joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0398.2
β᾽ . Εἶτα ἵνα μὴ δόξῃ ὡςπερ ψυχαγωγῶν αὐτοὺς λέγειν , ἀλλὰ πιστεύσωσιν ὅτι οὕτως ἐστίν , ἐπάγει · Καὶ ὅπου ὑπάρχω οὐδατε , καὶ τὴν οδὴν οἴδατε . Ὅρξας πῶς διδῶσιν αὐτοὺς ἀποδεῖξιν τοῦ μὴ ἀπλῶς ταῦτα εἰρήσθαι ; Τοῦτο δὲ λέγει δ , ἐπεὶ συνειδεν αὐτῶν τὴν ψυχὴν τοῦτο λοιπὸν ζητοῦσαν μαθεῖν . Ὁ μὲν γὰρ Πέτρος οὐχ ὑπὲρ τοῦ μαθεῖν , ἀλλ᾽ ὡστε ἀκολουθῆσαι , ἔλεγεν ὅπερ ἔλεγεν . Ἐπεὶδὴ δὲ ἐπετιμήθη ἐκεῖνος , καὶ δὲ πᾶς ἀδύνατον ἐδίδει εἶναι , δυνατὸν αὐτὸ εἰπεῖν αὐτὸ εἰπεῖν , εἰς ἐπιθυμίαν αὐτὴν ἤγαγε τοῦ γνῶναι μετὰ ἀκριβείας αὐτό · διὰ τοῦτο τοῦτο φησὶ Καὶ τὴν οδὴν οἴδατε . Ὡσπερ γὰρ εἰπών , Ἀπαργήση με , μηδενὸς μηδὲν προφθεγξαμένου , καὶ τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ ἐρευνῶν ἔλεγεν , Μὴ ταράττεσθε · οὕτω καὶ ἐνταῦθα εἰπών , ὅτι Οἴδατε , τὴν ἐπιθυμίαν ἐδίδω ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτῶν , καὶ αὐτὸς αὐτοὺς διδῶσι πρὸφασιν τοῦ ἐρωτῆσαι . Τὸ δὲ , Ποῦ ὑπάρχεις ; Πέτρος μὲν ἀπὸ φιλοστοργίας · πολλῆς , Ὁμῶς δὲ ἀπὸ δειλίας λέγει . Κύριε , οὐχ οἴδαμεν ποῦ ὑπάγεις . Τὸν τόπον οὐχ ἴσμεν , φησὶ · καὶ τὴν ἐκεῖ φέρουσαν οδὸν πῶς εἰσόμεθα ; Καὶ ὅρα μὴ δόξῃ ὑποστολὴς . Οὐ γὰρ εἶπεν , Εἰδὴ ἡμῖν τὸν τόπον · ἀλλ᾽ , Οὐχ οἴδαμεν ποῦ ὑπάγεις . Τοῦτο γὰρ πάλαι πάντες μαθεῖν ὁδίνον . Εἰ γὰρ Ἰουδαῖοι διηπόρουν ἀκούοντες , καλοῦσι γε ἀπαλλαγῆναι αὐτοῦ βουλόμενοι , πολλῷ μᾶλλον οἱ μηδὲποτε αὐτοῦ χωρισθήναι βουλόμενοι μαθεῖν ἤθελον . Ἐδεδόχισαν μὲν οὖν αὐτὸν ἐρωτῆσαι εἰ , ἐλπῶσι δὲ ὅμως , ἀπὸ τε τοῦ πολλοῦ δ πόθου καὶ τῆς ἀγωνίας . Τί οὖν δὲ Χριστός ; Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός · καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή . Οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρὸς τὸν Πατέρα , εἰ μὴ δι᾽ ἐμοῦ . Τί οὖν οὐχ οὕτως ἐρωτηθεὶς παρὰ τοῦ Πέτρου , Ποῦ ὑπάγεις ; εἶπεν , Ἐγώ πρὸς τὸν Πατέρα πορεύομαι · ὑμεῖς δὲ οὐ δύνασθε ἐλθεῖν νῦν · ἀλλὰ τοσούτων ἐνέβαλεν λόγων περιόδου , ἐρωτήσεις καὶ ἀποκρίσεις συντιθεὶς , Ἰουδαίοις μὲν γὰρ εἰκῶς · τοῦτο οὐχ ἔλεγεν · τοῦτο δὲ διατί ; Εἶπας μὲν καὶ τοῦτο ; καὶ Ἰουδαίοις , ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθε , καὶ πρὸς τὸν Θεὸν ὑπάγει · καὶ νῦν δὲ αὐτὸ λέγει σαφέστερον ἢ πρότερον . Ἄλλως δὲ , καὶ Ἰουδαίοις μὲν σαφῶς οὕτως οὐχ εἶπεν . Εἰ γὰρ εἶπεν , ὅτι Οὐ δύνασθε πρὸς τὸν Πατέρα ἐλθεῖν , εἰ μὴ δι᾽ ἐμοῦ ε , εὐθὺς ἂν τύπων τὸ πρᾶγμα ἐνόμισαν · νῦν δὲ ἀποκρύψας , εἰς ἀγῶνιν αὐτοὺς ἐνέβαλεν . Καὶ τοῖς μαθηταῖς δὲ τίνος ἕνεκεν οὕτως εἶπε , φησὶ καὶ τῷ Πέτρω ; Ἵδει αὐτοῦ πολλὴν προθυμίαν , καὶ ὅτι μᾶλλον ἐντεῦθεν ἐπικίσεται ἐνοχλῶν . Ὡστε οὐν αὐτὸν ἀπαγαγεῖν , χρῆπτεται . Καταρρώσας δὲ ὅπερ ἐδύλετο διὰ τῆς ἀσφαλείας καὶ τοῦ κρύψαι τὸν λόγον , πάλιν αὐτὸ ἐκαλύπτει .
