joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg58_0263.2
ε' . Τί τοίνυν τοὺς μαινομένους μιμούμεθα , ἀλλήλους κατεσθίοντες , τῇ οἰκείᾳ σαρκὶ πολέμου ντες ; Ἀκούσον καὶ ἐν τῇ Παλαιᾷ πῶς ἦν ὑπὲρ τούτου λόγος . Ὁδοὶ μνησικακίας εἰς θάνατον . Ἄνθρωπος ἀνθρώπῳ συντηρεῖ ὀργήν , καὶ παρὰ Θεοῦ ζητεῖ ἰασιν . Καὶ τοι συνεχώρησεν ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ , καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος · πῶς οὖν ἐγκαλεῖ ; Ὅτι χάκεινα συνεχώρησεν , οὐχ ἵνα ἀλλήλοις αὐτὰ ποιῶμεν , ἀλλ' ἵνα δέει τοῦ παθεῖν ἀπεχώμεθα τοῦ τολμᾶν . Καὶ ἄλλως δέ , ἐκεῖνα μὲν προσκαιροῦ τινὸς ὀργῆς ἐστι , τὸ δὲ μνησικαχεῖν , ψυχῆς πονηρίαν μελετώσης . Ἄλλὰ κακῶς ἐπαθες ; Ἄλλ' οὐδὲν τοσοῦτον , δσον σαυτὸν ἐργάση μνησικακῶν . Ἄλλως δὲ οὐδὲ δυνατὸν ἄνδρα ἀγαθὸν χακὸν τι παθεῖν . Ἔστω γὰρ τις καὶ παιδία ἔχων καὶ γυναῖκα , καὶ φιλοσοφεῖτω , ἔχετω δὲ καὶ πολλὰς ἀφορμὰς βλάβης , καὶ χρημάτων περιουσίαν , καὶ ἀρχῆς δυναστείαν , καὶ φίλους πολλούς , μημένους ; Εἰς ἀτιμίαν ἐμβαλλέτω τί πρὸς τὸν ἄνθος χόρτου τὰ παρόντα ἡγοούμενον ; Εἰ βούλει , καὶ τὸ σῶμα κολαζέτω , καὶ εἰς δεσμωτήριον ἐμβαλλέτω · τί οὖν πρὸς τὸν μαθόντα , Εἰ καὶ ὁ ἔξω ἡμῶν ἄνθρωπος διαφθείρεται , ἀλλ' ὁ ἔσω ἀνακαινοῦται , καὶ ὅτι Ἡ θλίψις δοκιμὴν κατεργάζεται ; Ἐγὼ μὲν οὖν μηδὲν βλαβησεσθαι αὐτὸν ὑπεσχόμην · ὁ δὲ λόγος προϊὼν ἔδειξεν ὅτι καὶ ὠφελεῖται , ἀνακαινούμενος καὶ δόκιμος γινόμενος . Μὴ τοίνυν πρὸς ἑτέρους ἀλγώμεν , [ 765 ] ἑαυτοὺς ἀδικοῦντες , καὶ ἀσθενῆ κατασκευάζοντες τὴν ψυχήν . Οὐ γὰρ τῆς τῶν πλησίων πονηρίας ἐστὶ τοσοῦτον , ὅσον τῆς ἡμετέρας ταλαιπωρίας ἡ ἀλγηδίων . Διὰ τοῦτο , κἂν ὑβρίση τις , δακρύομεν καὶ συστελλόμεθα · κἂν ἀρπάση τις , τὸ αὐτὸ πάσχομεν , κατὰ τὰ παιδία ἐκεῖνα τὰ μικρά , ἃπερ οἱ τῶν ὀμηλίκων ἀστείότεροι παραξύνουσι ν ὑπὲρ οὐδενὸς [ ἀναγκαίου , ἀλλ' ] ἀπὸ μικρῶν προφάσεων λυποῦντες · ἀλλ' ὅμως χάκεινα , ἂν μὲν ἴδωσι κνιζόμενα , ἐπιμένουσι δάκνοντες · ἂν δὲ γελῶντα , καὶ ἀφίστανται . Ἄλλ' ὑμεῖς καὶ τούτων ἀνοητότεροι , ὑπὲρ ὧν ἐδει γελάν , ὑπὲρ τούτων ὀδυρόμενοι . Διὰ παρακαλῶ , τὴν παιδικὴν ταύτην διάνοιαν ἀφέντες , τῶν οὐρανῶν ἐπιλαθώμεθα . Καὶ γὰρ ἄνδρας ἡμᾶς ὁ Χριστὸς εἶναι βούλεται ,
