joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0322.1
Καὶ γὰρ εἰσὶ τινες , οἱ πολλῷ ψυχρότεροι τούτων [ 313 ] ὄντες , οἱ οὐδὲ αἰσχύνονται ἐπὶ τοῖς λεγομένοις , ἀλλὰ καὶ μακρὸν ἐροῦσιν ὑπὲρ τοῦ πράγματος λόγον . Κλῶν μὲν ἐρωτήσης , τίς ἐστιν ὁ Ἄμωος , ἢ ὁ Ἀβδιού , ὁ ποὺς τῶν προφητῶν ὁ ἀριθμὸς , ἢ τῶν ἀποστόλων , εὐθὺ γνᾶναι δύναται . Ὑπὲρ δὲ ἤττων καὶ ἡττόνων , σοφιστῶν καὶ ῥητόρων δεινότερον ἀπολογίαν συντιθέσθαι · καὶ μετὰ ταῦτα ἀπαντα λέγουσι , Καὶ τί τὸ βλάβος ; καὶ τίς ἡ ζημία ; Διὰ γὰρ τοῦτο στένω , ὅτι οὐδὲ ζημίαν ἴστε τὸ πρᾶγμα , οὐδὲ αἰσθῶσιν λαμβάνετε τῶν κακῶν . Ἔδωκέ σοι βίου προθεσμίαν ὁ Θεός · εἰς τὸ θεραπεύειν αὐτόν · σὺ δὲ μάτην ἀναλίσκων αὐτὸν καὶ εἰκὴ καὶ ἐν οὐδενὶ χρησίμῳ , ἐξετάσθω ἐπί , τίς ἡ ζημία ; Κλῶν μὲν ἀργῶν ὀλίγον δαπανήσης ἀπλῶς , ζημίαν τὸ πρᾶγμα καλεῖς · τὰς δὲ ἡμέρας σου δαπανῶν ὁλοκληρῶς εἰς σατανικὰς πομπάς , οὐδὲν ἤττῃ ποιεῖν ἄπονον ; Αἰῶν εἰς λιτάς ἀ καὶ εὐχὰς δαπανῶν σου τὴν ζωὴν ἀπασαν , σὺ δὲ εἰς κραυγὰς καὶ θορύβους καὶ αἰσχρὰ ῥήματα , καὶ γάμην καὶ τέρψιν ἀκαιρίων , καὶ ἔργα ἀπὸ μαγγανείας νύχνημα τὸν βίον σου καταναλίσκεις εἰκὴ καὶ ἐπὶ κακῷ τῷ σῷ · καὶ μετὰ ταῦτα πάντα ἐρωτῶν , τίς ἡ ζημία ; οὐκ εἰδὼς ὅτι παντὸς μᾶλλον ἀφειδεῖν χρή , ἢ χρόνου ε . Χριστὸν ἂν ἀναλῶσης , δυνήσῃ πάλιν ἀνακτήσασθαι · χρόνον δὲ ἂν ἀπόλησῃ , δυσχλῶς αὐτὸν ἀναλήψῃ . Ὁλίγος γὰρ ἡμῖν τεταμίευται κατὰ τὸν παρόντα βίον . Ἄν οὖν εἰς ὅλον αὐτὸν μὴ χρησίμευσα , τί ἐροῦμεν ἀπελθόντες ἐκεῖ ; Εἴπε γὰρ μοι · εἰ τινὰ σου τῶν υἱῶν ἐκλεύσας τέχνην μαθεῖν , εἶτα ἐκεῖνος οἴκοι διὰ παντὸς ἔμενεν , ἢ καὶ ἀλλογοῦ που διέτριβεν , οὐκ ἂν αὐτὸν παρρητήσατο ὁ διδάσκαλος ; οὐκ ἂν εἶπε πρὸς σέ ; Συγγραφὴν πρὸς με πεποίηκας , καὶ χρόνον ὤρισας . Εἰ μὴ μέλει τοίνυν τὸν χρόνον τοῦτον πρὸς ἡμῖν , ἀλλ’ ἐτέρωθι ἀναλίσκεις ὁ παῖς , πῶς σοι παραστήσομεθα μαθητήν ; Ταῦτα καὶ ἡμᾶς εἰπεῖν ἀνάγκη . Ἔρει δὲ καὶ ὁ Θεὸς ἡμῖν · Χρόνον ὑμῖν δέδωκα , φησὶ πρὸς τὸ μαθεῖν τὴν τέχνην ταύτην τὴν τῆς εὐλαβείας · τινὸς ἔνεκεν εἰκὴ καὶ μάτην τὸν χρόνον ἀνηλώκατε τοῦτον ; τί δὲ πρὸς τὸν διδάσκαλον συνεχῶς οὐκ ἐβαδίζετε , οὐδὲ προσέχετε τοῖς λεγομένοις ; Ὅτι γὰρ τέχνη ἐστιν ἡ εὐλαβεία , ἀκούσον τί φησιν ὁ προφήτης · Δεῦτε , τέκνα , ἀκούσατέ μου , φόβον Κυρίου διδάξω ὑμῖν · καὶ πάλιν · Μακάριος ἄνθρωπος , ὃν ἂν παιδεύσῃς , Κύριε , καὶ ἐκ τοῦ νόμου σου διδάξῃς αὐτόν . Ὅταν οὖν τοῦτον ἀναλῶσης εἰκὴ , ποῖαν ἔχεις ἀπολογίαν ; Καὶ τινὸς ἔνεκεν , φησίν , ὀλίγον ἡμῖν ἐκαμειώσατο χρόνον ; Ὁ τῆς ἀναστάσεως καὶ τῆς ἀγνωμοσύνης ; Ὑπὲρ οὐ μάλιστα εὐχαριστεῖν ἔδει , ἀλλὰ σοι τοὺς πόδας ἐπέπερα , καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐνέκοψε , καὶ τὴν ἀνάπαυσιν μαχαρὰν ἐποίησας ἐπαύσας , ὑπὲρ τούτων ἐγκαλεῖς καὶ δυσχεραίνεις ; Ἄλλὰ γὰρ οὐκ οἶδα πῶς ἐνταῦθα τὸν λόγον ἐξηγήσομεν καὶ μακρὸν εἰργασάμεθα . Διόπερ ἀναγκαῖον αὐτὸν συστεῖλαι πάλιν . Καὶ γὰρ καὶ τοῦτο τῆς ἡμετέρας ταλαιπωρίας , [ 314 ] ὅτι ἐνταῦθα μὲν , ἂν μακρὸς γίνηται ὁ λόγος , πάντες ἀκηδούμεν · ἐκεῖ δὲ ἐκ μέσης ἡμέρας ἀρχόμενοι , ὑπὸ λαμπάδων καὶ λύχνων ἀναχωροῦσιν . Ἄλλ’ ἵνα μὴ ἀεὶ ἐγκαλῶμεν , παρακαλοῦμεν ὑμᾶς λοιπὸν καὶ δεόμεθα · δότε ταύτην τὴν χάριν καὶ ἡμῖν καὶ ἑαυτοῖς ε , καὶ πάντων ἀπαλλαγέντες τῶν ἄλλων , τοῖς ἑαυτῶν προσήλωσθε . Κερδαίνουσι γὰρ καὶ ἡμεῖς ἐξ ὑμῶν τὴν χαρὰν καὶ τὴν εὐφροσύνην , καὶ τὸ σεμνυνόμεθα ἐφ’ ὑμῖν , καὶ τὴν ἐπὶ τούτοις λαβεῖν ἀμοιβήν · τὸν δὲ μισθὸν ἀπαντα ὑμεῖς καρπώσεσθε , ὅτι μακρῶς οὕτως προσήλωμένοι τῇ ὀρχήστρᾳ πρὸ τοῦτου , διὰ τὸν τοῦ Θεοῦ φόβον καὶ τὴν μετέραν παράκλησιν , ἀπερρήθητε τοῦ νοσήματος ἑαυτῶν ἐκεῖνου , καὶ τὰ δεσμὰ διελύσατε , καὶ πρὸς τὸν Θεὸν ἐδράμετε . Οὐκ ἔχει δὲ μόνον λήψεσθε τὸν μισθόν , ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα εὐλικρινὴ καρπίσετε τὴν ὀδύνην . Τοιούτου γὰρ ἡ ἀρετὴ · μετὰ τὸν ἐκεῖ στεφάνων καὶ ἐνταῦθα