joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0138.5
α' . Πολὺς ὁ διάβολος · ἔγχειται καὶ σφοδρῶς , πάντοθεν πολιορκῶν τὴν σωτηρίαν τὴν ἡμετέραν . Δεῖ τοίνυν ἐργονορεῖν καὶ νίρειν , καὶ πανταχόθεν ἐπιστηρίζεν αὐτοῦ τὴν ἐφοδόν . Κἂν γὰρ μικρὰς ἐπιλάθῃται τι · ο , ἀφορμῆς , εὕρειν ἐαυτῷ κατασκευαίει λοιπὸν τὴν ἐφοδόν , καὶ ὅλην εἰσάγει κατὰ μικρὸν τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν . Εἰ τοίνυν λόγος τις ἡμῖν ἐστὶ τῆς σωτηρίας τῆς ἡμετέρας , μὴδὲ ἐν τοῖς μικροῖς αὐτὴ συγχωρῶμεν ἡμῖν ἐπιέναι , ἵνα ἀπὸ τούτων τὰ μεγάλα προαναστείλωμεν . Καὶ γὰρ ἐχάτης ἀνοίας · ἂν εἴη , ἐκεῖνον μὲν τοσαύτην ἐπιδείξεν σοι σπουδήν , ὥστε τὴν ἡμετέραν ἀπολλύναι · ψυχὴν · ἡμᾶς δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμῶν αὐτῶν σωτηρίας μηδὲ τὸ ἴσον ἀγεῖν μέτρον . Ταῦτά μοι οὐχ ἁπλῶς εἴρηται , ἀλλ' ἐπειδὴ δόδοικα , μήποτε ἐν μέσῳ τῷ στίχῳ καὶ νῦν ὁ λόγος οὕτως ἐστίχη · οὐ μὴ καθορῶμενος ἡμῖν , καὶ θηριλλῶν ἐκ τούτου γένηται πρόδαστον , ράθυμίαν καὶ ἐπιβουλὴν πονηρὴ ἀποδουλοληθὲν τῆς ἀγέλης καὶ τῆς ἀκροάσεως . Εἰ γὰρ γὰρ τὴν αἰσθητὰ τὰ τραύματα , ἢ καὶ τὸ σῶμα τὰς πληγὰς ἐλάμβανεν , οὐκ ἂν ἔργον διαγιγνώσκαι τὰς τοιαύτας ἐπιβουλὰς . Ἐπειδὴ δὲ ἀόρατος ἡ ψυχή , καὶ αὐτὴ τὴν βίζεται , πολλῆς ἡμῖν δεῖ τῆς ἀγρυπνίας , ὥστε ἕκαστον ἐκείνους δοκιμάζειν . Οὐδεὶς γὰρ οἶδε τὰ τοῦ ἀπου , ὡς τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ μὲν γὰρ λόγος ἅπας διαλέγεται , καὶ κοινὸν πρὸς φάρμακον τοῖς δεομένοις · ἐνὸς δὲ ἐκάστου τῶν ἐμένων λαβεῖν ἐστὶ τὸ ἐπιτηδείου τῷ νοσήματι · οἶδα ἐγὼ τοὺς ἀρρωστοῦντας , οὐκ οἶδα τοὺς ὑτας . Διὰ τοῦτο πάντα λόγον κινδὺ καὶ πᾶσιν οδεῖον πάθεσι , νῦν μὲν πλεονεξίας κατηγόρων , ὁδὲ τρυφῆς , πάλιν ἀσελγείας καθαιρόμενος , εἰς μυστὴν συντεθεῖς · ἐπαίνων καὶ παρακαλῶν · εἰ δὲ ἄλλων ἐκάστου κατορθοῦμεν . Δεδοῖκα γὰρ περὶ ἐν τῶν λόγων ἡμῖν ἀσχολουμένων , λάθῃ πεῖναι πᾶθος · ἕτερον , ἀλλὰ λαμπόντων ὀμῶν εἰ μὲν εἰς τὴν ἐνταῦθα ὁ συλλέγοντες , οὐκ ἀσφόδρα ἀναγκαιόν ἐστιν ἐνδύσασθαι πολυειδὴ τὸ ποίημα . Ἐπειδὴ δὲ ἐν πλῆθει τοσούτῳ πολλκαὶ πάθη εἰκός , οὐκ ἀπεκτείνω ποικιλοῖμεν τὴ σκαλίαν · πάντως γὰρ εὑρήσει τὴν ἑαυτοῦ χελόγος ἅπασιν ἐγκαλούμενος . Διὰ τοῦτο Γραφὴ πολυειδής , ὅτι ἐστι , περὶ μύριων ἡμῖν μένην [ 152 ] πραγμάτων , ἐπειδὴ κοινὴ τῇ φύσει γὰς τῶν ἀνθρώπων . Ἐν δὲ πάθει τοσούτῳ ἀνάγκη τὰ πλῆθος τῆς ψυχῆς εἶναι , εἰ καὶ μὴ ππάσι . Τούτων τοίνυν ἑαυτοὺς ἐκκαθαράντες τῶν θεῖον λόγων ἀκούσομεν , καὶ μετὰ συντε -
Lemmas: ὅς . Πολύς ὁ διάβολος · ἐγχέω καί σφοδρός , πάντοθεν πολιορκέω ὁ σωτηρία ὁ ἡμέτερος . Δεύς τοίνυν ἔργω καί Νιρεύς , καί πανταχόθεν ἐπιστηρίζω αὐτός ὁ ἔφοδος . κἀν γάρ μικρός ἐπιλανθάνομαι τίς · ὁ , ἀφορμή , εὑρίσκω αὐτός κατασκευάζω λοιπός ὁ ἔφοδος , καί ὅλος εἰσάγω κατά μικρός ὁ ἑαυτοῦ δύναμις . εἰμί τοίνυν λόγος τις ἐγώ εἰμί ὁ σωτηρία ὁ ἡμέτερος , μηδέ ἐν ὁ μικρός αὐτός συγχωρέω ἐγώ ἔπειμι , ἵνα ἀπό οὗτος ὁ μέγας προαναστέλλω . καί γάρ ἕκατος ἄνοια · εἄν εἰμί , ἐκεῖνος μέν τοσοῦτος ἐπιδείκνυμι σύ σπουδή , ὥστε ὁ ἡμέτερος ἀπόλλυμι · ψυχή · ἐγώ δέ ὑπέρ ὁ ἐγώ αὐτός σωτηρία μηδέ ὁ ἴσος ἄγω μέτρον . ταῦτα ἐγώ οὐ ἁπλόος εἴρω , ἀλλά ἐπεί δοδοιξ , μήποτε ἐν μέσος ὁ στίχος καί νῦν ὁ λόγος οὕτως στείχω · οὖον μή καθοράω ἐγώ , καί θηριλλῶν ἐκ οὗτος γίγνομαι προδίδωμι , ῥᾳθυμία καί ἐπιβουλή πονηρός αποδουλολανθανω ὁ ἀγέλη καί ὁ ἀκρόασις . εἰμί γάρ γάρ ὁ αἰσθητός ὁ τραῦμα , ἢ καί ὁ σῶμα ὁ πληγάς λαμβάνω , οὐ εἄν ἔργον διαγιγνώσκω ὁ τοιοῦτος ἐπιβουλή . ἐπεί δέ ἀόρατος ὁ ψυχή , καί αὐτός ὁ βιζω , πολύς ἐγώ δεῖ ὁ ἀγρυπνία , ὥστε ἕκαστος ἐκεῖνος δοκιμάζω . οὐδείς γάρ οἶδα ὁ ὁ ἀπου , ὡς ὁ πνεῦμα ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐν αὐτός μέν γάρ λόγος ἅπας διαλέγω , καί κοινός πρός φάρμακον ὁ δήω · εἷς δέ ἕκαστος ὁ μένω λαμβάνω εἰμί ὁ ἐπιτήδειος ὁ νόσημα · οἶδα ἐγώ ὁ ἀρρωστέω , οὐ οἶδα ὁ ὑτας . Ζεύς οὗτος πᾶς λόγος κινδὺ καί πᾶς ὁδεία πάθος , νῦν μέν πλεονεξία κατήγορος , ὁδός τρυφή , πάλιν ἀσέλγεια καθαίρω , εἰς μύστης συντίθημι · ἔπαινος καί παρακαλέω · εἰμί δέ ἄλλος ἕκαστος κατορθόω . δείδω γάρ περί ἐν ὁ λόγος ἐγώ ἀσχολέω , λανθάνω πεῖνα πάθος · ἕτερος , ἀλλά λάμπω ὄμνυμι εἰμί μέν εἰς ὁ ἐνταῦθα ὁ συλλέγω , οὐ ασφοδραω ἀναγκαῖος εἰμί ἐνδύω πολυειδής ὁ ποίημα . ἐπεί δέ ἐν πλῆθος τοσοῦτος πολλκαὶ πάθος εἰκός , οὐ ἀποκτείνω ποικίλλω ὅς σκαλίας · πάντως γάρ εὑρίσκω ὁ ἑαυτοῦ χελόγος ἅπας ἐγκαλέω . Ζεύς οὗτος γραφή πολυειδής , ὅτι εἰμί , περί μύριοι ἐγώ μένω [ 152 ] πρᾶγμα , ἐπεί κοινός ὁ φύσις γῆ ὁ ἄνθρωπος . ἐν δέ πάθος τοσοῦτος ἀνάγκη ὁ πλῆθος ὁ Ψυχή εἰμί , εἰμί καί μή πάσις . οὗτος τοίνυν ἑαυτοῦ ἐκκαθαίρω ὁ θέω λόγος ἀκούω , καί μετά συντείνω -