joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0030.5
α᾽ . Εἰ μὲν Ἰωάννης ἡμῖν ἐμελλε διαλέξεσθαιa , καὶ τὸαὐτοῦ πρὸς ἡμᾶς ἔρειν , ἀναγκαῖον ἦν καὶ γένος αὐτοῦ καὶπατρίδα εἰπεῖν καὶ ἀναστροφήν . Ἐπειδὴ δὲ οὐχ οὕτος,ἀλλ᾽ ὁ Θεὸς δι᾽ αὐτοῦ πρὸς τῶν ἀνθρώπων φθέγγεταιφύσιν , περιττὸν εἶναι μοι δοκεῖ καὶ παρέλκων ταῦταἀναγγεῖν · μᾶλλον δὲ οὐδὲ οὕτως περιττὸν , ἀλλὰ καὶ σφό-δρα ἀναγκαῖον . Ὅταν γὰρ μάθῃς τὸς ἦν , καὶ πόθεν , καὶτίνων , καὶ ποταπός , εἶτα ἀκούσῃς αὐτοῦ τῆς φωνῆς καὶτῆς φιλοσοφίας ἀπάσης · τότε εἴση καλῶς , ὅτι οὐχ ἑκεῖ-νον ταῦτα ἦν , ἀλλὰ τῆς θείας δυνάμεως , τῆς κινούσηςαὐτοῦ τὴν ψυχήν . Ποίας οὖν ἦν πατρίδος ; Πατρίδος μὲνοὐδαμίας , b , κώμης δὲ εὐτέλους καὶ χώρας φαυλότερας,καὶ οὐδὲν φεροῦσης ἀγαθόν . Τὴν γὰρ Γαλιλαίαν διαβάλλ-λουσι μὲν οἱ γραμματεῖς , λέγοντες · Ἐρώτησον καὶἴδε , ὅτι ἐκ τῆς Γαλιλαίας οὐκ ἤγέρθη προφήτης.Διαβάλλεις δὲ καὶ ὁ ἀληθὴς Ἰαραηλῖτης , λέγων · ἘκΝαζαρέτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι ; Καὶ ταύτης ὧντῆς τῆς , οὐδ᾽ ἐπισήμου χωρίου τινὸς ἦν . Ἄλλ᾽ οὐδ᾽ ἐκπροσηγορίας γνωρίμου οὕτος ἐκείθεν ἦν c , πατὴρ δὲἀλίευς πένητος · οὕτως πένητος , ὡς καὶ τοὺς παῖδας ἐπὶτὴν αὐτὴν ἐργασίαν ἀγαγεῖν . Ἵστε δὲ ἀπαντας , ὅτι οὐ-δεὶς χειροτέχνης αἱρήσεται τὸν υἱὸν ποιῆσαι τῆς τέχνηςτῆς ἑαυτοῦ κληρονόμον , πλὴν εἰ μὴ σφόδρα καταναγκάζοιπενία · καὶ μάλιστα , ὅταν εὐτελὴς ἡ τέχνη ἦν . Ἀλίευς δὲοὐδὲν πενιέστερον , οὐδ᾽ εὐτελέστερον , ἀλλ᾽ οὐδ᾽ ἀμείωστε-ρόν τι γένοντ᾽ dν · πλὴν ἀλλὰ καὶ ἐν αὐτοῖς τοῦτοίς οἱμὲν μεῖζους , οἱ δὲ ἐλάττους εἰσιν . Ὁ δὲ ἀπόστολοςἡμῶν οὐτος κάναυθα τὴν ἐλάσσω τάξιν ἐπεῖχεν · οὐγὰρ ἀπὸ τῆς θαλάσσης ἐθρέψεν , ἀλλ᾽ ἐν μικρᾷ τινὶλίμνῃ διέτριβε , καὶ περὶ ταύτῃ αὐτὸν στρεφόμενονμετὰ τοῦ πατρὸς καὶ Ἰακώβου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ , καὶδιερρώτατο ράπτοντας d δικτύα ( δ καὶ αὐτὸ τῆς ἐοχά-της παλίς ἦν ) , οὕτως ἐκάλειν ὁ Χριστός . Παιδείας δὲἐνεκεν τῆς ἑβουθεν , ἐστι μὲν καὶ ἐν τούτων μαθεῖν , ὅτιοὐδ᾽ οἴον αὐτὴν μετήν . Ἄλλως δὲ καὶ ὁ Λουκᾶς μαρ-τυρεῖ e γραφών , ὅτι οὐ μόνον ἰδιώτης , ἀλλὰ καὶ ἀγράμματος
