joannes-chrysostomus.in-isaiam pg056_0076.4
Θ . Ἐρημώσεως γὰρ τοῦτο τὸ σημεῖον ἦν , καὶ ἀνατροπῆς τοῦ ναοῦ · τοῦ ναοῦ δὲ ἀφανισθέντος , καὶ τὰλλα κατελύοντο πάντα . Καὶ ἵνα μάθῃς , ὅτι ἡ Καινὴ τῇ Παλαιᾷ ἐπανενεν , Ἀπὸ τῆς ζωῆς , φησιν , ἐπήρθη τὸ ὑπέρθυρον · τοῦτέστιν , ἀπὸ τοῦ παραγενέσθαι τὴν δοξολογίαν ταύτην , καὶ λάμψαι τὴν χάριν , καὶ τὴν δόξαν ἐκχυθῆναι πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης , τὰ τῆς σκιᾶς ἐκποδὸν γέγονε . Καὶ ὁ οἶκος ἐνεκλήσθη κατ' οἴκου . Ἐμοὶ καὶ τοῦτο δοκαὶ σημεῖον εἶναι τῆς ἀλώσεως · τῆς αὐτὴν καταληφomé - νης , καὶ τοῦ βαρβαρικοῦ πυρὸς , καὶ τοῦ χαλεπωτάτου ἐμπρησμοῦ . Καὶ εἶπον · Ὁ τάλας ἐγώ , ὅτι καταστένυγμα , ὅτι ἄνθρωπος ὤν , καὶ ἀκάθαρτα χεῖλη ἔχων , καὶ ἐν μέσῳ λαοῦ ἀκάθαρτα χεῖλη ἔχοντος ἐγώ οἴκω , καὶ τὸν Κύριον Σαβαὼθ εἶδον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου . Ἐξέπληξε τὸν προφήτην ἡ ὄψις , διανέστησεν , εἰς πολὺν τὸν φόβον ἐνέβαλε , πρὸς ἐξομολογίαν ἐκίνησεν , ἀκριβέστερον τὴν εὐτέλειαν τῆς οἰκείας οὐσίας ἐπιγνώναι παρεσκεύασε . Τοιούτοι γὰρ οἱ ἅγιοι πάντες · ἐπειδὰν μεῖζονος ἀπολαύσωσι τιμῆς , τότε ταπεινοῦνται μεῖζον . Οὕτω καὶ ὁ Ἀβραὰμ τῷ Θεῷ διαλεγόμενος , γῆν καὶ σποδὸν εαυτὸν ἐκάλεῖ · οὕτω καὶ Παῦλος , ὅτε τῆς δόξης ἐκείνης κατεξώθη , τότε ἐκτρωμα εαυτὸν ὤνόμασεν · οὕτω δὲ καὶ οὗτος ταλανίζει εαυτόν , πρότερον ἀπὸ τῆς φύσεως λέγων · Ὁ τάλας ἐγώ , ὅτι καταστένυγμα , ὅτι ἄνθρωπος ὤν · εἶτα ἀπὸ τῆς γνώμης , Καὶ ἀκάθαρτα χεῖλη ἔχων . Ἀκάθαρτα αὐτοῦ τὰ χεῖλη ἐκάλεσεν , ὡς ἔγωγε οἴμαι , πρὸς τὴν παράθεσιν τῶν ἐμπύρων στομάτων ἐκείνων τῶν καθαρῶν δυνάμεων , τῆς ἀκριβεστάτης λειτουργίας ἐκείνης . Καὶ οὐδὲ ἐνταῦθα ἐστιν , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ παντὸς ἐξομολογεῖται , λέγων καὶ λέγων · Ἐν μέσῳ λαοῦ ἀκάθαρτα χεῖλη ἔχοντος ἐγώ οἴκω . Καὶ τίνος ἐνεκεν χεῖλη ἐνταῦθα αἰτιᾶται ; Τὸ ἀπαρήσιατον ἐμφαίνειν . Ἐπεὶ καὶ οἱ παῖδες οἱ τρεῖς τοῦτο αὐτὸ ἐλεγον σχεδόν , ἐν τῇ χαρίνῃ ὄντες · Οὐκ [ 69 ] ἔστιν ἡμῖν ἀνοῖξαι τὸ στόμα . Καὶ νῦν , ἐπειδὴ ὑμνῳδίας ἦν καιρὸς καὶ εὐφημίας , καὶ τὰς ἄνω δυνάμεις ἐώρα τοῦτο ποιοῦσας , εἰκότως ἐπὶ τὰ χεῖλη τρέπει τὸν λόγον , τὰ μάλιστα πρὸς τὴν τοιαύτην διακονίαν καλούμενα . Ἄλλα τὰ μὲν αὐτοῦ διὰ τοῦτο ἀκάθαρτα ἐκάλεσε , τὰ δὲ τοῦ λαοῦ οὐχ οὕτως , ἀλλ' ἐπειδὴ πολλῆς ἀνομίας ἦσαν ἐμπεπλησμένοι . Καὶ τὸν βασιλέα Κύριον εἶδον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου . Διὰ τοῦτο στένω καὶ θρηνῶ , φησιν , ὅτι τοσαύτης ἠξιώθην τιμῆς ἀνάξιος ὤν , ὑπερβαίνουσα μοι τὴν ἀξίαν , ἀναδεικνυίας μοι τὴν φύσιν . Ὅταν δὲ λέγῃ , Εἶδον , μὴ τὴν ἀκριβῆ κατανόησιν νόμιζε , ἀλλὰ τὴν αὐτῷ δυνατὴν .
