joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0370.6
a Πλὴν ὁ παρὼν βίος , καὶ πολλῆς γέμων ἡδονῆς · ἀλλ’ οὐχ ἅπαντι , ἀλλὰ τοῖς προσηλικομένοις αὐτῷ . Εἰ δὲ τις εἰς τὸν οὐρανὸν διαβλέψῃ , καὶ τὰ ἔκει ἴδῃ καλά , ταχὺς αὐτοῦ καταφρονήσει , καὶ οὐδὲν ποιήσεται λόγον . Ἐπεὶ καὶ κάλλος σωματικόν , ὅς ἂν ἑτερον μὴ φαίνῃται λαμπρότερον , θαυμάζεται · ἐπειδὰν δὲ φαίνῃ τὸ κρεῖττον , καταφρονεῖται τὸ πρότερον . Ἄν τοίνυν βελήσωμεν καὶ ἡμεῖς εἰς ἐκεῖνο τὸ κάλλος ἰδεῖν , καὶ τὴν εὐπρέπειαν τῆς ἔκει βασιλείας καταπτεύσαι , ταχὺς ἑαυτοὺς τῶν δεσμῶν ἀπολύσομεν τῶν παρόντων . Δεσμοὶ γάρ τί ; ἐστιν ἡ πρὸς τὰ παρόντα συμπάθεια . Καὶ εἰς τοῦτο ἡμᾶς ἐνῆγον ὁ Χριστός , ἀκοῦσον τί φησιν · Ὁ φιλῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ , ἀπολέσει αὐτήν · καὶ ὁ μισῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ , εἰς ζωὴν αἰώνιον φυλάξει αὐτήν . Ὁ ἐμοὶ διακονῶν , ἐμοὶ ἀκολουθεῖτω · καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγώ , ἐκεῖ καὶ ὁ διάκονος ὁ ἐμός . Αἰνίγματι τοῦναι δόκι · τὰ λεγόμενα . Ἄλλ’ ὅς ἐστιν , ἀλλὰ πολλῆς ἐμπέπληκται σοφίας . Καὶ πῶς ὁ φιλῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ , ἀπολέσει αὐτήν ; Ὁ τὰς ἐπιθυμίας αὐτῆς ποιῶν τὰς ἀτόπους · ὁ χαριζόμενος αὐτῇ πρὸ τοῦ δέον . Διὰ τοῦτο παραινεῖ τις λέγων · Μὴ πορεύου ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῆς ψυχῆς σου . Οὕτω γὰρ αὐτὴν ἀπολεῖς ( τὴς γὰρ ὀδοῦ τῆς ἐπὶ τὴν ἀρετὴν ἀγούσης ἀπάγεις ) · ὡσπερ οὖν τὸ ἐναντίον , Ὁ μισῶν αὐτὴν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ , σώσει αὐτήν . Τί δὲ ἐστιν , Ὁ μισῶν αὐτήν ; Ὁ μὴ εἰκὼν αὐτῇ , καὶ βλάπτοντα κελεύσων . Καὶ οὐχ ὅτως . Ὁ μὴ εἰκὼν αὐτῇ , ἀλλ’ , Ὁ μισῶν αὐτήν . Καθάπερ γὰρ τῶν μισουμένων οὐδὲ φωνὴν ἀκούσαι ἀνέχομεθα , οὐδὲ ἕνιν ἰδεῖν ἡδέως · οὕτω καὶ τὴν ψυχὴν , ὅταν ἐναντία ἐπιτάττῃ τῶν τῷ Θεῷ δοκούντων , μετὰ σφοδρότητος ἀποστρέφεσθαι χρή . Ἐπειδὴ γὰρ περὶ θανάτου μελλει λοιπὸν αὐτὸς διαλέγεσθαι , θανάτῳ τὸ ἑαυτοῦ , καὶ προειδὲς καταφρούνησαι · καὶ καταπίπτοντας , ὑπερβολὴν ἐποιήσατο λέγων · Τί λέγω , ἐὰν μὴ τὸν ἐμὸν θάνατον γενναίως ἐνέγκητε ; Ἄν γὰρ ὑμεῖς αὐτοὺς μὴ ἀποθάνετε , ὑμῖν ἔσται χέρδος οὐδέν ! [ 401 ] Δὲ ὅρα πῶς παραμυθεῖται τὸν λόγον . Σφόδρα ἦν φορτικὸν καὶ ἐπαχθὲς τὸ ἀκούσαι ὅτι δεῖ ἀποθάνειν φιλοφρόνως τὸν ἄνθρωπον εἶ . Καὶ τί λέγω τὸ παιδίον ; ὅπου γε καὶ νῦν πολλοὺς εὐρήσομεν τῆδε πάντα μαθεῖν ὑπομένοντας , ὑπὲρ τοῦ τὸν παρόντα καρπώσασθαι βίον , καὶ ταῦτα περὶ τῶν μελλόντων πιστευομένων · οἱ ἐπειδὰν ἴδωσιν οἰκοδομήματα , καὶ τεχνήματα , καὶ μηχανήματα , διαφροῦσιν ἐπιλέγοντες · Πόσα ἄνθρωπος μηχανάζεται , καὶ γίνεται κόνος ! [ 401 ] Οὕτω πολλὴ τῆς παρούσης ζωῆς ἡ ἐπιθυμία . Ταῦτα τοίνυν διαλύων ὁ Χριστὸς τὰ δεσμά , φησίν · Ὁ μισῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ , εἰς ζωὴν αἰώ -
