joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0291.1
οὐχ ἔχον πρόφασιν 18 εὐλογον , καὶ ἐμπορία ἀναίδης , καὶ ἀρπαγὴ σχῆμα ἔχουσα ἕνομον · ἀλλ’ ὅμως οὐδὲν τούτων ἐπῃσχύνετο 19 ὁ καλέσας . Καὶ τί λέγω , οἱ τελῶναι οὐχ ἐπηχύνετο , ὅπου γε οὐδὲ πόρνην γυναῖκα οὐ μόνον καλέσαι οὐχ ἐπησχύνθη , ἀλλὰ καὶ φιλήσαι τοὺς πόδας , αὐτοῦ καὶ βρέξαι τοὺς δάκρυσι παρειῶν αὐτή ; Καὶ γὰρ διὰ τοῦτο παρήγαγεν , οὐχ ἵνα σῶματα θεραπεύσῃ [ 348 ] μόνον , ἀλλ’ ἵνα καὶ ψυχῆς κακίαν ἰάπται . Ὁ καὶ ἐπὶ τοῦ παραλυτικοῦ πεποίηκε · καὶ δεῖξας σαφῶς , ὅτι δύναται ἀφίεναι ἁμαρτίας , τότε ἐπὶ τοῦτον ἔργετα : , ἵνα μηκέτι θορυβῶνται τελῶναι ὁρῶντες εἰς τὸν τῶν μαθητῶν ἐγχρινομένον χορόν . Ὁ γὰρ κύριος ὤν λύσαι τὰ πεπλημμελημένα πάντα , τί θαυμάζεις εἰ καὶ τούτων ἀπόστολον ποιεῖ ; Ἄλλ’ ὡσπερ εἶδες τοῦ καλέσαντος τὴν δύναμιν , οὕτω καταμάθαινε καὶ τοῦ κληθέντος τὴν ὑπακοήν . Οὐτε γὰρ ἀντέτεινε , οὐδὲ 20 ἀρμῳσθητῶν εἶπε · Τί τοῦτο ; ἄρα μὴ ἀπατηλῇ κλῆσει ἐμὲ τὸν τοιούτον καλεῖς ; καὶ γὰρ ἄκαρπος αὕτη πάντων ἡ ταπεινοφροσύνη · ἀλλ’ εὐθὺς ὑπήκουσε , καὶ οὐδὲ σκέψαι ἀπελθεῖν ἡξίωσε , καὶ τοὺς αὐτοῦ περὶ τούτου 21 κοινώσασθαι , ὡσπερ οὐν οὐδὲ οἱ ἀλκεις · Ἄλλ’ ὁ τρόπον ἐκεῖνοι τὸ δίκτυον καὶ τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα , οὕτω καὶ οὗτος τὴν τελωνείαν καὶ τὸ κέρδος ἀφεὶς εἶπετο , παρεσχεναμένην πρὸς ἅπαντα τὴν γνώμην ἐπιδεικνύμενος · καὶ πάντων ἀρδὼς 22 ἐαυτὸν ἀπορρήτους τῶν βιωτικῶν , ἐμαρτύρει τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ καλέσαντος διὰ τῆς ἀπηρτισμένης ὑπακοῆς . Καὶ τί δῆποτε , φησίν , οὐχὶ καὶ περὶ τῶν ἄλλων εἶπεν ἡμῖν , πῶς καὶ τίνα τρόπον ἐκλήθησαν , ἀλλὰ περὶ Πέτρου καὶ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου καὶ Φιλίππου , περὶ δὲ τῶν ἄλλων οὐδαμοῦ ; Ὅτι οὗτοι μάλιστα ἦσαν ἐν τοῖς ἀτόποις καὶ ταπεινοῖς ; ἐπιτιμητέον . Οὐτε γὰρ τελωνείας τι χείρον , οὔτε ἀλείας εὐτελέστερον . Ὅτι δὲ καὶ Φίλιππος τῶν σφόδρα ἀσήμων ἦν , ἀπὸ τῆς πατρὸς δὲς δήλων . Διὰ τοῦτο τούτους μάλιστα ἡμῖν 23 ἀνακηρύττουσι μετὰ τῶν ἐπιτηδευμάτων , δηλοῦντες ὅτι καὶ ἐν τοῖς λαμπροῖς τῶν διηγημάτων τούτοις πιστεύειν χρή . Οἱ γὰρ τῶν δοκοῦντων ἐπαινεῖσθαι εἶναι μηδὲν αἰρούμενοι παραλαπαίν , ἀλλὰ πρὸ τῶν ἄλλων ταῦτα μετὰ ἀκριβείας ἀνακηρύττουσι , καὶ ἐπὶ τοῦ Διδασκάλου καὶ ἐπὶ τῶν μαθητῶν , πῶς ἂν εἴεν ἐπὶ τῶν σμικρῶν ὑποπτοι ; καὶ μάλιστα ὅταν σημεῖα μὲν πολλὰ καὶ θαυμαστὰ 24 παραστήχῃ , τὰ δὲ ἑαυτῷ τοῦ σταυροῦ δοκοῦντα εἶναι ἀνείδη μετὰ ἀκρίβειας βούσαι · καὶ τῶν μαθητῶν τὰ ἐπιτηδεύματα καὶ τὰ ἐλαττώματα , καὶ τοῦ Διδασκάλου τοὺς προγόνους τοὺς ἐπὶ ἁμαρτημάτων · 25 βεβημένους λαμπρὰ ἐκκαλύπτουσι τῇ φωνῇ ; Ὦθεν δήλον ὅτι πολὺν τῆς ἀληθείας ἐποιούτο λόγον 27 , καὶ οὐδὲν πρὸς χάριν , οὐδὲ πρὸς ἐπίδειξιν ἐγραψον . Β . Καλέσας τοίνυν αὐτόν , καὶ τιμὴν μεγίστην τετίμηκε , τραπέζης αὐτῷ κοινωνήσας εὐθὺς · ταύτῃ γὰρ αὐτὸν καὶ ὑπὲρ τῶν μελλόντων εὐλεπὴν ἐποίησε · καὶ εἰς πλείονα παρήρρησεν ἤγειν 28 . Οὐ γὰρ χρόνον μακρόν , ἀλλ’ ὀλίγον ἵσατο τὴν κακίαν . Καὶ οὐχ αὐτῷ συνανᾶζεται μόνον 29 , ἀλλὰ καὶ ἐτέροις πολλοῖς · καὶ τοῦτο ἐδίδου αὐτῷ ἐγκλημα ἐναί , ὅτι οὐχ ἀπεσώθησε τοὺς ἁμαρτωλοὺς . Ἄλλ’ οὐδὲ τοῦτο κρύπτουσι , ὅσα 30 ἐπισκήπτειν ἐπιχειροῦσι τοὺς παρ’ αὐτοῦ γινομένους . Συνέχονται δὲ οἱ τελῶναι οὗτοι πρὸς δυοσθέτους ἐγκληματιζόμενοι γὰρ [ 319 ] τῇ εἰσόδῳ τῇ τοῦ Χριστοῦ , πάντας αὐτοὺς συνεκάλεσε . Καὶ γὰρ πᾶν εἶδος θεραπείας ὁ Χριστὸς ἐκίνει , καὶ οὐχὶ
Lemmas: οὐ ἔχω πρόφασις 18 εὐλογέω , καί ἐμπορία ἀναιδής , καί ἁρπάζω σχῆμα ἔχω νόμος · ἀλλά ὅμως οὐδείς οὗτος ἐπαισχύνω 19 ὁ καλέω . καί τίς λέγω , ὁ τελώνης οὐ πηχύνω , ὅπου γε οὐδέ πόρνη γυνή οὖον μόνος καλέω οὐ ἐπαισχύνομαι , ἀλλά καί φιλέω ὁ πούς , αὐτός καί βρέχω ὁ δάκρυ παρειά αὐτός ; καί γάρ διά οὗτος παράγω , οὐ ἵνα σῶμα θεραπεύω [ 348 ] μόνος , ἀλλά ἵνα καί Ψυχή κακία ἰάπτω . ὁ καί ἐπί ὁ παραλυτικός ποιέω · καί δείκνυμι σαφῶς , ὅτι δύναμαι ἀφ́ερχομαι ἁμαρτία , τότε ἐπί οὗτος Εργέτα : , ἵνα μηκέτι θορυβέω τελώνης ὁράω εἰς ὁ ὁ μαθητής ἐγχρίω χορός . ὁ γάρ κύριος εἰμί λύω ὁ πλημμελέω πᾶς , τίς θαυμάζω εἰμί καί οὗτος ἀπόστολος ποιέω ; ἄλλος ὡς ὁράω ὁ καλέω ὁ δύναμις , οὗτος καταμανθάνω καί ὁ καλέω ὁ ὑπακοή . οὐ γάρ ἀντιτείνω , οὐδέ 20 ἀρμόζω εἶπον · τις οὗτος ; ἄρα μή ἀπατηλός κλῆσις ἐγώ ὁ τοιοῦτος καλέω ; καί γάρ ἄκαρπος οὗτος πᾶς ὁ ταπεινοφροσύνη · ἀλλά εὐθύς ὑπακούω , καί οὐδέ σκέπτομαι ἀπέρχομαι ἀξιόω , καί ὁ αὐτός περί οὗτος 21 κοινόω , ὡς ὀν οὐδέ ὁ ἀλκεύς · ἄλλος ὁ τρόπος ἐκεῖνος ὁ δίκτυον καί ὁ πλοῖον καί ὁ πατήρ , οὗτος καί οὗτος ὁ τελωνεία καί ὁ κέρδος ἀφίημι εἶπον , παρέχω πρός ἅπας ὁ γνώμη ἐπιδείκνυμι · καί πᾶς ἄρδω 22 ἑαυτοῦ ἀπόρρητος ὁ βιωτικός , μαρτυρέω ὁ εὐκαιρίᾳ ὁ καλέω διά ὁ ἀπαρτίζω ὑπακοή . καί τίς δήποτε , φημί , οὐ καί περί ὁ ἄλλος εἶπον ἐγώ , πῶς καί τίς τρόπος καλέω , ἀλλά περί Πέτρος καί Ἰάκωβος καί Ἰωάννης καί Φίλιππος , περί δέ ὁ ἄλλος οὐδαμοῦ ; ὅτι2 οὗτος μάλιστα εἰμί ἐν ὁ ἄτοπος καί ταπεινός ; ἐπιτιμητέον . οὐ γάρ τελωνεία τίς χείρων , οὔτε ἀλεία εὐτελής . ὅτι2 δέ καί Φίλιππος ὁ σφόδρα ἄσημος εἰμί , ἀπό ὁ πατήρ δες δῆλος . Ζεύς οὗτος οὗτος μάλιστα ἐγώ 23 ἀνακηρύσσω μετά ὁ ἐπιτήδευμα , δηλόω ὅτι καί ἐν ὁ λαμπρός ὁ διήγημα οὗτος πιστεύω χρή . ὁ γάρ ὁ δοκέω ἐπαινέω εἰμί μηδείς αἰρέομαι παραλαμπέω , ἀλλά πρό ὁ ἄλλος οὗτος μετά ἀκρίβεια ἀνακηρύσσω , καί ἐπί ὁ Διδασκάλου καί ἐπί ὁ μαθητής , πῶς εἄν ἄγω ἐπί ὁ μικρός ὕποπτος ; καί μάλιστα ὅταν σημεῖον μέν πολύς καί θαυμαστός 24 παρίστημι , ὁ δέ ἑαυτοῦ ὁ σταυρός δοκέω εἰμί ἀνείδη μετά ακρίβεια Βοῦσαι · καί ὁ μαθητής ὁ ἐπιτήδευμα καί ὁ ἐλάττωμα , καί ὁ Διδασκάλου ὁ πρόγονος ὁ ἐπί ἁμάρτημα · 25 βαίνω λαμπρός ἐκκαλύπτω ὁ φωνή ; ὤθω δῆλος ὅτι πολύς ὁ ἀλήθεια ποιέω λόγος 27 , καί οὐδείς πρός χάρις , οὐδέ πρός ἐπίδειξις γράφω . Β . καλέω τοίνυν αὐτός , καί τιμή μέγας τιμάω , τράπεζα αὐτός κοινωνέω εὐθύς · οὗτος γάρ αὐτός καί ὑπέρ ὁ μέλλω εὐλεπὴν ποιέω · καί εἰς πλείων παραρρέω ἐγώ 28 . οὖον γάρ χρόνος μακρός , ἀλλά ὀλίγος ἵστημι ὁ κακία . καί οὐ αὐτός συναναζάω μόνος 29 , ἀλλά καί ἕτερος πολύς · καί οὗτος δίδωμι αὐτός ἔγκλημα ἔναι , ὅτι οὐ ἀπωθέω ὁ ἁμαρτωλός . ἄλλος οὐδέ οὗτος κρύπτω , ὅσος 30 ἐπισκήπτω ἐπιχειρέω ὁ παρά αὐτός γίγνομαι . συνόχωκα δέ ὁ τελώνης οὗτος πρός δυοσθέτους ἐγκληματίζω γάρ [ 319 ] ὁ εἴσοδος ὁ ὁ Χριστός , πᾶς αὐτός συγκαλέω . καί γάρ πᾶς εἶδος θεραπεία ὁ χριστός κινέω , καί οὐ