joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0133.3
ἀγαθὴ καὶ πιστή . Εἰ δὲ τὴν Μαρίαν οὐδὲν ὑψελεί χωρίς τῆς κατὰ ψυχὴν ἀρετῆς , τὸ γεννηθῆναι παρ᾽ αὐτῆς τὸν Χριστὸν πολλῷ μᾶλλον ἡμᾶς χῶν πατέρα , χῶν ἀδελφόν , χῶν παιδὰ ἐκμυεν ἐνάρσετον καὶ γενναῖον , αὐτοὶ δὲ πέρδω ὡμεν τῆς ἀρετῆς τῆς ἐκείνου , οὐδὲν τοῦτο ὑψελείας δυνησεται . Ἀδελφοὶ γὰρ , φησὶν ὁ Δαυὶδ , οὐ λυτροῦνται , λυτροῦνται ἄνθρωπος ; Ἐν οὐδενὶ γὰρ ἐτέρῳ , ἀλλ᾽ ἐν μόνους τοῖς οἰκείοις κατορθοῦνται μετὰ τὸν τοῦ Θεοῦ χάριν τὰς ἐλπίδας τῆς σωτηρίας ἔχειν δεῖ . Ἐπεὶ εἰ τοῦτο ἐμελεν ὑψελείας καθ᾽ ἑαυτὸ τὴν παρθένον , ὑψελήσεν ἔαν καὶ Ἰουδαίους ( συγγενεῖς γὰρ ἦν αὐτῶν κατὰ σάρκα ὁ Χριστός ) , ὑψελήσεν ἄν καὶ τὴν πόλιν ἐν ἧ ἐτέχθη , ὑψελήσεν ἄν καὶ τοὺς ἀδελφούς . Νῦν δὲ καὶ οἱ ἀδελφοί , ἕως μὲν ἐαυτῶν ἠμέλουν , οὐδὲν αὐτοῖς τῆς συγγενείας ἀξίωμα ὑψελεί , ἀλλὰ μετὰ τοῦ λοιποῦ κατεγνωσκόντο κόσμου · τότε δὲ ἐθαυμάσθησαν , ὅτε ἀπὸ τῆς οἰκείας ἐλαμψαν ἀρετῆς . Ἀλλ᾽ ἡ πόλις καὶ ἔπειτα καὶ ἐνεπρήσθη , μηδὲν ἀπὸ τοῦτοῦ κερδήσασα · κατασφάχθησαν δὲ καὶ ἀπώλοντο σφόδρα ἐλεεινῶς καὶ οἱ κατὰ σάρκα συγγενεῖς , οὐδὲν ἀπὸ τῆς πρὸς αὐτὸν συγγενείας εἰς τὸ σωθῆναι κερδισάμενοι , ἐπειδὴ τὴν ἀπὸ τῆς ἀρετῆς προστασίαν οὐχ εἶχον . Πάντων δὲ μεῖζους ἀνεφάνησαν οἱ ἀπόστολοι , ἐπειδὴ τὸν ἀληθινὸν καὶ ζηλωτὸν τρόπον τὸν πρὸς αὐτὴν οἰκειώσεως μετέλθον , τὸν διὰ τῆς ὑπακοῆς . Κάντευθεν οὖν πανθαύμαζον , δτι πίστεως ἡμῖν πανταχοῦ χρειᾶ , καὶ βίου λαμπροῦς καὶ φαιδροῦ . Τοῦτο γὰρ ἡμᾶς μόνον διασωσαί δυνησεται . Ἐπειδὴ καὶ μέχρι πολλοῦ οἱ συγγενεῖς αὐτοῦ ἐθαυμάζοντο πανταχοῦ , οἱ καὶ Δεσπότουι πολλοῦντο · ἀλλ᾽ ὅμως αὐτῶν μὲν οὐδὲ τὰ ὀνόματα ἴσμεν , τῶν δὲ ἀποστόλων καὶ ὁ βίος καὶ τὰ ὀνόματα ἴδεσται πανταχοῦ . Μὴ τοίνυν μέγα φρονεῖντες ἐπὶ εὐγενείᾳ ἔχ κατὰ σάρκα , ἀλλὰ χῶν μυρίους ἔχμεν προγόνους θαυμαστούς , αὐτοὶ σπουδάσωμεν ὑπερβαλεῖναι τὰς ἐκείνων ἀρετάς , εἰδότες δτι οὐδὲν ἀπὸ τῆς ὑτέρων σπουδῆς εἰς τὴν μέλλουσαν κερδανούμεν χρείαν , ἀλλὰ καὶ τοῦτο κρίμα ἔσται σφοδρότερον . Ἀγαθῶν γὰρ ὄντες πατέρων , καὶ οἰκοθεν ἔχοντες τὸ ὑπόδειγμα , οὐδὲ οὕτω μειούμεθα τοὺς διδασκάλους . Ταῦτα δὲ λέγω νῦν , ἐπειδὴ ὁρῶ Ἑλλήνας πολλοῦ , ὅταν ἐπὶ τὴν πίστιν αὐτοὺς ἀγωμεν , καὶ παρακαλεῖν γενέσθαι Χριστιανούς , ἐπὶ τοὺς συγγενεῖς καὶ τοὺς προγόνους καταφεύγοντας καὶ τὴν οἰκίαν , καὶ λέγοντας · Πάντες οἱ προσήκοντες μοι καὶ ἐπιτιθέοι καὶ συνοικοῦντες , πιστοὶ Χριστιανοὶ τυγχάνουσι . Τί οὖν τοῦτο πρὸς σέ , ἀδελ καὶ ταλαιπώρε ; [ 125 ] Τοῦτο γὰρ σε μάλιστα ἀπολεῖ , ὅτι οὐδὲ τὸ πλήθος τῶν συνοικοῦντων αἰσθέσθαι πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἔδραμες . Πάλιν ἄλλοι τινες , πιστοὶ μὲν δντες , βίου δὲ ἡμελήμενοι ὁ τυγχάνοντες , παρακαλούμενοι πρὸς ἀρετήν , τὸ αὐτὸ τοῦτο προβάλλονται λέγοντες · Ὁ πατὴρ ὁ ἐμὸς , καὶ ὁ πάππος , καὶ ὁ ἐπίπαππος σφόδρα εὐσεβεῖς καὶ σπουδαῖοι ἐτύγχανον δντες . Ἀλλὰ τοῦτο δή σε κατακρίνει ἡ μάλιστα , δτι τοιούτων ὧν ἐγγονός , ἀνάξια τῆς οἰκείας ἐπράξας βίης . Ἀκούων γὰρ ὁ Προφήτης τί φησι πρὸς τοὺς Ἰουδαίους · Ἐδευλώσατε Ἰσραὴλ ἐν γυναικί , καὶ ἐν γυναικὶ ἐφυλάξατο · καὶ πάλιν ὁ Χριστός , Ἀβραὰμ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἠγαλλιάσατο ἵνα ἴδῃ τὴν ἡμέραν τὴν ἐμὴν · καὶ εἴδεν , καὶ ἔχάρη . Καὶ πανταχοῦ τὰ τῶν προγόνων κατορθώματα οὐ μόνον ἀντ᾽ ἐγκωμίων , ἀλλὰ καὶ ἀντὶ μελίνους αὐτοῖς προσ -
Lemmas: ἀγαθός καί πιστός . εἰμί δέ ὁ Μαρία οὐδείς ὑψελεί χωρίς ὁ κατά ψυχή ἀρετή , ὁ γεννάω παρά αὐτός ὁ Χριστός πολύς μᾶλλον ἐγώ χόω πατήρ , χόω ἀδελφός , χόω ἀρτί-παις ἐκμυέω ἐναίρω καί γενναῖος , αὐτός δέ πέρδω εἰμί ὁ ἀρετή ὁ ἐκεῖνος , οὐδείς οὗτος ὑψελείας δύναμαι . ἀδελφός γάρ , φημί ὁ Δαυίδ , οὖον λυτρόω , λυτρόω ἄνθρωπος ; ἐν οὐδείς γάρ ἔς , ἀλλά ἐν μόνος ὁ οἰκέω κατορθόω μετά ὁ ὁ Θεός χάρις ὁ ἐλπίς ὁ σωτηρία ἔχω δεῖ . ἐπεί εἰμί οὗτος μέλω ὑψελείας κατά ἑαυτοῦ ὁ παρθένος , ὑψελήσεν ἐάω καί Ἰουδαῖος ( συγγενής γάρ εἰμί αὐτός κατά σάρξ ὁ Χριστός ) , ὑψελήσεν ἄν καί ὁ πόλις ἐν ἧ τίκτω , ὑψελήσεν ἄν καί ὁ ἀδελφός . νῦν δέ καί ὁ ἀδελφός , ἠώς μέν ἑαυτοῦ ἀμελέω , οὐδείς αὐτός ὁ συγγένεια ἀξίωμα ὑψελεί , ἀλλά μετά ὁ λοιπός καταγιγνώσκω κόσμος · τότε δέ θαυμάζω , ὅτε ἀπό ὁ οἰκεῖος λάμπω ἀρετή . ἀλλά ὁ πόλις καί ἔπειτα καί ἐμπίμπρημι , μηδείς ἀπό οὗτος κερδαίνω · κατασφάζω δέ καί ἀπόλλυμι σφόδρα ἐλεεινός καί ὁ κατά σάρξ συγγενής , οὐδείς ἀπό ὁ πρός αὐτός συγγένεια εἰς ὁ σῴζω κερδίζω , ἐπεί ὁ ἀπό ὁ ἀρετή προστασία οὐ ἔχω . Πάντων δέ μείζων ἀναφαίνω ὁ ἀπόστολος , ἐπεί ὁ ἀληθινός καί ζηλωτός τρόπος ὁ πρός αὐτός οἰκείωσις μετέρχομαι , ὁ διά ὁ ὑπακοή . Κάντευθεν οὖν πανθαυμαστος , δ πίστις ἐγώ πανταχοῦ χρεία , καί βίος Λαμπροῦς καί φαιδρός . οὗτος γάρ ἐγώ μόνος διασῴζω δύναμαι . ἐπεί καί μέχρι πολύς ὁ συγγενής αὐτός θαυμάζω πανταχοῦ , ὁ καί Δεσπότης πολλοῦντο · ἀλλά ὅμως αὐτός μέν οὐδέ ὁ ὄνομα οἶδα , ὁ δέ ἀπόστολος καί ὁ βίος καί ὁ ὄνομα ὁράω πανταχοῦ . μή τοίνυν μέγας φρονέω ἐπί εὐγένεια ἔχω κατά σάρξ , ἀλλά χόω μυρίος ἔχω πρόγονος θαυμαστός , αὐτός σπουδάζω ὑπερβάλλω ὁ ἐκεῖνος ἀρετή , οἶδα δ οὐδείς ἀπό ὁ ὑτέρων σπουδή εἰς ὁ μέλλω κερδαίνω χρεία , ἀλλά καί οὗτος κρίμα εἰμί σφοδρός . ἀγαθός γάρ εἰμί πατήρ , καί οἴκοθεν ἔχω ὁ ὑπόδειγμα , οὐδέ οὗτος μειόω ὁ διδάσκαλος . οὗτος δέ λέγω νῦν , ἐπεί ὁράω Ἕλλην πολύς , ὅταν ἐπί ὁ πίστις αὐτός ἄγω , καί παρακαλέω γίγνομαι Χριστιανός , ἐπί ὁ συγγενής καί ὁ πρόγονος καταφεύγω καί ὁ οἰκίον , καί λέγω · πάνετες ὁ προσήκω ἐγώ καί ἐπιτίθέω καί συνοικέω , πιστός Χριστιανός τυγχάνω . τις οὖν οὗτος πρός σός , ἀδελ καί ταλαίπωρος ; [ 125 ] οὗτος γάρ σύ μάλιστα ἀπόλλυμι , ὅτι οὐδέ ὁ πλήθος ὁ συνοικέω αἰσθάνομαι πρός ὁ ἀλήθεια τρέχω . πάλιν ἄλλος τις , πιστός μέν δντες , βίος δέ αμελημένος ὁ τυγχάνω , παρακαλέω πρός ἀρετή , ὁ αὐτός οὗτος προβάλλω λέγω · ὁ πατήρ ὁ ἐμός , καί ὁ πάππος , καί ὁ ἐπίπαππος σφόδρα εὐσεβής καί σπουδαῖος τυγχάνω δντες . ἀλλά οὗτος δή σύ κατακρίνω ὁ μάλιστα , δ τοιοῦτος ὅς εγγονός , ἀνάξιος ὁ οἰκεῖος πράσσω βίαιος . ἀκούω γάρ ὁ Προφήτης τίς φημί πρός ὁ Ἰουδαῖος · Ἐδευλώσατε Ἰσραήλ ἐν γυνή , καί ἐν γυνή φυλάσσω · καί πάλιν ὁ Χριστός , Ἀβραάμ ὁ πατήρ σύ ἀγαλλιάω ἵνα ὁράω ὁ ἡμέρα ὁ ἐμός · καί ὁράω , καί χαίρω . καί πανταχοῦ ὁ ὁ πρόγονος κατόρθωμα οὖον μόνος ἀντί ἐγκώμιον , ἀλλά καί ἀντί μέλινος αὐτός προς -