joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0349.4
Βούλει τιμῆσαι τὸν ἀπελθόντα ; Ἐτέρως τίμησον , ἐλεημοσύνας [ 375 ] ποιῶν , εὐεργεσίας , λειτουργίας . Τί τὸ δρελος ἀπὸ τῶν πολλῶν ὀδυρμῶν ; Ἐγὼ δὲ καὶ ἕτερον ἡκουσα χαλεπόν · ὅτι δὴ πολλὰ καὶ ἐρωτάς ἐπισπώνται διὰ τῶν θρήνων , τῇ θερμότητι τῶν κοπτόντων φιλανθρίας δόξαν ἐναυτάς κατασκευάζουσαι . Ὁ διαβολικὴ ἐπινοίας ε ! ὡ σκαντικὴς ἐφευρέσεως ! μέχρι πότε τῇ καὶ σποδὸς ἡμεῖς , μέχρι πότε αἰμία καὶ σάρκες ; Ἀναβλέψωμεν εἰς τοὺς οὐρανοὺς , λάδωμεν ἔνοισιαν τῶν πνευματικῶν · β . Πῶς Ἕλληνες ἐπιτιμήσαι δυνησόμεθα ; πῶς παραμυθησασθαι τοιαῦτα ποιούμενοι ; πῶς αὐτοὺς περὶ ἀναστάσεως διαλεξόμεθα ; πῶς περὶ τῆς Ἁλλῆς φιλοσοφίας ; πῶς αὐτοὶ βιωσόμεθα μετ' ἀδείας ; οὐχ οὕτως , ὅτι ἀπὸ λύπης ἐκβαίνει θάνατος ; Σκοπίζουσα γὰρ τὸ διορατικὸν τῆς ψυχῆς , οὐ μόνον οὐδὲν ἀρρήσει ἰδεῖν τῶν δεόντων , ἀλλὰ καὶ πολὺ τὸ βλάδος ἐργάζεται . Ἐκεῖνος μὲν οὖν καὶ τῷ Θεῷ προσκαλοῦμεν , καὶ οὔτε ἐαυτοῦς , οὔτε τὸν ἀπελθόντα ωφελοῦμεν · οὕτω δὲ καὶ τῷ Θεῷ εὐαρεστοῦμεν , καὶ παρὰ ἀνθρώποις εὐδοκιμοῦμεν . Ἐὰν γὰρ μὴ καταψώσιμεν καὶ αὐτοί , ταχῶς ἀναίρεῖ τὸ λείψανον τῆς ἀθυμίας · ἐὰν δὲ ἀγανακτῶμεν , ἀφήνεται ἡμᾶς ἐκθόντος τῇ λύπῃ γενέσθαι . Ἐὰν εὐχαριστῶμεν , οὐχ ἀθυμήσομεν . Καὶ πῶς δύναται , φησι , μὴ λυπεῖσθαι ὁ υἱὸν ἢ θυγατέρα ἢ γυναῖκα ἀποβαλὼν ; Οὐ λέγω , μὴ λυπεῖσθαι , ἀλλὰ μὴ ἀμέτρω · τοῦτο ποιεῖν . Ἐὰν γὰρ ἐννοήσωμεν ὅτι ὁ Θεὸς ἀφελίμενο , ὅτι θνητὸν ἔσχομεν ἄνδρα καὶ υἱόν , ταχῶς ληψόμεθα παραμυθίαν . Τὸ γὰρ ἀγανακτεῖν , μειζόν τι τῆς φύσεως ἐπιζητουμένων ἐστιν . Ἄνθρωπος ἐγεννήθης , καὶ θνητὸς · τὶ οὖν ἀλγεῖς , ὅτι τὸ κατὰ φύσιν ἐγένετο ; Μὴ ἀλγεῖς ὅτι ἐσθίον τρέφῃ ; μὴ ζητεῖς χωρὶς τούτου ζῆν · εἰ ; Οὕτω ποιεῖ καὶ ἐπὶ τοῦ θανάτου , καὶ μὴ ζητεῖς τέως ἀθανασίαν θνητὸς γενόμενος . Ἄπαξ τοῦτο οἴησθω . Μὴ τοίνυν ἀλγεῖς , μηδὲ κατακόπτου , ἀλλὰ στρέφε τὰ κοινῇ πᾶσι νομοθετηθέντα · ἀλγεῖ δὲ ὑπὲρ τῶν ἁμαρτημάτων . Τοῦτο γὰρ πένθος καλόν , τοῦτο φιλοσοφία μεγίστη . Οὐκοῦν