joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0038.4
α’ . Προσοχὴς μὲν ἕνεκεν τῆς περὶ τὴν ἀκρόασιν , πε-ριττῶν λοιπὸν ὑμῖν παραίνειν · οὐτε ταχέως τὴν παραί-νεσιν ἐπὶ τῶν ἔργων ἐδείξετε . Ἡ τε γὰρ συνδρομή , τὸ τε ἀτενεὲς τῆς στάσεως , καὶ τὸ συνωθοῦντας ἀλλήλους τὴν ἐνδοτέρω τόπον ἐπιγέεσθαι καταλαβεῖν , καὶ Θεὸν ἀν εὐσημοῦται γένοιτο ὑμῖν ἢ παρ’ ἡμῶν φωνή , καὶ τὸ πιεζομένους μὴ θέλειν ἀναχωρεῖν , ἕως ἂν τὸ πνευματι-κὸν τοῦτο διαλῷθῃ θέατρον , καὶ οἱ κρότοι , καὶ οἱ ὄρω-βοι , καὶ πάντα ἀπλῶς τὰ τοιαῦτα , τεκμήριον α’ τῆς ἐν τῇ ψυχῇ θερμότητος ἂν εἴη καὶ τῆς φιληκοίας ὑμῶν . Διὸ καὶ περιττὸν περὶ τούτου παρεγγυᾶν · ἐκεῖνο μέντοι εἰ-παὶν καὶ παρακαλεῖσαι ἀναγκαῖον ἡμῖν , ὥστε μεῖναι ταύ-την ἔχοντας τὴν σπουδήν · καὶ μὴ μόνον ἐνταῦθα αὐτὴν ἐπιδεικνυσθαι , ἀλλὰ καὶ οἴκῳ · γενομένου , τὸν ἄνδρα πρὸς τὴν γυναῖκα , τὸν πατέρα πρὸς τὸν παῖδα περὶ τού-των διαλέγεσθαι · καὶ λέγειν μὲν α’ παρ’ ἑαυτοῦ , ἀπαί-τειν δὲ τὰ παρ’ ἐκείνων , καὶ τὸν καλὸν τοῦτον εἰσφέρειν ἅπαντας ἔρανον . Μὴ γὰρ μοι λέγετέ τις , ὅτι τὰ παιδία πρὸς ταῦτα ἡμῖν ἀποχολάζηται οὐ χρή · ἐχρῆν μὲν γὰρ οὐ μόνον ἀπηγοχολᾶσθαι , ἀλλὰ καὶ ἐν τούτοις μόνους ἔχειν τὴν σπουδήν . Πλὴν ἀλλὰ διὰ τὴν ἀσθένειαν ὑμῶν οὐ λέγω τοῦτο , οὐδὲ αὐτὰ τῆς ἔξωθεν ἀπάγῳ σχολῆς β , ὥσπερ οὐδὲ ὑμᾶς τῶν πολιτικῶν ἀφέλειν πραγμάτων . Ἄλλ’ ἀπὸ τῶν ἐπὶ τούτων ἡμερῶν μίαν ἀείω τῷ κοινῷ πάν-των ἡμῶν ἀναθεῖναι Δεσπότῃ . Πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον , τοὺς μὲν οἰκέτας ἡμῖν καλεῖναι ἅπαντα δουλεύειν τὸν χρόνον , ἡμᾶς δὲ μηδὲ τὴν ἐλάχιστην σχολὴν ἀπονέμειν τῷ Θεῷ , καὶ ταῦτα τῆς δουλείας ἀπάσης ἐκεῖνον μὲν οὐδὲν προσιπτάζεσθαι ( ἀνευθείς γὰρ τὸ Θεῖον ) , εἰς τὸ συμφέρον δὲ περιισταμένης ἡμῖν ; Ἄλλ’ εἰς θέατρα ο’ μὲν αὐτοὺς ἄγοντες , οὐτε μαθήματα , οὔτε ἄλλο τι τῶν τοιούτων προ-βάλλεσθῇ ἂν διὰ τι τῶν πνευματικῶν χερδαίων δέοι καὶ συναγαγεῖν , ἀσχολίαν τὸ πρᾶγμα ὀνομάζετε . Καὶ πῶς οὐ παροξύνετε τὸν Θεόν , πᾶσι μὲν τοῖς ἄλλοις σχολάζοντες καὶ καιρὸν ἀπονέμοντες , τὸ δὲ τὰ αὐτοῦ μεταχειρίζεσθαι , ὀχληρὸν καὶ οὐκ εὐκαιρον εἶναι νομίζοντες τοῖς παισίν ; Μὴ ταῦτα , μὴ , ἀδελφοί . Καὶ γὰρ αὐτὴ μάλιστα ἡ ἡλικία τούτων δεῖται τῶν ἀκουσμάτων . Ἄπαλὴ γὰρ οὖσα , ταχέως [ 17 ] ἐναποτίθεται τὰ λεγόμενα , καθάπερ τινὸς σφραγίδος τῆς ἀκροάσεως ἐν κηρῷ τῇ διανοίᾳ τῇ τούτων ἐνετυπωμένης . Ἄλλως τε καὶ ὁ βίος αὐτὸς τότε ἀρχὴν ἔχει πρὸς κακίαν ἀποκλίνειν ἢ ἀρετήν . Ἄν οὖν τὴς αὐτὸς ἀπ’ αὐτῶν τῶν ἀρχῶν καὶ τῶν προθύρων ἄ παγάγῃ μεν τῆς πονηρίας , χειραγωγῆθῃ δὲ πρὸς τὴν ἀρίστην ὁδόν , ὥσπερ εἰς ἕξιν τινὰ καὶ φύσιν αὐτοὺς καταστήσει · λοιπὸν ·
