joannes-chrysostomus.in-isaiam pg056_0053.3
ἡ . Ἐμοὶ δοκεῖ πολλὴν τότε τὴν βλακείαν τὰς γυναικὰς γεγενῆσθαι , καὶ τὸ πλέον εἰς τὴν τῶν ἀνδρῶν καχίαν εἰσφέρειν μέρος αὐτὰς . Διὸ δὴ καὶ ἰδιαζόντως πρὸς αὐτὰς ἀποτεινὰς λόγον , τὰ χαλεπώτερα αὐταῖς ἐγκάλοι ἐνέληπται , καὶ εἰς ἀρχὴν ἀνάγει τὸν λόγον , ἐκ προσώπου τοῦ Θεοῦ πάλιν φθεγγομένου . Τίδε λέγει Κύριος · Ἀνθ’ ὧν ὑψώθησαν οἱ θυγάτερες Σιῶν , καὶ ἐπορεύθησαν ἡὐλῆ τραχὺ ἄφ . Τὸ κεφάλαιον τῶν κακῶν αὐταῖς ἐγκαλεῖ , ἀπόνοιαν καὶ ἀλαζονείαν . Τοῦτο γὰρ πάνυ τῶν μὲν χαλεπόν , μάλιστα δὲ ἐπὶ τῆς γυναικείας τιμωμένον φύσεως . Φρονήματος γὰρ ἐπιλησθεῖσα γυνή , ἥτε κουφοτέρα καὶ ἀλογωτέρα οὖσα , εὐχολῶς περιτρέπεται , καὶ βαπτίζεται , καὶ ναυάγιον ὑπομένει παντὸς πονηροῦ πνεύματος , τοῦ τύφου ἢ καὶ τῆς ἀλαζονείας αὐτὴν βαπτιζούσης . Δοκεῖ δὲ πρὸς τὰς ἐν Ἱεροσολύμοις ἀποτεινὰσθαι · διὸ καὶ θυγάτερας Σιῶν ἐκάλεσε . Καὶ ἐπορεύθησαν ἡὐλῆ τραχὺ ἄφ . Ἐνταῦθα αὐτὰς καὶ χωμαθεῖ , καὶ τὸν γυναικεῖον δείκνυσι φρόνημα , οὐδὲ ἐν διαπολαῖς τε γενέσθαι δυνάμενον , ἀλλ’ ἐκρηγνύμενον , καὶ διὰ τῶν τοῦ σώματος ἐπιδεικνύμενον κινήσεων . Οὐχ εἰς ἀπόνοιαν δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ εἰς ἀσέλγειαν αὐτὰς διαβάλλει , τοῦτο λέγων καὶ δηλῶν ἐκ τῶν ἑξῆς . Ἐπήγαγεν οὖν · Καὶ πεύμασιν ὀφθαλμῶν · ὁ τῶν ἐταιριζομένων ἐστὶ γυναικῶν , διαστρέφειν τὰς χώρας , καὶ τὴν πολλὴν βλακείαν καὶ τὸν μαλακισμὸν [ 44 ] ἐντεῦθεν ἐμφαίνειν · τοῦ δὲ θρυπτεῖν δὲ καὶ μαλακίζεισθαι οὐδὲν οὕτω σημεῖόν ἐστιν , ὡς τοῦτο . Καὶ τῇ πορείᾳ τῶν ποδῶν σύρουσαι ἄμα τοὺς χιτῶνας . Οὐ μικρὸν τοῦτο ἔγκλημα , κἂν μικρὸν εἶναι δοκῇ , ἀλλ’ ἐξωλείας τῆς ἐσχάτης ἔλεγχος , καὶ τοῦ μαλακίζεισθαι , καὶ κατακλᾶσθαι , καὶ διαλεῦσθαι , τὸ τοὺς χιτῶνας σύρειν . Τοῦτο γοῦν τις καὶ τῶν ἐξωδὲν χωμωδῶν τὸν ἀντίδικον τὸν αὐτοῦ τέλειος λέγων · Θοιμέτιον ὁ καθεῖς ἀχρι τῶν σιγνῶν . Καὶ τοὺς ποσὶν ἄμα παιζούσαι . Καὶ τοῦτο τῆς αὐτῆς πάλιν ἀσχημοσύνης ἀπόδειξις . Διὰ γὰρ πάντων , δι’ ὀφθαλμῶν , δι’ ἱματίων , διὰ ποδῶν , διὰ βαδισιας , ἢ τε σωφροσύνη καὶ ἢ ἀσέλγεια φαίνεται . Τῆς γὰρ ἔνδον χαθημένης ψυχῆς ὡσπερ κήρυκες τινὲς εἰσι τῶν αἰσθητηρίων αἱ κινήσεις . Καὶ καθάπερ οἱ ζωγράφοι τὰ χρώματα κεραννύντες , τὰς εἰκόνας δε βούλονται χαρακτηρίζουσιν · οὕτω δὴ καὶ τὰ κινήματα τῶν μελῶν τοῦ σώματος τοὺς χαρακτήρας ἐξω τῆς ψυχῆς ἄγει , καὶ πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν τίθησι τῶν ἡμετέρων . Διὸ καὶ ἑτέρὸς τις σοφὸς ἔλεγε · Στολισμὸς ἀνδρὸς , καὶ τέλος ὁδόντων ,
