joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0320.2
ε' . Ἐπειδὴ γὰρ εἰώθασιν οἱ πολλοί , ἐν μὲν τοῖς προομίοις εἶναι σφοδροί , μετὰ δὲ ταῦτα ἐκλείπειν , διὰ τοῦτο φησιν , ὅτι Τὸ 40 τέλος ἐπίκειται . Τί γὰρ ὠφελες σπερμάτων , παρὰ μὲν τὴν ἀρχὴν ἀνθοῦντων , μικροῦ δὲ ὕστερον μαραινομένων ; Διὰ τοῦτο διαρρήδην ὑπομνήσκει παρ' αὐτὸν ἀπατεῖ . Ἴνα γὰρ μὴ τις λέγῃ , ὅτι τὸ πᾶν αὐτὸς ἐποίησε , καὶ θαυμαστὸν οὐδὲν , τοιούτους ἐκείνους γενέσθαι οὐδὲν πάσχοντας φορτικόν , διὰ τοῦτο φησιν αὐτοὺς , δτι Καὶ τῆς ὑπομονῆς ὑμῶν χρεία . Κλῆν γὰρ [ 384 ] τῶν πρώτων ἐξαρπάδων κινδύνων , ἑτέρας χαλεπωτέρας τῆρῶ , καὶ μετ' ἐκείνους πάλιν ἑτεροὺς διαδεξόνται · καὶ οὐ στήσεσθε ἐπιβουλευόμενοι , ἕως ἂν ἐμπιπθῆτε . Τοῦτο γὰρ ἠγέτο εἰπών Ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος , οὗτος σωθήσεται . Διὰ δὲ τοῦτο καὶ εἰπών , Μὴ μεριμνήσητε , τὶ λαλήσητε , ἀλλοχῶ φησιν Ἐτοιμοι γὰρνεσθαι πρὸς ἀπολογίαν παντὶ οἱ αἰτιοῦντες ὑμᾶς λόγων περὶ τῆς ἐν ὑμῖν ἀληθείας . Ὅταν μὲν γὰρ μεταξὺ φίλων ὁ ἄγων ἦ , κελεύει καὶ ἡμᾶς μεριμνᾶν · ὅταν δὲ δικαστήριον φοβερὸν , καὶ δήμοι μαινόμενοι , καὶ φόβος πάνθους , τὴν παρ' αὐτοῦ παρέχει βοήθειαν , ὥστε βαρβάρσαι καὶ φθέγγεσθαι , καὶ μὴ καταπλαγῆναι , μηδὲ προδοῦναι τὰ δίκαια . Καὶ γὰρ 41 πολὺ μέγα ἦν , ἀνθρώπων περὶ λίμνας ἠχολημένων καὶ δέρεματα καὶ τελευτῶν , τυράννων καθημένων , καὶ σατραπῶν παρεστηκότων καὶ δορυφόρων , καὶ τῶν ξιφῶν γεγυμνωμένων , καὶ πάντων μετ' ἐκείνων ἐστώτων , εἰσελθόντα μόνον , δεδεμένον , κάτω κύπτοντα , δυνηθῆσαι διδράσθαι στόμα . Καὶ γὰρ οὐδὲ λόγου , οὐδὲ ἀπολογίας αὐτοὺς μετεδίδουν τῶν δογμάτων ἐκείνων , ἀλλ' ὡς κοινούς τῆς οἰκουμένης λυμεώνας , οὕτως ἀποτυμπανίζειν ἐπεχείρουν . Οἱ γὰρ τὴν οἰκουμένην , φησιν , ἀναστατώσαντες , οὗτοι καὶ ἐνθάδε πάρεισι καὶ πάλιν , Ἐναντία τοῖς Καίσαρος δόγμασι πρεσβεύουσι , λέγοντες εἶναι βασιλέα Χριστὸν Ἰησοῦν . Καὶ πανταχοῦ τὰ δικαστήρια προκατελήφθη τὰς τοιαύτας ὑπονοίας , καὶ πολλῆς ἔδει 42 τῆς ἀνωθεν βοηθείας εἰς τὸ ἀμφοτέρας δεῖξαι , καὶ τὸ δόγμα ἀληθὲς ὂν , ὃπερ ἐτρέφοντο , καὶ ὅτι οὐ λυμαίνονται τοὺς κοινούς νόμους , καὶ μήτε 43 σπουδάζοντας εἰπεῖν περὶ τοῦ δόγματος , ἐμπασεῖν εἰς ὑπόνοιαν τῆς τῶν νόμων ἀνατροπῆς , μηδ' ἂ πάλιν σπουδάζοντας δεῖξαι , ὅτι οὐχ ἀνατρέπουσι τὴν κοινὴν πολιτείαν , διαφθεῖραι τὴν τῶν δογμάτων ἀκρίβειαν · ὅπερ ἀπάσης ὀφει καὶ παρὰ Πέτρῳ , καὶ παρὰ Παύλῳ , καὶ παρὰ τοῖς πολλοῖς ἅπασιν μετὰ τῆς πρεσβύτης συνέσεως κατωρθώμενα . Καὶ γὰρ ὡς στασιασταὶ καὶ νεωτεροποιοὶ καὶ καινοτόμοι τῆς οἰκουμένης ἐνεκαλοῦντο · ἀλλ' ὅμως καὶ ταύτην ἀπεκρούσαντο τὴν ὑπόνοιαν , καὶ τὴν ἐναντίαν ἐαυτοῖς περιέφερον , ὡς σωτῆρας καὶ κηδεμόνες καὶ εὐεργέτας παρὰ πᾶσιν ἀνακηρυττόμενοι . Ταῦτα δὲ πάντα διὰ τῆς πολλῆς κατωρθοῦντο ὑπομονῆς . Αὐτὸ καὶ Παῦλος ἔλεγεν Καθ' ἡμέραν ἀποθνῄσκω · καὶ μέχρι τέλους κινδυνεύων διέμενε 44 . Ὃς Τίνος οὖν ἂν ἐφημεν ἀξίου , τοσαῦτα ἔχοντες ὑποδείγματα , καὶ οὐ εἰρήνη κατακείμενοι καὶ μαλακίπτοντες ; Οὐδενὸς γοῦν πολέμουντος στρατόμεδα , οὐδενὸς διώκοντος ἐκλιόμεθα · ἐν εἰρήνῃ σωθῆναι κελευόμεθα , καὶ οὐδὲ τοῦτο δυνάμεθα . Κάκεινοι μὲν , τῆς οἰκουμένης καιομένης , καὶ κατὰ τὴν γῆν ἅπασαν τῆς πυρὸς ἀναπτομένης , εἰσόντες · Ἐνδοθεν , ἐκ μέσης πραξάων τῆς φιλογίας τῶς ἐμπιπράσκουσιν · οὐ δὲ οὐδὲ σαυτὸν διατηρῆσαι δύνασαι . Τίς οὖν ἡμῖν ἔστιν παράθεσις ; ποία συγγνώμη ; Οὐ μάστιγες , οὐ δεσμιωρία , οὐχ ἄρχοντες , οὐ συναγωγαί , οὐχ ἄλλο τι τῶν τοιούτων ἐπίκειται , ἀλλὰ καὶ τοῦναντίον ἅπαν , ἡμῖς ἀρχομεν καὶ κρατοῦμεν . Καὶ γὰρ [ 385 ] βασιλεῖς εὐσεβεῖς ,
Lemmas: εἰ . ἐπεί γάρ εἴωθα ὁ πολύς , ἐν μέν ὁ προομίοις εἰμί σφοδρός , μετά δέ οὗτος ἐκλείπω , διά οὗτος φημί , ὅτι ὁ 40 τέλος ἐπίκειμαι . τις γάρ ὀφείλω σπέρμα , παρά μέν ὁ ἀρχή ἀνθέω , μικρός δέ ὕστερος μαραίνω ; Ζεύς οὗτος διαρρήδην ὑπομνήσκω παρά αὐτός ἀπατάω . ἵνα γάρ μή τις λέγω , ὅτι ὁ πᾶς αὐτός ποιέω , καί θαυμαστός οὐδείς , τοιοῦτος ἐκεῖνος γίγνομαι οὐδείς πάσχω φορτικός , διά οὗτος φημί αὐτός , δ καί ὁ ὑπομονή σύ χρεία . Κλῆς γάρ [ 384 ] ὁ πρῶτος ἐξαρπάζω κίνδυνος , ἕτερος χαλεπός τηρέω , καί μετά ἐκεῖνος πάλιν ἕτερος διαδέχομαι · καί οὖον ἵστημι ἐπιβουλεύω , ἠώς εἄν ἐμπίπτω . οὗτος γάρ ἄγω εἶπον ὁ δέ ὑπομένω εἰς τέλος , οὗτος σῴζω . Ζεύς δέ οὗτος καί εἶπον , μή μεριμνάω , τίς λαλέω , ἄλοχος φημί ἑτοιμάζω γὰρνεσθαι πρός ἀπολογία πᾶς ὁ αἰτιάομαι σύ λόγος περί ὁ ἐν σύ ἀλήθεια . ὅταν μέν γάρ μεταξύ Φίλων ὁ ἄγω εἰμί , κελεύω καί ἐγώ μεριμνάω · ὅταν δέ δικαστήριον φοβερός , καί δῆμος μαίνομαι , καί φόβος Πάνθοος , ὁ παρά αὐτός παρέχω βοήθεια , ὥστε βαρβάρω καί φθέγγομαι , καί μή καταπλήσσω , μηδέ προδίδωμι ὁ Δίκαιος . καί γάρ 41 πολύς μέγας εἰμί , ἄνθρωπος περί λίμνη ἠχολημένων καί δέρεματα καί τελευτή , τύραννος κάθημαι , καί σατράπης παρίστημι καί δορυφόρος , καί ὁ ξίφος γυμνόω , καί πᾶς μετά ἐκεῖνος ἵστημι , εἰσέρχομαι μόνος , δήω , κάτω κύπτω , δύναμαι διδράσκω στόμα . καί γάρ οὐδέ λόγος , οὐδέ ἀπολογία αὐτός μεταδίδωμι ὁ δόγμα ἐκεῖνος , ἀλλά ὡς κοινός ὁ οἰκέω λυμεώνας , οὕτως ἀποτυμπανίζω ἐπιχειρέω . ὁ γάρ ὁ οἰκέω , φημί , ἀναστατόω , οὗτος καί ἐνθάδε πάρειμι καί πάλιν , ἐναντίος ὁ Καῖσαρ δόγμα πρεσβεύω , λέγω εἰμί βασιλεύς Χριστός Ἰησοῦς . καί πανταχοῦ ὁ δικαστήριον προκαταλαμβάνω ὁ τοιοῦτος ὑπόνοια , καί πολύς ἐσθίω 42 ὁ ἄνωθεν βοήθεια εἰς ὁ ἀμφότερος δείκνυμι , καί ὁ δόγμα ἀληθής εἰμί , ὅσπερ τρέφω , καί ὅτι οὖον λυμαίνομαι ὁ κοινός νόμος , καί μήτε 43 σπουδάζω εἶπον περί ὁ δόγμα , ἔμπασις εἰς ὑπόνοια ὁ ὁ νόμος ἀνατροπή , μηδέ ὅς πάλιν σπουδάζω δείκνυμι , ὅτι οὐ ἀνατρέπω ὁ κοινός πολιτεία , διαφθείρω ὁ ὁ δόγμα ἀκρίβεια · ὅσπερ ἀπασάω ὄφις καί παρά Πέτρος , καί παρά Παῦλος , καί παρά ὁ πολύς ἅπας μετά ὁ πρεσβύτης σύνεσις κατορθόω . καί γάρ ὡς στασιαστής καί νεωτεροποιός καί καινοτόμος ὁ οἰκέω ἐγκαλέω · ἀλλά ὅμως καί οὗτος ἀποκρούω ὁ ὑπόνοια , καί ὁ ἐναντίος ἑαυτοῦ περιφέρω , ὡς σωτήρ καί κηδεμών καί εὐεργέτης παρά πᾶς ἀνακηρύσσω . οὗτος δέ πᾶς διά ὁ πολύς κατορθόω ὑπομονή . αὐτός καί Παῦλος λέγω κατά ἡμέρα ἀποθνῄσκω · καί μέχρι τέλος κινδυνεύω διαμένω 44 . ὅς τίς οὖν εἄν ἐφίημι ἄξιος , τοσοῦτος ἔχω ὑπόδειγμα , καί οὖον εἰρήνη κατάκειμαι καί μαλακιπτω ; οὐδείς γοῦν πολεμέω στρατόμεδα , οὐδείς διώκω κλίνω · ἐν εἰρήνη σῴζω κελεύω , καί οὐδέ οὗτος δύναμαι . ἐκεῖνος μέν , ὁ οἰκέω καίω , καί κατά ὁ γῆ ἅπας ὁ πυρός ἀνάπτω , εἴσειμι · ἔνδοθεν , ἐκ μέσος πράσσω ὁ φίλογος Τῶς ἐμπιπράσκω · οὖον δέ οὐδέ σαυτοῦ διατηρέω δύναμαι . Τῖς οὖν ἐγώ εἰμί παράθεσις ; ποῖος συγγνώμη ; οὖον μάστιξ , οὖον δεσμιωριος , οὐ ἄρχω , οὖον συναγωγή , οὐ ἄλλος τίς ὁ τοιοῦτος ἐπίκειμαι , ἀλλά καί τουναντίον ἅπας , ἡμεῖς ἄρχω καί κρατέω . καί γάρ [ 385 ] βασιλεύς εὐσεβής ,