joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0130.3
σαν Ἰσραηλίται ἐξέρου τοῦ φανερωσοῦντος αὐτόν . Ὃ γὰρ εἰς ἄνδρας ἐλθὼν , καὶ οὕτως ἀπὸ τῶν θωμαμάτων οὐ τοῖς ἐν Ἰουδαίᾳ γνωρισθεῖς μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐν Συρίᾳ καὶ περαιτέρω , καὶ ταῦτα ἐν τρισὶν ἔτεσι μόνον ταῦτα πεποιηκώς , μᾶλλον δὲ οὐδὲ τῶν τριῶν τούτων δεῖθεις εἰς τὸ δεῖξαι ἑαυτόν · εὐθέως γὰρ καὶ ἐκ τῆς πρώτης [ 122 ] πανταχοῦ ἡ ἀκοὴ αὐτοῦ ἀπήλθεν · ὁ τούτων ἐν βραχεῖ καιρῷ οὕτω διὰ τοῦ πλήθους τῶν θαυμάτων ἐκλάμψας , ὡστε αὐτοῦ τὸ ὄνομα κατάδηλον γενέσθαι πᾶσι · πολλῷ μᾶλλον εἰ παῖς ὤν ἐκ πρώτης ἡλικίας θαυματουργεῖ , ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον οὐκ ἐμελλε λήσεσθαι . Τὰ τε γὰρ γινόμενα παραδοξότερα ἂν ἔδοξεν εἶναι , ἄτε παρὰ μειρακίου γινόμενα , ὁ τε χρόνος διπλασίον καὶ τριπλασίων καὶ πολλῷ πλείων ἦν ἄν . Ἄλλὰ γὰρ οὐδὲν ἐποίησε παῖς ὤν · ἀλλ’ ἐν τούτῳ μόνῳ ἐμαρτύρησεν ὁ Λουκᾶς , ὅτι ἐκθέζετο δωδεκαετὴς ὤν τῶν διδασκάλων ἀκροαμένος , καὶ διὰ τῆς ἐρωτήσεως ἐδόκει θαυμαστὸς εἶναι · καὶ διὸλως δὲ εἰκῶτος καὶ κατὰ λόγον οὐκ ἠξίωτο τῶν σημείων ἐκ πρώτης ἡλικίας εὐθέως . Ἐννόμην γὰρ ἂν φαντασίαν εἶναι τὸ πρᾶγμα . Εἰ γὰρ ἐν ἡλικίᾳ γενομένου πολλοὶ τοῦτο ὑπώπτευσαν , πολλῷ μᾶλλον , ἐὰν μειρακίου ὄν κομιδῆ θαυματουργεῖ , καὶ ὅτιν δὲ καὶ πρὸ τοῦ προσήκοντος καιροῦ ἐπὶ τὸν σταυρὸν ὤρμησεν ἂν , τῇ βασκανίᾳ τηχόμενοι · καὶ αὐτὰ τὰ τῆς οἰκονομίας δ’ ἂν ἠπιστήθη πρᾶγμα . Πόθεν οὖν ἐπῆλθε τῇ μητρὶ μέγα τι φαντασθῆναι περὶ αὐτοῦ ; φησίν . Ἀποκαλύπτεσθαι λοιπὸν ἤρεστο , καὶ ἐξ Ἰωάννου καταδόξας ἦν , καὶ ἀπὸ τῶν πρὸς τοῦς μαθητὰς εἰρημένων αὐτῷ · καὶ πρὸ τούτων δὲ ἀπάντων , αὐτὴ ἡ συλλήψις , καὶ τὰ μετὰ τὴν γέννησιν ἂ γενόμενα πάντα , μεγίστην αὐτῇ περὶ τοῦ παιδὸς ἐνέθηκε τὴν ὑπόνοιαν . Ἦκουσε γάρ , φησίν , πάντα τὰ περὶ τοῦ παιδός . Καὶ συντεθεῖμεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς . Τίνα ; οὖν ἔνεκεν , φησίν , οὐ πρὸ τούτου ταῦτα ἔλεγεν ; Ὅτι , ὅπερ ἔφη , τότε λοιπὸν ἀρχὴν τοῦ φανερωθῆναι ἐλάμβανε . Πρὸ μὲν γὰρ τούτου ὡς τῶν πολλῶν εἷς ὤν , οὕτω διήγεν · ὅθεν οὐδὲ ἐδάρρει τοιοῦτον τι πρὸς αὐτὴν ἡ μήτηρ εἰπεῖν . Ἐπειδὴ δὲ ἤκουσεν , ὅτι Ἰωάννης ἐαὐτὸν ἤλθε , καὶ ὅτι αὐτῷ ἐμαρτύρησεν ἄπερ ἐμαρτύρησε , καὶ ὅτι μαθητὰς ἔχει , τότε λοιπὸν λαβούσα τὴν ἀρχαλαί , καὶ ὑστερήσαντος οἴνου , λέγει · Οἴνου οὐκ ἔχουσιν . Ἐβούλετο γὰρ καὶ ἐκεῖνοις καταθεῖσθαι χάριν , καὶ ἐαυτὴν λαμπροτέραν ποιῆσαι διὰ τοῦ παιδός . Καὶ τάχα τὶ καὶ ἀνθρώπινον ἔσπασε , καθάπερ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ , λέγοντες , Δεῖξον σεαυτὸν τῷ κόσμῳ , βουλομένου τὴν ἀπὸ τῶν θαυμάτων δόξαν χαριζώσαθου . Διὰ τοῦτο καὶ αὐτὴς σφοδρότερον ἀπεκρίνατο , λέγων · Τί ἐμοὶ καὶ σοί , γύναι ; Ὡδεπ ἤκει ἡ ὥρα μου . Ἐπεὶ δὲ σφόδρα τθεῖτο τὴν τεκούσαν , ἄκουσον τοῦ Λουκᾶ διηγουμενοῦ πῶς ὑποστημένος τείς γονεύσιν ἦν , καὶ αὐτοῦ δὲ τοῦτο τοῦ εὐαγγελιστοῦ δικνύντος , πῶς αὐτὴς προσενόησε καὶ παρ’ αὐτὸν τοῦ σταυροῦ τὸν καιρόν . Ἐνδὼ μὲν γὰρ ἂν μηδὲν ἐμποδιζοῖ , μηδὲ παρεχέπτοῦσι τῶν κατὰ θεὸν πραγμάτων ὁ γονεῖς , ἀνάγκη ἐκεῖνοι καὶ ὀφειλόμενον , καὶ τὸ μὴ τοῦτο ποιεῖν , κίνδυνον μέγα · ὅταν δὲ ἀκαίρως τι ζητῶσι καὶ ἐγκωτιοῦσι τὶ ε’ τῶν πνευματικῶν , οὐκ ἀσφαλὲς πειθῆσθαι . Διὸ καὶ ἐνταῦθα οὕτως ἀπεκρίνατο , καὶ ἀλλαγῶ πάλιν · Τίς ἐστιν ἡ μήτηρ μου , καὶ τίνες εἰσὶν οἱ ἀδελφοί μου ; Οὐδὲν γὰρ ἦν [ 123 ] ἐχρὴν περὶ αὐτοῦ δόξαν εἶχον · ἀλλ’ ἐπειδὴ
Lemmas: σάω Ἰσραηλίτης ἐξέρομαι ὁ φανερόω αὐτός . ὅς γάρ εἰς ἀνήρ ἔρχομαι , καί οὕτως ἀπό ὁ θωμαμάτων οὖον ὁ ἐν Ἰουδαῖος γνωρίζω μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐν Συρία καί περαιτέρω , καί οὗτος ἐν τρεῖς ἔτος μόνος οὗτος ποιέω , μᾶλλον δέ οὐδέ ὁ τρεῖς οὗτος δείδω εἰς ὁ δείκνυμι ἑαυτοῦ · εὐθύς γάρ καί ἐκ ὁ πρῶτος [ 122 ] πανταχοῦ ὁ ἀκοή αὐτός ἀπέρχομαι · ὁ οὗτος ἐν βραχύς καιρός οὗτος διά ὁ πλῆθος ὁ θαῦμα ἐκλάμπω , ὡστε αὐτός ὁ ὄνομα κατάδηλος γίγνομαι πᾶς · πολύς μᾶλλον εἰμί παῖς εἰμί ἐκ πρῶτος ἡλικία θαυμασιουργέω , ἐπί τοσοῦτος χρόνος οὐ μέλλω λανθάνω . ὁ τε γάρ γίγνομαι παράδοξος εἄν δοκέω εἰμί , αὔγ-ασμα παρά μειράκιον γίγνομαι , ὁ τε χρόνος διπλάζω καί τριπλασίων καί πολύς πλείων εἰμί ἄν . ἀλλά γάρ οὐδείς ποιέω παῖς εἰμί · ἀλλά ἐν οὗτος μόνος μαρτυρέω ὁ Λουκᾶς , ὅτι ἐκτίθημι δωδεκαετής εἰμί ὁ διδάσκαλος ἀκροάομαι , καί διά ὁ ἐρώτησις δοκέω θαυμαστός εἰμί · καί διόλως δέ ἔοικα καί κατά λόγος οὐ ἀξιόω ὁ σημεῖον ἐκ πρῶτος ἡλικία εὐθύς . εννομεις γάρ εἄν φαντασία εἰμί ὁ πρᾶγμα . εἰμί γάρ ἐν ἡλικία γίγνομαι πολύς οὗτος ὑποπτεύω , πολύς μᾶλλον , ἐάν μειράκιον εἰμί κομιδῇ θαυμασιουργέω , καί ὅστις δέ καί πρό ὁ προσήκω καιρός ἐπί ὁ σταυρός ὁρμάω εἄν , ὁ βασκανία τήκω · καί αὐτός ὁ ὁ οἰκονομία δέ εἄν ἐπίσταμαι πρᾶγμα . πόθεν οὖν ἐπέρχομαι ὁ μήτηρ μέγας τίς φαντάζω περί αὐτός ; φημί . ἀποκαλύπτω λοιπός αρεστός , καί ἐκ Ἰωάννης καταδοκέω εἰμί , καί ἀπό ὁ πρός ὁ μαθητής εἴρω αὐτός · καί πρό οὗτος δέ ἀπαντάω , αὐτός ὁ σύλληψις , καί ὁ μετά ὁ γέννησις ὅς γίγνομαι πᾶς , μέγας αὐτός περί ὁ παῖς ἐντίθημι ὁ ὑπόνοια . ἀκούω γάρ , φημί , πᾶς ὁ περί ὁ παῖς . καί συντίθημι ἐν ὁ Καρδία αὐτός . τίς ; οὖν ἐνέλκω , φημί , οὖον πρό οὗτος οὗτος λέγω ; ὅτι2 , ὅσπερ φημί , τότε λοιπός ἀρχή ὁ φανερόω λαμβάνω . πρό μέν γάρ οὗτος ὡς ὁ πολύς εἷς εἰμί , οὗτος διάγω · ὅθεν οὐδέ δέρω τοιοῦτος τίς πρός αὐτός ὁ μήτηρ εἶπον . ἐπεί δέ ἀκούω , ὅτι Ἰωάννης ἑαυτοῦ ἔρχομαι , καί ὅτι αὐτός μαρτυρέω Ἄπερ μαρτυρέω , καί ὅτι μαθητής ἔχω , τότε λοιπός λαμβάνω ὁ ἀρχαλή , καί ὑστερέω οἶνος , λέγω · Οἶνος οὐ ἔχω . βούλομαι γάρ καί ἐκεῖνος καταθέω χάρις , καί ἑαυτοῦ λαμπρός ποιέω διά ὁ παῖς . καί τάχα τίς καί ἀνθρώπινος σπάω , καθάπερ καί ὁ ἀδελφός αὐτός , λέγω , δείκνυμι σαυτοῦ ὁ κόσμος , βούλομαι ὁ ἀπό ὁ θαῦμα δόξα χαριζώσαθου . Ζεύς οὗτος καί αὐτός σφοδρός ἀποκρίνω , λέγω · τις ἐγώ καί σύ , γυνή ; Ὡδεπ ἥκω ὁ ὥρα ἐγώ . ἐπεί δέ σφόδρα τίθημι ὁ τίκτω , ἀκούω ὁ Λουκᾶς διηγούμαι πῶς ὑφίστημι Τεῖς γονεύς εἰμί , καί αὐτός δέ οὗτος ὁ εὐαγγελιστής δείκνυμι , πῶς αὐτός προσφέρω καί παρά αὐτός ὁ σταυρός ὁ καιρός . ἐνδέω μέν γάρ εἄν μηδείς ἐμποδίζω , μηδέ παρέχω ὁ κατά θεός πρᾶγμα ὁ γονεύς , ἀνάγκη ἐκεῖνος καί ὀφείλω , καί ὁ μή οὗτος ποιέω , κίνδυνος μέγας · ὅταν δέ ἄκαιρος τίς ζητέω καί εγκωτιειμι τίς εἰ ὁ πνευματικός , οὐ ἀσφαλής πείθω . Διὸ καί ἐνταῦθα οὕτως ἀποκρίνω , καί ἀλλάσσω πάλιν · Τῖς εἰμί ὁ μήτηρ ἐγώ , καί τίς εἰμί ὁ ἀδελφός ἐγώ ; οὐδείς γάρ εἰμί [ 123 ] χρή περί αὐτός δόξα ἔχω · ἀλλά ἐπεί