joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0258.5
νει ἡμᾶς βοηθείας δεομένους , ὅτι * δεῖξυσιν ἐνταῦθα , οὐ τὸν τυγχόντα ἐρχόμενον , ἀλλὰ τὸν πολλῆς ἀπολαύοντα [ 270 ] συμπαγίας . Εἶτα δείκνυσιν καὶ τὸν τρόπον καθ' ὃν ἐλκεῖ . Ἴνα γὰρ μὴ πάλιν αἰσθθῶσι τὴν παρὶ τὸν Θεὸν ὑποπτεύσωσιν , ἐπήγαγεν . Οὐχ ὅτι τὸν Θεὸν τις ἑώρακεν , εἰ μὴ ὁ ὤν παρὰ τοῦ Θεοῦ , οὗτος ἑώρακε τὸν Πατέρα . Πῶς οὖν ἔλκει , φησὶ ; Τοῦτο ὁ προφήτης ἄνωθεν ἔδειξε , προαναφωνὸν καὶ λέγων . * Ἔσονται πάντες διδάκαιοι Θεοῦ . Ἔδεε τῆς πίστεως τὸ ἀξίωμα ; Καὶ πῶς οὐ παρὰ ἀνθρώπων οὐδὲ δι' ἀνθρώπου , ἀλλὰ δι' αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ προεῖπεν ὅτι μέλλουσι μανθάνειν ; Διὰ δὴ τοῦτο καὶ τὸν λόγον ποιῶν ἀξιόπιστον , ἐπὶ τοὺς προφήτας αὐτοὺς παρἐπεμψεν . Καὶ εἰ εἴρηται , φησίν , ὅτι * Ἔσονται πάντες διδάκαιοι Θεοῦ , πῶς τινες οὐ πιστεύσουσιν ; * Ὅτι τὸ εἰρημένον περὶ τῶν πλειόνων εἰρημένον ἐστιν . Ἄλλως δὲ καὶ χωρὶς τούτου ε , οὐχ ἀπλῶς πάντας τὸ προφητικόν , ἀλλὰ πάντας δηλοῖ τοὺς βουλομένους . Διδάσκαλος γὰρ προκάθηται πᾶσιν ἕτοιμος ὤν τὰ αὐτοῦ παρασχέιν , εἰς πάντας ἔχέων τὴν διδασκαλίαν τὴν ἑαυτοῦ . Καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἑσχάτῃ ἡμέρα . Οὐ μικρὸν ἐνταῦθα τοῦ Υἱοῦ τὸ ἄξιωμα , εἰ γε ὁ Πατὴρ προστάζει , καὶ οὗτος ἀνίστησιν . οὐχὶ διαιρούμενος πρὸς τὸν Πατέρα τὰ ἔργα . πῶς γάρ ; ἀλλὰ δείκνυσι τὸ ἰσότιμον . ἵς δυναμείας . Ὅσπερ οὖν ἐκεῖ λέγων , Καὶ ὁ πέμψας με Πατὴρ μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ . εἶτα ἵνα τινὲς μὴ φωνὴν περιεργάζωνται παραρέψαν αὐτοῖς ταῖς Γραφαῖς . οὕτω καὶ ἐνταῦθα , μὴ τὸ αὐτὸ ὑποπτεύσωσι , παραπέμψει αὐτοὺς τοῖς προφήταις , τούτους συνεχῶς ἄνω καὶ κάτω στρέφων , δείκνυς ἐαυτὸν οὐχ ἑναντίον ὄντα τῷ Πατρί . Τί δὲ οἱ πρὸ τούτου , φησίν ; οὐχὶ διδάκαιοι ἦσαν ἄρα Θεοῦ ; τί οὖν ἐνταῦθα τὸ ἐξαίρετον ; * Ὅτι τότε μὲν δι' ἀνθρώπων ἐμάθανον τὰ τοῦ Θεοῦ . νῦν δὲ διὰ τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ , καὶ διὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου . Εἶτα ἐπάγει . Οὐχ ὅτι τὸν Πατέρα τις ἑώρακεν , εἰ μὴ ὁ ὤν ἐκ τοῦ Θεοῦ . οὐ κατὰ τὸν τῆς αἰτίας λόγον ἐνταῦθα τοῦτο λέγων , ἀλλὰ κατὰ τὸν τρόπον τοῦ οὐσίας . Ἐπεὶ δὲ τοῦτο ἔλεγε , πάντες παρὰ τοῦ Θεοῦ ἑαυτὸν ποῦ οὖν τὸ ἐξαίρετον τοῦ Υἱοῦ καὶ κεχωρισμένον ; Τίνος δὲ ἐνεκεν τρανέστερον αὐτὸ οὐ τὲθεῖχε , φησὶ ; Διὰ τὸ ἐκεῖνον ἀσθένειαν . Εἰ γὰρ εἰπόντος , * Ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβέβηκα , οὕτως ἐκανάδλισθησαν . τί οὐχ ἂν ἔπαθον , εἰ καὶ τοῦτο προσέθηκεν ; * Ἄρτον δὲ ζωῆς ἑαυτὸν καλεῖ , καὶ τὴν τῶν ἡμῶν συγχωρεῖ καὶ ταύτην καὶ τὴν μέλλουσαν . διὸ καὶ
