joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0406.2
β' . Παρὰ μὲν οὖν τὴν ἀρχὴν ἔλεγεν , ὅτι Ἦλθες ὅπου ἐγὼ ὑπάγω · καὶ , ὅτι Ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Πατρός μου μοναὶ πολλάί εἰσιν · ἐνταῦθα δέ , ἐπειδὴ μακρὸς ὁ χρόνος ἐκείνος ἦν , δίδωσι τὸ Πνεῦμα . Ἄλλ' ἐπειδὴ μὴ εἰδότες , ὅ τι ποτὲ ἦν τὸ λεγόμενον , οὐκ εἶχον ἰκανὴν παράκλησιν , Οὐκ ἀφήσω ὑμᾶς ὀρφανοὺς , λέγει . Τοῦτο γάρ μάλιστα ἐζήτουν . Ἄλλ' ἐπειδὴ το , Ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς , δηλοῦντος ἤν παρουσίαν , ἵνα μὴ πάλιν τὴν αὐτὴν ἐπιζητῶσι παρουσίαν , οἷαν καὶ πρότερον , ὅρα πῶς αὐτὸ σῴζει · μὲν οὐκ εἶπεν , ἤνέλατο δέ . Εἶπὼν γάρ , Ἐτι μικρόν , καὶ ὁ κόσμος οὐ θεωρεῖ με , ἐπήγαγεν , Ὑμεῖς δὲ θεωρεῖτε με · ὡσαὶν ἔλεγεν · Ἔρχομαι μὲν πρὸς ὑμᾶς , οὐ μὴν ὁμοίως ὡς πρότερον καθ' ἑκάστην ὑμῖν ἀεὶ ὁ συγγινόμενος τὴν ἡμέραν . Καὶ ἵνα μὴ λέγωσι , Πῶς οὖν Ἰουδαῖος εἶπας · Ἄνθρωπος οὐκ ὁψέσθω με ; λύει τὴν ἀνθέλησιν εἰπών , Πρὸς ὑμᾶς μόνους · ἐπεὶ καὶ τὸ Πνεῦμα τοιούτῳ ἐστιν . Ὅτι ἐγὼ ζῶ , καὶ ὑμεῖς ζήσετε . Οὐ γάρ δὴ ὁ σταυρὸς διέστησιν ἡμᾶς εἰς τέλος , ἀλλ' ἡ ῥοπὴν μικρὰν ἀποκρύπτει μόνον . Ζωὴν δὲ μοι δοκεῖ οὐχὶ τὴν παρουσίαν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν μέλλουσαν λέγειν . Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ γνώσεσθε , ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὑμεῖς ἐν ἐμοί , καὶ ἐγὼ ἐν ὑμῖν . Ἐπὶ μὲν οὖν τοῦ Πατρός , οὐσίας [ 441 ] ἐστίν · ἐπὶ δὲ αὐτῶν , ὁμονοίας καὶ βοηθείας τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ τὸ εἰρημένον . Καὶ πῶς ἔχει λόγον , εἴπέ μοι , φησίν · πῶς μέν οὖν τὸ ἐναντίον ἔχει λόγον ; πολὺ γάρ τὸ μέσον καὶ σφόδρα ἀπειρον τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν μαθητῶν . Εἰ δὲ τὰ αὐτὰ κεῖται ῥήματα , μὴ θαυμάζητε . Οἶδε γάρ ἡ Γραφὴ πολλάκις τοῖς αὐτοῖς ῥήμασιν ἐπὶ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων κεῖμενος οὐχ ὁμοίως κεχρήσθαι · ἐπεὶ καὶ θεοὶ λεγόμεθα , καὶ υἱοὶ Θεοῦ , καὶ οὐ τὴν αὐτὴν ἰσχὺν ἔχει τὸ ῥῆμα ἐφ' ἡμῶν καὶ τοῦ Θεοῦ κεῖμενον .
Lemmas: βε . παρά μέν οὖν ὁ ἀρχή λέγω , ὅτι ἔρχομαι ὅπου ἐγώ ὑπάγω · καί , ὅτι ἐν ὁ οἰκίον ὁ πατήρ ἐγώ μονή πολύς εἰμί · ἐνταῦθα δέ , ἐπεί μακρός ὁ χρόνος ἐκείνος εἰμί , δίδωμι ὁ πνεῦμα . ἄλλος ἐπεί μή οἶδα , ὅς τίς ποτέ εἰμί ὁ λέγω , οὐ ἔχω ἱκανός παράκλησις , οὐ ἀφίημι σύ ὀρφανός , λέγω . οὗτος γάρ μάλιστα ζητέω . ἄλλος ἐπεί ὁ , ἔρχομαι πρός σύ , δηλόω ἐάν παρουσία , ἵνα μή πάλιν ὁ αὐτός ἐπιζητέω παρουσία , οἷος καί πρότερος , ὁράω πῶς αὐτός σῴζω · μέν οὐ εἶπον , ἀναιρέω δέ . εἶπον γάρ , ἔτι μικρός , καί ὁ κόσμος οὖον θεωρέω ἐγώ , ἐπάγω , σύ δέ θεωρέω ἐγώ · ὅσος λέγω · ἔρχομαι μέν πρός σύ , οὖον μήv ὁμοίως ὡς πρότερος κατά ἕκαστος σύ ἀεί ὁ συγγίγνομαι ὁ ἡμέρα . καί ἵνα μή λέγω , Πῶς οὖν Ἰουδαῖος εἶπον · Ἄνθρωπος οὐ ὁράω ἐγώ ; λύω ὁ ἀνθέλησιν εἶπον , πρός σύ μόνος · ἐπεί καί ὁ πνεῦμα τοιοῦτος εἰμί . ὅτι2 ἐγώ ζῶ , καί σύ ζῶ . οὖον γάρ δή ὁ σταυρός διίστημι ἐγώ εἰς τέλος , ἀλλά ὁ ῥοπή μικρός ἀποκρύπτω μόνος . Ζωή δέ ἐγώ δοκέω οὐ ὁ παρουσία μόνος , ἀλλά καί ὁ μέλλω λέγω . ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα γιγνώσκω , ὅτι ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί σύ ἐν ἐγώ , καί ἐγώ ἐν σύ . ἐπί μέν οὖν ὁ πατήρ , οὐσία [ 441 ] εἰμί · ἐπί δέ αὐτός , ὁμόνοια καί βοήθεια ὁ παρά ὁ Θεός ὁ εἴρω . καί πῶς ἔχω λόγος , εἶπον ἐγώ , φημί · πῶς μέν οὖν ὁ ἐναντίος ἔχω λόγος ; πολύς γάρ ὁ μέσος καί σφόδρα ἤπειρος ὁ Χριστός καί ὁ μαθητής . εἰμί δέ ὁ αὐτός κεῖμαι ῥῆμα , μή θαυμάζω . οἶδα γάρ ὁ γραφή πολλάκις ὁ αὐτός ῥῆμα ἐπί Θεός καί ἄνθρωπος κεῖμαι οὐ ὁμοίως χράομαι · ἐπεί καί θεός λέγω , καί υἱός Θεός , καί οὖον ὁ αὐτός ἰσχύς ἔχω ὁ ῥῆμα ἐπί ἐγώ καί ὁ Θεός κεῖμαι .