joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0242.2
εὐθέως ἀναπεσεῖν . Οὕτω καὶ διὰ τοῦτον τὴν διάνοιαν τῶν μαθητῶν ἀνέστησεν . Ὅτι δὲ ἁ καὶ ἐκέρδαναν ἀπὸ τῆς ἐρωτήσεως , εὐθὺς ὑπήκουσαν , καὶ οὐκ ἐθορδύθησαν , οὐδὲ εἶπον · τί ποτε τοῦτο ἐστι ; πῶς κελεύεις ἀναπεσεῖν , οὐδενὸς τῷ μέσῳ φαινομένου ; Οὕτω καὶ πρὸ τῆς δόξεως τοῦ σημείου πιστεύειν ἤρξαντο · οἱ παρὰ τὴν ἀρχὴν τοσούτων ἀπιστήσαντες ὡς εἰπεῖν , Πόθεν ἀγοράσωμεν ἄρτους ; ὅτι καὶ μετὰ προθυμίας ἀνελίξαν τούς ὀχλους . Ἄλλὰ τί ὧποτς τὸν παραλυτικὸν μᾶλλον ἀνορθοῦν οὐκ εὐγεται , οὐδὲ τῶν νεκρῶν ἐγείρων , οὐδὲ τὴν θάλατταν χαλινῶν · ἐνταῦθα δὲ ἐπὶ τῶν ἄρτων τοῦτο ποιεῖ ; Δεινῶς ὅτι τοὺς τροφῆς ἀρχομένους εὐχαριστεῖν δεῖ τῷ Θεῷ . Καὶ ἄλλως δὲ , ἐπὶ τῶν ἐλαττόνων αὐτὸ μάλιστα ἐργάζεται , ἵνα μάθῃς ὅτι οὐ δεόμενος · αὐτὸ ποιεῖ . Εἰ γὰρ δεόμενος , πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τῶν μειόνων ἂν αὐτὸ ἐποίησεν . Ὁ δὲ ἐκεῖνα αὐθεντία ποίησας , εὐδῆλον ὅτι καὶ ταῦτα συγκαταβατικῶς ἐπραττεν . γ' . Ἔτι τε καὶ ὅτι ὅλος πολὺς ἦν παρῶν ἁ , καὶ ἐχρῆν αὐτοὺς πεισθῆναι , ὅτι κατὰ γνῶμην Θεοῦ παρέγνεντο . Διὰ τοῦτο ὅταν μὲν μόνος ποιῇ τι σημεῖον , οὐδὲν τοιούτων ἐπιδείκνυται · ὅταν δὲ ἐπὶ πολλῶν αὐτὸ ποιῇ , ὥστε πιστεύσαι αὐτοὺς ὅτι οὐκ ἀντιθέος τις ἦν , οὐδ' ἐναντίος τῷ γεγενημένῳ , διὰ τῆς εὐχαριστίας ἀναιρεῖ τὴν ὑπόνοιαν . Καὶ ἔδωκε τοῖς ἀνακειμένοις , καὶ ἐνεπλήσθησαν . Εἰδὲς πῶσον δούλου καὶ δεσπότου τὸ μέσον ; Ἐκεῖνοι μὲν γὰρ ἐκ μέρου ἔχοντες τὴν χάριν , οὕτως ἐθαυμάζον · ὁ δὲ Θεὸς ἀπολελυμένη δυνάμει ποιῶν , μετὰ πολλῆς ἀπαντα εἰργάσατο τῆς περισυσίας . Καὶ εἶπε τοῖς μαθηταῖς · Συναγάγετε τὰ περισσεύσαντα κλάσματα ἁ . Οὐ δὲ συνήγαγον , καὶ ἐγέμισαν δώδεκα κοφίνους . Οὐκ ἐπδείκνυ τὸ τοῦτο περιττὸν , ἀλλ' ὥστε μὴ φαντασίαν νομισθῆναι τὸ πρᾶγμα · διὰ δὲ τοῦτο καὶ ἐξ ὑποκειμένης ὕλης δημιουργεῖ . Τίνος δὲ ἔνεκεν οὐ τοὺς ὀχλοὺς ἔδωκεν βαπτίσαι , ἀλλὰ τοῖς μαθηταῖς ; Ὅτι μάλιστα τούτους παιδεύσαι ἠθούλετο τοὺς μέλλοντας εἶναι διδασκάλους τῆς οἰκουμένης . Τὸ μὲν γὰρ πλῆθος οὐδὲν μέγα ἐμελλε καρπωσθαι ἐκ τῶν θαυμάτων τῶν · εὐθὺς γοῦν ἐπελανθάνοντο αὐτοῦ , καὶ ἤσθουν ἕτερον θαῦμα · οὕτω δὲ οὐ τὰ τυχόντα κερδαλνοι Ἐμελλον . Ἡν δὲ καὶ τῷ Ἰουδᾷ κατάρωμα τὸ γιγόμενον οὐ τὸ τυχόν , βαπτίζοντι τὸν κόρινον . Ὅτι δὲ τῆς αὐτῶν παιδεύσεως ἔνεκεν ταῦτα ἐγένετο , ἐκ τοῦ εἰρημένου . Ὑστερον δὴλον , οὐτὲ ἀνέμνησεν αὐτοὺς λέγων · Οὕτω νοεῖτε πόσους κοφίνους ἐλάβετε ; Καὶ τὸ ἰσαριθμοὺς εἶναι τοὺς μαθητὰς τοὺς κοφίνους τῶν λαφάνων , τῆς αὐτῆς ἔνεκεν αἰτίας γέγονεν . Ὑστερον δὲ ἐπειδὴ ἐπαιδεύθησαν , οὐκ ἐπὶ τοσούτους , ἀλλὰ σπιρίδας ἑπτὰ . Ἐγὼ δὲ οὐ τὸ πλῆθος θαυμάζω τῶν γεγενημένων ἄρτων [ 252 ] μόνον , ἀλλὰ μὴν μετὰ τοῦ πλήθους καὶ τὴν ἀκριβείαν τοῦ περισσεύματος ἁ , ὅτι οὔτε πλεῖον οὔτε ἐλαττον ἐποίησε περισσευθῆναι , ἀλλὰ τοσούτων ὅσον ἐδούλετο , προεῖδεν πᾶσα ἀναλώσουν · ὅπερ ἀφάτου δυνάμεως ἦν . Ἐπιστοῦτο μὲν οὖν τὰ κλάσματα τὸ γεγενη , ἀμφότερα ἐμφαίνοντα , καὶ ὅτι οὐ φαντασία τις ἦν τὰ γεγενημένα , καὶ ὅτι ἐξ ἐκείνων ἦν ὧν ἐτράφησαν . Τὸ δὲ τῶν ἰχθύων , τότε μὲν ὑποκειμένων ἐγένετο · ὕστερον δὲ μετὰ τὴν ἀνάστασιν , οὐκ ἐπὶ τῆς ὕλης ὑποκειμένης . Τίνος ἔνεκεν ; Ἵνα μάθῃ ὅτι καὶ νῦν τῇ ὕλῃ ἐκέχρητο , οὐ δι' ἔνδειαν , οὐδὲ δεόμενος ὑποβάλλειν , ἀλλ' ὥστε τὰ τῶν αἱρετικῶν ἐμψάσαι στόματα . Οἱ δὲ ὀχλοὶ ἐλεγον τ , ὅτι Οὗτος ἐστὶν ἀληθῶς ὁ προφήτης . Ὁ γαστρι -
Lemmas: εὐθύς ἀναπίπτω . οὕτως καί διά οὗτος ὁ διάνοια ὁ μαθητής ἀνίστημι . ὅτι2 δέ ὅς καί κερδαίνω ἀπό ὁ ἐρώτησις , εὐθύς ὑπακούω , καί οὐ εθορδυθημι , οὐδέ εἶπον · τίς ποτός οὗτος εἰμί ; πῶς κελεύω ἀναπίπτω , οὐδείς ὁ μέσος φαίνω ; οὕτως καί πρό ὁ δόξις ὁ σημεῖον πιστεύω ἄρχω · ὁ παρά ὁ ἀρχή τοσοῦτος ἀπιστέω ὡς εἶπον , πόθεν ἀγοράζω ἄρτος ; ὅτι καί μετά προθυμία ἀνελίσσω ὁ ὄχλος . ἀλλά τίς ὧποτς ὁ παραλυτικός μᾶλλον ἀνορθόω οὐ ευγετης , οὐδέ ὁ νεκρός ἐγείρω , οὐδέ ὁ θάλασσα χαλινός · ἐνταῦθα δέ ἐπί ὁ ἄρτος οὗτος ποιέω ; δεινῶς ὅτι ὁ τροφή ἄρχω εὐχαριστέω δεῖ ὁ Θεός . καί ἄλλως δέ , ἐπί ὁ μικρός αὐτός μάλιστα ἐργάζομαι , ἵνα μανθάνω ὅτι οὖον δήω · αὐτός ποιέω . εἰμί γάρ δήω , πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ μείων εἄν αὐτός ποιέω . ὁ δέ ἐκεῖνος αὐθεντία ποιέω , ευδηλος ὅτι καί οὗτος συγκαταβατικώς πράσσω . γε . ἔτι τε καί ὅτι