joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0290.1
τὸ λεχθέν , καὶ ὡντως μέγα · ἀλλ’ οὐ σφόδρα αὐτοὺς ἔφηλθεν , ἐπειδὴ οὔτε ἑαυτὸν τῷ Πατρὶ , οὔτε Υἱὸν ἐκείνου εἶπεν εἶναι , οὔτε Θεός , ἀλλὰ φῶς τέος . Ἐβούλοντο ἂ μὲν οὖν ἀνατρέψαι καὶ τοῦτο · καίτοι πολὺ τοῦτο μεῖζον τοῦ εἰπεῖν , Ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ , φῶς καὶ σκοτίαν νοητὰς λέγων · τοιούτους , οὐ μένει ἐν τῇ πλάνῃ . Ἐνταῦθα καὶ τὸν Νικόδημον ἐφελίσκει καὶ ἐνέγει ὡς σφόδρα παρήφνησάμενον , καὶ τοὺς ὑπηρέτας ἐπαινεῖ τοῦτο πεποιηκότας . Τὸ γὰρ κράζει , τοῦτό ἐστι βουλομένου κατασκευάσαι , ὥστε κάκεινους ἀκούσαι · ἄμα δὲ καὶ αὐτοὺς ἀντιτείνει κρυφῇ τοὺς δόλους πλέκοντας , καὶ ἐν τῷ σκότῳ καὶ τῇ πλάνῃ · ἀλλὰ τοῦ φωτὸς οὐ περιίπσονται . Καὶ τὸν Νικόδημον ὑπομνημόσκει τῶν ῥημάτων ἐκείνων , ὅπερ ἔλεγε πρῶην · Πᾶς ὁ φαῦλα πράσσων , μισεῖ τὸ φῶς , καὶ οὐκ ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς , ἵνα μὴ σφραγισθῇ αὐτοῦ τὰ ἔργα . Ἐπειδὴ γὰρ ἔλεγεν , ὅτι οὐδὲς τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτόν , διὰ τοῦτο φησιν , Ὁ τὰ φαῦλα πράσσων , οὐκ ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς , δεικνὺς ὅτι οὐ τῆς τοῦ φωτὸς ἀσθενείας τὸ μὴ ἔλθεῖν , ἀλλὰ τῆς ἐκείνων διστραμμένης γνώμης . Ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ · Σὺ περὶ σαυτοῦ μαρτυρεῖς ; Τί οὖν αὐτός ; Κἂν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ , ἡ μαρτυρία μου ἀληθὴς ἐστιν · ὅτι οἶδα πόθεν ἔρχομαι , καὶ ποῦ ὑπάγω · ὑμεῖς δὲ οὐκ οἴδατε πόθεν ἔρχομαι . Ὦπερ φάλας εἶπε β , τοῦτο οὕτω προβάλλονται ὡς προηγμένως λεχθέν . Τί οὖν ὁ Χριστός ; Ἀνατρέψαν αὐτὸ καὶ δεῖκνὺς , ὅτι ἐκεῖνα ὡς πρὸς αὐτοὺς · καὶ τὴν ὑπόνοιαν αὐτῶν διζήγετο , ἀνθρώπων αὐτὸν ὑποπνευσάντων ψιλόν . φησι · Καὶ ἐὰν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ , ἀληθὴς ἐστιν μαρτυρία μου , ὅτι οἶδα πόθεν ἔρχομαι . Τί ἐστι τοῦτο ; Ἐκ τοῦ Θεοῦ εἰμι , καὶ Θεός , καὶ Υἱὸς Θεοῦ . Ὁ δὲ Θεὸς αὐτὸς ἐαυτὸν ἀξιόπιστος μάρτυς · [ 307 ] Ὑμεῖς δὲ οὐκ οἴδατε . Ἐξολοχακείτε , φησὶ , καὶ εἰδότες προσποιεῖσθε μὴ εἰδέναι · ἀλλ’ ἀπὸ ἀνθρωπίνης διανοίας ἅπαντα φήγγεσθε , οὐδὲν πλέον βουλόμενοι τοῦ φαινομένου νοεῖν . Ὑμεῖς κατὰ τὴν σάρκα κρίνετε . Ὦσπερ τὸ κατὰ σάρκα ζῆν , τουτέστι , τὸ φαῦλως ζῆν · οὕτω τὸ κατὰ σάρκα κρίνειν , ἀδίκως κρίνειν ἐστίν . Ἐγὼ οὐ κρίνω οὐδένα · καὶ ἐὰν κρίνω , ἡ ἐμὴ κρίσις δικαία ἐστιν . ( Ὁ δὲ λέγει , τοιούτον ἐστιν · Ἀδίκως κρίνετε . Καὶ εἰ ἀδίκως κρίνομεν , φησὶ , διὰ τί μὴ ἐγκαλεῖς ; διὰ τί μὴ κολάζεις ; διὰ τί μὴ κατακρίνεις ; Ὅτι οὐκ ἐγὼ τοῦτο ἤλθον , φησὶ . Τοῦτο γὰρ ἐστι τὸ , Ἐγὼ οὐ κρίνω οὐδένα · καὶ ἐὰν κρίνω δὲ ἐγώ , ἡ κρίσις μου ἀληθὴς ἐστι . Ἐπεὶ εἰ ἑδουλήθην κρῖναι , ὑμεῖς ἀν τῶν καταδείκτασμένων ἦτε . Καὶ ταῦτα οὐχὶ κρίνων λέγω , φησιν . Οὐ διὰ τοῦτο δὲ εἶπον , Οὐχὶ κρίνων λέγω , ὡς οὐ θαρρῶν , εἰ τὸ ἔκρινον , εἶλον ἂν ὑμᾶς ; ( καὶ γὰρ εἰ ἐκρινον , δικαίως ἂν ὑμᾶς κατεδίκασα ) · ἀλλὰ νῦν καιρὸς κρίσεως οὐκ ἐστι . Καὶ περὶ τῆς μελλούσης μὲν κρίσεως ἡμῖν ἐπιόν , Ὅτι μόνος οὐκ εἰμί , ἀλλ’ ἐγὼ καὶ ὁ πέμψας με Πατήρ . Ἐνταῦθα δὲ ἡλίζετο , ὅτι οὐχ αὐτὸς μόνος · αὐτοὺς καταδιδάξας , ἀλλὰ καὶ ὁ Πατήρ . Εἶτα αὐτὸ συνεικάσας , εἰς τὴν
Lemmas: ὁ λέγω , καί εἰμί μέγας · ἀλλά οὖον σφόδρα αὐτός ἐφάλλομαι , ἐπεί οὔτε ἑαυτοῦ ὁ πατήρ , οὔτε υἱός ἐκεῖνος εἶπον εἰμί , οὔτε Θεός , ἀλλά φάος τίς . βούλομαι ὅς μέν οὖν ἀνατρέπω καί οὗτος · καίτοι πολύς οὗτος μείζων ὁ εἶπον , ὁ ἀκολουθέω ἐγώ οὖον μή περιπατέω ἐν ὁ σκοτία , φάος καί σκοτία νοητός λέγω · τοιοῦτος , οὖον μένω ἐν ὁ πλάνη . ἐνταῦθα καί ὁ Νικόδημος ἐφέλκω καί φέρω ὡς σφόδρα παραφαίνω , καί ὁ ὑπηρέτης ἐπαινέω οὗτος ποιέω . ὁ γάρ κράζω , οὗτος εἰμί βούλομαι κατασκευάζω , ὥστε ἐκεῖνος ἀκούω · ἄμη δέ καί αὐτός ἀντιτείνω κρυφῇ ὁ δόλος πλέκω , καί ἐν ὁ σκότος καί ὁ πλάνη · ἀλλά ὁ φάος οὖον περιέπω . καί ὁ Νικόδημος υπομνημοσκω ὁ ῥῆμα ἐκεῖνος , ὅσπερ λέγω πρώην · Πᾶς ὁ φαῦλος πράσσω , μισέω ὁ φάος , καί οὐ ἔρχομαι πρός ὁ φάος , ἵνα μή σφραγίζω αὐτός ὁ ἔργον . ἐπεί