joannes-chrysostomus.in-isaiam pg056_0069.4
η . Ἄπαντα γὰρ ταῦτα ἡ φλὸξ καὶ οἱ ἄνθρακες , καὶ ἡ καλαμὴ , καὶ τὰ ἕξης ἡμῖν παρεδήλωσεν . Ἡ ρίζα αὐτῶν ὡς γνοῖς ἔσται , καὶ τὸ ἄνθος αὐτῶν ὡς κονιορδὸς ἀναβύσεσται . Τὰ πεπηγότα καὶ τὰ βέβαια ἀπολείπεται , καὶ διαχυθήσεσται τὰ λαμπρά , καὶ τὰ φαῖδρὰ σήψεται καὶ διαφύσεσται . Οὐ γὰρ ἠθέλησαν τὸν νόμον Κυρίου Σαβαὼθ ποιεῖν , ἀλλὰ τὸ λόγιον τοῦ ἁγίου παρώξυννον . Λόγιον τὸν νόμον λέγει . Καὶ ἐθυμώθη Κύριος Σαβαὼθ ὀργὴ ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ · καὶ ἐπέβαλεν τῇ χειρὶ αὐτοῦ ἐπ’ αὐτοὺς , καὶ ἐκάθεξεν αὐτούς . [ 62 ] Καὶ παρωξύνθη ἐπὶ τὰ ὄρη , καὶ θρήνεσε τὰ ὀνησμιαία αὐτῶν ὡς κοπρία ἐν μέσῳ ὁδοῦ . Καὶ ἐν πᾶσι τούτοις οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμὸς αὐτοῦ , ἀλλ’ ἐτι ἡ χειρ αὐτοῦ ὀψηλή . Ἐνταῦθα πάλιν ὁ αὐτὶνεται χαλεπὸν , ὡς οὐδὲ ταφὴ τὰ σώματα συγχωρήσει παραδοθῆναι , οὐχ ἵνα ἐκταίνω κολασιν δώσιν , ἀλλ’ ἵνα οἱ ζῶντες ἐν ταῖς ἀλλοτριαῖς συμφοραῖς τῆς οἰκείας ἀποτινέννυται τι κακίας . Καὶ ὅρα πῶς χαλεπώτερον τὸν λόγον ἐποίησεν . Οὐ γὰρ εἶπεν , ὅτι οὐκ ἐτάφησαν , ἀλλ’ ὅτι κόπρου πάσης ἀτιμέτερον ἐρρίμμενοι · ὅσαν οἱ τετελευτηκότες , ὁ τοὺς ζῶσι φριμωδεστέρον ἀπάντων εἶναι δοκεῖ , καὶ τῆς τελευταίας αὐτῆς χαλεπώτερον . Καὶ τὸ δὴ χειρόν , ὅτι οὐδὲ τούτων γινομένων , φησίν , ἐπείχεσθετοι γεγόναιν , ἀλλὰ τοῖς αὐτοὺς ἐπιμένουσιν . Ἐπεὶ οὖν οὐδὲν βελτίους γένοντο , ἀπείλει πάλιν αὐτοὺς τὴν χαλεπωτάτην ἐκείνην πληγήν , τὴν τῶν βαρβάρων . Διὸ καὶ ἐπάγει λέγων · Τοιγαροῦν ἀρει σύσσημον ἐν τοῖς ἔθνεσι τοῖς μωραῖν . Ἴνα μὴ τῆς ὁδοῦ τὸ μῆχος εἰς ῥάθυμλαν αὐτοὺς ἐμβάλῃ , φησίν ὅτι οὕτω τῷ Θεῷ ῥάβδον ἀγαγεῖν αὐτοὺς , ὡς τῷ τὸ σύσσημον αἱροῦν , καὶ τοὺς παρεσκευασμένους καὶ ἐτοιμους ἐξάγοντι πρὸς παρατάξιν , ὅσπερ καὶ ἐπὶ τῶν Ἰσραὴν γίνεται τῶν ἀμιλλητηρίων . Ὅμοῦ τε γὰρ τὸ σύμβολον τῆς ἀφέσεως ἀρέσται , κάκεινος τῶν παραδιδὼν ἐκπηδώσιν εὐθέως . Διὸ τοῦνιν ἐνταῦθα ὁ προφήτης αὐτίζεται , ὅτι καὶ εὐκολον αὐτοὺς ἐλθεῖν , τοῦ Θεοῦ καλοῦντος , καὶ πᾶλιν φηλδον , εἰ μὴ ἡ πολλὴ κατεῖχεν αὐτοὺς μακροθυμία . Εἴτα τῇ ἐπεξηγήσει πλείονα τὴν εὐκολίαν ἐνδείκνυται · λέγων · Καὶ συριεῖ αὐτοὺς ἀπ’ ἀκροῦ τῆς γῆς . Μὴ