τὴν καθίστησιν ἡμῖν τὸν βίον . Πειθώμεθα τοίνυν τοῖς εἰρημένοις , ἵνα καὶ τὸν ἐνταῦθα καὶ τὸν ἐκεῖσε ἐπιτύχωμεν ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἡ δόξα , ἅμα τῷ ἀγίῳ Πνεύματι , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: καί γάρ εἰμί τις , ὁ πολύς ψυχρός οὗτος [ 313 ] εἰμί , ὁ οὐδέ αἰσχύνω ἐπί ὁ λέγω , ἀλλά καί μακρός εἴρω ὑπέρ ὁ πρᾶγμα λόγος . κλάω μέν ἐρωτάω , τίς εἰμί ὁ Ἄμω , ἢ ὁ Ἀβδιού , ὁ πούς ὁ προφήτης ὁ ἀριθμός , ἢ ὁ ἀπόστολος , εὐθύς2 γιγνώσκω δύναμαι . ὑπέρ δέ κακός καί κακός , σοφιστής καί ῥήτωρ δεινός ἀπολογία συντίθημι · καί μετά οὗτος ἅπας λέγω , καί τίς ὁ βλάβη ; καί τίς ὁ ζημία ; Ζεύς γάρ οὗτος στένω , ὅτι οὐδέ ζημία οἶδα ὁ πρᾶγμα , οὐδέ αἰσθάνομαι λαμβάνω ὁ κακός . δίδωμι σύ βίος προθεσμία ὁ Θεός · εἰς ὁ θεραπεύω αὐτός · σύ δέ μάτην ἀναλίσκω αὐτός καί εἰκῇ καί ἐν οὐδείς χρήσιμος , εξετάζω ἐπί , τίς ὁ ζημία ; κλάω μέν ἀργός ὀλίγος δαπανάω ἀπλόος , ζημία ὁ πρᾶγμα καλέω · ὁ δέ ἡμέρα σύ δαπάνη ὁλοκληρέω εἰς σατανικός πομπή , οὐδείς ᾄττω ποιέω ἄπονος ; Αἰῶν εἰς λιτός ὅς καί εὐχή δαπάνη σύ ὁ ζωή ἅπας , σύ δέ εἰς κραυγή καί θόρυβος καί αἰσχρός ῥῆμα , καί γαμή καί τέρψις ἀκαιρία , καί ἔργον ἀπό μαγγανεία νύχνημα ὁ βίος σύ καταναλίσκω εἰκῇ καί ἐπί κακός ὁ σός · καί μετά οὗτος πᾶς ἐρωτάω , τίς ὁ ζημία ; οὐ εἰδοί ὅτι πᾶς μᾶλλον ἀφειδέω χρή , ἢ χρόνος ε . Χριστός εἄν ἀναλίσκω , δύναμαι πάλιν ἀνακτάομαι · χρόνος δέ εἄν ἀπόλλυμι , δυσχλῶς αὐτός ἀναλαμβάνω . ὀλίγος γάρ ἐγώ ταμιεύω κατά ὁ πάρειμι βίος . ἄν οὖν εἰς ὅλος αὐτός μή χρησιμεύω , τίς εἴρω ἀπέρχομαι ἐκεῖ ; εἶπον γάρ ἐγώ · εἰμί τις σύ ὁ υἱός εκλευσος τέχνη μανθάνω , εἶτα ἐκεῖνος οἴκοι διά πᾶς μένω , ἢ καί ἄλογος ποῦ διατρίβω , οὐ εἄν αὐτός παραρτάω ὁ διδάσκαλος ; οὐ εἄν εἶπον πρός σός ; συγγραφή πρός ἐγώ ποιέω , καί χρόνος ὁρίζω . εἰμί μή μέλος τοίνυν ὁ χρόνος οὗτος πρός ἐγώ , ἀλλά ἑτέρωθι ἀναλίσκω ὁ παῖς , πῶς σύ παρίστημι