joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0430.2
γ' . Ἔξεστι δὲ καὶ ἡμῖν ε νικᾶν , ἐὰν βούλωμεθα , εἰς τὸν ἄρχηγὸν τῆς πίστεως ἡμῶν ἀφορῶντες , καὶ ταύτην βαδίζοντας τὴν ὁδόν , ἣν αὐτὸς ἔτειμεν · Οὕτως οὐδὲ θάνατος ἡμῶν περιέσται . Τί οὖν ; οὐ τεθνήξομεν , φησίν , ἀπὸ γὰρ τούτου δῆλον ὅτι οὐ περιέσται . Καὶ μὴν τότε ὁ ἀναγνώστης ἔσται λαμπρός , οὐχ ὅταν μὴ συμπλαχῇ τῷ θανάτῳ , ἀλλ' ὅταν συμπλαχὲς μὴ κατέχηται . Οὐ τοίνυν διὰ τὴν συμπλοχὴν θνητοί , ἀλλὰ διὰ τὴν νίκην ἀθάνατοι . Τότε γὰρ ἂν ἦμεν θνητοί , εἰ ἐμένομεν παρ' αὐτῷ διηνεκῶς . Ὦσπερ οὖν οὐκ ἐν εἴποιμεν τὰ μακροθύσια · ατα γὰρ ζῶν ἀθάνατα , καίτοι γε πολὺν μένοντα χρόνον . Ἐξω θανάτου · οὕτως οὐδὲ θνητόν , διὰ τὸ λύεσθαι θανάτῳ , τὸν μέλλοντα μετὰ τὸν θάνατον ἀνίστασθαι . Εἴπέ γὰρ μοι , εἰ τις πρὸς ὀλίγον ἐφυβιάσετο , τοῦτον οὕτω καλέσωμεν διηνεκῶς ἐρυθρόν ; Οὐδαμῶς · οὐ γὰρ ἐστι τὸ πρᾶγμα ἕξις . Εἰ τις ὑχρὸς γένοιτο , τοῦτον ἰκτερώντα προσερούμεν ; Οὐδαμῶς · πρὸς καιρὸν γὰρ τὸ πάθος . Οὐκοῦν οὐδὲ θνητὸν καλέσεις τὸν ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ γενόμενον ἐν θανάτῳ · ἐπεὶ καὶ τοὺς καθεύδοντας οὕτως ἐροῦμεν · τεθνήχασί γάρ , ὡς εἰπεῖν , καὶ εἴσιν ἀνενέργητοι . Ἀλλὰ φθεῖρε τὰ σώματα ; Καὶ τί τοῦτο ; οὐ γὰρ ἵνα ἐν φθορᾷ μείνῃ , ἀλλ' ἵνα βελτίων γένηται . Νικήσωμεν τοίνυν τὸν κόσμον , πρὸς ἀθανασίαν δράμεν , ἀκολουθήσωμεν τῷ βασιλεῖ , στήσωμεν αὐτῷ τρόποις , καταφρονήσωμεν αὐτοῦ τῶν ἡδονῶν . Καὶ οὐ δεῖ πόνων · μεταθύμεν τὴν ψυχὴν πρὸς τὸν οὐρανὸν ε , καὶ νενικήται ὁ κόσμος ἅπας . Ἄν μὴ ἐπιθυμήσῃς αὐτοῦ , νενικήσει · ἂν καταγελάσῃς αὐτόν , ἠττηται . Σένοι ἐσμέν καὶ παρεπιδήμοι · μηδενὶ τοίνυν τῶν λυπηρῶν ἀλγώμεν . Οὐδὲ γὰρ , εἰ πατρίδος γενόμενος λαμπρὰς καὶ προγόνων περιφρανῶν , εἰς μαχαράν τινα γῆν ἀπήλθες , μηδενὶ γνῶριμόν ὄν , μηδὲ παίδας ἔχων , μηδὲ πλοῦτον , εἴτ' αἱ ὑδρίσεν , ἠλγησας ἂν ὡς οἶκοι ταῦτα παθόν . Τὸ [ 469 ] γὰρ εἰδέναι σαφῶς , ὅτι ἐν ξένῃ καὶ ἄλλοτρίᾳ εἰ , πάντα φέρειν εὐκόλως ·
