joannes-chrysostomus.in-isaiam pg056_0032.4
α . Ἐντεῦθεν δὴλον ὡς οὐ πᾶσα ὑφ’ ἑν τὰς προφητείας εἰρήσθαι , ἀλλὰ κατὰ διαφόρους ἐμπνεύσεσιν καιρούς , περιχοπὰς τινὰς ἀπηγέλλον , αἱ συνεθεῖσθαι ὑστερον ὑφ’ ἑν , ὁλόκληρον βιβλίον ἐποίησαν . Διὸ καὶ οὕτως ἄρχεται . Οὐχ ἐντεῦθεν δὲ μόνον τοῦτο δὴλον ἕσται καὶ σαφὲς ἡμῖν , ἀλλ’ ἐξ ὧν προῦν καὶ τοὺς καιροὺς ἐπισήμαινεται , νῦν μὲν λέγων , Τοῦ ἐνιαυτοῦ , οὐ εἰσήλθε Νάδαρ εἰς Ἄζωτον · νῦν δὲ λέγων · Καὶ ἐγένετο τοῦ ἐνιαυτοῦ , οὐ ἀπέθανεν Ὄζίας ὁ βασιλεύς , εἴδορ τὸν Κύριον καθήμενον ἐπὶ ὀρόφου ὑψηλοῦ καὶ ἐπληρώθου . Οὐ γὰρ ὡςπερ αἱ Ἐπιστολαὶ αἱ Παύλου καὶ τὰ Εὐαγγέλια ὑφ’ ἑν συνετέθησαν , οὕτω δὲ καὶ προφητεία , ἀλλ’ ὅπερ ἕκαστη εἶπὼν , ἐν διαφόροις καιροῖς . Ὦθεν καὶ ἀπ’ ἀρχῆς ἕτερα ἄρχεται τοῦ παρόντος λόγου . Καὶ οὐ διὰ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν τὴν ὑπόθεσιν , περὶ ἧς μέλλει διαλέγεσθαι , σφόδρα ἀπηρτημένα τῶν προειρημένων , καὶ ὑψηλοτέραν εἶναι . Περὶ γὰρ τῆς τῶν ἰδίων κλήσεως , καὶ τῆς τοῦ χρηστοῦς περιφρονέσεως , καὶ τῆς πανταχῶς τῆς οἰκουμένης ἐκταθείσης γνώσεως , καὶ τῆς καταληφθείσης τὴν γῆν εἰρήνης ἡμῖν διαλέγεται . Εἰ δὲ μέλλων τοιούτων ἀπεσθαι δογμάτων , Ἰουδαίας μέμνηται καὶ Ἱερουσαλήμ , ξένον οὐδέν . Προφητεία γὰρ ἦν τὸ λεγόμενον , συννεκτισμένης εἰς τὰς τῶν ὀνομάτων προσηγορίας β . Ἐπεὶ καὶ τὸν ψαλμὸν τὸν ἐβδομηκοστὸν πρώτον ὁ Δαυὶδ συντεθεὶς μέλλων , ἐπῆγαγεν αὐτὸν τὰς Σολομῶντι , καὶ προῦν πολλῷ μείζονα τῆς Σολομῶντος ἀξίας , μᾶλλον δὲ καὶ τῆς ἀπάντων ἀνθρώπων φύσεως ἰδεν γ . Τὸ γὰρ , Πρὸ τοῦ ἡλίου διαμένει τὸ ὄνομα αὐτοῦ , καὶ , Πρὸ τῆς σελήνης ὁ θρόνος αὐτοῦ , καὶ ὅσα τοιαῦτα , οὐδεὶς ἂν οὐδὲ τῶν σφόδρα ἀνοήτων περὶ ἀνθρωπίνης εἴποι λέγεσθαι φύσεως . Καὶ ὁ Ἰακώβ δὲ , ἅτινα ταῦτα , δ μέλλει νῦν ὁ [ 19 ] Ἠσαΐας λέγειν δ , καὶ πλείονα τούτων προαναφώνει · μετὰ γὰρ τῆς τῶν ἰδίων κλήσεως καὶ τὸν θάνατον εἶπε καὶ τὴν ἀνάστασιν , καὶ τὸν καιρὸν καθ’ ὃν ἔμελλε παρέσεσθαι · οὐδὲ ἐκεῖνος ἀπογυμνώσας αὐτὰ τέθηκεν , ἀλλὰ τῷ προσώπῳ ε τῆς προσηγορίας τοῦ Υἱοῦ χρώμενος δ ἔμελλεν ἐρεῖν , οὕτως αὐτὰ προαναφώνησε , τῷ μὲν δοκεῖν τῷ συμβόλῳ μεν τῷ Ἰουδᾷ λέγων · καθὼς δὲ τὸ τῶν πραγμάτων μαρτυρεῖ τέλος , ὅπερ ἔμελλε κατορθοῦν ὁ
