joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0425.3
ἔλαβε σάρκα , καὶ οὐ δέπου διὰ τοῦτο μεῖζον τοῦ Υἱοῦ αὐτὸ [ 462 ] ἐρεῖτε , οὐδὲ τὸν Υἱὸν αὐτοῦ καταδεέστερον . Διὰ τοῦτο καὶ ἐπὶ τοῦ βαπτίσματος ἡ Τριάς παραλαμβάνεται . Καὶ γὰρ ὁ Πατὴρ τὸ πᾶν ἐργάζεσθαι δύναται , καὶ ὁ Υἱὸς , καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον · ἀλλ' ἐπειδὴ περὶ τοῦ Πατρὸς οὐδεὶς ἀμφιβάλλει , τὸ δὲ ἀμφιβολὸν ἦν περὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου , παρελήφθη ἐν τῇ μυσταγωγίᾳ , ἵνα μὲν τῇ κοινωνίᾳ τῆς χορηγίας τὴν ἀπορρήτων ἐκείνων ἀγαθῶν , καὶ τὴν κοινωνίαν τῆς ἀξίας καταμανθάνωμεν . Ἐπεὶ δὲ δύναται ὁ Υἱὸς καθ' ἑαυτοῦ ταῦτα , ἄπερ ἐπὶ τοῦ βαπτίσματος · εἰ μετὰ τοῦ Πατρὸς δύναται , καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ἀκούσον ταῦτα σαφῶς . Τοῖς γὰρ Ἰουδαίοις ἔλεγεν · Ἴνα γὰρ εἴδητε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς τῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας · καὶ πάλιν , Ἴνα υἱοὶ φωτὸς γένησθε , καὶ , Ἐγὼ ζωὴν αἰώνιον δίδωμι αὐτοῖς . Εἶτα μετὰ ταῦτα , Ἴνα ζωὴν , φησίν , ἔχωσι καὶ περισσὸν ἔχωσιν . Ἴδωμεν δὲ καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ αὐτὸ τοῦτο ποιῶν . Ποῦ ἐστιν ἰδεῖν ; Ἐκάστῳ δὲ ἡ φανέρωσις τοῦ Πνεύματος , φησί , διδοται πρὸς τὸ συμφέρον . Ὁ τοῦν ταῦτα παρέχων , καὶ ἁμαρτήματα πολλῶν μᾶλλον ἀφίησι . Καὶ πάλιν · Τὸ Πνεῦμα ἐστι τὸ ζωοποιοῦν · καὶ , Ζωοποιήσει διὰ τοῦ ἐν οἰκοῦντος αὐτοῦ Πνεύματος ἐν ὑμῖν · καὶ , Τὸ Πνεῦμα ζωὴ διὰ δικαιοσύνης · καὶ πάλιν , Εἰ δὲ Πνεύματι ἄγεσθε , οὐκ ἐστὲ ὑπὸ νόμῳ . Οὐ γὰρ ἐλάδετε πνεῦμα δουλείας πάλιν εἰς φόβον , ἀλλ' ἐλάδετε πνεῦμα υἱοθεσίας . Καὶ τότε δὲ πάντα ἄπερ ἐποιοῦν , παραγενόμενον τοῦ Πνεύματος ἐθαυματούργουν . Καὶ Κορινθίοις δὲ γράφων ἔλεγε Παῦλος · Ἄλλ' ἀπελούσατε , ἀλλ' ἡγιασθητε ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , καὶ ἐν τῷ Πνεύματι τοῦ Θεοῦ ἡμῶν . Ἐπεὶ οὖν περὶ μὲν Πατρὸς πολλὰ ἤκουσαν , καὶ τὸν Υἱὸν δὲ εἶδον πολλὰ ἐργασάμενον , περὶ δὲ τοῦ Πνεύματος οὐδὲν οὕτως σαφῶς ἤδεσαν , θαυματουργεῖ , καὶ τὴν θελείαν εἰσάγει γνώσιν . Ἄλλ' ἵνα μὴ μεῖζον ἐντεῦθεν ὑποπτευήται ( ὅπερ ἐφθην εἰπών ) , διὰ τοῦτο φησίν · Ὅσα ἂν ἀκούση , λαλήσει , καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγέλει . Ἐπεὶ εἰ μὴ τοῦτο ἐστι , πῶς οὐκ ἄτοπον , εἰ τότε ἐμελλεν ἀκούειν , καὶ διὰ τοὺς μαθητευομένους ; Οὐδὲ γὰρ τότε ἐμελλε καθ' ὑμᾶς εἰδεῖν , εἰ μὴ διὰ τοὺς ἀκουομένους · Καὶ τὶ τοῦτο παρανομοῦτερον τοῦ ρήματος γένοιτο · ἄν ; Ἄλλως δέ · τί καὶ ἐμελλεν ἀκούσεσθαι ; οὐ ταῦτα πάντα εἶπε ἂ διὰ τῶν προφητῶν ; Εἶτε γὰρ περὶ τῆς τοῦ νόμου λύσεως ἐμελλε διδάσκειν , εἴρητο · εἰτε περὶ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς θεότητος αὐτοῦ , καὶ τῆς οἰκονομίας , καὶ ταῦτα εἴρητο . Τί γὰρ καὶ τρανότερον ἐμελλε μετὰ ταῦτα ἐρεῖν ; Καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγέλει . Ἐνταῦθα μάλιστα δείκνυσιν αὐτοῦ τὸ ἀξίωμα , ἐπειδὴ Θεοῦ τοῦτο μάλιστα ἰδίων , τὸ λέγειν τὰ μέλλοντα . Εἰ δὲ καὶ αὐτὸ μανθάνει παρ' ἑτέρου , οὐδὲν πλέον ἔξει τῶν προφητῶν · ἀλλ' ἐνταῦθα τὴν ἀπηκριβωμένην πρὸς τὸν Θεὸν γνώσιν δηλοῖ , ὅτι ἀδύνατον ἄλλο τι φθέςασθαι αὐτόν . Τὸ δὲ , Ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήγεται , ἦτοι ἐκ τοῦ χαρακτῆρος τοῦ εἰς τὴν σάρκα τὴν ἐμὴν ἐλθόντος , ἢ ἐτὶ ἀπὸ τῆς γνώσεως , ἧς καὶ ἐγὼ ἔχω , οὐχ ὡς δεόμενος , οὐδὲ ὡς παρ' ἑτέρου μαθών , ἀλλ' ὡς μιᾶς οὐσίας καὶ τῆς αὐτῆς . Καὶ διατὶ οὕτως εἶπε , [ 463 ] καὶ μὴ ἐτέρως ; Ὅτι οὐδὲν τὸν περὶ τοῦ Πνεύματος ἤδεσαν λόγον . Διόπερ ἐν κατασκευάζει μόνον , ὥστε πιστευθῆναι αὐτὸν καὶ δεχθῆναι παρ' αὐτοῦ , καὶ μὴ ἄναν · ἀλισθῆναι . Ἐπειδὴ γὰρ ἔλεγεν , Εἰς ἔσται ὁμῶν ὁ διδάσκαλος ὁ Χριστός , ἵνα μὴ νομίσαι παρακένειν ἐκείνω
Lemmas: λαμβάνω σάρξ , καί οὖον Δέπου διά οὗτος μείζων ὁ υἱός αὐτός [ 462 ] εἴρω , οὐδέ ὁ υἱός αὐτός καταδεής . Ζεύς οὗτος καί ἐπί ὁ βάπτισμα ὁ Τριάς παραλαμβάνω . καί γάρ ὁ πατήρ ὁ πᾶς ἐργάζομαι δύναμαι , καί ὁ υἱός , καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · ἀλλά ἐπεί περί ὁ πατήρ οὐδείς ἀμφιβάλλω , ὁ δέ ἀμφίβολος εἰμί περί ὁ υἱός καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , παραλαμβάνω ἐν ὁ μυσταγωγία , ἵνα μέν ὁ κοινωνία ὁ χορηγία ὁ ἀπόρρητος ἐκεῖνος ἀγαθός , καί ὁ κοινωνία ὁ ἄξιος καταμανθάνω . ἐπεί δέ δύναμαι ὁ υἱός κατά ἑαυτοῦ οὗτος , Ἄπερ ἐπί ὁ βάπτισμα · εἰμί μετά ὁ πατήρ δύναμαι , καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ἀκούω οὗτος σαφῶς . ὁ γάρ Ἰουδαῖος λέγω · ἵνα γάρ οἶδα ὅτι ἐξουσία ἔχω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ γῆ ὁ ἀφίημι ἁμαρτία · καί πάλιν , ἵνα υἱός φάος γίγνομαι , καί , ἐγώ ζωή αἰώνιος δίδωμι αὐτός . εἶτα μετά οὗτος , ἵνα ζωή , φημί , ἔχω καί περισσός ἔχω . εἶδον δέ καί ὁ πνεῦμα ὁ αὐτός οὗτος ποιέω . πός εἰμί ὁράω ; ἕκαστος δέ ὁ φανέρωσις ὁ πνεῦμα , φημί , δίδωμι πρός ὁ συμφέρω . ὁ τοῦν οὗτος παρέχω , καί ἁμάρτημα πολύς μᾶλλον ἀφίημι . καί πάλιν · ὁ πνεῦμα εἰμί ὁ ζωοποιέω · καί , ζῳοποιέω διά ὁ ἐν οἰκέω αὐτός πνεῦμα ἐν σύ · καί , ὁ πνεῦμα ζωή διά δικαιοσύνη · καί πάλιν , εἰμί δέ πνεῦμα ἄγω , οὐ εἰμί ὑπό νόμος . οὖον γάρ λάζω πνεῦμα δουλεία πάλιν εἰς φόβος , ἀλλά λάζω πνεῦμα υἱοθεσία . καί τότε δέ πᾶς Ἄπερ ποιέω , παραγίγνομαι ὁ πνεῦμα θαυμασιουργέω . καί Κορίνθιος δέ γράφω λέγω Παῦλος · ἄλλος ἀπολούω , ἀλλά ἁγίζω ἐν ὁ ὄνομα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί ἐν ὁ πνεῦμα ὁ Θεός ἐγώ . ἐπεί οὖν περί μέν πατήρ πολύς ἀκούω , καί ὁ υἱός δέ εἶδον πολύς ἐργάζομαι , περί δέ ὁ πνεῦμα οὐδείς οὕτως σαφῶς οἶδα , θαυμασιουργέω , καί ὁ τέλειος εἰσάγω γνῶσις . ἄλλος ἵνα μή μείζων ἐντεῦθεν ὑποπτεύω ( ὅσπερ φθάνω εἶπον ) , διά οὗτος φημί · ὅσα εἄν ἀκούω , λαλέω , καί ὁ ἐρχόμενος ἀναγγέλλω . ἐπεί εἰμί μή οὗτος εἰμί , πῶς οὐ ἄτοπος , εἰμί τότε μέλλω ἀκούω , καί διά ὁ μαθητεύω ; οὐδέ γάρ τότε μέλλω κατά σύ εἴδω , εἰμί μή διά ὁ ἀκούω · καί τίς οὗτος παρανομουτερος ὁ ῥῆμα γίγνομαι · ἄν ; ἄλλος δέ · τίς καί μέλλω ἀκούω ; οὖον οὗτος πᾶς εἶπον ὅς διά ὁ προφήτης ; ἄγω γάρ περί ὁ ὁ νόμος λύσις μέλλω διδάσκω , εἴρω · εἴτε περί ὁ Χριστός καί ὁ θεότης αὐτός , καί ὁ οἰκονομία , καί οὗτος εἴρω . τις γάρ καί τρανής μέλλω μετά οὗτος εἴρω ; καί ὁ ἐρχόμενος ἀναγγέλλω . ἐνταῦθα μάλιστα δείκνυμι αὐτός ὁ ἀξίωμα , ἐπεί Θεός οὗτος μάλιστα ἴδιος , ὁ λέγω ὁ μέλλω . εἰμί δέ καί αὐτός μανθάνω παρά ἕτερος , οὐδείς πλέω ἔξειμι ὁ προφήτης · ἀλλά ἐνταῦθα ὁ ἀπακριβόομαι πρός ὁ θεός γνῶσις δηλόω , ὅτι ἀδύνατος ἄλλος τίς φθέςασθαι αὐτός . ὁ δέ , ἐκ ὁ ἐγώ λήγω , ἦ ἐκ ὁ χαρακτήρ ὁ εἰς ὁ σάρξ ὁ ἐμός ἔρχομαι , ἢ τίμι ἀπό ὁ γνῶσις , ὅς καί ἐγώ ἔχω , οὐ ὡς δήω , οὐδέ ὡς παρά ἕτερος μανθάνω , ἀλλά ὡς εἷς οὐσία καί ὁ αὐτός . καί διατί οὕτως εἶπον , [ 463 ] καί μή ἑτέρως ; ὅτι2 οὐδείς ὁ περί ὁ πνεῦμα οἶδα λόγος . διόπερ ἐν κατασκευάζω μόνος , ὥστε πιστεύω αὐτός καί δέχομαι παρά αὐτός , καί μή ἄνα · ἁλίζω . ἐπεί γάρ λέγω , εἰς εἰμί ὁμός ὁ διδάσκαλος ὁ Χριστός , ἵνα μή νομίζω παρακένειν ἐκεῖνος