joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0213.4
α' . Δεινὴν ἡ ἁμαρτία , δεινὸν καὶ ψυχῆς λύμη · πολλὰχὰς δὲ ἐκ περιουσίας καὶ σωμάτων τῆματὸ τὸ κακὸν ὑπερβύσαν . Ἐπειδὴ γὰρ τὰ πολλὰ τῆς μὲν ψυχῆς χῆν κακινούσης , ἀναλγητῶς ἔχομεν · τὸ δὲ σῶμα κἂν μικρὰν δέξηται βλάβην , πᾶσαν ποιοῦμεθα σπουδὴν , ὥστε ἐλευθερῶσαι τῆς ἀρρώστιας αὐτό , διὸ τὸ τῆς ἀρρώστιας σιδοῦναιθαι · διὰ τοῦτο καὶ ὁ Θεὸς τοῦτο κολάζει πολλάκις ὑπὲρ τῶν ἐκείνη πεπλημμελημένων , ὥστε διὰ τῆς τοῦ ἐλάττονος μάστιγος καὶ τοῦ χρείστου τυχεῖν θεραπείας τινός . Οὕτω καὶ παρὰ Κορινθίοις τὸν πορνεύσαντα ὁ Παῦλος διώρθωσε , τῷ τῆς σαρκὸς ὀλέθρῳ τὸ τῆς ψυχῆς νόσημα ἐπιτιμῶν . Καὶ γὰρ τῷ σώματι τὴν τοῦμὴν ἐπαγάγων , οὕτω κατέστειλε τὸ κακόν · καθάπερ τις ἰατρὸς ἀριστος , ὑδερὸν ἢ σπλήνα , τοὺς ἔνδοθεν φαρμάκους οὐχ ἐκίοντα , κατακαῖνον ἐξῆνεν . Τοῦτο καὶ ὁ Χριστὸς ἐποίησεν ἐπὶ τοῦ παραλυτοῦ . Καὶ ὅρα πῶς δὴλῶν αὐτὸς ἔλεγεν · Ἰδε ὑγιὴς γέγονας · μηκέτι ἀμάρτανε , ἵνα μὴ χεῖρόν τί σοι γένηται . Τί τοίνυν ἐντεῦθεν μαυνθῶμεν ; Πρῶτον μὲν , ὅτι αὐτὴ ἐξ ἁμαρτιῶν ἐτέχθη τὸ νόσημα · δεύτερον δέ , ὅτι πιστὸς ὁ τῆς γένεως λόγος · καὶ τρίτον , τὸ μαχρὸν εἶναι καὶ ἀπειρον τὴν τιμωρίαν . Ποῦ τοίνυν εἴπεν ὁ λέγων , ὅτι Ἐν ὥρα μιᾷ ἐφώνησα , καὶ ἐν βραχεῖα καιροῦ βραχὺ ἐμώγησα , καὶ ἀθάνασα κολάζομαι ; Ἰδοὺ γὰρ καὶ οὗτος οὐκ ἐν τοσούτοις ἡμαρτεν ἔτεσιν , ἐν ὅσοις καὶ ἐκολάσθη , καὶ ὀλιγλήρον ὅμως ἀνθρώπων βίον ἀνέλωσεν ἐν τῷ μηχεί τῆς τιμωρίας . Οὐδὲ γὰρ ἐν χρόνῳ τὰ ἁμαρτήματα χρίνεται , ἀλλ' ἐν αὐτῇ τῇ φύσει τῶν πεπλημμελημένων . Μετὰ τοῦτον κάκεινο ἔστιν ἰδεῖν β , ὅτι , κἂνν χαλεπὴν διῶμεν δίκην ὑπὲρ τῶν προτέρων ἁμαρτημάτων , εἶτα τοῖς αὐτοῖς περιπτώσωμεν , χαλεπώτερα πολλῷ μᾶλλον πεισόμεθα πάλιν · καὶ μᾶλα εἰκῶς . Οὐ γὰρ μηδὲ τῇ τιμωρίᾳ γενόμενος βελτίων , ὡς ἀναίσθητος λοιπὸν καὶ καταφρονητὴς ἐπὶ μεῖζον ἄγεται κολασιν . Ἦρκε μέν γὰρ καὶ καθ' ἐαυτὴν ἡ κολασις συσταλῆναι , καὶ ποιήσαι σωφρονέστερον τὸν ὀλισθησαντα ἀπαξ · ἐπεὶ δὲ τῇ ἐπενεχθείσῃ τιμωρίᾳ μὴ σωφρονιθεῖς , τῶν αὐτῶ πάλιν τολμᾷ , εἰκῶς ἄν τινα δίκην τοιούτος ὑφέξει , ταύτην αὐτὸς ἐφ' ἑαυτὸν προκαλούμενος . Εἰ δὲ καὶ
