joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0234.3
- ἡ ψυχή ; Ῥῖζα γὰρ πάντων τῶν κακῶν ἐστὶν ἡ φιλαργυρία f . Φρίξωμεν τοίνυν τὸ πρᾶγμα , φύγωμεν τὴν ἁμαρτίαν . Τοῦτο τὴν οἰκουμένην ἀνάστατον ἐποίησε , τοῦτο πάντα συνένεξε , τοῦτο τῆς μακρυωτάτης δουλείας ἡμᾶς ἀπάγει τοῦ Χριστοῦ . Οὐχ ἔστι γὰρ , φησί , Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμμωνᾷ . Ἔξ ἐναντίας γὰρ ἐπιτάττει τῷ Χριστῷ . Ὁ μὲν γὰρ λέγει , Δίδου τοῖς δαομένοις · ὁ δέ , Ἄπαγε τῶν δαιμόνων . Ὁ Χριστός λέγει , Καὶ τοῖς ἐπιβουλεύουσι καὶ ἀδικοῦσι συγχώρει g · οὗτος ἐμπάλιν , Κατασκευιάζε πάγας κατὰ τῶν οὐδὲν ἀδικοῦντων . Ὁ Χριστὸς λέγει , Φιλάνθρωπος ἔσο καὶ ἡμερσος · οὗτος ἀπ' [ 242 ] ἐναντίας , Ὡμὸς ἔσο καὶ ἀτηρητὴς , καὶ μηδὲν εἶναι νόμισε δάκρυα πεινῶνἸνα κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην αὐστηρότητι μὴν κατασκευάδῃ τὴν δικαιοσύνην . Τότε γὰρ ἡμῖν πάντα πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν στήσεται · τὰ πεπραγμένα , καὶ οἱ ἡδικημένοι καὶ οἱ γυμνωθέντες παρ' ἡμῖν , πᾶσαν ἀπολογίαν ἡμῖν ἐκκλείοντες . Εἰ γὰρ ὁ Λάζαρος ἀδικηθεὶς μὲν οὐδὲν παρὰ τοῦ πλουσίου , μὴ ἀπολεύσας δὲ τῶν ἐκείνου , πικρὰς ἔστηχε τότε κατηγορίας , καὶ οὐδεμιᾶς αὐτὴν ἀφῆκε τυχεῖν συγχώρησις · τίνος ἀπολογίας , εἰπὲ μοι , τεύξονται οἱ πρὸς τῷ μὴ ἐλεεῖν οἰκοθεν , καὶ τὰ ἀλλότρια λαμβάνοντες , καὶ τὰς τῶν ὁρφανῶν ἀνατρέχοντες οἰκίας ; Εἰ οὐ μὴ θρέψαντες , πεινῶντα τὸν Χριστόν , τοσοῦτον ἐπὶ τῇ κεφαλῇ αὐτῶν εἴλκυσαν πῦρ · οἱ τὰ μηδὲν αὐτοῖς προσήκοντα ἀρπάζοντες , καὶ μυρίας πλέκοντες δίκας , καὶ τὰ πάντων ἀδίκως περιβαλλόμενοι , ποίας ἀπολαύσονται παραμυθίας ; Ἐκβάλλωμεν τοίνυν τούτων τὸν ἔρωτα . Ἐκβαλλόμεν δέ , ἂν ἐννοήσωμεν τοὺς πρὸ ἡμῶν ἀδικήσαντας , τοὺς πλεονεκτήσαντας καὶ ἀπαλόνθους . Οὐχὶ τῶν μὲν χρημάτων αὐτῶν καὶ πάντων ἀπολαύουσι i ἕτεροι , αὐτοὶ δὲ ἐν χολάσει καὶ τιμωρίᾳ καὶ τοῖς ἀνηλίστοις εἰσὶν κακοῖς ; Πῶς οὖν οὐκ ἐσχάτης ταῦτα ἀνοίας , κάττεισθαι καὶ ταλαιπωρεῖν , Ἰνα καὶ ζῶντες τοῖς πᾶσιν κατατείνωμεθα , καὶ ἀπελθόντες πᾶς ἀφόρητους ὑπομόνωμεν χολάσεις καὶ τιμωρίας , δέον καὶ ἐνταῦθα τρυφηῦ ( οὐδὲν γὰρ οὕτως ἡδονὴν ἐργάζεται , ὡς ἐλεημοσύνη , συνειδὸς μακαρισμένου ) , καὶ ἀπελθόντας i ἐκεῖ , πάντων ἀπηλλαγμένα κακῶν , καὶ μυρίων ἐπιτυγχάνειν ἀγαθῶν ; Ὦσπερ γὰρ ἡ μαχία καὶ πρὸ τῆς γενέσεως τοὺς ἐνταῦθα αὐτὴν μετιόντας καλάζειν ἐλθοῦν · οὕτω καὶ ἡ ἀρετὴ καὶ πρὸ τῆς βασιλείας τοὺς ἐνταῦθα αὐτὴν ἐργαζομένους παρασκευάζει τρυφήν , ἐλπίσι χρησταῖς καὶ ἡδονῇ διηνεκῇ συζην ποιοῦσα . Ἵν' οὖν ταύτης ἐπιτύχωμεν καὶ ἐνταῦθα καὶ κατὰ τὴν μέλλουσαν ζωήν , ἐπιλαβοῦμεθα τῶν ἀγαθῶν ἔργων . Οὕτω γὰρ καὶ τῶν μελλόντων ἐπικευθήμεθα στεφάνων · ἂν γένοιτο πάντως ἡμᾶς ἐπικυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , δι' οὗ καὶ μεθ' οὗ τῷ Πατρὶ ἡ δόξα , ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: - ὁ ψυχή ; ῥίζα γάρ πᾶς ὁ κακός εἰμί ὁ φιλαργυρία f . φρίσσω τοίνυν ὁ πρᾶγμα , φεύγω ὁ ἁμαρτία . οὗτος ὁ οἰκέω ἀνάστατος ποιέω , οὗτος πᾶς συμφέρω , οὗτος ὁ μακρύς δουλεία ἐγώ ἀπάγω ὁ Χριστός . οὐχ εἰμί γάρ , φημί , Θεός δουλεύω καί μαμωνᾶς . ἕξ ἐναντίος γάρ ἐπιτάσσω ὁ Χριστός . ὁ μέν γάρ λέγω , Δίδης ὁ δαίω · ὁ δέ , ἄπαγε ὁ δαίμων . ὁ Χριστός λέγω , καί ὁ ἐπιβουλεύω καί ἀδικέω συγχωρέω g · οὗτος ἐμπαλῶ , κατασκευιαζω πάγη κατά ὁ οὐδείς ἀδικέω . ὁ Χριστός λέγω , Φιλάνθρωπος εἰμί καί ἡμερσος · οὗτος ἀπό [ 242 ] ἐναντίος , ὠμός εἰμί καί ἀτηρητὴς , καί μηδείς εἰμί νομίζω δάκρυ πεινῶνἸνα κατά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος αὐστηρότης μήv κατασκευάζω ὁ δικαιοσύνη . τότε γάρ ἐγώ πᾶς πρό ὁ ὀφθαλμός ἵστημι · ὁ πράσσω , καί ὁ αδικώ καί ὁ γυμνόω παρά ἐγώ , πᾶς ἀπολογία ἐγώ ἐκκλείω . εἰμί γάρ ὁ Λάζαρος ἀδικέω μέν οὐδείς παρά ὁ πλούσιος , μή ἀπόλλυμι δέ ὁ ἐκεῖνος , πικρός στάζω τότε κατηγορία , καί οὐδείς αὐτός ἀφίημι τυγχάνω συγχώρησις · τίς ἀπολογία , εἶπον ἐγώ , τυγχάνω ὁ πρός ὁ μή ἐλεέω οἴκοθεν , καί ὁ ἀλλότριος λαμβάνω , καί ὁ ὁ ὀρφανός ἀνατρέχω οἰκίον ; εἰμί οὖον μή τρέφω , πεινάω ὁ Χριστός , τοσοῦτος ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός ἕλκω πῦρ · ὁ ὁ μηδείς αὐτός προσήκω ἀρπάζω , καί μυρίος πλέκω δίκη , καί ὁ πᾶς ἄδικος περιβάλλω , Ποίας ἀπολαύω παραμυθία ; ἐκβάλλω τοίνυν οὗτος ὁ Ἔρως . ἐκβάλλω δέ , εἄν ἐννοέω ὁ πρό ἐγώ ἀδικέω , ὁ πλεονεκτέω καί ἀπαλόνθους . οὐ ὁ μέν χρῆμα αὐτός καί πᾶς ἀπολαύω i ἕτερος , αὐτός δέ ἐν χολανθανω καί τιμωρία καί ὁ ἀνηλίστοις εἰμί κακός ; Πῶς οὖν οὐ ἔσχατος οὗτος ἄνοια , κατατίθημι καί ταλαιπωρέω , ἵνα καί ζῶ ὁ πᾶς κατατείνω , καί ἀπέρχομαι πᾶς αφόρητος ὑπομιμνῄσκω χολανθανω καί τιμωρία , δήω καί ἐνταῦθα τρυφή ( οὐδείς γάρ οὕτως ἡδονά ἐργάζομαι , ὡς ἐλεημοσύνη , σύνοιδα μακαρισμένος ) , καί ἀπέρχομαι i ἐκεῖ , πᾶς ἀπαλλάσσω κακός , καί μυρίος ἐπιτυγχάνω ἀγαθός ; ὥσπερ γάρ ὁ Μαχιά καί πρό ὁ γένεσις ὁ ἐνταῦθα αὐτός μέτειμι1 καλάζει έρχομαι · οὗτος καί ὁ ἀρετή καί πρό ὁ βασίλεια ὁ ἐνταῦθα αὐτός ἐργάζομαι παρασκευάζω τρυφή , ἐλπίς χρηστός καί ἡδονή διηνεκής σύζη ποιέω . ἵνα οὖν οὗτος ἐπιτυγχάνω καί ἐνταῦθα καί κατά ὁ μέλλω ζωή , ἐπιλαμβάνω ὁ ἀγαθός ἔργον . οὕτως γάρ καί ὁ μέλλω ἐπικεύθω στέφανος · εἄν γίγνομαι πάντως ἐγώ ἐπιχέω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς καί μετά ὅς ὁ πατήρ ὁ δόξα , ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .