joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0366.5
α' . 'Ὅπερ ὁ πλοῦτος τοὺς οὐ προσέχοντας ἐκτραγηλίσειν εἴωθεν , οὕτω καὶ ἡ ἀρχή . 'Εκεῖνος μὲν γὰρ εἰς πλεονεξίαν , αὕτη δὲ εἰς ἀπόνοιαν ἄγει . " Ὅρα γοῦν τὸ ἀρχόμενον πλήθος τῶν Ἰουδαίων ὑγιαίνον , τοὺς δὲ ἀρχόντας διεφθαρμένους . " Ὅτι γὰρ οὐτοῦ αὐτῷ ἐπίστευον , λέγουσι μὲν συνεχῶς οἱ εὐαγγελισταί , ὅτι Πολλοὶ ἐκ τοῦ ὄχλου ἐπίστευσαν αὐτῷ . 'Εκ δὲ τῶν ἀρχόντων ἱππίστουν . Καὶ αὐτοὶ λέγουσιν , οὐχὶ ὁ ὄχλος . Μὴ τις τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεῖν εἰς αὐτόν ; 'Αλλὰ τί φησι ; Τὸ πλῆθος , οὐ μὴ εἰδότες τῶν Θεῶν , ἐδικαιώματοι εἰσι . Τοὺς πιστεύοντας ἐπικαταράτους ἔλεγον , ἑαυτοὺς δὲ ἀναiruότας , συντετοῦ . Καὶ ἐνταῦθα δὲ τὸ θαῦμα θαυμαζόμενοι , ἐπίστευον οἱ πολλοί · οὐ δὲ ἀρχοντες οὐχ ἠρκοῦντο μόνον τοῖς οἰκείοις κακοῖς , ἀλλὰ καὶ τὸν Λάζαρον ἀνελεῖν ἐπεχείρουν . 'Εστιν » , τὸν Χριστὸν ἀρχὸν τὸ σάββατον ἔλυσεν , ὅτι ἴσον ἑαυτὸν ἔποιεῖ τῷ Πατρὶ , καὶ διὰ τοὺς 'Ῥωμαίους οὓς φασι · τῷ Λάζαρῳ τὶ ἔχοντες ἐγκαλεῖν , ἐπεχείρουν αὐτὸν ἀναιρεῖν ; Μὴ ἄρα τὸ καλῶς , παθεῖν , ἔγχαλμα ; 'Ορᾷς πῶς αὐτῶν φονικὴ ἡ προαιρέσις ; Καὶτοι πολλὰ σημεῖα εἰργάσατο · ἀλλ' οὐδὲν αὐτοὺς οὕτω ἐξεθρίψεν , οὐχ ὁ παραλελυμένος , οὐχὶ ὁτυφλός . Τοῦτο γὰρ καὶ τῇ φύσει θαυμαστότερον ἦν , καὶ μετὰ πολλὰ ἐγυόνει , [ 395 ] καὶ ἦν παράδοξον νεκρὸν τετραήμερον ἰδεῖν περιπατοῦντα καὶ φθεγγομένον . Καλὰ γε ( οὐ γάρ ; ) τῆς ἑορτὴς b τὰ κατορθώματα , φόνους ἀναμιγνύναι τὴν πανηγύριν . 'Αλλως δέ , ἐκεῖ μὲν ἐδόκουν ἐγκαλεῖν τὸ σάββατον , καὶ ταύτῃ ἀπάγουν τοὺς ὄχλους · ἐνταῦθα δέ , ἐπειδὴ μηδὲν εἶχον μέμψασθαι , κατὰ τοῦ θεραπευομένου ποιοῦνται τὴν ἐπιχείρησιν . 'Ενταῦθα γὰρ οὐδ' ὅτι ἐναντιοῦται τῷ Πατρὶ εἶχον εἰπεῖν . Ἡ γὰρ εὐχή αὐτοὺς ἐπεστώκειν . 'Ἐπεὶ οὖν καὶ ὁ ἀεὶ ἐνεχάλων ἀνἔρρητο , καὶ τὸ σημεῖον λαμπρόν ἦν , ἄπὶ τὸν φόνον ὤρμησαν . " Ὅτε καὶ ἐπὶ τοῦ τυφλοῦ τοῦτο ἐνέποιήσαν , εἰ μὴ εἶχον ἐγκαλεῖν τὸ σάββατον . 'Αλλως δέ , ἐκείνοις