Lemmas: εἰ . τις τοίνυν ὁ μαίνομαι μιμέομαι , ἀλλήλων κατεσθίω , ὁ οἰκεῖος σάρξ πόλεμος ντε ; ἀκούω καί ἐν ὁ Παλαιή πῶς εἰμί ὑπέρ οὗτος λόγος . ὁδός μνησικακία εἰς θάνατος . Ἄνθρωπος ἄνθρωπος συντηρέω ὀργή , καί παρά Θεός ζητέω ἵημι . καί ὅς συγχωρέω ὀφθαλμός ἀντί ὀφθαλμός , καί ὀδούς ἀντί ὀδούς · πῶς οὖν ἐγκαλέω ; ὅτι2 χάκεινα συγχωρέω , οὐ ἵνα ἀλλήλων αὐτός ποιέω , ἀλλά ἵνα δήω ὁ πάσχω ἀπέχω ὁ τολμάω . καί ἄλλως δέ , ἐκεῖνος μέν πρόσκαιρος τις ὀργή εἰμί , ὁ δέ μνησικακέω , Ψυχή πονηρία μελέτη . ἀλλά κακῶς πάσχω ; ἄλλος οὐδείς τοσοῦτος , δίδωμι σαυτοῦ ἐργάζομαι μνησικακέω . ἄλλος δέ οὐδέ δυνατός ἀνήρ ἀγαθός χάσκω τίς πάσχω . ἔστω γάρ τις καί παιδίον ἔχω καί γυνή , καί φιλοσοφέω , ἔχω δέ καί πολύς ἀφορμή βλάβη , καί χρῆμα περιουσία , καί ἀρχή δυναστεία , καί φίλος πολύς , μαίνομαι ; εἰς ἀτιμία ἐμβάλλω τίς πρός ὁ ἄνθος χόρτος ὁ πάρειμι ἡγέομαι ; εἰμί βούλομαι , καί ὁ σῶμα κολάζω , καί εἰς δεσμωτήριον ἐμβάλλω · τίς οὖν πρός ὁ μανθάνω , εἰμί καί ὁ ἔξω ἐγώ ἄνθρωπος διαφθείρω , ἀλλά ὁ εἴδομαι ἀνακαινόω , καί ὅτι ὁ θλῖψις δοκιμή κατεργάζομαι ; ἐγώ μέν οὖν μηδείς βλάπτω αὐτός ὑπισχνέομαι · ὁ δέ λόγος προέρχομαι δείκνυμι ὅτι καί ὠφελέω , ἀνακαινόω καί δόκιμος γίγνομαι . μή τοίνυν πρός ἕτερος ἀλγέω , [ 765 ] ἑαυτοῦ ἀδικέω , καί ἀσθενής κατασκευάζω ὁ Ψυχή . οὖον γάρ ὁ ὁ πλησίος πονηρία εἰμί τοσοῦτος , ὅσος ὁ ἡμέτερος ταλαιπωρία ὁ ἀλγηδίων . Ζεύς οὗτος , κἀν ὑβρίζω τις , δάκρυ καί συστέλλω · κἀν ἁρπάζω τις , ὁ αὐτός πάσχω , κατά ὁ παιδίον ἐκεῖνος ὁ μικρός , ὅσπερ ὁ ὁ ὁμῆλιξ ἀστεῖος παράγω Ν ὑπέρ οὐδείς [ ἀναγκαῖος , ἀλλά ] ἀπό μικρός πρόφασις λυπέω · ἀλλά ὅμως χάκεινα , εἄν μέν ὁράω κνίζω , ἐπιμένω δάκνω · εἄν δέ γελάω , καί ἀφίστημι . ἄλλος σύ καί οὗτος ἀνόητος , ὑπέρ ὅς ἐσθίω γελάω , ὑπέρ οὗτος ὀδύρομαι . Ζεύς παρακαλέω , ὁ παιδικός οὗτος διάνοια ἀφίημι , ὁ οὐρανός ἐπιλανθάνω . καί γάρ ἀνήρ ἐγώ ὁ Χριστός εἰμί βούλομαι ,