joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0282.4
Ὅταν οὖν ἀρπάξωμεν ε , πλεονεκτῶμεν · ὅταν ἀδικώμεν , πλήττωμεν · ὅταν μὴ ἐλεημοσύνην ἐργαζώμεθα , οὐ δυνησόμεθα ἀπελθεῖν ἐκεῖσε , ἀλλὰ καὶ πεισόμεθα τὸ γένος ταῖς παρόνσιν . Ὅπου γὰρ ἦν , οὐχ ἐδυνήθησαν εἰσελθεῖν , ἀλλ᾽ ἀνεχώρησαν , σθεδευσάντων αὐτῶν τῶν λαμπάδων · τοῦτέστι , τοῦ χαριστάτου αὐτὰς καταλιπόντος . Τὴν γὰρ φύλα ἐκεῖνην ἦν εὐθὲς ἐδεξάμεθα τῷ τῷ Πνεύματι χάριτι , ἄν μὲν βουλώμεθα , σφοδροτέραν ἐργασόμεθα αὐτήν d · ἄν δὲ μὴ βουλώμεθα , ταχέως αὐτὴν ἀπολέσομεν . Σδεσθεῖσης δὲ ἐκείνης , οὐδὲν ἕτερον , ἀλλ᾽ ἡ σκότος ἐν ταῖς ἡμετέραις ἔσται ψυχαῖς . Ὅσπερ γὰρ καιομένης τῆς λαμπάδος πολὺ τὸ φῶς · οὕτω διαλυθείσης οὐδὲν ἕτερον , ἀλλ᾽ ἡ γνόφος ἔσται . Διὸ φησίν , Τὸ πνεῦμα μὲν σθένενται . Σβέννυται δέ , ὅταν ἐλαίου μὴ ἔχῃ , ὅταν ἀνέμου σφοδροτέρας τις ἐμβολὴ γένηται , ὅταν συνἔχηται καὶ στενοχωρηθῇ ( καὶ γὰρ οὕτως σβέννυται πῦρ ) · συνέχεται δὲ ὑπὸ φροντιδῶν βιωτικῶν , καὶ σβέννυται ὑπὸ ἐπιθυμίας πονηρᾶς . Οὐδὲν δὲ αὐτὴν πρὸς τοὺς εἰρημένους οὕτω σβέννυσι , ὡς ἀπανθρωπία , καὶ ὠμότης , καὶ ἀπραγία . Ὅταν γὰρ τῷ ἐλαίῳ μὴ ἔχειν , καὶ ὑδὼρ ἐπεμβάλωμεν ψυχρὸν · τοῦτο γὰρ ἐστιν ἡ πλεονεξία , ἀπολύγουσα διὰ τῆς ἀθυμίας τῶν ἀδικοιμένων τὰς ψυχάς · πότεν δυνησεται ἀναφθῆναι λοιπόν ; Ἀπελευσόμεθα τοίνυν τέφραν τε καὶ κόιν φέροντες , καὶ πολὺν ἔχοντες τὸν καπνὸν κατηγοροῦντα ἡμῶν , ὅτι λαμπάδας ἔχοντες ἀπεσδέσαμεν . Ἐνθα γὰρ ἀνὶ καπνός , ἀνάγχει πῦρ εἶναι τὸ σβέννυν . Ἀλλὰ μὴ γένοιτο τινὰ ταύτην ἀκούσαν τὴν φωνὴν τὴν , Οὐχ οἶδα ὑμᾶς . Πῶς δὲ ταύτην ἔστιν ἀκούσαι τὴν φωνὴν , ἡ ὅταν πέντην ἰδόντες , ὡς οὐχ ἰδόντες αὐτὸν διακωμέωμεν ; Ὅταν ἡμεῖς ἀγνοοῦμεν τὸν πεῖνῶντα Χριστόν , ἀγνοοῦμεν ἡμᾶς καὶ οὗτος ἐλεῶν ἐσομένους · καὶ δικαίως . Ὁ γὰρ περιδών τὸν ὀλιδομένον , καὶ μὴ δούς ἐκ τῶν αὐτοῦ , πῶς ζητήσει λαβεῖν ἐκ τῶν οὐκ αὐτοῦ ; Διὸ , παρακαλῶ , πάντα ποιήσωμεν , καὶ πραγματευσώμεθα , ὡστε μὴ ἐκλιπεῖν ἡμᾶς τὸ ἐλαῖον , ἀλλὰ κοσμήσαι τὰς λαμπάδας , καὶ συνεῖσθαι τῷ νυμφίῳ εἰς τὸν νυμφῶνα · οὐ γένοιτο πᾶσας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , δι᾽ οὗ καὶ μεθ᾽ οὗ τῷ Πατρὶ ἡ δόξα , ἅμα τῷ ἀγίῳ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ὅταν οὖν ἁρπάζω ε , πλεονεκτέω · ὅταν ἀδικέω , πλήσσω · ὅταν μή ἐλεημοσύνη ἐργάζομαι , οὖον δύναμαι ἀπέρχομαι ἐκεῖσε , ἀλλά καί πείθω ὁ γένος ὁ παρόνσιν . ὅπου γάρ εἰμί , οὐ δύναμαι εἰσέρχομαι , ἀλλά ἀναχωρέω , σθεδευσάντων αὐτός ὁ λαμπάς · τουτέστι , ὁ χαριστατος αὐτός καταλείπω . ὁ γάρ φῦλον ἐκεῖνος εἰμί εὐθύς δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα χάρις , ἄν μέν βούλομαι , σφοδρός ἐργάζομαι αὐτός d · ἄν δέ μή βούλομαι , ταχέως αὐτός ἀπόλλυμι . σδεσθεισος δέ ἐκεῖνος , οὐδείς ἕτερος , ἀλλά ὁ σκότος ἐν ὁ ἡμέτερος εἰμί Ψυχή . ὅσπερ γάρ καίω ὁ λαμπάς πολύς ὁ φάος · οὗτος διαλύω οὐδείς ἕτερος , ἀλλά ὁ δνόφος εἰμί . Διὸ φημί , ὁ πνεῦμα μέν σθένω . σβέννυμι δέ , ὅταν ἔλαιον μή ἔχω , ὅταν ἄνεμος σφοδρός τις ἐμβολή γίγνομαι , ὅταν συνέχω καί στενοχωρέω ( καί γάρ οὕτως σβέννυμι πῦρ ) · συνέχω δέ ὑπό φροντίς βιωτικός , καί σβέννυμι ὑπό ἐπιθυμία πονηρός . οὐδείς δέ αὐτός πρός ὁ εἴρω οὗτος σβέννυμι , ὡς ἀπανθρωπία , καί ὠμότης , καί ἀπραγία . ὅταν γάρ ὁ ἔλαιον μή ἔχω , καί ὕδωρ ἐπεμβάλλω ψυχρός · οὗτος γάρ εἰμί ὁ πλεονεξία , ἀπολύζω διά ὁ ἀθυμία ὁ ἀδικέω ὁ Ψυχή · πότε δύναμαι ἀνάπτω λοιπός ; ἀπέρχομαι τοίνυν τέφρα τε καί κόις φέρω , καί πολύς ἔχω ὁ καπνός κατηγορέω ἐγώ , ὅτι λαμπάς ἔχω ἀπεσδέσαμεν . ἔνθα γάρ ἰδμάν καπνός , ἀνάγχω πῦρ εἰμί ὁ σβέννυμι . ἀλλά μή γίγνομαι τις οὗτος ἀκούω ὁ φωνή ὁ , οὐχ οἶδα σύ . Πῶς δέ οὗτος εἰμί ἀκούω ὁ φωνή , ὁ ὅταν πέντη ὁράω , ὡς οὐ ὁράω αὐτός διακωμέωμεν ; ὅταν ἐγώ ἀγνοέω ὁ πεινάω Χριστός , ἀγνοέω ἐγώ καί οὗτος ἐλεέω εἰμί · καί δικαίως . ὁ γάρ περιδάω ὁ ολιδιδωμι , καί μή δίδωμι ἐκ ὁ αὐτός , πῶς ζητέω λαμβάνω ἐκ ὁ οὐ αὐτός ; Διὸ , παρακαλέω , πᾶς ποιέω , καί πραγματεύομαι , ὡστε μή ἐκλείπω ἐγώ ὁ ἔλαιον , ἀλλά κοσμέω ὁ λαμπάς , καί συνίημι ὁ νυμφίος εἰς ὁ νύμφη · οὖον γίγνομαι πᾶος ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς καί μετά ὅς ὁ πατήρ ὁ δόξα , ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .