joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0442.4
α' . Ὅταν ἐνάρηται γεγόμενοι διωχόμεθα παρὰ τῶν πονηρῶν , καὶ τῆς ἀρετῆς ἐφίεμενοι · χλευασόμεθα παρ' ἐκείνων , μὴ ἀλῶμεν , μηδὲ δυσχεραίνωμεν . Τοιαύτην γὰρ τὸ πρᾶγμα τὴν φύσιν ἔχει , καὶ πανταχοῦ μῖσος εἴωθε τῖκτειν ἡ ἀρετὴ παρὰ τοῖς πονηροῖς . Φθονοῦντες γὰρ τοῖς ἐπαινοῖς βιοῦν βουλομένοις , κτὶ οἴεσθαι 483 παρασκευάζειν ἐαυτοῖς ἀπολογίαν , ἐὰν τὴν ἐτέρων δόξαν καταβάλωσι , μισοῦσι τε οὕς τὰ ἐναντία μετιόντας , καὶ πάντα πρᾶττουςιν ὑπὲρ τοῦ κατασχύνειν τὸν βίον τῶν ἐκείνων . Ἀλλὰ μὴ ἀλγῶμεν · τοῦτο γὰρ ἀρετῆς σημεῖον . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Χριστὸς φησίν · Εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε , ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφείλει · καὶ ἀλλοχοῦ πάλιν , Οὐαὶ ὑμῖν , ὅταν καθὼς ὑμᾶς εἰπῶσι πάντες οἱ ἄνθρωποι . Διὰ τοῦτο καὶ ἐνταῦθὰ φησι · Τὸν λόγον σου δέδωκα αὐτοῖς , καὶ ὁ κόσμος ἐμίσησεν αὐτούς . Πάλιν λέγει τὴν αἰτίαν , δι' ἣν ἀξιοῖ εἶσι πολλῆς παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐπιμελείας τυχεῖν . Διὰ γὰρ σὲ ἐμισήθησαν , φησὶ , καὶ τὸν λόγον τὸν σόν · ὥστε δικαιοὶ πάσης ἂν εἶεν ἀπολαύσει πονοῦντες . Οὐχ ἔρωσθ' ἵνα ἄρχεις αὐτοὺς ἐκ τοῦ κόσμου , ἀλλ' ἵνα τηρήσῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ πονηροῦ . Πάλιν σαφηνίζει τὸν λόγον , πάλιν τρανέστερον ἐργάζεται · ὅπερ οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἐνδεικνυμένον , ἢ ὅτι πολλὴν αὐτῶν τυγχάνει κηδεμονίαν , τῷ μετὰ ἀκριβείας ποι-εῖσθαι τὴν ὑπὲρ αὐτῶν παράκλησιν . Καὶ μὴν αὐτὸς ἐλεγεν , ὅτι πάντα ποιεῖς · ὁ Πατήρ , ὅσα ἂν αἰτήσωμεν α . Πῶς οὖν ἐνταῦθα αὐτὸς ὑπὲρ αὐτῶν παρακαλεῖ ; Οὐδὲν ἄλλο , ὅπερ ἔφην , ἢ τὴν ἀγάπην ἐνδεικνύμενος . Ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ εἰσὶν , καθὼς ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ κόσμου . Πῶς οὖν ἀλλοχοῦ φησιν , Ὅτι ἐδωκὰς μοι ἐκ τοῦ κόσμου , σοὶ ἦσαν ; Ἐκεῖ μὲν τὴν φύσιν λέγων , ἐνταῦθα δὲ περὶ πράξεων πονηρῶν . Καὶ μακρὸν αὐτῶν συνυπῆρχεν ἐγκομιῶν · πρῶτον , ὅτι οὐκ εἰσὶν ἐκ τοῦ κόσμου · εἶτα , ὅτι αὐτὸς αὐτοὺς ἐδωκε , καὶ ὅτι τὸν λόγον αὐτοῦ ἐτήρησαν , καὶ ὅτι διὰ τοῦτο μισοῦνται . Εἰ δὲ λέγει , Καθὼς ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ κόσμου , μὴ ὀροβηθῆς . Τὸ γάρ , Καθὼς , ἐνταῦθα οὐκ ἐστὶν ἀπαράλλακτου ἀχριβείας . Ὡσπερ γάρ , ὅταν ἐπ' αὐτοῦ καὶ τοῦ Πατρὸς λέγεται τὸ , Καθὼς , πολλὴ ἡ ἰσότης διὰ τὴν τῆς φύσεως συγγένειαν · οὕτως ὅταν ἐπ' ἡμῶν καὶ αὐτοῦ λέγεται , πολὺ τὸ μέσον διὰ τὸ καὶ πολὺ εἶναι τὸ μέσον καὶ ἄπειρον ἐκατέρας τῆς φύσεως . Εἰ γάρ Ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν αὐτός , οὐδὲ δέλεος τις εὕρεθῆ ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ , πῶ ; δύνανται ἂν οἱ ἀπόστολοι παριστῶσθαι αὐτῷ ; Τί οὖν ἐστιν ὁ φησιν , Ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ εἰσὶν ; Πρὸς ἕτερον ὁρῶσιν , οὐδὲν κοινὸν τι πρὸς τὴν γῆν ἔστιν αὐτοῖς , ἀλλὰ τῶν οὐρανίων , γεγόνασιν πολίταις . Οἱ ἐκ τούτων δὲ τὴν ἀγάπην αὐτοῦ δεῖκνυσιν , ὅταν πρὸς τὸν Πατέρα αὐτοὺς ἐγκομιάζῃ , καὶ παρατίθεται τῇ γεγεννηκότι . Εἰπὼν δέ , Τήρησον αὐτους ,
