joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0194.3
Ὁρῶντες γὰρ αὐτὸν κεκμηκότα ὑπὸ τῆς ὀδοιπορίας καὶ τῆς ἐπικειμένης χολῆς , παρεκάλουν αὐτόν . Ὁγὰρ ἦν προπετείας τὸ δεῖπαι ὑπὲρ σιτίων , ἀλλὰ φιλοστοργίας τῆς περὶ τὸν διδάσκαλον . Τί οὖν ὁ Χριστός ; Ἐγὼ βρῶσιν ἔχω φαγεῖν , ἣν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε Ἐλεγον οὖν πρὸς ἀλλήλους · Μὴ τις ἤνεγκεν αὐτῷ φαγεῖν ; Τί τοίνυν θαυμάζεις εἰ ἡ γυνή , ὀδὺ ἀκούσασα , ἐπὶ ὑδρὸν ἐφαντάζετο , ὅπου γε καὶ οἱ μαθηταὶ ἐπὶ ταῦτα πάσχουσι , καὶ οὐδὲν οὕτω πνευματικὸν νοοῦσιν , ἀλλὰ ἀποροῦσι μὲν , πάλιν δὲ τὴν αὐτὴν τὴν συνήθη καὶ τὴν τιμὴν τῆς διδασκάλου νέμουσι πρὸς ἀλλήλους μὲν διαλεγόμενοι , αὐτῷ δὲ πείσιν οτολμῶντες προσάγειν ; Τοῦτο καὶ ἄλλοιγὼ ποιούσιν ἐπιθυμοῦντες μὲν ἐρωτῆσαι , οὐκ ἐρωτῶντες δέ . Τ οὖν ὁ Χριστός ; Ἐμὸν βρώμα ἐστι , φησίν , ἵνα ποιτὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με , καὶ τελειώσω αὐτοῖ τὸ ἔργον . Τὴν τῶν ἀνθρώπων σωτηρίαν ἐνταῦθά βρωσὶν ἐκάλεσε , δεῖνως ὅσην ἐπιθυμίαν ἔχει τῇ ἡμετέρᾳ προνοίᾳ . Ὦπερ γὰρ ἡμῖν ποιεῖν τὸ ἐσθίειν , οὕτως αὐτῷ τὸ σωθῆναι ἡμᾶς . Ἄκουε δὲ πῶ πανταχοῦ οὐκ ἐκ τοῦ προχείρου πάντα ἀποκαλύπτει · ἀλλὰ πρῶτον εἰς ἀπορίαν ἐμβαλεῖν τὴν ἀκροατήν , ἵν . ἀρξάμενος ζητεῖν τὸ τὸ λεγόμενον f , εἶτα ἀπορῶν καχάμνων , μετὰ πλείονος ὑποδέχεται προθυμίας φανὲ τὸ ζητούμενον , καὶ μᾶλλον διαναστῆ πρὸς τὴν ἀκρόα σιν . Διὰ τί γὰρ μὴ εὐθέως εἶπε , Ἐμὸν βρώμα ἐστίν ἵνα ποιήσω τὸ θέλημα τοῦ Πατρὸς μου ; καὶ το οὐδὲ τοῦτο σαφὲς ἦν , ἀλλὰ τοῦ προτέρου σαφέστερον ἀλλὰ τί ; Ἐγώ , φησί , βρῶσιν ἔχω φαγεῖν , ἣν ὑμεῖ οὐκ οἴδατε . Πρότερον γὰρ αὐτούς , ὅπερ ἔφη , τὶ διαπορήσει προσεκτικωτέρους ἐργάσασθαι βούλεται · καὶ ἰθῖσαι καὶ διὰ τοιούτων αἰνιγμάτων ἀκοῦειν τ λεγόμενα . Τί δέ ἐστι τὸ θέλημα τοῦ Πατρός ; Λέγε λοιπὸν αὐτὸ καὶ ἐρμηνεύει · Οὐχ ὑμῖς λέγετε ὅτι ἔτι τετράμηνον ἐστι , καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται ; Ἴδου λέγω ὑμῖν , ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ θεάσατε τὰς χώρας , ὅτι λευκαὶ εἰσὶ πρὸ θερισμοῦ .
Lemmas: ὁράω γάρ αὐτός κάμνω ὑπό ὁ οδοιπορία καί ὁ ἐπίκειμαι χολή , παρακαλέω αὐτός . Ὁγὰρ εἰμί προπέτεια ὁ δειπαις ὑπέρ σιτίον , ἀλλά φιλοστοργία ὁ περί ὁ διδάσκαλος . τις οὖν ὁ Χριστός ; ἐγώ βρῶσις ἔχω ἐσθίω , ὅς σύ οὐ οἶδα λέγω οὖν πρός ἀλλήλων · μή τις φέρω αὐτός ἐσθίω ; τις τοίνυν θαυμάζω εἰμί ὁ γυνή , ὄζω ἀκούω , ἐπί ὕδρος φαντάζω , ὅπου γε καί ὁ μαθητής ἐπί οὗτος πάσχω , καί οὐδείς οὗτος πνευματικός νοέω , ἀλλά ἀπορέω μέν , πάλιν δέ ὁ αὐτός ὁ συνήθης καί ὁ τιμή ὁ διδάσκαλος νέμω πρός ἀλλήλων μέν διαλέγω , αὐτός δέ πεῖσις οτολμῶντες προσάγω ; οὗτος καί αλλοιγμαι ποιέω ἐπιθυμέω μέν ἐρωτάω , οὐ ἐρωτάω δέ . Τ οὖν ὁ Χριστός ; ἐμός βρῶμα εἰμί , φημί , ἵνα ποῶ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ , καί τελειόω αὐτός ὁ ἔργον . ὁ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία ἐνταῦθα βρῶσις καλέω , δεινῶς ὅσος ἐπιθυμία ἔχω ὁ ἡμέτερος πρόνοια . ὅσπερ γάρ ἐγώ ποιέω ὁ ἐσθίω , οὕτως αὐτός ὁ σῴζω ἐγώ . Ἄκουος δέ πῶ πανταχοῦ οὐ ἐκ ὁ πρόχειρος πᾶς ἀποκαλύπτω · ἀλλά πρῶτος εἰς ἀπορία ἐμβάλλω ὁ ἀκροατής , ἵνα . ἄρχω ζητέω ὁ ὁ λέγω f , εἶτα ἀπορέω καχάμνων , μετά πλείων ὑποδέχομαι προθυμία φανός ὁ ζητέω , καί μᾶλλον διανίστημι πρός ὁ ἀκροάομαι βρόχος . Ζεύς τίς γάρ μή εὐθύς εἶπον , ἐμός βρῶμα εἰμί ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ πατήρ ἐγώ ; καί ὁ οὐδέ οὗτος σαφής εἰμί , ἀλλά ὁ πρότερος σαφής ἀλλά τίς ; ἐγώ , φημί , βρῶσις ἔχω ἐσθίω , ὅς ὕω οὐ οἶδα . πρότερος γάρ αὐτός , ὅσπερ φημί , τίς διαπόρησις προσεκτικός ἐργάζομαι βούλομαι · καί ιθισος καί διά τοιοῦτος αἴνιγμα ἀκούω τ λέγω . τις δέ εἰμί ὁ θέλημα ὁ πατήρ ; λέγω λοιπός αὐτός καί ἑρμηνεύω · οὐχ ὑμῖς λέγω ὅτι ἔτι τετράμηνος εἰμί , καί ὁ θερισμός ἔρχομαι ; ὁράω λέγω σύ , ἐπαίρω ὁ ὀφθαλμός σύ καί θεάομαι ὁ χώρα , ὅτι λευκός εἰμί πρό θερισμός .