τοῦτο πενθῶμεν διηνεκῶς , ἵνα τῆς ἐκεῖ χαρᾶς ἐπιτύχωμεν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: βούλομαι τιμάω ὁ ἀπέρχομαι ; ἑτέρως τιμάω , ἐλεημοσύνη [ 375 ] ποιέω , εὐεργεσία , λειτουργία . τις ὁ δρελος ἀπό ὁ πολύς ὀδυρμός ; ἐγώ δέ καί ἕτερος ἀκούω χαλεπός · ὅτι δή πολύς καί ἐρωτάω ἐπισπάω διά ὁ θρῆνος , ὁ θερμότης ὁ κόπτω φιλανθρίας δόξα ναύτης κατασκευάζω . ὁ διαβολικός ἐπίνοια ε ! εἰμί σκαντικεω ἐφεύρεσις ! μέχρι πότε ὁ καί σποδός ἐγώ , μέχρι πότε αἰμία καί σάρξ ; ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός , λανθάνω ἐνουσία ὁ πνευματικός · Β . Πῶς Ἕλλην ἐπιτιμάω δύναμαι ; πῶς παραμυθέομαι τοιοῦτος ποιέω ; πῶς αὐτός περί ἀνάστασις διαλέγω ; πῶς περί ὁ Ἀλλῆς φιλοσοφία ; πῶς αὐτός βιόω μετά ἄδεια ; οὐ οὕτως , ὅτι ἀπό λύπη ἐκβαίνω θάνατος ; σκοπίζω γάρ ὁ διορατικός ὁ Ψυχή , οὖον μόνος οὐδείς ἀραρίσκω ὁράω ὁ δήω , ἀλλά καί πολύς ὁ Βλάδος ἐργάζομαι . ἐκεῖνος μέν οὖν καί ὁ Θεός προσκαλέω , καί οὔτε ἑαυτοῦ , οὔτε ὁ ἀπέρχομαι ὀνίνημι · οὗτος δέ καί ὁ Θεός εὐαρεστέω , καί παρά ἄνθρωπος εὐδοκιμέω . ἐάν γάρ μή καταψάω καί αὐτός , Τάχως ἀναιρέω ὁ λείψανον ὁ ἀθυμία · ἐάν δέ ἀγανακτέω , αφήνω ἐγώ ἐκτίθημι ὁ λύπη γίγνομαι . ἐάν εὐχαριστέω , οὐ ἀθυμέω . καί πῶς δύναμαι , φημί , μή λυπέω ὁ υἱός ἢ θυγάτηρ ἢ γυνή ἀποβάλλω ; οὖον λέγω , μή λυπέω , ἀλλά μή ἄμετρος · οὗτος ποιέω . ἐάν γάρ ἐννοέω ὅτι ὁ θεός ἀφαιρέω , ὅτι θνητός ἔχω ἀνήρ καί υἱός , Τάχως λαμβάνω παραμυθία . ὁ γάρ ἀγανακτέω , μείζων τίς ὁ φύσις ἐπιζητέω εἰμί . Ἄνθρωπος γεννάω , καί θνητός · τίς οὖν ἀλγέω , ὅτι ὁ κατά φύσις γίγνομαι ; μή ἀλγέω ὅτι ἐσθίω τρέφω ; μή ζητέω Χωρὶς οὗτος ζῶ · εἰμί ; οὕτως ποιέω καί ἐπί ὁ θάνατος , καί μή ζητέω τέως ἀθανασία θνητός γίγνομαι . ἅπαξ οὗτος οἴομαι . μή τοίνυν ἀλγέω , μηδέ κατακόπτης , ἀλλά στρέφω ὁ κοινός πᾶς νομοθετέω · ἀλγέω δέ ὑπέρ ὁ ἁμάρτημα . οὗτος γάρ πένθος καλός , οὗτος φιλοσοφία μέγας . οὐκοῦν οὗτος πενθέω διηνεκής , ἵνα ὁ ἐκεῖ χαρά ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .