joannes-chrysostomus.in-isaiam pg056_0057.2
ι' . Ὅτι γὰρ ἐστι χαλεπώτερα Σοδόμων παιδεῖν , ἀκούσων τοῦ Χριστοῦ λέγοντος · Ἄνεκτέστρον ἔσται τῇ Σοδό-μων καὶ Γομόρρας ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως , ἢ τῇ πόλει ταύτῃ . Ὡστε κἂν καλλωπίζομεναι νῦν γυναῖκες μὴ πά-θωσιν , ὅπερ ἔπαθον αὶ τότε καλλωπίζομεναι , μὴ θαρσέ-τωσαν . Ἡ γὰρ ἀνοχὴ αὐτῆς καὶ ἡ μακροθυμία χαλεπω-τέραν σωρεύει τοῦ πυρὸς τὴν κάμινον , καὶ μεῖζονα τὴν φλόγα ἐργάζεται . Τοῦτο καὶ ἐπὶ Ἀναΐν καὶ Σαπφείρας γέγονε . Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι ἐν ἀρχῇ καὶ προοιμῷ τοῦ κη-ρύγματος ὑφελόμενοι τῶν χρημάτων ἐκείνων , ἀθρόον ἀνηρπάσθησαν , μετὰ δὲ ἐκείνους πολλοὶ τοιαῦτα τολμῆ-σαντες , οὐδὲν ἔπαθον . Πῶς οὖν ἂν ἔχοι λόγον , τὸν δικαῖον κριτὴν καὶ πρὸς τὰ [ 47 ] ἴσα νέμονται , τοὺς μὲν ἤτον ἡμαρτηκότας κολάζαι , τοὺς δὲ χαλεπώτερα ποιήσαντας ἀφεῖναι ; Οὐκ εὐδηλον , ὅτι ἐπειδὴ ἔσπηνσεν ἡμέραν , ἐν ἡ μέλλει κρίνειν τὴν οἰκουμένην , διὰ τοῦτο ἀνεβάλλετο τὴν τιμωρίαν , ἵνα ἡ τῇ μακροθυμία γένωνται βελτίους , ἢ τοῖς αὐτοῖς ἐπιμεῖνοντες χαλεπώτερα παθόντες ; Ὅταν τούτων ἀμαρτάντες α τὰ αὐτὰ τοῖς ἤδη πεπλημμεληκόσι καὶ κολασθεῖσι , μὴ τὰ αὐτὰ πάθωσιν , μὴ θαρρῶσιν , ἀλλὰ μᾶλλον φοβώμεθα . Ὅσπερ γὰρ νόμον τὴν ἐπ' ἐκεί-νων τιμωρίαν ἐξήνεγκεν ὁ Θεός , πᾶσι παραίνων , καὶ λέγων , ὅτι διὰ τοῦτο τὸν ἐξ ἀρχῆς ἀμαρτῶντα ἐκόλασε , ἵνα καὶ σὺ ὁ μετ' ἐκείνους πλημμελῶν , τὰ αὐτὰ ἀναμεί-νη ; ἵνα μεταβάλλῃ καὶ γένῃ βελτίων . Τοῖς γὰρ τοιούτοις ἀμαρτήμασι τοιαύται κείνται τιμωρίαι , κἂν μὴ παρα-χρῆμα ἐργώνται . Τοῦτοισ δὲ οὐχ ἀπλῶς ἐνδύεται , ἀλλ' ἐπειδὴ πονηρὸν νόσημα εἰς τὰς τῶν ἀνθρώπων εἰσῆλθεν οἰκίας διὰ τῆς τῶν γυναικῶν βλακείας , ὁ τῆς φιλοξοσμίας ἔρως , δς καὶ τὴν τῶν χρημάτων ἐπέτεινεν φανίδα β , εἰς ἀχαιροὺς δαπάνας τοὺς ἄνδρας ἐμβαλὼν , καὶ πλεῖσμου καὶ στάσεως καὶ φιλονεικίας ὑπόθεσιν γινόμενος καλ-ληρινθῆς , καὶ τὰς τῶν πενθῶν κατεστένεν γαστέρας . Ὅταν γὰρ ἅπασαν τὴν οὐσίαν γυνὴ , ἢ καὶ τὸ πλέον τῶν δυνάων , εἰς τὴν τοῦ σώματος ὑδριν ἀναγκάζῃ τὸν ἄνδρα δαπανᾶν ( ὅδρις γὰρ σώματος , τὸ περιεχόμενον χρυσίον ) , ἀνάγκη τὴν χεῖρα συστῆλεσθαι πρὸς τὸν τῆς ἐλεημοσύ-νης φιλοτιμίαν . Καὶ πολλὰ δὲ ἕτερα ἐκ τούτου τιχθόμενα ἔστιν ἰδεῖν ἀμαρτημάτων εἴδη . Ἄλλα ταῦτα ἀφέντες τῇ πεῖρᾳ τῶν πασχόντων εἰδέναι σαφῶς , τὸν ἑχομένων ἀποψόμεθα . Μετὰ γὰρ τὸ παραστῆσαι τῆς αἰχμαλωσίας τὸ σχῆμα , καὶ εἰπεῖν , ὅτι Ἄντὶ τοῦ καλλωπισμοῦ ταύτην ἐπάγω , ἐπιτείνει τὴν συμφορὰν , λέγων · Καὶ ὁ υἱὸς σου ὁ κάλλιστος , ὃν ἀγαπᾷς , μαχαῖρα πεσεῖται , καὶ οἱ ἰσχύοντες ὑμῶν μαχαῖρα πεσοῦνται . Τοῦτο γὰρ αἰ-χμαλωσία χαλεπώτερον . Καὶ γὰρ ἐστι ζωὴ θανάτῳ πι-κροτέρα . Ὅταν γὰρ μετὰ τῆς δουλείας καὶ δίωρα πένθη θρηνεῖν ἀναγκάζωνται , ἐνόντων ὅσων τῆς συμφορᾶς τὸ μέγεθος , τῶν καὶ᾽ ἑαυτῶς πικρῶν δυντῶν συναποθρηνέν ἀλλήλοις . Καὶ γὰρ εἰ αἰχμαλωσία μόνη ἦν , ἀφόρητον ἦν τὸ δεινόν · καὶ εἰ ἐν ἐλευθερίᾳ ζῶντων τοιαῦτα συνέβαινε πένθη , θανάτῳ πιχρότερα ἦν τὰ ζῶν . Ἄλλα νῦν ἀμφότερα ἔσται , φησὶ , συνηγμένα ἀλλήλοις . Μᾶλλον δὲ διπλὴν δεῖ ταύτην καλεῖν συμφορὰν , καὶ τριπλὴν , καὶ
Lemmas: εἷς . ὅτι2 γάρ εἰμί χαλεπός Σόδομα παιδεύω , ἀκούω ὁ Χριστός λέγω · Ἄνεκτος εἰμί ὁ Σόδομα καί Γόμορρα ἐν ἡμέρα κρίσις , ἢ ὁ πόλις οὗτος . ὡστε κἀν καλλωπίζω νῦν γυνή μή πάσχω , ὅσπερ πάσχω ὅς τότε καλλωπίζω , μή θαρσέω . ὁ γάρ ἀνοχή αὐτός καί ὁ μακροθυμία χαλεπός σωρεύω ὁ πυρός ὁ κάμινος , καί μείζων ὁ φλόξ ἐργάζομαι . οὗτος καί ἐπί Ἄνα καί Σαπφείρα γίγνομαι . καί γάρ ἐκεῖνος ἐν ἀρχή καί προοιμος ὁ κήρυγμα ὑφαιρέω ὁ χρῆμα ἐκεῖνος , ἀθρόος ἀναρπάζω , μετά δέ ἐκεῖνος πολύς τοιοῦτος τολμάω , οὐδείς πάσχω . Πῶς οὖν εἄν ἔχω λόγος , ὁ Δίκαιος κριτής καί πρός ὁ [ 47 ] ἴσος νέμω , ὁ μέν εἰμί ἁμαρτάνω κολάζω , ὁ δέ χαλεπός ποιέω ἀφίημι ; οὐ ευδηλος , ὅτι ἐπεί σπάω