Lemmas: ὅς . προσοχή μέν ἕνεκα ὁ περί ὁ ἀκρόασις , περισσός λοιπός σύ παραινέω · οὐ ταχέως ὁ παραίνεσις ἐπί ὁ ἔργον δείκνυμι . ὁ τε γάρ συνδρομή , ὁ τε ἀτενής ὁ στάσις , καί ὁ συνωθέω ἀλλήλων ὁ ἐνδοτέρω τόπος ἐπιγίγνομαι καταλαμβάνω , καί θεός εἰς ευσημουος γίγνομαι σύ ἢ παρά ἐγώ φωνή , καί ὁ πιέζω μή ἐθέλω ἀναχωρέω , ἠώς εἄν ὁ πνευματικός οὗτος διαλανθάνω θέατρον , καί ὁ κρότος , καί ὁ ὄρω-βοι , καί πᾶς ἀπλόος ὁ τοιοῦτος , τεκμήριον ὅς ὁ ἐν ὁ Ψυχή θερμότης εἄν εἰμί καί ὁ φιληκοΐα σύ . Διὸ καί περισσός περί οὗτος παρεγγυάω · ἐκεῖνος μέντοι εἰ-παὶν καί παρακαλώ ἀναγκαῖος ἐγώ , ὥστε μένω οὗτος ἔχω ὁ σπουδή · καί μή μόνος ἐνταῦθα αὐτός ἐπιδείκνυμι , ἀλλά καί οἶκος · γίγνομαι , ὁ ἀνήρ πρός ὁ γυνή , ὁ πατήρ πρός ὁ παῖς περί τοῦτος διαλέγω · καί λέγω μέν ὅς παρά ἑαυτοῦ , ἀπαιτέω δέ ὁ παρά ἐκεῖνος , καί ὁ καλός οὗτος εἰσφέρειν ἅπας ἔρανος . μή γάρ ἐγώ λέγω τις , ὅτι ὁ παιδίον πρός οὗτος ἐγώ αποχολαζομαι οὖον χρή · χρή μέν γάρ οὖον μόνος απηγοχολαω , ἀλλά καί ἐν οὗτος μόνος ἔχω ὁ σπουδή . πλήν ἀλλά διά ὁ ἀσθένεια σύ οὖον λέγω οὗτος , οὐδέ αὐτός ὁ ἔξωθεν ἀπάγω σχολή Β , ὥσπερ οὐδέ σύ ὁ πολιτικός ἀφαιρέω πρᾶγμα . ἄλλος ἀπό ὁ ἐπί οὗτος ἡμέρα εἷς ἀείω ὁ κοινός πάντος ἐγώ ἀνατίθημι δεσπότης . Πῶς γάρ οὐ ἄτοπος , ὁ μέν οἰκέτης ἐγώ καλέω ἅπας δουλεύω ὁ χρόνος , ἐγώ δέ μηδέ ὁ μικρός σχολή ἀπονέμω ὁ Θεός , καί οὗτος ὁ δουλεία ἀπασάω ἐκεῖνος μέν οὐδείς προσιπταζω ( ανευθεω γάρ ὁ θεῖον ) , εἰς ὁ συμφέρω δέ περιίστημι ἐγώ ; ἄλλος εἰς θέατρον οὐ μέν αὐτός ἄγω , οὐ μάθημα , οὔτε ἄλλος τίς ὁ τοιοῦτος προβάλλω εἄν διά τίς ὁ πνευματικός χερδαίων δήω καί συνάγω , ἀσχολία ὁ πρᾶγμα ὀνομάζω . καί πῶς οὖον παροξύνω ὁ Θεός , πᾶς μέν ὁ ἄλλος σχολάζω καί καιρός ἀπονέμω , ὁ δέ ὁ αὐτός μεταχειρίζω , ὀχληρός καί οὐ Εὔκαιρον εἰμί νομίζω ὁ παῖς ; μή οὗτος , μή , ἀδελφός . καί γάρ αὐτός μάλιστα ὁ ἡλικία οὗτος δήω ὁ ἄκουσμα . ἁπαλός γάρ εἰμί , ταχέως [ 17 ] ἐναποτίθημι ὁ λέγω , καθάπερ τις σφραγίς ὁ ἀκρόασις ἐν κῆρ ὁ διάνοια ὁ οὗτος ἐντυπόω . ἄλλος τε καί ὁ βίος αὐτός τότε ἀρχή ἔχω πρός κακία ἀποκλίνω ἢ ἀρετή . ἄν οὖν σής αὐτός ἀπό αὐτός ὁ ἀρχή καί ὁ πρόθυρον ὅς πήγνυμι μέν ὁ πονηρία , χειραγωγέω δέ πρός ὁ ἀγαθός ὁδός , ὥσπερ εἰς ἕξις τις καί φύσις αὐτός καθίστημι · λοιπός ·