joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0394.3
Ἐγὼ οὖν · οὐ πολλῷ μᾶλλον τὰ θαύματα δείκνυσιν τοῦτο ; Οὐδαμῶς . Πολλοὶ γὰρ ἐροῦσι · Κύριε , οὐκ ἐν τῷ ὀνόματί σου δαιμόνια ἐξεβάλομεν ; καὶ πάλιν γαϊοῦντων αὐτῶν ὅτι τὰ δαιμόνια αὐτοῖς ὑπακούει , φησί · Μὴ χαίρετε ὅτι τὰ δαιμόνια ὑμῖν ὑπακούει , ἀλλ' ὅτι τὰ ὀνόματα ὑμῶν γέγραπται ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Καὶ μὴν τοῦτο τὴν οἰκουμένην ἐπηγύετο , ἐπειδὴ ἐκεῖνο προῆν · εἰ δὴ μὴ ἦν ἐκεῖνο , οὐδὲ τοῦτο παρέμενε . Τοῦτο γοῦν εὐθέως αὐτοὺς ἐποίησε καλοὺς καὶ ἀγαθούς , καὶ τὴν καρδίαν πάντων καὶ τὴν ψυχὴν εἰναι μίαν . Εἰ δὲ διεστήσαν · αὐτ' ἀλλήλων , ἀπαντα ἂν ἀπολλύοι . Οὐχ ἐκείνοις δὲ ταῦτα διελέγετο μόνως † , ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς μέλλουσι πιστεύειν εἰς αὐτόν · ἔπει καὶ νῦν οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν τὸ σκανδαλίζον Ἕλληνας , ἢ τὸ μὴ ἀγάπην εἶναι . Ἄλλὰ καὶ τὸ σημεῖα μὴ γίνεσθαι ἐγκαλοῦσι , φησίν . Ἄλλ' οὐχ οὕτως . Ποῦ δὴ τὴν ἀγάπην ἐπειδείξαντο οἱ ἀπόστολοι ; Ὅρᾶς Πέτρον καὶ Ἰωάννην ἀδιασπάστους ἔχοντας ἀλλήλων , καὶ ἐπὶ τὸ ἱερὸν ἀναβαίνοντας ; ὁρᾷς Παῦλον οὕτω πρὸς αὐτοὺς διακειμένον · καὶ ἀπορεῖς ; Εἰ γὰρ τὸ ἄλλα ἐκκίνητο , πολλῷ μᾶλλον εἶχον τὴν κάρτερὰ τῶν ἀγαθῶν . Ἀπὸ γὰρ ψυχῆς ἐναρέτου τοῦτο τὸ πρᾶγμα βλαστάνει · ἕνθα δὲ πονηρία , τοῦτο ἐξηρεῖται τὸ φυτόν . Ὅταν γὰρ , φησίν , πληθυνθῇ ἡ ἀπορία , ψυγῆσεσται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν . Καὶ Ἕλληνας δὲ οὐχ οὕτως ἐπάγεται σιγῆσαι , ὡς βίος · βίον δὲ οὐδὲν οὕτως εἶναι ποιεῖ , ὡς ἀγάπη . Ἐκεῖνα μὲν γὰρ τοὺς ποιούντας πολλάκις καὶ πλάνους ἐκάλεισαν · βίου δὲ ἐπιλαβείσθαι οὐχ ἂν ἔχοιεν καθαροῦ . Ὅτε μὲν οὖν οὕτω τὸ κῆρυγμα διαδοθεὲν ἦν , εἰκότως [ 428 ] τὰ σημεῖα ἐθαυμάζετο · νῦν δὲ ἀπὸ βίου χρή θαυμάζεσθαι . Οὐδὲν γὰρ οὕτως ἐντρέπεται Ἕλληνας , ὡς ἀρετὴν οὐδὲν σκανδαλίζει , καὶ κακία · καὶ εἰκότως . Ὅταν γὰρ τὸν πλεονεκτοῦντα , ἀρπάζοντα , τὰ ἐναντία καλεῦοντα , καὶ τοῖς ὁμοφύλοις ὡς θηρίοις κεχρημένον τὸν κελευσθέντα καὶ ἐχθροὺς ἀγαπᾶν , λήρων ἐρεῖ τὰ εἰρημένα . Ὅταν ἴδῃ τρέμοντα θάνατον , πῶς δέξεται τοὺς περὶ ἀθανασίας λόγους ; Ὅταν ἴδῃ φιλαρχοῦντας καὶ τοῖς ἄλλοις δουλεύειν αὐτὸν πλάττειν , ἀκριβοτέραν ἐν τοῖς ἑαυτοῦ μείνει ὀργασμῶν , οὐδὲν μέγα περὶ ἡμῶν φανταζόμενος . Ἡμεῖς γὰρ ἐσμεν αἴτιοι , ἡμεῖς , τοῦ μένειν αὐτοὺς ἐπὶ τῇ πλάνῃ . Τῶν μὲν γὰρ δογμάτων τῶν παρ' ἑαυτοῖς πάλαι κατέγνωσαν , καὶ τὰ ἡμέτερα δὲ ὁμοίως θαυμάζουσιν · ἐκ τοῦ βίου δὲ ἡμῶν κυλιούνται . Τὸ μὲν γὰρ διὰ λόγων φύλασσεται , εὐκολον ( πολλοὶ γὰρ καὶ παρ' αὐτῶν τοῦτο ἐποίησαν ) · ἐπιζητοῦσι δὲ τὴν διὰ τῶν ἔργων ἐπίδειξιν . Ἄλλὰ τοὺς παλαιούς παρ' ἡμῖν ἐννοεῖσθωσαν . Ἄλλ' οὐδαμῶς πιστεύουσι , ἀλλὰ τοὺς νῦν ζῶντας ἐπιζητοῦσιν . Δεῖξον γὰρ μοι , φησίν , τὴν πίστιν διὰ τῶν ἔργων σου . Ἄλλ' οὐχ ἐστιν ·
