joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0041.1
ὑπὲρ τούτων εἰπεῖν , εἰς τοσοῦτον ταύτης ἐξηνέχθη τῆς παραίνεσεως . Σύγγνωτε οὖν τῆς μακρηγορίας ἡμῖν . Καὶ γὰρ δέδοικα , καὶ σφόδρα δέδοικα , μὴποτε ἀδυνεστέρα ἡμῖν αὕτη γένηται ἡ σπουδή · ὡς εἰ γε ἐλάβρομεν ὑπὲρ αὐτῆς , οὐδὲν ἂν διελύτοιν τούτων ὁμῖν νῦν · ἰκανὴ γὰρ αὕτη πάντα ὁμῖν ἐξευμερίσαι τὰ πράγματα . Ἄρα δὲ λοιπὸν ἐπὶ τὰ προκείμενα τῆμρον ἰέναι , ὡςπε μὴ κακῶς ἄντας ἡμᾶς προσβάλλειν τοὺς ἀγῶνας . Ἀγῶνες γὰρ ἡμῖν πρόκεινται πρὸς τοὺς τῆς ἀληθείας ἐχθρούς , πρὸς τοὺς πάντα μηχανωμένους , ὥστε καθελειν τὴν δόξαν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ , μᾶλλον δὲ τὴν ἐαυτῶν . Ἡ μὲν γὰρ μένει διαπαντὸς , οἱ δὲπερ ἐστιν , οὐδὲν παρὰ τῆς βλασφημοῦ γλώττῆς ἐλαττουμένη · ἐκεῖνοι δὲ , ὃν φασὶ προσκυνεῖν , καθελειν σπουδάζοντες , τὰ πρόσωπα αὐτῶν ἀτμίαις πληροῦσι καὶ κολάσεως τὴν ψυχήν . Τίνα οὖν ἐστιν ἂ φασιν , ἡμῶν ταῦτα λεγόντων , ἐκεῖνοι ; Ὅτι τοῦ , Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος . οὐ τὸ αἴδιον δεῖξυναι ἀπλῶς · καὶ γὰρ καὶ περὶ οὐρανοῦ τοῦτο καὶ περὶ γῆς · ἐλέγξῃ . Ὦ τῆς ἀναῖσχυνίας καὶ τῆς ἀνευλαβείας τῆς πολλῆς . Περί Θεοῦ σοι διαλέγομαι , καὶ σὺ μοι τὴν γῆν φέρεις εἰς μέσον , καὶ τοὺς ἀπὸ τῆς γῆς ἀνθρώπους ; Οὐκοῦν ἐπισῆλθὶ Υἱὸς Θεοῦ ὁ Χριστὸς λέγεται καὶ Θεός , καὶ ὁ ἄνθρωπος ; ὡς Θεοῦ λέγεται καὶ θεός ( Ἐγὼ γὰρ εἶπα , Θεοὶ ἐστε , φησὶ , καὶ νιοὶ Ὑψίστου πάντες ) , φιλονεικῆσαι τῷ Μωγογεῖν τῆς υἱότητος , καὶ οὐδὲν φήσεις ; αὐτὸν ἔχειν κατὰ τοῦτο σου πλῆν ; Οὐδαμῶς , φησὶ . Καὶ μὴν τοῦτο ποιεῖς , κἂν μὴ τῷ λόγῳ λέγῃς . Πῶς ; Ὅτι καὶ σὺ χάριτι φῆς τῆς υἱοθεσίας μετελήφεναι καὶ αὐτὸν οὐτω · τῷ γὰρ μὴ φύσει λέγειν αὐτὸν υἱὸν οὐδὲν ἑτερον ἢ χάριτι εἶναι τοῦτο κατασκευάζεις . Πλὴν ἀλλ' ὁμῶν καὶ τὰς μαρτυρίας , ὅς παράγουνσιν ἡμῖν . Ἐν ἀρχῇ , φησίν , ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν . Ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος . Καί , Ἥρ ἄνθρωπος ἐξ Ἀρμαθαὶμ Σιφά . Ταῦτά ἐστιν ἡ νομίζουσιν εἶναι ἀρχαί . Καὶ ἐστιν ἰσχυρά · ἀλλ' εἰς τὸ δεῖξαι τὴν παρ' ἡμῶν λεγομένην ὁρθότητα τῶν δογμάτων · πρὸς δὲ τὸ στήσαι τὴν βλασφημίαν αὐτῶν ἀσθενεστέρα τῶν ἀπάντων . Τί γὰρ , εἰπὲ μοι , κοινὸν ἔχει πρὸς τὸ , Ἐποίησεν , τὸ , Ἥν ; τί δὲ ὁ Θεὸς πρὸς τὸν ἄνθρωπον ; Τί τὰ δμιχτα μυνύεις , καὶ συγχεῖς τὰ διαιρούμενα , καὶ τὰ ἄνω τὰ κάτω ποιεῖς ; Ἐνταῦθα γὰρ τὸ , Ἥν , οὐ δεῖξυναι τὸ αἴδιον μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ , Ἐν ἀρχῇ ἦν , καὶ τὸ , Ὁ Λόγος ἦν . Ὦσπερ οὖν τῶ , ὅταν μὲν περὶ ἀνθρώπου λέγεται , τὸν ἐνεστῶτα χρόνον δηλοῖ μόνον · ὅταν δὲ περὶ Θεοῦ , τὸ αἴδιον δεῖξυναι · [ 19 ] οὕτω ε καὶ τὸ , Ἥν , περὶ μὲν τῆς ἡμετέρας λεγομένου φύσεως , τὸν παρελθόντα σημαίνει χρόνον ἡμῖν , καὶ αὐτὸν τοῦτον πεπρατωμένον · ὅταν δὲ περὶ Θεοῦ , τὸ αἴδιον ἂ φωνᾷ . Ἥκει μὲν οὖν ἀκούσαντα γῆν , καὶ ἀκούσαντα ἄνθρωπον , μηδὲν πλῆν ὑποπτεῦσαι περὶ αὐτῶν , ὧν τῇ φύσει τῇ γεννητῇ προσῆκε νοεῖν ἑ . Τὸ γὰρ γεννώμενον , ὅτι ἂν ἦ , χρόνῳ ἢ αἰῶνι γέγονεν · ὁ δὲ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ οὐ χρόνῳ μόνον , ἀλλὰ καὶ αἰώνων πάντων ἄνωτερος . Δημιουργὸς γὰρ αὐτῶν ἐστι καὶ ποιητὴς · Δι' οὗ γὰρ , φησὶ , καὶ τοὺς αἰῶνας ἐποίησεν . Ὁ δὲ ποιητὴς πρὸ τῶν ποιημάτων πάντως ἐστιν . Ἐπειδὴ δὲ οὕτως ἀναλισθητοὶ τινὲς εἰσιν , ὡς καὶ μετὰ ταῦτα μεῖζόν τι περὶ αὐτῶν τῆς ἀξίας ὑπονοεῖν , τῷ , Ἐποίησεν , ῥήματι , καὶ τῷ , Ἄνθρωπος ἦν , προκαταλαμβάνει τὴν διάνοιαν τοῦ ἀχροατοῦ , καὶ πᾶσαν ἀναῖσχυνίαν ἐκκόπτει . Ἵδὼν
Lemmas: ὑπέρ οὗτος εἶπον , εἰς τοσοῦτος οὗτος ἐκφέρω ὁ παραίνεσις . συγγιγνώσκω οὖν ὁ μακρηγορία ἐγώ . καί γάρ δείδω , καί σφόδρα δείδω , μήποτε ἀδυνεστέρα ἐγώ οὗτος γίγνομαι ὁ σπουδή · ὡς εἰμί γε λαμβάνω ὑπέρ αὐτός , οὐδείς εἄν διέρχομαι οὗτος ὁμός νῦν · ἱκανός γάρ οὗτος πᾶς ὁμός εξευμεριζω ὁ πρᾶγμα . ἄρας δέ λοιπός ἐπί ὁ πρόκειμαι τῆμρον εἶμι , ὁράω μή κακῶς ἀντάω ἐγώ προσβάλλω ὁ ἀγών . Ἀγών γάρ ἐγώ πρόκειμαι πρός ὁ ὁ ἀλήθεια ἐχθρός , πρός ὁ πᾶς μηχανάομαι , ὥστε καθαιρέω ὁ δόξα ὁ υἱός ὁ Θεός , μᾶλλον δέ ὁ ἑαυτοῦ . ὁ μέν γάρ μένω διαπαντός , ὁ δέ εἰμί , οὐδείς παρά ὁ βλασφημέω γλῶσσα ἐλασσόω · ἐκεῖνος δέ , ὅς φημί προσκυνέω , καθαιρέω σπουδάζω , ὁ πρόσωπον αὐτός ατμιος πληρόω καί κόλασις ὁ Ψυχή . τίς οὖν εἰμί ὅς φημί , ἐγώ οὗτος λέγω , ἐκεῖνος ; ὅτι2 ὁ , ἐν ἀρχή εἰμί ὁ Λόγος . οὖον ὁ ἀΐδιος δείκνυμι ἀπλόος · καί γάρ καί περί οὐρανός οὗτος καί περί γῆ · ἐλέγχω . ὦ ὁ ἀναῖσχυνίας καί ὁ ανευλάβεια ὁ πολύς . Περί Θεός σύ διαλέγω , καί σύ ἐγώ ὁ γῆ φέρω εἰς μέσος , καί ὁ ἀπό ὁ γῆ ἄνθρωπος ; οὐκοῦν ἐπισῆλθὶ υἱός Θεός ὁ Χριστός λέγω καί Θεός , καί ὁ ἄνθρωπος ; ὡς Θεός λέγω καί θεός ( ἐγώ γάρ εἶπον , θεός εἰμί , φημί , καί νιοὶ ὕψιστος πᾶς ) , φιλονεικέω ὁ Μωγογεῖν ὁ υἱότης , καί οὐδείς φημί ; αὐτός ἔχω κατά οὗτος σύ Πλῆν ; οὐδαμός , φημί . καί μήv οὗτος ποιέω , κἀν μή ὁ λόγος λέγω . Πῶς ; ὅτι2 καί σύ χάρις φημί ὁ υἱοθεσία μεταλαμβάνω καί αὐτός οὗτος · ὁ γάρ μή φύσις λέγω αὐτός υἱός οὐδείς ἕτερος ἢ χάρις εἰμί οὗτος κατασκευάζω . πλήν ἀλλά ὁμός καί ὁ μαρτυρία , ὅς παράγω ἐγώ . ἐν ἀρχή , φημί , ποιέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ . ὁ δέ γῆ εἰμί ἀόρατος καί ἀκατασκεύαστος . καί , Ἔαρ ἄνθρωπος ἐκ Ἀρμαθαίμ Σιφά . ταῦτα εἰμί ὁ νομίζω εἰμί ἀρχή . καί εἰμί ἰσχυρός · ἀλλά εἰς ὁ δείκνυμι ὁ παρά ἐγώ λέγω ορθότητα ὁ δόγμα · πρός δέ ὁ ἵστημι ὁ βλασφημία αὐτός ἀσθενής ὁ ἀπαντάω . τις γάρ , εἶπον ἐγώ , κοινός ἔχω πρός ὁ , ποιέω , ὁ , ὅς ; τίς δέ ὁ θεός πρός ὁ ἄνθρωπος ; τις ὁ δμιχτα μυνύεις , καί συγχέω ὁ διαιρέω , καί ὁ ἄνω ὁ κάτω ποιέω ; ἐνταῦθα γάρ ὁ , ὅς , οὖον δείκνυμι ὁ ἀΐδιος μόνος , ἀλλά καί ὁ , ἐν ἀρχή εἰμί , καί ὁ , ὁ Λόγος εἰμί . ὥσπερ οὖν ὁ , ὅταν μέν περί ἄνθρωπος λέγω , ὁ ἐνίστημι χρόνος δηλόω μόνος · ὅταν δέ περί Θεός , ὁ ἀΐδιος δείκνυμι · [ 19 ] οὗτος ε καί ὁ , ὅς , περί μέν ὁ ἡμέτερος λέγω φύσις , ὁ παρέρχομαι σημαίνω χρόνος ἐγώ , καί αὐτός οὗτος πεπρατωμένον · ὅταν δέ περί Θεός , ὁ ἀΐδιος ὅς φωνή . ἥκω μέν οὖν ἀκούω γῆ , καί ἀκούω ἄνθρωπος , μηδείς Πλῆν ὑποπτεύω περί αὐτός , ὅς ὁ φύσις ὁ γεννητής προσήκω νοέω ὅς . ὁ γάρ γεννάω , ὅτι εἄν εἰμί , χρόνος ἢ αἰών γίγνομαι · ὁ δέ υἱός ὁ Θεός οὖον χρόνος μόνος , ἀλλά καί αἰών πᾶς ἀνώτερος . Δημιουργός γάρ αὐτός εἰμί καί ποιητής · διά ὅς γάρ , φημί , καί ὁ αἰών ποιέω . ὁ δέ ποιητής πρό ὁ ποίημα πάντως εἰμί . ἐπεί δέ οὕτως ἀναλισθητοὶ τις εἰμί , ὡς καί μετά οὗτος μέγας τίς περί αὐτός ὁ ἄξιος ὑπονοέω , ὁ , ποιέω , ῥῆμα , καί ὁ , Ἄνθρωπος εἰμί , προκαταλαμβάνω ὁ διάνοια ὁ αχροαατος , καί πᾶς ἀναῖσχυνίαν ἐκκόπτω . ὁράω