joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg58_0083.2
γ . Εἶτα ἐπισθὶ ἐπεν , ὅτι Ὁ θέλων σῶσαι , ἀπολέσει αὐτήν , ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ , σώσει , κἀκεῖ σωτηρίαν καὶ ἀπωλείαν , καὶ ἔνταῦθα σωτηρίαν καὶ ἀπωλείαν τίθεσιν · ἵνα μὴ νομίσῃ τις ἰσὴν εἶναι τὴν ἀπωλείαν ταύτην κἀκείνην , καὶ τὴν σωτηρίαν , ἀλλὰ μάθῃ σαφῶς , ὅτι τοσούτῳ ἐκείνη τῆς σωτηρίας καὶ ταύτης τὸ μέσον , ὅσον ἀπωλείας καὶ σωτηρίας · καὶ ἐκ τῶν ἐναντίων καθάπαξ ἐπάγει ταῦτα κατασκευάζει . Τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος , φησίν , ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ , τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ ; Εἶδες πῶς ἡ παρὰ τὸ ὅλον αὐτῆς σωτηρία , ἀπωλεία , καὶ ἀπωλείας ἀπάτης χείρων , ἄτε καὶ ἄναιτος οὖσα , τῷ μηδὲν εἶναι λοιπὸν τὸ ἐξανοούμενον αὐτῆς ; Μὴ γὰρ μοι λέγε τοῦτο , φησίν , ὅτι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἔσωσεν ὁ κινδύνους διαφυγὼν τοὺς τοιούτους , ἀλλὰ μετὰ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ἦλθε καὶ τὴν οἰκουμένην ἅπασαν , καὶ τί τὸ πλέον ἐντεῦθεν αὐτῷ ἐκείνη ἀπολλυμένη ; Εἴπῃ γὰρ μοι , εἰ τοὺς οἰκέτας ἴδεις τοὺς σοὺς ἐν τρυφῇ , σαυτὸν δὲ ἐν κακοῖς σχάζοις , ἄρα κερανεῖς ἐκ τοῦ δεσπότου εἶναι τι ; Οὐδαμῶς . Τοῦτο τοίνυν καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς · λογίζου , ὅταν τῆς σαρκὸς τρυφῆσῃς καὶ πλουτούσῃς , αὐτὴ τὴν μέλλουσαν ἀπωλείαν ἀναμένη . Τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ; Πάλιν ἐπιμένει τῷ αὐτῷ . Μὴ γὰρ ἑτέραν ψυχὴν ἔχεις δοῦναι ἀντὶ ψυχῆς · φησίν . Χρήματα μὲν γὰρ ἂν ἀπολέσης , δυνήσῃ δοῦναι χρήματα · κἂν οἰκίαν , κἂν ἀνδράποδα , κἂν ὅποιον ἑτέρον τῶν κτημάτων · ψυχὴν δὲ ἂν ἀπολέσῃς , ἑτέραν οὐ δυνήσῃ ἐπιδοῦναι ψυχὴν · ἀλλὰ κἂν τὸν κόσμον ἔχῃς , κἂν βασιλεύῃς τὴν οἰκουμένην ἥς , οὐχ οἷός τε ἔσῃ τὰ τῆς οἰκουμένης πάντα καταβαλὼν μετὰ τῆς οἰκουμένης αὐτῆς , ψυχὴν ἀγοράσαι μίαν . Καὶ τί θαυμαστὸν εἰ ἐπὶ ψυχῆς τοῦτο συμβαίνει ; Καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ σώματος τοῦτο γινόμενον ἴδοι τις ἂν . Κἂν μυρία διαδοχῆς περιεκείμενος ἦς , σῶμα δὲ ἔχῃς ἐπίνοσον φύσει καὶ ἀνάθεως ἔχον , οὐ δυνήσῃ , ὅσα τὴν βασιλείαν ἅπασαν ἐπιδὼς , τὸ σῶμα διορθῶσαι τοῦτο , κἂν μυρία σώματα προσθῇς , καὶ πόλεις , καὶ χρήματα . Οὕτω τοίνυν καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς λογίζου · μᾶλλον δὲ καὶ πολλῷ πλέον ἐπὶ τῆς ψυχῆς · καὶ πάντα τὰ ἄλλα ἄφες , εἰς ταύτην ἅπασαν ἀνάλαυκα τὴν σπουδήν .
