joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0182.3
ε’ . Εἰ δὲ γυνὴ Σαμαρεῖτις τοιαύτην ποιεῖται σπουδὴν ὑπὲρ τοῦ μαθεῖν τι χρησίμον , καὶ παραμένει τῷ Χριστῷ , καὶ τοῦ γε ἀγνοοῦσα αὐτόν · τίνος ἡμεῖς τεζόμεθα συγγνώμην , οἱ καὶ εἰδότες δ αὐτόν , καὶ μήτε ὄντες παρὰ φρέαρ , μήτε ἐν ἐρημίᾳ , μήτε ἐν ἡμέρᾳ μέσῃ , μήτε ἀκτίνοος καιρούς ; ἀλλ’ ὑπὸ τὴν ἡλῖον καὶ ὑπὸ τοιούτου ὄροφον σκιὰς ἀπολαύοντες καὶ εὐψυχίας , καὶ μὴ καρτεροῦντες ἀκούσαι τῶν λεγομένων , ἀλλ’ ἀποκαιοῦντες ἔ ; Ἄλλ’ οὐκ ἐκεῖνιν τοιαύτη , ἀλλ’ οὕτω κατέχεται τοῖς λεγομένοις , ὡς καὶ ἑτέρους καλέσαι . ᾿Ιουδαῖοι δὲ οὐ μόνον οὐκ ἐκάλουν , ἀλλὰ καὶ τοὺς βουλομένους προσελθεῖν ἔ ἐκώλυον καὶ ἐνεπόδιζον · διὸ καὶ ἔλεγον · Μὴ τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτόν ; Ἄλλ’ ὁχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον , ἐπικατάρατοί εἰσι . Μιμησώμεθα τοίνυν τὴν Σαμαρεῖτιν · διαλεχθώμεν τῷ Χριστῷ . Καὶ γὰρ καὶ νῦν μέσος ἡμῶν ἔστηκε , καὶ διὰ τῶν προφητῶν καὶ διὰ τῶν μαθητῶν ἡμῖν φθεγγόμενος . Ἀκούσωμεν οὖν καὶ πεισθώμεν . Μέχρι τίνος ζώμεν εἰκὴ καὶ μάτην ; Τὸ γὰρ μὴ τὰ δοκοῦντα τῷ Θεῷ ποιεῖν , εἰκὴ ζῆν ἐστι · μᾶλλον δὲ οὐκ εἰκὴ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ κακῷ . Ὅταν γὰρ τὸν δοθέντα ἡμῖν χρόνον ἀναλίσκωμεν εἰς οὐδὲν ὄν , ἀτελεσώμεθα δίκην ὡσόντες τὴν ἐσχάτην τῆς ἀκαιροῦ δαπάνης . Οὐ γὰρ τοῦτο ὁ μέν χρήματα ἐμπορευοῦσαθαι λαβὼν , εἶτα καταφάγων , λόγον ἀπαίτησεται 183 παρὰ τοῦ πιστεύσαντος · ὁ δὲ ζωὴν τοιαύτην δαπανήσας μάτην , οὐ δώσει δίκην . Οὐ διὰ τοῦτο ἡμᾶς ὁ Θεὸς ἤγαγεν εἰς τὴν παρόντα βίον , καὶ ψυχὴν ἐνέπνευσεν , ἵνα τῷ παρόντι χρησώμεθα μόνον ἔ , ἀλλ’ ἵνα πάντα πρὸς τὴν μέλλουσαν πραγματευώμεθα ζωὴν . Τὰ γὰρ ἀγὼς μόνα τῷ παρόντι χρήσιμα βίῳ · ἡμεῖς δὲ διὰ τοῦτο ψυχὴν ἀθάνατον ἔχομεν , ἵνα πρὸς τὴν ἐκείνης τῆς ζωῆς παρασκευὴν πάντα πράξωμεν . Ἵππων μὲν γὰρ , καὶ ὄνων , καὶ βοῶν , καὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων βοσκημάτων ἀνθρωπὴ τις τὴν χρεῖαν , οὐδεμίαν ἄλλην ἔροῦμεν , ἀλλὰ τὴν ἐν τῷ παρόντι βίῳ διακονίαν . Περί δὲ ἡμῶν οὐκ ἔστι τοῦτο εἰπεῖν , ἀλλ’ ἡ βελτίων κατάστασις , ἡ μετὰ τὴν ἐντεῦθεν ἐστιν ἀποβλήμιαν · καὶ διὸ πάντα ποιεῖν , ἵνα ἐκεῖ λάβωμεν , ἵνα μετὰ ἀγγέλων χορεύσωμεν , ἵνα τῷ βασιλεῖ παραστήχωμεν διαπαντὸς ἐν τοῖς αἰσίοις τοῖς ἀπεράντοις ζ . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἀθάνατος γέγονεν ἡ ψυχή , καὶ τὸ σῶμα δὲ ἔσται ἀθάνατον , ἵνα τῶν ἀτελευτήτων ἀπολαύσωμεν ἀγαθῶν . Ἄν δὲ τῇ γῇ προσήλωμένος ἢς τῶν οὐρανίων προκειμένων , ἐννοῆσον ὅση γίνεται ὑβρις εἰς τὸν δωροῦμενον . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ τὰ ἄνω σοι προτείνει · σὺ δὲ οὐ πολὺν αὐτῶν ποιούμενος λόγον , τὴν γῆν ἀνταλλάσσης . Διὰ ταῦτα καὶ γέγραπται · Ἐπεῖδεν , ὅτε καταφρονούμενος , ἵνα μάθῃς ἐντεῦθεν , ὅσων σαυτὸν ἀποστερεῖς καλῶν . Ἄλλὰ
