joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0198.3
τοῦτο ἡ ἀγάπη ψυχεῖσα . Καθάπερ γὰρ σῶμα ψυχόρρωγόν , καὶ ἐγγὺς ὂν τῆς τελευτῆς , μυρίας ἐπισπάται κακώσεις · καὶ οἰκίας μελλούσης καταπίπτειν , πολλὰ προπίπτειν εἴωθε καὶ ἀπὸ τῆς ὀροφῆς καὶ ἀπὸ τῶν τοίχων · οὕτω καὶ τῆς οἰκουμένης ἐγγὺς καὶ ἐπὶ θύραις ἑστῶτος ἡ συντελεία , καὶ διὰ τοῦτο τὰ μυρία διέσπαρται πανταχοῦ κακᾶ . Εἰ γὰρ τότε ὁ Κύριος ἐγγὺς , πολλῷ μᾶλλον νῦν ἐγγὺς . Εἰ πρὸ τετρακοσίων ἡ ἐτῶν ὅτε ταῦτα ἐλέγετο , καὶ πλήρωμα τῶν χρόνων τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ὁ Παῦλος ἐκάλεῖ , πολλῷ μᾶλλον τὸν παρόντα . Ἄλλ’ ἴσως δι’ αὐτὸ τοῦτο ἀπιστοῦσι τινες . Καὶ μὴν διὰ τοῦτο πιστεύειν χρή μᾶλλον . Πόλεν γὰρ οἶδας , ἄνθρωπε , ὅτι οὐκ ἐγγὺς τὸ τέλος , καὶ μετὰ βραχὺν χρόνον ἀπαντήσεται τὰ εἰρημένα ; Ὅσπερ γὰρ τοῦ ἐνιαυτοῦ τέλος , οὐ τὴν ἐσχάτην ἡμέραν λέγομεν εἶναι , ἀλλὰ καὶ τὸν ἑσχάτον μῆνα , καὶτοι γε τριάκοντα ἡμέρας ἔχοντα · οὕτω καὶ τῶν τοσούτων τούτων χρόνων τετρακόσια ἐτὴ τέλος εἴπω , οὐχ ἀμαρτήσομαι . Ὡστε ἐκτοτε προαναφώνω τὸ τέλος . Συστοιχωμεν οὖν ἑαυτοὺς , ἐντρυφήσωμεν τῷ φόβῳ τοῦ Θεοῦ . Καὶ γὰρ ἐν ἀδείᾳ διατρίβοντων ἡμῶν , οὐ σφόδρα μεριμνῶντων οὐδὲ προσδοκούντων , ἐπιστήσεται ἀθρόον ἡ παρουσία . Καὶ τοῦτο δηλῶν ὁ Χριστός , ἔλεγεν · Ὅσπερ γὰρ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Νῶε , καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Λῶτ , οὕτως ἔσται καὶ ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος τούτου . Τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος δηλῶν ἔλεγεν · Ὡσαν δὲ λέγουσιν , εἰρήνη καὶ ἀσφάλεια , τότε αἰφνιδίως αὐτοῖς ἐφίσταται δέλεθρος , καὶ ὡσπερ ἡ ὠδὶν τῇ ἐν γαστρὶ ἔχουσῃ . Τί ἐστιν , Ἡ ὠδὶν τῇ ἐν γαστρὶ ἔχουσῃ ; Πολλάκις αἱ κύουσαι γυναῖκες παιζούσαι ἢ ἀριστοποιούσαι , ἢ ἐν βαλανείῳ , ἢ ἐν ἀγορᾷ διάγουσαι , οὐδὲν τῶν μελλόντων προορώμεναι , ὑπὸ τῆς ὀδύνης κατεχέθην ἀθρόον . Ἐπεὶ οὖν τοιαῦτα καὶ τὰ ἡμέτερα , ὅψεν δὲ παρεσκευασμένοι . [ 201 ] Οὐ γὰρ ἀεὶ ταῦτα ἀκούσομεθα · οὐχ ἀεὶ τούτων ἐξουσίαν ἔξομεν . Ἐν γὰρ τῷ ῥᾳ , φησίν , τῆς ἐξομολογήσεως σοι · Οἴκουσιν ἐνταῦθα μετανοήσων , ἵνα οὕτως ἴδωμεν τὸν Θεὸν ἔχωνμεν κατὰ τὴν μέλλουσαν ἡμέραν , καὶ πολλῆς ἀπολύσων δυνηθῶμεν συγγνώμης · ἥς γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: οὗτος ὁ ἀγάπη ψύχω . καθά γάρ σῶμα ψυχόρρωγόν , καί ἐγγύς εἰμί ὁ τελευτή , μυρίος ἐπισπάω κακόω · καί οἰκίον μέλλω καταπίπτω , πολύς προπίπτω εἴωθα καί ἀπό ὁ ὀροφή καί ἀπό ὁ τοῖχος · οὗτος καί ὁ οἰκέω ἐγγύς καί ἐπί θύρα ἵστημι ὁ συντέλεια , καί διά οὗτος ὁ μυρίος διασπείρω πανταχοῦ κακός . εἰμί γάρ τότε ὁ Κύριος ἐγγύς , πολύς μᾶλλον νῦν ἐγγύς . εἰμί πρό τετρακόσιοι ὁ ἔτος ὅτε οὗτος λέγω , καί πλήρωμα ὁ χρόνος ὁ καιρός ἐκεῖνος ὁ Παῦλος καλέω , πολύς μᾶλλον ὁ πάρειμι . ἄλλος ἴσως διά αὐτός οὗτος ἀπιστέω τις . καί μήv διά οὗτος πιστεύω χρή μᾶλλον . Πόλε γάρ οἶδα , ἄνθρωπος , ὅτι οὐ ἐγγύς ὁ τέλος , καί μετά βραχύς χρόνος ἀπαντάω ὁ εἴρω ; ὅσπερ γάρ ὁ ἐνιαυτός τέλος , οὖον ὁ ἔσχατος ἡμέρα λέγω εἰμί , ἀλλά καί ὁ σχάζω μείς , καίτοι γε τριάκοντα ἡμέρα ἔχω · οὗτος καί ὁ τοσοῦτος οὗτος χρόνος τετρακόσιοι ἐτός τέλος εἶπον , οὐ ἁμαρτάνω . ὡστε ἔκτοτε προαναφωνέω ὁ τέλος . συστοιχέω οὖν ἑαυτοῦ , ἐντρυφάω ὁ φόβος ὁ Θεός . καί γάρ ἐν ἄδεια διατρίβω ἐγώ , οὖον σφόδρα μεριμνάω οὐδέ προσδοκέω , ἐφίστημι ἀθρόος ὁ παρουσία . καί οὗτος δηλόω ὁ Χριστός , λέγω · ὅσπερ γάρ ἐν ὁ ἡμέρα ὁ Νῶε , καί ἐν ὁ ἡμέρα ὁ Λωτ , οὕτως εἰμί καί ἐν ὁ συντέλεια ὁ αἰών οὗτος . οὗτος καί ὁ Παῦλος δηλόω λέγω · ὠθέω δέ λέγω , εἰρήνη καί ἀσφάλεια , τότε αἰφνίδιος αὐτός ἐφίστημι δέλεθρος , καί ὡς ὁ ὠδίς ὁ ἐν γαστήρ ἔχω . τις εἰμί , ὁ ὠδίς ὁ ἐν γαστήρ ἔχω ; πολλάκις ὁ κύω γυνή παίζω ἢ ἀριστοποιέω , ἢ ἐν βαλανεῖον , ἢ ἐν ἀγορά διάγω , οὐδείς ὁ μέλλω προοράω , ὑπό ὁ ὀδύνη κατέχω ἀθρόος . ἐπεί οὖν τοιοῦτος καί ὁ ἡμέτερος , ὀψέ δέ παρασκευάζω . [ 201 ] οὖον γάρ ἀεί οὗτος ἀκούω · οὐ ἀεί οὗτος ἐξουσία ἔχω . ἐν γάρ ὁ ῥεῖα , φημί , ὁ ἐξομολόγησις σύ · οἰκέω ἐνταῦθα μετανοέω , ἵνα οὕτως ὁράω ὁ θεός ἔχω κατά ὁ μέλλω ἡμέρα , καί πολύς ἀπολύω δύναμαι συγγνώμη · ἥς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .