joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0034.1
δικαστας , ὅτι ἀκούονται παρ’ αὐτοῦ ῥήματα ἀπλῶς καὶ ὡς ἐτυχε a λεγόμενα , οὐ μέντοι κιχελιεπημένα λόγος , οὐδὲ ὀνόματα τε καὶ ὄνόματα κεχωρισμένα . Οὐδὲ γὰρ ἂν δήπου πρέποι , φησίν , ὦ ἄνδρες , τῆδε τῇ ἡλικίᾳ , ὥσπερ μειρακίῳ πλάττοντι λόγους , εἰς ὑμᾶς αὐτὸν εἰσεῖναι . Καὶ δρὰ τὸν πολὺν καταγέλωτα . “ Ὁ γὰρ ὡς αἰσχρὸν καὶ φιλοσοφίας ἀξίων καὶ μειρακίων ἔργον ἐποίησεν αὐτὸν φεύγοντα , τοῦτο μάλιστα πάντων αὐτὸς ἐπετήδευσεν . Οὕτω πανταχοῦ φιλοτιμίας ἦσαν μόνως · καὶ Πλάτωνος οὐδὲν ἐστι θαυμασάτω , ἢ τοῦτο μόνον b . Καὶ καθάπερ τῶν τάφων τοὺς ἐξωθεν κεκοσμημένους , ἂν ἀπαμυδρίσῃς , ἰχνῶρος , καὶ δυσωδίας , καὶ διεφθαρμένων ὄντες γέμοντες ὁσῶν · οὕτω καὶ τὰ τοῦ φιλοσόφου δόγματα , ἂν τῆς κατὰ τὴν λέξιν ἀπογυμνώσῃς ὕφας , πολλῆς ὄψει τῆς βδελυγμίας πεπληρωμένα , καὶ μάλιστα ὅταν περὶ ψυχῆς φιλοσοφῇ , ἀμέτρως τιμῶν τὴν αὐτὴν καὶ βλασφημῶν . Τοῦτο γὰρ ἢ διαβολικὴ παγίς , μεγάλων τὴν συμμετρίαν τηρεῖν , ἀλλὰ τοῖς ἐφ’ ἑκάτερα πλεονασμοῖς πρὸς δυσφημίαν ἐξάγειν τοὺς ἀπιστουμένους αὐτῇ . Νῦν μὲν γὰρ αὐτὴν τὴς τοῦ Θεοῦ φησιν οὐσίαν εἶναι · νῦν δὲ αὐτὴν οὕτως ἀμέτρως καὶ ἄσεδῶς ἐπάρας , μεθ’ ἑτέρας καθυβρίζει πάλιν ὑπερβολῆς , εἰς χοίρους καὶ ὄνους εἰσάγων , καὶ τὰ ἐπὶ τούτων ἀτιμότερα ζῶα . Ἄλλὰ τούτων μὲν ἄλλος · μᾶλλον δὲ καὶ ταῦτα πέρα τοῦ μέτρου . Εἰ μὲν γὰρ τι χρήσιμον παρ’ αὐτῶν ἦν μαθεῖν , ἔδει καὶ πλέον ἐνδιατριβεῖν · εἰ δὲ ὅσον τὴν ἀρχηγολογίην αὐτῶν καὶ τὸν κατ’ αὐτοὺς πειθῶ , καὶ ταῦτα πλέον τοῦ δεόντος εἴρηται παρ’ ἡμῶν . Διὰ ταῦτα · ἀφέντες τοὺς ἐκείνων μύθους , τῶν ἡμετέρων ἀξιώμεθα δογμάτων , τῶν ἄνωθεν ἡμῖν κατενηγμένων διὰ τῆς γλώττης τούτου τοῦ ἀλείους , τῶν μηδὲν ἔχόντων ἀνθρωπίων . Φέρε οὖν , αὐτὰς εἰς μέσον τὰς ῥήσεις ἀγάγωμεν , καὶ δὴ τὴν ἀρχὴν παρακαλέσαμεν ὡστε μετὰ ἀκριβείας προστέχειν τοῖς λεγομένοις , τοῦτο καὶ νῦν ὑπομνήσαντες d . Τὸ σὺν ἀρχόμενος ὁ εὐαγγελιστὴς οὕτως εὐθέως φησίν · Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος , καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν . Οὕδεν παρήφλιαν καὶ ἐξουσίαν ῥημάτων πολλῶν · πῶς οὐδὲν ἀμφιβάλλων , οὐδὲ εἰκάζων , ἀλλὰ πάντα ἀποφαίνόμενος φθέγγεται ; Τοῦτο γὰρ ἐστι διδασκάλου , τὴ μη περιφέρεσθαι εἰς ἂν λέγῃ . [ 12 ] Εἰ γὰρ ὁ τοῖς ἄλλοις καθηγηθόμενος ἑτέρου δεηθήσεται τοῦ στηρίζειν δυναμένου μετὰ ἀσφαλείας αὐτόν , οὐ τὴν τῶν διδασκάλων , ἀλλὰ τὴν τῶν μαθητῶν τάξιν ἐπέχειν ἂν εἴη δικαίος . Εἰ δὲ λέγοι τις , Καὶ τί δήποτε τὸ πρῶτον αἴτιον ἀφεῖς , εὐθέως ἡμῖν περὶ τοῦ δευτέρου διελέχθαι ; τὸ μὲν πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον παρατιθόμεθα λέγειν · ἀριθμὸν γὰρ ὁ Θεὸν ἄνωτερον καὶ χρόνον ἀχολούθους . Διὸ καὶ ταῦτα μὲν παρηγούμεθα · Πατέρα δὲ ὁμολογοῦμεν ἐξ οὐδενὸς ὄντα , καὶ Υἱὸν ἐκ Πατρὸς γεγεννημένον .
Lemmas: δικαστής , ὅτι ἀκούω παρά αὐτός ῥῆμα ἀπλόος καί ὡς τυγχάνω a λέγω , οὖον μέντοι κιχελιεπημένα λόγος , οὐδέ ὄνομα τε καί ὄνομα χωρίζω . οὐδέ γάρ εἄν δήπου πρέπω , φημί , εἰμί ἀνήρ , τῆδε ὁ ἡλικία , ὥσπερ μειράκιον πλάσσω λόγος , εἰς σύ αὐτός εἴσειμι . καί δράω ὁ πολύς κατάγελως . “ ὁ γάρ ὡς αἰσχρός καί φιλοσοφία ἄξιος καί μειράκιον ἔργον ποιέω αὐτός φεύγω , οὗτος μάλιστα πᾶς αὐτός ἐπιτηδεύω . οὕτως πανταχοῦ φιλοτιμία εἰμί μόνος · καί Πλάτων οὐδείς εἰμί θαυμάζω , ἢ οὗτος μόνος b . καί καθάπερ ὁ τάφος ὁ ἐξωθεν κοσμέω , εἄν απαμυδρισος , ἰχνῶρος , καί δυσωδία , καί διαφθείρω εἰμί γέμω ὅσος · οὗτος καί ὁ ὁ φιλόσοφος δόγμα , εἄν ὁ κατά ὁ λέξις απογύμνωση ὑφή , πολύς ὁράω ὁ βδελυγμία πληρόω , καί μάλιστα ὅταν περί Ψυχή φιλοσοφέω , ἄμετρος τιμή ὁ αὐτός καί βλασφημέω . οὗτος γάρ ἢ διαβολικός παγίς , μέγας ὁ συμμετρία τηρέω , ἀλλά ὁ ἐπί ἑκάτερος πλεονασμός πρός δυσφημία ἐξάγω ὁ ἀπιστέω αὐτός . νῦν μέν γάρ αὐτός σής ὁ Θεός φημί οὐσία εἰμί · νῦν δέ αὐτός οὕτως ἄμετρος καί ἄσεις ἐπαίρω , μετά ἕτερος καθυβρίζω πάλιν ὑπερβολή , εἰς χοῖρος καί ὄνος εἰσάγω , καί ὁ ἐπί οὗτος ἄτιμος ζῷον . ἀλλά οὗτος μέν ἄλλος · μᾶλλον δέ καί οὗτος πέρα ὁ μέτρον . εἰμί μέν γάρ τίς χρήσιμος παρά αὐτός εἰμί μανθάνω , ἐσθίω καί πλέω ἐνδιατρίβω · εἰμί δέ ὅσος ὁ ἀρχηγολογίην αὐτός καί ὁ κατά αὐτός πειθώ , καί οὗτος πλέω ὁ δείδωμι εἴρω παρά ἐγώ . Ζεύς οὗτος · ἀφίημι ὁ ἐκεῖνος μῦθος , ὁ ἡμέτερος ἀξιόω δόγμα , ὁ ἄνωθεν ἐγώ καταφέρω διά ὁ γλῶσσα οὗτος ὁ ἀλείους , ὁ μηδείς ἔχοω Ἀνθρωπίων . φέρω οὖν , αὐτός εἰς μέσος ὁ ῥῆσις ἄγω , καί δή ὁ ἀρχή παρακαλώ ὡστε μετά ἀκρίβεια προστάσσω ὁ λέγω , οὗτος καί νῦν ὑπομιμνῄσκω d . ὁ σύν ἄρχω ὁ εὐαγγελιστής οὕτως εὐθύς φημί · ἐν ἀρχή εἰμί ὁ Λόγος , καί ὁ Λόγος εἰμί πρός ὁ Θεός . οὐδείς παρήφλιαν καί ἐξουσία ῥῆμα πολύς · πῶς οὐδείς ἀμφιβάλλω , οὐδέ εἰκάζω , ἀλλά πᾶς ἀποφαίνω φθέγγομαι ; οὗτος γάρ εἰμί διδάσκαλος , ὅς μη περιφέρω εἰς εἄν λέγω . [ 12 ] εἰμί γάρ ὁ ὁ ἄλλος καθηγέομαι ἕτερος δήω ὁ στηρίζω δύναμαι μετά ἀσφάλεια αὐτός , οὖον ὁ ὁ διδάσκαλος , ἀλλά ὁ ὁ μαθητής τάξις ἐπέχω εἄν εἰμί δικαίος . εἰμί δέ λέγω τις , καί τίς δήποτε ὁ πρῶτος αἴτιος ἀφίημι , εὐθύς ἐγώ περί ὁ δύο διαλέγω ; ὁ μέν πρῶτος καί ὁ δύο παρατίθημι λέγω · ἀριθμός γάρ ὁ θεός ανώτερος καί χρόνος ἀκόλουθος . Διὸ καί οὗτος μέν παρηγέομαι · πατήρ δέ ὁμολογέω ἐκ οὐδείς εἰμί , καί υἱός ἐκ πατήρ γεννάω .