joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0295.2
καὶ ὁ Ἰωάννης ἐνδεικνύμενος αὐτὸν εἰρρήκει , φησί · Πολλὰ ἔχω λέγειν ὑμῖν , ἀλλ’ οὐ δύνασθε βαστάζειν ἄρτι . Ἵνα γὰρ μὴ νομίσηται ταῦτα εἶναι μόνον ἅπερ εἴπεν , ἀλλὰ καὶ ἕτερα πολλὰ μεῖζονα φαντάζονται , τὴν ἀσθένειαν αὐτῶν εἰς τὸ μέσον τίθει , ἐπαγγελλόμενος , ὅταν γένωνται ἰσχυροί , κάκεινα ἐρεῖν · ὅπερ οὖν καὶ ἐνταῦθα φησιν · Ἐλεύσονται ἡμέραι , ὅταν ἀπαρρῶ ἀπ’ αὐτῶν ὁ νυμφίος , καὶ τότε νηστεύσουσι . Μὴ τοίνυν μηδὲ ἡμεῖς πάντα παρὰ πάντων ἀπαιτῶμεν ἐν προοιμίοις , ἀλλ’ ὅσα δυνατὰ · καὶ ταχέως καὶ ἐπ’ ἐκείνα ἥξομεν . Εἰ δὲ ἐπεῖγῃ καὶ σπεύδεις , δι’ αὐτὸ τοῦτο μὴ ἐπεῖγου , ἐπειδὴ σπεύδεις . Εἰ δὲ ἀνιγμά σοι τὸ εἰρημένον δοκεῖ εἶναι , ἀπ’ αὐτῆς αὐτὸ τῶν πραγμάτων μάνθανε τῆς φύσεως , καὶ τότε ὄψει αὐτοῦ τὴν δύναμιν ἅπασαν . Καὶ μηδὲς σε τῶν ἀκαρίως ἐγκαλοῦντων κινεῖτω · ἐπεὶ καὶ ἐνταῦθα θαρσαῖοι οἱ ἐγκαλοῦντες ἦσαν , καὶ μαθηταὶ οἱ ἐνδειζόμενοι . Ἀλλ’ ὅμως οὐδὲν τούτων ἐπεῖσε τὸν Χριστὸν μεταθεῖναι τὴν δόξαν , οὐδὲ εἴπεν · Αἰσχύν ἐστι τοὺτους νηστεύειν [ 56 ] καὶ τούτους μὴ νηστεύειν . Ἀλλ’ ὡσπερ ὁ ἀριστὸς κυβερνήτης οὐ τοῖς ταραττομένοις χρώμενος , ἀλλὰ τῇ οἰκείᾳ τέχνῃ προσέχει · οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς τοῖς ἐποιοῖς . Καὶ γὰρ αἰσχυν ἦν , οὐ τῷ μὴ νηστεῖν αὐτοῖς , ἀλλὰ τῷ διὰ τὴν νηστείαν ἐν τοῖς καιρίοις πληγῆναι , καὶ ἀποσχηγνῆναι , καὶ διαρρήγνῆναι . Ἄπερ οὖν καὶ ἡμεῖς ἐννοοῦντες , οὕτω τοῖς οἰκείοις χρώμεθα πᾶσι . Κἂν γυναικὰ φιλόκομον ἔχῃς , πρὸς ἐπιτριβήματα χειρῶν καὶ ἀνεπτερωμένην , καὶ πολλῆς τρυφῆς διαχεομένην , καὶ λάλον , καὶ ἀνόητον · καίτοιγε οὐχ ἐν ταῦτα πάντα εἰς γυναῖκα μίαν συνηρπαστὲν · πλην ἀλλὰ διαπλάσωμεν τὴν λόγῳ γυναῖκα τοιαύτην . Τί οὖν ὅτι γυναῖκα , φησι , καὶ οὐχὶ ἄνδρα διακλάττεται ; Εἰσὶ καὶ ἄνδρες ταύτης χειροὺς τῆς γυναικός . Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀνδράσιν ἡ ἐπιστάσις ἐνυχεῖται , διὰ τοῦτο γυναῖκα διαπλάττομεν τέως , οὐχ ὡς ἔχει τῆς κακίας πλεοναζούσης . Πολλὰ γὰρ καὶ παρὰ ἀνδράσιν ἐστιν εὑρεῖν , ἀ παρὰ γυναιξὶν οὐκ ἐστιν , οἷον ἀνδροφονίαν , τυμβωρυχίαν , θρημοχαγίαν , καὶ πολλὰ τοιαῦτα . Μὴ τοίνυν νομίσητε τὸ γένος ἡμᾶς ἐξευτελίζοντας ταῦτα ποιεῖν · οὐχ ἕστι τοῦτο , οὐχ ἔστιν · ἀλλ’ οὕτω χρήσοιμαι τέως ὑπογράψαι τὴν εἰκόνα . Ὑποκείσθω τοίνυν ἡμῖν γυνὴ τοιαύτη , καὶ σπουδάζετω παντὶ τρόπῳ αὐτὴν διορθοῦσθαι ὁ ἄνηρ . Πῶς οὖν αὐτὴν διορθώσει ; Μὴ πάντα ἀθρόον ἐπιτάττων , ἀλλὰ τὰ κουφότερα πρῶτον , καὶ ὅς οὐ σφόδρα κατέχεται . Ἄν γὰρ τὸ πᾶν ἐπιλέγῃς αὐτὴν κατορθῶσαι ἐξ ἀρχῆς , τὸ πᾶν ἀπώλεσας . Μὴ τοίνυν περιέιπε τὰ χρυσία εὐθὺς , ἀλλ’ ἄρες ἕκαστα καὶ περικίδου τῶς · δοκεῖ γὰρ τοῦτο ἕλαττον εἶναι κακὸν τῶν ἐπιτηρημάτων καὶ τῶν ὑπογραφῶν . Πρότερον τοίνυν ἐκείνα ἀναρρεῖσθω · καὶ μηδὲ ἀκείνα φθόβῃ καὶ ἀπειλῇ , ἀλλὰ πειθῷ καὶ προσνηθείᾳ , καὶ διὰ τῆς ἐτέρων κατηγορίας , καὶ διὰ τῆς σῆς ψήφου καὶ γνώμης . Καὶ λέγε πρὸς αὐτὴν συνεχῶς , ὅτι Σοὶ οὐκ ἔστιν ἐπέραστος ἡ ὁδός · οὕτω καλλωπιζομένη , ἀλλὰ καὶ σφόδρα ἀθόδης · καὶ πειθε μάλιστα ὅτι σε τοῦτο λυπεῖ . Καὶ μετὰ τὴν σὴν ψήφον , καὶ τὴν παρ’ ἐτέρων δοξάν εἰσάγε , καὶ λέγε , ὅτι καὶ τὰς εὐμόρφους τοῦτο ἀφανίζειν εἰωθεν , ἵνα τὸ
Lemmas: καί ὁ Ἰωάννης ἐνδείκνυμι αὐτός λέγω , φημί · Πολύς ἔχω λέγω σύ , ἀλλά οὖον δύναμαι βαστάζω ἄρτι . ἵνα γάρ μή νομίζω οὗτος εἰμί μόνος ὅσπερ εἶπον , ἀλλά καί ἕτερος πολύς μείζων φαντάζω , ὁ ἀσθένεια αὐτός εἰς ὁ μέσος τίθημι , ἐπαγγέλλω , ὅταν γίγνομαι ἰσχυρός , ἐκεῖνος εἴρω · ὅσπερ οὖν καί ἐνταῦθα φημί · ἔρχομαι ἡμέρα , ὅταν ἀπαρέσκω ἀπό αὐτός ὁ νυμφίος , καί τότε νηστεύω . μή τοίνυν μηδέ ἐγώ πᾶς παρά πᾶς ἀπαιτέω ἐν προοίμιον , ἀλλά ὅσος δυνατός · καί ταχέως καί ἐπί ἐκεῖνος ἥκω . εἰμί δέ ἐπείγω καί σπεύδω , διά αὐτός οὗτος μή ἐπείγω , ἐπεί σπεύδω . εἰμί δέ ἀνιγμά σύ ὁ εἴρω δοκέω εἰμί , ἀπό αὐτός αὐτός ὁ πρᾶγμα μανθάνω ὁ φύσις , καί τότε ὁράω αὐτός ὁ δύναμις ἅπας . καί μηδὲς σύ ὁ ἀκαρίως ἐγκαλέω κινέω · ἐπεί καί ἐνταῦθα θαρσαῖοι ὁ ἐγκαλέω εἰμί , καί μαθητής ὁ ενδειζομενω . ἀλλά ὅμως οὐδείς οὗτος πείθω ὁ Χριστός μετατίθημι ὁ δόξα , οὐδέ εἶπον · Αἰσχύν εἰμί οὗτος νηστεύω [ 56 ] καί οὗτος μή νηστεύω . ἀλλά ὡς ὁ ἀγαθός κυβερνήτης οὖον ὁ ταράσσω χράω , ἀλλά ὁ οἰκεῖος τέχνη προσέχω · οὗτος καί ὁ Χριστός ὁ ποιέω . καί γάρ αἰσχύνω εἰμί , οὖον ὁ μή νῆστις αὐτός , ἀλλά ὁ διά ὁ νηστεία ἐν ὁ καίριος πλήσσω , καί ἀποσχηγνῆναι , καί διαρρήγνυμι . Ἄπερ οὖν καί ἐγώ ἐννοέω , οὗτος ὁ οἰκέω χράω πᾶς . κἀν γυναικάς φιλόκομος ἔχω , πρός επιτριβημα χείρ καί ἀναπτερόω , καί πολύς τρυφή διηχέω , καί λάλος , καί ἀνόητος · καίτοι οὐ ἐν οὗτος πᾶς εἰς γυνή εἷς συναρπάζω · πλην ἀλλά διαπλάσσω ὁ λόγος γυνή τοιοῦτος . τις οὖν ὅτι γυνή , φημί , καί οὐ ἀνήρ διακλάττεται ; εἰσί καί ἀνήρ οὗτος χείρων ὁ γυνή . ἀλλά ἐπεί ἀνήρ ὁ Ἐπίστασις νύσσω , διά οὗτος γυνή διαπλήσσω τέως , οὐ ὡς ἔχω ὁ κακία πλεονάζω . Πολύς γάρ καί παρά ἀνήρ εἰμί εὑρίσκω , ὅς παρά γυνή οὐ εἰμί , οἷος ἀνδροφονία , τυμβωρυχία , θρημοχαγίαν , καί πολύς τοιοῦτος . μή τοίνυν νομίζω ὁ γένος ἐγώ ἐξευτελίζω οὗτος ποιέω · οὐ εἰμί οὗτος , οὐ εἰμί · ἀλλά οὗτος χράω τέως ὑπογράφω ὁ εἰκών . ὑπόκειμαι τοίνυν ἐγώ γυνή τοιοῦτος , καί σπουδάζω πᾶς τρόπος αὐτός διορθόω ὁ ἀνήρ . Πῶς οὖν αὐτός διόρθωσις ; μή πᾶς ἀθρόος ἐπιτάσσω , ἀλλά ὁ κοῦφος πρῶτος , καί ὅς οὖον σφόδρα κατέχω . ἄν γάρ ὁ πᾶς ἐπιλέγω αὐτός κατορθόω ἐκ ἀρχή , ὁ πᾶς ἀπόλλυμι . μή τοίνυν περιλέγω ὁ χρυσίον εὐθύς , ἀλλά Ἄρης ἕκαστος καί περικιδηω Τῶς · δοκέω γάρ οὗτος μικρός εἰμί κακός ὁ ἐπιτηρημάτων καί ὁ ὑπογραφή . πρότερος τοίνυν ἐκεῖνος ἀναρρέω · καί μηδέ ἀκείνα φθόβῃ καί ἀπειλέω , ἀλλά πειθός καί προσνέω , καί διά ὁ ἕτερος κατηγορία , καί διά ὁ σός ψῆφος καί γνώμη . καί λέγω πρός αὐτός συνεχῶς , ὅτι σοί οὐ εἰμί Ἐπέραστος ὁ ὁδός · οὗτος καλλωπίζω , ἀλλά καί σφόδρα αθοδηω · καί πείθω μάλιστα ὅτι σύ οὗτος λυπέω . καί μετά ὁ σός ψῆφος , καί ὁ παρά ἕτερος δόξα εἰσάγω , καί λέγω , ὅτι καί ὁ εὔμορφος οὗτος ἀφανίζω εἴωθα , ἵνα ὁ