joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0105.1
οὐχ ἡ μήτηρ αὐτοῦ λέγει · Μαρίαν , καὶ οἱ ἀδελ-φοὶ αὐτοῦ Ἰάκωβος καὶ Ἰωσῆς ; Καὶ ἡ δόξα αὐτῷ παρὰ τοῖς τοσούτοις ἐπανεῖδιστος ἦν , ὡς καὶ τὸν Ναθαναὴλ λέγειν · Ἐκ Ναζαρέτ δύναται τι ἀγαθὸν εἶναι ; Καὶ ἡ δόξα αὐτῷ καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ οὐδὲν πλέον τῶν πολλῶν ἔχοντα . Οὐ γὰρ περιέκειτο ζῶντην δερματίνην , οὐδὲ ἀπὸ τριχῶν τὸ ἕνδυμα εἶχεν , οὐδὲ μέλι καὶ ἀκρίδας ἔφθειν · ἀλλὰ πᾶσιν [ 91 ] ὁμοίως διητέτο , καὶ συμποσίους παρεγίνετο πονηρῶν ἀνθρώπων , καὶ τελωνῶν , ὥστε αὐτοὺς ἐπιστῆσαι . Ὡς οὐ συνείδετο οἱ Ἰουδαῖοι , καὶ διὰ ταῦτα αὐτῷ ἀνεῖδισαν , καθὼς καὶ αὐτὸς φησιν · Ἡλθεν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίειν καὶ πίνειν , καὶ λέγουσιν · Ἰδοὺ ἀνθρώπος φάγος καὶ οἰνοπότης , τελωνῶν φίλος καὶ ἁμαρτωλῶν . Ἐπὶ οὖν συνεχῶς ὁ Ἰωάννης ἀφ’ ἑαυτοῦ πρὸς ἐκεῖνον αὐτοὺς παρέμεινεν τὴν δοκοῦσαν παρ’ αὐτοῖς ἐυελείαν εἶναι , αἰσχυνόμενοι καὶ δυσχεραίνοντες , καὶ βουλόμενοι τοῦτον μᾶλλον ἔχειν διδάσκαλον , φανερὸς μὲν τοῦτο οὐκ ἐτόλμησαν εἰπεῖν , πέμπουσι δὲ πρὸς αὐτὸν προσδοκῶντες · διὰ τῆς κολακείας αὐτὸν ἐπὶ σπάσασθαι εἰς τὸ ἑαυτῶν ὁμολογήσαι Χριστόν . Οὐ τοίνυν τινὰς ἐκασταπροσένην · πέμπουσι δὲ ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ · ἐκεῖνον μὲν γὰρ βουλόμενοι κατασχεῖν , ὑπηρέτας ἀπέστειλαν , καὶ Ἱρωδιανούς · πάλιν καὶ τοιούτους τινὰς · ἐνταῦθα δὲ ἱερεῖς , καὶ Λευῖται · καὶ οὐχ ἀπλῶς ἱερεῖς , ἀλλὰ τοὺς ἐξ Ἱεροσολύμων , τοὺς ἐντιμοτέρους ( οὐδὲ γὰρ ἀπλῶς ταῦτα ἐπεσημύνατο ὁ Εὐαγγελιστής ) · καὶ πέμπουσι , ἵνα ἐρωτήσωσι , Σὺ τίς εἶ ; Καὶ μὴ γένηται αὐτοῦ πᾶσα κατάδηλος ἦν , ὡς καὶ λέγειν ἅπαντας · Τί ἄρα τὸ παιδίον τοῦτο ἐστιν ; καὶ εἰς ὅλην τὴν ὁρᾶν τὸν λόγον ἐξῆλθεν οὕτως . Καὶ τότε παρεγένετο πάλιν ἐπὶ τὴν Ἰορδάνην , πᾶσαι αἱ πόλεις ἀνεπεριόρισαν , καὶ ἐξ Ἱεροσολύμων καὶ ἐκ πάσης τῆς Ἰουδαίας ἐπορεύοντο βαπτισθῆναι πρὸς αὐτόν . Οὕτοι τοιγαροῦν ἐρωτῶσι νῦν , οὐχ ὡς ἀγνοοῦντες ( πῶς γὰρ , τὸν τοσούτου τρόπου γενομένου δόξαν ; ) , ἀλλὰ βουλόμενοι εἰς τοῦτο , ὅπερ εἴπον , αὐτὸν ἀναγαγεῖν .
Lemmas: οὐ ὁ μήτηρ αὐτός λέγω · Μαρία , καί ὁ ἀδελφός αὐτός Ἰάκωβος καί Ἰωσῆς ; καί ὁ δόξα αὐτός παρά ὁ τοσοῦτος ἐπανεῖδιστος εἰμί , ὡς καί ὁ Ναθαναήλ λέγω · ἐκ Ναζαρέτ δύναμαι τίς ἀγαθός εἰμί ; καί ὁ δόξα αὐτός καί ὁ ἔργον αὐτός οὐδείς πλέω ὁ πολύς ἔχω . οὖον γάρ περίκειμαι ζῶ δερμάτινος , οὐδέ ἀπό θρίξ ὁ ἔνδυμα ἔχω , οὐδέ μέλι καί ἀκρίς φθάνω · ἀλλά πᾶς [ 91 ] ὁμοίως διαιτάω , καί συμπόσιος παραγίγνομαι πονηρός ἄνθρωπος , καί τελώνης , ὥστε αὐτός ἐφίστημι . ὡς οὖον συνοράω ὁ Ἰουδαῖος , καί διά οὗτος αὐτός ἀναδίδωμι , καθώς καί αὐτός φημί · ἡλσχω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐσθίω καί πίνω , καί λέγω · ἰδέ ἄνθρωπος φάγος καί οἰνοπότης , τελώνης φίλος καί ἁμαρτωλός . ἐπί οὖν συνεχῶς ὁ Ἰωάννης ἀπό ἑαυτοῦ πρός ἐκεῖνος αὐτός παραμένω ὁ δοκέω παρά αὐτός ἐυελείαν εἰμί , αἰσχύνω καί δυσχεραίνω , καί βούλομαι οὗτος μᾶλλον ἔχω διδάσκαλος , φανερός μέν οὗτος οὐ τολμάω εἶπον , πέμπω δέ πρός αὐτός προσδοκάω · διά ὁ κολακεία αὐτός ἐπί σπάω εἰς ὁ ἑαυτοῦ ὁμολογέω Χριστός . οὖον τοίνυν τις ἐκασταπροσένην · πέμπω δέ ἐπί ὁ Χριστός · ἐκεῖνος μέν γάρ βούλομαι κατέχω , ὑπηρέτης ἀποστέλλω , καί Ἱρωδιανούς · πάλιν καί τοιοῦτος τις · ἐνταῦθα δέ ἱερεύς , καί Λευίτης · καί οὐ ἀπλόος ἱερεύς , ἀλλά ὁ ἐκ Ἱερουσαλήμ , ὁ ἔντιμος ( οὐδέ γάρ ἀπλόος οὗτος ἐπισημαίνω ὁ εὐαγγελιστής ) · καί πέμπω , ἵνα ἐρωτάω , σύ τίς εἰμί ; καί μή γίγνομαι αὐτός πᾶς κατάδηλος εἰμί , ὡς καί λέγω ἅπας · τις ἄρα ὁ παιδίον οὗτος εἰμί ; καί εἰς ὅλος ὁ ὁράω ὁ λόγος ἐξέρχομαι οὕτως . καί τότε παραγίγνομαι πάλιν ἐπί ὁ Ἰορδάνης , πᾶς ὁ πόλις ανεπεριοριζω , καί ἐκ Ἱερουσαλήμ καί ἐκ πᾶς ὁ Ἰουδαῖος πορεύω βαπτίζω πρός αὐτός . οὕτος τοιγάρ ἐρωτάω νῦν , οὐ ὡς ἀγνοέω ( πῶς γάρ , ὁ τοσοῦτος τρόπος γίγνομαι δόξα ; ) , ἀλλά βούλομαι εἰς οὗτος , ὅσπερ εἶπον , αὐτός ἀνάγω .