Lemmas: νέομαι ἐγώ βοήθεια δήω , ὅτι * δείκνυμι ἐνταῦθα , οὖον ὁ τυγχάνω ἔρχομαι , ἀλλά ὁ πολύς ἀπολαύω [ 270 ] συμπαγία . εἶτα δείκνυμι καί ὁ τρόπος κατά ὅς ἕλκω . ἵνα γάρ μή πάλιν αἰσθάνομαι ὁ Παρί ὁ θεός ὑποπτεύω , ἐπάγω . οὐχ ὅτι ὁ θεός τις ὁράω , εἰμί μή ὁ εἰμί παρά ὁ Θεός , οὗτος ὁράω ὁ πατήρ . Πῶς οὖν ἕλκω , φημί ; οὗτος ὁ προφήτης ἄνωθεν δείκνυμι , προαναφωνέω καί λέγω . * εἰμί πᾶς διδάκαιοι Θεός . δήω ὁ πίστις ὁ ἀξίωμα ; καί πῶς οὖον παρά ἄνθρωπος οὐδέ διά ἄνθρωπος , ἀλλά διά αὐτός ὁ Θεός προεῖπον ὅτι μέλλω μανθάνω ; Ζεύς δή οὗτος καί ὁ λόγος ποιέω ἀξιόπιστος , ἐπί ὁ προφήτης αὐτός παραπέμπω . καί εἰμί εἴρω , φημί , ὅτι * εἰμί πᾶς διδάκαιοι Θεός , πῶς τις οὖον πιστεύω ; * ὅτι2 ὁ εἴρω περί ὁ πλείων εἴρω εἰμί . ἄλλος δέ καί Χωρὶς οὗτος ε , οὐ ἀπλόος πᾶς ὁ προφητικός , ἀλλά πᾶς δηλόω ὁ βούλομαι . Διδάσκαλος γάρ προκάθημαι πᾶς ἑτοῖμος εἰμί ὁ αὐτός παρέχω , εἰς πᾶς ἔχις ὁ διδασκαλία ὁ ἑαυτοῦ . καί ἐγώ ἀνίστημι αὐτός ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα . οὖον μικρός ἐνταῦθα ὁ υἱός ὁ ἀξίωμα , εἰμί γε ὁ πατήρ προστάζω , καί οὗτος ἀνίστημι . οὐ διαιρέω πρός ὁ πατήρ ὁ ἔργον . πῶς γάρ ; ἀλλά δείκνυμι ὁ ἰσότιμος . ἴς δυναμείας . ὅσπερ οὖν ἐκεῖ λέγω , καί ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ μαρτυρέω περί ἐγώ . εἶτα ἵνα τις μή φωνή περιεργάζομαι παραρέψαν αὐτός ὁ γραφή . οὗτος καί ἐνταῦθα , μή ὁ αὐτός ὑποπτεύω , παραπέμπω αὐτός ὁ προφήτης , οὗτος συνεχῶς ἄνω καί κάτω στρέφω , δείκνυμι ἑαυτοῦ οὐ ἐναντίος εἰμί ὁ πατήρ . τις δέ ὁ πρό οὗτος , φημί ; οὐ διδάκαιοι εἰμί ἄρα Θεός ; τίς οὖν ἐνταῦθα ὁ ἐξαίρω ; * ὅτι2 τότε μέν διά ἄνθρωπος μανθάνω ὁ ὁ Θεός . νῦν δέ διά ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός , καί διά ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . εἶτα ἐπάγω . οὐχ ὅτι ὁ πατήρ τις ὁράω , εἰμί μή ὁ εἰμί ἐκ ὁ Θεός . οὖον κατά ὁ ὁ αἴτιος λόγος ἐνταῦθα οὗτος λέγω , ἀλλά κατά ὁ τρόπος ὁ οὐσία . ἐπεί δέ οὗτος λέγω , πᾶς παρά ὁ Θεός ἑαυτοῦ ποῦ οὖν ὁ ἐξαίρω ὁ υἱός καί χωρίζω ; τίς δέ ἕνεκα τρανής αὐτός οὖον τίθημι , φημί ; Ζεύς ὁ ἐκεῖνος ἀσθένεια . εἰμί γάρ εἶπον , * ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω , οὕτως ἐκανάδλισθησαν . τίς οὐ εἄν πάσχω , εἰμί καί οὗτος προστίθημι ; * Ἄρτος δέ ζωή ἑαυτοῦ καλέω , καί ὁ ὁ ἐγώ συγχωρέω καί οὗτος καί ὁ μέλλω . διό καί