Lemmas: ὅς . ὅταν ἐναίρω γίγνομαι διώκω παρά ὁ πονηρός , καί ὁ ἀρετή ἐφίημι · χλευάζω παρά ἐκεῖνος , μή ἀλέω , μηδέ δυσχεραίνω . τοιοῦτος γάρ ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις ἔχω , καί πανταχοῦ μῖσος εἴωθα τίκτω ὁ ἀρετή παρά ὁ πονηρός . φθονέω γάρ ὁ ἐπαινέω βιόω βούλομαι , κτίς οἴομαι 483 παρασκευάζω ἑαυτοῦ ἀπολογία , ἐάν ὁ ἕτερος δόξα καταβάλλω , μισέω τε ὅς ὁ ἐναντίος μέτειμι1 , καί πᾶς πρᾶτος ὑπέρ ὁ κατέχω ὁ βίος ὁ ἐκεῖνος . ἀλλά μή ἀλγέω · οὗτος γάρ ἀρετή σημεῖον . Ζεύς οὗτος καί ὁ Χριστός φημί · εἰμί ἐκ ὁ κόσμος εἰμί , ὁ κόσμος εἄν ὁ ἴδιος φῖλος · καί αλλοχοω πάλιν , οὐαί σύ , ὅταν καθώς σύ εἶπον πᾶς ὁ ἄνθρωπος . Ζεύς οὗτος καί ἐνταῦθα φημί · ὁ λόγος σύ δίδωμι αὐτός , καί ὁ κόσμος μισέω αὐτός . πάλιν λέγω ὁ αἴτιος , διά ὅς ἀξιόω εἶμι πολύς παρά ὁ πατήρ ἐπιμέλεια τυγχάνω . Ζεύς γάρ σύ μισέω , φημί , καί ὁ λόγος ὁ σός · ὥστε δικαιόω πᾶς εἄν ἄγω ἀπολαύω πονέω . οὐχ ἐράω ἵνα ἄρχω αὐτός ἐκ ὁ κόσμος , ἀλλά ἵνα τηρέω αὐτός ἐκ ὁ πονηρός . πάλιν σαφηνίζω ὁ λόγος , πάλιν τρανής ἐργάζομαι · ὅσπερ οὐδείς ἄλλος εἰμί νδεικν́υνυμι , ἢ ὅτι πολύς αὐτός τυγχάνω κηδεμονία , ὁ μετά ἀκρίβεια ποιέω ὁ ὑπέρ αὐτός παράκλησις . καί μήv αὐτός λέγω , ὅτι πᾶς ποιέω · ὁ Πατήρ , ὅσος εἄν αἰτέω ὅς . Πῶς οὖν ἐνταῦθα αὐτός ὑπέρ αὐτός παρακαλέω ; οὐδείς ἄλλος , ὅσπερ φημί , ἢ ὁ ἀγάπη ἐνδείκνυμι . ἐκ ὁ κόσμος οὐ εἰμί , καθώς ἐγώ οὐ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος . Πῶς οὖν αλλοχοω φημί , ὅτι2 δίδωμι ἐγώ ἐκ ὁ κόσμος , σύ εἰμί ; ἐκεῖ μέν ὁ φύσις λέγω , ἐνταῦθα δέ περί πρᾶξις πονηρός . καί μακρός αὐτός συνυπάρχω ἐγκομίζω · πρῶτος , ὅτι οὐ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος · εἶτα , ὅτι αὐτός αὐτός δίδωμι , καί ὅτι ὁ λόγος αὐτός τηρέω , καί ὅτι διά οὗτος μισέω . εἰμί δέ λέγω , καθώς ἐγώ οὐ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος , μή ὀροβηθῆς . ὁ γάρ , καθώς , ἐνταῦθα οὐ εἰμί απαράλλακτος ἀκρίβεια . ὡς γάρ , ὅταν ἐπί αὐτός καί ὁ πατήρ λέγω ὁ , καθώς , πολύς ὁ Ἰσότης διά ὁ ὁ φύσις συγγένεια · οὕτως ὅταν ἐπί ἐγώ καί αὐτός λέγω , πολύς ὁ μέσος διά ὁ καί πολύς εἰμί ὁ μέσος καί ἤπειρος ἑκάτερος ὁ φύσις . εἰμί γάρ ἁμαρτία οὐ ποιέω αὐτός , οὐδέ δέλος τις εὑρίσκω ἐν ὁ στόμα αὐτός , πῶ ; δύναμαι εἄν ὁ ἀπόστολος παρίστημι αὐτός ; τις οὖν εἰμί ὁ φημί , ἐκ ὁ κόσμος οὐ εἰμί ; πρός ἕτερος ὁράω , οὐδείς κοινός τίς πρός ὁ γῆ εἰμί αὐτός , ἀλλά ὁ οὐράνιος , γίγνομαι πολίτης . ὁ ἐκ οὗτος δέ ὁ ἀγάπη αὐτός δείκνυμι , ὅταν πρός ὁ πατήρ αὐτός ἐγκομίζω , καί παρατίθημι ὁ γεννάω . εἶπον δέ , τηρέω αὐτός ,