joannes-chrysostomus.in-pentecosten-sermo-3-sp pg052_0429.1
Τοιούτους μὲν οὖν τῆς τοῦ Πνεύματος ἐπιφανείας ὁ τρόπος . Ἐκλέγεται τὴν ἡμέραν ταῖς ἑτέραις παραπεμπόμενος · οὐ γὰρ δὴ λόγῳ χωρῆς , οὔτε τῷ τάχει λαμβάνει τὴν ἑορτήν , οὔτε μὴν ἀν τῆς β ἡμέρας τὴν πάροδον , ἐπάγει τὴν καθόδον . Διὰ τί ; Τρεῖς εἰσὶν αὗται μόναι παρὰ Ἰουδαίοις δημοσίως ἑορταί . Πρώτη μὲν ἡ τοῦ Πάσχα , καθ’ ἣν τὸ πρόβατον θύοντες , τὸν ἀληθινὸν Ἄμνον οὐκ ἐπέγνωσαν , καὶ τιμῶντες τὸν τύπον , εἰς τὸν τοῦ τύπου παρηγόρουν παραίτιον · οὐ γὰρ τὴν σκιὰν προσεκύνηον , τοῦτο τὴν παρουσίαν ἡτίμαζον . Δευτέρα δὲ ἡ μετ’ ἐκείνην Πεντηκοστή , ὄνομα λαχοῦσα τὸ τοῦ Πνεύματος γ διάστημα . Ἐπὶ ταύταις αἱ σκαι , τῆς ἑρήμου τὸ μύμημα . Ἀπλὰ πάντας ὁμοῦ Ἰουδαίους ἀνάγκη πρὸς μίαν πόλιν συνθροίζειν . Ἐπειδὴ τοίνυν ἐν τῇ προτέρας σταυρὸς ἐπάγη , καὶ τὸ πάθος φάνθη , καὶ θεατὴς ἦν μέχρι τούτων ἅπας τῶν Ἰουδαίων ὁ δῆμος , τὸ δὲ τῆς ἀναστάσεως θαῦμα ἡγνῶν ἐχόντες , ἡπίστων , ἐκρυπτον , ἐσυχοφάντουν · μετὰ τὴν πρώτην εὐθὺς , καθ’ ἣν ἀπαντα τῶν Ἰουδαίων τὰ φύλα πάλιν ἀνάγκη νόμῳ πρὸς τὸν αὐτὸν γήρεθον τόπον , ἐπιτροπὰν τὸν καιρὸν ἐπὶ τοὺς μαθητὰς τῇ χάριτι ἐχεῖται , καὶ τοὺς ἀπάντων ὀφθαλμούς καὶ ἀκοὰς ἐπιστρέφει , ἵνα πρὸς τοὺς [ 795 ] Χριστοῦ μαθητὰς ἡ δωρεὰ φερομένη ἀναστάντα μαρτυρηται · καὶ εἰ ἐγγυέρθαι Χριστὸν ἀπιστήσαντες , ἐξ οὐρανῶν ὁροῖσι δωρεὰς ἀντιπέμπονται οἱ τὸν τάρπον σφραγίζοντες , τοῦ οὐρανοῦ θεασάμενοι θεαταὶ καταστῶσιν . Ἦχος οὖν βροντῆς καὶ πῦρ οὐρανὸθεν καὶ ἐνέργεια τοῦ Πνεύματος , ἀφείων πιστουμένους . Οὐδὲς ἄρα ποτὲ καὶ κατὰ τὸ Σινᾶιον ὄρος ἡ φλὸξ ἐντάξαστο , καὶ Μωϋσῆς ἐν μέσῳ πυρὸς νομοθετεῖν ἐδιδάσκετο . Ἄλλ’ ἤν μετεώρου πυρὸς ἱππατο φλὸξ , τὰς ἀποστολικὰς χορυφὰς σταδιεύουσα . Ὁ γὰρ τότε Μωϋσῆς ταῖς εἰς Ἑβραίους νομοθεσίαις κινήσας αὐτὰ εἰς τὴν