joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0237.1
συμφερόντως τοῖς τότε ) , διὰ τοῦτο καὶ διασκάπτειν αὐτοὺς μετὰ ἀχριβείας κειλεῦει νῦν , ἵνα τὰ ἐν τῷ βάθει κείμενα δυνηθῶσιν εὑρεῖν . Οὐδὲ γὰρ ἐξ ἐπιπαιδῆς εἴρητο , οὐδὲ ὑπὲρ τὴν ἐπιφάνειαν ἡ ἑρμῆπτο · ἀλλ’ ὥσπερ τις θησαυρὸς ἐν πολλῷ τῷ βάθει κατέκειτο . Ὁ δὲ τὰ κάτω κείμενα ζητῶν ἂν μὴ μετὰ ἀχριδείας ζητῇ καὶ πόνου , οὐδέποτε δυνησεται εὑρεῖν τὸ ζητούμενον . Διὰ τοῦτο καὶ εἶπὼν , Ἐρευνήσετε τὰς Γραφάς , ἐπήγαγεν · Ὅτι ὑμεῖς δοκεῖτε ἐν αὐταῖς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν . Οὐχ εἶπεν , Ἔχετε · ἀλλὰ , Δοκεῖτε , δεικνὺς ὅτι οὐδὲν ἐκαρπώσατο μέγα τι καὶ γενναῖον , ἀπὸ τῆς ἀναγνώσεως συνθέσεσθαι προσδοκῶντες μόνης , πίστεως · ἔρρωμοι ὄντες b . Ὁ τοίνυν λέγει , τοιούτων ἔστιν · Οὐχὶ διαμαρτάτε τὰς Γραφάς ; οὐχὶ πάσης ζωῆς νομίζετε αἰτίας εἶναι ; Ἀπὸ τούτων καὶ αὐτὸς ἰσχυρίζομαι νῦν . Αὗται γὰρ εἰσιν αἱ μαρτυρούσαι περὶ ἐμοῦ , καὶ οὐ θέλετε ἐλθεῖν πρὸς με , ἵνα ζωὴν αἰώνιον ἔχητε . Εἰκότως τοίνυν ἔλεγεν , ὅτι Δοκεῖτε , διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι αὐτοὺς πειθεσθαι , ἀλλ’ ἐπὶ τῇ ψιλῇ ἀναγνώσει μόνον αὐχενῆ . Εἰτα ἵνα μὴ ἐκ πολλῆς χρέμονίας φιλοδοξίας λάβῃ παρ’ αὐτοὺς ὑπόνοιαν , καὶ διὰ τὸ βούλεσθαι πιστευθῆναι παρ’ αὐτῶν τὸν ἑαυτοῦ σκοπεῖν νομίζηται ( καὶ γὰρ τὸν Ἰωάννου ψυχὴν ἀνέμνησε , καὶ τῆς μαρτυρίας τοῦ Θεοῦ , καὶ τῶν ἔργων τῶν αὐτοῦ , καὶ πάντα ἔλεγεν ὡστε αὐτοὺς ἐπιστασάσθαι , καὶ ζωὴν ἐπιψηφῆσαι ) · ἐπεὶ οὖν πολλοὺς εἰδὸς ἦν ὑποπτεύειν ὅτι δόξης ἐρῶν ταῦτα ἔλεγεν , ἀκούουν τί ἐπάγει · Δόξαν παρὰ ἀνθρώπου οὐ λαμβάνω · τοιούτων , Οὐ δέομαι . Οὐχ ἔστι , φησίν , ἡ φύσις ἡ ἐμὴ τοιαύτη , ὡστε δεῖσθαι τῆς παρὰ ἀνθρώπων δόξης . Εἰ γὰρ ἤλμος ἀπὸ d λυχναίου φωτὸς οὐχ ἂν λάβοι προσθήκην · πολλῷ μᾶλλον ἐγὼ τῆς ἀνθρωπίνης ἀφῆκε δεηθῆναι πρὸς . Καὶ τίνος , φησίν , ἐνεκεν ταῦτα λέγεις , ἐὰν οὐ δόξῃ ; Ἵνα ὑμεῖς σωθῆτε . Ἄλλὰ τοῦτο μὲν ἀνωτέρω ἔφηκεν · ἠρίθαστο δὲ αὐτὸ καὶ ἐνταῦθα , εἰπών , Ἵνα ζωὴν ἔχητε . Τίθησι δὲ καὶ ἑτέραν αἰτίαν . Ποίαν δὲ ταύτην ; Ἄλλ’ ἐγνώκα ὑμᾶς , ὅτι τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ οὐχ ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς . Ἐπειδὴ πολλάκις , ὡς ὁρῶν τὸν Θεὸν ἀγαπῶντες , ἐδίωκον αὐτόν , ὅτι ἴσον ἑαυτὸν ποιεῖ τῷ Θεῷ , ἦκε δὲ ὅτι οὐκ ἠμέλλον αὐτὴ πειθεσθαι · Ἵνα μὴ τις εἴπῃ . Τίνος οὖν ἐνεκεν ταῦτα λέγεις ; τοῦτο εἶπεν , Ἵνα ἐλέξω ὑμᾶς , ὅτι οὐ διὰ ἀγάπην τὴν τοῦ Θεοῦ με , φησί , διώκετε . Καὶ γὰρ καὶ αὐτὸς μαρτυρεῖ μοι f καὶ διὰ τῶν ἔργων καὶ διὰ τῶν Γραφῶν . Ὦσπερ οὖν πρὸ τούτου νομίζοντες ἀντίθεον εἶναι με ἠλυσάτε · οὕτως [ 244 ] νῦν ἐξ οὗ ταῦτα ἀπέδειξα προσδραμεῖν ὑμᾶς ἔδει , εἰ γε ἠγαπᾶτε τὸν Θεόν · ἀλλ’ οὐχ ἀγαπᾶτε . Διὰ δὲ τοῦτο καὶ ταῦτα εἶπον , ἵνα δεῖξω ὑμᾶς · περιττόν ἔχοντας τύπον , καὶ κομπάζοντας · εἴκη , καὶ τὴν οἰκείαν βασκανίαν συσκαζόντας s . Οὐχ ἀπὸ τούτων δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν μελλόντων αὐτὰ κατασκαδεῖ . Ἐγὼ γὰρ ἤλθον , φησίν , ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρός μου , καὶ οὐχ ἐδέξαθὲ με · ἐὰν ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ , ἐκεῖνον λήψεσθε . Ὦρᾷ ὅτι ἄνω καὶ κάτω διὰ τοῦτο λέγει ἀπεσταλθαι , καὶ παρὰ τοῦ Πατρὸς εἰληφέναι τὴν χρίσιν , καὶ οὐδὲν δύνασθαι ποιεῖν ἀφ’ ἑαυτοῦ , ἵνα πᾶσαν ἐκκλῇ πρόφασιν ἀγνωμοσύνης ; Τίνα δὲ φησιν ἥξειν ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ ; Τὸν ἀντίχριστον ἐνταῦθα αἰτιέσθαι , καὶ ἀναντιρρήτον ἡ τῆς ἀγνωμοσύνης αὐτῶν τίσιν ἀποδεῖξιν . Εἰ γὰρ ὡς ἀγαπῶντες τὸν Θεόν
Lemmas: συμφέρω ὁ τότε ) , διά οὗτος καί διασκάπτω αὐτός μετά ἀκρίβεια κελεύω νῦν , ἵνα ὁ ἐν ὁ βάθος κεῖμαι δύναμαι εὑρίσκω . οὐδέ γάρ ἐκ επιπαιδηω εἴρω , οὐδέ ὑπέρ ὁ ἐπιφάνεια ὁ ἑρμῆπτο · ἀλλά ὥσπερ τις θησαυρός ἐν πολύς ὁ βάθος κατάκειμαι . ὁ δέ ὁ κάτω κεῖμαι ζητέω εἄν μή μετά ἀχριδείας ζητέω καί πόνος , οὐδέποτε δύναμαι εὑρίσκω ὁ ζητέω . Ζεύς οὗτος καί εἶπον , ἐρευνάω ὁ γραφή , ἐπάγω · ὅτι2 σύ δοκέω ἐν αὐτός ζωή αἰώνιος ἔχω . οὐχ εἶπον , Ἔχετος · ἀλλά , δοκέω , δείκνυμι ὅτι οὐδείς καρπόω μέγας τίς καί γενναῖος , ἀπό ὁ ἀνάγνωσις συντίθημι προσδοκάω μόνος , πίστις · ῥώννυμι εἰμί b . ὁ τοίνυν λέγω , τοιοῦτος εἰμί · οὐ διαμαρτάνω ὁ γραφή ; οὐ πᾶς ζωή νομίζω αἴτιος εἰμί ; ἀπό οὗτος καί αὐτός ἰσχυρίζομαι νῦν . οὗτος γάρ εἰμί ὁ μαρτυρέω περί ἐγώ , καί οὖον ἐθέλω ἔρχομαι πρός ἐγώ , ἵνα ζωή αἰώνιος ἔχω . εἰκότως τοίνυν λέγω , ὅτι δοκέω , διά ὁ μή βούλομαι αὐτός πείθω , ἀλλά ἐπί ὁ ψιλός ἀναγιγνώσκω μόνος αὐχήν . εἶτα ἵνα μή ἐκ πολύς χρέμων φιλοδοξία λαμβάνω παρά αὐτός ὑπόνοια , καί διά ὁ βούλομαι πιστεύω παρά αὐτός ὁ ἑαυτοῦ σκοπέω νομίζω ( καί γάρ ὁ Ἰωάννης ψυχή ἀναμιμνήσκω , καί ὁ μαρτυρία ὁ Θεός , καί ὁ ἔργον ὁ αὐτός , καί πᾶς λέγω ὡστε αὐτός ἐφίστημι , καί ζωή ἐπιψηφίζω ) · ἐπεί οὖν πολύς οἶδα εἰμί ὑποπτεύω ὅτι δόξα ἐράω οὗτος λέγω , ακούω τίς ἐπάγω · δόξα παρά ἄνθρωπος οὖον λαμβάνω · τοιοῦτος , οὖον δήω . οὐχ εἰμί , φημί , ὁ φύσις ὁ ἐμός τοιοῦτος , ὡστε δήω ὁ παρά ἄνθρωπος δόξα . εἰμί γάρ ἄλμος ἀπό d λυχναῖος φάος οὐ εἄν λαμβάνω προσθήκη · πολύς μᾶλλον ἐγώ ὁ ἀνθρώπινος ἀφίημι δήω πρός . καί τίς , φημί , ἕνεκα οὗτος λέγω , ἐάν οὖον δόξα ; ἵνα σύ σῴζω . ἀλλά οὗτος μέν ἀνωτέρω ἐφίημι · ἐρίζω δέ αὐτός καί ἐνταῦθα , εἶπον , ἵνα ζωή ἔχω . τίθημι δέ καί ἕτερος αἴτιος . Ποίας δέ οὗτος ; ἄλλος γιγνώσκω σύ , ὅτι ὁ ἀγάπη ὁ Θεός οὐ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ . ἐπεί πολλάκις , ὡς ὁράω ὁ θεός ἀγάπη , διώκω αὐτός , ὅτι ἴσος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ Θεός , ἥκω δέ ὅτι οὐ μέλλω αὐτός πείθω · ἵνα μή τις εἶπον . τίς οὖν ἕνεκα οὗτος λέγω ; οὗτος εἶπον , ἵνα λέγω σύ , ὅτι οὖον διά ἀγάπη ὁ ὁ Θεός ἐγώ , φημί , διώκω . καί γάρ καί αὐτός μαρτυρέω ἐγώ f καί διά ὁ ἔργον καί διά ὁ Γραφής . ὥσπερ οὖν πρό οὗτος νομίζω ἀντίθεος εἰμί ἐγώ λύω · οὕτως [ 244 ] νῦν ἐκ ὅς οὗτος ἀποδείκνυμι προστρέχω σύ ἐσθίω , εἰμί γε ἀγαπάω ὁ Θεός · ἀλλά οὐ ἀγαπάω . Ζεύς δέ οὗτος καί οὗτος εἶπον , ἵνα δείκνυμι σύ · περισσός ἔχω τύπος , καί κομπάζω · ἵημι , καί ὁ οἰκεῖος βασκανία συσκαζω s . οὐχ ἀπό οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί ἀπό ὁ μέλλω αὐτός κατασκαδεῖ . ἐγώ γάρ ἔρχομαι , φημί , ἐν ὁ ὄνομα ὁ πατήρ ἐγώ , καί οὐ δέχομαι ἐγώ · ἐάν ἄλλος ἔρχομαι ἐν ὁ ὄνομα ὁ ἴδιος , ἐκεῖνος λαμβάνω . ὤρα ὅτι ἄνω καί κάτω διά οὗτος λέγω ἀποστέλλω , καί παρά ὁ πατήρ λαμβάνω ὁ χρῖσις , καί οὐδείς δύναμαι ποιέω ἀπό ἑαυτοῦ , ἵνα πᾶς ἐκκλάω πρόφασις ἀγνωμοσύνη ; τίς δέ φημί ἥκω ἐν ὁ ὄνομα ὁ ἴδιος ; ὁ ἀντίχριστος ἐνταῦθα αἰτιάομαι , καί ἀναντίρρητος ὁ ὁ ἀγνωμοσύνη αὐτός τίσις ἀπόδειξις . εἰμί γάρ ὡς ἀγάπη ὁ Θεός