joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0240.1
τὸ λαβεῖν · ἀλλὰ καὶ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο κωλύει τὸ λαδεῖν , τὸ υἱὸν ὄντα , ἂ μὴ συμφέρει , αἰτεῖν . Καὶ σὺ τοίνυν μηδὲν αἰτήσῃς κοσμικὸν , ἀλλὰ πνευματικὰ πάντα , καὶ λήψῃ πάντα . Καὶ γὰρ ὁ Σολομὼν , ἐπειδὴ πρῶτον ἠτήσεν ἀπερ αἰτήσαι ἔχρη , ὅρα πῶς ταχέως ἔλαβε . Αὐο τοίνυν εἶναι χρὴ τῷ εὐχωμένῳ , καὶ τὸ αἰτεῖν σφοδρῶς , καὶ τὸ δὲ χῆ αἰτεῖν · ἐπεὶ καὶ ὑμεῖς , [ 290 ] φησί , χῶν πατέρες ἦτε , μένετε αἰτῶντες τοὺς υἱούς · χῶν ἀτύμορον τι παρ' ὑμῶν αἰτήσωσι , κωλύετε τὴν δόσιν · ὥσπερ οὖν ἐὰν συμφέρων , ἐπινεύετε καὶ παρέχετε . Καὶ ¹⁰ σὺ ταῦτα ἄνωμο , μὴ ἀποστής , ἕως ἂν λάβῃς · ἕως ἂν εὕρῃς , μὴ ἀναχωρήσῃς · μὴ καταλύσῃς τὴν σπουδὴν ¹¹ , ἕως ἂν ἀνοιχθῇ ἡ θύρα . Ἐὰν γὰρ μετὰ ταύτης προσέλθῃς τῆς διανοίας , καὶ εἴπῃς , Ἐὰν μὴ λάβω , οὐκ ἀπεργάμω , λήψῃ πάντα , ἐὰν τοιαύτα αἰτῇς , ὅσα καὶ τῷ αἰτουμένῳ δοῦναι πρέπει , καὶ σοὶ τῷ αἰτοῦντι συμφέρει . Τίνα δὲ ἐστι ταῦτα ; Τὸ τὰ πνευματικὰ ζητεῖν ἀπαντα · τὸ ἀφέντα τοὺς πεπλῆμαχῆσιν , οὕτω προσελθεῖν τὴν ἄφεσιν αἰτοῦντα · τὸ χωρὶς ὀργῆς καὶ διαλογισμῶν χεῖρας ἐπαίνειν ὁσίους . Ἄν οὕτως αἰτῶμεν ¹² , ληψόμεθα . Ἀς νῦν γε γέλω ἐστιν ἡ αἴτησις ἡμῶν , καὶ μεθόντων ἀνθρώπων , ἢ νηφόντων . Τί οὖν , φησίν , ὅταν καὶ πνευματικὰ αἰτῶμεν , καὶ μὴ λάβω ; Οὐ μετὰ σπουδῆς ἔχρουσας ¹³ πάντως , ἢ σαυτὸν ἀνάξιον παρεσκευάσας τοῦ λαβεῖν , ἢ ταχέως ἀπέστης . Καὶ τίνος ἔνεκεν , φησί , μὴ εἴπεν ἂ χρὴ αἰτεῖν ; Καὶ μὴν εἴπεν ἀπαντα ἐν τοῖς ἑμπροσθεν , καὶ ἔδειξεν ὑπὲρ τίνων χρὴ προσελθεῖν . Μὴ τοίνυν λέγε , ὅτι Προσῆλθον , καὶ οὐχ ὁλαβον . Ὀδαμοῦ γὰρ παρὰ τὸν Θεὸν τὸ μὴ λαβεῖν , τὸν οὕτω φιλοῦντα ¹⁴ , ὡς καὶ πατέρας νικῆσαι , καὶ τοσοῦτον νικῆσαι , ὅσον ¹⁵ τὴν πονηρίαν ταύτην ἡ ἀγαθότης . Εἰ γὰρ ὑμεῖς , πονηροὶ ὄντες , οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν , πῶς μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος . Ταῦτα δὲ ἔλεγεν , οὐ διαβάλλων τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ¹ , οὐδὲ κακίζων τὸ γένος · ἀλλὰ πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς ἀγαθότητος τῆς αὐτοῦ , τὴν φιλοστοργίαν τὴν πατρικὴν πονηρίαν καλῶν · τοσαύτην αὐτοῦ τῆς φιλανθρωπίας ἡ ὑπερβολή .
Lemmas: ὁ λαμβάνω · ἀλλά καί αὐτός μέν οὖν οὗτος κωλύω ὁ λάδομαι , ὁ υἱός εἰμί , ὅς μή συμφέρω , αἰτέω . καί σύ τοίνυν μηδείς αἰτέω κοσμικός , ἀλλά πνευματικός πᾶς , καί λαμβάνω πᾶς . καί γάρ ὁ Σολομών , ἐπεί πρῶτος αἰτέω ὅσπερ αἰτέω χράω , ὁράω πῶς ταχέως λαμβάνω . Αὐο τοίνυν εἰμί χρή ὁ εὔχομαι , καί ὁ αἰτέω σφοδρός , καί ὁ δέ χῆ αἰτέω · ἐπεί καί σύ , [ 290 ] φημί , χόω πατήρ εἰμί , μένω αἰτέω ὁ υἱός · χόω ἀτύμορον τίς παρά σύ αἰτέω , κωλύω ὁ δόσις · ὥσπερ οὖν ἐάν συμφέρω , ἐπινεύω καί παρέχω . καί ¹⁰ σύ οὗτος ἄνωμος , μή ἀφίστημι , ἠώς εἄν λαμβάνω · ἠώς εἄν εὑρίσκω , μή ἀναχωρέω · μή καταλύω ὁ σπουδή ¹¹ , ἠώς εἄν ἀνοίγω ὁ θύρα . ἐάν γάρ μετά οὗτος προσέρχομαι ὁ διάνοια , καί εἶπον , ἐάν μή λαμβάνω , οὐ ἀπεργάμω , λαμβάνω πᾶς , ἐάν τοιοῦτος αἰτέω , ὅσος καί ὁ αἰτέω δίδωμι πρέπω , καί σύ ὁ αἰτέω συμφέρω . τίς δέ εἰμί οὗτος ; ὁ ὁ πνευματικός ζητέω ἅπας · ὁ ἀφίημι ὁ πλήσσω , οὗτος προσέρχομαι ὁ ἄφεσις αἰτέω · ὁ Χωρὶς ὀργή καί διαλογισμός χείρ ἐπαινέω ὅσιος . ἄν οὕτως αἰτέω ¹² , λαμβάνω . ἀ νῦν γε γέλως εἰμί ὁ αἴτησις ἐγώ , καί μεθίημι ἄνθρωπος , ἢ νήφω . τις οὖν , φημί , ὅταν καί πνευματικός αἰτέω , καί μή λαμβάνω ; οὖον μετά σπουδή χράω ¹³ πάντως , ἢ σαυτοῦ ἀνάξιος παρασκευάζω ὁ λαμβάνω , ἢ ταχέως ἀφίστημι . καί τίς ἐνέλκω , φημί , μή εἶπον ὅς χρή αἰτέω ; καί μήv εἶπον ἅπας ἐν ὁ ἔμπροσθεν , καί δείκνυμι ὑπέρ τίνω χρή προσέρχομαι . μή τοίνυν λέγω , ὅτι προσέρχομαι , καί οὐ ὁλαβον . Ὀδαμοῦ γάρ παρά ὁ θεός ὁ μή λαμβάνω , ὁ οὗτος φιλέω ¹⁴ , ὡς καί πατήρ νικάω , καί τοσοῦτος νικάω , ὅσος ¹⁵ ὁ πονηρία οὗτος ὁ ἀγαθότης . εἰμί γάρ σύ , πονηρός εἰμί , οἶδα δόμα ἀγαθός δίδωμι ὁ τέκνον σύ , πῶς μᾶλλον ὁ πατήρ σύ ὁ οὐράνιος . οὗτος δέ λέγω , οὖον διαβάλλω ὁ ἀνθρώπινος φύσις ¹ , οὐδέ κακίζω ὁ γένος · ἀλλά πρός ἀντιδιαστολή ὁ ἀγαθότης ὁ αὐτός , ὁ φιλοστοργία ὁ πατρικός πονηρία καλός · τοσοῦτος αὐτός ὁ φιλανθρωπία ὁ ὑπερβολή .