joannes-chrysostomus.in-illud-vidi-dominum-homiliae-1-6 pg056_0120.2
φησι , τὴν ἀπὸ τῆς φυσικῆς ἐπιθυμίας ἀνάγκην . Ἄλλ’ οὐκ ἀφήσειν ἡ κληρωθεῖσα f αὐτοῦ γυνή , ἀλλ’ ἐφῆσθεν ἀποστεροῦσα τῆς συγγνώμης αὐτόν . Διὰ γὰρ τοῦτο γάμος καὶ ἀπόλαυσις ἐνδεσμος , ἵνα μηδὲν ἔχῃ τούτων λέγειν ὁ ἀνήρ . Διὰ τοῦτο αὐτῷ βοηθὸς ἐδόθη ἡ γυνή , ἵνα μανιομένην καταστείλῃ τὴν φύσιν , ἵνα στορέσῃ τῆς ἐπιθυμίας τὰ κλύματα . Ὦσπερ οὖν κυβερνήτης ἐν λιμένι ναυάγιον ἐργαζόμενος οὐκ ἂν τύχοι συγγνώμης τινός · οὕτω καὶ ὁ ἄνθρωπος μετὰ τὴν ἀσφάλειαν τὴν ἀπὸ τοῦ γάμου πούς ἑτέρου διορύττων γάμους , ἢ γυναῖκα ἡνεισαύον περιέργως ὁρῶν , οὐκ ἂν τύχοι τινὸς ἀπολογίας , οὐ παρὰ ἀνθρώποις , οὐ παρὰ Θεῷ , κλὴν μυριάκις λέγῃ τὴν τῆς φύσεως ἡδονήν . Μᾶλλον δὲ ποία γένοιτ’ ἂν ἡδονή , ὅπου φόβος καὶ ἀγωνία · οἱ κίνδυνος καὶ προσδοκία τοσούτων δεινῶν , ὅπου δικαστήρια καὶ εὐθύναι , καὶ δικαστοὺ θυμός , καὶ ξίφος καὶ δήμους , κλ βάρβαρον καὶ ἀπαγωγὴ g · Πάντα τρέμει καὶ δέδοικεν ὁ τοιούτος , τὰς σκιάς , τοὺς τοίχους , τοὺς λῃσους αὐτοῦ , καθάπερ φωνὴν ἀφιέντας · πάντας ὑποπτεύει καὶ ὑποπτεῦται , τοὺς οἰκέτας , τοὺς γείτονας , τοὺς φίλους , τοὺς ἐχθρούς , τοὺς πάντα εἰδότας , τοὺς οὐδὲν εἰδότας . Μᾶλλον δὲ , εἰ βούλει , καὶ ταῦτα ἀναμείψου , καὶ μηδεὶς ἴστω h τὰ τετολμημένα , ἀλλ’ ἡ μόνος αὐτὸς μετὰ τῆς ὑβρισθείσης γυναικός · πῶ ; οἶσι τὸν ἀπὸ τῆς συνειδήσεως ; ἔλεγχον , πικρὸν πανταχοῦ περιφέρων κατήγορον ; Ὦσπερ γὰρ ἐαυτὸν οὐκ ἂν ποτὲ τις φύγοι , οὕτω οὐδὲ τὴν ἀπὸ τοῦ κριτηρίου ψῆφον ἐκεῖνου . Τοῦτο τὸ δικαστήριον οὐ χρήμασι διαφθείρεται , οὐ χολακεῖαις ἐνθύνεται · δεῖλον γὰρ ἐστι , καὶ παρὰ Θεοῦ ταῖς ἡμετέραις ἐνδρυμένων ψυχαῖς . Ὦντως · Ὁ μοιχὸς δι’ ἐνδεῖαν φρενῶν ἀπώλειαν τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ περιποιεῖται . Οὐ μὴν οὐδὲ ὁ κλέπτων ἡ κολάσσεως ἀποστερεῖται , ἀλλὰ δίδωσι μὲν δίκην , ἐλάττονα δὲ . Αἱ γὰρ συγχρήσεις οὐκ εἰς τὴν ἐναντίαν ἐξωθοῦσι τάξιν τὴν συγχρινόμεναι , ἀλλ’ ἀφίεται μένειν ἐπὶ τῆς οἰκείας χώρας αὐτά , ἐλάττωσιν εἰσάγουσι καὶ ὑπεροχὴν . Τάχα