joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0250.3
β’ . Μάθωμεν τοίνυν , ἀγαπητοί , ταῦτα αἰτεῖν τὸν Θεόν , ἃ ἀξίον ἐστι παρ’ αὐτοῦ αἰτεῖν . Ἐκεῖνα μὲν γὰρ , ὅποια ἂν τύχῃ , τὰ βιωτικὰ λέγω , βλαβὴν οὐδεμίαν φέρει . Ἄν τε γὰρ πλουτήσωμεν , ἐνταῦθα μόνον ἀπλᾶυσόμεθα τῆς τροφῆς · ἂν τε εἰς πενίαν καταπέσωμεν , οὐδὲν πεισόμεθα δεῖνον . Οὔτε γὰρ τὰ λαμπρὰ τοῦ παρόντος βίου , οὔτε τὰ λυπηρὰ εἰς ἀθμίαν καὶ ἡδονὴν λόγον ἔχει τὴν ἰσχύν , ἀλλ’ ἑκάτερα εὐκαταφρόνητα , καὶ μετὰ πολλῆς παραβλητὴ τῆς ταχυτήτος . Διὸ καὶ ὁδὸς μέλλειν εἰκῶς · ἄτε παροδούσης , καὶ ἐπὶ πλείστον μένειν οὐ πεφυκότα · τὰ δὲ μέλλοντα ἑκάτερα ἀθάνατα μένει , τὰ τε καλῶς , τὰ τε τῆς βασιλείας . Ὑπὲρ ἐκείνων τοίνυν πολλὴν ποιούμεθα σπουδήν , ὥστε τὰ μὲν φυγεῖν , τὰ δὲ ἐλθεῖν . Τί γὰρ τῆς ἐνταῦθα τροφῆς ὠφέλιμον ; Σήμερον ἐστι , καὶ αὔριον [ 261 ] οὐκ ἐστι · σήμερον ἄνθος λαμπρόν , καὶ αὔριον κόνος ἀσθεναυμένη · σήμερον πῦρ καύσμονος , καὶ αὔριον τέφρα κατασθενηκυῖα . Ἄλλ’ οὐ δὲ πνευματικὰ τοιαῦτα , ἀλλ’ ἀεὶ μένει λάμποντα , καὶ ἀνθοῦντα , καὶ φαιδρότερα γινόμενα καθημέραν . Ὁ πλοῦτος ἐκείνος οὐδέποτε ἀπόλλυται , οὐδέποτε μελιτᾶται , οὐδέποτε λήγει , οὐδέποτε ἐπάγει φροντίδα καὶ φόβον καὶ κατηφείαν , οὐ σῶμα ἐξβαλλεῖ , οὐ ψυχὴν διαφθείρει , οὐ φόβον ἔχει , οὐ βασκανίαν ἐπισυρεῖ , ἄπερ ἅπαντα ταῦτα τῷ μακροῦ προσέσιν . Ἡ δόξα ἐκείνη οὐχ εἰς ἀπόνοιαν αἴρει , οὐ φλεγμαίνειν παρασκευάζει , οὐδέποτε παύεται , οὐδὲ ἀμαυρότερα γίνεται . Ἡ ἄνεσις καὶ ἡ τροφὴ ἐπὶ τοῦ οὐρανοῦ πάλιν μένει , καὶ αὐτὴ διηνεκῆς , ἀεὶ αὐξομένη οὖσα καὶ ἀθάνατος · οὐκ ἐστι γὰρ πέραν αὐτῆς καὶ τέλος εὑρεῖν . Ταύτην , παρακαλῶ , ποθῶμεν τὴν ζωήν . Ἄν γὰρ ποθῶμεν αὐτήν , οὐδὲν τῶν παρόντων ποιήσομεν λόγον , ἀλλὰ καταφρονήσομεν τούτων ἀπάντων καὶ καταγλασώμεθα , κἂν εἰς βασιλικὰς αὐλὰς τῆς ἡμῶν εἰσελθεῖν κελεύῃ , οὐχ αἰσθησόμεθα ἐκείνην ἔχοντες τὴν ἐλπίδα · καὶ τοῦτο οὐδὲν μακαριώτερον εἶναι δοκεῖ , ἀλλὰ τὸς κατεχόμενος τῷ τῶν οὐρανῶν ἔρωτι καὶ τοῦτο μικρὸν καὶ εὐτελὲς καὶ οὐδὲν ἀξίον λόγου . Πάν γὰρ τὸ τέλος ἔχει , καὶ σφόδρα περισπούδαστον · πᾶν δὲ παύεται , καὶ σήμερον ἐστι , καὶ αὔριον οὐκ ἐστι , κἂν σφόδρα ἢ μέγα , σφόδρα μικρὸν καὶ εὐκαταφρόνητον εἶναι δοκεῖ . Μὴ τοίνυν τῶν φευγόντων ἀντεχόμεθα , μηδὲ τῶν παραβαίντων καὶ ἀπερχομένων , ἀλλὰ τῶν μενόντων καὶ ἀκινήτων , ἵνα καὶ αὐτῶν δυνηθῶμεν ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , δι’ οὗ καὶ μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἡ δόξα , ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: βε . Μάθωμεν τοίνυν , ἀγαπητός , οὗτος αἰτέω ὁ Θεός , ὁ ἄξιος εἰμί παρά αὐτός αἰτέω . ἐκεῖνος μέν γάρ , όποιος εἄν τυγχάνω , ὁ βιωτικός λέγω , βλάβη οὐδείς φέρω . ἄν τε γάρ πλουτέω , ἐνταῦθα μόνος ἀπολύω ὁ τροφή · εἄν τε εἰς πενία καταπίπτω , οὐδείς πείθω δεῖνος . οὔτε γάρ ὁ λαμπρός ὁ πάρειμι βίος , οὔτε ὁ λυπηρός εἰς ἀτμιάω καί ἡδονά λόγος ἔχω ὁ ἰσχύς , ἀλλά ἑκάτερος εὐκαταφρόνητος , καί μετά πολύς παραβλητός ὁ ταχυτής . Διὸ καί ὁδός μέλλω ἵημι · αὔγ-ασμα παροδιδωμι , καί ἐπί πλεῖστος μένω οὖον φύω · ὁ δέ μέλλω ἑκάτερος ἀθάνατος μένω , ὁ τε καλῶς , ὁ τε ὁ βασίλεια . ὑπέρ ἐκεῖνος τοίνυν πολύς ποιέω σπουδή , ὥστε ὁ μέν φεύγω , ὁ δέ ἔρχομαι . τις γάρ ὁ ἐνταῦθα τροφή ὠφέλιμος ; σήμερον εἰμί , καί αὔριον [ 261 ] οὐ εἰμί · σήμερον ἄνθος λαμπρός , καί αὔριον Κόνος ασθεναυμενω · σήμερον πῦρ καύσμονος , καί αὔριον τέφρα κατασθενέω . ἄλλος οὖον δέ πνευματικός τοιοῦτος , ἀλλά ἀεί μένω λάμπω , καί ἀναθέω , καί φαιδρός γίγνομαι καθημέρα . ὁ πλοῦτος ἐκείνος οὐδέποτε ἀπόλλυμι , οὐδέποτε μελίσσω , οὐδέποτε λήγω , οὐδέποτε ἐπάγω φροντίς καί φόβος καί κατήφεια , οὖον σῶμα ἐκβάλλω , οὖον ψυχή διαφθείρω , οὖον φόβος ἔχω , οὖον βασκανία ἐπισύρω , Ἄπερ ἅπας οὗτος ὁ μακρός πρόσεσις . ὁ δόξα ἐκεῖνος οὐ εἰς ἀπόνοια ἀείρω , οὖον φλεγμαίνω παρασκευάζω , οὐδέποτε παύω , οὐδέ ἀμαυρός γίγνομαι . ὁ ἄνεσις καί ὁ τροφή ἐπί ὁ οὐρανός πάλιν μένω , καί αὐτός διηνεκής , ἀεί αὐξάνω εἰμί καί ἀθάνατος · οὐ εἰμί γάρ πέραν αὐτός καί τέλος εὑρίσκω . οὗτος , παρακαλέω , πίνω ὁ ζωή . ἄν γάρ πίνω αὐτός , οὐδείς ὁ πάρειμι ποιέω λόγος , ἀλλά καταφρονέω οὗτος ἀπαντάω καί καταγελάω , κἀν εἰς βασιλικός αὐλή ὁ ἐγώ εἰσέρχομαι κελεύω , οὐ αἰσθάνομαι ἐκεῖνος ἔχω ὁ ἐλπίς · καί οὗτος οὐδείς μακάριος εἰμί δοκέω , ἀλλά τός κατέχω ὁ ὁ οὐρανός Ἔρως καί οὗτος μικρός καί εὐτελής καί οὐδείς ἄξιος λόγος . Πάν γάρ ὁ τέλος ἔχω , καί σφόδρα περισπούδαστος · πᾶς δέ παύω , καί σήμερον εἰμί , καί αὔριον οὐ εἰμί , κἀν σφόδρα ἢ μέγας , σφόδρα μικρός καί εὐκαταφρόνητος εἰμί δοκέω . μή τοίνυν ὁ φεύγω ἀντέχω , μηδέ ὁ παραβαίνω καί ἀπέρχομαι , ἀλλά ὁ μένω καί ἀκίνητος , ἵνα καί αὐτός δύναμαι ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς καί μετά ὅς ὁ πατήρ ὁ δόξα , ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .