joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0321.4
Δυνήσόμεθα δὲ τοῦτο ποιεῖν , ἐὰν καὶ παρρησίαν ἔχωμεν , καὶ ταῖς Γραφαῖς προσέχωμεν , καὶ μὴ παρἐργως αὐτὰς ἀκούωμεν . Ἡ γὰρ τὰς ἀκριβῶς ἐνταῦθα εἰσέρχοιτο , κἂν οὐκοὶ μὴ ἀναγινώσκῃ , προσέχῃ δὲ τοῖς ἐνταῦθα λεγομένοις , ἀρκεῖ καὶ ἐνιαυτὸς εἰς εἰς ἐλπιμερίαν αὐτὸν καταστῆσαι πολλήν . Οὐ γὰρ νῦν μὲν ταύτας , ἄτριον δὲ ἑτέρας ἀναγινώσκομεν Γραφάς · ἀλλ’ αἱ τὰς αὐτὰς καὶ διαπαντός . Ἄλλ’ ὅμως οὕτως ἀθλῶς οἱ πολλοὶ διδάσκονται , ὡς μετὰ τοσαύτην ἀνάγνωσιν μηδὲ τὰ ὀνόματα εἰδεῖναι τῶν βιβλίων · καὶ οὐχ αἰσχῦνονται , οὐδὲ φρίττουσιν , οὕτω παρέργως εἰς ἀκροατήριον θεῖον εἰσερχόμενοι . Ἄλλ’ ἂν μὲν κιθαρισθὲς , ἢ ὄρχηστής , ἢ ἄλλος τῶν ἐπὶ τῆς σκηνῆς καλῶσθ τὴν πόλιν , μετὰ σπουδῆς ἅπαντες τρέχουσι , καὶ χάρει αὐτῷ τῇ κλήσει Ἰσαῖ , καὶ ἡμέρας ὀλοκληροῦ τὸ ἡμίσε μέρος ἀναλαχοῦσιν , ἐκεῖνω μόνω προσέχοντες · τοῦ δὲ θεοῦ διὰ προφητῶν καὶ ἀποστόλων ἡμῖν διαλεγόμενου , γαυμῶμεν , κινώμεθα , ἰαγώμεθα . Καὶ ἐν μὲν τῷ θέρει ἡ πολὺς ὁ αὐχμὸς εἶναι δοκεῖ , καὶ τὴν ἀγορὰν καταλαμβάνομεν · καὶ ἐν χειμῶνι πάλιν , ὁ ὑετὸς κώλυμα καὶ ὁ πηλός ; καὶ οἴκοι καθήμεθα . Καὶ ἐν μὲν ταῖς ἱπποδρομίαις , οὐχ ὁρόρου ἐπικειμένου τοῦ τὸν ὑετὸν στέγοντος , οἱ πλείους πολλῶν διβρων ἰ καταφερομένων , καὶ ἀνέμου τοῦ ὑδωρ εἰς τὰς θύρας ῥιπὶζοντος , ἐστέχασα · μαινόμενοι , καὶ ψύχους , καὶ δετοῦ , καὶ πηλοῦ , καὶ μήκους ὁδοῦ καταφρονούντες , καὶ οὐδὲν αὐτοῖς οὐτὲ οἴκοι κατέχει , οὔτε ἔχει κωλύει διαβῆναι i · ἐνταῦθα δὲ καὶ ὁρόφων ἐπικειμένων , καὶ θέρμης οὕσης θαυμαστής , ἀναδύονται καὶ οὐ συνεργουσι · καὶ ταῦτα ἐπὶ κέρδει τῆς οἰκείας ψυχῆς . Πού ταῦτα ἀνεκτά , εἴπ μοι ; Διὰ τοῦτο ἐν ἐκείνοις πάντων δντες ἐμπεριόττεροι , ἐν τοῖς ἀναγκαίοις παίδων ἑαμὲ ἀμαθεστέροι . Κἀν μὲν τις [ ε ] ἠγὼγον καὶ ὄρχηστην καλῆσθ , ὑδρίσθαι φῆς , καὶ πάντα ποιεῖς , ὥστε σε k τὸ δνεῖδος ἀποτρίψασθαι · ἂν δὲ ἐπὶ τῷ θεωρίῳ σε ἐλκύσῃ τοῦ πράγματος , οὐχ ἀποπηδάς ; καὶ ἥς τὸ ὄνομα φεύγεις τέχνης , ταύτην μεταδιώκεις σχεδὸν ἅπασαν . Ἐνθα δὲ καὶ τὸ πρᾶγμα καὶ τὸ ὄνομα ἔχειν ὠφελείας l , καὶ εἶναι · καὶ καλεῖσθαι Χριστιανὸς , οὐδὲ τί ποτὲ ἐστι τὸ πρᾶγμα οἶδας . Τί ταύτης τῆς ἀνοίας m γένετ’ ἐν χειρὶ ; Ταῦτα ἐδουλόδημ συνεχῶς λέγειν πρὸς ὑμᾶς · δεδοῦκα δὲ , μὴ μάτην ἀπεχθάνωμαι καὶ κέρδους χωρὶς . Ὅρω γὰρ μεμηγύτας οὐ νέους μόνον , ἀλλὰ καὶ γέροντας · ἐφ’ ὧν μάλιστα αἰσχύνεσθαι , ὅταν ἴδω ἄνδρα ἀπὸ τῆς πολίας αἰδεσίμου , κατασιγόντα τὴν πολιάν , καὶ παίδιον ἐπιουρόμενον . Τί γὰρ τοῦ γέλωτος τοῦτο χειρόν ; τί τοῦ ἔργου τοῦτο n αἰσχρότερον ; ὁ παῖς παρὰ τοῦ πατρὸς διδάσκεται ἀσχημονεῖν .
