joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0445.2
ἀλλ’ ὡς ἀνθρώποις δυνατὸν · ὡσπερ ὅταν λέγῃ , Γίνεσθε οἰκτίρμονες , ὡς ὁ Πατὴρ ὑμῶν . Τί δὲ ἐστιν , Ἐν ἡμῖν ; Ἐν τῇ πίστει τῇ εἰς ἡμᾶς . Ἐπειδὴ γὰρ οὐδὲν οὕτως σκανδαλίζει ἄπαντας , ὡς τὸ διεσπάζεσθαι , τοῦτο κατασκευάζει ὡστε γενέσθαι ἕν . Τί οὖν ; ἠγνacen αὐτό , φησὶ · Καὶ ἀσφρόδα ἠγνacen . Ἀπαγὼς ἕλῃς οἱ διὰ τῶν ἀποστόλων πιστεύσαντες ἐν εἰσιν , εἰ καὶ τινες ἐξ αὐτῶν διεσπασήσαν . Οὐδὲ γὰρ τοῦτο αὐτῶν 485 παρέλαθεν , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ προέτρε , καὶ ἔδειξε τῆς τῶν ἀνθρώπων βραχύμαδν . Ἵνα ὁ κόσμος πιστεύσῃ , δτι σὺ με ἀπέστειλας . Ὦπερ οὖν καὶ ἀρχόμενος ἔλεγεν , δτι Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες , δτι ἐμοὶ ἔστε μαθηταί , ἐὰν ἀγαπᾶτε ἀλλήλους . Καὶ πῶς ἐντεῦθεν πιστεύειν ἐμελλον ; Ὦτι τῆς εἰρήνης εἰ Θεός , φησίν . Ἄν τοίνυν , ἄπερ ἐξ ὧν ἔμαθον , διατηρήσωσιν , εἰσονται τὸν διδάσκαλον ἀπὸ τῶν μαθητῶν οἱ ἀκούοντες · ἐὰν δὲ μάχωται , οὐχ ἔροῦσιν εἰρηνικὸν Θεοῦ εἶναι μαθητάς · μὴ δυνα δὲ με εἰρηνηκὸν , οὐχ ὁμολογήσουσιν ἀπεσταλῆναι παρὰ σοῦ . Ὦρξὶς πῶς μέχρι τέλους τοῦτο κατασκευάζει τὸ πρὸς τὸν Πατέρα ὁμολογητικόν ; Καγὼ τὴν δόξαν , ἣν ἔδωκάς μοι , ἔδωκα αὐτοῖς · τὴν διὰ τῶν σημείων , τὴν διὰ τῶν δογμάτων ἑ , καὶ ἵνα ὁμόψυχοι ὦσιν . Αὕτη γὰρ δόξα , ἵνα ὦσιν ἕν , καὶ τῶν σημείων μεῖζων . Ὦσπερ γὰρ καὶ τὸν Θεὸν θαυμάζουσιν ὁ , δτι οὐκ ἔστι στάσις , οὐδὲ μάχη παρὰ τῷ φύσει ἐκείνῃ , καὶ μεγίστη αὕτη δόξα · Οὕτω καὶ οὗτοι , φησίν , ἐντεῦθεν γενέσθωσαν λαμπροί . Καὶ πῶς τὸν Πατέρα , φησίν , αἰτεῖ τοῦτο δοῦναι αὐτοῖς , αὐτὸς αὐτὸ λέγων διδόναι ; Εἰτε γὰρ περὶ σημείων , εἰτε περὶ δυνάμεως , εἰτε περὶ εἰρήνης ὁ λόγος αὐτῷ , φαίνεται αὐτὸς αὐτοῖς ταῦτα παρεσχηκώς . Ὦοῦ δήλον ἦν , δτι παραμυθεῖται ἐνεκεν τῆς αὐτῶν ἡ σῆταιας γίνεται . Ἐγὼ ἐν αὐτοῖς , καὶ σὺ ἐν ἐμοί . Πῶς ἔδωκε τὴν δόξαν ; Ἐν αὐτοῖς γενόμενος , καὶ τὸν Πατέρα ἔχων μεθ’ ἑαυτοῦ , ὥστε αὐτοὺς ἡ συγχρωτεῖν . Ἄλλαχοῦ δὲ οὐχ οὕτω φησίν · οὐ γὰρ διὰ αὐτοῦ τὸν Πατέρα παραγινόμεθα , ἀλλ’ αὐτὸν καὶ τὸν Πατέρα