joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0325.3
τὰς Γραφάς · τοῦτο γὰρ ἐστὶ τὸ , Μὴ διὰ τῆς θύρας . Ἐνταῦθα δὲ καὶ τοὺς πρὸ αὐτοῦ ἀντίκειται , καὶ τοὺς μετ’ αὐτὸν ἐπομένους · τὸν τε Ἀνελιψιν καὶ τοὺς ψευδοχριστούς · τὸν τε Ἵουδαν καὶ Θεῦδαν , καὶ εἰ τινες ἕτεροι τοιούτοι γεγόνασιν . Εἰκῶς δὲ ὕβριν τὰς Γραφὰς ἐκάλεισιν . Αὐταὶ γὰρ ἡμᾶς προσάγουσι τῷ Θεῷ , καὶ τὴν θεογνωσίαν ἀνοίγουσιν · αὐταὶ πρόβατα ποιοῦσιν , αὐταὶ φυλάττουσι , καὶ τοὺς λύκους οὐκ ἀφίσιν ἐπεισελθεῖν . Καθάπερ γὰρ τις θύρα ἀσφαλής , οὕτως ἀποκλείει τοὺς αἱρετικοὺς τὴν εἴσοδον , ἐν ἀσφαλεία καθιστῶσα ἡμᾶς περὶ ὧν οὐ βουλόμεθα πάντων , καὶ οὐχ ὧσα πλανᾶσθαι . Κἄν μὴ παραλύσωμεν αὐτήν , οὐκ ἐσόμεθα εὐχερεῖς τοῖς ἐχθροῖς . Διὰ ταύτης καὶ τοὺς ποιμένας καὶ τοὺς οὐ ποιμένας εἰσμέθα ἐπανάσας · Τί δὲ ἐστιν , Εἰς τὴν αὐλήν ; Πρὸς τὰ πρόβατα καὶ τὴν ἐκείνων πρόνοιαν . Ὁ γὰρ μὴ κατὰ Γραφὰς χρώμενος , ἀλλὰ ἀναβαίνων ἄλλαχόθεν · τοῦτούστιν , ἐτέρων ἑαυτῷ καὶ μὴ νενομισμένην μένων ὁδόν · οὕτως κλέπτης ἐστίν . Ὅρᾳς ἀναθεῖν τῷ Πατρὶ [ 347 ] συμφωνοῦντα , τὴς Γραφὰς εἰς μέσον προφέρον · Διὰ τοῦτο καὶ τοῖς Ἵουδαίοις ἔλεγεν , Ἐρευνᾶτε τὰς Γραφάς · καὶ Μωϋσέα παρήγαγεν εἰς μέσον , καὶ μάρτυρα αὐτὸν ἐκάλεσε , καὶ τοὺς προφήτας πάντας . Πάντες γὰρ , φησίν , οἱ ἀποδυσάμενοι τῶν προφητῶν , ἤκουσι πρὸς με · καὶ , Εἰ ἐπιστεύετε Μωϋσεῖ , ἐπιστεύετε ἄρ ἐμοί . Ἐνταῦθα δὲ τὸ αὐτὸ μεταφορικῶς ἔθηκεν . Εἰπὼν δὲ , Ἀναβαίνων ἄλλαχόθεν , καὶ τοὺς γραμματεῖς ἠνέξατο , ὅτι ἐδίδασκον ἐντάλματα · διδασκαλίας ἀνθρώπων , καὶ τὸν νόμον παρέβησαν , ὅπερ οὐν καὶ αὐτὸς ὀνειδίζων ἔλεγεν · Οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν πλείει τὸν νόμον . Καὶ καλῶς εἶπεν , Ἀναβαίνων , οὐχ , Εἰσιών , ὅπερ ἐστὶ κλέπτου θρυγκόν ὑπερηφθῶσαι βουλομένου . καὶ ἐπικινδύνως πάντα πρᾶττοντος . Εἰδὲ πῶς ὑπέλαγε τὸν λόγον ; Σκοπεῖ καὶ τοῦ ποιμένος τὸ γνῶρισμα . Τί οὖν τοῦτο ἐστιν ; Ὁ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας , οὗτός ἐστιν ὁ ποιμὴν τῶν προβάτων . Τοῦτο ὁ θυρωρὸς ἀνοίγει , καὶ τῇ ζωῇ αὐτοῦ ἀκούει τὰ πρόβατα , καὶ τὰ ἴδια καλεῖ κατ’ ὄνομα , καὶ ὅταν ἐξάγῃ αὐτά , πορεύεται ἔμπροσθεν αὐτῶν . Ἔθηκε καὶ τοῦ ποιμένος καὶ τοῦ λυμέου τὰ δείγματα . Ἵδωμεν πάλιν πῶς αὐτοῖς ἐφήρμοσε τὰ ἔθη ; Τοῦτο , φησίν , ὁ θυρωρὸς ἀνοίγει . Ἐπέμεινε τῇ μεταφορᾷ , ὥστε ἐμφαντικώτερον ποιῆσαι τὸν λόγον . Εἰ δὲ κατὰ λέξιν ἐθέλοις τὴν παραβολὴν ἐξετάζειν , οὐδὲν κωλύει θυρωρὸν ἔνταῦθα νοεῖν τὸν Μωϋσέα . Ἐκεῖνος γὰρ ὁ τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ ἐμπιστευθεὶς · οὐ Καὶ τῇ ζωῇ αὐτοῦ ἀκούει τὰ πρόβατα , καὶ τὰ ἴδια καλεῖ κατ’ ὄνομα . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἄνω καὶ κάτω ἔλεγεν αὐτὸν ἀπατεῖναι εἶναι , καὶ τοῦτο ἐκ τῆς ἀπιστίας τῆς ἐκείνου ἐδεδαιούμ λέγοντες · Τίς τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτόν ; δείκνυσιν , ὅτι οὐχ αὐτὸν ἐκ τῆς ἐκείνου ἀπιστίας λυμεῖν καὶ πλάνον δὲ καλεῖν · ἀλλ’ αὐτοὺς ἐκ τοῦ μὴ προσέχειν αὐτῷ , καὶ τῆς τῶν προβάτων ἀκολούθως ἐκλαθῆναι τάξεως . Εἰ γὰρ ποιμένος ἐστι τὸ διὰ τῆς νενομισμένης εἰσιέναι θύρας , αὐτὸς δὲ εἰἦλθε διὰ ταύτης · οἱ μὲν ἀκολουθήσαντες ἀπαντες διναντ’ ἂν εἶναι πρόβατα · οἱ δὲ ἀποτραγέντες οὐ τὸν ποιμένα διεβάλον , ἀλλὰ τῶν προβάτων συγγενεῖς ἐξέβαλον ἑαυτούς . Εἰ δὲ λέγει προῦν τὴν θύραν ἑαυτὸν εἶναι , πάλιν οὐ χρὴ θορυδεῖσθαι . Καὶ γὰρ τὸ ποιμένα ἑαυτὸν λέγει , καὶ πρόβατον , καὶ διαφόρως τὰς οἰκονομίας πρᾷττει τὰς ἑαυτοῦ . Ὅταν γὰρ προἄγῃ ἡμᾶς τῷ Πατρὶ , θύραν ἑαυτὸν καλεῖ · ὅταν δὲ ἐπιμελῆται , ποιμένα . Ἵνα γὰρ μὴ τοῦτο ἔργον εἶναι νομίζῃ αὐτοῦ μόνον τὸ προσάγειν , λέγει καὶ ποιμέναι ἑαυτόν . Καὶ τὰ πρόβατα τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούει , καὶ καλεῖ τὰ ἴδια πρόβατα , καὶ ἐξάγει αὐτά , καὶ αὐτὸς ἔμπροσθεν αὐτῶν πορεύεται . Καὶ μὴν τοὺνάντων οἱ ποιμένες πούσιν , ὅτι πρὸν αὐτῶν
Lemmas: ὁ γραφή · οὗτος γάρ εἰμί ὁ , μή διά ὁ θύρα . ἐνταῦθα δέ καί ὁ πρό αὐτός ἀντίκειμαι , καί ὁ μετά αὐτός επόμενος · ὁ τε Ἀνελιψιν καί ὁ ψευδόχριστος · ὁ τε Ἰούδας καί Θεῦδα , καί εἰμί τις ἕτερος τοιοῦτος γίγνομαι . ἵημι δέ ὕβρις ὁ γραφή ἔκαλος . αὐτός γάρ ἐγώ προσάγω ὁ Θεός , καί ὁ θεογνωσία ἀνοίγω · αὐτός πρόβατον ποιέω , αὐτός φυλάσσω , καί ὁ λύκος οὐ ἄφις ἐπεισέρχομαι . καθά γάρ τις θύρα ἀσφαλής , οὕτως ἀποκλείω ὁ αἱρετικός ὁ εἴσοδος , ἐν ἀσφάλεια καθίστημι ἐγώ περί ὅς οὖον βούλομαι πᾶς , καί οὐ ὠθέω πλανάω . κἀν μή παραλύω αὐτός , οὐ εἰμί εὐχερής ὁ ἐχθρός . Ζεύς οὗτος καί ὁ ποιμήν καί ὁ οὖον ποιμήν ἕννυμι ἐπανίημι · τις δέ εἰμί , εἰς ὁ αὐλή ; πρός ὁ πρόβατον καί ὁ ἐκεῖνος πρόνοια . ὁ γάρ μή κατά γραφή χράω , ἀλλά ἀναβαίνω ἀλλάσσω · τοῦτος , ἕτερος ἑαυτοῦ καί μή νομίζω Μένων ὁδός · οὕτως κλέπτης εἰμί . ὁράω ἀναθέω ὁ πατήρ [ 347 ] συμφωνέω , σής γραφή εἰς μέσος προφέρω · Ζεύς οὗτος καί ὁ Ἰουδαῖος λέγω , ἐρευνάω ὁ γραφή · καί Μωϋσῆς παράγω εἰς μέσος , καί μάρτυς αὐτός καλέω , καί ὁ προφήτης πᾶς . πάνετες γάρ , φημί , ὁ ἀποδύω ὁ προφήτης , ἥκω πρός ἐγώ · καί , εἰμί πιστεύω Μωϋσῆς , πιστεύω ἄρα ἐγώ . ἐνταῦθα δέ ὁ αὐτός μεταφορικός τίθημι . εἶπον δέ , Ἀναβαίνων ἀλλάσσω , καί ὁ γραμματεύς ἀνέχω , ὅτι διδάσκω ἔνταλμα · διδασκαλία ἄνθρωπος , καί ὁ νόμος παραβαίνω , ὅσπερ ὀν καί αὐτός ὀνειδίζω λέγω · οὐδείς ἐκ σύ πλείω ὁ νόμος . καί καλῶς εἶπον , Ἀναβαίνων , οὐ , εἴσειμι , ὅσπερ εἰμί κλέπτης θριγκός ὑπεράπτω βούλομαι . καί ἐπικίνδυνος πᾶς πράσσω . ἀνάκλεις πῶς ὑπολήγω ὁ λόγος ; σκοπέω καί ὁ ποιμήν ὁ γνώρισμα . τις οὖν οὗτος εἰμί ; ὁ εἰσέρχομαι διά ὁ θύρα , οὗτος εἰμί ὁ ποιμήν ὁ πρόβατον . οὗτος ὁ θυρωρός ἀνοίγω , καί ὁ ζωή αὐτός ἀκούω ὁ πρόβατον , καί ὁ ἴδιος καλέω κατά ὄνομα , καί ὅταν ἐξάγω αὐτός , πορεύω ἔμπροσθεν αὐτός . τίθημι καί ὁ ποιμήν καί ὁ λύω ὁ δεῖγμα . ὁράω πάλιν πῶς αὐτός ἐφαρμόζω ὁ ἔθος ; οὗτος , φημί , ὁ θυρωρός ἀνοίγω . ἐπιμένω ὁ μεταφορά , ὥστε ἐμφαντικός ποιέω ὁ λόγος . εἰμί δέ κατά λέξις ἐθέλω ὁ παραβολή ἐξετάζω , οὐδείς κωλύω θυρωρός ἐνταῦθα νοέω ὁ Μωϋσῆς . ἐκεῖνος γάρ ὁ ὁ λόγιος ὁ Θεός εμπιστεύομαι · οὖον καί ὁ ζωή αὐτός ἀκούω ὁ πρόβατον , καί ὁ ἴδιος καλέω κατά ὄνομα . ἐπειδή γάρ ἄνω καί κάτω λέγω αὐτός ἀπατεῖναι εἰμί , καί οὗτος ἐκ ὁ ἀπιστία ὁ ἐκεῖνος ἐδεδαιούμ λέγω · Τῖς ὁ ἄρχω πιστεύω εἰς αὐτός ; δείκνυμι , ὅτι οὐ αὐτός ἐκ ὁ ἐκεῖνος ἀπιστία λύω καί πλάνος δέ καλέω · ἀλλά αὐτός ἐκ ὁ μή προσέχω αὐτός , καί ὁ ὁ πρόβατον ἀκόλουθος ἐκλανθάνω τάξις . εἰμί γάρ ποιμήν εἰμί ὁ διά ὁ νομίζω εἴσειμι θύρα , αὐτός δέ εἴλω διά οὗτος · ὁ μέν ἀκολουθέω ἅπας διναντ’ εἄν εἰμί πρόβατον · ὁ δέ ἀποτρώγω οὖον ὁ ποιμήν διαβάλλω , ἀλλά ὁ πρόβατον συγγενής ἐκβάλλω ἑαυτοῦ . εἰμί δέ λέγω προέρχομαι ὁ θύρα ἑαυτοῦ εἰμί , πάλιν οὖον χρή θορυδηω . καί γάρ ὁ ποιμήν ἑαυτοῦ λέγω , καί πρόβατον , καί διάφορος ὁ οἰκονομία πράσσω ὁ ἑαυτοῦ . ὅταν γάρ προάγω ἐγώ ὁ πατήρ , θύρα ἑαυτοῦ καλέω · ὅταν δέ ἐπιμελέομαι , ποιμήν . ἵνα γάρ μή οὗτος ἔργον εἰμί νομίζω αὐτός μόνος ὁ προσάγω , λέγω καί ποιέω ἑαυτοῦ . καί ὁ πρόβατον ὁ φωνή αὐτός ἀκούω , καί καλέω ὁ ἴδιος πρόβατον , καί ἐξάγω αὐτός , καί αὐτός ἔμπροσθεν αὐτός πορεύω . καί μήv τούνας ὁ ποιμήν πω , ὅτι πρόειμι αὐτός