Lemmas: γ . εἶτα ἔπειμι ἕπω , ὅτι ὁ ἐθέλω σῴζω , ἀπόλλυμι αὐτός , ὅς δέ εἄν ἀπόλλυμι , σῴζω , ἐκεῖ σωτηρία καί ἀπώλεια , καί ἐνταῦθα σωτηρία καί ἀπώλεια τίθος · ἵνα μή νομίζω τις ἴσος εἰμί ὁ ἀπώλεια οὗτος ἐκεῖνος , καί ὁ σωτηρία , ἀλλά μανθάνω σαφῶς , ὅτι τοσοῦτος ἐκεῖνος ὁ σωτηρία καί οὗτος ὁ μέσος , ὅσος ἀπώλεια καί σωτηρία · καί ἐκ ὁ ἐναντίος καθάπαξ ἐπάγω οὗτος κατασκευάζω . τις γάρ ὠφελέω ἄνθρωπος , φημί , ἐάν ὁ κόσμος ὅλος κερδαίνω , ὁ δέ ψυχή αὐτός ζημιόω ; εἶδον πῶς ὁ παρά ὁ ὅλος αὐτός σωτηρία , ἀπώλεια , καί ἀπώλεια ἀπάτη χείρων , αὔγ-ασμα καί ἄναιτος εἰμί , ὁ μηδείς εἰμί λοιπός ὁ εξανοουμενω αὐτός ; μή γάρ ἐγώ λέγω οὗτος , φημί , ὅτι ὁ ψυχή αὐτός σῴζω ὁ κίνδυνος διαφεύγω ὁ τοιοῦτος , ἀλλά μετά ὁ Ψυχή αὐτός ἔρχομαι καί ὁ οἰκέω ἅπας , καί τίς ὁ πλέω ἐντεῦθεν αὐτός ἐκεῖνος ἀπόλλυμι ; εἶπον γάρ ἐγώ , εἰμί ὁ οἰκέτης ἰδέω ὁ σός ἐν τρυφή , σαυτοῦ δέ ἐν κακός σχάζω , ἄρα κεραίνω ἐκ ὁ δεσπότης εἰμί τίς ; οὐδαμός . οὗτος τοίνυν καί ἐπί ὁ Ψυχή · λογίζομαι , ὅταν ὁ σάρξ τρυφάω καί πλουτέω , αὐτός ὁ μέλλω ἀπώλεια ἀναμένω . τις δίδωμι ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα ὁ Ψυχή αὐτός ; πάλιν ἐπιμένω ὁ αὐτός . μή γάρ ἕτερος ψυχή ἔχω δίδωμι ἀντί Ψυχή · φημί . χρῆμα μέν γάρ εἄν ἀπόλλυμι , δύναμαι δίδωμι χρῆμα · κἀν οἰκίον , κἀν ἀνδράποδον , κἀν ὁποῖος ἕτερος ὁ κτῆμα · ψυχή δέ εἄν ἀπόλλυμι , ἕτερος οὖον δύναμαι ἐπιδίδωμι ψυχή · ἀλλά κἀν ὁ κόσμος ἔχω , κἀν βασιλεύω ὁ οἰκέω ἥς , οὐ οἷος τε εἰμί ὁ ὁ οἰκέω πᾶς καταβάλλω μετά ὁ οἰκέω αὐτός , ψυχή ἀγοράζω εἷς . καί τίς θαυμαστός εἰμί ἐπί Ψυχή οὗτος συμβαίνω ; καί γάρ καί ἐπί σῶμα οὗτος γίγνομαι ὁράω τις εἄν . κἀν μυρίος διαδοχή περιεκείμενος εἰμί , σῶμα δέ ἔχω ἐπίνοσος φύσις καί ἀνάθεως ἔχω , οὖον δύναμαι , ὅσος ὁ βασίλειος ἅπας πιδάω , ὁ σῶμα διορθόω οὗτος , κἀν μυρίος σῶμα προστίθημι , καί πόλις , καί χρῆμα . οὕτως τοίνυν καί ἐπί ὁ Ψυχή λογίζομαι · μᾶλλον δέ καί πολύς πλέω ἐπί ὁ Ψυχή · καί πᾶς ὁ ἄλλος ἀφίημι , εἰς οὗτος ἅπας ἀνάλαυκα ὁ σπουδή .