Lemmas: ὅς . Ὅπερ ὁ πλοῦτος ὁ οὖον προσέχω εκτραγηλισεω εἴωθα , οὗτος καί ὁ ἀρχή . Ἐκεῖνος μέν γάρ εἰς πλεονεξία , οὗτος δέ εἰς ἀπόνοια ἄγω . " Ὅρας γοῦν ὁ ἄρχω πλήθος ὁ Ἰουδαῖος ὑγιαίνω , ὁ δέ Αρχόντας διαφθείρω . " ὅτι2 γάρ Ούτου αὐτός πιστεύω , λέγω μέν συνεχῶς ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι πολλός ἐκ ὁ ὄχλος πιστεύω αὐτός . Εκ δέ ὁ ἄρχω ἱππίστουν . καί αὐτός λέγω , οὐ ὁ ὄχλος . μή τις ὁ ἄρχω πιστεύω εἰς αὐτός ; Αλλά τίς φημί ; ὁ πλῆθος , οὖον μή οἶδα ὁ Θεός , ἐδικαιώματοι εἰμί . ὁ πιστεύω ἐπικατάρατος λέγω , ἑαυτοῦ δέ αναiruοος , Συντέτου . καί ἐνταῦθα δέ ὁ θαῦμα θαυμάζω , πιστεύω ὁ πολύς · οὖον δέ ἄρχω οὐ ἀρκέω μόνος ὁ οἰκέω κακός , ἀλλά καί ὁ Λάζαρος ἀναιρέω ἐπιχειρέω . 'Εστιν » , ὁ Χριστός ἀρχός ὁ σάββατον λύω , ὅτι ἴσος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ πατήρ , καί διά ὁ Ῥωμαῖος ὅς φημί · ὁ Λάζαρος τίς ἔχω ἐγκαλέω , ἐπιχειρέω αὐτός ἀναιρέω ; μή ἄρα ὁ καλῶς , πάσχω , ἔγχαλμα ; 'Ορᾷς πῶς αὐτός φονικός ὁ προαίρεσις ; καίτοι πολύς σημεῖον ἐργάζομαι · ἀλλά οὐδείς αὐτός οὗτος ἐκτρίβω , οὐ ὁ παραλύω , οὐ ὁτυφλός . οὗτος γάρ καί ὁ φύσις θαυμαστός εἰμί , καί μετά πολύς εγυονεω , [ 395 ] καί εἰμί παράδοξος νεκρός τετραήμερος ὁράω περιπατέω καί φθέγγομαι . Καλή γε ( οὖον γάρ ; ) ὁ ἑορτή b ὁ κατόρθωμα , φόνος ἀναμίσγω ὁ πανηγύριν . Ἀλλως δέ , ἐκεῖ μέν δοκέω ἐγκαλέω ὁ σάββατον , καί οὗτος ἀπάγω ὁ ὄχλος · ἐνταῦθα δέ , ἐπεί μηδείς ἔχω μέμφομαι , κατά ὁ θεραπεύω ποιέω ὁ ἐπιχείρησις . Ἐνταῦθα γάρ οὐδέ ὅτι ἐναντιόομαι ὁ πατήρ ἔχω εἶπον . ὁ γάρ εὐχή αὐτός ἐφίστημι . Ἐπεί οὖν καί ὁ ἀεί ἐγχαλάω ἀναρρέω , καί ὁ σημεῖον λαμπρός εἰμί , θέραψ ὁ φόνος ὁρμάω . " ὅτε καί ἐπί ὁ τυφλός οὗτος ἐμποιέω , εἰμί μή ἔχω ἐγκαλέω ὁ σάββατον . Ἀλλως δέ , ἐκεῖνος