joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0241.1
Μετὰ ταῦτα ἀπῆλθεν ὁ Ἰησοῦς πέραν τῆς θαλάσσης τῆς Γαλιλαίας εἰς τὰ μέρη Τιβεριάδος · καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ὄχλος ὁχλὸς πολύς , διὰ κύρων τὰ σημεῖα ἄ ἐποίησεν ἐπὶ τῶν ἀσθενούντων . Ἀπῆλθε δὲ εἰς ὄρος ὁ Ἰησοῦς , καὶ ἐκεῖ ἐκάθητο μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ . Ἦν δὲ ἑγγὺς τὸ πάσχα τῶν Ἰουδαίων . α' . Τοῖς δεινοῖς ἀνδράσι μὴ ὁμοσε γυωμέν , ἀγαπητοί · ἀλλὰ μανθάνωμεν ἄ , ὅταν μηδὲν παραχλάπῃ τὴν ἡμετέραν ἀρετὴν , διδόναι τόπον αὐτῶν ταῖς πονηραῖς ἐπιβολαῖς . Οὕτω γὰρ παύεται πᾶσα θρασύτης . Καὶ [ 248 ] καθάπερ τὰ ἀκόντια ὅταν εἰς ἐντεταμένον β ἐμπέσῃ τι καὶ σκληρὸν καὶ ἀντιτυπῆς , μετὰ πολλῆς τῆς βύμης ἐξακοντίζεται ἐπὶ τοὺς ἀποστείλαντας πάλιν · ὅταν δὲ τὸ βαγδαῖον τῆς ἀφέσεως μὴ ἔχῃ τὸ ἀντιπίπτον , ἐκλύεται ταχέως καὶ λήγει · οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν θρασυνομένων ἀνθρώπων , ὅταν μὲν αὐτοῖς ὁμοσε χωριώμεν , ἀγριαίνουσι μᾶλλον · ὅταν δὲ εἰκώμεν καὶ παραχωρῶμεν , χαλῶντες ῥάδιως πτᾶσιν αὐτῶν τὴν μανίαν . Διὰ δὲ τοῦτο καὶ οἱ Χριστοῦ θρασύηκουνσεν , ὅτι ἠκουσαν οἱ Φαρισαῖοι ὅτι Ἰησοῦς πλεῖονας μαθητὰς ποιεῖ καὶ βαπτίζει ἢ Ἰωάννης , ἤλθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν , τὸν φθόνον αὐτῶν σθενοῦν , καὶ τὸν θυμὸν , ὃν εἴκως ἦν ἀπὸ τούτων τεχθῆναι τῶν λόγων , διὰ τῆς ἀναχωρήσεως καταπαρῦναι . Μᾶν εἰς τὴν Γαλιλαίαν πάλιν ἀπερχομένου , οὐ τοῖς αὐτοῖς ἐπιζαίνει τῖποις · οὐ γὰρ εἰς Καφὰ ἦλθεν , ἀλλὰ πέραν τῆς θαλάσσης . Διὸ καὶ ἠκολούθουν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί , θεωροῦντες αὐτοῦ τὰ σημεῖα ἄ ἐποίησε . Ποῖα σημεῖα ; διὰτὶ μὴ αὐτὰ λέγει · « κατ' εἶδος ; Ὅτι τὸ πλεῖον τοῦ βιβλίου οὕτως μάλιστα ὁ εὐαγγελιστὴς ἐν τοῖς λόγοις καὶ ταῖς διηγήσεσι καταναλώσαι ἐσπουδασεν . Ὅρα γοῦν πῶς ἐν ἐνιαυτῷ ὁλοκλήρῳ , μᾶλλον δὲ πῶς καὶ νῦν ἐν τῇ ὥρῃ τού πᾶσα οὐδὲν πλεῖον ἡμᾶς ἐδίδαξε σημείων ἔνεκεν , ἢ ὅτι τὸν παράλυτον μόνον ἐθεράπευσεν , καὶ τὸν υἱὸν τοῦ βασιλικού . Οὐ γὰρ τοῦτο ἐσπουδάσεν ὥστε ἀπαντα καταλεγεῖν , ἐπειδὴ μηδὲ δυνατὸν ἦν · ἦν γὰρ πολλῶν καὶ μεγάλων ὄλῃρα . Καὶ ἠκολούθει , φησίν , αὐτῷ ὄχλος πολύς , ὅτι εὐρὼν τὰ σημεῖα ἄ ἐποίησε . Οὐ σφόδρα βεβαίως διανοίας ἢ ἀκολούθως ἄ . Τσαύτης γὰρ διδασκαλίας ἀπολαύσαντες , ἀπὸ τῶν σημείων ἐντήγοντο μᾶλλον · ὃ παγχερώτερος γνώμης ἦν . Τὰ γὰρ σημεῖα , φησὶ τοῖς ἀπιστοῖς , οὐ τοῖς πιστεύουσιν . Ἄλλ' οὐκ ἐκεῖνος ὁ ὄχλος ὁ παρὰ τῷ Ματθαίῳ οὕτως , ἀλλ' ἄκους πῶς . Ἐξεσλησσοτο πᾶντες ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ , φησίν , ὅτι ἐδίδασκεν αὐτοὺς ὡς ἐξουσίαν ἔχων . Τί δὴποτε δὲ τὸ ὄρος καταλαμβάνει νῦν , καὶ ἐκεῖ κάθηται μετὰ τῶν μαθητῶν ; Διὰ τὸ μέλλον ἐσσεθαι σημεῖον . Τὸ δὲ τοῖς μαθητᾶς ἀναβῆναι μόνους , κατηγορία τοῦ πλήθους ἦν οὐκ ἀκολουθήσαντος αὐτῷ . Οὐ τοῦτο δὲ ἔνεκεν μόνον τοῦτο ποιεῖ , τὸ ὄρος καταλαμβάνων , ἀλλὰ καὶ παιδεύων ἡμᾶς ἀεὶ διαναπαύεσθαι ἀπὸ τῶν θορύβων καὶ τῆς ἐν μέσῳ ταραχῆς · ἐπιτέθειν γὰρ πρὸς φιλοσοφίαν ἔρημία . Πολλάκις δὲ καὶ μόνος αὐτὸς τὸ ὄρος καταλαμβάνει , καὶ διανυκτερεύει καὶ σὐχεται , διδάσκων ἡμᾶς ὅτι τὸν μάλιστα Θεὸν προσόντα πάσης ἀπηλλάχθαι δεῖ ταραχῆς , καὶ καιρὸν καὶ τόπον ὀρθοῦν καὶ θρονὸν ἐπιζητεῖν . Καὶ ἡρ ἑγγὺς τὸ Πάσχα , ἡ ὥρη τῶν Ἰουδαίων . Πῶς οὖν οὐκ ἀναβαίνει εἰς τὴν ὥρην , φησίν , ἀλλὰ πάντων ἐπιγνομένων εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα , αὐτὸς εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἐρχεται ; καὶ
Lemmas: μετά οὗτος ἀπέρχομαι ὁ Ἰησοῦς πέραν ὁ θάλασσα ὁ Γαλιλαία εἰς ὁ μέρος Τιβεριάς · καί ἀκολουθέω αὐτός ὄχλος ὄχλος πολύς , διά κύρω ὁ σημεῖον ὅς ποιέω ἐπί ὁ ἀσθενέω . ἀπέρχομαι δέ εἰς ὄρος ὁ Ἰησοῦς , καί ἐκεῖ κάθημαι μετά ὁ μαθητής αὐτός . ἦς δέ ἐγγύς ὁ πάσχα ὁ Ἰουδαῖος . ὅς . ὁ δεινός ἀνήρ μή ὁμόσε γυειμι , ἀγαπητός · ἀλλά μανθάνω ὅς , ὅταν μηδείς παραχλάπῃ ὁ ἡμέτερος ἀρετή , δίδωμι τόπος αὐτός ὁ πονηρός ἐπιβολή . οὕτως γάρ παύω πᾶς θρασύτης . καί [ 248 ] καθάπερ ὁ ἀκόντιον ὅταν εἰς ἐντείνω Β ἐμπίπτω τίς καί σκληρός καί ἀντιτυπέω , μετά πολύς ὁ βύμης ἐξακοντίζω ἐπί ὁ ἀποστέλλω πάλιν · ὅταν δέ ὁ βαγδαῖον ὁ ἄφεσις μή ἔχω ὁ ἀντιπίπτω , ἐκλύω ταχέως καί λήγω · οὗτος καί ἐπί ὁ θρασύνω ἄνθρωπος , ὅταν μέν αὐτός ὁμόσε χωρίζω , ἀγριαίνω μᾶλλον · ὅταν δέ ἵημι καί παραχωρέω , χαλάω ῥᾳδίως πέτομαι αὐτός ὁ μανία . Ζεύς δέ οὗτος καί ὁ Χριστός θρασύηκουνσεν , ὅτι ἀκούω ὁ Φαρισαῖος ὅτι Ἰησοῦς πλείων μαθητής ποιέω καί βαπτίζω ἢ Ἰωάννης , ἔρχομαι εἰς ὁ Γαλιλαία , ὁ φθόνος αὐτός σθενόω , καί ὁ θυμός , ὅς ἵημι εἰμί ἀπό οὗτος τίκτω ὁ λόγος , διά ὁ ἀναχώρησις καταπείρω . τιμή εἰς ὁ Γαλιλαία πάλιν ἀπέρχομαι , οὖον ὁ αὐτός ἐπιζάνω τῖποις · οὖον γάρ εἰς Καφά ἔρχομαι , ἀλλά πέραν ὁ θάλασσα . Διὸ καί ἀκολουθέω αὐτός ὄχλος πολύς , θεωρέω αὐτός ὁ σημεῖον ὅς ποιέω . ποίας σημεῖον ; διατί μή αὐτός λέγω · « κατά εἶδος ; ὅτι2 ὁ πλείων ὁ βιβλίον οὕτως μάλιστα ὁ εὐαγγελιστής ἐν ὁ λόγος καί ὁ διήγησις καταναλίσκω σπουδάζω . Ὅρας γοῦν πῶς ἐν ἐνιαυτός ὁλόκληρος , μᾶλλον δέ πῶς καί νῦν ἐν ὁ ὥρα ὅς πᾶς οὐδείς πλείων ἐγώ διδάσκω σημεῖον ἐνέλκω , ἢ ὅτι ὁ παράλυτος μόνος θεραπεύω , καί ὁ υἱός ὁ βασιλικός . οὖον γάρ οὗτος σπουδάζω ὥστε ἅπας καταλέγω , ἐπεί μηδέ δυνατός εἰμί · εἰμί γάρ πολύς καί μέγας ὄλλυμι . καί ἀκολουθέω , φημί , αὐτός ὄχλος πολύς , ὅτι εὑρίσκω ὁ σημεῖον ὅς ποιέω . οὖον σφόδρα βεβαίως διάνοια ἢ ἀκόλουθος ὅς . τσαυος γάρ διδασκαλία ἀπολαύω , ἀπό ὁ σημεῖον ἐντάσσω μᾶλλον · ὅς παγχερώτερος γνώμη εἰμί . ὁ γάρ σημεῖον , φημί ὁ ἀπιστέω , οὖον ὁ πιστεύω . ἄλλος οὐ ἐκεῖνος ὁ ὄχλος ὁ παρά ὁ Ματθαῖος οὕτως , ἀλλά ἄκος πῶς . Ἐξεσλησσοτο πᾶς ἐπί ὁ διδαχή αὐτός , φημί , ὅτι διδάσκω αὐτός ὡς ἐξουσία ἔχω . τις δήποτε δέ ὁ ὄρος καταλαμβάνω νῦν , καί ἐκεῖ κάθημαι μετά ὁ μαθητής ; Ζεύς ὁ μέλλω εἰμί σημεῖον . ὁ δέ ὁ μαθητής ἀναβαίνω μόνος , κατηγορία ὁ πλῆθος εἰμί οὐ ἀκολουθέω αὐτός . οὖον οὗτος δέ ἐνέλκω μόνος οὗτος ποιέω , ὁ ὄρος καταλαμβάνω , ἀλλά καί παιδεύω ἐγώ ἀεί διαναπαύω ἀπό ὁ θόρυβος καί ὁ ἐν μέσος ταραχή · επιτίθεμαι γάρ πρός φιλοσοφία ἐρημία . πολλάκις δέ καί μόνος αὐτός ὁ ὄρος καταλαμβάνω , καί διανυκτερεύω καί εὔχομαι , διδάσκω ἐγώ ὅτι ὁ μάλιστα θεός πρόσειμι πᾶς ἀπαλλάσσω δεῖ ταραχή , καί καιρός καί τόπος ὀρθόω καί θρόνος ἐπιζητέω . καί ἔαρ ἐγγύς ὁ Πάσχα , ὁ ὥρα ὁ Ἰουδαῖος . Πῶς οὖν οὐ ἀναβαίνω εἰς ὁ ὥρα , φημί , ἀλλά πᾶς ἐπιγιγνώσκω εἰς ὁ Ἱερουσαλήμ , αὐτός εἰς ὁ Γαλιλαία ἔρχομαι ; καί