joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0158.4
α' Ο πολλακις ειπον , τουτο και νυν ερω , και ου παυσομαι λεγων . Τι δε τουτο εστιν ; Οτι μελλον ο Ιησου υψηλων απτεσθαι δογμάτων , δια την των ακουοντων ασθενειαν εαυτον κατεχει πολλακις , και ου συνεχως τοις αξιοις της μεγαλωσυνης αυτου λογους ενδιατρεβει , αλλα μαλλον τοις συγκαταβασιν εχουσι . Το μεν γαρ υψηλον και μεγα , και απαλεχθεν , ικανον παραστησαι την αξιαν εκεινην , καθοσον ημιν ακουσαι δυνατον τα δε ταπεινωτερα και εγγυς της των ακρωμενων διανοιας , ει μη διηνεχως ελεγετο , ου ταχως κατισχε τα υψηλα των χαμαιζηλων ακροατην . Δια δη τουτο εστι και τα πλειοινα ταπεινωτερα των υψηλων ειρημενα παρ' αυτου . Αλλ' ινα μη τουτο ετεραν τινα εργασηται βλαβην παλιν , κατεγεν κατω των μαθητην , ουχ απλως τα καταδεεστερα τιθησιν , αν μη προτερον ειπη και την αιτιαν δι' ην ταυτα λεγει δ δη β και ενταυθα πεποιηκεν . Επειδη γαρ ειπε περι του βαπτισματος απερ ειπε , και της κατα χارين γεννησεως της εν τη γη γινομενης , βουλομενος και εις την γεννησιν καθειναι την εαυτου την απορρητον εκεινην και θρααστον , τεως διασασταζει , και ου καθιψιν εττα και την αιτιαν c λεγει , δι' ην ου καθιψιν . Τις δε εστιν αυτη ; Η παχυτης και η ασθενεια των ακουοντων . Και ταυτην αιτιωτομενος d επηγαγε λεγων · Ει τα επιγεια ειπον υμιν , και ου πιστευετε , πως , αν ειπω υμιν τα επουρανια , πιστευσετε ; Οτε οπωπερ αν ειπη μετριον τι και ταπεινον , τη των ακουοντων ασθενεια λογιστεον αυ-δ . Τα δε επιγεια ενταυθα τινες μεν περι του ανεμου φασιν ειρηθηαι · τουτεστιν , ει και υποδειγμα απο των επιγειων εδωκα , και ουδε ουτως επεισθητε , [ 154 ] πως δυνησεσθε τα υψηλωτερα μαθειν ; Ει δε το βαπτισμα επιγιον ενταυθα λεγει , μη θαυμασης . Η γαρ δια εν τη γη τελεισθαι , η προς συγχρειαν της εαυτου γεννησεως της φρικωδεστατης εκεινης ονομαζων ουτως αυτο καλει . Ει γαρ και επουρανιος αυτη η γεννησις , αλλα προς εκεινην παραβολομενη την αληθη , και εκ της του Πατρος ουσια ; ουσαν , επιγειος εστι . Και καλως ουχ ειπεν , Ουχ νοειτε , αλλ' , Ου πιστευετε . Ιταν μεν γαρ προς εκεινα τις δυσκολαλην , α δια του νου λαβειν εστι , και μη βαδιως καταδεχηται , εικοτως αν ανοιαν εγκαλοιοταν δε ταυτα μη