joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0193.1
μνήμην ἄγει τοῦ Χριστοῦ , καὶ ἐκκαλύπτει λοιπὸν ἑαυτὸν ὅπερ ἂν εἰ παρὰ τὴν ἀρχὴν μὴ ζητησάση τῇ γυναικὶ εἴπεν , ἔδοξεν ἂν αὐτῇ λῆρειν , καὶ εἰκὴ φθόγγεσθαι . Νῦν δὲ κατὰ μικρὸν αὐτὴν ἐπὶ τὴν μνήμην ἄγων α , εὐχάρις ἑαυτὸν ἀπεκάλυψε . Καὶ τοῖς μὲν Ἰουδαίοις συνεχῶς λέγουσιν , Ἐὰς πᾶσα τῶν ψυχῶν ὑμῶν αἰρεῖς ; εἰκὲ ἡμῖν , εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός ; τοῖς μὲν β οὐκ ἀπεκρίνατο σαφῶς , ταύτῃ δὲ ἐπεφανερώθης αὐτὸς εἶναι . Εὐγνωμονεστέρα γάρ ἦν ἡ γυνὴ τῶν Ἰουδαίων . Ἐκεῖνοι μὲν γὰρ οὐχ ὑπὲρ τοῦ μαθεῖν ἐζήτουν , ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ κωμῳδεῖν αὐτὸν ἀεὶ . Εἰ γὰρ ἐθούλοντο μαθεῖν , ἴκανή καὶ ἡ διὰ τῶν ἡμιμάτων , καὶ ἡ διὰ τῶν Γραφῶν , καὶ ἡ διὰ τῶν σημείων διδασκαλία ἦν . Αὕτη δὲ ἐξ ἀδεκάστου γνώμης καὶ ἀπλῆς διανοίας ἐφρόντετο ἄπερ ἐφθέγγετο · καὶ δῆλον ἐκ τῶν μετὰ ταῦτα ὑπ’ αὐτῆς γενομένων . Καὶ γὰρ κρύπτει καὶ ἐπαίτουνε , καὶ ἄλλους ἐπὶ τοῦτο ἐσαγήνευσεν · καὶ γυναικοῦ τῆς πανταχῶς ἐστιν ἰδεῖν τὸ ἡχρωδωμένον [ 193 ] καὶ τὸ πιστόν . Καὶ ἐπεὶ τοιούτῃ ἤλθον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ . Σφόδρα εἰς καιρὸν ἀπήνησεν , τῆς διδασκαλίας ἀπαρτισθείσης . Καὶ ἐθαύμαζον ὅτι μετὰ γυναικὸς ἐλάλει . Οὐδεὶς μέντοι εἶπε , Τί ζητεῖς ; ἢ , Τί λαλεῖς μετ’ αὐτῆς ; γ . Τὸ ἐθαύμαζον ; Τὸ ἄτυπον , τὸ ταπεινὸν μεθ’ ὑπεροβλῆς , ὅτι οὕτω περιβλεπτος ὢν , ἠνέχετο μετὰ τοσαύτης ταπεινοφροσύνης γυναικὶ διαλέγεσθαι πενιχρῇ καὶ Σαμαρείτιδι . Ἀλλ’ ὅμως καὶ ἐππλαγέντες οὐκ ἠρώτων τὴν αἰτίαν · οὕτως ἦσαν πεπαιδευμένοι τῶν τῶν μαθητῶν τάξιν διατηρεῖν , οὕτως αὐτὸν ἐδε-διξέντο καὶ ἠβούντο . Εἰ γὰρ καὶ ὑφ’ ἑαυτῶν τὴν ἀξίαν περὶ αὐτοῦ δόξαν εἶχον , ἀλλ’ ὅμως ὡς θαυμαστικῇ τινὶ προσέτιχον , καὶ πολλὴν αὐτῷ ἀπένεμον τὴν αἰδῶ . Καὶ τοι γε πολλοῦ φαίνονται πολλὰ παρρησιαζόμενοι · οἷον , ὅταν ὁ Ἰωάννης ἐπιτιμῇ αὐτοῖς τῷ στήθει · ὅταν αὐτῷ προσιόντες λῇσι , Τίς μεῖζων ἐστὶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν ; δταν οἱ υἱοὶ Ζεβεδαίου παρακαλῶσιν , ἵνα εἰς ἐκ δεξιῶν καὶ εἰς ἐξ εὐωνύμων καθίσῃ . Τίνος οὖν ἐνεκεν ἐνταῦθα οὐκ ἠρώτησαν ; Ὅτι ἐκεῖνοι μὲν πάντα ὡς εἰς αὐτοὺς ἀνήκοντα ἀνάγκην εἶχον ἐξετάζειν · ἐνταῦθα δὲ οὐδὲν αὐτοῖς