joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0352.2
ε' . Ταῦτα 60 δὲ καὶ ἡμεῖς ἀκούομεν . Οὐδὲ γὰρ τοῖς ἀπιστοῦσι μόνον , ἀλλὰ καὶ ἡμῖν χαλεπώτερον ὡρίσε κλᾶσαι [ 421 ] Σοδομηγῶν , εἰ μὴ δεξόμεθα τοὺς εἰσιόντας πρὸς ἡμᾶς ξένους , ὅτε καὶ τὸν κοινωτὸν ἐκτινάξαι ἐκέλευσε · καὶ μᾶλα εἰκῶς . Ἐκεῖνοι μὲν γάρ , εἰ καὶ παράνομα ἤμαρτον , ἀλλὰ πρὸ τοῦ νόμου τῆς χάριτος · ἡμεῖς δὲ μετὰ τοσαύτην ἐπιμέλειαν 61 , τίνος ἂν εἴηνμεν συγγνώμης ἄξιοι , μοιχογενίαν τοσαύτην ἐπιδεικνύμενοι , καὶ τοὺς δεομένους τὰς θύρας ἀποκλείοντες , καὶ πρὸ τῶν θυρῶν τὰς ἀκοὰς · μᾶλλον δὲ οὐ τοὺς πέντη μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτοὺς τοὺς ἀποστόλους ; Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ τοὺς πέντη , ἐπειδὴ καὶ τοὺς ἀποστόλους . " Ὅταν γὰρ ἀναγινώσκῃται Παῦλος , καὶ σὺ μὴ προσέχης , ὅταν κηρύττη Ἰωάννης , καὶ σὺ μὴ ἀκούῃς , πότε δέξῃ πέντη , ἀπόστολον μὴ δεχόμενος ; " Ἴνα οὖν καὶ τούτοις αἱ οἰκίαι , κάκεῖνοι μὴ ἀποαί , διηνεκῶς 62 ἀνεγείναι ὤσι , ἐκκαθάρωμεν τὸν μύπου ἀπὸ τῶν τῆς ψυχῆς ὀδόν . Καθάπερ γὰρ ῥύπος καὶ πηλὸς τὰ ὕστα τῆς σαρδός , οὕτω τὰ πορνικὰ ἄσματα , καὶ τὰ βιωτικὰ διγήματα , καὶ τὰ χρέα , καὶ τὰ περὶ τόκων καὶ δανεισμάτων , ῥύπου παντὸς χαλεπώτερον ἐμφράττει τὴν διανοίας τὴν ἀκοήν · μᾶλλον δὲ οὐκ ἐμφράττει μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀκάθαρτον ποιεῖ . Καὶ γὰρ κόπων ἐνδίων ὅμων τὰς ἀκοὰς οἱ ταῦτα διηγούμενοι . Καὶ 63 ὅπερ ὁ βαρβάρως ἠφελεί λέγων · Φάγεσθε τὴν κόρσων ὑμῶν , καὶ τὰ ἐξῆς · τοῦτο καὶ οὗτοι οὐ λόγῳ , ἀλλὰ διὰ τῶν ἔργων ἡμᾶς ὑπομένειν ποιοῦσι · μᾶλλον δὲ καὶ πολλῷ χαλεπώτερον . Καὶ γὰρ καὶ τούτων ἀπέδεκται ἐκείνη τὰ ἄσματα · καὶ τὸ δὲ χαλεπώτερον , ὅτι οὐ μόνον οὐκ ἐνοχλεῖσθαι νομίζετε τούτων ἀκούοντες , ἀλλὰ καὶ γελᾶτε , ὅδον βεβλύττεσθαι καὶ φεύγειν . Εἰ δὲ οὐ βεβλυκτά , κατάβηθι εἰς τὴν ὀρχήστραν , ζήλωσον ὅπερ ἐπαίνεις · μᾶλλον δὲ βάδιζον μόνον μετὰ τούτου τοῦ κινούντος τὸν γέλωντα ἐκείνου . Ἄλλ' οὐχ ἂν ἀνάγκου . Τί τοίνυν τοσαύτην ἀπονέμεις αὐτῷ τιμήν ; Καὶ οἱ μὲν νόμοι οἱ παρὰ τῶν Ἑλλήνων γραφέντες ἀτίμους αὐτοὺς εἶναι βούλονται · σὺ δὲ αὐτοὺς ὕλη τῇ πόλει δέχῃ , ὥσπερ πρεσβυτέρας καὶ στρατηγοὺς , καὶ ἅπαντας συγκαλεῖς , ἵνα δέξωνται κόπρον ταῖς ἀκοαῖς . Καὶ ὁ μὲν οἰκέτης αἰσχύνει τι φθεγγόμενος ἀκούσας σου , μυρίας λήψεται μάστιγας · σὺν ὑδὲ , σὺν γυνή , σὺν ὁστοῖσιν αὐτὸ τοῦτο ποιήση , ὕδριν τὸ πρᾶγμα καλεῖς · ἂν δὲ ἄνθρωποι μαστιγῇ καὶ τριωδολοιμῶ καλεσῶσί σε τῶν αἰσχρῶν ἀκούσόμενον ῥημάτων , οὐ μόνον οὐκ ἀγανακτεῖς , ἀλλὰ καὶ γαίρεις καὶ ἐπαίνεις . Καὶ τὴ ταύτῃ τῆς ἀλογίας Ἰσων γένοιτ' ἂν ; " Αλλ' αὐτὸς οὐ φθέγγει τὰ αἰσχρὰ ταῦτα ; Καὶ τί τὸ κέρδος ; μᾶλλον δὲ , καὶ αὐτὸ τοῦτο πᾶδεν δήλον ; Εἰ γὰρ μὴ ἐσλέγχο , οὐχ ἂν οὐδ' ἀκούειν ἐγέλως , οὐδ' ἂν μετὰ τοσαύτης σπουδῆς
Lemmas: εἰ . οὗτος 60 δέ καί ἐγώ ἀκούω . οὐδέ γάρ ὁ ἀπιστέω μόνος , ἀλλά καί ἐγώ χαλεπός ὁρίζω κλάω [ 421 ] Σοδομηγῶν , εἰμί μή δέχομαι ὁ εἰσέρχομαι πρός ἐγώ ξένος , ὅτε καί ὁ κοινόω ἐκτινάσσω κελεύω · καί μῆλον ἵημι . ἐκεῖνος μέν γάρ , εἰμί καί παράνομος ἁμαρτάνω , ἀλλά πρό ὁ νόμος ὁ χάρις · ἐγώ δέ μετά τοσοῦτος ἐπιμέλεια 61 , τίς εἄν λαμβάνω συγγνώμη ἄξιος , μοιχογενίαν τοσοῦτος ἐπιδείκνυμι , καί ὁ δήω ὁ θύρα ἀποκλείω , καί πρό ὁ θύρα ὁ ἀκοή · μᾶλλον δέ οὖον ὁ Πέντη μόνος , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἀπόστολος ; Ζεύς γάρ οὗτος καί ὁ Πέντη , ἐπεί καί ὁ ἀπόστολος . " ὅταν γάρ ἀναγιγνώσκω Παῦλος , καί σύ μή προσέχω , ὅταν κηρύσσω Ἰωάννης , καί σύ μή ἀκούω , πότε δέχομαι Πέντη , ἀπόστολος μή δέχομαι ; " ἵνα οὖν καί οὗτος ὁ οἰκίον , κάκεῖνος μή ἀποαί , διηνεκής 62 ἀνεγείναι εἰμί , ἐκκαθαίρω ὁ μύπου ἀπό ὁ ὁ Ψυχή ὀδούς . καθά γάρ ῥύπος καί πηλός ὁ ὕω ὁ Σάρδος , οὗτος ὁ πορνικός ἄσμα , καί ὁ βιωτικός δίγημα , καί ὁ χρεία , καί ὁ περί τόκος καί δάνεισμα , ῥύπος πᾶς χαλεπός ἐμφράσσω ὁ διάνοια ὁ ἀκοή · μᾶλλον δέ οὐ ἐμφράσσω μόνος , ἀλλά καί ἀκάθαρτος ποιέω . καί γάρ κόπος ἔνδιον ὁμός ὁ ἀκοή ὁ οὗτος διηγέομαι . καί 63 ὅσπερ ὁ βάρβαρος ἀφαιρέω λέγω · ἐσθίω ὁ Κόρσων σύ , καί ὁ ἑξῆς · οὗτος καί οὗτος οὖον λόγος , ἀλλά διά ὁ ἔργον ἐγώ ὑπομένω ποιέω · μᾶλλον δέ καί πολύς χαλεπός . καί γάρ καί οὗτος ἀποδέχομαι ἐκεῖνος ὁ ἄσμα · καί ὁ δέ χαλεπός , ὅτι οὖον μόνος οὐ ἐνοχλέω νομίζω οὗτος ἀκούω , ἀλλά καί γελάω , ὀδούς βλύζω καί φεύγω . εἰμί δέ οὖον βεβλυκτά , καταβαίνω εἰς ὁ ὀρχήστρα , ζηλόω ὅσπερ ἐπαινέω · μᾶλλον δέ βαδίζω μόνος μετά οὗτος ὁ κινέω ὁ γέλων ἐκεῖνος . ἄλλος οὐ εἄν ἀνάγχω . τις τοίνυν τοσοῦτος ἀπονέμω αὐτός τιμή ; καί ὁ μέν νόμος ὁ παρά ὁ Ἕλλην γράφω ἄτιμος αὐτός εἰμί βούλομαι · σύ δέ αὐτός ὕλη ὁ πόλις δέχομαι , ὥσπερ πρέσβυς καί στρατηγός , καί ἅπας συγκαλέω , ἵνα δέχομαι κόπρος ὁ ἀκοή . καί ὁ μέν οἰκέτης αἰσχύνω τίς φθέγγομαι ἀκούω σύ , μυρίος λαμβάνω μάστιξ · σύν ἀνδρό-θηλυς , σύν γυνή , σύν οστοις αὐτός οὗτος ποιέω , ὕδριος ὁ πρᾶγμα καλέω · εἄν δέ ἄνθρωπος μαστιγέω καί τριωδολοιμος καλέω σύ ὁ αἰσχρός ἀκούω ῥῆμα , οὖον μόνος οὐ ἀγανακτέω , ἀλλά καί γαιρεω καί ἐπαινέω . καί ὅς οὗτος ὁ ἀλογία ἰσος γίγνομαι εἄν ; " ἀλλά αὐτός οὖον φθέγγομαι ὁ αἰσχρός οὗτος ; καί τίς ὁ κέρδος ; μᾶλλον δέ , καί αὐτός οὗτος πάδος δῆλος ; εἰμί γάρ μή ἐσλέγχο , οὐ εἄν οὐδέ ἀκούω γέλως , οὐδέ εἄν μετά τοσοῦτος σπουδή