joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0082.3
α' . Τάχα πέρα τοῦ δεόντος ἐφάνημεν ὑμῖν ἐπαχθεῖς καὶ φορτικοὶ πρῶτον , πλεκτικωτέρω χρησάμενοι τῷ λόγῳ , καὶ μακρὰν κατὰ τὴς τῶν πολλῶν ῥάθυμίας ἀποτείναντες τὴν κατηγορίαν . Ἄλλ' εἰ μὲν αὐτὸ τοῦτο λυπήσει προελθόναι μόνον ὑμᾶς · ταῦτα ἐπράξαμεν , εἰκότως ἂν ἕκαστος ἐδυσχέραινεν · εἰ δὲ πρὸς τὸ συμφέρον ὑμῖν βλέποντες , τὴν ἐν τοῖς λόγοις χάριν παρεῖδομεν , εἰ καὶ μὴ ἀποδεῖξασθαι βουλεῖσθε τὴν προ-μηθείας ἡμᾶς , ἀλλὰ συγγνῶναι τῆς τοσαύτης ἂν εἴης δικαιοῖ φιλοστοργίας . Καὶ γὰρ καὶ σφόδρα δεδοίκα-μεν , μήποτε σπουδαζόντων μὲν ἡμῶν , ὑμῶν δὲ οὐκ ἐθελόντων τὴν αὐτὴν ἐπιδείξασθαι περὶ τὴν ἀχράσαν φιλοπονίαν , αἱ τῶν μελλόντων εὐθύναι χαλεπώτεραι γένηνται . Διὸ συνεχῶς ἀναγκαζόμεθα διειγείρειν τε ὑμᾶς καὶ ἀρπυνίζειν , ὥστε μηδὲν τῶν λεγομένων παραβληναι . Οὕτω γὰρ ὑμῖν μετὰ πολλῆς παρρησίας νῦν τε ἐξίσται βιβῶναι , καὶ κατ' ἑκάστην τὴν ἡμέραν παραστήναι τῷ βήματι τοῦ Χριστοῦ . Ἐπεὶ οὖν ἰκα-νὸς ὑμῶν καθημάμεθα πρῶην , φέρε τήμερον ἐκ προοιμίων εἰς αὐτὰς τὰς ῥήσεις ἐμβάλωμεν . Καὶ ἐθεασάμεθα γὰρ , φησί , τὴν δόξαν αὐτοῦ , δόξαν ὡς Μονογενεοῦς παρὰ Πατρός . Εἰπὼν ὅτι Θεοῦ τέκνα γεγόναμεν , οὐκ δεῖξας οὐκ ἄλλως ἢ τῷ τὸν λόγον εἰ σάρκα γενέσθαι , παλιν αὐτὸ τοῦτο λέγει καὶ ἑτερον κέρδος . Τί δὲ τοῦτο ἐστιν ; Ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ , δόξαν ὡς Μονογενοῦς παρὰ Πατρός · οὐχ ἂν θεασάμενοι , εἰ μὴ διὰ τοῦ συντρόφου σώματος ἡμῖν ὤφθη . Εἰ γὰρ Μωϋσῆς τῆς αὐτῆς ἡμῖν μετ-έχοντος φύσεως , οὐχ ὑπέμεινεν οἱ κατ' ἑκείνου τὴν καιρὸν ἄ το πρόσωπον μόνον δοξάζειν ἰδεῖν , ἀλλὰ καὶ προκαλύμματος ἐδέετο τῷ διχαλὶ τοῦ δυναμένου τὸ πτὴς δόξης ἄκρατον συσκάπται , καὶ ἡμερὸν καὶ πρὸς-την τοῦ Προφήτου τὴν ἡδὴν αὐτοῖς δεῖξαι ο · πῶς ὑε-σται γυμνήν , οὐσαν ἀπρόσοτον καὶ αὐταῖς ταῖς ἄνω δυνάμεσιν , ἡμεῖς οἱ πηλινοὶ καὶ γηγενεῖς ἡδυνήθημεν ἂν ἐνεγκεῖν ; Διὰ τοῦτο ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν , ἵνα καὶ προσελθὼν αὐτῷ καὶ διαλεγόμεναι καὶ συναναστρα-φήναι δυνηθῶμεν μετὰ δόξας πολλῆς .
Lemmas: ὅς . Τάχα πέρα ὁ δείδωμι φαίνω σύ ἐπαχθής καί φορτικός πρῶτος , πλεκτικός χράω ὁ λόγος , καί μακράν κατά σής ὁ πολύς ῥᾳθυμία ἀποτείνω ὁ κατηγορία . ἄλλος εἰμί μέν αὐτός οὗτος λυπέω προέρχομαι μόνος σύ · οὗτος πράσσω , εἰκότως εἄν ἕκαστος δυσχεραίνω · εἰμί δέ πρός ὁ συμφέρω σύ βλέπω , ὁ ἐν ὁ λόγος χάρις παροράω , εἰμί καί μή ἀποδείκνυμι βουλέω ὁ προμηθέομαι ἐγώ , ἀλλά συγγιγνώσκω ὁ τοσοῦτος εἄν εἰμί δικαιόω φιλοστοργία . καί γάρ καί σφόδρα δίδωμι , μήποτε σπουδάζω μέν ἐγώ , σύ δέ οὐ ἐθέλω ὁ αὐτός ἐπιδείκνυμι περί ὁ ἀχράσαν φιλοπονία , ὁ ὁ μέλλω εὐθύνω χαλεπός γίγνομαι . Διὸ συνεχῶς ἀναγκάζω διεγείρω τε σύ καί αρπυνιζω , ὥστε μηδείς ὁ λέγω παραβάλλω . οὕτως γάρ σύ μετά πολύς παρρησία νῦν τε ἐξίστημι βιβάζω , καί κατά ἕκαστος ὁ ἡμέρα παρίστημι ὁ βῆμα ὁ Χριστός . ἐπεί οὖν ἰκανός σύ καθίημι πρώην , φέρω σήμερον ἐκ προοίμιον εἰς αὐτός ὁ ῥῆσις ἐμβάλλω . καί θεάομαι γάρ , φημί , ὁ δόξα αὐτός , δόξα ὡς Μονογενεοῦς παρά πατήρ . εἶπον ὅτι Θεός τέκνον γίγνομαι , οὐ δείκνυμι οὐ ἄλλως ἢ ὁ ὁ λόγος εἰμί σάρξ γίγνομαι , πάλιν αὐτός οὗτος λέγω καί ἕτερος κέρδος . τις δέ οὗτος εἰμί ; θεάομαι ὁ δόξα αὐτός , δόξα ὡς Μονογενώ παρά πατήρ · οὐ εἄν θεάομαι , εἰμί μή διά ὁ σύντροφος σῶμα ἐγώ ὁράω . εἰμί γάρ Μωϋσῆς ὁ αὐτός ἐγώ μετέχω φύσις , οὐ ὑπομένω ὁ κατά ἑκεῖνος ὁ καιρός ὅς ὁ πρόσωπον μόνος δοξάζω ὁράω , ἀλλά καί προκάλυμμα δήω ὁ διχαλις ὁ δύναμαι ὁ πέτομαι δόξα ἄκρατος συσκάπτω , καί ἥμερος καί προαιτέομαι ὁ Προφήτου ὁ ἡδύς αὐτός δείκνυμι ὁ · πῶς εὕω γυμνός , εἰμί απροσοος καί αὐτός ὁ ἄνω δύναμις , ἐγώ ὁ πήλινος καί γηγενής δύναμαι εἄν φέρω ; Ζεύς οὗτος σκηνόω ἐν ἐγώ , ἵνα καί προσέρχομαι αὐτός καί διαλέγω καί συναναστρέφω δύναμαι μετά δόξα πολύς .