τοσούτον δι-έφερε τὸ γεγόμενον . Καὶ Ἰωάννης δὲ μετὰ πολὺν χρόνον τοῦτο ἐποίησε πρὸς αὐτῷ τῷ τέλει , ὅτε πλεῖον ἀπλήσιασε παρρησίας , καὶ ἐδάρρεε τῇ ἀγάτῃ τοῦ Χριστοῦ · Οὗτος γάρ ἦν , φησίν , ὃν ἠγάπα ὁ Ἰη-σοῦς . Τί τοῦτο τοῦ μακαρισμοῦ γένοιτ’ ἂν Ἰσον ; Ἀλλὰ μὴ μέχρι τοῦτου στῶμεν , ἀγαπητοί , τοῦ μα-καρίζειν τὸν Ἀπόστολον , ἀλλ’ ὥστε καὶ τῶν μακα-ριζομένων γενέσθαι , πάντα πράττοντες , καὶ μιμούμεθα τὸν εὐαγγελιστήν , καὶ ἰδῶμεν τίνα ἦν ἡ τῇ ἀγάτῃ ἐποίησε τὴν τοσαύτην ε . Τίνα οὖν ἦν ταῦτα ; Ἄφηκε πατέρα , καὶ πλοῦτον , καὶ δίκτυον , καὶ ἠκολού-θησε τῷ Ἰησοῦ . Ἄλλὰ τοῦτο κοινὸν αὐτῷ καὶ πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἦν , καὶ πρὸς Πέτρον καὶ Ἀνδρέαν , καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους τῶν ἀποστόλων . Τί δὲ σὺν τὸ ἐξαι-ρετον ἦν ; Ὅτε γὰρ τὴν ἀγάπην ἐποίησεν ; Αὐτὸς μὲν γὰρ περὶ ἑαυτοῦ οὐδὲν τοιούτων φησίν , ἀλλ’ ἡ ὅτι ἠγαπᾶτο μόνον · τὰ δὲ κατορθώματα αὐτοῦ , δι’ ὃ ἠγα-πᾶτο , ἀπεσιώπησε μετρίως . Ὅτι γὰρ αὐτὸν ἐξ-αῖρετον τινα ἀγάπην ἠγάπης , παντὶ πού δῆλον ἦν · ἀλλ’ ὅμως οὐδὲ διαλεγόμενος , οὐδὲ ἐρωτῶν φαίνεται κατ’ ἰδίαν αὐτὸν , καθὼς Πέτρος πολλάκις , καθὼς Φίλιππος , καθὼς Ἰούδας καὶ Θωμᾶς · ἀλλ’ ὅτε τῷ συναποστόλῳ χαρίσασθαι καὶ ὑπακοῦσαι ἠθέλησε , τότε μόνον δ . Ὅτε γὰρ ὁ κορυφαῖος αὐτὸν ἠγάχαστε τῶν ἀποστόλων νεῖσας , τότε ἠρώτησεν · πολλὴν γὰρ
Lemmas: μνήμη ἄγω ὁ Χριστός , καί ἐκκαλύπτω λοιπός ἑαυτοῦ ὅσπερ εἄν εἰμί παρά ὁ ἀρχή μή ζητέω ὁ γυνή εἶπον , δοκέω εἄν αὐτός ληρέω , καί εἰκῇ φθογγέω . νῦν δέ κατά μικρός αὐτός ἐπί ὁ μνήμη ἄγω ὅς , εὔχαρις ἑαυτοῦ ἀποκαλύπτω . καί ὁ μέν Ἰουδαῖος συνεχῶς λέγω , ἐάω πᾶς ὁ Ψυχή σύ αἱρέω ; ἵημι ἐγώ , εἰμί σύ εἰμί ὁ Χριστός ; ὁ μέν Β οὐ ἀποκρίνω σαφῶς , οὗτος δέ φανερόω αὐτός εἰμί . Εὐγνωμονεστέρα γάρ εἰμί ὁ γυνή ὁ Ἰουδαῖος . ἐκεῖνος μέν γάρ οὐ ὑπέρ ὁ μανθάνω ζητέω , ἀλλά ὑπέρ ὁ κωμῳδέω αὐτός ἀεί . εἰμί γάρ ἐθούλοντο μανθάνω , ἱκανός καί ὁ διά ὁ ημιματη , καί ὁ διά ὁ Γραφής , καί ὁ διά ὁ σημεῖον διδασκαλία εἰμί . Ἄτη δέ ἐκ ἀδέκαστος γνώμη καί ἁπλόος διάνοια ἐφρόντετο Ἄπερ φθέγγομαι · καί δῆλος ἐκ ὁ μετά οὗτος ὑπό αὐτός γίγνομαι . καί γάρ κρύπτω καί ἐπαιτέω , καί ἄλλος ἐπί οὗτος σαγηνεύω · καί γυναικόω ὁ πανταχῶς εἰμί ὁράω ὁ ἡχρωδωμένον [ 193 ] καί ὁ πιστός . καί ἐπεί τοιοῦτος ἔρχομαι ὁ μαθητής αὐτός . σφόδρα εἰς καιρός ἀπήνησεν , ὁ διδασκαλία ἀπαρτίζω . καί θαυμάζω ὅτι μετά γυνή λαλέω . οὐδείς μέντοι εἶπον , τις ζητέω ; ἢ , τις λαλέω μετά αὐτός ; γ . ὁ θαυμάζω ; ὁ ἄτυπος , ὁ ταπεινός μετά ὑπερβολή , ὅτι οὗτος Περιβλέπτος εἰμί , ἀνέχω μετά τοσοῦτος ταπεινοφροσύνη γυνή διαλέγω πενιχρός καί Σαμαρείτης . ἀλλά ὅμως καί ἐπιπλήσσω οὐ ἐρωτάω ὁ αἴτιος · οὕτως εἰμί παιδεύω ὁ ὁ μαθητής τάξις διατηρέω , οὕτως αὐτός δεξιόομαι καί ἡβάω . εἰμί γάρ καί ὑπό ἑαυτοῦ ὁ ἄξιος περί αὐτός δόξα ἔχω , ἀλλά ὅμως ὡς θαυμαστικός τις προστείχω , καί πολύς αὐτός ἀπονέμω ὁ αἰδώς . καί ὅς γε πολύς φαίνω πολύς παρρησιάζομαι · οἷος , ὅταν ὁ Ἰωάννης ἐπιτιμή αὐτός ὁ στῆθος · ὅταν αὐτός πρόσειμι λῆσις , Τῖς μείζων εἰμί ἐν ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός ; δ ὁ υἱός Ζεβεδαῖος παρακαλέω , ἵνα εἰς ἐκ δεξιός καί εἰς ἐκ εὐώνυμος καθίζω . τίς οὖν ἕνεκα ἐνταῦθα οὐ ἐρωτάω ; ὅτι2 ἐκεῖνος μέν πᾶς ὡς εἰς αὐτός ἀνήκω ἀνάγκη ἔχω ἐξετάζω · ἐνταῦθα δέ οὐδείς αὐτός τοσοῦτος διαφέρω ὁ γίγνομαι . καί Ἰωάννης δέ μετά πολύς χρόνος οὗτος ποιέω πρός αὐτός ὁ τέλος , ὅτε πλείων ἀπελαύνω παρρησία , καί δέρω ὁ ἄγαμαι ὁ Χριστός · οὗτος γάρ εἰμί , φημί , ὅς ἀγαπάω ὁ Ἰησοῦς . τις οὗτος ὁ μακαρισμός γίγνομαι εἄν Ἴσος ; ἀλλά μή μέχρι οὗτος ἵστημι , ἀγαπητός , ὁ μακαρίζω ὁ ἀπόστολος , ἀλλά ὥστε καί ὁ μακαρίζω γίγνομαι , πᾶς πράσσω , καί μιμέομαι ὁ εὐαγγελιστής , καί ὁράω τίς εἰμί ὁ ὁ ἄγαμαι ποιέω ὁ τοσοῦτος ε . τίς οὖν εἰμί οὗτος ; αφήνω πατήρ , καί πλοῦτος , καί δίκτυον , καί ἀκολουθέω ὁ Ἰησοῦς . ἀλλά οὗτος κοινός αὐτός καί πρός ὁ ἀδελφός εἰμί , καί πρός Πέτρος καί Ἀνδρέας , καί πρός ὁ ἄλλος ὁ ἀπόστολος . τις δέ σύν ὁ ἐξαιρέω εἰμί ; ὅτε γάρ ὁ ἀγάπη ποιέω ; αὐτός μέν γάρ περί ἑαυτοῦ οὐδείς τοιοῦτος φημί , ἀλλά ὁ ὅτι ἀγαπάω μόνος · ὁ δέ κατόρθωμα αὐτός , διά ὅς ἀγαπάω , ἀποσιωπάω μέτριος . ὅτι2 γάρ αὐτός ἐξαιρέω τις ἀγάπη ἀγάπη , πᾶς πού δῆλος εἰμί · ἀλλά ὅμως οὐδέ διαλέγω , οὐδέ ἐρωτάω φαίνω κατά ἴδιος αὐτός , καθώς Πέτρος πολλάκις , καθώς Φίλιππος , καθώς Ἰούδας καί Θωμᾶς · ἀλλά ὅτε ὁ συναπόστολος χαρίζομαι καί ὑπακούω ἐθέλω , τότε μόνος δ . ὅτε γάρ ὁ κορυφαῖος αὐτός ἀγχάζω ὁ ἀπόστολος νέομαι , τότε ἐρωτάω · πολύς γάρ