joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg58_0048.2
πεινῶντα καὶ ξένον ὄντα καὶ γυμνόν , οὐδὲ ὁ διάβολος συλήσαι δυνησεται , ἀλλ’ ἐν ἀσφῶ κείται θησαυρῷ . Τί οὖν αὐτὸς φησι , Τοὺς πτωχούς πάντοτε ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν , ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε ; Διὰ γὰρ τοῦτο μᾶλιστα ἐλεεῖν δεῖ , ὅτι οὐ πάντοτε αὐτὸν ἔχομεν πεινῶντα , ἀλλ’ ἐν τῇ παρόντι βίῳ μόνον . Εἰ δὲ βούλει καὶ 30 τὴν διάνοιαν πᾶσαν τοῦ εἰρημένου μαθεῖν , ἀκούσον , ὅτι τοῦτο οὐ πρὸς τοὺς μαθητὰς εἴρηται , εἰ καὶ οὕτω δοκεῖ , ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀσθένειαν τῆς γυναικός . Ἐπειδὴ γὰρ ἀπελθούρον ἐτι διέκειτο , ἐκεῖνο δὲ αὐτὴν διηπόρουν , ἀνακτιώμενος αὐτὴν ταῦτα ἔλεγεν . Ὅτι γὰρ ἐκεῖνον παραμυθούμενος ταῦτα ἔφη , ἐπῆγαγε · Τί κόπους παρέχετε τῇ γυναικί ; Ὅτι γὰρ καὶ αὐτὸν ἀλλ’ μεθ’ ἡμῶν ἔχομεν , φησίν · Ἰδοὺ δὲ μεθ’ ὑμῶν εἰμὶ πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος . Ἐξ ὧν ἀπάντων δήλον , ὅτι δι’ οὐδὲν ἕτερον ταῦτα λέγετο , ἀλλ’ ἵνα τὴν πίστιν τῆς γυναικὸς τὴν τοῦς βλαστήσασαν μὴ καταμαράγῃ τῶν μαθητῶν ἡ ἐπιτιμῆσις . Μὴ τοίνυν ταῦτα εἰς μέσον φέρωμεν νῦν , ἀ διὰ τινὰ οἰκονομίαν εἴρηται · ἀλλὰ τοὺς νόμους ἀπαντας , τοὺς ἐν τῇ Καινῇ , τοὺς ἐν τῇ Παλαιᾷ περὶ ἐλεημοσύνης αὐτῇ κεῖμενος ἀναγνῶντες , πολλὴν ὑπὲρ τοῦ πράγματος τούτου ποιήσθε τὴν σπουδὴν . Τοῦτο γὰρ ἀμαρτίας καθαίρει · Ἄδε γὰρ ἐλεημοσύνη , καὶ πᾶντα ἁμάρτησι καθαρά . Τοῦτο θυσίας μαλλόν · Ἐλεεῖν γὰρ θέλω , καὶ οὐ θυσίαν . Τοῦτο τοὺς οὐρανοὺς ἀνοίγνυσι · Αἱ εὐχαὶ γὰρ σου καὶ ἡ ἐλεημοσύνη σου ἀνέβησαν εἰς μνημόσυνον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ . Τοῦτο καρδίας ἀναγκαίστερον · οὕτω γὰρ ἐξεδήλησαν τοῦ νυμφῶνος ἔχειν , οὕτως αἱ ἄλλαι εἰσηγήθησαν . Ἄπερ ἅπαντα συνειδότες σπεῖρωμεν φιλοτιμῶν , ἵνα μετὰ πλείονος θερίσωμεν δαψιλείας , καὶ τῶν μελλόντων ἐπιτύχωμεν ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἀμήν .
Lemmas: πεινάω καί ξένος εἰμί καί γυμνός , οὐδέ ὁ διάβολος συλάω δύναμαι , ἀλλά ἐν ἀσφῶ κεῖμαι θησαυρός . τις οὖν αὐτός φημί , ὁ πτωχός πάντοτε ἔχω μετά ἑαυτοῦ , ἐγώ δέ οὖον πάντοτε ἔχω ; Ζεύς γάρ οὗτος μάλιστα ἐλεέω δεῖ , ὅτι οὖον πάντοτε αὐτός ἔχω πεινάω , ἀλλά ἐν ὁ πάρειμι βίος μόνος . εἰμί δέ βούλομαι καί 30 ὁ διάνοια πᾶς ὁ εἴρω μανθάνω , ἀκούω , ὅτι οὗτος οὖον πρός ὁ μαθητής εἴρω , εἰμί καί οὗτος δοκέω , ἀλλά πρός ὁ ἀσθένεια ὁ γυνή . ἐπεί γάρ ἀπελθούρον ἔτι διάκειμαι , ἐκεῖνος δέ αὐτός διαπορέω , ἀνακτίζω αὐτός οὗτος λέγω . ὅτι2 γάρ ἐκεῖνος παραμυθέομαι οὗτος φημί , ἐπάγω · τις κόπος παρέχω ὁ γυνή ; ὅτι2 γάρ καί αὐτός ἀλλά μετά ἐγώ ἔχω , φημί · ἰδέ δέ μετά σύ εἰμί πᾶς ὁ ἡμέρα ἠώς ὁ συντέλεια ὁ αἰών . ἐς ὅς ἀπαντάω δῆλος , ὅτι διά οὐδείς ἕτερος οὗτος λέγω , ἀλλά ἵνα ὁ πίστις ὁ γυνή ὁ ὁ βλαστάνω μή καταμαράγῃ ὁ μαθητής ὁ ἐπιτίμησις . μή τοίνυν οὗτος εἰς μέσος φέρω νῦν , ὅς διά τις οἰκονομία εἴρω · ἀλλά ὁ νόμος ἅπας , ὁ ἐν ὁ Καινεύς , ὁ ἐν ὁ Παλαιή περί ἐλεημοσύνη αὐτός κεῖμαι ἀναγιγνώσκω , πολύς ὑπέρ ὁ πρᾶγμα οὗτος ποιέω ὁ σπουδή . οὗτος γάρ ἁμαρτία καθαίρω · ἀείδω γάρ ἐλεημοσύνη , καί λήγω ἁμαρτάνω καθαρός . οὗτος θυσία Μαλλός · ἐλεέω γάρ ἐθέλω , καί οὖον θυσία . οὗτος ὁ οὐρανός ἀνοίγω · ὁ εὐχή γάρ σύ καί ὁ ἐλεημοσύνη σύ ἀναβαίνω εἰς μνημόσυνον ἐνώπιος ὁ Θεός . οὗτος Καρδία ἀναγκαῖος · οὗτος γάρ ἐξεδήλησαν ὁ νύμφη ἔχω , οὕτως ὁ ἄλλος εἰσηγέομαι . Ἄπερ ἅπας σύνοιδα σπείρω φιλότιμος , ἵνα μετά πλείων θερίζω δαψίλεια , καί ὁ μέλλω ἐπιτυγχάνω ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών . ἀμήν .