joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg57_0280.1
καὶ τὰς ἀλύσεις διαρρήσσων κατὰ τὴν ἑρμην ἐπλανᾶ · ὁ δὲ Μάρκος ὅτι καὶ τοῖς λῃσίοις ἐαυτὸν ἔκοπτε φησι · τὰ ῥήματα δὲ αὐτῶν ἰκανὰ τὸ ἀπηνές · καὶ τὸ ἀν σχυτον ἐνδείξαθαι . “ Ἥλθεν γὰρ ὑδὲ πρὸ καιροῦ μ σαῦσαι ἡμᾶς · φησίν . “ Ὅτι μὲν γὰρ οὐχ ἡμαρτον , εἶχον εἰπεῖν · ἀξιοῦσι δὲ μὴ πρὸ καιροῦ δοῦναι τὴν δίξιν . “ Ἐπειδὴ γὰρ κατέλαβεν αὐτοὺς τὴ ἀνίκησις · δε καὶ παράνομα ἐκεῖνα ἐργαζομένους , καὶ τὸ πλάσμα ἐαυτοῦ παντὶ διαστρέφοντας τρόπῳ καὶ τιμωρουμένους καὶ ἐνόμῳς αὐτὸν δι’ ὑπερβολὴν τῶν γενομένων ἀναμένειν τὸν καιρὸν τῆς κολάσεως , διὰ τοῦτο παρε λου καὶ ἐδόκουν · καὶ οἱ μηδὲ δεσμῶν ἀνεχόμενοι σω ρίων , ἔρχονται δεδεμένοι · καὶ οἱ τὰ ὄρη κατατρέχοντες εἰς τὰ πεδία ἔξεσαν · καὶ οἱ οὐ ποὺς ἄλλους κυλῖους διαβαίνειν , τὸν ἀποτειχίζοντα τὴν ὁδὸν αὐτοῖς ἰδόντες ἕστησαν . Τί δὴποτε δὲ καὶ τοῖς τάφοις ἐμφιλογοῦσιν ; “ Ὁλέθριον δόγμα λέγει πολλοὺς βούλεσθαι ἐνδιδόναι , ὅτι αἱ ψυχαὶ τῶν ἀπελθόντων δαίμονες γίνονται · ὅ μ ποτε γένοιτο μηδὲ μέχρις ἐννοίας λαβεῖν . Τί οὖν , φησίν , ἂν εἴποις , ὅταν πολλοὶ τῶν γοήτων παῖδας · λαβόντες ἀποσφάττωσιν , ὥστε αὐτοὺς μετὰ ταῦτα συμπράττουσιν τὴν ψυχὴν ἔχειν ; Καὶ πόθεν τοῦτο δήλων ; “ Ὅτι μὲν ἀποσφάττουσι , πολλοὶ λέγουσιν · ὅτι δὲ αἱ ψυχαὶ σφαγείτων μετ’ αὐτῶν εἰσί , πότεν ἔγνως ; εἰπέ μοι , φησίν , οἱ δαιμονῶντες βοῶσιν , ὅτι ψυχὴ τοῦ δεδουμένου ἐγώ . Ἀλλὰ καὶ τοῦτο σκηνὴ τις καὶ ἀπάτη διαβόλου ἐστιν . Οὐ γὰρ ἢ ψυχὴ τοῦ τετελευτηκότος ἐστίν ἢ βοῶσα , ὁ δαίμων ὁ ὑποκρινομένος ταῦτα , ὥστε ἀπατήσαι τ ἀκούοντας . Εἰ γὰρ εἰς δαίμονος οὐσίαν δυνατὴ ψυ χὴ εἰσελθεῖν , πολλῷ μᾶλλον εἰς τὸ σῶμα τοῦ ἐαυτῆς . Ἀλλὰ δὲ οὐχ ἂν ἔχοι λόγον τὴν θλιβμένην ψυχὴν συμπαθεῖν τῷ θλιβηκότι · ἢ ἀνθρώπων δύνασθαι δύναμιν ἀ ματον εἰς ἑτέραν μεταβαλεῖν οὐσίαν . Εἰ γὰρ ἐπὶ σώματι τοῦτο ἀμήχανον , καὶ οὐχ ἂν τις ἀνθρώπου σῶ ματι ἐργάζαιτο · πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τῆς ἀοράτου ψυχῆς τοῦτο ἀδύνατον , καὶ οὐχ ἂν τις ἰσχύσειεν εἰς διαβόλου νοῦς οὐσίαν αὐτὴν μετενεγκεῖν .