γάρ λέγω , ὅτι οὐδή ὁ ἄρχω πιστεύω εἰς αὐτός , διά οὗτος φημί , ὁ ὁ φαῦλος πράσσω , οὐ ἔρχομαι πρός ὁ φάος , δείκνυμι ὅτι οὖον ὁ ὁ φάος ἀσθένεια ὁ μή ἔρχομαι , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος διστρεφω γνώμη . ἀποκρίνω καί εἶπον αὐτός · σύ περί σεαυτοῦ μαρτυρέω ; τις οὖν αὐτός ; κἀν ἐγώ μαρτυρέω περί ἐμαυτοῦ , ὁ μαρτυρία ἐγώ ἀληθής εἰμί · ὅτι οἶδα πόθεν ἔρχομαι , καί ποῦ ὑπάγω · σύ δέ οὐ οἶδα πόθεν ἔρχομαι . ὅσπερ Φάλας εἶπον Β , οὗτος οὗτος προβάλλω ὡς προάγω λέγω . τις οὖν ὁ Χριστός ; ἀνατρέπω αὐτός καί δείκνυμι , ὅτι ἐκεῖνος ὡς πρός αὐτός · καί ὁ ὑπόνοια αὐτός διζήγετο , ἄνθρωπος αὐτός ὑποπνέω ψιλός . φημί · καί ἐάν ἐγώ μαρτυρέω περί ἐμαυτοῦ , ἀληθής εἰμί μαρτυρία ἐγώ , ὅτι οἶδα πόθεν ἔρχομαι . τις εἰμί οὗτος ; ἐκ ὁ Θεός εἰμί , καί Θεός , καί υἱός Θεός . ὁ δέ θεός αὐτός ἑαυτοῦ ἀξιόπιστος μάρτυς · [ 307 ] σύ δέ οὐ οἶδα . Ἐξολοχακείτε , φημί , καί οἶδα προσποιέω μή οἶδα · ἀλλά ἀπό ἀνθρώπινος διάνοια ἅπας ἐσθίω , οὐδείς πλέω βούλομαι ὁ φαίνω νοέω . σύ κατά ὁ σάρξ κρίνω . ὥσπερ ὁ κατά σάρξ ζῶ , τουτέστι , ὁ φαῦλος ζῶ · οὗτος ὁ κατά σάρξ κρίνω , ἄδικος κρίνω εἰμί . ἐγώ οὖον κρίνω οὐδείς · καί ἐάν κρίνω , ὁ ἐμός κρίσις Δίκαιος εἰμί . ( ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ἄδικος κρίνω . καί εἰμί ἄδικος κρίνω , φημί , διά τίς μή ἐγκαλέω ; διά τίς μή κολάζω ; διά τίς μή κατακρίνω ; ὅτι2 οὐ ἐγώ οὗτος ἔρχομαι , φημί . οὗτος γάρ εἰμί ὁ , ἐγώ οὖον κρίνω οὐδείς · καί ἐάν κρίνω δέ ἐγώ , ὁ κρίσις ἐγώ ἀληθής εἰμί . ἐπεί εἰμί ἁνδάνω κρίνω , σύ εἰς ὁ καταδείκτασμένων εἰμί . καί οὗτος οὐ κρίνω λέγω , φημί . οὖον διά οὗτος δέ εἶπον , οὐ κρίνω λέγω , ὡς οὖον θαρσέω , εἰμί ὁ κρίνω , εἴλω εἄν σύ ; ( καί γάρ εἰμί κρίνω , δικαίως εἄν σύ καταδικάζω ) · ἀλλά νῦν καιρός κρίσις οὐ εἰμί . καί περί ὁ μέλλω μέν κρίσις ἐγώ ἔπειμι , ὅτι2 μόνος οὐ εἰμί , ἀλλά ἐγώ καί ὁ πέμπω ἐγώ Πατήρ . ἐνταῦθα δέ ἁλίζω , ὅτι οὐ αὐτός μόνος · αὐτός καταδιδάσκω , ἀλλά καί ὁ Πατήρ . εἶτα αὐτός συνεικάζω , εἰς ὁ