joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0229.2
αἰώνιον κληρονομήσω ; εἶπὼν ὁ Χριστὸς αὐτῷ τὰς ἄλλας ἐντολὰς , κατέλιξεν εἰς τὴν τοῦ πλησίου ἀγάπην . Καὶ τάχα ἔρει τις τῶν ἀκούοντων , κατὰ τὸν πλούσιον ἐκείνον , ὅτι Καὶ ἡμεῖς ταῦτα ἐφυλάξαμεθα · οὐδὲ γὰρ ἐκλέψαμεν , οὐκ ἐφονεύσαμεν , οὐκ ἐμοιχεύσαμεν . Ἄλλ’ οὐ δῆπον καὶ τοῦτο εἰπεῖν δύνασθαι , ὅτι ἠγάπησας τὸν πλησίον , ὡς ἀγαπήσαι ἑαυτό . Ἡ γὰρ ἐδάσχησέ τις , ἢ ἐκακηγόρησεν , [ 235 ] ἢ οὐκ ἡμυνεν ἀδίκου · μένω , ἢ οὐ μετέδωκε τῶν ὄντων , οὐδ’ ἠγάπησε ἄ . Νῦν δὲ οὐ τοῦτο μόνον ἐπέταξεν ὁ Χριστός , ἀλλὰ καὶ ἔτερον . Ποῖον δὲ τοῦτο ; Πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα , φησί , καὶ δὸς πτωχοῖς , καὶ δεῦρὸ ἀκολούθει μοι · τὴν διὰ τῶν ἔργων μίμησιν λέγων ἀκολουθίαν . Τί τοίνυν ἔνευθεν μαθάνομεν ; Πρῶτον μὲν , ὅτι τὴν μὲ πάντα ἄγεται ταῦτα οὐκ ἐνὶ τῶν πρωτείων ἐπιτυχεῖν τῶν ἐν τῇ λήξει ἐκείνῃ . Μετὰ γὰρ τὸ εἰπεῖν αὐτὸν , ὅτι Πάντα ἐποίησα , ὡς καταλειμμένῳ μεγάλῳ τινὸς εἰς τελείαν εὐδοκιμῆσιν , λέγει · Εἰ δέλεις τέλειος εἶναι , πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα , καὶ δὸς πτωχοῖς , καὶ δεῦρὸ ἀκολούθει μοι . Πρῶτον μὲν οὖν τοῦτο ἐστι μαθεῖν · δεύτερον δέ , ὅτι καὶ αὐτὸν ἐκεῖνον διλήγειν εἰκὴ κομπάζοντα . Ὁ γὰρ ἐν περιουσίᾳ τοσαύτῃ ζῶν , καὶ τοὺς ἄλλους περιορίων ἐν πενίᾳ , πῶς ἂν τὸν πλησίον ἠγάπησεν ; Οὐ τοίνυν οὐδὲ ἐκεῖνο ἀληθῶς εἶπεν . Ἄλλ’ ἡμεῖς κάκεινο καὶ ταῦτα ποιῶμεν , καὶ σπουδάζωμεν τὰ ὄντα κενῶσαι , καὶ τὸν οὐρανὸν πρᾶσθαι . Εἰ γὰρ ὑπὲρ ἀξιωματὸς τις βιωτικοῦ δὴν πολλάκις τὴν οὐσίαν ἐπένδυμεν , ἀξιώματός τοῦ μέλλοντος ἐνταῦθα μένειν . οὐδὲ πολὺν ὁ παραμένοντος χρόνον ( πολλοὶ γὰρ καὶ πρὸ πολλοῦ τῆς τελευτῆς ταύτην ἀπεδύσαντο τὴν ἀρχήν , ἔτεροὶ δὲ διὰ ταύτην ἐξημώθησαν καὶ τὴν ζωὴν αὐτὴν πολλάκις · ἀλλ’ ὅμως καὶ ταῦτα εἰδότες , πάντα κενοῦσι ὑπὲρ αὐτῆς ) · εἰ τοίνυν ὑπὲρ ταύτης τοσαῦτα ποιοῦσιν , ὑπὲρ τῆς μενούσης ἐκείνης , καὶ ἀναφαίρετου , τί γένοιτ’ ἂν ἡμῶν ἀθλιώτερον , μηδὲ ὀλίγα προτεμένους , μηδὲ ταῦτα παρεχόντων ἄ καὶ μικρὸν ὀστερον δντες ἐνταῦθα ἄ αφήσομεν ; Ποίας οὖν ταῦτα οὐκ ἂν εἴη μανίας , ὅπερ ἄκοντες ἀφαιρούμεθα , ταῦτα παρὸν ἐκόντας δούναι καὶ μεθ’ ἑαυτῶν λαβεῖν μὴ βουληθῆναι ; Ἄλλ’ εἰ μὲν ἐπὶ θανάτῳ τις ἤγετο , εἶτα προύκειτο πάντα τὰ ὄντα προέμενον ἀπαλλαγῆναι , καὶ χάριν ἐν τῷ πράγματι ἐνομιζόμεν · νῦν δὲ παρὸν τὴν ἐπὶ γένναν ἀγομένους ὅδον , τὰ ἡμῖν δόντας ἐλευθερωθῆναι , αἰρούμεθα καὶ κολάζεσθαι καὶ κατέχειν εἰκὴ καὶ μὴ ἡμέτερα , ὥστε τὰ ἡμέτερα προθεῖναι . Τίνα οὖν ἔχομεν ἀπολογίαν ; ποίαν συγγνώμην , οὕτως εὐκόλου τετμημένης ἡμῖν ὁδοῦ πρὸς ζωὴν , κατὰ χρησιμὸν φερόμενοι , καὶ τὴν ἀκαρπον βαδίζοντες ὅδον , καὶ τῶν ἐνταῦθα καὶ τῶν ἐκεῖ πάντων ἑαυτοὺς ἀποστεροῦντες , παρὸν ἀμφότερα καρπώσασθαι μετὰ ἀδείας ; Ἄλλ’ εἰ καὶ μὴ πρότερον , κἂν νῦν γοῦν ἀνεγνώχωμεν , καὶ ἡμῶν ἔτι γενομένου τὰ παρόντα · διαθώμεν εἰς δέον , ἵνα καὶ τὰ μέλλοντα μετ’ εὐκολίας λάβωμεν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἡ δόξα , ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἄμήν .
Lemmas: αἰώνιος κληρονομέω ; εἶπον ὁ Χριστός αὐτός ὁ ἄλλος ἐντολή , καθελίσσω εἰς ὁ ὁ πλησίος ἀγάπη . καί τάχα ἔρομαι τις ὁ ἀκούω , κατά ὁ πλούσιος ἐκεῖνος , ὅτι καί ἐγώ οὗτος φυλάσσω · οὐδέ γάρ κλέπτω , οὐ φονεύω , οὐ μοιχεύω . ἄλλος οὖον δῆπον καί οὗτος εἶπον δύναμαι , ὅτι ἀγαπάω ὁ πλησίος , ὡς ἀγαπάω ἑαυτοῦ . ὁ γάρ ἐδάσχησέ τις , ἢ κακηγορέω , [ 235 ] ἢ οὐ ἀμύνω ἄδικος · μένω , ἢ οὖον μεταδίδωμι ὁ εἰμί , οὐδέ ἀγαπάω ὅς . νῦν δέ οὖον οὗτος μόνος ἐπιτάσσω ὁ Χριστός , ἀλλά καί ἕτερος . Ποῖον δέ οὗτος ; πωλέω σύ ὁ ὑπάρχω , φημί , καί δίδωμι πτωχός , καί δεῦρο ἀκολουθέω ἐγώ · ὁ διά ὁ ἔργον μίμησις λέγω ἀκολουθία . τις τοίνυν νεύω μανθάνω ; Πρῶτος μέν , ὅτι ὁ ἐγώ πᾶς ἄγω οὗτος οὐ ἐν ὁ πρωτεῖος ἐπιτυγχάνω ὁ ἐν ὁ λήγω ἐκεῖνος . μετά γάρ ὁ εἶπον αὐτός , ὅτι Πάν ποιέω , ὡς καταλείπω μέγας τις εἰς τέλειος εὐδοκίμησις , λέγω · εἰμί δέλη τέλειος εἰμί , πωλέω σύ ὁ ὑπάρχω , καί δίδωμι πτωχός , καί δεῦρο ἀκολουθέω ἐγώ . Πρῶτος μέν οὖν οὗτος εἰμί μανθάνω · δύο δέ , ὅτι καί αὐτός ἐκεῖνος διληγω εἰκῇ κομπάζω . ὁ γάρ ἐν περιουσία τοσοῦτος ζῶ , καί ὁ ἄλλος περιορία ἐν πενία , πῶς εἄν ὁ πλησίος ἀγαπάω ; οὖον τοίνυν οὐδέ ἐκεῖνος ἀληθής εἶπον . ἄλλος ἐγώ ἐκεῖνος καί οὗτος ποιέω , καί σπουδάζω ὁ εἰμί κενόω , καί ὁ οὐρανός πίμπρημι . εἰμί γάρ ὑπέρ ἀξίωμα τις βιωτικός δήν πολλάκις ὁ οὐσία ἐπενδύνω , ἀξίωμα ὁ μέλλω ἐνταῦθα μένω . οὐδέ πολύς ὁ παραμένω χρόνος ( πολύς γάρ καί πρό πολύς ὁ τελευτή οὗτος ἀποδύω ὁ ἀρχή , ἕτερος δέ διά οὗτος ἐξαμόω καί ὁ ζωή αὐτός πολλάκις · ἀλλά ὅμως καί οὗτος οἶδα , πᾶς κενόω ὑπέρ αὐτός ) · εἰμί τοίνυν ὑπέρ οὗτος τοσοῦτος ποιέω , ὑπέρ ὁ Μένων ἐκεῖνος , καί αναφαίρετος , τίς γίγνομαι εἄν ἐγώ ἄθλιος , μηδέ ὀλίγος προτείνω , μηδέ οὗτος παρέχω ὅς καί μικρός ὀστερον δντες ἐνταῦθα ὅς ἀφίημι ; Ποίας οὖν οὗτος οὐ εἄν εἰμί μανία , ὅσπερ ἄκων ἀφαιρέω , οὗτος πάρειμι ἑκών δίδωμι καί μετά ἑαυτοῦ λαμβάνω μή βούλομαι ; ἄλλος εἰμί μέν ἐπί θάνατος τις ἄγω , εἶτα πρόκειμαι πᾶς ὁ εἰμί προΐημι ἀπαλλάσσω , καί χάρις ἐν ὁ πρᾶγμα νομίζω · νῦν δέ πάρειμι ὁ ἐπί γέννα ἄγω ὀδούς , ὁ ἐγώ δίδωμι ἐλευθερόω , αἱρέω καί κολάζω καί καταχέω εἰκῇ καί μή ἡμέτερος , ὥστε ὁ ἡμέτερος προτίθημι . τίς οὖν ἔχω ἀπολογία ; ποῖος συγγνώμη , οὕτως εὔκολος τέμνω ἐγώ ὁδός πρός ζωή , κατά χρήσιμος φέρω , καί ὁ ἄκαρπος βαδίζω ὀδούς , καί ὁ ἐνταῦθα καί ὁ ἐκεῖ πᾶς ἑαυτοῦ ἀποστερέω , πάρειμι ἀμφότερος καρπόω μετά ἄδεια ; ἄλλος εἰμί καί μή πρότερος , κἀν νῦν γοῦν ἀναγιγνώσκω , καί ἐγώ ἔτι γίγνομαι ὁ πάρειμι · διαθέω εἰς δήω , ἵνα καί ὁ μέλλω μετά εὐκολία λαμβάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ὁ δόξα , ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .