joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0165.1
τοῦ φωτός , καὶ κατ’ αὐτὸ μεγίστην ἔχει τὴν τιμω - 160 ρίαν · ἡ τὸ μέλλον προαναγοῦν . Καθάπερ γὰρ ὁ φονεύων , κἂν μὴ τῇ ψυχῇ τοῦ κτενοῦντος καταβιασθῇ , τῇ τοῦ πράγματος καταδεδεικασται · αὕτως καὶ ὁ ἄπιστος . Ἐπεὶ καὶ ὁ Ἀδὰμ ἡ ἡμέρα ἔφαγεν ἀπὸ τοῦ ξύλου , ἀπέθανεν . Οὕτω γὰρ καὶ ἡ ἀπόρασις εἶχεν · “ Ἡ ἄν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπὸ τοῦ ξύλου , φησίν , ἀποθανεῖσθε . Καίτοι γε ζῇ . Πῶς οὖν ἀπέθανεν ; Τῇ ἀποφάσει καὶ τῇ τοῦ πράγματος φύσει . Ὁ γὰρ ὑπεύθυνον ἑαυτὸν τῇ κολάσει ποιήσας , ὑπὸ τῆν τιμωρίαν ἐστὶ , κἂν μὴ τῷ πράγματι τέως , ἀλλὰ τῇ ψύφῳ . Ἵνα γὰρ μὴ ἀκούσῃς , τὶς , ὅτι Οὐκ ἤλθον Ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον , ἀτιμωρητὶ νομίσῃ ἀμαρτάνειν , καὶ ῥαθυμότερος γένηται , καὶ ταύτῃν ἀποικίζει τὸν ὀλιγωρίαν β , λέγων , “ Ἡδὴ κέκριται . Ἐπειδὴ γὰρ ἐμελλεν ἡ κρίσις , καὶ οὕπω παρήν , ἐργὸς ἄγει τὸν φόβον τῆς τιμωρίας , καὶ δείκνυσιν ἤδη τὴν κόλασιν . Καὶ τοῦτο δὲ αὐτὸ πολλῆς φιλανθρωπίας ἐστὶ , τὸ μὴ μόνον δοῦναι τὸν Υἱόν , ἀλλὰ καὶ τὸν τῆς κρίσεως ἀναβάλλεσθαι · ε καὶρὸν , ἵνα γένηται ἐξουσία τοῖς ἁμαρτηκοῖς καὶ τοῖς ἀποτοῖσιν ἀποινίσασθαι τὰ πεπλημμελημένα . Ὁ πιστεύσων εἰς τὸν Υἱόν , οὐ κρινεται · ὁ πιστεύων , οὐχ ὁ περιεργαζόμενος · ὁ πιστεύων , οὐχ ὁ πολυπραγμονῶν . Τί οὖν , ἄν ἀκάθαρτον βίον ἔχῃ καὶ πράξεις οὐχ ἀγαθὰς ; Μάλιστα μὲν τοὺς τοιούτους οὐδὲ γνησίους εἶναι πιστοὺς ὁ Παῦλος φησι · Θεὸν γὰρ ὁμολογοῦσιν εἰδέναι , τοῖς δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται . Πλὴν ἐνταῦθα ἐκεῖνό φησιν , ὅτι δ κατ’ αὐτὸ τοῦτο οὐ κρίνεται , ἀλλὰ τῶν μὲν ἔργων χαλεπωτέραν δώσει δικην , ἀποτίσας δὲ ἕνεκα οὐ κολάζεται διὰ τὸ πιστεύσαι ἀπαξ . 161 β’ . Ὅρῃς πῶς ἀπὸ φοβεροῦ ἀρξάμενος , εἰς αὐτὰ δὴ ταῦτα πάλιν κατέληξεν ; Ἀρχόμενος μὲν γὰρ ἔλεγεν , Ἐὰν μὴ τις γεννηθῇ ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος , οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ · ἐνταῦθα δὲ πάλιν , ὅτι Ὁ μὴ πιστεύσων εἰς τὸν Υἱόν , ἤδη κέκριται · τοῦτέστι , μὴ νομίσῃς τὴν ἀναβολὴν ὑφελεῖν τι τὸν ὑπ’ οὐνοῦν ἤδη γεγενημένον , ἐὰν μὴ μεταβάληται . Τῶν γὰρ ἤδη καταδιακαθέντων καὶ κολαζομένων οὐδὲν ἄμεινον διακρίνεται ὁ μὴ πιστεύσας . Αὕτη δὲ ἐστὶν ἡ κρίσις , ὅτι ἤλθε τὸ φῶς εἰς τὸν κόσμον , καὶ ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς . Ὁ δὲ λέγει , τοιούτων ἐστι · Διὰ τοῦτο κολάζονται , ὅτι σκότος ἀρέσκει καὶ φωτὶ προσδραμεῖν οὐκ ἠθελήθησαν . Ἐνταῦθα λοιπὸν καὶ ἀπολογίας αὐτοὺς ἀποστερεῖ πάσης . Εἰ μὲν γὰρ ἤλθον κολάζων , φησί , καὶ ἀπατῶν εὐθύνῃς , τῶν πεπραγμένων , ἔχον εἰπεῖν ὅτι διὰ τοῦτο ἀπεπλήσθαι . Νῦν δὲ ἤλθον ἀπαλλάξαι σκότους , καὶ πρὸς φῶς ἀγαγεῖν . Τίς οὖν τὸν μὴ βουλομένον ἀπὸ σκότους φωτὶ προσελθεῖν ἐλέησεν ἄν ; Οὐδὲν γὰρ ἔχοντες ἡμῖν ἐγκαλεῖν , ἀλλὰ μυρία εὐεργετούμενοι , φησίν , ἀποπρῶδουν ἡμῶν . Τοῦτο καὶ ἀλλοχοῦ ἐκκαλῶν αὐτοῖς ἔλεγεν , Ἐμὲ σφᾶν με διώκειν · καὶ πάλιν , Εἰ μὴ ἤλθον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς , ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον . Ὁ μὲν γὰρ ἐν ἀπουσία φωτὸς ἐν σκότει καθημενος , ἴσως ἄν συγγνώμην σχοῖν · ὁ δὲ μετὰ τὴν παρουσίαν αὐτοῦ τῷ σκότει προσεδρεύων , διεστραμμένης γνώμης καὶ φιλονοικοῦ τεκμήριον ἐπιφέρει καθ’ ἑαυτοῦ . Εἰτα ἐπειδὴ δόξει τοῦ εἰρημένου ἄπιστον εἶναι τοῖς πολλοῖς ( οὐδὲ γὰρ ἄν σκότος προτιμήσει φωτός ) , τίθησι [ 161 ] καὶ τὴν αἰτίαν ἀφ’ ἧς τοῦτο ἔπαθον . Τίς οὖν ἐστιν αὕτη ; Ἵνὰ γὰρ αὐτῶν , φησί , κοινῇ τὰ ἔργα . Πῶς δὲ ὁ τὰ φαῦλα πράσσων , μισεῖ τὸ φῶς , καὶ οὐκ ἐρχεται πρὸς τὸ φῶς , Ἵνα μὴ φανερωθῇ αὐτοῦ τὰ 162
Lemmas: ὁ φάος , καί κατά αὐτός μέγας ἔχω ὁ τιμάω - 160 Ριάν · ὁ ὁ μέλλω προαναγοῦν . καθά γάρ ὁ φονεύω , κἀν μή ὁ Ψυχή ὁ κτείνω καταβιάζω , ὁ ὁ πρᾶγμα καταδικάζω · αὔτως καί ὁ ἄπιστος . ἐπεί καί ὁ Ἀδάμ ὁ ἡμέρα ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον , ἀποθνῄσκω . οὕτως γάρ καί ὁ ἀπόρασις ἔχω · “ ὁ ἄν ἡμέρα ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον , φημί , ἀποθνῄσκω . καίτοι γε ζῶ . Πῶς οὖν ἀποθνῄσκω ; ὁ ἀπόφασις καί ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις . ὁ γάρ ὑπεύθυνος ἑαυτοῦ ὁ κολάζω ποιέω , ὑπό ὁ τιμωρία εἰμί , κἀν μή ὁ πρᾶγμα τέως , ἀλλά ὁ ψῦφος . ἵνα γάρ μή ἀκούω , τις , ὅτι οὐ ἔρχομαι ἵνα κρίνω ὁ κόσμος , ἀτιμωρητί νομίζω ἁμαρτάνω , καί ῥᾴθυμος γίγνομαι , καί οὗτος ἀποικίζω ὁ ὀλιγωρία Β , λέγω , “ ἤδη κρίνω . ἐπεί γάρ μέλλω ὁ κρίσις , καί οὔπω πάρειμι , Έργος ἄγω ὁ φόβος ὁ τιμωρία , καί δείκνυμι ἤδη ὁ κόλασις . καί οὗτος δέ αὐτός πολύς φιλανθρωπία εἰμί , ὁ μή μόνος δίδωμι ὁ υἱός , ἀλλά καί ὁ ὁ κρίσις ἀναβάλλω · ε καιρός , ἵνα γίγνομαι ἐξουσία ὁ ἁμαρτάνω καί ὁ αποος ἀπονίζω ὁ πλημμελέω . ὁ πιστεύω εἰς ὁ υἱός , οὖον κρίνω · ὁ πιστεύω , οὐ ὁ περιεργάζω · ὁ πιστεύω , οὐ ὁ πολυπραγμονέω . τις οὖν , ἄν ἀκάθαρτος βίος ἔχω καί πρᾶξις οὐ ἀγαθός ; μάλιστα μέν ὁ τοιοῦτος οὐδέ γνήσιος εἰμί πιστός ὁ Παῦλος φημί · θεός γάρ ὁμολογέω οἶδα , ὁ δέ ἔργον ἀρνέομαι . πλήν ἐνταῦθα ἐκεῖνος φημί , ὅτι δ κατά αὐτός οὗτος οὖον κρίνω , ἀλλά ὁ μέν ἔργον χαλεπός δίδωμι δίκη , ἀποτίνω δέ ἕνεκα οὖον κολάζω διά ὁ πιστεύω ἅπαξ . 161 βε . ὄρνυμι πῶς ἀπό φοβερός ἄρχω , εἰς αὐτός δή οὗτος πάλιν καταλήγω ; Ἀρχόμενος μέν γάρ λέγω , ἐάν μή τις γεννάω ἐκ ὕδωρ καί πνεῦμα , οὖον μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος ὁ Θεός · ἐνταῦθα δέ πάλιν , ὅτι ὁ μή πιστεύω εἰς ὁ υἱός , ἤδη κρίνω · τουτέστι , μή νομίζω ὁ ἀναβολή ὑφαιρέω τίς ὁ ὑπό ουνοος ἤδη γίγνομαι , ἐάν μή μεταβάλλω . ὁ γάρ ἤδη καταδιακαθέντων καί κολάζω οὐδείς ἀγαθός διακρίνω ὁ μή πιστεύω . ἄτη δέ εἰμί ὁ κρίσις , ὅτι ἔρχομαι ὁ φάος εἰς ὁ κόσμος , καί ἀγαπάω ὁ ἄνθρωπος μᾶλλον ὁ σκότος ἢ ὁ φάος . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · Ζεύς οὗτος κολάζω , ὅτι σκότος ἀρέσκω καί φάος προστρέχω οὐ ἐθέλω . ἐνταῦθα λοιπός καί ἀπολογία αὐτός ἀποστερέω πᾶς . εἰμί μέν γάρ ἔρχομαι κολάζω , φημί , καί ἀπάτη εὐθύνω , ὁ πράσσω , ἔχω εἶπον ὅτι διά οὗτος ἀποπλήσσω . νῦν δέ ἔρχομαι ἀπαλλάσσω σκότος , καί πρός φάος ἄγω . Τῖς οὖν ὁ μή βούλομαι ἀπό σκότος φάος προσέρχομαι ἐλεέω ἄν ; οὐδείς γάρ ἔχω ἐγώ ἐγκαλέω , ἀλλά μυρίος εὐεργετέω , φημί , ἀποπρῶδουν ἐγώ . οὗτος καί αλλοχοω ἐκκαλέω αὐτός λέγω , ἐγώ σφᾶν ἐγώ διώκω · καί πάλιν , εἰμί μή ἔρχομαι καί λαλέω αὐτός , ἁμαρτία οὐ ἔχω . ὁ μέν γάρ ἐν ἀπουσία φάος ἐν σκότος κάθημαι , ἴσως ἄν συγγνώμη ἔχω · ὁ δέ μετά ὁ παρουσία αὐτός ὁ σκότος προσεδρεύω , διαστρέφω γνώμη καί φιλονοιπου τεκμήριον ἐπιφέρω κατά ἑαυτοῦ . εἶτα ἐπεί δοκέω ὁ εἴρω ἄπιστος εἰμί ὁ πολύς ( οὐδέ γάρ ἄν σκότος προτιμάω φάος ) , τίθημι [ 161 ] καί ὁ αἴτιος ἀπό ὅς οὗτος πάσχω . Τῖς οὖν εἰμί οὗτος ; ἵνα γάρ αὐτός , φημί , κοινός ὁ ἔργον . Πῶς δέ ὁ ὁ φαῦλος πράσσω , μισέω ὁ φάος , καί οὐ ἔρχομαι πρός ὁ φάος , ἵνα μή φανερόω αὐτός ὁ 162