Lemmas: ὅς . εἰμί μέν Ἰωάννης ἐγώ μέλλω διαλέγω , καί ἐαυτός πρός ἐγώ εἴρω , ἀναγκαῖος εἰμί καί γένος αὐτός καιπατρις εἶπον καί ἀναστροφή . ἐπεί δέ οὐ οὕτος,ἀλλ᾽ ὁ θεός διά αὐτός πρός ὁ ἄνθρωπος φθέγγομαι , περισσός εἰμί ἐγώ δοκέω καί παρέλκω ταῦταἀναγγεῖν · μᾶλλον δέ οὐδέ οὕτως περισσός , ἀλλά καί σφόδρα ἀναγκαῖος . ὅταν γάρ μανθάνω τός εἰμί , καί πόθεν , κατῖνος , καί ποταπός , εἶτα ἀκούω αὐτός ὁ φωνή Καίτης φιλοσοφία ἀπασάω · τότε εἴσειμι καλῶς , ὅτι οὐ ἑκεῖνος οὗτος εἰμί , ἀλλά ὁ θεῖος δύναμις , ὁ κινουσηςαυος ὁ Ψυχή . Ποίας οὖν εἰμί πατρίς ; Πατρίς μὲνοὐδαμίας , b , κώμη δέ εὐτελής καί χώρα φαυλότερας,καὶ οὐδείς φέρω ἀγαθός . ὁ γάρ Γαλιλαία διαβάλλω μέν ὁ γραμματεύς , λέγω · ἐρωτάω καιοραω , ὅτι ἐκ ὁ Γαλιλαία οὐ ἐγείρω προφήτης.Διαβάλλεις δέ καί ὁ ἀληθής ιαραηλιος , λέγω · ἘκΝαζαρέτ δύναμαι τίς ἀγαθός εἰμί ; καί οὗτος ὅς ὁ , οὐδέ ἐπίσημος χωρίον τις εἰμί . ἄλλος οὐδέ ἐκπροσηγορίας γνώριμος οὗτος ἐκεῖθεν εἰμί c , πατήρ ἀδηλία πένης · οὕτως πένης , ὡς καί ὁ παῖς ἔπειμι αὐτός ἐργασία ἄγω . οἶδα δέ ἅπας , ὅτι οὐδείς χειροτέχνης αἱρέω ὁ υἱός ποιέω ὁ τέχνηςτῆς ἑαυτοῦ κληρονόμος , πλήν εἰμί μή σφόδρα καταναγκάζω · καί μάλιστα , ὅταν εὐτελής ὁ τέχνη εἰμί . ἁλιεύς Δεουδέ πενιέστερον , οὐδέ εὐτελής , ἀλλά οὐδέ ἀμείωστε-ρόν τίς γίγνομαι dν · πλήν ἀλλά καί ἐν αὐτός οὗτος μαί μείζων , ὁ δέ μικρός εἰμί . ὁ δέ ἀπόστολος οὐτος κάναυθα ὁ μικρός τάξις ἐπέχω · οὐγάρ ἀπό ὁ θάλασσα τρέφω , ἀλλά ἐν μικρός τινὶλίμνῃ διατρίβω , καί περί οὗτος αὐτός στρέφω ὁ πατήρ καί Ἰάκωβος ὁ ἀδελφός αὐτός , καὶδιερρώτατο ῥάπτω d Δικτύα ( δ καί αὐτός ὁ ἐοχά-της Πάλις εἰμί ) , οὕτως καλέω ὁ Χριστός . Παιδείας δένω ὁ ἑβουθεν , εἰμί μέν καί ἐν οὗτος μανθάνω , ὅδε οἷος αὐτός μέτειμι . ἄλλος δέ καί ὁ Λουκᾶς μαρτυρέω e γραφεύς , ὅτι οὖον μόνος ἰδιώτης , ἀλλά καί ἀγράμματος