joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg58_0315.3
α' . Τοῦτό ἐστι τὸ σημεῖον , ὃπερ ἐμπροσθεν αὐτοῖς ὑπέσχετο δώσειν , λέγων · Γενεῖ σημεῖον καὶ μοιχαλὶς σημεῖον ἐπιζητεῖ , καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ , εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνὰ τοῦ προφήτου · τὸν σταυρὸν λέγων καὶ τὸν θάνατον , καὶ τὸν τάφον καὶ τὴν ἀνάστασιν . Καὶ πάλιν ἕτερος δηλὸν τοῦ σταυροῦ τὸν ἰσχὺν ἔλεγεν · Ὅταν ἐγώσῃς τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου , τότε γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι . Ὁ δὲ λέγει , τοιούτων ἐστιν · Ὅταν σταυρωθῇ με καὶ νομίμῃ περιγεννηθῇ μου , τότε μάλιστα εἰσασθὶ μου τὴν ἰσχύν . Μετὰ γὰρ τὸ σταυρωθῆναι ἡ πόλις ἀπώλετο , τὰ Ἰουδαϊκὰ ἐπαύσατο , τῆς πολιτείας καὶ τῆς ἐλευθερίας ἐξέπεσον τῆς ἑαυτῶν , τὸ χρῆμα ἤφθη , πρὸς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης ἐξετάθη ὁ λόγος · καὶ γῆ καὶ θάλασσα , καὶ ἡ οἰκουμένη καὶ ἡ ἀοίκητος τὴν δύναμιν αὐτοῦ διαπαντὰ ἀνακηρύττουσι . Ταῦτά τε οὖν φησι , καὶ τὰ παρ' αὐτὸν τὸν καιρὸν τοῦ σταυροῦ συμβάντα . Καὶ γὰρ πολλῷ θαυμαστώτερον ἐπὶ τοῦ σταυροῦ προσηλόμενον ταῦτα γίνεσθαι , ἢ βαδίζοντος ἐπὶ τῆς γῆς . Οὐ ταύτη δὲ μόνον τὴν παράδοξον ἦν , ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ γέγονεν , ὃπερ ἐχέτουν · καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην , ὃπερ οὐδέποτε πρότερον συνέβη , ἀλλ' ἢ ἐν Αἰγύπτῳ μόνον , ὅτε τὸ πάσχα τελεῖσθαι ἔμελλε . Καὶ γὰρ ἐκεῖνα τούτων ὑπὸς ἦν . Καὶ σκόπει · πότε γίνεται . Ἐν μετ' ἡμέρα , ἵνα πάντες οἱ τῆς γῆς οἰκοῦντες μάθωσιν · ὅτε πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης ἡμέρα ἦν · ὃπερ ἴκανόν ἦν αὐτοὺς ἐπιστρέφειν , οὐ τῷ μεγέθει τοῦ θαύματος , ἀλλὰ καὶ τῷ εὐκαιρῶς συμβῆναι . Μετὰ γὰρ πάντα τὰ τῆς παροινίας , καὶ τῆς παρανόμου χωμῆδος , τοῦτο γίνεται , ὅτε τὸν θυμὸν εἶσαον , ὅτε ἀνεπαύσαντο γελῶντες , ὅτε χόρον ἔλαβον τῶν σκωμμάτων , καὶ πάντα ἐποίησαν ὃπερ ἡθέλουν · τότε δείκνυσι τὸ σκότος , ἵνα κἀν οὐτῷ τῷ ὀργῇ ἀρέντες κερδάνωσιν ἀπὸ τοῦ θαύματος . Τοῦ γὰρ κατασθῆναι ἀπὸ τοῦ σταυροῦ τοῦτο θαυμαστότερόν ἦν , τὸ δυνά ἐν τῷ σταυρῷ ταῦτα ἐνεργεῖν . Εἰτε γὰρ αὐτὸν ἀνὰ ἐνδύζον πεποιήκειν , ἔδει πιστεύσαι καὶ φοβηθῆναι · εἰτε οὐχ αὐτὸν , ἀλλὰ τὸν Πατέρα , καὶ ἐκ τούτων ἴδει καταγνωθῆναι · ὀργιζομένου γὰρ ἦν ἐπὶ τοῖς πολυμένοις · τὸ σκότος ἐκεῖνο . Ὅτι γὰρ οὐχ ἦν ἐκλείψις , ἀλλ' ὀργὴ τε καὶ ἀγανάκτησις , οὐχ ἐντεῦθεν μόνον δῆλον ἦν , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοῦ καιροῦ · τρεῖς γὰρ ὥρας παρέμεινεν · ἢ δὲ ἐκλείψις ἐν μιᾷ γίνεται καὶ οὐδὲ ῥοπῇ · καὶ ἴσασιν οἱ ταύτων τεθεασμένοι · καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ τῆς γενέσεως τῆς ἡμετέρας συνέβη . Καὶ πῶς οὐχ ἐθαύμασαν , φησίν , ἀπαντες , οὐδὲ ἐνόμισαν εἶναι Θεόν ; Ὅτι τὸν τῶν ἀνθρώπων γένος τότε ἐν πολλῇ βάθμῳ καὶ κακῇ κατεῖχεν . Καὶ τὸ θαῦμα τοῦτο ἐν ἡ , καὶ γενόμενον εὐθὺς παρῆλθε · καὶ οὐδενὶ τὴν αἰτίαν ἐπιζητῆσαι ἔμειψεν · καὶ πολλῇ τῆς ἀσεβείας ἡ πρόληψις καὶ ἡ συνήθεια . Καὶ
