joannes-chrysostomus.in-isaiam pg056_0080.2
ζ' . Ἐπειδὴ γὰρ τὰ ἔνδον ὀμματα τῆς διανοίας πεπῆρωντο , οὐδὲν ὀφελος ἦν αὐτοῖς τῶν ἔξωθεν ὀφθαλμῶν , τοῦ κριτηρίου τῆς διανοίας διεφθαρμένου . Διὰ τοῦτο βλέποντες οὐκ ἔδιδουν , καὶ ἀκούοντες οὐκ ἠκουον · καὶ τὴν αἰτίαν προσετίθησιν , ὅτι οὐχὶ τὰ αἰσθητήρια ἦν διεφθαρμένα , οὐδὲ ἡ φύσις λελωθμένη , ἀλλὰ ἡ καρδία πεπρωμένη . Ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου , φησὶ · πάχος δὲ διανοίας γίνεται ἀπὸ τῶν ἀμαρτημάτων , ἀπὸ τε βιωτικῆς ἐπιθυμίας . Καὶ ταύτην λέγούμενος τὴν παχύτητα ὁ Παῦλος ἔλεγεν · Οὐκ ἠδυνήθητε ὑμῖν λαλῆσαι ὡς πνευματικούς · οὐδὲ γὰρ ἠδυνήσθε , ἀλλ' οὐδ' ἦς δύνασθε . Καὶ τὴν αἰτίαν προσετίθη λέγων · Ὅπου γὰρ ἐν ὑμῖν ἔρεις καὶ ζηλοῖ καὶ διχοστασίαι , οὐχὶ σαρκοὶ ἐστε ; Ἐπεὶ οὖν κάκεινοι φθόνῳ πολλῷ καὶ βεσκανίᾳ τηχόμενοι , καὶ ἑτέρους μυρίοις πολιορκούμενοι πάθεσι , παχύ το ὄμμα ε τῆς διανοίας εἰργάσαντο , καθαρά βλέπειν οὐκ ἔτι λοιπὸν ἠδύναντο . Διὰ ἑτέρας περὶ τῶν [ 72 ] ὁρωμένων δόξας ἐλάμβανον , καὶ τὰς ἐναντίας . Ταῦτα οὖν μετὰ ἀκριβείας ὁρῶν ὁ προφήτης , προανεφώνησε καὶ τοῦ νοσήματος τὴν αἰτίαν . Σὺ δέ μοι σκόπει , ὡς δυοῖν προφητειῶν οὐσῶν , τὴν μὲν περὶ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν τῆς οἰκουμένης ἀγαθῶν τὰ Σαφαβὶμ ἐδίδασκο λέγοντα · Ἅγιος , ἅγιος , ἅγιος , Κύριος Σαβαὼθ , πλήρης πᾶσα ἡ γῆ τῆς δόξης αὐτοῦ · τὴν δὲ περὶ τῆς ἀλώσεως καὶ τῶν τιμωριῶν τῶν Ἰουδαϊκῶν τῷ προφήτῃ κατέλειπον , ἵνα κάναυθεν μάθῃ τῆς Ἐκκλησίας τὴν ὑπαρχήν . Καὶ εἶπον · Ἐως πότε , Κύριε ; Ὑφῆς ὡς οὐ μάθητι οὐδὲ εἰκὴ ἐστοχάσθαι τῆς ὑπακοῆς τοῦ προφήτου τὴς μετὰ πολλῆς προθυμίας γεγενημένης ; Ἐπειδὴ γοῦν τάναντία ὧν προσεδόκησεν ἠκουσεν , ἔρημίας , πανωλεθρίας , ἀξιοὶ το γοῦν μέτρον μαθεῖν τῆς τιμωρίας · οὐδὲ γὰρ ἐτόλμα ὁλοκληροῦ τῆς ὀργῆς αὐτοῦς ἐξαρπάσαι , διὰ τὸ προλαβόντα τὸν Θεὸν δεῖξαι ἀσύγχωστα ἁμαρτάνοντας . Οὐ γὰρ συνεργατῆς ἦν αὐτῶν τὰ τολμήματα , οὐδὲ γνώμης ἐπηρεσαμένης , ἀλλὰ ψυχῆς ἔργον ποιουμένης τὴν παρακοήν , καὶ διανοίας φιλονοίας , καθάπερ ἐκ μαλέτης τινὸς καὶ σπουδῆς , ἀνθισταμένων τοῖς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ γινομένοις . Τοῦτο γοῦν αὐιντόμηνος ἔλεγε · Μήποτε ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς , καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσι , καὶ ἐπιστρέψωσι , καὶ ἰάσωμαι αὐτούς . Ὦσιν δειδοῖκότες γάρ , φησὶ , μὴ ποτὲ τι τῶν δεόντων μάθωσιν , οὐτω μετὰ πολλῆς τῆς σπουδῆς τὴν διάνοιαν αὐτῶν ἐπήρωσαν . Ἐπεὶ οὖν καὶ ἡ κατηγορία βαρεῦσθη , καὶ ἡ τιμωρία ἀπαραίτητος , ὅπερ ἦν λειπόμενον , τοῦτο ζητεῖ μαθεῖν · ἀλλ' ἐν τάξει τοῦ μαθεῖν , ἐκστηριαν εἰσάγει . Ἐπειδὴ δὲ οὐδὲ ὑπὲρ τούτου φανερῶς