Lemmas: ὁ . ἅπας γάρ οὗτος ὁ φλόξ καί ὁ ἄνθραξ , καί ὁ καλάμη , καί ὁ έξειμι ἐγώ παραδηλόω . ὁ ρίζα αὐτός ὡς γιγνώσκω εἰμί , καί ὁ ἄνθος αὐτός ὡς κονιόρδος αναβυσεστα . ὁ πήγνυμι καί ὁ βέβαιος ἀπολείπω , καί διαχέω ὁ λαμπρός , καί ὁ Φαίδρα σήπω καί διαφύσσω . οὖον γάρ ἐθέλω ὁ νόμος κύριος Σαβαώθ ποιέω , ἀλλά ὁ λόγιος ὁ ἅγιος παροξύνω . Λόγιον ὁ νόμος λέγω . καί θυμόω Κύριος Σαβαώθ ὀργή ἐπί ὁ λαός αὐτός · καί ἐπιβάλλω ὁ χείρ αὐτός ἐπί αὐτός , καί καθέζω αὐτός . [ 62 ] καί παροξύνω ἐπί ὁ ὄρος , καί θρηνώ ὁ ὀνησμιαία αὐτός ὡς κοπρία ἐν μέσος ὁδός . καί ἐν πᾶς οὗτος οὐ ἀποστρέφω ὁ θυμός αὐτός , ἀλλά ἔτι ὁ χείρ αὐτός ὀψηλή . ἐνταῦθα πάλιν ὁ αυτινω χαλεπός , ὡς οὐδέ ταφή ὁ σῶμα συγχωρέω παραδίδωμι , οὐ ἵνα ἐκτείνω κόλασις δήω , ἀλλά ἵνα ὁ ζῶ ἐν ὁ ἀλλότριος συμφορά ὁ οἰκεῖος ἀποτίνω τίς κακία . καί ὁράω πῶς χαλεπός ὁ λόγος ποιέω . οὖον γάρ εἶπον , ὅτι οὐ θάπτω , ἀλλά ὅτι κόπρος πᾶς ἄτιμος ῥίπτω · ὅσος ὁ τελευτάω , ὁ ὁ ζῶ φριμωδεστέρον ἀπαντάω εἰμί δοκέω , καί ὁ τελευταῖος αὐτός χαλεπός . καί ὁ δή χείρων , ὅτι οὐδέ οὗτος γίγνομαι , φημί , ἐπείγω γονεύς , ἀλλά ὁ αὐτός ἐπιμένω . ἐπεί οὖν οὐδείς ἀγαθός γίγνομαι , ἀπειλέω πάλιν αὐτός ὁ χαλεπός ἐκεῖνος πληγή , ὁ ὁ βάρβαρος . Διὸ καί ἐπάγω λέγω · τοιγάρ ἀείρω σύσσημον ἐν ὁ ἔθνος ὁ μωρός . ἵνα μή ὁ ὁδός ὁ μῆχος εἰς ῥάθυμλαν αὐτός ἐμβάλλω , φημί ὅτι οὗτος ὁ Θεός ῥάβδος ἄγω αὐτός , ὡς ὁ ὁ σύσσημον αἱρέω , καί ὁ παρασκευάζω καί ἑτοῖμος ἐξάγω πρός παράταξις , ὅσπερ καί ἐπί ὁ Ἰσραὴν γίγνομαι ὁ ἀμιλλητηρίων . ὁμοῦ τε γάρ ὁ σύμβολον ὁ ἄφεσις ἀρεστής , κενός ὁ παραδιδέω ἐκπηδάω εὐθύς . Διὸ Τούνιν ἐνταῦθα ὁ προφήτης αυτιζω , ὅτι καί Εὔκολον αὐτός ἔρχομαι , ὁ Θεός καλέω , καί πάλιν φηλδον , εἰμί μή ὁ πολύς κατέχω αὐτός μακροθυμία . εἴτα̅ ὁ ἐπεξήγησις πλείων ὁ εὐκολία ἐνδείκνυμι · λέγω · καί συρίζω αὐτός ἀπό ἄκρος ὁ γῆ . μή