joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0113.2
εἰασαν · , τὰ δὲ πάντες ἀπεσιώπησαν . Ταῦτα δὲ μοι οὐχ ἀπλῶς εἴρηται , ἀλλὰ πρὸς τὴν τῶν Ἑλλήνων ἀναίσθητον . Ἰκανὸν γὰρ τοῦτο τοῦ φιλαλήθους αὐτῶν τρόπου δείγμα , καὶ τοῦ πρὸς χάριν λέγειν . Καὶ δυσήσεσθε καὶ ταύτη μετὰ τῶν ἄλλων ὀπλίζεσθαι τῶν λόγων ὑποθέσει πρὸς αὐτούς . Ἄλλὰ προσέχετε · καὶ γὰρ ἄτοπον τὸν μὲν ἰατρὸν μετὰ ἀκριβείας ὑπὲρ τῆς τέχνης ἀγωνίζεσθαι τῆς αὐτοῦ , καὶ τὸν σκυτοτόμον , καὶ τὸν ὑφάντην , καὶ πάντας ἀπλῶς τοὺς τεχνίτας · τὸν δὲ Χριστιανὸν εἶναι φάσκοντα , μὴ δυνασαθῆ λόγον ὑπὲρ τῆς οἰκείας παρασχεῖν πίστεως . Καίτοι ἔχειν μεν παρορθεῖναι , εἰς χρήματα τὴν ζημίαν ἔχειν · ταῦτα δὲ ἀμελοῦναι , αὐτὴν ἡμῖν διασώζειμει τὴν ψυχήν . Ἄλλ’ ὅμως οὕτως ἀδλῶς διακειμεθα , ὡς ἐκεῖνοι μὲν ἅπαντες ἀπομένειν σπουδὴν τῶν δὲ ἀναγκαίων , καὶ ἡ σωτηρίας ὑποθέσει τῆς ἡμετέρας ἐστι , τούτων ὡς οὐδὲν δέων καταφρονεῖν . 8 . Τοῦτο οὐχ ἀφήσει τοὺς Ἑλλήνας τοῖς οἰκείαις ταχέως καταγελάσαι πάντων . Ὅταν γὰρ αὐτοῖ μὴ τῷ ψεύδει συνιστάμενοι , πάντα πράττωσι ὥστε συσκιάσαι τῶν δογμάτων τὴν αἰσχύναν , ἡμεῖς δὲ οὐ τῆς ἀληθείας θεαπευσταὶ μηδὲ διὰ τὸ στόμα δυναμένοι , πῶς οὐ πολλὴν τοῦ δόγματος καταγνώσκονται τὴν ἀσθένειαν ; πῶς οὐχ ἀπάτην καὶ μυρίαν τὰ ἡμέτερα ὑποπτεύσουσιν ; πῶς οὐ βλασφημήσουσι τὸν Χριστὸν ὡς εἰρῶνα καὶ ἀπατεῶνα , καὶ τὴν τῶν πολλῶν ἀνολὴ πρὸς τὴν ἀπάτὴν ἀποχρησιμεῖν ; Ταύτης δὲ ἡμεῖς αἴτιοι τῆς βλασφημίας , οὐκ ἐθέλοντες ἀγρυπνεῖν ἐν τοῖς ὑπὲρ εὐσεβείας λόγοις , ἀλλὰ πάρειργα τιθέμενοι ταῦτα , καὶ τὰ τῆς γῆς μεριμνῶντες . Καὶ ὠρχοῦντο μὲν τὲ δρῶν καὶ ἡνίοχον καὶ τοὺς θηρίους πυκνεύεσθαι , πάντα κινεῖ καὶ πραγματεύεται , ὥστε ἐν τοῖς ἀγῶσι τοῖς ὑπὲρ αὐτοῦ μὴ ἔλαττον ἔχων ἀπελθεῖν · καὶ μακροῦς συνεῖρονσι ἐπαίνους , πρὸς τοὺς κατηγοροῦντας αὐτῶν ἀπολογίαν συντιθέντες , καὶ μυρίους βάλλοντες σκώμμασι τοὺς ἐναντιουμένους · ὑπὲρ δὲ Χριστιανικοῦ προκειμένου δὲ λόγου , πάντες κάτω νεύουσι , καὶ κινῶνται , καὶ χασμώνται , καὶ καταγελασθέντες ἀναχωροῦσι . [ 102 ] Καὶ πῶς οὐκ ἀξία ταῦτα μυρία · δρῆγε , ὅταν ὁ Χριστὸς ἀξιωτέρος ὠρχοῦντο φαίνηται παρ’ ὑμῖν ; εἰ γὰρ ὑπὲρ μὲν τῶν ἐκείνους πεπραγμένων μυρίας ἀπολογίας μεμελετήκατε , καίτοι γε πάντων αἰσχροτέρων ὄντων · ὑπὲρ δὲ τῶν τοῦ Χριστοῦ θαυμάτων , καίτοι γε τὴν οἰκουμένην ἐπισπασαμένων , οὐδὲ ἐνθυμοῖ τι καὶ μεριμνήσα ἀνέχεσθε . Πιστεύομεν εἰς Πατέρα καὶ Υἱὸν καὶ ἅγιον Πνεῦμα · εἰς ἀνάστασιν σωμάτων , εἰς ζωὴν αἰώνιον . Ἄν τοίνυν ἐρῆται τις Ἑλλήνων · Τίς ποτὲ ἐστιν οὗτος ; ὁ Πατὴρ ; εἰς δὲ ὁ Υἱός ; τίς δὲ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ; ἢ πῶς καὶ ὅμεῖς τρεῖς λέγοντες θεούς , ἡμῖν ἐγκαλεῖ πολυθεΐαν ; τί ἐραῖτε ; τί δὲ ἀποκρινεῖσθε ; πῶς ἀποκροῦσθαι τὴν προσβολὴν τῶν λόγων τούτων ; Τί δὲ , ἐν σιγῶντες ὑμῶν πάλιν ἐπενέγκη τὸ ἕτερον ζήτημα . Τί δὲ ἐστιν ἕλις ἀνάστασις , ἐρωτῶν ; ἄρα γὰρ ἐν τοῦτῳ τῷ σώματι πάλιν ἀναστήσομεθα ; ἄρα ἐν ἑτέρῳ παρὰ τοῦτο ; καὶ εἰ ἐν τοῦτῳ , τίς χρεία αὐτὸ καταλυθῆναι ; τί πρὸς ταῦτα ἐραῖτε ; Τί δὲ , μὴ λέγῃ · Διὰ τὸ νῦν , καὶ μὴ ἐν τοῖς ἐμπροσθεν παραγενημένῳ χρόνῳ ὁ Χριστός ; νῦν γὰρ ἐδόξεν αὐτῷ προνοῆσαι τῶν ἀνθρώπων , τῶν δὲ ἄλλων ἅπαντα χρόνον ἡμῶν κατεφρόνει ; ἢ καὶ ἄλλα ἐτι ἐν πρὸς τούτοις τούτων πλείονα ἐξετάζει ; Οὐδὲ γὰρ ἀναγκαιῶν πολλὰ ἐρεθῆς ζητήματα τιθέντας , τὰς λύσεις ἀποσιγῶν , ὥστε μὴ τοὺς ἀφελεστέρους ταύτῃ παραβαλεῖν . Ἀρχεῖ γὰρ καὶ τὰ εἰρημένα πρὸς τὸ
Lemmas: ἐάω · , ὁ δέ πᾶς ἀποσιωπάω . οὗτος δέ ἐγώ οὐ ἀπλόος εἴρω , ἀλλά πρός ὁ ὁ Ἕλλην ἀναίσθητος . ἱκανός γάρ οὗτος ὁ φιλαλήθης αὐτός τρόπος δείγμα , καί ὁ πρός χάρις λέγω . καί δυσήσεσθε καί οὗτος μετά ὁ ἄλλος ὁπλίζω ὁ λόγος ὑπόθεσις πρός αὐτός . ἀλλά προσέχω · καί γάρ ἄτοπος ὁ μέν ἰατρός μετά ἀκρίβεια ὑπέρ ὁ τέχνη ἀγωνίζομαι ὁ αὐτός , καί ὁ σκυτοτόμος , καί ὁ ὑφάντης , καί πᾶς ἀπλόος ὁ τεχνίτης · ὁ δέ Χριστιανός εἰμί φάσκω , μή δύναμαι λόγος ὑπέρ ὁ οἰκεῖος παρέχω πίστις . καίτοι ἔχω μέν παρορθεῖναι , εἰς χρῆμα ὁ ζημία ἔχω · οὗτος δέ ἀμελέω , αὐτός ἐγώ διασῴζω ὁ Ψυχή . ἄλλος ὅμως οὕτως ἀδλῶς διάκειμαι , ὡς ἐκεῖνος μέν ἅπας ἀπομένω σπουδή ὁ δέ ἀναγκαῖος , καί ὁ σωτηρία ὑπόθεσις ὁ ἡμέτερος εἰμί , οὗτος ὡς οὐδείς δήω καταφρονέω . 