joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0292.1
οὐχὶ αὐτὸς ὀργιζόμενος · μὴ γένοιτο · ἀλλ’ ὥστε ἐκείνους μὴ ἐξαπορρήθαι . Καίτοιγε ἡδύνατο εἰπεῖν · Οὐχ ἐνενοήσατε , πῶς ἕνεκα τῆς ἁμαρτίας τοῦ παραλυτικοῦ , πῶς τὸ σῶμα ἐσφάγης ; Ἀλλ’ οὐ λέγει τούτων οὐδέν · ἀλλ’ ἀπὸ τῶν κοινῶν λογισμῶν πρώτων αὐτοὺς διαλέγεται , καὶ τότε ἀπὸ τῶν Γραφῶν . Εἰπὼν γάρ , Οὐ χρεῖαν ἔχουσιν οἱ ἰατρωὶ ἰατροῦς , ἀλλ’ οἱ κακοῦς ἔχοντες , καὶ λαβανθάνους δείξας ἐαυτὸν ὄντα τὸν ἰατρὸν , τότε εἶπε · Πορευθέντες μάθετε τί ἐστιν , Ἐλεον θέλω , καὶ οὐ θυσίαν . Οὕτω καὶ ὁ Παῦλος ποιεῖ . Πρῶτον 81 ἀπὸ τῶν κοινῶν παραδειγμάτων τὸν λόγον κατασκευάσας , καὶ εἰπὼν · Τίς ποιμαίνει ποίμνην , καὶ ἐκ τοῦ γάλακτος αὐτῆς 82 οὐκ ἐσθίει ; τότε καὶ τὰς Γραφὰς ἐπήγαγε λέγων · Ἐν γὰρ τῷ νόμῳ Μωϋσέως γέγραπται , Οὐ ριμώσεις βοῦν ἀλοῶντα · καὶ πάλιν , Οὕτως ὁ Κύριος διέταξε τοῖς τὸ Εὐαγγέλιον καταργεῖν · 83 ἐκ τοῦ Εὐαγγελίου ζῆν . Πρὸς δὲ τοὺς μαθητὰς οὐχ οὕτως · ἀλλὰ τῶν σημείων ἀναμιμνήσκει οὕτως λέγων · Οὐπω ῥημονεύετε τοὺς πέντε ἄνδρας τῶν πεντακισχιλίων , καὶ πλοῦνους κοφίνους ἐλάβετε ; γ’ . Ἀλλ’ οὐ πρὸς τούτους οὕτως · ἀλλὰ τῆς ἀθενείας ἀναμιμνήσκει τῆς κοινῆς , καὶ δείκνυσι καὶ αὐτοὺς ὄντας τῶν ἀσθενούντων , οὔτε οὐδὲ τὰς Γραφὰς ἤθελαν , καὶ πᾶσης τῆς λυπῆς ἀμελοῦντες ἀρετῆς , ἐν ταῖς θυσίαις τὸ πᾶν ἐτίθετο · δ καὶ σφόδρα αὐτοὺς 84 ἀντιτιμῶσιν , τὸ διὰ τῶν προφητῶν πάντων εἰρημένον ἐν βραχεῖ τίθησι , λέγων · Μάθετε τί ἐστιν , Ἐλεον θέλω , καὶ οὐ θυσίαν . Διὰ γὰρ τούτων δείκνυσι οὐχ αὐτὸν ὄντα τὸν παρανομούντα , ἀλλ’ ἐκείνους · ὅφανεῖ ἔλεγε · Τίνος ἕνεκεν ἐγκάλετέ μοι ; ὅτι ἁμαρτωλοὺς διορθῶσω ; Οὐκοῦν καὶ τῷ Πατρὶ 85 τοῦτο ἐγκαλέσετε . Ὦσπερ οὖν ἂν ἀλλοχοῦ τοῦτο κατασκευάσων ἔλεγεν · Ὁ Πατὴρ μου ὡς ἄρτι ἐργάζεται , καγὼ ἐργάζομαι · καὶ ἐνταῦθα πάλιν · Πορευθέντες μάθετε τί ἐστιν , Ἐλεον θέλω , καὶ οὐ θυσίαν . Ὦσπερ γὰρ ἐκείνους τοῦτο