joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0362.4
β’ . Τὴν δὲ αἰτίαν εἴπον , δι’ ἣν πολλάκις ἀπήλθε καὶ ἀνεχώρησε . Καὶ νῦν ἔργῳ τῆς ἐρήμου διατρίβει ἐν Ἔρρατᾷ , καὶ ἐκεῖ ἔμεινε μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ . Πῶς οἱ θεοῦθεῖσθαι τοὺς μαθητάς , ὁρῶντας αὐτὸν ἀνθρωπίνως σωζόμενον ; Οὐδεὶς λοιπὸν ἡκολούθησε . Τῆς γὰρ ἑορτῆς οὐσης ἔγγυς , πάντες ἐπὶ τῷ Ἱερουσολύμῳ ἔτρεχον · αὐτοὶ δὲ , ὅτε πάντες ἐχαίρον καὶ ἐπανηγύριζον , τότε κρύπτονται , τότε ἐν κινδύνῳ εἰσίν · ἀλλ’ ὅμως παρέμειναν . Τί γὰρ ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ , τοῦ Πάσχα ὄντος ; καὶ τῆς Σκηνοπηγίας , ἐκρύπτοντο · καὶ πάλιν μετὰ ταῦτα , τῆς ἑορτῆς οὐσης , τῷ φεύγειν καὶ τῷ κρύπτεσθαι μόνου τῶν ἄλλων μετὰ τοῦ Διδασκάλου , τὴν εὐνοιαν ἐπιδεικνύμενοι d . Ἐντυχὲν φησιν ὁ Λουκᾶς αὐτὸν εἰρηχότα , Ἐγὼ παρἐμεῖνα ὑμῖν ἐν τοῖς πειρασμοῖς . Ταῦτα δὲ ἔλεγεν , δεῖκνὺς ὅτι παρὰ τῆς αὐτοῦ ῥοπῆς ἐνδυναμοῦνται . Πολλοὶ δὲ ἐκ τῆς χώρας ἀνέβαινον ἀγνίᾳσι ἑαυτούς . Καὶ ἔδωκαν παραγγελίας οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι , ἵνα πιάσωσιν αὐτόν . Θαυμαστὸς ἀγνισμὸς , μετὰ μακρῶν πραιρέσεων , μετὰ ἀφόργου διανοίας , μετὰ ἡμαρτημένων χειρῶν . Καὶ ἔλεγον · Δοκεῖτε ὅτι οὐ μὴ ἔλθῃ ἐν τῇ ἑορτῇ ; Διὰ τοῦ Πάσχα ἐπεβούλευον , καὶ τὸν καιρὸν τῆς ἑορτῆς ἐποιούτο καιρὸν στρατῆς · τοιούτων , Ἐνταῦθα αὐτὸν ἐμπεσεῖν δεῖ , τοῦ καιροῦ καλοῦντος αὐτόν . Ὁ τῆς ἀσεβείας · ὅτε πλεῖονος ἐδὶ τῆς εὐλαβείας , καὶ τοὺς [ 391 ] ἐπὶ τοῖς ἐγάτῃ ἐλλημμένους ἀφίνει , τότε τὴν οὐδὲν ἡδικηκότα θηρεύσαι ἐπιχειροῦσι . Καίτοι καὶ ἤδη τοῦτο ποιήσαντες , οὐ μόνον οὐδὲν ὤνησαν , ἀλλὰ καὶ καταχάσαντο γεγόναι . Διὰ τοῦτο συνεχῶς ἐπιτίπτων διαφεύγει , καὶ βουλευομένους ε αὐτὸν ἀνελεῖν κατέχει καὶ ἀπορεῖν ποιεῖ , τῆς δυνάμεως ἀποδείξει κατανάλει βουλομένους · καὶ ἵνα ὅταν λάβωσιν αὐτόν , μάθωσιν ὅτι οὐ τῆς οἰκείας ἰσχύος ἦν , ἀλλὰ τῆς ἐκείνου συγχωρήσεως τὸ γινόμενον . Οὐδὲ γὰρ τότε ἔσχυσαν αὐτὸν συλλαβεῖν , καὶ ταῦτα πλησίον οὐσης τῆς Βηθανίας · καὶ ὅτε δὲ συνέλαβον , ἐξέφυγεν αὐτοὺς ὑπτίους . Πρὸ δὲ τῆς ἡμέρω τοῦ Πάσχα ἤλθεν εἰς Βηθσαρίαν , ὅπου ἦν Λάζαρος · καὶ ἐστιάζω παρ’ αὐτοῖς , καὶ Μάρθα διακονεῖ , καὶ Λάζαρος ἐσθίει . Τοῦτο δὲ τῆς ἐπικεινούσης ἀναστάσεως σημεῖον ἦν , τὸ μετὰ ἡμέρας πολλὰς καὶ ζῆν καὶ ἐσθίειν . Ἵ Ὦθεν δόλον , ὅτι ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτῆς τὸ ἀριστον ἦν · ὅτε γὰρ φίλοι καὶ φιλούμενοι , δέχονται τὸν Ἰησοῦν . Τινὲς δὲ φασιν ὅτι ἐν ἀλλοτρίᾳ οἰκίᾳ τοῦτο ἐγένετο . Ἵ δὲ Μαρία οὐ διπράνει · μαθήτρια γὰρ ἦν . Πάλιν ἐνταῦθα αὐτὴ πνευματικώτερον . Οὐ διπράνει γὰρ ὡς κεχλημένη , οὐδὲ κατὸν ποιεῖται τὴν ὑπηρεσίαν · ἀλλ’ εἰς αὐτὸν μόνον περιίστησι τὴν τιμὴν · καὶ οὐχ ὡς ἀνθρώπῳ προσέσισιν , ἀλλ’ ὡς Θεῷ . Τὸ γὰρ μύρον διὰ τοῦτο ἔφεξεν , καὶ τῆς κεφαλῆς ἀπέλειψεν , ὅτινα οὐχ ἤν ὑπ’ ἀληθῆ ἔχουσα περὶ αὐτοῦ τοιαύτην , ὅσαι οἱ πολλοί .
Lemmas: βε . ὁ δέ αἴτιος εἶπον , διά ὅς πολλάκις ἀπέρχομαι καί ἀναχωρέω . καί νῦν ἔργον ὁ ἐρῆμος διατρίβω ἐν Ἔρατος , καί ἐκεῖ μένω μετά ὁ μαθητής αὐτός . Πῶς ὁ θεόω ὁ μαθητής , ὁράω αὐτός ἀνθρώπινος σῴζω ; οὐδείς λοιπός ἀκολουθέω . ὁ γάρ ἑορτή εἰμί ἐγγύς , πᾶς ἐπί ὁ ιερουσολυμος τρέχω · αὐτός δέ , ὅτε πᾶς χαίρω καί πανηγυρίζω , τότε κρύπτω , τότε ἐν κίνδυνος εἰμί · ἀλλά ὅμως παραμένω . τις γάρ ἐν ὁ Γαλιλαία , ὁ Πάσχα εἰμί ; καί ὁ σκηνοπηγία , κρύπτω · καί πάλιν μετά οὗτος , ὁ ἑορτή εἰμί , ὁ φεύγω καί ὁ κρύπτω μόνος ὁ ἄλλος μετά ὁ Διδασκάλου , ὁ εὔνοια ἐπιδείκνυμι d . ἐντυγχάνω φημί ὁ Λουκᾶς αὐτός λέγω , ἐγώ παραμένω σύ ἐν ὁ πειρασμός . οὗτος δέ λέγω , δείκνυμι ὅτι παρά ὁ αὐτός ῥοπή ἐνδυναμόω . πολλός δέ ἐκ ὁ χώρα ἀναβαίνω αγνιασις ἑαυτοῦ . καί δίδωμι παραγγελία ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ Φαρισαῖος , ἵνα πιάζω αὐτός . θαυμαστός ἁγνισμός , μετά μακρός πραιρέσεων , μετά ἀφόργου διάνοια , μετά ἁμαρτάνω χείρ . καί λέγω · δοκέω ὅτι οὖον μή ἔρχομαι ἐν ὁ ἑορτή ; Ζεύς ὁ Πάσχα ἐπιβουλεύω , καί ὁ καιρός ὁ ἑορτή ποιέω καιρός Στρατής · τοιοῦτος , ἐνταῦθα αὐτός ἐμπίπτω δεῖ , ὁ καιρός καλέω αὐτός . ὁ ὁ ἀσέβεια · ὅτε πλείων εἶδον ὁ εὐλάβεια , καί ὁ [ 391 ] ἐπί ὁ γάτης ἐλλαμβάνω ἀφίνω , τότε ὁ οὐδείς ἡδικηκότα θηρεύω ἐπιχειρέω . καίτοι καί ἤδη οὗτος ποιέω , οὖον μόνος οὐδείς ὀνίνημι , ἀλλά καί καταχάσαντο γονεύς . Ζεύς οὗτος συνεχῶς ἐπιτίπτων διαφεύγω , καί βουλεύω ε αὐτός ἀναιρέω κατέχω καί ἀπορέω ποιέω , ὁ δύναμις ἀποδείκνυμι καταναλόω βούλομαι · καί ἵνα ὅταν λαμβάνω αὐτός , μανθάνω ὅτι οὖον ὁ οἰκεῖος ἰσχύς εἰμί , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος συγχώρησις ὁ γίγνομαι . οὐδέ γάρ τότε ἔχω αὐτός συλλαμβάνω , καί οὗτος πλησίος εἰμί ὁ Βηθανία · καί ὅτε δέ συλλαμβάνω , ἐκφεύγω αὐτός ὕπτιος . πρό δέ ὁ ἥμερος ὁ Πάσχα ἔρχομαι εἰς Βηθσαρίαν , ὅπου εἰμί Λάζαρος · καί εστιάζω παρά αὐτός , καί Μάρθα διακονέω , καί Λάζαρος ἐσθίω . οὗτος δέ ὁ επικεινουω ἀνάστασις σημεῖον εἰμί , ὁ μετά ἡμέρα πολύς καί ζῶ καί ἐσθίω . ἵ ὤθω δόλος , ὅτι ἐν ὁ οἰκίον αὐτός ὁ ἀγαθός εἰμί · ὅτε γάρ φίλος καί φιλέω , δέχομαι ὁ Ἰησοῦς . Τινές δέ φημί ὅτι ἐν ἀλλότριος οἰκίον οὗτος γίγνομαι . ἵ δέ Μαρία οὖον διπρανης · μαθήτρια γάρ εἰμί . πάλιν ἐνταῦθα αὐτός πνευματικός . οὖον διπρανης γάρ ὡς χαλάω , οὐδέ κάτειμι ποιέω ὁ ὑπηρεσία · ἀλλά εἰς αὐτός μόνος περιίστημι ὁ τιμή · καί οὐ ὡς ἄνθρωπος πρόσειμι , ἀλλά ὡς Θεός . ὁ γάρ μύρον διά οὗτος φέγγω , καί ὁ κεφαλή ἀπολείπω , ὅστις οὐ ἐάν ὑπό ἀληθής ἔχω περί αὐτός τοιοῦτος , ὅσος ὁ πολύς .