ἡμέρα , ἐν ὁ μέλλω κρίνω ὁ οἰκέω , διά οὗτος ἀναβάλλω ὁ τιμωρία , ἵνα ὁ ὁ μακροθυμία γίγνομαι ἀγαθός , ἢ ὁ αὐτός ἐπιμένω χαλεπός πάθος ; ὅταν οὗτος ἀμαρτάντες ὅς ὁ αὐτός ὁ ἤδη πλημμελέω καί κολάζω , μή ὁ αὐτός πάσχω , μή θαρσέω , ἀλλά μᾶλλον φοβέω . ὅσπερ γάρ νόμος ὁ ἐπί ἐκεῖνος τιμωρία ἐκφέρω ὁ Θεός , πᾶς παραινέω , καί λέγω , ὅτι διά οὗτος ὁ ἐκ ἀρχή ἀμαρτῶντα κολάζω , ἵνα καί σύ ὁ μετά ἐκεῖνος πλημμελέω , ὁ αὐτός ἀναμένω ; ἵνα μεταβάλλω καί γίγνομαι ἀγαθός . ὁ γάρ τοιοῦτος ἁμάρτημα τοιοῦτος κεῖμαι τιμωρία , κἀν μή παραχρῆμα ἔργω . οὗτος δέ οὐ ἀπλόος ἐνδύω , ἀλλά ἐπεί πονηρός νόσημα εἰς ὁ ὁ ἄνθρωπος εἰσέρχομαι οἰκίον διά ὁ ὁ γυνή βλακεία , ὁ ὁ φιλοξοσμίας Ἔρως , ΔΣ καί ὁ ὁ χρῆμα ἐπιτείνω φανίς Β , εἰς αχαιροος δαπάνη ὁ ἀνήρ ἐμβάλλω , καί πλεισμοω καί στάσις καί φιλονεικία ὑπόθεσις γίγνομαι καλ-ληρινθῆς , καί ὁ ὁ πένθος καθίστημι γαστήρ . ὅταν γάρ ἅπας ὁ οὐσία γυνή , ἢ καί ὁ πλέω ὁ δύναμαι , εἰς ὁ ὁ σῶμα ὑδρίς ἀναγκάζω ὁ ἀνήρ δαπανάω ( ὅδρις γάρ σῶμα , ὁ περιέχω χρυσίον ) , ἀνάγκη ὁ χείρ συστέλλω πρός ὁ ὁ ἐλεημοσύνη φιλοτιμία . καί πολύς δέ ἕτερος ἐκ οὗτος τίκτω εἰμί ὁράω ἁμάρτημα εἶδος . ἄλλος οὗτος ἀφίημι ὁ πεῖρα ὁ πάσχω οἶδα σαφῶς , ὁ ἔχω ἀποψάω . μετά γάρ ὁ παρίστημι ὁ αἰχμαλωσία ὁ σχῆμα , καί εἶπον , ὅτι ἀντί ὁ καλλωπισμός οὗτος ἐπάγω , ἐπιτείνω ὁ συμφορά , λέγω · καί ὁ υἱός σύ ὁ καλός , ὅς ἀγαπάω , μάχαιρα πίπτω , καί ὁ ἰσχύω σύ μάχαιρα πίπτω . οὗτος γάρ αἰχμαλωσία χαλεπός . καί γάρ εἰμί ζωή θάνατος πικρός . ὅταν γάρ μετά ὁ δουλεία καί δίωρος πένθος θρηνέω ἀναγκάζω , ἔνειμι ὅσος ὁ συμφορά ὁ μέγεθος , ὁ καὶι ἑαυτός πικρός δύο συναποθρηνέω ἀλλήλων . καί γάρ εἰμί αἰχμαλωσία μόνος εἰμί , ἀφόρητος εἰμί ὁ δεινός · καί εἰμί ἐν ἐλευθερία ζῶ τοιοῦτος συμβαίνω πένθος , θάνατος πικρός εἰμί ὁ ζῶ . ἄλλος νῦν ἀμφότερος εἰμί , φημί , συνάγω ἀλλήλων . μᾶλλος δέ διπλός δεῖ οὗτος καλέω συμφορά , καί τριπλός , καί