joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0049.1
ἤδη πρὸς ὑμᾶς ἐγώ . Τῶν λοιπῶν εὐαγγελιστῶν τὸ πλεῖον ἐν τοῖς κατὰ σάρκα διατριβάντων λόγοις , δὶς ἦν τοῦ μὴ τινὰς διὰ τοῦτο χαμεῖσθαι · δὲν τούτοις ἀναποιοῦσαι μόνως τοῖς δόγμασιν · δ καὶ Παῦλος ἐπαθὲν ὁ Σαμωσατεύς . Ἐκ ταύτης τοίνυν ἀνάγκης τῆς χαμαιζηλίας τοὺς μέλλοντας ἐμπεσεῖσθαι , καὶ ἐκ τῶν οὐρανῶν ἀνελιχυν , εἰκένεως , εἰκένεως καὶ ἐκ τῆς ὑπάρξεως τοῦ αἰδίου ποιεῖται τῆς διηγήσεως τὴν ἀρχήν . Τοῦ μὲν γὰρ Ματθαίου ἀπὸ Ἡρωδίου τοῦ βασιλέως , τοῦ Λουκᾶ δὲ ἀπὸ Τιβερίου τοῦ Καίσαρος , τοῦ δὲ Μάρκου ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος Ἰωάννου πρὸς τὴν διήγησιν εἰσβαλόντων , πάντα ταῦτα ἀφεὶς οὕτως ὁ , ἀνωτέρω παντὸς ἀνεῖσι χρόνον τε καὶ αἰῶνος , ἔχει τὴν διάνοιαν τῶν ἀχρόνιστων ἀκοντιζῶν πρὸς τὸ , Ἐν ἀρχῇ ἦν , καὶ οὐκ ἀφείς στήναι · που , οὐδὲ ὅρον τιθεὶς , χωάπερ ἐκεῖνοι , τὸν Ἡρωδὴν καὶ τὸν Τίβεριον καὶ τὸν Ἰωάννην . Ὁ δὲ δέξιν μετὰ τούτων ε θαυμασμοῦ , ἐκεῖνο μάλιστα εἰπεῖν ἐστίν , ὅτι οὔτε οὕτως πρὸς τὸν ὑψηλότερον ἐαυτὸν λόγον ἀφείς τῆς οἰκονομίας ἠμέλησεν · οὔτε ἐκεῖνον τὴν περὶ ταύτης ἐπονωδαχθεῖς διήγησιν , τὴν προαιώνιον ἐσῆγησεν ὑπερίσιν · καὶ μᾶλα εἰκῶς . Ἐν γὰρ ἦν τὸ Πνεῦμα τὸ κινοῦν τὰς ἀπάντων ψυχάς · διὸ καὶ πολλὴν περὶ τὴν ἀπαγγελίαν ἐπεδείξατο τὴν ὁμόνοιαν . Σὺ δέ , ἀγαπητέ , Λόγον ἀκούσας , μηδέποτε ἀνάγκη τῶν λεγομένων ἔργον αὐτὸν εἶναι , ἀλλὰ μηδὲ τῶν ἀπλῶς λόγον αὐτὸν εἶναι νομιζόντων . Πολλοὶ μὲν γὰρ οἱ τοῦ Θεοῦ λόγοι , οὓς καὶ ἀγγείλοι ποιοῦσιν , ἀλλ’ οὐδεὶς ἐκείνων τῶν λόγων Θεός · ἀλλ’ ἐκεῖνι μὲν ἀπάντας προφητεῖται καὶ προστάγματα ἑ ( οὕτω γὰρ ἴδως τῇ Γραφῇ καλεῖν τοὺς νόμους τοῦ Θεοῦ , καὶ τὰ ἐπιτάγματα , καὶ τὰς προφητίας · διὸ καὶ ἐπάγει λέγων περὶ τῶν ἀγγέλων , Ἀνταπολλισθῶ , ποιοῦντες τὸν λόγον αὐτοῦ ) · οὕτως δὲ ὁ Λόγος οὐσία τις ἐστὶν ἐνυπόστατος , ἐξ αὐτοῦ προελθοῦσα ἀπαθῶς τοῦ Πατρός . Τοῦτο γὰρ , ὡς ἐχὼν εἰπών , διὰ τῆς τοῦ Λόγου προσήγορας ἐδήλωσεν . Ὕστερ οὖν τὸ , Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος , τὸ αἴδιον ὁλοῖ · οὕτως τὸ , Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν , τὸ συναίδιον ἡμῖν ἐνέφηνεν . Ἴνα γὰρ μή , ἀκούσας ὅτι Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος , ἀίδιον μὲν νομίζῃς , πρεσβυτέραν δὲ διαστηματὶ τινὶ τοῦ Πατρὸς τὴν ζωὴν ὑποπτεύσῃς · καὶ αἰῶνι πλείονι , καὶ τῷ Μονογενεῖ δὴς ἀρχήν , ἐπήγαγε τὸ , ὅτι Ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεὸν ἦν , οὕτως αἴδιος , ὡς · αὐτὸς ὁ Πατήρ · οὐ γὰρ ἦν ἔργμος οὐδέποτε τοῦ Λόγου , ἀλλ’ ἀεὶ Θεὸς πρὸς Θεὸν ἦν , ἐν ὑποστάσει μέντοι · ἴδια . Πῶς οὖν , φησίν , εἶπεν · ὅτι Ἐν τῷ κόσμῳ ἦν , εἰ γε πρὸς τὸν Θεὸν ἦν ; Ὅτι καὶ [ 28 ] πρὸς τὸν Θεὸν ἦν ἑ , καὶ ἐν τῷ κόσμῳ ἦν . Οὐδαμοῦ γὰρ περατοῦται , οὔτε ὁ Πατήρ , οὔτε ὁ Υἱός . Εἰ γὰρ τῆς μεγαλωσύνης αὐτοῦ οὐκ ἔστι πέρας , Καὶ τῆς συνέσεως αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἀριθμός · οὐδὲ τῆς οὐσίας ἐδδηλον ὅτι ἀρχὴ τις χρονική . Ἠκούσας , ὅτι Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ; Τί νοεῖς ἀπὸ τῆς ἀρχῆς ταύτης ; Ἐδήλωσεν δὲ τὸ πρὸ πάντων γενέσθαι αὐτὰ τῶν ὁρατῶν . Οὕτως καὶ περὶ τοῦ Μονογενοῦς ἀκούων , ὅτι Ἐν ἀρχῇ ἦν , πρὸ πάντων αὐτὸν νοεῖ τῶν νοητῶν καὶ πρὸ τῶν αἰώνων . Εἰ δὲ λέγεις τις · Καὶ πῶς ἐστιν , Υἱὸν ὄντα μὴ νεώτερον εἶναι τοῦ Πατρός ; τὸ γὰρ ἐκ τινὸς ὄν , ἀνάγκη πᾶσα ὑστερὸν εἶναι τοῦ ἐξ οὗ ἐστιν , ἐροῦμεν , ὅτι μάλιστα μὲν ταῦτα λογισμῶν
Lemmas: ἤδη πρός σύ ἐγώ . ὁ λοιπός εὐαγγελιστής ὁ πλείων ἐν ὁ κατά σάρξ διατρίβω λόγος , δίς εἰμί ὁ μή τις διά οὗτος χαμειεπομαι · δέν οὗτος ἀναποιέω μόνος ὁ δόγμα · δ καί Παῦλος πάσχω ὁ Σαμωσατεύς . ἐκ οὗτος τοίνυν ἀνάγκη ὁ χαμαιζηλία ὁ μέλλω ἐμπίπτω , καί ἐκ ὁ οὐρανός ἀνελιχυν , εἰκένεως , εἰκένεως καί ἐκ ὁ ὕπαρξις ὁ ἀΐδιος ποιέω ὁ διήγησις ὁ ἀρχή . ὁ μέν γάρ Ματθαῖος ἀπό Ἡρώδιον ὁ βασιλεύς , ὁ Λουκᾶς δέ ἀπό Τιβέριος ὁ Καῖσαρ , ὁ δέ Μᾶρκος ἀπό ὁ βάπτισμα Ἰωάννης πρός ὁ διήγησις εἰσβάλλω , πᾶς οὗτος ἀφίημι οὕτως ὁ , ἀνωτέρω πᾶς ἀνίημι χρόνος τε καί αἰών , ἔχω ὁ διάνοια ὁ αχρόνιστος ἀκοντίζω πρός ὁ , ἐν ἀρχή εἰμί , καί οὐ ἀφίημι ἵστημι · ποῦ , οὐδέ ὅρος τίθημι , χωάπερ ἐκεῖνος , ὁ Ἡρῴδης καί ὁ Τιβέριος καί ὁ Ἰωάννης . ὁ δέ δέξις μετά οὗτος ε θαυμασμός , ἐκεῖνος μάλιστα εἶπον εἰμί , ὅτι οὔτε οὕτως πρός ὁ ὑψηλός ἑαυτοῦ λόγος ἀφίημι ὁ οἰκονομία ἀμελέω · οὔτε ἐκεῖνος ὁ περί οὗτος ἐπονωδαχθεῖς διήγησις , ὁ προαιώνιος εἰσάγω ὑπερίσιν · καί μῆλον ἵημι . ἐν γάρ εἰμί ὁ πνεῦμα ὁ κινέω ὁ ἀπαντάω Ψυχή · διό καί πολύς περί ὁ ἀπαγγελία ἐπιδείκνυμι ὁ ὁμόνοια . σύ δέ , ἀγαπητός , Λόγος ἀκούω , μηδέποτε ἀνάγκη ὁ λέγω ἔργον αὐτός εἰμί , ἀλλά μηδέ ὁ ἀπλόος λόγος αὐτός εἰμί νομίζω . πολλός μέν γάρ ὁ ὁ Θεός λόγος , ὅς καί ἀγγέλλω ποιέω , ἀλλά οὐδείς ἐκεῖνος ὁ λόγος Θεός · ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἅπας προφητειος καί πρόσταγμα ὅς ( οὗτος γάρ Ἴδως ὁ γραφή καλέω ὁ νόμος ὁ Θεός , καί ὁ ἐπίταγμα , καί ὁ προφητίας · διό καί ἐπάγω λέγω περί ὁ ἄγγελος , ἀνταπόλλυμι , ποιέω ὁ λόγος αὐτός ) · οὕτως δέ ὁ Λόγος οὐσία τις εἰμί ἐνυπόστατος , ἐκ αὐτός προέρχομαι ἀπαθής ὁ πατήρ . οὗτος γάρ , ὡς ἔχω εἶπον , διά ὁ ὁ Λόγος προσήγορος δηλόω . ὕστερον οὖν ὁ , ἐν ἀρχή εἰμί ὁ Λόγος , ὁ ἀΐδιος ὄλλυμι · οὕτως ὁ , οὗτος εἰμί ἐν ἀρχή πρός ὁ Θεός , ὁ συναιδιος ἐγώ ἐμφαίνω . ἵνα γάρ μή , ἀκούω ὅτι ἐν ἀρχή εἰμί ὁ Λόγος , ἀίδιος μέν νομίζω , πρέσβυς δέ διάστημα τις ὁ πατήρ ὁ ζωή ὑποπτεύω · καί αἰών πλείων , καί ὁ Μονογενής δήω ἀρχή , ἐπάγω ὁ , ὅτι ἐν ἀρχή πρός ὁ θεός εἰμί , οὕτως ἀΐδιος , ὡς · αὐτός ὁ Πατήρ · οὖον γάρ εἰμί ἐργμός οὐδέποτε ὁ Λόγος , ἀλλά ἀεί θεός πρός θεός εἰμί , ἐν ὑπόστασις μέντοι · ἴδιος . Πῶς οὖν , φημί , εἶπον · ὅτι ἐν ὁ κόσμος εἰμί , εἰμί γε πρός ὁ θεός εἰμί ; ὅτι2 καί [ 28 ] πρός ὁ θεός εἰμί ὅς , καί ἐν ὁ κόσμος εἰμί . οὐδαμός γάρ περατόω , οὔτε ὁ Πατήρ , οὔτε ὁ υἱός . εἰμί γάρ ὁ μεγαλωσύνη αὐτός οὐ εἰμί πέρας , καί ὁ σύνεσις αὐτός οὐ εἰμί ἀριθμός · οὐδέ ὁ οὐσία δηλόω ὅτι ἀρχή τις χρονικός . ἥκω , ὅτι ἐν ἀρχή ποιέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ ; τις νοέω ἀπό ὁ ἀρχή οὗτος ; δηλόω δέ ὁ πρό πᾶς γίγνομαι αὐτός ὁ ὁρατής . οὕτως καί περί ὁ Μονογενώ ἀκούω , ὅτι ἐν ἀρχή εἰμί , πρό πᾶς αὐτός νοέω ὁ νοητός καί πρό ὁ αἰών . εἰμί δέ λέγω τις · καί πῶς εἰμί , υἱός εἰμί μή νέος εἰμί ὁ πατήρ ; ὁ γάρ ἐκ τις εἰμί , ἀνάγκη πᾶς ὕστερος εἰμί ὁ ἐκ ὅς εἰμί , εἴρω , ὅτι μάλιστα μέν οὗτος λογισμός