joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0097.3
δ . Ὅρα πῶς ὁ μὲν τύπος ἐδόθη διὰ Μωϋσέως , ἡ δὲ ἀλήθεια ἐγένετο διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ . Καὶ πάλιν ἐν τῷ δρει Σινᾷ τὸν Ἀμαλκιχίτων πολυεμοῦτον Ἑβραῖοι , αἱ χεῖρες b μὲν ἐστρημὼν τῷ Μωϋσέως , ἀποβέναι ὑπὸ Ἀαρων καὶ Ὀρ ἐκατέρωθεν ἐπώτων · ὁ δὲ Χρι-στὸς παραγενόμενος , αὐτὸς εἶπ’ ἐαυτοῦ τὰς χεῖρας τείνας εἶχεν ἐν τῷ σταυρῷ . Εἶδες πῶς ὁ μὲν τύπος ἐδίδου , ἡ δὲ ἀλήθεια ἐγένετο ; Πάλιν ὁ νόμος ἔλεγεν Ἐπικατάρατος πᾶς ὃς οὐκ ἐμμένει ἐν πᾶσι τοῖς γεγραμμένοις ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου · ἡ δὲ χάρις τί φησι ; Δεῦτε [ 83 ] πρὸς με , πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πε-φορτισμένοι , κατ’ ἀναπαύσω ὑμᾶς · καὶ ὁ Παῦλος , Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου , γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα . Ἐπεὶ οὖν τοσαύ-της ἀπολαύομεν χάριτος καὶ ἀληθείας , παρακαλῶ , μὴ διὰ τὸ μέγεθος τῆς δωρεᾶς γενόμεθα βραδύτεροι . Ὦσφ γὰρ μειζόνος ἡμῖν μένει τιμῆς , τοσούτῳ καὶ πλεόνως ἐομεν ἀρετῆς ἀφελῆται . Ὁ μὲν γὰρ μικρὰ εὐεργετηθείς , χὰν μικρὰ ἐπιδείξηται , οὐ τοσαύτης ἰ καταγνώσεως ἀξίος ἐστιν · ὁ δὲ πρὸς τὴν ἀνωτάτω μο-ρφήν τῆς τιμῆς ἀναβὰς , εἴτα χαμαὶ ζῆν καὶ ταπεινὰ ἐπιδεικνύμενος , πολλῷ μειζόνος ἐστὶν κολάσεως ἀξίος . Ἄλλὰ μὴ γένοιτο περὶ ὑμῶν τοιαῦτα ὑποπτεῦσαι ποτε . Πεισθῶμεν γὰρ ἐν Κυρίῳ , ὅτι πρὸς τὸν οὐρα-νὸν τὰς ψυχὰς ὑμῶν ἐπερώσατε , καὶ τῆς γῆς ἀπην-έστητε , καὶ ἐν τῷ κόσμῳ ὄντες , οὐ τὰ τοῦ κόσμου μεταχειρίσεσθε . Ἄλλ’ ὅμως , καὶ πεπεισμένοι , οὐ παυόμεθα συνεχῶς τὰ αὐτὰ παρακαλοῦντες . Ἐκεῖ καὶ ἐν τοῖς ἔξωθεν ἀγῶσι , οὐ τοὺς ἀναπεστωκότας , οὐδὲ τοὺς ὑπτίους κειμένους , ἀλλὰ τοὺς ἐνεργούντας , τοὺς ἐπὶ τρέχοντας ἀπαντες προτρέπονται οἱ θεαταί . Ἐπ’ ἐκείνων μὲν γὰρ ὡς ἀνόντων πονούντων , καὶ οὐ δυνάμενοι διὰ τῶν παρακλησεων αὐτοὺς ἀναστή-σαι , ἀποβραγόντες καθάπαξ τῆς νίκης , οὕτω παύον-ται καταγγέλλουσι · ἐνταῦθα δὲ οὐχ ἐφ’ ὑμῶν μόνον τῶν χρεόντων , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἀντεστάντων , εἰ βουληθεῖν μεταβαλεῖσθαι , ἔστι τὴν προσδοκίαν χρη-στόν . Διὸ καὶ πάντα πράττομεν , παραπελῶντες , ὀνει-δίζοντες , προτρέποντες , ἐπαινῶντες , οὕτως τὴν ὑμε-τέραν πραγματεύσασθαι σωτηρίαν . Μὴ τοίνυν τῇ συν-εχεῖ τῇ περὶ τῆς πολιτείας δυσχεράνητε παραίνεσει . Οὐ γὰρ βραδυμῖαν κατεγνωκότων ἐστὶ τὰ λεγόμενα , ἀλλὰ χρηστὰς ἀφόρμα ἐλπίδας ἐχόντων περὶ ὑμῶν . Οὐ πρὸς ὑμᾶς δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἡμᾶς τοὺς λέγοντας ταῦτα εἴργεται καὶ εἰρήσεται · καὶ γὰρ καὶ αὐτοὶ τῆς αὐτῆς δεόμεθα διδασκαλίας . Εἰ γὰρ καὶ παρ’ ἡμῶν λέγεται , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἡμᾶς οὐδὲν κωλύει ταῦτα λεγόμενα . Τὸν μὲν γὰρ εὐρὺν ὑπεύθυνον ὄντα , ὁ λόγος διωρθώσατο , τὸν δὲ ἐκτὸς καὶ ἀπηλλαγμένον , ὡς πορθμώτου , πάλιν ἀπήγαγεν . Οὕτω γὰρ αὐτοὶ τῶν ἀμαρτημάτων ἐσμὲν καθαροί . Ἡ δὲ οὖν ἰατρεία κοινή , τὰ τε φάρμακα ἅπασιν πρόκειται · ἡ δὲ θερα-πεία λοιπὸν οὐ κοινή , ἀλλὰ παρὰ τῶν χρησιμῶν προαίρεσις γίνεται . Διὸ καὶ ὁ μὲν δεδόντος μεταχει-ρίσας τὸ φάρμακον , ἀπώλετο τῆς θεραπείας · ὁ δὲ μὴ ἐπίθεὶς τῷ τραύματι , μεῖον εἰργάσατο τὸ παθὸν , καὶ εἰς τὴν χαλεπωτάτην κατέστησεν τελευτήν . Μὴ τοίνυν ἀλύγμενοι ἰατρευόμενοι , ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον χαίρωμεν , χὰν πικρὰς φέρῃ τὰς δόνας τῆς διδασκα-λίας ἡ μεθοδεία · πολὺ γὰρ ἡδίστον ἡμῖν ὑστερον ἐπι-δείξεσθαι τὸν καρπὸν . Πάντα οὖν εἰς τοῦτο πράττο-μεν m , ὅπως καθαροὶ τραυματῶν καὶ πληγῶν , & ; οἱ τῆς ἁμαρτίας ὀδόντες ἐντιθεῖσι τῇ ψυχῇ , εἰς τὴν αἰώνια ἀπάραμον ἐκζίνων , ἰνα ἀξιοι τῆς θείας γενέ -
Lemmas: δ . Ὅρας πῶς ὁ μέν τύπος δίδωμι διά Μωϋσῆς , ὁ δέ ἀλήθεια γίγνομαι διά Ἰησοῦς Χριστός . καί πάλιν ἐν ὁ δρε Σινᾶ ὁ αμαλκιχιος πολυεμουος Ἑβραῖος , ὁ χείρ b μέν ἐστρημὼν ὁ Μωϋσῆς , ἀποβαίνω ὑπό Ἀαρών καί Ὅρ ἑκατέρωθεν πωτόω · ὁ δέ Χριστός παραγίγνομαι , αὐτός λέγω ἑαυτοῦ ὁ χείρ τείνω ἔχω ἐν ὁ σταυρός . εἶδον πῶς ὁ μέν τύπος δίδωμι , ὁ δέ ἀλήθεια γίγνομαι ; πάλιν ὁ νόμος λέγω ἐπικατάρατος πᾶς ὅς οὐ ἐμμένω ἐν πᾶς ὁ γράφω ἐν ὁ βιβλίον ὁ νόμος · ὁ δέ χάρις τίς φημί ; δεῦτε [ 83 ] πρός ἐγώ , πᾶς ὁ κοπιάω καί φορτίζω , κατά ἀναπαύω σύ · καί ὁ Παῦλος , Χριστός ἐγώ ἐξαγοράζω ἐκ ὁ κατάρα ὁ νόμος , γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ κατάρα . ἐπεί οὖν τοσαῦτος ἀπολαύω χάρις καί ἀλήθεια , παρακαλέω , μή διά ὁ μέγεθος ὁ δωρεά γίγνομαι βραδύς . Ὦσφ γάρ μείζων ἐγώ μένω τιμή , τοσοῦτος καί πλεόνως ἀρτύω ἀρετή ἀφαιρέω . ὁ μέν γάρ μικρός εὐεργετέω , χήν μικρός ἐπιδείκνυμι , οὖον τοσοῦτος εἷς κατάγνωσις Ἀξιός εἰμί · ὁ δέ πρός ὁ ἄνω2 μορφή ὁ τιμή ἀναβαίνω , εἴτα̅ χαμαί ζῶ καί ταπεινός ἐπιδείκνυμι , πολύς μείζων εἰμί κόλασις Ἀξιός . ἀλλά μή γίγνομαι περί σύ τοιοῦτος ὑποπτεύω ποτός . πείθω γάρ ἐν κύριος , ὅτι πρός ὁ οὐρανός ὁ ψυχή σύ ἐπερώσατε , καί ὁ γῆ ἀπανίστημι , καί ἐν ὁ κόσμος εἰμί , οὖον ὁ ὁ κόσμος μεταχειρίζω . ἄλλος ὅμως , καί πείθω , οὖον παύω συνεχῶς ὁ αὐτός παρακαλέω . ἐκεῖ καί ἐν ὁ ἔξωθεν ἀγών , οὖον ὁ ἀναπίπτω , οὐδέ ὁ ὕπτιος κεῖμαι , ἀλλά ὁ ἐνεργέω , ὁ ἐπί τρέχω ἅπας προτρέπω ὁ θεατής . ἐπί ἐκεῖνος μέν γάρ ὡς ἄνειμι πονέω , καί οὖον δύναμαι διά ὁ παράκλησις αὐτός ἀνίστημι , ἀποβράσσω καθάπαξ ὁ Νίκη , οὗτος παύω καταγγέλλω · ἐνταῦθα δέ οὐ ἐπί σύ μόνος ὁ χρέος , ἀλλά καί ἐπί ὁ ἀνθίστημι , εἰμί βούλομαι μεταβάλλω , εἰμί ὁ προσδοκία χρηστός . Διὸ καί πᾶς πράσσω , παραπελάζω , ὀνειδίζω , προτρέπω , ἐπαινέω , οὕτως ὁ ὑμέτερος πραγματεύομαι σωτηρία . μή τοίνυν ὁ συνέχω ὁ περί ὁ πολιτεία δυσχεραίνω παραίνεσις . οὖον γάρ βραδυεις καταγιγνώσκω εἰμί ὁ λέγω , ἀλλά χρηστός ἀφορμή ἐλπίς ἔχω περί σύ . οὖον πρός σύ δέ μόνος , ἀλλά καί πρός ἐγώ ὁ λέγω οὗτος εἴργω καί εἴρω · καί γάρ καί αὐτός ὁ αὐτός δήω διδασκαλία . εἰμί γάρ καί παρά ἐγώ λέγω , ἀλλά καί πρός ἐγώ οὐδείς κωλύω οὗτος λέγω . ὁ μέν γάρ εὐρύς ὑπεύθυνος εἰμί , ὁ λόγος διορθόω , ὁ δέ ἐκτός καί ἀπαλλάσσω , ὡς πόρθμος , πάλιν ἀπάγω . οὕτως γάρ αὐτός ὁ ἁμάρτημα εἰμί καθαρός . ὁ δέ οὖν ἰατρεία κοινός , ὁ τε φάρμακον ἅπας πρόκειμαι · ὁ δέ θεραπεία λοιπός οὖον κοινός , ἀλλά παρά ὁ χρήσιμος προαίρεσις γίγνομαι . Διὸ καί ὁ μέν δίδωμι μεταχειρίζω ὁ φάρμακον , ἀπόλλυμι ὁ θεραπεία · ὁ δέ μή ἐπιτίθημι ὁ τραῦμα , μείων ἐργάζομαι ὁ πάσχω , καί εἰς ὁ χαλεπός καθίστημι τελευτή . μή τοίνυν ἀλύσσω ἰατρεύω , ἀλλά πολύς μᾶλλον χαίρω , χήν πικρός φέρω ὁ δόνα ὁ διδασκαλία ὁ μεθοδεία · πολύς γάρ ἡδύς ἐγώ ὕστερος ἐπιδείκνυμι ὁ καρπός . Πάν οὖν εἰς οὗτος πράσσω m , ὅπως καθαρός τραῦμα καί πληγή , & ; ὁ ὁ ἁμαρτία ὀδούς ἐντίθημι ὁ Ψυχή , εἰς ὁ αἰώνιος ἀπάραμον εκζιναω , ἵνα ἄξιος ὁ θεῖος γενή -