βούλεται , φησίν , οὕτω καὶ ἐγώ . Ὦρῆς πῶς ἐκεῖνα μὲν περιττά , ταῦτα δὲ ἀναγκαῖα ; Οὐδὲ γὰρ εἶπεν , Ἐλεον θέλω καὶ θυσίαν , ἀλλ’ , Ἐλεον θέλω , καὶ οὐ θυσίαν . Τὸ μὲν γὰρ ἐνέκρινε , τὸ δὲ ἔξεβαλε · καὶ ἀπέδειξεν οὐ μόνον οὐ κεκωλυμένον ὅπερ ἐνεκαλοῦν , ἀλλὰ καὶ [ 351 ] νενομισμένον , καὶ μᾶλλον 86 τῆς θυσίας · καὶ τὴν Παλαιὰν αὐτὴν εἰσάγει συνωμᾶ αὐτῷ 87 φθεγγομένην καὶ νομοθετοῦσαν . Καθαράμενος τοίνυν αὐτῶν ἂν ἀπὸ τῶν κοινῶν ὑποδείγματων , καὶ ἀπὸ τῶν Γραφῶν , ἐπάγει πάλιν 88 Οὐκ ἤλθον καλέσαι δικαίους , ἀλλ’ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν . Ταῦτα δὲ εἰρωνευόμενος πρὸς αὐτοὺς λέγει 89 , ὡς ὅταν λέγῃ · Ἰδοὺ Ἀδὰμ γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν · καὶ πάλιν · Ἐὰν πεινάσῃ , οὐ μὴ σοι εἴπω . Ὅτι γὰρ οὐδεὶς δικαῖος ἦν ἐπὶ τῆς γῆς , Παῦλος ἐδήλωσεν εἰπὼν · Πάντες γὰρ ἁμαρτοῦσι , καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ . Τοῦτο 90 δὲ καὶ ἐκείνους παρηυθησατο τοὺς κεκλημένους . Τοσοῦτον 91 γὰρ ἀπέχω , φησίν , τοῦ βελιόζεσθαι ἁμαρτωλοῦ , ὅτι καὶ δι’ αὐτοὺς παραγέγονα μόνους . Εἶτα , ἵνα μὴ ὑπεριωθέρους ἐργάσῃται , οὐκ ἁμαρτωλοὺς εἶπεν εἰς ἐπίγνωσιν , ἀλλὰ προσέχοντας , εἰς μετάνοιαν . Οὐ γὰρ ὥστε ἁμαρτωλοὺς μεῖναι παρεγνόμην , ἀλλ’ ὥστε μεταβαλεῖσθαι καὶ γενέσθαι βελτίους . Ἐπεὶ οὖν πάντοθεν ἐπεσώθαι , καὶ ἀπὸ τῶν 92 Γραφῶν , καὶ ἀπὸ τῆς τῶν πραγμάτων ἀκολουθίας , καὶ οὕδὲν ἔχον εἰπεῖν , ὑπεύθουν τοὺς ἐγκλήμασι φανέντας 93 , αἰς ἐπήγαγον αὐτῷ , καὶ ἐναντίον τῷ νόμῳ καὶ τῇ Παλαιᾷ , ἀφέντες αὐτόν , πάλιν ἐπὶ τοὺς μαθητὰς τὸ ἐγκλημα μεταφέρουσι . Καὶ ὁ μὲν Λουκᾶς φησίν , ὅτι οἱ Φαρισαῖοι εἶπον · οὗτος δέ , ὅτι οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου · εἰκὸς δὲ καὶ ἀμφοτέρας ταύτας εἰρημένας . Ἐβαπτιζόμενος γὰρ ἐκεῖνους , ὡς εἰκὸς , μετ’ ἐαυτὸν λαμβάνουσι , ὅπερ καὶ ἐπὶ τῶν Ἡρῳδιανῶν ὕστερον ἐποίησαν . Καὶ γὰρ ζηλοτύπως αὐτὸς πρὸς αὐτὸν εἶχον οἱ Ἰωάννου μαθηταί , καὶ ἀπεκυντίας αὐτῷ διελέγοντο · τότε μόνον ταπεινούμενος , ὅτε ἐν ἀρχῇ τὸ δεσμωτήριον ὑπέμειν Ἰωάννης . Ἐλθόντες γοῦν τότε ἀνήγγειλαν τῷ Ἰησοῦ · μετὰ δὲ ταῦτα ἐπὶ τὴν προτέραν ἐπανῆλθον βασιλείαν . Τί οὖν φασιν 94 ; Διαιτῆ ἡμεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι νηστεύομεν πολλά , οἱ δὲ μαθηταί σου οὐ νηστεύουσιν ; Τοῦτό ἐστι τὸ νόσημα , ὅ πάλαι ἐξέκοπτεν ὁ Χριστός , λέγων · Ὅταν νηστεύητε , ἀλείψατε 95 τὴν κεφαλήν , καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι , τὰ ἐξ αὐτοῦ τικτόμενα κακὰ προειδώς . Ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτο ἐστιμᾶ , οὐδὲ λέγει · Ὁ κενώδωσι καὶ περιτοῖ · ἀλλὰ μετ’ ἐπιεικείας αὐτοὺς ἀπάτης διαλέγεται , λέγων · Οὐ δύναται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος νηστεῦσαι , ἕως ἂν μετ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος ἐστίν 96 . Ὦστε μὲν γὰρ ὑπὲρ ἐκείνων 97 ὁ λόγος ἦν , τῶν τελωτῶν λέγω , ἵνα αὐτῶν παραμυθίῃται πληγίσαν τὴν ψυχήν , σφοδρότερον ἐπετίμησεν τοῖς ἀνεδείξασιν · ἕνθα δὲ αὐτὸν καὶ τοὺς μαθητὰς ἐκωποῦν , μετ’ ἐπιεικείας ἀπάτης ποιεῖται τὴν ἀπάντησιν . Ὁ δὲ λέγουσι , τοιοῦτόν ἐστιν · Ἔστιν , σύ , φησίν , ὡς ἰατρὸς ταῦτα ποιεῖς · τί καὶ οἱ μαθηταὶ τὸ νηστεύειν ἀφέντες ταῖς τοιαύταις τραπέζαις προσέχουσιν ; Εἶτα ἵνα μείζω ποιήσῃ τὴν κατηγορίαν , πρώτους ἐαυτοὺς τίθεσι , καὶ τότε τοὺς Φαρισαίους , τῇ συγχρῆσι τὸ ἐγκλημα αὐξήσει βουλόμενοι . Καὶ γὰρ καὶ ἡμεῖς , φησίν , [ 352 ] καὶ οἱ Φαρισαῖοι νηστεύομεν πολλά . Καὶ γὰρ ἐνέστησεν , οἱ μὲν παρὰ Ἰωάννου μαθόντες , οἱ δὲ ἀπὸ τοῦ νόμου · ὅσπερ οὖν καὶ ὁ Φαρισαῖος ἔλεγεν · Νηστεύω δις τῆς ἑβδομάδος . Τί οὖν φησιν 98 ; Ἰησοῦς , Μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος νηστεῦσαι , ἐφ’ ὅσον μετ’ αὐτῶν ἐστιν ὁ νυμφίος ; Πρῶτον μὲν ἰατρὸν ἐαυτὸν ἐκάλεσεν , ἐνταῦθα δὲ νυμφίον , τὰ ἀπόρρητα μυστήρια