Lemmas: καί ὁ ἄλυσις διαρρήγνυμι κατά ὁ Ἑρμῆς πλανάω · ὁ δέ Μάρκος ὅτι καί ὁ λῃσίοις ἑαυτοῦ κόπτω φημί · ὁ ῥῆμα δέ αὐτός ἱκανός ὁ ἀπηνής · καί ὁ εἰς σχυος ἐνδείκνυμι . “ ἔρχομαι γάρ ἀνδρό-θηλυς πρό καιρός μ σῴζω ἐγώ · φημί . “ ὅτι2 μέν γάρ οὐ ἁμαρτάνω , ἔχω εἶπον · ἀξιόω δέ μή πρό καιρός δίδωμι ὁ δίξιν . “ ἐπεί γάρ καταλαμβάνω αὐτός ὅς ἀνίκησις · δέ καί παράνομος ἐκεῖνος ἐργάζομαι , καί ὁ πλάσμα ἑαυτοῦ πᾶς διαστρέφω τρόπος καί τιμωρέω καί νόμος αὐτός διά ὑπερβολή ὁ γίγνομαι ἀναμένω ὁ καιρός ὁ κόλασις , διά οὗτος πάρος Λοῦ καί δοκέω · καί ὁ μηδέ δεσμός ἀνέχω σός Ῥίον , ἔρχομαι δέω · καί ὁ ὁ ὄρος κατατρέχω εἰς ὁ πεδίον ξέω · καί ὁ οὖον πούς ἄλλος κυλίω διαβαίνω , ὁ ἀποτειχίζω ὁ ὁδός αὐτός ὁράω ἵστημι . τις δήποτε δέ καί ὁ τάφος εμφιλογους ; “ ὁλέθριον δόγμα λέγω πολύς βούλομαι ἐνδίδωμι , ὅτι ὁ ψυχή ὁ ἀπέρχομαι δαίμων γίγνομαι · ὅς μ ποτός γίγνομαι μηδέ μέχρι ἔννοια λαμβάνω . τις οὖν , φημί , εἄν εἶπον , ὅταν πολύς ὁ γόης παῖς · λαμβάνω ἀποσφάζω , ὥστε αὐτός μετά οὗτος συμπράσσω ὁ ψυχή ἔχω ; καί πόθεν οὗτος δῆλος ; “ ὅτι2 μέν ἀποσφάζω , πολύς λέγω · ὅτι δέ ὁ ψυχή σφάζω μετά αὐτός εἰμί , πότε γιγνώσκω ; εἶπον ἐγώ , φημί , ὁ δαιμονάω βοῦς , ὅτι ψυχή ὁ δίδωμι ἐγώ . ἀλλά καί οὗτος σκηνή τις καί ἀπάτη διάβολος εἰμί . οὖον γάρ ἢ ψυχή ὁ τελευτάω εἰμί ἢ βοῦς , ὁ δαίμων ὁ ὑποκρίνομαι οὗτος , ὥστε ἀπατάω τ ἀκούω . εἰμί γάρ εἰς δαίμων οὐσία δυνατός ψυ χέω εἰσέρχομαι , πολύς μᾶλλον εἰς ὁ σῶμα ὁ ἑαυτοῦ . ἀλλά δέ οὐ εἄν ἔχω λόγος ὁ θλίβω ψυχή συμπαθέω ὁ θλίβω · ἢ ἄνθρωπος δύναμαι δύναμις ὅς μάω εἰς ἕτερος μεταβάλλω οὐσία . εἰμί γάρ ἐπί σῶμα οὗτος ἀμήχανος , καί οὐ εἄν τις ἄνθρωπος σῶ μάτι ἐργάζομαι · πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ ἀόρατος Ψυχή οὗτος ἀδύνατος , καί οὐ εἄν τις ἰσχύω εἰς διάβολος νόος οὐσία αὐτός μεταφέρω .