joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg58_0243.1
μαθεῖν 71 , ἀλλὰ καὶ ζητῆσαι . Ὅτι γὰρ διὰ τοῦτο τοῦτο εἴρηκεν 72 , ὅρα μετὰ τὴν ἀνάστασιν , ἐπειδὴ περιεργοτόρους εἶδε γενομένους , πῶς ἐπιστομίσει μεζόνους . Νῦν μὲν γὰρ καὶ τεκμήρια εἴρηκε πολλά καὶ ἀπειρα · τότε δὲ ἀπλῶς , Οὐχ ὑμῶν ἐστι γνῶναι χρόνους ἢ καιρούς . Κἄτα ἵνα μὴ εἴπωσιν , ὅτι 73 Ἡπορήθημεν , διεπτόσθηνεν , οὐδὲ τοῦτοῦ ἐσμεν ἀξιοι · φησίν , Οὐδὲ ὁ Πατὴρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ . Καὶ γὰρ σφόδρα ἐμελεν αὐτῷ τοῦ τιμῆν αὐτοὺς καὶ μηδὲν ἀποκρύπτεσθαι . Διὰ τοῦτο αὐτῷ 74 τῷ Πατρὶ αὐτοῦ ἀνατίθησι , καὶ φοβερὸν τὸ πρᾶγμα ποιῶν , καὶ ἐκεῖνον ἀποτειχίζων 75 τῇ πύψει τὸ εἰρημένον · [ 742 ] ἔπει εἰ μὴ τοῦτό ἐστιν , ἀλλ' ἀγνοεῖ , πότε εἴσεσται ; Ἄρα μεθ' ἡμῶν ; καὶ τίς ἂν τοῦτο εἴποι ; Καὶ τὸν μὲν Πατέρα οὐδε σαφῶς , καὶ οὐτω σαφῶς , ὡς εἰκένος τὸν Υἱόν · τὴν δὴ ἡμέραν ἀγνοεῖ · Εἶτα , τὸ μὲν Πνεῦμα ἐρευνᾷ καὶ τὰ βάθη τοῦ Θεοῦ · αὐτὸς δὲ οὐδὲ τὸν καιρὸν τῆς κρίσεως ; οὐδεν ; Ἄλλὰ τὸ μὲν πᾶς δεῖ κοινῶναι 76 οὐδὲ , καὶ τὰ ἐκάστου 77 ἀπόρρητα ἐπιστάται · ὁ δὲ πολλῇ τοῦτοῦ εὐτελέστερον , τοῦτο ἐμελεν ἀγνοεῖν ; Πῶς δέ , εἰ Πάντα δι' αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν , τὴν 78 ἡμέραν ἠγνόησεν ; Ὁ γὰρ τοὺς αἰῶνας ποιήσας , εὐδηλον ὅτι καὶ τοὺς χρόνους · εἰ δὲ τοὺς χρόνους , καὶ τὴν ἡμέραν · πῶς οὖν ἢν ἐποιήσιν ἀγνοεῖ ; β' . Καὶ ὑμεῖς μὲν αὐτοῦ καὶ τὴν οὐσίαν εἰδεῖν φατε , τὴν δὲ Υἱὸν οὐδὲ τὴν ἡμέραν , τὸν Υἱόν , τὸν διαπαντὸς ἐν τῷ κόλπῳ ὄντα τοῦ Πατρός ; καίτοι πολλῷ μεῖζων ἡ οὐσία τῶν ἡμέρων , καὶ ἀπειρος μείζων . Πῶς οὖν τὸ μεῖζον ἑαυτοῖς διδόντες , οὐδὲ τὸ ἐλάττον συγχωρεῖτε τῷ Υἱῷ , ἐν ᾧ ἐστί πᾶντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεως ἀπόκρυφον ; Ἄλλ' οὔτε ὑμεῖς ἔστε τί τὴν οὐσίαν ὁ Θεός , κἂν μυριάκις ταῦτα μαλινθῶτε · οὐδὲ ὁ Υἱὸς ἀγνοεῖ τὴν ἡμέραν , ἀλλὰ καὶ σφόδρα ἐπιστάται . Διὰ τοι τοῦτο πάντα εἰπών , καὶ τοὺς χρόνους , καὶ τοὺς καιρούς , καὶ ἐπ' αὐτὰς τὰς θύρας ἀγαγών , ( Ἐγγὺς γὰρ ἔστιν ἐπὶ θύραις , φησίν · ) ἀπετίησε τὴν ἡμέραν . Εἰ μὲν γὰρ μόνων ζητῆσαι καὶ ὥραν , οὐχ ἀκούσθ' παρ' ἐμοῦ , φησίν · εἰ δὲ καιροὺς καὶ προοίμια , οὐδὲν ἀποκρυφάμενος 79 ἐρῶ πάντα σοι μετὰ ἀκριβείας . Ὅτι μὲν γὰρ οὐχ ἀγνοεῖ , διὰ πολλῶν ἔδειξε , διαστήματα εἰπών , καὶ τὰ συμβησόμενα ἅπαντα , καὶ ὅσον ἀπὸ τοῦδε τοῦ χρόνου μέχρι τῆς ἡμέρας αὐτῆς · ( τοῦτο γὰρ τῆς συχθῆς ἐδηλώσεν ἡ παραβολή · ) καὶ ἐπὶ τὰ πρόθυρα σε , ἤγαγον αὐτά · εἰ δὲ μὴ ἀνοίγω 80 σοι τὰς θύρας , καὶ τοῦτο συμφερόντως ποιοῦ . Ἴνα δὲ καὶ ἐτραβέων μάθῃς , ὅτι οὐ τῆς ἀγνοίας αὐτοῦ τὸ σιγήσαι , δρα μετὰ τὸν εἰρημένον πῶς καὶ ἄλλο προστίθησι σημεῖον · Ὡσπερ δὲ ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Νῶε τρώγοντες καὶ πίνοντες , γαμοῦντες καὶ γαμίζοντες 81 , ἄχρι ἧς ἡμέρας ἦλθεν ὁ κατακλυσμός , καὶ ἤρεν ἅπαντας · οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου . Ταῦτα δὲ εἰπε , δηλῶν ὅτι 82 ἀδρὺν ἔχει , καὶ ἀπροσδόκητος , καὶ τῶν πλειόνων τρωφώνων . Καὶ γὰρ ὁ Παῦλος τοῦτο φησίν , οὕτω γράφων 83 · Ὅταν λέγωσιν εἰρήνην καὶ ἀσφάλειαν 84 , τότε αἰφνιδίως αὐτοῖς ἐπιστᾶται δέλεος · καὶ τὸ ἀπροσδόκητον δηλῶν , ἔλεγεν · Ὡσπερ ἡ ὠδὶν τῇ ἐν γαστρὶ ἔχουσῃ . Πῶς οὖν φησι , μετὰ τὴν ὠδίνην τῶν ἡμερῶν ἐκεῖνων ; Εἰ γὰρ τρωθὶ τότε , καὶ εἰρήνη , καὶ
Lemmas: μανθάνω 71 , ἀλλά καί ζητέω . ὅτι2 γάρ διά οὗτος οὗτος εἴρω 72 , ὁράω μετά ὁ ἀνάστασις , ἐπεί περίεργος ὁράω γίγνομαι , πῶς ἐπιστομίζω μεζονοος . νῦν μέν γάρ καί τεκμήριον εἴρω πολύς καί ἤπειρος · τότε δέ ἀπλόος , οὐχ σύ εἰμί γιγνώσκω χρόνος ἢ καιρός . καὶ ἵνα μή εἶπον , ὅτι 73 Ἡπορήθημεν , διαπέτομαι , οὐδέ οὗτος εἰμί ἄξιος · φημί , οὐδέ ὁ πατήρ τίθημι ἐν ὁ ἴδιος ἐξουσία . καί γάρ σφόδρα μέλω αὐτός ὁ τιμή αὐτός καί μηδείς ἀποκρύπτω . Ζεύς οὗτος αὐτός 74 ὁ πατήρ αὐτός ἀνατίθημι , καί φοβερός ὁ πρᾶγμα ποιέω , καί ἐκεῖνος ἀποτειχίζω 75 ὁ πύψει ὁ εἴρω · [ 742 ] ἔπος εἰμί μή οὗτος εἰμί , ἀλλά ἀγνοέω , πότε εἴσειμι ; ἄρας μετά ἐγώ ; καί τίς εἄν οὗτος εἶπον ; καί ὁ μέν πατήρ οὐ σαφῶς , καί οὗτος σαφῶς , ὡς εἰκένος ὁ υἱός · ὁ δή ἡμέρα ἀγνοέω · εἶτα , ὁ μέν πνεῦμα ἐρευνάω καί ὁ βάθος ὁ Θεός · αὐτός δέ οὐδέ ὁ καιρός ὁ κρίσις ; οὐδείς ; ἀλλά