joannes-chrysostomus.in-illud-vidi-dominum-homiliae-1-6 pg056_0120.1
γυμνὸς παραπέμψαι πρὸς ἐκεῖνον τὸν λῃμὰν λοιψήν . Διὰ τοῦτο ὁ προφήτης παραίνει πᾶσι λέγων , Εἰς τὸ τέλος μὴ διαφθείρης . Καὶ γὰρ μετὰ τὴν τοιαύτην πτώσιν δυσανάλωτος πάλιν ἡ ἀνάστασις . Ὁ γὰρ ἐλθὼν εἰς a βάθος κακῶν , καταφθορεῖ . Καὶ τῷ μὲν ἐν ἀρχῇ πεσόντι συγγινώσκομεν ἀπαντες διὰ τὴν ἀπειρίαν · τὸν δὲ τοῦτο πολλοὺς b τοὺς δρόμους ὑποσκελισθέντα οὐκ ἂν τις ῥάδιως ἀξιώσειε συγγνώμης ἢ ἀπολογίας · ῥαθυμίας γὰρ τότε τὸ πτῶμα εἶναι δοκεῖ . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἐστὶ τὸ δεινόν , ἀλλ’ ὅτι καὶ πολλοὶ οἱ σκανδαλίζεσθαι τοῖς τῶν τοιούτων πτώμασιν εἰσιν , ὥστε καὶ ταύτη πάλιν ἀσυγγνώστον τὸ ἁμάρτημα γίνεται . Ταῦτ’ οὖν εἰδὼς θεὸς , ἀκούομεν τοῦ Προφήτου , καὶ εἰς τὸ τέλος μὴ διαφθείρῃμεν . διὰ γὰρ τοῦτο καὶ ὁ Ἱεζεκιὴλ εἶδεν λέγων · Ἔαν γένηταί τις δικαῖος , εἶτα μεταποιήσῃ ἀμαρτίαν , οὐ μὴ μνησθῶσιν αὐτῷ αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ , ἀλλ’ ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται . Καὶ γὰρ καὶ οὕτως δίδουσι ὑπὲρ τοῦ τέλους . Καὶ οὐκ ἐντεῦθεν μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν ἐναντίων δείκνυσι πολλὴν τῷ πράγματι τὴν ἰσχὺν ὁσῶν . Ἄν γὰρ γένηται τις ἀμαρτωλός , φησίν , εἶτα μεταβαλόμενος γένηται δικαῖος , οὐ μὴ μνησθῶσιν αἱ ἁμαρτίαι αὐτοῦ c ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτοῦ ἴσεται . Ὅρᾷς καὶ ἐνταῦθα πολλὴν τοῦ τέλους αὐτὸν ποιούμενον φρόνησιν . Ἵνα γὰρ μήτε ὁ δικαῖος τῇ δικαιοσύνῃ αὐτοῦ θαρρῶν , εἰς ῥαθυμίαν ἀπολίσαι ἀπολίσαι , φοβεῖ διὰ τοῦ τέλους αὐτόν · μήτε ὁ ἀμαρτωλὸς ἀπογνῶς ἐπὶ τοῖς παραπτώμασι , μέγην διαπαντὸς ἐν τῷ πτώματι , ἀνίστησι διὰ τοῦ τέλους αὐτόν . Ἡμαρτες πολλά , φησίν , ἀλλὰ μὴ ἀπελπίσῃς · Ἔστι γὰρ ἐπάνοδος , ἐὰν ἐναντίον d τῆς ἀρχῆς δείξῃς τὸ τέλος . Πάλιν πρὸς τὸν δικαῖον , Κατῴρθωσας πολλά , φησίν , ἀλλὰ μὴ θαρσήσῃς · συμβίνει γὰρ καὶ πεσεῖν , ἂν μὴ διὰ τέλος τὴν ἰσχν ἔχῃς σπουδὴν . Εἰδὲς πῶς τοῦ μὲν τὴν ἀθροίμαν , τοῦ δὲ τὴν ἀπόγνωσιν ἀνείλεν ; γ . Οὐδὲν τούτων ἤκουσεν Ὀκίας · διὸ καὶ θαρσήσας κατέπεσε πτῶμα χαλεπὸν καὶ ἀνάλωτον . Οὐδὲ γὰρ πάλιν πτῶμα ἴσον ἡμῖν ἐργάζεται τὸ τραῦμα , ἀλλὰ τῶν ἁμαρτιῶν τὰ μὲν ὑπὸ κατάνοιαν κείται μόνον , τὰ δὲ χαλεπωτάτην δέχεται τιμωρίαν . Τοῖς γοῦν οὐκ ἀναμνήσει τοὺς ἀδελφοὺς ἐν τοῖς κοινοῖς δείπνοις ὁ Παῦλος ἐπιτιμῶν , οὕτως ἔλεγε · Τοῦτο δὲ παραμγέλλων οὐκ ἐταινῶ . Ὅρᾷς μέχρι καταγνώσεως ἰσάμενον τὸ ἁμάρτημα , καὶ φόγον ἔχον τὸ ἐπιτίμιον . Ἄλλ’ οὐχ ὅταν περὶ πορνείας διαλέγηται , οὕτως ποιεῖ . Ἄλλὰ πῶς ; Εἰ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθερεῖ , φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός . Ἐνταῦθα γὰρ οὐκ ἔστι ψάγος , οὐδὲ κατάνοιαι , ἀλλ’ ἡ χαλεπωτάτη τιμωρία . Οἷς καὶ ὁ Σολομὼν ἁμαρτημάτων διαφοράν · τὴν γοῦν χλοπὴν τῇ μοιχείᾳ συγχρίνων , οὕτωσί πῶς φησιν · Οὐ θαυμαστόν , ἐὰν ἀλλ’ τις κλέπτῃ · κλέπτει γὰρ , ἵνα ἐμπλησῇ ψυχὴν αὐτοῦ πεινῶσαν · ὁ δὲ μοιχὸς δι’ ἐνδεῖαν φρενῶν ἀπώλειαν τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ περιποιεῖται . Ἄμαρτημα καὶ τοῦτο κάκινον , φησίν , ἀλλὰ τὸ μὲν Ἐλαττον , τὸ δὲ μειζόν . ὁ μὲν γὰρ ἔχει e τὴν ἀπὸ τῆς πεινίας πρόφασιν , οὕτος δὲ πάσης ἀπολογίας ἐστερεῖται . Ἄλλὰ καὶ οὗτος ἔχει ,
Lemmas: γυμνός παραπέμπω πρός ἐκεῖνος ὁ λημάω λοιψαω . Ζεύς οὗτος ὁ προφήτης παραινέω πᾶς λέγω , εἰς ὁ τέλος μή διαφθείρω . καί γάρ μετά ὁ τοιοῦτος πτῶσις δυσανάλωτος πάλιν ὁ ἀνάστασις . ὁ γάρ ἔρχομαι εἰς a βάθος κακός , καταφθείρω . καί ὁ μέν ἐν ἀρχή πίπτω συγγιγνώσκω ἅπας διά ὁ ἀπειρία · ὁ δέ οὗτος πολύς b ὁ δρόμος ὑποσκελίζω οὐ εἄν τις ῥᾳδίως ἀξιόω συγγνώμη ἢ ἀπολογία · ῥᾳθυμία γάρ τότε ὁ πτῶμα εἰμί δοκέω . καί οὖον οὗτος μόνος εἰμί ὁ δεινός , ἀλλά ὅτι καί πολύς ὁ σκανδαλίζω ὁ ὁ τοιοῦτος πτῶμα εἰμί , ὥστε καί οὗτος πάλιν ασύγγνωστος ὁ ἁμάρτημα γίγνομαι . ταῦτα οὖν εἰδοί θεός , ἀκούω ὁ Προφήτου , καί εἰς ὁ τέλος μή διαφθείρω . διά γάρ οὗτος καί ὁ Ἰεζεκιήλ ὁράω λέγω · ἐάω γίγνομαι τις Δίκαιος , εἶτα μεταποιέω