joannes-chrysostomus.in-isaiam pg056_0061.2
Τίνος οὖν ἕνεκεν τὰς κατηγορίας ᾠδὴν ποιοῦσι ; Σοφίᾳ κεχρημένοι πνευματικῇ καὶ πολὺ τὸ χέρος ἀνθεῖσαι ταῖς τῶν ἀκούοντων βουλομένοις ψυχαῖς . Ἐπειδὴ γὰρ οὐδὲν οὕτω χρήσιμον , ὡς τὰ πλημμελήματα μεμηνθᾶσθαι διηνεκῶς , μνήμην δὲ οὐδὲν οὕτω μόνιμον ὡς μελωδία ποιεῖ , ἵνα μὴ διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῶν κατηγοριῶν ὀκνοῦντες ἀναδυόμενοι φεύγωσι τὸ συνεχὲς μεμηνθᾶσθαι τῶν οικείων ἀμαρτημάτων , τῷ μέλει τῆς φῶς ὑποκλέπτων τὴν ἀπὸ τῆς μνήμης αἰσχύνην , καὶ τὴν ἀφόρητον ἀδυμίαν παραμούμενος , ἅματα αὐτὰ ποιεῖ , ἵνα τῷ πᾶθῳ μελωδίας ἀναγκαζόμενοι συνεχῶς αὐτὰ φθέγγεσθαι , συνεχῶς αὐτῶν ὡς μεμηνμένοι , καὶ διηνεκῶς ἔχωνσι τινὰ διδασκαλίαν ἀρετῆς τὴν διηνεκὴ τῶν ἀμαρτημάτων μνήμην . Ἴστε γοῦν , ὅτι καὶ νῦν τὰ μὲν ἄλλα οὐδ' ἐξ ὀνόματος τοῖς πολλοῖς ὅστι Βίβλια γνῶσιν · τὴν δὲ τῶν Ψαλμῶν πραγματείαν ἐπὶ στόματι πάντες φέρουσι , καὶ αὐτὰς ταύτας τὰς ψόας · οὕτω δι' αὐτῶν τῶν πραγμάτων δείκνυται , πόσον ἀπὸ τῆς μελωδίας τὸ χέρδος ἐστίν . Διὰ δὲ τοῦτο καὶ αὐτὸς φησιν · Ἄσω δὴ τῷ ἡταπημένῳ ἄσμα τοῦ ἀταπητοῦ μου τῷ ἀμπελῶνί μου . Ἄσμα τῷ ἡταπημένῳ , φησιν , ἀμπελῶνί · ὅσω περὶ αὐτοῦ τοῦ ἡταπημένου . Καὶ αὐτὴ γὰρ ἄσω , φησιν , καὶ ἡ ὑπόθεσις τῆς φῶς περὶ αὐτοῦ καὶ τῶν αὐτοῦ πραγμάτων ἐστίν . Εἰ δὲ μέλλων κατηγορεῖν , ἀγαπῶν καλεῖ καὶ ἡταπημένον , μὴ θαυμάσης . Καὶ τοῦτο γὰρ μέγιστον · κατηγορίας ἐφθόνων , ὅτι δὴ ἀταπηθέντες , καὶ τοσαύτας ἀπολαύσαντες παρὰ Θεοῦ τῆς [ 52 ] εὐνοίας , οὐδὲ οὕτω βελτίους ἐγένοντο . Τοῦτο γοῦν καὶ ἕτερος προφήτης · αἰνιστόμενος ἔλεγε · Ἄς σταφυλὴν ἐν ἐρήμῳ εὑρὼν τὸν Ἰσραὴλ , ὡς σκοπὸν ἐν συκῇ πρῶτον εἶδον πατέρας αὐτῶν · τὸ ποθεῖν αὐτῶν καὶ ἐπεράσθαι διὰ τῶν καρπῶν τούτων ἐνδεικνύμενος · ποθεῖν δὲ αὐτὸν καὶ ἐπέρασθαι οὐ παρὰ τὴν οἰκείαν ἀρετὴν , ἀλλὰ παρὰ τὴν τοῦ Θεοῦ ἀγαθότητα . Ὁ δὲ λέγει , τοιοῦτον ἐστιν , ὅτι Ἐγὼ μὲν οὕτως ἡγάπησα , ὡς ἂν τις σταφυλὴν εὑρὼν ἐν ἐρήμῳ , ἢ ὡς ἂν τις σκοπὸν ἐν συκῇ . Εἰ γὰρ καὶ ἀνάξια τοῦ Θεοῦ τὰ παραδείγματα , ἀλλὰ κατάλληλα τῆς ἐκείνων γαστριμαργίας . Αὐτοὶ δὲ , φησιν , τοσαύτης ἀπολαύσαντες τῆς ἀγάπης , ἀπελλοτριώθησαν , καὶ εἰσῆλθον πρὸς τὸν Βααλζαβώθ . Οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα ἡταπημένον αὐτὸν καλεῖ καὶ ἀγαπητόν , δείκνυς ὅτι ὁ μὲν Θεὸς τὰ παρ' ἑαυτοῦ πάντα ἐπεδείξατο , οὐχ αὐτῶν ἀξιαμένων , ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ ἡγασμένου . Ἐκεῖνοι δὲ οὐδὲ μετὰ ταῦτα ἀξίους ἑαυτοὺς τῆς εὐεργεσίας ἔδειξαν , ἀλλὰ τάναντία ἐπεδείξαντο πάντα . Ἄμπελῶν ἐτενήθη τῷ ἡταπημένῳ , ἐν κέρατι , ἐν τόπῳ πλινί . Τῷ ὀνόματι τοῦ ἀμπελῶνος πᾶσαν ἐνέφησεν τὴν πρόνοιαν , καὶ τὴν περὶ αὐτῶν ἑπιμέλειαν .
