joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0217.2
Ἄλλ᾽ οἱ μὴ βουλλόμενοι μετ᾽ εὐγνωμοσύνης ταῦτα δέχεσθαι , φασίν , ὅτι οὐχ ὁ Χριστὸς ἐποίησεν ἑαυτὸν ἴσον τῷ Θεῷ , ἀλλ᾽ οἱ Ἰουδαῖοι τοῦτο ὑπέπτυσαν . Οὐκοῦν ἀνυπὸν τὰ εἰρημένα ἐπελθόντων . Εἴπε δὴ μοι , ἐδίσωκον αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι , ἢ οὐκ ἐδίσωκον ; Παντὶ που δῆλον ὅτι ἐδίσωκον . Καὶ διὰ τοῦτο ἐδίσωκον , ἢ δι᾽ ἑτέρου τι ; Καὶ τοῦτο συνομολογεῖται , ὅτι διὰ τοῦτο . Ἔλυεν οὖν τὸ σάββατον , ἢ οὐκ ἔλυεν ; Οὐδὲ πρὸς τοῦτο ἔχοι τις ἂν ἀντειπεῖν . Πατέρα ἴδιον ἔλεγεν τὸν Θεόν , ἢ οὐχ ἔλεγεν ; Καὶ τοῦτο ἀληθές . Οὐκοῦν καὶ τὰ ἕξης τῆς αὐτῆς ἀκολουθίας ἔχεται . Ὅσπερ γὰρ τῷ Πατρὶ λέγειν ἴδιον τὸν Θεόν , καὶ τὸ λύειν τὸ σάββατον , καὶ τὸ διώκεσθαι παρὰ τῶν Ἰουδαίων διὰ τε ἐκείνο , καὶ διὰ τοῦτο μᾶλλον , οὐχ ὑπονοίας , ἢν ἐξευρεμένης , ἀλλὰ πράγμασιν ἀληθῶς · οὕτως καὶ τὸ ἴσον ἑαυτὸν ποιεῖν τῷ Θεῷ , τῆς αὐτῆς γλώττης ἀπόφασις ἦν . Καὶ ἀπὸ τῶν ἐμπροσθεν δὲ εἰρημένων τοῦτο σαφέστερον ἐστιν ἰδεῖν . Τὸ γὰρ Ὁ Πατὴρ μου ἐργάζεται , κατῶ ἐργάζομαι , ἴσον ἐστὶν ἑαυτὸν δεῖκνυσθαι τῷ Θεῷ . Οὐ γὰρ δεῖξον ἂν τοῦτοις οὐδεμίας διαφοράν . Οὐ γὰρ εἶπεν , Ἐκεῖνος μὲν ἐργάζεται , ἐγὼ δὲ ὑπουργῶ · ἀλλ᾽ Ὅσπερ ἐκεῖνος · ἐργάζεται , οὕτω καὶ ἐγώ . Καὶ ἰσότητα πολλὴν ἐπεδείξατο . Εἰ δὲ οὐχ αὐτὸς τοῦτο ἠβούλετο κατασκευάσαι , ἀλλ᾽ οἱ Ἰουδαῖοι τοῦτο μάτην ὑπέπτυσαν · οὐκ ἂν ἀφήκεν αὐτῶν εἶναι τὴν διάνοιαν ἐσφαλμένην , ἀλλὰ καὶ διώρθωσεν ἂν τοῦτο c . Καὶ δὲ εὐαγγελιστὴς δὲ οὐκ ἂν αὐτὸ παρεσιώπησεν , ἀλλ᾽ εἶπεν ἂν φανερῶς , ὅτι Ἰουδαῖοι μὲν οὕτως ὑπέπτυσαν , αὐτὸς δὲ οὐκ ἐποίησεν ἑαυτὸν ἴσον τῷ Θεῷ · ὥσπερ καὶ ἀλλοχοῦ τὸ αὐτὸ τοῦτο ποιεῖ , ὅταν ἴσῃ ἄλλως μὲν λεγόμενον , ἄλλως δὲ ὑποπνευδόμενον τὸ λεχθέν · οἷον , Λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον , ἔλεγεν ὁ Χριστός , καὶ ἐπὶ τριῶν ἡμέρας ἐγερῶ αὐτόν , περὶ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ λέγων . Ἄλλ᾽ οἱ Ἰουδαῖοι τοῦτο μὴ συνιέντες , καὶ νομίσαντες περὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ ναοῦ λέγεσθαι , Ἐν τεσσαράκοντα καὶ ἐξ ἑτῶν , ἔλεγον , ᾠκοδομήθη ὁ ναὸς οὗτος , καὶ σὺ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερεῖς αὐτόν ; Ἐπεὶ οὖν ἄλλο μὲν εἶπεν αὐτὸς , ἄλλο δὲ ὑπέπτυσσαν ἐκεῖνοι ( αὐτὸς μὲν γὰρ περὶ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ ἔλεγεν , ἐκεῖνοι δὲ περὶ τοῦ ναοῦ τοῦ ἑαυτῶν ἐνόμιζον τοῦτο εἰρῆσθαι ) , ἐπιστημὼν δὲ τοῦτο ὁ εὐαγγελιστής , μᾶλλον δὲ διορθούμενος αὐτῶν τὴν ὑπόνοιαν , ἠθῆγχε λέγειν · Ἐκεῖνος δὲ [ 221 ] ἔλεγεν περὶ τοῦ ναοῦ τοῦ σώματος αὐτοῦ . Ὡστε εἰ καὶ ἐνταῦθα ὁ μὲν Χριστὸς οὐχ ἐποίησεν ἑαυτὸν ἴσον , οὐδὲ ἠβούλετο τοῦτο παραστήσαι , οἱ δὲ Ἰουδαῖοι τοῦτο ὑπέπτυσαν , διώρθωσεν ἂν κάναπαθε τὴν ὑπόνοιαν αὐτῶν , καὶ εἶπεν · Ἰουδαῖοι μὲν ἐνόμιζον ἑαυτὸν ἴσον ποιεῖν τῷ Θεῷ , ἐκεῖνος δὲ οὐ περὶ τῆς ἰσότητος ἔλεγεν . Καὶ γὰρ οὐδὲ ἐνταῦθα μόνον οὕτως μόνος , ἀλλὰ καὶ ἀλλοχοῦ πάλιν τὸ αὐτὸ τοῦτο φαίνεται ποιῶν καὶ ἕτερος εὐαγγελιστής . Ὅτε γὰρ παρηγγείλε τοῖς μαθηταῖς λέγων · Προσέχετε ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Φαρισαίων καὶ Σαδδουκαίων , ἐκεῖνοι δὲ διολογίζοντο , λέγοντες , ὅτι ἄρτους οὐκ εἴλαβόμεν · καὶ διολογίζοντο , λέγοντες , ὅτι ἄρτους οὐκ εἴλαβόμε
Lemmas: ἄλλος ὁ μή βούλομαι μετά εὐγνωμοσύνη οὗτος δέχομαι , φημί , ὅτι οὐ ὁ Χριστός ποιέω ἑαυτοῦ ἴσος ὁ Θεός , ἀλλά ὁ Ἰουδαῖος οὗτος ὑποπτύω . οὐκοῦν ανυπως ὁ εἴρω ἐπέρχομαι . εἶπον δή ἐγώ , δίδωμι αὐτός ὁ Ἰουδαῖος , ἢ οὐ δίδωμι ; Πᾶς ποῦ δῆλος ὅτι δίδωμι . καί διά οὗτος δίδωμι , ἢ διά ἕτερος τίς ; καί οὗτος συνομολογέω , ὅτι διά οὗτος . λύω οὖν ὁ σάββατον , ἢ οὐ λύω ; οὐδέ πρός οὗτος ἔχω τις εἄν ἀντιλέγω . πατήρ ἴδιος λέγω ὁ Θεός , ἢ οὐ λέγω ; καί οὗτος ἀληθής . οὐκοῦν καί ὁ έξειμι ὁ αὐτός ἀκολουθία ἔχω . ὅσπερ γάρ ὁ πατήρ λέγω ἴδιος ὁ Θεός , καί ὁ λύω ὁ σάββατον , καί ὁ διώκω παρά ὁ Ἰουδαῖος διά τε ἐκεῖνος , καί διά οὗτος μᾶλλον , οὐ ὑπόνοια , εἄν ἐξευρίσκω , ἀλλά πρᾶγμα ἀληθής · οὕτως καί ὁ ἴσος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ Θεός , ὁ αὐτός γλῶσσα ἀπόφασις εἰμί . καί ἀπό ὁ ἔμπροσθεν δέ εἴρω οὗτος σαφής εἰμί ὁράω . ὁ γάρ ὁ πατήρ ἐγώ ἐργάζομαι , κάτω ἐργάζομαι , ἴσος εἰμί ἑαυτοῦ δείκνυμι ὁ Θεός . οὖον γάρ δείκνυμι εἄν οὗτος οὐδείς διαφορά . οὖον γάρ εἶπον , ἐκεῖνος μέν ἐργάζομαι , ἐγώ δέ ὑπουργέω · ἀλλά ὅσπερ ἐκεῖνος · ἐργάζομαι , οὗτος καί ἐγώ . καί ἰσότης πολύς ἐπιδείκνυμι . εἰμί δέ οὐ αὐτός οὗτος βούλομαι κατασκευάζω , ἀλλά ὁ Ἰουδαῖος οὗτος μάτην ὑποπτύω · οὐ εἄν ἀφίημι αὐτός εἰμί ὁ διάνοια σφάλλω , ἀλλά καί διορθόω εἄν οὗτος c . καί δέ εὐαγγελιστής δέ οὐ εἄν αὐτός παρασιωπάω , ἀλλά εἶπον εἄν φανερῶς , ὅτι Ἰουδαῖος μέν οὕτως ὑποπτύω , αὐτός δέ οὐ ποιέω ἑαυτοῦ ἴσος ὁ Θεός · ὥσπερ καί αλλοχοω ὁ αὐτός οὗτος ποιέω , ὅταν ἴσος ἄλλως μέν λέγω , ἄλλως δέ ὑποπνέω ὁ λέγω · οἷος , λύω ὁ ναός οὗτος , λέγω ὁ Χριστός , καί ἐπί τρεῖς ἡμέρα ἐγείρω αὐτός , περί ὁ σάρξ αὐτός λέγω . ἄλλος ὁ Ἰουδαῖος οὗτος μή συνίημι , καί νομίζω περί ὁ Ἰουδαϊκός ναός λέγω , ἐν τεσσαράκοντα καί ἐκ ἔτος , λέγω , οἰκοδομέω ὁ ναός οὗτος , καί σύ ἐν τρεῖς ἡμέρα ἐγείρω αὐτός ; ἐπεί οὖν ἄλλος μέν εἶπον αὐτός , ἄλλος δέ ὑποπτύσσω ἐκεῖνος ( αὐτός μέν γάρ περί ὁ σάρξ αὐτός λέγω , ἐκεῖνος δέ περί ὁ ναός ὁ ἑαυτοῦ νομίζω οὗτος εἴρω ) , ἐπιστήμη δέ οὗτος ὁ εὐαγγελιστής , μᾶλλον δέ διορθόω αὐτός ὁ ὑπόνοια , ἠθῆγχε λέγω · ἐκεῖνος δέ [ 221 ] λέγω περί ὁ ναός ὁ σῶμα αὐτός . ὡστε εἰμί καί ἐνταῦθα ὁ μέν Χριστός οὐ ποιέω ἑαυτοῦ ἴσος , οὐδέ βούλομαι οὗτος παρίστημι , ὁ δέ Ἰουδαῖος οὗτος ὑποπτύω , διορθόω εἄν κάναπαθε ὁ ὑπόνοια αὐτός , καί εἶπον · Ἰουδαῖος μέν νομίζω ἑαυτοῦ ἴσος ποιέω ὁ Θεός , ἐκεῖνος δέ οὖον περί ὁ ἰσότης λέγω . καί γάρ οὐδέ ἐνταῦθα μόνος οὕτως μόνος , ἀλλά καί αλλοχοω πάλιν ὁ αὐτός οὗτος φαίνω ποιέω καί ἕτερος εὐαγγελιστής . ὅτε γάρ παραγγέλλω ὁ μαθητής λέγω · προσέχω ἀπό ὁ ζύμη ὁ Φαρισαῖος καί Σαδδουκαῖος , ἐκεῖνος δέ διαλογίζομαι , λέγω , ὅτι ἄρτος οὐ λαμβάνω · καί διαλογίζομαι , λέγω , ὅτι ἄρτος οὐ λαμβάνω