joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0211.2
τημάτων ἀπαλλαγὴς ἐδωκεν ἡμῖν σύντομον καὶ ῥάδιαν ὁδὸν καὶ παντὸς ἀπηλλαγμένην πόνου ὁ Θεός . Ποῖος γὰρ πόνος ἀφεῖναι τῷ λελυπηκότι ; Πῶς μὲν οὖν τὸ μὴ ἀφεῖναι , ἀλλὰ κατέχειν τὴν ἐχθραν · ὡς δὲ γε ἀπαλλαγὴ τοῦ θυμοῦ , καὶ ἀνεσις πολλὴν ἐμποιεῖ , καὶ ἀφόδρα εὐχολον τῷ βουλομένῳ . ἡ . Οὐδὲ γὰρ πέλᾶγος διαβήναι δεῖ , οὐδὲ ὁδὸν ἀποδημῆσαι μακράν , οὐδὲ ὁρῶν ὑπερβαίνειν κορυφάς , οὐδὲ χρήματα δαπανᾶσαι , οὐδὲ κατατείνειν τὸ σῶμα , ἀλλ' ἀρκεῖ θελήσει μόνον , καὶ πάντα λελυται τὰ ἀμαρτηματα . Ἄν δὲ μὴ μόνον αὐτὸς μὴ ἀφῆς , ἀλλὰ καὶ τῷ Θεῷ κατ' αὐτοῦ ἐντυχάνῃς , τίνὰ λοιπὸν ἔξεις σωτηρίας ἐλπίδα , ὅταν ἡνίκα 33 ἐξελούσθαι αὐτὸν καὶ δέη , καὶ τότε αὐτὸν παροξύνῃς , ἵσχετο μὲν ὀχθμὰ περιχεόμενος , θηρίου δὲ φωνὰς ἀφεῖς , καὶ καθ' ἑαυτοῦ τὰ βέλη τοῦ Πονηροῦ ἐξακολουθοῦν ἐκτεῖναι ; Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος εὐχῆς μεμνημένος , οὐδὲν οὕτως ἐξεχώρησεν ὡς τῆς ἐντολῆς ταύτης τὴν φυλακήν · Ἐσωθροῦντα γὰρ ὁσίους χεῖρας , φησί , χωρὶς ὀργῆς καὶ διαλογισμοῦ . Εἰ γὰρ ὅτε ἐλέους χρείαν ἔχεις , οὐδὲ τότε ἀφῆς τὴν ὀργήν , ἀλλὰ καὶ ἀφόδρα αὐτὴς μέμψαι , καὶ ταῦτα εἰδὼς ὅτι κατὰ σεαυτοῦ τὸ ἔργον οὐδεὶς , πότε δυνηθὲ γενέσθαι φιλάνθρωπος , καὶ τὸν πονηρὸν ἀπολύσαι τῆς πονηρίας ταύτης ἰόν ; Εἰ δὲ οὐδέπω τῆς ἀτοπίας ταύτης εἶδες τὸ μέγεθος , ἐκ' ἀνθρώπων αὐτὸ λογίζου γινώσκων , καὶ τότε δψε τὴν ὑδρεως τὴν ὑπερβολήν . Εἰ γὰρ ἀνθρώπῳ σοὶ ὅντι προσῆλθε τις ἀξίων ἐλεηθῆναι , εἶτα μεταξὺ καὶ μεῖνους ἐπὶ τῆς γῆς εἰδὲν ἐχθρὸν , καὶ ἀφεῖς σε ἰσχεῦσαι ἐκεῖνον ἐτυπτεν , ἅρα οὐχ ἂν μεῖζονα ἐποιήσω τὴν ὀργήν ; Τοῦτο λογίζου καὶ ἐπὶ τοῦ Θεοῦ συμβαίνοντος . Καὶ γὰρ καὶ σὺν τὸν Θεὸν ἰσχεῦσαι , μεταξὺ τὴν ἰσχητριαν ἀφεῖς , τὸν ἐχθρὸν τοῖς ῥήμασι τύπτεεις , καὶ τοὺς τοῦ Θεοῦ νόμους ὑβρίζεις , τὸν νομοθετήσαντα πᾶσαν ὀργὴν ἀφέναι κατὰ τῶν λελυπηκότων καλῶν , καὶ ἀξιῶν ἐναντία τοῖς ἐκεῖνο προστρέψαι ποιεῖν . Οὐχ ἀρκεῖ εἰς τιμωρίας σοὶ λόγον , ὅτι σὺ παραβαίνεις τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ καὶ αὐτὸν τοῦτο παρακαλεῖς