joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0049.3
β . Εἴπε γὰρ μοι , Τὸ ἀπαύγασμα τοῦ ἡλίου ἐξ αὐτῆς ἐκπτηδὴ τῆς τοῦ ἡλίου φύσεως , ἢ ἀλλοθὲν ποθεν ; Ἀνάγκη πᾶσα ὁμολογήσαι τὸν μὴ καὶ τὰς αἰσθήσεις πεπηρωμένον , ὅτι ἐξ αὐτῆς . Ἄλλ’ ὅμως καὶ ἐξ αὐτοῦ ὄν τοῦ ἡλίου τὸ ἀπαύγασμα , οὐκ ἄν ποτε ὑστερὸν εἶναι φαίημεν τῆς ἡλιακῆς φύσεως , ἐπειδὴ μηδὲ χωρὶς ἀπαυγάσματος ἡλῖος ἐφάνη ποτέ . Εἰ δὲ ἐπὶ τῶν σαυμάτων τούτων τῶν ὁρατῶν καὶ αἰσθητῶν , καὶ ἐκ τινὸς ὄν , καὶ οὐχ ὑστερὸν ἐξ οὗ ἐστιν ἐφάνη τι ὄν , τί ἀπιστεῖς ἐπὶ τῆς ὁράτου καὶ ἀφρὴτου φύσεως ; Τὸ αὐτὸ δὲ τοῦτο ἐστιν οὕτως , ὡς ἐκείνητῇ οὐσίᾳ πρέπον ἦν . Διὰ γὰρ τοῦ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος αὐτὸν οὕτως ἐκάλεσε , καὶ τὸ ἐξ αὐτοῦ καὶ τὸ συναίδιον παριστῶν . Τί δέ ; εἴπέ μοι , οὐχ ὁ αἰῶνες δι’ αὐτοῦ γεγόνασιν ἀπάντες καὶ διάστημα ἄπαν ; Ἀνάγκη πᾶσα ὁμολο-γήσαι τὸν μὴ παραπαίοντα . Οὐκοῦν οὐδὲν μέσον Υἱοῦ καὶ Πατρός . Εἰ δὲ οὐδὲν , οὐχ ὑστερος , ἀλλὰ συναίδιος . Τὸ γὰρ σφρὸ καὶ τὸ μετὰ , χρόνιον εἰσὶν ἔννοιαι δηλωτικαί . Χωρὶς γὰρ αἰῶνος · ἢ χρόνου οὐκ ἄν δυνηθεὶ τις ταῦτα νοῆσαι τὰ ῥήματα . Χρόνον δὲ καὶ αἰῶνας ἀνέτεινεν ὁ Θεός . Εἰ δὲ διὰ τοῦ Υἱοῦ τὴν ἀρχὴν κατελείφεται , ὅρα μὴ καὶ τὸν Πατέρα ὑπὸ ἀρχῆς ἀναγκαζοῦς ἀγαγεῖν κατὰ τοῦτον τὸν λόγον καὶ τὸν λογισμόν , πρεσβυτέραν μὲν , ἀρχὴν δὲ ὁμως . Εἴπέ γὰρ μοι , οὐχ ὅρον τινὰ καὶ ἀρχὴν προστιθεὶς ἑ τῇ Υἱῷ , καὶ οὕτω προῖνον ἀπ’ αὐτῆς ἐπὶ τὸ ἄνω , τὸν Πατέρα προεῖναι λέγεις ; Ἐδῆλον ὅτι . Εἴπε οὖν μοι , πόσον ὁ Πατὴρ προὑπάρχει ; Ἄν τε γὰρ ὀλίγον , ἄν τε πολὺ διάστημα εἴπης , ὑπὸ τούτῳ τὴν ἀρχὴν τὸν Πατέρα ἤγαγες . Μετρήσας γὰρ ἐδῆλον ὅτι τὸ μέσον , οὕτως ὀλίγον ἔρεις ἢ πολὺ · μετρήσαι δὲ οὐκ ἄν γένοιτο , μὴ κατατρεψὼν οὕσης [ 30 ] ἀρχῆς . Ὅστε καὶ τῷ Πατρὶ δέδωκας ἀρχήν , τὸ γὰ εἰς σὲ ἤκον · καὶ οὐκ ἔσται λοιπὸν οὐδὲ ὁ Πατὴρ ἀνάρχος καθ’ ὑμέας . Ὅρᾶς ὅτι τὸ παρὰ τοῦ Σωτῆρος λεχθὲν ἀληθὲς ἐστι , καὶ πανταχοῦ τὴν δύναμιν ἐνδείκνυται τὴν αὐτοῦ τὸ ῥῆμα ; Ποῖον δὴ τοῦτο ; Ὁ μὴ τιμῶν τὸν Υἱόν , οὐ τιμᾷ τὸν Πατέρα . Καὶ οὐδα μὲν πολλοὺς ἀκατάληπτον ὄν τὸ λεχθὲν · διὸ πολλάκις καὶ τὰ ἀπὸ τῶν λογισμῶν ἀναβαλλόμεθα κινεῖν , ὅτι οὔτε παρακολουθεῖν αὐτοῖς ὁ λοιπὸς δύναται · ἄν δὴμος · οὔτε , εἰ παρακολουθήσειεν , ἔχει τὴν βέβαιον καὶ ἀσφαλεῖς . Λογισμοὶ γὰρ ἀνθρώπων δειλοῖ , καὶ ἐπισφαλεῖς αἱ ἐπινοίαι αὐτῶν . Ἡδὼς δ’ ἄν κάκεινο ἐροῖμην τοὺς ἡ ἀντιλέγοντας ἡμῖν , τί ποτὲ ἐστι τὸ παρὰ τῆς προφητῆς λεγόμενον , τὸ , Ἐμπροσθεν μου οὐκ ἐγένετο ἄλλος Θεός , καὶ μετ’ ἐμὲ οὐκ ἐστιν ; Εἰ γὰρ νεώτερος τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱός , πῶς φησι , Μετ’ ἐμὲ οὐκ ἐστιν ; Ἄρα οὖν ἀναίρησθε καὶ αὐτοῦ τοῦ Μονογενοῦς τὴν οὐσίαν ; Ἀνάγκη γὰρ ἢ τοῦτο τολμᾶν , ἢ μίαν παραδείξασθαι τὴν θεότητα ἐν ἰδίᾳ ὑποστάσει · Πατρὸς καὶ Υἱοῦ . Πῶς δὲ διὰς τὸ , Πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , ἀληθές ; Εἰ γὰρ ἐστιν αἰὼν αὐτοῦ πρεσβύτερος , πῶς ἄν τὸ πρὸ αὐτοῦ , δι’ αὐτοῦ γεγενημένον εἴη ; Ὅρατε εἰς ὅσην τολμᾶν αὐτοὺς ἀπαξ παρακινήσεως τῆς ἀληθείας ὁ λόγος ἐξήγαγε ; Διατὶ γὰρ οὐκ εἶπεν ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι ἐξ οὐκ ὄντων ἐγένετο , καθάπερ περὶ πάντων ὁ Παῦλος ἀποφαίνεται , λέγων οὕτως , Ὁ καλέσας τὰ μὴ ὄντα ὡς
Lemmas: Β . εἶπον γάρ ἐγώ , ὁ ἀπαύγασμα ὁ ἥλιος ἐκ αὐτός ἐκπτηδὴ ὁ ὁ ἥλιος φύσις , ἢ ἄλλοθεν πόθεν ; Ἀνάγκη πᾶς ὁμολογέω ὁ μή καί ὁ αἴσθησις πηρόω , ὅτι ἐκ αὐτός . ἄλλος ὅμως καί ἐκ αὐτός εἰμί ὁ ἥλιος ὁ ἀπαύγασμα , οὐ ἄν ποτός ὕστερος εἰμί φημί ὁ ἡλιακός φύσις , ἐπεί μηδέ Χωρὶς ἀπαύγασμα Ηλίος φαίνω ποτός . εἰμί δέ ἐπί ὁ σαυματη οὗτος ὁ ὁρατής καί αἰσθητής , καί ἐκ τις εἰμί , καί οὐ ὕστερος ἐκ ὅς εἰμί φαίνω τίς εἰμί , τίς ἀπιστέω ἐπί ὁ Οράτου καί ἀφρὴτου φύσις ; ὁ αὐτός δέ οὗτος εἰμί οὕτως , ὡς εκεινεατος οὐσία πρέπω εἰμί . Ζεύς γάρ ὁ οὗτος καί ὁ Παῦλος αὐτός οὕτως καλέω , καί ὁ ἐκ αὐτός καί ὁ συναιδιος παρίστημι . τις δέ ; εἶπον ἐγώ , οὐ ὁ αἰών διά αὐτός γίγνομαι ἅπας καί διάστημα ἅπας ; Ἀνάγκη πᾶς ὁμολογέω ὁ μή παραπαίω . οὐκοῦν οὐδείς μέσος υἱός καί πατήρ . εἰμί δέ οὐδείς , οὐ ὕστερος , ἀλλά συναίδιος . ὁ γάρ σφός καί ὁ μετά , χρόνιος εἰμί ἔννοια δηλωτικός . Χωρὶς γάρ αἰών · ἢ χρόνος οὐ ἄν δύναμαι τις οὗτος νοέω ὁ ῥῆμα . Χρόνος δέ καί αἰών ἀνατείνω ὁ Θεός . εἰμί δέ διά ὁ υἱός ὁ ἀρχή καταλείπω , ὁράω μή καί ὁ πατήρ ὑπό ἀρχή ἀναγκαζοῦς ἄγω κατά οὗτος ὁ λόγος καί ὁ λογισμός , πρέσβυς μέν , ἀρχή δέ ὁμῶς . εἶπον γάρ ἐγώ , οὐ ὅρος τις καί ἀρχή προστίθημι ὅς ὁ υἱός , καί οὗτος προινος ἀπό αὐτός ἐπί ὁ ἄνω , ὁ πατήρ προΐημι λέγω ; δῆλος ὅτι . εἶπον οὖν ἐγώ , πόσος ὁ πατήρ προυπάρχω ; ἄν τε γάρ ὀλίγος , ἄν τε πολύς διάστημα εἶπον , ὑπό οὗτος ὁ ἀρχή ὁ πατήρ ἄγω . μετρέω γάρ δῆλος ὅτι ὁ μέσος , οὕτως ὀλίγος εἴρω ἢ πολύς · μετρέω δέ οὐ ἄν γίγνομαι , μή κατατρέπω ὗσις [ 30 ] ἀρχή . ὅστε καί ὁ πατήρ δίδωμι ἀρχή , ὁ γε εἰς σύ ἥκω · καί οὐ εἰμί λοιπός οὐδέ ὁ πατήρ ἄναρχος κατά ὑμεῖς . ὁράω ὅτι ὁ παρά ὁ Σωτήρ λέγω3 ἀληθής εἰμί , καί πανταχοῦ ὁ δύναμις ἐνδείκνυμι ὁ αὐτός ὁ ῥῆμα ; Ποῖον δή οὗτος ; ὁ μή τιμή ὁ υἱός , οὖον τιμάω ὁ πατήρ . καί οὐδή μέν πολύς ἀκατάληπτος εἰμί ὁ λέγω3 · διό πολλάκις καί ὁ ἀπό ὁ λογισμός ἀναβάλλω κινέω , ὅτι οὔτε παρακολουθέω αὐτός ὁ λοιπός δύναμαι · ἄν δῆμος · οὔτε , εἰμί παρακολουθέω , ἔχω ὁ βέβαιος καί ἀσφαλής . Λογισμός γάρ ἄνθρωπος δειλός , καί ἐπισφαλής ὁ ἐπίνοια αὐτός . Ἡδώ δέ ἄν ἐκεῖνος εἴρω ὁ ὁ ἀντιλέγω ἐγώ , τίς ποτέ εἰμί ὁ παρά ὁ προφήτης λέγω , ὁ , ἔμπροσθεν ἐγώ οὐ γίγνομαι ἄλλος Θεός , καί μετά ἐγώ οὐ εἰμί ; εἰμί γάρ νέος ὁ πατήρ ὁ υἱός , πῶς φημί , μετά ἐγώ οὐ εἰμί ; ἄρας οὖν ἀναιρέω καί αὐτός ὁ Μονογενώ ὁ οὐσία ; Ἀνάγκη γάρ ἢ οὗτος τολμάω , ἢ εἷς παραδείκνυμι ὁ θεότης ἐν ἴδιος ὑπόστασις · πατήρ καί υἱός . Πῶς δέ Διᾶς ὁ , Πάν διά αὐτός γίγνομαι , ἀληθής ; εἰμί γάρ εἰμί αἰών αὐτός πρέσβυς , πῶς ἄν ὁ πρό αὐτός , διά αὐτός γίγνομαι εἰμί ; ὁράω εἰς ὅσος τολμάω αὐτός ἅπαξ παρακίνησις ὁ ἀλήθεια ὁ λόγος ἐξάγω ; διατί γάρ οὐ εἶπον ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι ἐκ οὐ εἰμί γίγνομαι , καθάπερ περί πᾶς ὁ Παῦλος ἀποφαίνω , λέγω οὕτως , ὁ καλέω ὁ μή εἰμί ὡς