παραγινόμεθα καὶ μονὴν παρ’ αὐτῷ ποιεῖν · ἐκεῖ μὲν τοῦ τοῦ Σαβελλίου , ἐνταῦθα ἰ δὲ Ἀρείου τὴν ὑπόνοιαν ἀναίρων . Ἵνα ὡσι τετελειωμένοι εἰς τὸ ἕν , Ἵνα γινώσκῃ ὁ κόσμος δτι σὺ με ἀπέστειλας . Συνεχῶς αὐτὸ λέγει , δεικνὺς σημείων μᾶλλον τὴν εἰρηνὴν δυναμένην ἐπισπάσασθαι . Ὦσπερ γὰρ ἡ ἔρις · ἰ διαλυτικὴν τοῦτον ἡ συμφωνία συγκροτητικὴν . Καὶ ἠγάπησα αὐτούς , καθὼς ἐμέ ἠγάπησας . Πάλιν ἐνταῦθα τὸ , Καθώς , ὡς ἀνθρώπων ἡ ἀγαπηθῆναι ἐγχωρεῖ · καὶ τεκμήριον τῆς ἀγάπης , τὸ ἑαυτὸν ὑπὲρ αὐτῶν δοῦναι . Εἰπὼν τοίνυν , δτι ἔσονται ἐν ἀσφαλείᾳ , δτι οὐ περιτραπησονται , δτι ἔσονται ἅγιοι , δτι πολλοὶ πιστεύσουσι δι’ αὐτῶν , δτι πολλῆς ἀπολαύσουσι δόξης , δτι οὐχ αὐτὸς αὐτοὺς ἠγάπησε μόνος , ἀλλὰ καὶ ὁ Πατήρ , λέγει λοιπὸν καὶ περὶ τῶν μετὰ τὴν ἐντεῦθεν ἑ ἀποδημίαν , περὶ τῶν βραβείων τῶν στεφάνων τῶν ὁποκειμένων αὐτοῖς . Πάτερ γάρ , φησίν , ὃς ἔδωκάς μοι , θέλω Ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγώ , καὶ αὐτοὶ ὦσιν . Ὦπερ οὖν ἐξήτουν δει λέγοντες , Ποῦ ὑπάγεις ; τί λέγεις ; τοῦτο ἐν αὐτῆσει λαμβάνετε , καὶ οὐδέντι ἔχεις ; πῶς οὖν αὐτοῖς ἔλεγες , Καθίσουσι ἐπὶ δώδεκα θρόνους ; πῶς ἕτερα ἐπηγγείλω πλείονα καὶ μεῖζω ; ὁρᾷς δτι πάντα συγκαταξάδεις ἐνεκεν λέγεις ὁ ; Ἐπεὶ πῶς ἔλεγεν , Ἀκολουθεῖν μοι δὲ
Lemmas: ἀλλά ὡς ἄνθρωπος δυνατός · ὡς ὅταν λέγω , γίγνομαι οἰκτίρμων , ὡς ὁ πατήρ σύ . τις δέ εἰμί , ἐν ἐγώ ; ἐν ὁ πίστις ὁ εἰς ἐγώ . ἐπεί γάρ οὐδείς οὕτως σκανδαλίζω ἅπας , ὡς ὁ διασπάω , οὗτος κατασκευάζω ὡστε γίγνομαι εἷς . τις οὖν ; ἄγνυμι αὐτός , φημί · καί ἀσφρόδα ἄγνυμι . Ἀπαγὼς αἱρέω ὁ διά ὁ ἀπόστολος πιστεύω ἐν εἰμί , εἰμί καί τις ἐκ αὐτός διασπάω . οὐδέ γάρ οὗτος αὐτός 485 παραλανθάνω , ἀλλά καί αὐτός προτερέω , καί δείκνυμι ὁ ὁ ἄνθρωπος βραχύμαδν . ἵνα ὁ κόσμος πιστεύω , δ σύ ἐγώ ἀποστέλλω . ὅσπερ οὖν καί ἄρχω λέγω , δ ἐν οὗτος γιγνώσκω πᾶς , δ ἐγώ εἰμί μαθητής , ἐάν ἀγαπάω ἀλλήλων . καί πῶς ἐντεῦθεν πιστεύω μέλλω ; οὖς ὁ εἰρήνη εἰμί Θεός , φημί . ἄν τοίνυν , Ἄπερ ἐκ ὅς μανθάνω , διατηρέω , εἶμι ὁ διδάσκαλος ἀπό ὁ μαθητής ὁ ἀκούω · ἐάν δέ μάχομαι , οὐ εἴρω εἰρηνικός Θεός εἰμί μαθητής · μή δυνα δέ ἐγώ λέγω , οὐ ὁμολογέω ἀποστέλλω παρά σύ . Ὦρξὶς πῶς μέχρι τέλος οὗτος κατασκευάζω ὁ πρός ὁ πατήρ ὁμολογητικός ; κἀγώ ὁ δόξα , ὅς δίδωμι ἐγώ , δίδωμι αὐτός · ὁ διά ὁ σημεῖον , ὁ διά ὁ δόγμα ὅς , καί ἵνα ομόψυχος εἰμί . Ἄτη γάρ δόξα , ἵνα εἰμί εἷς , καί ὁ σημεῖον μείζων . ὥσπερ γάρ καί ὁ θεός θαυμάζω ὁ , δ οὐ εἰμί στάσις , οὐδέ μάχη παρά ὁ φύσις ἐκεῖνος , καί μέγας οὗτος δόξα · οὕτως καί οὗτος , φημί , ἐντεῦθεν εἰμί λαμπρός . καί πῶς ὁ πατήρ , φημί , αἰτέω οὗτος δίδωμι αὐτός , αὐτός αὐτός λέγω δίδωμι ; εἴτε γάρ περί σημεῖον , εἴτε περί δύναμις , εἴτε περί εἰρήνη ὁ λόγος αὐτός , φαίνω αὐτός αὐτός οὗτος παρέχω . ᾠόν δῆλος εἰμί , δ παραμυθέομαι ἕνεκα ὁ αὐτός ὁ σῆταιας γίγνομαι . ἐγώ ἐν αὐτός , καί σύ ἐν ἐγώ . Πῶς δίδωμι ὁ δόξα ; ἐν αὐτός γίγνομαι , καί ὁ πατήρ ἔχω μετά ἑαυτοῦ , ὥστε αὐτός ὁ συγχρώννυμι . αλλαχού δέ οὐ οὗτος φημί · οὖον γάρ διά αὐτός ὁ πατήρ παραγίγνομαι , ἀλλά αὐτός καί ὁ πατήρ παραγίγνομαι καί μονή παρά αὐτός ποιέω · ἐκεῖ μέν ὁ ὁ Σαβέλλιος , ἐνταῦθα εἷς δέ Ἄρειος ὁ ὑπόνοια ἀναιρέω . ἵνα ὡσι τελειόω εἰς ὁ εἷς , ἵνα γιγνώσκω ὁ κόσμος δ σύ ἐγώ ἀποστέλλω . συνεχής αὐτός λέγω , δείκνυμι σημεῖον μᾶλλον ὁ εἰρήνη δύναμαι ἐπισπάω . ὥσπερ γάρ ὁ Ἔρις · εἷς διαλυτικός οὗτος ὁ συμφωνία συγκροτητικός . καί ἀγαπάω αὐτός , καθώς ἐγώ ἀγαπάω . πάλιν ἐνταῦθα ὁ , καθώς , ὡς ἄνθρωπος ὁ ἀγαπάω ἐγχωρέω · καί τεκμήριον ὁ ἀγάπη , ὁ ἑαυτοῦ ὑπέρ αὐτός δίδωμι . εἶπον τοίνυν , δ εἰμί ἐν ἀσφάλεια , δ οὖον περιτρέπω , δ εἰμί ἅγιος , δ πολύς πιστεύω διά αὐτός , δ πολύς ἀπολαύω δόξα , δ οὐ αὐτός αὐτός ἀγαπάω μόνος , ἀλλά καί ὁ Πατήρ , λέγω λοιπός καί περί ὁ μετά ὁ ἐντεῦθεν ὅς ἀποδημία , περί ὁ βραβεῖον ὁ στέφανος ὁ οποκειμαι αὐτός . πατήρ γάρ , φημί , ὅς δίδωμι ἐγώ , ἐθέλω ἵνα ὅπου εἰμί ἐγώ , καί αὐτός εἰμί . ὅσπερ οὖν ἐξαιτέω δεῖ λέγω , πός ὑπάγω ; τίς λέγω ; οὗτος ἐν αὐτός λαμβάνω , καί οὐδέντι ἔχω ; πῶς οὖν αὐτός λέγω , καθίζω ἐπί δώδεκα θρόνος ; πῶς ἕτερος ἐπαγγέλλω πλείων καί μείζων ; ὁράω δ πᾶς συγκαταξάδεις ἕνεκα λέγω ὁ ; ἐπεί πῶς λέγω , ἀκολουθέω ἐγώ δέ