joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0219.2
εἰς τὸ μὴ κενωδεῖν · ( Τίνος γὰρ ἐνεχεν οὕτως εὐχὴ καὶ ἐλεεῖν ; φησίν · τῆς ⁹ παρὰ τῶν ἀνθρώπων δόξης ἔρωι ; οὐκοῦν μὴ οὕτως εὐχου , φησὶ ¹⁰ καὶ τότε αὐτῆς τεύξῃ κατὰ τὴν ἡμέραν τὴν μέλλουσαν · ) οὕτω καὶ τὸν φιλάργυρον , ἀφ᾽ ὧν μάλιστα ἐσπουδακεν , ἀπὸ τούτων εἶλε . Τί γὰρ βούλει ; φησὶ · τὰ χρήματα σου ¹¹ φυλάττεσθαι , καὶ ἡδονῆς ἀπολαύειν ; Ταῦτά σοι ἀμφότερα παρέξομαι μετὰ πολλῆς τῆς περισουσίας , ἄν ἔχῃς καταβὴ τὸ χρυσίον , ὅπου καλέσω . Σαφέστερον μὲν οὖν ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα τὴν τοῦ νοῦ βλάβην τὴν ἐντεῦθεν γινόμε·νῃ ἐπέδειξεν ¹² , ὅτε τῶν ἀχανθῶν ἐμνημόνυσεν · τῶν ; δὲ καὶ ἐνταῦθα οὐχ ὡς ἔτυχε τοῦτο ἠνέχτο , δείξας ἰσχοτυμένον τὸν σιερὶ ταῦτα μαινόμενον . Καὶ καλῶς ¹³ οἱ ἐν σκότῳ δντες οὐδὲν ὀρώσι σαφῶς , ἀλλὰ ἄν τε σχοῖνον ἴδωσιν , ὅφιν εἶναι νομίζουσιν , ἄν τε δρη καὶ φάραγας , ἀποπεύγῃσκαί τῷ δεῖ · οὕτω καὶ αὐτοὶ ¹⁴ καὶ μὴ φοβερά τοῖς ὀρώσι , ταῦτα οὐχ ὀποψίας ἔχουσι · καὶ γὰρ πενίαν τρέμουσι · μᾶλλον δὲ οὐχὶ πενίαν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν τυχούσαν ἄχμην . Καὶ γὰρ ἄν μικρὸν τι παραπολῶσι , τῶν τῆς ἀναγκαίας ἀπορούντων τροφῆς μᾶλλον ἀλγοῦσι καὶ διακόπτονται . Πολλοὶ γοῦν τῶν πλουτουόντων ¹⁵ καὶ ἐπὶ βρόχῳ κλῆσον , τὴν τοιαύτην οὐχ ἐνεγκόντες δυσμερίαν . Καὶ τὸ ὑβρίζειν δὲ καὶ τὸ ἐπηρεάζειν οὕτως ἀφόρητον αὐτοῖς εἶναι δοκεῖ , ὡς καὶ διὰ τοῦτο πάλιν τῆς παρουσίας πολλοὺς ἀπορρήγναι ¹⁶ ζωῆς . Πρὸς γὰρ πάντα μαλακοὺς αὐτοὺς ὁ πλοῦτος ἐποίησε , πλὴν τῇ ; αὐτῶν δουλείας . Ὅταν γὰρ αὐτὴ δουλεύειν καλέσῃ , καὶ φωνὴν καταταλῦσι , καὶ μαστιγῶν , καὶ ὀνείδων , καὶ αἰσχύνῃς ἀπάτης . Ὡσπερ τῆς ἐσχάτης ἐστιν ἀλιώτερος , ἐν μὲν οἷς θεὶ φιλοσοφεῖ , πάντων εἶναι μαλακωτέρος , ἐν δὲ οἷς εὐλαβειστέρος εἶναι ἔχει , ἀναίγνούτερος πάλιν καὶ ἰταμωτέρος [ 266 ] γίνεται . Καὶ γὰρ τὸ αὐτὸ συμβαίνει τούτοις , οἷν ἄν εἰ τις πᾶσι τὰ ὄντα πάντα ἀναλῦσας εἰς τὰ μὴ δόντα ; Ὁ γὰρ τοιοῦτος , τοῦ καὶροῦ τῆς ἀναγκαίας δαπάνης ἐπιστάντος , οὐδὲν ἔχων ἐπιδοῦναι , τὰ ἀνήκεστα πᾶσχει δεινά , πάντων τῶν αὐτοῦ προσαλωδέντων κακῶς .
Lemmas: εἰς ὁ μή κενόω · ( τίς γάρ ἐνέχω οὕτως εὐχή καί ἐλεέω ; φημί · ὁ ⁹ παρά ὁ ἄνθρωπος δόξα ἔρος ; οὐκοῦν μή οὕτως εὔχομαι , φημί ¹⁰ καί τότε αὐτός τυγχάνω κατά ὁ ἡμέρα ὁ μέλλω · ) οὗτος καί ὁ φιλάργυρος , ἀπό ὅς μάλιστα σπουδάζω , ἀπό οὗτος εἴλω . τις γάρ βούλομαι ; φημί · ὁ χρῆμα σύ ¹¹ φυλάσσω , καί ἡδονή ἀπολαύω ; ταῦτα σύ ἀμφότερος παρέχω μετά πολύς ὁ περισουσιαι , ἄν ἔχω καταβαίνω ὁ χρυσίον , ὅπου καλέω . σαφής μέν οὖν ἐν ὁ μετά οὗτος ὁ ὁ νόος βλάβη ὁ ἐντεῦθεν γινόμε·νῃ ἐπιδείκνυμι ¹² , ὅτε ὁ ἄκανθα ἐμνημόνυσεν · ὁ ; δέ καί ἐνταῦθα οὐ ὡς τυγχάνω οὗτος ανεκτός , δείκνυμι ισχοτυμενω ὁ σιερὶ οὗτος μαίνομαι . καί καλῶς ¹³ ὁ ἐν σκότος δντες οὐδείς ὁράω σαφῶς , ἀλλά ἄν τε σχοῖνος ὁράω , ὄφις εἰμί νομίζω , ἄν τε δρης καί φάραξ , ἀποπεύγῃσκαί ὁ δεῖ · οὗτος καί αὐτός ¹⁴ καί μή φοβερός ὁ ὁράω , οὗτος οὐ ὀποψίας ἔχω · καί γάρ πενία τρέμω · μᾶλλον δέ οὐ πενία μόνος , ἀλλά καί ὁ τυγχάνω ἄχμα . καί γάρ ἄν μικρός τίς παραπόλλω , ὁ ὁ ἀναγκαῖος ἀπορέω τροφή μᾶλλον ἀλγέω καί διακόπτω . πολλός γοῦν ὁ πλουτέω ¹⁵ καί ἐπί βρόχος κλῄζω , ὁ τοιοῦτος οὐ φέρω δυσμερίαν . καί ὁ ὑβρίζω δέ καί ὁ ἐπηρεάζω οὕτως ἀφόρητος αὐτός εἰμί δοκέω , ὡς καί διά οὗτος πάλιν ὁ παρουσία πολύς ἀπορρήγνυμι ¹⁶ ζωή . πρός γάρ πᾶς μαλακός αὐτός ὁ πλοῦτος ποιέω , πλήν ὁ ; αὐτός δουλεία . ὅταν γάρ αὐτός δουλεύω καλέω , καί φωνή καταταλῦσι , καί μαστιγόω , καί ὄνειδος , καί αἰσχύνω ἀπάτη . ὡς ὁ ἔσχατος εἰμί ἥλιος , ἐν μέν ὅς θέω φιλοσοφέω , πᾶς εἰμί μαλακός , ἐν δέ ὅς εὐλαβής εἰμί ἔχω , ἀναίγνούτερος πάλιν καί ἰταμός [ 266 ] γίγνομαι . καί γάρ ὁ αὐτός συμβαίνω οὗτος , ὅς ἄν εἰμί τις πᾶς ὁ εἰμί πᾶς ἀναλύω εἰς ὁ μή δίδωμι ; ὁ γάρ τοιοῦτος , ὁ καιρός ὁ ἀναγκαῖος δαπάνη ἐφίστημι , οὐδείς ἔχω ἐπιδίδωμι , ὁ ἀνήκεστος πάσχω δεινός , πᾶς ὁ αὐτός προσαλωδέντων κακῶς .