joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0301.4
Ὦρᾶς ὅτι τὸ , Οὐ δύνασθε , τὸ μὴ θέλειν λέγει ; Ὅτι Ἀβραάμ τοῦτο οὐκ ἐποίησεν . Ἀλλὰ τίνα ἐστὶν αὐτοῦ τὰ ἔργα ; Τὸ ἡμερον , τὸ πεισθῆναι . Ὡμεῖς δὲ ἐξ ἐναντίας ἵστασθε , ἀπηνεῖς ὄντες καὶ ὡμοί . Πόθεν δὲ αὐτοὺς ἐπηλθεν ἐπὶ τὸν Θεὸν καταφυγεῖν ; Ἀναίσιος αὐτοὺς ἐθεῖσε τοῦ Ἀβραάμ . Βουλόμενοι οὖν τοῦτο διαφυγεῖν , ἐπὶ τὸ μεῖζον ἀνέβησαν . Ἐπειδὴ γὰρ ἀναίδεος φόνων , ὡς περ ἀπολύσειν τινὰ ποιούμενοι ὅτι τὸν Θεὸν ἐκδικουσι , τοῦτο λέγουσι . Δείκνυσιν οὖν ὅτι τοῦτο αὐτὸ ἐναντιούμενον ἐστὶ τῷ Θεῷ . Τὸ δὲ , Ἐξῆλθον , δείκνυσιν αὐτὸν ἐκείνῳ ὄντα . Ἐξῆλθον φησίν , τὴν πρὸς ἡμᾶς ἀφίξιν αἰνιττόμενος . Ἐπειδὴ δὲ εἰκὸς ἦν αὐτοὺς εἰπεῖν , ὅτι Σένα τινὰ λέγεις καὶ καινὰ ε , [ 320 ] παρὰ τοῦ Θεοῦ φησίν ἤκειν . Εἰκῶς οὖν οὐκ ἀκούετε αὐτῶν , φησίν , ἐκ τοῦ διαβόλου ὄντες . Τίνος γὰρ ἐνεκεν ἀναιρεῖτε ; τὶ ἔχοντες ἐγχαλεῖσαι ; Εἰ μὴ τοῦτο ἐστι , διὰ τοῦτο οὐ πιστεύετέ μοι ; Οὕτως οὖν αὐτοὺς ὄντας · ἐκ τοῦ διαβόλου ἀπὸ τοῦ ψεύδους καὶ τοῦ φόνου διέζας , ἐξεῖς καὶ ἀλλοτρίους ὄντας τοῦ Ἀβραάμ καὶ τοῦ Θεοῦ , ἀπὸ τε τοῦ μετεῖν τὸν οὐδὲν τοῖς ἔργοις , ἀπὸ τε τοῦ μὴ ἀκοῦσαι τὸν λόγον αὐτοῦ . Καὶ δείκνυσιν ἄνω καὶ κάτω , ὅτι οὐτὰ ἀνθεῖδες ἦν , οὔτε διὰ τοῦτο οὐκ ἐπίστευον , ἀλλ’ ὅτι ἀλλοτριοι ἦσαν τοῦ Θεοῦ . Ὁ γὰρ ἀμαρτίαν μὴ ποιησάμενος , ὁ λέγων ἐαυτὸν ἤκειν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ , καὶ ἐκεῖθεν ἀπεσταλμένος , ὁ τὴν ἀλήθειαν λαλῶν , καὶ οὕτω τὴν ἀλήθειαν λαλῶν , ὡς πάντας πρὸς ἐλεγχον προσκαλεῖσθαι , εἰτα μὴ πιστευόμενος , εὐλόγως ὅτι διὰ τὸ σαρκικὸς ἐκεῖνοι εἶναι οὐ πιστεύεται . Οὐδὲ γὰρ , οὐδὲ ταπεινὴν ψυχὴν ποιεῖ ἀμαρτήματα . Διὰ τοῦτο φησίν . Ἐκἄνθρωποι γεγένησθε ταῖς ἀκοαῖς ὑμῶν . Ὅταν γὰρ τῶν ἐν τῇ τῇ καταφρονεῖν μὴ δυνατὴ τις , πῶς ὑπὲρ τῶν ἐν οὐρανοῖς φιλοσοφήσει ποτέ ;
Lemmas: Ὥρα ὅτι ὁ , οὖον δύναμαι , ὁ μή ἐθέλω λέγω ; ὅτι2 Ἀβραάμ οὗτος οὐ ποιέω . ἀλλά τίς εἰμί αὐτός ὁ ἔργον ; ὁ ἥμερος , ὁ πείθω . ὠμῶ δέ ἐκ ἐναντίος ἵστημι , ἀπηνής εἰμί καί ὠμός . πόθεν δέ αὐτός ἐπέρχομαι ἐπί ὁ θεός καταφεύγω ; ἀναίσιος αὐτός ἐθίζω ὁ Ἀβραάμ . βούλομαι οὖν οὗτος διαφεύγω , ἐπί ὁ μείζων ἀναβαίνω . ἐπεί γάρ ἀναιδής φόνος , ὡς περ ἀπολύω τις ποιέω ὅτι ὁ θεός ἐκδικέω , οὗτος λέγω . δείκνυμι οὖν ὅτι οὗτος αὐτός ἐναντιόομαι εἰμί ὁ Θεός . ὁ δέ , ἐξέρχομαι , δείκνυμι αὐτός ἐκεῖνος εἰμί . ἐξέρχομαι φημί , ὁ πρός ἐγώ ἄφιξις αἰνίσσομαι . ἐπεί δέ εἰκός εἰμί αὐτός εἶπον , ὅτι Σένα τις λέγω καί καινός ε , [ 320 ] παρά ὁ Θεός φημί ἥκω . ἵημι οὖν οὐ ἀκούω αὐτός , φημί , ἐκ ὁ διάβολος εἰμί . τίς γάρ ἕνεκα ἀναιρέω ; τίς ἔχω ἐγχαλάω ; εἰμί μή οὗτος εἰμί , διά οὗτος οὖον πιστεύω ἐγώ ; οὕτως οὖν αὐτός εἰμί · ἐκ ὁ διάβολος ἀπό ὁ ψεῦδος καί ὁ φόνος διαζῶ , ἐξίημι καί ἀλλότριος εἰμί ὁ Ἀβραάμ καί ὁ Θεός , ἀπό τε ὁ μέτειμι ὁ οὐδείς ὁ ἔργον , ἀπό τε ὁ μή ἀκούω ὁ λόγος αὐτός . καί δείκνυμι ἄνω καί κάτω , ὅτι οὐτάω ἀνθεῖδες εἰμί , οὔτε διά οὗτος οὐ πιστεύω , ἀλλά ὅτι ἀλλότριος εἰμί ὁ Θεός . ὁ γάρ ἁμαρτία μή ποιέω , ὁ λέγω ἑαυτοῦ ἥκω ἀπό ὁ Θεός , καί ἐκεῖθεν ἀποστέλλω , ὁ ὁ ἀλήθεια λαλέω , καί οὗτος ὁ ἀλήθεια λαλέω , ὡς πᾶς πρός ἐλέγχω προσκαλέω , εἶτα μή πιστεύω , εὔλογος ὅτι διά ὁ σαρκικός ἐκεῖνος εἰμί οὖον πιστεύω . οὐδέ γάρ , οὐδέ ταπεινός ψυχή ποιέω ἁμάρτημα . Ζεύς οὗτος φημί . Ἐκἄνθρωποι γίγνομαι ὁ ἀκοή σύ . ὅταν γάρ ὁ ἐν ὁ ὁ καταφρονέω μή δυνατός τις , πῶς ὑπέρ ὁ ἐν οὐρανός φιλοσοφέω ποτός ;