ποιεῖν ; Μὴ γὰρ ἐπελάθεσο ὅν ἐπέταξε , μὴ γὰρ ἄνθρωπός ἐστιν τὰ ταῦτα εἰπών ; Θεός ἐστιν , δὲ τὰ πάντα λέγει , καὶ μετὰ ἀχριβείας ἀπάσης τοὺς ἑαυτοῦ φυλάττεσθαι βουλόμενος νόμους , καὶ τοσούτων ἀπέχων τοῦ ποιήσαι ταῦτα ἅπερ δεῖσθαι , ὅτι καὶ σὲ τὸν ταῦτα λέγοντα καὶ ὑπὲρ τοῦ λέγειν μόνον ἀποστρέφεται καὶ μισεῖ , καὶ δίκην ἀπατεῖ τὴν ἔχαντην . Πῶς σὺν ἀξιοῖς παρ' αὐτοῦ τυχεῖν , ὧν αὐτὸς μετὰ πολλῆς ἀπέχεισθαι σε κελεύεις σπουδῆς ; Ἄλλὰ γὰρ εἰσί τινες , οἱ καὶ εἰς τοιούτων ἀλογίας ἥκασιν , ὡς μὴ μόνον τῶν ἐχθρῶν κατεῦγεσθαι , ἀλλὰ καὶ τέκνοις ἐπαράσθαι τοῖς ἐκείνων , καὶ αὐτῶν , εἰγε ἐνῆν , ἀπογεύσασθαι τῶν σαρξῶν · μάλλον δὲ καὶ ἀπογευσόμενοι . Μὴ γὰρ μοι τοῦτο εἴπης , ὅτι τοὺς ὀδόντας οὐχ ἐνέπηξας τῷ σώματι τοῦ λελυπηκότος · πολὺ γὰρ χαλεπώτερον ἐποίησας , τὸ γε εἰς σὲ ἥκον , ἀξιῶν ἀνωθεν ὀργὴν ἐπανεγνῶναι κατ' αὐτοῦ , καὶ θανάτῳ παραδοθῆναι κολάσει , καὶ μετὰ τῆς οἰκίας ἀνατραπῆναι ἀπάσης . Ποίων γὰρ ταῦτα οὐ χαλεπώτερα δημημάτων ; ποίων βελῶν οὐ πιτρώτερα ; Οὐ ταῦτά σε ἐπαίδευσεν ὁ Χριστός ; 257 οὐχ οὕτω τὸ στόμα αἱματέντες ἐλέυσεν . Καὶ γὰρ ἡμαγμένον στομάτων ἀπὸ σαρκῶν ἀνθρωπίνων χαλεπώτερα αἱ τοιαῦται γίνονται . Πῶς σὺν ἀσπάση τὸν ἀδελφόν ; πῶς ἀψη τῆς θυσίας ; πῶς ἀπογεύση τοῦ αἵματος τοῦ
Lemmas: τιμάω ἀπαλλάσσω δίδωμι ἐγώ σύντομος καί ῥᾴδιος ὁδός καί πᾶς ἀπαλλάσσω πόνος ὁ Θεός . ποῖος γάρ πόνος ἀφίημι ὁ λυπέω ; Πῶς μέν οὖν ὁ μή ἀφίημι , ἀλλά καταχέω ὁ ἐχθρός · ὡς δέ γε ἀπαλλαγή ὁ θυμός , καί ἄνεσις πολύς ἐμποιέω , καί αφοδραω ευχολος ὁ βούλομαι . ὁ . οὐδέ γάρ πέλαγος διαβαίνω δεῖ , οὐδέ ὁδός ἀποδημέω μακρός , οὐδέ ὁράω ὑπερβαίνω κορυφή , οὐδέ χρῆμα δαπανάω , οὐδέ κατατείνω ὁ σῶμα , ἀλλά ἀρκέω ἐθέλω μόνος , καί πᾶς λύω ὁ ἁμάρτημα . ἄν δέ μή μόνος αὐτός μή ἀφῆς , ἀλλά καί ὁ Θεός κατά αὐτός ἐντυγχάνω , τις λοιπός ξέω σωτηρία ἐλπίς , ὅταν ἡνίκα 33 ἐξέρχομαι αὐτός καί δήω , καί τότε αὐτός παροξύνω , ἴσχω μέν ὀχθμὰ περιχέω , θηρίον δέ φωνή ἀφίημι , καί κατά ἑαυτοῦ ὁ βέλος ὁ πονηρός εξακολουθώ ἐκτείνω ; Ζεύς οὗτος καί ὁ Παῦλος εὐχή μιμνήσκω , οὐδείς οὕτως ἐκχωρέω ὡς ὁ ἐντολή