joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0281.2
ἐστί , δείκνυσι καὶ ἑντεῦθεν ἑαυτὸν εἶναι τὸν Χριστόν . Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι τὸ , Οὐδείς γινώσκει , πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοπικοῦ τινος ἔλεγον διορισμοῦ · καὶ ἐντεῦθεν δείκνυσι ἑαυτὸν ὂντα τὸν Χριστόν , ὅτι παρὰ τοῦ Πατρὸς ἦλθε · καὶ πανταχοῦ τὴν γνῶσιν ἑαυτῷ μαρτυρεῖ μόνῳ τῷ Πατρί , λέγων · Οὐχ ὅτι τὸν Πατέρα τις ἑώρακεν , εἰ μὴ ὁ ὢν παρὰ τοῦ Πατρός . Καὶ παρωξύνει αὐτοὺς τὰ λεγόμενα . Τὸ γὰρ εἰπεῖν , ὅτι Οὐκ οἴδατε αὐτόν , καὶ τὸ εἰλέγχει ὅτι εἰδότες προσποιούνται ἀγνοεῖν , ἰκανὸν δακεῖν καὶ καθάψασθαι . Ἔζήτουν οὖν αὐτὸν πιάσαι , καὶ οὐδείς ἐπέβαλεν ἐπ’ αὐτὸν τὴν χεῖρα , ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ . Ὅρᾶς αὐτοὺς ἀοράτως κατεχωμένους , καὶ τὸν θυμὸν αὐτῶν χαλινούμενον ; Διὰ τί δὲ μὴ εἴπεν , ὅτι κατεῖχεν αὐτοὺς ἀοράτως , ἀλλ’ Ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ ; Ἀνθρωπινώτερον ἠβουλήθη φθέγξασθαι καὶ ταπεινότερον ὁ εὐαγγελιστής , ὥστε αὐτὸν καὶ ἀνθρώπων ὑποπτευθῆναι . Ἐπεὶδὴ γὰρ πανταχοῦ ὑψηλὰ λέγει , τοῦτοἦ ἐνεκεν ταῦτα παραστῆμει . Ὅταν δὲ λέγῃ , ὅτι Παρ’ αὐτοῦ εἰμί · οὐχ ὡς προφητικὴ μανθάνων λέγει , ἀλλ’ ὡς ὁρῶν αὐτόν , καὶ μετ’ αὐτοῦ ὢν . Οἶδα γὰρ αὐτόν , φησίν , ὅτι ἐκὼ παρ’ αὐτοῦ εἰμι . Ὅρᾶς πῶς ἄνω καὶ κάτω κατασκευάζει τὸ , Ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐκ ἦλθον , καὶ , Ὁ πέμψας με ἀληθὴς ἐστι , πρὸς ἐκεῖνο μαχόμενος , τὸ μὴ νομισθῆναι ἀλλότριον τοῦ Θεοῦ ; Καὶ σκόπει · πῶσον τῆς ταπεινότητος τῶν ῥημάτων τὸ κέρας . Μετὰ γὰρ ταῦτα πολλοὶ , φησιν , ἔλεγον · Ὁ Χριστὸς οὐκ ἔλθῃ , μὴ πλείονα σημεῖα ποιήσει ἢ ὃς ὁτος ἐποίησε ; Πόσα σημεῖα ; Καὶ μὴν τρία ἦν σημεῖα , τοῦ οἰνοῦ , καὶ τοῦ παραλυτικοῦ , καὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ βασιλικοῦ · καὶ οὐδὲν διηγήσατο πλεῖον ὁ εὐαγγελιστής . Ὅθεν δήλον , ὅ πολλὰκὶς εἴπον , ὅτι τὰ πολλὰ παρατρήχουσι , καὶ ὑπὲρ τούτων ἡμῖν διαλέγεται , [ 296 ] ὑπὲρ ὧν οἱ ἄρχοντες ἐκακοῦργον . Ἔζήτουν οὖν αὐτὸν πιάσαι καὶ ἀνεῖλεν . Τίνες ; Οὐ τὸ πλῆθος τοῦ τῆς ἀρχῆς οὐκ ἐφρίμμενον , οὐδὲ βασιανίζ διὰ τὴν δύναμιν · ἀλλ’ οἱ ἱερεῖς . Οἱ γὰρ τοῦ πλήθους ἔλεγον · Ὁ Χριστὸς ὅταν ἔλθῃ , μὴ πλείονα σημεῖα