joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0342.2
δ . Διὰ τοῦτο παραίνει , ἔργον τοῦτο τίθεσθαι , καὶ τὰ δέοντα συμβουλεύει . Ὦσπερ γὰρ πρὸς ἀρετήν , οὕτω καὶ πρὸς κακίαν πολλὴν ἔχει τὴν ἰσχύν . Αὕτη τὸν Ἀδессαλὼμ ἀπέπλευσεν , αὕτη τὸν Ἀμμών , αὕτη τὸν Ἰώδ ἐμμελεν · αὕτη τὸν Νάδὰλ ἐξέτραπε τῆς σφράγης , αὕτη ὁλόκληρον ἔθνος διέσωσε . Καὶ γὰρ Δεβώρᾳ καὶ Ἰουδὴ ἀνδρῶν στρατηγῶν κατορθώματα ἐπείδειξάντο · καὶ ἄλλαι δὲ μυρίαι γυναῖκες . Διὰ τοῦτο καὶ Παῦλός φησι · Τί γὰρ οἶδας , γύναι , εἰ τὸν ἄνδρα σώσεις ; Καὶ ἐπὶ τῶν χρόνῶν δὲ ἐκείνων τὴν Περσίδα καὶ τὴν Μαρίαν καὶ τὴν Πρισκιλλαν ἀποστολκῶν ἀφάμνας σκαιμάτων εἴδομεν . Ὦσπερ ἀναγκαῖον καὶ ὑμᾶς ζηλοῦν , καὶ μὴ ἄρμασι μόνον , ἀλλὰ καὶ πράγμασι ρυθμίζειν τὸν συνοικοῦντα . Πῶς δὲ αὐτὸν παιδεύσομεν διὰ τῶν πραγμάτων ; Ὅταν δὲ μὴ πονηρὸν οὖσαν ἴδῃ , μηδὲ πολυτελῆ καὶ φιλόκόσμον , μηδὲ προσόδους χρημάτων ἀπαιτοῦσαν περιττάς , ἀλλ᾽ ἀρχουμένην τοῖς οὖσι · τότε γὰρ , τότε καὶ συμβουλευθοῦς ἀνδέξεται . Ἐὰν δὲ φιλοσοφῇ μὲν τοῖς ἄρμασιν , ἐν δὲ τοῖς πράγμασι τάναντία ποιῆς , καταγνώσεταί σου φιλαρσίαν πολλήν . Ὅταν δὲ μετὰ τῶν ῥημάτων καὶ τὴν ἀπὸ τῶν ἔργων παρέχῃς αὐτῷ διδασκαλίαν , τότε καὶ ἀποδέξεται σε καὶ πεισθήσεται μᾶλλον · οἷον ὅταν χρυσίον μὴ ζητῇς , μηδὲ μαργαρίτας , μηδὲ ἱματισμῶν πολυτελείαν · ἀλλ᾽ ἀντὶ τούτων κοσμιότητα , σωφροσύνην , εὐνοιαν , καὶ παρὰ σαυτῆς ταῦτα ἐπαγάγῃς , καὶ παρ᾽ ἐκείνου ταῦτα ἀπατῇς . Εἰ γὰρ χρή τι εἰς ἀρέσκειαν ποιεῖν ἄνδρι , ψυχὴν δεῖ , οὐ σώμα κόσμειν καὶ διαφθεῖρειν . Οὐδὲ γὰρ οὕτω χρυσίον περικειμένων ποιήσει ἐπέρσασθαι καὶ ποθεῖνν [ 367 ] ἐκεῖνον , ὡς σωφροσύνη καὶ εὐνοία περὶ αὐτόν , καὶ τὸ ὑπερποθάνειν τοῦ συνοικοῦντος . Ταῦτα μᾶλλον χειροῦσι τοὺς ἄνδρας . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ ὁ κόσμος καὶ προσίσταται αὐτῷ , εἰς στενὸν τὰ χρήματα αὐτῷ καθιστάς , καὶ δαπάνην καὶ φροντίδα πολλὴν παρέχων · τὰ δὲ εἰρημένα προστίθησι τῇ γυναικὶ τὸν ἄνδρα . Κυνιδιὰ γὰρ καὶ φιλία καὶ πόθος , οὔτε φροντίδας παρᾷγει , οὔτε δαπάνην ἐργάζεται , ἀλλὰ τοιναυτίον ἅπαν . Κάκεινος μὲν ὁ κόσμος ὑπὸ τῆς συνηθείας προσκομῆς γίνεται · ὁ δὲ τῆς ψυχῆς καθ᾽ ἑκάστην ἀνύει τὴν ἡμέραν , καὶ μᾶλλον ἀνάπτει τὴν φλόγα . Ὦστε εἰ βούλει ἀνδρὶ ἀρέσκειν , κόσμε τὴν ψυχὴν σωφροσύνη , εὐλαβείᾳ , προστασίᾳ οἰκίας . Ταῦτα καὶ μᾶλλον χειροῦται , καὶ οὐδέποτε παύεται . Οὐ γὰρ ἥρας καταλύει τὸν κόσμον τούτων , οὐ νόσος ἀπόλλυσι . Τὸν μὲν γὰρ τοῦ σώματος κόσμον χρόνος πολὺς ἐξέλιυσε , καὶ νόσος
