joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0109.5
a' . Μέγα ἀγαθὸν παρρησία καὶ τὸ ἐλευθεροστομῆν , καὶ πάντα δεῖξαι πίσωσαι τῆς ὁμολογίας τῆς εἰς τὸν Χριστόν · οὕτω μέγα καὶ θαυμαστόν , ὡς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ , τὸν τοιούτον ἀνακρίνειν ἐπὶ τοῦ Πατρὸς , καὶ τοῦ οὐκ ἰσὴ τῇ ἀντιθέσει . Σὺ μὲν γὰρ ὁμολογεῖς ἐπὶ τῆς γῆς , αὐτὸς δὲ ὁμολογεῖ ἐν τοῖς b οὐρανοῖς · καὶ σὺ μὲν ἀνθρώπων παρόντων , αὐτὸς δὲ ἐπὶ τοῦ Πατρὸς καὶ τῶν ἀγγέλων ἀπάντων . Τοιούτοδ' Ἰωάννης ἦν , οὐ πλήθους , οὐ δόξαν , οὐχ ἄλλο οὐδὲν τῶν ἀνθρωπίνων ὑφορῶμενος , ἀλλὰ ταῦτα πάντα καταπατῶν , καὶ μετὰ τῆς προσήκουσας ἐλευθερίας τὰ περὶ τοῦ Χριστοῦ πᾶσιν ἀνακρίνειν . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ τὸν τόπον ἐπισημαίνεται ὁ Εὐαγγελιστής , ἵνα τὴν παρρησίαν δεῖξῃ τοῦ μεγαλοφώνου κήρυκος . Οὐ γὰρ ἐν οἰκίᾳ , οὐδὲ ἐν γωνίᾳ , οὐδὲ ἐν ἐρήμῳ c , ἀλλὰ τὸν Ἰορδάνην καταλαβὼν ἐν μέσῳ τῇ πλήθει , παρόντων ἀπάντων τῶν ὑπ' αὐτοῦ βαπτιζομένων ( βαπτίζοντι γὰρ ἐπέστησαν οἱ Ἰουδαῖοι ) , τὴν θαυμαστὴν ἐκείνην ἀνεκήρυξεν ὁμολογίαν περὶ τοῦ Χριστοῦ , τὴν τῶν ὑψηλῶν καὶ μεγάλων καὶ ἀπορρήτων γέμουσαν δογμάτων , καὶ ὡς οὐκ εἶχεν ἱκανὸς λύσαι τὸν ἱμάντα τοῦ ὑποδήματος αὐτοῦ . Πῶς οὖν τοῦτο ποιεῖ ; « Ἐπάγων καὶ λέγων · Ταῦτα ἐγένετο ἐν Βηθανίᾳ . Ὦσα δὲ τῶν ἀντιγράφων ἀκριβέστερον ἔχει , « Ἐν Βηθαβαρᾷ , φησιν . Ἡ γὰρ Βηθανία οὐχὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου , ἀλλ' ἐπὶ τῆς ἐρήμου ἦν , ἀλλ' ἐγγὺς πού τῶν Ἱεροσολύμων . Τοῦς δὲ τόπους καὶ δι' ἑτέραν αἰτίαν ἐπισημαίνεται . Ἐπειδὴ γὰρ πράγματα οὐ παλαιὰ διηγεῖσθαι ἐμελλον , ἀλλὰ πρὸ μικροῦ συμβεβότα τοῦ χρόνου , τοὺς παρόντας , καὶ δεσμευμένους μάρτυρας ποιεῖται τῶν λεγομένων , καὶ ἀποδεικνύει καὶ ἀπὸ τῶν τόπων παρέχεσθαι . Θαυμῶν γὰρ ὅτι οὐδὲν παρ' ἑαυτοῦ προστίθεσι τοῖς λεγομένοις , ἀλλὰ τὰ δυνα ἀπλῶς ἅπαντα μετὰ ἀληθείας ἐξηγεῖτο , τὴν ἀπὸ τῶν τόπων μαρτυρίαν παραλαμβάνει , ἀποδεῖξιν , ὅπερ ἔχην , οὐ τὴν τυχοῦσαν τῆς ἀληθείας ἐσομένην . Τῇ ἐπαύριον βλέπει τὸν Ἰησοῦν ἔρχομενον πρὸς αὐτόν , καὶ λέγει · « Ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ , ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου . Δεικνύμενός τοῦς καιροὺς οἱ εὐαγγελισταί ·
Lemmas: a' . Μέγης ἀγαθός παρρησία καί ὁ ἐλευθεροστομέω , καί πᾶς δείκνυμι πίπτω ὁ ὁμολογία ὁ εἰς ὁ Χριστός · οὗτος μέγας καί θαυμαστός , ὡς ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ μονογενής , ὁ τοιοῦτος ἀνακρίνω ἐπί ὁ πατήρ , καί ὁ οὐ ἴσος ὁ ἀντίθεσις . σύ μέν γάρ ὁμολογέω ἐπί ὁ γῆ , αὐτός δέ ὁμολογέω ἐν ὁ b οὐρανός · καί σύ μέν ἄνθρωπος πάρειμι , αὐτός δέ ἐπί ὁ πατήρ καί ὁ ἄγγελος ἀπαντάω . Τοιοῦτος Ἰωάννης εἰμί , οὖον πλῆθος , οὖον δόξα , οὐ ἄλλος οὐδείς ὁ ἀνθρώπινος ὑφοράω , ἀλλά οὗτος πᾶς καταπατέω , καί μετά ὁ προσακούω ἐλευθερία ὁ περί ὁ Χριστός πᾶς ἀνακρίνω . Ζεύς γάρ οὗτος καί ὁ τόπος ἐπισημαίνω ὁ εὐαγγελιστής , ἵνα ὁ παρρησία δείκνυμι ὁ μεγαλόφωνος κῆρυξ . οὖον γάρ ἐν οἰκίον , οὐδέ ἐν γωνία , οὐδέ ἐν ἐρῆμος c , ἀλλά ὁ Ἰορδάνης καταλαμβάνω ἐν μέσος ὁ πλῆθος , πάρειμι ἀπαντάω ὁ ὑπό αὐτός βαπτίζω ( βαπτίζω γάρ ἐφίστημι ὁ Ἰουδαῖος ) , ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος ἀνακηρύσσω ὁμολογία περί ὁ Χριστός , ὁ ὁ ὑψηλός καί μέγας καί ἀπόρρητος γέμω δόγμα , καί ὡς οὐ ἔχω ἱκανός λύω ὁ ἱμάς ὁ ὑπόδημα αὐτός . Πῶς οὖν οὗτος ποιέω ; « ἐπάγω καί λέγω · οὗτος γίγνομαι ἐν Βηθανία . ὠθέω δέ ὁ ἀντίγραφος ἀκριβής ἔχω , « ἐν Βηθαβαρά , φημί . ὁ γάρ Βηθανία οὐ πέραν ὁ Ἰορδάνης , ἀλλά ἐπί ὁ ἐρῆμος εἰμί , ἀλλά ἐγγύς πού ὁ Ἱερουσαλήμ . ὁ δέ τόπος καί διά ἕτερος αἴτιος ἐπισημαίνω . ἐπεί γάρ πρᾶγμα οὖον παλαιός διηγέομαι μέλλω , ἀλλά πρό μικρός συμβαίνω ὁ χρόνος , ὁ πάρειμι , καί δεσμευμένος μάρτυς ποιέω ὁ λέγω , καί ἀποδείκνυμι καί ἀπό ὁ τόπος παρέχω . Θαύμων γάρ ὅτι οὐδείς παρά ἑαυτοῦ προστίθημι ὁ λέγω , ἀλλά ὁ δυνα ἀπλόος ἅπας μετά ἀλήθεια ἐξηγέομαι , ὁ ἀπό ὁ τόπος μαρτυρία παραλαμβάνω , ἀπόδειξις , ὅσπερ ἔχω , οὖον ὁ τυγχάνω ὁ ἀλήθεια εἰμί . ὁ ἐπαύριον βλέπω ὁ Ἰησοῦς ἔρχομαι πρός αὐτός , καί λέγω · « εἶδον ὁ ἀμνός ὁ Θεός , ὁ ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος . δείκνυμι ὁ καιρός ὁ εὐαγγελιστής ·