joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0393.1
ἡμᾶς αὐτῶν ἐταράχθησαν , πολλῷ μᾶλλον ταῖς ὀψείαις . Μειλιζόμενος τοὺν αὐτοὺς καὶ τῷ λόγῳ καὶ τῇ ἐρωτήσει , προδοτοῦσθαι καὶ συγχωρεῖ ἀναπεσεῖν ἐπὶ τὸ σῶθος . Σκοπεῖ δὲ αὐτὸν καὶ τὸ ἀδολεσκόουν . Οὐ γὰρ εἶπε τὸ ὄνομα , ἀλλὰ ὅτι Ὀρ ἠγάπα · καθάπερ καὶ Παῦλος , ὅτε ἔλεγεν · Οἶδα ἄνθρωπον πρὸ ἑκτῶν δεκαετηρίδων . Τότε δὲ πρῶτον αὐτὸν ἐλέγχει ὁ Ἰησοῦς , καὶ οὐδὲ τότε ὀνομάσθι · ἀλλὰ πῶς ; Ἡ ἐγὼ βάψας τὸ ψωμίον ἐπιδώσω . Καὶ ὁ τρόπος ἐντετραπκὼς · οὐδὲ γὰρ τὴν τράπεζαν ἠθέλησεν , τοῦ αὐτοῦ ἄρτου κοινωνήσας . Ἔστιν , ἡ κοινωνία τῶν αὐτῶν οὐκ ἐνἐτρέφει · τὸ καὶ παρ᾽ αὐτοῦ διδάσθαι τὸ ψωμίον , τίνα εἶναι ἄν ἐπεσπάσατο ; Ἄλλ᾽ οὐκ ἐκείνων . Διὸ καὶ Ὀ σατανᾶς τότε εἰσῆλθεν εἰς αὐτόν , γελῶντας αὐτὸν τῆς ἀναίσχυντίας . Ἐως γὰρ ἦν τοῦ χοροῦ , οὐκ ἐτόλμα ἐπιπθεῖν , ἀλλ᾽ ἐξωθεν προσβάλλειν · ἐπειδὴ [ 424 ] δὲ δήλον αὐτὸν ἐποίησε καὶ ἀφώρισεν , ἐπεπτήσεν λοιπὸν μετὰ ἀδείας · οὐδὲ γὰρ ἔδει τοιούτον ὄντα καὶ ἀδιόρθωτον οὕτω πολὺ μένοντα κατέχειν ἔνδον . Διὰ τοῦτο καὶ ἐξέβαλεν αὐτὸν λοιπὸν , καὶ ἀπομυθθέντα λαμβάνει τότε ἐκεῖνος , καὶ καταλιπὼν αὐτοὺς ἐξῆλθε νυκτὸς b . Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς · Ἐταῖρε , ὁ ποιεῖς , ποίησον τάχιον . Καὶ οὐδεὶς ἔγνω τῶν ἀνακειμένων . β᾽ . Βαβαί , πόση ἡ ἀναίσχυνσία ! πῶς οὐκ ἐμαλάχησεν , οὐδὲ ἠσχύνθη , ἀλλὰ ἀναίσχυντότερος γενόμενος ἔζησεν ! Τὸ δέ , Ποίησον τάχιον , οὐ προσταττόντος ἐστίν , οὐδὲ συμβουλεύοντος , ἀλλ᾽ ἀνειδίζοντος καὶ δεικνύντος , ὅτι αὐτὸς μὲν ἑδοῦλος διαφθορᾶς ἦν · ἐπειδὴ δὲ ἀδιόρθώτως εἶχεν , ἀφήσιν αὐτόν . Καὶ τοῦτο οὐδεὶς , φησίν , ἔγνω τῶν ἀνακειμένων . Πολλὴν ἄν τις ἐνταῦθα ἀπορίαν εὑροῖ , εἰ γε , ἐρωτησάντων τῶν μαθητῶν , τίς ἐστι , λέγει · Ἡ βάψας τὸ ψωμίον ἐπιδώσω , καὶ οὐδὲ οὕτω συνέην · πλὴν εἰ μὴ λάθρα εἴρηχεν , ὥστε μηδεὶς ἀκούσαι . Καὶ γὰρ ὁ Ἰωάννης διὰ τοῦτο παρὰ τὸ στήθος ἀναπεσών , ἐρωτᾷ μονόνοιχῃ πρὸς τὸ ὦς , ὥστε μὴ γενέσθαι φανερὸν τὸν προδοτήν · καὶ ὁ Χριστὸς οὕτως ἀπεκρίνατο , καὶ οὐδὲ τότε αὐτὸν ἐποίησε φανερόν · καὶ ὁ μὲν καὶπερ ἐμφαντικῶς εἰπών , Ἐταῖρε , ὁ ποιεῖς , ποίησον τάχιον · οἱ δὲ οὐδὲ οὕτω συνέλασαν c . Τοῦτο δὲ λῆψαι , δεικνύς ὅτι διηγεῖτο πρὸς τοὺς Ἄνυδαίους εἰρημένα ἦν αὐτῷ περὶ τοῦ θανάτου . Καὶ γὰρ πρὸς ἐκείνους εἴρηχε τῷ , Ἔξουσίαν ἔχω δεῖραι τὴν ψυχήν μου , καὶ ἔξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν · καὶ , Οὐδεὶς αἴρει αὐτήν ἀπ᾽ ἐμοῦ . Ἐως γοῦν κατεῖχεν , οὐδεὶς ἔσχυσεν · ἐπειδὴ δὲ ἀφήκε λοιπὸν , εὐχολον τότε τὸ πρᾶγμα γίνεται . Ταύτ᾽ οὖν ἀπαντα αἰνιττόμενος εἶπεν , Ὀ ποιεῖς , ποίησον τάχιον · καὶ οὐδὲ τότε αὐτὸν δήλον ἐποίησε d . Τάχα γὰρ ἄν αὐτὸν καὶ διέσπασαν , τάχα ἄν ὁ Πέτρος καὶ ἀνέλεν αὐτόν . Διὰ τοῦτο Οὐδεὶς ἔγνω τῶν ἀνακειμένων . Ἄρα οὐδὲ ὁ Ἰωάννης ; Οὐδ᾽ οὗτος · οὐ γὰρ ὁ προεδοξάσκει , ὅτι μαθητὴς ἐπὶ τοσούτων χορήσει e παρανομίας . Ἐπειδὴ γὰρ πόρρω τῆς τοιαύτης πονηρίας ἦσαν , οὐδὲ περὶ ἑτέρων τοιαῦτα ὑποπτεύειν εἶχον . Ὡσπερ οὖν ἐμπροσθεν αὐτοῖς εἶπεν , ὅτι Οὐ περὶ πάντων λέγω , καὶ οὐδαμοῦ ἐξεκάλυψεν · οὕτω καὶ ἐνταῦθα ἐνώμιαν περὶ ἑτέρου λέγεσθαι . Ἡν δὲ ῥῆς ὁὐκ ἐξῆλθε , φησὶ . Διὰ τί μοι τὸν καιρὸν λέγεις ; Ἵνα μάθῃς τὴν ἰλαότητα , ὅτι οὐδὲ ὁ καιρὸς αὐτὸν ἐπέσχε τῆς ὀργῆς . Ἄλλ᾽ οὐδὲ τοῦτο αὐτὸν κατὰδηλον ἐποίησε . Ἐκεῖνοι γοῦν φόβῳ κατεχύμενοι f καὶ ἀγνοίᾳ πολλῇ τότε τεθορυβητο , καὶ τὴν μὲν ἀληθῆ τῶν εἰρημένων αἰτίαν οὐκ ἤδεισαν · ὑπώπτευον δέ , ὅτι ὁ Τοῖς πένησιν Ἰνα τι δῶ , ταῦτα ἔλεγεν . Πολλὴν γὰρ ἐποιεῖτο τῶν πτωχῶν τὴν ἐπιμέλειαν , διδάσκων καὶ ἡμᾶς πολλὴν ὑπὲρ τούτου ποιείσθαι σπουδήν . Ἐδίδουν δὲ οὐχ ἀπλῶς , ἀλλ᾽ ἐπειδὴ τὸ γλωσσοκόμον εἶχε · καίτοι γε ἡ οὐδεὶς φαίνεται προσενεγκὼν αὐτῷ χρήματα · ὅτι δὲ μὲν ἔκφερον αὐτὸν ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αἱ μαθητίαι , εἶπε · τοῦτο δὲ [ 425 ] οὐδαμοῦ ἠξίωσε . Πῶς δέ , μὴ πᾶσαν , μὴ χαλκόν , μὴ ῥάβδον καλεῦσιν ἐπιφέρεσθαι , γλωσσοκόμον ἐπεφέρετο πρὸς τὴν τῶν πενήτων διακονίαν ; Ἵνα μάθῃς , ὅτι καὶ τὸν σφόδρα ἀκτήμονα καὶ ἐσπαρωμένον τοῦτον δεῖ τοῦ μέρους πολλὴν ποιεῖσθαι τὴν πρόνοιαν . Πολλὰ γὰρ πρὸς τὴν ἡμετέραν οἰκονομίαν διδασκαλίαν ἐπράττε . Τοῦτο οὖν καὶ λέγειν ἐνόμιζον οἱ μαθηταί , ἵνα τοῖς πένθη τι δῶ . Καὶ οὐδὲ τοῦτο ἐνέτρεψε , τὸ μέχρις ἑσχάτης ἡμέρας μὴ θέλησαι αὐτὸν παραδειγματίσασθαι . Τοῦτο καὶ ἡμᾶς δεῖ ποιεῖν , καὶ μὴ ἐκπομπεύειν τὰ τῶν συνόντων ἁμαρτήματα , κἂν ἀνάτως ἔχωσι . Καὶ γὰρ καὶ μετὰ ταῦτα ἐλθόντι προδοῦναι φήμην ἔδωκε , καὶ κατεδέξατο πράγματα τοσούτων , καὶ ἐπὶ τῷ πολλῷ τολμηρότερον προσῆκε , τὸν σταυρὸν αὐτὸν i , τὸν θάνατον τὸν ἐπονειδιστον · καὶ πάλιν ἐκεῖ τὸν αὐτοῦ φιλανθρωπίαν ἐπεδείξατο . Καὶ δέξαι ἐνταῦθα τὸ πρᾶγμα καλεῖ , διδάσκων ἡμᾶς ὅτι οὐδὲν οὕτως αἰσχρὸν καὶ ἐπονειδιστον , ὁ μὴ λαμπρότερον ποιεῖ τὴν μετάνοιαν , ὅταν κατὰ Θεὸν γίνηται . Μετὰ γοῦν τὸ ἐξελθεῖν τὸν Ἰούδαν ἐπὶ τὸ i παραδοῦναι , λέγει · Νῦν ἐδοξάσθη ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου · ταύτην πεπτικώτας τοὺς λογισμοὺς τῶν μαθητῶν ἀνίστησι , καὶ παῖδων μὴ μόνον μὴ κατηρεῖν , ἀλλὰ καὶ χαίρειν . Διὰ τοῦτο καὶ Πέτρῳ k ἐξ ἀρχῆς ἐπετίμησεν . Τὸ γὰρ ἐν θανάτῳ γενόμενον περιγενέσθαι θανάτῳ , δόξα μεγάλη . Καὶ τοῦτο ἐκεῖνον δ περὶ ἑαυτοῦ ἔλεγεν · Ὅταν ὑψωθῶ , τότε γνῶσεσθε ὅτι ἐγὼ εἰμι · καὶ πάλιν , Δύσατε τὸν ῥαββ τοῦτον · καὶ πάλιν , Σημεῖον οὐ δοθήσεται ὑμῖν , εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ . Πῶς γὰρ οὐ δόξα μεγάλη , τὸ καὶ μετὰ θανάτου ἰσχύσαι τῶν πρὸ τοῦ θανάτου μεῖζονα . Ἵνα γὰρ πιστεύσῃ ἡ ἀνάστασις , μεῖζονα εἰργάζοντο οἱ μαθηταί . Εἰ δὲ μὴ ἔζη , καὶ Θεὸς ἦν , πῶς ἐν ὀνόματι αὐτοῦ τοσαῦτα εἰργάσαντο οὗτοι ; Καὶ ὁ Θεὸς δοξάσει αὐτόν . Τί ἐστι , Καὶ ὁ Θεὸς δοξάσει αὐτόν ἐν ἐαυτῷ ; Τοῦτέστι , δι᾽ ἑαυτοῦ , οὐ δι᾽ ἑτέρου . Καὶ εὐθέως δοξάσει αὐτόν · τοῦτέστιν , ἅμα τῷ σταυρῷ . Οὐδὲ γὰρ διὰ χρόνου πολλοῦ , φησίν , οὐδὲ τὸν μακρὸν τῇ ἀναστάσεως ἀναμένει καιρόν , οὐδὲ τότε δεῖξει λαμπρόν , ἀλλ᾽ εὐθέως ἐν αὐτῇ τῷ σταυρῷ τὰ λαμπρὰ φανείται . Ὁ γοῦν ἥλιος ἐσκοτίσθη m , αἱ πέτραι ἐρράγησαν , τὸ καταπέτασμα ἐσχίσθη , πολλὰ σώματα τῶν κοιμημένων ἀγίων ἠγέρθη , ὁ τάφος σήμαντος εἶχε , καὶ φύλακες παρακελεύοντο n , καὶ ἐπικαίμενον τῷ σώματι τοῦ λίθου , ἀνέστη τὸ σῶμα · τεσσαράκοντα ἡμέραι παρέλθον , καὶ ἡ τοῦ Πνεύματος ἦλθε χορτή , καὶ πάντες αὐτὸν εὐθέως ἀνεκήρυξαν . Τοῦτό ἐστι , Δοξάσει αὐτὸν ἐν ἐαυτῷ m , καὶ εὐθέως δοξάσει αὐτόν · οὐ δι᾽ ἀγγέλων καὶ ἀρχαγγέλων , οὐδὲ δι᾽ ἄλλης τινὸς δυνάμεως , ἀλλὰ δι᾽ ἑαυτοῦ . γ᾽ . Πῶς δὲ καὶ ἐδόξατε δι᾽ αὐτοῦ ; Πάντα πρᾶξας τὰ πρὸς δόξαν τοῦ Υἱοῦ · καίτοι πάντα τὸ Υἱὸς ἐποίησεν . Ὀρᾷς δὲ τὰ ὑπ᾽ αὐτοῦ γινόμενα τῷ Πατρὶ ἐπαινοῦντι ; [ 426 ] Τεκνία , ἐτι μικρὸν μεθ᾽ ὑμῶν εἰμι . Ζητησέσεδ
Lemmas: ἐγώ αὐτός ταράσσω , πολύς μᾶλλον ὁ ὄψιος . μειλιζω ὅς αὐτός καί ὁ λόγος καί ὁ ἐρωτάω , προδοτουω καί συγχωρέω ἀναπίπτω ἐπί ὁ σῴζω . σκοπέω δέ αὐτός καί ὁ ἀδολεσκόουν . οὖον γάρ εἶπον ὁ ὄνομα , ἀλλά ὅτι Ὅρ ἀγαπάω · καθάπερ καί Παῦλος , ὅτε λέγω · οἶδα ἄνθρωπος πρό ἕκτος δεκαετηρίδα . τότε δέ πρῶτος αὐτός ἔλεγχος ὁ Ἰησοῦς , καί οὐδέ τότε ὄνομα · ἀλλά πῶς ; ὁ ἐγώ βάπτω ὁ ψωμίον ἐπιδίδωμι . καί ὁ τρόπος ἐντρέπω · οὐδέ γάρ ὁ τράπεζα ἐθέλω , ὁ αὐτός ἄρτος κοινωνέω . ἔρτις , ὁ κοινωνία ὁ αὐτός οὐ ἐντρέφω · ὁ καί παρά αὐτός διδάσκω ὁ ψωμίον , τίς εἰμί ἄν ἐπισπάω ; ἄλλος οὐ ἐκεῖνος . Διὸ καί ὁ Σατανᾶς τότε εἰσέρχομαι εἰς αὐτός , γελάω αὐτός ὁ ἀναισχυντία . ἠώς γάρ εἰμί ὁ χορός , οὐ τολμάω ἐπιπίπτω , ἀλλά ἐξωθεν προσβάλλω · ἐπεί [ 424 ] δέ δῆλος αὐτός ποιέω καί ἀφορίζω , πίπτω λοιπός μετά ἄδεια · οὐδέ γάρ ἐσθίω τοιοῦτος εἰμί καί ἀδιόρθωτος οὗτος πολύς Μένων καταχέω ἔνδον . Ζεύς οὗτος καί ἐκβάλλω αὐτός λοιπός , καί ἀπομύω λαμβάνω τότε ἐκεῖνος , καί καταλείπω αὐτός ἐξέρχομαι νύξ b . Λέγος αὐτός ὁ Ἰησοῦς · Ἑταῖρος , ὁ ποιέω , ποιέω τάχα . καί οὐδείς γιγνώσκω ὁ ἀνάκειμαι . βε . βαβαί , πόσος ὁ ἀναίσχυνσία ! πῶς οὐ μαλάσσω , οὐδέ ἀεισχύνω , ἀλλά ἀναίσχυντος γίγνομαι ζῶ ! ὁ δέ , Ποίησος τάχα , οὖον προστάσσω εἰμί , οὐδέ συμβουλεύω , ἀλλά ἀνειδίζοντος καί δείκνυμι , ὅτι αὐτός μέν ἑδοῦλος διαφθορά εἰμί · ἐπεί δέ ἀδιορθώτως ἔχω , ἀφίημι αὐτός . καί οὗτος οὐδείς , φημί , γιγνώσκω ὁ ἀνάκειμαι . Πολύς ἄν τις ἐνταῦθα ἀπορία εὑρίσκω , εἰμί γε , ἐρωτάω ὁ μαθητής , τίς εἰμί , λέγω · ὁ βάπτω ὁ ψωμίον ἐπιδίδωμι , καί οὐδέ οὗτος σύνειμι · πλήν εἰμί μή λάθρῃ λέγω , ὥστε μηδείς ἀκούω . καί γάρ ὁ Ἰωάννης διά οὗτος παρά ὁ στήθος ἀναπίπτω , ἐρωτάω μονόνοιχῃ πρός ὁ οὖς , ὥστε μή γίγνομαι φανερός ὁ προδότης · καί ὁ Χριστός οὕτως ἀποκρίνω , καί οὐδέ τότε αὐτός ποιέω φανερός · καί ὁ μέν καίπερ ἐμφαντικός εἶπον , Ἑταῖρος , ὁ ποιέω , ποιέω τάχα · ὁ δέ οὐδέ οὗτος συνελαύνω c . οὗτος δέ λαμβάνω , δείκνυμι ὅτι διηγέομαι πρός ὁ ανυδαις εἴρω εἰμί αὐτός περί ὁ θάνατος . καί γάρ πρός ἐκεῖνος λέγω ὁ , Ἐξουσία ἔχω δέρω ὁ Ψυχή ἐγώ , καί ἐξουσία ἔχω πάλιν λαμβάνω αὐτός · καί , οὐδείς ἀείρω αὐτός ἀπό ἐγώ . ἠώς γοῦν κατέχω , οὐδείς ἔχω · ἐπεί δέ ἀφίημι λοιπός , ευχολος τότε ὁ πρᾶγμα γίγνομαι . αὐτός οὖν ἅπας αἰνίσσομαι εἶπον , ὁ ποιέω , ποιέω τάχα · καί οὐδέ τότε αὐτός δῆλος ποιέω d . Τάχα γάρ ἄν αὐτός καί διασπάω , τάχα ἄν ὁ Πέτρος