Lemmas: ὅς . οὗτος εἰμί ὁ σημεῖον , ὅσπερ ἔμπροσθεν αὐτός ὑπισχνέομαι δίδωμι , λέγω · γίνομαι σημεῖον καί μοιχαλίς σημεῖον ἐπιζητέω , καί σημεῖον οὖον δίδωμι αὐτός , εἰμί μή ὁ σημεῖον Ἰωνᾶς ὁ προφήτης · ὁ σταυρός λέγω καί ὁ θάνατος , καί ὁ τάφος καί ὁ ἀνάστασις . καί πάλιν ἕτερος δῆλος ὁ σταυρός ὁ ἰσχύς λέγω · ὅταν γιγνώσκω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , τότε γιγνώσκω ὅτι ἐγώ εἰμί . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ὅταν σταυρόω ἐγώ καί νόμιμος περιγίγνομαι ἐγώ , τότε μάλιστα εἰσασθὶ ἐγώ ὁ ἰσχύς . μετά γάρ ὁ σταυρόω ὁ πόλις ἀπόλλυμι , ὁ Ἰουδαικός παύω , ὁ πολιτεία καί ὁ ἐλευθερία ἐκπίπτω ὁ ἑαυτοῦ , ὁ χρῆμα ἅπτω , πρός ὁ πέρας ὁ οἰκέω ἐκτείνω ὁ λόγος · καί γῆ καί θάλασσα , καί ὁ οἰκέω καί ὁ ἀοίκητος ὁ δύναμις αὐτός διαπαντάω ἀνακηρύσσω . ταῦτα τε οὖν φημί , καί ὁ παρά αὐτός ὁ καιρός ὁ σταυρός συμβαίνω . καί γάρ πολύς θαυμαστός ἐπί ὁ σταυρός προσαιρέω οὗτος γίγνομαι , ἢ βαδίζω ἐπί ὁ γῆ . οὖον οὗτος δέ μόνος ὁ παράδοξος εἰμί , ἀλλά καί ἐκ ὁ οὐρανός γίγνομαι , ὅσπερ χέω · καί ἐπί πᾶς ὁ οἰκέω , ὅσπερ οὐδέποτε πρότερος συμβαίνω , ἀλλά ἢ ἐν Αἴγυπτος μόνος , ὅτε ὁ πάσχα τελέω μέλλω . καί γάρ ἐκεῖνος οὗτος ὕπος εἰμί . καί σκοπέω · πότε γίγνομαι . ἐν μετά ἡμέρα , ἵνα πᾶς ὁ ὁ γῆ οἰκέω μανθάνω · ὅτε πανταχοῦ ὁ οἰκέω ἡμέρα εἰμί · ὅσπερ ἱκανός εἰμί αὐτός ἐπιστρέφω , οὖον ὁ μέγεθος ὁ θαῦμα , ἀλλά καί ὁ ευκαίρως συμβαίνω . μετά γάρ πᾶς ὁ ὁ παροινία , καί ὁ παράνομος χωμῆδος , οὗτος γίγνομαι , ὅτε ὁ θυμός εἰσάω , ὅτε ἀναπαύω γελάω , ὅτε χόρος λαμβάνω ὁ σκῶμμα , καί πᾶς ποιέω ὅσπερ ἀθελέω · τότε δείκνυμι ὁ σκότος , ἵνα ἐν οὐτάω ὁ ὀργή ἀείρω κερδαίνω ἀπό ὁ θαῦμα . ὁ γάρ καθίστημι ἀπό ὁ σταυρός οὗτος θαυμαστός εἰμί , ὁ δυάς ἐν ὁ σταυρός οὗτος ἐνεργέω . εἴτε γάρ αὐτός ἀνά ἐνδύω ποιέω , ἐσθίω πιστεύω καί φοβέω · εἴτε οὐ αὐτός , ἀλλά ὁ πατήρ , καί ἐκ οὗτος ἶδος καταγιγνώσκω · ὀργίζω γάρ εἰμί ἐπί ὁ πολυμένος · ὁ σκότος ἐκεῖνος . ὅτι2 γάρ οὐ εἰμί ἔκλειψις , ἀλλά ὀργή τε καί ἀγανάκτησις , οὐ ἐντεῦθεν μόνος δῆλος εἰμί , ἀλλά καί ἀπό ὁ καιρός · τρεῖς γάρ ὥρα παραμένω · ἢ δέ ἔκλειψις ἐν εἷς γίγνομαι καί οὐδέ ῥοπή · καί οἶδα ὁ οὗτος θεάομαι · καί γάρ καί ἐπί ὁ γένεσις ὁ ἡμέτερος συμβαίνω . καί πῶς οὐ θαυμάζω , φημί , ἅπας , οὐδέ νομίζω εἰμί Θεός ; ὅτι2 ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος τότε ἐν πολύς βαθμός καί κακός κατέχω . καί ὁ θαῦμα οὗτος ἐν ὁ , καί γίγνομαι εὐθύς παρέρχομαι · καί οὐδείς ὁ αἴτιος ἐπιζητέω εμειψε · καί πολύς ὁ ἀσέβεια ὁ πρόληψις καί ὁ συνήθεια . καί