ποιήσει ; Πλὴν ἀλλ’ οὐδὲ αὐτὴ ἡν ὑπὲρ τῆς πίστεως , ἀλλ’ ὡς πλήθους · χυδαίου . Τὸ γὰρ λέγειν , Ὅταν ἔλθῃ , οὐ σφόδρα πεπιστευμένων ἢν τοῦτον εἶναι τὸν Χριστόν . Ἡ τοῦτο οὖν ἐστιν εἰπεῖν ἄ , ἢ ὅτι κατὰ συνδρομὴν εἴρηται παρὰ τῶν ὀχλῶν · ὡς γὰρ τῶν ἀρχόντων ἄνω καὶ κάτω σπουδάζοντων δεῖξαι οὐκ ὂντα αὐτὸν τὸν Χριστὸν , ὁμῶν μὴδὲ εἶναι αὐτὸν τὸν Χριστόν · μὴ τοῦτου βελτίων ἔσται ἐκεῖνος ; Ὅπερ ἀπὸ λέγω , ὅτι οἱ παχύτερον , οὐκ ἀπὸ διδασκαλίας , οὐδὲ ἀπὸ δημηγορίας , ἀλλ’ ἀπὸ σημείων ἐνῆγοντο . Ἤκουσαν οἱ θαρσαῖοι τοῦ ὀχλοῦ γοργύζοντος , καὶ ἐπεμψαν ὑπηρέτας , ἵνα πιάσωσιν αὐτόν . Ὅρᾶς ὅτι τοῦ σαββάτου ἡ λύσις ἐπεκάλυψεν ἢν ; Ὁ δὲ μάλιστα αὐτοὺς ἐξάνει , τοῦτο ἦν . Ἐνταῦθα γὰρ οὐδὲν ἔχοντες ἐγκαλεῖν , οὔτε τοὺς εἰρηνέους , οὔτε τοὺς πεπραγμένους , διὰ τὴν ὀχλὸν ἐδούλοντο πιάσαι αὐτόν . Καὶ αὐτοὶ μὲν οὐκ ἐτόλμων , τὸν κίνδυνον ὑφορμιζόμενοι , τοὺς δὲ διακόνους ἀπέστειλαν ἐκθόνους . Ὁ μὴς τὸ ταρανιδὸν καὶ τῆς μανίας · μᾶλλον δὲ οὐ τῆς ἀνοίας · Αὐτοὶ πολλάκις ἐπιχειρήσαντες , καὶ οὐκ ἰσχύσαντες , τοῖς ὑπηρέταις τὸ πρᾶγμα ἐπέτρεψαν , ἀπλῶς τὸν θυμὸν αὐτῶν διαναπαίουσιν · καὶ τοῦ πολλὰ διελέχθῃ καὶ ἐν τῇ χολυμδήθῃ , καὶ οὐδὲν τοιούτου ἐποίησαν , ἀλλ’ ἔζητησαν μὲν , οὐκ ἐπεχειρήσαν δέ . Ἐνταῦθα δὲ οὐκ ἐτι φέρουσι , τοῦ ὀχλοῦ μᾶλλοντος αὐτῷ προστρέχειν . Τί οὖν ὁ Χριστός ; Ἔτι μικρὸν χρόνον μεθ’ ὑμῶν εἰμι . Δυνάμενος καὶ ἐπικαλῶν καὶ φονῆσαι τοὺς
Lemmas: εἰμί , δείκνυμι καί ἐντεῦθεν ἑαυτοῦ εἰμί ὁ Χριστός . καί γάρ ἐκεῖνος ὁ , οὐδείς γιγνώσκω , πρός ἀντιδιαστολή τοπικός τις λέγω διορισμός · καί ἐντεῦθεν δείκνυμι ἑαυτοῦ εἰμί ὁ Χριστός , ὅτι παρά ὁ πατήρ ἔρχομαι · καί πανταχοῦ ὁ γνῶσις ἑαυτοῦ μαρτυρέω μόνος ὁ πατήρ , λέγω · οὐχ ὅτι ὁ πατήρ τις ὁράω , εἰμί μή ὁ εἰμί παρά ὁ πατήρ . καί παροξύνω αὐτός ὁ λέγω . ὁ γάρ εἶπον , ὅτι οὐ οἶδα αὐτός , καί ὁ ἔλεγχος ὅτι οἶδα προσποιέω ἀγνοέω , ἱκανός δάκνω καί καθάπτω . ζητέω οὖν αὐτός πιάζω , καί οὐδείς ἐπιβάλλω ἐπί αὐτός ὁ χείρ , ὅτι οὔπω ἔρχομαι ὁ ὥρα αὐτός . ὁράω αὐτός ἀόρατος καταχώννυμι , καί ὁ θυμός αὐτός χαλινόω ; Ζεύς τίς δέ μή εἶπον , ὅτι κατέχω αὐτός ἀόρατος , ἀλλά ὅτι2 οὔπω ἔρχομαι ὁ ὥρα αὐτός ; ἀνθρώπινος βούλομαι φθέγγομαι καί ταπεινός ὁ εὐαγγελιστής , ὥστε αὐτός καί ἄνθρωπος ὑποπτεύω . ἐπειδή γάρ πανταχοῦ ὑψηλός λέγω , τοῦτος ἕνεκα οὗτος παρίστημι . ὅταν δέ λέγω , ὅτι παρά αὐτός εἰμί · οὐ ὡς προφητικός μανθάνω λέγω , ἀλλά ὡς ὁράω αὐτός , καί μετά αὐτός εἰμί . οἶδα γάρ αὐτός , φημί , ὅτι ἔκω παρά αὐτός εἰμί . ὁράω πῶς ἄνω καί κάτω κατασκευάζω ὁ , ἀπό ἐμαυτοῦ οὐ ἔρχομαι , καί , ὁ πέμπω ἐγώ ἀληθής εἰμί , πρός ἐκεῖνος μάχομαι , ὁ μή νομίζω ἀλλότριος ὁ Θεός ; καί σκοπέω · πίπτω ὁ ταπεινότης ὁ ῥῆμα ὁ κέρας . μετά γάρ οὗτος πολύς , φημί , λέγω · ὁ Χριστός οὐ ἔρχομαι , μή πλείων σημεῖον ποιέω ἢ ὅς εἰκός ποιέω ; Πόσα σημεῖον ; καί μήv τρεῖς εἰμί σημεῖον , ὁ οἶνος , καί ὁ παραλυτικός , καί ὁ υἱός ὁ βασιλικός · καί οὐδείς διηγέομαι πλείων ὁ εὐαγγελιστής . ὅθεν δῆλος , ὅς πολλάκις εἶπον , ὅτι ὁ πολύς παρατρέχω , καί ὑπέρ οὗτος ἐγώ διαλέγω , [ 296 ] ὑπέρ ὅς ὁ ἄρχω κακοῦργος . ζητέω οὖν αὐτός πιάζω καί ἀναιρέω . τίνω ; οὖον ὁ πλῆθος ὁ ὁ ἀρχή οὐ ἐφρίμμενον , οὐδέ βασιανός διά ὁ δύναμις · ἀλλά ὁ ἱερεύς . ὁ γάρ ὁ πλῆθος λέγω · ὁ Χριστός ὅταν ἔρχομαι , μή πλείων σημεῖον ποιέω ; πλήν ἀλλά οὐδέ αὐτός ἐάν ὑπέρ ὁ πίστις , ἀλλά ὡς πλῆθος · χυδαῖος . ὁ γάρ λέγω , ὅταν ἔρχομαι , οὖον σφόδρα πιστεύω εἄν οὗτος εἰμί ὁ Χριστός . ὁ οὗτος οὖν εἰμί εἶπον ὅς , ἢ ὅτι κατά συνδρομή εἴρω παρά ὁ ὄχλος · ὡς γάρ ὁ ἄρχω ἄνω καί κάτω σπουδάζω δείκνυμι οὐ εἰμί αὐτός ὁ Χριστός , ὁμός μηδέ εἰμί αὐτός ὁ Χριστός · μή οὗτος ἀγαθός εἰμί ἐκεῖνος ; ὅπερ ἀπό λέγω , ὅτι ὁ παχύς , οὐ ἀπό διδασκαλία , οὐδέ ἀπό δημηγορία , ἀλλά ἀπό σημεῖον ἐνάγω . ἀκούω ὁ θαρσαῖοι ὁ ὄχλος γοργύζοντος , καί πέμπω ὑπηρέτης , ἵνα πιάζω αὐτός . ὁράω ὅτι ὁ σάββατον ὁ λύσις ἐπικαλύπτω εἄν ; ὁ δέ μάλιστα αὐτός ἐξάνειμι , οὗτος εἰμί . ἐνταῦθα γάρ οὐδείς ἔχω ἐγκαλέω , οὔτε ὁ εἰρηνής , οὔτε ὁ πεπραγμένος , διά ὁ ὄχλος δουλόω πιάζω αὐτός . καί αὐτός μέν οὐ τολμάω , ὁ κίνδυνος ὑφορμίζομαι , ὁ δέ διάκονος ἀποστέλλω εκθονοος . ὁ μείς ὁ ταρανιδὸν καί ὁ μανία · μᾶλλον δέ οὖον ὁ ἄνοια · αὐτός πολλάκις ἐπιχειρέω , καί οὐ ἰσχύω , ὁ ὑπηρέτης ὁ πρᾶγμα ἐπιτρέπω , ἀπλόος ὁ θυμός αὐτός διαναπαύω · καί ὁ πολύς διαλέγω καί ἐν ὁ χολυμδήθῃ , καί οὐδείς τοιοῦτος ποιέω , ἀλλά ζητέω μέν , οὐ ἐπιχειρέω δέ . ἐνταῦθα δέ οὐ ἔτι φέρω , ὁ ὄχλος μᾶλλος αὐτός προστρέχω . τις οὖν ὁ Χριστός ; ἔτι μικρός χρόνος μετά σύ εἰμί . δύναμαι καί ἐπικαλέω καί φονέω ὁ