8 . οὗτος οὐ ἀφίημι ὁ Ἕλλην ὁ οἰκεῖος ταχέως καταγελάω πᾶς . ὅταν γάρ αὐτός μή ὁ ψεύδω συνίστημι , πᾶς πράσσω ὥστε συσκιάζω ὁ δόγμα ὁ αἰσχύνη , ἐγώ δέ οὖον ὁ ἀλήθεια θεαπευειμι μηδέ διά ὁ στόμα δύναμαι , πῶς οὖον πολύς ὁ δόγμα καταγιγνώσκω ὁ ἀσθένεια ; πῶς οὐ ἀπάτη καί μυρίος ὁ ἡμέτερος ὑποπτεύω ; πῶς οὖον βλασφημέω ὁ Χριστός ὡς εἴρων καί ἀπατεών , καί ὁ ὁ πολύς ἀνολὴ πρός ὁ ἀπάτη αποχρησιμεω ; Ταύτη δέ ἐγώ αἴτιος ὁ βλασφημία , οὐ ἐθέλω ἀγρυπνέω ἐν ὁ ὑπέρ εὐσέβεια λόγος , ἀλλά παρείργω τίθημι οὗτος , καί ὁ ὁ γῆ μεριμνάω . καί ὀρχέομαι μέν τε δράω καί ἡνίοχος καί ὁ θήριος πυκνευιημι , πᾶς κινέω καί πραγματεύομαι , ὥστε ἐν ὁ ἀγών ὁ ὑπέρ αὐτός μή μικρός ἔχω ἀπέρχομαι · καί μακρός συνείρω ἔπαινος , πρός ὁ κατηγορέω αὐτός ἀπολογία συντίθημι , καί μυρίος βάλλω σκῶμμα ὁ ἐναντιόομαι · ὑπέρ δέ Χριστιανικός πρόκειμαι δέ λόγος , πᾶς κάτω νεύω , καί κινέω , καί χασμάω , καί καταγελάω ἀναχωρέω . [ 102 ] καί πῶς οὐ ἄξιος οὗτος μυρίος · δράω , ὅταν ὁ Χριστός ἄξιος ὀρχέομαι φαίνω παρά σύ ; εἰμί γάρ ὑπέρ μέν ὁ ἐκεῖνος πράσσω μυρίος ἀπολογία μελετάω , καίτοι γε πᾶς αἰσχρός εἰμί · ὑπέρ δέ ὁ ὁ Χριστός θαῦμα , καίτοι γε ὁ οἰκέω ἐπισπάω , οὐδέ ἐνθυμέομαι τίς καί μεριμνώ ἀνέχω . πιστεύω εἰς πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα · εἰς ἀνάστασις σῶμα , εἰς ζωή αἰώνιος . ἄν τοίνυν ἔραμαι τις Ἕλλην · Τῖς ποτέ εἰμί οὗτος ; ὁ πατήρ ; εἰς δέ ὁ υἱός ; τίς δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ; ἢ πῶς καί ὄμνυμι τρεῖς λέγω θεός , ἐγώ ἐγκαλέω πολυθεία ; τίς ἐράω ; τίς δέ ἀποκρίνω ; πῶς ἀποκρούω ὁ προσβολή ὁ λόγος οὗτος ; τις δέ , ἐν σιγάω σύ πάλιν ἐπιφέρω ὁ ἕτερος ζήτημα . τις δέ εἰμί ἕλις ἀνάστασις , ἐρωτάω ; ἄρα γάρ ἐν τοῦτῳ ὁ σῶμα πάλιν ἀνίστημι ; ἄρα ἐν ἕτερος παρά οὗτος ; καί εἰμί ἐν τοῦτῳ , τίς χρεία αὐτός καταλύω ; τίς πρός οὗτος ἐράω ; τις δέ , μή λέγω · Ζεύς ὁ νῦν , καί μή ἐν ὁ ἔμπροσθεν παραγίγνομαι χρόνος ὁ Χριστός ; νῦν γάρ δοκέω αὐτός προνοέω ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ ἄλλος ἅπας χρόνος ἐγώ καταφρονέω ; ἢ καί ἄλλος ἔτι ἐν πρός οὗτος οὗτος πλείων ἐξετάζω ; οὐδέ γάρ ἀναγκαῖος πολύς ἐρεθέω ζήτημα τίθημι , ὁ λύω ἀποσιγάω , ὥστε μή ὁ ἀφελής οὗτος παραβάλλω . ἄρχω γάρ καί ὁ εἴρω πρός ὁ