joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0303.1
378 παυσιν ἀπελθῆ , φησίν , ὁ τετελευτηκώς , ἵνα ἔσων σχῇ τὸν δικαστήν . Ὑπὲρ [ 362 ] τούτων οὖν θρηνεῖς καὶ ὀλολῦζεις ; Οὐκοῦν σαυτὸν μάχη καὶ πολεμεῖς , ὑπὲρ οὗ εἰς λιμένας ἀπήλθεν ἐκεῖνος , χειμῶνα σαυτῷ 44 κατασκευάζων . Καὶ τί πάθω ; φησί · τοιούτων ἡ φύσις . Οὐκ ἔστι φύσεως τὸ ἐγκλημα , οὐδὲ τὸς πρὸς θανάτου ἀκολουθίας · ἀλλ’ ἡμεῖς · οἱ πάντα ἄνω καὶ κάτω ποιήσαντες ἑαυτοὺς , οἱ καταμαλακίζομενοι , καὶ τὴν οἰκείαν προδιόντες εὐγένειαν , καὶ τοὺς ἀπίστους χειροὺς ποιήσαντες . Πῶς γὰρ ἕτεροι περὶ θανάτου διαλεχόμεθα ; πῶς πείσομεν τὸν θνητὸν , ὅταν μᾶλλον ἐκεῖνον τὸν θάνατον φοβώμεθα καὶ φρίττωμεν ; Πολλοὶ γοῦν παρ’ Ἕλλησι , καίτοιγε οὐδὲν περὶ ἀθανασίας εἰδότες , ἐστεφανώθησαν 45 , τῶν παίδων αὐτῶς ἀπελθόντων , καὶ λευκινοῦντες ἐφαίνοντο , ἵνα τὴν παρουσίαν καρπώσωνται δόξαν · οὐ δὲ οὐδὲ διὰ τὴν μέλλουσαν παῦθῃ γυναικίζομενοι καὶ κοπτόμενοι . Ἄλλὰ χληρονόμους 46 οὐκ ἔχεις , οὐδὲ διδύχων τῶν δυτών ; Καὶ τί μέλλων ἐδούλω , τῶν οὖν αὐτὸν εἶναι χληρονόμων , ἢ τῶν οὐρανῶν ; τί δὲ ἐπεθύμησας 47 , τὰ ἀπολλύμενα αὐτῷ διαδέχεσθαι , & μικρὸν ὑστερον ἀφέναι ἐμελεν , ἢ τὰ μένοντα καὶ ἀκίνητα ; Οὐκ ἔσχες χληρονόμους αὐτῶν , ἀλλ’ ἀντὶ σοῦ ἔσχεν αὐτὸν ὁ Θεός · οὐχ ἐγένετο τῶν ἀδελφῶν τῶν ἰδίων συγχληρονόμος , ἀλλ’ ἐγένετο τοῦ Χριστοῦ . Καὶ τίνι , φησί , τὰ ἱμάτια , τίνι τὰ οἰχήματα , τίνι τὰ ἀνδρόποδα καὶ τοὺς ἀγροὺς καταλιμπάνομεν 48 ; Αὐτῷ πάλιν , καὶ ἀφαυλέστερον , ἢ εἰ ἐχῇ ἢ γὰρ χωλὸν οἴδεν . Εἰ γὰρ 49 βάρβαροι συγκατακαλοῦσι τοὺς ἀπελθόντας τὰ ὄντα , πολλῷ μᾶλλον οἱ συναποστέλλει τοῦ τετελευτηκότος δικαίου 50 τὰ αὐτοῦ , οὐχ ἴνα τέφρα γένηται , καθάπερ ἐκεῖνα , ἀλλ’ ἵνα πλείονα οὖντα περιβάλῃ δόξαν · καὶ εἰ μὲν ἀμαρτωλὸς ἀπήλθεν , ἵνα τὰ ἀμαρτήματα λύσῃ · εἰ δὲ δικαῖος , ἵνα προσθήκῃ γένηται μισθοῦ καὶ ἀντιδόσεως . Ἄλλ’ ἰδεῖν αὐτὸν ἐπιθυμεῖς ; Οὐκοῦν τὸν αὐτὸν αὐτὴ βίου βίον , καὶ ταχέως ἀπολῦθη τὴν ἱερὰν ἐκείνην θλίψιν . Μετὰ δὲ τούτων κάλειν λογίζου , ὅτι κλὴν ἡμῶν μὴ ἀκούσης , τῷ χρόνῳ πάντως πεισθήσῃ . Ἄλλ’ οὐδὲ δε τότε σοι ὁ μισθός · τοῦ γὰρ πλήθους τῶν ἡμερῶν γίνεται ἡ παραμυθία . Ἄν δὲ νῦν βουληθῇς φιλοσοφεῖν , δύο χερδανεῖς τὰ μέγιστα · καὶ σαυτὸν τῶν ἐν μέσῳ κακῶν ἀπαλλάξεις , καὶ παρὰ τοῦ Θεοῦ λαμπρότερον ἀνάδοσιν τὸν στέφανον . Καὶ γὰρ ἐλεημοσύνης καὶ τῶν ἄλλων πολλῇ μεῖζον τὸ πρᾶγμα συμφερόν ἐνεχέχει . Ἐνφρόνησον τῷ καὶ 51 τοῦ Ἰησοῦ Θεοῦ ἀπέθανεν · καὶ ἐκεῖνος μὲν διὰ σὲ , τὸ δὲ διὰ σαυτὸν . Καὶ εἰπὼν , Εἰ δυνατὸν σφαλεθῶν ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον 52 , καὶ λυπηθείς , καὶ ἀγωνισάμενος , ὅμως οὐ παρέδραμε τὴν τελευτήν , ἀλλὰ καὶ μετὰ πολλῆς αὐτὴν ὑπέστη τῆς τραγωδίας . Οὐδὲ γὰρ ἀπλῶς ἄναιτον ὑπέμεινεν , ἀλλὰ τὸν ἀφίστον καὶ πρὸ τοῦ θανάτου μαστιγίας , καὶ πρὸ τῶν 53 μαστιγίων ὀνειδῶν καὶ σκώμματα καὶ λοιδορίας , ἀπ παιδίων πάντα σέμαν γενναίως . Ἄλλ’ ὅμως ἀποθανὼν , καὶ τὸ σῶμα ἀποθέμενος , πάλιν αὐτὸ ἀνέλαβε μετὰ μείζονος δόξης , σοὶ καὶ ἐνταῦθα χρηστὰς ὑποτεινὼν [ 363 ] ἐλπίδας . Ταῦτα εἰ μὴ μῦθος , μὴ θρηνεῖς · ταῦτα εἰ πιστὰ νομίζεις εἶναι , μὴ δάκρυε · εἰ δὲ δακρύεις , πῶς δυνήσῃ πείσαι τὸν Ἕλληνα 54 , ὅτι πιστεύεις ;
Lemmas: 378 παῦσις ἀπέρχομαι , φημί , ὁ τελευτάω , ἵνα ἕννυμι ἔχω ὁ δικαστής . ὑπέρ [ 362 ] οὗτος οὖν θρηνέω καί ὀλολύζω ; οὐκοῦν σαυτοῦ μάχη καί πολεμέω , ὑπέρ ὅς εἰς λιμήν ἀπέρχομαι ἐκεῖνος , χειμών σεαυτοῦ 44 κατασκευάζω . καί τίς πάσχω ; φημί · τοιοῦτος ὁ φύσις . οὐ εἰμί φύσις ὁ ἔγκλημα , οὐδέ τός πρός θάνατος ἀκολουθία · ἀλλά ἐγώ · ὁ πᾶς ἄνω καί κάτω ποιέω ἑαυτοῦ , ὁ καταμαλακίζω , καί ὁ οἰκεῖος προδίδωμι εὐγένεια , καί ὁ ἄπιστος χείρων ποιέω . Πῶς γάρ ἕτερος περί θάνατος διαλέγω ; πῶς πείθω ὁ θνητός , ὅταν μᾶλλον ἐκεῖνος ὁ θάνατος φοβέω καί φρίσσω ; πολλός γοῦν παρά Ἕλλην , καίτοι οὐδείς περί ἀθανασία οἶδα , στεφανόω 45 , ὁ παῖς αὔτως ἀπέρχομαι , καί λευκινεω φαίνω , ἵνα ὁ παρουσία καρπόω δόξα · οὖον δέ οὐδέ διά ὁ μέλλω παύω γυναικίζω καί κόπτω . ἀλλά χληρονομος 46 οὐ ἔχω , οὐδέ διδυχοω ὁ δύτης ; καί τίς μέλλω δοῦλος , ὁ οὖν αὐτός εἰμί χληρονομος , ἢ ὁ οὐρανός ; τίς δέ ἐπιθυμέω 47 , ὁ ἀπόλλυμι αὐτός διαδέχομαι , & μικρός ὕστερος ἀφίημι μέλω , ἢ ὁ Μένων καί ἀκίνητος ; οὐ ἔχω χληρονομος αὐτός , ἀλλά ἀντί σύ ἔχω αὐτός ὁ Θεός · οὐ γίγνομαι ὁ ἀδελφός ὁ ἴδιος συγχληρονόμος , ἀλλά γίγνομαι ὁ Χριστός . καί τίς , φημί , ὁ ἱμάτιον , τίς ὁ οἴκημα , τίς ὁ ανδροπους καί ὁ ἀγρός καταλιμπάνω 48 ; αὐτός πάλιν , καί ἀφαυλέστερον , ἢ εἰμί ἔχω ἢ γάρ χωλός οἶδα . εἰμί γάρ 49 βάρβαρος συγκατακαλους ὁ ἀπέρχομαι ὁ εἰμί , πολύς μᾶλλον ὁ συναποστέλλω ὁ τελευτάω Δίκαιος 50 ὁ αὐτός , οὐ ἵνα τέφρα γίγνομαι , καθάπερ ἐκεῖνος , ἀλλά ἵνα πλείων Ούντα περιβάλλω δόξα · καί εἰμί μέν ἁμαρτωλός ἀπέρχομαι , ἵνα ὁ ἁμάρτημα λύω · εἰμί δέ Δίκαιος , ἵνα προσθήκη γίγνομαι μισθός καί ἀντίδοσις . ἄλλος ὁράω αὐτός ἐπιθυμέω ; οὐκοῦν ὁ αὐτός αὐτός βίος βίος , καί ταχέως ἀπολύω ὁ ἱερά ἐκεῖνος θλῖψις . μετά δέ οὗτος καλέω λογίζομαι , ὅτι κλῆς ἐγώ μή ἄκων , ὁ χρόνος πάντως πείθω . ἄλλος οὐδέ δέ τότε σύ ὁ μισθός · ὁ γάρ πλῆθος ὁ ἡμέρα γίγνομαι ὁ παραμυθία . ἄν δέ νῦν βούλομαι φιλοσοφέω , δύο κερδαίνω ὁ μέγας · καί σαυτοῦ ὁ ἐν μέσος κακός ἀπαλλάσσω , καί παρά ὁ Θεός λαμπρός ἀνάδοσις ὁ στέφανος . καί γάρ ἐλεημοσύνη καί ὁ ἄλλος πολύς μείζων ὁ πρᾶγμα συμφέρω ἐγχέω . ενφρονησος ὁ καί 51 ὁ Ἰησοῦς Θεός ἀποθνῄσκω · καί ἐκεῖνος μέν διά σύ , ὁ δέ διά σαυτοῦ . καί εἶπον , εἰμί δυνατός σφάλλω ἀπό ἐγώ ὁ ποτήριον 52 , καί λυπέω , καί ἀγωνίζομαι , ὅμως οὖον παρατρέχω ὁ τελευτή , ἀλλά καί μετά πολύς αὐτός ὑφίστημι ὁ τραγῳδία . οὐδέ γάρ ἀπλόος ἄναιτος ὑπομένω , ἀλλά ὁ ἀφίστημι καί πρό ὁ θάνατος μαστιγίας , καί πρό ὁ 53 μαστίγιον ὄνειδος καί σκῶμμα καί λοιδορία , ἀπό παιδίον πᾶς Σεμάν γενναῖος . ἄλλος ὅμως ἀποθνήσκω , καί ὁ σῶμα ἀποτίθημι , πάλιν αὐτός ἀναλαμβάνω μετά μείζων δόξα , σύ καί ἐνταῦθα χρηστός ὑποτείνω [ 363 ] ἐλπίς . οὗτος εἰμί μή μῦθος , μή θρηνέω · οὗτος εἰμί πιστόν νομίζω εἰμί , μή δάκρυ · εἰμί δέ δάκρυ , πῶς δύναμαι πείθω ὁ Ἕλλην 54 , ὅτι πιστεύω ;