joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0153.2
εἴπε μοι ; ᾿Αλλὰ τὰς αὐτὰς ἐλύσαμεν ὀδύνας , καὶ ἐκ μιᾶς προήλθομεν γαστρός ; ᾿Αλλ᾿ οὐδὲν τοῦτο πρὸς συγγενείαν τὴν ἀκριβεστάτην . Σπουδάσατε τούτων τῆς ἄνω πόλεως γενέσθαι πολῖται . Μέχρι τίνος ἐπὶ τῆς ὑπερορίας μένομεν ; δέον τὴν ἀρχαίαν πατρίδα ἀπολαβεῖν ; Οὐδὲ γὰρ περὶ τῶν τυχόντων ὁ κίνδυνος . ᾿Αλλ᾿ εἰ γένοιτο , ὁ μὴ γένοιτο , ἀπροσδοκήτων τῆς τελευτῆς ἐπελθούσης , ἀμήνους ἐντεύξῃ ἀπελθεῖν , κλὴν μυρία ἔχωμεν ἀγαθά , οὐδὲν ἡμᾶς ἕτερον διαφέξεται ἡ , ἡ γέννα καὶ σχιλὴς ἰσθόλος , καὶ πῦρ ἀσβεστον , καὶ δεσμὰ ἄλματα . ᾿Αλλὰ μὴ γένοιτο τὶνα τῶν ταῦτα ἀκούοντων ἐκείνης πειραθῆναι τῆς κολάσεως . Τοῦτο δὲ ἔσται , ἂν τῶν ἁγίων καταξιωθέντες μυστηρίων , χρυσὸν καὶ ἄργυρον καὶ λίθους τιμίους οἰκοδομήσωμεν ἐπὶ τὸν θεμέλιον . Οὕτω γὰρ δυνήσόμεθα ἀπελθόντες ἐκεῖ φαίνεσθαι πλούσιοι , ὅταν μὴ ἐνταῦθα χρήματα καταλείψωμεν , ἀλλὰ μετακοιμώμεθα πρὸς τοὺς ἀσύλους θησαυροὺς διὰ τῶν χειρῶν τῶν πενήτων · ὅταν δαπανάσωμεν τῷ Χριστῷ . Πολλὰ ὀφείλομεν ἐκεῖ , οὐ χρήματα , ἀλλ᾿ ἀμαρτήματα . Δανείσωμεν τοίνυν αὐτῷ χρήματα · ἵνα λάβωμεν ἀμαρτημάτων συγχώρησιν · αὐτὸς γὰρ ἐστιν ὁ δικαστής . Μὴ περιἴδωμεν αὐτὸν ἐνταῦθα πεινῶντα , ἵνα καὶ αὐτὸς · ἐκεῖ ἡμᾶς διαβρίῃ . Ἐνταῦθα ἐνδύσωμεν αὐτόν , ἵνα μὴ ἀφῇ ἡμᾶς γυμνοὺς τῆς ἀσφαλείας τῆς παρ᾿ αὐτοῦ . Ἐὰν ἐνταῦθα αὐτὸν ποτίσωμεν , οὐχ ἔσοιμεν κατὰ τὸν πλοῦσιον , Πέμψον Λάζαρον , ἵνα ἄκρω τῷ δακτυλίῳ ἐπιστάξῃ τῇ γλῶσσῃ ἡμῶν ἀποξηρανθεῖσῆς . Ἐὰν ἐνταῦθα εἰς τὰς οἰκίας ἡμῶν αὐτὸν δεξάμεθα ἑ , ἐκεῖ πολλὰς παρασκευάσει μονὰς ἡμῖν . Ἐὰν ἀπελθόντες πρὸς αὐτὸν ἐν φυλακῇ ὦντα , καὶ αὐτὸς ἡμᾶς ἀπαλλάξει τῶν δεσμῶν . Ἐὰν ἕνεκα ὄντα συναγάγωμεν , οὐ περιφέρεται ξένους ἡμᾶς · ὄντας τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν , ἀλλὰ μεταθᾶζει ἡμῖν τῆς πόλεως τῆς ἄνω . Ἐὰν δαθεῖν ὄντα ἐπικεισώμεθα , ταχέως ἐλευθερώσει ἡμᾶς καὶ αὐτὸς τῶν ἀσθενειῶν ἡμῶν . Ἡς οὖν μεγάλα λαμβάνομεν καὶ μικρὰ διδόντες , κλὴν τὴν μικρὰν δώμεν [ 148 ] . Ἴνα ἐμπορευώμεθα τὰ μεγάλα . Ὡς ἐτι καιρός , σπεύσωμεν , ἵνα ἀμήσωμεν . Ὅταν ὁ χειμὼν καταλάβῃ , ὅταν ἡ θάλασσα οὐχ ἐτι πλεῖται , οὐχ ἐτι χῶριον τῆς ἐμπορίας ἔ ἔομεν . Πότε δὲ ἔσται ὁ χειμὼν ; Ὅταν ἡ ἡμέρα ἐπιστᾶι ἡ μεγάλη , τότε ἐκείνη καὶ ἐπιφανής . Τότε γὰρ οὐχ ἐτι πλευσόμεθα τῆς θαλάσσης ταύτης τὴν μεγάλην καὶ εὐρύχωρον · ταύτῃ γὰρ ὁ παρὼν ὀιοῦμε βίος . Νῦν δὲ τοῦ σπεῖραι καιρός , τότε ὁ τοῦ ἀμαθᾶναι καὶ κερδαλνεῖν . Ἐὰν τις ἐν τῷ καιρῷ τοῦ σπόρου μὴ καταβάλῃ σπέρματα , ἐν ἀμὴτῃ σπεύρων , πρὸς τῷ μηδὲν ἀνῦναι καὶ καταγελάστος ἔσται . Εἰ δὲ σπόρου ἐστὶν ὁ παρὼν καιρός , οὐ τοῦ συλλέγειν , ἀλλὰ τοῦ σκορπίζειν καιρὸς ἂν εἴη λοιπὸν ὅ . Σχορπίσωμεν τοίνυν , ἵνα συναγάγωμεν · μὴ βουληθῶμεν συναγαγεῖν νῦν , ἵνα μὴ τὸν ἀμητὸν ἀπολέσωμεν . Οὕτως γάρ , ὅπερ ἔφην , ὁ καιρὸς ἐπὶ τὸ σπεῖρειν καλεῖ , καὶ δαπανᾶν καὶ ἀναλίσκειν , οὐχ ἐπὶ τὸ συλλέγειν καὶ ἀποτίθεσθαι . Μὴ τοίνυν προδύωμεν τὴν εὐκαιρίαν , ἀλλὰ διαφύλῃ τὸν σπόρον καταβάλωμεν , καὶ μηδενὸς φεισώμεθα τῶν ἕνδον , ἵνα μετὰ πολλῶν αὐτὰ ἀπολάβωμεν τῆς ἀντιδόσεως , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ , μεθ᾿ οὗ τῷ Πατρὶ ἡ δόξα , ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . ᾿Αμήν .
Lemmas: εἶπον ἐγώ ; Αλλά ὁ αὐτός λύω ὀδύνη , καί ἐκ εἷς προέρχομαι γαστήρ ; Αλ οὐδείς οὗτος πρός συγγένεια ὁ ἀκριβής . σπουδάζω οὗτος ὁ ἄνω πόλις γίγνομαι πολίτης . μέχρι τίς ἐπί ὁ ὑπερορία μένω ; δήω ὁ ἀρχαῖος πατρίς ἀπολαμβάνω ; οὐδέ γάρ περί ὁ τυγχάνω ὁ κίνδυνος . Αλ εἰμί γίγνομαι , ὁ μή γίγνομαι , ἀπροσδόκητος ὁ τελευτή ἐπέρχομαι , ἄμηνος ἐντυγχάνω ἀπέρχομαι , κλῆς μυρίος ἔχω ἀγαθός , οὐδείς ἐγώ ἕτερος διαφέγγω ὁ , ὁ γέννα καί σχιλὴς ἰσθόλος , καί πῦρ ἀσβεστον , καί δεσμός ἅλμα . Αλλά μή γίγνομαι τίς ὁ οὗτος ἀκούω ἐκεῖνος πειράω ὁ κόλασις . οὗτος δέ εἰμί , εἄν ὁ ἅγιος καταξιόω μυστήριον , χρυσός καί ἄργυρος καί λίθος τίμιος οἰκοδομέω ἐπί ὁ θεμέλιος . οὕτως γάρ δύναμαι ἀπέρχομαι ἐκεῖ φαίνω πλούσιος , ὅταν μή ἐνταῦθα χρῆμα καταλείβω , ἀλλά μετακοιμάομαι πρός ὁ ἄσυλος θησαυρός διά ὁ χείρ ὁ πένης · ὅταν δαπανάω ὁ Χριστός . Πολύς ὀφείλω ἐκεῖ , οὖον χρῆμα , ἀλλά ἁμάρτημα . δανεισαω τοίνυν αὐτός χρῆμα · ἵνα λαμβάνω ἁμάρτημα συγχώρησις · αὐτός γάρ εἰμί ὁ δικαστής . μή περιοράω αὐτός ἐνταῦθα πεινάω , ἵνα καί αὐτός · ἐκεῖ ἐγώ διαβρίῃ . ἐνταῦθα ἐνδύω αὐτός , ἵνα μή ἀφίημι ἐγώ γυμνός ὁ ἀσφάλεια ὁ παρά αὐτός . ἐάν ἐνταῦθα αὐτός ποτίζω , οὐ ἕννυμι κατά ὁ πλούσιος , πέμπω Λάζαρος , ἵνα ἄκρος ὁ δακτύλιος ἐπιστάζω ὁ γλῶσσα ἐγώ ἀποξηραίνω . ἐάν ἐνταῦθα εἰς ὁ οἰκίον ἐγώ αὐτός δέχομαι ὅς , ἐκεῖ πολύς παρασκευάζω μονή ἐγώ . ἐάν ἀπέρχομαι πρός αὐτός ἐν φυλακή εἰμί , καί αὐτός ἐγώ ἀπαλλάσσω ὁ δεσμός . ἐάν ἕνεκα εἰμί συνάγω , οὖον περιφέρω ξένος ἐγώ · εἰμί ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός , ἀλλά μεταθᾶζει ἐγώ ὁ πόλις ὁ ἄνω . ἐάν δατέομαι εἰμί επικεισαω , ταχέως ἐλευθερόω ἐγώ καί αὐτός ὁ ἀσθένεια ἐγώ . εἰμί οὖν μέγας λαμβάνω καί μικρός δίδωμι , κλῆς ὁ μικρός δήω [ 148 ] . ἵνα ἐμπορεύω ὁ μέγας . ὡς ἔτι καιρός , σπεύδω , ἵνα ἀμάω . ὅταν ὁ χειμών καταλαμβάνω , ὅταν ὁ θάλασσα οὐ ἔτι πλέω , οὐ ἔτι χωρίον ὁ ἐμπορία ἔ ἀρτύω . πότος δέ εἰμί ὁ χειμών ; ὅταν ὁ ἡμέρα πιστός ὁ μέγας , τότε ἐκεῖνος καί ἐπιφανής . τότε γάρ οὐ ἔτι πλέω ὁ θάλασσα οὗτος ὁ μέγας καί εὐρύχωρος · οὗτος γάρ ὁ πάρειμι οἰάω βίος . νῦν δέ ὁ σπείρω καιρός , τότε ὁ ὁ ἀμάω καί κερδαλνεῖν . ἐάν τις ἐν ὁ καιρός ὁ σπόρος μή καταβάλλω σπέρμα , ἐν ἀμητής σπευροος , πρός ὁ μηδείς ἀνύω καί καταγέλαστος εἰμί . εἰμί δέ σπόρος εἰμί ὁ πάρειμι καιρός , οὖον ὁ συλλέγω , ἀλλά ὁ σκορπίζω καιρός εἄν εἰμί λοιπός ὅς . σχορπισαω τοίνυν , ἵνα συνάγω · μή βούλομαι συνάγω νῦν , ἵνα μή ὁ ἄμητος ἀπόλλυμι . οὕτως γάρ , ὅσπερ φημί , ὁ καιρός ἐπί ὁ σπείρω καλέω , καί δαπανάω καί ἀναλίσκω , οὐ ἐπί ὁ συλλέγω καί ἀποτίθημι . μή τοίνυν προδύομαι ὁ εὐκαιρία , ἀλλά διαφυλος ὁ σπόρος καταβάλλω , καί μηδείς φείδομαι ὁ ἔνδον , ἵνα μετά πολύς αὐτός ἀπολαμβάνω ὁ ἀντίδοσις , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ ᾿ιειμαι Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ὁ δόξα , ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . Αμήν .