joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0078.6
τερα δγειν σχολην . " Επειτα δει σκηνης ταυτα και πρα-φαις , καταγροφαισιν αν αυτων και φιλων συνοισια , και αλ εν τοις θεατροις διατριβη , και τα συνεδρια , απερ θεας εννεκεν της των Ιππων αμιλλης ποιουνται , εν αις πολλακις ημερας ανηλωσαν ολοκληρους [ και φιλοις συνεγενεσθαι επιπολοι ] , και ουδαμου την των πραγμάτων αγολιαν ητιασατο τις εν τουτοις αυτων . Ειτα εν μεν τοις ευτελεσιν απροφασιστοι πανταχω , και σχολην δγειν βαθειαν δυνασθε · ει δε τοις του Θεου δειοι προσθεειν , τοσουτον υμιν ταυτα περιττοτερα και ατιμοτερα παντων ειναι δοκει , ως μηδε μικραν c ολε-σθαι [ 63 ] δειν απονεμενι αυτοις σχολην . Και πως εξιον ουτω διακειμενους αναπνειν , η τον ηλιον τουτον οραν ; " Εστι και ετερα προφαισεις τοις ουτω ραθυμοις αλο-γατατη , τη μη κεκτηθαι μηδε εγεν βιβλια . Και προς μεν τους πλουτουοντας , γελοια υπερ ταυτης ημας αποτεινεσθαι της προφαισεως · επειδη δε των πενετω-ρων πολλους οϊμαι κατακεχωρησαι αυτη συνεχως , εκεινο αν ηδεως εροισην αυτοις , ει μη παντα τα της τεχνης ὄργανα , ης εκαστος εστι δημιουργος , πληρη και ολοκληρα εχει , καν μυρια καυλη πενια . Πως ουν ουκ αποπον , εκει μεν μη αιτιεσθαι πενιαν , αλλα παντα πραττειν προς το μηδεν γενεσθαι εμπιδιον μηδαμο-θεν · μελλοντας δε τοσαυτην ωφελειαν καρπωσθαι , αγολιαν αποδυρεσθαι και πενιαν ; Πλην αλλα και ελ τινες ουτω πενητες ελεν , ενεστιν εκ της συνεχεις εν-ταυθα γινομενης αναγνωφαισεως μηδεν αγνοειν των εγ-κειμενων εν ταις θειαις Γραφαις . Ει δε αδυνανον υμιν τουτο ειναι δοκει , εϊκωτεσθαι τουτο δοκει . Ουδε γαρ μετα πολλης πολλοι παραγινονται της προθυμιας των λε-γομενων ακροασωμενοι , αλλα αυτο τουτο μονον αφ-ροισαμενοι προς την ημεραν , ευθεως υποστρεψιν οιδαμε . Ει δε τινες και ενδιατριφαιμεν , τον αναχωρη-σαντων ουδεν ἄμεινον διακεινται , τω σωματι μονον ενταυθα παραγοντες ημιν . " Αλλ' Ινα μη επιπλεον ταις αιταις ημας βαρυνωμεν d , και εν ταις μελλουσι τον καιρον αναλωσωμεν απαντα , Ιωμεν επι τα του Ευαγ-γελιον ρηματα · ωρα γαρ λοιπον εις τα προκειμενα
Lemmas: τέρας δγειν σχολή . " ἔπειτα δεῖ σκηνή Ούτος και πρα-φαις , καταγροφαισιν αν αὐτός και Φίλων συνοισιον , και Αλ εν ὁ θέατρον διατριβή , και ὁ συνέδριον , ὅσπερ θεός φέρω ὁ ὁ Ἱππων ἅμιλλα ποιέω , εν ὅς πολλάκις ἡμέρα ἀναλίσκω ολόκληρος [ και φίλος συγγίγνομαι ἐπίπολος ] , και οὐδαμοῦ ὁ ὁ πρᾶγμα αγολιαν αἰτιάομαι τις εν οὗτος αὐτός . εἶτα εν μέν ὁ εὐτελής απροφάσιστος πανταχω , και σχολή δγειν βαθύς δύναμαι · ει δέ ὁ ὁ Θεός δείδω προσθέω , τοσοῦτος ὑμεῖς Ούτος περιττοτερας και ἄτιμος πᾶς εἰμί δοκέω , ως μηδέ μικρός c ὄλλυμι [ 63 ] δήω ἀπονέμω αὐτός σχολή . και πως ἔξειμι οὗτος διάκειμαι ἀναπνέω , ὁ ὁ ἥλιος οὗτος ὁράω ; " εἰμί και ἕτερος προφαίνω ὁ οὗτος ῥᾴθυμος αλο-γατατη , ὅς μη κτάομαι μηδέ γε βιβλίον . και προς μέν ὁ πλουτουω , γελοῖος ὑπέρ οὗτος ἡμεῖς ἀποτείνω ὁ προφαισεως · ἐπειδή δέ ὁ πενετω-ρων πολύς οἴομαι καταχωρέω ἀϋτή συνεχῶς , ἐκεῖνος αν ἡδύς εἴρω αὐτός , ει μη πᾶς ὁ ὁ τέχνη ὄργανον , εἰμί ἕκαστος εἰμί δημιουργός , πλήρης και ολόκληρος ἔχω , καν μυρίος καυλέω πενία . πως οὖν οὐ ἀποπονέω , ἐκεῖ μέν μη αἰτιάομαι πενία , ἀλλά πᾶς πράσσω προς ὁ μηδείς γίγνομαι εμπιδιος μηδαμόθεν · μέλλω δέ τοσοῦτος ὠφέλεια καρπόω , αγολιαν ἀποδύρομαι και πενία ; πλην ἀλλά και Ελ τις οὗτος πένης αἱρέω , ἔνειμι ἐκ ὁ συνεχής ἐνταῦθα γινομενω αναγνωφαισεως μηδείς ἀγνοέω ὁ εγ-κειμενων εν ὅς θεῖος Γραφεύς . ει δέ αδυνανος ὑμεῖς οὗτος εἰμί δοκέω , εἰκώθω οὗτος δοκέω . οὐδέ γαρ μετά πολύς πολύς παραγίνομαι ὁ προθυμία ὁ λέγω ακροασωμενοι , ἀλλά αὐτός οὗτος μόνος αφ-ροισαμενοι προς ὁ ἡμέρα , εὐθύς ὑποστρέφω οιδημος . ει δέ τις και ἐνδιατρίβω , ὁ ἀναχωρέω οὐδείς ἀγαθός διάκειμαι , ὁ σῶμα μόνος ἐνταῦθα παράγω ἡμεῖς . " ἀλλά ἵνα μη ἐπιπλέω ὅς ἀΐτας ἡμεῖς βαρύνω d , και εν ὅς μέλλω ὁ καιρός ἀναλίσκω ἅπας , ἔρχομαι ἐπί ὁ ὁ εὐαγγέλιον ῥῆμα · ὤρα γαρ λοιπός εἰς ὁ πρόκειμαι