joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0314.2
οὐδὲν ἐπεδείξαντο γενναῖον , ὁρῶντες τοὺς Φαρισαίους ἐπικειμέ νους . Ἵς εἰ γε τέλειον ἐπισχόθησαν , ταχέως ἄν τὴν ἀλήθειαν ἐπέγνωσαν . Ἐστι γὰρ σχισθῆναι καλῶς . Αὐὶ καὶ αὐτὸς ἔλεγε · Οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπὶ τὴν γῆν , ἀλλὰ μάχαιραν . Ἐστι γὰρ καὶ κακῇ ὁμόνοια , ἐστι καὶ καλῇ διαφωνία . Καὶ γὰρ οἱ τὸν πύργον οἰκοδομοῦντες , ὠμογόνσαν ἐπὶ κακῷ τῷ ἐαυτῶν · καὶ οἱ αὐτοὶ οὗτοι πάλιν , ἄκοντες μὲν , ἐπὶ συμφέροντι δὲ ὅμως ἐσχίζθησαν . Καὶ οἱ περὶ Κορῆ δὲ κακῶς ὠμονόησαν , διὰ τοῦτο καλῶς ἐσχίσθησαν καὶ Ἰουδαῖοι ὠμονόησε μετὰ τῶν Ἰουδαίων κακῶς . Ἐστιν οὖν σχισθῆναι καλῶς , καὶ ἐστιν ὁμονοῆσαι κακῶς . Διὰ τοῦτο φησιν · Ἐὰν ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζῃ σε , ἐκκόψον αὐτόν · ἐὰν ὁ πούς σου , ἐκτεμε αὐτόν . Εἰ δὲ ἀπὸ μέλους ἀποσχέσθαι χρή κακῶς συνημμένου , οὐ πολλῷ μᾶλλον ἀπὸ φίλων κακῶς ἡνωμένων ἡμῶν ; Ἄστε οὐ πανταχοῦ ὁμόνοια καλόν , ὥσπερ οὐδ' οὐδὲ πανταχοῦ ἡ διάστασις κακὴν . γ . Ταῦτα λέγω , ἵνα ψεύσιν πονηροὺς , καὶ διώκωμεν ἀγαθούς . Εἰ γὰρ ἐν τοῖς μέλεσι τὸ σεσπεδὸς καὶ ἀνιάτως ἔχον ἐκκόπτομεν , φοβούμενοι μὴ καὶ τὸ λοιπὸν τὴν αὐτὴν λύπην ὑποδέξηται σῶμα · ὅτι ποιοῦμεν τοῦτο , οὐχ ἐκείνους καταφρονούντες , ἀλλὰ τὸ λοιπὸν διαφυλάττειν βουλόμενοι · πόσω μᾶλλον ἐπὶ τῶν συνόντων ἡμῖν ἐπὶ κακῇ τοῦτο πράττειν ἀναγκαῖον ; Εἰ μὲν γὰρ δυνάμεθα κάκεινους διορθῶσαι , καὶ αὐτοὺς μὴ παραβάλλειν , πάντα ποιεῖν χρή · εἰ δὲ κάκεινους μένοντες ἀδιόρθωτοι , καὶ ἡμεῖς παραβλητέοι , ἐκκόπτειν αὐτοὺς καὶ βίπτειν ἀναγκαῖον . Πολλάκις γὰρ οὕτω κερδαίνουσι · μᾶλλον . Αὐὶ καὶ Παῦλος οὕτως παρήγγειλεν λέγων · Καὶ ἐκβαλετε τὸν σαργόν ἐκ τῆς ὑμῶν μέσης · καὶ , Ἵνα ἐξαρθῇ ἐκ μέσου ὑμῶν ὁ τὸ ἔργον τοῦτο ποιήσας . Δεινὸν γὰρ , δεῖν συννοία πονηρῶν . Οὐχ οὕτω ταχέως λοιμὸς ἄπτεται , καὶ φύσις διαφθείρει τοὺς ἀναχρυσυννένους , τὸς τῷ νοσήματι κατεχόμενους , ὡς ἡ τῶν πονηρῶν κακία ἀνδρῶν . Φθεῖρουσι γὰρ τὴν γοητὴν ὁμιλία κακῶν . Καὶ ὁ προφήτης πάλιν , Ἐξέλιθε ἐκ μέσου αὐτῶν , καὶ ἀχωρίσθητε . Μηδεὶς τῶν φαύλων ἔχετω φίλον . Εἰ γὰρ υἱὸς φαύλιος ἔχων ἐκπληττόμενος , καὶ οὐχ αἰδοῦμεθα τὴν φύσιν , οὐδὲ τοὺς ταύτης νόμους , οὐδὲ τὴν ἐξ αὐτῆς ἀνάγκην · πολλῷ μᾶλλον τοὺς συνηθείς καὶ γνωρίμους ψεύσιν δεῖ , πονηροὺς ὄντας . Κἂν γὰρ μηδεμίαν παρ' αὐτῶν δεξιολοβία βλάπτῃ , τὴν τοῦ πονηρῶν δόξαν διαφθείρει οὐχ ἰσχυρόν . Οἱ γὰρ ἐξωθεν οὐ τὸν βίον ἐρευνῶν , ἀλλ' ἀπὸ τῶν συνόντων ἡμᾶς κρίνουσι . Ταῦτα καὶ [ 336 ] γυναιξὶ καὶ παρθενοῖς παρεγγυῶ . Προσομιμενοι γὰρ , φησὶ , καλῶ , οὐ μόνον ἐνώπιον Κυρίου , ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον ἀνθρώπων . Πάντα τοίνυν πράττομεν , ὡς μὴ σκανδαλισθῆναι τὸν πλησίον . Βίος γὰρ κἂν τρὸδρος ὁρθὸς ἦ , σκάνδαλον ἑτέρους παρέχων , τὸ πᾶν ἀπώλεσε . Καὶ πῶς ; Ἐν τῷ βίῳ σκανδαλίζεται ; Ὦταν ἡ συνοικία τῶν οὐχ ὁρθῶν πονηρῶν αὐτὸ περιβῆ ὄξεν . Ἐπειδὰν γὰρ τρὸδρύντες ἐαυτοὺς συνώμεν τοῖς πονηροῖς , κἂν αὐτοὶ μὴ βλαβῶμεν , ἑτέρους ἐσκανδαλίζομεν . Ταῦτα καὶ ἀνδράσι καὶ γυναιξὶ λέγω καὶ παρθενοῖς , καταλιμπάνων αὐτῶν τὴν συνειδοὺς μετὰ ἀχριδείας εἰδεῖν πῶς ἐντεῦθεν τίκτεται κακία . Ἐγὼ μὲν γὰρ οὐδὲν ὑποπτεύω πονηρὸν , οὐδὲ ἄλλος τις ἔως τῶν τελειοτέρων · ὁ δὲ ἀφελέστερος ἀδελφός , ἐπὶ τῇ τῶν παραβλάπτει τελειοτέρων . Δεῖ δὲ καὶ τῆς ἀδελφίας τῆς ἐκείνου προνοεῖν . Κἂν οὖτος μὴ βλαβῇ , ἀλλ' ὁ Ἕλλην παραβλάπτει . Ὁ δὲ Παῦλος ἐκλέυσεν ἀποσχότους εἶναι , καὶ Ἰουδαίους καὶ Ἕλλησι , καὶ τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ . Ἐγὼ πονηρὸν οὐδὲν ὑποπτεύω περὶ
Lemmas: οὐδείς ἐπιδείκνυμι γενναῖος , ὁράω ὁ Φαρισαῖος ἐπικειμέ νόος . Ἴς εἰμί γε τέλειος ἐπέχω , ταχέως ἄν ὁ ἀλήθεια ἐπιγιγνώσκω . εἰμί γάρ σχίζω καλῶς . Αὐὶ καί αὐτός λέγω · οὐ ἔρχομαι βάλλω εἰρήνη ἐπί ὁ γῆ , ἀλλά μάχαιρα . εἰμί γάρ καί κακός Ὁμόνοια , εἰμί καί καλός διαφωνία . καί γάρ ὁ ὁ πύργος οἰκοδομέω , ὠμογόνσαν ἐπί κακός ὁ ἑαυτοῦ · καί ὁ αὐτός οὗτος πάλιν , ἄκων μέν , ἐπί συμφέρω δέ ὅμως σχίζω . καί ὁ περί κορσεύς δέ κακῶς ομονοώ , διά οὗτος καλῶς σχίζω καί Ἰουδαῖος ομονοώ μετά ὁ Ἰουδαῖος κακῶς . εἰμί οὖν σχίζω καλῶς , καί εἰμί ὁμονοέω κακῶς . Ζεύς οὗτος φημί · ἐάν ὁ ὀφθαλμός σύ σκανδαλίζω σύ , ἐκκόπτω αὐτός · ἐάν ὁ πούς σύ , ἐκτέμνω αὐτός . εἰμί δέ ἀπό μέλος ἀπέχω χρή κακῶς συνάπτω , οὖον πολύς μᾶλλον ἀπό Φίλων κακῶς ἑνόω ἐγώ ; Ἄστυ οὖον πανταχοῦ Ὁμόνοια καλός , ὥσπερ οὐδέ οὐδέ πανταχοῦ ὁ διάστασις κακός . γ . οὗτος λέγω , ἵνα ψεύδω