joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0369.2
β’ . Ὅρα δὲ φιλοσοφίαν εὐαγγελιστοῦ , πῶς οὐκ ἐπαισχύνεται τὴν προτέραν αὐτῶν ἀγνοίαν ἐκπομπεύειν b . Ὅτι μὲν οὖν γέγραπται , ἤδεισαν · ὅτι δὲ ἐπ’ αὐτῷ γέγραπται , οὐκ ἤδεισαν . Καὶ γὰρ ἂν ἐξανανδάλισεν αὐτοῖς , εἰ γε βασιλεὺς ὧν τοιαῦτο μέλλοι πάσχειν , καὶ οὕτως ἐκδιδοῦσθαι . Καὶ ἄλλως δὲ , οὐκ ἂν εὐθέως ἐγνώρισαν τὴν γνώσιν τῆς βασιλείας , ἢν ἔλεγε . Καὶ γὰρ ὅλος εὐαγγελιστὴς φησιν , ὅτι περὶ βασιλείας ἐδόκουν ταύτης λήγεσθαι . Ἐμωρτύρει δὲ ὁ ὄχλος , ὅτι ἀνέστησε τὸν Λάζαρον . Οὐ γὰρ ἂν τοσούτω μετεῖδον ἐξέπληξιν , φησίν , εἰ μὴ ὑπιστεύσαν τῷ σημείῳ . Οἱ δὲ Φαρισαῖοι εἴπον πρὸς αὐτούς · Θεωρεῖτε , ὅτι οὐκ ὠφελεῖτε οὐδέν ; Ἴδε ὁ κόσμος ὅλιος αὐτοῦ σπᾶγει . Δοκεῖ δὲ μοι τοῦτο εἶναι τῶν ὀψιωνούντων μὲν , οὐ τολμούντων δὲ παρρησιάσασθαι , εἶτα ἀπὸ τῆς ἐκδιδσως κατεργόντων αὐτὸν ὡς ἀντίων ἐπιχειροῦντας . Κόσμος δὲ ἐνταῦθα πάλιν τὸν ὄχλον φασίν . Οἷς γὰρ ἡ Γραφὴ κόσμον καὶ τὴν κτίσιν λέγει , καὶ τοὺς ἐν ποιησίᾳ ζῶντας . Καὶ τὸ μὲν ῥησι , ὅταν λέγῃ , Ὁ ἀκρίβως κατὰ ἀριθμὸν τὸν κόσμον αὐτοῦ · τὸ δὲ , ὅταν λέγῃ , Ὁ κόσμος ὑμᾶς οὐ μισεῖ , ἐμὲ δὲ μισεῖ . Καὶ γὰρ ταῦτα ἀκριβῶς εἰδέναι , ἵνα μὴ παρὰ τὴν σημασίαν τῶν ὀνομάτων λαθῇ παρέχωμεν τοὺς αἰσθητικοὺς . Ὅσαρ δὲ τινες τῶν Ἑλλήνων ἀναβάντες προσκυνητοῖ εἰς τὴν ἑορτήν . Ἐγγὺς ὄντες λοιπὸν τοῦ προσθῆναι γίνεσθαι , ἦσαν οἱ εἰς τὴν ἑορτήν . Τῆς φήμης οὖν διαδοθείσης , λέγουσι · Θέλομεν τὸν Ἰησοῦν ἰδεῖν . Ὁ δὲ Φιλίππος παραχωρεῖ τῷ Ἀνδρέᾳ , ὅτε πρὸ αὐτοῦ ἦν , καὶ τὸ πρᾶγμα αὐτῷ κοινωνεῖ . Ἄλλ’ οὐδὲ οὗτος ἀπλῶς αὐθιένει · ἔκωσε γὰρ , ὅτι εἰς οὐδὲν ἔθνῶν μὴ ἀπέλθῃ . Διὰ τοῦτο μετὰ τοῦ μαθητοῦ κοινωνάμενος , τῷ διδασκάλῳ ἀναφέρει · ἀμαρτήσει γὰρ εἴπον αὐτῷ . Ὁ δὲ τί φησιν ; Ἦλθεν ἡ ὥρα , ἵνα δοξασθῇ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου . Ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ , αὐτὸς μόνος μένει . Τί ἐστιν , Ἦλθεν ἡ ὥρα ; Ἐλεγεν , εἰς οὐδὲν ἔθνῶν μὴ ἀπέλθῃ , πᾶσαν [ 397 ] ἐγχώρων ἀγνομοσύνην πρόφασιν ἀπὸ Ἰουδαίων , καὶ κατέλεχεν αὐτοῖς . Ἐπεὶ οὖν ἐπέμενον οὗτοι ἀπειθούντες , ἐκεῖνοι δὲ ἐδούλοντο προσελθεῖν , Καρδὲς λοιπόν , φησίν , ἐπὶ τὸ πᾶθος ἐλθεῖν , πάντων πεπληρωμένων . Εἰ γὰρ μᾶλλον τοὺς μὲν καὶ ἀπειθοῦσι προσιδεῦειν , ἐκείνους δὲ καὶ βουλομένους ; μὴ προσλεῖσθαι , ἀνάξιον τῆς ἡμετέρας ἔσται ταῦτα κηδεμονίας . Ἐπεὶ εἰ ἔμελλεν ἀφήσειν τοὺς μαθητὰς ἐπὶ τὰ ἔθνη λοιπὸν εἶναι μετὰ τὸν σταυρόν , ὁρᾷ δὲ αὐτοῦ ; προσηδύνουν , φησί · Καρδὲς ἐπὶ τὸν σταυρὸν εἰσὶν . Οὐ πρότερον γὰρ αὐτοῖς εἶπας , ἵνα ἡ εἰς μαρτυρίων αὐτοῖς . Ἐως γὰρ διὰ τῶν ἔργων αὐτὴν διεκρούσαντο ,
