joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg58_0099.4
β’ . Οὐ διὰ τοῦτο δὲ μόνον Ἠλίαν αὐτὸν ὀνομάζει πανταχοῦ , ἀλλ’ ἵνα δείξῃ σφόδρα αὐτὸν τῇ Παλαιᾷ συμβαίνοντα , καὶ κατὰ προφητείαν καὶ τὴν παρουσίαν ταύτην οὔσαν . Διὸ καὶ ἐπάγει πάλιν , ὅτι Ἠλίας , καὶ οὐκ ἔγνωσαν αὐτόν , ἀλλ’ ἐποίησαν εἰς αὐτὸν πάντα ὅσα ἠθέλησαν . Τί ἐστι , Πάντα 90 ; ὅσα ἠθέλησαν . Ἐνέβαλον εἰς δεσμωτήριον , ὑβρίσαν , ἀπέκτειναν , ἤνεγκαν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐπὶ πίνακος . Οὕτω καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μέλλει πάσχειν ὑπ’ αὐτῶν . Ὅρᾷς πῶς πάλιν εὐκαιρῶς αὐτοὺς ἀναμιμνήσκει τοῦ πάθους , ἀπὸ τοῦ πάθους τοῦ Ἰωάννου πολλὴν αὐτοῖς προφεύων τὴν παραμυθίαν ; Οὐ ταύτῃ δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ θαύματι εἰδὼς ἐργάσεσθαι μεγάλα . Καὶ γὰρ ἤνιξά ἄν περὶ τοῦ πάθους διαλέξηται , εὐθέως θαυματουργεῖ , καὶ μετὰ τοὺς λόγους , καὶ πρὸ τῶν λόγων τούτων · καὶ πολλάχῳ τοῦτο παρατηρήσατε 91 ἐστιν εὐρεῖν . Τότε τοίνυν , φησίν , ἤρξατο διεικνύειν , ὅτι δεῖ αὐτὸν ἀπελθεῖν εἰς Ἱεροσόλυμα , καὶ ἀποκτανθῆναι , καὶ πολλὰ παθεῖν . Τότε , πότε ; Ὅτε ὁμολογήσει Χριστὸς καὶ Υἱὸς εἶναι τοῦ 92 Θεοῦ . Πάλιν ἐν τῷ ἀρεῖ , τὴν τῆς θαυμασίᾳ αὐτοῖς ἐξειπεν ὅψιν , καὶ περὶ τῆς δόξης αὐτοῦ διελέχθησαν οἱ προφήται , ἀμνήσκον αὐτοὺς τοῦ πάθους . Εἰπὼν γὰρ περὶ κατὰ Ἰωάννην ἱστορίας , ἐπήγαγεν · Οὕτω καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μέλλει πάσχειν ὑπ’ αὐτῶν . Καὶ μετὰ μικρὸν πάλιν , ὅτε τὸν δαίμονα ἐξέβαλεν , οὐ ὡς ἔοργισαν οἱ μαθηταὶ ἐκβαλεῖν . Καὶ γὰρ καὶ τότε , Ἀναστρεφομένων αὐτῶν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ , φησίν , εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς , ὅτι μέλλει ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων ἁμαρτωλῶν 93 , καὶ ἀποκτενεῖν αὐτόν , καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεσθαι . Τοῦτο δὲ ἔποιεῖ , τῷ μεγέθει τῶν θαυμάτων τὴν ὑπερβολὴν τῆς λύπης ὑποπεμόμενος , καὶ παντὶ τρόπῳ αὐτοὺς παραμυθούμενος , ὥσπερ καὶ ἐνταῦθα τῇ μνήμῃ τοῦ θανάτου Ἰωάννου πολλὴν αὐτοῖς παρέχει τὴν παραμυθίαν . Εἰ δὲ λέγοι τις · Τίνος ἕνεκεν μὴ καὶ νῦν τὸν Ἠλίαν ἀναστήσας ἐπεμφεν , εἰ γε τοσαῦτα αὐτοῦ παρατυπεῖ τῇ παρουσίᾳ ἀγαθὰ ; ἐροῦμεν , ὅτι καὶ νῦν τὸν Χριστὸν νομίζοντες Ἠλίαν εἶναι , οὐκ ἐπίστευσαν αὐτῷ 94 . Οἱ μὲν γὰρ , φησίν , Ἠλίαν σε λέγουσιν , οἱ δὲ Ἰερεμίαν . Καὶ Ἰωάννου δὲ καὶ Ἠλίου οὐδὲν ἦν τὸ μέσον , ἢ ὁ χρόνος μόνος . Πῶς οὖν τότε πιστεύσουσιν 95 ; φησὶ . Καὶ γὰρ ἀποκαταστήσει πάντα , οὐ διὰ τὸ γνῶριμον εἶναι μένον . Ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ 96 διαστέβηναι μέχρι τῆς [ 578 ] ἡμέρας ἐκείνης ἐπὶ παρὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν δόξαν , καὶ πλὴν πᾶσιν εἶναι τοῦ ἡλίου φανερωτέραν . Ὅταν οὖν τοσαύτης προλαβούσης ὑπολήψεως καὶ προσδοκίας , ἕλθῃ ἐκεῖνος τὰ αὐτὰ χρητῶν τούτῳ , καὶ ἀναγγέλλων καὶ αὐτὸς τὸν Ἰησοῦν , εὐκολώτερον δέξονται τὰ λεγόμενα . Ὅταν δὲ εἴπῃ , Οὐκ ἔγνωσαν αὐτόν , καὶ ὑπὲρ τῶν καὶ 97 ταυτῶν 98 ἀπολογεῖται . Καὶ οὐ ταύτῃ αὐτοῦς μόνον παραμυθεῖται , ἀλλὰ καὶ τῷ δεῖξαι ἀδύνατον παρ’ αὐτοῖς πάσχειν ὅπερ πάσχει , καὶ τῷ τὰ λυπηρὰ δύο συγχάλασαι σημείοις , τῷ τε ἐν τῷ ἀρεῖ , καὶ τῷ μέλλοντι γίνεσθαι . Ταῦτα δὲ ἀκούσαντες , οὐκ ἐρωτῶσιν αὐτόν , πότε ἔρχεται Ἠλίας , ἢ τῇ ἀθμίᾳ πεισάμενοι τοῦ πάθους , ἢ δεδοικότες . Πολλαχοῦ γὰρ ὅταν ἴδωσι μὴ βουλομένων τι σαφῶς εἰπεῖν , σιγῶσι λοιπόν . Ὅτε γοῦν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ διαπρεδιδόντων εἶπε , Μέλλει ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοσθαι , καὶ ἀποκτενεῖν αὐτόν , ἐπήγαγεν 99 , ὁ Μάρκος μὲν , ὅτι
Lemmas: βε . οὖον διά οὗτος δέ μόνος Ἠλίας αὐτός ὀνομάζω πανταχοῦ , ἀλλά ἵνα δείκνυμι σφόδρα αὐτός ὁ Παλαιή συμβαίνω , καί κατά προφητεία καί ὁ παρουσία οὗτος εἰμί . Διὸ καί ἐπάγω πάλιν , ὅτι Ἠλίας , καί οὐ γιγνώσκω αὐτός , ἀλλά ποιέω εἰς αὐτός πᾶς ὅσος ἐθέλω . τις εἰμί , Πάν 90 ; ὅσος ἐθέλω . ἐμβάλλω εἰς δεσμωτήριον , ὑβρίζω , ἀποκτείνω , φέρω ὁ κεφαλή αὐτός ἐπί πίναξ . οὕτως καί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος μέλλω πάσχω ὑπό αὐτός . ὁράω πῶς πάλιν ευκαίρως αὐτός ἀναμιμνήσκω ὁ πάθος , ἀπό ὁ πάθος ὁ Ἰωάννης πολύς αὐτός προφύω ὁ παραμυθία ; οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί ὁ θαῦμα εἰδοί ἐργάζομαι μέγας . καί γάρ ἤνιξά ἄν περί ὁ πάθος διαλέγω , εὐθύς θαυμασιουργέω , καί μετά ὁ λόγος , καί πρό ὁ λόγος οὗτος · καί πολλάχῳ οὗτος παρατηρώ 91 εἰμί εὑρίσκω . τότε τοίνυν , φημί , ἄρχω διεικνυω , ὅτι δεῖ αὐτός ἀπέρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ , καί ἀποκτείνω , καί πολύς πάσχω . τότε , πότε ; ὅτε ὁμολογέω Χριστός καί υἱός εἰμί ὁ 92 Θεός . πάλιν ἐν ὁ ἀείρω , ὁ ὁ θαυμάσιος αὐτός ἐξεῖπον δρύοψ , καί περί ὁ δόξα αὐτός διαλέγω ὁ προφήτης , ἀμνήσκον αὐτός ὁ πάθος . εἶπον γάρ περί κατά Ἰωάννης ἱστορία , ἐπάγω · οὕτως καί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος μέλλω πάσχω ὑπό αὐτός . καί μετά μικρός πάλιν , ὅτε ὁ δαίμων ἐκβάλλω , οὖον ὡς ὀργίζω ὁ μαθητής ἐκβάλλω . καί γάρ καί τότε , ἀναστρέφω αὐτός ἐν ὁ Γαλιλαία , φημί , εἶπον αὐτός ὁ Ἰησοῦς , ὅτι μέλλω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος παραδίδωμι εἰς χείρ ἄνθρωπος ἁμαρτωλός 93 , καί ἀποκτείνω αὐτός , καί ὁ τρίτος ἡμέρα ἀνίστημι . οὗτος δέ ποιέω , ὁ μέγεθος ὁ θαῦμα ὁ ὑπερβολή ὁ λύπη ὑποπέμπω , καί πᾶς τρόπος αὐτός παραμυθέομαι , ὥσπερ καί ἐνταῦθα ὁ μνήμη ὁ θάνατος Ἰωάννης πολύς αὐτός παρέχω ὁ παραμυθία . εἰμί δέ λέγω τις · τίς ἕνεκα μή καί νῦν ὁ Ἠλίας ἀνίστημι πέμπω , εἰμί γε τοσοῦτος αὐτός παρατυπώ ὁ παρουσία ἀγαθός ; εἴρω , ὅτι καί νῦν ὁ Χριστός νομίζω Ἠλίας εἰμί , οὐ πιστεύω αὐτός 94 . ὁ μέν γάρ , φημί , Ἠλίας σύ λέγω , ὁ δέ Ἰερεμίας . καί Ἰωάννης δέ καί Ἠλίας οὐδείς εἰμί ὁ μέσος , ἢ ὁ χρόνος μόνος . Πῶς οὖν τότε πιστεύω 95 ; φημί . καί γάρ ἀποκαθίστημι πᾶς , οὖον διά ὁ γνώριμος εἰμί μένω . ἀλλά καί διά ὁ 96 διΐστημι μέχρι ὁ [ 578 ] ἡμέρα ἐκεῖνος ἐπί παρά ὁ Χριστός ὁ δόξα , καί πλήν πᾶς εἰμί ὁ ἥλιος φανερός . ὅταν οὖν τοσοῦτος προλαμβάνω ὑπόληψις καί προσδοκία , ἔρχομαι ἐκεῖνος ὁ αὐτός χράω οὗτος , καί ἀναγγέλλω καί αὐτός ὁ Ἰησοῦς , εὔκολος δέχομαι ὁ λέγω . ὅταν δέ εἶπον , οὐ γιγνώσκω αὐτός , καί ὑπέρ ὁ καί 97 αὐτός 98 ἀπολογέομαι . καί οὖον οὗτος αὔτεος μόνος παραμυθέομαι , ἀλλά καί ὁ δείκνυμι ἀδύνατος παρά αὐτός πάσχω ὅσπερ πάσχω , καί ὁ ὁ λυπηρός δύο συγχαλάω σημεῖον , ὁ τε ἐν ὁ ἀείρω , καί ὁ μέλλω γίγνομαι . οὗτος δέ ἀκούω , οὐ ἐρωτάω αὐτός , πότε ἔρχομαι Ἠλίας , ἢ ὁ ἀθμίᾳ πείθω ὁ πάθος , ἢ δείδω . πολλαχοῦ γάρ ὅταν ὁράω μή βούλομαι τίς σαφῶς εἶπον , σιγάω λοιπός . ὅτε γοῦν ἐν ὁ Γαλιλαία διαπρεδιδιδωμι εἶπον , Μέλλω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος παραδίδωμι , καί ἀποκτείνω αὐτός , ἐπάγω 99 , ὁ Μάρκος μέν , ὅτι