joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0303.2
378 πενθεῖν δὲ ἐκείνων , ὅτι μὴ ἐχῇ , ἵνα πολλὰ ὑπομείνη τοιαῦτα , φθονοῦντος μᾶλλον ἐστὶ καὶ βακχαινοῦντος . Μὴ δὲ τοῦτο ἐννοεῖ , ὅτι οὐκὲτι ἀναστρέψει 55 εἰς τὴν οἰκίαν , ἀλλ’ ὅτι καὶ αὐτὸς ἀπελεύσεται μικρὸν ὑστερον πρὸς αὐτόν . Μὴ τοῦτο λογίζου , ὅτι οὐκὲτι ἐπανέρχεται ἐνταῦθα , ἀλλ’ ὅτι οὐδὲ αὐτὰ 56 ταῦτα τὰ δρώμενα μένει τοιαῦτα , ἀλλὰ καὶ ταῦτα μετασχηματίζεται . Καὶ γὰρ καὶ οὐρανὸς καὶ γῆ καὶ θάλαττα καὶ πάντα μεταβαρμίζεται , καὶ τότε ἀπολήψῃ 57 σου τὸ παιδίον μετὰ πλείονος δόξης . Καὶ εἰ μὲν ἀμαρτωλὸς ἀπήλθεν , ἕστη τῆς κακίας · οὐδὲ γὰρ αὐτὸν , εἰ μεταβαλλόμενον ὁ Θεὸς ἴδει , προανήψασεν ἀν τῆς μετανοίας · εἰ δὲ δικαῖος ὡν κατέλιπεν , ἐν ἀσφαλείᾳ τὰ ἀγαθὰ κέκτηται . Ὦσεν ὅηλον , ὅτι οὐκ ἔστι φιλοστοργίας σου τὰ δάκρυα , ἀλλὰ πάθους ἀλογίστου . Ἐπεὶ εἰ τὸν ἀπελθόντα ἐλπίεις , χαίρειν ἔδει · καὶ εὐφραίνειν , ὅτι τῶν παρόντων ἀπηλλάγη χυμάτων . Τί γὰρ τὸ πλέον ; εἰπέ μοι · τί δὲ τὸ ξένον καὶ καινόν ; οὐχὶ καὶ αὐτὸ ἐκάστην ἡμέραν δρώμεν ἀνακυκλούμενα ; Ἥμέρα καὶ νὺξ , νὺξ καὶ ἡμέρα · χειμὼν καὶ θέρος , θέρος καὶ χειμὼν , καὶ πλέον οὐδέν . Καὶ ταῦτα μὲν ἀεὶ τὰ αὐτὰ · τὰ δὲ κακὰ ἕνα καὶ καινότερα . Ταῦτα οὖν αὐτὸν ἀντελεῖ · καὶ ἐκάστην ἡμέραν ἐδούλω , καὶ μένειν ἐνταῦθα , καὶ νοσεῖν , καὶ πενθεῖν , καὶ δεδιέναι , καὶ τρέμεν , καὶ τὰ μὲν ὑπομεῖναι τῶν δεινῶν , τὰ δὲ μήποτε ὑπομεῖναι φοβεῖσθαι ; Οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνο τὸ ἔχεις εἰπεῖν , ὅτι τὸ μακρὸν τοῦτο πλῆθος τῶν πέλῶν , δυνατὸν ἦν ἀθῦμα καὶ φροντίδων καὶ τῶν ἄλλων ἀπηλλάχθαι τῶν τοιούτων . Μετὰ δὲ τούτων κάλειν λογίζου , ὅτι οὐχ ἀθάνατον ἔτεκες · καὶ ὅτι εἰ μὴ νῦν ἐτελεύτησε , μικρὸν ὑστερον ἐκ τοῦτο ὑπἐμεινεν . Ἄλλ’ οὐχ ἐνεπλήσθησεν αὐτοῦ ; Ἄλλὰ ἀπολαύσῃ πάντως ἔχει . Ἄλλὰ καὶ ἐνταῦθα ἐπιθυμεῖς ὁρᾶν ; Καὶ τί τὸ χωλόν ; Ἔξεστι γὰρ καὶ ἐνταῦθα , ἐὰν νήψῃς · ἢ γὰρ ἔλπις τῶν μελλόντων ὁρῶν ; φανερωτέρα . Σὺ δὲ , εἰ μὲν ἐν βασιλείᾳ εἶ , οὐκ ἔστι ποτὲ αὐτὸν ἐπεξερχόμενος 58 ἰδεῖν , ἀκούσῃς εὐδοκιμοῦντα · πρὸς δὲ τὰ πολλῷ βελτίω ὁρώσα ἀποδεδημηκότα , ὑπὲρ ὀλίγου χρόνου μικροφυχεῖς , καὶ ταῦτα ἔχουσα ἀντ’ ἐκείνου τὸν συνοικοῦντα ; Ἄλλ’ οὐχ ἔχεις ἄνδρα ; Ἄλλ’ ἔχεις παραμυθίαν , τὸν Πατέρα τῶν οὐρανῶν καὶ κριτὴν τῶν χερῶν . Ἄκουσον καὶ Παύλου ταύτην παρακρίνοντος τὴν χρείαν , καὶ λέγοντος · Ἡ δὲ δυντὸς χῆρα καὶ μεριμνομένη [ 364 ] ἡλπίσεν ἐπὶ Κύριον . Καὶ γὰρ εὐδοκιμοῦσα τὴν ἰσχυτὴν φανείσα , πλείονα ἐπιδεικνυμένη τὴν ὑπομονήν . Μὴ τοίνυν θρηνεῖς ὑπὲρ οὗ στεφανοῦσαι , ὑπὲρ οὗ μισθὸν ἀπαιτεῖς 59 . Καὶ γὰρ ἀπέθυσας τὴν παρακαταθήκην , ὁ ὑπὲρ ἐνεπιστεύθης παραδεῖξαι . Μήκετι φρόντιζε λοιπὸν , ἐν ἀσῦλῳ 60 τὸ κτήμα ἀποθεῖναι τῷ Θεαυρῷ . Εἰ δὲ καὶ μάθοις , τῆς δὲ τῶν παρὸν βίος , τῆς δὲ ἡ μέλλουσα ζωή , καὶ ὅτι οὐτὸς μὲν ἀράχνη καὶ σκιά , τὰ δὲ ἐκεῖ πάντα ἀκίνητα καὶ ἀθάνατα , οὐ δέησῃ λοιπὸν ἕτερων λόγων . Νῦν μὲν γὰρ ἀπάσης τοῦ παιδίου ἀπηλλάχθαι μεταβολῆς · ἐνταῦθα δὲ ὡν , ἴσως μὲν χρηστὸς , ἴσως δὲ οὐ τοιούτος ἐμενεν ἄν . Ἡ οὐχ ὁρᾷς , ὅσοι τοὺς ἑαυτῶν ἀποκηρύσσουσι παῖδας ; ὅσοι τῶν ἀποκηρυττομένων χειρός ὄντας ἀναχρηστύνται οἶκοι κατέχειν ; Ταῦτα πάντα 61 λογίζομενοι φιλοσοφῶμεν · οὕτω γὰρ καὶ τῷ τετελευτηκότι χαρισόμεθα , καὶ παρὰ ἀνθρώπων πολλῶν ἀπολαυσάμεθα τῶν ἐπαίνων , καὶ παρὰ τοῦ Θεοῦ τοὺς μεγάλους τῆς ὑπομονῆς ἀποληψόμεθα μισθούς , καὶ τῶν αἰώνων ἐπιτευξόμεθα ἄγαθῶν · ὧν γένοιτο πάντας ἡμᾶς · ἐπιτυχεῖν 62 , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: 378 πενθέω δέ ἐκεῖνος , ὅτι μή ἔχω , ἵνα πολύς ὑπομένω τοιοῦτος , φθονέω μᾶλλον εἰμί καί βακχαινοῦντος . μή δέ οὗτος ἐννοέω , ὅτι οὐκέτι ἀναστρέφω 55 εἰς ὁ οἰκίον , ἀλλά ὅτι καί αὐτός ἀπέρχομαι μικρός ὕστερος πρός αὐτός . μή οὗτος λογίζομαι , ὅτι οὐκέτι ἐπανέρχομαι ἐνταῦθα , ἀλλά ὅτι οὐδέ αὐτός 56 οὗτος ὁ δράω μένω τοιοῦτος , ἀλλά καί οὗτος μετασχηματίζω . καί γάρ καί οὐρανός καί γῆ καί θάλασσα καί πᾶς μεταβαρμιζω , καί τότε ἀπολαμβάνω 57 σύ ὁ παιδίον μετά πλείων δόξα . καί εἰμί μέν ἁμαρτωλός ἀπέρχομαι , ἵστημι ὁ κακία · οὐδέ γάρ αὐτός , εἰμί μεταβάλλω ὁ θεός ἶδος , προανάπτω εἰς ὁ μετάνοια · εἰμί δέ Δίκαιος ὡς καταλείπω , ἐν ἀσφάλεια ὁ ἀγαθός κτάομαι . ὠθέω ὅλος , ὅτι οὐ εἰμί φιλοστοργία σύ ὁ δάκρυ , ἀλλά πάθος ἀλόγιστος . ἐπεί εἰμί ὁ ἀπέρχομαι ἐλπίζω , χαίρω ἐσθίω · καί εὐφραίνω , ὅτι ὁ πάρειμι ἀπαλλάσσω χύμα . τις γάρ ὁ πλέω ; εἶπον ἐγώ · τίς δέ ὁ ξένος καί καινός ; οὐ καί αὐτός ἕκαστος ἡμέρα δράω ἀνακυκλέω ; Ἡμέρα καί νύξ , νύξ καί ἡμέρα · χειμών καί θέρος , θέρος καί χειμών , καί πλέω οὐδείς . καί οὗτος μέν ἀεί ὁ αὐτός · ὁ δέ κακός εἷς καί καινός . οὗτος οὖν αὐτός ἀντελεῖ · καί ἕκαστος ἡμέρα δοῦλος , καί μένω ἐνταῦθα , καί νοσέω , καί πενθέω , καί δείδω , καί τρέω , καί ὁ μέν ὑπομένω ὁ δεινός , ὁ δέ μήποτε ὑπομένω φοβέω ; οὐδέ γάρ ἐκεῖνος ὁ ἔχω εἶπον , ὅτι ὁ μακρός οὗτος πλῆθος ὁ πέλω , δυνατός εἰμί άθυμος καί φροντίς καί ὁ ἄλλος ἀπαλλάσσω ὁ τοιοῦτος . μετά δέ οὗτος καλέω λογίζομαι , ὅτι οὐ ἀθάνατος τίκτω · καί ὅτι εἰμί μή νῦν τελευτάω , μικρός ὕστερος ἐκ οὗτος ὑπομένω . ἄλλος οὐ ἐμπίμπλημι αὐτός ; ἀλλά ἀπολαύω πάντως ἔχω . ἀλλά καί ἐνταῦθα ἐπιθυμέω ὁράω ; καί τίς ὁ χωλός ; ἔξεστι γάρ καί ἐνταῦθα , ἐάν νήφω · ἢ γάρ Ἔλπις ὁ μέλλω ὁράω ; φανερός . σύ δέ , εἰμί μέν ἐν βασίλεια εἰμί , οὐ εἰμί ποτέ αὐτός ἐπεξέρχομαι 58 ὁράω , ἀκούω εὐδοκιμέω · πρός δέ ὁ πολύς ἀγαθός ὁράω ἀποδημέω , ὑπέρ ὀλίγος χρόνος μικροφυχεω , καί οὗτος ἔχω ἀντί ἐκεῖνος ὁ συνοικέω ; ἄλλος οὐ ἔχω ἀνήρ ; ἄλλος ἔχω παραμυθία , ὁ πατήρ ὁ οὐρανός καί κριτής ὁ χείρ . ἀκούω καί Παῦλος οὗτος παρακρίνω ὁ χρεία , καί λέγω · ὁ δέ Δύντος χήρ καί μερίζω [ 364 ] ἐλπίζω ἐπί κύριος . καί γάρ εὐδοκιμέω ὁ ισχυος φαίνω , πλείων ἐπιδείκνυμι ὁ ὑπομονή . μή τοίνυν θρηνέω ὑπέρ ὅς στεφανόω , ὑπέρ ὅς μισθός ἀπαιτέω 59 . καί γάρ ἀποθύω ὁ παρακαταθήκη , ὁ ὑπέρ ἐμπιστεύω παραδείκνυμι . μηκέτι φροντίζω λοιπός , ἐν ἄσυλος 60 ὁ κτήμα ἀποτίθημι ὁ Θεαυρῷ . εἰμί δέ καί μανθάνω , ὁ δέ ὁ πάρειμι βίος , ὁ δέ ὁ μέλλω ζωή , καί ὅτι οὗτος μέν ἀράχνης καί σκιά , ὁ δέ ἐκεῖ πᾶς ἀκίνητος καί ἀθάνατος , οὖον δέηση λοιπός έτερος λόγος . νῦν μέν γάρ ἀπασάω ὁ παιδίον ἀπαλλάσσω μεταβολεύς · ἐνταῦθα δέ ὡς , ἴσως μέν χρηστός , ἴσως δέ οὖον τοιούτος μένω ἄν . ὁ οὐ ὁράω , ὅσος ὁ ἑαυτοῦ ἀποκηρύσσω παῖς ; ὅσος ὁ ἀποκηρύσσω χείρ εἰμί αναχρηστυντ οἶκος καταχέω ; οὗτος πᾶς 61 λογίζομαι φιλοσοφέω · οὗτος γάρ καί ὁ τελευτάω χαρίζω , καί παρά ἄνθρωπος πολύς ἀπολαύω ὁ ἔπαινος , καί παρά ὁ Θεός ὁ μέγας ὁ ὑπομονή ἀπολαμβάνω μισθός , καί ὁ αἰών ἐπιτυγχάνω Ἀγάθων · ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ · ἐπιτυγχάνω 62 , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .