joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0304.3
Εἶτα μετὰ τὴν ἰατρειαν καλεῖνι μηδενὶ εἰπεῖν · καὶ οὐχ ἀπλῶς καλεῖνι , ἀλλὰ μετὰ πολλῆς τῆς σοφρότητος . Ἐν ἐδριμύσμα γὰρ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς , φησίν , λέγων · Ὄρατε , μηδεὶς γνωσκέτω . Οἱ δὲ ἐξελθόντες , διεφήμισαν αὐτὸν ἐν ὅλῃ τῇ ἡ ἐκείνῃ . Οὐ μὴν ἦν ἔχοντο ἐκεῖνοι , ἀλλ' ἐγένοντο κήρυκες καὶ εὐαγγελισαί · καὶ , κελευόμενοι κρύπτειν τὸ γεγενημένον , οὐχ ἦν ἔχοντο . Εἰ δὲ ἀλλαγὴ φαίνεται λέγων · Ἀπελθε , καὶ διηγήσῃ τῇ δόξῃ τοῦ Θεοῦ · οὐχ ἔστιν ἐναντίον ἐκείνοις τοῦτο , ἀλλὰ καὶ σφῶρα συμβαίνον . Παιδεύει γὰρ ἡμᾶς αὐτοῖς · μὲν περὶ ἑαυτῶν μηδὲν λέγειν , ἀλλὰ τοὺς βουλομένους ἡμᾶς ἐγκωμιάζειν καλοῦν · εἰ δὲ εἰς τὸν Θεὸν ἡ δόξα ἀναφέρεται , [ 366 ] μὴ μόνον μὴ κωλύειν , ἀλλὰ καὶ ἐπιτάττειν τοῦτο ποιεῖν . Αὐτῶν δὲ ἐξερχομένων , φησίν , ἰδοὺ προσενέχθησαν αὐτῷ ἄνθρωποι κωφοί , δαιμονιζόμενοι . Οὐ γὰρ τῆς φύσεως ἦν τὸ πάθος , ἀλλὰ τοῦ δαίμονος ἡ ἐπιβολή · διὸ καὶ ἕτερον δεῖται τῶν προσαγομένων . Οὐδὲ γὰρ ἐαυτοῦ παρακαλέσαι ἠδύνατο , ἄφωνος ὤν , οὐδὲ ἕτερος ἱκετεύσαι , τοῦ δαίμονος ὁσιαντος τὴν γλῶτταν , καὶ τὴν ψυχὴν μετὰ τῆς γλώττης πεθάντος . Διὰ τοῦτο οὐδὲ ἀπαιτεῖ πίστιν αὐτῶν , ἀλλ' εὐθέως διορθοῦσι τὸ νόσημα . Ἐκελεύσθεται γὰρ τοῦ δαίμονος , φησίν , ἐκλαθεῖν ὁ κωφός . Οἱ δὲ ὄχλοι ἐθαύμαζον , λέγοντες · Οὐδέποτε ἐφάνη οὕτως ἐν τῷ Ἰσραήλ . Ὁ δὲ μάλιστα ἦνι τοὺς Φαρισαίους , ὅτι πάντων αὐτὸν προῦθεσαν , οὐ τῶν τότε ὄντων , ἀλλὰ καὶ τῶν πώποτε γενομένων · προῦθεσαν δὲ , οὐχ ὅτι ἐθεράπευσεν , ἀλλ' ὅτι ῥαδίως , καὶ ταχέως , καὶ ἄπειρα νοσήματα , καὶ ἀνιάτους ἔχοντα . Καὶ ὁ μὲν ὅμως οὕτως . Οἱ Φαρισαῖοι δὲ τοὺνάντιον ἔπαν . Οὐ γὰρ μόνον διαβάλλουσιν τὰ γεγενημένα , ἀλλὰ καὶ ἐναντία λέγοντες ἑαυτοὺς οὐχ αἰσχύνονται . Τοιούτων γὰρ ἡ πονηρία . Τί γὰρ φασιν ; Ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια · οὐ τί γένοιτ' ἂν