joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0321.1
νων , τοιαῦτα δύναται · ὡς εἰναι πᾶν·οθεν δῆλον , ὅτι θεὸς ἐστιν , οὐδεμίας ἀνθρωπίνης δόξμενος · βορδείας . Οἴδαμεν δὲ ὅτι θεὸς ἀμαρτωλοῖς οὐχ ἀκούει . Ἐπειδὴ γὰρ προλαβόντες εἴπον , Πῶς δύναται ἄνθρωπος ἀμαρτωλὸς τοιαῦτα σημεῖα ποιεῖν ; λοιπὸν καὶ τὴν ἑκείνων παραλαμβάνει κρίσιν , τὸν οἰκείων αὐτοῦς ὑπομνησάσκων βράντων . Ἡ δόξα , φησίν , αὐτὴ καὶ ἐμοῦ καὶ ὑμῶν κοινή · ταύτῃ τοίνυν ἐμμεῖνατε . Καὶ θέα μοι τὴν σύνεσιν · Πανταχοῦ τὸ σημεῖον περιστρέφει , ἐπειδὴ τοῦτο εἶλεν β οὐχ εἶχον , καὶ ἀπ’ αὐτοῦ συλλογίζεται . Ὅραζ ὅτι καὶ ὁ ἐξ ἀρχῆς ἔλεγεν , ὅτι Εἰ ἀμαρτωλὸς ἐστιν , οὐχ οἶδα , οὐχὶ ἀμφιβάλλλων · μὴ γένοιτο · [ 341 ] ἀλλ’ εἰδὼς ὅτι οὐχ ἀμαρτωλὸς ἐστιν ; Νῦν γοῦν ὅτε καιρὸν ἔσχεν , ὅρα πῶς ἀπελογήσατο . Οἴδαμεν δὲ ὅτι ἀμαρτωλοῖς ὁ θεὸς οὐχ ἀκούει , ἀλλ’ ἐὰν τις θεοσεβὴς ᾖ , καὶ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιῇ . Ἐνταῦθα γὰρ οὐχὶ μόνον ἀμαρτημάτων αὐτὸν ἀπήλλαξεν , ἀλλὰ καὶ ἀφόβου ἀρεσκόπου τῷ θεῷ δείκνυσι , καὶ τὰ ἑκείνου πάντα πράττοντα . Ἐπειδὴ γὰρ ἑκεῖνοι θεοσεβεῖς ἔλεγον ε αὐτοὺς , προσἔθηκε , Καὶ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιῇ . Οὐχ ἀρκεῖ γὰρ τοῦτο , φησίν , τὸ ἐπιγινώσκειν τὸν θεόν , ἀλλὰ καὶ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιεῖν . Εἶτα ἐπαίρει τὸ γεγονός , λέγων , Ἄπὸ τοῦ αἰῶνος οὐχ ἠκούσθη , ὅτι ἤνοιξέ τις ἀμαλῶτος τυφλοῦ γένεσιν μένου . Εἰ τοίνυν ὁμολογεῖτε , ὅτι ἀμαρτωλῶν δ οὐχ ἀκούει , οὗτος δὲ θαῦμα ἐποίησε , καὶ θαῦμα τοιοῦτον , οἷον οὐδείς ἀνθρώπος ἐποίησεν , ἐδῶλον ὅτι πάντα ἐνίκησεν ἀρετῇ , καὶ μείζων αὐτοῦ ἐστιν ἡ κατὰ ἀνθρώπων ἡ δύναμις . Τί οὖν εἰλεῖν ; Ἐν ἀμαρτίαις σὺ ἐγεννήθης ὅλος , καὶ σὺ διδάσκεις ἡμᾶς ; Ἐως · μέν γὰρ αὐτὸν προσεδύων ἀρνεῖσθαι , καὶ ἀξιόπιστον εἶναι ἐνόμιζον , καὶ ἔπαφε καὶ δεῦτερον καλοῦντες