διὰ τῶν ὀνομάτων τούτων ἀποκαλύψων 99 . Καίτοιγε ἐνῆν πληκτικώτερον πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν , ὅτι Οὐκ ἐστὶ τούτων κρείττον ὑμεῖς , ὥστε τοιαῦτα νουθετεῖν . Τὸ γὰρ ὀρεξις τῆς νηστείας , ὅταν πονηρίας ἢ γέμουσα ἡ διάνοια · ὅταν ἐτέρῳ ἐγκάλητε · ὅταν κατακρίνητε , δοκοῦσι περιφέρεσθαι ἐπὶ τῶν ὀφθαλμῶν , καὶ πρὸς ἐπίδειξιν πάντα ποιεῖτε · Πρὸ γὰρ τούτων ἀπάντων κενωδεῖαν ἐκβάλλειν ἐχρή , καὶ τὰ ἄλλα κατορθοῦν πάντα , ἀγάπην , πραότητα , φιλαδελφίαν . Ἀλλ’ οὐδὲν τούτων φησίν , ἀλλὰ μετ’ ἐπιεικείας ἀπάτης · Οὐ δύναται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος νηστεῦσαι , ἐφ’ ὅσον μετ’ αὐτῶν ἐστιν ὁ νυμφίος · ἀναμιμνήσκων αὐτοὺς τῶν Ἰωάννου ῥημάτων , δι’ ὧν ἔλεγεν · Ὁ ἔχων τὴν νύμφην νυμφίος ἐστιν · ὁ δὲ φίλος τοῦ νυμφίου , ὁ ἐστηκὼς καὶ ἀκούων αὐτοῦ , χαρὰ χαίρει διὰ τὴν φωνὴν τοῦ νυμφίου . Ὁ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστι · Χαρὰς ὁ παρὼν καιρὸς καὶ εὐφροσύνης · μὴ τοίνυν ἐπεῖσατε τὰ σκυθρωπά . Καὶ γὰρ σκυθρωπὴν ἡ νηστεία , οὐ τῇ φύσει , ἀλλ’ ἐκείνοις τοῖς ἀσθενέστατον ἐτι διακειμένοις · ὡς τοῖς γε φιλοσοφεῖν βουλομένοις σφόδρα τῷ τὸ πρᾶγμα καὶ ποθεινόν . Ὦσπερ γὰρ τοῦ σώματος ὑγιαίνοντος , πολλὴ ἡ εὐφροσύνη · οὕτω τῆς ψυχῆς εὐ διακειμένης , μεῖζων ἡ ἡδονή . Ἀλλὰ πρὸς τὴν ὑπόνοιαν ἐκείνους ταῦτα εἶπον . Οὕτω καὶ Ἡσαΐας περὶ αὐτῆς διαλεγόμενος , ταπεινῶσιν ψυχὴς αὐτὴν καλεῖ , καὶ Μωϋσῆς δὲ ὁμοίως .
Lemmas: οὐ αὐτός ὀργίζω · μή γίγνομαι · ἀλλά ὥστε ἐκεῖνος μή ἐξαπορρέω . καίτοι ἡδύνω εἶπον · οὐχ ἐννοέω , πῶς ἕνεκα ὁ ἁμαρτία ὁ παραλυτικός , πῶς ὁ σῶμα σφάζω ; ἀλλά οὖον λέγω οὗτος οὐδείς · ἀλλά ἀπό ὁ κοινός λογισμός πρῶτος αὐτός διαλέγω , καί τότε ἀπό ὁ Γραφής . εἶπον γάρ , οὖον χρεῖα ἔχω ὁ ἰατρός ἰατρός , ἀλλά ὁ Κακοῦς ἔχω , καί λαβανθάνους δείκνυμι ἑαυτοῦ εἰμί ὁ ἰατρός , τότε εἶπον · πορεύω μανθάνω τίς εἰμί , Ἔλεος ἐθέλω , καί οὖον θυσία . οὕτως καί ὁ Παῦλος ποιέω . πρῶτος 81 ἀπό ὁ κοινός παράδειγμα ὁ λόγος κατασκευάζω , καί εἶπον · Τῖς ποιμαίνω ποίμνη , καί ἐκ ὁ γάλα αὐτός 82 οὐ ἐσθίω ; τότε καί ὁ γραφή ἐπάγω λέγω · ἐν γάρ ὁ νόμος Μωϋσῆς γράφω , οὖον ριμωσις βοῦς ἀλοάω · καί πάλιν , οὕτως ὁ Κύριος διατάσσω ὁ ὁ Εὐαγγέλιος καταργέω · 83 ἐκ ὁ Εὐαγγέλιος ζῶ . πρός δέ ὁ μαθητής οὐ οὕτως · ἀλλά ὁ σημεῖον ἀναμιμνήσκω οὕτως λέγω · οὔπω ρημονευω ὁ πέντε ἀνήρ ὁ πεντακισχίλιοι , καί πλουνοος κόφινος λαμβάνω ; γε . ἀλλά οὖον πρός οὗτος οὕτως · ἀλλά ὁ ἀθενείας ἀναμιμνήσκω ὁ κοινός , καί δείκνυμι καί αὐτός εἰμί ὁ ἀσθενέω , οὔτε οὐδέ ὁ γραφή θέλω , καί πᾶς ὁ λυπέω ἀμελέω ἀρετή , ἐν ὁ θυσία ὁ πᾶς τίθημι · δ καί σφόδρα αὐτός 84 ἀντιτιμάω , ὁ διά ὁ προφήτης πᾶς εἴρω ἐν βραχύς τίθημι , λέγω · μανθάνω τίς εἰμί , Ἔλεος ἐθέλω , καί οὖον θυσία . Ζεύς γάρ οὗτος δείκνυμι οὐ αὐτός εἰμί ὁ παρανομώ , ἀλλά ἐκεῖνος · ὁράω λέγω · τίς ἕνεκα ἐγκαλέω ἐγώ ; ὅτι ἁμαρτωλός διορθώνω ; οὐκοῦν καί ὁ πατήρ 85 οὗτος ἐγκαλέω . ὥσπερ οὖν εἄν αλλοχοω οὗτος κατασκευάζω λέγω · ὁ πατήρ ἐγώ ὡς ἄρτι ἐργάζομαι , κἀγώ ἐργάζομαι · καί ἐνταῦθα πάλιν · πορεύω μανθάνω τίς εἰμί , Ἔλεος ἐθέλω , καί οὖον θυσία . ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος οὗτος βούλομαι , φημί , οὗτος καί ἐγώ . Ὥρα πῶς ἐκεῖνος μέν περισσός , οὗτος δέ ἀναγκαῖος ; οὐδέ γάρ εἶπον , Ἔλεος ἐθέλω καί θυσία , ἀλλά , Ἔλεος ἐθέλω , καί οὖον θυσία . ὁ μέν γάρ ἐγκρίνω , ὁ δέ ἐκβάλλω · καί ἀποδείκνυμι οὖον μόνος οὖον κωλύω ὅσπερ ἐγκαλέω , ἀλλά καί [ 351 ] νομίζω , καί μᾶλλον 86 ὁ θυσία · καί ὁ Παλαιή αὐτός εἰσάγω συνοημα αὐτός 87 φθέγγομαι καί νομοθετέω . καθαίρω τοίνυν αὐτός εἄν ἀπό ὁ κοινός υπόδειγμα , καί ἀπό ὁ Γραφής , ἐπάγω πάλιν 88 οὐ ἔρχομαι καλέω Δίκαιος , ἀλλά ἁμαρτωλός εἰς μετάνοια . οὗτος δέ εἰρωνεύομαι πρός αὐτός λέγω 89 , ὡς ὅταν λέγω · ἰδέ Ἀδάμ γίγνομαι ὡς εἷς ἐκ ἐγώ · καί πάλιν · ἐάν πεινάω , οὖον