Lemmas: ὅς . ἐντεῦθεν δῆλος ὡς οὖον πᾶς ὑπό ἑν ὁ προφητεία εἴρω , ἀλλά κατά διάφορος ἔμπνευσις καιρός , περικοπή τις ἀπαγγέλλω , ὁ συντίθημι ὕστερος ὑπό ἑν , ὁλόκληρος βιβλίον ποιέω . Διὸ καί οὕτως ἄρχω . οὐχ ἐντεῦθεν δέ μόνος οὗτος δῆλος ἕννυμι καί σαφής ἐγώ , ἀλλά ἐκ ὅς προέρχομαι καί ὁ καιρός ἐπισημαίνω , νῦν μέν λέγω , ὁ ἐνιαυτός , οὖον εἰσέρχομαι Νάδαρ εἰς Ἄζωτος · νῦν δέ λέγω · καί γίγνομαι ὁ ἐνιαυτός , οὖον ἀποθνῄσκω Οζίας ὁ βασιλεύς , εἴδορ ὁ κύριος κάθημαι ἐπί ὄροφος ὑψηλός καί πληρόω . οὖον γάρ ὡς ὁ Ἐπιστολή ὁ Παῦλος καί ὁ εὐαγγέλιον ὑπό ἑν συντίθημι , οὗτος δέ καί προφητεία , ἀλλά ὅσπερ έκαστος εἶπον , ἐν διάφορος καιρός . ὤθω καί ἀπό ἀρχή ἕτερος ἄρχω ὁ πάρειμι λόγος . καί οὖον διά οὗτος μόνος , ἀλλά καί διά ὁ ὁ ὑπόθεσις , περί ὅς μέλλω διαλέγω , σφόδρα ἀπαρτάω ὁ προερέω , καί ὑψηλός εἰμί . περι γάρ ὁ ὁ ἴδιος κλῆσις , καί ὁ ὁ Χρηστοῦς περιφρονέσεως , καί ὁ πανταχῶς ὁ οἰκέω ἐκτείνω γνῶσις , καί ὁ καταλαμβάνω ὁ γῆ εἰρήνη ἐγώ διαλέγω . εἰμί δέ μέλλω τοιοῦτος ἀφίημι δόγμα , Ἰουδαῖος μιμνήσκω καί Ἱερουσαλήμ , ξένος οὐδείς . προφητεία γάρ εἰμί ὁ λέγω , συννεκτισμένης εἰς ὁ ὁ ὄνομα προσηγορία Β . ἐπεί καί ὁ ψαλμός ὁ ἑβδομηκοστός πρῶτος ὁ Δαυίδ συντίθημι μέλλω , ἐπάγω αὐτός ὁ Σολομών , καί προέρχομαι πολύς μείζων ὁ Σολομών ἄξιος , μᾶλλον δέ καί ὁ ἀπαντάω ἄνθρωπος φύσις ὁράω γ . ὁ γάρ , πρό ὁ ἥλιος διαμένω ὁ ὄνομα αὐτός , καί , πρό ὁ σελήνη ὁ θρόνος αὐτός , καί ὅσος τοιοῦτος , οὐδείς εἄν οὐδέ ὁ σφόδρα ἀνόητος περί ἀνθρώπινος εἶπον λέγω φύσις . καί ὁ Ἰακώβ δέ , ὅστις οὗτος , δ μέλλω νῦν ὁ [ 19 ] Ἠσαΐας λέγω δ , καί πλείων οὗτος προαναφωνέω · μετά γάρ ὁ ὁ ἴδιος κλῆσις καί ὁ θάνατος εἶπον καί ὁ ἀνάστασις , καί ὁ καιρός κατά ὅς μέλλω πάρειμι · οὐδέ ἐκεῖνος ἀπογυμνόω αὐτός τίθημι , ἀλλά ὁ πρόσωπον ε ὁ προσηγορία ὁ υἱός χράω δ μέλλω εἴρω , οὕτως αὐτός προαναφωνέω , ὁ μέν δοκέω ὁ σύμβολον μέν ὁ Ἰουδά λέγω · καθώς δέ ὁ ὁ πρᾶγμα μαρτυρέω τέλος , ὅσπερ μέλλω κατορθόω ὁ