joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0085.3
γ . Ταῦτα οὖν ἀπαντα συναγαγὼν ὁ εὐαγγελιστὴς τὰ θαύματα , τὰ ἐν σώμασι , τὰ ἐν ψυχαῖς , τὰ ἐν τοῖς στοιχείοις , τὰ προσταγμάτων , τὰ δόρα τὰ ἀπόρρητα ἔχειν , καὶ τῶν οὐρανῶν ὑψηλότερα , τοὺς νόμους , τὴν πολιτείαν , τὴν πειθώ , τὰς μελλούσας ὑποσχέσεις , τὰ παθῆματα αὐτοῦ , τὴν θαυμαστὴν ταύτην καὶ ὑψηλὴν γένεσιν δογμάτων ἀξίως φωνὴν λέγων · Ἔδοξάσάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ , δόξαν ὡς Μονογενοῦς παρὰ Πατρὸς , πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας . Οὐ γὰρ διὰ τὰ θαύματα μόνον αὐτὸν θαυμάζομεν , ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ παθήματα · οἷον , ἐπειδὴ προσήλωθη τῷ σταυρῷ καὶ ἐμαστιώθη , ἐπειδὴ ἐρράπισθη , ἐπειδὴ ἐνεπτύσθη , ἐπειδὴ ἔδρακεν ἐπὶ κλῆρος πληγὰς παρὰ τῶν εὐεργετηθέντων αὐτόν . Καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ τούτοις αὐτοῖς τοῖς δοκοῦσιν ἐπονειδίστοις εἶναι , τὸ αὐτὸ ῥῆμα πάλιν ἀξίον ἐπιπλέξειν ἀναβαλεῖν , ἐπεὶ καὶ αὐτὸς τοῦτο τὸ πρᾶγμα ἐχλάσεεν . Οὐ γὰρ δὴ μόνον χρησμονίας καὶ ἀγάπης ἦν τὸ γινόμενον , ἀλλὰ καὶ δυνάμεως ἀγάτου . Τότε γὰρ [ 70 ] καὶ θάνατος ἐτρανίζετο , καὶ κατάρα ἐλύτο , καὶ δαίμονες κατηργῶντο καὶ ἐδειγματίζοντο θριαμβευόμενοι , καὶ τὸ χειρόγραφον τῶν ἀμαρτιῶν τῷ σταυρῷ προσετέθη . Ἐπειδὴ ταῦτα ἀοράτως ἐθαυματουργεῖτο , ἐγένετό τινα καὶ ὁρατόν , δεῖκνύντα ὅτι δυνὰς μονογενὴς ἦν ἡ ἰδὸς τοῦ Θεοῦ , καὶ τῆς κατεῖνος πάσης δεσπόζουσα . Ἐπεὶ γὰρ τὸ μακαριώτατον σώματος χρησάμενον , ἀπέστρεψε μὲν ὁ ἥλιος τὰς ἀκτίνας , ἐκίνετο δὲ ἡ γῆ καὶ ἐχοσίζετο πᾶσα , καὶ τάφοι μὲν ἀνεῴγηννυτο , καὶ τὸ ἕδαφος ἐτινάσσετο , καὶ νεκρῶν δῆμος ἀπειρος ἐξεπτάδα , καὶ εἰς τὴν πόλιν εἰσῆλθε · τῶν δὲ τοῦ μνήματος αὐτοῦ λίθων ἡρμώσμενον τῇ ὀπῇ , ἐπὶ καὶ τῶν σημαινόντων ἐπικείμενον , ἀνίστατο ὁ νεκρὸς ὁ σταυρωθεὶς , ὁ προσήλωθεῖς , καὶ τῆς δυνάμεως τῆς πολλῆς · τότε τοὺς ἐνδὲας μαθητὰς ἀμπλήσας , ἐπέμψα τοὺς κατὰ τὴν οἰκουμενὴν ἀνθρώπους , ἰατροὺς κοινούς τῆς φύσεως ἐσομένους ἀπάσης , καὶ τὸν βίον ὀρθῶντας , τὴν τῶν οὐρανίων δογμάτων γνώσιν πανταχοῦ διαστρεφούσας γῆς , τὴν δὲ τῶν δαιμόνων λύσοντας τυραννίδα , καὶ τὰ μεγάλα καὶ ἀπόρρητα διδάξαντας ἀγαθά , καὶ εὐαγγελισμένους τῇν ψυχῆς ἀθανασίαν , καὶ σώματος ζωὴν αἰώνιον , τὰ καὶ νοῦν ὑπερβαίνοντα ἐπαλά , καὶ μηδέποτε ξέντα τέλος . Ταῦτα οὖν καὶ τὰ τούτων πλείονα ἐννοήσε ὁ μακάριος οὗτος , ἄ φθεῖ μέν αὐτῷ , γράφαι δὲ οὐκ ἠθέλετο . διὰ τὸ μὴ χωρεῖν τὸν κόσμον · πάντα γὰρ Ἄν γράφεται καὶ ἐν ἑνί , οὐδὲ αὐτὸν οἴμαι τὸν κόσ -
Lemmas: γ . οὗτος οὖν ἅπας συνάγω ὁ εὐαγγελιστής ὁ θαῦμα , ὁ ἐν σῶμα , ὁ ἐν Ψυχή , ὁ ἐν ὁ στοιχεῖον , ὁ πρόσταγμα , ὁ δορά ὁ ἀπόρρητος ἔχω , καί ὁ οὐρανός ὑψηλός , ὁ νόμος , ὁ πολιτεία , ὁ πειθώ , ὁ μέλλω ὑπόσχεσις , ὁ πάθημα αὐτός , ὁ θαυμαστός οὗτος καί ὑψηλός γένεσις δόγμα ἀξίως φωνή λέγω · δοξάζω ὁ δόξα αὐτός , δόξα ὡς Μονογενώ παρά πατήρ , πλήρης χάρις καί ἀλήθεια . οὖον γάρ διά ὁ θαῦμα μόνος αὐτός θαυμάζω , ἀλλά καί διά ὁ πάθημα · οἷος , ἐπεί προσέρχομαι ὁ σταυρός καί εμαστιωθεω , ἐπεί ῥαπίζω , ἐπεί ἐμπτύω , ἐπεί δέρκομαι ἐπί κλῆρος πληγάς παρά ὁ εὐεργετέω αὐτός . καί γάρ καί ἐπί οὗτος αὐτός ὁ δοκέω ἐπονείδιστος εἰμί , ὁ αὐτός ῥῆμα πάλιν ἄξιος ἐπιπλέκω ἀναβάλλω , ἐπεί καί αὐτός οὗτος ὁ πρᾶγμα ἐχλάσεεν . οὖον γάρ δή μόνος χρησμονίας καί ἀγάπη εἰμί ὁ γίγνομαι , ἀλλά καί δύναμις ἀγαθόω . τότε γάρ [ 70 ] καί θάνατος ετρανιζετος , καί κατάρα λύω , καί δαίμων καταργέω καί δειγματίζω θριαμβεύω , καί ὁ χειρόγραφον ὁ ἁμαρτία ὁ σταυρός προστίθημι . ἐπεί οὗτος ἀόρατος θαυματουργέω , γίγνομαι τις καί ὁρατός , δείκνυμι ὅτι δύο μονογενής εἰμί ὁ οἶδα ὁ Θεός , καί ὁ κατεῖνος πᾶς δεσπόζω . ἐπεί γάρ ὁ μακάριος σῶμα χράω , ἀποστρέφω μέν ὁ ἥλιος ὁ ἄκτινος , κινέω δέ ὁ γῆ καί χόω πᾶς , καί τάφος μέν ἀνοίγω , καί ὁ ἔδαφος τινάσσω , καί νεκρός δῆμος ἤπειρος ἐκπτάσσω , καί εἰς ὁ πόλις εἰσέρχομαι · ὁ δέ ὁ μνῆμα αὐτός λίθος ἁρμόζω ὁ ὀπή , ἐπί καί ὁ σημαίνω ἐπίκειμαι , ἀνίστημι ὁ νεκρός ὁ σταυρόω , ὁ προσηλώνω , καί ὁ δύναμις ὁ πολύς · τότε ὁ ἐνδεής μαθητής ἀναπλέω , πέμπω ὁ κατά ὁ οἰκέω ἄνθρωπος , ἰατρός κοινός ὁ φύσις εἰμί ἀπασάω , καί ὁ βίος ὀρθόω , ὁ ὁ οὐράνιος δόγμα γνῶσις πανταχοῦ διαστρέφω γῆ , ὁ δέ ὁ δαίμων λύω τυραννίς , καί ὁ μέγας καί ἀπόρρητος διδάσκω ἀγαθός , καί εὐαγγελίζω ὁ Ψυχή ἀθανασία , καί σῶμα ζωή αἰώνιος , ὁ καί νόος ὑπερβαίνω ἐπαλά , καί μηδέποτε ξέντα τέλος . οὗτος οὖν καί ὁ οὗτος πλείων εννοώ ὁ μακάριος οὗτος , ὅς φθάνω μέν αὐτός , γραφεύς δέ οὐ ἐθέλω . διά ὁ μή χωρέω ὁ κόσμος · πᾶς γάρ ἄν γράφω καί ἐν εἷς , οὐδέ αὐτός οἴμη ὁ γυνή -