joannes-chrysostomus.in-isaiam pg056_0096.2
αὐτῷ μᾶλλον καὶ εὐχολον ἐν μιᾷ καιροῦ ῥοπῇ , καὶ ἐν ἀκαμαίᾳ ἀπὸ τῶν ἐσχάτων τῆς γῆς , χὰν πλείους ὦσιν , ἀγαγεῖν εὐθὺς καὶ ἐπιστήσαι . Καὶ μάρτυρας μοι ποιήσον πιστοὺς ἀνθρώπους , τὸν Οὐρίαν τὸν ἱερέα , καὶ Σαχαρίαν · υἱὸν Βαραχίου . Μάρτυρας τίνος ; Τοῦ χρόνου · ἵνα χὰν τὰ γράμματα συκοφαντῆται , οἱ ζῶντες ἀνθρώποι καὶ παρόντες τυχὰ ἐγράφετο , καὶ τὸν χρόνον σαφῶς εἰδότες , πότε ταῦτα ἐλέγετο , δυνηθῶσιν ἐπιστομίζειν τοὺς ἀναισχυντεῖν ἐπιχειροῦντας . Τῆς αὐτῆς ὑποθέσεως ἔχεται καὶ τὸ ἐξης , σαφέστερον ἐπάγων τὸν ἔλεγχον . Πῶς καὶ τίνι τρόπῳ ; Τῶν ῥημάτων αὐτῶν ἀκούσωμεν . Προσχήλθε γὰρ , φησὶ , πρὸς τὴν προφήτιν . Τὴν γυναῖκα τὴν ἰδίαν οὕτως ἐκάλεσεν Ἰωσ , διὰ τὸ καὶ αὐτὴν Πνεύματος ἡμῶσθαι προφητικοῦ · οὐ γὰρ ἐν ἀνδράσι καὶ πῶν χαρισμάτων εἰσέθηκε μόνον , ἀλλὰ καὶ εἰς τὰ γυναικεία διέβαινε φύλον . Οὐ γὰρ ὡςπερ ἐν ταῖς βιωτικαῖς χρείαις διήρηται τὰ γένη , καὶ ἄλλα μὲν ἀνδρῶν , ἄλλα δὲ γυναικῶν τὰ ἐπιτηδεύματα , καὶ οὐχ ἐν δυνηθεῖν τὰ ἀλλήλων ἀνταλλάξασθαι , οὕτω δὴ καὶ ἐπὶ τῶν πνευματικῶν · ἀλλ’ ἴσοι οἱ ἀνὼνες καὶ κοινοὶ οἱ στέφανοι . Καὶ τοῦτο καὶ ἐν τῇ Παλαιᾷ καὶ ἐν τῇ Καινῇ μετὰ ἀκριβείας ἴδοι τις ἄν , καὶ παρὰ πάντα τὸν βίον ἄ συμβαλῶν . Ταύτην τοίνυν ὁμῆσας νόμῳ γάμῳ , χύειν παρεκατέσας . Καὶ ἐπειδὴ τὸ παιδίον ἐτέχθη , ἐπιτίθειν αὐτῷ ὄνομα καινὸν καὶ παράδοξον , τὴν ἱστορίαν τῶν ἐσομένων ἔχον . Τί γὰρ φησὶ ; Κάλισον τὸ ὄνομα αὐτοῦ , Ταχέως σκύλευσον , δέξως προορῶμενσον · ἵνα χὰν τὰ γράμματα ἀπιστῇ τὰ ἐν τῇ τόμῳ σέμενα , ἡ προστήρησι τοῦ παιδίου τὴν ἱστορίαν τῶν ἐκδοσμένων [ 91 ] ἔχουσα , καὶ πρὸ τῆς πράξεως τῶν γενομένων τεθεῖσα , καὶ συνεχῶς παρὰ πάντα χλουομένη τὸν χρόνον ἄ , καὶ τὸν σφόδρα ἀναῖσχυντεῖν ἐπχειροῦντων ἀπορράφῃ τὰ στόματα . Ὅτι γὰρ οὐ μετὰ τὴν ἐκθασιν ἐπλάσεν ταῦτα ὁ προφήτης , ἀλλ’ ἀνωθεν αὐτὰ προεῖδε , καὶ οὐ σφόδρα ἀγνομοῦν εἰν ἐπχειροῦντες ἡδύνατο πείσεσθαι , οἱ πρὸ τῆς τῶν πραγμάτων ἐκθασίας αὐτὸ τὸ παιδίον ὁρῶντες καλοῦμενον , καὶ τὴν διδασκαλίαν τῶν ἐσομένων συγχροῦν ἀναχρητὸν . Διὰ τοῦτο καὶ ἐρμηνεύει τῆς προφητείας τὴν δύναμιν , καὶ τὸν χρόνον ἐπισημαίνει μετὰ ἀκριβείας , οὕτω λέγων · Δύοι πρὶν ἡ γυνὴ τὸ παιδίον καλεῖν πατέρα ἡ μητέρα , λήψεσται δύναμιν Δαμασχοῦ , καὶ τὰ σκύλα Σαμαρείας ἐναντί βασιλέως Ἀσσυρίων . Ὁ δὲ λέγει , τοιούτων ἐστιν · Ἐν τῷ χρόνῳ , φησὶ , τῆς ἡλικίας τῆς ἀνέρου , καὶ μηδέπω φθέγγεσθαι δυναμένης , τὰ τῆς νίκης ἔσται καὶ τῶν τροπαίων , οὐχ ὡς τοῦ παιδίου δυναμένου παρατάξασθαι , καὶ χαθελεῖν τοὺς πολέμιους , ἀλλ’ ὡς τῆς ἡλικίας ἐκείνης , τοῦτέστι , τοῦ χρόνου τοῦ πρὸ τῆς τοῦ παιδίου διαλέξεως παραβιδόντος ἀπαντα τοὺς πολεμίους . Καὶ προσέθετο Κύριος λαλῆσαι μοι δεῖ · Διὰ τὸ μὴ βουλεσθαι τὸν λαὸν τοῦτον οὐ δὲ τὸν τοῦ Σιλωάμ τὸ πορευόμενον ἤσυχῃ , ἀλλὰ βουλεσθαι ἔχειν τὸν Ῥαοὺν καὶ τὸν υἱὸν τοῦ Ῥωμελίου βασιλέα ἐφ’ ὧν , διὰ τοῦτο ἰσοῦν ἀράγει Κύριος ἐφ’ ὧν τὸ ὕδωρ τοῦ ποταμοῦ , τὸ ἰσχυρὸν καὶ τὸ πολὺ , τὸν βασιλέα τῶν Ἀσσυρίων . Ὅπερ ἴδως ἐστὶ τῷ Θεῷ , μὴ μόνον τὰς τιμωρίας προλέγειν , ἀλλὰ καὶ τὰς αἰτίας τίθεσθαι , ὡς τε καὶ ταύτην παιδεύσαι τοὺς ἀκούοντας , τοῦτο καὶ ἐνταῦθα ποιεῖ . Εἰπὼν γὰρ τὸν τῶν ἀλλοφύλων διανομήν , καὶ τὰ σκύλα , καὶ προελών τὴν τῶν βαρβάρων ἐφόδον , λέγει καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ πολέμου . Ἦς δὲ ἐστιν αὕτη ; Ἡ ἀγνο -
Lemmas: αὐτός μᾶλλον καί ευχολος ἐν εἷς καιρός ῥοπή , καί ἐν ἀκαμαίᾳ ἀπό ὁ ἔσχατος ὁ γῆ , χήν πλείων εἰμί , ἄγω εὐθύς καί ἐφίστημι . καί μάρτυς ἐγώ ποιέω πιστός ἄνθρωπος , ὁ οὐρία ὁ ἱερεύς , καί Σαχαρίας · υἱός Βαραχίας . Μάρτυρας τίς ; ὁ χρόνος · ἵνα χήν ὁ γράμμα συκοφαντέω , ὁ ζῶ ἄνθρωπος καί πάρειμι Τύχη γράφω , καί ὁ χρόνος σαφῶς οἶδα , πότε οὗτος λέγω , δύναμαι ἐπιστομίζω ὁ ἀναισχυντέω ἐπιχειρέω . ὁ αὐτός ὑπόθεσις ἔχω καί ὁ ἑξῆς , σαφής ἐπάγω ὁ ἔλεγχος . Πῶς καί τίς τρόπος ; ὁ ῥῆμα αὐτός ἀκούω . Προσχήλθε γάρ , φημί , πρός ὁ προφήτης . ὁ γυνή ὁ ἴδιος οὕτως καλέω ἰός , διά ὁ καί αὐτός πνεῦμα ἡμῶσθαι προφητικός · οὖον γάρ ἐν ἀνήρ καί ποῦ χάρισμα εἰστίθημι μόνος , ἀλλά καί εἰς ὁ γυναικεῖος διαβαίνω φῦλον . οὖον γάρ ὡς ἐν ὁ βιωτικός χρεία διαιρέω ὁ γένος , καί ἄλλος μέν ἀνήρ , ἄλλος δέ γυνή ὁ ἐπιτήδευμα , καί