joannes-chrysostomus.in-pentecosten-sermo-1-sp pg063_0848.2
Ἄκουε τί λέγει ὁ Κύριος · τοῖς φίλοις Ἰούδ · Ἴνα τί οὐκ ἐλλάθης ὀρθὰ κατὰ τοῦ θεράποντός μου ; Εἰ κατὰ τοῦ θεράποντος τοῦ ὀρθὰ μὴ λαλῶντας ἀποκτεῖναι , τὸν κατὰ τοῦ Μονογενοῦς ἀκουούσης τὴν γλῶττην λέγεται ; Ἄπαγε . Ἀπαραίτητος τοίνυν ἡ δίκη τοῦ βλασφημοῦντος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . Ἄκουε τί φησιν ὁ Σωτήρ · Πᾶσα βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις , ἢ δὲ εἰς τὸ ἅγιον Πνεῦμα βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται , οὔτε ἐν τῷ νῦν αἰῶνι , οὔτε ἐν τῷ μέλλοντι . Τίς χρεια συλλογιζομένου γεννητὸν καὶ ἀγεννητὸν , πιστὸν καὶ ἀπίστον ; Ὅς ὁ λόγος τῆς αἱρέσεως ὑπὲρ ἐφυρόν ἠχονημένον . Ἄλλα καὶ ἐφυρόν , χάν μεγάλως ἢ καὶ ἰχυρῶς ἠχονημένον , τριγὰς ἐφυρὰ δύναται , οὐ δὲλα τέμνειν · ὁ δὲ τῆς ἀληθείας λόγος οὐκ ἐστὶν ἐφυρόν , ἀλλ’ ἐστιν ἀξίνη . Διὰ τοῦ · Ἰωάννης ὁ Βαπτιστὴς λέγει · Ἴδοὺ ἢ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται . Οὐκ εἶπας , ἐφυρόν · οὐ γὰρ ἐστὶν λεῖον , κατὰ τοὺς λειουνας · Ἐφω τῇ λέξει τὴν ματαιότητα · Ἀλλ’ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἀξίνη τέμνουσα τὰς ὑπερφυσίας τῶν ἀλαζόνων , ὡς μαρτυρεῖ Ἰωάννης λέγων · Ἠδὴ δὲ καὶ ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται . Ὁ δὲλος τῶν δόλια λαλοῦντῶν καὶ αἱρέσεως πλεόντων , ἐφυρόν ἐστιν , ὡς λέγει ὁ Δαβὶδ τῷ Σαούλ , Τί ἀγαυαὶ ἐν κακίᾳ ὁ θυμὸς σὲ ἠδύνατο ; Ὁλὴν τὴν ἡμέραν ἀδίκαια ἐλορίζεσθαι · ἢ γλώσσά σου , ὡσεὶ ἐφυρόν ἠκομημένον ἐπολίσεις δόλον . Ὁ Πατὴρ νομοθετεῖ . Ὁ Υἱὸς κελεύει , τὸ Πνεῦμα αὐθεντεῖ . Ἄκουε τοῦ Θεοῦ λέγοντος · Ἐναγγελιζόμενοι ἡμῖν , ὡς Κύριος προσκεκληται . Παρακαλεῖ σε , ἐκδός σου τὴν ἀκοήν . Ἴνα μάθῃς τῆς ἀληθείας τὴν συμφωνίαν . Οὐ γὰρ λογισμός · μαχόμεθα , ἀλλὰ Γραφαῖς ἀκολουθοῦμεν . Εὐχόμεθα δὲ δοῦλοι εἶναι τοῦ Γραφῶν , οὐ τῶς Γραφῶς δουλεύειν πρὸς τοὺς ἡμετέρους λογισμούς . Συλλογισμοὺς ἢ πίστις , οὐ δέχεται , οὐχ ὡς ἀλογίστους , ἀλλ’ ὡς πάντα λογισμὸν ὑπερβαίνουσα . Ἴνα δὲ σοι δείξῃ Παῦλος , ὅτι ἢ πίστις κατὰ τῶν λογισμῶν ἀπλίζεται , λέγει · Τὰ γὰρ δόλια ἡμῶν οὐ σαρκικά , ἀλλὰ δυνατὰ τῷ Θεῷ πρὸς καθαιρέσιν ὀχυρωμάτων , λογισμοὺς καθαιροῦντες καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαρωρημένον κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ . Ἄλλ’ εἰ καὶ πολλάκις ὁ ἄνθρωπος τῇ διαλεκτικῇ νικᾷ , μὴ ξενιζθῶς · λέγει γὰρ ὁ Δαβὶδ · Λόγοι ἀνθρώπων ὑπερθεράπευσαν ἡμᾶς . Ἀποστέλλει καὶ ὁ Πατὴρ τοὺς ἀποστόλους , ἀποστέλλει καὶ ὁ Υἱὸς , ἀποστέλλει καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα . Λέγει ὁ Σωτὴρ τοῖς ἀποστόλοις · Ἴδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς εἰς τὸν κόσμον · προευθύντες μαθητεύσασα πάντα τὰ ἔθνη . Λέγει καὶ ἐν ταῖς Πράξεσι τοῖς ἀποστόλοις · Οἱ μὲν γὰρ ἐκπεριθέσεσται ἀπὸ τοῦ ἁγίου Πνεύματος κατὰ πόλιν εἰς Σαλιούσια . Καλεῖ ὁ Πατὴρ ἀποστόλους · καλεῖ ὁ Υἱὸς ἀποστόλους · λέγει δὲ προφήτης · Ἀπὸ γὰρ τοῦ ὄρους Σιὼν ἥξει ὁ σταγγελιζόμενος , καὶ ἐναγγελιζόμενος ὡς ὁ Κύριος προσκέκληται . Οὐκοῦν Θεοῦ ἐστι προσκαλεῖσθαι τοὺς ἐπαγγελιζομένους . Εἰ τοίνυν Θεοῦ τὸ προσκαλεῖσθαι , διὸ τοῦτο τὸ Πνεῦμα φθεγγομένου διὰ τῶν προφητῶν εἰπ · Τὰδὲ λέγει τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον · Ἀφροῖσατέ μοι τὸν Παῦλον καὶ τὸν Βαρνάβαν εἰς τὸ ἔργον ὁ προσκέκλημαι αὐτούς . Ταῦτα παρ’ ἡμῶν ἀρχόντως εἰρηται . Ὁ δὲ Θεὸς τῆς εἰρήνης πάντας ἡμᾶς αὐξήσει · εἰ τὴν αὐτοῦ πίστιν καὶ ἀγάπην , δτι αὐτῷ πρέπει πᾶσα δόξα , τιμή καὶ προσκύνησις , σὺν τῷ μονογενεῖ Υἱῷ καὶ τῷ παναγίῳ αὐτοῦ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἀκούω τίς λέγω ὁ κύριος · ὁ φίλος Ἰός · ἵνα τίς οὐ λανθάνω ὀρθός κατά ὁ θεράπων ἐγώ ; εἰμί κατά ὁ θεράπων ὁ ὀρθός μή λαλέω ἀποκτείνω , ὁ κατά ὁ Μονογενώ ἀκούω ὁ γλῶσσα λέγω ; ἄπαγε . ἀπαραίτητος τοίνυν ὁ δίκη ὁ βλασφημέω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . Ἄκουος τίς φημί ὁ Σωτήρ · πᾶσα βλασφημία ἀφίημι ὁ ἄνθρωπος , ἢ δέ εἰς ὁ ἅγιος πνεῦμα βλασφημία οὐ ἀφίημι , οὔτε ἐν ὁ νῦν αἰών , οὔτε ἐν ὁ μέλλω . Τῖς χρεῖος συλλογίζομαι γεννητός καί ἀγέννητος , πιστός καί ἄπιστος ; ὅς ὁ λόγος ὁ αἵρεσις ὑπέρ φύρω ἀκονάω . Ἀλλᾶ καί φύρω , ΧΑΝ μέγας ἢ καί ἰχυρῶς ἀκονάω , τρίγα φύρω δύναμαι , οὐ Δέλα τέμνω · ὁ δέ ὁ ἀλήθεια λόγος οὐ εἰμί φύρω , ἀλλά εἰμί ἀξίνη . Ζεύς ὁ · Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής λέγω · ἰδού ἢ ἀξίνη πρός ὁ ῥίζα ὁ Δένδρος κεῖμαι . Οὐκ λέγω , φύρω · οὐ γάρ εἰμί λεῖος , κατά ὁ λειομοσσυν · Ἐφω ὁ λέξις ὁ ματαιότης · ἀλλά ὁ λόγος ὁ θεός ἀξίνη τέμνω ὁ ὑπερφυσίας ὁ ἀλαζών , ὡς μαρτυρέω Ἰωάννης λέγω · ἤδη δέ καί ὁ ἀξίνη πρός ὁ ῥίζα ὁ Δένδρος κεῖμαι . ὁ δέλος ὁ δόλιος λαλέω καί αἵρεσις πλέω , φύρω εἰμί , ὡς λέγω ὁ Δαυίδ ὁ Σαῦλος , Τι ἀγαυός ἐν κακία ὁ θυμός σύ δύναμαι ; ὅλος ὁ ἡμέρα ἀδίκαια ελοριζω · ἢ γλῶσσα σύ , ὡσεί φύρω ἠκομημένον πολίζω δόλος . ὁ Πατήρ νομοθετέω . ὁ υἱός κελεύω , ὁ πνεῦμα αὐθεντέω . Ἄκουος ὁ θεός λέγω · εναγγελιζομενω ἐγώ , ὡς κύριος προσκαλέω . παρακαλέω σύ , ἐκδίδωμι σύ ὁ ἀκοή . ἵνα μανθάνω ὁ ἀλήθεια ὁ συμφωνία . οὐ γάρ λογισμός · μάχομαι , ἀλλά γραφή ἀκολουθέω . εὔχομαι δέ δοῦλος ἔρχομαι ὁ Γραφής , οὐ σῶς Γραφῶς δουλεύω πρός ὁ ἡμέτερος λογισμός . συλλογισμός ἢ πίστις , οὐ δέχομαι , οὐ ὡς ἀλόγιστος , ἀλλά ὡς πᾶς λογισμός ὑπερβαίνω . ἰνάω δέ σύ δείκνυμι Παῦλος , ὅτι ἢ πίστις κατά ὁ λογισμός απλιζω , λέγω · Τά γάρ δόλιος ἐγώ οὐ σαρκικός , ἀλλά δυνατός ὁ θεός πρός καθαίρεσις ὀχύρωμα , λογισμός καθαιρέω καί πᾶς ὕψωμα παροράω κατά ὁ γνῶσις ὁ θεός . ἄλλος εἰμί καί πολλάκις ὁ ἄνθρωπος ὁ διαλεκτικός νικάω , μή ξενίζω · λέγω γάρ ὁ Δαυίδ · Λόγοι ἄνθρωπος ὑπερθεραπεύω ἐγώ . ἀποστέλλω καί ὁ Πατήρ ὁ ἀπόστολος , ἀποστέλλω καί ὁ υἱός , ἀποστέλλω καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . Λέγος ὁ Σωτήρ ὁ ἀπόστολος · ἰδού ἐγώ ἀποστέλλω σύ εἰς ὁ κόσμος · προευθύντες μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος . Λέγος καί ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος · ὁ μέν γάρ ἐκπεριθέω ἀπό ὁ ἅγιος πνεῦμα κατά πόλις εἰς σαλιουθεος . Καλεῖ ὁ Πατήρ ἀπόστολος · καλέω ὁ υἱός ἀπόστολος · λέγω δέ προφήτης · ἀπό γάρ ὁ ὄρος Σιών ἔσσομαι ὁ σταγγελιζόμενος , καί ἐναγγέλλω ὡς ὁ κύριος προσκαλέω . οὐκοῦν θεός εἰμί προσκαλέω ὁ ἐπαγγέλλω . εἰμί τοίνυν θεός ὁ προσκαλέω , διό οὗτος ὁ πνεῦμα φθέγγομαι διά ὁ προφήτης ΕΙΠ · ὅδε λέγω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · αφροιζω ἐγώ ὁ Παῦλος καί ὁ Βαρναβᾶς εἰς ὁ ἔργον ὁ προσκαλέω αὐτός . Ταΰς παρά ἐγώ Αρχοντώ ἐρω . ὁ δέ θεός ὁ εἰρήνη πᾶς ἐγώ αὐξάνω · εἰμί ὁ αὐτός πίστις καί ἀγάπη , δ αὐτός πρέπω πᾶς δόξα , τιμή καί προσκύνησις , σύν ὁ μονογενής υἱός καί ὁ πανάγιος αὐτός πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .