joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg58_0104.2
ζάλῃ καὶ ἐν τῇ ψυχῇ καὶ ἐν τῷ σώματι στρέφεται46 · καὶ τὸ μὲν ἀθλιὸν σῶμα κείται παραλυθέν , καθάπερ ὑπὸ ναυαγίου σκάφος · ἡ δὲ τοῦτο ταλαιπωροτέρα ψυχή , καὶ τοῦτο διαλυθὲν ἐν τοῖς χειμῶσι διεγείρει , καὶ τὴν ἐπιθυμίαν ἀνάπτει , καὶ ὅταν δοκῇ σωφρονεῖν , τότε μάλιστα φαίνεται , ὀλκον καὶ πίθους καὶ φιάλας καὶ κρατήρας φανταζομένη . Καὶ καθάπερ ἐν χειμῶσι παυθεῖσας τῆς ζάλης , ἡ διὰ τὸν χειμῶνα μένει ζημία · οὕτω δὲ καὶ ἐνταῦθα . Καὶ γὰρ ὡςπερ ἐκεί τῶν ἀγωγίμων , οὕτω καὶ ἐνταῦθα ἐκβολὴ γίνεται σχεδὸν ἀπάντων τῶν ἀγαθῶν . Κἂν σωφροσύνην εὕρῃ , κἂν αἰδῶ , κἂν σύνεσιν , κἂν ἐπιεἰκείαν , κἂν ταπεινοφροσύνην , πάντα ῥίπτει εἰς τὴς παρανομίας πῆλαγος ἡ μέθη . Ἄλλα τὰ μετὰ ταῦτα οὐκέτι δμοια . Ἐκεῖ μὲν γὰρ μετὰ τὴν ἐκβολὴν τὸ σκάφος κοσφρίζεται · ἐνταῦθα δὲ βαρύνεται μᾶλλον . Ἀντὶ γὰρ ἐκείνου τοῦ πλοῦτου47 [ 588 ] δέχεται φάμῶν καὶ ὀδὺν ἀλμυρὸν , καὶ πάντα τὸν τῆς μέθης φορτόν , ὅπερ δμα τοῖς ἐπιβάταις καὶ τῷ κυβερνήτῃ καταβαπτίζει τὸ σκάφος εὐθὺς . Ἴν’ οὖν μὴ ταῦτα πάσχωμεν , ἀπαλλάξωμεν ἑαυτοὺς τοῦ χειμῶνος . Οὐκ ἔστι μετὰ μέθης βασιλείαν οὐρανῶν ἰδεῖν . Μὴ πλεονάσθω γάρ , φασίν48 · οὐ μέθυσαι , οὐ λῃστοροι βασιλείαν Θεοῦ49 κληρονομήσουσι . Καὶ τὶ λέγει βασιλείαν ; Μετὰ γὰρ μέθης οὐδὲ τὰ παρόντα ἐστιν ἰδεῖν . Καὶ γὰρ τὰς ἡμέρας νύκτας ἐργάζεται ἡμῖν ἡ μέθη , καὶ τὸ φῶς σκότος · καὶ τῶν σοβαρίων ἀνεγνημένων οὐδὲ τὰ ἐν ποσὶ βλητούσιν οἱ μεθύοντες . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἐστὶ τὸ δεινόν , ἀλλὰ καὶ μετὰ τούτων καὶ ἑτέραν χαλεπωτάτην ὑπομένουσι δίκην , ἀθυμίαν ἀλόγους , μανίαν , ἀρρωσίαν , γέλωτα , διενδός διηνεκῶς ὑπομένοντες . Ποία τοίνυν συγγνώμη τοῖς ἑαυτοὺς τοσούτοις περιπετῶσι κακοῖς ; Οὐκ ἔστιν οὐδεμία . Φύγωμεν τοίνυν τὸ νόσημα50 , ἵνα καὶ τῶν ἐνταῦθα καὶ τῶν μελλόντων ἐπιτύχωμεν ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὃ τὸ δόξα καὶ τὸ κράτος σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεῦματι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ζάλη καί ἐν ὁ Ψυχή καί ἐν ὁ σῶμα στρέφω · καί ὁ μέν ἄθλιος σῶμα κεῖμαι παραλύω , καθάπερ ὑπό ναυάγιον σκάφος · ὁ δέ οὗτος ταλαίπωρος ψυχή , καί οὗτος διαλύω ἐν ὁ χειμών διά-ἐγείρω , καί ὁ ἐπιθυμία ἀνάπτω , καί ὅταν δοκέω σωφρονέω , τότε μάλιστα φαίνω , ὁλκός καί πίθος καί φιάλη καί κρατήρ φαντάζω . καί καθάπερ ἐν χειμών παύω ὁ ζάλη , ὁ διά ὁ χειμών μένω ζημία · οὗτος δέ καί ἐνταῦθα . καί γάρ ὡς ἐκεῖ ὁ ἀγώγιμος , οὗτος καί ἐνταῦθα ἐκβολή γίγνομαι σχεδόν ἀπαντάω ὁ ἀγαθός . κἀν σωφροσύνη εὑρίσκω , κἀν αἰδώς , κἀν σύνεσις , κἀν ἐπιείκεια , κἀν ταπεινοφροσύνη , πᾶς ῥίπτω εἰς σής παρανομία πῆλαξ ὁ μέθη . ἄλλος ὁ μετά οὗτος οὐκέτι δμοια . ἐκεῖ μέν γάρ μετά ὁ ἐκβολή ὁ σκάφος κοσφριζω · ἐνταῦθα δέ βαρύνω μᾶλλον . ἀντί γάρ ἐκεῖνος ὁ πλοῦτου47 [ 588 ] δέχομαι Φαμῶν καί ὄζω ἁλμυρός , καί πᾶς ὁ ὁ μέθη φόρτος , ὅσπερ ΔΜΑ ὁ ἐπιβάτης καί ὁ κυβερνήτης καταβαπτίζω ὁ σκάφος εὐθύς . ἵνα οὖν μή οὗτος πάσχω , ἀπαλλάσσω ἑαυτοῦ ὁ χειμών . οὐ εἰμί μετά μέθη βασίλειος οὐρανός ὁράω . μή πλεονάζω γάρ , ὅς · οὖον μεθύσκω , οὖον ληστοροος βασίλειος Θεοῦ49 κληρονομέω . καί τίς λέγω βασίλειος ; μετά γάρ μέθη οὐδέ ὁ πάρειμι εἰμί ὁράω . καί γάρ ὁ ἡμέρα νύξ ἐργάζομαι ἐγώ ὁ μέθη , καί ὁ φάος σκότος · καί ὁ σοβαρις ἀναγιγνώσκω οὐδέ ὁ ἐν πούς βλητους ὁ μεθύω . καί οὖον οὗτος μόνος εἰμί ὁ δεινός , ἀλλά καί μετά οὗτος καί ἕτερος χαλεπός ὑπομένω δίκη , ἀθυμία ἄλογος , μανία , ἀρρωσίαν , γέλως , διενδον διηνεκής ὑπομένω . Ποία τοίνυν συγγνώμη ὁ ἑαυτοῦ τοσοῦτος περιπετάννυμι κακός ; οὐ εἰμί οὐδείς . φεύγω τοίνυν ὁ νόσημα , ἵνα καί ὁ ἐνταῦθα καί ὁ μέλλω ἐπιτυγχάνω ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος σύν ὁ πατήρ καί ὁ ἅγιος πνεῦμα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .