joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg58_0292.4
φυγόντων δὲ αὐτῶν , Ἄγουσιν αὐτὸν πρὸς Καϊάφαν · ὁ δὲ Πέρσης ἡκολούθησε καὶ εἰσῆλθεν , ἰδεῖν τί 107 τὸ τέλος . Πολλὴ ἡ θερμότης τοῦ μαθητοῦ · οὐδὲ φαύλως 108 ἰδὼν ἔφυγεν , ἀλλ' ἔστη καὶ συνεσιώδεν . Εἰ δὲ καὶ Ἰωάννης , ἀλλὰ γυνήκων ἦν τὴν ἀρχεῖον . Καὶ διατὶ ἐκεῖ ἀπῆλθεν αὐτὸν , ἔνθα ἦσαν πάντες συνηγμένοι ; Ἴνα μετὰ γνώμης 109 πάντα ποιήσωσι τῶν ἀρχιερέων . Ἐκεῖνος γὰρ ἦν τότε ἀρχιερεύς , καὶ πάντες ἦσαν αὐτῷ 110 αὐθὲὶ ἀναμένοντες · οὕτω διενυκτέρουν καὶ ἠγρύπνουν ἐπὶ τούτῳ 111 . Οὐδὲ γὰρ ἔπραγον τότε τὸ πάσχα , φησίν , ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἠγρύπνουν . Εἰπὼν γὰρ , ὅτι πρῶτα ἐστίν , ὁ Ἰωάννης , ἐπήγαγεν · Οὐκ εἰσῆλθον εἰς τὸ πραειτώριον , ἵνα μὴ μιανθῶσιν 112 , ἀλλ' ἵνα φάγωσι [ 800 ] τὸ πάσχα . Τί οὖν ἐστιν εἰπεῖν ; Ὅτι τὴν ἑτέρα ἡμέρα ἔφαγον , καὶ τὸν νόμον ἔλυσαν , διὰ τὴν ἐπιθυμίαν τὴν περὶ τὴν σφαγὴν ταύτην . Οὐδὲ γὰρ ἂν ὁ Χριστὸς παρέδω τὸν καιρὸν τοῦ πάσχα , ἀλλ' ἐκεῖνοι τὰ πάντα τολμῶντες , καὶ μερίους καταπατοῦντες νόμους . Ἐπειδὴ γὰρ 113 σφόδρα ἔζεν τῷ θυμῷ , καὶ πολλάκις ἐπιχειρήσαντες ἀνελεῖν , οὐκ ἰσχύσαν · τότε λαβόντες αὐτὸν ἀπροσδόκητον , ἔλυσαν καὶ τὸ πάσχα ἀφεῖναι , ὑπὲρ τοῦ τὴν φονικὴν αὐτῶν ἐμπλησαι ἐπιθυμίαν . Διὸ καὶ συνῆχθησαν ἅπαντες , καὶ συνέδριον ἦν λοιμὸν , καὶ ἐρωτῶσι τινα , βουλομένοι σχῆμα περιθεῖναι τῇ ἐπιθυμίᾳ ταύτῃ δικαστηρίου 114 . Οὐδὲ γὰρ ἦσαν ἱσαὶ αἱ μαρτυρίαι , φησίν · οὐτω πεπλασμένον 115 τὸ δικαστήριον ἦν , καὶ θορύβου πάντα 116 καὶ παραχῆς . Ἐλθόντες δὲ ψευδομάρτυρες ἔλεγον , ὅτι Ὀδοὺς εἶπεν , ὅτι λύσω 117 τὸν ναὸν τοῦτον , καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἀνεροῦ αὐτόν . Καὶ μὴν εἶπεν , ὅτι Ἐν τρισὶν , ἀλλ' οὐχ εἶπε , Λύσω , λύσατε · καὶ οὐδὲ περὶ ἐκείνου , ἀλλὰ περὶ τοῦ σώματος τοῦ ἰδίου . Τί οὖν ὁ ἀρχιερεύς ; Βουλομένου αὐτὸν εἰς ἀπολογίαν καταστῆσαι , ἵνα ἐξ αὐτῆς αὐτὸν λῇ , φησίν · Οὐκ ἀκούεις , τί οὗτοι σοὶ καταμαρτυροῦσιν ; Ὁ δὲ ἔσιγα . Ἀνόντα γὰρ ἦν τὰ τῆς ἀπολογίας , οὐδενὸς ἀκούοντος . Καὶ γὰρ σχῆμα τοῦτο δικαστηρίου ἦν μόνον · τὸ δὲ ἀλήθες , λῃστὸν ἔροδος , ὡς ἐν σπηλαίῳ καὶ ἐν ὀδῷ ἀπλῶς ἐπελθόντων . Διὸ εἶτα · ὁ δὲ ἐπέμεινεν ἔσιγας · Ἐξορκίζω σε κατὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος , ἵνα ἡμῖν εἴπῃς , εἰ σύ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος . Ὁ δὲ εἶπε , Σὺ εἶπας . Πλὴν λέγω ὑμῖν , ἀπ' ἄρτι ὄψεσθε τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου καθήμενον ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως , καὶ ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν . Τότε ὁ ἀρχιερεύς διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ λέγων , Ἐβλασφήμησε . Τοῦτο δὲ ἐποίησε , σφοδροτέραν τὴν κατηγορίαν ποιῶν , καὶ τὸ λεχθὲν ἐπαίρων διὰ τοῦ πράγματος . Ἐπειδὴ γὰρ εἰς φόβον ἐνέβαλε τοὺς ἀκροατὰς τὸ εἰρημένον , ὅπερ ἐπὶ Στεφάνου πεποίηκας , τὰ ὑστὰ συγχύνεις , τοῦτο καὶ ἐνεαύθις οὕτως .
