joannes-chrysostomus.in-isaiam pg056_0048.2
ἂν , καὶ τοσαύτας ψήφους ἐπέστρεψεν Ἐκκλησίας . Καὶ ἐμπαίζεται κυριεύσουσιν αὐτῶν . Ὦφές , ὡς οὐ τὴν ἡλικίαν διαβάλλει ἀπλῶς , ἀλλὰ τὴν διεφθαρμένην γυ-μνή ; Τῇ γὰρ ἐπαγωγῇ τοῦτο σαφέστερον ἐποίησεν . Ἐμπαίζεται ; δὲ ἐνταῦθά φησι τοὺς ἀπατεῶνας , τοὺς εἰρῶνας , τοὺς κολακας , τοὺς διὰ τῆς τῶν ῥημάτων χά-ριτος προτινόντας αὐτοὺς τῷ διαβόλῳ . Καὶ συμπεσεῖται ὁ Λαός , ἄνθρωπος πρὸς ἄνθρωπον , καὶ ἄνθρωπος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ . Ἄσπερ γὰρ τὰς τῶν οἰκοδο-μῶς συνεχόντων ξύλων διαφθορέντων [ 37 ] , ἢ καὶ ἀναι-ρεθέντων , τοὺς τοῖχους ἀνάγκη συρρήγνυσθαι , οὐδενὸς δντος τοῦ κατέχοντος · οὕτω καὶ τούτων τῶν ἐμπροσθεν εἰρημένων ἀναιρεθέντων , ἀρχόντων , συμβούλων , δικα-στών , προφητῶν , οὐδὲν τὸ κωλῶν τὸν τὸν δῆμον ἐαυτῷ συρράγηναι , καὶ πολλὴν γενέσθαι τὴν σύγχυσιν . δ . Προσχύθει τὸ παιδάριον πρὸς τὸν πρεσβύτερον , καὶ ὁ ἀτίμος πρὸς τὸν ἐντίμον . Ἐναντιώσεται , φησιν , ὁ νέος τῷ γεγηρακότι , ὑπερέσται , καταφρονήσει . Ταῦτα καὶ πρὸ τῆς τῶν πολεμίων ἐφόδου πολέμου παντὸς ἦν χαλεπωτέρα . Ὅταν γὰρ ἀτιμαζόμενος μὲν γῆρας παρὰ νεότητος , οὐ δὲ εὐτελεῖς καὶ ἀπερίημένοι τοὺς πρέσβεις αἰδεσίμους καταπατοῦσιν , οὐδενὸς ἔλαττον κληδονιζομέ-νης ἢ τῇ τοιαύτῃ διακείσεται πόλις . Ὅτι ἐκπλήγεται ἄνθρωπος τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ , ἢ τοῦ οἰκείου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , λέγων · Ἰματίον ἔχεις , ἀρχηγὸς ἡμῶν γενοῦ , καὶ τὸ δρώμεν τὸ ἐμὸν ὑπὸ σέ ἔστω . Καὶ ἀπο-κριθεὶς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔρει · Οὐκ ἔσομαι ἀρχη-γός · οὐ γὰρ ἔστιν ἐν τῷ οἴκῳ μου ἄρτος , οὐδὲ ἰμά-τιον . Οὐκ ἔσομαι ἀρχηγὸς τοῦ λαοῦ τούτου . Ἐνταῦθά μοι δοκεῖ ἢ πολιολχίαν τινὰ χαλεπωτάτην αἰνιττεύσθαι , εἰς τὴν ἐσχάτην στενοχωρίαν αὐτοὺς κατανεγκούσαν , ἢ χωρὶς πολιολχίας λιμὸν τινὰ ἀφόρητον , καὶ πολλὴν τῶν ἀναγκαίων σπάνιν . Κέρχνη δὲ κοινὴ συνθεῖα · καὶ ὡσπερ πολλοὶ φασιν e , Εἰ συνέβη τὴν πᾶν ἅπασαν ὁλοῦ πωλεισθαι , οὐκ ἂν σχοῖν αὐτὴν πριάσθαι , τὴν ἐσχάτην πενίαν ἐνδεικνύμενος · οὕτω καὶ ὁ προφήτης φησιν , ὅτι εἰ ἰματίον ἕνός καὶ ἄρτου μόνου γένοιτο ἂν αἱ ἀρχαὶ ὠνηταί , οὐδεὶς ἔσται ὁ ὀνοίμενος · τοσαύτη σπάνις ἔσται τῶν ἀναγκαίων . Ὅτι ἀνέτειλε Ἰερουσα-λὴμ · τοιαύτην ἐγκαταλείπειν , ἡρτήσθαι , τῆς τοῦ Θεοῦ προνοίας γεγύμνωται . Καὶ ἢ Ἰουδαία συμπέσετω-κε · ταραχῆς , φησιν , ἐμπέπλησται καὶ θορύβου , συγχύ-σεως καὶ ἀταξίας . Καὶ αἱ γλώσσαι αὐτῶν μετὰ ἀνο-μίας τὰ πρὸς τὸν Κύριον ἀκειδοῦσιν . Εἶτα καὶ ἢ , αἰτία τῶν κακῶν , τῆς γλώττης ἢ ἀκρασία . Ὁ καὶ Ἄντῃ ἐγκαλεῖ λέγων · Ἐγραψα εἰς ἀφανισμὸν ἐγένοντο ἐν ἡμέραις ἐλέγχου · ἐν ταῖς γυλαῖς τοῦ Ἰσραὴλ ἔδειξα πιστά · καὶ ὁ Μαλαχίας τὰ αὐτὰ πάλιν λέγων · Οἱ προφῆται ἀνειδίζοντες τοὺς παροξύνοντας τὸν Θεὸν ἐν λόγοις . Καὶ εἶπασε · Ἐν τινὶ παρωξύναμεν αὐτόν ; Ἐν τῷ λέγειν ὑμᾶς · Πῶς ποτὲ πονηρόν , καλῶν ἐκάθισεν Κύριον , καὶ ἐν αὐτοῖς αὐτὸς εὐδό-κησε . Καὶ ποῦ ἔστιν ὁ Θεὸς τῆς δικαιοσύνης ; Τοῦτο δὴ καὶ αὐτὸς αἰτιᾶται , διπλοῦν προφέρων ἐγκλημα , ὅτι οὐ μόνον ἀπειλοῦσιν , οὐδὲ οὐ μόνον παραβαίνουσι τὸν
Lemmas: εἄν , καί τοσοῦτος ψῆφος ἐπιστρέφω ἐκκλησία . καί ἐμπαίζω κυριεύω αὐτός . οἴφω , ὡς οὖον ὁ ἡλικία διαβάλλω ἀπλόος , ἀλλά ὁ διαφθείρω γυμνός ; ὁ γάρ ἐπαγωγή οὗτος σαφής ποιέω . ἐμπαίζω ; δέ ἐνταῦθα φημί ὁ ἀπατεών , ὁ εἴρων , ὁ κόλαξ , ὁ διά ὁ ὁ ῥῆμα χαρίτης προτίνω αὐτός ὁ διάβολος . καί συμπίπτω ὁ Λαός , ἄνθρωπος πρός ἄνθρωπος , καί ἄνθρωπος πρός ὁ πλησίος αὐτός . Ἄσπερ γάρ ὁ ὁ οἰκοδομέω συνέχω ξύλον διαφθείρω [ 37 ] , ἢ καί ἀναιρέω , ὁ τοῖχος ἀνάγκη συρρήγνυμι , οὐδείς δίς ὁ κατέχω · οὗτος καί οὗτος ὁ ἔμπροσθεν εἴρω ἀναιρέω , ἄρχω , σύμβουλος , δικαστής , προφήτης , οὐδείς ὁ κῶλον ὁ ὁ δῆμος αὐτός συρρήγνυμι , καί πολύς γίγνομαι ὁ σύγχυσις . δ . προσχυθεω ὁ παιδάριον πρός ὁ πρέσβυς , καί ὁ ἄτιμος πρός ὁ ἔντιμος . ἐναντιόομαι , φημί , ὁ νέος ὁ γηράσκω , ὑπέρειμι , καταφρονέω . οὗτος καί πρό ὁ ὁ πολέμιος ἔφοδος πόλεμος πᾶς εἰμί χαλεπός . ὅταν γάρ ἀτιμάζω μέν γῆρας παρά νεότης , οὖον δέ εὐτελής καί ἀπεῖπον ὁ πρέσβυς αἰδέσιμος καταπατέω , οὐδείς μικρός κληδονίζω ἢ ὁ τοιοῦτος διάκειμαι πόλις . ὅτι2 ἐκπλήσσω ἄνθρωπος ὁ ἀδελφός αὐτός , ἢ ὁ οἰκεῖος ὁ πατήρ αὐτός , λέγω · ἱμάτιον ἔχω , ἀρχηγός ἐγώ γίγνομαι , καί ὁ δράω ὁ ἐμός ὑπό σός ἵστημι . καί ἀποκρίνω ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἔρομαι · οὐ εἰμί ἀρχηγός · οὖον γάρ εἰμί ἐν ὁ οἶκος ἐγώ ἄρτος , οὐδέ ἰμάτιον . οὐ εἰμί ἀρχηγός ὁ λαός οὗτος . ἐνταῦθα ἐγώ δοκέω ἢ πολιολχίαν τις χαλεπός αινιττευεπομαι , εἰς ὁ ἔσχατος στενοχωρία αὐτός κατανεγκουω , ἢ Χωρὶς πολιολχίας λιμός τις ἀφόρητος , καί πολύς ὁ ἀναγκαῖος σπάνις . κέρχνη δέ κοινός συνθεΐα · καί ὡς πολύς φημί e , εἰμί συμβαίνω ὁ πᾶς ἅπας ὄλλυμι πωλέω , οὐ εἄν ἔχω αὐτός πρέιαμαι , ὁ ἔσχατος πενία ἐνδείκνυμι · οὗτος καί ὁ προφήτης φημί , ὅτι εἰμί ἱμάτιον εἷς καί ἄρτος μόνος γίγνομαι εἄν ὁ ἀρχή ὠνητής , οὐδείς εἰμί ὁ ὀνίνημι · τοσοῦτος σπάνις εἰμί ὁ ἀναγκαῖος . ὅτι2 ἀνατέλλω Ἰερουσαλήμ · τοιοῦτος ἐγκαταλείπω , ἀρτάω , ὁ ὁ Θεός πρόνοια γυμνόω . καί ἢ Ἰουδαῖος συμπίπτω · ταραχή , φημί , ἐμπίμπλημι καί θόρυβος , σύγχυση καί ἀταξία . καί ὁ γλῶσσα αὐτός μετά ἀνομία ὁ πρός ὁ κύριος ακειδηω . εἶτα καί ἢ , αἰτία ὁ κακός , ὁ γλῶσσα ἢ ἀκράτεια . ὁ καί Άντη ἐγκαλέω λέγω · γράφω εἰς ἀφανισμός γίγνομαι ἐν ἡμέρα ἐλέγχω · ἐν ὁ γυλάς ὁ Ἰσραήλ δείκνυμι πιστός · καί ὁ Μαλαχίας ὁ αὐτός πάλιν λέγω · ὁ προφήτης ἀνειδίζοντες ὁ παροξύνω ὁ θεός ἐν λόγος . καί πάσσω · ἐν τις παροξύνω αὐτός ; ἐν ὁ λέγω σύ · Πῶς ποτέ πονηρός , καλός καθίζω κύριος , καί ἐν αὐτός αὐτός εὐδοκέω . καί ποῦ εἰμί ὁ θεός ὁ δικαιοσύνη ; οὗτος δή καί αὐτός αἰτιάομαι , διπλόος προφέρω ἔγκλημα , ὅτι οὖον μόνος ἀπειλέω , οὐδέ οὖον μόνος παραβαίνω ὁ