ὁ μέν πᾶς δεῖ κοινόω 76 οὐδέ , καί ὁ ἕκαστος 77 ἀπόρρητος ἐπιστάτης · ὁ δέ πολύς οὗτος εὐτελής , οὗτος μέλω ἀγνοέω ; Πῶς δέ , εἰμί Πάν διά αὐτός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς , ὁ 78 ἡμέρα ἀγνοέω ; ὁ γάρ ὁ αἰών ποιέω , ευδηλος ὅτι καί ὁ χρόνος · εἰμί δέ ὁ χρόνος , καί ὁ ἡμέρα · πῶς οὖν εἄν ποιός ἀγνοέω ; βε . καί σύ μέν αὐτός καί ὁ οὐσία εἴδω φημί , ὁ δέ υἱός οὐδέ ὁ ἡμέρα , ὁ υἱός , ὁ διαπαντός ἐν ὁ κόλπος εἰμί ὁ πατήρ ; καίτοι πολύς μείζων ὁ οὐσία ὁ ἥμερος , καί ἤπειρος μείζων . Πῶς οὖν ὁ μείζων ἑαυτοῦ δίδωμι , οὐδέ ὁ ἐλάσσων συγχωρέω ὁ υἱός , ἐν ὅς εἰμί πᾶς ὁ θησαυρός ὁ σοφία καί ὁ γνῶσις ἀπόκρυφος ; ἄλλος οὔτε σύ εἰμί τίς ὁ οὐσία ὁ Θεός , κἀν μυριάκις οὗτος μαλινθῶτε · οὐδέ ὁ υἱός ἀγνοέω ὁ ἡμέρα , ἀλλά καί σφόδρα ἐπιστάτης . Ζεύς ὅς οὗτος πᾶς εἶπον , καί ὁ χρόνος , καί ὁ καιρός , καί ἐπί αὐτός ὁ θύρα ἄγω , ( ἐγγύς γάρ εἰμί ἐπί θύρα , φημί · ) ἀποτίνω ὁ ἡμέρα . εἰμί μέν γάρ μόνος ζητέω καί ὥρα , οὐ ακούω παρά ἐγώ , φημί · εἰμί δέ καιρός καί προοίμιον , οὐδείς ἀποκρύπτω 79 εἴρω πᾶς σύ μετά ἀκρίβεια . ὅτι2 μέν γάρ οὐ ἀγνοέω , διά πολύς δείκνυμι , διάστημα εἶπον , καί ὁ συμβαίνω ἅπας , καί ὅσος ἀπό ὅδε ὁ χρόνος μέχρι ὁ ἡμέρα αὐτός · ( οὗτος γάρ ὁ συχθῆς δηλόω ὁ παραβολή · ) καί ἐπί ὁ πρόθυρον σύ , ἄγω αὐτός · εἰμί δέ μή ἀνοίγω 80 σύ ὁ θύρα , καί οὗτος συμφέρω ποιέω . ἵνα δέ καί τραβέα μανθάνω , ὅτι οὖον ὁ ἄγνοια αὐτός ὁ σιγάω , δράω μετά ὁ εἴρω πῶς καί ἄλλος προστίθημι σημεῖον · ὡς δέ εἰμί ἐν ὁ ἡμέρα ὁ Νῶε τρώγω καί πίνω , γαμέω καί γαμίζω 81 , ἄχρι ὅς ἡμέρα ἔρχομαι ὁ κατακλυσμός , καί ἀείρω ἅπας · οὕτως εἰμί καί ὁ παρουσία ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . οὗτος δέ εἶπον , δηλόω ὅτι 82 ἀδρός ἔχω , καί ἀπροσδόκητος , καί ὁ πλείων τρωφώνων . καί γάρ ὁ Παῦλος οὗτος φημί , οὗτος γράφω 83 · ὅταν λέγω εἰρήνη καί ἀσφάλεια 84 , τότε αἰφνίδιος αὐτός ἐπιστάτης δέλος · καί ὁ ἀπροσδόκητος δηλόω , λέγω · ὡς ὁ ὠδίς ὁ ἐν γαστήρ ἔχω . Πῶς οὖν φημί , μετά ὁ ὠδίνη ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ; εἰμί γάρ τιτρώσκω τότε , καί εἰρήνη , καί