joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0218.2
νο · ὅπερ καὶ εἰδέναι αὐτοὺς καὶ δύνασθαι ἔδει . Οὕτως δὲ εὐρεθήσεται πολλὰ οὐ εἰδέναι ἔχρην , μηδέπω μαθών . Καὶ τὶ τοῦτο γένοι ; ἂν ἀπομύτουν ; Τί οὖν ἐστι τὸ εἰρημένον , Ἐπεὶδὴ τὸν παράλυτον ἐσηρύξε , μέλλει δὲ καὶ νεκρὸν ἐγείρειν , διὰ τοῦτο οὕτως ; εἴπας , μονοῦνχι τοῦτο λέγων · Σωματικὸς ἐστι παράλυτον ἐσηρύξε ; μείζονα τούτων θέμενε . Ἄλλ’ οὕτω μὲν οὐκ εἶπε , ταπεινότερον δὲ πως διεξῆγεν , ἵνα αὐτὸν παραμβήσῃ τὴν μανίαν . Καὶ ἵνα μάθῃς ὅτι τὸ , Δεῖξαι , οὐ κυρίως εἴρηται , ἀκούσον τῶν ἔξης ὧν ἐπάγει πάλιν . Ὡςπερ γὰρ ὁ Πατὴρ ἐγείρει τοὺς νεκροὺς καὶ ζωοποιεῖ , φησιν , οὕτως καὶ ὁ Υἱὸς οὗς θέλει ζωοποιεῖ . Καὶ τοῦ , Οὐδὲν δύναται ἀφ’ ἑαυτοῦ ποιεῖν , τῷ , Οὗς θέλει , ἐναντίον ἐστίν . Εἰ γὰρ οὐς θέλει , δύναται ἀφ’ ἑαυτοῦ ποιεῖν ( τὸ γὰρ βλέπειν , ἐξουσίας ) · εἰ δὲ οὐ δύναται ἀφ’ ἑαυτοῦ οὐκ ἐστι οὐς θέλει . Τὸ μὲν γὰρ , Ὡςπερ ὁ Πατὴρ ἐγείρει , τῆς δυνάμεως δεῖκνυσι τὴν ἀπαράλλαξιν · τὸ δὲ , Οὗς θέλει , τῆς ἐξουσίας τὴν ἰσότητα . Ὀρᾷς δτι τὸ , Οὐ δύναται ἀφ’ ἑαυτοῦ ποιεῖν , οὐ τὴν ἐξουσίαν ἀναιροῦντὸς ἐστιν , ἀλλὰ τὴν ἀπαράλλακτον τῆς δυνάμεως καὶ τοῦ θελήματος ἐνδεικνύμενον ; Οὕτω καὶ τὸ , Δεῖξαι αὐτῷ , νόησον . Καὶ γὰρ καὶ ἄλλοχοῦ φησιν · Ἐγὼ ἀνάστασιν αὐτῶν ἐν τῇ ὀψαχῇ ἡμέρα . Καὶ πάλιν , δεῖκνυσι ὅτι οὐκ ἐνέργειαν δεχόμενος ποιεῖ , Ἐγὼ εἰμὶ ἡ ἀνάστασις , φησὶ , καὶ ἡ ζωή . Εἶτα ἵνα μὴ λέγῃ , ὅτι νεκροὺς μὲν ἐγείρει οὐς θέλει , καὶ ζωοποιεῖ , τὰ δὲ ἄλλα οὐχ οὕτω ποιεῖ , προλαβὼν πᾶσαν ἀπέλειψεν ἀντίλογον τοιαύτην , εἰπὼν · “ Ἀ γὰρ ἂν ἐκεῖνος ποιῇ , ταῦτα καὶ ὁ Υἱὸς ὁμοίως ποιεῖ · δηλῶν ὅτι καὶ πάντα ἄ ἐκεῖνος , καὶ οὕτως ; οὐς ἐκεῖνος ποιεῖ · κἂν νεκρῶν εἴπῃς ἀνάστασιν , κἂν σωμάτων διαπλάσιν , κἂν ἀμαρτιῶν ἄφεσιν , κἂν ἀλλοτιού , ὁμοίως ἐργάζεται τῷ γεγεννηκότι . e . Ἄλλ’ οὐδὲν τούτων προσέχουσι οἱ τῆς ἑαυτῶν [ 224 ] ἀμελοῦντες αὐστηρίας · τοσούτου κακῶν τὸ προεδρίας ἐρζόν . Τοῦτο τὰς αἰρέσεις ἔτεκε , τοῦτο τὴν τῶν Ἑλλήνων ἐδίδαξεν ἀσέβειαν . Ὁ μὲν γὰρ Θεὸς τὰ ἀόρατα αὐτοῦ θεοῦτο διὰ τῆς κτίσεως τοῦ κόσμου νοηθῆναι τοῦτο · ἐκεῖνοι δὲ ταῦτα ἀρνήτες , καὶ ἀπαεἰώσαντες διὰ ταύτης ἐλθεῖν τῆς διδασκαλίας , ἑτέραν ἑτέμνον ἑαυτοῖς ὁδόν · διὸ καὶ τῆς οὐσίας ἕτερεσιν . Διὰ τοῦτο καὶ Ἰουδαῖοι οὐκ ἐπίστευσαν , δόξαν παρ’ ἀλλήλων λαμβάνοντες , e , καὶ τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ δόξαν οὐ ζητοῦντες . Ἄλλ’ ἡμεῖς , ἀγαπητοί , τοῦτο φυγώμεν τὸ νόσημα μεθ’ ὑπερβολῆς καὶ σπουδῆς ἀπάσης . Κἂν γὰρ μυρία κατορθώματα ἔχωμεν , πάντα ἰκανὴ διαλυσιν τῆς νενοσθείας ἢ λύμη . Εἰ τοίνυν ἐπαίνιον ἐρώμεν , τοὺς παρὰ τῷ Θεῷ ζητῶμεν ἐπαίνους . Ὁ μὲν γὰρ παρὰ τῶν ἀνθρώπων ἐπαῖνος , οὗ ; ἂν ἡ , οὐδὸ τε ἐφάνη καὶ ἀπώλετο · κἂν μὴ ἀπόληται , τὸ κέρδος οὐδὲν ἡμῖν ἠνέγκε , καὶ ἀπὸ χριστῶν δὲ γίνεται δυσφραμίνης πολλάκις . Τί γὰρ θαυμαστον ἢ παρὰ ἀνθρώπων ἔχει δόξα , ἥς καὶ ὀργωμοῦσι ἀπολαύσει νέες , καὶ δεεφθαρμέναι γυναῖκες , καὶ πλεονέκται καὶ ἄρπαγες ; Ὁ δὲ παρὰ τοῦ Θεοῦ θαυμαζόμενος ; οὐ μετὰ τούτων , ἀλλὰ μετὰ τῶν ἁγίων ἐκείνων θαυμάζεται , τῶν προφητῶν λέγω , τῶν ἀποστόλων , τῶν ἀγγελικῶν ἐπιδειξαμένων βίου . Εἰ δὲ τὸ περιάγειν ὀχλοὺς , καὶ τὸ ἀποβλέπεσθαι ποθοῦμεν , ἐξετάσωμεν αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ , καὶ οὐδενὸς ἀξίου εὕρομεν ὄν . Ὅμως δὲ , εἰ καὶ ὀχλὸν ἔραζε , ἐφελικὸν τὸν δῆμον τῶν ἀγγέλων , καὶ γίνω φοβερὸς δαίμοσι , καὶ τῶν ἀνθρώπων οὐδέναν d Allì διαπευσή . e Suspiciatur Savilius . egendum παρ’ ἀνθρώπων λαμβάνοντες . f Θαυμάζειν pro laudare , usurpatè sære diximus .
Lemmas: νο · ὅσπερ καί οἶδα αὐτός καί δύναμαι ἐσθίω . οὕτως δέ εὑρίσκω πολύς οὖον οἶδα χρή , μηδέπω μανθάνω . καί τίς οὗτος γίγνομαι ; εἄν ἀπομύω ; τις οὖν εἰμί ὁ εἴρω , ἐπειδή ὁ παράλυτος ἐσηρύξε , μέλλω δέ καί νεκρός ἐγείρω , διά οὗτος οὕτως ; εἶπον , μονοῦς οὗτος λέγω · σωματικός εἰμί παράλυτος ἐσηρύξε ; μείζων οὗτος τίθημι . ἄλλος οὗτος μέν οὐ εἶπον , ταπεινός δέ πως διά-ἐξάγω , ἵνα αὐτός παραμβήσῃ ὁ μανία . καί ἵνα μανθάνω ὅτι ὁ , δείκνυμι , οὖον κύριος εἴρω , ἀκούω ὁ ἔξειμι ὅς ἐπάγω πάλιν . ὡς γάρ ὁ πατήρ ἐγείρω ὁ νεκρός καί ζωοποιέω , φημί , οὕτως καί ὁ υἱός ὗς ἐθέλω ζωοποιέω . καί ὁ , οὐδείς δύναμαι ἀπό ἑαυτοῦ ποιέω , ὁ , ὗς ἐθέλω , ἐναντίος εἰμί . εἰμί γάρ οὖς ἐθέλω , δύναμαι ἀπό ἑαυτοῦ ποιέω ( ὁ γάρ βλέπω , ἐξουσία ) · εἰμί δέ οὖον δύναμαι ἀπό ἑαυτοῦ οὐ εἰμί οὖς ἐθέλω . ὁ μέν γάρ , ὡς ὁ πατήρ ἐγείρω , ὁ δύναμις δείκνυμι ὁ ἀπαράλλαξιν · ὁ δέ , ὗς ἐθέλω , ὁ ἐξουσία ὁ ἰσότης . ὁράω