joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0246.1
Ὡς δὲ ὀψία ἐγένετο , κατέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν . Καὶ ἀναβάντες εἰς τὸ πλοῖον , ἦρχοντο εἰς τὸ πέραν τῆς θαλάσσης εἰς Καπερναοῦν . Καὶ σκοτία ἤδη ἐγένετο , καὶ οὐκ ἐληλύθει πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς . Ἡ τε θάλασσα , ἀνέμου μεγάλου πνέοντος , διηγείρετο . α' . Οὐχὶ παρὼν τοῖς μαθηταῖς ὁ Χριστὸς σωματικῶς μόνον , ἀλλὰ καὶ μακρὰν γενόμενος τὸ συμφέρον οἰκονομεῖ . Καὶ γὰρ εὐπορὸς ὢν καὶ εὐμήχανος , διὰ τῶν ἐναντίων πραγμάτων ἐν καὶ τὸ αὐτὸ κατασκευάζει . Ὥρα γοῦν καὶ ἐνταῦθα τί ποιεῖ . Ἄφισιν τοὺς μαθητάς , καὶ ἀνέρχεται εἰς τὸ ὄρος . Οἱ δὲ τοῦ διδασκάλου ἀπολειφθέντες , ὡς ὀψία ἐγένετο , κατέβησαν εἰς τὴν θάλασσαν · καὶ μέγιστά μὲν τῆς ἑσπέρας περιμένον αὐτὴν , ἤσιν προσδοκῶντες πρὸς αὐτοὺς . Γενομένης δὲ ἑσπέρας , οὐχ ἔτι ἀνέγονται καὶ ἐπιζήτησιν β αὐτοῦ ἐλθεῖν · τοσοῦτος αὐτοὺς κατεῖχεν ἔρως . Οὐδὲ γὰρ εἶπον Ἑσπέρα νῦν ἐστι , καὶ νὺξ κατέλαβε , πῶ νῦν ἀπελευθερούμεθα ; ἐπικινδύνους ὁ τόπος , ἐπισφαλὴς ὁ καιρός · ἀλλ' ὑπὸ τοῦ πόθου πυρωμένοι ε , ἐνέβησαν εἰς τὸ πλοῖον . Οὐ γὰρ ἀπλῶς ὁ εὐαγγελίστης καὶ τὴν [ 255 ] χαῖρόν ἐπισημαίνεται , ἀλλ' οὗτε διὰ τοῦτο τὴν θερμὴν αὐτῶν ἀγάπην ἐμψύχει . Τίνος οὖν ἕνεκεν ἀφίησιν αὐτοὺς καὶ ἀναχωρεῖ ; μᾶλλον δέ , τίνος ἕνεκεν φαίνεται πάλιν μόνος εἰς τῆς θαλάσσης βαδίζων ; Ἐκεῖνο μὲν διδάσκειν αὐτοὺς πόσον ἐστὶν ἡ ἀπολείψις , καὶ τὸν πόθον ἐργαζόμενος μείζονα · πῶς τε πάλιν τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν ἐνδεικνύμενος . Ὦσπερ γὰρ ἐν τῇ διδασκαλίᾳ οὐ μετὰ τοῦ βήλου πάντα ἤκουον , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν σημείων οὐ μετὰ τοῦ πλήθους πάντα ἔωραν . Ἐχρῆν γὰρ αὐτοὺς μέλλοντας ἐγχειρίζεσθαι τῆς οἰκουμένης τὴν προστασίαν , ἔχειν τι τῶν λοιπῶν πλέον . Καὶ ποία σημεῖα καθ' ἑαυτοὺς εἶδον ; φησίν . Τὴν μεταμόρφωσιν τὴν ἐπὶ τοῦ ὄρους , τοῦτο τὸ ἐπὶ τῆς