joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0421.1
ἀπὸ τῆς ὑδρεως πληγὴν λαβῶν . Εἰ γὰρ τὸ ἐπαιτεῖν κατάραον ὑμεῖς τίθεσθε , τὸ αἰτοῦντα μὴ λαβεῖν , καὶ ὑβρισθέντα ἀπελθεῖν , οἴσετε πόσον χειμῶνα ἐργάζεται . Μέχρι τίνος τοῖς θηρίοις δοίκαμεν , καὶ τὴν φύσιν αὐτὴν διὰ τὴν πλεονεξίαν ἀγνοοῦμεν ; Πολλοὶ στενάζουσιν ἐπὶ τούτοις · ἀλλ’ οὐ βούλομαι νῦν , ἀλλὰ διαπαντὸς · τοῦτον ἔχειν τὸν ἕλεον . Ἐννοήσῃν μοι τὴν ἡμέραν ἐκείνην , ὅταν παραστατῶμεν τῷ θρόνῳ τοῦ Χριστοῦ · ὅταν παρακαλεῖμεν ἐλεηθῆναι , καὶ εἰς μέσον αὐτοὺς ἀγαγὼν ὁ Χριστὸς λέγῃ πρὸς ἡμᾶς , ὅτι Δι’ ἄρτον ἕνα καὶ ὀβολὸν ἕνα , τοσούτων ταῖς ψυχαῖς ταύταις ἐνειργάσασθε κλυδωνιον · τί ἐροῦμεν ; τί δὲ ἀπολογήσομεθα ; Ὅτι γὰρ καὶ εἰς μέσον αὐτοὺς ἄξει , ἀκούσον τί φησιν · Ἐγὼ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἐνὶ τούτων , οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε . Οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνοι λοιπὸν ἐροῦσι τί πρὸς ἡμᾶς · ἀλλ’ ὁ Θεὸς ὑπὲρ αὐτῶν ἡμῶν καθάψεται . Ἐπεὶ καὶ τὸν Λάζαρον ὁ πλούσιος εἶδε · καὶ ὁ μὲν Λάζαρος οὐδὲν πρὸς αὐτὸν εἶπεν , ὁ δὲ Ἀβραὰμ τὸν ὑπὲρ ἐκείνου λόγον ἐποιήσατο . Οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν πεντῶν ἔσται τῶν νῦν παρ’ ἡμῶν καταφρονουμένων . Οὐ γὰρ χειρας αὐτοὺς προτείνοντας σφόδρως ἐλεεῖν σχήματι , ἀλλ’ ἀναπαύσειν δυνας · ἡμεῖς δὲ τὸ ἐκείνων ληψόμεθα σχῆμα · καὶ εἶθε τὸ σχῆμα μὲνον , καὶ μὴ τὸ πολλὸν χαλεπώτερον , τιμωρίαν ! Οὐδὲ γὰρ ὁ πλούσιος ψυχὴν ἐπεθύμει χορτασθῆναι ἐκεί · ἀλλ’ ἀπετι , γανίζετο καὶ ἐκολάζετο χαλεπῶς , καὶ ἠκούσεν , ὅτι Ἀπέλαβες τὰ ἀγαθὰ σου ἐν τῇ ζωῇ σου , καὶ Λάζαρος τὰ κακά . Μὴ τοίνυν μέγα τι τὸν πλοῦτον νομίζωμεν . Οὕτως γὰρ ἐφόδιον ἡμῖν ἔσται χολάσεως , ἐὰν μὴ προσέχωμεν · ὥσπερ οὖν ἐὰν προσέχωμεν , καὶ ἡ πνεία προσθήκη γίνεται · καὶ τρυφὴς καὶ ἀναπαύσεως ἡμῖν . Καὶ γὰρ καὶ ἀμαρτήματα ἀποτίθεμεθα , ἂν εὐχαρίστως ταύτην φέρωμεν , καὶ πολλὴν παρὰ τῷ Θεῷ κτώμεθα τὴν παράθεσιν .
Lemmas: ἀπό ὁ ὑδρεύς πληγή λαβή . εἰμί γάρ ὁ ἐπαιτέω καταίρω σύ τίθημι , ὁ αἰτέω μή λαμβάνω , καί ὑβρίζω ἀπέρχομαι , φέρω πόσος χειμών ἐργάζομαι . μέχρι τίς ὁ θηρίον δοικαμνω , καί ὁ φύσις αὐτός διά ὁ πλεονεξία ἀγνοέω ; πολλός στενάζω ἐπί οὗτος · ἀλλά οὖον βούλομαι νῦν , ἀλλά διαπαντός · οὗτος ἔχω ὁ ἔλεος . Ἐννοήσῃν ἐγώ ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ὅταν παραστατέω ὁ θρόνος ὁ Χριστός · ὅταν παρακαλέω ἐλεέω , καί εἰς μέσος αὐτός ἄγω ὁ Χριστός λέγω πρός ἐγώ , ὅτι διά ἄρτος εἷς καί ὀβολός εἷς , τοσοῦτος ὁ Ψυχή οὗτος ἐνεργάζομαι κλυδώνιον · τίς εἴρω ; τίς δέ ἀπολογέομαι ; ὅτι2 γάρ καί εἰς μέσος αὐτός ἄγω , ἀκούω τίς φημί · ἐγώ ὅσος οὐ ποιέω ἐν οὗτος , οὐδέ ἐγώ ποιέω . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος λοιπός εἴρω τίς πρός ἐγώ · ἀλλά ὁ θεός ὑπέρ αὐτός ἐγώ καθάπτω . ἐπεί καί ὁ Λάζαρος ὁ πλούσιος ὁράω · καί ὁ μέν Λάζαρος οὐδείς πρός αὐτός εἶπον , ὁ δέ Ἀβραάμ ὁ ὑπέρ ἐκεῖνος λόγος ποιέω . οὕτως καί ἐπί ὁ πέντη εἰμί ὁ νῦν παρά ἐγώ καταφρονέω . οὖον γάρ χείρ αὐτός προτείνω σφοδρός ἐλεέω σχῆμα , ἀλλά ἀναπαύω δύο · ἐγώ δέ ὁ ἐκεῖνος λαμβάνω σχῆμα · καί εἴθε ὁ σχῆμα μένω , καί μή ὁ πολύς χαλεπός , τιμωρία ! οὐδέ γάρ ὁ πλούσιος ψυχή ἐπιθυμέω χορτάζω ἐκεῖ · ἀλλά ἀποτίνω , γανιζετος καί κολάζω χαλεπῶς , καί ἀκούω , ὅτι ἀπολαμβάνω ὁ ἀγαθός σύ ἐν ὁ ζωή σύ , καί Λάζαρος ὁ κακός . μή τοίνυν μέγας τίς ὁ πλοῦτος νομίζω . οὕτως γάρ ἐφόδιον ἐγώ εἰμί κόλασις , ἐάν μή προσέχω · ὥσπερ οὖν ἐάν προσέχω , καί ὁ πνέω προσθήκη γίγνομαι · καί τρυφή καί ἀνάπαυσις ἐγώ . καί γάρ καί ἁμάρτημα ἀποτίθημι , εἄν εὐχάριστος οὗτος φέρω , καί πολύς παρά ὁ Θεός κτείνω ὁ παράθεσις .