ἁμαρτία , οὖον μή μιμνήσκω αὐτός ὁ δικαιοσύνη αὐτός , ἀλλά ἐν ὁ ἁμαρτία αὐτός ἀποθνῄσκω . καί γάρ καί οὕτως δίδωμι ὑπέρ ὁ τέλος . καί οὐ ἐντεῦθεν μόνος , ἀλλά καί διά ὁ ἐναντίος δείκνυμι πολύς ὁ πρᾶγμα ὁ ἰσχύς ὅσος . ἄν γάρ γίγνομαι τις ἁμαρτωλός , φημί , εἶτα μεταβάλλω γίγνομαι Δίκαιος , οὖον μή μιμνήσκω ὁ ἁμαρτία αὐτός c ἐν ὁ δικαιοσύνη αὐτός ἴσος . ὁράω καί ἐνταῦθα πολύς ὁ τέλος αὐτός ποιέω φρόνησις . ἵνα γάρ μήτε ὁ Δίκαιος ὁ δικαιοσύνη αὐτός θαρσέω , εἰς ῥᾳθυμία ἀπόλλυμι ἀπόλλυμι , φοβέω διά ὁ τέλος αὐτός · μήτε ὁ ἁμαρτωλός ἀπογιγνώσκω ἐπί ὁ παράπτωμα , μέγας διαπαντός ἐν ὁ πτῶμα , ἀνίστημι διά ὁ τέλος αὐτός . ἁμαρτάνω πολύς , φημί , ἀλλά μή ἀπελπίζω · εἰμί γάρ Ἐπάνοδος , ἐάν ἐναντίος d ὁ ἀρχή δείκνυμι ὁ τέλος . πάλιν πρός ὁ Δίκαιος , Κατορθόω πολύς , φημί , ἀλλά μή θαρσέω · συμβίνει γάρ καί πίπτω , εἄν μή διά τέλος ὁ ἰσχνός ἔχω σπουδή . ἀνάκλεις πῶς ὁ μέν ὁ αθροιμας , ὁ δέ ὁ ἀπόγνωσις ἀναιρέω ; γ . οὐδείς οὗτος ἀκούω Ὀκίας · διό καί θαρσέω καταπίπτω πτῶμα χαλεπός καί ἀνάλωτος . οὐδέ γάρ πάλιν πτῶμα ἴσος ἐγώ ἐργάζομαι ὁ τραῦμα , ἀλλά ὁ ἁμαρτία ὁ μέν ὑπό κατανοεις κεῖμαι μόνος , ὁ δέ χαλεπός δέχομαι τιμωρία . ὁ γοῦν οὐ ἀναμιμνήσκω ὁ ἀδελφός ἐν ὁ κοινός δεῖπνον ὁ Παῦλος ἐπιτιμάω , οὕτως λέγω · οὗτος δέ παραμγέλλων οὐ ἐταινῶ . ὁράω μέχρι κατάγνωσις ἵζω ὁ ἁμάρτημα , καί φόγον ἔχω ὁ ἐπιτίμιον . ἄλλος οὐ ὅταν περί πορνεία διαλέγω , οὕτως ποιέω . ἀλλά πῶς ; εἰμί τις ὁ ναός ὁ Θεός φθείρω , φθείρω οὗτος ὁ Θεός . ἐνταῦθα γάρ οὐ εἰμί ψάγος , οὐδέ κατανοια , ἀλλά ὁ χαλεπός τιμωρία . οἷς καί ὁ Σολομών ἁμάρτημα διαφορά · ὁ γοῦν κλοπή ὁ μοιχεία συγχριναω , οὕτως πῶς φημί · οὖον θαυμαστός , ἐάν ἀλλά τις κλέπτης · κλέπτω γάρ , ἵνα ἐμπίμπλημι ψυχή αὐτός πεινάω · ὁ δέ μοιχός διά ἔνδεια φρήν ἀπώλεια ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή περιποιέω . ἁμάρτημα καί οὗτος κακύνω , φημί , ἀλλά ὁ μέν Μικρός , ὁ δέ μείζων . ὁ μέν γάρ ἔχω e ὁ ἀπό ὁ πηνιάω πρόφασις , οὗτος δέ πᾶς ἀπολογία στερέω . ἀλλά καί οὗτος ἔχω ,