Lemmas: δ . Ζεύς οὗτος παραινέω , ἔργον οὗτος τίθημι , καί ὁ δήω συμβουλεύω . ὥσπερ γάρ πρός ἀρετή , οὗτος καί πρός κακία πολύς ἔχω ὁ ἰσχύς . Ἄτη ὁ Ἀδессαλὼμ ἀποπλέω , οὗτος ὁ Ἀμμών , οὗτος ὁ Ἰώδης μέλω · οὗτος ὁ Ναδάλ ἐκτρέπω ὁ σφράγης , οὗτος ὁλόκληρος ἔθνος διασῴζω . καί γάρ Δεβώρα καί Ἰουδὴ ἀνήρ στρατηγός κατόρθωμα ἐπιδείκνυμι · καί ἄλλος δέ μυρίος γυνή . Ζεύς οὗτος καί Παῦλος φημί · τις γάρ οἶδα , γυνή , εἰμί ὁ ἀνήρ σῴζω ; καί ἐπί ὁ χρόνος δέ ἐκεῖνος ὁ Περσίς καί ὁ Μαρία καί ὁ πρισκιλλα ἀποστολκῶν ἀφάμνας σκαιματη ὁράω . ὥσπερ ἀναγκαῖος καί σύ ζηλόω , καί μή ἅρμα μόνος , ἀλλά καί πρᾶγμα ῥυθμίζω ὁ συνοικέω . Πῶς δέ αὐτός παιδεύω διά ὁ πρᾶγμα ; ὅταν δέ μή πονηρός εἰμί ὁράω , μηδέ πολυτελής καί φιλόκοσμος , μηδέ πρόσοδος χρῆμα ἀπαιτέω περισσός , ἀλλά ἄρχω ὁ εἰμί · τότε γάρ , τότε καί συμβουλευθοῦς ἀναδέχομαι . ἐάν δέ φιλοσοφέω μέν ὁ ἅρμα , ἐν δέ ὁ πρᾶγμα τἀναντία ποιός , καταγιγνώσκω σύ φιλαρσίαν πολύς . ὅταν δέ μετά ὁ ῥῆμα καί ὁ ἀπό ὁ ἔργον παρέχω αὐτός διδασκαλία , τότε καί ἀποδείκνυμι σύ καί πείθω μᾶλλον · οἷος ὅταν χρυσίον μή ζητέω , μηδέ μαργαρίτης , μηδέ ιματισμός πολυτέλεια · ἀλλά ἀντί οὗτος κοσμιότης , σωφροσύνη , εὔνοια , καί παρά σεαυτοῦ οὗτος ἐπάγω , καί παρά ἐκεῖνος οὗτος απατός . εἰμί γάρ χρή τίς εἰς ἀρέσκεια ποιέω ἀνήρ , ψυχή δεῖ , οὖον σώμα κοσμέω καί διαφθείρω . οὐδέ γάρ οὗτος χρυσίον περίκειμαι ποιέω πέρθω καί ποθέω [ 367 ] ἐκεῖνος , ὡς σωφροσύνη καί εὔνοια περί αὐτός , καί ὁ υπερποθνησκω ὁ συνοικέω . οὗτος μᾶλλον χειρόω ὁ ἀνήρ . ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ κόσμος καί προσίστημι αὐτός , εἰς στενός ὁ χρῆμα αὐτός καθίστημι , καί δαπάνη καί φροντίς πολύς παρέχω · ὁ δέ εἴρω προστίθημι ὁ γυνή ὁ ἀνήρ . κυνίδιον γάρ καί φίλιος καί πόθος , οὔτε φροντίς παράγω , οὔτε δαπάνη ἐργάζομαι , ἀλλά τοιναυτίον ἅπας . κενός μέν ὁ κόσμος ὑπό ὁ συνήθεια προσκομεις γίγνομαι · ὁ δέ ὁ Ψυχή κατά ἕκαστος ἀνύω ὁ ἡμέρα , καί μᾶλλον ἀνάπτω ὁ φλόξ . ὥστε εἰμί βούλομαι ἀνήρ ἀρέσκω , κόσμος ὁ ψυχή σωφροσύνη , εὐλάβεια , προστασία οἰκίον . οὗτος καί μᾶλλον χειρόομαι , καί οὐδέποτε παύω . οὖον γάρ Ἥρα καταλύω ὁ κόσμος οὗτος , οὖον νόσος ἀπόλλυμι . ὁ μέν γάρ ὁ σῶμα κόσμος χρόνος πολύς εξελιυω , καί νόσος