joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0121.1
περὶ δεῖλης , καὶ μεσημβρίαν , καὶ ἑσπέραν δὲ αὐτὴν συνεδρεῦδοιμ εἰκῇ , καὶ τόπους εἰς τοῦτο ἀπετάξαμεν · τῶν δὲ θείων δογμάτων ἄπαξ ἢ δις τῆς ἑβδομάδος ἀκούοντες , ναντιούμεν , διαχορεῖς γινόμεθα . Τί οὖν τὸ αἴτιον ; Κακῶς διαχειόμεθα τὴν ψυχὴν . Τὸ ἐπιθυμητικὸν αὐτῆς τὸ περὶ ταῦτα καὶ ὀρεκτικὸν ἐξελύσαμεν ἅπαν . Διὰ τοῦτο οὐκ ἐρώμεθα πρὸς τὴν τῆς πνευματικῆς τροφῆς δρεῖν . Μέγα δὲ καὶ τοῦτο μετὰ τῶν ὅλων ἀρρώστιας τεκμήριον , τὸ μὴ πεινῆν , μηδὲ διψῆν , ἀλλὰ δυσαρέστως πρὸς ἀμφοτέρᾳ ἔχειν . Εἰ δὲ ἐπὶ σωμάτων τοῦτο συμβαίνοι , νοσήματος χαλεποῦ τεκμήριον καὶ ἀρρώστιας ποιητικόν · πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τῆς ψυχῆς . Πῶς οὖν αὐτὴν ἀναπνευστικὴν καὶ ἐκλυμένην ἀναρρώσαι δυνησόμεθα ; τί ποιούσες , φησί , καὶ τί λέγοντες ; Ἀποδμενοι τῶν λόγων τῶν θείων , προφητικῶν , ἀποστολικῶν , εὐαγγελικῶν , καὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων . Τότε γὰρ εἰσόμεθα , ὅτι πολλῷ βέλτιον ταῦτα σιειῖσθαι , ἢ τὰς ἀκαθάρτους τροφὰς · οὕτω γὰρ χρὴ τὰς ἀκαίρους φλυαρίας καὶ συνδόους καλεῖν . Τί γὰρ ἄμεινον , εἰτέ μοι , περὶ τῶν κατὰ τὴν ἀγορὰν , περὶ τῶν ἐν τοῖς δικαστηρίοις , περὶ τῶν ἐν τῇ στρατιᾷ διαλέγεσθαι , ἢ περὶ τῶν ἐν οὐρανοῖς καὶ περὶ τῶν μετὰ τὴν ἀντείδειν ἀποθύναν ; Τί βέλτιον , περὶ τοῦ γείτονος λαλεῖν καὶ τῶν τοῦ γείτονος πραγμάτων , καὶ τὰ ἀλλότρια πολυπραγμονεῖν , ἢ τὰ τῶν ἀγγέλων καὶ τὰ ἡμῖν αὐτοῖς διαφερόμενα ἀναζητεῖν ; Τὰ μὲν γὰρ τοῦ γείτονος , οὐ πάντως σά · τὰ δὲ τῶν οὐρανῶν , σά . Ἄλλ' ἐνεπί , φησίν , ἄπαξ εἰπόντα ταῦτα , πληρώσαι τὸ πᾶν . Τί δὲ περὶ τῶν διαλέξεως μᾶτην καὶ εἰκῇ , οὐκ ἔννοεῖς τοῦτο , ἀλλὰ πάντα τὸν βίον εἰς τοῦτο καταναλισκοντες , τὴν ὑπόθεσιν τὴν περὶ τούτων οὐδέποτε κατεδύπαθησατε ; Καὶ οὕτω λέγω τὰ πολλῷ τούτων φορτικώτερα . Οἱ μὲν γὰρ ἐπεικτέστατοι , ταῦτα πρὸς ἀλλήλους διαλέγονται · οἱ δὲ βαθυτάτατοι καὶ μᾶλλον ἡμελημένοι , μίμους καὶ ὀρχητὰς καὶ ἡνὸχους ἐν τοῖς αὐτῶν περιφέρουσι λόγοις , τὴν ἀκοὴν μολύνοντες , τὴν ψυχὴν διαφθείροντες , τὴν ψυχὴν ἐδδαχέχοντες τοῦτοις τὴς διηγήσεως , ἅπαν κακίας εἶδος εἰς τὴν ἑσυχὴν διάνοιαν διὰ ταύτας εἰσάγοντες τῆς διαλέξεως . Ἄμα γὰρ ἐφρόντατο ἡ
Lemmas: περί δείλη , καί μεσημβρία , καί ἑσπέρα δέ αὐτός συνεδρεύω εἰκῇ , καί τόπος εἰς οὗτος ἀποτάσσω · ὁ δέ θεῖον δόγμα ἅπαξ ἢ δις ὁ ἑβδομάς ἀκούω , ναντιουμην , διαχορεω γίγνομαι . τις οὖν ὁ αἴτιος ; Κακῶς διαχέω ὁ ψυχή . ὁ ἐπιθυμητικός αὐτός ὁ περί οὗτος καί ὀρεκτικός ἐκλύω ἅπας . Ζεύς οὗτος οὐ ἔραμαι πρός ὁ ὁ πνευματικός τροφή δράω . Μέγης δέ καί οὗτος μετά ὁ ὅλος αρρώστια τεκμήριον , ὁ μή πεινάω , μηδέ διψάω , ἀλλά δυσαρέστως πρός ἀμφότερος ἔχω . εἰμί δέ ἐπί σῶμα οὗτος συμβαίνω , νόσημα χαλεπός τεκμήριον καί αρρώστια ποιητικός · πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ Ψυχή . Πῶς οὖν αὐτός ἀναπνευστικός καί ἐκλύω ἀναρρώννυμι δύναμαι ; τίς ποιώ , φημί , καί τίς λέγω ; Ἀποδμενοι ὁ λόγος ὁ θεῖον , προφητικός , ἀποστολικός , εὐαγγελικός , καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω . τότε γάρ εἶμι , ὅτι πολύς ἀγαθός οὗτος σιειιεπομαι , ἢ ὁ ἀκάθαρτος τροφή · οὗτος γάρ χρή ὁ ἄκαιρος φλυαρία καί σύνδος καλέω . τις γάρ ἀγαθός , εἴτε ἐγώ , περί ὁ κατά ὁ ἀγορά , περί ὁ ἐν ὁ δικαστήριον , περί ὁ ἐν ὁ στρατιά διαλέγω , ἢ περί ὁ ἐν οὐρανός καί περί ὁ μετά ὁ ἀντιδίδωμι ἀποθνῄσκω ; τις ἀγαθός , περί ὁ γείτων λαλέω καί ὁ ὁ γείτων πρᾶγμα , καί ὁ ἀλλότριος πολυπραγμονέω , ἢ ὁ ὁ ἄγγελος καί ὁ ἐγώ αὐτός διαφέρω ἀναζητέω ; ὁ μέν γάρ ὁ γείτων , οὖον πάντως σός · ὁ δέ ὁ οὐρανός , σός . ἄλλος ἐνέπω , φημί , ἅπαξ εἶπον οὗτος , πληρόω ὁ πᾶς . τις δέ περί ὁ διάλεξις μάτην καί εἰκῇ , οὐ ἐννοέω οὗτος , ἀλλά πᾶς ὁ βίος εἰς οὗτος καταναλίσκω , ὁ ὑπόθεσις ὁ περί οὗτος οὐδέποτε κατεδύπαθησατε ; καί οὗτος λέγω ὁ πολύς οὗτος φορτικός . ὁ μέν γάρ ἐπεικτέστατοι , οὗτος πρός ἀλλήλων διαλέγω · ὁ δέ βαθύς καί μᾶλλον αμελημένος , μῖμος καί ὀρχητάω καί ἔνοχος ἐν ὁ αὐτός περιφέρω λόγος , ὁ ἀκοή μολύνω , ὁ ψυχή διαφθείρω , ὁ ψυχή ἐδδαχέχοντες οὗτος σής διήγησις , ἅπας κακία εἶδος εἰς ὁ ἑσυχὴν διάνοια διά οὗτος εἰσάγω ὁ διάλεξις . Ἄμη γάρ ἐφρόντατο ὁ