joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0382.3
α' . Μιμεῖσθε μου γίνεσθε , φησὶν ὁ Παῦλος , καθὼς καὶ ἐγὼ Χριστοῦ . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ σάρκα ἐκ τοῦ φυράματος ἔλαβε τοῦ ἡμετέρου , ἵνα δι' αὐτῆς ἡμᾶς παιδεύσῃ τὴν ἀρετὴν . Ἐν γὰρ ὁμοιώματι σαρκὸς , φησιν , ἁμαρτίας , καὶ περὶ ἁμαρτίας κατέκρινεν τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί · καὶ αὐτὸς ὁ Χριστός , Μάθετε ἀπ' ἐμοῦ ὅτι πρᾶγός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ . Καὶ ταῦτα οὐ διὰ ῥημάτων μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν πραγμάτων ἐδίδαξεν . Καὶ γὰρ καὶ Σαμαρείτην καὶ δαιμονιώτην αὐτὸν ἐκάλουν , καὶ πλάνον , καὶ λίβους ἡρίσαν κατ' αὐτοῦ · καὶ νῦν μέν ὑπὲρ ἑαυτῶν ἀπέστηλον οἱ Φαρισαῖοι ὥστε αὐτὸν συλλαβεῖν α . νῦν δὲ ἄλλους καθίσαν ἐπιβουλεύοντας · καὶ αὐτοὶ δὲ πολλάκις [ 413 ] ὑβρίζοντες διετέλουν , καὶ ταῦτα οὐδὲν ἔχοντες ἐγκαλεῖν , ἀλλὰ καὶ εὐεργετουμένου διηνεκῶς · καὶ ὅμως β μετὰ τοσαῦτα οὐκ ἀφίσταται αὐτοῖς εὖ ποιῶν καὶ διὰ ῥημάτων καὶ διὰ πραγμάτων . Καὶ οἰκέτου δὲ τινὸς βαπτίσαντος αὐτὸν , φησίν · Εἰ μὴ κακῶς ἐλάλησα , μαρτύρησον περὶ τοῦ κακοῦ · εἰ δὲ καλῶς , τί με δέρεις ; Ἄλλ' ἐκεῖνα μὲν πρὸς τοὺς ἐχθροὺς καὶ τοὺς ἐπιβουλεύοντας · ἰδὼμεν δὲ καὶ πρὸς τοὺς μαθητὰς τί ποιεῖ νῦν · μᾶλλον δὲ καὶ ἄ νῦν ἐπιδεικνύεται πρὸς τὸν ὁ ἐπιβούλευε . Ὁν γὰρ μάλιστα πάντων ἐχρὴν μισεῖν , ὅτι μαθητὴς ὤν , καὶ τραπεζῶν καὶ ἄλων κοινωνήσας , καὶ θαύματα ἰδών , καὶ τοσούτων ἀξιοθείς , πάντων ἐποίησε χαλεπώτερον , λίβους μὲν οὐ βάλλων οὐδὲ ὑβρίζας , ἀλλὰ προδοὺς αὐτὸν καὶ παραδούς , τοῦτον ὅρα πῶς φιλοφρόνως δέχεται , νίπτον αὐτοῦ τοὺς πόδας . Καὶ γὰρ ταύτην αὐτὸν κατασχὼν ἐβούλετο τὴν πονηρίαν ἐκείνην . Καὶτοι γε ἔνην , εἴπερ ἤθελε , καὶ ἠράναι αὐτὸν ὡς τὴν συκὴν , καὶ διατεμεῖν ὡπερ τὰς πέτρας , ἔρρηξεν , καὶ διασπάσαι ὡςπερ τὸ καταπτάσματος · ἀλλ' οὐκ ἐβούλετο ἀνάγκη , ἀλλὰ προαιρήσει τῆς ἐπιβουλῆς αὐτὸν ἀπαγαγεῖν . Διὰ τοῦτο καὶ νίπτει τοὺς πόδας . Καὶ οὐδὲ τοῦτο ἠρκεῖσε ὁ ταλαίπωρος ἐκεῖνος καὶ ἄθλιος . Πρὸ δὲ τῆς ὥρας τοῦ Πάσχα , φησίν , εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἦλθεν αὐτοῦ ἡ ὥρα . Οὐ τότε εἰδώς · ἀλλ' ὅτι ἐποίησεν ὅπερ ἐποίησεν , πάλαι εἰδώς δ , φησίν . Ἴνα μεταβῇ . Μεγαλοφρόνως ε . ὁ εὐαγγελιστὴς μετὰ δασιν αὐτοῦ τὸν θάνατον καλεῖ Ἀγάπησας τοὺς ἰδίους , εἰς τέλος ἠγάπησεν αὐτούς . Ἔδεις πῶς μᾶλλον ἐγκαταλιμπάνει αὐτούς , ἀφοροτροτέραν τὴν ἀγάπην ἐπιδεικνύται ; Τὸ γὰρ , Ἀγαπήσας , εἰς τέλος ἠγάπησεν αὐτούς , τοῦτο δηλοῖ · Οὐδὲν ἐνέλειπεν ὧν τὸν σφόδρα ἀγαπῶντα εἴκας ἂν ποιήσαι . Τί δήποτε δὲ οὐκ ἐξ ἀρχῆς τοῦτο ἐποίησε ; Τὰ μεῖζονα ὑστερον ἐργάζεται , ὡςπερ ἡ αὐτὸν ἐπιτελε -
