joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0359.1
δηλῶν ἔλεγεν · Ἐκ μέρους γινώσκομεν , καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν . Ἔστα καταστήσας διὰ τῶν εἰρημένων εἰς ἐπιθυμίαν αὐτοὺς , καὶ δείξας αὐτοῖ τὴν δύναμιν ἔπρατο , τότε καλεῖ λέγων · 428 Δεῦτε πρὸς με , πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι , καγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς . Οὐχ ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα , ἀλλὰ πάντες οἱ ἐν φροντίσιν , οἱ ἐν λύπαις , οἱ ἐν ἁμαρτίαις . Δεῦτε , οὐχ ἵνα ἀπατήσῃ εὐθύνῃς , ἀλλ’ ἵνα λύσῃ τὰς ἁμαρτήματα . Δεῦτε , οὐχ ἐπειδὴ δέομαι ὑμῶν τῆς δόξης , ἀλλ’ ἐπειδὴ δέομαι ὑμῶν τῆς σωτηρίας . Ἐγὼ γάρ , φησίν , ἀναπαύσω ὑμᾶς . Οὐχ εἶπε , Σῶσω , μόνον · ἀλλὰ καὶ ὁ πολλῷ πλέον ἦν , Ἐν ἀδείᾳ καταστήσω πᾶση . Ἄρατε τὸν ζυγὸν μου ἐφ’ ὑμᾶς , καὶ μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ , ὅτι πρᾶός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ · καὶ εὐρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν . Ὁ γὰρ ζυγὸς μου χρηστός , καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν . Μὴ γάρ φοβηθῆτε , φησί , ζυγὸν ἀκούοντες · χρηστὸς γάρ ἐστι · μὴ δείσητε , ἐπειδὴ φορτίον εἶπον · ἐλαφρὸν γάρ ἐστι . Καὶ πῶς ἠμποροῦν ἔλεγε · Ἐστω ἡ πύλη , καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδός · Ὅταν βάθυμος ἦς , δταν ἀναπεπτύχως · ὡς ἂν κατορθώσῃς τὰ εἰρημένα , ἐλαφρὸν ἔσται τὸ φορτίον · διὸ καὶ νῦν αὐτὸ τοιούτον ἐκάλεσε . Πῶς δὲ κατορθούται ; Ἄν ταπεινὸς γένῃ καὶ πρᾶος καὶ ἐπιεικής . Αὕτη γὰρ μήτηρ ἐστὶν ἡ ἀρετὴ φιλοσοφίας ἀπάσης . Διὸ καὶ ἀρχόμενος τῶν θείων νόμων ἐκελεύον , ἐντεῦθεν ἤρξατο . Καὶ ἐνταῦθα πάλιν τὸ αὐτὸ τοῦτο ποιεῖ , καὶ μέγιστον τίθησι τὸ ἕπαθλον . Οὐ γὰρ ἐτέρῳ γίνῃ χρήσιμος μόνον , ἀλλὰ καὶ σαυτὸν πρὸ πάντων ἀναπαύεις , φησίν . Εὕρήσετε γὰρ ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν . Καὶ πρὸ τῶν μελλόντων ἐντεῦθεν διδωσί σοι τὴν ἀμοιβὴν , καὶ τὸ βραβεῖον ἤδη παρέχει , καὶ ταύτῃ καὶ τῷ σαυτὸν ὑπόδειγμα εἶναι εἰς μέσον , εὐπαραδέχετον ποιῶν τὸν λόγον .
Lemmas: δηλόω λέγω · ἐκ μέρος γιγνώσκω , καί ἐκ μέρος προφητεύω . εἶμαι καθίστημι διά ὁ εἴρω εἰς ἐπιθυμία αὐτός , καί δείκνυμι αὐτός ὁ δύναμις Πράτος , τότε καλέω λέγω · 428 δεῦτε πρός ἐγώ , πᾶς ὁ κοπιάω καί φορτίζω , κἀγώ ἀναπαύω σύ . οὐχ ὁ Δεῖνα καί ὁ Δεῖνα , ἀλλά πᾶς ὁ ἐν φροντίς , ὁ ἐν λύπη , ὁ ἐν ἁμαρτία . δεῦτε , οὐ ἵνα ἀπατάω εὐθύνω , ἀλλά ἵνα λύω ὁ ἁμάρτημα . δεῦτε , οὐ ἐπεί δήω σύ ὁ δόξα , ἀλλά ἐπεί δήω σύ ὁ σωτηρία . ἐγώ γάρ , φημί , ἀναπαύω σύ . οὐχ εἶπον , σῴζω , μόνος · ἀλλά καί ὁ πολύς πλέω εἰμί , ἐν ἄδεια καθίστημι πᾶς . Ἄρατος ὁ ζυγόν ἐγώ ἐπί σύ , καί μανθάνω ἀπό ἐγώ , ὅτι πρᾶος εἰμί καί ταπεινός ὁ Καρδία · καί εὑρίσκω ἀνάπαυσις ὁ Ψυχή σύ . ὁ γάρ ζυγός ἐγώ χρηστός , καί ὁ φορτίον ἐγώ ἐλαφρός . μή γάρ φοβέω , φημί , ζυγόν ἀκούω · χρηστός γάρ εἰμί · μή δείδω , ἐπεί φορτίον εἶπον · ἐλαφρός γάρ εἰμί . καί πῶς ἐμπορέω λέγω · ἵστημι ὁ πύλη , καί θλίβω ὁ ὁδός · ὅταν βάθυμος εἰμί , δ ἀναπτύσσω · ὡς εἄν κατορθόω ὁ εἴρω , ἐλαφρός εἰμί ὁ φορτίον · διό καί νῦν αὐτός τοιοῦτος καλέω . Πῶς δέ κατορθόω ; ἄν ταπεινός γίγνομαι καί πρᾶος καί ἐπιεικής . ἄτη γάρ μήτηρ εἰμί ὁ ἀρετή φιλοσοφία ἀπασάω . Διὸ καί ἄρχω ὁ θεῖον νόμος κελεύω , ἐντεῦθεν ἄρχω . καί ἐνταῦθα πάλιν ὁ αὐτός οὗτος ποιέω , καί μέγας τίθημι ὁ ἔπαθλον . οὖον γάρ ἔς γίγνομαι χρήσιμος μόνος , ἀλλά καί σαυτοῦ πρό πᾶς ἀναπαύω , φημί . εὑρίσκω γάρ ἀνάπαυσις ὁ Ψυχή σύ . καί πρό ὁ μέλλω ἐντεῦθεν δίδωμι σύ ὁ ἀμοιβή , καί ὁ βραβεῖον ἤδη παρέχω , καί οὗτος καί ὁ σαυτοῦ ὑπόδειγμα εἰμί εἰς μέσος , εὐπαραδέχετον ποιέω ὁ λόγος .