Lemmas: εἰ . εἰμί δέ γυνή Σαμαρείτης τοιοῦτος ποιέω σπουδή ὑπέρ ὁ μανθάνω τίς χρήσιμος , καί παραμένω ὁ Χριστός , καί ὁ γε ἀγνοέω αὐτός · τίς ἐγώ τίζω συγγνώμη , ὁ καί οἶδα δ αὐτός , καί μήτε εἰμί παρά φρέαρ , μήτε ἐν ἐρημία , μήτε ἐν ἡμέρα μέσος , μήτε ἄκτινος καιρός ; ἀλλά ὑπό ὁ ἥλιος καί ὑπό τοιοῦτος ὄροφος σκιά ἀπολαύω καί εὐψυχία , καί μή καρτερέω ἀκούω ὁ λέγω , ἀλλά ἀποκαίω ἔ ; ἄλλος οὐ ἐκεῖνος τοιοῦτος , ἀλλά οὗτος κατέχω ὁ λέγω , ὡς καί ἕτερος καλέω . Ιουδαῖος δέ οὖον μόνος οὐ καλέω , ἀλλά καί ὁ βούλομαι προσέρχομαι ἔ κωλύω καί ἐμποδίζω · διό καί λέγω · μή τις ἐκ ὁ ἄρχω πιστεύω εἰς αὐτός ; ἄλλος ὄχλος οὗτος ὁ μή γιγνώσκω ὁ νόμος , ἐπικατάρατος εἰμί . μιμέομαι τοίνυν ὁ Σαμαρείτης · διαλέγω ὁ Χριστός . καί γάρ καί νῦν μέσος ἐγώ ἵστημι , καί διά ὁ προφήτης καί διά ὁ μαθητής ἐγώ φθέγγομαι . ἀκούω οὖν καί πείθω . μέχρι τίς ζῶ εἰκῇ καί μάτην ; ὁ γάρ μή ὁ δοκέω ὁ Θεός ποιέω , εἰκῇ ζῶ εἰμί · μᾶλλον δέ οὐ εἰκῇ μόνος , ἀλλά καί ἐπί κακός . ὅταν γάρ ὁ δίδωμι ἐγώ χρόνος ἀναλίσκω εἰς οὐδείς εἰμί , ἀτελεσώμεθα δίκη ὅσος ὁ ἔσχατος ὁ ἀκαιρέω δαπάνη . οὖον γάρ οὗτος ὁ μέν χρῆμα ἐμπορεύω λαμβάνω , εἶτα καταφαγᾶς , λόγος ἀπαιτέω 183 παρά ὁ πιστεύω · ὁ δέ ζωή τοιοῦτος δαπανάω μάτην , οὖον δίδωμι δίκη . οὖον διά οὗτος ἐγώ ὁ θεός ἄγω εἰς ὁ πάρειμι βίος , καί ψυχή ἐμπνέω , ἵνα ὁ πάρειμι χράω μόνος ἔ , ἀλλά ἵνα πᾶς πρός ὁ μέλλω πραγματεύομαι ζωή . ὁ γάρ ἀγάω μόνος ὁ πάρειμι χρήσιμος βίος · ἐγώ δέ διά οὗτος ψυχή ἀθάνατος ἔχω , ἵνα πρός ὁ ἐκεῖνος ὁ ζωή παρασκευή πᾶς πράσσω . Ἵππων μέν γάρ , καί ὄνος , καί βοῦς , καί ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος βόσκημα ἀνθρωπέη τις ὁ χρεῖα , οὐδείς ἄλλος εἴρω , ἀλλά ὁ ἐν ὁ πάρειμι βίος διακονία . Περί δέ ἐγώ οὐ εἰμί οὗτος εἶπον , ἀλλά ὁ ἀγαθός κατάστασις , ὁ μετά ὁ ἐντεῦθεν εἰμί ἀποβάλλω · καί διό πᾶς ποιέω , ἵνα ἐκεῖ λαμβάνω , ἵνα μετά ἄγγελος χορεύω , ἵνα ὁ βασιλεύς παρίστημι διαπαντός ἐν ὁ αἴσιος ὁ ἀπέραντος ζ . Ζεύς οὗτος γάρ καί ἀθάνατος γίγνομαι ὁ ψυχή , καί ὁ σῶμα δέ εἰμί ἀθάνατος , ἵνα ὁ ἀτελεύτητος ἀπολαύω ἀγαθός . ἄν δέ ὁ γῆ προσηλώνω εἶμαι ὁ οὐράνιος πρόκειμαι , ἐννοέω ὅσος γίγνομαι ὕβρις εἰς ὁ δωρέω . ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ ἄνω σύ προτείνω · σύ δέ οὖον πολύς αὐτός ποιέω λόγος , ὁ γῆ ἀνταλλάσσω . Ζεύς οὗτος καί γράφω · ἐπεῖδον , ὅτε καταφρονέω , ἵνα μανθάνω ἐντεῦθεν , ὅσος σαυτοῦ ἀποστερέω καλός . ἀλλά