joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg58_0227.1
περὶ τῆς συντελείας τῶν Ἱεροσολύμων , ἀλλὰ Πέτρον καὶ Ἰωάννην , ὅτε πλείονα παρῆρξαν ἔχοντες . Τί οὖν αὐτός ; Βλέπετε μὴ τις ὑμᾶς πλανήσῃ . Πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου , λέγοντες · Ἐγώ εἰμι ὁ Χριστός , καὶ πολλοὺς πλανήσουσιν . Μελλήσετε δὲ ἀκούειν πολέμους καὶ ἀκοὰς πολέμων . Ὅρατε , μὴ θροεῖσθε · δεῖ γὰρ πάντα 86 γενέσθαι , ἀλλ' οὐπω τὸ τέλος . Ἐπεὶδὴ γὰρ ὡς περὶ ἀλλοτρίας τιμωρίας ἀκούουσιν τῆς ἐπαγομένης τῷ Ἱεροσολύμῳ διέκειντο , καὶ ὡς 87 ἔξω θορύβων ἐσόμενοι , καὶ 88 τὰ ἀγαθὰ μόνα ὑπερπολοῦν , καὶ αὐτικὰ μᾶλα αὐτὰ 89 ἀπαντήσεσθαι προτεδίκουν · διὰ τοῦτο πάλιν αὐτοῖς χαλεπὰ προαναφώνει , ἐναγωνίους ποιῶν , καὶ κελεύων διπλῆ νήφειν , ὡς μὴτε ὑπὸ τῆς ἀπάτης τῶν παραλογιζομένων φενακισθῆναι , μὴτε ὑπὸ τῆς τυραννίδος τῶν καταληφόμενων κακῶν βιασθῆναι . Διπλοῦς γὰρ ὁ πόλεμος , φησίν , ἔσται , ὁ τε τῶν πλάνων , ὁ τε τῶν πολέμιων · ἀλλ' ἐκεῖνος πολλῷ 90 χαλεπώτερος , ὅτε ἐν συγχύσει καὶ ταραχῇ πραγμάτων , καὶ φοβουμένοις καὶ ταραττομένοις ἀνθρώπων ἐπιτιθέμενος . Καὶ γὰρ πολλὴ τότε ἡ ζῆλη ἦν , τῶν Ῥωμαϊκῶν ἀρχομένων ἀνθεῖν , καὶ πόλεων ἀλισκομένων , καὶ στρατοπέδων καὶ δήλων κινουμένων , καὶ πολλῶν εὐκόλως πιστευομένων . Πολέμους δὲ τοὺς ἐν Ἱεροσολύμοις λέγει · οὐ γὰρ δὴ τοὺς ἔξωθεν καὶ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης · τί γὰρ ἔμελεν 91 αὐτοῖς τούτων ; Ἄλλως δὲ οὐδὲ κακινὸν τι ἔμελεν ἐρεῖν , εἰ τὰ τῆς οἰκουμένης ἔλεγε πάθη , τὰ δεῖ συμβαίνοντα . Καὶ γὰρ πρὸ τούτου ἦσαν καὶ πόλεμοι καὶ ταραχαὶ καὶ μάχαι · ἀλλὰ τοὺς Ἰουδαϊκοὺς 92 οὐ μακρόθεν λέγει ἐπίνοντας πολέμους · λοιπὸν γὰρ αὐτοῖς ἐν φροντίδι τὰ τῶν Ῥωμαίων ἦν . Ἐπεὶ οὖν καὶ ταῦτα ἰκανὴ ἦν αὐτοὺς θορυβεῖν , προλέγει ταῦτα πάντα . Εἶτα δεικνύς ὅτι καὶ αὐτὸς συνεπιθήσεται Ἰουδαῖοις καὶ πολεμήσει , οὐχὶ μάχας φησὶ μόνον , ἀλλὰ καὶ θειολογίας πληγὰς , λιμοὺς καὶ λοιμοὺς καὶ σεισμοὺς , δεικνύς ὅτι καὶ τοὺς πολέμους αὐτοὺς ἕκαστος 93 ἐπελαύνει , καὶ οὐχ ἀπλῶς ταῦτα γίνεται , 94 κατὰ τὴν ἐμπροσθεν ἐν τοῖς ἀνθρώποις ὁψαν συνήθεια , ἀλλ' ἐκ τῆς ἀνωθεν ὁργῆς . Διὰ τοῦτο οὐδ' ἅπλως αὐτὰ 95 ἤξειν φησίν , οὐδὲ ἀθρόως , ἀλλὰ μετὰ σημείων . Ἵνα γὰρ μὴ λέγωσιν οἱ Ἰουδαῖοι , ὅτι οὗ τότε πιστεύσαντες αὐτοῖς τούτων τῶν κακῶν , διὰ τούτο καὶ τὴν αἰτίαν αὐτοῦ ἔσχηκε τῆς ἐπαγωγῆς . Ἄμην γὰρ λέγω ὑμῖν , ἐμπροσθεν ἔλεγεν , ὅτι ἥξει πάντα ταῦτα ἐπὶ τὴν γενεὰν ταύτην , τῆς μαινομένης αὐτῶν μνησθείς . Εἶτα ἵνα μὴ οὕτως τὰς κακίας ἀκούοντες , νομίσωσι διασπάσθαι 96 τὸ κῆρυγμα , ἐπήγαγεν · Ὅρατε , μὴ θορυβεῖσθε 97 , δεῖ γὰρ πάντα γενέσθαι , τοῦτέστιν , Ἄ προεῖπον ἐγώ , καὶ τῶν πειραζομένων ἡ ἔφοδος οὐδὲν διακρίνει τῶν παρ' ἐμοῦ 98 εἰρημένων · ἀλλ' ἔσται μὲν θόρυβος καὶ ταραχή , τοὺς δὲ ἡμῶς οὐδὲν διασαλεύσει χρησμούς . Εἶτα ἐπειδὴ εἶπε τοῖς Ἰουδαίοις · Οὐ μὴ 99 με ἴδητε , ὅς ἂν εἴπητε , Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου · ὅντων δὲ οἱ μαθηταὶ διὰ τῇ κατασκαφῇ καὶ τῇ συντελείᾳ ἔσεσθαι , καὶ ταύτην διορθοῦμενος αὐτῶν τὴν ὑπόνοιαν , ἔλεγεν · Ἄλλ' ἴσως τὸ τέλος . Ὅτι γὰρ οὕτως ὡς ἔφην ὑπόπτευσιν , ἐκ τῆς ἐρωτήσεως αὐτῶν μάνθανε . Τί γὰρ ἠρώτησαν ; Πότε ταῦτα ἔσται ; τοῦτέστι , Πότε τὰ Ἱεροσόλυμα ἀπλείται ; Καὶ τί τὸ σημεῖον τῆς σῆς παρουσίας καὶ
Lemmas: περί ὁ συντέλεια ὁ Ἱερουσαλήμ , ἀλλά Πέτρος καί Ἰωάννης , ὅτε πλείων παραρρήγνυμι ἔχω . τις οὖν αὐτός ; βλέπω μή τις σύ πλανάω . πολλός γάρ ἔρχομαι ἐπί ὁ ὄνομα ἐγώ , λέγω · ἐγώ εἰμί ὁ Χριστός , καί πολύς πλανάω . μέλλω δέ ἀκούω πόλεμος καί ἀκοή Πολέμων . ὁράω , μή θροέω · δεῖ γάρ πᾶς 86 γίγνομαι , ἀλλά οὔπω ὁ τέλος . ἐπειδή γάρ ὡς περί ἀλλότριος τιμωρία ἀκούω ὁ ἐπάγω ὁ ιεροσολυμος διάκειμαι , καί ὡς 87 ἔξω θόρυβος εἰμί , καί 88 ὁ ἀγαθός μόνος ὑπερπολοῦν , καί αὐτίκα μῆλον αὐτός 89 ἀπαντάω προτεδικεω · διά οὗτος πάλιν αὐτός χαλεπός προαναφωνέω , ἐναγώνιος ποιέω , καί κελεύω διπλόος νήφω , ὡς μήτε ὑπό ὁ ἀπάτη ὁ παραλογίζομαι φενακίζω , μήτε ὑπό ὁ τυραννίς ὁ καταλαμβάνω κακός βιάζομαι . διπλόος γάρ ὁ πόλεμος , φημί , εἰμί , ὁ τε ὁ πλάνος , ὁ τε ὁ πολέμιος · ἀλλά ἐκεῖνος πολύς 90 χαλεπός , ὅτε ἐν σύγχυσις καί ταραχή πρᾶγμα , καί φοβέω καί ταράσσω ἄνθρωπος ἐπιτίθημι . καί γάρ πολύς τότε ὁ ζήλη εἰμί , ὁ Ῥωμαϊκός ἄρχω ἀνθέω , καί πόλις ἁλίσκομαι , καί στρατόπεδον καί δῆλος κινέω , καί πολύς εὐκόλως πιστεύω . Πόλεμος δέ ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ λέγω · οὖον γάρ δή ὁ ἔξωθεν καί πανταχοῦ ὁ οἰκέω · τίς γάρ μέλω 91 αὐτός οὗτος ; ἄλλος δέ οὐδέ κακίνη τίς μέλω εἴρω , εἰμί ὁ ὁ οἰκέω λέγω πάθος , ὁ δεῖ συμβαίνω . καί γάρ πρό οὗτος εἰμί καί πόλεμος καί ταραχή καί μάχη · ἀλλά ὁ Ἰουδαϊκός 92 οὖον μακρόθεν λέγω πίνω πόλεμος · λοιπός γάρ αὐτός ἐν φροντίς ὁ ὁ Ῥωμαῖος εἰμί . ἐπεί οὖν καί οὗτος ἱκανός εἰμί αὐτός θορυβέω , προλέγω οὗτος πᾶς . εἶτα δείκνυμι ὅτι καί αὐτός συνεπιτίθημι Ἰουδαῖος καί πολεμέω , οὐ μάχη φημί μόνος , ἀλλά καί θειολογιος πληγάς , λιμός καί λοιμός καί σεισμός , δείκνυμι ὅτι καί ὁ πόλεμος αὐτός ἕκαστος 93 ἐπελαύνω , καί οὐ ἀπλόος οὗτος γίγνομαι , 94 κατά ὁ ἔμπροσθεν ἐν ὁ ἄνθρωπος ὁράω συνήθεια , ἀλλά ἐκ ὁ ἄνωθεν ἑοργή . Ζεύς οὗτος οὐδέ ἁπλόω αὐτός 95 ἥκω φημί , οὐδέ ἀθρόος , ἀλλά μετά σημεῖον . ἵνα γάρ μή λέγω ὁ Ἰουδαῖος , ὅτι ὅς τότε πιστεύω αὐτός οὗτος ὁ κακός , διά οὗτος καί ὁ αἴτιος αὐτός ἔχω ὁ ἐπαγωγή . Ἄμη γάρ λέγω σύ , ἔμπροσθεν λέγω , ὅτι ἥκω πᾶς οὗτος ἐπί ὁ γενεά οὗτος , ὁ μαίνομαι αὐτός μιμνήσκω . εἶτα ἵνα μή οὕτως ὁ κακία ἀκούω , νομίζω διασπάω 96 ὁ κήρυγμα , ἐπάγω · ὁράω , μή θορυβέω 97 , δεῖ γάρ πᾶς γίγνομαι , τουτέστιν , ὅς προεῖπον ἐγώ , καί ὁ πειράζω ὁ ἔφοδος οὐδείς διακρίνω ὁ παρά ἐγώ 98 εἴρω · ἀλλά εἰμί μέν θόρυβος καί ταραχή , ὁ δέ μου οὐδείς διασάλευσις χρησμός . εἶτα ἐπεί εἶπον ὁ Ἰουδαῖος · οὖον μή 99 ἐγώ ὁράω , ὅς εἄν εἶπον , εὐλογέω ὁ ἐρχόμενος ἐν ὄνομα κύριος · εἰμί δέ ὁ μαθητής διά ὁ κατασκαφή καί ὁ συντέλεια εἰμί , καί οὗτος διορθόω αὐτός ὁ ὑπόνοια , λέγω · ἄλλος ἴσως ὁ τέλος . ὅτι2 γάρ οὕτως ὡς φημί ὑπόπτευσις , ἐκ ὁ ἐρώτησις αὐτός μανθάνω . τις γάρ ἐρωτάω ; πότος οὗτος εἰμί ; τουτέστι , πότος ὁ Ἱερουσαλήμ ἀπόλλυμι ; καί τίς ὁ σημεῖον ὁ σός παρουσία καί