joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0373.1
πῶν φυλάξει αὐτήν . Ὅτι γὰρ ἐκεῖνος παραίνων εἶπε , καὶ τὸν φόβον αὐτῶν ὑπεκλίων , ἀκούσων τῶν ἑξῆς · Ὁ ἐμοὶ διακονῶν , ἐμοὶ ἀκολουθεῖτω · περὶ τοῦ θανάτου λέγων , καὶ τὴν διὰ τῶν ἔργων ἀκολούθησιν ἀπαίτων . Δεὶ γὰρ πάντως τὸν διακονοῦντα τῷ διακονουμένῳ ἐπεσθαι . Καὶ σκόπει πότε αὐτοῖς ταῦτα διαλέγεται · οὐχ ὅτε ἐδιώκοντο , ἀλλ’ ὅτε ἐθάρρησαν , ὅτε ἐνόμισαν ἐν ἀσφαλείᾳ εἶναι , διὰ τὴν τῶν πολλῶν τιμὴν καὶ θεραπείαν · ὅτε καὶ διαναστῆναι ἔθυγαντο καὶ ἀκούσαι . Καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖτω μοι · τοῦτέστιν , Ἄει παρατεταγμένος ἔσο , φησίν , πρὸς κινδύνους , πρὸς θάνατον , πρὸς ἀποθήμια τὴν ἐντεῦθεν . Εἶτα ἐπειδὴ ἤς φορτικῇ εἶπε , καὶ τὸ ἐπαθλὸν τῆσει . Ποῖον δὲ τοῦτο ἦν ; Τὸ αὐτὸ ἀκολουθεῖν , καὶ εἶναι ἕνθα ἐκεῖ · δείκνυσι δτι ἀνάστασιν τὸν θάνατον διαδέξεται . Ὅπου γὰρ ἐγώ , φησίν , ἐγώ , ἐκεῖ καὶ ὁ διάκονος ὁ ἐμός . Ποῦ δὲ ὁ Χριστός ; Ἐν οὐρανοῖς . Καὶ πρὸ τῆς ἀναστάσεως τοῖνυν ἐκεῖ μεταστώμεν τῇ ψυχῇ καὶ τῇ ψῷ . Ἐὰν τις ἐμοὶ διακονή , ἀγαπήσει αὐτὸν ὁ Πατήρ . Διατὶ οὐκ εἶπεν , Ἐγώ ; Ἐπειδὴ οὐδὲν τὴν προσήκουσαν περὶ αὐτοῦ δόξαν εἶχεν , ἀλλὰ μείζωνα περὶ τοῦ Πατρός . Οὐ γὰρ μηδὲ ὅτι ἀναστήσει αὐτὸν ἐχρὴν εἰδότες , πῶς μεγάλα περὶ αὐτοῦ ἐφαντάσθησαν [ ἄν ] · διὸ καὶ τοὺς υἱοὺς Ζεβεδαίου φησίν · Οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι , ἀλλ’ οἱ ἡτοιμάσται παρὰ τοῦ Πατρὸς μου · καὶ τοῦ γε αὐτοῦ ἐστιν ὁ κρίνων . Ἐνταῦθα δὲ καὶ τὴν γνησίαν παρίστησιν . Ὡς γὰρ γνησίον παιδὸς διακονῶν , οὕτως ὁ Πατὴρ ἀποδέξεται . Νῦν ἡ ψυχή μου τεταράχται . Καὶ εἰ εἰπῶ , Πάτερ , σῶσόν με ἐκ τῆς ὥρας ταύτης . Καὶ μὴν τοῦτο οὐχ ἕτι τὸ πρὸ αὐτῆς ἐπὶ τὸν θάνατον ἐλέσιν . Μάλιστα μὲν οὖν προτρεπόμενον . Ἵνα γὰρ μὴ λέγωσιν , ὅτι Αὐτὸς ἕξω τῶν οἰκείων ὧν τῶν ἀνθρωπίνων , εὐχολῶς περὶ θανάτου φιλοσοφεῖ , καὶ ἡμῖν ἐξ ἀκινδύνου παραινεῖ , δείκνυσιν ὅτι καὶ τοῦ ἀγῶνῶν αὐτὸν , ὅμως διὰ τὸ χρήσιμον οὐ παραιτεῖται . Ταῦτα δὲ τῆς οἰκονομίας ἐστιν , οὐ τῆς θεότητος . Διὰ τοῦτό φησι · Νῦν ἡ ψυχή μου τεταράχται · ( ἐπεὶ εἰ μὴ τοῦτό ἐστι , ποίαν ἀκολουθίαν ἔχει τὸ λεχθέν , καὶ τὸ εἰπεῖν · Πάτερ , σῶσόν με ἐκ τῆς ὥρας ταύτης ; ) καὶ οὕτως τετάρχαται , ὡς καὶ ἀπαλλαγὴν ζητεῖν , εἰ γε ἐνὴν διαφυγεῖν .
