joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0116.2
ε’ . Εἰ δὲ ἐκεῖνος ὁ καθαρός , οὕτω καὶ τοῦ οὐρανοῦ λαμπρότερος ὤν , καὶ ὑπὲρ Προφῆτας πάντας , καὶ οὐ μειζὼν οὐδεὶς ἐγένετο , καὶ παρῆσταν ἔχων τοσαύτην , οὕτως ἐαυτὸν ἐκκληροῦγει , τὴν μὲν διαρρέουσαν τρυφὴν ἀτιμάζων μετὰ πολλῆς τῆς πειρωσίας , ἐπὶ δὲ τὸν σκληρὸν τοῦτον ἐαυτὸν ἄγων βίον , τινὰ ἔχομεν ἀπολογίαν ὅτι μετὰ τοσαύτην ἐνέργειαν καὶ τὰ μυρία φορτία τῶν ἁμαρτημάτων μηδὲ τὸ πολυλοτὸν μέρος τῆς ἐξομολογήσεως ἐπιδεικνύμενοι τῆς ἐκεῖνου , ἀλλὰ μεθῦντες καὶ γαστριμάχου καὶ μύρων ἔχοντες , καὶ τῶν ἐν τῇ σκηνῇ πορνευομένων γυναικῶν οὐδὲν ἀμείνον διακείμενοι , καὶ πανταχοῦ ἐαυτοὺς καταμαλακίζοντες , καὶ εὐχειρώτους τῷ διαβόλῳ ποιούντες . Τότε ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν πᾶσα ἡ Ἰουδαία , καὶ Ἱεροσόλυμα , καὶ πᾶσα ἡ περίχωρος τοῦ Ἰορδάνου , καὶ ἐδαπείζοντο ὑπ’ αὐτοῦ , ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν . Ὅρᾶς πόσον ἰσχυσεν ἡ παρουσία τοῦ Προφήτου ; πῶς πάντα τὸν δῆμον ἀνεπέστρωσε ; πῶς αὐτοὺς εἰς ἔνοιαν ἤγαγε τῶν οἰκείων ἁμαρτημάτων ; Καὶ γὰρ τὸ θαῦμα τὸ ἀξίον , ἰδεῖν ἐν ἀνθρωπίνῳ σχήματι τοιαῦτα ἐπιδεικνύμενον αὐτόν , καὶ τοσαύτην κεχρημένον τῇ παρρησίᾳ , καὶ πάντων ὡς παίδων κατεξανιστάμενον , καὶ πολλὴν ἀπὸ τοῦ προσώπου τὴν χάριν ἔχοντα ἀπολαπούσαν . Συντελεῖ δὲ εἰς ἐκπλήξιν καὶ τὸ διὰ πολλοῦ τοῦ χρόνου προφήτην φαίνεσθαι · καὶ γὰρ ἐπίλειπεν αὐτοὺς τὸ χάρισμα , καὶ διὰ μακροῦ πρὸς αὐτοὺς ἐπανἦλθε τοῦ χρόνου . Καὶ οὐ τοῦ κρύγματος δὲ τρόπος ξένος καὶ παρηλλαγμένος . Οὐδὲν γὰρ τῶν συνήθων ἤκουον , οἷον , πολέμους καὶ μάχας καὶ νίκας τὰς κάτω , καὶ λιμοὺς καὶ λοιμοὺς , καὶ Βαβυλωνίους καὶ Πέρσας , καὶ πόλεις ἀλωσιν , καὶ τὰ ἄλλα τὰ συνήθη · ἀλλ’ οὐρανοὺς καὶ τὴν ἐκεῖ βασιλείαν , καὶ τὴν ἐν τῇ γένεσιν κόλασιν . Διὰ τοῦτο καὶ τῶν κατὰ τὴν ἔρημον ἀποστατῶν σφαγείντων ἀπάντων οὐ πρὸ πολλοῦ τοῦ χρόνου , τῶν μετὰ Ἰούδα καὶ Θευδᾶ , οὐκ ἐγένοντο ὀκνηρότεροι περὶ
Lemmas: εἰ . εἰμί δέ ἐκεῖνος ὁ καθαρός , οὗτος καί ὁ οὐρανός λαμπρός εἰμί , καί ὑπέρ Προφήτης πᾶς , καί οὖον μείζων οὐδείς γίγνομαι , καί παρίστημι ἔχω τοσοῦτος , οὕτως ἑαυτοῦ ἐκκληρόω , ὁ μέν διαρρέω τρυφή ἀτιμάζω μετά πολύς ὁ πειρωσια , ἐπί δέ ὁ σκληρός οὗτος ἑαυτοῦ ἄγω βίος , τις ἔχω ἀπολογία ὅτι μετά τοσοῦτος ἐνέργεια καί ὁ μυρίος φορτίον ὁ ἁμάρτημα μηδέ ὁ πολυλοος μέρος ὁ ἐξομολόγησις ἐπιδείκνυμι ὁ ἐκεῖνος , ἀλλά μεθίημι καί γαστριμαχομαι καί Μύρων ἔχω , καί ὁ ἐν ὁ σκηνή πορνεύω γυνή οὐδείς ἀμείνων διάκειμαι , καί πανταχοῦ ἑαυτοῦ καταμαλακίζω , καί εὐχείρωτος ὁ διάβολος ποιέω . τότε ἐκπορεύω πρός αὐτός πᾶς ὁ Ἰουδαῖος , καί Ἱερουσαλήμ , καί πᾶς ὁ περίχωρος ὁ Ἰορδάνης , καί ἐδαπείζοντο ὑπό αὐτός , ἐξομολογέω ὁ ἁμαρτία αὐτός . ὁράω πόσος ἰσχύω ὁ παρουσία ὁ Προφήτου ; πῶς πᾶς ὁ δῆμος ἀνεπέστρωσε ; πῶς αὐτός εἰς νοια ἄγω ὁ οἰκέω ἁμάρτημα ; καί γάρ ὁ θαῦμα ὁ ἄξιος , ὁράω ἐν ἀνθρώπινος σχῆμα τοιοῦτος ἐπιδείκνυμι αὐτός , καί τοσοῦτος χράομαι ὁ παρρησία , καί πᾶς ὡς παῖς κατεξανίσταμαι , καί πολύς ἀπό ὁ πρόσωπον ὁ χάρις ἔχω ἀπολαμβάνω . Συντελής δέ εἰς ἔκπληξις καί ὁ διά πολύς ὁ χρόνος προφήτης φαίνω · καί γάρ ἐπιλείπω αὐτός ὁ χάρισμα , καί διά μακρός πρός αὐτός επανέρχομαι ὁ χρόνος . καί οὖον ὁ κρύγματος δέ τρόπος ξένος καί παραλλάσσω . οὐδείς γάρ ὁ συνήθης ἀκούω , οἷος , πόλεμος καί μάχη καί Νίκη ὁ κάτω , καί λιμός καί λοιμός , καί Βαβυλώνιος καί Πέρσης , καί πόλις ἀλέω , καί ὁ ἄλλος ὁ συνήθης · ἀλλά οὐρανός καί ὁ ἐκεῖ βασίλειος , καί ὁ ἐν ὁ γένεσις κόλασις . Ζεύς οὗτος καί ὁ κατά ὁ ἐρῆμος ἀποστάτης σφάζω ἀπαντάω οὖον πρό πολύς ὁ χρόνος , ὁ μετά Ἰούδας καί θεῦ , οὐ γίγνομαι ὀκνηρός περί