joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg58_0104.1
φησιν , εὐφραίνει καρδίαν ἀνθρώπου · ὑμεῖς δὲ καὶ ταύτην αὐτοῦ λυμαινέσθε τὴν ἀρετήν . Ποία γὰρ εὐφροσύνῃ μὴ εἶναι ἐν ἑαυτῷ , καὶ ἀληγόνδας μυρίας ἔχειν , καὶ πάντα ὁρᾶν περιφερόμενα , καὶ σκοτοδίνην44 κατέχεσθαι , καὶ κατὰ τοὺς πυρέττοντας δεῖσθαι τῶν ἐλαίῳ καταδερχόντων τὰς κεφαλάς ; Ταῦτά μοι οὐ πρὸς πάντας εἴρηται , μᾶλλον δὲ πρὸς πάντας · οὐδ’ ἐπειδὴ πάντες μεθοῦσιν , μὴ γένοιτο · ἀλλ’ ἐπειδὴ τῶν μεθουσῶν οἱ μὴ μεθῦντες οὐ φροντίζουσι . Διὰ τοῦτο καὶ πρὸς ὑμᾶς ἀποτεινόμαι μᾶλλον , τοὺς ὑγιαίνοντας · ἐπεὶ καὶ ἰατρὸς τοὺς ἀρρωστοῦντας ἀφείς , ἐκείνοις διαλέγεται τοὺς παρακαθημένους αὐτοῖς . Πρὸς ὑμᾶς τοίνυν ἀποτείνω τὸν λόγον , παρακαλῶν μὴτε ἀλῶναι ποτὲ τὴ πάθαι τοῦτω , καὶ τοὺς ἀλῶντας ἀναμάραι , ἵνα μὴ τῶν ἀλῶντων φαίνωνται χειροῦς . Ἐκεῖνα μὲν γὰρ πλεῖον τῆς χρείας οὐδὲν ἐπιτρέπει · οὗτοι δὲ κακείνους ἀλογώτεροι γεγονότες , τοὺς τῆς συμμετρίας ὑπερβαίνοντας , ὁρῶσι . Πόσῳ γὰρ βελτίων τούτων ὁ ὀνος ; πόσῳ δὲ ἀμείνων ὁ κύων ; Καὶ γὰρ ἕκαστον τούτων τῶν ζῴων , καὶ τῶν ἀλλων δὲ ἀπάντων , ἂν τε φαγείν , ἂν τε πιεῖν δέῃ , ὅρον τὴν ἀνάγκειαν οἶδε , καὶ πέρα τῆς χρείας οὐ προέσπει · κἂν45 μυρίοι οἱ καταναγκάζοντες ὦσιν , οὐκ ἀνέξεταί ἐξελθεῖν εἰς ἀμετρίαν . Οὐκοῦν ταύτῃ καὶ τῶν ἀλῶντων χειροῦς ὑμεῖς , οὐ παρὰ τοὺς ὑγιαίνουσι μόνον , ἀλλὰ καὶ παρ’ ὑμῖν αὐτοῖς . Ὅτι γὰρ καὶ κυνὸν καὶ ὄνων ἀτίμοτέρους ἑαυτοὺς εἶναι κεχρῆσθε , ὁρῶν ἐκεῖθεν . Τὰ μὲν γὰρ ζῷα ταῦτα οὐκ ἀναγκάζεις πέρα τοῦ μέτρου τροφῆς ἀπολαύειν · κἂν ἐργᾶται τις , Διάτ ; Ἴνα μὴ καταβλάψῃ , ἐρεῖς · σαυτῷ δὲ οὐδὲ ταύτην παρέχεις τὴν πρῴνοιαν . Οὕτω κακείνων σαυτὸν εὐτελέστερον εἶναι νομίζεις , καὶ περιορᾷς διηνεκῶς χειμαζόμενον . Οὐδὲ γὰρ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς μέθης μόνον τὴν ἐκ τῆς μέθης βλάβην ὑπομένεις , ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην . Καὶ καθάπερ πυρετῷ παρελθόντι , ἡ ἐκ τοῦ πυρετοῦ μένει λύμη · οὕτω καὶ μέθης ἀπελθοῦσης , ἡ τῆς μέθης
