joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0430.3
Ἐπεσθὲ , καὶ τὸ καταφρονεῖσθαι καὶ τὸ πεινᾶν καὶ διψᾶν , καὶ τὸ στίουν παθεῖν . Τοῦτο λόγισαι καὶ νῦν , ὅτι ξένος εἶ καὶ παρεπίδημος , καὶ μηδὲν σε τῶν ἐν τῇ ξένῃ ταύτῃ θορυβεῖτω . Κοὶ γὰρ πολὺν ἔχεις , ἡς τεχνιτῆς καὶ δημιουργὸς ὁ Θεός · ἡ δὲ ἡ παροῦσα αὕτη πρὸς βραχὺ γίνεται καὶ ὀλίγον . Ὁ βουλόμενος τυπτεῖτω , ὑδρίζεσθω , λοιδορεῖτω . Ἐν ξένῃ ἐσμέν , καὶ εὐτελέως ζῶμεν . Τὸ γὰρ δεῖπν , ἐπὶ τῆς πατρίδος τοῦτο παθεῖν , ἐπὶ τῶν πολιτῶν · τότε ἡ μεγίστη ἀσχημοσύνη καὶ ζημία . Ἐὰν δὲ ἡ τις ἔνθα μηδὲνα γνῶριμον ἔχῃ , πάντα εὐκόλως ὑφίσταται . Ἡ γὰρ ὑδρις ἀπὸ τῆς γνώμης τῶν ὑδριζόντων χαλεπωτέρα γίνεται . Οἷον , ἐὰν τις εἰδὼς τὸν ὑπάρχον δυνα ὑπάρχον ὑβρίσῃ , τότε ἡ ὑδρις πικρά · ἐὰν δὲ ἰδιώτῃ νομίζῃς ὑβρίσῃ , οὐδὲ ἀχθεῖσαι δύναται τοῦ ταῦτα πάσχοντος . Οὕτω δὴ καὶ ἡμεῖς λογισώμεθα . Οὐδὲ γὰρ Ἰσαπὸν ὅπερ ἐσμέν οἱ ὑδρισται , οἷον ὅτι πολῖται τῶν οὐρανῶν , καὶ εἰς τὴν ἄνω ἀπογεγραμμενὴ ε πατρίδα , καὶ τῶν Χερουβὶμ ἐσμεν σύχρονται . Μὴ τοίνυν ἀλγώμεν , μηδὲ ὑδριν ἠγώμεθα τὴν ὑδριν . Εἰ ἐγνώριζον , οὐχ ἂν ὑδρίσαν . Ἄλλα πτωχούς · καὶ εὐτελεῖς νομίζουσιν · Μὴ τοίνυν μηδὲ ἡμεῖς τοῖς ταύτῃ νομιζομένοις . Εἰπὲ γὰρ μοι , εἰ τις ὀδοιπόρων παίδας τοὺς αὐτοῦ φθάσας , ὀλίγον διάστημα ἐν πανδοχεῖῳ ἐκαθέζετο περιμένων αὐτούς · εἶτα ὁ πανδοχεῖος , ἡ τῶν ὀδοιπόρων τις , ἄγνοῶν ὅτις ἂν εἴη , δυσχεράνειε πρὸς ἐκεῖνον καὶ λοιδορῆσει · ἆρα οὐ γελάσεταί τὴν ἄνοιαν ἐκεῖνου ; οὐ τέφραθι μᾶλλον αὐτὸν ἡ πλάνη ; οὐχ ἐντροφήσει , ὡς ἄλλου τινὸς ὑδριζομένου ; Οὕτω καὶ ἡμεῖς πράττωμεν . Καὶ γὰρ ἐν πανδοχεῖῳ καθημέθα περιμένοντες τοὺς ἡμετέρους · ἡ τοὺς δαδύοντας τὴν ὁδὸν ταύτην . Ὅταν δμοῦ πάντες γενώμεθα , τότε εἰσονται τίνας ὑδρίζοιμεν . Οὕτοι τότε κάτω νεύσουσι , τότε ἐροῦσιν Οὗτός ἐστιν ὃν ἔσχόμεν ἡμεῖς ; οἱ ἄφρονες εἰς γέλωτα .
Lemmas: ἕπω , καί ὁ καταφρονέω καί ὁ πεινάω καί δίψα , καί ὁ στίζω πάσχω . οὗτος λογίζομαι καί νῦν , ὅτι ξένος εἰμί καί παρεπίδημος , καί μηδείς σύ ὁ ἐν ὁ ξένος οὗτος θορυβέω . κοί γάρ πολύς ἔχω , εἰμί τεχνίτης καί δημιουργός ὁ Θεός · ὁ δέ ὁ πάρειμι οὗτος πρός βραχύς γίγνομαι καί ὀλίγος . ὁ βούλομαι τυπτέω , υδριζεω , λοιδορέω . ἐν ξένος εἰμί , καί εὐτελής ζῶ . ὁ γάρ δεῖπνον , ἐπί ὁ πατρίς οὗτος πάσχω , ἐπί ὁ πολίτης · τότε ὁ μέγας ἀσχημοσύνη καί ζημία . ἐάν δέ ὁ τις ἔνθα μηδείς γνώριμος ἔχω , πᾶς εὐκόλως ὑφίστημι . ὁ γάρ ὑδρίς ἀπό ὁ γνώμη ὁ ὑδριζόντων χαλεπός γίγνομαι . οἷος , ἐάν τις εἰδοί ὁ ὑπάρχω δυνα ὑπάρχω ὑβρίζω , τότε ὁ ὑδρίς πικρός · ἐάν δέ ἰδιώτης νομίζω ὑβρίζω , οὐδέ ἄγω δύναμαι ὁ οὗτος πάσχω . οὕτως δή καί ἐγώ λογίζομαι . οὐδέ γάρ Ἰσαπὸν ὅσπερ εἰμί ὁ υδριειμι , οἷος ὅτι πολίτης ὁ οὐρανός , καί εἰς ὁ ἄνω απογεγραμμένος ε πατρίς , καί ὁ χερουβίν εἰμί συχρω . μή τοίνυν ἀλγέω , μηδέ ὑδρίς ἡγέομαι ὁ ὑδρίς . εἰμί γνωρίζω , οὐ εἄν υδρισαω . ἄλλος πτωχός · καί εὐτελής νομίζω · μή τοίνυν μηδέ ἐγώ ὁ οὗτος νομίζω . εἶπον γάρ ἐγώ , εἰμί τις οδοιπόρος παῖς ὁ αὐτός φθάνω , ὀλίγος διάστημα ἐν πανδοκεῖον καθέζομαι περιμένω αὐτός · εἶτα ὁ πανδοχεῖος , ὁ ὁ οδοιπόρος τις , ἀγνοέω ὅστις εἄν εἰμί , δυσχεραίνω πρός ἐκεῖνος καί λοιδορέω · ἆρα οὖον γελάω ὁ ἄνοια ἐκεῖνος ; οὖον τέφρα μᾶλλον αὐτός ὁ πλάνη ; οὐ εντροφημι , ὡς ἄλλος τις υδριζομενω ; οὕτως καί ἐγώ πράσσω . καί γάρ ἐν πανδοκεῖον κάθημαι περιμένω ὁ ἡμέτερος · ὁ ὁ δύω ὁ ὁδός οὗτος . ὅταν δμοῦ πᾶς γίγνομαι , τότε εἶμι τίς υδριζεω . οὕτος τότε κάτω νεύω , τότε εἴρω οὗτος εἰμί ὅς ἔχω ἐγώ ; ὁ ἄφρων εἰς γέλως .