joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0409.1
μελλεῖς ἡμῖν ἐπίστασθαι · ἀλλ’ οὐκ εἶπεν οὕτως , ἀλλὰ , Τί δοκεῖν ὅτι ἡμῖν μέλλεις ἐμφανίζειν σεαυτόν , καὶ οὐχὶ τῷ κόσμῳ ; Λέγει οὖν , ὅτι ὑμᾶς ἀποδείκνυσι , ὅτι ὑμεῖς τὴν ἐντολὴν μου τηρεῖτε . Ἵνα γὰρ μὴ μετὰ καινὰ ὁρῶντες αὐτὸν φάντασμα νομίσωσι , διὰ τοῦτο ταῦτα προλέγει . Καὶ ἵνα μὴ οὕτως , ὡς εἶπον , νομίσωσι αὐτοὺς φαίνεσθαι , λέγει καὶ τὴν αἰτίαν · διὰ τὸ τὰς ἐντολὰς μου τηρεῖν , λέγει ὅτι καὶ τὸ Πνεῦμα οὕτω μέλλει φαινεσθαι . Εἰ δὲ τοσοῦτον αὐτῷ συγγενόμενον χρόνον , οὕτω φέρουσιν ἐκεῖνην τὴν οὐσίαν , μᾶλλον δὲ οὐδὲ νοοῦσιν αὐτὴν · τί ἂν ἐπαθον , εἰ παρὰ τὴν ἀρχὴν οὕτως αὐτοὺς ἐφάνη ; Διὰ τοῦτο καὶ συνθεοῦσι , ἵνα μὴ φάντασμα τὸ πρᾶγμα νομίσωσι . Εἰ γὰρ ἐπὶ τῶν ὑδάτων ἰδόντες τοῦτο ἐνόμισαν , καὶτοι τῆς αὐτῆς ὧμεως φαινομένης , καὶ οὐ πρὸ πολλοῦ διαστάντος , τί ἂν ὑπόπτευσαν , εἰ γε εἶδον αὐτὸν εὐθὺς ἀναστάντα , ἂν εἶδον κατεχόμενον καὶ ἐσπαργανωμένον ; Διὰ τοῦτο συνεχῶς αὐτοὺς λέγει , ὅτι φανεῖται , καὶ διὰτί φανεῖται , καὶ πῶς , ἵνα μὴ φάντασμα νομίσωσι . Ὁ μὴ ἀγαπῶν με , τοὺς λόγους μου οὐ τηρεῖ . Καὶ ὁ λόγος , ὃν ἠκούσατε , οὐκ ἐστὶν ἐμός , ἀλλὰ τοῦ πέμψαντος με . Ὡστε οὐχ ἐμὲ μόνον , ἀλλ’ οὐδὲ τὸν Πατέρα ἀγαπᾷ ὁ μὴ τούτων ἀκούων τῶν λόγων . Εἰ γὰρ τοῦτο τεκμήριον ἀγάπης , τὸ ἀκούειν τῶν ἐντολῶν , αὐταὶ δὲ τοῦ Πατρὸς εἰσιν , ὁ ἀκούων , οὐχὶ τὸν Υἱὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν Πατέρα ἠγάπησε . Πῶς δὲ σός , καὶ οὐ σός ; Τοντέστιν , ὅτι Οὐδὲν ἔχω τοῦ Πατρὸς φθέγγομαι , οὐδὲ τίδω τι ἄλλο παρὰ τὸ δοκοῦν αὐτῷ . Ταῦτα ἐλάλησα ὑμῖν , παρ’ ὑμῖν μένων . Ἐπειδὴ ταῦτα ἀσαφῆ ἦν , καὶ τὰ μὲν οὐδὲ συνῆσαν , τὰ δὲ πλεῖονα καὶ ἀμφιβαλλον , ἵνα μὴ θορυβῶνται πάλιν , μηδὲ λέγωσι , Ποίας ἐντολὰς ; ἀπηλλάξεν αὐτοὺς τῆς ἀγωνίας ἀπάσης , εἰπών · Ὁ δὲ Παράκλητος , ὃν πέμψει ὁ Πατὴρ ἐν τῷ ὀνόματί μου , ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει . Τὰχα ἀσαφῆ τὰ εἰρημένα νῦν ὑμῖν · ἀλλ’ ἕστι τούτων σαφὴς διδάσκαλος ἐκεῖνος . Τὸ δὲ , Παρ’ ὑμῖν μένει , αἰνιττομένου ἐστίν , ὅτι αὐτὸς ἔπεισιν . Εἶτα ἵνα μὴ λυπῶνται , φησίν , ὅτι ὡς ἂν παρ’ αὐτοὺς μείνῃ , ὅτι τὸ Πνεῦμα μὴ ἔρχηται , οὐδὲν ὑφ’ ὑμᾶς οὐδὲ δυναίσοινται συνθεῖν . Ταῦτα δὲ λέγει παρασκευάζων αὐτοὺς