joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0157.2
καὶ ὁ ὡράκαμεν , μαρτυροῦμεν , καὶ τὴν μαρτυρίαν ἡμῶν οὐδεὶς λαμβάνει . Ταῦτα ἐπήγαγε , καὶ ἐτέρωθεν πάλιν ἀξιόπιστον τὸν λόγον ποιῶν , καὶ πρὸς τὴν ἀσθένειαν τὴν ἐκείνου ὁ συγκαταβαίνειν τῇ λέξει . γ . Τί δέ ; εἶπον · Ὁ οἴδαμεν , λαλοῦμεν , καὶ ὁ ὡράκαμεν , μαρτυροῦμεν ; Ἐπειδὴ καὶ παρ’ ἡμῖν ἡ ἡμῖς ἐστὶ τῶν ἄλλων αἰσθήσεων πιστότερον , καὶ βουληθῆναι τινὰ πιστώσασθαι , οὕτω λέγωμεν , 152 ὅτι τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν ὡράκαμεν , οὐχ ἐξ ἀκοῆς οἴδαμεν · διὰ τοῦτο καὶ ὁ Χριστὸς ἀνθρωπινώτερον πρὸς αὐτὸν διαλέγεται , τὸν λόγον κάντειθεν πιστούμενος . Καὶ ὅτι τοῦτο ἐστίν , καὶ οὐδὲν ἄλλο παραστήσαι βούλεται , οὐδὲ ἡμῖν αἰσθητὴν ἐμφαίνει , δῆλον ἐκτίθεν . Εἰπὼν γάρ , Τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκός , σάρξ ἐστιν καὶ , Τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ Πνεύματος , πνεῦμα ἐστιν , ἐπήγαγε · Ὁ οἴδαμεν , λαλοῦμεν , καὶ ὁ ὡράκαμεν , μαρτυροῦμεν . Τοῦτο δὲ οὐδὲτι γεγεννημένον ἦν . Πῶς οὖν λέγει , Ὁ ὡράκαμεν ; Οὐχ εὐδύλον ὅτι λέγει περὶ τῆς ἀκριβείας γνώσεως , καὶ οὐχ ἄλλως ἐγούσης ; Καὶ τὴν μαρτυρίαν ἡμῶν οὐδεὶς λαμβάνει . Τὸ μὲν οὖν , Ὁ οἴδαμεν , ἤτοι περὶ ἐαυτοῦ τοῦ τοῦ Πατρὸς φησιν , ἢ περὶ ἐαυτοῦ μόνου · τὸ δέ , Οὐδεὶς λαμβάνει , οὐ δυσχέραινον · τὸς ἐστὶ τὸ ῥῆμα νῦν , ἀλλὰ τὸ γινόμενον ἀπαγγέλλων . Οὐ γὰρ εἶπε · Τί δὲ ὑμῶν ἀναίσθητότερον γένοιτ’ ἂν , οἱ τὰ παρ’ ἡμῶν οὕτως ἀκριβῶς ἀπαγγελλόμενα οὐ προσέοισθε ; ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν ἔργων καὶ διὰ τῶν ῥημάτων πᾶσαν ἐπιείκειαν ἐνδεικνύμενος , τούτων μὲν οὐδὲν ἐφρόντισεν , πρᾶως δὲ καὶ ἡμέρως τὸ συμβεβηκὸς προανεφώνησεν , ἐντεῦθεν εἰς πᾶσαν καὶ ἡμᾶς ἐνάγων πρᾶξιν , καὶ παιδεύων ἡμᾶς , ὅταν πρὸς τινὰς διαλεγόμεθα , καὶ μὴ πείσωμεν , μὴ δυσχεραίνειν , μηδὲ ἐκθριούσθαι . Οὐ γὰρ ἐστιν ἀνδραῖ τιν’ ἡ χαλεπαίνοντα , ἀλλὰ καὶ ἀπειθέστερον ἐργάσασθαι μᾶλλον . Διὰ τοῦτο χρὴ τὴν μὲν ὀργὴν ἀπέχειν , πάντοθεν δὲ ἀξιόστον ποιεῖν τὸν λόγον , οὐ τῷ μὴ ὀργίζεσθαι μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ μηδὲ χράσθαι . Ἵλῃ γὰρ ὀργὴς ἡ κοινὴ ἡμῶν . Συμποδιώσωμεν τὸν Ἰησοῦν , ἵνα καταστρέψωμεν τὸν ἀναβάτην · περιχλώμεν τὰ πτερά τοῦ θυμοῦ , καὶ οὐχ ἕτι πρὸς ὕψος ἀρβήσεται τὸ κακόν . Ὦς γὰρ ἡ ὀργὴ πάθος , ὁρῶ , καὶ δευδὸν κλῆφαι τὰς ἡμετέρας ψυχάς . Διὰ τοῦτο χρὴ πάντοθεν ἀπορράττειν αὐτῇ τὴν εἴσοδον . Καὶ γὰρ ὅποσον θηρία μὲν δύνασθαι ἡμεροῦν , τὴν δὲ ἡμετέραν διάνοιαν ἀχρείαν νοῦσαν περιορᾶν . Πῦρ ἐστὶ σφοδρόν ὁ θυμὸς πάντα διατρώγων · καὶ γὰρ καὶ σῶμα λυμαίνεται , καὶ ψυχὴν διαφθείρει , καὶ ἀπθὴ κατασκευάζει καὶ αἰσχρὰν ἰδέαν · καὶ εἰ τὸν ὀργιζόμενον ἢν δυνατὸν ἐαυτῷ δῆλον εἶναι κατὰ τὸν καιρὸν τῆς ὀργῆς , οὐκ ἂν ἐτέρως ἐδεξήτο παραινεῖσθαι . Οὐδὲν γὰρ ἀτερπέστερον θηρείας ὀργιζομένης . Μέθη τις ἐστὶν ἡ ὀργή , μᾶλλον δὲ μέθης χαλεπωτέρα , καὶ δαιμόνιος ἐλεεινότερον . Ἀλλ’ ἂν μελετήσωμεν μὴ χράσθαι , ἀρίστην οὖν φιλοσοφία · εὐρίσωμεν . Διὰ τοῦτο ὁ Παῦλος μετὰ τῆς ὀργῆς καὶ τὴν κραυγὴν ἀναφέρει γράφει , λέγων · Πᾶσα ὀργὴ καὶ κραυγὴ ἀρθήτω ὑφ’ ὑμῶν . Οὐχὼν πειθώμεθα τῷ ἐκ πάσης φιλοσοφίας διδασκάλῳ · καὶ ὅταν ὀργιζώμεθα πρὸς τοὺς οἰκέτας , τὰ ἀμαρτήματα τὰ ἐκείνων ἐννοοῦμεν , καὶ τὴν ἐπικειοῦσαν αἰσχύνην αὐτῶν ἐκείνων . Ὅταν γὰρ σὺ ὀβρίζῃς , ἐκεῖνος δὲ σιγὴ φέρῃ τὴν ὕβριν , καὶ οὐ μὲν ἀσχημονῇ , ἐκεῖνος δὲ φιλοσοφῇ , τοῦτο ἀντὶ πάσης δέχου νοῦσεως . Εἰ γὰρ καὶ οὐδεὶς ἐστίν , ἀλλ’ ἄνθρωπος · 153 καὶ ψυχὴν ἔχων ἀθάνατον ,
Lemmas: καί ὁ ὁράω , μαρτυρέω , καί ὁ μαρτυρία ἐγώ οὐδείς λαμβάνω . οὗτος ἐπάγω , καί ἑτέρωθεν πάλιν ἀξιόπιστος ὁ λόγος ποιέω , καί πρός ὁ ἀσθένεια ὁ ἐκεῖνος ὁ συγκαταβαίνω ὁ λέγω . γ . τις δέ ; εἶπον · ὁ οἶδα , λαλέω , καί ὁ ὁράω , μαρτυρέω ; ἐπεί καί παρά ἐγώ ὁ ἡμεῖς εἰμί ὁ ἄλλος αἴσθησις πιστός1 , καί βούλομαι τις πιστόω , οὗτος λέγω , 152 ὅτι ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ὁράω , οὐ ἐκ ἀκοή οἶδα · διά οὗτος καί ὁ Χριστός ἀνθρώπινος πρός αὐτός διαλέγω , ὁ λόγος κάντειθεν πιστόω . καί ὅτι οὗτος εἰμί , καί οὐδείς ἄλλος παρίστημι βούλομαι , οὐδέ ἐγώ αἰσθητός ἐμφαίνω , δῆλος ἐκτίθημι . εἶπον γάρ , ὁ γεννάω ἐκ ὁ σάρξ , σάρξ εἰμί καί , ὁ γεννάω ἐκ ὁ πνεῦμα , πνεῦμα εἰμί , ἐπάγω · ὁ οἶδα , λαλέω , καί ὁ ὁράω , μαρτυρέω . οὗτος δέ οὐδέτις γεννάω εἰμί . Πῶς οὖν λέγω , ὁ ὁράω ; οὐχ εὐδύλον ὅτι λέγω περί ὁ ἀκρίβεια γνῶσις , καί οὐ ἄλλως γίγνομαι ; καί ὁ μαρτυρία ἐγώ οὐδείς λαμβάνω . ὁ μέν οὖν , ὁ οἶδα , ἤτοι περί ἑαυτοῦ ὁ ὁ πατήρ φημί , ἢ περί ἑαυτοῦ μόνος · ὁ δέ , οὐδείς λαμβάνω , οὖον δυσχεραίνω · τός εἰμί ὁ ῥῆμα νῦν , ἀλλά ὁ γίγνομαι ἀπαγγέλλω . οὖον γάρ εἶπον · τις δέ σύ ἀναίσθητος γίγνομαι εἄν , ὁ ὁ παρά ἐγώ οὕτως ἀκριβῶς ἀπαγγέλλω οὖον προσέρχομαι ; ἀλλά καί διά ὁ ἔργον καί διά ὁ ῥῆμα πᾶς ἐπιείκεια ἐνδείκνυμι , οὗτος μέν οὐδείς φροντίζω , πρᾶος δέ καί ἥμερος ὁ συμβαίνω προαναφωνέω , ἐντεῦθεν εἰς πᾶς καί ἐγώ ἐνάγω πρᾶξις , καί παιδεύω ἐγώ , ὅταν πρός τις διαλέγω , καί μή πείθω , μή δυσχεραίνω , μηδέ εκθριουω . οὖον γάρ εἰμί ἄνδρας τις ὁ χαλεπαίνω , ἀλλά καί ἀπειθής ἐργάζομαι μᾶλλον . Ζεύς οὗτος χρή ὁ μέν ὀργή ἀπέχω , πάντοθεν δέ ἀξιόστον ποιέω ὁ λόγος , οὖον ὁ μή ὀργίζω μόνος , ἀλλά καί ὁ μηδέ χράω . ἱλήκω γάρ ὀργή ὁ κοινός ἐγώ . συμποδιωθεω ὁ Ἰησοῦς , ἵνα καταστρέφω ὁ ἀναβάτης · περιχλεω ὁ πτερόν ὁ θυμός , καί οὐ ἔτι πρός ὕψος ἀραβέω ὁ κακός . οὖς γάρ ὁ ὀργή πάθος , ὁράω , καί δείδω κλῆφαι ὁ ἡμέτερος Ψυχή . Ζεύς οὗτος χρή πάντοθεν ἀπορράσσω αὐτός ὁ εἴσοδος . καί γάρ ὁπόσος θηρίον μέν δύναμαι ἡμερόω , ὁ δέ ἡμέτερος διάνοια ἀχρεῖος νουω περιοράω . πῦρ εἰμί σφοδρός ὁ θυμός πᾶς διατρώγω · καί γάρ καί σῶμα λυμαίνομαι , καί ψυχή διαφθείρω , καί ἀπαθής κατασκευάζω καί αἰσχρός ἰδέα · καί εἰμί ὁ ὀργίζω εἄν δυνατός αὐτός δῆλος εἰμί κατά ὁ καιρός ὁ ὀργή , οὐ εἄν ἑτέρως δέχομαι παραινέω . οὐδείς γάρ ἀτερπής θηρεία ὀργίζω . Μέθη τις εἰμί ὁ ὀργή , μᾶλλον δέ μέθη χαλεπός , καί δαιμόνιος ἐλεεινός . ἀλλά εἄν μελετάω μή χράω , ἀγαθός οὖν φιλοσοφία · εὐρίζω . Ζεύς οὗτος ὁ Παῦλος μετά ὁ ὀργή καί ὁ κραυγή ἀναφέρω γράφω , λέγω · πᾶσα ὀργή καί κραυγή ἀραρίσκω ὑπό σύ . Οὐχὼν πείθω ὁ ἐκ πᾶς φιλοσοφία διδάσκαλος · καί ὅταν ὀργίζω πρός ὁ οἰκέτης , ὁ ἁμάρτημα ὁ ἐκεῖνος ἐννοέω , καί ὁ ἐπικείρω αἰσχύνη αὐτός ἐκεῖνος . ὅταν γάρ σύ οβριζω , ἐκεῖνος δέ σιγή φέρω ὁ ὕβρις , καί οὖον μέν ἀσχημονέω , ἐκεῖνος δέ φιλοσοφέω , οὗτος ἀντί πᾶς δέχομαι νοῦσεως . εἰμί γάρ καί οὐδείς εἰμί , ἀλλά ἄνθρωπος · 153 καί ψυχή ἔχω ἀθάνατος ,