joannes-chrysostomus.in-isaiam pg056_0052.4
φισιν , ὅτι οὐ μέχρι κατηγορίας τὰ πράγματα στήσεται , ἀλλὰ καὶ δίχῃ τοῖς ἀμαρτήμασιν ἕψεται , αὐτοῦ τοῦ μέλοντος καταδικάζειν εὐθὺνας λοιπὸν ἀπαιτοῦντος , καὶ περινομενὸν πρὸς τοὺς κρινομένους τυχόντας . ᾿Ο καὶ τὴν συγκατάβασιν τοῦ Θεοῦ πολλὴν δείκνυσι , ἀναγομένου διὰ<σέσθαι> μετ᾿ ἐκείνων , καὶ ἐντρεπτικῶν ποιεῖ τὸν λόγον , καὶ τοὺς νῦν ἑχόντας εἰς μεγάλην ἀγωνίαν ἕμβαλειν εἰωθὸς . Οὐκ ἐκείνως δὲ ἕνεκεν τῆς αἰτίας , ἥς ἐμπροσθεν εἶπον , πρὸς τοὺς ἄρχοντας καὶ τοὺς γεγραμῶτας τρέπει τὸν λόγον , ἀλλὰ καὶ διδάσκας ἅπαντας , εἰς βαρύτεραι ἄν τῶν ἀρχομένων τοῖς ἄρχουσι ν αἰ εὐθύναι . ᾿Ο μὲν γὰρ ὑπὲρ ἑαυτοῦ μόνον , ὁ δὲ ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ δήμου , οὐ τὴν ἀρχὴν ἕχει χειρισμοῦ τυχάνει , παρέχει τὸν λόγον · καὶ οἱ πρεσβύτεροι ; δὲ οὐκ ἀπαιτοῦσι τοσαύτην ἀπαιτοῦνται τὴν ἀκρίβειαν . ᾿Οπερ γὰρ ἐκεῖνος ἡ ἀρχή , τοῦτο τοῦτοις ἡ ἡλικία . ᾿Αξίος μὲν γὰρ ὁ νέος ἐπιτιμήσεως διηνά ἀμαρτημάτων · ὁ δὲ τὴν ἀπὸ τῆς ἡλικίας ἀτέλειαν ἔχων , καὶ τοσοῦτος παθὼν οὐ πολυτροχούμενος κύμασιν , ἀλλὰ καὶ σωφρονεῖν εὐκολώτερον , καὶ τῶν διλων ἀνάγκαις τῶν βιωτικῶν ῥάδιον νενέμενος , καὶ πλείονα κεκτημένος σύνεσιν ἀπὸ τῆς τῶν πραγμάτων ἐμπειρίας , δικαίως ἄν μᾶλλον ἀπάντων καταδικαζοῖτο , τὰ τῶν ἀκολάστων νέων ἐν γήρᾳ ἐπιδεικνύμενος ; ᾿Υμεῖς δὲ τὶ ἐνεκυρίσατε τὸν ἀμπελῶνά μου , καὶ ἡ ἀρπαγή τοῦ πτωχοῦ ἐν τοῖς οἴκοις ὑμῶν ; Πανταχοῦ τῷ Θεῷ πολλὴ τῶν ἀδικουμένων ἡ πρόνοια · καὶ τὶν εἰς αὐτὸν ἀμαρτημάτων οὐκ ἔαστον , ἀλλ᾿ ἔστιν ὅπου καὶ πλέον παροξύνεται ὑπὲρ τῶν εἰς τοὺς ὁμοδούλους πλημμελημάτων . Καὶ γὰρ τὸν μὴ πόρνην ἔχοντα γυναῖκα ἐκβάλλειν ἐπτέμνεν , τὸν δὲ ᾿Ελληνίδα οὐκέτι · ο · καὶ τοῦ μὲν εἰς αὐτὸν , τὸ δὲ εἰς ἄνθρωπον τὸ ἄμαρτημα . Καὶ τῆς θυσίας προκειμένης , καταλιμπάνει τὸ ζῷον ἐκλείπει , καὶ μὴ πρότερον αὐτὸ προσάγειν , ἕως ἂν τὰ πρὸς τὸν ἀδελφὸν εὐ διαθῆναι ὁ τὸν πλησίον λελυπηκώς . Καὶ ἡνίκα τὸν τὰ μύρια τάλαντα κατεδηδοκότα ἔκρινεν , ὑπὲρ μὲν τῶν εἰς αὐτὸν ἑγκαλῶν ἀμαρτημάτων , οὐτε πονηρὸν ἐκάλεσεν , ἀλλὰ καὶ κατηλλάτη ταχέως , καὶ τὸ δάνειον ἅπαν ἀφήκεν · ὑπὲρ δὲ τῶν ἐκατὸν δηναρίων , καὶ πονηρὸν δοῦλον καλεῖ , καὶ τοὺς βασανισταὶς παραδίδωσι , καὶ οὐ πρότερον ἔφησεν ἀνῆσειν , ἕως ἅπαν ἀποδῷ τὸ χρέος .