Lemmas: ποῦ φυλάσσω αὐτός . ὅτι2 γάρ ἐκεῖνος παραινέω εἶπον , καί ὁ φόβος αὐτός ὑποκλίνω , ἀκούω ὁ ἑξῆς · ὁ ἐγώ διακονέω , ἐγώ ἀκολουθέω · περί ὁ θάνατος λέγω , καί ὁ διά ὁ ἔργον ἀκολούθησις ἀπαιτέω . Δεύς γάρ πάντως ὁ διακονέω ὁ διακονέω ἕπω . καί σκοπέω πότε αὐτός οὗτος διαλέγω · οὐ ὅτε διώκω , ἀλλά ὅτε θαρσέω , ὅτε νομίζω ἐν ἀσφάλεια εἰμί , διά ὁ ὁ πολύς τιμή καί θεραπεία · ὅτε καί διανίσταμαι ἔθυγαντο καί ἀκούω . καί ἀείρω ὁ σταυρός αὐτός καί ἀκολουθέω ἐγώ · τουτέστιν , ἀάω παρατάσσω εἰμί , φημί , πρός κίνδυνος , πρός θάνατος , πρός ἀποτίθημι ὁ ἐντεῦθεν . εἶτα ἐπεί εἶμαι φορτικός εἶπον , καί ὁ ἔπαθλον τῆσει . Ποῖον δέ οὗτος εἰμί ; ὁ αὐτός ἀκολουθέω , καί εἰμί ἔνθα ἐκεῖ · δείκνυμι δ ἀνάστασις ὁ θάνατος διαδέχομαι . ὅπου γάρ ἐγώ , φημί , ἐγώ , ἐκεῖ καί ὁ διάκονος ὁ ἐμός . πός δέ ὁ Χριστός ; ἐν οὐρανός . καί πρό ὁ ἀνάστασις τοίνυν ἐκεῖ μεθίστημι ὁ Ψυχή καί ὁ ψάω . ἐάν τις ἐγώ διακονέω , ἀγαπάω αὐτός ὁ Πατήρ . διατί οὐ εἶπον , ἐγώ ; ἐπεί οὐδείς ὁ προσήκω περί αὐτός δόξα ἔχω , ἀλλά μείζων περί ὁ πατήρ . οὖον γάρ μηδέ ὅτι ἀνίστημι αὐτός χρή οἶδα , πῶς μέγας περί αὐτός φαντάζω [ ἄν ] · διό καί ὁ υἱός Ζεβεδαῖος φημί · οὐ εἰμί ἐμός δίδωμι , ἀλλά ὁ ἑτοιμάζω παρά ὁ πατήρ ἐγώ · καί ὁ γε αὐτός εἰμί ὁ κρίνω . ἐνταῦθα δέ καί ὁ γνήσιος παρίστημι . ὡς γάρ γιγνώσκω παῖς διακονέω , οὕτως ὁ πατήρ ἀποδείκνυμι . νῦν ὁ ψυχή ἐγώ ταράσσω . καί εἰμί εἶπον , πατήρ , σῴζω ἐγώ ἐκ ὁ ὥρα οὗτος . καί μήv οὗτος οὐ ἔτι ὁ πρό αὐτός ἐπί ὁ θάνατος ἕλος . μάλιστα μέν οὖν προτρέπω . ἵνα γάρ μή λέγω , ὅτι αὐτός ἔχω ὁ οἰκέω ὅς ὁ ἀνθρώπινος , εὐχολῶς περί θάνατος φιλοσοφέω , καί ἐγώ ἐκ ἀκίνδυνος παραινέω , δείκνυμι ὅτι καί ὁ ἀγών αὐτός , ὅμως διά ὁ χρήσιμος οὖον παραιτέομαι . οὗτος δέ ὁ οἰκονομία εἰμί , οὖον ὁ θεότης . Ζεύς οὗτος φημί · νῦν ὁ ψυχή ἐγώ ταράσσω · ( ἐπεί εἰμί μή οὗτος εἰμί , ποῖος ἀκολουθία ἔχω ὁ λέγω , καί ὁ εἶπον · πατήρ , σῴζω ἐγώ ἐκ ὁ ὥρα οὗτος ; ) καί οὕτως ταράσσω , ὡς καί ἀπαλλαγή ζητέω , εἰμί γε ἕνος διαφεύγω .