joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0110.4
Οὐκ ἄρα τοῦ βαπτίσματος ἐδεῖτο ὁ Χριστός , οὐκ ἐκείνου , οὐδ’ ἐτέρου τινός · ἀλλὰ μᾶλλον τὸ βάπτισμα ἐχρῆζε τῆς δυναμείως τοῦ Χριστοῦ . Τὸ γὰρ ἐλλείπον τοῦτο ἦν τὸ κεφάλαιον πάντων τῶν ἀγαθῶν , τὸ Πνεῦματος ἀξιωθῆναι τὸν βαπτιζόμενον . Ταύτην οὖν τὴν τοῦ Πνεύματος χορηγίαν προσέθηκε παραγενόμενος . Καὶ ἐμαρτύρησεν ὁ Ἰωάννης , λέγων , ὅτι Θεοῦ τὸ Πνεῦμα καταβαῖνον ὡσεὶ περιστεράν , καὶ μένον ἐπ’ αὐτόν . Καθὼ οὐκ ἤδειν αὐτόν · ἀλλ’ ὁ πέμψας με βαπτίζειν ἐν ὕδατι , ἐκεῖνός μοι εἶπεν · Ἐγὼ ὃν ἂν ἴδῃς τὸ Πνεῦμα καταβαῖνον , καὶ μένον ἐπ’ αὐτόν , οὗτός ἐστιν ὁ βαπτίζων ἐν Πνεύματι ἁγίῳ . Καθὼ δὲ ἔγραψα καὶ μεμαρτύρηκα ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ . Συνεχῶς δὲ τὸ , Οὐκ ἤδειν αὐτόν , τίθησιν , οὐχ ἀπλῶς οὐδὲ εἰκῇ , ἀλλ’ ἐπειδὴ συγγενὲς αὐτοῦ ἦν κατὰ σάρκα . Ἴδοὺ γὰρ , φησίν , Ἐλίσάδεται ἡ συγγενεία σου καὶ αὕτη συνειληφυῖα υἱόν . Ἴν’ οὖν μὴ δόξῃ χαρίσασθαι διὰ τῆς συγγενείας , συνεχῶς φησι τὸ , Οὐκ ἤδειν αὐτόν . Καὶ κατὰ λόγον δὲ τοῦτο συνέβαινε . Καὶ γὰρ τὸ πᾶντα χρόνον ἐπὶ τῆς ἐρήμου διέτριβεν , ὡν τῆς πατρίδος οὐκ ἦς ἐκτός . Πῶς οὖν , εἰ οὐκ ἤδει αὐτὸν πρὸς τῆς τοῦ Πνεύματος καθόδου , καὶ εἰ τότε πρῶτον αὐτὸν ἐγνώρισε , πρὸ τοῦ βαπτίσματος διεκάλυψεν αὐτὸν λέγων , Ἐγὼ χρείαν ἔχω ὑπὸ σοῦ βαπτισθῆναι ; Τοῦτο γὰρ τεκμήριον τῷ σφάλλει αὐτὸν εἰδεῖν ἦν . Ἄλλ’ οὐκ ἐμπροσθεν καὶ πρὸ πολλοῦ τοῦ χρόνου , καὶ εἰκότως . Τὰ μὲν γὰρ θαύματα , ὡς περ παιδὸς ὄντος ἐγένετο , οὐν τὰ περὶ τοὺς Μάγους , καὶ τὰ ἄλλα ὅσα τοιαῦτα . πρὸ πολλοῦ συμβεβῆκε τοῦ χρόνου , τοῦ Ἰωάννου σφόδρα καὶ αὐτοῦ παιδὸς ὄντος · ἐν δὲ τῷ μεταξὺ πολλῷ γεννομένῳ τοῦ χρόνου , εἰκότως πᾶσιν ἄγνωστος ἐτύγχανε d . Ἐπεὶ εἰ γνώριμος ἦν , οὐκ ἂν εἶπεν , Ἴνα φανερωθῇ τῷ Ἰσραὴλ , διὰ τοῦτο ἡλθὼν βαπτίζειν .
Lemmas: οὐ ἄρα ὁ βάπτισμα δήω ὁ Χριστός , οὐ ἐκεῖνος , οὐδέ ἔτερον τις · ἀλλά μᾶλλον ὁ βάπτισμα χρῄζω ὁ δυναμείως ὁ Χριστός . ὁ γάρ ἐλλείπω οὗτος εἰμί ὁ κεφάλαιος πᾶς ὁ ἀγαθός , ὁ πνεῦμα ἀξιόω ὁ βαπτίζω . οὗτος οὖν ὁ ὁ πνεῦμα χορηγία προστίθημι παραγίγνομαι . καί μαρτυρέω ὁ Ἰωάννης , λέγω , ὅτι Θεός ὁ πνεῦμα καταβαίνω ὡσεί περιστερά , καί μένω ἐπί αὐτός . καθίημι οὐ ἀδέω αὐτός · ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ βαπτίζω ἐν ὕδωρ , ἐκεῖνος ἐγώ εἶπον · ἐγώ ὅς εἄν ὁράω ὁ πνεῦμα καταβαίνω , καί μένω ἐπί αὐτός , οὗτος εἰμί ὁ βαπτίζω ἐν πνεῦμα ἅγιος . καθίημι δέ γράφω καί μαρτυρέω ὅτι οὗτος εἰμί ὁ υἱός ὁ Θεός . συνεχής δέ ὁ , οὐ ἀδέω αὐτός , τίθημι , οὐ ἀπλόος οὐδέ εἰκῇ , ἀλλά ἐπεί συγγενής αὐτός εἰμί κατά σάρξ . ἰδού γάρ , φημί , Ἐλίσάδεται ὁ συγγένεια σύ καί οὗτος συλλαμβάνω υἱός . ἵνα οὖν μή δόξα χαρίζομαι διά ὁ συγγένεια , συνεχῶς φημί ὁ , οὐ ἀδέω αὐτός . καί κατά λόγος δέ οὗτος συμβαίνω . καί γάρ ὁ λήγω χρόνος ἐπί ὁ ἐρῆμος διατρίβω , ὡς ὁ πατρίς οὐ εἰμί ἐκτός . Πῶς οὖν , εἰμί οὐ ἦδος αὐτός πρός ὁ ὁ πνεῦμα κάθοδος , καί εἰμί τότε πρῶτος αὐτός γνωρίζω , πρό ὁ βάπτισμα διακαλύπτω αὐτός λέγω , ἐγώ χρεία ἔχω ὑπό σύ βαπτίζω ; οὗτος γάρ τεκμήριον ὁ σφάλλω αὐτός εἴδω εἰμί . ἄλλος οὐ ἔμπροσθεν καί πρό πολύς ὁ χρόνος , καί εἰκότως . ὁ μέν γάρ θαῦμα , ὡς περ παῖς εἰμί γίγνομαι , ὀν ὁ περί ὁ Μάγος , καί ὁ ἄλλος ὅσος τοιοῦτος . πρό πολύς συμβαίνω ὁ χρόνος , ὁ Ἰωάννης σφόδρα καί αὐτός παῖς εἰμί · ἐν δέ ὁ μεταξύ πολύς γίγνομαι ὁ χρόνος , εἰκότως πᾶς ἄγνωστος τυγχάνω d . ἐπεί εἰμί γνώριμος εἰμί , οὐ εἄν εἶπον , ἵνα φανερόω ὁ Ἰσραήλ , διά οὗτος ἔρχομαι βαπτίζω .