joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0173.4
α' . Δεινὸν δὲ τῆς δόξης ἔργον . Δεινὸν καὶ πολλῶν γέμον κακῶν · ὀκανῶν τὴς ἐστι δυσανόσπαστος , καὶ ὀτριόν ἀπίθασσον , καὶ πολυκέφαλον , κατὰ τῶν τρεφόντων αὐτὸ ἐπικοιδομενον . Καθάπερ γὰρ ὁ σκύλης , ἐὰ μὴλα ἀφ᾽ ὧν τρέχεται διατρώγῃ , καὶ ὁ ἴξ τῶν σιδηρῶν δέων πρᾶξει δαπανᾷ , καὶ οἱ σῖτες τὰ ἔρια · οὕτω καὶ ἡ κενοδοξία τὴν τρέφουσαν αὐτὴν ἀπολλύει ψυχήν . Διὰ πολλῆς ἡμῖν δεῖ τῆς σπουδῆς , ὥστε ἀφανίσαι τὸ πᾶθος . Ὅρα γοῦν καὶ ἐνταῦθα ὅσα ἐπάθει τοὺς μαθητὰς τοῦτο πάσχοντος ὁ Ἰωάννης , καὶ μάλισ αὐτοῦ καταπραΰνει . Μετὰ γὰρ τῶν ἐμπροσθεν εἰρημένων , καὶ ἕτερος αὐτοὺς ἐπανελθεῖ λόγοις . Ποιοὶ δὴ τούτοις ; Ὁ ἀναὼθεν ἐρχόμενος , λέγων , ἐπάνω πάντων ἐστίν · ὁ ἐκ τῆς γῆς ὤν , ἐκ τῆς γῆς ἐστι , καὶ ἐκ τῆς γῆς λαλεῖ . Ἐπεὶδ᾽ , φησι , τὴν ἐμὴν ἄνω καὶ κάτω περιστρέφετε βιατρίαν , καὶ ταύτην με ἀξιοπιστότερον εἶναι φατε , ἐκεῖνο ὑμᾶς ἀναγκαῖον εἰδέναι , ὡς οὐκ ἐνὶ τῶν ἐκ τῶν οὐρανῶν ἔρχεσθαι , ἀλλ᾽ ἐπιστον ἀπὸ τοῦ τὴν γῆν οἰκοῦντος γενέσθαι . Τὸ δέ , Ἐκάνω πάντων , τί ποτὲ ἐστι , καὶ τί ἐ βούλεται δηλοῦν ; Τοῦτό ἐστι . Δεῖξυσι γὰρ διὰ τούτου , ὅτι οὐδὲν δεῖται , ἀλλ᾽ ἀρχὼν ἐστὶν αὐτὸς ἑαυτῷ , καὶ ὅτι πάντων μειζῶν ἀσυχρήτως . Ἐκ τῆς γῆς δὲ δυναι καὶ λαλοῦντα ἑαυτὸν λέγει , οὐχ ἕξ οἰκείας διανοίας ἐφθύνγετο , ἀλλ᾽ ὡςπερ ὁ Χριστὸς εἶπεν · Εἰ τὰ ἐπίγεια εἴπον ὑμῖν , καὶ οὐ πιστεύετε · τὸ βαπτισμα οὐτὼν καλῶν , οὐχ ἐπειδὴ ἐπίγειον ἦν , ἀλλ᾽ ἐπειδὴ πρὸς τὸν ἀπόρρητον αὐτοῦ γέννησιν παραβάλλει τὸ εἰρημένον · οὕτω καὶ ἐνταῦθα ἐκ τῆς γῆς λαλεῖν ἑαυτὸν ὁ Ἰωάννης εἶπε , πρὸς τὴν τοῦ Χριστοῦ διδασκαλίαν τὰ αὐτοῦ παραβάλλων . Οὐδὲν γὰρ ἄλλο δηλοῖ τὸ Ἐκ τῆς γῆς λαλεῖν , ἢ ὅτι μικρὰ καὶ ταπεινὰ καὶ εὐτελῆ τοῖς ἐκείνου παραβαλλόμενα τὰ ἐμὰ , καὶ τοιαῦτα , ὅσα εἴκως γῆνιν δέσασθαι φσίν . Παρὰ γὰρ ἐκείνην Πάντες οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας ἀπεκρύθην . Ὅτι δὲ οἱ περὶ λογισμῶν ἀνθρωπίων λέγει , δῆλον ἐκθεῖν . Ὁ ἐκ τῆς γῆς ὤν , φησίν , ἐκ τῆς γῆς ἐστι . Καίτοι γε οὐκ ἐκ τῆς γῆς ἦν αὐτὸ τὸ πᾶν , ἀλλὰ τὰ κυριώτερα οὐράνια · καὶ γὰρ ψυχὴν εἶχε , καὶ πνεύματος μετεῖχεν οὐχ ἐκ τῆς γῆς . Πῶς οὖν ἀπὸ τῆς γῆς αὐτὸς εἶναι λέγει ; Οὐδὲν
Lemmas: ὅς . δεινός δέ ὁ δόξα ἔργον . δεινός καί πολύς γέμω κακός · ὄχανον σής εἰμί δυσανόσπαστος , καί ὀτριόν ἀπειθέω , καί πολυκέφαλος , κατά ὁ τρέφω αὐτός επικοοραω . καθά γάρ ὁ σκύλλω , ἔα μῆλον ἀπό ὅς τρέχω διατρώγω , καί ὁ ἴξ ὁ σιδήρεος δήω πρᾶξις δαπανάω , καί ὁ παρανηνέω ὁ ἔριον · οὗτος καί ὁ κενοδοξία ὁ τρέφω αὐτός ἀπόλλυμι Ψυχή . Ζεύς πολύς ἐγώ δεῖ ὁ σπουδή , ὥστε ἀφανίζω ὁ πάθος . Ὅρας γοῦν καί ἐνταῦθα ὅσος πάθος ὁ μαθητής οὗτος πάσχω ὁ Ἰωάννης , καί Μάλις αὐτός καταπραύνω . μετά γάρ ὁ ἔμπροσθεν εἴρω , καί ἕτερος αὐτός επανέρχομαι λόγος . ποιός δή οὗτος ; ὁ ἀνατίθημι ἐρχόμενος , λέγω , ἐπάνω πᾶς εἰμί · ὁ ἐκ ὁ γῆ εἰμί , ἐκ ὁ γῆ εἰμί , καί ἐκ ὁ γῆ λαλέω . ἐπειδή , φημί , ὁ ἐμός ἄνω καί κάτω περιστρέφω βιατρίαν , καί οὗτος ἐγώ ἀξιόπιστος εἰμί φημί , ἐκεῖνος σύ ἀναγκαῖος οἶδα , ὡς οὐ ἐν ὁ ἐκ ὁ οὐρανός ἔρχομαι , ἀλλά πιστός ἀπό ὁ ὁ γῆ οἰκέω γίγνομαι . ὁ δέ , καίνω πᾶς , τίς ποτέ εἰμί , καί τίς εἰ βούλομαι δηλόω ; οὗτος εἰμί . δειξυσις γάρ διά οὗτος , ὅτι οὐδείς δήω , ἀλλά ἀρχή εἰμί αὐτός ἑαυτοῦ , καί ὅτι πᾶς μείζων ἀσυχρήτως . ἐκ ὁ γῆ δέ δύο καί λαλέω ἑαυτοῦ λέγω , οὐ ἕξ οἰκεῖος διάνοια ἐφθύνγετο , ἀλλά ὡς ὁ Χριστός εἶπον · εἰμί ὁ ἐπίγειος εἶπον σύ , καί οὖον πιστεύω · ὁ βάπτισμα οὐτάω καλός , οὐ ἐπεί ἐπίγειος εἰμί , ἀλλά ἐπεί πρός ὁ ἀπόρρητος αὐτός γέννησις παραβάλλω ὁ εἴρω · οὗτος καί ἐνταῦθα ἐκ ὁ γῆ λαλέω ἑαυτοῦ ὁ Ἰωάννης εἶπον , πρός ὁ ὁ Χριστός διδασκαλία ὁ αὐτός παραβάλλω . οὐδείς γάρ ἄλλος δηλόω ὁ ἐκ ὁ γῆ λαλέω , ἢ ὅτι μικρός καί ταπεινός καί εὐτελής ὁ ἐκεῖνος παραβάλλω ὁ ἐμός , καί τοιοῦτος , ὅσος ἵημι γῆνιν ἐσθίω φίς . παρά γάρ ἐκεῖνος πάνετες ὁ θησαυρός ὁ σοφία ἀποκρύπτω . ὅτι2 δέ ὁ περί λογισμός Ἀνθρωπίων λέγω , δῆλος ἐκθέω . ὁ ἐκ ὁ γῆ εἰμί , φημί , ἐκ ὁ γῆ εἰμί . καίτοι γε οὐ ἐκ ὁ γῆ εἰμί αὐτός ὁ πᾶς , ἀλλά ὁ κύριος οὐράνιος · καί γάρ ψυχή ἔχω , καί πνεῦμα μετέχω οὐ ἐκ ὁ γῆ . Πῶς οὖν ἀπό ὁ γῆ αὐτός εἰμί λέγω ; οὐδείς