joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0221.5
α' . Πολλῆς ἡμῖν δεῖ τῆς σπουδῆς ἐν ἀπαντι , ἀγαπητοί . Καὶ γὰρ λόγον διώσομεν , καὶ εὐθὺς ὑφ’ ἡμῶν ἀκριβῆ , καὶ ῥημάτων καὶ πραγμάτων . Οὐ γὰρ μέχρι τοῦ παρόντος τὰ ἡμέτερα ἐστῆκεν , ἀλλὰ καὶ ἕτερα τις ἡμᾶς ἐντεῦθεν ἐκθέεται ζωῆς κατάστασιν , καὶ δικαστήριον παραστήσεται φοβερόν . Δεῖ γὰρ ἡμᾶς παραστῆσαι ἑμαρσοθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ , φησὶ Παῦλος , ἵνα κομίσῃ ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος , πρὸς ὃ ἔπραξεν , εἴτε ἀγαθόν , εἴτε κακόν . Τοῦτο τοίνυν τὸ δικαστήριον ἐννοοῦμεν ἄτι , καὶ οὕτω διὰ παντὸς τοῦ χρόνου δυνασόμεθα εἶναι ἐν ἀρετῇ . Ὡσπερ γὰρ ὁ τῆς ψυχῆς ἐκβαλὼν τὴν ἡμέραν ἐκείνην , καθάπερ ἵππος τὸν χαλινὸν ἀπορρήξας , εἰς χρημοὺς φέρεται ( Βεβηλούμενοι γὰρ , φησίν , αὐτὸι οὐδὲ ἄν παρτὶ καρπὸν · διὸ καὶ τὴν αἰτίαν τινὲς , ἐπήγαγεν · Ἄνταναμείτῃ τὰ κρίματά σου ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ ) · οὕτως ὁ διαπαντὸς τοῦτον ἔχων τὸν φόβον , σωφρόνως βαδίζεται . Ἄναμνήσκου γὰρ , φησίν , τὰ δοχάτα σου . καὶ εἰς τὸν αἰῶνα οὐ μὴ ἀμαρτήσεις . Ὁ γὰρ ἀφεῖς ἡμῖν τὰ ἁμαρτήματα νῦν , οὕτως καθίσταται δικαζων τότε · ὁ ἀποθανὼν δι’ ἡμᾶς , οὕτως φαίνεται πάλιν κρίνων τὴν φύσιν ἀπασαν . Ἐκ δευτέρου γὰρ , φησίν , χωρὶς ἁμαρτίας ὀφθήσεται τοῖς αὐτὸν ἀπελδεχομένοις εἰς σωτηρίαν . Διὸ καὶ ἐνταῦθα λέγειν · Ὁ Πατὴρ μου οὐ κρίνει οὐδένα , ἀλλὰ τὴν κρίσιν πᾶσαν ἔδωκε τῷ Υἱῷ , ἵνα πάντες τιμῶσι τὸν Υἱόν , καθὼς τιμῶσι τὸν Πατέρα . Οὐκοῦν καὶ Πατέρα αὐτὸν προσεσρούμεν , φησίν ; Ἄπαγε . Διὰ γὰρ τοῦτο εἶπε , Τὸν Υἱόν , ἵνα μένοντα Υἱὸν τιμῶμεν ὡς τὸν Πατέρα . Ὁ δὲ Πατέρα αὐτὸν λέγων οὐκ ἔτι τὸν Υἱὸν ὡς Πατέρα ἐτίμησεν , [ 226 ] ἀλλὰ τὸ πᾶν συνἔχων . Ἐπεὶ τοίνυν εὐαρεστοῦμενοι αὐτῷ ἀνθρώποι , οὐχ οὕτω προσάγονται ὡς τιμωρούμενοι , διὰ τοῦτο οὐκ εἶπε φοβεροῖς , ἵνα κἂν ὁ φόβος εἰς τιμὴν ἑαυτοῦ ἐπισπάσῃται . Πάσιν δὲ ὅταν εἴπῃ , τοῦτο λέγει , ὅτι καὶ τοῦ κολάζει , καὶ τοῦ τιμᾶν κύριός ἐστι , καὶ ἕκάτερα
Lemmas: ὅς . Πολλῆς ἐγώ δεῖ ὁ σπουδή ἐν ἅπας , ἀγαπητός . καί γάρ λόγος διώκω , καί εὐθύς ὑπό ἐγώ ἀκριβής , καί ῥῆμα καί πρᾶγμα . οὖον γάρ μέχρι ὁ πάρειμι ὁ ἡμέτερος ἵστημι , ἀλλά καί ἕτερος τις ἐγώ ἐντεῦθεν ἐκθέω ζωή κατάστασις , καί δικαστήριον παρίστημι φοβερός . Δεύς γάρ ἐγώ παρίστημι ἑμαρσοθεν ὁ βῆμα ὁ Χριστός , φημί Παῦλος , ἵνα κομίζω ἕκαστος ὁ διά ὁ σῶμα , πρός ὅς πράσσω , εἴτε ἀγαθός , εἴτε κακός . οὗτος τοίνυν ὁ δικαστήριον ἐννοέω αὔγ-ασμα , καί οὗτος διά πᾶς ὁ χρόνος δύναμαι εἰμί ἐν ἀρετή . ὡς γάρ ὁ ὁ Ψυχή ἐκβάλλω ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , καθάπερ ἵππος ὁ χαλινός ἀπορρήγνυμι , εἰς χρημοὺς φέρω ( Βεβηλόω γάρ , φημί , αὐτός οὐδέ ἄν Παρτί καρπός · διό καί ὁ αἴτιος τις , ἐπάγω · Ἄνταναμείτῃ ὁ κρίμα σύ ἀπό πρόσωπον αὐτός ) · οὕτως ὁ διαπαντός οὗτος ἔχω ὁ φόβος , σωφρόνως βαδίζω . Ἄναμνήσκου γάρ , φημί , ὁ δοχάτα σύ . καί εἰς ὁ αἰών οὖον μή ἁμαρτάνω . ὁ γάρ ἀφίημι ἐγώ ὁ ἁμάρτημα νῦν , οὕτως καθίστημι δικάζω τότε · ὁ ἀποθνήσκω διά ἐγώ , οὕτως φαίνω πάλιν κρίνω ὁ φύσις ἅπας . ἐκ δύο γάρ , φημί , Χωρὶς ἁμαρτία ὁράω ὁ αὐτός ἀπολέγω εἰς σωτηρία . Διὸ καί ἐνταῦθα λέγω · ὁ πατήρ ἐγώ οὖον κρίνω οὐδείς , ἀλλά ὁ κρίσις πᾶς δίδωμι ὁ υἱός , ἵνα πᾶς τιμάω ὁ υἱός , καθώς τιμάω ὁ πατήρ . οὐκοῦν καί πατήρ αὐτός προσαγορεύω , φημί ; ἄπαγε . Ζεύς γάρ οὗτος εἶπον , ὁ υἱός , ἵνα Μένων υἱός τιμάω ὡς ὁ πατήρ . ὁ δέ πατήρ αὐτός λέγω οὐ ἔτι ὁ υἱός ὡς πατήρ τιμάω , [ 226 ] ἀλλά ὁ πᾶς συνέχω . ἐπεί τοίνυν εὐαρεστέω αὐτός ἄνθρωπος , οὐ οὗτος προσάγω ὡς τιμωρέω , διά οὗτος οὐ εἶπον φοβερός , ἵνα κἀν ὁ φόβος εἰς τιμή ἑαυτοῦ ἐπισπάω . Πᾶσιν δέ ὅταν εἶπον , οὗτος λέγω , ὅτι καί ὁ κολάζω , καί ὁ τιμάω κύριος εἰμί , καί έκατερ