ἀνοσιότερον ; Μάλιστα μὲν γὰρ , ὁ καὶ προτὸν φασιν , ἀρχηγὸν δαίμονα ἐκβάλλειν δαίμονα · τὰ γὰρ ἑαυτοῦ συγχρεῖν εἰώθες , οὐ καταλύειν · ἐκεῖνος . Αὐτὸς δὲ οὐχὶ δαιμόνια ἐξέβαλε μόνον , ἀλλὰ καὶ λεπροὺς ἐκάθαρσε , καὶ νεκροὺς ἤγειρε , καὶ θάλατταν ἐχάλινω , καὶ ἁμαρτήματα ἔλυε , καὶ βασιλείαν ἐκήρυξεν , καὶ τῷ Πατρὶ προσήγεν ἄνθρωπον οὐτ' ἄν εἴποι ποτὲ δαίμων , οὐτ' ἂν δυνηθεῖ ποτὲ ἐργάσασθαι . Οἱ γὰρ δαίμονες εἰδῶλοις προσάγουσι , καὶ Θεοῦ ἀπᾶγουσι , καὶ τῇ μελλούσῃ ζωῇ ἀπιστεῖν πειθοῦσιν . Ὁ δαίμων ὑβρίζμενος οὐχ ὑβριεῖται , ὅπου γε καὶ μὴ ὑβριζόμενος βλέπειν τοὺς θεραπεύοντας αὐτὸν καὶ τιμῶντας . Αὐτὸς δὲ τοὺνάντιον ποιεῖ · μετὰ γὰρ τὰς ὑβρεῖς ταύτας καὶ τὰς λοιδορίας , Περὶ τῆς , φησίν , τὰς ἀδελφὸς πόδας καὶ τὰς κόμας · διδάσκων ἐν τῇς συναγωγαῖς αὐτῶν , καὶ κηρύσσων τὸ Εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας , καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν . Καὶ οὐ μόνον αὐτοὺς οὐχ ἐκλάσειν ἀναίσθητους , ἀλλ' οὐδὲ ἀπλῶς ἐπετήρησεν · ὁμοῦ τε τὴν πρᾶξιν ἐπιδεικνύμενος , καὶ ταύτην τὴν κατηγορίαν ἐλέγχων · ὅμοῦ τε βουλομένους διὰ τῆς σημείων πλείονα παρασχεῖν τὴν
Lemmas: εἶτα μετά ὁ ἰατρεία καλέω μηδείς εἶπον · καί οὐ ἀπλόος καλέω , ἀλλά μετά πολύς ὁ σοφροτητη . ἐν εδριμυσμαω γάρ αὐτός ὁ Ἰησοῦς , φημί , λέγω · ὁράω , μηδείς γιγνώσκω . ὁ δέ ἐξέρχομαι , διαφημίζω αὐτός ἐν ὅλος ὁ ὁ ἐκεῖνος . οὖον μήv εἰμί ἔχω ἐκεῖνος , ἀλλά γίγνομαι κῆρυξ καί εὐαγγελίζω · καί , κελεύω κρύπτω ὁ γίγνομαι , οὐ εἰμί ἔχω . εἰμί δέ ἀλλαγή φαίνω λέγω · ἀπέρχομαι , καί διηγέομαι ὁ δόξα ὁ Θεός · οὐ εἰμί ἐναντίος ἐκεῖνος οὗτος , ἀλλά καί σφῶρα συμβαίνω . παιδεύω γάρ ἐγώ αὐτός · μέν περί ἑαυτοῦ μηδείς λέγω , ἀλλά ὁ βούλομαι ἐγώ ἐγκωμιάζω καλέω · εἰμί δέ εἰς ὁ θεός ὁ δόξα ἀναφέρω , [ 366 ] μή μόνος μή κωλύω , ἀλλά καί ἐπιτάσσω οὗτος ποιέω . αὐτός δέ ἐξέρχομαι , φημί , ἰδού προσφέρω αὐτός ἄνθρωπος κωφός , δαιμονίζομαι . οὖον γάρ ὁ φύσις εἰμί ὁ πάθος , ἀλλά ὁ δαίμων ὁ ἐπιβολή · διό καί ἕτερος δήω ὁ προσάγω . οὐδέ γάρ ἑαυτοῦ παρακαλέω δύναμαι , ἄφωνος εἰμί , οὐδέ ἕτερος ἱκετεύω , ὁ δαίμων ὅσιος ὁ γλῶσσα , καί ὁ ψυχή μετά ὁ γλῶσσα πεθαίνω . Ζεύς οὗτος οὐδέ ἀπαιτέω πίστις αὐτός , ἀλλά εὐθύς διορθόω ὁ νόσημα . Ἐκελεύσθεται γάρ ὁ δαίμων , φημί , ἐκλανθάνω ὁ κωφός . ὁ δέ ὄχλος θαυμάζω , λέγω · οὐδέποτε φαίνω οὕτως ἐν ὁ Ἰσραήλ . ὁ δέ μάλιστα εἶμαι ὁ Φαρισαῖος , ὅτι πᾶς αὐτός προτίθημι , οὖον ὁ τότε εἰμί , ἀλλά καί ὁ πώποτε γίγνομαι · προτίθημι δέ , οὐ ὅτι θεραπεύω , ἀλλά ὅτι ῥᾳδίως , καί ταχέως , καί ἤπειρος νόσημα , καί ἀνίατος ἔχω . καί ὁ μέν ὅμως οὕτως . ὁ Φαρισαῖος δέ τουναντίον ἐπήν . οὖον γάρ μόνος διαβάλλω ὁ γίγνομαι , ἀλλά καί ἐναντίος λέγω ἑαυτοῦ οὐ αἰσχύνω . τοιοῦτος γάρ ὁ πονηρία . τις γάρ φημί ; ἐν ὁ ἄρχω ὁ δαιμόνιος ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος · οὖον τίς γίγνομαι εἄν ἀνόσιος ; μάλιστα μέν γάρ , ὁ καί προτείνω φημί , ἀρχηγός δαίμων ἐκβάλλω δαίμων · ὁ γάρ ἑαυτοῦ συγχράομαι εἴωθα , οὖον καταλύω · ἐκεῖνος . αὐτός δέ οὐ δαιμόνιος ἐκβάλλω μόνος , ἀλλά καί λεπρός καθαίρω , καί νεκρός ἐγείρω , καί θάλασσα χαλινός , καί ἁμάρτημα λύω , καί βασίλειος κηρύσσω , καί ὁ πατήρ προσάγω ἄνθρωπος οὐ ἄν εἶπον ποτέ δαίμων , οὐ εἄν δύναμαι ποτέ ἐργάζομαι . ὁ γάρ δαίμων εἴδωλον προσάγω , καί Θεός ἀπάγω , καί ὁ μέλλω ζωή ἀπιστέω πείθω . ὁ δαίμων ὑβρίζω οὐ ὑβρίζω , ὅπου γε καί μή ὑβρίζω βλέπω ὁ θεραπεύω αὐτός καί τιμή . αὐτός δέ τουναντίον ποιέω · μετά γάρ ὁ ὕβρις οὗτος καί ὁ λοιδορία , περι ὁ , φημί , ὁ ἀδελφός πούς καί ὁ κόμη · διδάσκω ἐν ὅς συναγωγή αὐτός , καί κηρύσσω ὁ Εὐαγγέλιος ὁ βασίλεια , καί θεραπεύω πᾶς νόσος καί πᾶς μαλακία . καί οὖον μόνος αὐτός οὐ κλάω αναίσθητος , ἀλλά οὐδέ ἀπλόος ἐπιτηρέω · ὁμοῦ τε ὁ πρᾶξις ἐπιδείκνυμι , καί οὗτος ὁ κατηγορία ἐλέγχω · ὁμοῦ τε βούλομαι διά ὁ σημεῖον πλείων παρέχω ὁ