Lemmas: γῆ . ἐπεί γάρ ὁ ἔνδον ὄμμα ὁ διάνοια πηρόω , οὐδείς ὄφελος εἰμί αὐτός ὁ ἔξωθεν ὀφθαλμός , ὁ κριτήριον ὁ διάνοια διαφθείρω . Ζεύς οὗτος βλέπω οὐ δίδωμι , καί ἀκούω οὐ ἀκούω · καί ὁ αἴτιος προστίθημι , ὅτι οὐ ὁ αἰσθητήριον εἰμί διαφθείρω , οὐδέ ὁ φύσις λώπτω , ἀλλά ὁ καρδία ἔπορον . παχύνω γάρ ὁ καρδία ὁ λαός οὗτος , φημί · πάχος δέ διάνοια γίγνομαι ἀπό ὁ ἁμάρτημα , ἀπό τε βιωτικός ἐπιθυμία . καί οὗτος λέγω ὁ παχύτης ὁ Παῦλος λέγω · οὐ δύναμαι σύ λαλέω ὡς πνευματικός · οὐδέ γάρ ἡδύνω , ἀλλά οὐδέ εἰμί δύναμαι . καί ὁ αἴτιος προστίθημι λέγω · ὅπου γάρ ἐν σύ εἴρω καί ζηλόω καί διχοστασία , οὐ σαρκόω εἰμί ; ἐπεί οὖν ἐκεῖνος φθόνος πολύς καί βεσκανίᾳ τήκω , καί ἕτερος μυρίος πολιορκέω πάθος , παχύς ὁ ὄμμα ε ὁ διάνοια ἐργάζομαι , καθαρός βλέπω οὐ ἔτι λοιπός δύναμαι . Ζεύς ἕτερος περί ὁ [ 72 ] ὁράω δόξα λαμβάνω , καί ὁ ἐναντίος . οὗτος οὖν μετά ἀκρίβεια ὁράω ὁ προφήτης , προαναφωνέω καί ὁ νόσημα ὁ αἴτιος . σύ δέ ἐγώ σκοπέω , ὡς δύο προφητεία εἰμί , ὁ μέν περί ὁ ἐκκλησία καί ὁ ὁ οἰκέω ἀγαθός ὁ Σαφαβὶμ διδάσκω λέγω · Ἅγιος , ἅγιος , ἅγιος , Κύριος Σαβαώθ , πλήρης πᾶς ὁ γῆ ὁ δόξα αὐτός · ὁ δέ περί ὁ ἅλωσις καί ὁ τιμωρία ὁ Ἰουδαϊκός ὁ προφήτης καταλείπω , ἵνα κάναυθεν μανθάνω ὁ ἐκκλησία ὁ ὑπαρχή . καί εἶπον · ἠώς πότε , κύριος ; ὑφή ὡς οὖον μανθάνω οὐδέ εἰκῇ στοχάζομαι ὁ ὑπακοή ὁ προφήτης σής μετά πολύς προθυμία γίγνομαι ; ἐπεί γοῦν τἀναντία ὅς προσδοκάω ἀκούω , ἐρημία , πανωλεθρία , ἀξιόω ὁ γοῦν μέτρον μανθάνω ὁ τιμωρία · οὐδέ γάρ τολμάω ὁλοκληρέω ὁ ὀργή αὔτεος ἐξαρπάζω , διά ὁ προλαμβάνω ὁ θεός δείκνυμι ἀσύγχωστα ἁμαρτάνω . οὖον γάρ συνεργάτης εἰμί αὐτός ὁ τόλμημα , οὐδέ γνώμη ἐπαίρω , ἀλλά Ψυχή ἔργον ποιέω ὁ παρακοή , καί διάνοια φιλονοια , καθάπερ ἐκ μαλέτης τις καί σπουδή , ἀνθίστημι ὁ ὑπό ὁ Θεός γίγνομαι . οὗτος γοῦν αυιντομεις λέγω · μήποτε ὁράω ὁ ὀφθαλμός , καί ὁ Καρδία συνίημι , καί ἐπιστρέφω , καί ἰάομαι αὐτός . εἰμί δείδω γάρ , φημί , μή ποτέ τίς ὁ δήω μανθάνω , οὗτος μετά πολύς ὁ σπουδή ὁ διάνοια αὐτός πηρόω . ἐπεί οὖν καί ὁ κατηγορία βαρέω , καί ὁ τιμωρία ἀπαραίτητος , ὅσπερ εἰμί λείπω , οὗτος ζητέω μανθάνω · ἀλλά ἐν τάξις ὁ μανθάνω , ἐκστηριαν εἰσάγω . ἐπεί δέ οὐδέ ὑπέρ οὗτος φανερῶς