δ ὁ , οὖον δύναμαι ἀπό ἑαυτοῦ ποιέω , οὖον ὁ ἐξουσία ἀναιρέω εἰμί , ἀλλά ὁ ἀπαράλλακτος ὁ δύναμις καί ὁ θέλημα ἐνδείκνυμι ; οὕτως καί ὁ , δείκνυμι αὐτός , νοέω . καί γάρ καί αλλοχοω φημί · ἐγώ ἀνάστασις αὐτός ἐν ὁ ὀψαχῇ ἡμέρα . καί πάλιν , δείκνυμι ὅτι οὐ ἐνέργεια δέχομαι ποιέω , ἐγώ εἰμί ὁ ἀνάστασις , φημί , καί ὁ ζωή . εἶτα ἵνα μή λέγω , ὅτι νεκρός μέν ἐγείρω οὖς ἐθέλω , καί ζωοποιέω , ὁ δέ ἄλλος οὐ οὗτος ποιέω , προλαμβάνω πᾶς ἀπολείπω ἀντίλογος τοιοῦτος , εἶπον · “ ὅς γάρ εἄν ἐκεῖνος ποιέω , οὗτος καί ὁ υἱός ὁμοίως ποιέω · δηλόω ὅτι καί πᾶς ὅς ἐκεῖνος , καί οὕτως ; οὖς ἐκεῖνος ποιέω · κἀν νεκρός εἶπον ἀνάστασις , κἀν σῶμα διάπλασις , κἀν ἁμαρτία ἄφεσις , κἀν αλλοτιω , ὁμοίως ἐργάζομαι ὁ γεννάω . e . ἄλλος οὐδείς οὗτος προσέχω ὁ ὁ ἑαυτοῦ [ 224 ] ἀμελέω αὐστηρία · τοσοῦτος κακός ὁ προεδρία ῥόζω . οὗτος ὁ αἵρεσις τίκτω , οὗτος ὁ ὁ Ἕλλην διδάσκω ἀσέβεια . ὁ μέν γάρ θεός ὁ ἀόρατος αὐτός θεόω διά ὁ κτίσις ὁ κόσμος νοέω οὗτος · ἐκεῖνος δέ οὗτος αρνητής , καί απαειωθεω διά οὗτος ἔρχομαι ὁ διδασκαλία , ἕτερος τέμνω ἑαυτοῦ ὁδός · διό καί ὁ οὐσία τέρας . Ζεύς οὗτος καί Ἰουδαῖος οὐ πιστεύω , δόξα παρά ἀλλήλων λαμβάνω , e , καί ὁ παρά ὁ Θεός δόξα οὖον ζητέω . ἄλλος ἐγώ , ἀγαπητός , οὗτος φεύγω ὁ νόσημα μετά ὑπερβολή καί σπουδή ἀπασάω . κἀν γάρ μυρίος κατόρθωμα ἔχω , πᾶς ἱκανός διάλυσις ὁ νενοσθείας ἢ λύμη . εἰμί τοίνυν ἐπαίνιον ἐράω , ὁ παρά ὁ Θεός ζητέω ἔπαινος . ὁ μέν γάρ παρά ὁ ἄνθρωπος ἔπαινος , ὅς ; εἄν ὁ , ουδός τε φαίνω καί ἀπόλλυμι · κἀν μή ἀπόλλυμι , ὁ κέρδος οὐδείς ἐγώ φέρω , καί ἀπό χριστός δέ γίγνομαι δυσφραμινεος πολλάκις . τις γάρ θαυμαστός ἢ παρά ἄνθρωπος ἔχω δόξα , ἥς καί ὀργάω ἀπολαύω ναῦς , καί φθείρω γυνή , καί πλεονέκτης καί ἅρπαξ ; ὁ δέ παρά ὁ Θεός θαυμάζω ; οὖον μετά οὗτος , ἀλλά μετά ὁ ἅγιος ἐκεῖνος θαυμάζω , ὁ προφήτης λέγω , ὁ ἀπόστολος , ὁ ἀγγελικός ἐπιδείκνυμι βίος . εἰμί δέ ὁ περιάγω ὄχλος , καί ὁ ἀποβλέπω ποθέω , ἐξετάζω αὐτός κατά ἑαυτοῦ , καί οὐδείς ἄξιος εὑρίσκω εἰμί . ὅμως δέ , εἰμί καί ὄχλος ἔραζε , ἐφελικὸν ὁ δῆμος ὁ ἄγγελος , καί γίνομαι φοβερός δαίμων , καί ὁ ἄνθρωπος ουδενω d Allì διαπυνθάνομαι . e Suspiciatur Savilius . egendum παρά ἄνθρωπος λαμβάνω . f θαυμάζω pro laudare , usurpatè sære diximus .