joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0481.1
ἡν διὰ πάντων ἐπεδείκνυσο , καὶ ἐφ’ ἧ ἠγαλλιάσω , νῦν δεῖξον , καὶ τὴν ψυχὴν , ἣν ἔλεγεσ θῆσειν [ 526 ] ὑπὲρ ἐμοῦ , ταύτην ὑπὲρ τῶν προβάτων ἵπδος τῶν ἐμῶν . Ἐπεὶ οὖν ἀπαξ ἐρωτηθείς · α καὶ δεῦτερον , αὐτὸν τὸν τῆς ἀπόρρηστος τῆς καρδίας εἰδότα μάρτυρα ἐκάλεσε , εἶτα ἠρωτήθη καὶ τρίτον , καὶ συνεταράχθη , πάλιν δεδιούκως τὰ πρότερα ( καὶ γὰρ τότε δυσχωριζόμενος ἠλέγχετο μετὰ ταῦτα ) · διὰ τοῦτο πάλιν ἐπ’ αὐτὸν καταφεύγει . Τὸ γὰρ εἰπεῖν , Σὺ οἶδας πάντα , τουτέστι , τὰ παρόντα καὶ τὰ μέλλοντα . Ὅρᾷς πῶς ἐγένετο βελτίων καὶ σωφρονέστερος , οὐκ αὐθαιδιαζόμενος λοιπὸν καὶ ἀντιλέγων ; Διὰ γὰρ τοῦτο ἐταράχθη , Μήποτε ἐγὼ μὲν νομίζω φιλεῖν , οὐ φίλῳ δὲ ὡςπερ καὶ πρότερον πολλὰ νομίζων καὶ δυσχωριζόμενος , ὑπεχώρησεν ἄτερος . Τρίτον δὲ ἐρωτᾷ , καὶ τρίτον ἐπιτάττει τὰ αὐτά , δε·κνὺς δσοῦ τιμᾶσθαι τὴν προστασίαν τῶν οἰκείων προβάτων , καὶ ὅτι τοῦτο μάλιστα τῆς εἰς αὐτὸν ἀγάπης σημεῖον . Εἰπὼν δὲ αὐτῷ περὶ τῆς εἰς αὐτὸν ἀγάπης , προαγορεύει αὐτῷ καὶ τὸ μαρτύριον ὅπερ ἐμελλεν ὑπομεῖναι , ἐμφαίνων , ὅτι οὐκ ἀπιστῶν αὐτῷ ἔλεγεν ἄπερ ἔλεγεν , ἀλλὰ καὶ σφόδρα πιστεύων · τῆς δὲ εἰς αὐτὸν ἀγάπης τὸ δεῖγμα δεῖξαι βουλόμενος , καὶ παιδεύσαι ἡμᾶς , ποίῳ δεῖ τρόπῳ μάλιστα αὐτὸν ἀγαπᾶν · διὸ φησίν · Ὡς ἡς γεύεσθρος , ἐξώννυσε σεαυτόν , καὶ περιεπάτεις ὅπου ἠθέλες · ὅταν δὲ γηράσῃς , ἄλλοι σε ζώσουσι καὶ οἰσουσιν , ὅπου β οὐ θέλεις . Καὶ μὴν τοῦτο ἠθέλε καὶ ἐπεθύμει · δι’ οὐ δὴλον αὐτῷ τοῦτο πεποίηκεν . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἄνω καὶ κάτω ἔλεγε , Τὴν γυ · χὴν μου ὑπὲρ σοῦ θήσω · καὶ , Κἀγὼ δὴ με σὺν σοὶ ἀποθανεῖν , οὐ μὴν σε ἀχαρινησαίμενος , ἀπέδωκεν αὐτῷ τὴν ἐπιθυμίαν . Τί οὖν ἐστι τὸ , Ὅπου οὐ θέλεις ; Τῆς φύσεως λέγει τὸ συμπαθές , καὶ τῆς σαρκὸς τὴν ἀνάγκην , καὶ ὅτι ἄκουσα ἀπορρήγνυται τοῦ σώματος ἡ ψυχή . Ὡστε , εἰ καὶ τὰ τῆς προαιρέσεως ἐρράωτο , ἀλλ’ ὅμως καὶ οὕτως ἡ φύσις ἠλέγχετο . Οὐδεὶς γὰρ ἀπαθὲς τὸ σῶμα ἀποτίθεται , τοῦτο τοῦ Θεοῦ , ὅπερ καὶ ἐμπροσθεν ἐφη , συμφερόντως οἰκονομῆσαντος , ὥστε μὴ πολλοὺς γίνεσθαι τοὺς βιαίους θανάτους . Εἰ γὰρ τούτων δυνατὸν ἦρχεσθαι ο διάβολος τοῦτο ἀργάσασθαι , καὶ μυρίους ἐπὶ σχηνοὺς ἠγαγε καὶ βόθρους · εἰ μὴ τοσαύτη ἦν ἡ ἐπιθυμία τῇ ψυχῇ τοῦ σώματος · κἂν ἀπὸ τῆς τυχοῦσης ἀθυμίας ταχεῖος ἄν οἱ πολλοὶ πρὸς τοῦτο ὤρμησαν . Τὸ οὖν , Ὅπου οὐ θέλεις , τὴν φυσικὴν δηλοῦσθαι ἐστι συμπαθείαν . Πῶς δὲ εἰπὼν , Ὡς ἡς γεύεσθρος , πάλιν λέγει · Ὅταν δὲ γηράσῃς ; Τοῦτο γὰρ δεῖκνύντος ἐστὶν οὐκ δυνα τότε νέον · οὐδὲ γὰρ ἦν · ἀλλ’ οὕτως γεγηρακώς , ἀλλ’ ἄνθρω τέλειος . Τίνος οὖν ἕνεκεν ἀνέμνησεν αὐτὸν τοῦ προτέρου βίου ; Ἀπλῶν , ὅτι τοιαῦτα τὰ αὐτοῦ . Ἐν μὲν γὰρ τοῖς βιωτικοῖς ο μὲν νέος χρήσιμος , ὁ δὲ γε · γρασκὼς ἀχρηστος · ἐν δὲ τοῖς ἐμοῖς , φησίν , οὐχ οὕτως , ἀλλ’ ὅταν ἐπέλθῃ τὸ γῆρας , τότε ἡ ἀριστεία λαμπρο · τέρα , τότε ἡ ἀνδραγαθία περιφανεστέρα , οὐδὲν ἀπὸ τῆς ἡλικίας κολυομένη . Ταῦτα δὲ ἔλεγεν , οὐ κατακαληττό · μενος αὐτὸν , ἀλλὰ διεγείρων · ἤδει γὰρ αὐτοῦ τὸν πόθον , καὶ ὅτι τοῦτο πάλαι ὤθινε τὸ καλόν · ὁμοῦ δὲ καὶ τὸν [ 527 ] τρόπον δηλοῖ τοῦ θανάτου . Ἐπειδὴ γὰρ ὁ Πέτρος διὰ παντὸς ἐβούλετο εἶναι ἐν τοῖς ὑπὲρ αὐτοῦ κινδύνοις , Θάρρει , φησίν · οὕτω γὰρ ἐμπλήσω σου τὴν ἐπιθυμίαν , ὥστε ἄπερ οὐκ ἐπαθες νέος ὤν , ταῦτά σε δεῖ παθεῖν γεγηρακότα . Εἶτα ἐγείρων τὸν ἀχρωστὸν ὁ εὐαγγελιστής , ἐπήγαγε · Ταῦτα δὲ ἔλεγε , σημαίνων ποίῳ θανάτῳ δοξάσει τὸν Θεόν . Οὐχ εἶπεν , Ἀποθανεῖται · ἀλλὰ , Δο · ξάσει τὸν Θεόν , ἵνα μάθῃ , ὅτι τὸ παθεῖν ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ , δόξα τοῦ πάσχοντος καὶ τιμή . Καὶ ταῦτα
Lemmas: ἐάν διά πᾶς ἐπιδείκνυμι , καί ἐπί ἧ ἀγαλλιάω , νῦν δείκνυμι , καί ὁ ψυχή , ὅς λέγω τίθημι [ 526 ] ὑπέρ ἐγώ , οὗτος ὑπέρ ὁ πρόβατον ἵπδος ὁ ἐμέω . ἐπεί οὖν ἅπαξ ἐρωτάω · ὅς καί δύο , αὐτός ὁ ὁ ἀπόρρηστος ὁ Καρδία οἶδα μάρτυς καλέω , εἶτα ἐρωτάω καί τρίτος , καί συνταράσσω , πάλιν δείδω ὁ πρότερος ( καί γάρ τότε δυσχωριζόμενος ἐλέγχω μετά οὗτος ) · διά οὗτος πάλιν ἐπί αὐτός καταφεύγω . ὁ γάρ εἶπον , σύ οἶδα πᾶς , τουτέστι , ὁ πάρειμι καί ὁ μέλλω . ὁράω πῶς γίγνομαι ἀγαθός καί σώφρων , οὐ αὐθαδιάζω λοιπός καί ἀντιλέγω ; Ζεύς γάρ οὗτος ταράσσω , μήποτε ἐγώ μέν νομίζω φιλέω , οὖον φίλος δέ ὡς καί πρότερος πολύς νομίζω καί δυσχωριζόμενος , ὑποχωρέω ἕτερος . Τρίτος δέ ἐρωτάω , καί τρίτος ἐπιτάσσω ὁ αὐτός , δε·κνὺς δίδωμι τιμάω ὁ προστασία ὁ οἰκέω πρόβατον , καί ὅτι οὗτος μάλιστα ὁ εἰς αὐτός ἀγάπη σημεῖον . εἶπον δέ αὐτός περί ὁ εἰς αὐτός ἀγάπη , προαγορεύω αὐτός καί ὁ μαρτύριον ὅσπερ μέλλω ὑπομένω , ἐμφαίνω , ὅτι οὐ ἀπιστέω αὐτός λέγω Ἄπερ λέγω , ἀλλά καί σφόδρα πιστεύω · ὁ δέ εἰς αὐτός ἀγάπη ὁ δεῖγμα δείκνυμι βούλομαι , καί παιδεύω ἐγώ , ποῖος δεῖ τρόπος μάλιστα αὐτός ἀγαπάω · διό φημί · ὡς εἰμί γεύεσθρος , ἐξώννυσε σεαυτοῦ , καί περιπατέω ὅπου ἐθέλω · ὅταν δέ γηράσκω , ἄλλος σύ ζώννυμι καί φέρω , ὅπου Β οὖον ἐθέλω . καί μήv οὗτος ἐθέλω καί ἐπιθυμέω · διά οὖον δῆλος αὐτός οὗτος ποιέω . ἐπειδή γάρ ἄνω καί κάτω λέγω , ὁ γυ · χήν ἐγώ ὑπέρ σύ τίθημι · καί , ἀγός δή ἐγώ σύν σύ ἀποθνῄσκω , οὖον μήv σύ ἀχαρινησαίμενος , ἀποδίδωμι αὐτός ὁ ἐπιθυμία . τις οὖν εἰμί ὁ , ὅπου οὖον ἐθέλω ; ὁ φύσις λέγω ὁ συμπαθής , καί ὁ σάρξ ὁ ἀνάγκη , καί ὅτι ἀκούω ἀπορρήγνυμι ὁ σῶμα ὁ ψυχή . ὡστε , εἰμί καί ὁ ὁ προαίρεσις ῥαίνω , ἀλλά ὅμως καί οὕτως ὁ φύσις ἐλέγχω . οὐδείς γάρ ἀπαθής ὁ σῶμα ἀποτίθημι , οὗτος ὁ Θεός , ὅσπερ καί ἔμπροσθεν φημί , συμφέρω οἰκονομέω , ὥστε μή πολύς γίγνομαι ὁ βίαιος θάνατος . εἰμί γάρ οὗτος δυνατός ἔρχομαι ὁ διάβολος οὗτος ἀργάζω , καί μυρίος ἐπί σχῖνος ἄγω καί βόθρος · εἰμί μή τοσοῦτος εἰμί ὁ ἐπιθυμία ὁ Ψυχή ὁ σῶμα · κἀν ἀπό ὁ τυγχάνω ἀθυμία ταχεῖος ἄν ὁ πολύς πρός οὗτος ὁρμάω . ὁ οὖν , ὅπου οὖον ἐθέλω , ὁ φυσικός δηλόω εἰμί συμπάθεια . Πῶς δέ εἶπον , ὡς εἰμί γεύεσθρος , πάλιν λέγω · ὅταν δέ γηράσκω ; οὗτος γάρ δείκνυμι εἰμί οὐ δυνα τότε νέος · οὐδέ γάρ εἰμί · ἀλλά οὕτως γηράσκω , ἀλλά ἄνθρω τέλειος . τίς οὖν ἕνεκα ἀναμιμνήσκω αὐτός ὁ πρότερος βίος ; ἀπολάω , ὅτι τοιοῦτος ὁ αὐτός . ἐν μέν γάρ ὁ βιωτικός ὁ μέν νέος χρήσιμος , ὁ δέ γε · γρασκὼς ἄχρηστος · ἐν δέ ὁ ἐμέω , φημί , οὐ οὕτως , ἀλλά ὅταν ἐπέρχομαι ὁ γῆρας , τότε ὁ ἀριστεία λαμπρός · τέρας , τότε ὁ ἀνδραγαθία περιφανής , οὐδείς ἀπό ὁ ἡλικία κολυω . οὗτος δέ λέγω , οὖον κατακαληττό · μένος αὐτός , ἀλλά διεγείρω · ἦδος γάρ αὐτός ὁ πόθος , καί ὅτι οὗτος πάλαι ὠθίζω ὁ καλός · ὁμοῦ δέ καί ὁ [ 527 ] τρόπος δηλόω ὁ θάνατος . ἐπεί γάρ ὁ Πέτρος διά πᾶς βούλομαι εἰμί ἐν ὁ ὑπέρ αὐτός κίνδυνος , θαρσέω , φημί · οὗτος γάρ ἐμπίμπλημι σύ ὁ ἐπιθυμία , ὥστε Ἄπερ οὐ πάσχω νέος εἰμί , οὗτος σύ δεῖ πάσχω γηράσκω . εἶτα ἐγείρω ὁ ἄχρωστος ὁ εὐαγγελιστής , ἐπάγω · οὗτος δέ λέγω , σημαίνω ποῖος θάνατος δοξάζω ὁ Θεός . οὐχ εἶπον , ἀποθνῄσκω · ἀλλά , Δος · ξαίνω ὁ Θεός , ἵνα μανθάνω , ὅτι ὁ πάσχω ὑπέρ ὁ Χριστός , δόξα ὁ πάσχω καί τιμή . καί οὗτος