πονηρός , καί διώκω ἀγαθός . εἰμί γάρ ἐν ὁ μέλος ὁ σεσπεδὸς καί ἀνίατος ἔχω ἐκκόπτω , φοβέω μή καί ὁ λοιπός ὁ αὐτός λύπη ὑποδείκνυμι σῶμα · ὅτι ποιέω οὗτος , οὐ ἐκεῖνος καταφρονέω , ἀλλά ὁ λοιπός διαφυλάσσω βούλομαι · πόσος μᾶλλον ἐπί ὁ σύνειμι ἐγώ ἐπί κακός οὗτος πράσσω ἀναγκαῖος ; εἰμί μέν γάρ δύναμαι ἐκεῖνος διορθόω , καί αὐτός μή παραβάλλω , πᾶς ποιέω χρή · εἰμί δέ ἐκεῖνος Μένων αδιόρθωτος , καί ἐγώ παραβλητέος , ἐκκόπτω αὐτός καί βίπτειν ἀναγκαῖος . πολλάκις γάρ οὗτος κερδαίνω · μᾶλλον . Αὐὶ καί Παῦλος οὕτως παραγγέλλω λέγω · καί ἐκβάλλω ὁ σαργός ἐκ ὁ σύ μέσος · καί , ἵνα ἐξαίρω ἐκ μέσος σύ ὁ ὁ ἔργον οὗτος ποιέω . δεινός γάρ , δήω σύννοια πονηρός . οὐχ οὗτος ταχέως λοιμός ἄπτω , καί φύσις διαφθείρω ὁ ἀναχρυσυννένους , τός ὁ νόσημα κατέχω , ὡς ὁ ὁ πονηρός κακία ἀνήρ . φθείρω γάρ ὁ γοητής ὁμιλία κακός . καί ὁ προφήτης πάλιν , Ἐξέλιθε ἐκ μέσος αὐτός , καί ἀχωριστέω . μηδείς ὁ φαῦλος ἔχω φίλος . εἰμί γάρ υἱός φαύλιος ἔχω ἐκπλήσσω , καί οὐ αἰδέομαι ὁ φύσις , οὐδέ ὁ οὗτος νόμος , οὐδέ ὁ ἐκ αὐτός ἀνάγκη · πολύς μᾶλλον ὁ συνήθης καί γνώριμος ψεύδω δεῖ , πονηρός εἰμί . κἀν γάρ μηδείς παρά αὐτός δεξιολοβιον βλάπτω , ὁ ὁ πονηρός δόξα διαφθείρω οὐ ἰσχυρός . ὁ γάρ ἐξωθεν οὖον ὁ βίος ἔρευνα , ἀλλά ἀπό ὁ σύνειμι ἐγώ κρίνω . οὗτος καί [ 336 ] γυνή καί παρθένος παρεγγυάω . προσομιμενω γάρ , φημί , καλέω , οὖον μόνος ἐνώπιος κύριος , ἀλλά καί ἐνώπιος ἄνθρωπος . Πάν τοίνυν πράσσω , ὡς μή σκανδαλίζω ὁ πλησίος . Βίος γάρ κἀν τροδρ ὀρθός εἰμί , σκάνδαλον ἕτερος παρέχω , ὁ πᾶς ἀπόλλυμι . καί πῶς ; ἐν ὁ βίος σκανδαλίζω ; Ἄτη ὁ συνοικία ὁ οὐ ὀρθός πονηρός αὐτός περιβαίνω ὀξός . ἐπειδάν γάρ τρέχω ἑαυτοῦ συνίημι ὁ πονηρός , κἀν αὐτός μή βλάπτω , ἕτερος σκανδαλίζω . οὗτος καί ἀνήρ καί γυνή λέγω καί παρθένος , καταλείπω αὐτός ὁ συνειδιδωμι μετά ἀχριδείας εἴδω πῶς ἐντεῦθεν τίκτω κακία . ἐγώ μέν γάρ οὐδείς ὑποπτεύω πονηρός , οὐδέ ἄλλος τις ἔως ὁ τέλειος · ὁ δέ ἀφελής ἀδελφός , ἐπί ὁ ὁ παραβλάπτω τέλειος . Δεύς δέ καί ὁ ἀδελφία ὁ ἐκεῖνος προνοέω . κἀν οὗτος μή βλάπτω , ἀλλά ὁ Ἕλλην παραβλάπτω . ὁ δέ Παῦλος κλέω αποσχοος εἰμί , καί Ἰουδαῖος καί Ἕλλην , καί ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός . ἐγώ πονηρός οὐδείς ὑποπτεύω περί