αὐτόν . Εἰ δὲ μὴ ἐνομίζετο ἀξιόπιστον , εἴποιμ’ ἂν πρὸς αὐτοὺς , Τίνοι ; Ἐνεκεν ἐκαλεῖτε καὶ δεῦτερον ἠρωτάτε ο ; Ἐπε·δὴ δὲ τὴν ἀλήθειαν ἐφθέγξατο , οὐδὲν αἰδεῖσθε , ὅτι μάλιστα αὐτὸν θαυμάσαι ἔχρην , τότε αὐτὸν καταδιώξουσι . Τί δὲ ἐστιν , Ἐν ἀμαρτίαις ἐγεννήθης ὅλος ; Ἐνταῦθα αὐτοῦ f καὶ τὴν τύφλωσιν διενίζουσι·ν ἀφεῖδώς φασιν εἰλεγον , Ἐκ πρώτης ἡλικίας , ἐν ἀμαρτίαις εἶ σὺ , παρασῆλόντες · ὅτι διὰ τοῦτο γέγονε τυφλός , ὅπερ λόγον οὐχ εἶχεν . Ἐν τούτῳ γοῦν αὐτὸν παραμυθούμενος ὁ Χριστὸς ἔλεγεν · Εἰς κρίμα ἐγὼ ἦλθον εἰς τὸν κόσμον , ἵνα οἱ μὴ βλέποντες βλέψωσι , καὶ οἱ βλέποντες τυφλοὶ γένωνται . Ἐν ἀμαρτίαις σὺ ἐγεννήθης ὅλος , καὶ σὺ διδάσκεις ἡμᾶς ; Τί γὰρ εἶπεν ὁ ἄνθρωπος ; μὴ γὰρ οἰκείαν γνώμην ἐξἔθετο ; οὐχὶ κοινὴν κρίσιν ἐξέτασε , λέγων · Οἴδαμεν ὅτι ἀμαρτωλοῖν ὁ θεὸς οὐχ ἀκούει ; οὐχὶ δὲ παρ’ ὑμῶν λεχθέντα εἰς μέσον ἤγαγε ; Καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω . Εἶδες τὴν κόρκακα τῆς ἀληθείας , πῶς ἡ πενία τῆς φιλοσοφίας οὐχ ἐγένετο κώλυμα ; Ὅραζ · δσα ἤκουσεν ἐκ προοιμίων , καὶ δσα ἔπαθεν ; καὶ διὰ λόγων καὶ διὰ ἔργων πῶς ἐμαρτύρησε ;
Lemmas: νάω , τοιοῦτος δύναμαι · ὡς εἰναι πᾶνος δῆλος , ὅτι θεός εἰμί , οὐδείς ἀνθρώπινος δοκέω · βορδείας . οἶδα δέ ὅτι θεός ἀμαρτωλός οὐ ἀκούω . ἐπεί γάρ προλαμβάνω εἶπον , Πῶς δύναμαι ἄνθρωπος ἁμαρτωλός τοιοῦτος σημεῖον ποιέω ; λοιπός καί ὁ ἐκεῖνος παραλαμβάνω κρίσις , ὁ οἰκέω αὔτεος ὑπομιμνήσκω βράντος . ὁ δόξα , φημί , αὐτός καί ἐγώ καί σύ κοινός · οὗτος τοίνυν ἐμμένω . καί θέα ἐγώ ὁ σύνεσις · πανταχοῦ ὁ σημεῖον περιστρέφω , ἐπεί οὗτος αἱρέω Β οὐ ἔχω , καί ἀπό αὐτός συλλογίζομαι . Ὅρα ὅτι καί ὁ ἐκ ἀρχή λέγω , ὅτι εἰμί ἁμαρτωλός εἰμί , οὐ οἶδα , οὐ ἀμφιβάλλω · μή γίγνομαι · [ 341 ] ἀλλά εἰδοί ὅτι οὐ ἁμαρτωλός εἰμί ; νῦν γοῦν ὅτε καιρός ἔχω , ὁράω πῶς ἀπολογέομαι . οἶδα δέ ὅτι ἀμαρτωλός ὁ θεός οὐ ἀκούω , ἀλλά ἐάν τις θεοσεβής εἰμί , καί ὁ θέλημα αὐτός ποιέω . ἐνταῦθα γάρ οὐ μόνος ἁμάρτημα αὐτός ἀπαλλάσσω , ἀλλά καί ἄφοβος ἀρεσκόπου ὁ θεός δείκνυμι , καί ὁ ἑκεῖνος πᾶς πράσσω . ἐπεί γάρ ἐκεῖνος θεοσεβής λέγω ε αὐτός , προστίθημι , καί ὁ θέλημα αὐτός ποιέω . οὐχ ἀρκέω γάρ οὗτος , φημί , ὁ ἐπιγιγνώσκω ὁ θεός , ἀλλά καί ὁ θέλημα αὐτός ποιέω . εἶτα ἐπαίρω ὁ γίγνομαι , λέγω , ἀπό ὁ αἰών οὐ ἀκούω , ὅτι ἀνοίγνυμι τις αμάλωτος τυφλός γένεσις μένω . εἰμί τοίνυν ὁμολογέω , ὅτι ἁμαρτωλός δ οὐ ἀκούω , οὗτος δέ θαῦμα ποιέω , καί θαῦμα τοιοῦτος , οἷος οὐδείς ἄνθρωπος ποιέω , ἕδωλον ὅτι πᾶς νικάω ἀρετή , καί μείζων αὐτός εἰμί ὁ κατά ἄνθρωπος ὁ δύναμις . τις οὖν εἴλω ; ἐν ἁμαρτία σύ γεννάω ὅλος , καί σύ διδάσκω ἐγώ ; ἠώς · μέν γάρ αὐτός προσεδύων ἀρνέομαι , καί ἀξιόπιστος εἰμί νομίζω , καί Ἔπαφος καί δύο καλέω αὐτός . εἰμί δέ μή νομίζω ἀξιόπιστος , λέγω εἄν πρός αὐτός , τίνω ; ἕνεκα καλέω καί δύο ἐρωτάω ὁ ; Ἐπε·δὴ δέ ὁ ἀλήθεια φθέγγομαι , οὐδείς αἰδέομαι , ὅτι μάλιστα αὐτός θαυμάζω χρή , τότε αὐτός καταδιώκω . τις δέ εἰμί , ἐν ἁμαρτία γεννάω ὅλος ; ἐνταῦθα αὐτός f καί ὁ τύφλωσις διανίζω αφειδώς φημί λέγω , ἐκ πρῶτος ἡλικία , ἐν ἁμαρτία εἰμί σύ , παρασῆλόντες · ὅτι διά οὗτος γίγνομαι τυφλός , ὅσπερ λόγος οὐ ἔχω . ἐν οὗτος γοῦν αὐτός παραμυθέομαι ὁ Χριστός λέγω · εἰς κρίμα ἐγώ ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος , ἵνα ὁ μή βλέπω βλέπω , καί ὁ βλέπω τυφλός γίγνομαι . ἐν ἁμαρτία σύ γεννάω ὅλος , καί σύ διδάσκω ἐγώ ; τις γάρ εἶπον ὁ ἄνθρωπος ; μή γάρ οἰκεῖος γνώμη ἐκτίθημι ; οὐ κοινός κρίσις εξετάζω , λέγω · οἶδα ὅτι ἁμαρτωλός ὁ θεός οὐ ἀκούω ; οὐ δέ παρά σύ λέγω εἰς μέσος ἄγω ; καί ἐκβάλλω αὐτός ἔξω . εἶδον ὁ Κόρκακας ὁ ἀλήθεια , πῶς ὁ πενία ὁ φιλοσοφία οὐ γίγνομαι κώλυμα ; Ὅρα · δσοι ἀκούω ἐκ προοίμιον , καί δσοι πάσχω ; καί διά λόγος καί διά ἔργον πῶς μαρτυρέω ;