joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0170.1
λου·ντοῦ · ἐστιν , ἡ ὅτι καὶ ἀδυνάτους ἐπικυροῦσι , καὶ ὅτι θεομάχοι ἐντεῦθεν πάλιν εὑρίσκονται . Τί οὖν ; οἱ περὶ Θεοδᾶν οὐκ ἔλαβον ἀφ᾽ ἐαυτῶν ; Ἐλαβον , ἀλλ᾽ εὐθέως διελύθησαν καὶ ἀπώλοντο · τὰ δὲ τοῦ Χριστοῦ οὕτω τοιαῦτα . Ἐντεῦθεν αὐτοῦ καὶ παραμυθεῖται ἡρέμα , δείκνυς ὅτι οὐκ ἄνθρωπος , ἀλλὰ Θεός ἐστιν ὁ παρανοδικιμῶν αὐτοῦς . Ὦθεν εἰ καὶ λαμπρὰ τὰ ἔκτεινον , καὶ πάντες πρὸς αὐτὸν ἔρχονται , θαυμάζειν οὐ χρή · [ 167 ] τοιαῦτα γὰρ τὰ ὄντα , καὶ Θεὸς ἐστιν τὰ ταῦτα κατασκευάζων · οὐδὲ γὰρ τοιαῦτα ἴσχυσε ποτε ἄ . Τὰ μὲν οὖν ἀνθρώπινα ἄπαντα , εὐρύρατα καὶ σαθρά , καὶ καταρρεῖ ταχέως καὶ ἀπίλλυται · ταῦτα δὲ οὐ τοιαῦτα · οὐκ ἄρα ἄνθρωπος . Καὶ ὅρα πῶς στε εἶπον , Ἄ σύ μεμαρτύρηκας , τότε καὶ τοῦτο ὁ φωνὸν προβαλεῖσθαι εἰς τὸν τοῦ Χριστοῦ καθ᾽ ἄπρεσιν , εἰς αὐτοῦ αὐτὸ περιεῖρεψεν . Καὶ γὰρ πρότερον δείξας ὅτι οὐ πρὸς τῆς αὐτοῦ μαρτυρίας τὸ λάμψαι αὐτῷ γέγονε , μετὰ ταῦτα ἐντεῦθεν αὐτοῦς ἐπιστομίζει , Οὐ δύνασθε , λέγων , ἀνθρώπου ἀφ᾽ ἑαυτοῦ λαμβάνειν οὐδὲ ἕν , ἐὰν μὴ ἡ δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ . Τί ἐστι τοῦτο ; Εἰ ὅλως ἐγχεθε δ τῆς ἡμῶν μαρτυρίας , φησί , καὶ ἀληθῆ τούτην ἡγεῖσθε , μᾶλιστα δὲ τὰς πρῶτον μάλιστα οὐκ ἡμῖν ἔκτεινον , ἀλλ᾽ ἐκείνῳ ἡμῶν προτιμῶν ἔχρην . Τί γὰρ ἐμαρτύρησα ; Ὦμᾶς καλῶ τούτου μάρτυρας . Διὸ καὶ ἐπάγει · Αὐτοὶ ὑμεῖς μοι * μαρτυρεῖτε , ὅτι εἶπον , ὅτι Οὐκ εἰμὶ ἐγὼ Χριστός , ἀλλ᾽ ἀπεσταλμένος εἰμὶ ἔμπροσθεν ἐκείνου . Εἰ τοίνυν ἐχόμενοι τῆς ἡμῶν μαρτυρίας ταῦτα προτείνεσθε μοι λέγοντες ἄ , Ἄ σύ μεμαρτύρηκας , οὐ μόνον οὐδὲν ἠλάττωται ἐκ τοῦ τὴν ἡμῶν δέξασθαι μαρτυρίαν , ἀλλὰ πλεονεκτεῖ μάλιστα ἐκ τούτου · ἄλλως τε οὐδὲ μὴ ἡ μαρτυρία , ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ ἦν . Ὦστε εἰ ἀξιοπίστος ὑμῖν εἶναι δοκοῦ , μετὰ τῶν ἄλλων καὶ τοῦτο εἴποι , ὅτι Ἀπεσταλμένος εἰμὶ ἔμπροσθεν ἐκείνου . Ὦρῶς πῶς δεῖκνυσὶ κατὰ μικρὸν ὁσίαν τὴν φωνὴν οὖσαν ; Ὦ γὰρ λέγει , τοιούτῳ ἐστι · Διάκονός εἰμι , καὶ τὰ τοῦ πέμψαντος λέγω , οὐκ ἀνθρωπίνῃ χάριτι κολακεύων αὐτόν , ἀλλὰ τῷ Πατρὶ αὐτοῦ τῷ πέμψαντί με διακονοῦμενος . Οὐκ ἄρα ἐχαιρόσαμην τὴν μαρτυρίαν , ἀλλ᾽ ὅπερ ἀπεστάλην εἰπεῖν , εἶπον . Μὴ τοίνυν διὰ τοῦτο νομίζετε μέγαν εἶναι ἐμέ . Τοῦτο γὰρ ἐκείνῳ δείκνυσιν μέγαν . Ὦ γὰρ Κύριος τῶν πραγμάτων ἐκείνός ἐστιν . Ὦ καὶ ὁμῶν πάλιν ἐπάγει καὶ λέγει · Ὦ ἔχων τὴν νυμφῆν , νυμφίος ἐστιν · ὁ δὲ φίλος τοῦ νυμφίου ὁ ἑστηκὼς καὶ ἀκούων αὐτοῦ , χαρὰ χαίρει διὰ τὴν φωνὴν τοῦ νυμφίου . Καὶ πῶς ὁ εἶπων , Οὐκ εἰμὶ Δεῖος . Δύσαι αὐτοῦ τὸν ἰμάτια τοῦ ὑποδήματος , φίλον αὐτοῦ νῦν φησιν ἑαυτὸν εἶναι ; Οὐκ ἐπαίρων τὸ καθ᾽ ἑαυτὸν , οὐδὲ κομπάζων ταῦτα λέγει , ἀλλὰ δείξει βουλόμενος , ὅτι καὶ αὐτὸς τοῦτο μάλιστα σπεύδει , καὶ οὐτε ἄκοντος αὐτοῦ οὐδὲ λυπουμένου ταῦτα γίνεται , ἀλλ᾽ ἐπιθυμοῦντος καὶ σπουδάζοντος , καὶ ὅτι ταῦτά ἐστιν ὑπὲρ ὧν μάλιστα πάντα ἐπατρεταν · ἄ καὶ σφόδρα συνετοῦς διὰ τῆς τοῦ φίλου επροσηγρίας ἐδήλωσεν . Οὐ γὰρ οὕτως οἱ διάκονοι τῶν νυμφίων , ὡς οἱ φίλοι χαίρουσι καὶ εὐφραίνονται ἐν τοῖς τοιούτοις . Οὐ τοίνυν τὸ ὁμότιμον ἄπαγε · ἀλλὰ δὲ πολὺ τῆς ἡδονῆς παραστήσει βουλήμενος , ἄμα δὲ καὶ συγκαταβαίνων αὐτῶν τῇ ἀσθενεία , φίλον ἑαυτὸν λέγει εἶναι . Ἐπεὶ καὶ τὴν διακονίαν ἠνέγκατο τῷ εἰπεῖν , ὅτι Ἀπεσταλμένος εἰμὶ ἔμπροσθεν ἐκείνου . [ 168 ] Διὰ δὲ ταῦτα καὶ τὸ νομίζεσθαι αὐτοῦς δυνάμενοι τολς γινωμένοις , φίλον ἑαυτὸν ἐκάλεσε τοῦ νυμφίου , δείκνυς ὅτι οὐ μόνον οὐ δακνεῖται , ἀλλὰ καὶ σφόδρα
Lemmas: λου·ντοῦ · εἰμί , ὁ ὅτι καί ἀδύνατος ἐπικυρόω , καί ὅτι θεομάχος ἐντεῦθεν πάλιν εὑρίσκω . τις οὖν ; ὁ περί Θεοδᾶς οὐ λαμβάνω ἀπό ἑαυτοῦ ; λαμβάνω , ἀλλά εὐθύς διαλύω καί ἀπόλλυμι · ὁ δέ ὁ Χριστός οὗτος τοιοῦτος . ἐντεῦθεν αὐτός καί παραμυθέομαι ἡρέμα , δείκνυμι ὅτι οὐ ἄνθρωπος , ἀλλά Θεός εἰμί ὁ παρανοδικιμῶν αὔτεος . ὤθω εἰμί καί λαμπρός ὁ ἐκτείνω , καί πᾶς πρός αὐτός ἔρχομαι , θαυμάζω οὖον χρή · [ 167 ] τοιοῦτος γάρ ὁ εἰμί , καί θεός εἰμί ὁ οὗτος κατασκευάζω · οὐδέ γάρ τοιοῦτος ἰσχύω ποτός ὅς . ὁ μέν οὖν ἀνθρώπινος ἅπας , εὐρύρατα καί σαθρός , καί καταρρέω ταχέως καί απιλλυος · οὗτος δέ οὖον τοιοῦτος · οὐ ἄρα ἄνθρωπος . καί ὁράω πῶς ΣΤΕ εἶπον , ὅς σῦς μαρτυρέω , τότε καί οὗτος ὁ φωνὸν προβάλλω εἰς ὁ ὁ Χριστός κατά ἄπρος , εἰς αὐτός αὐτός περιλέγω . καί γάρ πρότερος δείκνυμι ὅτι οὖον πρός ὁ αὐτός μαρτυρία ὁ λάμπω αὐτός γίγνομαι , μετά οὗτος ἐντεῦθεν αὔτεος ἐπιστομίζω , οὖον δύναμαι , λέγω , ἄνθρωπος ἀπό ἑαυτοῦ λαμβάνω οὐδέ εἷς , ἐάν μή ὁ δίδωμι αὐτός ἐκ ὁ οὐρανός . τις εἰμί οὗτος ; εἰμί ὅλως ἐγχέω δ ὁ ἐγώ μαρτυρία , φημί , καί ἀληθής τοῦτος ἡγέομαι , μάλιστα δέ ὁ πρῶτος μάλιστα οὐ ἐγώ ἐκτείνω , ἀλλά ἐκεῖνος ἐγώ προτιμάω χρή . τις γάρ μαρτυρέω ; ὠμός καλέω οὗτος μάρτυς . Διὸ καί ἐπάγω · αὐτός σύ ἐγώ * μαρτυρέω , ὅτι εἶπον , ὅτι οὐ εἰμί ἐγώ Χριστός , ἀλλά ἀποστέλλω εἰμί ἔμπροσθεν ἐκεῖνος . εἰμί τοίνυν ἔχω ὁ ἐγώ μαρτυρία οὗτος προτείνω ἐγώ λέγω ὅς , ὅς σῦς μαρτυρέω , οὖον μόνος οὐδείς ἐλασσόω ἐκ ὁ ὁ ἐγώ δέχομαι μαρτυρία , ἀλλά πλεονεκτέω μάλιστα ἐκ οὗτος · ἄλλως τε οὐδέ μή ὁ μαρτυρία , ἀλλά ὁ Θεός εἰμί . ὥστε εἰμί ἀξιόπιστος σύ εἰμί δοκέω , μετά ὁ ἄλλος καί οὗτος εἶπον , ὅτι ἀποστέλλω εἰμί ἔμπροσθεν ἐκεῖνος . ὁράω πῶς δείκνυμι κατά μικρός ὅσιος ὁ φωνή εἰμί ; ὦ γάρ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · Διάκονος εἰμί , καί ὁ ὁ πέμπω λέγω , οὐ ἀνθρώπινος χάρις κολακεύω αὐτός , ἀλλά ὁ πατήρ αὐτός ὁ πέμπω ἐγώ διακονέω . οὐ ἄρα χαίρω ὁ μαρτυρία , ἀλλά ὅσπερ ἀποστέλλω εἶπον , εἶπον . μή τοίνυν διά οὗτος νομίζω μέγας εἰμί ἐγώ . οὗτος γάρ ἐκεῖνος δείκνυμι μέγας . ὦ γάρ Κύριος ὁ πρᾶγμα ἐκεῖνος εἰμί . ὦ καί ὁμός πάλιν ἐπάγω καί λέγω · ὦ ἔχω ὁ νύμφη , νυμφίος εἰμί · ὁ δέ φίλος ὁ νυμφίος ὁ ἵστημι καί ἀκούω αὐτός , χαρά χαίρω διά ὁ φωνή ὁ νυμφίος . καί πῶς ὁ εἶπον , οὐ εἰμί Δῖος . δύο αὐτός ὁ ἱμάτιον ὁ ὑπόδημα , φίλος αὐτός νῦν φημί ἑαυτοῦ εἰμί ; οὐ ἐπαίρω ὁ κατά ἑαυτοῦ , οὐδέ κομπάζω οὗτος λέγω , ἀλλά δείκνυμι βούλομαι , ὅτι καί αὐτός οὗτος μάλιστα σπεύδω , καί οὐ ἄκων αὐτός οὐδέ λυπέω οὗτος γίγνομαι , ἀλλά ἐπιθυμέω καί σπουδάζω , καί ὅτι οὗτος εἰμί ὑπέρ ὅς μάλιστα πᾶς ἐπατρεταν · ὅς καί σφόδρα συνετός διά ὁ ὁ φίλος επροσηγρίας δηλόω . οὖον γάρ οὕτως ὁ διάκονος ὁ νυμφίος , ὡς ὁ φίλος χαίρω καί εὐφραίνω ἐν ὁ τοιοῦτος . οὖον τοίνυν ὁ ὁμότιμος ἀπάγω · ἀλλά δέ πολύς ὁ ἡδονή παρίστημι βούλομαι , ἄμη δέ καί συγκαταβαίνω αὐτός ὁ ἀσθένεια , φίλος ἑαυτοῦ λέγω εἰμί . ἐπεί καί ὁ διακονία φέρω ὁ εἶπον , ὅτι ἀποστέλλω εἰμί ἔμπροσθεν ἐκεῖνος . [ 168 ] Ζεύς δέ οὗτος καί ὁ νομίζω αὔτεος δύναμαι τολ γιγνώσκω , φίλος ἑαυτοῦ καλέω ὁ νυμφίος , δείκνυμι ὅτι οὖον μόνος οὖον δάκνω , ἀλλά καί σφόδρα