joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0240.4
Εἰσέλθετε διὰ τῆς στενῆς πύλης , ὅτι πλατεία ἡ πύλη καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν , καὶ πολλοὶ εἰσὶν οἱ εἰσερχόμενοι δι' αὐτῆς . Καὶ ¹⁰ στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωὴν , καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν . Καὶ μὴν μετὰ ταῦτα ἔλεγεν · Ὁ κύριός μου χρηστός , καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστι · καὶ ἐν τοῖς ἑναρχοῖς τὸ εἰρημένον τὸ αὐτὸ ἠρώτατο · πῶς οὖν ἐνταῦθα στενὴν αὐτὴν εἶναι φησί , καὶ τεθλιμμένην ; Μάλιστα μὲν ἐὰν προσέχῃς , καὶ ἐνταῦθα δείκνυσι πολὺ κούφωρ οὖσαν , καὶ ῥαδίαν , καὶ εὐχολον . Καὶ πῶς , φησίν , ἡ στενὴ καὶ τεθλιμμένη , ῥαβία ; Ὅτι ὁδὸς ἐστι καὶ πύλη · ὥσπερ οὖν καὶ ἡ ἑτέρα , χῶν πλατεία , χῶν ¹¹·¹² εὐρύχωρος , καὶ αὐτὴ ὁδὸς καὶ πύλη . Τοῦτων δὲ οὐδὲν μέγιμον , ἀλλὰ πάντα παροδεύεται , καὶ τὰ λυπηρὰ καὶ τὰ χρηστὰ τοῦ βίου . Καὶ οὐ ταύτην μόνον ῥαβία ἐστὶ τῆς ἀρετῆς , ἀλλὰ καὶ τῷ τέλει πάλιν εὐκολώτερα γίνεται . Οὐ γὰρ τὸ παροδεύεσθαι ¹³ τοὺς πόνους καὶ τοὺς ἰδρώτας , ἀλλὰ καὶ τὸ εἰς χρηστὸν τέλος ἀπαντᾶν ( εἰς ζωὴν γὰρ τελευτᾷ ) ἰκανὸν παραμυθίσασθαι τοὺς ἀγωνιζομένους . Ὦστε καὶ τὸ πρόσφατον τῶν πόνων , καὶ τὸ διηνεκὲς τῶν στεφάνων , καὶ τὸ ταῦτα μὲν εἶναι πρῶτα , ἐκεῖνα δὲ μετὰ ταῦτα , μεγίστην τῶν πόνων γένει · ἄν παραμυθία . Διὸ καὶ ὁ Παῦλος ἐλαφρῶν τὴν θλίψιν ἐκάλεσεν , οὐ διὰ τὴν φύσιν τῶν γινομένων , ἀλλὰ διὰ τὴν προαίρεσιν τῶν ἀγωνιζομένων , καὶ τὴν τῶν μελλόντων ἐλπίδα . Τὸ γὰρ ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως , φησίν ¹⁴ , ἀκώριον βάρος δόξης καταργεῖται , μὴ σκοποῦντων ἡμῶν τὰ βλεπόμενα , ἀλλὰ τὰ μὴ [ 292 ] βλεπόμενα . Εἰ γὰρ τὰ κῦματα καὶ τὰ πελάγη τοὺς ναῦτας , καὶ αἱ σφαγαὶ καὶ τὰ τραύματα τοὺς στρατιώτας , καὶ οἱ χειμῶνες καὶ οἱ κρυμοὶ καὶ γεωργοὺς , καὶ τοὺς πυκτεύοντας καὶ ὁρμεῖται πληγή , κούφα καὶ φορητὰ πάντα διὰ τὴν ἐλπίδα τῶν ἐπαθλῶν τῶν ἐπιχρῶν καὶ ἀπολλυμένων · πολλῷ μᾶλλον ὅταν ὁ οὐράνιος προκείμενος ἦ , καὶ τὰ ἀπόρρητα ἀγαθά , καὶ τὰ ἀθάνατα ἐπαθλα , οὐδὲν τις αἰσθήσεται τῶν παρόντων δεινῶν .