θαλάσσης , τὰ μετὰ τὴν ἀνάστασιν πολλὰ καὶ μεγάλα ὄντα . Ἐγὼ δὲ καὶ ἕτερα στοιχάζομαι ἀπὸ τούτων . Ἄρχοντο δὲ εἰς Καπερναοῦν , τὸ μὲν σαφὲς οὐκ εἰδότες , ἔχει δὲ προσδοκῶντες . εὐρήσειν αὐτόν , ἢ καὶ κατὰ μέσον τὴν πλοῦν . Τοῦτο γοῦν ὁ Ἰωάννης ἠνέκατο εἰπών , ὅτι σκοτία ἤδη ἐγεγόνει , καὶ οὐχ ἐληλύθει πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς , ἡ τε θάλασσα μεγάλου ἀνέμου πνέοντος διηγείρετο . Τί οὖν ἔκειντο ; Ταράσσονται · πολλὰ δὲ ἦν τὸ τοῦτο ποιεῖν αὐτοὺς ἀναγκάζοντα , καὶ πολλάχθδεῖ · καὶ γὰρ καὶ ἀπὸ τοῦ καιροῦ · σκοτία γὰρ ἦν · καὶ ἀπὸ τοῦ χειμῶνος · ἡ γὰρ θάλασσα διηγείρετο · καὶ ἀπὸ τοῦ τόπου · οὐ γὰρ ἦσαν ἐγγὺς τῆς γῆς , ἀλλ' Ἐλαφρότερος ὡς σταδίους εἰκοσιπέμπε · καὶ ἀπὸ τοῦ παραδόξου τὸ τελευταῖον · Θεωροῦσι γὰρ αὐτὸν ἐπὶ τῆς θαλάσσης περιπατοῦντα · οὗς καὶ παραχθὲσι ἀφόβως λέγει · Ἐγώ εἰμι , μὴ φοβεῖσθε . Τίνος οὖν ἕνεκεν ἐφάνη ; Δεικνὺς ὅτι αὐτὸς ἐστιν ὁ τῶν χειμῶνα λύων . Τοῦτο γὰρ ἐνέφην δὲ εὐαγγελιστὴς εἰπών θ , ὅτι Ἦλθεν λαθεῖν αὐτῶν · καὶ εὐθὺς εἰς πλοῖον ἐρρύς τῆς γῆς ἐγένετο . Οὐ γὰρ μόνον ἀσφαλῆ , ἀλλὰ καὶ ἐξ οὐρίων αὐτοὺς παρέθηκε τὸν πλοῦν . Τῷ ὀχλῷ δὲ οὐκ ἐπέδειξεν ἑαυτὸν ἐπὶ τῆς θαλάσσης περιπατοῦντα · μείζον γὰρ ἦ ὁ κατὰ τὴν ἐκείνων ἀσθένειαν τὸ σημεῖον ἦν . Ἀλλ' οὐδὲ τοῖς μαθηταῖς ὤφθη ἐπὶ πολὺ τοῦτο ποιῶν , ἀλλὰ ἅμα τε ὤφθη , καὶ ἀπἔστη ἀπ' αὐτῶν . Ἐμοὶ ἱ δὲ καὶ τοῦτο δοκεῖ τὸ σημεῖον ἕτερον εἶναι τοῦ παρὰ τῷ Ματθαίῳ κειμένου . Καὶ ὅτι ἕτερον , πολλάχθδεν δήλον . Πολλάκις γὰρ τὰ αὐτὰ ἐ ποιεῖ σημεῖα , ὥστε παρασκευεῖν μὴ μόνον σφόδρα ξενίζεσθαι τοὺς ὁρῶντας , ἀλλὰ καὶ μετὰ πολλῆς αὐτὰ δέχεσθαι πίστεως . Ἐγώ εἰμι , μὴ φοβεῖσθε . Μετὰ τοῦ ῥήματος καὶ τὴν δεῖλιν ἐξέβαλεν ἀπὸ τῆς ἐκείνων ψυχῆς . Ἀλλὰ γοῦν δὲ οὐχ οὕτως ποιεῖ . Διὰ τοῦτο γοῦν καὶ ὁ Πέτρος ἔλεγε · Κύριε , εἰ σὺ εἶ , κέλευσόν με πρὸς σὲ ἐλθεῖν . Πόθεν οὖν τότε τὸ οὐχ εὐθὺς τοῦτο ἐδέξαντο , νῦν δὲ ἐπεσθῆσαν ; Ὅτι τότε μὲν ἔτι ὁ χειμὼν ἐπέμενε σαλεύων τὸ πλοῖον · νῦν δὲ μετὰ τῆς φωνῆς ἡ γαλήνη παρεγένετο · ἢ εἰ μὴ τοῦτο , τὸ πρότερον ἐκεῖνο ἐστιν ὅπερ ἔφην · εἰπών , ὅτι πολλάκις τὰ αὐτὰ ποιῶν σημεῖα , εὐπάρδεκτα τῷ χρόνῳ τὰ δεύτερα ἀπὸ τῶν προτέρων εἰργάζεται . Τίνος δὲ ἕνεκεν [ 256 ] οὐκ ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον ; Τὸ θαῦμα μείζον ἐργάσασθαι βουλόμενος , καὶ ἅμα τὴν θεότητα αὐτοῦ ἐκκαλύψαι τρανότερον ἱ , καὶ δεῖξαι ὅτι τότε εὐχαρίστησας , οὐχὶ δεόμενος βοηθείας τοῦτο ἐποίησεν , ἀλλ' ἐκεῖνοι συγκαταβαδίσαν . Καὶ εἶπας μὲν γενέσθαι τὸν χειμῶνα , ἵνα ἀεὶ αὐτὸν ἐπιζητοῦσιν · Ἐπαυσε δὲ πάλιν εὐθὺς ἰ , ἵνα τὴν δύναμιν αὐτοῦ γνωρίσῃ · οὐχ ἐνέβη δὲ εἰς τὸ πλοῖον , ἵνα τὸ θαῦμα μείζον ἐργάσηται . Τίς ἐπαύσιν ὁ ὀχλὸς ὁ ἐστηκὼς ἰδὼν ὅτι ἄλλο πλοῖον ἄρσιον οὐχ ἦν ἐκεῖ , εἰ μὴ ἐν εἰς ὁ ἀνέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ , καὶ ὅτι ὁ Ἰησοῦς οὐ συνεισῆλθεν ἱ · ἐνέβησαν καὶ αὐτοὶ εἰς ἕτερα πλοῖρια , ἐλθόντα ἀπὸ Τιβεριάδος . Καὶ τίνος ἕνεκεν ἀκριβολογεῖται ὁ Ἰωάννης ; διὰ τὶ γὰρ οὐχ εἶπεν , ὅτι Οἱ δὲ ὄχλοι τῇ ἑξῆς περάσαντες ἀπήλθον κ ; Ἔτερόν τι ἤμας βούλεται διδάξαι . Ποῖον τοῦτο ; Ὅτι καὶ τοῖς ὄχλοις , εἰ καὶ μὴ οὕτως φανερῶς , ἔδωκε γοῦν ὅμως λαμβάνοντας ὑπονοῆσαι τὴν γεγενημένην . Εἴδον γὰρ , φησίν , εἰς πλοῖον ἄλλο οὐχ ἦν ἐκεῖ , εἰ μὴ ἐν , καὶ ὅτι Ἰησοῦς οὐ συνεισἦλθε , καὶ ἐμβάντες εἰς τὰ ἐκ Τιβεριάδος · πλοῖρια , Ἦλθον ζητοῦντες τὸν Ἰησοῦν εἰς Καπερναοῦν . Τί γὰρ ἦν ἕτερον ὑποπτεύσαι , ἀλλ' ἢ ὅτι τῇ θαλάσσῃ πεζεύσας παρεγένετο ; Οὐδὲ γὰρ ἔνι εἰπεῖν , ὅτι ἕτερόν πλοίῳ διέβη . Ἐν γὰρ ἦν , φησίν , εἰς ὁ ἐνέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ . Ἀλλ' ὅμως μετὰ θαύμα τῆλιχοῦτοι ἐλθόντες , οὐχ ἠρώτων αὐτὸν πῶς διέβη , πῶς παρεγένετο , οὐδὲ ἐξήτησαν τὸ τοιοῦτον σημεῖον παθεῖν · ἀλλὰ τί φασι ; Ῥαββί , πότε ὧδε γέγονας ; Πλὴν εἰ μὴ ὁ Πῶτε τις ἐνταῦθα λέγω · ἀντὶ τοῦ Πῶς εἰρήθαι παρ' αὐτῶν . β' . Ἄξιον δὲ καὶ ἐνταῦθεν μ συνιδεῖν τὴν εὐκολον αὐτῶν γνώμην . Οἱ γὰρ λέγοντες , Οὐδεὶς ἐστιν ὁ ἀρχιερῶν , οἱ σπουδαιοῦντες ἀρπάζαι καὶ ποῖησαι βασιλέα , εὑρόντες αὐτόν , οὐδὲ τοιοῦτον βουλεύονται , ἀλλὰ τὸ θαῦμα ἐκθαλόντες , ὡς ἔγνωμε ὁμαι , οὐχ ἔτι λοιπὸν ὑπὲρ τῶν προτέρων θαυμάζουσι . Διὰ τοῦτο ἄρα ἐπεζήτουν , βουλόμενοι πάλιν τραπέζας ἀπολαῦσαι .
Lemmas: ὡς δέ ὄψιος γίγνομαι , καταβαίνω ὁ μαθητής αὐτός εἰς ὁ θάλασσα . καί ἀναβαίνω εἰς ὁ πλοῖον , ἄρχω εἰς ὁ πέραν ὁ θάλασσα εἰς Καπερναοῦν . καί σκοτία ἤδη γίγνομαι , καί οὐ ἔρχομαι πρός αὐτός ὁ Ἰησοῦς . ὁ τε θάλασσα , ἄνεμος μέγας πνέω , διά-ἀγείρω . ὅς . οὐ πάρειμι ὁ μαθητής ὁ Χριστός σωματικός μόνος , ἀλλά καί μακράν γίγνομαι ὁ συμφέρω οἰκονομέω . καί γάρ εὔπορος εἰμί καί Εὐμήχανος , διά ὁ ἐναντίος πρᾶγμα ἐν καί ὁ αὐτός κατασκευάζω . Ὥρα γοῦν καί ἐνταῦθα τίς ποιέω . Ἄφις ὁ μαθητής , καί ἀνέρχομαι εἰς ὁ ὄρος . ὁ δέ ὁ διδάσκαλος ἀπολείπω , ὡς ὄψιος γίγνομαι , καταβαίνω εἰς ὁ θάλασσα · καί μέγας μέν ὁ ἑσπέρα περιμένω αὐτός , εἰμί προσδοκάω πρός αὐτός . γίγνομαι δέ ἑσπέρα , οὐ ἔτι ἀναγιγνώσκω καί ἐπιζήτησις Β αὐτός ἔρχομαι · τοσοῦτος αὐτός κατέχω Ἔρως . οὐδέ γάρ εἶπον Ἑσπέρα νῦν εἰμί , καί νύξ καταλαμβάνω , πῶ νῦν ἀπελευθερόω ; ἐπικίνδυνος ὁ τόπος , ἐπισφαλής ὁ καιρός · ἀλλά ὑπό ὁ πόθος πυρωμένος ε , ἐμβαίνω εἰς ὁ πλοῖον . οὖον γάρ ἀπλόος ὁ εὐαγγελιστής καί ὁ [ 255 ] χαίρω ἐπισημαίνω , ἀλλά ὅστε διά οὗτος ὁ θερμός αὐτός ἀγάπη ἐμψύχω . τίς οὖν ἕνεκα ἀφίημι αὐτός καί ἀναχωρέω ; μᾶλλον δέ , τίς ἕνεκα φαίνω πάλιν μόνος εἰς ὁ θάλασσα βαδίζω ; ἐκεῖνος μέν διδάσκω αὐτός πόσος εἰμί ὁ ἀπόλειψις , καί ὁ πόθος ἐργάζομαι μείζων · πῶς τε πάλιν ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ἐνδείκνυμι . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ διδασκαλία οὖον μετά ὁ Βῆλος πᾶς ἀκούω , οὗτος καί ἐπί ὁ σημεῖον οὖον μετά ὁ πλῆθος πᾶς ὥρα . Ἐχρεύς γάρ αὐτός μέλλω ἐγχειρίζω ὁ οἰκέω ὁ προστασία , ἔχω τίς ὁ λοιπός πλέω . καί ποῖος σημεῖον κατά ἑαυτοῦ εἶδον ; φημί . ὁ μεταμόρφωσις ὁ ἐπί ὁ ὄρος , οὗτος ὁ ἐπί ὁ θάλασσα , ὁ μετά ὁ ἀνάστασις πολύς καί μέγας εἰμί . ἐγώ δέ καί ἕτερος στοιχαζομης ἀπό οὗτος . ἄρχω δέ εἰς Καπερναοῦν , ὁ μέν σαφής οὐ οἶδα , ἔχω δέ προσδοκάω . εὑρίσκω αὐτός , ἢ καί κατά μέσος ὁ πλόος . οὗτος γοῦν ὁ Ἰωάννης ἀνίημι εἶπον , ὅτι σκοτία ἤδη γίγνομαι , καί οὐ ἔρχομαι πρός αὐτός ὁ Ἰησοῦς , ὁ τε θάλασσα μέγας ἄνεμος πνέω διά-ἀγείρω . τις οὖν κεῖμαι ; ταράσσω · πολύς δέ εἰμί ὁ οὗτος ποιέω αὐτός ἀναγκάζω , καί πολλάχθδεῖ · καί γάρ καί ἀπό ὁ καιρός · σκοτία γάρ εἰμί · καί ἀπό ὁ χειμών · ὁ γάρ θάλασσα διά-ἀγείρω · καί ἀπό ὁ τόπος · οὖον γάρ εἰμί ἐγγύς ὁ γῆ , ἀλλά ἐλαφρός ὡς στάδιον εικοσιπεντε · καί ἀπό ὁ παράδοξος ὁ τελευταῖος · θεωρέω γάρ αὐτός ἐπί ὁ θάλασσα περιπατέω · ὗς καί παράγω ἄφοβος λέγω · ἐγώ εἰμί , μή φοβέω . τίς οὖν ἕνεκα φαίνω ; δείκνυμι ὅτι αὐτός εἰμί ὁ ὁ χειμών λύω . οὗτος γάρ ἐμφαίνω δέ εὐαγγελιστής εἶπον θ , ὅτι ἔρχομαι λανθάνω αὐτός · καί εὐθύς εἰς πλοῖον ῥέω ὁ γῆ γίγνομαι . οὖον γάρ μόνος ἀσφαλής , ἀλλά καί ἐκ οὔριος αὐτός παρατίθημι ὁ πλόος . ὁ ὀχλῶ δέ οὐ ἐπιδείκνυμι ἑαυτοῦ ἐπί ὁ θάλασσα περιπατέω · μείζων γάρ εἰμί ὁ κατά ὁ ἐκεῖνος ἀσθένεια ὁ σημεῖον εἰμί . ἀλλά οὐδέ ὁ μαθητής ὁράω ἐπί πολύς οὗτος ποιέω , ἀλλά ἅμα τε ὁράω , καί ἀφίστημι ἀπό αὐτός . ἐμός Ι δέ καί οὗτος δοκέω ὁ σημεῖον ἕτερος εἰμί ὁ παρά ὁ Ματθαῖος κεῖμαι . καί ὅτι ἕτερος , πολλάχθδεν δῆλος . πολλάκις γάρ ὁ αὐτός εἰ ποιέω σημεῖον , ὥστε παρασκευάζω μή μόνος σφόδρα ξενίζω ὁ ὁράω , ἀλλά καί μετά πολύς αὐτός δέχομαι πίστις . ἐγώ εἰμί , μή φοβέω . μετά ὁ ῥῆμα καί ὁ δείλι ἐκβάλλω ἀπό ὁ ἐκεῖνος Ψυχή . ἀλλά γοῦν δέ οὐ οὕτως ποιέω . Ζεύς οὗτος γοῦν καί ὁ Πέτρος λέγω · κύριος , εἰμί σύ εἰμί , κελεύω ἐγώ πρός σύ ἔρχομαι . πόθεν οὖν τότε ὁ οὐ εὐθύς οὗτος δέχομαι , νῦν δέ ἐφίημι ; ὅτι2 τότε μέν ἔτι ὁ χειμών ἐπιμένω σαλεύω ὁ πλοῖον · νῦν δέ μετά ὁ φωνή ὁ γαλήνη παραγίγνομαι · ἢ εἰμί μή οὗτος , ὁ πρότερος ἐκεῖνος εἰμί ὅσπερ φημί · εἶπον , ὅτι πολλάκις ὁ αὐτός ποιέω σημεῖον , εὐπάρδεκτα ὁ χρόνος ὁ δύο ἀπό ὁ πρότερος ἐργάζομαι . τίς δέ ἕνεκα [ 256 ] οὐ ἀναβαίνω εἰς ὁ πλοῖον ; ὁ θαῦμα μείζων ἐργάζομαι βούλομαι , καί ἅμα ὁ θεότης αὐτός ἐκκαλύπτω τρανής Ι , καί δείκνυμι ὅτι τότε εὐχαριστέω , οὐ δήω βοήθεια οὗτος ποιέω , ἀλλά ἐκεῖνος συγκαταβαδισαω . καί εἶπον μέν γίγνομαι ὁ χειμών , ἵνα ἀεί αὐτός ἐπιζητέω · παύω δέ πάλιν εὐθύς εἷς , ἵνα ὁ δύναμις αὐτός γνωρίζω · οὐ ἐμβαίνω δέ εἰς ὁ πλοῖον , ἵνα ὁ θαῦμα μείζων ἐργάζομαι . Τῖς παῦσις ὁ ὄχλος ὁ ἵστημι εἶδον ὅτι ἄλλος πλοῖον Ἄρσιον οὐ εἰμί ἐκεῖ , εἰμί μή ἐν εἰς ὁ ἀναβαίνω ὁ μαθητής αὐτός , καί ὅτι ὁ Ἰησοῦς οὖον συνεισέρχομαι Ι · ἐμβαίνω καί αὐτός εἰς ἕτερος πλοιριον , ἔρχομαι ἀπό Τιβεριάς . καί τίς ἕνεκα ἀκριβολογέομαι ὁ Ἰωάννης ; διά τίς γάρ οὐ εἶπον , ὅτι ὁ δέ ὄχλος ὁ ἑξῆς περάω ἀπέρχομαι Κ ; ἕτερος τίς ἀμάω βούλομαι διδάσκω . Ποῖον οὗτος ; ὅτι2 καί ὁ ὄχλος , εἰμί καί μή οὕτως φανερῶς , δίδωμι γοῦν ὅμως λαμβάνω ὑπονοέω ὁ γίγνομαι . εἶδον γάρ , φημί , εἰς πλοῖον ἄλλος οὐ εἰμί ἐκεῖ , εἰμί μή ἐν , καί ὅτι Ἰησοῦς οὖον συνεισέρχομαι , καί ἐμβαίνω εἰς ὁ ἐκ Τιβεριάς · πλοιριον , ἔρχομαι ζητέω ὁ Ἰησοῦς εἰς Καπερναοῦν . τις γάρ εἰμί ἕτερος ὑποπτεύω , ἀλλά ἢ ὅτι ὁ θάλασσα πεζεύω παραγίγνομαι ; οὐδέ γάρ ἐν εἶπον , ὅτι ἕτερος πλοῖον διαβαίνω . ἐν γάρ εἰμί , φημί , εἰς ὁ ἐμβαίνω ὁ μαθητής αὐτός . ἀλλά ὅμως μετά θαύμα τηλιχουος ἔρχομαι , οὐ ἐρωτάω αὐτός πῶς διαβαίνω , πῶς παραγίγνομαι , οὐδέ ἐξαιτέω ὁ τοιοῦτος σημεῖον πάσχω · ἀλλά τίς φημί ; ῥαββί , πότε ὧδε γίγνομαι ; πλήν εἰμί μή ὁ ποῦ τις ἐνταῦθα λέγω · ἀντί ὁ Πῶς λέγω παρά αὐτός . βε . Ἄξιος δέ καί ἐνταῦθεν μ συνοράω ὁ Εὔκολον αὐτός γνώμη . ὁ γάρ λέγω , οὐδείς εἰμί ὁ αρχιεραω , ὁ σπουδαιοῦντες ἀρπάζω καί ποιέω βασιλεύς , εὑρίσκω αὐτός , οὐδέ τοιοῦτος βουλεύω , ἀλλά ὁ θαῦμα ἐκθάλλω , ὡς γιγνώσκω ὁμός , οὐ ἔτι λοιπός ὑπέρ ὁ πρότερος θαυμάζω . Ζεύς οὗτος ἄρα ἐπιζητέω , βούλομαι πάλιν τράπεζα ἀπολαύω .