Lemmas: βε . εἶτα ἵνα μή δόξα ὡς ψυχαγωγέω αὐτός λέγω , ἀλλά πιστεύω ὅτι οὕτως εἰμί , ἐπάγω · καί ὅπου ὑπάρχω ουδαω , καί ὁ ὁδή οἶδα . Ὅρξας πῶς δίδωμι αὐτός ἀπόδειξις ὁ μή ἀπλόος οὗτος εἴρω ; οὗτος δέ λέγω δ , ἐπεί συνοράω αὐτός ὁ ψυχή οὗτος λοιπός ζητέω μανθάνω . ὁ μέν γάρ Πέτρος οὐ ὑπέρ ὁ μανθάνω , ἀλλά ὡστε ἀκολουθέω , λέγω ὅσπερ λέγω . ἐπειδή δέ ἐπιτιμάω ἐκεῖνος , καί δέ πᾶς ἀδύνατος δίδωμι εἰμί , δυνατός αὐτός εἶπον αὐτός εἶπον , εἰς ἐπιθυμία αὐτός ἄγω ὁ γιγνώσκω μετά ἀκρίβεια αὐτός · διά οὗτος οὗτος φημί καί ὁ ὁδή οἶδα . ὡς γάρ εἶπον , Ἀπαργήση ἐγώ , μηδείς μηδείς προφθέγγομαι , καί ὁ ἐν ὁ Καρδία ἔρευνα λέγω , μή ταράσσω · οὗτος καί ἐνταῦθα εἶπον , ὅτι οἶδα , ὁ ἐπιθυμία δίδωμι ἐν ὁ διάνοια αὐτός , καί αὐτός αὐτός δίδωμι πρόφασις ὁ ἐρωτάω . ὁ δέ , πός ὑπάρχω ; Πέτρος μέν ἀπό φιλοστοργία · πολύς , ὁμῶς δέ ἀπό δειλία λέγω . κύριος , οὐ οἶδα ποῦ ὑπάγω . ὁ τόπος οὐ οἶδα , φημί · καί ὁ ἐκεῖ φέρω ὀδούς πῶς εἶμι ; καί ὁράω μή δόξα υποστολή . οὖον γάρ εἶπον , εἰδή ἐγώ ὁ τόπος · ἀλλά , οὐχ οἶδα ποῦ ὑπάγω . οὗτος γάρ πάλαι πᾶς μανθάνω ὠδίνω . εἰμί γάρ Ἰουδαῖος διαπορέω ἀκούω , καλέω γε ἀπαλλάσσω αὐτός βούλομαι , πολύς μᾶλλον ὁ μηδέποτε αὐτός χωρίζω βούλομαι μανθάνω ἐθέλω . εδεδοχισαω μέν οὖν αὐτός ἐρωτάω εἰμί , ἔλπω δέ ὅμως , ἀπό τε ὁ πολύς δ πόθος καί ὁ ἀγωνία . τις οὖν δέ Χριστός ; ἐγώ εἰμί ὁ ὁδός · καί ὁ ἀλήθεια καί ὁ ζωή . οὐδείς δύναμαι ἔρχομαι πρός ὁ πατήρ , εἰμί μή διά ἐγώ . τις οὖν οὐ οὕτως ἐρωτάω παρά ὁ Πέτρος , πός ὑπάγω ; εἶπον , ἐγώ πρός ὁ πατήρ πορεύω · σύ δέ οὖον δύναμαι ἔρχομαι νῦν · ἀλλά τοσοῦτος ἐμβάλλω λόγος περίοδος , ἐρωτάω καί ἀπόκρισις συντίθημι , Ἰουδαῖος μέν γάρ ἵημι · οὗτος οὐ λέγω · οὗτος δέ διατί ; εἶπον μέν καί οὗτος ; καί Ἰουδαῖος , ὅτι ἐκ ὁ Θεός ἐξέρχομαι , καί πρός ὁ θεός ὑπάγω · καί νῦν δέ αὐτός λέγω σαφής ἢ πρότερος . ἄλλος δέ , καί Ἰουδαῖος μέν σαφῶς οὕτως οὐ εἶπον . εἰμί γάρ εἶπον , ὅτι οὖον δύναμαι πρός ὁ πατήρ ἔρχομαι , εἰμί μή διά ἐγώ ε , εὐθύς εἄν τύπος ὁ πρᾶγμα νομίζω · νῦν δέ ἀποκρύπτω , εἰς ἀγών αὐτός ἐμβάλλω . καί ὁ μαθητής δέ τίς ἕνεκα οὕτως εἶπον , φημί καί ὁ Πέτρος ; ἶδος αὐτός πολύς προθυμία , καί ὅτι μᾶλλον ἐντεῦθεν ἐπικινέω ἐνοχλέω . ὡστε ὀν αὐτός ἀπάγω , χράω . Καταρρώσας δέ ὅσπερ ἐδύλετο διά ὁ ἀσφάλεια καί ὁ κρύπτω ὁ λόγος , πάλιν αὐτός καλύπτω .