Lemmas: φεύγω δέ αὐτός , ἄγω αὐτός πρός Καϊάφας · ὁ δέ Πέρσης ἀκολουθέω καί εἰσέρχομαι , ὁράω τίς 107 ὁ τέλος . Πολύς ὁ θερμότης ὁ μαθητής · οὐδέ φαῦλος 108 εἶδον φεύγω , ἀλλά ἵστημι καί συνεσιώδεν . εἰμί δέ καί Ἰωάννης , ἀλλά γυνήκων εἰμί ὁ ἀρχεῖον . καί διατί ἐκεῖ ἀπέρχομαι αὐτός , ἔνθα εἰμί πᾶς συνάγω ; ἵνα μετά γνώμη 109 πᾶς ποιέω ὁ ἀρχιερεύς . ἐκεῖνος γάρ εἰμί τότε ἀρχιερεύς , καί πᾶς εἰμί αὐτός 110 αὐθὲὶ ἀναμένω · οὗτος διενυκτέρουν καί ἀγρυπνέω ἐπί οὗτος 111 . οὐδέ γάρ πράσσω τότε ὁ πάσχα , φημί , ἀλλά διά οὗτος ἀγρυπνέω . εἶπον γάρ , ὅτι πρῶτος εἰμί , ὁ Ἰωάννης , ἐπάγω · οὐ εἰσέρχομαι εἰς ὁ πραειτώριον , ἵνα μή μιαίνω 112 , ἀλλά ἵνα ἐσθίω [ 800 ] ὁ πάσχα . τις οὖν εἰμί εἶπον ; ὅτι2 ὁ ἕτερος ἡμέρα ἔφαγον , καί ὁ νόμος λύω , διά ὁ ἐπιθυμία ὁ περί ὁ σφαγή οὗτος . οὐδέ γάρ εἄν ὁ Χριστός παραδίδωμι ὁ καιρός ὁ πάσχα , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ πᾶς τολμάω , καί μερίζω καταπατέω νόμος . ἐπεί γάρ 113 σφόδρα Εζέν ὁ θυμός , καί πολλάκις ἐπιχειρέω ἀναιρέω , οὐ ἰσχύω · τότε λαμβάνω αὐτός ἀπροσδόκητος , λύω καί ὁ πάσχα ἀφίημι , ὑπέρ ὁ ὁ φονικός αὐτός ἐμπίμπλημι ἐπιθυμία . Διὸ καί συνάγω ἅπας , καί συνέδριον εἰμί λοιμός , καί ἐρωτάω τις , βούλομαι σχῆμα περιτίθημι ὁ ἐπιθυμία οὗτος δικαστήριον 114 . οὐδέ γάρ εἰμί Ἴσαι ὁ μαρτυρία , φημί · οὗτος πλάσσω 115 ὁ δικαστήριον εἰμί , καί θόρυβος πᾶς 116 καί παραχέω . ἔρχομαι δέ ψευδομάρτυς λέγω , ὅτι ὀδούς εἶπον , ὅτι λύω 117 ὁ ναός οὗτος , καί ἐν τρεῖς ἡμέρα ἀνείρομαι αὐτός . καί μήv εἶπον , ὅτι ἐν τρεῖς , ἀλλά οὐ εἶπον , λύω , λύω · καί οὐδέ περί ἐκεῖνος , ἀλλά περί ὁ σῶμα ὁ ἴδιος . τις οὖν ὁ ἀρχιερεύς ; Βουλομένου αὐτός εἰς ἀπολογία καθίστημι , ἵνα ἐκ αὐτός αὐτός λῇ , φημί · οὐ ἀκούω , τίς οὗτος σύ καταμαρτυρέω ; ὁ δέ σιγάω . ἄνειμι γάρ εἰμί ὁ ὁ ἀπολογία , οὐδείς ἀκούω . καί γάρ σχῆμα οὗτος δικαστήριον εἰμί μόνος · ὁ δέ ἀληθής , λῃστής ἔρδω , ὡς ἐν σπήλαιον καί ἐν οὐδός ἀπλόος ἐπέρχομαι . Διὸ εἶτα · ὁ δέ ἐπιμένω σιγάω · ἐξορκίζω σύ κατά ὁ Θεός ὁ ζῶ , ἵνα ἐγώ εἶπον , εἰμί σῦς εἰμί ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ ζῶ . ὁ δέ εἶπον , σύ εἶπον . πλήν λέγω σύ , ἀπό ἄρτι ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος κάθημαι ἐκ δεξιός ὁ δύναμις , καί ἔρχομαι ἐπί ὁ νεφέλη . τότε ὁ ἀρχιερεύς διαρρήγνυμι ὁ ἱμάτιον αὐτός λέγω , βλασφημέω . οὗτος δέ ποιέω , σφοδρός ὁ κατηγορία ποιέω , καί ὁ λέγω3 ἐπαίρω διά ὁ πρᾶγμα . ἐπεί γάρ εἰς φόβος ἐμβάλλω ὁ ἀκροατής ὁ εἴρω , ὅσπερ ἐπί Στέφανος ποιέω , ὁ ὑστὰ συγχύνω , οὗτος καί ἐνεαύθις οὕτως .