joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0402.3
αὐτὸν ἀγαγεῖν οὕτως ἐσχημάτισε τὰ ῥήματα . Τὰς γὰρ καρδίας · αὐτὸν ἐνεδάτευσεν . Πιστεύετε ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ Πατρί , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί ; Ἔδει μὲν ὑμᾶς ἀκούειν ; Πατέρα καὶ Υἱόν , μηδὲν ἕτερον ζητεῖν εἰς παραστάσιν τῆς κατὰ τὴν οὐσίαν συγγενείας . Εἰ δὲ ὑμῖν οὐκ ἄρκει τοῦτο πρὸς τὸ δεῖξαι τὸ ὁμότυπον καὶ ὁμοούσιον , χῶν ἀπὸ τῶν ὁ ἔργων μαθῆτε . Καὶ τὸ · Ὁ ὡρακὼς ἐμέ , ὡράκε τὸν Πατέρα μου , εἰ περὶ ἔργων ἐλέγετο , οὐχ ἂν ὑστερον εἴπεν · Εἰ δὲ μή , διὰ τὰ ἔργα πιστεύετέ μοι . Εἶτα δεῖκνύει , ὅτι οὐ ταῦτα δύναται μόνον , ἀλλὰ καὶ ἕτερα πολλῷ τούτων μείζονα , μεθ’ ὑπεροβολῆς αὐτὰ τίθησιν . Οὐ γὰρ λέγει , ὅτι Καὶ μείζονα τούτων δύναμαι ποιῆσαι · ἀλλ’ , ὁ πολλῷ θαυμασιώτερον ἦν , Καὶ ἐτέρας δύναμαι δῦναι , φησίν , καὶ μείζονα ποιῆσαι τούτων . Ἄμην , ἄμην λέγω ὑμῖν , ὅτι ὁ πιστεύσων εἰς ἐμέ , τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ καὶ αὐτὸς ποιήσει , καὶ μείζονα τούτων ποιήσει , ὅτι πρὸς τὸν Πατέρα πορεύομαι . Τοῦτέστιν , Ἡμῶν ἐστὶ λοιπὸν τὸ θαυματουργεῖν · ἐγὼ γὰρ ἀπερχομαι . Εἶτα ἐπειδὴ ἠγνεν ὅπερ ὁ λόγος ἐβούλετο , φησίν , ὅτι Ὁ ἂν αἰτήσητε ἐν τῷ ὀνόματί μου , λήψεσθε , ἵνα δὴ τοῦτο ποιήσω , ἵνα ἐν ἐμοὶ δοξασθῇ ὁ Πατήρ . Ὅρᾷς πῶς πάλιν αὐτὸς ποιεῖ τοῦτο ; Ποιήσω γὰρ , φησίν , ἐγώ . Καὶ οὐκ εἶπεν , Ἄξιο ὑμῖν [ 457 ] Πατέρα · ἀλλ’ , Ἵνα δοξασθῇ ἐν ἐμοὶ ὁ Πατήρ . Καὶ μὴν ἄλλοχῳ ἔλεγεν · Ὁ Θεὸς δοξάσει αὐτὸν ἐν ἑαυτῷ · ἐνταῦθα δὲ , Αὐτὸς δοξάσει τὸν Πατέρα . Ὅταν γὰρ ὁ Υἱὸς φαίνηται μεγάλη δυναμένος , δοξάζεται καὶ ὁ γεγεννηκώς . Τί δὲ ἐστιν , Ἐν τῷ ὀνόματί μου ; Ὅπερ οἱ ἀπόστολοι ἔλεγον , Ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ἐνέχει καὶ περιπάτει . Πάντα γὰρ τὰ σημεῖα , ὅπερ ἐποίησαν , αὐτὸς ἐνήργει . Καὶ χειρ Κυρίου ἦν μετ’ αὐτῶν . Ἐγὼ ποιήσω , φησίν . Ὅρᾷς αὐθεντίαν ; τὰ δὲ ἄλλα αὐτὸς ποιεῖ · τὰ δὲ αὐτὸς οὐκ ἰσχύει , ἀλλ’ ὑπὸ τοῦ Πατρὸς ἐνεργούμενος ; Καὶ τίς ἂν ταῦτα εἴποι ; Τίς δὲ ἐνέχεν δεύτερον αὐτὸ τίθησι ; Βεβαιῶν τὸν ἑαυτοῦ λόγον , καὶ δεῖκνύει ὅτι τὰ πρότερα συγκαταδάσους ἦν . Τὸ δὲ , Πρὸς τὸν Πατέρα πορεύομαι , τοιούτῳ ἐστιν · Οὐχ ἀπολύομαι , ἀλλ’ εἰς τὰς οὐχίας ἀξίας μένω , καὶ ἐν τοῖς οὐρανοῖς · εἰμι . Πάντα δὲ ταῦτα παραμυθούμενος αὐτοὺς ἔλεγεν . Ἐπειδὴ γὰρ εἰκὸς ἦν αὐτοὺς μηδέπω τοὺς περὶ τῆς ἀναστάσεως εἰδότας λόγους ἐννοεῖν τι σκληρότην , ἐξῆρξε ἐπαγγέλλεσθαι τοιαῦτα δώσεσθαι αὐτοῖς , πανταχοῦ θεραπεύων αὐτοὺς , καὶ δεῖκνύει ὅτι μένει διηνεκῶς , καὶ οὐ μένει μόνον , ἀλλὰ καὶ μείζονα ἐπιδείξεσθαι δύναμιν .
Lemmas: αὐτός ἄγω οὕτως σχηματίζω ὁ ῥῆμα . ὁ γάρ Καρδία · αὐτός ἐνεδάτευσεν . πιστεύω ὅτι ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ ἐν ἐγώ ; δέω μέν σύ ἀκούω ; πατήρ καί υἱός , μηδείς ἕτερος ζητέω εἰς παρίστημι ὁ κατά ὁ οὐσία συγγένεια . εἰμί δέ σύ οὐ ἀρκέω οὗτος πρός ὁ δείκνυμι ὁ ὁμότυπος καί ὁμοούσιος , χόω ἀπό ὁ ὁ ἔργον μανθάνω . καί ὁ · ὁ ὁράω ἐγώ , ὁράω ὁ πατήρ ἐγώ , εἰμί περί ἔργον λέγω , οὐ εἄν ὕστερος εἶπον · εἰμί δέ μή , διά ὁ ἔργον πιστεύω ἐγώ . εἶτα δείκνυμι , ὅτι οὖον οὗτος δύναμαι μόνος , ἀλλά καί ἕτερος πολύς οὗτος μείζων , μετά ὑπερβολή αὐτός τίθημι . οὖον γάρ λέγω , ὅτι καί μείζων οὗτος δύναμαι ποιέω · ἀλλά , ὁ πολύς θαυμάσιος εἰμί , καί ἕτερος δύναμαι δύο , φημί , καί μείζων ποιέω οὗτος . Ἄμη , ἄμη λέγω σύ , ὅτι ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , ὁ ἔργον ὁ ἐγώ ποιέω καί αὐτός ποιέω , καί μείζων οὗτος ποιέω , ὅτι πρός ὁ πατήρ πορεύω . τουτέστιν , ἡμός εἰμί λοιπός ὁ θαυματουργέω · ἐγώ γάρ ἀπέρχομαι . εἶτα ἐπεί ἄγω ὅσπερ ὁ λόγος βούλομαι , φημί , ὅτι ὁ εἄν αἰτέω ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ , λαμβάνω , ἵνα δή οὗτος ποιέω , ἵνα ἐν ἐγώ δοξάζω ὁ Πατήρ . ὁράω πῶς πάλιν αὐτός ποιέω οὗτος ; ποιέω γάρ , φημί , ἐγώ . καί οὐ εἶπον , άξιος σύ [ 457 ] πατήρ · ἀλλά , ἵνα δοξάζω ἐν ἐγώ ὁ Πατήρ . καί μήv ἄλοχος λέγω · ὁ θεός δοξάζω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ · ἐνταῦθα δέ , αὐτός δοξάζω ὁ πατήρ . ὅταν γάρ ὁ υἱός φαίνω μέγας δύναμαι , δοξάζω καί ὁ γεννάω . τις δέ εἰμί , ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ ; ὅπερ ὁ ἀπόστολος λέγω , ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός . ἐγχέω καί περιπατέω . Πάν γάρ ὁ σημεῖον , ὅσπερ ποιέω , αὐτός ἐνεργέω . καί χείρ κύριος εἰμί μετά αὐτός . ἐγώ ποιέω , φημί . ὁράω αὐθεντία ; ὁ δέ ἄλλος αὐτός ποιέω · ὁ δέ αὐτός οὐ ἰσχύω , ἀλλά ὑπό ὁ πατήρ ἐνεργέω ; καί τίς εἄν οὗτος εἶπον ; Τῖς δέ ἐνέχω δύο αὐτός τίθημι ; βεβαιόω ὁ ἑαυτοῦ λόγος , καί δείκνυμι ὅτι ὁ πρότερος συγκαταδάσους εἰμί . ὁ δέ , πρός ὁ πατήρ πορεύω , τοιοῦτος εἰμί · οὐχ ἀπολύω , ἀλλά εἰς ὁ ουχιος ἄξιος μένω , καί ἐν ὁ οὐρανός · εἰμί . Πάν δέ οὗτος παραμυθέομαι αὐτός λέγω . ἐπεί γάρ εἰκός εἰμί αὐτός μηδέπω ὁ περί ὁ ἀνάστασις οἶδα λόγος ἐννοέω τίς σκληρότης , ἐξάρχω ἐπαγγέλλω τοιοῦτος δίδωμι αὐτός , πανταχοῦ θεραπεύω αὐτός , καί δείκνυμι ὅτι μένω διηνεκής , καί οὖον μένω μόνος , ἀλλά καί μείζων ἐπιδείκνυμι δύναμις .