joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0226.4
Σκοπεῖ γάρ · Εἶπεν , Οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν . Οὐκοῦν ἕτερόν ἐστι τοῦ αὐτοῦ θέλημα , καὶ σφόδρα ἀποδέδον · καὶ οὐδὲ ἀπλῶς ἀποδέδον , ἀλλ᾿ οὐδὲ ὠφέλιμον οὕτως . Ἐπεὶ εἰ σωτηριώδες ἦν καὶ συμβαδὸν τῷ τοῦ Πατρὸς , τίνος ἕνεκεν αὐτὸ οὐ ζητεῖς ; Ἄνθρωποι μὲν γὰρ εἰκῶς ἂν τοῦτο λέγοιεν , ὡς πολλὰ θελήματα ἔχοντες παρὰ τὰ τῷ Θεῷ δοκοῦντα · σὺ δὲ τίνος ἕνεκεν τοῦτο φῃς , κατὰ πάντα εἰοικὸς τῷ Πατρί ; [ 235 ] Τοῦτο γὰρ οὐδὲ ἀνδρὸς ἡκριδωμένου καὶ ἐσπουρωμένου εἰπεῖν τις ἂν εἶναι τὸ ῥῆμα . Εἰ γὰρ ὁ Παῦλος οὕτως ἐταυτὸν ἐκέρασε τῷ θελήματι τοῦ Θεοῦ , ὡς εἰπεῖν , Ζωὴ δὲ οὐκ ἐτὶ ἐγώ , ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστὸς , πῶς ὁ πάντων Δεσπότης εἶπεν ἂν , ὅτι Οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν , ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με , ὡς ἕτέρου ὄντος ἕκείνου ; Τί οὖν ἐστιν ὁ φησιν ; Ὡς ἐπ᾿ ἀνθρώπου προσάγει εὖ τὸν λόγον , καὶ πρὸς τὴν ὑπόνοιαν τῶν ἀκροαμένων φθέγγεται . Ἐπειδὴ γὰρ ἀπὸ τῶν ἐμπροσθεν ἀπέδειξε τὰ λεγόμενα , τὰ μὲν θεοπρεπῶς , τὰ δὲ ἀνθρωπίνως διαλεχθεῖς , πάλιν ὡς ἄνθρωπος κατασκευάζει καὶ αὐτά , καὶ λέγει , ὅτι ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δίκαια ἐστὶ . Καὶ πότεν δήλῳ ; Ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν , ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με . Ὄσπερ γὰρ ἐπ᾿ ἀνθρώπων ὁ φιλαυτίας ἀπηλλαγμένος , οὐκ ἂν ἔχοι δικαίως ἐγκαλεῖσθαι · ὡς παρὰ τὸ δέον δικάζας · οὕτως · οὐδὲ ἐμοὶ νῦν δυνήσεσθε ἐπικμῆν . Ὁ μὲν γὰρ θέλων τὰ ἑαυτοῦ σῦμματα , ἵσως ὑποπτεύσειε παρὰ πολλῶν ταύτη παραβθεῖρειν τὸ δίκαιον · ὁ δὲ μὴ τὰ ἑαυτοῦ σκοπῶν , τίν᾿ ἂν ἔχοι πρόφασιν τοῦ μὴ τὰ δίκαια ψηφισασθαι ; Τοῦτον τοίνυν τὸν λογισμὸν καὶ ἐπ᾿ ἐμοῦ ἑξετάζετε . Εἰ μὲν γὰρ ἔλεγον μὴ ἀπεστάλθαι παρὰ τοῦ Πατρὸς , μὴδ᾿ εἰς ἐκείνων τὴν δόξαν τῶν γινομένων ἀνέφερον , ἵσως ἂν τις ὑμῶν ὑπενόησεν , ὅτι βουλόμενος ἐμαυτὸν ποιῆσαι λαμπρόν , οὐ λέγω τὰ ὄντα · εἰ δὲ ἐτέρῳ λογίζομαι καὶ ἀνατίθημι τὰ γινόμενα , τίνος ἕνεκεν , ἢ πότεν ἂν ἔχοιτε ὑποπτεύειν τὰ λεγόμενα ; Ὅρᾳς οὖ τὸν λόγον καταδείξαι , καὶ πότεν τὴν χάριν τὴν ἑαυτοῦ δικαίαν εἶναι ἔφησεν , ὅθεν ἂν καὶ τῶν πολλῶν εἰς ἀπολογούμενος εἶπε ; ὅρᾳς , ὁ πολλάκις εἶπεν , πῶς διαλάμπει σαφῶς ; Τί δὲ ἐστιν ὁ εἶπεν ; Ὅτι ἡ ὑπερβολὴ τῆς ταπεινότητος τῶν λέξεων , αὕτη μάλιστα πείθει τοὺς νοῦν ἔχοντας , μὴ ἐκ προχείρου δεχομένους τὰ λεγόμενα καταπίνειν , ἀλλὰ παρασκευαζέμεν μᾶλλον ἐπὶ τὸ ὑψος τῶν νοημάτων ἐλθεῖν · αὕτη καὶ τοὺς χαμαὶ συρομένους τότε μάλιστα κατὰ μικρὸν ἀνίστησι τῆς εὐκολίας .
