joannes-chrysostomus.in-matthaeum-homiliae-1-90 pg58_0047.1
ταπτεῖν , ἡ μήτηρ ταῖς πτέρυξι διαδαστάσασα πάλιν ἐπὶ τὴν καλῶν ἄγει , οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς ἐποίησε . Καὶ ἀκιδόντων αὐτῶν τοῦ πλοίου , τότε ἐπαιώσατο ὁ ἄνεμος . Πρὸ τούτου μὲν ἔλεγον · Ποταπός ἐστιν ὁ ἄνθρωπος οὗτος , ὅτι καὶ οἱ ἄνεμοι καὶ ἡ θάλασσα ὑπακούουσιν αὐτῷ ; νυνὶ δὲ οὐχ οὕτως . Οἱ γὰρ ἐν τῷ πλοίῳ , φησίν , ἀλλότριες προσκεκώμασιν αὐτῷ , λέγοντες · Ἁληθῶς Θεοῦ Υἱός εἰ . Ὅρᾶς πῶς κατὰ μικρὸν ἐπὶ τὸ ὑψηλότερον ἀπαντας ἤγε ; Καὶ γὰρ ἀπὸ τοῦ βαδίζειν ἐν τῇ θαλάσσῃ , καὶ ἀπὸ τοῦ ἐτέρω κελεύσαι τοῦτο ποιῆσαι , καὶ κινδυνεύοντα διασῶσαι , πολλῇ λοιπὸν ἡ πίστις ἦν . Τότε μὲν γὰρ ἐπετίμησε τῇ θαλάσσῃ , νυνὶ δὲ οὐχ ἐπιτιμᾷ , ἐτέρως τὴν δύναμιν αὐτοῦ δεῖξαις μειζόνως . Διὸ καὶ ἔλεγον · Ἁληθῶς Θεοῦ Υἱός εἰ . Τί οὖν ; ἐπετίμησε τοῦτο εἰρηκὼσι ; Τοῦναντίον μὲν οὖν ἄπαν , καὶ ἐδέδαισε τοὺς λεχόντας , μετὰ μειζόνως ἐξουσίας θεραπεύειν τοὺς προσόντας , καὶ οὐχ ὡς ἐμπροσθεν . Καὶ διαπεράσαντες , φησίν , ἦλθον εἰς τὴν γῆν τὴν Γενησαρέτιν . Καὶ ἐπιγνόντες αὐτὸν οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου ἐκεῖνοῦ , ἀπέστειλαν εἰς ὅλην τὴν περίχωρον ἐκείνην , καὶ προσήγαγον αὐτῷ πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας , καὶ παρεκάλουν ἵνα ἅπτηται τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ · καὶ ὅσοι ἤγαντο ἐσώθησαν . Οὐδὲ γὰρ ὁμοίως ὡς πρότερον προσήλθον , εἰς τὰς οἰκίας αὐτὸν ἔχοντες , καὶ χειρὶ ἅψιν ἐπιζητοῦντες , καὶ προστάγματα διὰ ῥημάτων · ἀλλ’ ὑψηλότερον πολλῷ καὶ φιλοσοφώτερον , καὶ μετὰ πλείονος τῆς πίστεως τὴν θεραπείαν ἐπεσπώντο . Ἡ γὰρ αἰμορροῦσα ἀπαντας ἐδίδαξε φιλοσοφεῖν . Δεινῶς δὲ ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι καὶ διὰ πολλοῦ χρόνου τοῖς μέρεσιν ἐπίδη , φησίν , ὅτι · Ἐπιγνόντες οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου ἀπέστειλαν εἰς τὴν περίχωρον , καὶ προσήγαγον αὐτῷ τοὺς κακῶς ἔχοντας . Ἀλλ’ ὅμως ὁ χρόνος οὐ μόνον οὐκ ἐξέλιπε τὴν πίστιν , ἀλλὰ καὶ μειζόνα εἰργάσατο , καὶ ἀκριβέστερον διετήρησε . Ἀφώμεθα ⁸⁷ τοῖνυν καὶ ἡμεῖς τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ · μᾶλλον δέ , ἐὰν θέλωμεν , ὅλον αὐτὸν ἔχομεν . Καὶ γὰρ καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ πρόκειται νῦν ἡμῖν · οὐ τὸ ἱμάτιον μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ σῶμα · οὐχ ὡστε ἀφασθαι μόνον , ἀλλ’ ὡστε καὶ φαγεῖν καὶ ἐμφορηθῆναι . Προσερχώμεθα τοῖνυν μετὰ πίστεως , ἕκαστος ἀσθένειαν ἔχων . Εἰ γὰρ οὐ τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ ἀφάμενοι τοσαύτην εἴλυσαν δύναμιν , πῶς μᾶλλον οἱ ὅλον αὐτὸν κατέχοντες ; Τῷ δὲ[517]·προσελθεῖν μετὰ πίστεως οὐ τὸ λαβεῖν ἐστι μόνον τῷ προκειμένῳ , ἀλλὰ καὶ τὸ μετὰ καθαρᾶς καρδίας ἀφῆσθαι , τὸ οὕτω διακεισθαι , ὡς αὐτῇ προσάνασθαι τῷ Χριστῷ . Τί γὰρ , εἰ μὴ φωνῆς ἀκούεις ; Ἀλλ’ ὁρᾷς αὐτὸν χαίροντα · μᾶλλον δὲ καὶ φωνῆς ἀκούεις , φθεγγομένου αὐτοῦ διὰ τῶν εὐαγγελιστῶν .
