joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0177.4
α’ . Πολλὴ τῆς συγκαταβάσεως τὸ χέρος ἐν ἅπασι δεῖκνυσθαι πράγμασι . Οὕτω τὰς τέχνας κατωρθώσαμεν , οὐχ ἀθρόον παρὰ τὸν διδάσκαλον πάντα μαθόντες · οὕτως πολεῖς ἐξεμάθεθα , ἕρεμα καὶ κατὰ μικρὸν αὐτὰς συνιστῶντες · οὕτω τὴν ζωὴν διακράτουμεν τὴν ἡμετέραν . Καὶ μὴ θαυμάζητε εἰ ἐπὶ τῶν βιωτικῶν τὸ τρέχον τοιαύτην ἔχει τὴν ἰσχύν , ὅπου γε καὶ ἐν τοῖς πνευματικοῖς πολλὴν ἂν τις εὑροῖ ταύτης τῆς σοφίας οὖσαν τὴν δύναμιν . Οὕτω γὰρ καὶ ἡδυηθῆσαν ἀπαλλαγῆναι τῆς εἰδωλολατρείας Ἰουδαῖοι , ἕρεμα καὶ κατὰ μικρὸν ἐναγόμενοι , καὶ μηδὲν ἐξ ἀρχῆς ὑψηλὸν ἀκούοντες , μήτε δογμάτων , μήτε πολιτείας ἐνεκεν . Οὕτω μετὰ τὴν τοῦ Χριστοῦ παρουσίαν , ὅτε καὶ ὑψηλοτέρων δογμάτων ὁ καιρὸς ἦν , ἀπαντας προσήκοντο οἱ διδάσκοντες , οὐδὲν ἐκ πρώτης ὑψηλὸν φθεγγόμενοι . Οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς τοῖς πλείστοις διελέγετο παρὰ τὴν 175 ἀρχήν . Οὕτω α καὶ Ἰωάννης ἐποίησε νῦν , ὡς περὶ ἀνθρώπου διελειμμένος τινος θαυμαστοῦ , καὶ τὰ ὑψηλὰ συνεκσιασμένος παρεντείθεις . Ἄρχόμενος γοῦν οὕτως ἔλεγεν · Οὐ δύναται ἄνθρωπος ἀπ’ ἑαυτοῦ λαμβάνειν οὐδὲν . Εἶτα ὑψηλὸν τὴν συνάφειαν καὶ εἰπών , “ Ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐρχόμενος , ἔπάνω πάντων ἐστι , πάλιν εἰς τὰ ταπεινὰ τὸν λόγον καταγεί , λέγων ἄλλα τε πολλά , καὶ ὅτι , Οὐ γὰρ ἐκ μέτρου δίδωσιν ὁ Θεὸς τὸ Πνεῦμα · εἶτα β ἐπάγει , λέγων · “ Ὁ Πατὴρ ἀγαπᾷ τὸν Υἱόν , καὶ πάντα δέδωκεν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ . Εἶτα καὶ εἰδὼς ἀπὸ τοῦ λόγου τῆς κολάσεως γινομένης τὴν δψην c , καὶ οὐχ οὕτω τῇ τῶν χρηστῶν ἐπαγγελία τοὺς πολλοὺς ἐπαγωγίμως , ὡς τῇ τῶν φοβερῶν ἀπειλῇ , ἐνταῦθα κατακλείει τὸν λόγον λοιπὸν , καὶ φησιν · “ Ὁ πιστεύσων εἰς τὸν Υἱόν , ἔχει ζωὴν αἰώνιον · ὁ δὲ ἀπιστῶν τῷ Υἱῷ , οὐκ ὄψεται τὴν ζωήν , ἀλλ’ ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ μένει ἐπ’ αὐτόν . Πάλιν κἀνταῦθα d εἰ τὸν Πατέρα ἀνάγει τὸν τῆς κολάσεως λόγον . Οὐ γὰρ εἶπεν , ἡ ὀργὴ τοῦ Υἱοῦ , καὶτοι γε αὐτὸς ἐστιν ὁ κριτής · ἀλλὰ τὸν Πατέρα αὐτοῖς ἐπέστησεν , μᾶλλον φοβῆσθαι βουλόμενος . Ἄρα οὖν ἀρκεῖ τὸ πιστεύσαι εἰς τὴν Υἱόν , ὅτι , πρὸς τὸ ζωὴν ἔχειν αἰώνιον ; Οὐδαμῶς . Καὶ ἄκουε τοῦ Χριστοῦ τούτο διεικνύντος · καὶ λέγοντος · Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι , Κύριε , Κύριε , εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν · καὶ ἡ