Lemmas: εἰσέρχομαι διά ὁ στενός πύλη , ὅτι πλατύς ὁ πύλη καί εὐρύχωρος ὁ ὁδός ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ἀπώλεια , καί πολύς εἰμί ὁ εἰσέρχομαι διά αὐτός . καί ¹⁰ στενός ὁ πύλη καί θλίβω ὁ ὁδός ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ζωή , καί ὀλίγος εἰμί ὁ εὑρίσκω αὐτός . καί μήv μετά οὗτος λέγω · ὁ κύριος ἐγώ χρηστός , καί ὁ φορτίον ἐγώ ἐλαφρός εἰμί · καί ἐν ὁ ἐνάρχομαι ὁ εἴρω ὁ αὐτός ἐρωτάω · πῶς οὖν ἐνταῦθα στενός αὐτός εἰμί φημί , καί θλίβω ; μάλιστα μέν ἐάν προσέχω , καί ἐνταῦθα δείκνυμι πολύς κοῦφος εἰμί , καί ῥᾴδιος , καί ευχολος . καί πῶς , φημί , ὁ στενός καί θλίβω , ῥαβία ; ὅτι2 ὁδός εἰμί καί πύλη · ὥσπερ οὖν καί ὁ ἕτερος , χόω πλατύς , χόω ¹¹·¹² εὐρύχωρος , καί αὐτός ὁδός καί πύλη . τοῦτις δέ οὐδείς μίγνυμι , ἀλλά πᾶς παροδεύω , καί ὁ λυπηρός καί ὁ χρηστός ὁ βίος . καί οὖον οὗτος μόνος ῥαβία εἰμί ὁ ἀρετή , ἀλλά καί ὁ τέλος πάλιν εὔκολος γίγνομαι . οὖον γάρ ὁ παροδεύω ¹³ ὁ πόνος καί ὁ ἱδρώς , ἀλλά καί ὁ εἰς χρηστός τέλος ἀπαντάω ( εἰς ζωή γάρ τελευτάω ) ἱκανός παραμυθίζομαι ὁ ἀγωνίζομαι . ὥστε καί ὁ πρόσφατος ὁ πόνος , καί ὁ διηνεκής ὁ στέφανος , καί ὁ οὗτος μέν εἰμί πρῶτος , ἐκεῖνος δέ μετά οὗτος , μέγας ὁ πόνος γένος · ἄν παραμυθία . Διὸ καί ὁ Παῦλος ἐλαφρός ὁ θλῖψις καλέω , οὖον διά ὁ φύσις ὁ γίγνομαι , ἀλλά διά ὁ προαίρεσις ὁ ἀγωνίζομαι , καί ὁ ὁ μέλλω ἐλπίς . ὁ γάρ ἐλαφρός ὁ θλῖψις , φημί ¹⁴ , ἀκώριον βάρος δόξα καταργέω , μή σκοπέω ἐγώ ὁ βλέπω , ἀλλά ὁ μή [ 292 ] βλέπω . εἰμί γάρ ὁ κῦμα καί ὁ πέλαγος ὁ ναῦς , καί ὁ σφαγή καί ὁ τραῦμα ὁ στρατιώτης , καί ὁ χειμών καί ὁ κρυμός καί γεωργός , καί ὁ πυκτεύω καί ὁρμέω πληγή , κοῦφος καί φορητός πᾶς διά ὁ ἐλπίς ὁ ἔπαθλον ὁ ἐπιχράω καί ἀπόλλυμι · πολύς μᾶλλον ὅταν ὁ οὐράνιος πρόκειμαι εἰμί , καί ὁ ἀπόρρητος ἀγαθός , καί ὁ ἀθάνατος ἔπαθλον , οὐδείς τις αἰσθάνομαι ὁ πάρειμι δεινός .