Lemmas: ἐγώ οὖν · οὖον πολύς μᾶλλον ὁ θαῦμα δείκνυμι οὗτος ; οὐδαμός . πολλός γάρ εἴρω · κύριος , οὐ ἐν ὁ ὄνομα σύ δαιμόνιος ἐκβάλλω ; καί πάλιν γαιόω αὐτός ὅτι ὁ δαιμόνιος αὐτός ὑπακούω , φημί · μή χαίρετε ὅτι ὁ δαιμόνιος σύ ὑπακούω , ἀλλά ὅτι ὁ ὄνομα σύ γράφω ἐν ὁ οὐρανός . καί μήv οὗτος ὁ οἰκέω επηγυαρτυω , ἐπεί ἐκεῖνος προέρχομαι · εἰμί δή μή εἰμί ἐκεῖνος , οὐδέ οὗτος παραμένω . οὗτος γοῦν εὐθύς αὐτός ποιέω καλός καί ἀγαθός , καί ὁ Καρδία πᾶς καί ὁ ψυχή εἰναι εἷς . εἰμί δέ διΐστημι · αὐτω ἀλλήλων , ἅπας εἄν ἀπόλλυμι . οὐχ ἐκεῖνος δέ οὗτος διαλέγω μόνος † , ἀλλά καί πᾶς ὁ μέλλω πιστεύω εἰς αὐτός · ἔπος καί νῦν οὐδείς ἄλλος εἰμί ὁ σκανδαλίζω Ἕλλην , ἢ ὁ μή ἀγάπη εἰμί . ἀλλά καί ὁ σημεῖον μή γίγνομαι ἐγκαλέω , φημί . ἄλλος οὐ οὕτως . πός δή ὁ ἀγάπη ἐπιδείκνυμι ὁ ἀπόστολος ; ὁράω Πέτρος καί Ἰωάννης αδιάσπαστος ἔχω ἀλλήλων , καί ἐπί ὁ ἱερόν ἀναβαίνω ; ὁράω Παῦλος οὗτος πρός αὐτός διάκειμαι · καί ἀπορέω ; εἰμί γάρ ὁ ἄλλος ἐκκινέω , πολύς μᾶλλον ἔχω ὁ καρτερός ὁ ἀγαθός . ἀπό γάρ Ψυχή ἐνάρετος οὗτος ὁ πρᾶγμα βλαστάνω · ἔνθα δέ πονηρία , οὗτος ἐξαιρέω ὁ φυτός . ὅταν γάρ , φημί , πληθύνω ὁ ἀπορία , ψύχω ὁ ἀγάπη ὁ πολύς . καί Ἕλλην δέ οὐ οὕτως ἐπάγω σιγάω , ὡς βίος · βίος δέ οὐδείς οὕτως εἰμί ποιέω , ὡς ἀγάπη . ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ ποιέω πολλάκις καί πλάνος καλέω · βίος δέ ἐπιλαμβάνω οὐ εἄν ἔχω καθαρός . ὅτε μέν οὖν οὗτος ὁ κήρυγμα διαδίδωμι εἰμί , εἰκότως [ 428 ] ὁ σημεῖον θαυμάζω · νῦν δέ ἀπό βίος χρή θαυμάζω . οὐδείς γάρ οὕτως ἐντρέπω Ἕλλην , ὡς ἀρετή οὐδείς σκανδαλίζω , καί κακία · καί εἰκότως . ὅταν γάρ ὁ πλεονεκτέω , ἀρπάζω , ὁ ἐναντίος καλέω , καί ὁ ὁμόφυλος ὡς θηρίον χράομαι ὁ κελεύω καί ἐχθρός ἀγαπάω , λῆρος εἴρω ὁ εἴρω . ὅταν ὁράω τρέμω θάνατος , πῶς δέχομαι ὁ περί ἀθανασία λόγος ; ὅταν ὁράω φιλαρχέω καί ὁ ἄλλος δουλεύω αὐτός πλάσσω , ἀκριβός ἐν ὁ ἑαυτοῦ μένω ὀργασμός , οὐδείς μέγας περί ἐγώ φαντάζω . ἐγώ γάρ εἰμί αἴτιος , ἐγώ , ὁ μένω αὐτός ἐπί ὁ πλάνη . ὁ μέν γάρ δόγμα ὁ παρά ἑαυτοῦ πάλαι καταγιγνώσκω , καί ὁ ἡμέτερος δέ ὁμοίως θαυμάζω · ἐκ ὁ βίος δέ ἐγώ κυλίω . ὁ μέν γάρ διά λόγος φυλάσσω , Εὔκολον ( πολύς γάρ καί παρά αὐτός οὗτος ποιέω ) · ἐπιζητέω δέ ὁ διά ὁ ἔργον ἐπίδειξις . ἀλλά ὁ παλαιός παρά ἐγώ ἐννοέω . ἄλλος οὐδαμῶς πιστεύω , ἀλλά ὁ νῦν ζῶ ἐπιζητέω . δείκνυμι γάρ ἐγώ , φημί , ὁ πίστις διά ὁ ἔργον σύ . ἄλλος οὐ εἰμί ·