joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0191.3
σφόδρα σπουδάζοντας , ὁμολογῶ μὲν τοῦτο · κἀγὼ πλὴν κἀκεῖνο μετὰ τούτου φημὶ , ὅτι ὡςπερ δεινὸν ἀπατήσαι , οὕτω καὶ εὐχολον διορθωθῆναι . Ἄν γὰρ ἐπιστήσῃς ἐπὶ τῆς οἰκίας πολλοὺς σατυρὸν φύλακας , οἷον τὸν οἰκέτην , τὴν γυναῖκα , τὸν φίλον , ῥάδιως ὑπὸ πάντων συνοθούμενος τε καὶ συνελαυνόμενος , ἀποστήσῃ τῆς πονηρᾶς συνήθειας . Κἂν δέκα ἡμέρας μόνον αὐτὸ κατορθώσῃς , οὐκέτι δεήσῃ λοιπὸν ἕτερου χρόνου , ἀλλὰ κείσεται σοι μετὰ ἀσφαλείας τὸ πᾶν , τῇ τῆς καλλίστης συνήθειας στερρότητι πάλιν ριζωμέν . Ὅταν οὖν ἀρξῃ τοῦτο διορθοῦν , κἂν ἅπαξ , κἂν δεύτερον παραβῇ τὸν νόμον , κἂν τρίτον , κἂν εἰκοστὸν , μὴ ἀπογνῷς · ἀλλὰ πάλιν ἀνάστηθι , καὶ ἐπίλαθου τῆς αὐτῆς σπουδῆς , καὶ περιεῖσθ πάντων . Οὐδὲ γὰρ τὸ τυγχῆν ἐστι κακὸν ἐπιρροχία 99 . Εἰ δὲ τὸ δυνάμει τοῦ ποιηροῦ , τὸ ἐπιρροχῆν πόσῳν οἴσει τὴν τιμωρίαν ; Ἐπιφνεῖσθαι δὰ εἰρημένα · Ἄλλὰ μοι κρότων οὐ δεῖ , οὐδὲ θορύβων , οὐδὲ ἡχῆς . Ἐν βούλομαι μόνον , μεθ’ ἡσυχίας καὶ ἐπιστήμης ἀκούοντας , ποιεῖν τὰ λεγόμενα . Τοῦτο μοι κρότος , τοῦτο ἐγκώμιον . Ἄν δὲ ἐπαινῇς μὲν τὰ εἰρημένα , μὴ ποιῇς δὲ ἃπερ ἐπαινεῖς , μειζῶν μὲν ἡ χάλασις , πλεῖον δὲ ἡ κατηγορία , καὶ ἡμῖν αἰσχύνῃ καὶ γέλωτι . Οὐδὲ γὰρ Ὑάστρων ἐστι τὰ παρόντα , οὐ τραγωδῶς κάθησθε θεώμενοι νῦν , ἵνα κροτῆτε μόνον . Διδασκαλείῳ ἐστι τὰ ἐνταῦθα πνευματικόν . Διὸ καὶ τὸ σπουδάζεσθαι νὲν ἐστιν , ὥστε κατορθῶσαι τὰ εἰρημένα , καὶ διὰ τῶν ἔργων ἐπιδεῖξαι τὴν ὑπακοήν . Τότε γὰρ τὸ πᾶν ἐσόμεθα ἀπελῦχθῆς · ὡς νῦν γε καὶ ἀπηγορεύομεν λοιπόν . Καὶ γὰρ καὶ τοῖς ἰδίᾳ συντυγχάνουσιν οὐ διέλιπον ταῦτα παραῖνῶν , καὶ ὑμῖν κοινῇ διαλεγόμενος , καὶ οὐδὲν ὅλως ὁρῶ γεγενημένον πλέον [ 233 ] . ἀλλ’ ἐτι τῶν προτέρων ὑμᾶς ἐχομένους στοιχεῖων · ὅπερ ἰκανὸν τῷ διδάσκοντι πολλὴν ἐνδύειν τὸν ὀνκον . Ὅρα γοῦν καὶ Παύλον διὰ τοῦτο δυσαναχθετοῦν , ὅτι πολὺν χρόνον 100 τοῖς προτέροις ἐνδιέτριβον μαθήμασιν οἱ Ἀχροσαταί . Καὶ γὰρ ὁρεῖζοντες εἶναι , φησὶ , διδάσκαλοι διὶ τὸν χρόνον , πάλιν χρειῶν ἔχετε τοῦ διδασκάλου ὑμᾶς , τῖνα τὰ στοιχεῖα τῆς ἀρχῆς τῶν λόγων τοῦ Θεοῦ . Διὸ καὶ ἡμεῖς ὀρηγοῦμεν καὶ δυρρόμεθα . Κἂν ἐπιμενῆτε ἴσω , ἀπαγορεύσω λοιπὸν ὑμῖν τῶν ἱερῶν τούτων ἐπιθῆναι προθύρων , καὶ τῶν ἀδανάτων μετασχεῖν μυστηρίων , ὅσπερ τοῖς πορνεύουσι καὶ μοιχεύουσι καὶ ἐπὶ φόνους ἐγκαλουμένοις . Καὶ γὰρ βέλτιον μετὰ δύο καὶ τριῶν τοὺς τοῦ Θεοῦ φυλαττόντων νόμους τὰς συνήθειας ἀναφέρειν εὐχῆς , ἢ πλήθος ἐπισύρεσθαι παρανομοῦντων καὶ τοὺς ἄλλους διαφθείροντων . Μὴ μοι τὶς πλούσιος , μὴ μοι τὶς δυνάστης ἐνταῦθα ψωσάτω , καὶ τὰς ὄρφυς ἀνασπάτω . Πάντα μοι ταῦτα μῦθος καὶ σκιά καὶ ὄναρ . Οὐδεὶς γὰρ τῶν νῦν πλουτουσάντων ἐκεῖ μοι προστήσεται , ὅταν ἐγκαλῶμαι καὶ κατηγορῶμαι , ὡς μὴ μετὰ τῆς προσήκουσης σφορότητος τοὺς τοῦ Θεοῦ διεκδίκησα νόμους . Τοῦτο γὰρ , τοῦτο καὶ τὸν θαυμαστὸν ἐκεῖνον πρεσβύτερον 101 ἀπέκλεσε , καίτοι βίον παρεχόμενον ἁλπίτων · ἀλλ’ ὅμως , ἐπειδὴ τοὺς τοῦ Θεοῦ νόμους πατοῦμενους ὑπερεῖδεν , ἐκολάσθη μετὰ τῶν παίδων , καὶ τὴν χαλεπὴν ἐδίδου τιμωρίαν . Εἰ δὲ ἔνθα τοσαύτη τῆς φύσεως ἦν ἡ τυραννὶς , ὁ μὴ μετὰ τῆς προσκούσης ἀνδρείας τοῖς ἑαυτοῦ παισὶ χρησάμενος
Lemmas: σφόδρα σπουδάζω , ὁμολογέω μέν οὗτος · ἐγώ πλήν ἐκεῖνος μετά οὗτος φημί , ὅτι ὡς δεινός ἀπατάω , οὗτος καί ευχολος διορθόω . ἄν γάρ ἐφίστημι ἐπί ὁ οἰκίον πολύς σάτυρος φύλαξ , οἷος ὁ οἰκέτης , ὁ γυνή , ὁ φίλος , ῥᾳδίως ὑπό πᾶς συνοθέω τε καί συνελαύνω , ἀφίστημι ὁ πονηρός συνήθεια . κἀν δέκα ἡμέρα μόνος αὐτός κατορθόω , οὐκέτι δήω λοιπός έτερος χρόνος , ἀλλά κεῖμαι σύ μετά ἀσφάλεια ὁ πᾶς , ὁ ὁ καλός συνήθεια στερρότης πάλιν ῥιζόω . ὅταν οὖν ἄρχω οὗτος διορθόω , κἀν ἅπαξ , κἀν δύο παραβαίνω ὁ νόμος , κἀν τρίτος , κἀν εἰκοστός , μή ἀπογιγνώσκω · ἀλλά πάλιν ἀνίστημι , καί επιλανθανω ὁ αὐτός σπουδή , καί περίειμι πᾶς . οὐδέ γάρ ὁ τυγχάνω εἰμί κακός επιρροχιος 99 . εἰμί δέ ὁ δύναμις ὁ ποιηρός , ὁ ἐπιρροχῆν πόσος φέρω ὁ τιμωρία ; επιφνειεπομαι δᾶ εἴρω · ἀλλά ἐγώ Κρότων οὖον δεῖ , οὐδέ θόρυβος , οὐδέ ἠχή . ἐν βούλομαι μόνος , μετά ἡσυχία καί ἐπιστήμη ἀκούω , ποιέω ὁ λέγω . οὗτος ἐγώ κρότος , οὗτος ἐγκώμιον . ἄν δέ ἐπαινέω μέν ὁ εἴρω , μή ποιέω δέ ὅσπερ ἐπαινέω , μείζων μέν ὁ χάλασις , πλείων δέ ὁ κατηγορία , καί ἐγώ αἰσχύνη καί γέλως . οὐδέ γάρ Ὑάστρων εἰμί ὁ πάρειμι , οὖον τραγωδός κάθημαι θεάομαι νῦν , ἵνα κροτέω μόνος . διδασκαλεῖον εἰμί ὁ ἐνταῦθα πνευματικός . Διὸ καί ὁ σπουδάζω νέ εἰμί , ὥστε κατορθόω ὁ εἴρω , καί διά ὁ ἔργον ἐπιδείκνυμι ὁ ὑπακοή . τότε γάρ ὁ πᾶς εἰμί ἀπέρχομαι · ὡς νῦν γε καί ἀπαγορεύω λοιπός . καί γάρ καί ὁ ἴδιος συντυγχάνω οὖον διαλείπω οὗτος παραινέω , καί σύ κοινός διαλέγω , καί οὐδείς ὅλως ὁράω γίγνομαι πλέω [ 233 ] . ἀλλά ἔτι ὁ πρότερος σύ ἔχω στοιχεῖον · ὅσπερ ἱκανός ὁ διδάσκω πολύς ἐνδύω ὁ ὀνκον . Ὅρας γοῦν καί Παῦλος διά οὗτος δυσαναχθετοῦν , ὅτι πολύς χρόνος 100 ὁ πρότερος ἐνδιατρίβω μάθημα ὁ αχροσαω . καί γάρ ὁράω εἰμί , φημί , διδάσκαλος Διί ὁ χρόνος , πάλιν χρεία ἔχω ὁ διδάσκαλος σύ , τίς ὁ στοιχεῖον ὁ ἀρχή ὁ λόγος ὁ Θεός . Διὸ καί ἐγώ ὀργάω καί δυρρομεθη . κἀν ἐπιμένω ἴσος , απαγορεύω λοιπός σύ ὁ ἱερός οὗτος ἐπιθάω πρόθυρον , καί ὁ ἀδανάτων μετέχω μυστήριον , ὅσπερ ὁ πορνεύω καί μοιχεύω καί ἐπί φόνος ἐγκαλέω . καί γάρ ἀγαθός μετά δύο καί τρεῖς ὁ ὁ Θεός φυλάσσω νόμος ὁ συνήθεια ἀναφέρω εὐχή , ἢ πλήθος ἐπισύρω παρανομέω καί ὁ ἄλλος διαφθείρω . μή ἐγώ τις πλούσιος , μή ἐγώ τις δυνάστης ἐνταῦθα ψάω , καί ὁ ὄρφυς ἀνασπάω . Πάν ἐγώ οὗτος μῦθος καί σκιά καί ὄναρ . οὐδείς γάρ ὁ νῦν πλουτέω ἐκεῖ ἐγώ προΐστημι , ὅταν ἐγκαλέω καί κατηγορέω , ὡς μή μετά ὁ προσήκω σφοροτητη ὁ ὁ Θεός διεκδικώ νόμος . οὗτος γάρ , οὗτος καί ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος πρέσβυς 101 ἀποκλείω , καίτοι βίος παρέχω αλπιος · ἀλλά ὅμως , ἐπεί ὁ ὁ Θεός νόμος πατάω ὑπεροράω , κολάζω μετά ὁ παῖς , καί ὁ χαλεπός δίδωμι τιμωρία . εἰμί δέ ἔνθα τοσοῦτος ὁ φύσις εἰμί ὁ τυραννίς , ὁ μή μετά ὁ προσκουω ἀνδρεῖος ὁ ἑαυτοῦ παῖς χράω