δεχηται , e λογισμω μεν ουχ εστι λαβειν , πιστει δε μνην , ουχ ετι ανοιας , αλλ' απιστιας εστι το εγχαλημα . Απαγων ουν αυτον του μη ζητειν λογισμοις το λεχθεν , σφοδρωτερον αυτου καθιναπτεται , απιστιαν εγκαλιων . Ει δε την ημετεραν πιστει χρη δεχεσθαι γεννησιν , τινος αν ελεν αξιοι οι την του Μ νογενοις λογισμοις περιεργαζομενοι ; Αλλ' Ισως εφη τις αν , και τινος ενεκεν ελεγετο ταυτα , ει μη εμελλ πιστευειν οι ακουοντες ; Οτι ει και εκεινοι μη επ στεουν , αλλ' οι μετ' αυτους εμελλον αυτα δεχεσθαι και κεφαλαινε . Καθικνουμενος τοινων αυτου σφοδρ τατα , δεικνυει λοιπον οτι ου ταυτα οιδε μονον , αλ και ετερα πολλω πλειω τούτων και μειζον . Οθεν κ τουτο δια της επαγωγης εδηλωσεν , ουτως ειπιν · Κ ουδεις ανεβηκεν εις τον ουρανον , ει μη ο του ουρανο καταβας , ο Υιος του ανθρωπου , ο ι εν τω ουρανω . Και ποια αυτη η ακολουθια , φη ; Μεγιστη μεν ουν , και e σφοδρα τοις εμπροσθεν σι φουσα . Επειδη γαρ εκεινος ειπεν , οι Οιδαμεν · ι απο Θεου εληλυθας διδασκαλος , τουτο αυτω διε θουται , μονοφυλ λεγων · μη νομισης με ουτως ει διδασκαλον ως τους πολλους των προφητων απο γ ὄντας . Εξ ουρανο γαρ παρεμι νυν . Των μεν γα προφητων ουδεις ανεβηκεν εκει · εγω δε εκει δι τριβω . Ειδες πως και το σφοδρα δοκουν υψηλον ει σφοδρα ανωθεν αυτου της μεγαλωσυνης εστιν ; γαρ εν ουρανω μονον εστιν , αλλα και πανταχου , ι παντα πληρω . Αλλ' ετι προς την ασθενειαν ακροατου διαλεγεσθαι , κατα μικρον αυτον αναγ βουλομενος . Υιον δε ανθρωπου ενταυθα ου την σα εκλασεν , αλλ' απο της ελαττονος ουσιας ολον εανιν εν ουτως ειπω , ωνομασε νυν . Και γαρ τουτο ε αυτω , πολλακις μεν απο της θεοτητος , πολλακι απο της ανθρωποτητος το παν καλειν . Και καλ Μωυσης θυμωσε τον δριρ εν τη ερημω , φησιν , ου δυνηθησαι δει τον Υιον του ανθρωπου . Παλιν τουτο δοκει απνηφισθαι του εμπροσθεν , πολλη και αυτη του συνφαειαν εχει . Ετιπιν γαρ την μεγει εις ανθρωπους γεγεννημενην ευεργεσιαν δια του πισματος , επαγει και την ταυτης αιτιαν , και εκε ουχ ελαττονα , την δια του σταυρου . Ωσπερ ουν κ Παυλος Κορινθιοις διαλεγόμενος , ταυτα ; ομου τι τας ευεργεσιας , ουτω λεγων · Μη Παυλος εστινασ υπερ υμων , η εις το ονομα Παυλου [ 155 ] εδα σθητε ; Μαλιστα γαρ παντων τα δυο ταυτα την ι τον αυτου δεικνυσιν αγαπην , οτι τε υπερ εχλ επαθε , και οτι αποθανων υπερ εχθρων , δια του πισματος ; ολοχρον των αμαρτηματων την συ ρησιν εδωρησατο .