γενναίως ἐνεγκεῖν [ 415 ] αὐτοῦ τὴν ἀναχώρησιν , ὡς μεγάλων αἰτίαν ἐσομένην αὐτῶς ἀγαθῶν . Συνεχῶς δὲ Παράκλητον καλεῖ , διὰ τὰς συνεχούσας αὐτοὺς τότε θλίψεις . Ἐπεὶ οὖν καὶ ταῦτα ἀκούοντες ἐταράττοντο ἐννοοῦντες τὰς ἐπαχθείας , τοὺς πολέμους , τὴν ἀναχώρησιν τὴν αὐτοῦ , ὅρα πῶς αὐτοὺς καταστεῖλει πάλιν λέγων · Ἐλήγησεν ἀξίημεν ὑμῖν · μονονοιχῇ λέγων , Τί βλάπτεσθε ἀπὸ τῆς τοῦ κόσμου παραχῆς , ὡς ἂν εἰργνεύητε πρὸς · με ; Οὐ γὰρ τοιαύτη αὕτη ἡ εἴρηνη . Ἡ μὲν γὰρ ἔσθεν , καὶ ἐπὶ χαμοῦ γίνεται πολλάκις καὶ ἀνάνητος , καὶ τοὺς ἔχοντας οὐδὲν ὠφέλησεν · ἐγὼ δὲ διδωμὶν τοιαύτην , ὥστε μετ’ ἀλλήλων εἰργνεῦειν , ὅπερ ὑμᾶς ἰσχυροτέρους ποιεῖ . Ἀλλ’ ἐπειδὴ πάλιν εἶπεν , Ἀξίημε , ὅπερ ἦν ἀναχωροῦντος , καὶ ἰκανὴν ἦν αὐτοὺς συγγεῖν , διὰ τοῦτο πάλιν φησίν · Μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία , μηδὲ δειλιάτω . Ὁρᾶς ὅτι τὰ μὲν ὑπὸ φιλοστοργίας , τὰ δὲ ὑπὸ δειλίας ἐπαρχον ; Ἠκούσατε ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν , ὅτι Ὑπάγω πρὸς τὸν Πατέρα , καὶ ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς . Εἰ ἠγάπατέ με , ἑχάρητε ἂν ὅτι πορεύομαι πρὸς τὸν Πατέρα , ὅτι ὁ Πατὴρ μεῖζων μου ἐστίν . Καὶ ποίαν ταῦτο αὐτοὺς χαρὰν φέρειν ἐμελλεν ; ποίαν παραμυθίαν ; ὅ . Τί οὖν ἐστι τὸ εἰρημένον ; Οὐδεὶς ἤξεων πρὸς τὴν ἀναστάσεως , οὐδὲ οἶαν ἔχρην περὶ αὐτοῦ δόξαν εἶχον ·
Lemmas: μέλλω ἐγώ ἐφίστημι · ἀλλά οὐ εἶπον οὕτως , ἀλλά , τις δοκέω ὅτι ἐγώ μέλλω ἐμφανίζω σεαυτοῦ , καί οὐ ὁ κόσμος ; λέγος οὖν , ὅτι σύ ἀποδείκνυμι , ὅτι σύ ὁ ἐντολή ἐγώ τηρέω . ἵνα γάρ μή μετά καινός ὁράω αὐτός φάντασμα νομίζω , διά οὗτος οὗτος προλέγω . καί ἵνα μή οὕτως , ὡς εἶπον , νομίζω αὐτός φαίνω , λέγω καί ὁ αἴτιος · διά ὁ ὁ ἐντολή ἐγώ τηρέω , λέγω ὅτι καί ὁ πνεῦμα οὗτος μέλλω φαίνω . εἰμί δέ τοσοῦτος αὐτός συγγίγνομαι χρόνος , οὗτος φέρω ἐκεῖνος ὁ οὐσία , μᾶλλον δέ οὐδέ νοέω αὐτός · τίς εἄν πάσχω , εἰμί παρά ὁ ἀρχή οὕτως αὐτός φαίνω ; Ζεύς οὗτος καί συνθεόω , ἵνα μή φάντασμα ὁ πρᾶγμα νομίζω . εἰμί γάρ ἐπί ὁ ὕδωρ ὁράω οὗτος νομίζω , καίτοι ὁ αὐτός ὧμεως φαίνω , καί οὖον πρό πολύς διίστημι , τίς εἄν ὑποπτεύω , εἰμί γε εἶδον αὐτός εὐθύς ἀνίστημι , εἄν εἶδον κατέχω καί σπαργανόω ; Ζεύς οὗτος συνεχῶς αὐτός λέγω , ὅτι φαίνω , καί διατί φαίνω , καί πῶς , ἵνα μή φάντασμα νομίζω . ὁ μή ἀγάπη ἐγώ , ὁ λόγος ἐγώ οὖον τηρέω . καί ὁ λόγος , ὅς ἀκούω , οὐ εἰμί ἐμός , ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ . ὡστε οὐ ἐγώ μόνος , ἀλλά οὐδέ ὁ πατήρ ἀγαπάω ὁ μή οὗτος ἀκούω ὁ λόγος . εἰμί γάρ οὗτος τεκμήριον ἀγάπη , ὁ ἀκούω ὁ ἐντολή , αὐτός δέ ὁ πατήρ εἰμί , ὁ ἀκούω , οὐ ὁ υἱός μόνος , ἀλλά καί ὁ πατήρ ἀγαπάω . Πῶς δέ σός , καί οὖον σός ; Τοντέστιν , ὅτι οὐδείς ἔχω ὁ πατήρ φθέγγομαι , οὐδέ τίς τίς ἄλλος παρά ὁ δοκέω αὐτός . οὗτος λαλέω σύ , παρά σύ Μένων . ἐπεί οὗτος ἀσαφής εἰμί , καί ὁ μέν οὐδέ σύνειμι , ὁ δέ πλείων καί ἀμφιβάλλω , ἵνα μή θορυβέω πάλιν , μηδέ λέγω , Ποίας ἐντολή ; ἀπαλλάσσω αὐτός ὁ ἀγωνία ἀπασάω , εἶπον · ὁ δέ Παράκλητος , ὅς πέμπω ὁ πατήρ ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ , ἐκεῖνος σύ διδάσκω . τάχα ἀσαφής ὁ εἴρω νῦν σύ · ἀλλά εἰμί οὗτος σαφής διδάσκαλος ἐκεῖνος . ὁ δέ , Παρά σύ μένω , αἰνίσσομαι εἰμί , ὅτι αὐτός ἔπειμι . εἶτα ἵνα μή λυπέω , φημί , ὅτι ὡς εἄν παρά αὐτός μένω , ὅτι ὁ πνεῦμα μή ἔρχομαι , οὐδείς ὑπό σύ οὐδέ δυναισοιντ συνθέω . οὗτος δέ λέγω παρασκευάζω αὐτός γενναῖος φέρω [ 415 ] αὐτός ὁ ἀναχώρησις , ὡς μέγας αἴτιος εἰμί αὔτως ἀγαθός . συνεχής δέ Παράκλητος καλέω , διά ὁ συνέχω αὐτός τότε θλῖψις . ἐπεί οὖν καί οὗτος ἀκούω ταράσσω ἐννοέω ὁ ἐπάχθεια , ὁ πόλεμος , ὁ ἀναχώρησις ὁ αὐτός , ὁράω πῶς αὐτός καταστέλλω πάλιν λέγω · Ἐλήγησεν ἀξιόω σύ · μονονοιχῇ λέγω , τις βλάπτω ἀπό ὁ ὁ κόσμος παραχέω , ὡς εἄν ῥήγνυμι πρός · ἐγώ ; οὖον γάρ τοιοῦτος οὗτος ὁ εἰρήνη . ὁ μέν γάρ ς , καί ἐπί χαμός γίγνομαι πολλάκις καί ἄναντος , καί ὁ ἔχω οὐδείς ὠφελέω · ἐγώ δέ δίδωμι τοιοῦτος , ὥστε μετά ἀλλήλων ἔργω , ὅσπερ σύ ἰσχυρός ποιέω . ἀλλά ἐπεί πάλιν εἶπον , αξιημμαι , ὅσπερ εἰμί ἀναχωρέω , καί ἱκανός εἰμί αὐτός συγγίγνομαι , διά οὗτος πάλιν φημί · μή ταράσσω σύ ὁ καρδία , μηδέ δειλιάω . ὁράω ὅτι ὁ μέν ὑπό φιλοστοργία , ὁ δέ ὑπό δειλία ἔπαρχος ; ἀκούω ὅτι ἐγώ εἶπον σύ , ὅτι ὑπάγω πρός ὁ πατήρ , καί ἔρχομαι πρός σύ . εἰμί ἀγαπάω ἐγώ , χαίρω εἄν ὅτι πορεύω πρός ὁ πατήρ , ὅτι ὁ πατήρ μείζων ἐγώ εἰμί . καί ποῖος ταῦτο αὐτός χαρά φέρω μέλλω ; ποῖος παραμυθία ; ὅς . τις οὖν εἰμί ὁ εἴρω ; οὐδείς ἦξις πρός ὁ ἀνάστασις , οὐδέ οἶος χρή περί αὐτός δόξα ἔχω ·