joannes-chrysostomus.in-isaiam pg056_0053.1
λῶντά μου ; Ὅσπερ ἂν εἰργάσαντο πολέμιοι βάρβαροι αἱ τινες ἀπηνεῖς , ταῦτα ὑμεῖς τοὺς οἰκείους διεθῆκατε . Ἀμπελῶνα δὲ καλεῖ τὸν λαόν , διὰ τὴν πολλὴν περὶ αὐτὸν σπουδὴν καὶ τὴν ἀνωδὲν ἐπιμέλειαν . Καὶ ἀθῶον τὸ ἔγκλημα , οὐχ εἶπε , Τί τοὺς ὁμοδούλους , τοὺς πλησίον , τοὺς ἀδελφούς , ἀλλὰ , Τὰ ἐμὰ , φησίν , ἀπωλέσατε , τὰ ἐμὰ διεφθράρατε ; Εἶτα δὲλὼν τὸ ἐκπερασμοῦ τὸ εἰδος , φησίν · Ἡ ἀρπαγὴ τοῦ πτωχοῦ ἐν τοῖς οἴκοις ὑμῶν . Οὐ γὰρ οὕτως λυμαίνεται τὰς ἀμπέλους εἰώθε χάλαιζα , ὡς ἡ ἀδικία τοῦ πτωχοῦ καὶ πάντως ἐμπροσφὴν πέφυκε τὴν ψυχὴν , θανάτῳι πάντες χαλεπωτέρα κατατείνουσα αὐτὴν ἀθυμίᾳ . Πανταχοῦ μὲν οὖν τὸ ἀρπάζειν κακόν · μάλιστα δὲ ὅταν ὁ ἐπηρεασθὲννος ἐν ἐσχάτῃ πτωχείᾳ ᾖ . Οὐχ ἐπιτιμᾷ δὲ τούτῳ μόνον λέγων , ἀλλὰ καὶ διορθοῦται , πρὸς τὴν θεωρίαν αὐτοὺς παραπέμπων τῆς ἀρπαγῆς . Ἰκανὴ μὲν γὰρ μετὰ τὴν βλαίαν αὐτὴν ἡ δίκη πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν καὶνὴν κατανύξαι τὸν μὴ σφόδρα ἀναίσθητον διακείμενον . Τί ὑμεῖς ἀδικεῖτε τὸν λαόν μου ; Τῷ αὐτῷ πάλιν ἐπέμεινε τρόπῳ , ὅσπερ ἐκεῖ , Τὸν ἀμπελῶνά μου , οὕτω καὶ ἐνταῦθα , Τὸν λαόν μου , λέγων . Καὶ τὰ πρόσωπα τῶν ταπεινῶν κατασαγχύνετε ; οὐς ὁρῶν ἔδει , τούτους ἀποῦντες , οὐς ἀνίστην , τούτους καταρρήγνυντες . Μετὰ γὰρ τῆς ἀρπαγῆς , καὶ διέπνων τοὺς εὐτελεστέρους , καὶ ἀνδραπόδων χαλεπωτέρων αὐτοὺς ἐσέχρησεν , πρὸς τῇ πλεονεξίᾳ καὶ τὴν ἀλαζονίαν ἐπιτεινόμενος , καὶ ἀπὸ τῆς ἀδικίας τοῦ πλούτου τούτου πολλὴν τὴν ἀπόνοιαν κτῶμενοι . Συνέζευκται γὰρ τῇ πλεονεξίᾳ τὸ τῆς ὑπερηφανίας νόσημα · καὶ ὅσῳ ἐν τῇ ἐπιτείνῃ τοῦ πλούτου , τοσούτῳ καὶ τὸ νόσημα τοῦτο ἐπιπρίβει . Τοῦτο φησὶ Κύριος , Κύριος , Κύριος στρατιῶν . Τί δὲ ἐστὶ , Στρατιῶν ; Τῶν ἀγγέλων λέγει , τῶν ἀρχαγγέλων , τῶν ἄνω δυνάμεων , ἀπὸ τῆς γῆς ἐπὶ τὸν ὀραθὲν τὸν ἀορατὸν ἀνάγων , εἰς ἔνοιαν τῆς μεγάλης αὐτοῦ βασιλείας αὐτὸν ἐμβάλλων , ἵνα τούτῳ γοῦν καταπλήξας , σωφρονέστερον ἐργάσηται , καὶ [ 43 ] δεῖξῃ τὴν τοσαύτην ἀνοχὴν οὐκ ἀσθενείας , ἀλλὰ μακροθυμίας οὔσαν . Τὰδε λέγει Κύριος · Ἀνθ’ ὧν ὑψώθησαν οἱ θυγάτερες Σιῶν , καὶ ἐξεπορεύθησαν ἡὐλῆ τραχὺ ἄφ , καὶ ἐφύμισαν ὁ ὀφθαλμοὺς , καὶ τὴν πορείαν τῶν ποδῶν σύρουσαι ἄμα τοὺς χιτῶνας , καὶ τοὺς ποσὶν ἄμα παιζούσαι . Καὶ ταπεινώσει ὁ Θεὸς ἀρχούσας θυγατέρας Σιῶν , καὶ Κύριος ἀνακαλύψει τὸ σχῆμα αὐτῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ . Καὶ ἀφελεῖ Κύριος τὴν δόξαν τοῦ ἱματισμοῦ αὐτῶν , καὶ τὸν κόσμον αὐτῶν ο , καὶ τὰ ἐμπλάκια , καὶ τοὺς κερύμβους , καὶ τοὺς μηρίσκους , καὶ τὸ κάθεμα , καὶ τὸν κόσμον τοῦ προσώπου αὐτῶν , καὶ τὴν σύνθεσιν τοῦ κόσμου τῆς δόξης , καὶ τοὺς χλαδῶνας , καὶ τὰ ψέλλια , καὶ τὸ ἐμπλάκιον , καὶ τοὺς δακτυλίου , καὶ τὰ περιδέρια δ , καὶ τὰ ἐνώρια , καὶ τὰ περικόσμημα , καὶ τὰ ἐπίκλιματα τὰ κατὰ τὴν οἰκίαν , καὶ τὰ διαφανῆ Λακωνικά , καὶ τὰ βύσσινα , καὶ τὰ δακρύθινα , καὶ τὰ κόκκινα , καὶ τὴν βύσσον στὴν χρυσῷ καὶ δακρύθῳ συγκαλυφασμένην , καὶ θέριστρα κατάληπτα τοῦ χρόνου . Καὶ ἔσται , ἀντὶ δόξης ἠδείας κοιορτος , καὶ ἀντὶ ζωῆς σχοινὴ
Lemmas: λάω ἐγώ ; ὅσπερ εἄν ἐργάζομαι πολέμιος βάρβαρος ὁ τις ἀπηνής , οὗτος σύ ὁ οἰκεῖος διατίθημι . ἀμπελών δέ καλέω ὁ λαός , διά ὁ πολύς περί αὐτός σπουδή καί ὁ ἀνωδὲν ἐπιμέλεια . καί ἀθῶος ὁ ἔγκλημα , οὐ εἶπον , τις ὁ ὁμόδουλος , ὁ πλησίος , ὁ ἀδελφός , ἀλλά , ὁ ἐμός , φημί , ἀπόλλυμι , ὁ ἐμός διαφθείρω ; εἶτα δὲλὼν ὁ ἐκπερασμοῦ ὁ εἶδος , φημί · ὁ ἁρπάζω ὁ πτωχός ἐν ὁ οἶκος σύ . οὖον γάρ οὕτως λυμαίνομαι ὁ ἄμπελος εἴωθα χάλαιζα , ὡς ὁ ἀδικία ὁ πτωχός καί πάντως ἐμπροσφὴν φύω ὁ ψυχή , θάνατος πᾶς χαλεπός κατατείνω αὐτός ἀθυμία . πανταχοῦ μέν οὖν ὁ ἁρπάζω κακός · μάλιστα δέ ὅταν ὁ ἐπηρεάζω ἐν ἔσχατος πτωχεία εἰμί . οὐχ ἐπιτιμάω δέ οὗτος μόνος λέγω , ἀλλά καί διορθόω , πρός ὁ θεωρία αὐτός παραπέμπω ὁ ἁρπάζω . ἱκανός μέν γάρ μετά ὁ βλαίαν αὐτός ὁ δίκη πρό ὁ ὀφθαλμός καινός κατανύσσω ὁ μή σφόδρα ἀναίσθητος διάκειμαι . τις σύ ἀδικέω ὁ λαός ἐγώ ; ὁ αὐτός πάλιν ἐπιμένω τρόπος , ὅσπερ ἐκεῖ , ὁ ἀμπελών ἐγώ , οὗτος καί ἐνταῦθα , ὁ λαός ἐγώ , λέγω . καί ὁ πρόσωπον ὁ ταπεινός κατασαγχυνετος ; οὖς ὁράω ἐσθίω , οὗτος ἀπονέω , οὖς ἀνίστημι , οὗτος καταρρήγνυμι . μετά γάρ ὁ ἁρπάζω , καί διέπνων ὁ εὐτελής , καί ἀνδράποδον χαλεπός αὐτός ἐσέχρησεν , πρός ὁ πλεονεξία καί ὁ ἀλαζονίας ἐπιτείνω , καί ἀπό ὁ ἀδικία ὁ πλοῦτος οὗτος πολύς ὁ ἀπόνοια κτάομαι . συζεύγνυμι γάρ ὁ πλεονεξία ὁ ὁ ὑπερηφανία νόσημα · καί ὅσος ἐν ὁ ἐπιτείνω ὁ πλοῦτος , τοσοῦτος καί ὁ νόσημα οὗτος ἐπιπρίβει . οὗτος φημί Κύριος , Κύριος , Κύριος στρατιά . τις δέ εἰμί , στρατιά ; ὁ ἄγγελος λέγω , ὁ ἀρχάγγελος , ὁ ἄνω δύναμις , ἀπό ὁ γῆ ἐπί ὁ ὀραθὲν ὁ ἀόρατος ἀνάγω , εἰς νοια ὁ μέγας αὐτός βασίλεια αὐτός ἐμβάλλω , ἵνα οὗτος γοῦν καταπλήσσω , σώφρων ἐργάζομαι , καί [ 43 ] δείκνυμι ὁ τοσοῦτος ἀνοχή οὐ ἀσθένεια , ἀλλά μακροθυμία εἰμί . ὅδε λέγω Κύριος · ἀντί ὅς ὑψόω ὁ θυγάτηρ Θεός , καί ἐκπορεύω ἡὐλῆ τραχύς ἀπό , καί εφυμισαω ὁ ὀφθαλμός , καί ὁ πορεία ὁ πούς σύρω ἄμη ὁ χιτών , καί ὁ πούς ἄμη παίζω . καί ταπείνωσις ὁ θεός ἄρχω θυγάτηρ Θεός , καί Κύριος ἀνακαλύπτω ὁ σχῆμα αὐτός ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος . καί ἀφαιρέω Κύριος ὁ δόξα ὁ ἱματισμός αὐτός , καί ὁ κόσμος αὐτός ὁ , καί ὁ ἐμπλάκια , καί ὁ κερύμβους , καί ὁ μηρίσκους , καί ὁ κάθεμα , καί ὁ κόσμος ὁ πρόσωπον αὐτός , καί ὁ σύνθεσις ὁ κόσμος ὁ δόξα , καί ὁ χλαδῶνας , καί ὁ ψέλιον , καί ὁ ἐμπλάκιον , καί ὁ δακτύλιος , καί ὁ περιδέρια δ , καί ὁ ἐνορία , καί ὁ περικόσμημα , καί ὁ επικλιμα ὁ κατά ὁ οἰκίον , καί ὁ διαφανής Λακωνικός , καί ὁ βύσσινος , καί ὁ δακρυθις , καί ὁ κόκκινος , καί ὁ βύσσος ἵστημι χρυσός καί δακρύθῳ συγκαλύπτω , καί θέριστρα καθάληπτος ὁ χρόνος . καί εἰμί , ἀντί δόξα ἡδύς κοιορθος , καί ἀντί ζωή Σχοινή