ὅλος πολύς εἰμί πηρός ὅς , καί χρή αὐτός πείθω , ὅτι κατά γνώμη Θεός παραγίγνομαι . Ζεύς οὗτος ὅταν μέν μόνος ποιέω τίς σημεῖον , οὐδείς τοιοῦτος ἐπιδείκνυμι · ὅταν δέ ἐπί πολύς αὐτός ποιέω , ὥστε πιστεύω αὐτός ὅτι οὐ ἀντίθεος τις εἰμί , οὐδέ ἐναντίος ὁ γίγνομαι , διά ὁ εὐχαριστία ἀναιρέω ὁ ὑπόνοια . καί δίδωμι ὁ ἀνάκειμαι , καί ἐμπίμπλημι . ἀνάκλεις πίπτω δοῦλος καί δεσπότης ὁ μέσος ; ἐκεῖνος μέν γάρ ἐκ Μέρου ἔχω ὁ χάρις , οὕτως θαυμάζω · ὁ δέ θεός ἀπολύω δύναμις ποιέω , μετά πολύς ἅπας ἐργάζομαι ὁ περισυσίας . καί εἶπον ὁ μαθητής · συνάγω ὁ περισσεύω κλάσμα ὅς . οὖον δέ συνάγω , καί γεμίζω δώδεκα κόφινος . οὐ ἐπιδείκνυμι ὁ οὗτος περισσός , ἀλλά ὥστε μή φαντασία νομίζω ὁ πρᾶγμα · διά δέ οὗτος καί ἐκ ὑπόκειμαι ὕλη δημιουργέω . τίς δέ ἐνέλκω οὖον ὁ ὄχλος δίδωμι βαπτίζω , ἀλλά ὁ μαθητής ; ὅτι2 μάλιστα οὗτος παιδεύω ἠθούλετο ὁ μέλλω εἰμί διδάσκαλος ὁ οἰκέω . ὁ μέν γάρ πλῆθος οὐδείς μέγας μέλλω καρπόω ἐκ ὁ θαῦμα ὁ · εὐθύς γοῦν ἐπιλανθάνομαι αὐτός , καί ἐσθέω ἕτερος θαῦμα · οὗτος δέ οὖον ὁ τυγχάνω κερδαλνοι Μέλλω . ἐάν δέ καί ὁ Ἰουδά κατάρωμα ὁ γίγνομαι οὖον ὁ τυγχάνω , βαπτίζω ὁ κορίνος . ὅτι2 δέ ὁ αὐτός παίδευσις ἐνέλκω οὗτος γίγνομαι , ἐκ ὁ εἴρω . ὕστερος δῆλος , οὔτε ἀναμιμνήσκω αὐτός λέγω · οὕτως νοέω πόσος κόφινος λαμβάνω ; καί ὁ ισάριθμος εἰμί ὁ μαθητής ὁ κόφινος ὁ λαφάνων , ὁ αὐτός ἐνέλκω αἴτιος γίγνομαι . ὕστερος δέ ἐπεί παιδεύω , οὐ ἐπί τοσοῦτος , ἀλλά σπιριδαις ἑπτά . ἐγώ δέ οὖον ὁ πλῆθος θαυμάζω ὁ γίγνομαι ἄρτος [ 252 ] μόνος , ἀλλά μήv μετά ὁ πλῆθος καί ὁ ἀκρίβεια ὁ περίσσευμα ὅς , ὅτι οὔτε πλείων οὔτε μικρός ποιέω περισσεύω , ἀλλά τοσοῦτος ὅσος δουλόω , προοράω πᾶς αναλίσκω · ὅσπερ ἄφατος δύναμις εἰμί . πιστόω μέν οὖν ὁ κλάσμα ὁ γένος , ἀμφότερος ἐμφαίνω , καί ὅτι οὖον φαντασία τις εἰμί ὁ γίγνομαι , καί ὅτι ἐκ ἐκεῖνος εἰμί ὅς τρέφω . ὁ δέ ὁ ἰχθύς , τότε μέν ὑπόκειμαι γίγνομαι · ὕστερος δέ μετά ὁ ἀνάστασις , οὐ ἐπί ὁ ὕλη ὑπόκειμαι . τίς ἐνέλκω ; ἵνα μανθάνω ὅτι καί νῦν ὁ ὕλη χράομαι , οὖον διά ἔνδεια , οὐδέ δήω ὑποβάλλω , ἀλλά ὥστε ὁ ὁ αἱρετικός ἐμψάω στόμα . ὁ δέ ὄχλος λέγω τ , ὅτι οὗτος εἰμί ἀληθής ὁ προφήτης . ὁ γαστήρ -