joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0170.3
γ᾽ . Τί δὲ ἐστιν , Ὦ ἐστηκὼς καὶ ἀκούων αὐτοῦ χαίρει διὰ τὴν φωνὴν τοῦ νυμφίου ; Ἀτῆς παραβολῆς τὸν λόγον μετέθηκεν ἐπὶ τὸν προκμένον . Ἐπεὶδὴ γὰρ νυμφίῳ καὶ νύμφῃ ἐμμενυσσε , δείκνυσιν , ἡ νυμφαγωγία πῶς γίνεται . ὅ διὰ φωνῆς καὶ διδασκαλίας . Οὕτω γὰρ καὶ ἡ Ἐκκλσία ἀρμόζοι τῷ Θεῷ . Διὸ καὶ Παῦλος ἔλεγεν · ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς , ἡ δὲ ἀκοὴ διὰ ῥήματος Θεοῦ . Δ ταύτην οὖκοῦν ἐγὼ χαίρω τὴν φωνὴν . Καὶ τὸ ἑστηκὼς δέ , οὐχ ἀπλῶς τεθεῖκεν , ἀλλὰ δηλῶν ὅτι αὐτοῦ πίπτουσα , καὶ ὅτι αὐτὸν λοιπὸν ἐσταιναι χκαὶ ἀκούσειν , ἐκείνῳ παραδόντα τὴν νύμφην · καὶ λειτουργὸς ἐστι καὶ διάκονος , καὶ τὰ τῆς χρηστῆς ἐλδος αὐτῷ καὶ τῆς εὐρυσύνης · ἐξῆλθεν εἰς ἔργον . Δ καὶ ἐπάγει τοῦτο δείκνυς · Αὐτὴ οὖν ἡ ἡμῶν χαπεπλήρωται · τοῦτέστιν , ἡγυσται παρ᾽ ἐμοῦ τὸ ἔγον , ὁ γενέσθαι εἶδε , καὶ πλέον οὐδὲν δυνάμενα ἐρσασθαι λοιπόν . Εἰτα οὐχὶ τὴν παροῦσαν μόνον , ἀλκαὶ τὴν μέλλουσαν τοῦ πάθους ἀξέψιν γίνεται κλῦνον , καὶ περὶ τῶν μελλόντων ἀποφαίνεται λέγἀπὸ τῶν εἰρημένων τε καὶ γεγενημένων ἤδη καὶ ταῖς πιστοῦμενος · διὸ ἐπάγει λέγων ἄ , Ἐκεῖνον αὐξάνειν , ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσθαι · τοῦτέστι , τὰ ἡμέτερα ἐστιν , καὶ ἐπαύσατο λοιπόν , αὐξάνει δὲ ἐκείνου.Γοῦτο οὖν δὲ δεδωκάτω , οὐχὶ νῦν ἐσται μόνἀλλὰ καὶ πολλῷ μᾶλλον προῖνον . Τοῦτο γὰρ ἐστιν μάλιστα λαμπρὸν δείκνυσιν τὰ ἡμέτερα . Διὰ τοῦτο καὶ ἦλθον , καὶ χαίρω ὅτι τὰ αὐτοῦ πολλὴν ἔλαβε ἐπίδοσιν , καὶ γέγονε ταῦτα δι᾽ ἃπερ πάντα τὰ πἡμῶν ἐγένετο . Εἶδες πῶς ἡρέμα καὶ μετὰ πολτῆς σοφίας τὸ τε πάθος αὐτῶν κατεπείνεν , καὶ βασκανίαν ἐσβάσε , καὶ ἀδυνάτους ἐπικυροῦντας ἐξεν , ἢ μάλιστα παύεται κακία ; Διὰ τοῦτο γὰρ ὁκονομήθη , ἕτι ζῶντος αὐτοῦ καὶ βαπτίζοντος , ταγενέσθαι , ἵνα αὐτὸν μάρτυρα τῆς ὑπεροχῆς ἔχκαὶ μηδεμιᾶν , εἰ μὴ πειθόντο , ἀπολογίαν ἔχειν . ( γὰρ ἀφ᾽ ἑαυτοῦ ἐπὶ τὰ ταῦτα εἰπεῖν ἦλθεν , οὐτε ρων ἐρωτησάντων · αὐτοὶ γὰρ ἦσαν καὶ οἱ πρῶνοι · καὶ οἱ ἀκούσαντες . Οὐδὲ γὰρ οὕτως ἀφ᾽ ἑαλέγουσι ἐπιθόντο , ὡς αὐτοκατάκριτον τὴν [ 169 ] φήεἶχον , μετὰ τὴν ἐρώτησιν ἀκούοντες ἀποκρινομένὡσπερ οὖν καὶ Ἰουδαῖοι καὶ διὰ τοῦτο μάλιστα δὴοἰχοῦν ἡ ἀποστελεῖν πρὸς αὐτόν , καὶ ἀκούσαι ἄἠκουσαν , καὶ μὴ πεισθῆναι , πάσης ἑαυτοὺς ἀπγίας ἐξέβαλον . Τὸ τοίνυν ἐντεῦθεν παιδεύομεθα , πάντων αἴτιον τῶν κακῶν ἡ κενοδοξία κ . Τοῦτο αὐτοὺς ἐπὶ τὴν ζηλοτυπίαν ἤγαγε · τοῦτο πάλιν τοὺς μικρὸν λωφρησάντας διήγαγε · διὸ καὶ προθόντες τὸν Ἰησοῦ λέγουσι · Διαρὶ οἱ μαθηταὶ σοι νηστεύουσι ; Φύγωμεν τοίνυν , ἀγαπητάι , τὸ πᾶ Ἄν γὰρ τοῦτο δράξωμεν , τῆς γεέννης ἀπαλλαγήσομε Τοῦτο γὰρ μάλιστα αὐτοῖς ἀνάπτεσι τὸ πῦρ · οὕτως
Lemmas: γε . τις δέ εἰμί , ὦ ἵστημι καί ἀκούω αὐτός χαίρω διά ὁ φωνή ὁ νυμφίος ; Ἁτῆς παραβολή ὁ λόγος μετατίθημι ἐπί ὁ προκμένον . ἐπειδή γάρ νυμφίος καί νύμφη ἐμμενυσσε , δείκνυμι , ὁ νυμφαγωγία πῶς γίγνομαι . ὅς διά φωνή καί διδασκαλία . οὕτως γάρ καί ὁ Ἐκκλσία ἁρμόζω ὁ Θεός . Διὸ καί Παῦλος λέγω · ὁ πίστις ἐκ ἀκοή , ὁ δέ ἀκοή διά ῥῆμα Θεός . δ οὗτος οὐκοῦν ἐγώ χαίρω ὁ φωνή . καί ὁ ἵστημι δέ , οὐ ἀπλόος τίθημι , ἀλλά δηλόω ὅτι αὐτός πίπτω , καί ὅτι αὐτός λοιπός σταίνω χκαὶ ἀκούω , ἐκεῖνος παραδίδωμι ὁ νύμφη · καί λειτουργός εἰμί καί διάκονος , καί ὁ ὁ χρηστός ἐλδος αὐτός καί ὁ ευρυσυνιημι · ἐξέρχομαι εἰς ἔργον . δ καί ἐπάγω οὗτος δείκνυμι · αὐτός οὖν ὁ ἐγώ χαπεπλήρωται · τουτέστιν , ηγυειμι παρά ἐγώ ὁ ἐγώ , ὁ γίγνομαι ὁράω , καί πλέω οὐδείς δύναμαι εἴρω λοιπός . εἶτα οὐ ὁ πάρειμι μόνος , ἀλκή ὁ μέλλω ὁ πάθος ἀξέψιν γίγνομαι κλύς , καί περί ὁ μέλλω ἀποφαίνω ἀλέγω ὁ εἴρω τε καί γίγνομαι ἤδη καί ὁ πιστόω · διό ἐπάγω λέγω ὅς , ἐκεῖνος αὐξάνω , ἐγώ δέ ἐλασσόω · τουτέστι , ὁ ἡμέτερος εἰμί , καί παύω λοιπός , αὐξάνω δέ ἐκείνου.Γοῦτο οὖν δέ δίδωμι , οὐ νῦν εἰμαι μόνἀλλὰ καί πολύς μᾶλλον προινος . οὗτος γάρ εἰμί μάλιστα λαμπρός δείκνυμι ὁ ἡμέτερος . Ζεύς οὗτος καί ἔρχομαι , καί χαίρω ὅτι ὁ αὐτός πολύς λαμβάνω ἐπίδοσις , καί γίγνομαι οὗτος διά ὅσπερ πᾶς ὁ πῆμος γίγνομαι . εἶδον πῶς ἡρέμα καί μετά πολτός σοφία ὁ τε πάθος αὐτός καταπείθω , καί βασκανία εἰσβαίνω , καί ἀδύνατος ἐπικυρέω ἐξίημι , ἢ μάλιστα παύω κακία ; Ζεύς οὗτος γάρ οκονομηθω , ἔτι ζῶ αὐτός καί βαπτίζω , τάσσω , ἵνα αὐτός μάρτυς ὁ ὑπεροχή ἔχκαὶ μηδείς , εἰμί μή πείθω , ἀπολογία ἔχω . ( γάρ ἀπό ἑαυτοῦ ἐπί ὁ οὗτος εἶπον ἔρχομαι , οὐ ῥόος ἐρωτάω · αὐτός γάρ εἰμί καί ὁ πρών · καί ὁ ἀκούω . οὐδέ γάρ οὕτως ἀπό ἀλέγω πείθω , ὡς αὐτοκατάκριτος ὁ [ 169 ] φημί , μετά ὁ ἐρώτησις ἀκούω ἀποκρίνω οὖν καί Ἰουδαῖος καί διά οὗτος μάλιστα δηοιχοω ὁ ἀποστέλλω πρός αὐτός , καί ἀκούω ἀκούω , καί μή πείθω , πᾶς ἑαυτοῦ ἀπγίας ἐκβάλλω . ὁ τοίνυν ἐντεῦθεν παιδεύω , πᾶς αἴτιος ὁ κακός ὁ κενοδοξία Κ . οὗτος αὐτός ἐπί ὁ ζηλοτυπία ἄγω · οὗτος πάλιν ὁ μικρός λωφρησάντας διάγω · διό καί προτίθημι ὁ Ἰησοῦς λέγω · Διαρὶ ὁ μαθητής σύ νηστεύω ; φεύγω τοίνυν , ἀγαπητός , ὁ πᾶ ἄν γάρ οὗτος δράσσομαι , ὁ γέεννα ἀπαλλάσσω οὗτος γάρ μάλιστα αὐτός ἄναπτος ὁ πῦρ · οὕτως