joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg58_0236.4
Τότε φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῷ οὐρανῷ · τοῦτο ἐστίν , ὁ σταυρὸς , τοῦ ἡλίου φαιδρότερος ὤν · εἰς ἐκεῖνος μὲν σκοτίζεται καὶ χρύπτεται , οὗτος δὲ φαίνεται · οὐχ ἂν φανεῖς , εἰ μὴ πολλῷ τῶν ἡλιακῶν ἀκτίνων φαιδρότερος ἦν . Τίνος δὲ ἕνεκεν τὸ σημεῖον φαίνεται ; Ὅστε ἐκ περιουσίας πολλῆς ἐπιστομασίμια τῶν Ἰουδαίων τὴν ἀναγινώσκειν . Καὶ γὰρ δικαίωμα μέγιστον ἔχων τὸν σταυρόν , οὕτω παραγίνεται εἰς ἐκεῖνο τὸ δικαστήριον ὁ Χριστός , οὐχὶ τὰ τραῦμα μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν θάνατον τὸν ἐποιείσατο 745 δείκνυσι . Τότε κλαύσονται αἱ φυλαί . Οὐ γὰρ χρεία κατηγορίας , ἐταν ἴδωσι τὸν σταυρόν · καὶ κλαύσονται 746 , ὅτι ἀποθανόντος οὐδὲν ἀφελήθησαν , ὅτι ἐσταύρωσαν τὸν προσκύνησαι ἔδει . Εἰδὲ πῶς ὑπὲρ αὐτῶν τὴν παρουσίαν αὐτοῦ φοβερῶς ; πῶς ἀνέστησε τὰ φρονήματα τῶν μαθητῶν ; Διὰ τοῦ τοῦτο πρῶτον τὰ λυπηρὰ τίθησι , καὶ τότε τὰ χρηστὰ , ἵνα καὶ 747 ταύτῃ αὐτοὺς παραμυθήσηται καὶ ἀναπαύσῃ . Καὶ περὶ τοῦ πάθους δὲ αὐτοῦ ὑπομνήσκει πάλιν καὶ τῆς ἀναστάσεως , καὶ μετὰ λαμπροῦ 748 τοῦ σχήματος μένειν αὐτὸν τοῦ σταυροῦ , ὥστε μὴ αἰσχύνεσθαι αὐτοὺς , μηδὲ ὀδυνηθῆναι , ὅπου γὰρ ἀντὶ σημεῖον τότε ἔρχεται προβαλλόμενος αὐτόν . Ἄλλος δὲ φησίν , ὅτι Ὁρῶνται εἰς τὴν ἐξεκέντησιν . Διὰ δὲ τοῦτο κλαύσονται 749 , ἰδοῦσαι ὅτι οὕτω ἐκεῖνος ἐστιν . Ἐπειδὴ δὲ καὶ σταυροῦ ἀνέμνησε , προσέθηκεν ὅτι Ὁρῶνται τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον , οὐκ ἐπὶ 750 ἐπὶ τοῦ σταυροῦ , ἀλλ’ ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ , μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς . Μὴ γὰρ ἐπειδὴ τὸν σταυρὸν ἤκουσα , φησί , νομίζετε πάλιν σκυθρωπὸν εἶναι 751 · μετὰ γὰρ δυνάμεως ἥξει καὶ δόξης πολλῆς . Φέρει δὲ αὐτόν , ἵνα αὐτοκατακρίτος αὐτῶν γένηται ἡ ἁμαρτία · ὡσπερ ἂν εἰ τις λίθῳ πλήγῃ , αὐτὸν ἐποιδίσειε τὸν λίθον , ἢ τὰ ἰμάτια βιμαγμένα . Καὶ ἐν νεφελῇ ἔρχεται , ὡς ἀνελήφθη · καὶ ταῦτα ὁρῶσαι θρυνοῦνται αἱ φυλαί . Οὐ μὴν 752 μέχρι θρήνων στήσεται αὐτοῖς τὰ δεινὰ · ἀλλ’ ὁ μὲν θρήνος ἔσται , ἵνα οἴχθων τὴν ψυχὴν ἐξεκέντησαι , καὶ ἐαυτοὺς καταδικάσαι · τότε δὲ πάλιν Ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ μετὰ σάλπιγγος μεγάλης , καὶ συνάξουσιν τοὺς ἐκλεκτοὺς ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων , ἀπ’ ἄκρων τῶν οὐρανῶν ἕως ἄκρων αὐτῶν . Ὅταν δὲ τοῦτο 753 ἀκούσῃ , ἄνδρες τῶν μενόντων τὴν κόλασιν . Οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνην δώσει τὴν δίκην [ 737 ] μόνον , ἀλλὰ καὶ ταύτην . Καὶ ὡσπερ ἀνωτέρω ἔλεγεν , ὅτι ἐροῦσιν , Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου · οὕτως ἐνταῦθα , ὅτι Κόψονται . Ἐπειδὴ γὰρ περὶ πολέμων αὐτοὺς διελέχθη χαλεπῶν , ἵνα μάθωσιν , ὅτι μετὰ τῶν ἐνταῦθα δεινῶν καὶ τὰ ἐκεῖ αὐτοὺς ἀναμένει βασανιστήρια , καὶ κοπτομένους εἰσάξει , καὶ χωριζομένους τῶν ἐκλεκτῶν , καὶ γεέννη παραδιδομένους · κἀντεῦθεν πάλιν τοὺς μαθητάς
Lemmas: τότε φαίνω ὁ σημεῖον ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐν ὁ οὐρανός · οὗτος εἰμί , ὁ σταυρός , ὁ ἥλιος φαιδρός εἰμί · εἰς ἐκεῖνος μέν σκοτίζω καί κρύπτω , οὗτος δέ φαίνω · οὐ εἄν φαίνω , εἰμί μή πολύς ὁ ἡλιακός ἀκτίς φαιδρός εἰμί . τίς δέ ἕνεκα ὁ σημεῖον φαίνω ; ὅστε ἐκ περιουσία πολύς επιστομασιεις ὁ Ἰουδαῖος ὁ ἀναγιγνώσκω . καί γάρ δικαίωμα μέγας ἔχω ὁ σταυρός , οὗτος παραγίγνομαι εἰς ἐκεῖνος ὁ δικαστήριον ὁ Χριστός , οὐ ὁ τραῦμα μόνος , ἀλλά καί ὁ θάνατος ὁ ποιέω 745 δείκνυμι . τότε καλέω ὁ Φυλή . οὖον γάρ χρεία κατηγορία , ὅς ὁράω ὁ σταυρός · καί καλέω 746 , ὅτι ἀποθνῄσκω οὐδείς ἀφαιρέω , ὅτι σταυρόω ὁ προσκυνέω ἐσθίω . ἀνάκλεις πῶς ὑπέρ αὐτός ὁ παρουσία αὐτός φοβερός ; πῶς ἀνίστημι ὁ φρόνημα ὁ μαθητής ; Ζεύς ὁ οὗτος πρῶτος ὁ λυπηρός τίθημι , καί τότε ὁ χρηστός , ἵνα καί 747 οὗτος αὐτός παραμυθέομαι καί ἀναπαύω . καί περί ὁ πάθος δέ αὐτός ὑπομνήσκω πάλιν καί ὁ ἀνάστασις , καί μετά λαμπρός 748 ὁ σχῆμα μένω αὐτός ὁ σταυρός , ὥστε μή αἰσχύνω αὐτός , μηδέ ὀδυνάω , ὅπου γάρ ἀντί σημεῖον τότε ἔρχομαι προβάλλω αὐτός . ἄλλος δέ φημί , ὅτι ὁράω εἰς ὁ ἐκκεντέω . Ζεύς δέ οὗτος καλέω 749 , ὁράω ὅτι οὗτος ἐκεῖνος εἰμί . ἐπεί δέ καί σταυρός ἀναμιμνήσκω , προστίθημι ὅτι ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι , οὐ ἐπί 750 ἐπί ὁ σταυρός , ἀλλά ἐπί ὁ νεφέλη ὁ οὐρανός , μετά δύναμις καί δόξα πολύς . μή γάρ ἐπεί ὁ σταυρός ἀκούω , φημί , νομίζω πάλιν σκυθρωπός εἰμί 751 · μετά γάρ δύναμις ἥκω καί δόξα πολύς . φέρω δέ αὐτός , ἵνα αυτοκατακριος αὐτός γίγνομαι ὁ ἁμαρτία · ὡς εἄν εἰμί τις λίθος πλήσσω , αὐτός εποιδιος ὁ λίθος , ἢ ὁ ἱμάτιον βιμαγμένα . καί ἐν νεφέλη ἔρχομαι , ὡς ἀναλαμβάνω · καί οὗτος ὁράω θρυνεομαι ὁ Φυλή . οὖον μήv 752 μέχρι θρῆνος ἵστημι αὐτός ὁ δεινός · ἀλλά ὁ μέν θρήνος εἰμί , ἵνα οἴγω ὁ ψυχή ἐκκεντέω , καί ἑαυτοῦ καταδικάζω · τότε δέ πάλιν ἀποστέλλω ὁ ἄγγελος αὐτός μετά σάλπιγξ μέγας , καί συνάγω ὁ ἐκλεκτός ἐκ ὁ τέσσαρες ἄνεμος , ἀπό ἄκρος ὁ οὐρανός ἠώς ἄκρος αὐτός . ὅταν δέ οὗτος 753 ἀκούω , ἀνήρ ὁ μένω ὁ κόλασις . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος δίδωμι ὁ δίκη [ 737 ] μόνος , ἀλλά καί οὗτος . καί ὡς ἀνωτέρω λέγω , ὅτι εἴρω , εὐλογέω ὁ ἐρχόμενος ἐν ὄνομα κύριος · οὕτως ἐνταῦθα , ὅτι κόπτω . ἐπεί γάρ περί Πολέμων αὐτός διαλέγω χαλεπός , ἵνα μανθάνω , ὅτι μετά ὁ ἐνταῦθα δεινός καί ὁ ἐκεῖ αὐτός ἀναμένω βασανιστήριον , καί κόπτω εἰσάγω , καί χωρίζω ὁ ἐκλεκτός , καί γέεννα παραδίδωμι · ἐντεῦθεν πάλιν ὁ μαθητής