τῶν ἐθνῶν σωτηρίαν , διὰ τοῦτο καὶ παλαίων μνήμη θαυμάτων τοὺς νέους ἀνειμᾶγνυτο · καὶ πάλιν μεσιτεύει τὸ πῦρ τῇ παραπλησίῳ τῆς θέας τὸν αὐτὸν ἐκεῖνον εἶναι Θεὸν τοῖς παροῦσι πιστευόμενον . Πρὸς δὲ γλώσσας μεριζομένην τορνεύεται , ἵνα διδασκάλους τοὺς ὑποδεχομένους ἐργάσηται , ἐν’ ἐν πυρί πορευόμενοι παιδεύται τῆς οἰκουμένης ὑπάρξαι . Πάλαι μὲν οὖν μίαν φωνὴν τε καὶ γλῶσσαν ἀπάντων ὑπάρχουσαν ἡ πάλαι τῆς πυργοποιίας διεμεμέριστο τόλμα , καὶ μάχη γλωσσῶν ἀντισείει τὸν κατὰ τῶν οὐρανῶν πόλεμον · πάλιν δὲ γλῶσσαι μυρίαι μυρίοις φθέγμασιν ἐπλήττον , ἀκοὴν δὲ μίαν οὐχ εὐρισκοῦν πρὸς τὸν ἦχον οὐκ ἐπίνευον · ἀλλ’ ἡ γλῶσσα τμηθεῖσα καὶ τὰς γνώμας ἐμέρισε , καὶ γλῶττα λυθείσα τὰς χεῖρας ἐπέδησε . Νυνὶ δὲ ἡ χάρις διαμερείσας γλώττας τὰ στόματα , εἰς τὴν ἑνὸς ἐκάστου γλῶσσαν συνήθροισε , τοὺς τῆς διδασκαλίας ὄρους πλατυνοῦσα , καὶ πολλὰς ὁδοὺς τεμνομένη τῆς πίστεως . Ὦ τῶν παραδόξων θαυμάτων ! ἀπόστολος ἐλάλει , καὶ Ἰνδὸς ἐδιδάσκετο · Ἑβραῖος ἐφθέγγετο , καὶ βάρβαρος ἐπαιδεύετο · ἡ χάρις ἐξηγεῖτο , καὶ ἀκοὴ τὸν λόγον ἐδέχετο · Γότθοι τὴν φωνὴν ἐπεγίνωσκον ,
Lemmas: τοιοῦτος μέν οὖν ὁ ὁ πνεῦμα ἐπιφάνεια ὁ τρόπος . ἐκλέγω ὁ ἡμέρα ὁ ἕτερος παραπέμπω · οὐ γάρ δή λόγος χωρέω , οὔτε ὁ τάχος λαμβάνω ὁ ἑορτή , οὔτε μήν ἐν ὁ β ἡμέρα ὁ πάροδος , ἐπάγω ὁ κάθοδος . Ζεύς τίς ; τρεῖς εἰμί αὐτός μόνος παρά Ἰουδαῖος δημόσιος ἑορτή . Πρώτη μέν ὁ ὁ Πάσχα , κατά ὅς ὁ πρόβατον θύω , ὁ ἀληθινός Ἄμνον οὐ ἐπιγιγνώσκω , καί τιμάω ὁ τύπος , εἰς ὁ ὁ τύπος παρηγορέω παραίτιος · οὐ γάρ ὁ σκιά προσκυνέω , οὗτος ὁ παρουσία ἀτιμάζω . δεύτερος δέ ὁ μετά ἐκεῖνος Πεντηκοστή , ὄνομα λαγχάνω ὁ ὁ πνεῦμα γ διάστημα . ἐπί αὐτός ὁ Σκάι , ὁ ἐρῆμος ὁ μυμημη . Ἅπλα πᾶς ὁμοῦ Ἰουδαῖος ἀνάγκη πρός εἷς πόλις συνθροιζω . Ἐπειδή τοίνυν ἐν ὁ πρότερος σταυρός πήγνυμι , καί ὁ πάθος φαίνω , καί θεατής εἰμί μέχρι οὗτος ἅπας ὁ Ἰουδαῖος ὁ δῆμος , ὁ δέ ὁ ἀνάστασις θαῦμα γιγνώσκω ἔχω , ἐπιστάω , κρύπτω , συκοφαντέω · μετά ὁ πρῶτος εὐθύς , κατά ὅς ἀπαντάω ὁ Ἰουδαῖος ὁ φύλο πάλιν ἀνάγκη νόμος πρός ὁ αὐτός γήρεθον τόπος , ἐπιτροπή ὁ καιρός ἐπί ὁ μαθητής ὁ χάρις χέω , καί ὁ ἀπαντάω ὀφθαλμός καί ἀκοή ἐπιστρέφω , ἵνα πρός ὁ [ 795 ] Χριστός μαθητής ὁ δωρεά φέρω ἀνίστημι μαρτυρέω · καί εἰμί ἐγγυέρθαι Χριστός ἀπιστέω , ἐκ οὐρανός ὁράω δωρεά ἀντιπέμπω ὁ ὁ τάρπος σφραγίζω , ὁ οὐρανός θεάομαι θεατής καθίστημι . ἦχος οὖν βροντή καί πῦρ οὐρανόθεν καί ἐνέργεια ὁ πνεῦμα , ἀφίημι πιστόω . Οὐδή ἄρα ποτέ καί κατά ὁ σιναω ὄρος ὁ φλόξ ἐντάσσω , καί Μωϋσῆς ἐν μέσος πυρός νομοθετέω διδάσκω . ἄλλος ἐάν μετέωρος πυρός ἱππατο φλόξ , ὁ ἀποστολικός χορυφημι σταδιεύω . ὁ γάρ τότε Μωϋσῆς ὁ εἰς Ἑβραῖος νομοθεσία κινέω αὐτός εἰς ὁ ὁ ἔθνος σωτηρία , διά οὗτος καί παλαίω μνήμη θαῦμα ὁ νέος ἀνειμᾶγνυτο · καί πάλιν μεσιτεύω ὁ πῦρ ὁ παραπλήσιος ὁ θέα ὁ αὐτός ἐκεῖνος ἔρχομαι θεός ὁ πάρειμι πιστεύω . πρός δέ γλῶσσα μερίζω τορνεύω , ἵνα διδάσκαλος ὁ ὑποδέχομαι ἐργάζομαι , ἐν ἐν πῦρ πορεύω παιδευτής ὁ οἰκουμένη ὑπάρχω . πάλη μέν οὖν εἷς φωνή τε καί γλῶσσα ἀπαντάω ὑπάρχω ὁ πάλαι ὁ πυργοποιία διαμερίζω τόλμα , καί μάχη γλῶσσα ἀντισείω ὁ κατά ὁ οὐρανός πόλεμος · πάλιν δέ γλῶσσα μυρίος μυρίος φθέγμα πλήσσω , ἀκοή δέ εἷς οὐ εὐρισκοῦν πρός ὁ ἦχος οὐ ἐπινεύω · ἀλλά ὁ γλῶσσα τέμνω καί ὁ γνώμη μερίζω , καί γλῶττα λύω ὁ χείρ ἐπιδέω . νυνί δέ ὁ χάρις διαμερεισος γλῶττα ὁ στόμα , εἰς ὁ εἷς ἕκαστος γλῶσσα συναθροίζω , ὁ ὁ διδασκαλία ὄρος πλατύνω , καί πολύς ὀδούς τέμνω ὁ πίστη . ὦ ὁ παράδοξος θαῦμα ! ἀπόστολος λαλέω , καί Ἰνδός διδάσκω · Ἑβραῖος φθέγγομαι , καί βάρβαρος παιδεύω · ὁ χάρις ἐξηγέομαι , καί ἀκοή ὁ λόγος δέχομαι · Γότθοι ὁ φωνή ἐπιγιγνώσκω ,