joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0310.1
καὶ μηκέτι δυναμένους ἐκεῖ χαρποῦσθαι τι . διὰ τοῦτο οὐδὲ προσελθόντος τοῦ τυφλοῦ ἐποίησεν ὅπερ ἐποίησεν . Ὅτι μὲν γὰρ ἔδει ἤν θεραπευθῆναι , καὶ ἔδεισεν , ἐπίστευσεν ἄν , καὶ προσῆλθεν , καὶ εἰ παρὰ τινος ἔχουσε παράντα , οὐδ’ ἂν οὕτως μὴ πίστευ , ἐκ τῶν ἐξῆς δήλων , ἐκ τῆς ἀνδρείας α , ἐκ τῆς πίστεως αὐτῆς . Καὶ γὰρ ἤν εἴκας αὐτῶν , ἐννοῆσαι καὶ εἰπεῖν · Τί ποτε τοῦτό ἐστι ; πλὴν ἐποίησε , καὶ ἐτεράρισμόν μοι τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ ἐπὲ μοι . Ὑπας , γιγνώ . Οὐχ ἤρδυνεν θεραπεύσαι , καὶ τότε πίψαι εἰς τὸ Σιλωάμ ; Πολλάκις ἐνιψάμην ἐκεῖ μετὰ ἑτέρων πολλῶν , καὶ οὐδὲν ἐφ’ ἁπλῶσα χρηστοῦ . Εἰ τινὰ δύναμιν εἶχε , παρὼν ἂν ἐθεράπευσεν · ὅπερ καὶ ὁ Νεεμάν πρὸς τὸν Ἐλισσαῖον ἔλεγε . Καὶ γὰρ ἐκεῖνος κελεύσθεις ἀπελθεῖν λουσαίμεν εἰς τὸν Ἰορδάνην , ἠπίστη , καὶ ταῦτα φήμης τοσαύτης οὖσης περὶ τοῦ Ἐλισσαίου . Ἀλλ’ οὐχ ὁ τυφλὸς ἠπίστησεν , οὐδὲ ἀντείπεν , οὐδὲ ἐλογίσσατο πρὸς ἑαυτόν . Τί ποτε τοῦτό ἐστι ; πλὴν ἐχρῆν ἐπιθεῖναι ; τοῦτο πηρώσαι μᾶλλον [ 330 ] ἐστιν · τὴς ἡμῶν ἀνδρείας ποτε ; Ἀλλ’ οὐδὲν τούτων ἐλογίσσατο . Εἰδὲ πᾶσιν στεφελάν καὶ προθυμίαν ; Ἐρχεται γὰρ . Δείκνυμεν ἐκ τούτου , ὅτι καὶ μετὰ τὸν σταυρὸν μέλλει προνοεῖν τῶν ἀσδιῶν , καὶ ἐπάγεσθαι πολλούς . Ἐπεὶ γὰρ ἡμέρα ἐστίν . Μετὰ δὲ τοῦτο τέλεον αὐτοὺς ἀποσχίζει . Καὶ τοῦτο δήλων ἔλεγον · Ὅταν ὤν τῷ κόσμῳ , φῶς εἰμὶ τοῦ κόσμου · δ καὶ ἑτέροις ἔλεγε · Πιστεύετε , ἕως τὸ φῶς μεθ’ ὑμῶν ἐστιν . γ . Τί δήποτε ὁ Παῦλος νύκτα μὲν τὸν παρόντα βίον ἐκάλεισεν , ἐκείνου δὲ ἡμέραν ; Οὐκ ἐναντιούμενος τῷ Χριστῷ , ἀλλὰ τὰ αὐτὰ λέγων , εἰ καὶ μὴ τοὺς ῥήμασιν , ἀλλὰ ταῖς ἐννοίαις . Καὶ γὰρ , φησίν , Ἡ νὺξ προέκοψεν , ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικε . Νύκτα γὰρ τὸν παρόντα καλεῖ καὶ ρόν , διὰ τοὺς ἐν σκότῳ καθημένους , ἡ διὰ τὸ παραλαβεῖν αὐτὴν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη · ὁ δὲ Χριστὸς νύκτα τὸ μέλλον καλεῖ , διὰ τὸ τῶν ἁμαρτημάτων ἀναμέρησον . Ὁ δὲ Παῦλος νύκτα τὸν παρόντα βίον καλεῖ , διὰ τὸ ἐν