Lemmas: φισιν , ὅτι οὖον μέχρι κατηγορία ὁ πρᾶγμα ἵστημι , ἀλλά καί διχή ὁ ἁμάρτημα ἕπω , αὐτός ὁ μέλω καταδικάζω εὐθύνω λοιπός ἀπαιτέω , καί περινομενω πρός ὁ κρίνω τυγχάνω . ᾿Ο καί ὁ συγκατάβασις ὁ Θεός πολύς δείκνυμι , ἀνάγω διασῴζω μετά ἐκεῖνος , καί ἐντρεπτικός ποιέω ὁ λόγος , καί ὁ νῦν ἔχω εἰς μέγας ἀγωνία ἐμβάλλω εἴωθα . οὐ ἐκείνως δέ ἕνεκα ὁ αἴτιος , ἥς ἔμπροσθεν εἶπον , πρός ὁ ἄρχω καί ὁ γράφω τρέπω ὁ λόγος , ἀλλά καί διδάσκω ἅπας , εἰς βαρύς ἄν ὁ ἄρχω ὁ ἄρχω Ν ὁ εὐθύνω . ᾿Ο μέν γάρ ὑπέρ ἑαυτοῦ μόνος , ὁ δέ ὑπέρ ἑαυτοῦ καί ὁ δῆμος , οὖον ὁ ἀρχή ἕχω χειρισμός τυχάνω , παρέχω ὁ λόγος · καί ὁ πρέσβυς ; δέ οὐ ἀπαιτέω τοσοῦτος ἀπαιτέω ὁ ἀκρίβεια . ᾿Οπερ γάρ ἐκεῖνος ὁ ἀρχή , οὗτος οὗτος ὁ ἡλικία . ᾿Αξίος μέν γάρ ὁ νέος ἐπιτίμησις διανάω ἁμάρτημα · ὁ δέ ὁ ἀπό ὁ ἡλικία ἀτέλεια ἔχω , καί τοσοῦτος πάσχω οὖον πολυτροχοω κῦμα , ἀλλά καί σωφρονέω εὔκολος , καί ὁ διλων ἀνάγκη ὁ βιωτικός ῥούδιον νέμω , καί πλείων κτάομαι σύνεσις ἀπό ὁ ὁ πρᾶγμα ἐμπειρία , δικαίως ἄν μᾶλλον ἀπαντάω καταδικάζω , ὁ ὁ ἀκόλαστος νέος ἐν γῆρας ἐπιδείκνυμι ; Ὑμεῖς δέ τίς ενεκυρισαω ὁ ἀμπελών ἐγώ , καί ὁ ἁρπάζω ὁ πτωχός ἐν ὁ οἶκος σύ ; πανταχοῦ ὁ Θεός πολύς ὁ ἀδικέω ὁ πρόνοια · καί σύ εἰς αὐτός ἁμάρτημα οὐ ἀστός , ἀλλά εἰμί ὅπου καί πλέω παροξύνω ὑπέρ ὁ εἰς ὁ ὁμόδουλος πλημμέλημα . καί γάρ ὁ μή πόρνη ἔχω γυνή ἐκβάλλω πέσσω , ὁ δέ ᾿Ελληνίδα οὐκέτι · ὁ · καί ὁ μέν εἰς αὐτός , ὁ δέ εἰς ἄνθρωπος ὁ ἁμάρτημα . καί ὁ θυσία πρόκειμαι , καταλείπω ὁ ζῷον ἐκλείπω , καί μή πρότερος αὐτός προσάγω , ἠώς εἄν ὁ πρός ὁ ἀδελφός εὕω διατίθημι ὁ ὁ πλησίος λυπέω . καί ἡνίκα ὁ ὁ μύριοι τάλαντον κατεσθίω κρίνω , ὑπέρ μέν ὁ εἰς αὐτός ἐγκαλέω ἁμάρτημα , οὐ πονηρός καλέω , ἀλλά καί καταλλάσσω ταχέως , καί ὁ δάνειον ἅπας ἀφίημι · ὑπέρ δέ ὁ ἑκατόν δηνάριον , καί πονηρός δοῦλος καλέω , καί ὁ βασανιστής παραδίδωμι , καί οὖον πρότερος φημί ἀνίημι , ἠώς ἅπας πωλέω ὁ χρέος .