μαθητής ; οὗτος καί ἐγώ εἶπον ἀνάγκη . ἔρομαι δέ καί ὁ θεός ἐγώ · Χρόνος σύ δίδωμι , φημί πρός ὁ μανθάνω ὁ τέχνη οὗτος ὁ ὁ εὐλάβεια · τις ἐνέλκω εἰκῇ καί μάτην ὁ χρόνος ἀναλίσκω οὗτος ; τίς δέ πρός ὁ διδάσκαλος συνεχῶς οὐ βαδίζω , οὐδέ προσέχω ὁ λέγω ; ὅτι2 γάρ τέχνη εἰμί ὁ εὐλάβεια , ἀκούω τίς φημί ὁ προφήτης · δεῦτε , τέκνον , ἀκούω ἐγώ , φόβος κύριος διδάσκω σύ · καί πάλιν · Μακάριος ἄνθρωπος , ὅς εἄν παιδεύω , κύριος , καί ἐκ ὁ νόμος σύ διδάσκω αὐτός . ὅταν οὖν οὗτος ἀναλίσκω εἰκῇ , Ποίας ἔχω ἀπολογία ; καί τις ἐνέλκω , φημί , ὀλίγος ἐγώ εκαμειωθεω χρόνος ; ὁ ὁ ἀνάστασις καί ὁ ἀγνωμοσύνη ; ὑπέρ οὖον μάλιστα εὐχαριστέω ἐσθίω , ἀλλά σύ ὁ πούς επιφέρω , καί ὁ ὀφθαλμός ἐγκόπτω , καί ὁ ἀνάπαυσις μαχαρὰν ποιέω παύω , ὑπέρ οὗτος ἐγκαλέω καί δυσχεραίνω ; ἀλλά γάρ οὐ οἶδα πῶς ἐνταῦθα ὁ λόγος ἐξηγέομαι καί μακρός ἐργάζομαι . διόπερ ἀναγκαῖος αὐτός συστέλλω πάλιν . καί γάρ καί οὗτος ὁ ἡμέτερος ταλαιπωρία , [ 314 ] ὅτι ἐνταῦθα μέν , εἄν μακρός γίγνομαι ὁ λόγος , πᾶς ἀκηδέω · ἐκεῖ δέ ἐκ μέσος ἡμέρα ἄρχω , ὑπό λαμπάς καί λύχνος ἀναχωρέω . ἄλλος ἵνα μή ἀεί ἐγκαλέω , παρακαλέω σύ λοιπός καί δήω · δίδωμι οὗτος ὁ χάρις καί ἐγώ καί ἑαυτοῦ ε , καί πᾶς ἀπαλλάσσω ὁ ἄλλος , ὁ ἑαυτοῦ προσηλόω . κερδαίνω γάρ καί ἐγώ ἐκ σύ ὁ χαρά καί ὁ Εὐφρόσυνος , καί ὁ σεμνύνω ἐπί σύ , καί ὁ ἐπί οὗτος λαμβάνω ἀμοιβή · ὁ δέ μισθός ἅπας σύ καρπόω , ὅτι μακρός οὕτως προσηλώνω ὁ ὀρχήστρα πρό οὗτος , διά ὁ ὁ Θεός φόβος καί ὁ μετεράω παράκλησις , ἀπεῖπον ὁ νόσημα ἑαυτοῦ ἐκεῖνος , καί ὁ δεσμός διαλύω , καί πρός ὁ θεός τρέχω . οὐ ἔχω δέ μόνος λαμβάνω ὁ μισθός , ἀλλά καί ἐνταῦθα ευλικρινω καρπίζω ὁ ὀδύνη . τοιοῦτος γάρ ὁ ἀρετή · μετά ὁ ἐκεῖ στέφανος καί ἐνταῦθα ὁ καθίστημι ἐγώ ὁ βίος . πείθω τοίνυν ὁ εἴρω , ἵνα καί ὁ ἐνταῦθα καί ὁ ἐκεῖσε ἐπιτυγχάνω ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ὁ δόξα , ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .