joannes-chrysostomus.in-isaiam pg056_0044.5
τείμων , νῦν δὲ πικρὰ διδούς φάρμακα . μεθοδεύει τῶν ἀρρωστούντων τὴν ὑγείαν · οὕτω δὲ καὶ ὁ φιλάνθρωπος Θεός , ποικίλαις καὶ διαφόροις τιμωρίαις τὸ διὰρρέον καὶ ἀναπεπτωκὸς τῶν Ἰουδαίων ἐπισκοπῶν , νῦν μὲν τῇ τῶν βαρβάρων ἐφόδῳ φοβεῖ τοὺς ἀγνοήμονας , νῦν δὲ καὶ πρὸ τῆς ἐκείνων ἐπιθέσεως ἑτέραις αὐτοῖς ἀπειλαῖς καταστρέλει , τῇ ποικιλίᾳ τῶν ἀπειλῶν ἀχάμωτον διατηρῶν ἐν αὐτοῖς τὸν φόβον . Νῦν γοῦν ἀσθενίαν αὐτοῖς ἀπειλεῖ d , καὶ λιμὸν , καὶ αὐχμὸν , οὐχὶ τῶν ἀναγκαίων , ἀλλὰ καὶ ἐκείνων τῶν οὐδὲν ἐλαττον τῶν ἐπιτηδείων τὴν ἡμετέραν συνεχόντων ζωὴν . Οὐ γὰρ δὴ λιμὸς χαλεπὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν ἐρήμῳ καθιστάναι τῶν κυβερνούντων τὰ πράγματα · ὁ καὶ τὴν εὐθηνίαν λιμοῦ χαλεπωτέραν ἀποφαίνειν εἴωθε . Τί γὰρ δρελεὸς ἐκ πηγῶν ἅπαντα ἐπιρρεῖν e , ὅταν ἐμφύλιοι πικνώται πόλεμοι , καὶ ἡ θάλασσα διεγείρηται , καὶ τῶν κυμάτων μαινομένων μήτε κυβερνήτης , μήτε πρωρεὺς , μήτε ἄλλος τις ἢ δυναμένος διαθεῖναι τὸν τῶν πραγμάτων χειμῶνα , καὶ καταστήσαι γαλήνην ; Ὅταν δὲ μετὰ τούτων καὶ λιμὸς ἦ , ἐνθόψουν τῶν κακῶν τὴν ὑπερβολήν . Ταῦτα οὖν ἅπαντα ἀπειλεῖ ὁ Θεός , καὶ πρώτων τῶ πάντων χαλεπωτέρον . Ἰδοὺ γὰρ , φησίν , ὁ Δεσπότης Κύριος Σαβαὼθ . Τῇ λέξει ταύτῃ , Ἰδοὺ , συνεχῶς οἱ προφῆται χέχρηνται , ὅταν πληροφορήσαι τὸν ἀκροατὴν βούλωνται περὶ τῶν λεγομένων . Οὐχ ἐνταῦθα δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀνωθεν , καὶ ἐξ ἀρχῆς ἔστιν ἰδεῖν , ὅτι τῆς σωματικῆς ἀσθενείας αἱ ἀμαρτίαι προηγῆσαντο πολλάκις , ὡς ἐκ τοῦ Κάιν · ἐπεσθὴ γὰρ οὐ καλῶς ἐχρόμενος τῇ ἰσχύ , παρελθὼν καλῶς . Οὕτω καὶ ὁ ἐπὶ τῆς κολυμβήθρας ὅτι γὰρ ἢ πηγὴ τῆς παρέρσεως τὰ ἀμαρτήματα ἦν , φησίν ὁ Χριστός · Ἴδε , ὕγιει γέγονας , μηκέτι ἀμαρτάνει . Καὶ ὁ Παῦλος δὲ φησι · Διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς · ἐπειδὴ ἡμάρτανον οὐ καθαρῶ συνειδὼς τῶν μυστηρίων μεταλαμβάνοντες . Καὶ τὸν πατρονυκθὸν τὰ ἀσθένεια σώματος παραδίδωσι , ταύτην ὑπὲρ ἀμαρτημάτων ἀπαίτων δίκην . Οὐ μὴν πανταχοῦ ἀμαρτημάτων ἐπιτίμιον τοῦτο , ἀλλ’ ἔστιν ὅπου καὶ στερφάνων ὑπόθεσις τὸ πράγμα γίνεται , ὡς ἐπὶ τοῦ Λαζάρου καὶ τοῦ Ἰωβ . Οὐχ ἀσθένειαι δὲ μόνον , [ 33 ] ἀλλὰ καὶ λῦσαι ἑταιρῶ σώματος ἐξ ἀμαρτημάτων ἐγίνοντο , ὡς ἢ λέπρα τοῦ Ὀζέα διὰ τὴν ἀνασυχίαν τῆς γνώμης , ὡς ἢ χειρ τοῦ βασιλέως Ἱεροβόαμ τὴν ξηρότητα ὑπομείνασα διὰ τὴν ἀπόνοιαν αὐτοῦ καὶ ἀλαζονείαν . Καὶ τοῦ Ζαχαρίου δὲ ἢ γλῶττα οὐχ ἐτέρωθεν ἐπεσθῆ f , ἀλλ’ ἢ διὰ τὴν τῆς ψυχῆς ἀμαρτían . Ἐπεὶ οὖν καὶ τοῖς Ἰουδαίοις εὐσωματεῖν καὶ σφοριγῶν καὶ τοῦτοὺς κομῆν τοῖς πλεονεκτημασι·ν ἀπονοίας ὑπόθεσις ἐγένετο , ὑπέσπερ τῆς ἀλαζονείας τὴν βλάβαν , νουθετῶν αὐτοὺς καὶ βελτίους ποιῶν , καὶ μελψονα διδούς , ἢ ἀφαιρούμενος ἐξ αὐτῶν . Ποῖον γὰρ βλάβος τὸ σῶμα ἀσθενεῖν , ὅταν ἐνεσθὲν παιδεύηται ἢ ψυχή ; Εἰτα ἵνα μὴ νομίζωσι φύσεως ἀσθενείας εἶναι τὸ γεγόμενον , προἀναφώνησεν αὐτὰ ὁ προφήτης , καὶ οὐ μέχρι τῶν ἀνδρῶν ἐστησε τὴν ἀπειλήν , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τὸ γυναικεῖον γένος διεδίδασε τὴν τιμωρίαν , ἐπειδὴ καὶ ἐκάτερα ἢ φύσις διεφθάρτο , καὶ προῦν διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἀτοπίας καὶ πρὸς αὐτὰς ἀποτείνεται τὰς γυναικας , ἐγκαλῶν αὐταῖς ἐγκλήματα , ἃ τὴν πόλιν αὐτὴν ἐκ βάθρων ἀνέτρεπον . Διὰ δὲ τοῦτο καὶ αὐτὰς τῷ λοιμῷ περιβάλλει · καὶ γὰρ λοιμὸν ἀνίττεσθαι μοι δοκεῖ λέγων · Ἀφελεῖ
Lemmas: τίμων , νῦν δέ πικρός δίδωμι φάρμακον . μεθοδεύω ὁ ἀρρωστέω ὁ ὑγεία · οὗτος δέ καί ὁ φιλάνθρωπος Θεός , ποικίλος καί διάφορος τιμωρία ὁ διαρρέω καί ἀναπίπτω ὁ Ἰουδαῖος ἐπισκοπέω , νῦν μέν ὁ ὁ βάρβαρος ἔφοδος φοβέω ὁ αγνοημων , νῦν δέ καί πρό ὁ ἐκεῖνος ἐπίθεσις ἕτερος αὐτός ἀπειλή καταστρέλει , ὁ ποικιλίας ὁ ἀπειλέω ἀχάμωτον διατηρῶ ἐν αὐτός ὁ φόβος . νῦν γοῦν ἀσθενίαν αὐτός ἀπειλέω d , καί λιμός , καί αὐχμός , οὐ ὁ ἀναγκαῖος , ἀλλά καί ἐκεῖνος ὁ οὐδείς μικρός ὁ ἐπιτήδειος ὁ ἡμέτερος συνέχω ζωή . οὖον γάρ δή λιμός χαλεπός μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐν ἐρῆμος καθίστημι ὁ κυβερνέω ὁ πρᾶγμα · ὁ καί ὁ εὐθηνία λιμός χαλεπός ἀποφαίνω εἴωθα . τις γάρ δρελεὸς ἐκ πηγή ἅπας ἐπιρρέω e , ὅταν ἐμφύλιος πυκνόω πόλεμος , καί ὁ θάλασσα διεγείρω , καί ὁ κῦμα μαίνομαι μήτε κυβερνήτης , μήτε πρωρεύς , μήτε ἄλλος τις ἢ δύναμαι διατίθημι ὁ ὁ πρᾶγμα χειμών , καί καθίστημι γαλήνη ; ὅταν δέ μετά οὗτος καί λιμός εἰμί , ενθοψεω ὁ κακός ὁ ὑπερβολή . οὗτος οὖν ἅπας ἀπειλέω ὁ Θεός , καί πρῶτος ὁ πᾶς χαλεπός . ἰδέ γάρ , φημί , ὁ Δεσπότης Κύριος Σαβαώθ . ὁ λέγω οὗτος , ἰδέ , συνεχῶς ὁ προφήτης χράω , ὅταν πληροφορέω ὁ ἀκροατής βούλομαι περί ὁ λέγω . οὐχ ἐνταῦθα δέ μόνος , ἀλλά καί ἄνωθεν , καί ἐκ ἀρχή εἰμί ὁράω , ὅτι ὁ σωματικός ἀσθένεια ὁ ἁμαρτία προηγέομαι πολλάκις , ὡς ἐκ ὁ Κάϊς · ἐπέσθω γάρ οὖον καλῶς χρῷ ὁ ἰσχύς , παρέρχομαι καλῶς . οὕτως καί ὁ ἐπί ὁ κολυμβήθρα ὅτι γάρ ἢ πηγή ὁ παρέρσεως ὁ ἁμάρτημα εἰμί , φημί ὁ Χριστός · εἶδον , ὑγιής γίγνομαι , μηκέτι ἁμαρτάνω . καί ὁ Παῦλος δέ φημί · Ζεύς οὗτος ἐν σύ πολύς ἀσθενής · ἐπεί ἁμαρτάνω οὖον καθαίρω σύνοιδα ὁ μυστήριον μεταλαμβάνω . καί ὁ πατρονυκθὸν ὁ ἀσθένεια σῶμα παραδίδωμι , οὗτος ὑπέρ ἁμάρτημα ἀπαιτέω δίκη . οὖον μήv πανταχοῦ ἁμάρτημα ἐπιτίμιον οὗτος , ἀλλά εἰμί ὅπου καί στερφάνων ὑπόθεσις ὁ πράγμα γίγνομαι , ὡς ἐπί ὁ Λάζαρος καί ὁ Ἰώβ . οὐχ ἀσθένεια δέ μόνος , [ 33 ] ἀλλά καί λύω ἑταιρέω σῶμα ἐκ ἁμάρτημα γίγνομαι , ὡς ἢ λέπρα ὁ ὀζεύς διά ὁ ἀνασυχίαν ὁ γνώμη , ὡς ἢ χείρ ὁ βασιλεύς Ιεροβοάμ ὁ ξηρότης ὑπομένω διά ὁ ἀπόνοια αὐτός καί ἀλαζονεία . καί ὁ Ζαχαρίας δέ ἢ γλῶσσα οὐ ἑτέρωθεν ἐπέσθω f , ἀλλά ἢ διά ὁ ὁ Ψυχή ἀμαρτían . ἐπεί οὖν καί ὁ Ἰουδαῖος εὐσωματέω καί σφοριγεω καί οὗτος κόμη ὁ πλεονεκτημασι·ν ἀπόνοια ὑπόθεσις γίγνομαι , ΥΠΕΣ ὁ ἀλαζονεία ὁ βλάβη , νουθετέω αὐτός καί ἀγαθός ποιέω , καί μελψονα δίδωμι , ἢ ἀφαιρέω ἐκ αὐτός . Ποῖον γάρ βλάβη ὁ σῶμα ἀσθενέω , ὅταν ἐνῶ παιδεύω ἢ ψυχή ; εἶτα ἵνα μή νομίζω φύσις ἀσθένεια εἰμί ὁ γίγνομαι , προἀναφώνησεν αὐτός ὁ προφήτης , καί οὖον μέχρι ὁ ἀνήρ ἵστημι ὁ ἀπειλή , ἀλλά καί ἐπί ὁ γυναικεῖος γένος διαδίδω ὁ τιμωρία , ἐπεί καί ἑκάτερος ἢ φύσις διαφθείρω , καί προέρχομαι διά ὁ ὑπερβολή ὁ ἀτοπία καί πρός αὐτός ἀποτείνω ὁ γυνή , ἐγκαλέω αὐτός ἔγκλημα , ὁ ὁ πόλις αὐτός ἐκ βάθρον ἀνατρέπω . Ζεύς δέ οὗτος καί αὐτός ὁ λοιμός περιβάλλω · καί γάρ λοιμός ἀνίστημι ἐγώ δοκέω λέγω · ἀφαιρέω