οὗτος ὁ φυλακή · εσωθρουειντα γάρ ὅσιος χείρ , φημί , Χωρὶς ὀργή καί διαλογισμός . εἰμί γάρ ὅτε ἔλεος χρεία ἔχω , οὐδέ τότε ἀφῆς ὁ ὀργή , ἀλλά καί αφοδραω αὐτός μέμφομαι , καί οὗτος εἰδοί ὅτι κατά σεαυτοῦ ὁ ἔργον οὐδείς , πότε δύναμαι γίγνομαι φιλάνθρωπος , καί ὁ πονηρός ἀπολύω ὁ πονηρία οὗτος εἶμι ; εἰμί δέ οὐδέπω ὁ ἀτοπία οὗτος ὁράω ὁ μέγεθος , ἐπίτεξ ἄνθρωπος αὐτός λογίζομαι γιγνώσκω , καί τότε δψε ὁ ὑδρεύς ὁ ὑπερβολή . εἰμί γάρ ἄνθρωπος σύ εἰμί προσέρχομαι τις ἄξιος ἐλεέω , εἶτα μεταξύ καί μένω ἐπί ὁ γῆ ὁράω ἐχθρός , καί ἀφίημι σύ ἰσχύω ἐκεῖνος τύπτω , ἄρα οὐ εἄν μείζων ποιέω ὁ ὀργή ; οὗτος λογίζομαι καί ἐπί ὁ Θεός συμβαίνω . καί γάρ καί σύν ὁ θεός ἰσχύω , μεταξύ ὁ ἰσχητριαν ἀφίημι , ὁ ἐχθρός ὁ ῥῆμα τυπτέω , καί ὁ ὁ Θεός νόμος ὑβρίζω , ὁ νομοθετέω πᾶς ὀργή ἀφίημι κατά ὁ λυπέω καλός , καί ἄξιος ἐναντίος ὁ ἐκεῖνος προστρέφω ποιέω . οὐχ ἀρκέω εἰς τιμωρία σύ λόγος , ὅτι σύ παραβαίνω ὁ νόμος ὁ Θεός , ἀλλά καί αὐτός οὗτος παρακαλέω ποιέω ; μή γάρ πελάζω ὅς ἐπιτάσσω , μή γάρ ἄνθρωπος εἰμί ὁ οὗτος εἶπον ; Θεός εἰμί , δέ ὁ πᾶς λέγω , καί μετά ἀκρίβεια ἀπασάω ὁ ἑαυτοῦ φυλάσσω βούλομαι νόμος , καί τοσοῦτος ἀπέχω ὁ ποιέω οὗτος ὅσπερ δήω , ὅτι καί σύ ὁ οὗτος λέγω καί ὑπέρ ὁ λέγω μόνος ἀποστρέφω καί μισέω , καί δίκη ἀπατάω ὁ χάσκω . Πῶς σύν ἀξιόω παρά αὐτός τυγχάνω , ὅς αὐτός μετά πολύς ἀποχέω σύ κελεύω σπουδή ; ἀλλά γάρ εἰμί τις , ὁ καί εἰς τοιοῦτος ἀλογία ἥκω , ὡς μή μόνος ὁ ἐχθρός καταγίγνομαι , ἀλλά καί τέκνον ἐπαίρω ὁ ἐκεῖνος , καί αὐτός , εἰ ἐν-εἰμί , ἀπογεύω ὁ σαρξῶν · μάλλον δέ καί ἀπογεύω . μή γάρ ἐγώ οὗτος εἶπον , ὅτι ὁ ὀδούς οὐ ἐμπήγνυμι ὁ σῶμα ὁ λυπέω · πολύς γάρ χαλεπός ποιέω , ὁ γε εἰς σύ ἥκω , ἄξιος ἄνωθεν ὀργή ἐπαναγιγνώσκω κατά αὐτός , καί θάνατος παραδίδωμι κολάζω , καί μετά ὁ οἰκίον ἀνατρέπω ἀπασάω . ποῖος γάρ οὗτος οὖον χαλεπός δημημάτων ; ποῖος βέλος οὖον πιτρός ; οὖον οὗτος σύ παιδεύω ὁ Χριστός ; 257 οὐ οὗτος ὁ στόμα αἱμάσσω λεύσσω . καί γάρ αἱμάσσω στόμα ἀπό σάρξ ἀνθρώπινος χαλεπός ὁ τοιοῦτος γίγνομαι . Πῶς σύν ἀσπάζομαι ὁ ἀδελφός ; πῶς ἅπτω ὁ θυσία ; πῶς ἀπογεύω ὁ αἷμα ὁ