Lemmas: ὅς . Δεινή ὁ ἁμαρτία , δεινός καί Ψυχή λύμη · πολλὰχὰς δέ ἐκ περιουσία καί σῶμα τέμνω ὁ κακός ὑπερβαίνω . ἐπεί γάρ ὁ πολύς ὁ μέν Ψυχή χήν κινέω , ἀνάλγητος ἔχω · ὁ δέ σῶμα κἀν μικρός δέχομαι βλάβη , πᾶς ποιέω σπουδή , ὥστε ἐλευθερόω ὁ αρρώστια αὐτός , διό ὁ ὁ αρρώστια σιδουναιθαις · διά οὗτος καί ὁ θεός οὗτος κολάζω πολλάκις ὑπέρ ὁ ἐκεῖνος πλημμελέω , ὥστε διά ὁ ὁ μικρός μάστιξ καί ὁ χρείστου τυγχάνω θεραπεία τις . οὕτως καί παρά Κορίνθιος ὁ πορνεύω ὁ Παῦλος διορθόω , ὁ ὁ σάρξ ὄλεθρος ὁ ὁ Ψυχή νόσημα ἐπιτιμάω . καί γάρ ὁ σῶμα ὁ τουμεις ἐπάγω , οὗτος καταστέλλω ὁ κακός · καθάπερ τις ἰατρός ἀριστος , ὕδερος ἢ σπλήν , ὁ ἔνδοθεν φαρμακός οὐ κίω , κατακαίνω ξαίνω . οὗτος καί ὁ Χριστός ποιέω ἐπί ὁ παράλυτος . καί ὁράω πῶς δῆλος αὐτός λέγω · μάργηλις ὑγιής γίγνομαι · μηκέτι ἁμαρτάνω , ἵνα μή κακός τίς σύ γίγνομαι . τις τοίνυν ἐντεῦθεν μαίνομαι ; Πρῶτος μέν , ὅτι αὐτός ἐκ ἁμαρτία τίκτω ὁ νόσημα · δύο δέ , ὅτι πιστός ὁ ὁ γένης λόγος · καί τρίτος , ὁ μακρός εἰμί καί ἤπειρος ὁ τιμωρία . πός τοίνυν εἶπον ὁ λέγω , ὅτι ἐν ὥρα εἷς φωνέω , καί ἐν βραχύς καιρός βραχύς ἐμώγησα , καί Αθανασά κολάζω ; ἰδέ γάρ καί οὗτος οὐ ἐν τοσοῦτος ἁμαρτάνω ἔτος , ἐν ὅσος καί κολάζω , καί ὀλιγλήρον ὅμως ἄνθρωπος βίος ἀναλίσκω ἐν ὁ μῆχος ὁ τιμωρία . οὐδέ γάρ ἐν χρόνος ὁ ἁμάρτημα χρίνω , ἀλλά ἐν αὐτός ὁ φύσις ὁ πλημμελέω . μετά οὗτος ἐκεῖνος εἰμί ὁράω Β , ὅτι , ὗς χαλεπός δείδω δίκη ὑπέρ ὁ πρότερος ἁμάρτημα , εἶτα ὁ αὐτός περιπτώσσω , χαλεπός πολύς μᾶλλον πείθω πάλιν · καί μῆλον ἵημι . οὖον γάρ μηδέ ὁ τιμωρία γίγνομαι ἀγαθός , ὡς ἀναίσθητος λοιπός καί καταφρονητής ἐπί μείζων ἄγω κόλασις . ἀείρω μέν γάρ καί κατά ἑαυτοῦ ὁ κόλασις συστέλλω , καί ποιέω σώφρων ὁ ὀλισθάνω ἅπαξ · ἐπεί δέ ὁ ἐπιφέρω τιμωρία μή σωφρονίζω , ὁ αὐτός πάλιν τολμάω , ἵημι ἄν τις δίκη τοιούτος ὕφεξις , οὗτος αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ προκαλέω . εἰμί δέ καί