joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0333.2
Γ . [ 355 ] Εἶτα ἵνα μὴ ἀκούσω , ὅτι Ἐντολὴν ἐλάβορ παρὰ τοῦ Πατρός , ἀλλότριον αὐτὸ τὸ κατόρθωμα εἶναι νομίζω , προλαβὼν ἔλεγον · Ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων · διὰ τούτων δεῖξας αὐτὸ δύνα τὰ πρόβατα , καὶ ὅτι αὐτὸ τὸ κατόρθωμα ἦν πᾶν τὸ γεγενημένον , καὶ οὐ δεόμενον αὐτὸν ἐντολῆς . Εἰ γὰρ ἐντολὴν ἐδεῖτο , πῶς ἔλεγον · Ἄν’ ἐμαυτοῦ τίθημι ; Ὁ γὰρ ἄν’ ἐαυτοῦ τίθεις οὐ δέεται ἐντολῆς . Καὶ τὴν αἰτίαν δὲ τίθησι , δι’ ἣν τοῦτο ποιεῖ . Ποία δὲ αὕτη ἐστίν ; Τὸ ποιμένα αὐτὸν εἶναι , καὶ καλὸν ποιμένα . Ὁ δὲ καλὸς ποιμὴν οὐ δεῖται ἑτέρου τοῦ πρὸς τοῦτο αὐτὸν ἀναστάσθαι . Εἰ δὲ ἐπ’ ἀνθρώπων τοῦτο , πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ Θεοῦ . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος ἔλεγον , ὅτι Ἐαυτὸν ἐκένωσεν . Οὐδὲν οὖν ἄλλο ἢ ἐντολὴ ἐνταῦθα βούλεται καμεῖν , ἀλλ’ ἢ τὴν πρὸς τὸν Πατέρα ὁμόνοιαν δεῖξαι . Εἰ δὲ οὕτω ταπεινὸς εἴρηται καὶ ἀνθρωπώτερος , τῆς τῶν ἀκούοντων ἐστὶν ἀδυνείας ἢ αἰτία . Σχίσμα οὖν ἐγένετο ἐν τοῖς Ἰουδαίοις . Καὶ οἱ μὲν ἔλεγον , ὅτι δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται . Τὶ αὐτοῦ ἀκούετε ; Οἱ δέ , δεῖ Τὰ ῥήματα ταῦτα οὐχ ὅστι δαιμονιζομένου . Μὴ δαιμόνιον δύναται ὀφθαλμοὺς τυφλῶν ἀνοίγει ; Ἐπειδὴ γὰρ μεῖζον ἢ κατὰ ἀνθρώπων τὰ λεγόμενα , καὶ οὐ τῇ κοινῇ συνήθεια , δαιμονιζόμενον αὐτὸν ἔλεγον , τέταρτον δὴ τοῦτο αὐτὸν προσειπόντες ( καὶ γὰρ ἐμπροσθεν ἔλεγον · Δαιμόνιον ἔχεις , τίς σε ζητεῖ ἀποκτεῖναι ; καὶ πάλιν · Οὐ καλῶς ἐλέγομεν , ὅτι Σαμαρεῖτης εἶ σύ , καὶ δαιμόνιον ἔχεις ; καὶ ἐνταῦθα · Δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται · τὶ αὐτοῦ ἀκούετε ; ) · μᾶλλον δὲ οὐ τέταρτον , ἀλλὰ καὶ πολλάκις αὐτὸν ἀρχομένοι . Τὸ γὰρ λέγειν , Οὐ καλῶς ἐλέγομεν ὅτι δαιμόνιον ἔχεις ; οὐ τοῦ δευτέρου καὶ τρίτου , ἀλλὰ τοῦ πολλάκις εἰρημένου τοῦτο , σημεῖόν ἐστι . Οἱ δὲ ἔλεγον , φασίν · Ταῦτα τὰ ῥήματα οὐχ ὅστι δαιμονιζομένου . Μὴ δαιμόνιον δύναται ὀφθαλμοὺς τυφλῶν ἀνοίγει ; Ἐπειδὴ γὰρ ἀπὸ ῥημάτων οὐκ ἠδύναντο ἐπιστομίζειν , τὴν ἀπόδειξιν λοιπὸν ἀπὸ τῶν ἔργων ἐποιούτο . Μάλιστα μὲν γὰρ οὐδὲ τὰ ῥήματα δαιμονιζόντος ἐστιν · ἢ δὲ οὐ πεπίστευε ἀπὸ τῶν ῥημάτων , ἀπὸ τῶν ἔργων δυσωπήθησε . Εἰ δὲ μὴ δαιμονιζόμενος ἐστίν , μείζονα ἢ ἢ κατὰ ἀνθρώπων , εὐλόγως ὅτι ὁσίας τινὸς ταῦτα ἐστὶν δυνάμεως . Εἶδες συλλογισμόν ; Ὅτι γὰρ μείζονα ἢ κατὰ ἀνθρώπων ἦν , δῆλον ἐκ τοῦ λέγειν , ὅτι Δαιμόνιον ἔχει · ὅτι δὲ δαιμόνιον οὐκ εἶχεν , ἐδύλωσεν ἀφ’ ὧν ἐποίησε . Τί οὖν ὁ Χριστός ; Οὐδὲν πρὸς
Lemmas: Γ . [ 355 ] εἶτα ἵνα μή ἀκούω , ὅτι ἐντολή ἐλάβορ παρά ὁ πατήρ , ἀλλότριος αὐτός ὁ κατόρθωμα εἰμί νομίζω , προλαμβάνω λέγω · ὁ ποιμήν ὁ καλός ὁ ψυχή αὐτός τίθημι ὑπέρ ὁ πρόβατον · διά οὗτος δείκνυμι αὐτός δύναμαι ὁ πρόβατον , καί ὅτι αὐτός ὁ κατόρθωμα εἰμί πᾶς ὁ γίγνομαι , καί οὖον δήω αὐτός ἐντολή . εἰμί γάρ ἐντολή δήω , πῶς λέγω · ἄνω ἐμαυτοῦ τίθημι ; ὁ γάρ ἄνω ἑαυτοῦ τίθημι οὖον δήω ἐντολή . καί ὁ αἴτιος δέ τίθημι , διά ὅς οὗτος ποιέω . Ποία δέ οὗτος εἰμί ; ὁ ποιμήν αὐτός εἰμί , καί καλός ποιμήν . ὁ δέ καλός ποιμήν οὖον δήω ἕτερος ὁ πρός οὗτος αὐτός ἀνίστημι . εἰμί δέ ἐπί ἄνθρωπος οὗτος , πολύς μᾶλλον ἐπί Θεός . Ζεύς οὗτος καί ὁ Παῦλος λέγω , ὅτι ἑαυτοῦ κενόω . οὐδείς οὖν ἄλλος ἢ ἐντολή ἐνταῦθα βούλομαι κάμνω , ἀλλά ἢ ὁ πρός ὁ πατήρ ὁμόνοια δείκνυμι . εἰμί δέ οὗτος ταπεινός εἴρω καί ἄνθρωπος , ὁ ὁ ἀκούω εἰμί ἡδύνω ἢ αἰτία . σχίσμα οὖν γίγνομαι ἐν ὁ Ἰουδαῖος . καί ὁ μέν λέγω , ὅτι δαιμόνιον ἔχω καί μαίνομαι . τίς αὐτός ἀκούω ; ὁ δέ , δεῖ ὁ ῥῆμα οὗτος οὐ ὅστις δαιμονίζομαι . μή δαιμόνιον δύναμαι ὀφθαλμός τυφλός ἀνοίγω ; ἐπεί γάρ μείζων ἢ κατά ἄνθρωπος ὁ λέγω , καί οὖον ὁ κοινός συνήθεια , δαιμονίζομαι αὐτός λέγω , τέταρτος δή οὗτος αὐτός προσλέγω ( καί γάρ ἔμπροσθεν λέγω · δαιμόνιον ἔχω , τίς σύ ζητέω ἀποκτείνω ; καί πάλιν · οὖον καλῶς λέγω , ὅτι Σαμαρείτης εἰμί σῦς , καί δαιμόνιον ἔχω ; καί ἐνταῦθα · δαιμόνιον ἔχω καί μαίνομαι · τίς αὐτός ἀκούω ; ) · μᾶλλον δέ οὖον τέταρτος , ἀλλά καί πολλάκις αὐτός ἄρχω . ὁ γάρ λέγω , οὖον καλῶς λέγω ὅτι δαιμόνιον ἔχω ; οὖον ὁ δύο καί τρίτος , ἀλλά ὁ πολλάκις εἴρω οὗτος , σημεῖον εἰμί . ὁ δέ λέγω , φημί · οὗτος ὁ ῥῆμα οὐ ὅστις δαιμονίζομαι . μή δαιμόνιον δύναμαι ὀφθαλμός τυφλός ἀνοίγω ; ἐπεί γάρ ἀπό ῥῆμα οὐ δύναμαι ἐπιστομίζω , ὁ ἀπόδειξις λοιπός ἀπό ὁ ἔργον ποιέω . μάλιστα μέν γάρ οὐδέ ὁ ῥῆμα δαιμονίζω εἰμί · ἢ δέ οὖον πιστεύω ἀπό ὁ ῥῆμα , ἀπό ὁ ἔργον δυσωπέω . εἰμί δέ μή δαιμονίζομαι εἰμί , μείζων ἢ ἢ κατά ἄνθρωπος , εὔλογος ὅτι ὅσιος τις οὗτος εἰμί δύναμις . εἶδον συλλογισμός ; ὅτι2 γάρ μείζων ἢ κατά ἄνθρωπος εἰμί , δῆλος ἐκ ὁ λέγω , ὅτι δαιμόνιον ἔχω · ὅτι δέ δαιμόνιον οὐ ἔχω , ἐδύλωσεν ἀπό ὅς ποιέω . τις οὖν ὁ Χριστός ; οὐδείς πρός