Lemmas: a πλήν ὁ πάρειμι βίος , καί πολύς γέμω ἡδονή · ἀλλά οὐ ἅπας , ἀλλά ὁ προσαλίζω αὐτός . εἰμί δέ τις εἰς ὁ οὐρανός διαβλέπω , καί ὁ ἐκεῖ ὁράω καλός , ταχύς αὐτός καταφρονέω , καί οὐδείς ποιέω λόγος . ἐπεί καί κάλλος σωματικός , ὅς εἄν ἕτερος μή φαίνω λαμπρός , θαυμάζω · ἐπειδάν δέ φαίνω ὁ ἀγαθός , καταφρονέω ὁ πρότερος . ἄν τοίνυν βάλλω καί ἐγώ εἰς ἐκεῖνος ὁ κάλλος ὁράω , καί ὁ εὐπρέπεια ὁ ἐκεῖ βασίλεια καταπτύω , ταχύς ἑαυτοῦ ὁ δεσμός ἀπολύω ὁ πάρειμι . δεσμός γάρ τίς ; εἰμί ὁ πρός ὁ πάρειμι συμπάθεια . καί εἰς οὗτος ἐγώ ἐνάγω ὁ Χριστός , ἀκούω τίς φημί · ὁ φίλος ὁ ψυχή αὐτός , ἀπόλλυμι αὐτός · καί ὁ μισέω ὁ ψυχή αὐτός ἐν ὁ κόσμος οὗτος , εἰς ζωή αἰώνιος φυλάσσω αὐτός . ὁ ἐγώ διακονέω , ἐγώ ἀκολουθέω · καί ὅπου εἰμί ἐγώ , ἐκεῖ καί ὁ διάκονος ὁ ἐμός . αἴνιγμα τουνη δόκι · ὁ λέγω . ἄλλος ὅς εἰμί , ἀλλά πολύς ἐμπίμπλημι σοφία . καί πῶς ὁ φίλος ὁ ψυχή αὐτός , ἀπόλλυμι αὐτός ; ὁ ὁ ἐπιθυμία αὐτός ποιέω ὁ ἄτοπος · ὁ χαρίζομαι αὐτός πρό ὁ δήω . Ζεύς οὗτος παραινέω τις λέγω · μή πορεύω ἐν ὁ ἐπιθυμία ὁ Ψυχή σύ . οὕτως γάρ αὐτός ἀπόλλυμι ( σής γάρ οὐδός ὁ ἐπί ὁ ἀρετή ἄγω ἀπάγω ) · ὡς οὖν ὁ ἐναντίος , ὁ μισέω αὐτός ἐν ὁ κόσμος οὗτος , σῴζω αὐτός . τις δέ εἰμί , ὁ μισέω αὐτός ; ὁ μή εἰκών αὐτός , καί βλάπτω κελεύω . καί οὐ ὅς . ὁ μή εἰκών αὐτός , ἀλλά , ὁ μισέω αὐτός . καθά γάρ ὁ μισέω οὐδέ φωνή ἀκούω ἀνέχω , οὐδέ ὅς ὁράω ἡδύς · οὗτος καί ὁ ψυχή , ὅταν ἐναντίος ἐπιτάσσω ὁ ὁ Θεός δοκέω , μετά σφοδρότης ἀποστρέφω χρή . ἐπεί γάρ περί θάνατος μέλλω λοιπός αὐτός διαλέγω , θάνατος ὁ ἑαυτοῦ , καί προοράω καταφρουνεος · καί καταπίπτω , ὑπερβολή ποιέω λέγω · τις λέγω , ἐάν μή ὁ ἐμός θάνατος γενναῖος φέρω ; ἄν γάρ σύ αὐτός μή ἀποθνῄσκω , σύ εἰμί χέρδα οὐδείς ! [ 401 ] δέ ὁράω πῶς παραμυθέομαι ὁ λόγος . σφόδρα εἰμί φορτικός καί ἐπαχθής ὁ ἀκούω ὅτι δεῖ ἀποθνῄσκω φιλόφρων ὁ ἄνθρωπος εἰμί . καί τίς λέγω ὁ παιδίον ; ὅπου γε καί νῦν πολύς εὑρίσκω τῆδε πᾶς μανθάνω ὑπομένω , ὑπέρ ὁ ὁ πάρειμι καρπόω βίος , καί οὗτος περί ὁ μέλλω πιστεύω · ὁ ἐπειδάν ὁράω οἰκοδόμημα , καί τέχνημα , καί μηχάνημα , διαφρέω ἐπιλέγω · Πόσα ἄνθρωπος μηχανάω , καί γίγνομαι Κόνος ! [ 401 ] οὕτως πολύς ὁ πάρειμι ζωή ὁ ἐπιθυμία . οὗτος τοίνυν διαλύω ὁ Χριστός ὁ δεσμός , φημί · ὁ μισέω ὁ ψυχή αὐτός ἐν ὁ κόσμος οὗτος , εἰς ζωή αἰών -