joannes-chrysostomus.in-joannem-homiliae-1-88 pg059_0041.2
γὰρ τὸ ποιηθὲν , καὶ οὐρανὸν καὶ γῆν , χρόνῳ πεποιηται , καὶ ἀρχὴν ἔχει χρονικήν , καὶ ἀναρχὸν τούτων οὐδὲν , ἐπειδὴ γέγονεν . Ὦστε ὅταν ἀκούσῃς , ὅτι Ἐποίησεν τὴν γῆν , καὶ δτι , Ἄνθρωπος ἦν , περιττὲ λοιπὸν φλυαρεῖν , ἀνόντων νιν ἐλέττων λῆρον ἑ . Ἐγὼ γὰρ καὶ ἑτέραν ὑπερολὴν εἰποῖμι ἂν . Ποίαν δὲ ταύτην ; Ὅτι εἰ καὶ περὶ τῆς γῆς εἴρητο ἦν , Ἐν ἀρχῇ ἦν ἡ γῆ , καὶ περὶ τοῦ ἀνθρώπου , δτι Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ ἄνθρωπος , οὐδὲ οὕτως ὑποπτεῦσαι τι μεῖζον περὶ αὐτῶν τῶν νῦν ἐγνωσμένων ἂ ἐχρὴν ἡμῖν . Ἡ γὰρ τῆς γῆς καὶ τοῦ ἀνθρώπου προσηγορία προλαβοῦσα , δσα ἂν περὶ αὐτῶν λέγεται , οὐχ ἀφίλησι τὴν διάνοιαν μεῖζόν τι φαντασθῆναι περὶ αὐτῶν , ὧν νῦν ἰσμεν · ὥσπερ οὐδὲ ἰ ὁ Λόγος , κἂν μικρὸν τι περὶ αὐτοῦ λεχθῇ , οὐχ ἀφίλησι ταπεινὸν ἐννοεῖν · εἰ καὶ εὐτελεῖ ἀπλῶς καὶ προοῖν φησι περὶ τῆς γῆς · Ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος . Εἰπὼν γὰρ , δτι ἐποίησεν αὐτήν , καὶ θεὶς αὐτὴν τὸν οἰκεῖον ὅρον , ἀδὼς λοιπὸν τὰ ἐξῆς φήγγειναι , εἰδὼς δτι οὐδεὶς οὕτως ἀνόητος ἐστιν , ὡς ἀναρχὸν αὐτὴν καὶ ἀγέννητον ὑποπτεῦσαι . Τὸ γὰρ τῆς γῆς ὄνομα καὶ τὸ , Ἐποίησεν , ἰκανὰ καὶ τὸν σφόδρα τῇλῳον πεῖσαι , δτι οὐχ αἴδιος οὐδὲ ἀγέννητος , ἀλλὰ τῶν ἐν χρόνῳ γενομένων ἐστὶ . γ . Χωρὶς δὲ τούτων τοῦ , Ἥν , ἐπὶ μὲν τῆς γῆς καὶ τοῦ ἀνθρώπου ἰ , οὐ τοῦ εἶναι ἀπλῶς εἶναι σημαίνειν · ἀλλ' ἐπὶ μὲν τοῦ ἀνθρώπου , τοῦ ἀπὸ τοῦδε τοῦ χωρίου εἶναι · ἐπὶ δὲ τῆς γῆς , τοῦ πῶς εἶναι . Οὐδὲ γὰρ εἶπεν , Ἡ δὲ γῆ ἦν , ἀπλῶς , καὶ εἴησεν · ἀλλὰ πῶς ἦν καὶ μετὰ τὴ γενεσὶν ἐδίδαξεν , οἷον , δτι Ἄόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος , ἐπὶ τοὺς ὕδασι κρυπτομένην καὶ φυρομένην . Καὶ ἐπὶ τοῦ Ἐλχανὰ οὐχ εἶπεν , δτι Ἥν ἄνθρωπος , μόνον , ἀλλὰ προσέθηκε καὶ πθὲν ἦν δηλῶν , τὸ ἐξ Ἀρμαθαὶμ Σιφρά ἱ . Ἐπὶ δὲ τοῦ Λόγου οὐχ οὕτω . [ 20 ] Καὶ αἰσχύνομαι μὲν ταῦτα τούτοις ἀντεξετάζων . Εἰ γὰρ τοὺς ἐπ' ἀνθρώπων αὐτὸ ποιοῦσιν ἐπιτιμῶμεν , ὅταν πολὺ τὸ μέσον τῆς ἀρετῆς τῶν ἐξεταζομένων ἦ , καὶ τὸν γε τῆς οὐσίας μιᾶς οὐσίας · ὅταν καὶ τῆς φύσεως καὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων οὐδὲς ἀπειρον ἦ τὸ μέσον , πῶς οὐχ ἐσχάτης μανίας τὸ τὰ τοιαῦτα κινεῖν ; Ἄλλ' Ἐδεὼς ἡμῖν αὐτὸς ὁ βλασφημοῦμενος παρ' ἐκείνων εἴη . Τὴν γὰρ τῶν τοιούτων λόγων ἀνάγκην οὐχ ἡμεῖς ἐφευρίσκωμεν , ἀλλ' οἱ τῇ ἐαυτῶν πολεμοῦντες · σωτηρίαν ἡμῖν παρέχοντες . Τί οὖν φημι ; Ὅτι τοῦτο τὸ , Ἥν , ἐπὶ τοῦ Λόγου , τοῦ εἶναι αἰδίως μόνον ἐστὶ δηλωτικόν · Ἐν ἀρχῇ γὰρ ἦν , φησίν , ὁ Λόγος · τὸ δεύτερον δὲ ἦν , τοῦ πρὸς τινα εἶναι . Ἐπειδὴ γὰρ μάλιστα τοῦ Θεοῦ τοῦτο ἐστιν ἴδιον , τὸ αἴδιον καὶ ἀναρχον , τοῦτο πρῶτον τέθεικεν . Εἶτα , ἵνα μὴ τις ἀκούων ἑ , ἦν ἐν ἀρχῇ , καὶ ἀγέννητον αὐτὸν εἴπη , εὐθέως αὐτὸ παρεμείχθαι , πρὸ τοῦ εἰπεῖν νἱ ἦν , εἰπὼν δτι Πρὸς τὸν Θεὸν ἦν . Καὶ ἵνα μὴ Λόγον αὐτὸν ἀπλῶς νομίσῃ τις εἶναι προφορικὸν ἢ ἐνδιάθετον , τῇ τοῦ ἄρθρου προσθήκῃ , καθάπερ ἐφθὲν εἶπὼν , καὶ διὰ τῆς δευτέρας ταύτης τοῦτο ἀπελεῖ ῥήσεως . Οὐ γὰρ εἶπεν , Ἐν Θεῷ ἦν , ἀλλὰ , Πρὸς τὸν Θεὸν ἦν , τὴν καθ' ὑπόστασιν αὐτοῦ αἰδιότητα ἐμφανίσας ἡμῖν . Εἶτα καὶ σαφέστερον αὐτὸ προοῖν ἀπεκάλυψεν , ἐπαγαγὼν , δτι ὁ Λόγος οὗτος καὶ Θεὸς ἦν . Ἄλλὰ πεποιημένος , φησὶ . Τί οὖν ἐκάλυψε τοῦτο εἰπεῖν , δτι ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν Λόγον ; Περί γοῦν τῆς γῆς διαλεγόμενος ὁ Μωϋσῆς , οὐχ
Lemmas: γάρ ὁ ποιέω , καί οὐρανός καί γῆ , χρόνος ποιέω , καί ἀρχή ἔχω χρονικός , καί ἄναρχος οὗτος οὐδείς , ἐπεί γίγνομαι . ὥστε ὅταν ἀκούω , ὅτι ποιέω ὁ γῆ , καί δ , Ἄνθρωπος εἰμί , περιττός λοιπός φλυαρέω , ἄνειμι ὅς αἱρέω λῆρος ὅς . ἐγώ γάρ καί ἕτερος ὑπερολὴν εἶπον εἄν . Ποίας δέ οὗτος ; ὅτι2 εἰμί καί περί ὁ γῆ εἴρω εἰμί , ἐν ἀρχή εἰμί ὁ γῆ , καί περί ὁ ἄνθρωπος , δ ἐν ἀρχή εἰμί ὁ ἄνθρωπος , οὐδέ οὕτως ὑποπτεύω τίς μείζων περί αὐτός ὁ νῦν γιγνώσκω ὅς χρή ἐγώ . ὁ γάρ ὁ γῆ καί ὁ ἄνθρωπος προσηγορία προλαμβάνω , δσοι εἄν περί αὐτός λέγω , οὐ αφιλησις ὁ διάνοια μέγας τίς φαντάζω περί αὐτός , ὅς νῦν οἶδα · ὥσπερ οὐδέ εἷς ὁ Λόγος , κἀν μικρός τίς περί αὐτός λέγω , οὐ αφιλησις ταπεινός ἐννοέω · εἰμί καί εὐτελής ἀπλόος καί προέρχομαι φημί περί ὁ γῆ · ὁ δέ γῆ εἰμί ἀόρατος καί ἀκατασκεύαστος . εἶπον γάρ , δ ποιέω αὐτός , καί τίθημι αὐτός ὁ οἰκέω ὅρος , Ἀδῶς λοιπός ὁ ἑξῆς ἐσθίω , εἰδοί δ οὐδείς οὕτως ἀνόητος εἰμί , ὡς ἄναρχος αὐτός καί ἀγέννητος ὑποπτεύω . ὁ γάρ ὁ γῆ ὄνομα καί ὁ , ποιέω , ἱκανός καί ὁ σφόδρα τῇλῳον πείθω , δ οὐ ἀΐδιος οὐδέ ἀγέννητος , ἀλλά ὁ ἐν χρόνος γίγνομαι εἰμί . γ . Χωρὶς δέ οὗτος ὁ , ὅς , ἐπί μέν ὁ γῆ καί ὁ ἄνθρωπος εἷς , οὖον ὁ εἰμί ἀπλόος εἰμί σημαίνω · ἀλλά ἐπί μέν ὁ ἄνθρωπος , ὁ ἀπό ὅδε ὁ χωρίον εἰμί · ἐπί δέ ὁ γῆ , ὁ πῶς εἰμί . οὐδέ γάρ εἶπον , ὁ δέ γῆ εἰμί , ἀπλόος , καί εἶμι · ἀλλά πῶς εἰμί καί μετά ὅς γένεσις διδάσκω , οἷος , δ ἀόρατος καί ἀκατασκεύαστος , ἐπί ὁ ὕδωρ κρύπτω καί φύρω . καί ἐπί ὁ Ἐλχανὰ οὐ εἶπον , δ ὅς ἄνθρωπος , μόνος , ἀλλά προστίθημι καί πείθω εἰμί δηλόω , ὁ ἐκ Ἀρμαθαίμ Σιφρά Ι . ἐπί δέ ὁ Λόγος οὐ οὗτος . [ 20 ] καί αἰσχύνω μέν οὗτος οὗτος ἀντεξετάζω . εἰμί γάρ ὁ ἐπί ἄνθρωπος αὐτός ποιέω ἐπιτιμάω , ὅταν πολύς ὁ μέσος ὁ ἀρετή ὁ ἐξετάζω εἰμί , καί ὁ γε ὁ οὐσία εἷς οὐσία · ὅταν καί ὁ φύσις καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω οὐδή ἤπειρος εἰμί ὁ μέσος , πῶς οὐ ἔσχατος μανία ὁ ὁ τοιοῦτος κινέω ; ἄλλος Ἐδέω ἐγώ αὐτός ὁ βλασφημέω παρά ἐκεῖνος εἰμί . ὁ γάρ ὁ τοιοῦτος λόγος ἀνάγκη οὐ ἐγώ ἐφευρίσκω , ἀλλά ὁ ὁ ἑαυτοῦ πολεμέω · σωτηρία ἐγώ παρέχω . τις οὖν φημί ; ὅτι2 οὗτος ὁ , ὅς , ἐπί ὁ Λόγος , ὁ εἰμί ἀΐδιος μόνος εἰμί δηλωτικός · ἐν ἀρχή γάρ εἰμί , φημί , ὁ Λόγος · ὁ δύο δέ εἰμί , ὁ πρός τις εἰμί . ἐπεί γάρ μάλιστα ὁ Θεός οὗτος εἰμί ἴδιος , ὁ ἀΐδιος καί ἄναρχος , οὗτος πρῶτος τίθημι . εἶτα , ἵνα μή τις ἀκούω ὅς , εἰμί ἐν ἀρχή , καί ἀγέννητος αὐτός εἶπον , εὐθύς αὐτός παραμείγνυμι , πρό ὁ εἶπον ν εἰμί , εἶπον δ πρός ὁ θεός εἰμί . καί ἵνα μή Λόγος αὐτός ἀπλόος νομίζω τις εἰμί προφορικός ἢ ἐνδιάθετος , ὁ ὁ ἄρθρον προσθήκη , καθάπερ ἑφθός εἶπον , καί διά ὁ δύο οὗτος οὗτος ἀπολύω ῥῆσις . οὖον γάρ εἶπον , ἐν Θεός εἰμί , ἀλλά , πρός ὁ θεός εἰμί , ὁ κατά ὑπόστασις αὐτός αιδιοτηταω ἐμφανίζω ἐγώ . εἶτα καί σαφής αὐτός προέρχομαι ἀποκαλύπτω , ἐπάγω , δ ὁ Λόγος οὗτος καί θεός εἰμί . ἀλλά ποιέω , φημί . τις οὖν καλύπτω οὗτος εἶπον , δ ἐν ἀρχή ποιέω ὁ θεός ὁ Λόγος ; Περί γοῦν ὁ γῆ διαλέγω ὁ Μωϋσῆς , οὐ