joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0129.1
γ' . Τί οὖν ; πρὶν ἢ τὸν Φίλιππον φωνῆσαι εἶδεν αὐτὸν μόνον , οὐχὶ δὲ καὶ πρὸ τούτου ἔωρα τῷ ἀκοιμήτῳ ὀμμάτι ; Ἔώρα , καὶ οὐδὲς ἂν ἀντεῖποι · ἀλλὰ τέως τοῦτο τὸ κατεπεῖγον ἦν εἰπεῖν . Τί οὖν ἔκινε ; Ἐπειδὴ τεκμηρίων ἀνακριβοτήτων ἔλαβε τῆς προγνώσεως , ἤλθεν ἐπὶ τὴν ὁμολογίαν , καὶ τῇ ἀναβολῇ τῇ προτέρᾳ τὴν ἀκριβείαν δηλῶν , καὶ τῇ μετὰ ταῦτα συγχωθέσει τὴν εὐγνωμοσύνην . Ἀπεκρίθη γάρ , φησὶ , καὶ λέγει αὐτῷ · Ῥαββί , σὺ εἶ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ · σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ . Εἶδες ψυχὴν περιχαρῆ γενομένην ἀθρόον , καὶ τοῖς ῥήμασι περιπτυσσομένην τὸν Ἰησοῦν ; Σὺ εἶ , φησίν , ὁ προσδοκώμενος , ἐκεῖνος ὁ ζητούμενος . Εἶδες ἐκπληττόμενον , θαυμάζοντα , σκιρτῶντα , πηδῶντα ὑπὸ τῆς ἡδονῆς ; Οὕτω καὶ ἡμᾶς χαίρειν δεῖ , καταξιωθέντας μαθεῖν τοῦ Θεοῦ τὸν Υἱόν · χαίρειν δέ , οὐ κατὰ δόξαντα μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν πραγμάτων αὐτῶν τοῦτο δεῖκνυσαι . Τί δὲ τῶν καιρότων ἐστὶ ; Πισθεῖσαι τῷ γνωρισθέντι . Πειθομένου δὲ ἐκείνῳ , τὸ ποιεῖν ἄπερ ἂν ἐκεῖνος βούληται . Ἐπεὶ εἰ μέλλομεν τὰ παρασύνθον αὐτῷ πράττειν , πῶθεν δηλώσομεν ὅτι χαίρομεν ; Οὐχ ὁρᾶτε καὶ ἐν οἴκῳ ; ὅταν τις τινὰ ὑποδέχῃται τῶν ποθουμένων , πῶς μετὰ χαρᾶς πάντα πράττει πανταχοῦ περιτρέχων , καὶ εἰ δέοι πάντα τὰ δυντα προέσθαι , μηδενὸς φειδόμενος , ὥστε ἀρέσαι τῷ παραγενομένῳ ; Εἰ δὲ καλῶν τὸ μὴ ὑπακούειν α' , καὶ τὰ ἀναπαύοντα αὐτὸν πρᾶττοι , καὶ μυριάκις λέγῃ τῇ παρουσίᾳ χαίρειν , οὐκ ἂν πιστευθείη [ 119 ] ποτὲ παρὰ τοῦ ξενιζομένου , δικαίως . Ἐπὶ γὰρ τῶν ἔργων τοῦτο ἐπιδεικνύεται γάρ . Οὐκοῦν ἐπεὶ καὶ ὁ Χριστὸς πρὸς ἡμᾶς ἦλθε , δείξωμεν ὅτι χαίρομεν , καὶ μηδὲν τῶν παρασύνθων αὐτῷ πράττωμεν · χαλλωπὴν τὴν οἴκων αὐτὸν εἰς ἣν παρεγένετο · τοῦτο τῶν χαιρόντων παραδίδωμεν ἀριστον ὁ βούλεται φαγεῖν ·
Lemmas: γε . τις οὖν ; πρίν ἢ ὁ Φίλιππος φωνέω ὁράω αὐτός μόνος , οὐ δέ καί πρό οὗτος ὁράω ὁ ἀκοίμητος ὀμμάτι ; ὁράω , καί οὐδή εἄν ἀντιλέγω · ἀλλά τέως οὗτος ὁ κατεπείγω εἰμί εἶπον . τις οὖν Εκινέ ; ἐπεί τεκμήριον ανακριβοτηταω λαμβάνω ὁ πρόγνωσις , ἔρχομαι ἐπί ὁ ὁμολογία , καί ὁ ἀναβολή ὁ πρότερος ὁ ἀκρίβεια δηλόω , καί ὁ μετά οὗτος συγχωθέσει ὁ εὐγνωμοσύνη . ἀποκρίνω γάρ , φημί , καί λέγω αὐτός · ῥαββί , σύ εἰμί ὁ υἱός ὁ Θεός · σύ εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ Ἰσραήλ . εἶδον ψυχή περιχαρής γίγνομαι ἀθρόος , καί ὁ ῥῆμα περιπτύσσω ὁ Ἰησοῦς ; σύ εἰμί , φημί , ὁ προσδοκάω , ἐκεῖνος ὁ ζητέω . εἶδον ἐκπλήσσω , θαυμάζω , σκιρτάω , πηδάω ὑπό ὁ ἡδονή ; οὕτως καί ἐγώ χαίρω δεῖ , καταξιόω μανθάνω ὁ Θεός ὁ υἱός · χαίρω δέ , οὖον κατά δόξα μόνος , ἀλλά καί ἐπί ὁ πρᾶγμα αὐτός οὗτος δείκνυμι . τις δέ ὁ καιρός εἰμί ; πισθεισος ὁ γνωρίζω . πείθω δέ ἐκεῖνος , ὁ ποιέω Ἄπερ εἄν ἐκεῖνος βούλομαι . ἐπεί εἰμί μέλλω ὁ παρασύνθον αὐτός πράσσω , πίνω δηλόω ὅτι χαίρω ; οὐχ ὁράω καί ἐν οἶκος ; ὅταν τις τις ὑποδέχομαι ὁ ποθέω , πῶς μετά χαρά πᾶς πράσσω πανταχοῦ περιτρέχω , καί εἰμί δήω πᾶς ὁ δυντα προΐημι , μηδείς φείδομαι , ὥστε ἀρέσκω ὁ παραγίγνομαι ; εἰμί δέ καλός ὁ μή ὑπακούω ὅς , καί ὁ ἀναπαύω αὐτός πράσσω , καί μυριάκις λέγω ὁ παρουσία χαίρω , οὐ εἄν πιστεύω [ 119 ] ποτέ παρά ὁ ξενίζω , δικαίως . ἐπί γάρ ὁ ἔργον οὗτος ἐπιδείκνυμι γάρ . οὐκοῦν ἐπεί καί ὁ Χριστός πρός ἐγώ ἔρχομαι , δείκνυμι ὅτι χαίρω , καί μηδείς ὁ παρασύνθων αὐτός πράσσω · χαλλωπὴν ὁ οἶκος αὐτός εἰς ὅς παραγίγνομαι · οὗτος ὁ χαίρω παραδίδωμι ἀγαθός ὁ βούλομαι ἐσθίω ·