joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0304.2
α' . Τί δήποτε παρέλκει αὐτοὺς κράζοντας ; Πάλιν ἐνταῦθα παιδεύων ἡμᾶς τὴν παρὰ τῶν πολλῶν διωθεῖσθαι δόξαν . Ἐπειδὴ γὰρ πλησίον ἦν ἡ οἰκία , ἄγει αὐτοὺς ἐκεῖ κατ' ἰδίαν θεραπεύσων . Καὶ τοῦτο δῆλον ἐξ ὧν καὶ παραγγέλλει μηδενὶ εἰπεῖν . Οὐ μικρὰ δὲ αὕτη τῶν Ἰουδαίων κατηγόρησις , ὅταν οὕτω μὲν , τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοὺς ἐκκακορημένων , ἐξ ἀκῆς μόνης τὴν πίστιν δέχωνται · ἐκεῖνοι δὲ θεωροῦντες τὰ θαύματα , καὶ τὴν δόξαν μαρτυροῦντες τοῖς γινομένοις ἔχοντες , τάναντία πάντα ποιοῦσιν . Ὥρα δὲ αὐτῶν καὶ τὴν προθυμίαν , καὶ ἀπὸ τῆς κραυγῆς , καὶ ἀπ' αὐτῆς τῆς ἐντυχήσεως . Οὐδὲ γὰρ ἀπλῶς προσῆλθον , ἀλλὰ μεγάλα βοῶντες , καὶ οὐδὲν ἕτερον ἀλλ' ἢ Ἐλεῶν προβάλλονται . Γίν δὲ Δαυὶδ ἐκάλουν , ἐπειδὴ τὸ ὄνομα τιμῆς ἔδοξεν εἶναι . Πολλοὺ γοῦν καὶ οἱ προσφάται τοὺς βασιλέας , οὓς ἐβούλοντο τιμᾶν καὶ μεγάλας ἀποφαίνειν , οὕτως ἐκάλουν . Καὶ ἀγαγὼν αὐτοὺς εἰς τὴν οἰκίαν δευτέραν ἐρωτῶν προσάγει . Πολλοὺ γὰρ ἐσπουδάκεν ἐκτεταμένου ἰάσθαι , ἵνα μὴ τις νομίσῃ διὰ φιλοτιμίαν αὐτῶν τοὺς θαύμασι τούτοις ἐπιπθῆναι · καὶ οὐ διὰ τοῦτο μόνον , ἀλλ' ἵνα δείξῃ , ὅτι καὶ ἄξιον ἦσαν θεραπείας · καὶ ἵνα μὴς μόνος λέγῃ , ὅτι Εἰ δέω μόνον ἔσως , πάντας σώζεσθαι ἔδει . Ἔχει γὰρ τινὰ καὶ ἡ φιλανθρωπία λόγον , τὸν ἀπὸ τῆς πίστεως τῶν σωζομένων . Οὐ διὰ ταῦτα δὲ μόνον τὴν πίστιν αὐτοὺς ἀπαιτεῖ , ἀλλ' ἐπειδὴ εἴπον υἱὸν Δαυὶδ , ἀνάγκην αὐτοὺς ἐπὶ τὸ ὑψηλότερον , καὶ παιδεύων , αὐχρῆ , παρὶ αὐτοῦ φαντάζεσθαι , φησίν · Πιστεύετε ὅτι δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι ; Οὐχ εἶπεν , ὅτι Πιστεύετε ὅτι δύναμαι παρακαλέσαι τὸν Πατέρα μου , ὅτι δύναμαι εὑρεῖναι ; ἀλλ' , Ὅτι Εἰ δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι . Τί οὖν ἔχειν ; Ναί , Κύριε . Οὐχὲς Δαυὶδ υἱὸν αὐτὸν καλοῦσιν , ἀλλ' ὑψηλότερον ἀνίππεται , καὶ τὴν δεσποτείαν ὁμολογεῖ . Καὶ τότε λοιπὸν καὶ αὐτὸς ἐπιτίθησι τὴν χεῖρα , λέγων · Κατὰ τὴν πίστιν ὑμῶν γενηθήτω ὑμῖν . Ποιεῖ δὲ τοῦτο , τὴν πίστιν αὐτῶν μυνῶν , καὶ δεῖκνύς μεριζῶς ἕκαστος τοῦ κατορθώματος , καὶ μαρτυρῶν ὅτι οὐ κολακείας τὰ ῥήματα ἦν . Οὐδὲ γὰρ εἶπεν , Ἀνοιχθήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοί , ἀλλὰ , Κατὰ τὴν πίστιν ὑμῶν γενηθήτω ὑμῖν · ὁ πολλοὺς τῶν προσελθόντων λέγει , πρὸ τῆς τῶν σωμάτων ἰατρίας τὴν ἐν τῇ ψυχῇ πίστιν προανακρύζει σπεύδων , ὥστε καὶ ἐκεῖνος εὐδοκιμωτέρος ποιήσαι , καὶ ἕτερος σπουδαιώτερος κατασκευάσαι . Οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ παραλυτικοῦ · καὶ γὰρ πρὸ τοῦ συζῆσαι τὸ σῶμα , τὴν ψυχὴν κεῖμένην ἀμείπει , λέγων · Θάρσει , τέκνον , ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι · καὶ τὸ κράσπον τῆς ἀναστάσεως κατέσχε , καὶ διὰ τῆς τραπέζης ἐδίδαξεν αὐτὴν τὴν εὐεργεσίαν · καὶ ἐπὶ τοῦ ἐκατοντάρχου ὁμοίως ἐποίησε , τὴν πίστει τὸ πᾶν ἐπιτιμήσας · καὶ τοὺς μαθητὰς τὰ ἀπαλλάττον τοῦ χειμῶνος τῆς θαλάσσης , τῆς ὀλιγοπιστίας πρώτων ἀπηλλάκτεν . Οὕτω δὲ καὶ ἐνταῦθα · μέν μὲν καὶ πρὸ τῆς ἐκείνων φωνῆς αὐτὸς τὰ ἀπόρρητα τῆς διανοίας ἵνα δὲ καὶ ἕτερους εἰς τὸν αὐτὸν ἤλθεν ἀγάγῃ , καὶ τοὺς ἄλλους καταδηλῶσαι αὐτοὺς ποιεῖ , διὰ τοῦ τελικοῦ τῆς ἰατρίας τὴν κρυπτομένην αὐτῶν πίστιν ἀνακρύπτων .
Lemmas: ὅς . τις δήποτε παρέλκω αὐτός κράζω ; πάλιν ἐνταῦθα παιδεύω ἐγώ ὁ παρά ὁ πολύς διωθέω δόξα . ἐπεί γάρ πλησίος εἰμί ὁ οἰκίον , ἄγω αὐτός ἐκεῖ κατά ἴδιος θεραπεύω . καί οὗτος δῆλος ἐκ ὅς καί παραγγέλλω μηδείς εἶπον . οὖον μικρός δέ οὗτος ὁ Ἰουδαῖος κατηγόρησις , ὅταν οὗτος μέν , ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἐκκακορημένων , ἐκ ἀκή μόνος ὁ πίστις δέχομαι · ἐκεῖνος δέ θεωρέω ὁ θαῦμα , καί ὁ δόξα μαρτυρέω ὁ γίγνομαι ἔχω , τἀναντία πᾶς ποιέω . Ὥρα δέ αὐτός καί ὁ προθυμία , καί ἀπό ὁ κραυγή , καί ἀπό αὐτός ὁ ἐντυχήσεως . οὐδέ γάρ ἀπλόος προσέρχομαι , ἀλλά μέγας βοῦς , καί οὐδείς ἕτερος ἀλλά ἢ Ἐλεών προβάλλω . γίν δέ Δαυίδ καλέω , ἐπεί ὁ ὄνομα τιμή δοκέω εἰμί . Πολύς γοῦν καί ὁ προσφάτης ὁ βασιλεύς , ὅς βούλομαι τιμάω καί μέγας ἀποφαίνω , οὕτως καλέω . καί ἄγω αὐτός εἰς ὁ οἰκίον δύο ἐρωτάω προσάγω . Πολύς γάρ σπουδάζω ἐκτείνω ἰάομαι , ἵνα μή τις νομίζω διά φιλοτιμία αὐτός ὁ θαῦμα οὗτος ἐπιπάσχω · καί οὖον διά οὗτος μόνος , ἀλλά ἵνα δείκνυμι , ὅτι καί ἄξιος εἰμί θεραπεία · καί ἵνα μείς μόνος λέγω , ὅτι εἰμί δήω μόνος εἰσωθέω , πᾶς σῴζω ἐσθίω . ἔχις γάρ τις καί ὁ φιλανθρωπία λόγος , ὁ ἀπό ὁ πίστις ὁ σώζω . οὖον διά οὗτος δέ μόνος ὁ πίστις αὐτός ἀπαιτέω , ἀλλά ἐπεί εἶπον υἱός Δαυίδ , ἀνάγκη αὐτός ἐπί ὁ ὑψηλός , καί παιδεύω , αὐχρῆ , Παρί αὐτός φαντάζω , φημί · πιστεύω ὅτι δύναμαι οὗτος ποιέω ; οὐχ εἶπον , ὅτι πιστεύω ὅτι δύναμαι παρακαλέω ὁ πατήρ ἐγώ , ὅτι δύναμαι εὑρίσκω ; ἀλλά , ὅτι2 εἰμί δύναμαι οὗτος ποιέω . τις οὖν ἔχω ; Ναίς , κύριος . Οὐχὲς Δαυίδ υἱός αὐτός καλέω , ἀλλά ὑψηλός ἀναπίπτω , καί ὁ δεσποτεία ὁμολογέω . καί τότε λοιπός καί αὐτός ἐπιτίθημι ὁ χείρ , λέγω · κατά ὁ πίστις σύ γίγνομαι σύ . ποιός δέ οὗτος , ὁ πίστις αὐτός μύνη , καί δείκνυμι μερίζω ἕκαστος ὁ κατόρθωμα , καί μαρτυρέω ὅτι οὖον κολακεία ὁ ῥῆμα εἰμί . οὐδέ γάρ εἶπον , ἀνοίγνυμι σύ ὁ ὀφθαλμός , ἀλλά , κατά ὁ πίστις σύ γίγνομαι σύ · ὁ πολύς ὁ προσέρχομαι λέγω , πρό ὁ ὁ σῶμα ἰάτρια ὁ ἐν ὁ Ψυχή πίστις προανακρυζεω σπεύδω , ὥστε καί ἐκεῖνος εὐδόκιμος ποιέω , καί ἕτερος σπουδαῖος κατασκευάζω . οὕτως καί ἐπί ὁ παραλυτικός · καί γάρ πρό ὁ συζέω ὁ σῶμα , ὁ ψυχή κεῖμαι ἀμείβω , λέγω · Θάρσος , τέκνον , ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία · καί ὁ κράζω ὁ ἀνάστασις κατέχω , καί διά ὁ τράπεζα διδάσκω αὐτός ὁ εὐεργεσία · καί ἐπί ὁ ἑκατόνταρχος ὁμοίως ποιέω , ὁ πίστις ὁ πᾶς ἐπιτιμάω · καί ὁ μαθητής ὁ ἀπαλλάσσω ὁ χειμών ὁ θάλασσα , ὁ ὀλιγοπιστία πρῶτος ἀπαλλάσσω . οὕτως δέ καί ἐνταῦθα · μέν μέν καί πρό ὁ ἐκεῖνος φωνή αὐτός ὁ ἀπόρρητος ὁ διάνοια ἵνα δέ καί έτερος εἰς ὁ αὐτός ἔρχομαι ἄγω , καί ὁ ἄλλος καταδηλόω αὐτός ποιέω , διά ὁ τελικός ὁ ἰάτρια ὁ κρύπτω αὐτός πίστις ἀνακρύπτω .