joannes-chrysostomus.in-isaiam pg056_0080.3
ἰσχεῦσαι ἐτόλμα , διὰ τοῦτο μαθήσεως προηγήματι ἐρώτησην ἐπινοεῖ λέγων · Ἐως πότε , Κύριε ; Καὶ εἶπεν · Ἐως ἂν ἐρημωθῶσι πόλεις παρὰ τὸ μὴ κατοικεῖσθαι , καὶ οἴκοι παρὰ τὸ μὴ εἶναι ἀνθρώπους · καὶ ἡ γῆ καταλειφθησεται ἔρημος . Καὶ μετὰ ταῦτα μακρυνεῖ ὁ Θεὸς τοὺς ἀνθρώπους , καὶ καλῶνθησονται οἱ καταλειφθέντες ἔπι τῆς γῆς , καὶ ἐκ' αὐτῆς ἔστι τὸ ἐκδιέκατον . Καὶ καλῶν ἔσται εἰς προνομήν ὡς ταράδιθος , καὶ ὡς βάλανος , ὅταν ἐκπέσῃ ἐκ τῆς θήκης αὐτῆς . Σπέρμα ἅγιον τὸ στηλῶμα αὐτῆς . Τὴν προφητείαν ἀπαρτίσας ἐκείνην , ἐπὶ τὴν ἱστορίαν πάλιν ἐξάγει τὸν λόγον , τὴν τε ἀλωσιν τῶν δέκα φυλῶν προἀναφωνῶν , τὴν τε διὰ τὴν αἰχμαλωσίαν ἐκείνην ἐπὶ ταῖς δύο φυλαῖς μακροθυμίαν γεγενημένην · εἶτα καὶ τὴν τούτων αὐτῶν ἀπαγωγήν , ἐπειδὴ εἰς οὐδὲν ἄγον ἐκρήσαντο τῇ μακροθυμίᾳ · καὶ τὴν ἐκ τοῦ λειψάνου πάλιν ἀναφθεσμένην αὐτοῖς εὐημερίαν . Ὅταν μὲν γὰρ λέγῃ , Ἐως ἂν ἐρημωθῶσι πόλεις παρὰ τὸ μὴ κατοικεῖσθαι , τῶν δέκα φυλῶν τὴν αἰχμαλωσίαν αἰνιττεται . Καὶ γὰρ [ 73 ] ἄρδην ἠφανίσθησαν ἀπαντες , καὶ μετὰ πολλῆς τῆς σφοδρότητος ἀνάπαστοι γεγόναι , πάντες εἰς τὴν ἀλλοτρίαν ἀπηγύησαν , ὡς καὶ τὰς πόλεις ἀπάσας ἐστανάι κενὰς ἀνθρώπων , καὶ τὴν γῆν ἔρημον τῶν θεραπευσόντων αὐτὴν εἰς ὠφελίαν τῶν ὑπολειφθεσομένων . Ὅταν μὲν οὖν λέγῃ , Ἐως ἐρημωθῶσι πόλεις παρὰ τὸ μὴ κατοικεῖσθαι , καὶ οἴκοι παρὰ τὸ μὴ εἶναι ἀνθρώπους , τότε λέγει καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν . Ὅταν δὲ λέγῃ , ὅτι Καὶ μετὰ ταῦτα μακρυνεῖ ὁ Θεὸς τοὺς ἀνθρώπους , ἢ τὴν ὀλιγοχερὴ πάντων εὐπραγίαν αἰνίττεται , ἢ τὴν μετὰ τὴν ἀπαγωγὴν τῶν δέκα φυλῶν γενομένην ταῖς δύο φυλαῖς εὐημερίαν . Ἀπαλλαγέντες γὰρ τοῦ Συναχειρίμ καὶ τοῦ βαρβαρικοῦ στρατοπέδου , καὶ τῆς παραδόξου νίκης ἀπολαύσαντες , εἰς πλήθος πάλιν ἐπέδοσαν , καὶ εἰς βίου μήκος , οὐδενὸς πολέμου θορυβοῦντος αὐτούς . Ὅταν δὲ εἴπῃ , ὅτι Μακρυνεῖ , ἢ τὸ πλήθος τῶν ἀνθρώπων , ἢ τὸ μήκος τῶν ἐτῶν αἰνίττεται . Καὶ ἵνα μάθῃς , ὅτι περὶ τῶν δύο φυλῶν ταῦτά φησιν , ἐπήγαγεν , ὅτι Ἐκ' αὐτῆς ἔστι τὸ ἐκδιέκατον , ἐπιδέκατον λέγων τὸ ἐπάνω τῶν δέκα , τὸ περισσὸν τῶν δέκα , ὅπερ ἦσαν αἱ δύο φυλαί . Ταύτην καὶ Παῦλος τῇ λέξει χέρχεται λέγων · Ἐπάνω πεντακοσίοις ἀδελφοῖς · τοῦτοῖς , πλείοσι πεντακοσίοις . Καὶ καλῶν ἔσται εἰς προνομήν ὡς ταράδιθος . Τοῦτοῖς , αἱ δύο φυλαί . Καὶ ὡς βάλανος , ὅταν ἐκπέσῃ τῆς θήκης αὐτῆς . Ὦσπερ γὰρ ἀτερπὴς ἐκεῖνος ὁ καρπὸς ἐκπεσὼν τῆς θήκης , οὕτω καὶ οὗτοι καταγέλαστοι καὶ ἐπονειδιστοὶ ἔσονται , τῆς πόλεως ἐκπεσόντες , καὶ τῆς δόξης ἐκείνης γυμνωθέντες ἀπαντες . Σπέρμα ἅγιον τὸ στηλῶμα αὐτῆς . Οὐ μὴν ἄνλατα τὰ κακὰ ἔσται , φησίν , οὐδὲ ἀτελεύτητα , ἀλλὰ τὸ σπέρμα αὐτῆς ἅγιον ἔσται , καὶ Στηλῶμα , τοῦτοῖς , βέβαιον , πεπηγὸς , ἀκίνητον , ἀναμείνον τὴν τῶν πραγμάτων μεταβολήν . Τῆς μὲν γὰρ εὐπραγίας ἐκπεσοῦνται , αὐτοὶ δὲ οὐ πανωλεθρίαν ὑποστήσονται , ἀλλὰ μενοῦσι καὶ στήσονται , ἕως ἂν ἀπολάβωσι τὴν
Lemmas: ἰσχύω τολμάω , διά οὗτος μάθησις προηγήματι ἐρωτάω ἐπινοέω λέγω · ἠώς πότε , κύριος ; καί εἶπον · ἠώς εἄν ἐρημόω πόλις παρά ὁ μή κατοικέω , καί οἴκοι παρά ὁ μή εἰμί ἄνθρωπος · καί ὁ γῆ καταλείπω ἐρῆμος . καί μετά οὗτος μακρύνω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος , καί καλωνθησοντ ὁ καταλείπω ἐπί ὁ γῆ , καί ἐπίτεξ αὐτός εἰμί ὁ ἐκδικάζω . καί καλός εἰμί εἰς προνομή ὡς ταραδιανθος , καί ὡς βάλανος , ὅταν ἐκπίπτω ἐκ ὁ θήκη αὐτός . σπέρμα ἅγιος ὁ στήλωμα αὐτός . ὁ προφητεία ἀπαρτίζω ἐκεῖνος , ἐπί ὁ ἱστορία πάλιν ἐξάγω ὁ λόγος , ὁ τε ἀλέω ὁ δέκα Φυλή προαναφωνέω , ὁ τε διά ὁ αἰχμαλωσία ἐκεῖνος ἐπί ὁ δύο Φυλή μακροθυμία γίγνομαι · εἶτα καί ὁ οὗτος αὐτός ἀπαγωγή , ἐπεί εἰς οὐδείς ἄγω κραίνω ὁ μακροθυμία · καί ὁ ἐκ ὁ λείψανον πάλιν ἀνάπτω αὐτός εὐημερία . ὅταν μέν γάρ λέγω , ἠώς εἄν ἐρημόω πόλις παρά ὁ μή κατοικέω , ὁ δέκα Φυλή ὁ αἰχμαλωσία αἰνίσσομαι . καί γάρ [ 73 ] ἄρδην ἀφανίζω ἅπας , καί μετά πολύς ὁ σφοδρότης ἀνάπαστοι γονεύς , πᾶς εἰς ὁ ἀλλότριος απηγυαειδω , ὡς καί ὁ πόλις ἅπας ἵστημι κενός ἄνθρωπος , καί ὁ γῆ ἐρῆμος ὁ θεραπεύω αὐτός εἰς ὠφέλεια ὁ ὑπολείπω . ὅταν μέν οὖν λέγω , Ἠώς ἐρημόω πόλις παρά ὁ μή κατοικέω , καί οἴκοι παρά ὁ μή εἰμί ἄνθρωπος , τότε λέγω καί ὁ αἰχμαλωσία . ὅταν δέ λέγω , ὅτι καί μετά οὗτος μακρύνω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος , ἢ ὁ ὀλιγοχερὴ πᾶς εὐπραγία αἰνίσσομαι , ἢ ὁ μετά ὁ ἀπαγωγή ὁ δέκα Φυλή γίγνομαι ὁ δύο Φυλή εὐημερία . ἀπαλλάσσω γάρ ὁ Συναχειρίμ καί ὁ βαρβαρικός στρατόπεδον , καί ὁ παράδοξος Νίκη ἀπολαύω , εἰς πλήθος πάλιν ἐπιδίδωμι , καί εἰς βίος μήκος , οὐδείς πόλεμος θορυβέω αὐτός . ὅταν δέ εἶπον , ὅτι μακρύνω , ἢ ὁ πλήθος ὁ ἄνθρωπος , ἢ ὁ μήκος ὁ ἔτος αἰνίσσομαι . καί ἵνα μανθάνω , ὅτι περί ὁ δύο Φυλή οὗτος φημί , ἐπάγω , ὅτι ἐπίτεξ αὐτός εἰμί ὁ ἐκδικάζω , ἐπιδέκατος λέγω ὁ ἐπάνω ὁ δέκα , ὁ περισσός ὁ δέκα , ὅσπερ εἰμί ὁ δύο Φυλή . οὗτος καί Παῦλος ὁ λέγω χράω λέγω · ἐπάνω πεντακόσιοι ἀδελφός · οὗτος , πλείων πεντακόσιοι . καί καλός εἰμί εἰς προνομή ὡς ταραδιανθος . οὗτος , ὁ δύο Φυλή . καί ὡς βάλανος , ὅταν ἐκπίπτω ὁ θήκη αὐτός . ὥσπερ γάρ ἀτερπής ἐκεῖνος ὁ καρπός1 ἐκπίτνω ὁ θήκη , οὗτος καί οὗτος καταγέλαστος καί επονείδιστος εἰμί , ὁ πόλις ἐκπίτνω , καί ὁ δόξα ἐκεῖνος γυμνόω ἅπας . σπέρμα ἅγιος ὁ στήλωμα αὐτός . οὖον μήv ἄνλατα ὁ κακός εἰμί , φημί , οὐδέ ἀτελεύτητος , ἀλλά ὁ σπέρμα αὐτός ἅγιος εἰμί , καί στήλωμα , οὗτος , βέβαιος , πήγνυμι , ἀκίνητος , ἀναμένω ὁ ὁ πρᾶγμα μεταβολή . ὁ μέν γάρ εὐπραγία ἐκπίπτω , αὐτός δέ οὖον πανωλεθρία ὑφίστημι , ἀλλά μένω καί ἵστημι , ἠώς εἄν ἀπολαμβάνω ὁ