οὖν συνέχεται τὸ λεχθέν · οὐχὸν ἀνάγκη σαφέστερον εἶπεν . Καλὸν ὁ γάμος , ἀλλὰ χρεῖντον ἡ παρθενία · οὐκ ἐπειδὴ χρεῖντον ἡ παρθενία , διὰ τοῦτο κακὸν ὁ γάμος , ἀλλ’ Ἐλαττον μὲν ἔκεινο , καλὸν δὲ καὶ αὐτό . Οὕτω καὶ ἐνταῦθα · κακὸν ἡ κλοπή , ἀλλ’ Ἐλαττον μὲν ἔκεινο , κακὸν δὲ καὶ αὐτό . Εἰδὲς ἁμαρτημάτων διαφορὰς ; Ἵδωμεν οὖν ποίαν οὗτος ἁμαρτλίαν ἡμαρτεν . Ἵγνώθη , φησίν , ἡ καρδία αὐτοῦ . Χαλεπὸν τὸ τραῦμα · ἀπόνοια γὰρ ἐστιν , ἀπόνοια ἡ πηγὴ πάντων τῶν κακῶν . Καὶ ἵνα συντόμως μάθῃς τοῦ νοήματος τὴν κακίαν , ἐκεῖνο ἀκούσων . Τὰ μὲν ἄλλα ἁμάρτηματα περὶ τὴν ἡμετέραν στρέφεται φύσιν , ἡ δὲ ὑπερηφανία δύναμιν ἀσώματος κατάσπασαι , καὶ κατέβαλεν ἄνωθεν . Τὸν γὰρ διάβολον , οὐκ ὄντα πρότερον διάβολον , τοῦτο i εἶναι διάβολον ἐποίησε . Κἄν μὲν τὸν Ἡσαΐαν παραγάγωμεν μάρτυρα λέγοντα νῦν περὶ αὐτοῦ · Εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναβήσομαι , καὶ ἔσομαι ὁμοῖος τῷ Ὑγίστῳ · οἱ τὰς ἀληγορίας οὐχ ἴδῃς δεχόμενος , παραγράφονται τὴν μαρτυρίαν ἡμῶν · ἂν δὲ τὸν Παῦλον ἐπιστήσωμεν αὐτῷ κατήγορον , οὐδὲς οὐκ ἔτι λοιπὸν ἀντερεῖ . Τί γοῦν ὁ Παῦλος Τιμοθέῳ γράφων ; Ὅτι τὸν ἄρτι τοῦ χρησιμώτατος ἁμάρμενον οὐ δεῖ πρὸς τὸ μέγα τῆς ἐπισκοπῆς ἄγειν
Lemmas: φημί , ὁ ἀπό ὁ φυσικός ἐπιθυμία ἀνάγκη . ἄλλος οὐ ἀφίημι ὁ κληρόω f αὐτός γυνή , ἀλλά ἐφίημι ἀποστερέω ὁ συγγνώμη αὐτός . Ζεύς γάρ οὗτος γάμος καί ἀπόλαυσις ἔνδεσμος , ἵνα μηδείς ἔχω οὗτος λέγω ὁ ἀνήρ . Ζεύς οὗτος αὐτός βοηθός δίδωμι ὁ γυνή , ἵνα μαίνομαι καταστέλλω ὁ φύσις , ἵνα στόρνυμι ὁ ἐπιθυμία ὁ κλυματη . ὥσπερ οὖν κυβερνήτης ἐν λιμήν ναυάγιον ἐργάζομαι οὐ εἄν τυγχάνω συγγνώμη τις · οὗτος καί ὁ ἄνθρωπος μετά ὁ ἀσφάλεια ὁ ἀπό ὁ γάμος πούς ἕτερος διορύσσω γάμος , ἢ γυνή ἡνεισαύον περιέργως ὁράω , οὐ εἄν τυγχάνω τις ἀπολογία , οὖον παρά ἄνθρωπος , οὖον παρά Θεός , κλῆς μυριάκις λέγω ὁ ὁ φύσις ἡδονή . μᾶλλος δέ ποῖος γίγνομαι εἄν ἡδονή , ὅπου φόβος καί ἀγωνία · ὁ κίνδυνος καί προσδοκία τοσοῦτος δεινός , ὅπου δικαστήριον καί εὐθύνω , καί δικαστής θυμός , καί ξίφος καί δῆμος , κλ βάρβαρος καί ἀπαγωγή g · Πάν τρέμω καί δείδω ὁ τοιούτος , ὁ σκιά , ὁ τοῖχος , ὁ λανθάνω αὐτός , καθάπερ φωνή ἀφίημι · πᾶς ὑποπτεύω καί ὑποπτευτής , ὁ οἰκέτης , ὁ γείτων , ὁ φίλος , ὁ ἐχθρός , ὁ πᾶς οἶδα , ὁ οὐδείς οἶδα . μᾶλλος δέ , εἰμί βούλομαι , καί οὗτος αναμειψεω , καί μηδείς οἶδα h ὁ τολμάω , ἀλλά ὁ μόνος αὐτός μετά ὁ ὑβρίζω γυνή · πῶ ; οἶσις ὁ ἀπό ὁ συνείδησις ; ἔλεγχος , πικρός πανταχοῦ περιφέρω κατήγορος ; ὥσπερ γάρ ἑαυτοῦ οὐ εἄν ποτέ τις φεύγω , οὗτος οὐδέ ὁ ἀπό ὁ κριτήριον ψῆφος ἐκεῖνος . οὗτος ὁ δικαστήριον οὖον χρῆμα διαφθείρω , οὖον χολακειος ἐντύνω · δεῖλος γάρ εἰμί , καί παρά Θεός ὁ ἡμέτερος ἐνδρυμένων Ψυχή . εἰμί · ὁ μοιχός διά ἔνδεια φρήν ἀπώλεια ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή περιποιέω . οὖον μήv οὐδέ ὁ κλέπτω ὁ κόλασις ἀποστερέω , ἀλλά δίδωμι μέν δίκη , μικρός δέ . ὁ γάρ συγχρήσεις οὐ εἰς ὁ ἐναντίος ἐξωθέω τάξις ὁ συγχρίω , ἀλλά ἀφίημι μένω ἐπί ὁ οἰκεῖος χώρα αὐτός , ἐλάττωσις εἰσάγω καί ὑπεροχή . Τάχα οὖν συνέχω ὁ λέγω · οὐχὸν ἀνάγκη σαφής εἶπον . κηλόν ὁ γάμος , ἀλλά χρέω ὁ παρθενίη · οὐ ἐπεί χρέω ὁ παρθενίη , διά οὗτος κακός ὁ γάμος , ἀλλά Μικρός μέν ἐκεῖνος , καλός δέ καί αὐτός . οὕτως καί ἐνταῦθα · κακός ὁ κλοπή , ἀλλά Μικρός μέν ἐκεῖνος , κακός δέ καί αὐτός . ἀνάκλεις ἁμάρτημα διαφορά ; ὁράω οὖν ποῖος οὗτος ἁμαρτλίαν ἁμαρτάνω . Ἵγνώθη , φημί , ὁ καρδία αὐτός . χαλεπός ὁ τραῦμα · ἀπόνοια γάρ εἰμί , ἀπόνοια ὁ πηγή πᾶς ὁ κακός . καί ἵνα σύντομος μανθάνω ὁ νόημα ὁ κακία , ἐκεῖνος ἀκούω . ὁ μέν ἄλλος ἁμάρτημα περί ὁ ἡμέτερος στρέφω φύσις , ὁ δέ ὑπερηφανία δύναμις ἀσώματος κατασπάω , καί καταβάλλω ἄνωθεν . ὁ γάρ διάβολος , οὐ εἰμί πρότερος διάβολος , οὗτος i εἰμί διάβολος ποιέω . κἀν μέν ὁ Ἡσαΐας παράγω μάρτυς λέγω νῦν περί αὐτός · εἰς ὁ οὐρανός ἀναβαίνω , καί εἰμί ὅμοιος ὁ Ὑγίστῳ · ὁ ὁ ἀλληγορία οὐ ὁράω δέχομαι , παραγράφω ὁ μαρτυρία ἐγώ · εἄν δέ ὁ Παῦλος ἐφίστημι αὐτός κατήγορος , οὐδή οὐ ἔτι λοιπός ἀντιλέγω . τις γοῦν ὁ Παῦλος Τιμόθεος γράφω ; ὅτι2 ὁ ἄρτι ὁ χρήσιμος ἁμάρμενον οὖον δεῖ πρός ὁ μέγας ὁ ἐπισκοπή ἄγω