joannes-chrysostomus.in-isaiam pg056_0064.2
γ . Ἀποστήσω , φησὶ , τὴν ἐμὴν συμμάχίαν . γυμνώσω τὴς βοηθείας , ἐρήμους καταστήσω τὰς τοιαύτας προνοίας , καὶ εἰσονται διὰ τῶν ἐναντίων ὧν ἀπλήσων ἐμπρο-σθεν , ὅταν ὡς πᾶσιν εἰς ἀρπαγὴν προκείμενοι . Καὶ ἀρήσω τὸν ἀμπελῶνά μου , καὶ οὐ μὴ τμηθῇ , οὐδὲ μὴ σκαφθῇ . Πάλιν λέγω , ὅτι τῇ μεταφορῇ χήρηται . [ 54 ] Εἰ δὲ τις καὶ θερμότερον ἐξετάζειν βούλοιτο , τὴν ἀπὸ τῆς διδασκαλίας , τὴν ἀπὸ τῶν ἄντο-λῶν ἐπιμελείαν φησιν . Οὐ γὰρ ἀπολαύσονται · τῶν αὐ-τῶν , ὧν καὶ ἐμπροσθεν , οὐ διδασκάλους ἔξουσιν , οὐκ ἄρχοντας , οὐ προφήτας ὁμοίως τοὺς σπουδευμένους αὐ-τοῖς , τοὺς ἐπιμελουμένους αὐτῶν . Ὅσπερ γὰρ οἱ τῶν ἀμπέλων θεραπεύοντες σκάπτουσι , τέμνουσιν , οὕτως οἱ ψυχὰς διορθοῦμενοι ἀπαλοῦσι , φοβοῦσι , διδάσκουσιν , ἐγκωμιοῦσι · ἀλλ' ἐν ἐρήμῳ τούτων ἔσονται , φησίν , εἰς τὴν ἄλλοτριαν ποιευνθέντες . Καὶ ἀναθρέσεται εἰς αὐ-τὸν ὡς εἰς χέρσον ἀκανθας · καὶ ταῖς νεφέλαις ἐντε-λοῦμαι , τοῦ μὴ βρέξειν εἰς αὐτὸν δεῦρο . Ἡ τὴν ἐρη-μίαν τῆς πάλαι φησιν , ἢ τὴν ἐρήμιαν τὴν ἑαυτῶν , καὶ τῆς ἐκάστου ψυχῆς · νεφέλας δὲ ἐνταῦθα τοὺς προφήτας τινὲς λέγουσιν , ὅτι ἀνῆλθεν τὸν ὑετὸν δεχομένους · καὶ παρακείμενος τῷ δήμῳ τὰ λεγόμενα . Ἄλλ' οὐδὲ οὗτοι , φησὶ , τὰ συνήθη ποιήσουσιν . Εἰ γὰρ καὶ εἰς πον καὶ δώτερος συνῆπλθεν , ἀλλ' ὁ δήμος τῶν προφητῶν τότε εἰσί . Ὁ γὰρ ἀμπελῶν Κυρίου Σαβαὼθ οἶκος τοῦ Ἰσραὴλ ἐστι , καὶ ἄνθρωπος τοῦ Ἰουδα νεόφυτον ἡσκημένον . Ἐμενα , ἵνα ποιήσῃ κρίσιν , ἐποίησε δὲ ἀνομίαν , καὶ οὐ δικαιωσύνην , ἀλλὰ κραυγήν . Ἐπειδὴ πολλῇ τῇ μεταφορῇ διὰ τῶν ὀνομάτων ἐχρήσατο , ἀμπελῶνα , καὶ πύργον , καὶ προλήγιον , καὶ φραγμὸν , καὶ σκαφήν , καὶ τμήσιν ἀμπέλου λέγων , ἵνα μὴ περὶ ἀμπελῶνος τις τῶν τότε ἄνθρωπων νομίζῃ εἶναι · τὰ λεγό-μενα , ταχέως πρὸς τῷ τέλει τὸ πᾶν ἐρμήνευσεν . Ὁ γὰρ
Lemmas: γ . ἀφίστημι , φημί , ὁ ἐμός συμμαχία . γυμνόω σής βοήθεια , ἐρῆμος καθίστημι ὁ τοιοῦτος πρόνοια , καί εἶμι διά ὁ ἐναντίος ὅς ἀπόλλυμι ἐμπίμπρημι , ὅταν ὡς πᾶς εἰς ἁρπάγη πρόκειμαι . καί αἱρέω ὁ ἀμπελών ἐγώ , καί οὖον μή τέμνω , οὐδέ μή σκάπτω . πάλιν λέγω , ὅτι ὁ μεταφορέω χαίρω . [ 54 ] εἰμί δέ τις καί θερμός ἐξετάζω βούλομαι , ὁ ἀπό ὁ διδασκαλία , ὁ ἀπό ὁ ἀντολή ἐπιμέλεια φημί . οὖον γάρ ἀπολαύω · ὁ αὐτός , ὅς καί ἔμπροσθεν , οὖον διδάσκαλος ἔχω , οὐ ἄρχω , οὖον προφήτης ὁμοίως ὁ σπουδεύω αὐ-τός , ὁ ἐπιμελέομαι αὐτός . ὅσπερ γάρ ὁ ὁ ἄμπελος θεραπεύω σκάπτω , τέμνω , οὕτως ὁ ψυχή διορθόω απαλους , φοβέω , διδάσκω , εγκωμιειμι · ἀλλά ἐν ἐρῆμος οὗτος εἰμί , φημί , εἰς ὁ ἀλλότριος ποιέω . καί ἀνατρέφω εἰς αὐτός ὡς εἰς χέρσος ἄκανθα · καί ὁ νεφέλη ἐντέλλω , ὁ μή βρέχω εἰς αὐτός δεῦρο . ὁ ὁ ἐρημία ὁ πάλαι φημί , ἢ ὁ ἐρημία ὁ ἑαυτοῦ , καί ὁ ἕκαστος Ψυχή · νεφέλη δέ ἐνταῦθα ὁ προφήτης τις λέγω , ὅτι ἀνέρχομαι ὁ ὑετός δέχομαι · καί παράκειμαι ὁ δῆμος ὁ λέγω . ἄλλος οὐδέ οὗτος , φημί , ὁ συνήθης ποιέω . εἰμί γάρ καί εἰς πως καί δώτερος συναπέρχομαι , ἀλλά ὁ δήμος ὁ προφήτης τότε εἰμί . ὁ γάρ ἀναπελάω κύριος Σαβαώθ οἶκος ὁ Ἰσραήλ εἰμί , καί ἄνθρωπος ὁ Ἰουδά νεόφυτος ἀσκέω . Μένω , ἵνα ποιέω κρίσις , ποιέω δέ ἀνομία , καί οὖον δικαιόω , ἀλλά κραυγή . ἐπεί πολύς ὁ μεταφορέω διά ὁ ὄνομα χράω , ἀμπελών , καί πύργος , καί προλήγιον , καί φραγμός , καί σκάφη , καί τμῆσις ἄμπελος λέγω , ἵνα μή περί ἀμπελών τις ὁ τότε ἄνθρωπος νομίζω εἰμί · ὁ λέγω , ταχέως πρός ὁ τέλος ὁ πᾶς ερμηνεύω . ὁ γάρ