joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0370.2
τὸν ὑπὲρ ἐκείνοι · ἀλλ’ ἄπερ ἡ παρ’ ἡμῖν χθὲς ἐπισταται , ταῦτα Πυθαγόρας οὐδέπω ἤδει · ἀλλ’ ἤλεγεν ὅτι θάμνος ἐστὶ καὶ εἰ ἰχθὺς , καὶ χῶν γίνεται ἡ ψυχή . Τοῦτοίς οὖν , εἰπὲ μοι , προσέχειν δεῖ ; καὶ πῶς ἂν ἔχοι λόγον ; Μεγάλοι εἰσὶν ἐν τῇ κώμῃ ἐκεῖνοι , καλοὺς βοστρύχους τρέφουσι , καὶ τρίβους ἀναδειλνται · μέχρι τούτων αὐτοῖς ἡ φιλοσοφία . Ἄν δὲ τὰ ἔνδον ἀν ἴδῃ , τέφρα καὶ κόνις , καὶ ὑγιὲς οὐδὲν , ἀλλὰ Τάφος ἀνεγερμένος ὁ λάμπρως αὐτῶν , πάντα ἀκαθαρσίας ἔχων γέμοντα καὶ ἰχώρος , καὶ τὰ δόγματα πάντα σκελῆκων . Ὁ γοῦν πρῶτος αὐτῶν τὸ ὕδωρ ἔφησεν εἶναι θεόν , καὶ ὁ μετ’ ἐκεῖνον τὸ πῦρ , ἄλλος τὸν ἀέρα , καὶ πάντες εἰς τὰ σώματα κατηνέχθησαν . Τοῦτους οὖν , εἰπὲ μοι , θαυμάζειν χρή , τοὺς οὐδὲ ἔννοιαν ἀσωμάτου λαβόντας Θεοῦ , εἰ δὴ καὶ τὸ ὑπερον ἕλαδον , μετὰ τὸ συγγενέσθαι ἐν Αἰγύπτῳ τοῖς ἡμετέροις ; Ἄλλ’ ἵνα μὴ πολὺν ὑμῖν ἐπάγωμεν θόρυβον , ἐνταῦθα τὸν λόγον καταλήσωμεν . Ἄν γὰρ ἀρξάμεθα τὰ ἐκείνων προτιθέναι δόγματα , καὶ τὶ μεν περὶ Θεοῦ , τὶ δὲ περὶ ὑλῆς , τὶ δὲ περὶ ψυχῆς , τὶ δὲ περὶ σωμάτων εἴπω , πολὺς ἕφεται γέλως . Καὶ οὐδὲ τὸς παρ’ ἡμῶν κατηγορίας δεήσονται · αὐτοὶ γὰρ ἄλληλους ἐδῆλον . Ὁ γοῦν καθ’ ἡμῶν γράφας τὸν περὶ τῆς ὑλῆς λόγον , ἑαυτὸν ἀνεῖλε . Διόπερ ἵνα μὴ ματαίως ὑμᾶς ἀπογολήσωμεν , καὶ λαβούριθον λόγων ἀναλασώμεν , ταῦτα ἀφέντες , ἐκεῖνο ἐροῦμεν , τῆς ἀκροάσεως τὸν θελῶν ἔχεσθαι Γραφῶν , καὶ μὴ ἀπομαχεῖν εἰς οὐδὲν ἕδον · ὁ καὶ Παῦλος παραινεῖ Τιμοθέῳ , καίτοι γε πολλῆς σοφίας ἐμπεπλησμένῳ , καὶ τὴν ἀπὸ τῶν σημείων ἔχοντι δύναμιν . Πειθώμεθα τοίνυν ἐκείνῳ , καὶ τὰς φλυαρίας ἀφέντες , τῶν ἔργων ἐχόμεθα , φιλαδελφίας λέγω καὶ φιλοξενίας · καὶ πολὺν ποιησώμεθα τῆς ἐλεημοσύνης λόγον , ἵνα τῶν ἐπηγγελαμένων τύχωμεν ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ὁ ὑπέρ ἐκεῖνος · ἀλλά Ἄπερ ὁ παρά ἐγώ χθές ἐπιστάτης , οὗτος Πυθαγόρας οὐδέπω ἦδος · ἀλλά λέγω ὅτι θάμνος εἰμί καί εἰμί ἰχθύς , καί χόω γίγνομαι ὁ ψυχή . οὗτος οὖν , εἶπον ἐγώ , προσέχω δεῖ ; καί πῶς εἄν ἔχω λόγος ; μέγας εἰμί ἐν ὁ κώμη ἐκεῖνος , καλός βόστρυχος τρέφω , καί τρίβος ἀναδειλνται · μέχρι οὗτος αὐτός ὁ φιλοσοφία . ἄν δέ ὁ ἔνδον εἰς ὁράω , τέφρα καί κόνις , καί ὑγιής οὐδείς , ἀλλά Τάφος ἀνεγείρω ὁ λαμπρῶς αὐτός , πᾶς ἀκαθαρσία ἔχω γέμω καί ἰχώρ , καί ὁ δόγμα πᾶς σκέλλω . ὁ γοῦν πρῶτος αὐτός ὁ ὕδωρ φημί εἰμί θεός , καί ὁ μετά ἐκεῖνος ὁ πῦρ , ἄλλος ὁ ἀήρ , καί πᾶς εἰς ὁ σῶμα καταφέρω . οὗτος οὖν , εἶπον ἐγώ , θαυμάζω χρή , ὁ οὐδέ ἔννοια ἀσώματος λαμβάνω Θεός , εἰμί δή καί ὁ ὕπερος ἐλαδάς , μετά ὁ συγγίγνομαι ἐν Αἴγυπτος ὁ ἡμέτερος ; ἄλλος ἵνα μή πολύς σύ ἐπάγω θόρυβος , ἐνταῦθα ὁ λόγος καταλέω . ἄν γάρ ἄρχω ὁ ἐκεῖνος προτίθημι δόγμα , καί τίς μέν περί Θεός , τίς δέ περί ὕλη , τίς δέ περί Ψυχή , τίς δέ περί σῶμα εἶπον , πολύς ἐφέτης γέλως . καί οὐδέ τός παρά ἐγώ κατηγορία δήω · αὐτός γάρ ἀλλήλων δῆλος . ὁ γοῦν κατά ἐγώ Γράφας ὁ περί ὁ ὕλη λόγος , ἑαυτοῦ ἀναιρέω . διόπερ ἵνα μή μάταιος σύ απογολανθανω , καί λαβούριθον λόγος ἀναλάσκω , οὗτος ἀφίημι , ἐκεῖνος εἴρω , ὁ ἀκρόασις ὁ ἐθέλω ἔχω Γραφής , καί μή ἀπομάχομαι εἰς οὐδείς ἐσθίω · ὁ καί Παῦλος παραινέω Τιμόθεος , καίτοι γε πολύς σοφία ἐμπίμπλημι , καί ὁ ἀπό ὁ σημεῖον ἔχω δύναμις . πείθω τοίνυν ἐκεῖνος , καί ὁ φλυαρία ἀφίημι , ὁ ἔργον ἔχω , φιλαδελφία λέγω καί φιλοξενία · καί πολύς ποιέω ὁ ἐλεημοσύνη λόγος , ἵνα ὁ ἐπαγγέλλω τυγχάνω ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .