joannes-chrysostomus.in-illud-vidi-dominum-homiliae-1-6 pg056_0144.3
δ . Ποῖον γάρ , εἰπέ μοι , κατάφωμα , ποῖος πόνος , ποῖος ἰδρὼς τῷ ἁμαρτωλῷ , παῖσαι ἑαυτὸν ὅτι ὅστιν ἁμαρτωλός , καὶ πρὸς τὸν Θεὸν ποῦτο εἰπεῖν ; Ὀρῶς ὡς οὐ μάτην ἐλεγον , ὅτι μικρὰς παρ’ ἡμῶν ἐπιλαβεί-σασαι προσφάσεις βούλεται , καὶ τὸ πᾶν αὐτὸς εἰσφέρει · λοιπὸν εἰς τὴν σωτηρίαν ἡμῶν ; Μετανοήσωμεν [ 143 ] τοίνυν , κλαύσωμεν , θρηνήσωμεν . Θυγάτερα τις πολ-λάκις ἀποβαλὼν , τὸν πλεῖον διατελεῖ τῆς ζωῆς αὐτοῦ χρόνον ἐν θρήνοις καὶ ὀδυρμοῖς · ἡμεῖς ψυχὴν ἀπωλέ-σαμεν , καὶ οὐ θρηνούμεν ; σωτηρίας ἐξέπεσμεν , καὶ οὐ κατασκοπτόμεθα ε ; Καὶ τί λέγω ψυχῆς καὶ σωτηρίας ; Δεσπότην παρουσιάζομεν οὕτω πρὸν καὶ ἡμερον , καὶ οὐ κατορύττομεν ἑαυτούς ; Καὶ γὰρ οὐχὶ δεσπότου χρησιμοῦ μόνον , ἀλλὰ καὶ πατρὸς φιλοστόργου καὶ μητρὸς φιλόπαιδος πᾶσαν εὐνοιαν ὑπερβαίνει τῇ περὶ ἡμᾶς · κηδεμονία . Μὴ ἐκλιπώ-ται γάρ , φησὶ γυνὴ τοῦ παιδίου αὐτῆς , ἡ τοῦ μὴ ἀλεῖψαι τὰ ἐχθρονα τῆς κοιλίας αὐτῆς ; Εἰ δὲ καὶ ἐκλειδοῖτο γυνή , Ἄλλ’ ἡμῶν οὐκ ἐκλειδοῦται σου , λέγει Κύριος . Πιστὴ μὲν οὖν καὶ πρὸ ἀποδείξεως ἡ ἀπόφασις · Θεοῦ γάρ ἐστι · πλὴν ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν πραγμάτων , φέρε , παράγωμεν τὴν ἀπόδειξιν . Ἡ Ῥεβέκκα ποτὲ καλεῖουσα τὸ παιδί τὸ κατὰ τὴν χλο-πὴν τῶν εὐλογιῶν ὑποκρινάσθαι δρῆμα , καὶ παρι-στεῖλασα αὐτὸν πάνθενον καλῶς , καὶ τὸ προσωππεῖν ἐπιθέσα αὐτῷ ἀδελφῷ , ἐπειδὴ εἶδεν οὐδὲ οὕτω θαρ-ροῦντα , βουλομένη πάντα φόβον τοῦ παιδὸς ἐξελεῖν , Ἐπ’ ἐμὲ ἡ κατάρα σου , τέκνον , φησὶ . Μητρὸς ὄν-τως τὸ ῥῆμα , καὶ ἐκπαιωμένης τοῦ παιδὸς . Ἄλλ’ ὁ Χριστὸς τοῦτο οὐχ εἶπε μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐποίησεν · οὐχ ἐπηγγέλατο μόνον , ἀλλὰ καὶ ἔργῳ ἔδειξε . Καὶ βοᾷ Παῦλος λέγων · Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου , γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα . Τοῦτον οὖν παρουσιάζομεν ; εἶπέ μοι · καὶ πῶς οὐ γεύσην αὐτῆς τοῦτο χαλεπώτερον , καὶ τοῦ ἀτελευτήτου σκόλῃκος , καὶ τοῦ ἀσβέστου πυρός ;
Lemmas: δ . Ποῖον γάρ , εἶπον ἐγώ , κατάφωμα , ποῖος πόνος , ποῖος ἱδρώς ὁ ἁμαρτωλός , παίω ἑαυτοῦ ὅτι Όστιν ἁμαρτωλός , καί πρός ὁ θεός Πούτο εἶπον ; ὁράω ὡς οὖον μάτην λέγω , ὅτι μικρός παρά ἐγώ ἐπιλαμβάνω προσφάζω βούλομαι , καί ὁ πᾶς αὐτός εἰσφέρω · λοιπός εἰς ὁ σωτηρία ἐγώ ; μετανοέω [ 143 ] τοίνυν , καλέω , θρηνέω . θυγάτηρ τις πολλάκις ἀποβάλλω , ὁ πλείων διατελέω ὁ ζωή αὐτός χρόνος ἐν θρῆνος καί ὀδυρμός · ἐγώ ψυχή ἀπολέγω , καί οὖον θρηνέω ; σωτηρία ἐκπίπτω , καί οὖον κατασκοπέω ε ; καί τίς λέγω Ψυχή καί σωτηρία ; δεσπότης παρουσιάζω οὗτος πρόειμι καί ἥμερος , καί οὖον κατορύσσω ἑαυτοῦ ; καί γάρ οὐ δεσπότης χρήσιμος μόνος , ἀλλά καί πατήρ φιλόστοργος καί μήτηρ φιλόπαις πᾶς εὔνοια ὑπερβαίνω ὁ περί ἐγώ · κηδεμονία . μή ἐκλείπω γάρ , φημί γυνή ὁ παιδίον αὐτός , ὁ ὁ μή ἀλείφω ὁ ἐχθρονα ὁ κοιλία αὐτός ; εἰμί δέ καί κλειδόω γυνή , ἄλλος ἐγώ οὐ κλειδόω σύ , λέγω Κύριος . πιστός μέν οὖν καί πρό ἀπόδειξις ὁ ἀπόφασις · Θεός γάρ εἰμί · πλήν ἀλλά καί διά ὁ πρᾶγμα , φέρω , παράγω ὁ ἀπόδειξις . ὁ Ῥεβέκκα ποτέ καλέω ὁ παῖς ὁ κατά ὁ χλο-πὴν ὁ εὐλογία ὑποκρίνομαι δρῆμα , καί παρίστημι αὐτός πάνθενον καλῶς , καί ὁ προσωππεῖν ἐπιτίθημι αὐτός ἀδελφός , ἐπεί ὁράω οὐδέ οὗτος θαρσέω , βούλομαι πᾶς φόβος ὁ παῖς ἐξαιρέω , ἐπί ἐγώ ὁ κατάρα σύ , τέκνον , φημί . Μήτηρ εἰμί ὁ ῥῆμα , καί ἐκπαίω ὁ παῖς . ἄλλος ὁ Χριστός οὗτος οὐ εἶπον μόνος , ἀλλά καί ποιέω · οὐ ἐπαγγέλλω μόνος , ἀλλά καί ἔργον δείκνυμι . καί βοάω Παῦλος λέγω · Χριστός ἐγώ ἐξαγοράζω ἐκ ὁ κατάρα ὁ νόμος , γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ κατάρα . οὗτος οὖν παρουσιάζω ; εἶπον ἐγώ · καί πῶς οὖον γεύω αὐτός οὗτος χαλεπός , καί ὁ ἀτελεύτητος σκόλῃκος , καί ὁ ἄσβεστος πῦρ ;