joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0101.3
εἰπεῖν , ὅτι Ὁ ὤν b ἀπέσταλκέ με . Τὸ δέ , Ὁ ὤν , τοῦ ἀεὶ εἶναι σημαντικόν ἐστι , καὶ τοῦ ἀνάργου εἶναι , καὶ τοῦ δυνατὸς εἶναι καὶ κυρίως . Τοῦτο καὶ τὸ , Ἐν ἀρχῇ ἦν , ἐμφαίνει , τοῦ ἀεὶ εἶναι δηλοῦν τὸν . Τοῦτο δὴ οὐν ἐνταῦθα χέχρηται τῷ ῥητῷ ὁ Ἰωάννης , δεῖκνὺς ὅτι ἀνάργος καὶ αἰδίως ἐν τῷ κόλπῳ τοῦ Πατρὸς ἐστιν ὁ Υἱός . Ἵνα γὰρ μὴ ἰ διὰ τὴν τοῦ ὀνόματος κοινωνίαν ἕνα τινὰ τῶν χάριτι γενομένων υἱῶν εἶναι νομίζητε , πρώτον μὲν προκτίσθαι τὸ ἄρθρον διαιροῦν αὐτὸν τῶν κατὰ χάριν . Εἰ δὲ μὴ τοῦτο ἀρκεῖ σοι , ἀλλ’ ἐπὶ κάτω κύπτεις , τοῦτο κυριώτερον ἀκοῦς δνομα τὸν , Μονογενῆς . Εἰ δὲ καὶ μετὰ τοῦτο πάλιν κάπως βλέπεις , οὐ παρατήσομαι πως καὶ ἀνθρωπίνων τινὰ ῥήσιν εἰπεῖν περὶ τοῦ Θεοῦ , τὴν τοῦ χιλποῦ λέγω , μόνον ἵνα μηδὲν ὑποπέψηται ταπεινόν . Εἰδὲς φιλοσόφων καὶ χρησίμων Δεσπότου ; Ἄνάγκη ῥήματα περιτθῆσαι ἑαυτῷ ὁ Θεός , ἵνα κἂν ἰ οὕτω διαλέξηται , καὶ μέγα τι καὶ ψυχῆν ἐννοήσῃς · καὶ σὺ κάτω μένεις ; Εἴπῃ γὰρ μοι · τίνος ; Ἐνεχεν ὁ κόλπος ἐνταῦθα παρεῖληπται , τὸ παχὺ τοῦτο ὄνομα καὶ σαρκικοῦν ; Ἵνα σώμα τὸν Θεὸν ὑποπτεύσωμεν ; Ἄπαγε , ὀψάμως , φησίν . Τίνος οὖν Ἐνεχεν ἐφράσαι ; Εἰ γὰρ μήτε ἡ γνησιότης τοῦ Υἱοῦ παρίσταται διὰ τοῦτο , μήτε τὸ μὴ σῶμα εἶναι τὸν Θεόν , περιττὸς προσφέρεται τὸ ῥητόν , οὐδεμίαν χρείαν πληροῦν . Τίνος οὖν Ἐνεχεν ἐφράσαι ; οὐ γὰρ ἀποστήσομαι σου τοῦτο συνθανόμενος . Οὐχ εὐδύλον δτι οὐδὲν ἕτερον ἢ ἵνα μὴ ὑπολάβωμεν δτι αὐτοῦ , ἀλλ’ ἢ τὸ γνήσιον τοῦ Μονογενοῦς , καὶ τὸ συναίδιον τῷ Πατρὶ ; Ἐκεῖνος δὲ ἐξηγήσατο , φησίν . Τί ἐξηγήσατο ; Ὅτι Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακα πώποτε · ὅτι εἰς ἐστιν ὁ Θεός . Ἄλλὰ τοῦτο μὲν καὶ οἱ λοιποὶ προφήται , καὶ Μωῦσῆς ἄνω καὶ κάτω βοᾷ · Κύριος ὁ Θεὸς σου , Κύριος εἷς ἐστι · καὶ ὁ Ἠσαΐας · Ἐμπροσθέν μου οὐχ ἐγένετο ἄλλος Θεός , καὶ μετ’ ἐμὲ οὐκ ἐστιν .
Lemmas: εἶπον , ὅτι ὁ εἰμί b ἀποστέλλω ἐγώ . ὁ δέ , ὁ εἰμί , ὁ ἀεί εἰμί σημαντικός εἰμί , καί ὁ ἀνάργου εἰμί , καί ὁ δυνατός εἰμί καί κύριος . οὗτος καί ὁ , ἐν ἀρχή εἰμί , ἐμφαίνω , ὁ ἀεί εἰμί δηλόω ὁ . οὗτος δή ὀν ἐνταῦθα χράω ὁ ῥητός ὁ Ἰωάννης , δείκνυμι ὅτι ἀνάργος καί ἀΐδιος ἐν ὁ κόλπος ὁ πατήρ εἰμί ὁ υἱός . ἵνα γάρ μή εἷς διά ὁ ὁ ὄνομα κοινωνία εἷς τις ὁ χάρις γίγνομαι υἱός εἰμί νομίζω , πρῶτος μέν προκτιεπομαι ὁ ἄρθρον διαιρέω αὐτός ὁ κατά χάρις . εἰμί δέ μή οὗτος ἀρκέω σύ , ἀλλά ἐπί κάτω κύπτω , οὗτος κύριος Ἀκοῦς δνομα ὁ , Μονογενής . εἰμί δέ καί μετά οὗτος πάλιν κάπως βλέπω , οὖον παρατησομης πως καί ἀνθρώπινος τις ῥήσις εἶπον περί ὁ Θεός , ὁ ὁ χιλποῦ λέγω , μόνος ἵνα μηδείς ὑποπέμπω ταπεινός . ἀνάκλεις φιλόσοφος καί χρήσιμος δεσπότης ; Ἀνάγκη ῥῆμα περιτίθημι ἑαυτοῦ ὁ Θεός , ἵνα κἀν εἷς οὗτος διαλέγω , καί μέγας τίς καί Ψυχή ἐννοέω · καί σύ κάτω μένω ; εἶπον γάρ ἐγώ · τίς ; ἐνέχω ὁ κόλπος ἐνταῦθα παραλαμβάνω , ὁ παχύς οὗτος ὄνομα καί σαρκίζω ; ἵνα σώμα ὁ θεός ὑποπτεύω ; ἄπαγε , ὀψάμως , φημί . τίς οὖν ἐνέχω φράζω ; εἰμί γάρ μήτε ὁ γνησιότης ὁ υἱός παρίστημι διά οὗτος , μήτε ὁ μή σῶμα εἰμί ὁ Θεός , περισσός προσφέρω ὁ ῥητός , οὐδείς χρεία πληρόω . τίς οὖν ἐνέχω φράζω ; οὖον γάρ ἀφίστημι σύ οὗτος συντίθημι . οὐχ εὐδύλον δ οὐδείς ἕτερος ἢ ἵνα μή ὑπολαμβάνω δ αὐτός , ἀλλά ἢ ὁ γνήσιος ὁ Μονογενώ , καί ὁ συναιδιος ὁ πατήρ ; ἐκεῖνος δέ ἐξηγέομαι , φημί . τις ἐξηγέομαι ; ὅτι2 θεός οὐδείς ὁράω πώποτε · ὅτι εἰς εἰμί ὁ Θεός . ἀλλά οὗτος μέν καί ὁ λοιπός προφήτης , καί Μωυσῆς ἄνω καί κάτω βοάω · Κύριος ὁ θεός σύ , Κύριος εἷς εἰμί · καί ὁ Ἠσαΐας · ἔμπροσθεν ἐγώ οὐ γίγνομαι ἄλλος Θεός , καί μετά ἐγώ οὐ εἰμί .