Lemmas: φημί , εὐφραίνω Καρδία ἄνθρωπος · σύ δέ καί οὗτος αὐτός λυμαίνω ὁ ἀρετή . Ποία γάρ Εὐφρόσυνος μή εἰμί ἐν ἑαυτοῦ , καί ἀληγόνδας μυρίος ἔχω , καί πᾶς ὁράω περιφέρω , καί σκοτοδίνην44 κατέχω , καί κατά ὁ πυρέσσω δήω ὁ ἔλαιον κατατρέχω ὁ κεφαλή ; ταῦτα ἐγώ οὖον πρός πᾶς εἴρω , μᾶλλον δέ πρός πᾶς · οὐδέ ἐπεί πᾶς μεθέω , μή γίγνομαι · ἀλλά ἐπεί ὁ μεθίημι ὁ μή μεθίημι οὖον φροντίζω . Ζεύς οὗτος καί πρός σύ ἀποτείνω μᾶλλον , ὁ ὑγιαίνω · ἐπεί καί ἰατρός ὁ ἀρρωστέω ἀφίημι , ἐκεῖνος διαλέγω ὁ παρακάθημαι αὐτός . πρός σύ τοίνυν ἀποτείνω ὁ λόγος , παρακαλέω μήτε ἁλίσκομαι ποτέ ὅς πάθος οὗτος , καί ὁ ἀλάομαι ἀναμάραι , ἵνα μή ὁ ἀλάω φαίνω χείρων . ἐκεῖνος μέν γάρ πλείων ὁ χρεία οὐδείς ἐπιτρέπω · οὗτος δέ ἐκεῖνος ἄλογος γίγνομαι , ὁ ὁ συμμετρία ὑπερβαίνω , ὁράω . πόσος γάρ ἀγαθός οὗτος ὁ ὄνος ; πόσος δέ ἀγαθός ὁ κύω ; καί γάρ ἕκαστος οὗτος ὁ ζῷον , καί ὁ ἀλλος δέ ἀπαντάω , εἄν τε ἐσθίω , εἄν τε πίνω δήω , ὅρος ὁ ἀνάγκειαν οἶδα , καί πέρα ὁ χρεία οὖον προσπίνω · ὅς μυρίος ὁ καταναγκάζω εἰμί , οὐ ἀνέχω ἐξέρχομαι εἰς ἀμετρία . οὐκοῦν οὗτος καί ὁ ἀλάω χείρων σύ , οὖον παρά ὁ ὑγιαίνω μόνος , ἀλλά καί παρά σύ αὐτός . ὅτι2 γάρ καί Κῦνος καί ὄνος ἄτιμος ἑαυτοῦ εἰμί χράομαι , ὁράω ἐκεῖθεν . ὁ μέν γάρ ζῷον οὗτος οὐ ἀναγκάζω πέρα ὁ μέτρον τροφή ἀπολαύω · κἀν ἐργάζομαι τις , Διάτ ; ἵνα μή καταβλάπτω , εἴρω · σεαυτοῦ δέ οὐδέ οὗτος παρέχω ὁ πρῷος . οὕτως ἐκεῖνος σαυτοῦ εὐτελής εἰμί νομίζω , καί περιοράω διηνεκής χειμάζω . οὐδέ γάρ ἐν ὁ ἡμέρα ὁ μέθη μόνος ὁ ἐκ ὁ μέθη βλάβη ὑπομένω , ἀλλά καί μετά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος . καί καθάπερ πυρετός παρέρχομαι , ὁ ἐκ ὁ πυρετός μένω λύμη · οὗτος καί μέθη ἀπέρχομαι , ὁ ὁ μέθη