Lemmas: ὅς ὁ πολλάκις εἶπον , οὗτος και νυν εἴρω , και ου παύω λέγω . τις δέ οὗτος εἰμί ; ὅτι μέλλω ὁ Ἰησοῦς ὑψηλός ἅπτω δόγμα , διά ὁ ὁ ἀκούω ἀσθένεια ἑαυτοῦ καταχέω πολλάκις , και ου συνεχῶς ὁ ἄξιος ὁ μεγαλωσύνη αὐτός λόγος ενδιατρεβει , ἀλλά μᾶλλον ὁ συγκατάβασις ἔχω . ὁ μέν γαρ ὑψηλός και μέγας , και ἀπολέγω , ἱκανός παρίστημι ὁ ἄξιος ἐκεῖνος , καθόσον ἡμεῖς ἀκούω δυνατός ὁ δέ ταπεινός και ἐγγύς ὁ ὁ ακρωμενων διάνοια , ει μη διαφέρω λέγω , ου Τάχως κατίσχω ὁ ὑψηλός ὁ χαμαίζηλος ἀκροατής . διά δη οὗτος εἰμί και ὁ πλειοινη ταπεινός ὁ ὑψηλός εἴρω παρά αὐτός . ἀλλά ἵνα μη οὗτος ἕτερος τις ἐργάζομαι βλάβη πάλιν , καταγίγνομαι κάτω ὁ μαθητής , οὐ ἁπλόος ὁ καταδεής τίθημι , αν μη πρότερος εἶπον και ὁ αἴτιος διά ἐάν Ούτος λέγω δ δη Β και ἐνταῦθα ποιέω . ἐπειδή γαρ εἶπον περί ὁ βάπτισμα ὅσπερ εἶπον , και ὁ κατά χارين γέννησις ὁ εν ὅς γη γινομενω , βούλομαι και εἰς ὁ γέννησις καθίημι ὁ ἑαυτοῦ ὁ ἀπόρρητος ἐκεῖνος και θρααστον , τέως διασασταζει , και ου καθιψιν εττα και ὁ αἴτιος c λέγω , διά ἐάν ου καθιψιν . τις δέ εἰμί ἀϋτή ; ὁ παχύτης και ὁ ἀσθένεια ὁ ἀκούω . και οὗτος αιτιωτομενος d ἐπάγω λέγω · ει ὁ ἐπίγειος εἶπον ὑμεῖς , και ου πιστεύω , πως , αν εἶπον ὑμεῖς ὁ ἐπουράνιος , πιστεύω ; ὅτε ὄψ αν εἶπον μέτριος τίς και ταπεινός , ὅς ὁ ἀκούω ἀσθένεια λογίζομαι αὐδάω . ὁ δέ ἐπίγειος ἐνταῦθα τις μέν περί ὁ ἄνεμος φημί εἴρω · τουτέστιν , ει και ὑπόδειγμα ἀπό ὁ ἐπίγειος δίδωμι , και οὐδέ οὕτως πείθω , [ 154 ] πως δύναμαι ὁ ὑψηλός μανθάνω ; ει δέ ὁ βάπτισμα ἐπιγίγνομαι ἐνταῦθα λέγω , μη θαυμάζω . ὁ γαρ διά εν ὅς γη τελέω , ὁ προς συγχρειαν ὁ ἑαυτοῦ γέννησις ὁ φρικωδεστατης ἐκεῖνος ὀνομάζω οὕτως αὐτός καλέω . ει γαρ και ἐπουράνιος ἀϋτή ὁ γέννησις , ἀλλά προς ἐκεῖνος παραβολομενω ὁ ἀληθής , και ἐκ ὁ ὁ πατήρ οὐσία ; εἰμί , ἐπίγειος εἰμί . και κάλως οὐ εἶπον , οὐ νοέω , ἀλλά , Ου πιστεύω . Ιταν μέν γαρ προς ἐκεῖνος τις δυσκολαλη , ὅς διά ὁ νόος λαμβάνω εἰμί , και μη βάδιος καταδέχω , εἰκότως αν ἄνοια ἐγκαλέω δέ Ούτος μη δέχομαι , e λογισμός μέν οὐ εἰμί λαμβάνω , πίστις δέ μνην , οὐ ἔτι ἄνοια , ἀλλά ἀπιστία εἰμί ὁ εγχαλημα . ἀπάγω οὖν αὐτός ὁ μη ζητέω λογισμός ὁ λέγω , σφοδρός αὐτός καθιναπτεται , ἀπιστία ἐγκαλία . ει δέ ὁ ἡμέτερος πίστις χρή δέχομαι γέννησις , τις αν αἱρέω ἄξιος ὁ ὁ ὁ Μ νογενος λογισμός περιεργάζομαι ; ἀλλά ἴσως φημί τις αν , και τις ἕνεκα λέγω Ούτος , ει μη εμελλ πιστεύω ὁ ἀκούω ; ὅτι ει και ἐκεῖνος μη ἔπος στείνω , ἀλλά ὁ μετά αὐτός μέλλω αὐτός δέχομαι και κεφαλαινε . καθικνουμην τοις αὐτός σφοδρ Τάτα , δείκνυμι λοιπός ὅτι ου Ούτος οἶδα μόνος , Αλ και ἕτερος πολύς πλείων οὗτος και μείζων . ὅθεν Κ οὗτος διά ὁ ἐπαγωγή δηλόω , οὕτως εἶπον · Κ οὐδείς ανεβαίνω εἰς ὁ οὐρανός , ει μη ὁ ὁ ουρανός καταβαίνω , ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ὁ ι εν ὁ οὐρανός . και ποῖος ἀϋτή ὁ ἀκολουθία , φημί ; Μέγας μέν οὖν , και e σφόδρα ὁ ἔμπροσθεν βρόχος Φούσα . ἐπειδή γαρ ἐκεῖνος εἶπον , ὁ οἶδα · ι ἀπό Θεός ἔρχομαι διδάσκαλος , οὗτος αὐτός δῖος θουος , μονοφυλ λέγω · μη νομίζω ἐγώ οὕτως ει διδάσκαλος ως ὁ πολύς ὁ προφήτης ἀπό γ εἰμί . ἕξ ουρανός γαρ παρίημι νυν . ὁ μέν γῆ προφήτης οὐδείς ανεβαίνω ἐκεῖ · ἐγώ δέ ἐκεῖ Ζεύς τρίβω . ὁράω πως και ὁ σφόδρα δοκέω ὑψηλός ει σφόδρα ἄνωθεν αὐτός ὁ μεγαλωσύνη εἰμί ; γαρ εν οὐρανός μόνος εἰμί , ἀλλά και πανταχοῦ , ι πᾶς πληρόω . ἀλλά ἔτι προς ὁ ἀσθένεια ἀκροατής διαλέγω , κατά μικρός αὐτός ἀνάγω βούλομαι . υἱός δέ ἄνθρωπος ἐνταῦθα ου ὁ σός κλάω , ἀλλά ἀπό ὁ μικρός οὐσία ὅλος εανι εν οὕτως εἶπον , ὀνομάζω νυν . και γαρ οὗτος ε αὐτός , πολλάκις μέν ἀπό ὁ θεότης , πολλάκις ἀπό ὁ ανθρωποτητη ὁ πᾶς καλέω . και καλστις Μωυσῆς θυμώνω ὁ δρι εν ὅς ἐρῆμος , φημί , ου δύναμαι δεῖ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . πάλιν οὗτος δοκέω ἀποφημίζω ὁ ἔμπροσθεν , πολύς και ἀϋτή ὁ συναφίημι ἔχω . Ετιπιν γαρ ὁ μεγώ εἰς ἄνθρωπος γεννάω εὐεργεσία διά ὁ πεῖσμα , ἐπάγω και ὁ οὗτος αἴτιος , και ἐπίτεξ οὐ μικρός , ὁ διά ὁ σταυρός . ὥσπερ οὖν Κ Παῦλος Κορίνθιος διαλέγω , Ούτος ; ὁμοῦ τίς ὅς εὐεργεσία , οὗτος λέγω · Μης Παῦλος εστιναω ὑπέρ ὑμεῖς , ὁ εἰς ὁ ὄνομα Παῦλος [ 155 ] εδά σθητε ; μάλιστα γαρ πᾶς ὁ δύο Ούτος ὁ ι ὁ αὐτός δείκνυμι ἀγάπη , ὅτι τε ὑπέρ χλʹ πάσχω , και ὅτι ἀποθνῄσκω ὑπέρ ἐχθρός , διά ὁ πεῖσμα ; ολοχρω ὁ ἁμάρτημα ὁ σῦς ῥῆσις δωρέω .