joannes-chrysostomus.in-illud-vidi-dominum-homiliae-1-6 pg056_0116.1
προτυποῦσι τὴν ὁπατείαν , ἵνα πᾶσι τοῖς κάτω φαίνη . Κἂν ταῦτα ἀνέλη , ἀνέλες τὸ φῶς , καὶ πάντα σκότους καὶ πολλῆς ἐνέπλεας ταραχῆς . διὰ τοῦτο πᾶσα ὁδὸς καὶ λῆψις , κἂν πρὸς φιλους , κἂν πρὸς ἐχθρούς , κἂν πρὸς οἰκέτας , κἂν πρὸς ἐπιτρόπους καὶ οἰκονόμους γίγνηται , ταύτης δεῖται τῆς ἀσφαλείας , καὶ πανταχοῦ καὶ μήνας καὶ ἐνιαυτοὺς καὶ ἡμέρας κάθωθεν παραγράφωμεν . Εἰ οὖν ἐπὶ τῶν βιωτικῶν τοσούτῃ τοῦ πράγματος ἡ ἰσχύς , ἐπὶ τῶν πνευματικῶν πολλῷ μείζων καὶ χρησιμωτέρα . Τὰς γὰρ προφητείας τοῦτο δείκνυσι προφητείας . Οὐδὲ γὰρ ἄλλο τί ποτὲ ἐστι προφητεία , ἀλλ’ ἡ τῶν μελλόντων πραγμάτων προαναφάνησις . Ὁ τοίνυν τοὺς καιροὺς ἀγνοοῦν τῶν εἰρημένων πραγμάτων ἢ τῶν ἐκδόντων , πῶς δυνησεται δεῖξαι τῇ φιλοεικούντῃ τὴς προφητείας ἀξίωμα ; Ἐνταῦθεν ἡμῖν καὶ οἱ πρὸς Ἕλληνας ἀγῶνες καὶ νικαί ε , ὅταν πρεσβύτερα ἀποφαίνωμεν τὰ ἡμέτερα τῶν παρ’ ἐκείνοις · ἀντεῖπεν ἡμῖν καὶ πρὸς Ἰουδαίους ἀποδείξεις περὶ τῆς ἀληθείας εἰσί · πρὸς Ἰουδαίους τοὺς ἀθλοὺς καὶ ταλαιπώρους , οἱ διὰ τὴν τῶν χρόνων ἀγνοιαν τὸ μέγιστον σφάλμα ἐσφάλησαν . Εἰ γὰρ ἤκουσαν τοῦ πατριάρχου λέγοντος , Οὐκ ἐκλείψει ἀρχὸν ἐξ Ἰούδα , οὐδὲ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ , ἕως ἂν ἔλθῃ ὁ ἀποδεκτός , καὶ εἰ παρατέθησαν μετ’ ἀκριβείας τοὺς τῆς παρουσίας καιρούς , οὐκ ἔμελλον , ἐκπεσόντες τοῦ Χριστοῦ , τῷ Ἀντυχρίστῳ περιπίπτειν · καθάπερ οὖν καὶ αὐτὸς αὐτοὺς ὁ Χριστὸς τοῦτο αἰνιττόμενος εἶπεν b , ὅτι Ἐγὼ ἦλθον ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρὸς μου , καὶ οὐκ ἐδέξασθέ με · ἐὰν ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἴδιῳ , ἐκεῖνον λήψεσθε . Εἴδε , πόσον παράπτωμα ἀπὸ τῶν τῶν χρόνων γέγονεν ἀγνοίας ; Μὴ τοίνυν ἀμαλθὴς ὠφελείας τοσαύτης . Καθάπερ γὰρ ποῖ καὶ στήλαι ἐν τοῖς ἀγροῖς τὰς ἀρούρας οὐκ εὐσι συγγείσθαι , οὕτως οἱ χρόνοι καὶ οἱ καιροὶ τὰ πράγματα οὐκ ἔστιν ἀλλήλοις συμπιπτεῖν ε , ἀλλὰ διεῖργοντες