joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0413.1
αὐτὰ ἀκούοντες ἐθορυβοῦντο , ὡς αὐτῖχα μᾶλα ἀλώσ-μενοι , ἄγει εἰς τόπον αὐτοὺς ἕτερον , ἵνα νομίσαντες ἐν ἀσφαλείᾳ εἶναι , μετὰ ἀδείας λοιπὸν ἀκούσωσι . Καὶ γὰρ ἔμελλον μεγάλων ἀκούσεσθαι δογμάτων . Διὰ τοῦτο φη-σιν · Ἐρῆρεσθε , ἀγωμεν ἐντεῦθεν . Εἶτα ἐπαγαγὼν α φησιν · 447 Ἐγώ εἰμι ἡ ἀμπέλος , ὑμεῖς τὰ κλήματα . Τί βούλεται διὰ τῆς παραβολῆς αἰνίττεσθαι ; Ὅτι τὰ μὴ προσέχοντα τοῖς λεγομένοις ἤδη οὐκ ἐνί , καὶ ὅτι τὰ μέλλοντα σημεῖα ἀπὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ γίνεται δυνάμεως . Ὁ Πατὴρ μου ο γεωργὸς ἐστι . Τί σὺν ; ἐνέργειας δεῖ-ται ὁ Υἱός ; Ἀπαχέ · τὸ γὰρ ὑπόδειγμα τοῦτο οὐ τοῦτο δηλοῖ . Ὅρα γοῦν με' ὅσης ἀκριβείας ἐπέρχεται τὴν παραβολήν . Οὐ γὰρ τὴν ρίζαν ἀπολαῦσιν τῆς ἐπιμελείας τοῦ γεωργοῦ , ἀλλὰ τὰ κλήματα φησιν . Ἡ ρίζα δὲ δι' οὐδὲν παρεληφται ἐνταῦθα , ἀλλ' ἵνα μάθωσι , ὅτι τῆς αὐτοῦ δυνάμεως χωρὶς οὐδὲν ἐργάζεσθαι δυνάσται , καὶ ὅτι οὕτως αὐτοὺς ἠγώσθαι δεῖ τῇ πίστει , ὡς τὰ κλήματα τῇ ἀμπέλῳ . Πᾶν κλῆμα ἐν ἐμοὶ μὴ φέρον καρπόν , αἴρει αὐτὸ ὁ Πατήρ . Ἐνταῦθα τὸν βίον αἰνίττεται , δι·χνὸς ὅτι χωρὶς ἔργων οὐδὲν εἶναι ἐν αὐτῷ . Καὶ πᾶν τὸ καρπὸν φέρον , καθαίρει αὐτό , τοῦτέστι , Πολλῆς ἐπιμελείας ἀπολαῦσιν ποιεῖ . Καίτοι ἡ ρίζα δεῖται ἐπιμελείας πρὸ τῶν κλημάτων , περισκαπτομένη , γυ-μνουμένη · ἀλλ' οὐδὲν ἐνταῦθα περὶ ταύτης φησίν , ἀλλὰ τὸ πᾶν περὶ κλημάτων · δεῖχνὺς , ὅτι αὐτὸς μὲν ἐαυτῷ ἀρκεῖ , οἱ δὲ μαθηταὶ δεόνται πολλῆς παρὰ τοῦ γεωργοῦ βοηθείας , καὶ σφόδρα ἐνάρεστοι ὄνσι . Διὰ τοῦτο φησι , Τὸ καρπὸν φέρον καθαίρει αὐτό . Τὸ μὲν γὰρ , ἐπειδὴ ἀκαρπὸν ἐστιν , οὐδὲ ἐν τῇ ἀμπέλῳ εἶναι δύναται · τὸ δὲ , ἐπειδὴ καρπὸν φέρει , γονιμώτερον αὐτὸ ἐργάζεται . Τοῦτο δὲ καὶ πρὸς τὰς θλίψεις αὐτῶν εἴρησθαι τὰς τότε ἐπαγομένας εἴποι τις ἂν . Τὸ γὰρ , Καθαίρει αὐτό , περι-κόπτει , ἐστιν , ὅπερ γονιμώτερον ποιεῖ τὸ κλῆμα . Οὐδὲν δεῖκνυται ὅτι οἱ πειραζοι μᾶλλον αὐτοὺς ἠγυρτοτέρους ἐργάζονται . Εἶτα ἵνα μὴ λέγῃσι , Περὶ τίνων ταῦτα λέ-γει ; καὶ πάλιν εἰς φροντίδα αὐτοὺς ἐμβάλῃ , φησι · Ἦδη ὑμεῖς καθαροὶ ἐστε διὰ τοῦ λόγου , ὃν ἐλάλησα ὑμῖν . Ὅρῃς πῶς ἑαυτὸν εἰσάγει ἐπιμελούμενον τῶν κλημάτων ; Ἐγὼ γὰρ ὑμᾶς ἐκάθαρα , φησι . Καίτοι γε ἀνωτέρω δεῖξυσιν τὸν Πατέρα τοῦτο ποιούντα · ἀλλ' οὐ-δὲν μέρον Πατρὸς καὶ Υἱοῦ . Δεῖ δὲ ὑπάρχειν λοιπὸν τὰ παρ' ὑμῶν . Εἶτα ἵνα δείξῃ , ὅτι οὐχὶ τῆς αὐτῶν δεόμενος διακονίας τὸ τοῦτο ἐποίησεν , ἀλλ' ἵνα προκόπτωσι , ἐπά-γει · Ὡσπερ τὸ κλῆμα οὐ δύναται ἀφ' ἑαυτοῦ φέρειν καρπόν , οὕτως οὐδὲ ὃ ἐν ἐμοὶ μὴ μένων . Ἵνα γὰρ μὴ ἀπὸ τῆς δειλίας ἀποχωθῶσι , γαυνηθεῖσαν αὐτῶν τὸ φθὼν τὴν ψυχὴν ἐπιστρέφει καὶ ἐαυτῷ συγχάλλει , καὶ χρηστὰς ὑποτίνει λοιπὸν ἐλπίδας . Ἡ μὲν γὰρ ρίζα μένει · τὸ δὲ ἀφεσθαι καὶ ἀφέσεσθαι , τῶν κλημάτων ἐστιν . Εἶτα ἐκατέρωθεν παρορμήσας , καὶ ἀπὸ τῶν χρη-στῶν καὶ ἀπὸ τῶν λυπηρῶν , τὰ παρ' ἡμῶν ἀπατεῖ πρῶτα . Ὁ ἐν ἐμοὶ μένων , κἀγὼ ἐν αὐτῷ . Ὅρῃς καὶ τὴν Υἱὸν οὐχ ἑλαττον συντελούσαν τοῦ Πατρὸς πρὸς τὴν τῶν μαθητῶν ἐπιμέλειαν ; Ὁ μέν γὰρ Πατὴρ καθαίρει , αὐτὸς δὲ ἐν ἑαυτῷ κατέχει . Τὸ δὲ ἐν τῇ ρίζῃ μένειν , τοῦτο ποιεῖ καρποφορεῖν τὰ κλήματα . Τὸ μὲν γὰρ μὴ καθαριζόμενον , μένον δὲ ἐν τῇ ρίζῃ , φέρει καρπόν , εἰ καὶ μὴ ὅσον προσήκε · τὸ δὲ μὴ μένον , οὐδ' ὅλως . Ἀλλ' ὅμως 448 καὶ τὸ καθαίρειν τοῦ Υἱοῦ ἐξεῖληφὸν , καὶ τὸ μένειν ἐν τῇ ρίζῃ , τοῦ Πατρὸς τοῦ καὶ τὴν ρίζαν γεγεννηκότος . β . Εἶδες πῶς κοινὰ πάντα , καὶ τὰ καθαρεῖν , καὶ τῆς δυνάμεως τῆς ἀπὸ τῆς ρίζης ἀπολαῦσιν ; Μεγάλη μὲν οὖν ζημία καὶ τὸ μηδὲν δύνασθαι ποιεῖν · πλὴν οὐ μέχρι
Lemmas: αὐτός ἀκούω θορυβέω , ὡς αὐτῖχα μῆλον ἀλάομαι , ἄγω εἰς τόπος αὐτός ἕτερος , ἵνα νομίζω ἐν ἀσφάλεια εἰμί , μετά ἄδεια λοιπός ἀκούω . καί γάρ μέλλω μέγας ἀκούω δόγμα . Ζεύς οὗτος φημί · Ἐρρήεις , ἄγω ἐντεῦθεν . εἶτα ἐπάγω ὅς φημί · 447 ἐγώ εἰμί ὁ ἄμπελος , σύ ὁ κλῆμα . τις βούλομαι διά ὁ παραβολή αἰνίσσομαι ; ὅτι2 ὁ μή προσέχω ὁ λέγω ἤδη οὐ ἐν , καί ὅτι ὁ μέλλω σημεῖον ἀπό ὁ ὁ Χριστός γίγνομαι δύναμις . ὁ πατήρ ἐγώ ὁ γεωργός εἰμί . τις σύν ; ενέργεια δείδω ὁ υἱός ; άπαχος · ὁ γάρ ὑπόδειγμα οὗτος οὖον οὗτος δηλόω . Ὅρας γοῦν μου ὅσος ἀκρίβεια ἐπέρχομαι ὁ παραβολή . οὖον γάρ ὁ ῥίζα ἀπόλαυσις ὁ ἐπιμέλεια ὁ γεωργός , ἀλλά ὁ κλῆμα φημί . ὁ ρίζα δέ διά οὐδείς παραλαμβάνω ἐνταῦθα , ἀλλά ἵνα μανθάνω , ὅτι ὁ αὐτός δύναμις Χωρὶς οὐδείς ἐργάζομαι δυνάστης , καί ὅτι οὕτως αὐτός ἄγω δεῖ ὁ πίστις , ὡς ὁ κλῆμα ὁ ἄμπελος . Πᾶν κλῆμα ἐν ἐγώ μή φέρω καρπός , ἀείρω αὐτός ὁ Πατήρ . ἐνταῦθα ὁ βίος αἰνίσσομαι , δι·χνὸς ὅτι Χωρὶς ἔργον οὐδείς εἰμί ἐν αὐτός . καί πᾶς ὁ καρπός φέρω , καθαίρω αὐτός , τουτέστι , Πολλῆς ἐπιμέλεια ἀπόλαυσις ποιέω . καίτοι ὁ ρίζα δήω ἐπιμέλεια πρό ὁ κλῆμα , περισκάπτω , γυμνόω · ἀλλά οὐδείς ἐνταῦθα περί οὗτος φημί , ἀλλά ὁ πᾶς περί κλῆμα · δείκνυμι , ὅτι αὐτός μέν αὐτός ἀρκέω , ὁ δέ μαθητής δήω πολύς παρά ὁ γεωργός βοήθεια , καί σφόδρα ἐνάρεστοι ὄνος . Ζεύς οὗτος φημί , ὁ καρπός φέρω καθαίρω αὐτός . ὁ μέν γάρ , ἐπεί ἄκαρπος εἰμί , οὐδέ ἐν ὁ ἄμπελος εἰμί δύναμαι · ὁ δέ , ἐπεί καρπός φέρω , γόνιμος αὐτός ἐργάζομαι . οὗτος δέ καί πρός ὁ θλῖψις αὐτός ἐρήω ὁ τότε ἐπάγω εἶπον τις εἄν . ὁ γάρ , καθαίρω αὐτός , περικόπτω , εἰμί , ὅσπερ γόνιμος ποιέω ὁ κλῆμα . οὐδείς δείκνυμι ὅτι ὁ πειράζω μᾶλλον αὐτός ἠγυρτοτέρους ἐργάζομαι . εἶτα ἵνα μή λέγω , περι τίνω οὗτος λέγω ; καί πάλιν εἰς φροντίς αὐτός ἐμβάλλω , φημί · ἤδη σύ καθαρός εἰμί διά ὁ λόγος , ὅς λαλέω σύ . ὄρνυμι πῶς ἑαυτοῦ εἰσάγω ἐπιμελέομαι ὁ κλῆμα ; ἐγώ γάρ σύ καθαίρω , φημί . καίτοι γε ἀνωτέρω δείκνυμι ὁ πατήρ οὗτος ποιέω · ἀλλά ὀυ-ρδές μέρω πατήρ καί υἱός . Δεύς δέ ὑπάρχω λοιπός ὁ παρά σύ . εἶτα ἵνα δείκνυμι , ὅτι οὐ ὁ αὐτός δήω διακονία ὁ οὗτος ποιέω , ἀλλά ἵνα προκόπτω , ἐπάγω · ὡς ὁ κλῆμα οὖον δύναμαι ἀπό ἑαυτοῦ φέρω καρπός , οὕτως οὐδέ ὅς ἐν ἐγώ μή Μένων . ἵνα γάρ μή ἀπό ὁ δειλία ἀποχώννυμι , γαυνηθεισαω αὐτός ὁ φθάνω ὁ ψυχή ἐπιστρέφω καί αὐτός συγχαλάω , καί χρηστός ὑποτίνω λοιπός ἐλπίς . ὁ μέν γάρ ρίζα μένω · ὁ δέ ἀφίημι καί ἀφίημι , ὁ κλῆμα εἰμί . εἶτα ἑκατέρωθεν παρορμάω , καί ἀπό ὁ χρηστός καί ἀπό ὁ λυπηρός , ὁ παρά ἐγώ ἀπατάω πρῶτος . ὁ ἐν ἐγώ Μένων , ἐγώ ἐν αὐτός . ὄρνυμι καί ὁ υἱός οὐ μικρός συντελώ ὁ πατήρ πρός ὁ ὁ μαθητής ἐπιμέλεια ; ὁ μέν γάρ πατήρ καθαίρω , αὐτός δέ ἐν ἑαυτοῦ κατέχω . ὁ δέ ἐν ὁ ῥίζα μένω , οὗτος ποιέω καρποφορέω ὁ κλῆμα . ὁ μέν γάρ μή καθαρίζω , μένω δέ ἐν ὁ ῥίζα , φέρω καρπός , εἰμί καί μή ὅσος προσήκω · ὁ δέ μή μένω , οὐδέ ὅλως . ἀλλά ὅμως 448 καί ὁ καθαίρω ὁ υἱός ἐκλαμβάνω , καί ὁ μένω ἐν ὁ ῥίζα , ὁ πατήρ ὁ καί ὁ ῥίζα γεννάω . Β . εἶδον πῶς κοινός πᾶς , καί ὁ καθαίρω , καί ὁ δύναμις ὁ ἀπό ὁ ῥίζα ἀπόλαυσις ; Μεγάλη μέν οὖν ζημία καί ὁ μηδείς δύναμαι ποιέω · πλήν οὖον μέχρι