joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0302.6
οὐχ ἤτρω τῇ διέξαρ τῆ ἐμῇ . Διὰ τοῦτο ἀφεῖ τὸ κολάζειν ὑμᾶς , ἐπὶ παραίνεσιν τριέπου , καὶ συμβουλεύει ταῦτα ποιεῖν , ἐξ ὧν οὐ μόνον τὴν κώλασιν διαφεύξεσθε , ἀλλὰ καὶ τῆς αἰωνίου ζωῆς ἐπιτεύξεσθε . Ἀμήν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἐὰν τις μου τὸν λόγον τηρήσῃ , οὐ μὴ θεωρήσῃ θάνατον εἰς τὸν αἰῶνα . Ἐνταῦθα οὐ τὴν πίστιν μόνον φησίν , ἀλλὰ καὶ τὸν βίον τὸν καθαρόν . Καὶ ἄνω μὲν ἔλεγεν , Ζωὴν αἰώνιον ἔχει · ἐνταῦθα δέ , φησί , θάνατον οὐ μὴ θεωρήσῃ · ὅμα δὲ καὶ αἰνίττεται , ὅτι οὐδὲν δύνανται αὐτῷ ποιῆσαι . Εἰ γὰρ ὁ τὸν λόγον αὐτοῦ τηρῶν οὐχ ἀποθανεῖται , πολλῷ μᾶλλον αὐτός . Τοῦτο γοῦν συνειδότες καὶ αὐτοί , λέγουσι · Νῦν ἐγνώκαμεν ὅτι δαιμόνιον ἔχεις . Ἀβραάμ ἀπέθανεν , καὶ οἱ προφῆται ἀπέθανον · τοῦτοισιν , οἱ τὸν λόγον ἀκούσαντες τοῦ Θεοῦ ἀπέθανον · καὶ οἱ τὸν σὸν ἀκούσαντες οὐχ ἀποθάνουσιν ; Μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἀβραάμ ; Ὁ τὴς ξενοθεσίας ; πάλιν ἐπὶ τὴν συγγένειαν αὐτοῦ καταφεύγουσι . Καὶτοι ἀκολουθοῦν ἦν εἰπεῖν · Μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ Θεοῦ ; ἢ οἱ ἀκούσαντές σου , τοῦ Ἀβραάμ ; Ἀλλ’ οὐ λέγουσι αὐτό , ἐπειδὴ καὶ τοῦ Ἀβραάμ ἐλάττονα αὐτὸν εἶναι ἐνόμιζον . Τὴ μὲν οὖν πρῶτον ἐθεῖξεν ἀνδροφόνους , καὶ ταύτῃ αὐτοὺς ἀπήγαγε τῆς συγγενείας · ὡς δὲ ἐνέμειναν , ἐτέρως αὐτὸ μεθεῖδε πάλιν , δεῖξιν ὅτι ἀνάνητα πονοῦσι , καὶ περὶ μὲν τοῦ θανάτου οὐδὲν αὐτοῖς διελέχθη , οὐδὲ ἀπεκάλυψεν , οὐδὲ εἶπε , πολὺν λέγει θάνατον · τέως δὲ πειθῆσι , ὅτι τοῦ Ἀβραάμ κρείττων ἐστιν , ἵνα καὶ τούτῳ δυσωπηθῇ . Μάλιστα μὲν γὰρ εἰ καὶ ὁ τυχὼν , φησίν , ἡμῶν , οὐχ ἔδει ἀποθανεῖν οὐδὲν ἀδισχαντα · ὅταν δὲ καὶ τῇ ἀληθείᾳ λέγω , καὶ μεγίμίαν ἁμαρτίαν ἔχει , καὶ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἀπεσταλμένος ὤν , καὶ Ἀβραάμ ὑ κρείττων , πῶς οὐ μαινῆσθε καὶ ἀνάνητα πονεῖτε , ἐπιχειροῦντες ἀνελεῖν ; Τί οὖν ἐκεῖνοι ; Νῦν ἐγνώκαμεν ὅτι δαιμόνιον ἔχεις . Ἀλλ’ οὐχ ἡ Σαμαρεῖτης οὗτος · οὐ γὰρ εἶπεν αὐτῷ · Δαιμόνιον ἔχεις · τοσοῦτον μόνον , Μὴ σὺ μει -