ἀπ’ ἀλλήλων αὐτά , καὶ κατὰ τὴν προσήκουσαν ἑκάστοι διατιθέντες τάξει , πολλῆς ἀπαλλάττουσι ἡμᾶς ταραχῆς . Ἄξιον τοίνυν εἰπεῖν πρὸς ἡμᾶς , τίς ἦν οὗτος ὁ Ὀσίας , καὶ πότε ἐδασλεύσε , καὶ τίνων [ 111 ] ἐδασλεύσε , καὶ πῶς αὐτῷ γέγονεν ὁ τῆς ἀρχῆς χρόνος , καὶ πῶς τὸν βίον κατέλυσε · μᾶλλον δὲ ἄξιον σιγῆσαι λοιπόν . Ἀνάγκη γὰρ εἰς ἀπειρον πέλλοντας ἱστοριῶν ἀφίεσθαι τὸν λόγον . Τοὺς δὲ τοιούτων μέλλοντας πορεύεσθαι πέλους , οὐ κακημύχων τῶν πλωτῶν , ἀλλ’ ἀκμαζόντων , ἀπτεσθαι χρὴ τῆς ὁδοῦ . διὰ τοῦτο καὶ λιμένες καὶ νῆσοι πανταχοῦ τῆς θαλάσσης εἰσὶ πεφυτευμέναι , ἵνα καὶ κυβερνήτης καὶ ναύτης διαναπαύηται , ὁ μὲν τὴν κώπην ἀποτιθέμενος , ὁ δὲ τῶν οὐλῶν ἐξανιστάμενος · διὰ τοῦτο καὶ πανδοχεῖα καὶ καταγῶγια πανταχοῦ τῶν ὁδῶν ἐπινενήσαι , ἵνα καὶ ὑποζύγια καὶ ὀδοιπόροι τῶν πόνων λήγωσι . Διὰ τοῦτο καὶ τῷ λόγῳ τῆς διδασκαλίας καιρὸς σωστὸς ὁρισται , ἵνα μήτε ἐαυτὸς καταρίδωμεν τῷ πλήθει τῶν λεγομένων , μήτε ὑμᾶς ἀποκναλίσκω . Καὶ τούτους οὖς τοὺς καιροὺς καὶ Σολομὼν , οὕτω λεγών · Καιρὸς τοῦ σιγῆσαι , καὶ καιρὸς τοῦ λαλῆσαι . Γενέσθω οὖν ἡμῖν καιρὸς τοῦ σιγῆσαι , ἵνα γέννηται καιρὸς τῷ διδασκάλῳ τοῦ λαλῆσαι . Τὰ μὲν γὰρ ἡμέτερα ἔοικεν οἷν προσφάτως τῶν ὑπο -
Lemmas: προτυπόω ὁ ὁπατείαν , ἵνα πᾶς ὁ κάτω φαίνω . κἀν οὗτος ἀναιρέω , ἀναιρέω ὁ φάος , καί πᾶς σκότος καί πολύς ἐμπλέω ταραχή . διά οὗτος πᾶς ὁδός καί λῆψις , κἀν πρός φίλος , κἀν πρός ἐχθρός , κἀν πρός οἰκέτης , κἀν πρός ἐπίτροπος καί οἰκονόμος γίγνομαι , οὗτος δήω ὁ ἀσφάλεια , καί πανταχοῦ καί μείς καί ἐνιαυτός καί ἡμέρα κάθω παραγράφω . εἰμί οὖν ἐπί ὁ βιωτικός τοσούτη ὁ πρᾶγμα ὁ ἰσχύς , ἐπί ὁ πνευματικός πολύς μείζων καί χρήσιμος . ὁ γάρ προφητεία οὗτος δείκνυμι προφητεία . οὐδέ γάρ ἄλλος τίς ποτέ εἰμί προφητεία , ἀλλά ὁ ὁ μέλλω πρᾶγμα προαναφάνησις . ὁ τοίνυν ὁ καιρός ἀγνοέω ὁ εἴρω πρᾶγμα ἢ ὁ ἐκδίδωμι , πῶς δύναμαι δείκνυμι ὁ φιλοεικούντῃ σής προφητεία ἀξίωμα ; Ἐνταῦθεν ἐγώ καί ὁ πρός Ἕλλην ἀγών καί Νίκη ε , ὅταν πρέσβυς ἀποφαίνω ὁ ἡμέτερος ὁ παρά ἐκεῖνος · ἀντιλέγω ἐγώ καί πρός Ἰουδαῖος ἀποδείκνυμι περί ὁ ἀλήθεια εἰμί · πρός Ἰουδαῖος ὁ ἆθλος καί ταλαίπωρος , ὁ διά ὁ ὁ χρόνος ἄγνοια ὁ μέγας σφάλμα σφάλλω . εἰμί γάρ ἀκούω ὁ πατριάρχης λέγω , οὐ ἔκλειψις ἀρχός ἐκ Ἰούδας , οὐδέ ἡγέομαι ἐκ ὁ μηρός αὐτός , ἠώς εἄν ἔρχομαι ὁ ἀποδεκτός , καί εἰμί παρατίθημι μετά ἀκρίβεια ὁ ὁ παρουσία καιρός , οὐ μέλλω , ἐκπίτνω ὁ Χριστός , ὁ αντυχριστος περιπίπτω · καθάπερ οὖν καί αὐτός αὐτός ὁ Χριστός οὗτος αἰνίσσομαι εἶπον b , ὅτι ἐγώ ἔρχομαι ἐν ὁ ὄνομα ὁ πατήρ ἐγώ , καί οὐ δέχομαι ἐγώ · ἐάν ἄλλος ἔρχομαι ἐν ὁ ὄνομα ὁ ἴδιος , ἐκεῖνος λαμβάνω . εἴδε , πόσος παράπτωμα ἀπό ὁ ὁ χρόνος γίγνομαι ἄγνοια ; μή τοίνυν ἀμαλθὴς ὠφέλεια τοσοῦτος . καθά γάρ ποῖ καί στήλη ἐν ὁ ἀγρός ὁ ἄρουρα οὐ ὗς συγγίγνομαι , οὕτως ὁ χρόνος καί ὁ καιρός ὁ πρᾶγμα οὐ εἰμί ἀλλήλων συμπίπτω ε , ἀλλά διείργω ἀπό ἀλλήλων αὐτός , καί κατά ὁ προσήκω ἕκαστος διατίθημι τάξις , πολύς ἀπαλλάσσω ἐγώ ταραχή . Ἄξιος τοίνυν εἶπον πρός ἐγώ , τίς εἰμί οὗτος ὁ Ὅσιος , καί πότε ἐδασλεύσε , καί τίνω [ 111 ] ἐδασλεύσε , καί πῶς αὐτός γίγνομαι ὁ ὁ ἀρχή χρόνος , καί πῶς ὁ βίος καταλύω · μᾶλλον δέ ἄξιος σιγάω λοιπός . Ἀνάγκη γάρ εἰς ἤπειρος πέλλων ἱστορία ἀφίημι ὁ λόγος . ὁ δέ τοιοῦτος μέλλω πορεύω πέλω , οὖον κακημυχοω ὁ πλωτός , ἀλλά ἀκμάζω , ἅπτω χρή ὁ ὁδός . διά οὗτος καί λιμήν καί νῆσος πανταχοῦ ὁ θάλασσα εἰμί φυτεύω , ἵνα καί κυβερνήτης καί ναύτης διαναπαύω , ὁ μέν ὁ κώπη ἀποτίθημι , ὁ δέ ὁ ὅλος ἐξανίστημι · διά οὗτος καί πανδοκεῖον καί καταγώγιον πανταχοῦ ὁ ὁδός ἐπινέω , ἵνα καί ὑποζύγιον καί οδοιπόρος ὁ πόνος λήγω . Ζεύς οὗτος καί ὁ λόγος ὁ διδασκαλία καιρός σωστός ὁριστός , ἵνα μήτε ἐαυτός καταριδηω ὁ πλῆθος ὁ λέγω , μήτε σύ ἀποκναλίσκω . καί οὗτος οὖς ὁ καιρός καί Σολομών , οὗτος λέγω · Καιρός ὁ σιγάω , καί καιρός ὁ λαλέω . γίγνομαι οὖν ἐγώ καιρός ὁ σιγάω , ἵνα γεννητής καιρός ὁ διδάσκαλος ὁ λαλέω . ὁ μέν γάρ ἡμέτερος ἔοικα ὅς πρόσφατος ὁ ὑπο -