Lemmas: τίς οὖν ἕνεκα ὁ κατηγορία ἀοιδή ποιέω ; Σοφία χράομαι πνευματικός καί πολύς ὁ χείρ ἀνθέω ὁ ὁ ἀκούω βούλομαι Ψυχή . ἐπεί γάρ οὐδείς οὗτος χρήσιμος , ὡς ὁ πλημμέλημα μιμνῄσκω διηνεκής , μνήμη δέ οὐδείς οὗτος μόνιμος ὡς μελωδία ποιέω , ἵνα μή διά ὁ ὑπερβολή ὁ κατηγορία ὀκνέω ἀναδύνω φεύγω ὁ συνεχής μιμνῄσκω ὁ οἰκέω ἁμάρτημα , ὁ μέλος ὁ φάος ὑποκλέπτω ὁ ἀπό ὁ μνήμη αἰσχύνη , καί ὁ ἀφόρητος αδυεις παραμουμην , Ἀμάτα αὐτός ποιέω , ἵνα ὁ πάσχω μελῳδία ἀναγκάζω συνεχῶς αὐτός φθέγγομαι , συνεχῶς αὐτός ὡς μιμνῄσκω , καί διηνεκής ἔχω τις διδασκαλία ἀρετή ὁ διηνεκής ὁ ἁμάρτημα μνήμη . οἶδα γοῦν , ὅτι καί νῦν ὁ μέν ἄλλος οὐδέ ἐκ ὄνομα ὁ πολύς ὅστις βιβλίον γνῶσις · ὁ δέ ὁ ψαλμός πραγματεία ἐπί στόμα πᾶς φέρω , καί αὐτός οὗτος ὁ ψόα · οὗτος διά αὐτός ὁ πρᾶγμα δείκνυμι , πόσος ἀπό ὁ μελῳδία ὁ χέρδα εἰμί . Ζεύς δέ οὗτος καί αὐτός φημί · ἀάω δή ὁ ἡταπημένῳ ἄσμα ὁ ἀταπητοῦ ἐγώ ὁ ἀμπελών ἐγώ . ἄσμα ὁ ἡταπημένῳ , φημί , ἀμπελών · ὅσος περί αὐτός ὁ ἡταπημένου . καί αὐτός γάρ ἀάω , φημί , καί ὁ ὑπόθεσις ὁ φάος περί αὐτός καί ὁ αὐτός πρᾶγμα εἰμί . εἰμί δέ μέλλω κατηγορέω , ἀγάπη καλέω καί ἡταπημένον , μή θαυμάζω . καί οὗτος γάρ μέγας · κατηγορία φθόνος , ὅτι δή ἀταπηθέντες , καί τοσοῦτος ἀπολαύω παρά Θεός ὁ [ 52 ] εὔνοια , οὐδέ οὗτος ἀγαθός γίγνομαι . οὗτος γοῦν καί ἕτερος προφήτης · αἰνίζω λέγω · ἄς σταφυλή ἐν ἐρῆμος εὑρίσκω ὁ Ἰσραήλ , ὡς σκοπός ἐν συκέα πρῶτος εἶδον πατήρ αὐτός · ὁ ποθέω αὐτός καί περάω διά ὁ καρπός οὗτος ἐνδείκνυμι · ποθέω δέ αὐτός καί περάω οὖον παρά ὁ οἰκεῖος ἀρετή , ἀλλά παρά ὁ ὁ Θεός ἀγαθότης . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί , ὅτι ἐγώ μέν οὕτως ἀγαπάω , ὡς εἄν τις σταφυλή εὑρίσκω ἐν ἐρῆμος , ἢ ὡς εἄν τις σκοπός ἐν συκέα . εἰμί γάρ καί ἀνάξιος ὁ Θεός ὁ παράδειγμα , ἀλλά κατάλληλος ὁ ἐκεῖνος γαστριμαργία . αὐτός δέ , φημί , τοσοῦτος ἀπολαύω ὁ ἀγάπη , ἀπέρχομαι , καί εἰσέρχομαι πρός ὁ Βααλζαβώθ . οὕτως δή καί ἐνταῦθα ἡταπημένον αὐτός καλέω καί ἀγαπητός , δείκνυμι ὅτι ὁ μέν θεός ὁ παρά ἑαυτοῦ πᾶς ἐπιδείκνυμι , οὐ αὐτός ἀξιάω , ἀλλά ὁ Θεός ἡγασμένου . ἐκεῖνος δέ οὐδέ μετά οὗτος ἄξιος ἑαυτοῦ ὁ εὐεργεσία δείκνυμι , ἀλλά τἀναντία ἐπιδείκνυμι πᾶς . ἀμπελών τείνω ὁ ἡταπημένῳ , ἐν κέρας , ἐν τόπος πλινί . ὁ ὄνομα ὁ ἀμπελών πᾶς ἐμφαίνω ὁ πρόνοια , καί ὁ περί αὐτός ἐπιμέλεια .