Lemmas: ὅς . μιμέομαι ἐγώ γίγνομαι , φημί ὁ Παῦλος , καθώς καί ἐγώ Χριστός . Ζεύς γάρ οὗτος καί σάρξ ἐκ ὁ φύραμα λαμβάνω ὁ ἡμέτερος , ἵνα διά αὐτός ἐγώ παιδεύω ὁ ἀρετή . ἐν γάρ ὁμοίωμα σάρξ , φημί , ἁμαρτία , καί περί ἁμαρτία κατακρίνω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ · καί αὐτός ὁ Χριστός , μανθάνω ἀπό ἐγώ ὅτι πρᾶγος εἰμί καί ταπεινός ὁ Καρδία . καί οὗτος οὖον διά ῥῆμα μόνος , ἀλλά καί διά ὁ πρᾶγμα διδάσκω . καί γάρ καί Σαμαρείτης καί δαιμονιάω αὐτός καλέω , καί πλάνος , καί λίβος ἐρίζω κατά αὐτός · καί νῦν μέν ὑπέρ ἑαυτοῦ ἀποστέλλω ὁ Φαρισαῖος ὥστε αὐτός συλλαμβάνω ὅς . νῦν δέ ἄλλος καθίζω ἐπιβουλεύω · καί αὐτός δέ πολλάκις [ 413 ] ὑβρίζω διατελέω , καί οὗτος οὐδείς ἔχω ἐγκαλέω , ἀλλά καί εὐεργετέω διηνεκής · καί ὅμως Β μετά τοσοῦτος οὐ ἀφίστημι αὐτός εὕω ποιέω καί διά ῥῆμα καί διά πρᾶγμα . καί οἰκέτης δέ τις βαπτίζω αὐτός , φημί · εἰμί μή κακῶς λαλέω , μαρτυρέω περί ὁ κακός · εἰμί δέ καλῶς , τίς ἐγώ δέρω ; ἄλλος ἐκεῖνος μέν πρός ὁ ἐχθρός καί ὁ ἐπιβουλεύω · ὁράω δέ καί πρός ὁ μαθητής τίς ποιέω νῦν · μᾶλλον δέ καί ὅς νῦν ἐπιδείκνυμι πρός ὁ ὁ ἐπιβουλεύω . εἰμί γάρ μάλιστα πᾶς χρή μισέω , ὅτι μαθητής εἰμί , καί τράπεζα καί Ἄλων κοινωνέω , καί θαῦμα ὁράω , καί τοσοῦτος ἀξιόω , πᾶς ποιέω χαλεπός , λίβος μέν οὖον βάλλω οὐδέ ὑβρίζω , ἀλλά προδίδωμι αὐτός καί παραδίδωμι , οὗτος ὁράω πῶς φιλόφρων δέχομαι , νίπτω αὐτός ὁ πούς . καί γάρ οὗτος αὐτός κατέχω βούλομαι ὁ πονηρία ἐκεῖνος . καίτοι γε ἔνειμι , εἴπερ ἐθέλω , καί ἐράω αὐτός ὡς ὁ συκή , καί διατέμνω ὅσπερ ὁ πέτρα , ῥήγνυμι , καί διασπάω ὡς ὁ καταπτάσματος · ἀλλά οὐ βούλομαι ἀνάγκη , ἀλλά προαιρέω ὁ ἐπιβουλή αὐτός ἀπάγω . Ζεύς οὗτος καί νίζω ὁ πούς . καί οὐδέ οὗτος ἀρκέω ὁ ταλαίπωρος ἐκεῖνος καί ἄθλιος . πρό δέ ὁ ὥρα ὁ Πάσχα , φημί , εἰδοί ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἔρχομαι αὐτός ὁ ὥρα . οὖον τότε οἶδα · ἀλλά ὅτι ποιέω ὅσπερ ποιέω , πάλαι οἶδα δ , φημί . ἵνα μεταβαίνω . μεγαλόφρων ε . ὁ εὐαγγελιστής μετά δα αὐτός ὁ θάνατος καλέω ἀγαπάω ὁ ἴδιος , εἰς τέλος ἀγαπάω αὐτός . δήω πῶς μᾶλλον ἐγκαταλιμπάνω αὐτός , ἄφορος ὁ ἀγάπη ἐπιδείκνυμι ; ὁ γάρ , ἀγαπάω , εἰς τέλος ἀγαπάω αὐτός , οὗτος δηλόω · οὐδείς ἐλλείπω ὅς ὁ σφόδρα ἀγάπη ἵημι εἄν ποιέω . τις δήποτε δέ οὐ ἐκ ἀρχή οὗτος ποιέω ; ὁ μείζων ὕστερος ἐργάζομαι , ὡς ὁ αὐτός ἐπιτελέω -