Lemmas: δύναμαι δέ οὗτος ποιέω , ἐάν καί παρρησία ἔχω , καί ὁ γραφή προσέχω , καί μή παρἐργως αὐτός ἀκούω . ὁ γάρ ὁ ἀκριβῶς ἐνταῦθα εἰσέρχομαι , κἀν οὔκω μή ἀναγιγνώσκω , προσέχω δέ ὁ ἐνταῦθα λέγω , ἀρκέω καί ἐνιαυτός εἰς εἰς ἐλπιμερίαν αὐτός καθίστημι πολύς . οὖον γάρ νῦν μέν οὗτος , ἄτριον δέ ἕτερος ἀναγιγνώσκω γραφή · ἀλλά ὁ ὁ αὐτός καί διαπαντός . ἄλλος ὅμως οὕτως ἀθλέω ὁ πολύς διδάσκω , ὡς μετά τοσοῦτος ἀνάγνωσις μηδέ ὁ ὄνομα οἶδα ὁ βιβλίον · καί οὐ αἰσχύνω , οὐδέ φρίσσω , οὗτος πάρεργον εἰς ἀκροατήριον θέω εἰσέρχομαι . ἄλλος εἄν μέν κιθαρίζω , ἢ ὀρχηστής , ἢ ἄλλος ὁ ἐπί ὁ σκηνή καλέω ὁ πόλις , μετά σπουδή ἅπας τρέχω , καί χαίρομαι αὐτός ὁ κλῆσις Ἴσαι , καί ἡμέρα ὁλοκληρέω ὁ εμίζω μέρος ἀναλαγχάνω , ἐκεῖνος μόνος προσέχω · ὁ δέ θεός διά προφήτης καί ἀπόστολος ἐγώ διαλέγω , γαυμαω , κινέω , ἰαγώμεθα . καί ἐν μέν ὁ θέρος ὁ πολύς ὁ αὐχμός εἰμί δοκέω , καί ὁ ἀγορά καταλαμβάνω · καί ἐν χειμών πάλιν , ὁ ὑετός κώλυμα καί ὁ πηλός ; καί οἴκοι κάθημαι . καί ἐν μέν ὁ ἱπποδρομία , οὐ οροροος ἐπίκειμαι ὁ ὁ ὑετός στέγω , ὁ πλείων πολύς διβροω εἷς καταφέρω , καί ἄνεμος ὁ ὕδωρ εἰς ὁ θύρα ῥιπίζω , στέγω · μαίνομαι , καί ψῦχος , καί δετός , καί πηλός , καί μῆκος ὁδός καταφρονέω , καί οὐδείς αὐτός οὔτε οἴκοι κατέχω , οὔτε ἔχω κωλύω διαβαίνω i · ἐνταῦθα δέ καί ὄροφος ἐπίκειμαι , καί θέρμη ὗσις θαυμαστός , ἀναδύνω καί οὖον συνεργέω · καί οὗτος ἐπί κέρδος ὁ οἰκεῖος Ψυχή . πού οὗτος ἀνεκτός , εἶπον ἐγώ ; Ζεύς οὗτος ἐν ἐκεῖνος πᾶς δντες ἐμπεριόττεροι , ἐν ὁ ἀναγκαῖος παῖς ἡμεῖς ἀμαθής . ἄν μέν τις [ ε ] ἀγωγός καί ὀρχηστής καλέω , υδριεπομαι φημί , καί πᾶς ποιέω , ὥστε σύ k ὁ δνεῖδος ἀποτρίβω · εἄν δέ ἐπί ὁ θεώριον σύ ἕλκω ὁ πρᾶγμα , οὐ ἀποπηδάω ; καί ἥς ὁ ὄνομα φεύγω τέχνη , οὗτος μεταδιώκω σχεδόν ἅπας . ἔνθα δέ καί ὁ πρᾶγμα καί ὁ ὄνομα ἔχω ὠφέλεια l , καί εἰμί · καί καλέω Χριστιανός , οὐδέ τίς ποτέ εἰμί ὁ πρᾶγμα οἶδα . τις οὗτος ὁ ἄνοια m γενέτης ἐν χείρ ; οὗτος ἐδουλόδημ συνεχῶς λέγω πρός σύ · δούξ δέ , μή μάτην ἀπεχθάνομαι καί κέρδος Χωρὶς . Ὅρος γάρ μεμηγυος οὖον νέος μόνος , ἀλλά καί γέρων · ἐπί ὅς μάλιστα αἰσχύνω , ὅταν ὁράω ἀνήρ ἀπό ὁ Πολίας αἰδέσιμος , κατασιγάω ὁ πολιός , καί παιδίον επιουρομενω . τις γάρ ὁ γέλως οὗτος χείρων ; τίς ὁ ἔργον οὗτος n αἰσχρός ; ὁ παῖς παρά ὁ πατήρ διδάσκω ἀσχημονέω .