Lemmas: βε . Ὅρας δέ φιλοσοφία εὐαγγελιστής , πῶς οὐ ἐπαισχύνομαι ὁ πρότερος αὐτός ἄγνοια ἐκπομπεύω b . ὅτι2 μέν οὖν γράφω , ἠδείδω · ὅτι δέ ἐπί αὐτός γράφω , οὐ ἠδείδω . καί γάρ εἄν ἐξανανδάλισεν αὐτός , εἰμί γε βασιλεύς ὅς συαῦτο μέλλω πάσχω , καί οὕτως ἐκδίδωμι . καί ἄλλως δέ , οὐ εἄν εὐθύς γνωρίζω ὁ γνῶσις ὁ βασίλεια , εἄν λέγω . καί γάρ ὅλος εὐαγγελιστής φημί , ὅτι περί βασίλεια δοκέω οὗτος λήγω . εμωρτυρεω δέ ὁ ὄχλος , ὅτι ἀνίστημι ὁ Λάζαρος . οὖον γάρ εἄν τοσοῦτος μεταδίδωμι ἐκπλήσσω , φημί , εἰμί μή ὑφίστημι ὁ σημεῖον . ὁ δέ Φαρισαῖος εἶπον πρός αὐτός · θεωρέω , ὅτι οὐ ὀνίνημι οὐδείς ; εἶδον ὁ κόσμος ὀλίγος αὐτός σπάω . δοκέω δέ ἐγώ οὗτος εἰμί ὁ οψιωνεω μέν , οὖον τολμέω δέ παρρησιάζομαι , εἶτα ἀπό ὁ ἐκδιδσως κατείργω αὐτός ὡς ἀντίος ἐπιχειρέω . Κόσμος δέ ἐνταῦθα πάλιν ὁ ὄχλος φημί . οἷς γάρ ὁ γραφή κόσμος καί ὁ κτίσις λέγω , καί ὁ ἐν ποιησίᾳ ζῶ . καί ὁ μέν ῥῆσις , ὅταν λέγω , ὁ ἀκριβῶς κατά ἀριθμός ὁ κόσμος αὐτός · ὁ δέ , ὅταν λέγω , ὁ κόσμος σύ οὖον μισέω , ἐγώ δέ μισέω . καί γάρ οὗτος ἀκριβῶς οἶδα , ἵνα μή παρά ὁ σημασία ὁ ὄνομα λανθάνω παρέχω ὁ αἰσθητικός . Οσάρ δέ τις ὁ Ἕλλην ἀναβαίνω προσκυνέω εἰς ὁ ἑορτή . ἐγγύς εἰμί λοιπός ὁ προσθάω γίγνομαι , εἰμί ὁ εἰς ὁ ἑορτή . ὁ φήμη οὖν διαδίδωμι , λέγω · ἐθέλω ὁ Ἰησοῦς ὁράω . ὁ δέ Φίλιππος παραχωρέω ὁ Ἀνδρέας , ὅτε πρό αὐτός εἰμί , καί ὁ πρᾶγμα αὐτός κοινωνέω . ἄλλος οὐδέ οὗτος ἀπλόος αυθινεος · ἔκωσε γάρ , ὅτι εἰς οὐδείς ἔθνος μή ἀπέρχομαι . Ζεύς οὗτος μετά ὁ μαθητής κοινωνέω , ὁ διδάσκαλος ἀναφέρω · ἁμαρτάνω γάρ εἶπον αὐτός . ὁ δέ τίς φημί ; ἔρχομαι ὁ ὥρα , ἵνα δοξάζω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . ἐάν μή ὁ κόκκος ὁ σῖτος πίπτω εἰς ὁ γῆ ἀποθνῄσκω , αὐτός μόνος μένω . τις εἰμί , ἔρχομαι ὁ ὥρα ; λέγω , εἰς οὐδείς ἔθνος μή ἀπέρχομαι , πᾶς [ 397 ] ἔγχωρος αγνομοσυνειμι πρόφασις ἀπό Ἰουδαῖος , καί καταλέγω αὐτός . ἐπεί οὖν ἐπιμένω οὗτος ἀπειθέω , ἐκεῖνος δέ δουλόω προσέρχομαι , κάρδος λοιπός , φημί , ἐπί ὁ πάθος ἔρχομαι , πᾶς πληρόω . εἰμί γάρ μᾶλλον ὁ μέν καί ἀπειθέω προσιδηω , ἐκεῖνος δέ καί βούλομαι ; μή προσλέγω , ἀνάξιος ὁ ἡμέτερος εἰμί οὗτος κηδεμονία . ἐπεί εἰμί μέλλω ἀφίημι ὁ μαθητής ἐπί ὁ ἔθνος λοιπός εἰμί μετά ὁ σταυρός , ὁράω δέ αὐτός ; προσηδύνω , φημί · κάρδος ἐπί ὁ σταυρός εἰμί . οὖον πρότερος γάρ αὐτός εἶπον , ἵνα ὁ εἰς μαρτύριον αὐτός . Ἠώς γάρ διά ὁ ἔργον αὐτός διακρούω ,