joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0306.4
Καὶ παράγων ὁ Ἰησοῦς εἶδεν ἀνθρώπου τυφλὸν ἐκ γενετῆς . Καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ , λέγοντες · Ῥαββί , τίς ἥμαρτεν , οὗτος , ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ , ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ ; σ . Καὶ παράγων ὁ Ἰησοῦς εἶδεν ἀνθρώπου τυφλὸν ἐκ γενετῆς . Σφόδρα φιλάνθρωπος ὤν , καὶ τῆς ἡμετέρας σωτηρίας κηδόμενος , καὶ τῶν ἀγνοημένων τὰ στόματα ἐμφράζει θελῶν , οὐδὲν τῶν εἰς αὐτὸν ἰκνόντων παραλιμπάνει , κἂν μηδεὶς ὁ προσέχων ἦ . Τοῦτο γοῦν καὶ ὁ Προφήτης εἰδὼς ἔλεγεν · Ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου , καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαι σε . Διὰ τοῦτο καὶ ἐνταῦθα , ἐπειδὴ τὸν λόγῳν ὑψηλὸν οὐκ ἐδέξαντο , ἀλλὰ καὶ δαιμονῶντα ἐκάλουν , καὶ ἀνελθεῖν ἐπεζήρουν , ἐξελθὼν ἐκ τοῦ ἱεροῦ , θεραπεύει τυφλὸν , τῇ τε ἀπουσίᾳ τὸν θυμὸν παραμυθούμενος , καὶ διὰ τῆς ἐργασίας τοῦ σημείου τὸ σκληρὸν αὐτῶν καὶ ἀπηνὲς καταμαλλίσσον , καὶ τὰ εἰρημένα πιστοῦμενος · καὶ ποιοῖ σημεῖον , οὐ τὸ τυχόν , ἀλλὰ τότε πρῶτον συμβάν . Ἀπὸ γὰρ τοῦ αἰῶνος , φησίν , οὐκ ἠκούσθη , ὅτι ἡνοιξέ τις ὀφθαλμοὺς τυφλοῦ γεγεννημένου . Τυφλοῦ μὲν γὰρ ἴσως ἠνοιξέ τις · γεγεννημένου δὲ , οὐκ ἐπὶ . Καὶ ὅτι ἐξελθὼν ἐκ τοῦ ἱεροῦ , ἐπὶ τὸ ἔργον ἦλθεν ἐπιχθές , δῆλον ἐκτίθεν · αὐτὸς γὰρ εἶδε τὸν τυφλὸν , οὐχ ὁ τυφλὸς αὐτῷ προσῆλθε · καὶ οὕτω σπουδαίως ἀνέβλεψεν , ὡς καὶ τοὺς μαθητὰς αἰσθήσιν παρασχένη . Ἀπὸ τοῦ γοῦν καὶ ἐπὶ τὴν ἐρώτησιν ἦλθον . Ὑφάντες γὰρ αὐτὸν σπουδαίως προσέχοντα , ἐπυνθάνοντο λέγοντες · Τίς ἥμαρτεν , οὗτος , ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ ; Ἐσφαλμένη ἡ ἐρώτησις . Πῶς γὰρ ἂν ἥμαρτε , πρὶν ἢ γεννηθῆναι ; πῶς δὲ , τῶν γονέων ἀμαρτόντων , αὐτὸς ἂν ἐκολάσθη ; Πόθεν οὖν ἤλθον ἐπὶ τὴν ἐρώτησιν ταύτην ; Πρὸ τοῦτο τὸν παραλελυμένον θεραπεύσων , ἔλεγεν · Ὡδοὺ ὀνῆς γένους · μηκέτι ἀμαρτάνε . Οὕτοι τοίνυν ἐνγησάμενοι , ὅτι ἐκεῖνος δι’ ἀμαρτίας παρελθὼν , λέγουσιν · Ἐστω , ἐκεῖνος δὲ ἀμαρτήματα παρελθὼν · περὶ τούτου δὲ τί ἂν εἴποις ; οὗτος ἥμαρτεν ; Ἄλλ’
Lemmas: καί παράγω ὁ Ἰησοῦς ὁράω ἄνθρωπος τυφλός ἐκ γενετή . καί ἐρωτάω αὐτός ὁ μαθητής αὐτός , λέγω · ῥαββί , τίς ἁμαρτάνω , οὗτος , ἢ ὁ γονεύς αὐτός , ἵνα Τυφλὸς γεννάω ; Σ . καί παράγω ὁ Ἰησοῦς ὁράω ἄνθρωπος τυφλός ἐκ γενετή . σφόδρα φιλάνθρωπος εἰμί , καί ὁ ἡμέτερος σωτηρία κήδω , καί ὁ αγνοημένος ὁ στόμα ἐμφράζω ἐθέλω , οὐδείς ὁ εἰς αὐτός ἱκνέομαι παραλιμπάνω , κἀν μηδείς ὁ προσέχω εἰμί . οὗτος γοῦν καί ὁ Προφήτης εἰδοί λέγω · ὅπως εἄν δικαιόω ἐν ὁ λόγος σύ , καί νικάω ἐν ὁ κρίνω σύ . Ζεύς οὗτος καί ἐνταῦθα , ἐπεί ὁ λόγος ὑψηλός οὐ δέχομαι , ἀλλά καί δαιμονάω καλέω , καί ἀνέρχομαι ἐπεζήρουν , ἐξέρχομαι ἐκ ὁ ἱερός , θεραπεύω τυφλός , ὁ τε ἀπουσία ὁ θυμός παραμυθέομαι , καί διά ὁ ἐργασία ὁ σημεῖον ὁ σκληρός αὐτός καί ἀπηνής καταμαλλιεννυω , καί ὁ εἴρω πιστόω · καί ποιέω σημεῖον , οὖον ὁ τυγχάνω , ἀλλά τότε πρῶτος συμβαίνω . ἀπό γάρ ὁ αἰών , φημί , οὐ ἀκούω , ὅτι ανοίγω τις ὀφθαλμός τυφλός γεννάω . τυφλός μέν γάρ ἴσως ανοίγω τις · γεννάω δέ , οὐ ἐπί . καί ὅτι ἐξέρχομαι ἐκ ὁ ἱερός , ἐπί ὁ ἔργον ἔρχομαι ἐπιχθές , δῆλος ἐκτίθημι · αὐτός γάρ ὁράω ὁ τυφλός , οὐ ὁ Τυφλὸς αὐτός προσέρχομαι · καί οὗτος σπουδαῖος ἀναβλέπω , ὡς καί ὁ μαθητής αἴσθησις παρέχω . ἀπό ὁ γοῦν καί ἐπί ὁ ἐρώτησις ἔρχομαι . Υφαντής γάρ αὐτός σπουδαῖος προσέχω , πυνθάνομαι λέγω · Τῖς ἁμαρτάνω , οὗτος , ἢ ὁ γονεύς αὐτός ; σφάλλω ὁ ἐρώτησις . Πῶς γάρ εἄν ἁμαρτάνω , πρίν ἢ γεννάω ; πῶς δέ , ὁ γονεύς ἁμαρτάνω , αὐτός εἄν κολάζω ; πόθεν οὖν ἔρχομαι ἐπί ὁ ἐρώτησις οὗτος ; πρό οὗτος ὁ παραλύω θεραπεύω , λέγω · οἰδέω Ὀνής γένος · μηκέτι ἁμαρτάνω . οὕτος τοίνυν ἐνγησάμενοι , ὅτι ἐκεῖνος διά ἁμαρτία παρέρχομαι , λέγω · ἵστημι , ἐκεῖνος δέ ἁμάρτημα παρέρχομαι · περί οὗτος δέ τίς εἄν εἶπον ; οὗτος ἁμαρτάνω ; ἄλλος