Lemmas: ὅς . Πολύς ὁ συγκατάβασις ὁ χείρ ἐν ἅπας δείκνυμι πρᾶγμα . οὕτως ὁ τέχνη κατορθόω , οὐ ἀθρόος παρά ὁ διδάσκαλος πᾶς μανθάνω · οὕτως πολύς ἐκμανθάνω , ἕρεμα καί κατά μικρός αὐτός συνιστάω · οὗτος ὁ ζωή διακρατέω ὁ ἡμέτερος . καί μή θαυμάζω εἰμί ἐπί ὁ βιωτικός ὁ τρέχω τοιοῦτος ἔχω ὁ ἰσχύς , ὅπου γε καί ἐν ὁ πνευματικός πολύς εἄν τις εὑρίσκω οὗτος ὁ σοφία εἰμί ὁ δύναμις . οὕτως γάρ καί ἡδύνω ἀπαλλάσσω ὁ εἰδωλολατρία Ἰουδαῖος , ἕρεμα καί κατά μικρός εναγόμενος , καί μηδείς ἐκ ἀρχή ὑψηλός ἀκούω , μήτε δόγμα , μήτε πολιτεία ἕνεκα . οὕτως μετά ὁ ὁ Χριστός παρουσία , ὅτε καί ὑψηλός δόγμα ὁ καιρός εἰμί , ἅπας προσήκω ὁ διδάσκω , οὐδείς ἐκ πρῶτος ὑψηλός φθέγγομαι . οὕτως καί ὁ Χριστός ὁ πλεῖστος διαλέγω παρά ὁ 175 ἀρχή . οὕτως ὅς καί Ἰωάννης ποιέω νῦν , ὡς περί ἄνθρωπος διαλείπω τις θαυμαστός , καί ὁ ὑψηλός συσκιάζω παρεντίθημι . ἄρχω γοῦν οὕτως λέγω · οὖον δύναμαι ἄνθρωπος ἀπό ἑαυτοῦ λαμβάνω οὐδείς . εἶτα ὑψηλός ὁ συνάφεια καί εἶπον , “ ὁ ἐκ ὁ οὐρανός ἐρχόμενος , ἐπάνω πᾶς εἰμί , πάλιν εἰς ὁ ταπεινός ὁ λόγος κατάγω , λέγω ἄλλος τε πολύς , καί ὅτι , οὖον γάρ ἐκ μέτρον δίδωμι ὁ θεός ὁ πνεῦμα · εἶτα Β ἐπάγω , λέγω · “ ὁ πατήρ ἀγαπάω ὁ υἱός , καί πᾶς δίδωμι ἐν ὁ χείρ αὐτός . εἶτα καί εἰδοί ἀπό ὁ λόγος ὁ κόλασις γίγνομαι ὁ δψην c , καί οὐ οὗτος ὁ ὁ χρηστός ἐπαγγελία ὁ πολύς ἐπαγώγιμος , ὡς ὁ ὁ φοβερός ἀπειλέω , ἐνταῦθα κατακλείω ὁ λόγος λοιπός , καί φημί · “ ὁ πιστεύω εἰς ὁ υἱός , ἔχω ζωή αἰώνιος · ὁ δέ ἀπιστέω ὁ υἱός , οὐ ὁράω ὁ ζωή , ἀλλά ὁ ὀργή ὁ Θεός μένω ἐπί αὐτός . πάλιν ἐνταῦθα d εἰμί ὁ πατήρ ἀνάγω ὁ ὁ κόλασις λόγος . οὖον γάρ εἶπον , ὁ ὀργή ὁ υἱός , καίτοι γε αὐτός εἰμί ὁ κριτής · ἀλλά ὁ πατήρ αὐτός ἐφίστημι , μᾶλλον φοβέω βούλομαι . ἄρας οὖν ἀρκέω ὁ πιστεύω εἰς ὁ υἱός , ὅτι , πρός ὁ ζωή ἔχω αἰώνιος ; οὐδαμός . καί ἀκούω ὁ Χριστός οὗτος διεικνύντος · καί λέγω · οὖον πᾶς ὁ λέγω ἐγώ , κύριος , κύριος , εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός · καί ὁ