joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0259.3
Δ . Διδ καλ Παυλος πανταχου των Επιστολων υπερ των της οικουμενης ευχαριστει κατορθωμάτων . Καλ ημεις τοιυν υπερ των οικειων και93 υπερ των αλλοτριων , καλ υπερ μικρων καλ υπερ μεγalon διηνεκως ευχαριστουμεν . Καν γαρ μικρον η το δοθεν , μεγα γινεται τω παρα του Θεου δεδωσθαι · μαλλονδε ουδεν μικρον των παρ' εκεινου , ου τω παρ' εκεινου μονον παρεχεται , αλλα καλ αυτη τη ψυσει . Καλ Ινα τα αλλα παντα παρα , τα την δμμον νικη τω πληθει · τι Ισον της υπερ ημων γενομενης οικονομιας ; Ο γαρ ην αυτω τιμιωτερον απαντων , ο μονογενης Παις , τουτον εδωκεν υπερ ημων των εχθρων καλ ουχ εδωκε μονον , αλλα καλ μετα του δουναι τραπεζαν ημιν αυτον παρεθηκε , παντα αυτος τα υπερ ημων ποιων , καλ το δουναι , καλ το ευχαριστονς υπερ τουτων ποιειν . Επειδη γαρ ως τα πολλα αχαριστος εστιν ο ανθρωπος , πανταχου αυτος αναδεχεται καλ κατασκευαζει τα υπερ ημων . Καλ οπερ επι των Ιουδαιων εποησεν , απο τοπων καλ χρονων καλ εορτων αναμνητικων αυτους των ευεργεσιων , τουτο καλ ενταυθα ειργαστο , απο του τροπου της θυσιας εις διηνεκη της υπερ τουτων ευεργειας μνημην ημας εμβάλλων . Ουτως ουδεις εσπουδαχε δοκιμους γενεσθαι καλ μεγαλους καλ δια παντων ευγνωμονας , ως ο ποιησας ημας Θεος . Δια τουτο καλ ακοντας ημας ευεργετει πολλακις , καλ αγνοουτας τα πλειονα . Ει δε θαυμαζεις το ειρημενον , ουχ επι των τυχοντων τινος , αλλ' επι του μακαριου Παυλου δεικνυμι σοι τουτο συμβαν . Καλ γαρ ο μακαριος εκεινος πολλα κινδυνευσαν καλ θλιβομενος , πολλακις παρεκαλει τον Θεον , αποστηναι94 [ 312 ] αυτου τους πειρασμους · αλλ' ομως ου τη αιτησει αυτου , αλλα τη λυσιστειλεια προσεχειν ο Θεος · καλ τουτο δεικνυς ελεγε · Αρκει σοι η χαρις μου · η γαρ δυναμις μου εν αδυνειαι τελειοται . Οστε πρινειπειν αυτω την αιτιαν , ακοντα ευεργετει καλ ουχ αιδεται . Τι ουν μεγα αιτε , αντι της τοσαυτης κηδεμονιας ευχαριστους καλεσων ειναι ; Πειθωμεθα τοιυν , καλ πανταχου τουτο διατηρωμεν . Καλ γαρ τους Ιουδαιους ουδεν ουτως απηλκεεν , ως το αχαριστους ειναι , καλ τας πολλας καλ επαλληλους εκεινας πληγας ουδεν ετερον η τουτο επηγαγε · μαλλον δε καλ προ των πληγων την ψυχην αυτων τουτο απωλεσε καλ διεφθειρεν . Αχαριστου γαρ ελπις ως παρχη χειμεριος95 , φησι · ουτω ναρχη καλ νεκρωσιν την ψυχην ποιε , ωσπερ εκεινη τα σωματα . Τουτο δε γινεται εξ απονοιας , καλ του νομζειν εαυτον αξιον ειναι τινος . Οδε συντετριμμενος , ουχ υπερ αγαθων μονον , αλλα καλ υπερ των εναντιων δοκουντων ειναι , ευχαριστιας εσεσται96 τω Θεω , καλ δσα αν παθη , ουδεν ηγησεται ανανιον πεπονθηναι . Καλ ημεις τοιυν , ἥσω αν προς αρετην επιδωμεν , τοσουτω μαλλον εαυτους συντριψωμεν · επει καλ τουτο μαλιστα αρετη . Ωσπερ γαρ δσωπερ αν δευτερον Ιδωμεν , τοσουτω μαλλον μανθανωμεν δσον διεστηκαμεν του ουρανου · ουτως ἥσω αν επιδωμεν προς αρετην , τοσουτω μαλλον παιδευομεθα ειδεναι του Θεου το μεσον το προς ημας . Ου μικρον δε τουτο97 μερος φιλοσοφιας , δυναθηναι συνιδειν την αξιαν των ημετερων . Ουτος γαρ μαλιστα εστιν ο εαυτον ειδως , ο μηδεν ειναι εαυτον νομιζων . Δια δη τουτο καλ ο Δαυιδ καλ ο Αδραχαμ , οτε προς την κραν ανεβησαν της αρετης χορυφην , οτε μαλιστα τουτο καταωρθησαν · καλ ο μεν την καλ σποδον , ο δε σκυληκα εαυτον εκλεσε · καλ παντες δε οι αγιοι δμοιως τουτος εαυτους ταλαινωκουν · ως ο γε προς αλαζονειαν αιρομενος , εκεινος εστιν ο μαλιστα παντων εαυτον αγνων . Δια καλ κατα την κοινην συνηθειαν Εθος ημων λεγειν περι των υπερηφανων · Ουχ οδεν εαυτον , αγνοει εαυτον . Ο δε εαυτον αγνων , τινα γνωσεται ; Ωσπερ γαρ ο εαυτον ειδως , απαντα εσεσται · ουτως ο τουτο μη ειδως , ουδε τα αλλα εσεσται . Τοιουτος ην εκεινος ο λεγων · Επανω των ουρανων οησω τον ορον μου . Επειδη γαρ ηγνοησεν εαυτον , καλ τα αλλα
Lemmas: δ . Διδ καλστις Παῦλος πανταχοῦ ὁ Ἐπιστολή ὑπέρ ὁ ὁ οἰκέω εὐχαριστέω κατόρθωμα . Καλ ἡμεῖς τοιυν ὑπέρ ὁ οἰκέω καίω ὑπέρ ὁ ἀλλότριος , καλστις ὑπέρ μικρός καλστις ὑπέρ μεγalon διηνεκώς εὐχαριστέω . Καν γαρ μικρός ὁ ὁ δίδωμι , μέγας γίγνομαι ὁ παρά ὁ Θεός δίδωμι · μᾶλλον οὐδείς μικρός ὁ παρά ἐκεῖνος , ου ὁ παρά ἐκεῖνος μόνος παρέχω , ἀλλά καλστις ἀϋτή ὅς ψυσει . Καλ ἵνα ὁ ἀλλά πᾶς παρά , ὁ ὁ δμμον Νίκη ὁ πλῆθος · τίς Ἴσος ὁ ὑπέρ ἥμων γίγνομαι οἰκονομία ; ὁ γαρ ἐάν αὐτός τίμιος ἅπας , ὁ μονογενής παις , οὗτος δίδωμι ὑπέρ ἥμων ὁ ἐχθρός καλστις οὐ δίδωμι μόνος , ἀλλά καλστις μετά ὁ δίδωμι τράπεζα ἡμεῖς αὐτός παρατίθημι , πᾶς αὐτός ὁ ὑπέρ ἥμων ποιέω , καλστις ὁ δίδωμι , καλστις ὁ εὐχαριστέω ὑπέρ οὗτος ποιέω . ἐπειδή γαρ ως ὁ πολύς ἀχάριστος εἰμί ὁ ἄνθρωπος , πανταχοῦ αὐτός αναδέχομαι καλστις κατασκευάζω ὁ ὑπέρ ἥμων . Καλ ὅσπερ ἐπί ὁ Ἰουδαῖος ποιέω , ἀπό τόπος καλστις χρόνος καλστις ἑορτή αναμνητικως αὐτός ὁ εὐεργεσία , οὗτος καλστις ἐνταῦθα ἐργάζομαι , ἀπό ὁ τρόπος ὁ θυσία εἰς διηνεκής ὁ ὑπέρ οὗτος εὐέργεια μνήμη ἡμεῖς ἐμβάλλω . οὕτως οὐδείς σπουδάζω δόκιμος γίγνομαι καλστις μέγας καλστις διά πᾶς ευγνώμων , ως ὁ ποιέω ἡμεῖς Θεός . διά οὗτος καλστις ἄκων ἡμεῖς εὐεργετέω πολλάκις , καλστις αγνοουταω ὁ πλείων . ει δέ θαυμάζω ὁ εἴρω , οὐ ἐπί ὁ τυγχάνω τις , ἀλλά ἐπί ὁ μακάριος Παῦλος δείκνυμι σύ οὗτος συμβαίνω . Καλ γαρ ὁ μακάριος ἐκεῖνος πολύς κινδυνεύω καλστις θλίβω , πολλάκις παρακαλέω ὁ θεός , αποστηναι94 [ 312 ] αὐτός ὁ πειρασμός · ἀλλά ὁμῶς ου ὅς αἰτέω αὐτός , ἀλλά ὅς λυσιστειλειος προσέχω ὁ Θεός · καλστις οὗτος δείκνυμι λέγω · ἀρκέω σύ ὁ χάρις ἐγώ · ὁ γαρ δύναμις ἐγώ εν αδυνειαι τελειόω . ὅστε πρινειπειν αὐτός ὁ αἴτιος , ἄκων εὐεργετέω καλστις οὐ αἰδέομαι . τις οὖν μέγας εἴτε , ἀντί ὁ τοσοῦτος κηδεμονία εὐχάριστος καλέω εἰμί ; πείθω τοιυν , καλστις πανταχοῦ οὗτος διατηρέω . Καλ γαρ ὁ Ἰουδαῖος οὐδείς οὕτως απηλκεεν , ως ὁ ἀχάριστος εἰμί , καλστις ὅς πολύς καλστις επάλληλος ἐκεῖνος πληγάς οὐδείς ἕτερος ὁ οὗτος ἐπάγω · μᾶλλον δέ καλστις προ ὁ πληγή ὁ Ψυχή αὐτός οὗτος ἀπόλλυμι καλστις διαφθείρω . ἀχάριστος γαρ ἐλπίς ως παρχη χειμεριος95 , φημί · οὗτος ναρχος καλστις νέκρωσις ὁ Ψυχή ποῖος , ὥσπερ ἐκεῖνος ὁ σῶμα . οὗτος δέ γίγνομαι ἕξ ἀπόνοια , καλστις ὁ νομζειν ἑαυτοῦ ἄξιος εἰμί τις . ὅδε συντετριμμένος , οὐ ὑπέρ Ἀγάθων μόνος , ἀλλά καλστις ὑπέρ ὁ ἐναντίος δοκέω εἰμί , εὐχαριστία εσεσται96 ὁ θέω , καλστις δσοι αν πάθος , οὐδείς ἡγέομαι ανανιον πονέω . Καλ ἡμεῖς τοιυν , ἵημι αν προς ἀρετή πιδάω , τοσοῦτος μᾶλλον ἑαυτοῦ συντρίβω · ἐπεί καλστις οὗτος μάλιστα ἀρετή . ὥσπερ γαρ δσωπερ αν δύο ὁράω , τοσοῦτος μᾶλλον μανθάνω δίδωμι διΐστημι ὁ οὐρανός · οὕτως ἵημι αν πιδάω προς ἀρετή , τοσοῦτος μᾶλλον παιδεύω οἶδα ὁ Θεός ὁ μέσος ὁ προς ἡμεῖς . Ου μικρός δέ τουτοῦ μέρος φιλοσοφία , δύναμαι συνοιδέω ὁ ἄξιος ὁ ἡμέτερος . οὗτος γαρ μάλιστα εἰμί ὁ ἑαυτοῦ οἶδα , ὁ μηδείς εἰμί ἑαυτοῦ νομίζω . διά δη οὗτος καλστις ὁ Δαυΐδ καλστις ὁ Αδραχαμ , ὅτε προς ὁ κρα ἀναβαίνω ὁ ἀρετή χορυφημι , ὅτε μάλιστα οὗτος καταωρθησαν · καλστις ὁ μέν ὁ καλστις σποδός , ὁ δέ σκυλάω ἑαυτοῦ κλέω · καλστις πᾶς δέ ὁ ἅγιος δμοιος τοῦτος ἑαυτοῦ ταλαινωκουν · ως ὁ γε προς ἀλαζονεία ἀείρω , ἐκεῖνος εἰμί ὁ μάλιστα πᾶς ἑαυτοῦ Ἅγνων . διά καλστις κατά ὁ κοινός συνήθεια ἔθος ἥμων λέγω περί ὁ ὑπερήφανος · οὐ ὅδε ἑαυτοῦ , ἀγνοέω ἑαυτοῦ . ὁ δέ ἑαυτοῦ Ἅγνων , τις γιγνώσκω ; ὥσπερ γαρ ὁ ἑαυτοῦ οἶδα , ἅπας σέστα · οὕτως ὁ οὗτος μη οἶδα , οὐδέ ὁ ἀλλά σέστα . τοιοῦτος ἐάν ἐκεῖνος ὁ λέγω · ἐπάνω ὁ οὐρανός οησω ὁ ὄρνυμι ἐγώ . ἐπειδή γαρ ἀγνοέω ἑαυτοῦ , καλστις ὁ ἀλλά