joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg58_0060.5
Μὴ γὰρ μοι λέγε , ὅτι ἐδωκας ἐλεημοσύνην . Εἰ γὰρ μὴ κατ' ἀξίαν ἐδωκας τῆς οὐσίας , οὐδ' οὕτως διαφεύξεις . Οὐ γὰρ τῷ μέτρῳ τῶν διδομένων ἡ ἐλεημοσύνη κρίνεται , ἀλλὰ τῇ διαψίλῃ τῆς γνώμης . Εἰ δὲ οὕτως δίδως διάδοσις , πολλῷ μᾶλλον οἱ περὶ τὰ περὶ τὰ ἐπτοῦν μὴν , οἱ τριώροφα καὶ τετραώροφα οἰκοδομοῦντες , τῶν δὲ πεινούντων καταφρονοῦντες , οἱ φιλαργυρίας μὲν ἐπιμελούμενοι , ἐλεημοσύνης δὲ ἀμελοῦντες . Ἀλλ' ἐπειδὴ περὶ ἐλεημοσύνης λόγος ἐνέπεσε , φέρε δὴ τὸν λόγον ἐκείνον , ὃν πρὸ τριῶν ἡμερῶν περὶ φιλανθρωπίας ποιούμενος ἀτέλεστον εἶασα , ἀναλάβωμεν σήμερον . Μέμνησθε , ὅτε πρῶν περὶ ὑποδημάτων περιεργίας διελέγχομεν , καὶ τῆς ματαιοπνοίας ἐκείνης , καὶ τῆς τῶν νίνων βλακείας , τότε ἀπὸ ἐλεημοσύνης ἡμῖν εἰς ἐκεῖνα ὁ λόγος ἐξέπεσε καὶ ἐχάλιασεν . Τίνα οὖν ἦν τὰ τότε κινούμενα ; Ὅτι τέχνη τις ἐστιν ἡ ἐλεημοσύνη , ἐν οὐρανῷ τὸ ἐργαστήριον ἔχουσα , καὶ διδάσκαλον οὐχ ἄνθρωπον , ἀλλὰ Θεόν . Εἰτα ζητοῦντες , τί τέχνη , καὶ τί οὐ τέχνη , εἰς ματαιοπνοίας καὶ κακοτεχνίας [ 534 ] ἐνεπέσαμεν , ἐν οἷς καὶ τῆς τέχνης ταύτης ἐμνημονεύσαμεν τῆς τῶν ὑποδημάτων . Ἄρα ἀνεπολήσατε ; Φέρε οὖν καὶ τήμερον τὰ τότε εἰρημένα ἀναλάβωμεν , καὶ δεῖξωμεν πῶς τέχνη καὶ ἀμεῖνον πασῶν τεχνῶν ἡ ἐλεημοσύνη . Εἰ γὰρ τέχνη , ἴδιον τὸ πρὸς τι χρησίμων τελευτᾶν , ἐλεημοσύνη δὲ οὐδὲν χρησιμώτερον , ἐδόξεν ὅτι καὶ τέχνη καὶ τεχνῶν ἀπασῶν αὐτὴ ἀμείνων . Οὐ γὰρ ὑποδήματα ἡμῖν ἐργάζεται , οὐδὲ ἱμάτια ὑφαίνει , οὐδὲ οἰκίας οἰκοδομεῖ τὰς πηλῖνας · ἀλλὰ ζωὴν αἰώνιον προφέρει , καὶ τῶν τοῦ θανάτου χειρῶν ἐξαρπάζει , καὶ ἐν ἐκάτερᾳ τῇ ζωῇ λαμπροὺς ἀποφαίνει , καὶ οἰκοδομεῖ τὰς μονὰς τὰς ἐν οὐρανοῖς , καὶ τὰς σκηναὶ ἐκείνας τὰς αἰωνίους . Αὐτὴ τὰς λαμπάδας ἡμῶν οὐχ ἀφνὴν σβέσθησιν , οὐδὲ πυρπαρὰ ἔχοντας ἱμάτια φανήναι ἐν τῷ γάμῳ , ἀλλὰ πλύνει , καὶ χλῶνος καθαρώμερα ἐργάζεται . Ἐὰν γὰρ ὦσιν οἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν ὡς φοινικοῦν , ὡς χιόνα λευκανοῦ . Οὐχ ἀφνὴν ἡμᾶς ἐμπέσειν ἐνθῶ