Lemmas: ὁ . ἐμός δοκέω πολύς τότε ὁ βλακεία ὁ γυναικάς γίγνομαι , καί ὁ πλέω εἰς ὁ ὁ ἀνήρ κάχιος εἰσφέρειν μέρος αὐτός . Διὸ δή καί ἰδιαζόντως πρός αὐτός ἀποτείνω λόγος , ὁ χαλεπός αὐτός ἐγκαλέω ἐλλαμβάνω , καί εἰς ἀρχή ἀνάγω ὁ λόγος , ἐκ πρόσωπον ὁ Θεός πάλιν φθέγγομαι . τίς λέγω Κύριος · ἀντί ὅς ὑψόω ὁ θυγάτηρ Θεός , καί πορεύω ἡὐλῆ τραχύς ἀπό . ὁ κεφάλαιος ὁ κακός αὐτός ἐγκαλέω , ἀπόνοια καί ἀλαζονεία . οὗτος γάρ πάνυ ὁ μέν χαλεπός , μάλιστα δέ ἐπί ὁ γυναικεῖος τιμάω φύσις . Φρόνημα γάρ ἐπιλήθω γυνή , ὅστε κοῦφος καί ἄλογος εἰμί , εὐχολῶς περιτρέπω , καί βαπτίζω , καί ναυάγιον ὑπομένω πᾶς πονηρός πνεῦμα , ὁ τύφω ἢ καί ὁ ἀλαζονεία αὐτός βαπτίζω . δοκέω δέ πρός ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ ἀποτείνω · διό καί θυγάτηρ Θεός καλέω . καί πορεύω ἡὐλῆ τραχύς ἀπό . ἐνταῦθα αὐτός καί χωμαθεῖ , καί ὁ γυναικεῖος δείκνυμι φρόνημα , οὐδέ ἐν διαπόλλυμι τε γίγνομαι δύναμαι , ἀλλά ἐκρήγνυμι , καί διά ὁ ὁ σῶμα ἐπιδείκνυμι κίνησις . οὐχ εἰς ἀπόνοια δέ μόνος , ἀλλά καί εἰς ἀσέλγεια αὐτός διαβάλλω , οὗτος λέγω καί δηλόω ἐκ ὁ ἑξῆς . ἐπάγω οὖν · καί πεύμασιν ὀφθαλμός · ὁ ὁ ἑταιρίζω εἰμί γυνή , διαστρέφω ὁ χώρα , καί ὁ πολύς βλακεία καί ὁ μαλακισμός [ 44 ] ἐντεῦθεν ἐμφαίνω · ὁ δέ θρύπτω δέ καί μαλακίζω οὐδείς οὗτος σημεῖον εἰμί , ὡς οὗτος . καί ὁ πορεία ὁ πούς σύρω ἄμη ὁ χιτών . οὖον μικρός οὗτος ἔγκλημα , κἀν μικρός εἰμί δοκέω , ἀλλά ἐξώλεια ὁ ἔσχατος ἔλεγχος , καί ὁ μαλακίζω , καί κατακλάω , καί διαλύω , ὁ ὁ χιτών σύρω . οὗτος γοῦν τις καί ὁ ἐξωδὲν κωμωδός ὁ ἀντίδικος ὁ αὐτός τέλειος λέγω · θοιμετειμι ὁ Καθεῖς ἄχρι ὁ σίγνον . καί ὁ πούς ἄμη παίζω . καί οὗτος ὁ αὐτός πάλιν ἀσχημοσύνη ἀπόδειξις . Ζεύς γάρ πᾶς , διά ὀφθαλμός , διά ἱμάτιον , διά πούς , διά βαδίζω , ἢ τε σωφροσύνη καί ἢ ἀσέλγεια φαίνω . ὁ γάρ ἔνδον χάσκω Ψυχή ὡς κῆρυξ τις εἰμί ὁ αἰσθητήριον ὁ κινέω . καί καθάπερ ὁ ζωγράφος ὁ χρῶμα κεράννυμι , ὁ εἰκών δέ βούλομαι χαρακτηρίζω · οὗτος δή καί ὁ κίνημα ὁ μέλος ὁ σῶμα ὁ χαρακτήρ ἐξω ὁ Ψυχή ἄγω , καί πρό ὁ ὀφθαλμός τίθημι ὁ ἡμέτερος . Διὸ καί ἕτερος τις σοφός λέγω · στολισμός ἀνήρ , καί τέλος ὀδούς ,