Lemmas: οὐ ἦτρον ὁ διέξαρ τῆ ἐμέω . Ζεύς οὗτος ἀφέω ὁ κολάζω σύ , ἐπί παραίνεσις τρίζω , καί συμβουλεύω οὗτος ποιέω , ἐκ ὅς οὖον μόνος ὁ κῶλος διαφεύγω , ἀλλά καί ὁ αἰώνιος ζωή ἐπιτυγχάνω . ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , ἐάν τις ἐγώ ὁ λόγος τηρέω , οὖον μή θεωρέω θάνατος εἰς ὁ αἰών . ἐνταῦθα οὖον ὁ πίστις μόνος φημί , ἀλλά καί ὁ βίος ὁ καθαρός . καί ἄνω μέν λέγω , Ζωή αἰώνιος ἔχω · ἐνταῦθα δέ , φημί , θάνατος οὖον μή θεωρέω · Όμα δέ καί αἰνίσσομαι , ὅτι οὐδείς δύναμαι αὐτός ποιέω . εἰμί γάρ ὁ ὁ λόγος αὐτός τηρέω οὐ ἀποθνῄσκω , πολύς μᾶλλον αὐτός . οὗτος γοῦν σύνοιδα καί αὐτός , λέγω · νῦν γιγνώσκω ὅτι δαιμόνιον ἔχω . Ἀβραάμ ἀποθνῄσκω , καί ὁ προφήτης ἀποθνῄσκω · οὗτος , ὁ ὁ λόγος ἀκούω ὁ Θεός ἀποθνῄσκω · καί ὁ ὁ σός ἀκούω οὐ ἀποθνῄσκω ; μή σύ μείζων εἰμί ὁ πατήρ ἐγώ Ἀβραάμ ; ὁ σής ξενοθεσίας ; πάλιν ἐπί ὁ συγγένεια αὐτός καταφεύγω . καίτοι ἀκολουθέω εἰμί εἶπον · μή σύ μείζων εἰμί ὁ Θεός ; ἢ ὁ ἀκούω σύ , ὁ Ἀβραάμ ; ἀλλά οὖον λέγω αὐτός , ἐπεί καί ὁ Ἀβραάμ μικρός αὐτός εἰμί νομίζω . ὅς μέν οὖν πρῶτος τίθημι ἀνδροφόνος , καί οὗτος αὐτός ἀπάγω ὁ συγγένεια · ὡς δέ ἐμμένω , ἑτέρως αὐτός μεθέω πάλιν , δεῖξις ὅτι ἄναντος πονέω , καί περί μέν ὁ θάνατος οὐδείς αὐτός διαλέγω , οὐδέ ἀποκαλύπτω , οὐδέ εἶπον , πολύς λέγω θάνατος · τέως δέ πείθω , ὅτι ὁ Ἀβραάμ ἀγαθός εἰμί , ἵνα καί οὗτος δυσωπέω . μάλιστα μέν γάρ εἰμί καί ὁ τυγχάνω , φημί , ἐγώ , οὐ ἐσθίω ἀποθνῄσκω οὐδείς ἀδισχαντα · ὅταν δέ καί ὁ ἀλήθεια λέγω , καί μεγιεις ἁμαρτία ἔχω , καί παρά ὁ Θεός ἀποστέλλω εἰμί , καί Ἀβραάμ ὑ ἀγαθός , πῶς οὖον μαίνομαι καί ἄναντος πονέω , ἐπιχειρέω ἀναιρέω ; τις οὖν ἐκεῖνος ; νῦν γιγνώσκω ὅτι δαιμόνιον ἔχω . ἀλλά οὐ ὁ Σαμαρείτης οὗτος · οὖον γάρ εἶπον αὐτός · δαιμόνιον ἔχω · τοσοῦτος μόνος , μή σύ Μέι -