Lemmas: μή γάρ ἐγώ λέγω , ὅτι δίδωμι ἐλεημοσύνη . εἰμί γάρ μή κατά ἄξιος δίδωμι ὁ οὐσία , οὐδέ οὕτως διάφευξις . οὖον γάρ ὁ μέτρον ὁ δίδωμι ὁ ἐλεημοσύνη κρίνω , ἀλλά ὁ διάψιλος ὁ γνώμη . εἰμί δέ οὕτως δίδωμι διάδοσις , πολύς μᾶλλον ὁ περί ὁ περί ὁ πτοέω μήv , ὁ τριώροφος καί τετραώροφος οἰκοδομέω , ὁ δέ πεινέω καταφρονέω , ὁ φιλαργυρία μέν ἐπιμελέομαι , ἐλεημοσύνη δέ ἀμελέω . ἀλλά ἐπεί περί ἐλεημοσύνη λόγος ἐμπίπτω , φέρω δή ὁ λόγος ἐκεῖνος , ὅς πρό τρεῖς ἡμέρα περί φιλανθρωπία ποιέω ἀτέλεστος ἐάω , ἀναλαμβάνω σήμερον . μιμνήσκω , ὅτε πρῶν περί ὑπόδημα περιεργία διελέγχω , καί ὁ ματαιοπονία ἐκεῖνος , καί ὁ ὁ νίνον βλακεία , τότε ἀπό ἐλεημοσύνη ἐγώ εἰς ἐκεῖνος ὁ λόγος ἐκπίπτω καί εχαλιααω . τίς οὖν εἰμί ὁ τότε κινέω ; ὅτι2 τέχνη τις εἰμί ὁ ἐλεημοσύνη , ἐν οὐρανός ὁ ἐργαστήριον ἔχω , καί διδάσκαλος οὐ ἄνθρωπος , ἀλλά Θεός . εἶτα ζητέω , τίς τέχνη , καί τίς οὖον τέχνη , εἰς ματαιοπονία καί κακοτεχνία [ 534 ] ἐμπίπτω , ἐν ὅς καί ὁ τέχνη οὗτος μνημονεύω ὁ ὁ ὑπόδημα . ἄρας ἀναπολάω ; φέρω οὖν καί σήμερον ὁ τότε εἴρω ἀναλαμβάνω , καί δείκνυμι πῶς τέχνη καί ἀγαθός πᾶς τέχνη ὁ ἐλεημοσύνη . εἰμί γάρ τέχνη , ἴδιος ὁ πρός τίς χρήσιμος τελευτάω , ἐλεημοσύνη δέ οὐδείς χρήσιμος , δοκέω ὅτι καί τέχνη καί τέχνη ἀπασάω αὐτός ἀγαθός . οὖον γάρ ὑπόδημα ἐγώ ἐργάζομαι , οὐδέ ἱμάτιον ὑφαίνω , οὐδέ οἰκίον οἰκοδομέω ὁ πήλινος · ἀλλά ζωή αἰώνιος προφέρω , καί ὁ ὁ θάνατος χείρ ἐξαρπάζω , καί ἐν ἑκάτερος ὁ ζωή λαμπρός ἀποφαίνω , καί οἰκοδομέω ὁ μονή ὁ ἐν οὐρανός , καί ὁ σκηνή ἐκεῖνος ὁ αἰώνιος . αὐτός ὁ λαμπάς ἐγώ οὐ ἀφή σβέννυμι , οὐδέ Πυρπαρά ἔχω ἱμάτιον φαίνω ἐν ὁ γάμος , ἀλλά πλύνω , καί χλῶνος καθαρός ἐργάζομαι . ἐάν γάρ εἰμί ὁ ἁμαρτία σύ ὡς Φοινικοῦς , ὡς χιών Λευκανός . οὐχ ἀφή ἐγώ ἐμπίπτω ἐντίθημι