joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0135.4
παρ’ ἡμῶν ἀποδείξεν λαμβάνειν ἐθέλουσι · καὶ ἐπειδὰν ἴδωσιν οἰκίας οικοδομουμένας λαμπράς , καὶ παραδείσους κατασκευάζοντας καὶ λουτρὰ , καὶ ἀγροὺς ἀνουωμένους , οὐχ ἐθέλουσι ¹¹ πιστεύσαι , ὅτι πρὸρ ἐτέραν παρασκευάζονται ¹² πόλεις ἀποθνήσκειν . Εἰ γὰρ τοῦτο ἦν , φησίν , ἀπαντα τὰ ἐνταῦθα ἂν ἐξαργυρίσαντες , ἐκεῖ προαιρέοντο · καὶ τοῦτο ἀπὸ τῶν ἐνταῦθα γινομένων στοχάζεσθαι . Καὶ γὰρ ὁρῶμεν τοὺς σφόδρα εὐπόρους ἐν ἐκείναις μάλιστα ταῖς πόλεσιν οἰκίας καὶ ἀγροὺς καὶ τὰ ἄλλα πάντα κεκτημένους , ἐν αἷς διατρίβειν μέλλουσιν . Ἀλλ’ ἡμεῖς τούναντίον ποιοῦμεν · καὶ τὴν μὲν ¹³ γῆν , ἣν μικρὸν ὑστερον ἀφίεσθαι μέλλομεν , μετὰ πολλῆς κτῶμεθα τῆς σπουδῆς , οὐχὶ χρήματα [ 167 ] μόνα · καὶ τῇ αἵμα αὐτῷ προΐεμενοι ὑπὲρ πληθροὺν ¹⁴ καὶ οἰκημάτων ὀλίγων · ὑπὲρ δὲ τοῦ τοῦ οὐρανοῦ πρίασθαι οὐδὲ τὰ περιττὰ τῆς χρείας ἀνεχόμεθα δοῦναι · καὶ ταῦτα ὀλίγης αὐτὴν μέλλοντες ὤνεσθαι τιμῆς , καὶ διαπαντὸς ἔχειν , εἶγε αὐτὸν ὤνησαίμεθα . Διὰ τοῦ τούτο τὴν ἐσχάτην δύσωψιν ἔχων , γυμνὸν καὶ πένθεις ἀπίοιτες ἐκεῖ · μᾶλλον δὲ οὐχ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας πτωχείας , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ ὧν ἄλλους τοιούτους ποιοῦμεν , τὰς ἀνηκέστους ὑποστήσομεθα συμφοράς . Ὅταν γὰρ Ἰδῶσιν Ἐλληνες περὶ ταῦτα σπουδάζοντας τοὺς τοσούτων ἀπολυσάσας μυστηρίων , πολλῷ μᾶλλον αὐτοὶ τῶν παροντῶν ἀνέθενται . ¹⁵ Ὦδε πολὺ ¹⁶ καὶ ἐντεῦθεν ἐπὶ τὴν ἡμετέραν κεφαλήν σωρεύσομεν πῦρ . Ὅταν γὰρ οὐ διδάσκων αὐτοὺς ὀφείλειν , ὑπερόργων τῶν φαινομένων ἀπάντων , αὐτὸ μάλιστα πάντων αὐτοὺς εἰς τὴν τούτων ἐμβαλλομεν ἐπιθυμίαν , πότε δυνασόμεθά σωθῆναι , τῆς ἐτέρων ἀπάλλεσθαι τῆς εὐθύνas ὑπέχοντες ; Οὐχ ἀκούεις τοῦ Χριστοῦ λέγοντος , ὅτι ἀντὶ ἁλῶν καὶ λαμπάδων ἀφήκεν ἡμᾶς εἶναι ¹⁷ ἐν τῷ κόσμῳ τοῦτῳ , ἵνα καὶ τοὺς διαφθόντας ὑπὸ τρυφῆς ἐπισφίγγωμεν , καὶ τοὺς τῇ μερίαν τῶν χρημάτων ἐσκοτωμένους φωτίζωμεν ; Ὅταν οὖν καὶ εἰς σκότος αὐτοὺς ἐμβαλῶμεν πλείον , καὶ χαυνώσας ποιῶμεν , τίς ἔσται σωτηρία ἡμῖν ἔλπις ; Οὐχ ἔστιν αὐδεμία · ἀλλ’ οἰμώζοντες , καὶ τοὺς ὀδόντας · βρύχοντες , καὶ δεδμένοι πόδας καὶ χεῖρας εἰς τοῦ τῆς γείνης ἀπελυσούμεθα πῦρ ¹⁸ , μετὰ τὸ κατεργασθῆναι καλῶς ταῖς τοῦ πλούτου φροντίδι . Ταῦτ’ οὖν ἐνοήσαντες ἀπαντα , τὰ δεσμὰ λύσωμεν τῆς τοιαύτης ἀπάτης , ἵνα μηδ’ εἰς ἐκεῖνα ἐμπέσωμεν τῷ πυρὶ παραδιδόντα ἡμᾶς τῷ ἀδύστῳ . Ὁ μὲν γὰρ χρήμασι δουλεύων , καὶ ταῖς ἐνταῦθα ἀλύσει καὶ ταῖς ἐκεῖ διηνεχὲς ἔσται ὑπεύθυνος · ὁ δὲ ταύτης ἀπηλλαγμένος τῆς ἐπιθυμίας , ἐκατέρας τεύξεται τῆς ἐλευθερίας · ἥς ἵνα καὶ ἡμεῖς ἐπιτύχωμεν , τὸν χαλπὸν τῆς φιλοχρηματίας συντριψάντες ζῶν , πτερρώσας ἐαυτοὺς πρὸς τὸν οὐρανόν , χάριτι καὶ φιλανθρωπία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ψ ἣ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: παρά ἐγώ ἀποδείκνυμι λαμβάνω ἐθέλω · καί ἐπειδάν ὁράω οἰκίον οἰκοδομέω λαμπρός , καί παράδεισος κατασκευάζω καί λουτρόν , καί ἀγρός ἀνοέω , οὐ ἐθέλω ¹¹ πιστεύω , ὅτι πρός ἕτερος παρασκευάζω ¹² πόλις ἀποθνήσκω . εἰμί γάρ οὗτος εἰμί , φημί , ἅπας ὁ ἐνταῦθα εἄν ἐξαργυρίζω , ἐκεῖ προαιρέω · καί οὗτος ἀπό ὁ ἐνταῦθα γίγνομαι στοχάζομαι . καί γάρ ὁράω ὁ σφόδρα εὔπορος ἐν ἐκεῖνος μάλιστα ὁ πόλις οἰκίον καί ἀγρός καί ὁ ἄλλος πᾶς κτάομαι , ἐν ὅς διατρίβω μέλλω . ἀλλά ἐγώ τουναντίον ποιέω · καί ὁ μέν ¹³ γῆ , ὅς μικρός ὕστερος ἀφίημι μέλλω , μετά πολύς κτείνω ὁ σπουδή , οὐ χρῆμα [ 167 ] μόνος · καί ὁ αἷμα αὐτός προΐημι ὑπέρ πληθροὺν ¹⁴ καί οἴκημα ὀλίγος · ὑπέρ δέ ὁ ὁ οὐρανός ὠνέομαι οὐδέ ὁ περισσός ὁ χρεία ἀνέχω δίδωμι · καί οὗτος ὀλίγος αὐτός μέλλω ὄνομαι τιμή , καί διαπαντός ἔχω , εἰμί αὐτός ὠνέομαι . Ζεύς ὁ οὗτος ὁ ἔσχατος δύσωψιν ἔχω , γυμνός καί πενθέω ἀπεῖπον ἐκεῖ · μᾶλλον δέ οὐ ὑπέρ ὁ ἡμέτερος πτωχεία , ἀλλά καί ὑπέρ ὅς ἄλλος τοιοῦτος ποιέω , ὁ ἀνήκεστος ὑφίστημι συμφορά . ὅταν γάρ ὁράω Ἕλλην περί οὗτος σπουδάζω ὁ τοσοῦτος ἀπολύω μυστήριον , πολύς μᾶλλον αὐτός ὁ πάρειμι ἀνατίθημι . ¹⁵ ὧδε πολύς ¹⁶ καί ἐντεῦθεν ἐπί ὁ ἡμέτερος κεφαλή σωρεύω πῦρ . ὅταν γάρ οὖον διδάσκω αὐτός ὀφείλω , ὑπερόργων ὁ φαίνω ἀπαντάω , αὐτός μάλιστα πᾶς αὐτός εἰς ὁ οὗτος ἐμβάλλω ἐπιθυμία , πότε δύναμαι σῴζω , ὁ ἕτερος ἀφάλλομαι ὁ εὐθύνω ὑπέχω ; οὐχ ἀκούω ὁ Χριστός λέγω , ὅτι ἀντί ἅλς καί λαμπάς ἀφίημι ἐγώ εἰμί ¹⁷ ἐν ὁ κόσμος τοῦτῳ , ἵνα καί ὁ διαφθάνω ὑπό τρυφή ἐπισφίγγω , καί ὁ ὁ Μεριάν ὁ χρῆμα σκοτόω φωτίζω ; ὅταν οὖν καί εἰς σκότος αὐτός ἐμβάλλω πλείων , καί χαυνόω ποιέω , τίς εἰμί σωτηρία ἐγώ Ἔλπις ; οὐχ εἰμί αὐδεμία · ἀλλά οἰμώζω , καί ὁ ὀδούς · βρύχων , καί δένω πούς καί χείρ εἰς ὁ ὁ γείνω ἀπολύω πῦρ ¹⁸ , μετά ὁ κατεργάζομαι καλῶς ὁ ὁ πλοῦτος φροντίς . ταῦτα οὖν νοέω ἅπας , ὁ δεσμός λύω ὁ τοιοῦτος ἀπάτη , ἵνα μηδέ εἰς ἐκεῖνος ἐμπίπτω ὁ πῦρ παραδίδωμι ἐγώ ὁ ἀδύστῳ . ὁ μέν γάρ χρῆμα δουλεύω , καί ὁ ἐνταῦθα ἅλυσις καί ὁ ἐκεῖ διαφέρω εἰμί ὑπεύθυνος · ὁ δέ οὗτος ἀπαλλάσσω ὁ ἐπιθυμία , ἑκάτερος τυγχάνω ὁ ἐλευθερία · ἥς ἵνα καί ἐγώ ἐπιτυγχάνω , ὁ χαλπὸν ὁ φιλοχρηματία συντρίβω ζῶ , πτερόω ἑαυτοῦ πρός ὁ οὐρανός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ψ ὅς δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .