joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0210.3
γ . Τέως δὲ ἴδωμεν ὅσον ἡ βασκανία κακὴν , καὶ πῶς τοὺς τῆς ψυχῆς ὀφθαλμοὺς προοὶ κατὰ τῆς τοῦ ἀλόντος σωτηρίας . Καθάρει γὰρ οἱ μαινόμενοι καὶ’ ἑαυτῶν πολλάκις ὠθοῦσι τὰ ξιφή · οὕτω καὶ οἱ βασκαίνοντες , πρὸς τὸ μόνον ὁρῶντες , τὴν λύμην τ’ τοῦ φθονουμένου , τῆς οἰκείας ἀλογοῦσι σωτηρίας . Οὕτω καὶ θηρίων χειροῦσι . Ἐκεῖνα γὰρ ἡ τροφῆς δεόμενα , ἡ πρότερον ὑφ’ ἡμῶν παρορμηθέντα , ὀπλίζεται καὶ’ ἡμῶν · οὗτοι δὲ καὶ εὐεργετηθέντες πολλάκις , τὰς τῶν ἀδικοῦντων τοὺς εὐεργέτας διέθηκαν . Θηρίων μὲν οὖν οὐοὶ χαλεπώτεροι , δαιμονίων δὲ ἴσοι , τάχα δὲ καὶ ἐκείνων χειρόνοι . Ἐκεῖνοι γὰρ πρὸς μᾶς ἀσπονδὸν ἔχουσι χύδραν , τοὺς δὲ ὁμογενεσίν οὐκ ἐπιδοῦλεύουσιν · ὅθεν τοῦτο καὶ τοὺς Ἰουδαίους ἐπιστομίζειν ὁ Χριστός , ἡνίκα αὐτὸν ἐν Βεελζεβοὺλ Ἐλᾶν ἐμβάλλειν τὸ δαιμόνιον . Οὗτοι δὲ οὔτε τὴν κοινωνίαν τῆς φύσεως ἠθέλησαν , οὔτε ἐκείνῳ ἐφείσαντο . Πρὸ γὰρ τῶν φθονουμένων τὰς ἐκείνων ψυχὰς χολάζοντες , θοριβοῦ παντὶ καὶ ἀθυμίᾳ πληροῦντες αὐτὰς εἰκὶ καὶ μάτην . Τίνος γὰρ ἕνεκεν ἀλγεῖς , ὦ ἄνθρωπε , τοῦ τοῦ πλησίον καλοῦς ; Ἄλγειν ὅντως χρή ἡμᾶς ἐφ’ οἷς πάσχοντες κακοῖς , οὐχ ἐφ’ οἷς ἑτέρους εὐδοκιμοῦντα ὁρῶμεν . Διὰ τοῦτο ἀπάσης ἀπεστέρηται συγγνώμης , τοῦτὲ τῆς ἀμαρτίας . Ὁ μὲν γὰρ πόνρος ἔχει τὴν ἐπὶ θυμὶαν αἰτίαν , καὶ ὁ κλέπτης τὴν πενίαν , καὶ ὁ ἄν δροφόνος τὸν θυμόν · ψυχρὰς μὲν καὶ ἀλόγους , ὅμως δὲ ἔχουσι τινὰς προφάσεις εἰπεῖν . Σὺ δὲ ποίαν αἰτίαν ἐρεῖς , εἰπέ μοι ; Οὐδεμίαν εὐδαμόν , ἀλλ’ ἡ πονηρία ἐπιτεταμένη μόνη ἐ . Εἰ γὰρ ἔχουσι ἀγαπᾶν κελευόμεθα , ὅταν καὶ τοὺς φιλοῦντας μαστῶν ποία λειοῦμεν δίκην ; Καὶ εἰ τοὺς φιλοῦντας ἀγαπᾶν οὐδὲν ἀμεῖνον τῶν ἑαυτῶν δακείσεται · ὁ τοὺς μηδὲ τῶν ἐχθρῶν ἐπηρεάζων , [ 215 ] ποίαν ἔχει συγγνώμην ; τίνα δὲ παραμυθίαν ; Ἄκουσον τοῦ Παύλου τί φησι · Ἔαν τὸ σῶμά μου παραδοῦν ἵνα καυθίσθῃ , ἀγπὴν δὲ μὴ ἔχω , οὐδὲν ὠφελοῦμαι . Ὅτι δὲ τὸ φθόνος καὶ βασκανία , τὰ τῆς ἀγάπης ἀντίθετοι , πανπου δήλόν ἐστι . Τοῦτο τὸ πάθος καὶ πορνείας κι μοιχείας χειρόν ἐστιν . Τὸ μὲν γὰρ μέχρι τοῦ πράξα -
Lemmas: γ . Τέως δέ ὁράω ὅσος ὁ βασκανία κακός , καί πῶς ὁ ὁ Ψυχή ὀφθαλμός προέρχομαι κατά ὁ ὁ ἀλέω σωτηρία . καθαίρω γάρ ὁ μαίνομαι καὶι ἑαυτοῦ πολλάκις ὠθέω ὁ ξίφος · οὗτος καί ὁ βασκαίνω , πρός ὁ μόνος ὁράω , ὁ λύω τε ὁ φθονέω , ὁ οἰκεῖος ἀλογέω σωτηρία . οὕτως καί θηρίον χειρόω . ἐκεῖνος γάρ ὁ τροφή δήω , ὁ πρότερος ὑπό ἐγώ παρορμάω , ὁπλίζω καὶι ἐγώ · οὗτος δέ καί εὐεργετέω πολλάκις , ὁ ὁ ἀδικέω ὁ εὐεργέτης διατίθημι . Θηρίων μέν οὖν οὐ χαλεπός , δαιμόνιος δέ ἴσος , τάχα δέ καί ἐκεῖνος χείρων . ἐκεῖνος γάρ πρός μᾶς ἄσπονδος ἔχω χυδραω , ὁ δέ ὁμογενής οὐ ἐπιδουλεύω · ὅθεν οὗτος καί ὁ Ἰουδαῖος ἐπιστομίζω ὁ Χριστός , ἡνίκα αὐτός ἐν Βεελζεβούλ ἐλαύνω ἐμβάλλω ὁ δαιμόνιον . οὗτος δέ οὔτε ὁ κοινωνία ὁ φύσις ἐθέλω , οὔτε ἐκεῖνος φείδομαι . πρό γάρ ὁ φθονέω ὁ ἐκεῖνος ψυχή κολάζω , θοριβους πᾶς καί ἀθυμία πληρόω αὐτός ἴξ καί μάτην . τίς γάρ ἕνεκα ἀλγέω , εἰμί ἄνθρωπος , ὁ ὁ πλησίος Καλοῦς ; ἀλγέω εἰμί χρή ἐγώ ἐπί ὅς πάσχω κακός , οὐ ἐπί ὅς ἕτερος εὐδοκιμέω ὁράω . Ζεύς οὗτος ἀπασάω ἀποστερέω συγγνώμη , τουτῶ ὁ ἁμαρτία . ὁ μέν γάρ πόνρος ἔχω ὁ ἐπί θυμιάω αἴτιος , καί ὁ κλέπτης ὁ πενία , καί ὁ ἄν δροφόνος ὁ θυμός · ψυχρός μέν καί ἄλογος , ὅμως δέ ἔχω τις πρόφασις εἶπον . σύ δέ ποῖος αἴτιος εἴρω , εἶπον ἐγώ ; Οὐδεμία εὔδαμος , ἀλλά ὁ πονηρία ἐπιτείνω μόνος εἰ . εἰμί γάρ ἔχω ἀγαπάω κελεύω , ὅταν καί ὁ φιλέω μαστός ποῖος λειόω δίκη ; καί εἰμί ὁ φιλέω ἀγαπάω οὐδείς ἀγαθός ὁ ἑαυτοῦ δάκνω · ὁ ὁ μηδέ ὁ ἐχθρός ἐπηρεάζω , [ 215 ] ποῖος ἔχω συγγνώμη ; τίς δέ παραμυθία ; ἀκούω ὁ Παῦλος τίς φημί · ἐάω ὁ σῶμα ἐγώ παραβλέπω ἵνα καίω , ἀγπὴν δέ μή ἔχω , οὐδείς ὠφελέω . ὅτι2 δέ ὁ φθόνος καί βασκανία , ὁ ὁ ἀγάπη ἀντίθετος , παν δῆλος εἰμί . οὗτος ὁ πάθος καί πορνεία κις μοιχεία χείρων εἰμί . ὁ μέν γάρ μέχρι ὁ πράσσω -