οὐ ἐν δύναμαι ὁ ἀλλήλων ἀνταλλάσσω , οὗτος δή καί ἐπί ὁ πνευματικός · ἀλλά ἴσος ὁ ἀναίνομαι καί κοινός ὁ στέφανος . καί οὗτος καί ἐν ὁ Παλαιή καί ἐν ὁ Καινεύς μετά ἀκρίβεια ὁράω τις ἄν , καί παρά πᾶς ὁ βίος ὅς συμβάλλω . οὗτος τοίνυν ὁμῆσας νόμος γάμος , χύω παρεκατέσας . καί ἐπεί ὁ παιδίον τίκτω , ἐπιτίθέω αὐτός ὄνομα καινός καί παράδοξος , ὁ ἱστορία ὁ εἰμί ἔχω . τις γάρ φημί ; καλισος ὁ ὄνομα αὐτός , ταχέως σκυλεύω , δέχομαι προορῶμενσον · ἵνα χήν ὁ γράμμα ἀπιστέω ὁ ἐν ὁ τόμος σέμενα , ὁ προστηρέω ὁ παιδίον ὁ ἱστορία ὁ ἐκδίδωμι [ 91 ] ἔχω , καί πρό ὁ πρᾶξις ὁ γίγνομαι τίθημι , καί συνεχῶς παρά πᾶς χλουω ὁ χρόνος ὅς , καί ὁ σφόδρα ἀναισχυντέω ἐπιχειρέω ἀπορράπτω ὁ στόμα . ὅτι2 γάρ οὖον μετά ὁ ἐκθέω πλάσσω οὗτος ὁ προφήτης , ἀλλά ἄνωθεν αὐτός προεῖδον , καί οὖον σφόδρα ἀγνομοῦν ἐν ἐπιχειρέω ἡδύνω πείθω , ὁ πρό ὁ ὁ πρᾶγμα ἐκθασίας αὐτός ὁ παιδίον ὁράω καλέω , καί ὁ διδασκαλία ὁ εἰμί συγχροῦν ἀναχρητὸν . Ζεύς οὗτος καί ἑρμηνεύω ὁ προφητεία ὁ δύναμις , καί ὁ χρόνος ἐπισημαίνω μετά ἀκρίβεια , οὗτος λέγω · δύο πρίν ὁ γυνή ὁ παιδίον καλέω πατήρ ὁ μήτηρ , λαμβάνω δύναμις Δαμάσχου , καί ὁ σκύλα Σαμάρεια ἐναντίος βασιλεύς Ἀσσύριος . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ἐν ὁ χρόνος , φημί , ὁ ἡλικία ὁ ἀνείρομαι , καί μηδέπω φθέγγομαι δύναμαι , ὁ ὁ Νίκη εἰμί καί ὁ τρόπαιον , οὐ ὡς ὁ παιδίον δύναμαι παρατάσσω , καί καθαιρέω ὁ πολέμιος , ἀλλά ὡς ὁ ἡλικία ἐκεῖνος , τουτέστι , ὁ χρόνος ὁ πρό ὁ ὁ παιδίον διάλεξις παραβλέπω ἅπας ὁ πολέμιος . καί προστίθημι Κύριος λαλέω ἐγώ δεῖ · Ζεύς ὁ μή βούλομαι ὁ λαός οὗτος οὖον δέ ὁ ὁ Σιλωάμ ὁ πορεύω ήσυχος , ἀλλά βούλομαι ἔχω ὁ Ῥαοὺν καί ὁ υἱός ὁ Ρωμελιού βασιλεύς ἐπί ὅς , διά οὗτος ἰσόω ἀράσσω Κύριος ἐπί ὅς ὁ ὕδωρ ὁ ποταμός , ὁ ἰσχυρός καί ὁ πολύς , ὁ βασιλεύς ὁ Ἀσσύριος . ὅπερ Ἴδως εἰμί ὁ Θεός , μή μόνος ὁ τιμωρία προλέγω , ἀλλά καί ὁ αἴτιος τίθημι , ὡς τε καί οὗτος παιδεύω ὁ ἀκούω , οὗτος καί ἐνταῦθα ποιέω . εἶπον γάρ ὁ ὁ ἀλλόφυλος διανομή , καί ὁ σκύλα , καί προαιρέω ὁ ὁ βάρβαρος ἔφοδος , λέγω καί ὁ αἴτιος ὁ πόλεμος . εἰμί δέ εἰμί οὗτος ; ὁ αγνός -