μή σύ εἶπον . ὅτι2 γάρ οὐδείς Δίκαιος εἰμί ἐπί ὁ γῆ , Παῦλος δηλόω εἶπον · πάνετες γάρ ἁμαρτάνω , καί ὑστερέω ὁ δόξα ὁ Θεός . οὗτος 90 δέ καί ἐκεῖνος παρηυθησατο ὁ καλέω . τοσοῦτος 91 γάρ ἀπέχω , φημί , ὁ βελιοζω ἁμαρτωλός , ὅτι καί διά αὐτός παραγίγνομαι μόνος . εἶτα , ἵνα μή ὑπεριωθέρους ἐργάζομαι , οὐ ἁμαρτωλός εἶπον εἰς ἐπίγνωσις , ἀλλά προσέχω , εἰς μετάνοια . οὖον γάρ ὥστε ἁμαρτωλός μένω παραγίγνομαι , ἀλλά ὥστε μεταβάλλω καί γίγνομαι ἀγαθός . ἐπεί οὖν πάντοθεν ἐπισῴζω , καί ἀπό ὁ 92 Γραφής , καί ἀπό ὁ ὁ πρᾶγμα ἀκολουθία , καί οὐδείς ἔχω εἶπον , υπευθεω ὁ ἔγκλημα φαίνω 93 , ὅς ἐπάγω αὐτός , καί ἐναντίος ὁ νόμος καί ὁ Παλαιή , ἀφίημι αὐτός , πάλιν ἐπί ὁ μαθητής ὁ ἔγκλημα μεταφέρω . καί ὁ μέν Λουκᾶς φημί , ὅτι ὁ Φαρισαῖος εἶπον · οὗτος δέ , ὅτι ὁ μαθητής Ἰωάννης · εἰκός δέ καί ἀμφότερος οὗτος εἴρω . βαπτίζω γάρ ἐκεῖνος , ὡς εἰκός , μετά ἑαυτοῦ λαμβάνω , ὅσπερ καί ἐπί ὁ Ἡρωδιανός ὕστερος ποιέω . καί γάρ ζηλότυπος αὐτός πρός αὐτός ἔχω ὁ Ἰωάννης μαθητής , καί ἀπεκυντίας αὐτός διαλέγω · τότε μόνος ταπεινόω , ὅτε ἐν ἀρχή ὁ δεσμωτήριον ὑπομένω Ἰωάννης . ἔρχομαι γοῦν τότε ἀναγγέλλω ὁ Ἰησοῦς · μετά δέ οὗτος ἐπί ὁ πρότερος ἐπανέρχομαι βασίλειος . τις οὖν φημί 94 ; δίαιτα ἐγώ καί ὁ Φαρισαῖος νηστεύω πολύς , ὁ δέ μαθητής σύ οὖον νηστεύω ; οὗτος εἰμί ὁ νόσημα , ὅς πάλαι ἐκκόπτω ὁ Χριστός , λέγω · ὅταν νηστεύω , ἀλείφω 95 ὁ κεφαλή , καί ὁ πρόσωπον σύ νίζω , ὁ ἐκ αὐτός τίκτω κακός πρόοιδα . ἀλλά οὐδέ οὗτος ἐστιμᾶ , οὐδέ λέγω · ὁ κενώδωσι καί περιος · ἀλλά μετά ἐπιείκεια αὐτός ἀπάτη διαλέγω , λέγω · οὖον δύναμαι ὁ υἱός ὁ νύμφη νηστεύω , ἠώς εἄν μετά αὐτός ὁ νυμφίος εἰμί 96 . ὥστε μέν γάρ ὑπέρ ἐκεῖνος 97 ὁ λόγος εἰμί , ὁ τελότης λέγω , ἵνα αὐτός παραμύθιος πληγίζω ὁ Ψυχή , σφοδρός ἐπιτιμάω ὁ ἀναδείκνυμι · ἔνθα δέ αὐτός καί ὁ μαθητής κωπέω , μετά ἐπιείκεια ἀπάτη ποιέω ὁ ἀπάντησις . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ἔρτις , σῦς , φημί , ὡς ἰατρός οὗτος ποιέω · τίς καί ὁ μαθητής ὁ νηστεύω ἀφίημι ὁ τοιοῦτος τράπεζα προσέχω ; εἶτα ἵνα μείζων ποιέω ὁ κατηγορία , πρῶτος ἑαυτοῦ τίθος , καί τότε ὁ Φαρισαῖος , ὁ σύγχρησις ὁ ἔγκλημα αὐξάνω βούλομαι . καί γάρ καί ἐγώ , φημί , [ 352 ] καί ὁ Φαρισαῖος νηστεύω πολύς . καί γάρ ἐνίστημι , ὁ μέν παρά Ἰωάννης μανθάνω , ὁ δέ ἀπό ὁ νόμος · ὅσπερ οὖν καί ὁ Φαρισαῖος λέγω · νηστεύω δις ὁ ἑβδομάς . τις οὖν φημί 98 ; Ἰησοῦς , μή δύναμαι ὁ υἱός ὁ νύμφη νηστεύω , ἐπί ὅσος μετά αὐτός εἰμί ὁ νυμφίος ; Πρῶτος μέν ἰατρός ἑαυτοῦ καλέω , ἐνταῦθα δέ νυμφίος , ὁ ἀπόρρητος μυστήριον διά ὁ ὄνομα οὗτος ἀποκαλύπτω 99 . καίτοι ἐν-εἰμί πληκτικός πρός αὐτός εἶπον , ὅτι οὐ εἰμί οὗτος ἀγαθός σύ , ὥστε τοιοῦτος νουθετέω . ὁ γάρ ὄρεξις ὁ νηστεία , ὅταν πονηρία ἢ γέμω ὁ διάνοια · ὅταν ἔς ἐγκαλέω · ὅταν κατακρίνω , δοκέω περιφέρω ἐπί ὁ ὀφθαλμός , καί πρός ἐπίδειξις πᾶς ποιέω · πρό γάρ οὗτος ἀπαντάω κενωδεῖαν ἐκβάλλω χράω , καί ὁ ἄλλος κατορθόω πᾶς , ἀγάπη , πραότης , φιλαδελφία . ἀλλά οὐδείς οὗτος φημί , ἀλλά μετά ἐπιείκεια ἀπάτη · οὖον δύναμαι ὁ υἱός ὁ νύμφη νηστεύω , ἐπί ὅσος μετά αὐτός εἰμί ὁ νυμφίος · ἀναμιμνήσκω αὐτός ὁ Ἰωάννης ῥῆμα , διά ὅς λέγω · ὁ ἔχω ὁ νύμφη νυμφίος εἰμί · ὁ δέ φίλος ὁ νυμφίος , ὁ ἵστημι καί ἀκούω αὐτός , χαρά χαίρω διά ὁ φωνή ὁ νυμφίος . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · Χαρά ὁ πάρειμι καιρός καί Εὐφρόσυνος · μή τοίνυν πείθω ὁ σκυθρωπός . καί γάρ σκυθρωπός ὁ νηστεία , οὖον ὁ φύσις , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ ἀσθενής ἔτι διάκειμαι · ὡς ὁ γε φιλοσοφέω βούλομαι σφόδρα ὁ ὁ πρᾶγμα καί Ποθεινόν . ὥσπερ γάρ ὁ σῶμα ὑγιαίνω , πολύς ὁ Εὐφρόσυνος · οὗτος ὁ Ψυχή εὕω διάκειμαι , μείζων ὁ ἡδονή . ἀλλά πρός ὁ ὑπόνοια ἐκεῖνος οὗτος εἶπον . οὕτως καί Ἠσαΐας περί αὐτός διαλέγω , ταπείνωσις Ψυχή αὐτός καλέω , καί Μωϋσῆς δέ ὁμοίως .