Lemmas: σκοπέω γάρ · εἶπον , οὖον ζητέω ὁ θέλημα ὁ ἐμός . οὐκοῦν ἕτερος εἰμί ὁ αὐτός θέλημα , καί σφόδρα ἀποδίδωμι · καί οὐδέ ἀπλόος ἀποδίδωμι , ἀλλά οὐδέ ὠφέλιμος οὕτως . ἐπεί εἰμί σωτηριώδης εἰμί καί συμβαδὸν ὁ ὁ πατήρ , τίς ἕνεκα αὐτός οὖον ζητέω ; Ἄνθρωπος μέν γάρ ἵημι εἄν οὗτος λέγω , ὡς πολύς θέλημα ἔχω παρά ὁ ὁ Θεός δοκέω · σύ δέ τίς ἕνεκα οὗτος φημί , κατά πᾶς ἔοικα ὁ πατήρ ; [ 235 ] οὗτος γάρ οὐδέ ἀνήρ ἡκριδωμένου καί ἐσπουρωμένου εἶπον τις εἄν εἰμί ὁ ῥῆμα . εἰμί γάρ ὁ Παῦλος οὕτως τατός κεράννυμι ὁ θέλημα ὁ Θεός , ὡς εἶπον , Ζωή δέ οὐ τίμι ἐγώ , ζῶ δέ ἐν ἐγώ Χριστός , πῶς ὁ πᾶς Δεσπότης εἶπον εἄν , ὅτι οὖον ζητέω ὁ θέλημα ὁ ἐμός , ἀλλά ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ , ὡς ἕτερος εἰμί ἐκεῖνος ; τις οὖν εἰμί ὁ φημί ; ὡς ἐπί ἄνθρωπος προσάγω εὕω ὁ λόγος , καί πρός ὁ ὑπόνοια ὁ ἀκροάομαι φθέγγομαι . ἐπεί γάρ ἀπό ὁ ἔμπροσθεν ἀποδείκνυμι ὁ λέγω , ὁ μέν θεοπρεπῶς , ὁ δέ ἀνθρώπινος διαλέγω , πάλιν ὡς ἄνθρωπος κατασκευάζω καί αὐτός , καί λέγω , ὅτι ὁ κρίσις ὁ ἐμός Δίκαιος εἰμί . καί πότε δῆλος ; ὅτι2 οὖον ζητέω ὁ θέλημα ὁ ἐμός , ἀλλά ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ . ὅσπερ γάρ ἐπί ἄνθρωπος ὁ φιλαυτία ἀπαλλάσσω , οὐ εἄν ἔχω δικαίως ἐγκαλέω · ὡς παρά ὁ δήω δικάζω · οὕτως · οὐδέ ἐγώ νῦν δύναμαι ἐπικμῆν . ὁ μέν γάρ ἐθέλω ὁ ἑαυτοῦ σῦμματα , ἴσως ὑποπτεύω παρά πολύς οὗτος παραβθειρεω ὁ Δίκαιος · ὁ δέ μή ὁ ἑαυτοῦ σκοπός , τίς εἄν ἔχω πρόφασις ὁ μή ὁ Δίκαιος ψηφίζω ; οὗτος τοίνυν ὁ λογισμός καί ἐπί ἐγώ ἐξετάζω . εἰμί μέν γάρ λέγω μή ἀποστέλλω παρά ὁ πατήρ , μηδέ εἰς ἐκεῖνος ὁ δόξα ὁ γίγνομαι ἀναφέρω , ἴσως εἄν τις σύ ὑπονοέω , ὅτι βούλομαι ἐμαυτοῦ ποιέω λαμπρός , οὖον λέγω ὁ εἰμί · εἰμί δέ ἔς λογίζομαι καί ἀνατίθημι ὁ γίγνομαι , τίς ἕνεκα , ἢ πότε εἄν ἔχω ὑποπτεύω ὁ λέγω ; ὁράω οὖον ὁ λόγος καταδείκνυμι , καί πότε ὁ χάρις ὁ ἑαυτοῦ Δίκαιος εἰμί φημί , ὅθεν εἄν καί ὁ πολύς εἰς ἀπολογέομαι εἶπον ; ὁράω , ὁ πολλάκις εἶπον , πῶς διαλάμπω σαφῶς ; τις δέ εἰμί ὁ εἶπον ; ὅτι2 ὁ ὑπερβολή ὁ ταπεινότης ὁ λέξις , οὗτος μάλιστα πείθω ὁ νόος ἔχω , μή ἐκ πρόχειρος δέχομαι ὁ λέγω καταπίνω , ἀλλά παρασκευάζω μᾶλλον ἐπί ὁ ὕψος ὁ νόημα ἔρχομαι · οὗτος καί ὁ χαμαί σέρνω τότε μάλιστα κατά μικρός ἀνίστημι ὁ εὐκολία .