Lemmas: θάπτω , ὁ μήτηρ ὁ πτέρυξ διαδαστάσασα πάλιν ἐπί ὁ καλός ἄγω , οὗτος καί ὁ Χριστός ποιέω . καί ακιδιδωμι αὐτός ὁ πλοῖον , τότε παίω ὁ ἄνεμος . πρό οὗτος μέν λέγω · ποταπός εἰμί ὁ ἄνθρωπος οὗτος , ὅτι καί ὁ ἄνεμος καί ὁ θάλασσα ὑπακούω αὐτός ; νυνί δέ οὐ οὕτως . ὁ γάρ ἐν ὁ πλοῖον , φημί , αλλότριος προσκεκώμασιν αὐτός , λέγω · ἀληθής Θεός υἱός εἰμί . ὁράω πῶς κατά μικρός ἐπί ὁ ὑψηλός ἅπας ἄγω ; καί γάρ ἀπό ὁ βαδίζω ἐν ὁ θάλασσα , καί ἀπό ὁ ἕτερος κελεύω οὗτος ποιέω , καί κινδυνεύω διασῴζω , πολύς λοιπός ὁ πίστις εἰμί . τότε μέν γάρ ἐπιτιμάω ὁ θάλασσα , νυνί δέ οὐ ἐπιτιμάω , ἑτέρως ὁ δύναμις αὐτός δείκνυμι μέγας . Διὸ καί λέγω · ἀληθής Θεός υἱός εἰμί . τις οὖν ; ἐπιτιμάω οὗτος εἴρω ; τουναντίον μέν οὖν ἅπας , καί δαίω ὁ λέγω , μετά μέγας ἐξουσία θεραπεύω ὁ πρόσειμι , καί οὐ ὡς ἔμπροσθεν . καί διαπεράω , φημί , ἔρχομαι εἰς ὁ γῆ ὁ Γενησαρέτιν . καί ἐπιγιγνώσκω αὐτός ὁ ἀνήρ ὁ τόπος ἐκεῖνος , ἀποστέλλω εἰς ὅλος ὁ περίχωρος ἐκεῖνος , καί προσάγω αὐτός πᾶς ὁ κακῶς ἔχω , καί παρακαλέω ἵνα ἅπτω ὁ κράσπεδον ὁ ἱμάτιον αὐτός · καί ὅσος ἄγαμαι σῴζω . οὐδέ γάρ ὁμοίως ὡς πρότερος προσέρχομαι , εἰς ὁ οἰκίον αὐτός ἔχω , καί χείρ ἅψις ἐπιζητέω , καί πρόσταγμα διά ῥῆμα · ἀλλά ὑψηλός πολύς καί φιλόσοφος , καί μετά πλείων ὁ πίστις ὁ θεραπεία ἐπισπάω . ὁ γάρ αιμορρω ἅπας διδάσκω φιλοσοφέω . δεινῶς δέ ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι καί διά πολύς χρόνος ὁ μέρος ἐφοράω , φημί , ὅτι · ἐπιγιγνώσκω ὁ ἀνήρ ὁ τόπος ἀποστέλλω εἰς ὁ περίχωρος , καί προσάγω αὐτός ὁ κακῶς ἔχω . ἀλλά ὅμως ὁ χρόνος οὖον μόνος οὐ ἐκλείπω ὁ πίστις , ἀλλά καί μείζων ἐργάζομαι , καί ἀκριβής διατηρέω . ἀφίημι ⁸⁷ τοίνυν καί ἐγώ ὁ κράσπεδον ὁ ἱμάτιον αὐτός · μᾶλλον δέ , ἐάν ἐθέλω , ὅλος αὐτός ἔχω . καί γάρ καί ὁ σῶμα αὐτός πρόκειμαι νῦν ἐγώ · οὖον ὁ ἱμάτιον μόνος , ἀλλά καί ὁ σῶμα · οὐ ὡστε ἁφάω μόνος , ἀλλά ὡστε καί ἐσθίω καί ἐμφορέω . προσέρχομαι τοίνυν μετά πίστις , ἕκαστος ἀσθένεια ἔχω . εἰμί γάρ οὖον ὁ κράσπεδον ὁ ἱμάτιον αὐτός ἀφάμενοι τοσοῦτος εἰλύω δύναμις , πῶς μᾶλλον ὁ ὅλος αὐτός κατέχω ; ὁ δὲ[517]·προσελθεῖν μετά πίστις οὖον ὁ λαμβάνω εἰμί μόνος ὁ πρόκειμαι , ἀλλά καί ὁ μετά καθαρός Καρδία ἀφίημι , ὁ οὗτος διάκειμαι , ὡς αὐτός προσαίνω ὁ Χριστός . τις γάρ , εἰμί μή φωνή ἀκούω ; ἀλλά ὁράω αὐτός χαίρω · μᾶλλον δέ καί φωνή ἀκούω , φθέγγομαι αὐτός διά ὁ εὐαγγελιστής .