Lemmas: γε . ἔξεστι δέ καί ἐγώ ε νικάω , ἐάν βούλομαι , εἰς ὁ ἄρχηγος ὁ πίστις ἐγώ ἀφοράω , καί οὗτος βαδίζω ὁ ὁδός , ὅς αὐτός τίνω · οὕτως οὐδέ θάνατος ἐγώ περίειμι . τις οὖν ; οὖον θνῄσκω , φημί , ἀπό γάρ οὗτος δῆλος ὅτι οὖον περίειμι . καί μήv τότε ὁ Ἀναγνώστης εἰμί λαμπρός , οὐ ὅταν μή συμπλέκω ὁ θάνατος , ἀλλά ὅταν συμπλαχὲς μή κατέχω . οὖον τοίνυν διά ὁ συμπλοκή θνητός , ἀλλά διά ὁ Νίκη ἀθάνατος . τότε γάρ εἄν εἰμί θνητός , εἰμί μένω παρά αὐτός διηνεκής . ὥσπερ οὖν οὐ ἐν εἶπον ὁ μακροθυθεος · ἄτη γάρ ζῶ ἀθάνατος , καίτοι γε πολύς Μένων χρόνος . ἐξω θάνατος · οὕτως οὐδέ θνητός , διά ὁ λύω θάνατος , ὁ μέλλω μετά ὁ θάνατος ἀνίστημι . εἶπον γάρ ἐγώ , εἰμί τις πρός ὀλίγος ἐφυβιάσετο , οὗτος οὗτος καλέω διηνεκής ἐρυθρός ; οὐδαμός · οὖον γάρ εἰμί ὁ πρᾶγμα ἕξις . εἰμί τις ὑχρὸς γίγνομαι , οὗτος ἰκτερώντα προσφωνέω ; οὐδαμός · πρός καιρός γάρ ὁ πάθος . οὐκοῦν οὐδέ θνητός καλέω ὁ ἐν ὀλίγος χρόνος γίγνομαι ἐν θάνατος · ἐπεί καί ὁ καθεύδω οὕτως εἴρω · θνῄσκω γάρ , ὡς εἶπον , καί εἰμί ἀνενέργητος . ἀλλά φθείρω ὁ σῶμα ; καί τίς οὗτος ; οὖον γάρ ἵνα ἐν φθορά μένω , ἀλλά ἵνα ἀγαθός γίγνομαι . νικάω τοίνυν ὁ κόσμος , πρός ἀθανασία τρέχω , ἀκολουθέω ὁ βασιλεύς , ἵστημι αὐτός τρόπος , καταφρονέω αὐτός ὁ ἡδονή . καί οὖον δεῖ πόνος · μεταθύω ὁ ψυχή πρός ὁ οὐρανός ε , καί νικάω ὁ κόσμος ἅπας . ἄν μή ἐπιθυμέω αὐτός , νικάω · εἄν καταγελάω αὐτός , ᾄττω . Σένος εἰμί καί παρεπιδημέω · μηδείς τοίνυν ὁ λυπηρός ἀλγέω . οὐδέ γάρ , εἰμί πατρίς γίγνομαι λαμπρός καί πρόγονος περιφρανῶν , εἰς μαχαράν τις γῆ ἀπέρχομαι , μηδείς γνώριμος εἰμί , μηδέ παῖς ἔχω , μηδέ πλοῦτος , ἔτι ὁ ὑδρίσεν , ἀλγέω εἄν ὡς οἶκος οὗτος πάσχω . ὁ [ 469 ] γάρ οἶδα σαφῶς , ὅτι ἐν ξένος καί ἀλλότριος εἰμί , πᾶς φέρω εὐκόλως ·