joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0414.2
γ . Ἐπεὶ οὖν μέγα καὶ ἀκαταγώνιστον ἡ ἀγάπη , καὶ οὐκ ἔστι ῥῆμα φίλον , ἐπιδειξόμεθα διὰ τῶν ἔργων αὐτήν . Αὐτὸς ἐχθροὺς ὄντας κατέλλαξεν , ἡμεῖς φίλοι γεγόντες μεινούμεν · αὐτὸς ἤρεσά , ἡμεῖς · κἂν ἀκολουθήσωμεν · αὐτὸς οὐκ εἰς οἰκεῖον χέρας ἤγαγέ ( ἀνενδεῖς γὰρ ἐστιν ) , ἡμεῖς · κἂν εἰς τὸ συμφέρον ἡμῖν · αὐτὸς ἐχθροὺς ὄντας ἐφιλῆσεν , ἡμεῖς · κἂν φίλον ὄντα ἀγαπήσωμεν · ὡς νῦν γε τὰ ἐναντία ποιοῦμεν . Καὶ · ἐκάστην γὰρ ἡμέραν βλασφημεῖται δι’ ἡμᾶς ὁ Θεός , διὰ τὰς ἀρπαγὰς , διὰ τὰς πλεονεξίας . Καὶ τάχα τὸς ὑμῶν ἴσως ἐρεῖ ; Καὶ · ἐκάστην ἡμέραν περὶ πλεονεξίας διαλέγη . Εἰσε καὶ καθ’ ἐκάστην νύκτα ἐν τῷ τοῦτο εἰπεῖν ! εἰδε καὶ ἐν ἀγορᾷ παρακολουθούσα , καὶ ἐπὶ τῆς τραπέζης ! εἰδε καὶ γυναῖκας , καὶ φίλους , καὶ παῖδας , καὶ οἰκέτας , καὶ γεωργούς , καὶ γείτονας , καὶ αὐτὸ τὸ ἕδαφος , καὶ τοὺς τοῖχους τὴν δυνατὴν ταύτην ἀεὶ ῥηγνύναι τὴν φωνήν , ἵνα κἂν μικρὸν οὕτως ἐνδύωκαμεν ! Τὴν γὰρ οἰκουμένην κατέλαδὲν ἅπασαν τοῦτὶ τὸ νόσημα , καὶ τὰς πάντων κατέχει ψυχὰς , καὶ πολλὰ τοῦ μαμωνᾶ τῇ τυραννίδι . Ὑπὸ Χριστοῦ ἐλυτρώθημεν , καὶ τῷ χρυσίῳ δουλεύομεν . Ἐτέρου τὴν δεσποτεῖαν ἀνακηρύττομεν , καὶ ἑτέρῳ πειθόμεθα · καὶ ὅπερ ἀν ἐπιτάξῃ , μετὰ προθυμίας ὑπακούομεν , καὶ γένος , καὶ φιλίαν , καὶ φύσιν , καὶ νόμους , καὶ πάντα ἠγωνίσασμεν δι’ ἐκεῖνον . Οὐδεὶς ἀναβλέπει εἰς τὸν οὐρανόν , οὐδεὶς ἐννοεῖ τὰ μέλλοντα . Ἄλλ’ ἔσται καιρός , ὅτε οὐδὲ τῶν λόγων τούτων ἔσται κέρδος · ἄ . Ἐν γὰρ τῷ ἀθῷ , φησίν , τὶς ἐξομολογήσεταί σοι ; Ποθεινὸν τὸ χρυσίον , καὶ πολλὴν παρέχει τὴν τρυφὴν ἡμῖν , καὶ τιμίους εἶναι ποιεῖ · ἀλλ’ οὐχ οὕτως , ὡς ὁ οὐρανός . Τὸν γὰρ πλουτοῦντα καὶ ἀποστρέφοντα πολλοὶ καὶ μισοῦσι · τὸν δὲ ἐν ἀρετῇ ζῶντα αἰδοῦνται καὶ τιμῶσιν . Ἄλλὰ καταγελᾶται ὁ πέννης , κλινέναρτος ἢ , φησίν . Ἄλλ’ οὐ παρὰ τοῖς ἀνθρώποις , ἀλλὰ παρὰ τοῖς ἀγγέλοις · διόπερ οὐδὲ ἐπιστρέφεσθαι χρή . [ Εἰδ ] Οὐδὲ γάρ , εἰ κατεμικυθόντων μένδνοι , καὶ κατἐχραγον κολοιοί , οἱ δὲ σοφοὶ πάντες ἐπὶ τῶν ἀρέντες τοῦτο τὸ θέατρον , πρὸς τὰς τῶν λόγων κραυγὰς εἴδομεν ἄν . Καὶ γὰρ ὁμοῖοι · κολοιῶν , καὶ ὧν χειροῦς
Lemmas: γ . ἐπεί οὖν μέγας καί ἀκαταγώνιστος ὁ ἀγάπη , καί οὐ εἰμί ῥῆμα φίλος , ἐπιδείκνυμι διά ὁ ἔργον αὐτός . αὐτός ἐχθρός εἰμί καταλλάσσω , ἐγώ φίλος γίγνομαι μένω · αὐτός ἀρέσκω , ἐγώ · κἀν ἀκολουθέω · αὐτός οὐ εἰς οἰκέω χείρ ἄγω ( ἀναδέω γάρ εἰμί ) , ἐγώ · κἀν εἰς ὁ συμφέρω ἐγώ · αὐτός ἐχθρός εἰμί φιλέω , ἐγώ · κἀν φίλος εἰμί ἀγαπάω · ὡς νῦν γε ὁ ἐναντίος ποιέω . καί · ἕκαστος γάρ ἡμέρα βλασφημέω διά ἐγώ ὁ Θεός , διά ὁ ἁρπάγη , διά ὁ πλεονεξία . καί τάχα τός σύ ἴσως εἴρω ; καί · ἕκαστος ἡμέρα περί πλεονεξία διαλέγω . ἵζω καί κατά ἕκαστος νύξ ἐν ὁ οὗτος εἶπον ! ὁράω καί ἐν ἀγορά παρακολουθώ , καί ἐπί ὁ τράπεζα ! ὁράω καί γυνή , καί φίλος , καί παῖς , καί οἰκέτης , καί γεωργός , καί γείτων , καί αὐτός ὁ ἔδαφος , καί ὁ τοῖχος ὁ δυνατός οὗτος ἀεί ῥήγνυμι ὁ φωνή , ἵνα κἀν μικρός οὕτως ἐνδύω ! ὁ γάρ οἰκέω καταλέγω ἅπας τοῦτος ὁ νόσημα , καί ὁ πᾶς κατέχω ψυχή , καί πολύς ὁ μαμωνᾶς ὁ τυραννίς . ὑπό Χριστός λυτρόω , καί ὁ χρυσίον δουλεύω . ἔτερον ὁ δεσποτεία ἀνακηρύσσω , καί ἕτερος πείθω · καί ὅσπερ εἰς ἐπιτάσσω , μετά προθυμία ὑπακούω , καί γένος , καί φίλιος , καί φύσις , καί νόμος , καί πᾶς ἀγωνίζομαι διά ἐκεῖνος . οὐδείς ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός , οὐδείς ἐννοέω ὁ μέλλω . ἄλλος εἰμί καιρός , ὅτε οὐδέ ὁ λόγος οὗτος εἰμί κέρδος · ὅς . ἐν γάρ ὁ Ἄθως , φημί , τις ἐξομολογέω σύ ; Ποθεινός ὁ χρυσίον , καί πολύς παρέχω ὁ τρυφή ἐγώ , καί τίμιος εἰμί ποιέω · ἀλλά οὐ οὕτως , ὡς ὁ οὐρανός . ὁ γάρ πλουτέω καί ἀποστρέφω πολύς καί μισέω · ὁ δέ ἐν ἀρετή ζῶ αἰδέομαι καί τιμάω . ἀλλά καταγελάω ὁ Πέννης , κλινέναρτος ἢ , φημί . ἄλλος οὖον παρά ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά παρά ὁ ἄγγελος · διόπερ οὐδέ ἐπιστρέφω χρή . [ Έιδ ] οὐδέ γάρ , εἰμί κατεμικευθω μένδνοι , καί κατἐχραγον κολοιός , ὁ δέ σοφός πᾶς ἐπί ὁ ἀείρω οὗτος ὁ θέατρον , πρός ὁ ὁ λόγος κραυγή ὁράω ἄν . καί γάρ ὅμοιος · κολοιός , καί ὅς χείρων