καί ἀναιρέω αὐτός . Ζεύς οὗτος οὐδείς γιγνώσκω ὁ ἀνάκειμαι . ἄρας οὐδέ ὁ Ἰωάννης ; οὐ οὗτος · οὖον γάρ ὁ προδοξάζω , ὅτι μαθητής ἐπί τοσοῦτος χορώ e παρανομία . ἐπεί γάρ πόρρω ὁ τοιοῦτος πονηρία εἰμί , οὐδέ περί ἕτερος τοιοῦτος ὑποπτεύω ἔχω . ὡς οὖν ἔμπροσθεν αὐτός εἶπον , ὅτι οὖον περί πᾶς λέγω , καί οὐδαμοῦ ἐκκαλύπτω · οὗτος καί ἐνταῦθα ἐνώμιαν περί ἕτερος λέγω . ἐάν δέ ῥάζω οὐ ἐξέρχομαι , φημί . Ζεύς τίς ἐγώ ὁ καιρός λέγω ; ἵνα μανθάνω ὁ ἴλαος , ὅτι οὐδέ ὁ καιρός αὐτός ἐπέχω ὁ ὀργή . ἄλλος οὐδέ οὗτος αὐτός κατάδηλος ποιέω . ἐκεῖνος γοῦν φόβος κατέχω f καί ἄγνοια πολύς τότε θορυβέω , καί ὁ μέν ἀληθής ὁ εἴρω αἴτιος οὐ ἠδείδω · ὑποπτεύω δέ , ὅτι ὁ ὁ πένης ἵνα τίς δήω , οὗτος λέγω . πολύς γάρ ποιέω ὁ πτωχός ὁ ἐπιμέλεια , διδάσκω καί ἐγώ πολύς ὑπέρ οὗτος ποιέω σπουδή . δίδωμι δέ οὐ ἀπλόος , ἀλλά ἐπεί ὁ γλωσσοκομεῖον ἔχω · καίτοι γε ὁ οὐδείς φαίνω προσφέρω αὐτός χρῆμα · ὅτι δέ μέν ἐκφέρω αὐτός ἐκ ὁ ὑπάρχω ὁ μαθητιάω , εἶπον · οὗτος δέ [ 425 ] οὐδαμοῦ ἀξιόω . Πῶς δέ , μή πᾶς , μή χαλκός , μή ῥάβδος καλέω ἐπιφέρω , γλωσσοκομεῖον ἐπιφέρω πρός ὁ ὁ πένης διακονία ; ἵνα μανθάνω , ὅτι καί ὁ σφόδρα ἀκτήμων καί σπαράω οὗτος δεῖ ὁ μέρος πολύς ποιέω ὁ πρόνοια . Πολύς γάρ πρός ὁ ἡμέτερος οἰκονομία διδασκαλία πράσσω . οὗτος οὖν καί λέγω νομίζω ὁ μαθητής , ἵνα ὁ πένθος τίς δήω . καί οὐδέ οὗτος ἐντρέπω , ὁ μέχρι ἔσχατος ἡμέρα μή ἐθέλω αὐτός παραδειγματίζω . οὗτος καί ἐγώ δεῖ ποιέω , καί μή ἐκπομπεύω ὁ ὁ σύνειμι ἁμάρτημα , κἀν ἄνατος ἔχω . καί γάρ καί μετά οὗτος ἔρχομαι προδίδωμι φήμη δίδωμι , καί καταδέχομαι πρᾶγμα τοσοῦτος , καί ἐπί ὁ πολύς τολμηρός προσήκω , ὁ σταυρός αὐτός i , ὁ θάνατος ὁ ἐπονειδίζω · καί πάλιν ἐκεῖ ὁ αὐτός φιλανθρωπία ἐπιδείκνυμι . καί δέχομαι ἐνταῦθα ὁ πρᾶγμα καλέω , διδάσκω ἐγώ ὅτι οὐδείς οὕτως αἰσχρός καί ἐπονειδίζω , ὁ μή λαμπρός ποιέω ὁ μετάνοια , ὅταν κατά θεός γίγνομαι . μετά γοῦν ὁ ἐξέρχομαι ὁ Ἰούδας ἐπί ὁ i παραδίδωμι , λέγω · νῦν δοξάζω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος · οὗτος πεπτικός ὁ λογισμός ὁ μαθητής ἀνίστημι , καί παῖς μή μόνος μή καταίρω , ἀλλά καί χαίρω . Ζεύς οὗτος καί Πέτρος k ἐκ ἀρχή ἐπιτιμάω . ὁ γάρ ἐν θάνατος γίγνομαι περιγίγνομαι θάνατος , δόξα μέγας . καί οὗτος ἐκεῖνος δ περί ἑαυτοῦ λέγω · ὅταν ὑψόω , τότε γιγνώσκω ὅτι ἐγώ εἰμί · καί πάλιν , δύο ὁ ῥαββ οὗτος · καί πάλιν , σημεῖον οὖον δίδωμι σύ , εἰμί μή ὁ σημεῖον Ἰωνᾶς . Πῶς γάρ οὖον δόξα μέγας , ὁ καί μετά θάνατος ἰσχύω ὁ πρό ὁ θάνατος μείζων . ἵνα γάρ πιστεύω ὁ ἀνάστασις , μείζων ἐργάζομαι ὁ μαθητής . εἰμί δέ μή ζῶ , καί θεός εἰμί , πῶς ἐν ὄνομα αὐτός τοσοῦτος ἐργάζομαι οὗτος ; καί ὁ θεός δοξάζω αὐτός . τις εἰμί , καί ὁ θεός δοξάζω αὐτός ἐν αὐτός ; τουτέστι , διά ἑαυτοῦ , οὖον διά ἕτερος . καί εὐθύς δοξάζω αὐτός · τουτέστιν , ἅμα ὁ σταυρός . οὐδέ γάρ διά χρόνος πολύς , φημί , οὐδέ ὁ μακρός ὁ ἀνάστασις ἀναμένω καιρός , οὐδέ τότε δείκνυμι λαμπρός , ἀλλά εὐθύς ἐν αὐτός ὁ σταυρός ὁ λαμπρός φαίνω . ὁ γοῦν ἥλιος σκοτίζω m , ὁ πέτρα ῥήγνυμι , ὁ καταπέτασμα σχίζω , πολύς σῶμα ὁ κοιμάω Ἀγίων ἐγείρω , ὁ τάφος σῆμα ἔχω , καί φύλαξ παρακελεύω n , καί ἐπικαίω ὁ σῶμα ὁ λίθος , ἀνίστημι ὁ σῶμα · τεσσαράκοντα ἡμέρα παρέρχομαι , καί ὁ ὁ πνεῦμα ἔρχομαι Χόρτη , καί πᾶς αὐτός εὐθύς ἀνακηρύσσω . οὗτος εἰμί , δοξάζω αὐτός ἐν αὐτός m , καί εὐθύς δοξάζω αὐτός · οὖον διά ἄγγελος καί ἀρχάγγελος , οὐδέ διά ἄλλος τις δύναμις , ἀλλά διά ἑαυτοῦ . γε . Πῶς δέ καί δοκέω διά αὐτός ; Πάν πράσσω ὁ πρός δόξα ὁ υἱός · καίτοι πᾶς ὁ υἱός ποιέω . ὁράω δέ ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι ὁ πατήρ ἐπαινέω ; [ 426 ] τεκνίον , ἔτι μικρός μετά σύ εἰμί . Ζητησέσεδ