σκότῳ εἶναι τοὺς ἐν κακίᾳ διατρίβοντας καὶ ἀπιστίᾳ . Πιστοῖς τοίνυν διαλεγόμενος ἔλεγον · Ἡ νὺξ προέκοψεν , ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικε , ὡς μελλόντων ἀπολαύσεσθαι τοῦ φωτὸς ἐκείνου · καὶ νύκτα τὴν παλαιὸν βίον καλεῖ . Ἀποθώμεθα γὰρ , φησί , τὰ ἔργα τοῦ σκότους . Ὅρᾷς ὅτι ἐκεῖνος εἶναι νύκτα φησί ; Διὸ λέγει · Ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν , ἵνα τοῦ φωτὸς ἀπολαύσωμεν ἐκείνου . Εἰ γὰρ τοῦτο οὕτω καλὸν τὸ φῶς , ἐννόησον ἡλίκον ἔσται ἐκεῖνο . Ὅσον γὰρ τοῦ λυχναίου φωτὸς τὸ ἡλιακὸν κρεῖττον , τοσοῦτον , καὶ πολλῷ πλέον ἐκεῖνο βέλτιον τούτου . Καὶ τοῦτο δήλων ἔλεγον , ὅτι Ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται , τοῦτέστι , διὰ τὴν περίουσίαν ἐκείνης τῆς μαρμαρυγῆς , οὔτε οὕτος φαίνεται . Εἰ δὲ νῦν ὑπὲρ τοῦ φωτεινὰς ἔχειν οἰκίας , καὶ εὐσεβῶς , μυρία δαπανώμεν χρήματα , οἰκοδομοῦντες , ταιτρωρούμενοι · ἐννόησον πῶς χρὴ καὶ τὰ σώματα αὐτὰ δαπανᾶν , ὑπὲρ τοῦ λαμπρῆς ἡμῖν οἰκίας ἐν οὐρανοῖς οἰκοδομηθῆναι , ἐνθὰ τὸ φῶς ἐκεῖνο τὸ ἀπώρητον . Ἐνταῦθα μὲν γὰρ καὶ μάχαι καὶ φιλονειχίαι περὶ ὀρων καὶ τοίχων · ἐκεῖ δὲ οὐδὲν τοιούτων ἐστίν · οὐ φόβος , οὐ βασκανία · οὐδὲ φιλονειχίαι τις ἡμῖν περὶ ὀρθοσίων . Καὶ ταύτην μὲν ἀπολιπεῖν ἀνάγκη πάντως , ἐκείνην δὲ
Lemmas: καί μηκέτι δύναμαι ἐκεῖ χαρπουω τίς . διά οὗτος οὐδέ προσέρχομαι ὁ τυφλός ποιέω ὅσπερ ποιέω . ὅτι2 μέν γάρ ἐσθίω ἐάν θεραπεύω , καί δείδω , πιστεύω ἄν , καί πρόσειμι , καί εἰμί παρά τις χόω παράντης , οὐδέ εἄν οὕτως μή Πιστεύς , ἐκ ὁ ἑξῆς δῆλος , ἐκ ὁ ἀνδρεῖος ὅς , ἐκ ὁ πίστις αὐτός . καί γάρ ἐάν ἵημι αὐτός , ἐννοέω καί εἶπον · τις ποτός οὗτος εἰμί ; πλήν ποιέω , καί ἐτεράρισμόν ἐγώ ὁ ὀφθαλμός καί ἐπές ἐγώ . ὑπάω , γιγνώ . οὐχ ἤρδυνεν θεραπεύω , καί τότε πίπτω εἰς ὁ Σιλωάμ ; πολλάκις νίφω ἐκεῖ μετά ἕτερος πολύς , καί οὐδείς ἐπί απλώνω χρηστός . εἰμί τις δύναμις ἔχω , πάρειμι εἄν θεραπεύω · ὅσπερ καί ὁ Νεεμάν πρός ὁ Ἐλισσαῖος λέγω . καί γάρ ἐκεῖνος κελεύω ἀπέρχομαι λούω εἰς ὁ Ἰορδάνης , ἐφίστημι , καί οὗτος φήμη τοσοῦτος εἰμί περί ὁ Ἐλισσαῖος . ἀλλά οὐ ὁ Τυφλὸς ἀπιστέω , οὐδέ ἀντιλέγω , οὐδέ λογίζομαι πρός ἑαυτοῦ . τις ποτός οὗτος εἰμί ; πλήν χρή ἐπιτίθημι ; οὗτος πηρόω μᾶλλον [ 330 ] εἰμί · σής ἐγώ ἀνδρεῖος ποτός ; ἀλλά οὐδείς οὗτος λογίζομαι . ἀνάκλεις πᾶς στεφελάν καί προθυμία ; ἔρχομαι γάρ . δείκνυμι ἐκ οὗτος , ὅτι καί μετά ὁ σταυρός μέλλω προνοέω ὁ ἀσδιῶν , καί ἐπάγω πολύς . ἐπεί γάρ ἡμέρα εἰμί . μετά δέ οὗτος τελέω αὐτός αποσχίζω . καί οὗτος δῆλος λέγω · ὅταν εἰμί ὁ κόσμος , φάος εἰμί ὁ κόσμος · δ καί ἕτερος λέγω · πιστεύω , ἠώς ὁ φάος μετά σύ εἰμί . γ . τις δήποτε ὁ Παῦλος νύξ μέν ὁ πάρειμι βίος καλέω , ἐκεῖνος δέ ἡμέρα ; οὐ ἐναντιόομαι ὁ Χριστός , ἀλλά ὁ αὐτός λέγω , εἰμί καί μή ὁ ῥῆμα , ἀλλά ὁ ἔννοια . καί γάρ , φημί , ὁ νύξ προκόπτω , ὁ δέ ἡμέρα ἐγγίζω . Νύξ γάρ ὁ πάρειμι καλέω καί ἀντίμοιρος , διά ὁ ἐν σκότος κάθημαι , ὁ διά ὁ παραλαμβάνω αὐτός ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος · ὁ δέ Χριστός νύξ ὁ μέλλω καλέω , διά ὁ ὁ ἁμάρτημα ἀναμέρησον . ὁ δέ Παῦλος νύξ ὁ πάρειμι βίος καλέω , διά ὁ ἐν σκότος εἰμί ὁ ἐν κακία διατρίβω καί ἀπιστία . πιστός τοίνυν διαλέγω λέγω · ὁ νύξ προκόπτω , ὁ δέ ἡμέρα ἐγγίζω , ὡς μέλλω ἀπολαύω ὁ φάος ἐκεῖνος · καί νύξ ὁ παλαιός βίος καλέω . ἀποτίθημι γάρ , φημί , ὁ ἔργον ὁ σκότος . ὁράω ὅτι ἐκεῖνος εἰμί νύξ φημί ; Διὸ λέγω · ὡς ἐν ἡμέρα εὐσχήμων περιπατέω , ἵνα ὁ φάος ἀπολαύω ἐκεῖνος . εἰμί γάρ οὗτος οὗτος καλός ὁ φάος , ἐννοέω ἡλίκος εἰμί ἐκεῖνος . ὅσος γάρ ὁ λυχναῖος φάος ὁ ἡλιακός ἀγαθός , τοσοῦτος , καί πολύς πλέω ἐκεῖνος ἀγαθός οὗτος . καί οὗτος δῆλος λέγω , ὅτι ὁ ἥλιος σκοτίζω , τουτέστι , διά ὁ περιουσία ἐκεῖνος ὁ μαρμαρυγή , οὔτε οὗτος φαίνω . εἰμί δέ νῦν ὑπέρ ὁ φωτεινός ἔχω οἰκίον , καί εὐσεβής , μυρίος δαπανάω χρῆμα , οἰκοδομέω , ταιτρωρουμενοω · ἐννοέω πῶς χρή καί ὁ σῶμα αὐτός δαπανάω , ὑπέρ ὁ Λαμπρῆς ἐγώ οἰκίον ἐν οὐρανός οἰκοδομέω , ἔνθα ὁ φάος ἐκεῖνος ὁ ἀπορέω . ἐνταῦθα μέν γάρ καί μάχη καί φιλονειχιος περί ὁράω καί τοῖχος · ἐκεῖ δέ οὐδείς τοιοῦτος εἰμί · οὖον φόβος , οὖον βασκανία · οὐδέ φιλονειχιος τις ἐγώ περί ορθοθεος . καί οὗτος μέν ἀπολείπω ἀνάγκη πάντως , ἐκεῖνος δέ