Lemmas: Θ . ἐρήμωσις γάρ οὗτος ὁ σημεῖον εἰμί , καί ἀνατροπή ὁ ναός · ὁ ναός δέ ἀφανίζω , καί ὅς καταλύω πᾶς . καί ἵνα μανθάνω , ὅτι ὁ Καινός ὁ Παλαιή ἐπαναφέρω , ἀπό ὁ ζωή , φημί , ἐπαίρω ὁ ὑπερθύριον · τουτέστιν , ἀπό ὁ παραγίγνομαι ὁ δοξολογία οὗτος , καί λάμπω ὁ χάρις , καί ὁ δόξα ἐκχέω πανταχοῦ ὁ οἰκέω , ὁ ὁ σκιά ἐκποδός γίγνομαι . καί ὁ οἶκος ἐγκαλέω κατά οἶκος . ἐμός καί οὗτος δοκή σημεῖον εἰμί ὁ ἅλωσις · ὁ αὐτός καταλαμβάνω - νέος , καί ὁ βαρβαρικός πυρός , καί ὁ χαλεπός ἐμπρησμός . καί εἶπον · ὁ τάλας ἐγώ , ὅτι καταστένυγμα , ὅτι ἄνθρωπος εἰμί , καί ἀκάθαρτος χεῖλος ἔχω , καί ἐν μέσος λαός ἀκάθαρτος χεῖλος ἔχω ἐγώ οἶκος , καί ὁ κύριος Σαβαώθ εἶδον ὁ ὀφθαλμός ἐγώ . ἐκπλήσσω ὁ προφήτης ὁ ὄψις , διανίσταμαι , εἰς πολύς ὁ φόβος ἐμβάλλω , πρός ἐξομολογία κινέω , ἀκριβής ὁ εὐτέλεια ὁ οἰκεῖος οὐσία ἐπιγιγνώσκω παρασκευάζω . τοιοῦτος γάρ ὁ ἅγιος πᾶς · ἐπειδάν μείζων ἀπολαύω τιμή , τότε ταπεινόω μείζων . οὕτως καί ὁ Ἀβραάμ ὁ Θεός διαλέγω , γῆ καί σποδός ἑαυτοῦ καλέω · οὗτος καί Παῦλος , ὅτε ὁ δόξα ἐκεῖνος κατεξώθη , τότε ἔκτρωμα ἑαυτοῦ ὀνομάζω · οὗτος δέ καί οὗτος ταλανίζω ἑαυτοῦ , πρότερος ἀπό ὁ φύσις λέγω · ὁ τάλας ἐγώ , ὅτι καταστένυγμα , ὅτι ἄνθρωπος εἰμί · εἶτα ἀπό ὁ γνώμη , καί ἀκάθαρτος χεῖλος ἔχω . ἀκάθαρτος αὐτός ὁ χεῖλος καλέω , ὡς ἔγωγε οἴμη , πρός ὁ παράθεσις ὁ ἔμπυρος στόμα ἐκεῖνος ὁ καθαρός δύναμις , ὁ ἀκριβής λειτουργία ἐκεῖνος . καί οὐδέ ἐνταῦθα εἰμί , ἀλλά καί ὑπέρ ὁ λαός πᾶς ἐξομολογέομαι , λέγω καί λέγω · ἐν μέσος λαός ἀκάθαρτος χεῖλος ἔχω ἐγώ οἶκος . καί τίς ἕνεκα χεῖλος ἐνταῦθα αἰτιάομαι ; ὁ ἀπαρέσκω ἐμφαίνω . ἐπεί καί ὁ παῖς ὁ τρεῖς οὗτος αὐτός λέγω σχεδόν , ἐν ὁ Χαρίνη εἰμί · οὐ [ 69 ] εἰμί ἐγώ ἀνοίγω ὁ στόμα . καί νῦν , ἐπεί ὑμνῳδία εἰμί καιρός καί Εὐφημία , καί ὁ ἄνω δύναμις αἰώρα οὗτος ποιέω , εἰκότως ἐπί ὁ χεῖλος τρέπω ὁ λόγος , ὁ μάλιστα πρός ὁ τοιοῦτος διακονία καλέω . ἄλλος ὁ μέν αὐτός διά οὗτος ἀκάθαρτος καλέω , ὁ δέ ὁ λαός οὐ οὕτως , ἀλλά ἐπεί πολύς ἀνομία εἰμί ἐμπίμπλημι . καί ὁ βασιλεύς κύριος εἶδον ὁ ὀφθαλμός ἐγώ . Ζεύς οὗτος στένω καί θρηνέω , φημί , ὅτι τοσοῦτος ἀξιόω τιμή ἀνάξιος εἰμί , ὑπερβαίνω ἐγώ ὁ ἄξιος , ἀναδείκνυμι ἐγώ ὁ φύσις . ὅταν δέ λέγω , εἶδον , μή ὁ ἀκριβής κατανόησις νομίζω , ἀλλά ὁ αὐτός δυνατός .