joannes-chrysostomus.in-illud-vidi-dominum-homiliae-1-6 pg056_0128.2
συνεβούλευσε . Τί οὖν · ἔσεισε τὸν πύργον · κατήνεγκε τὸν ἀδάμαντα · περιεγίνετο τῆς πέτρας · ἐχρῶσε τὸν στρατιώτην · διέτρησε τὸ σκάφος · ἐξερίψωσε τὸ δένδρον · Οὐδὲν τούτων · ἀλλ’ ἐκεῖνη προσέχρουσε , καὶ ὁ πύργος ἀσφαλῶςτερος ἐγίνετο · αὐτὴ τὰ κύματα ἠγείρε , καὶ τὸ πλοῖον οὐ κατεποντοῦζετο , ἀλλ’ ἐξ οὐρίας ἤπλει · ὁ καρπὸς αὐτοῦ ἐτρυγήθη , καὶ τὸ δένδρον οὐκ ἐκαλεύθη · τὰ φύλλα ἔπεσε , καὶ ἡ ρίζα ἔμεινεν ἀσάλευτος . Ταῦτα λέγω , ἵνα μηδεὶς προφασιζεται ἡ κακίαν γυναικός . Φαῦλη ἐστίν · Διόρθωσον αὐτήν . Ἄλλα , φησίν , ἀπὸ παραδείσου με ἐξέβαλεν . Ἄλλα καὶ εἰς οὐρανοὺς σε ἐξήνεγκεν . Ἡ αὐτὴ μὲν φύσις , διάφορος δὲ ἡ γνώμη . Ἄλλ’ ἡ τοῦ Ἰωβ φαῦλη · Ἄλλ’ ἡ Σωσάννα καλή . Ἄλλ’ ἡ Αἰγυπτία ἀκόλαστος · Ἄλλ’ ἡ Σάρρα κοσμία . Εἰδὲς ἐκεῖνην · Βλέπε καὶ ταύτην · ἐπεὶ καὶ ἐν ἀνδράσιν οἱ μὲν φαῦλοι , οἱ δὲ σπουδαῖοι . Καλὸς ὁ Ἰωσὴφ , οἱ δὲ πρεσβύτεροι ἀκόλαστοι . Εἰδὲς πανταχοῦ κακίαν καὶ ἀρετὴν , μὴ τῇ φύσει ταῦτα κρινόμενα , ἀλλὰ τῇ γνώμῃ διαιρουμένα . Μὴ μοι προφάσιν προασφίζῃ . Μὴ ἐπὶ τὰ χρεία τὰν καταδολὴν σπεύδωμεν . Καὶ ἀγέρετο τοῦ ἐνιαυτοῦ , οὐ ἀπέθανεν Ὀσίας ὁ βασιλεὺς . Μέλλω λέγειν διὰ τί ὁ προφήτης ἐπισημαίνεται τὸν καιρόν · ἐξηγούμεν γὰρ χρῆσις , τί δήποτε τῶν προφητῶν ἀπάντων τὸν καιρὸν τῆς ζωῆς τῶν βασιλέων ἱστοροῦσιν ὁ , καὶ αὐτοῦ τούτου , ἐνταῦθα τὸ ἔθος ἐλύθη · καὶ οὐ λέγει , ἐν ταῖς ἡμέραις Ὀζίου , ἀλλ’ ἐν τῇ τελευταίᾳ Ὀζίου . Τοῦτο λύσαι βούλομαι σήμερον . Εἰ γὰρ καὶ πολὺ τὸ καῦμα , ἀλλὰ μειζὼν ἡ δρόσος τοῦ λόγου · εἰ γὰρ βιάζεται ἰ τὸ σῶμα μαλακιζόμενον , ἀλλ’ ἀκαμάτῳσα ἡ ψυχὴ εὐφραίνεται . Μὴ μοι λέγε καῦμα καὶ ἰδρώτα · ἐὰν ἰδρώσῃς τῷ σώματι , σμήγχεις σου τὴν ψυχήν . Οἱ παῖδες οἱ τρεῖς ἐν καμίνῳ ἦσαν , καὶ οὐδὲν ἔπαυσαν , ἀλλ’ ἡ κάμινος δρόσος ἐγένετο . Ὅταν ἐνοσηρῆς ἰδρώτα , ἰννόει καὶ τὸν μισθὸν καὶ τὴν ἀμοιβήν . Καὶ γὰρ κολυμβητὴς ἄνθρωπος δι’ οὐδὲν ἄλλο τολμᾷ εἰς τὸ βάθος ἑαυτὸν καταβαλεῖν τῶν ὑδάτων , ἢ διὰ μαργαρίτας , τοῦ πολέμου τὴν ὑπόθεσιν . Ἄλλ’ οὐ τὴν Ὀλὴν διαβαλλω , ἀλλὰ τὴν ἀκόλαστον γνώμην . Καὶ σύ , ἵνα λάβῃς θησαυρὸν ἀνελλίπη , καὶ φυτεύσῃς ἀμπελὸν ἐν τῇ ψυχῇ σου , οὐχ ἀνέχῃ καύματος , οὐδὲ ἰδρώτος · Οὐχ ὁρᾷς τοὺς ἐν θεάτρῳ καθημένους , πῶς ἰδρώσι , καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ τὴν ἀκτῖνα δέχονται , ἵνα γένωνται θανάτου αἰχμάλωτοι , ἵνα πόρνης δούλοι · Εἰς ἀπώλειαν ἐκεῖνοι κάμνοντες , καὶ σύ εἰς σωτηρίαν ἐχλύῃ · Ἀθλητὴς εἶ , καὶ στρατιώτης . Τίς οὖν ἐστιν ὁ Ὀσίας ἐκεῖνος , 126καὶ διὰ τί τὴν τελευτὴν αὐτοῦ ταύτην εἶπεν · Οὗτος ὁ Ὀσίας βασιλεὺς ἦν , καὶ ἄνηρ δίκαιος , καὶ πολλοῖς κοινῶν τοὺς κατορθώμασιν · ἀλλ’ ὑστερὸν ποτε εἰς ἀπνοιαν ἤλθεν , εἰς ἀπνοιαν , τὴν μητέρα τῶν κακῶν , εἰς ἀλαζονείαν , τὴν θορύβων γέμουσαν ἰ , εἰς ὑπερηφανίαν , τὴν ἀπώλειαν τοῦ διαβόλου . Οὐδὲν γὰρ ἀπνοίας χειρόν · διὰ τοῦτο καὶ τὸν λόγον ἀπαντα εἰς
Lemmas: συμβουλεύω . τις οὖν · σείω ὁ πύργος · καταφέρω ὁ ἀδάμας · περιγίγνομαι ὁ πέτρα · χράω ὁ στρατιώτης · διατετραίνω ὁ σκάφος · ἐκρίπτω ὁ δένδρον · οὐδείς οὗτος · ἀλλά ἐκεῖνος προσεχρουω , καί ὁ πύργος ἀσφαλός γίγνομαι · αὐτός ὁ κῦμα ἐγείρω , καί ὁ πλοῖον οὖον κατεποντουζετος , ἀλλά ἐκ οὐρία πλέω · ὁ καρπός1 αὐτός τρυγάω , καί ὁ δένδρον οὐ καλέω · ὁ φύλλον πίπτω , καί ὁ ρίζα μένω ἀσάλευτος . οὗτος λέγω , ἵνα μηδείς προφασίζομαι ὁ κακία γυνή . φαῦλος εἰμί · διορθόω αὐτός . ἄλλος , φημί , ἀπό παράδεισος ἐγώ ἐκβάλλω . ἄλλος καί εἰς οὐρανός σύ ἐκφέρω . ὁ αὐτός μέν φύσις , διάφορος δέ ὁ γνώμη . ἄλλος ὁ ὁ Ἰώβ φαῦλος · ἄλλος ὁ Σωσάννα καλός . ἄλλος ὁ Αἰγύπτιος Ἀκόλαστος · ἄλλος ὁ Σάρα κόσμιος . ἀνάκλεις ἐκεῖνος · βλέπω καί οὗτος · ἐπεί καί ἐν ἀνήρ ὁ μέν φαῦλος , ὁ δέ σπουδαῖος . Καλός ὁ Ἰωσήφ , ὁ δέ πρέσβυς ἀκόλαστος . ἀνάκλεις πανταχοῦ κακία καί ἀρετή , μή ὁ φύσις οὗτος κρίνω , ἀλλά ὁ γνώμη διαιρέω . μή ἐγώ πρόφασις προασπίζω . μή ἐπί ὁ χρεία ὁ καταδολὴν σπεύδω . καί ἀγείρω ὁ ἐνιαυτός , οὖον ἀποθνῄσκω Ὅσιος ὁ βασιλεύς . Μέλλω λέγω διά τίς ὁ προφήτης ἐπισημαίνω ὁ καιρός · εξηγώ γάρ χρῆσις , τίς δήποτε ὁ προφήτης ἀπαντάω ὁ καιρός ὁ ζωή ὁ βασιλεύς ἱστορέω ὁ , καί αὐτός οὗτος , ἐνταῦθα ὁ ἔθος λύω · καί οὖον λέγω , ἐν ὁ ἡμέρα Ὀζίου , ἀλλά ἐν ὁ τελευταῖος Ὀζίου . οὗτος λύω βούλομαι σήμερον . εἰμί γάρ καί πολύς ὁ καῦμα , ἀλλά μείζων ὁ δρόσος ὁ λόγος · εἰμί γάρ βιάζομαι εἷς ὁ σῶμα μαλακίζω , ἀλλά ἀκαμάτῳσα ὁ ψυχή εὐφραίνω . μή ἐγώ λέγω καῦμα καί ἱδρώς · ἐάν ἱδρόω ὁ σῶμα , σμήγχεις σύ ὁ Ψυχή . ὁ παῖς ὁ τρεῖς ἐν κάμινος εἰμί , καί οὐδείς παύω , ἀλλά ὁ κάμινος δρόσος γίγνομαι . ὅταν νοσηρός ἱδρώς , ἰνόω καί ὁ μισθός καί ὁ ἀμοιβή . καί γάρ κολυμβητής ἄνθρωπος διά οὐδείς ἄλλος τολμάω εἰς ὁ βάθος ἑαυτοῦ καταβάλλω ὁ ὕδωρ , ἢ διά μαργαρίτης , ὁ πόλεμος ὁ ὑπόθεσις . ἄλλος οὖον ὁ ὅλος διαβάλλω , ἀλλά ὁ ἀκόλαστος γνώμη . καί σῦς , ἵνα λαμβάνω θησαυρός ανελλιπής , καί φυτεύω ἄμπελος ἐν ὁ Ψυχή σύ , οὐ ἀνέχω καῦμα , οὐδέ ἱδρώς · οὐχ ὁράω ὁ ἐν θέατρον κάθημαι , πῶς ἱδρόω , καί γυμνός ὁ κεφαλή ὁ ἀκτίς δέχομαι , ἵνα γίγνομαι θάνατος αἰχμάλωτος , ἵνα πόρνη δοῦλος · εἰς ἀπώλεια ἐκεῖνος κάμνω , καί σῦς εἰς σωτηρία ἐχλύῃ · ἀθλητής εἰμί , καί στρατιώτης . Τῖς οὖν εἰμί ὁ Ὅσιος ἐκεῖνος , εἶκα διά τίς ὁ τελευτή αὐτός οὗτος εἶπον · οὗτος ὁ Ὅσιος βασιλεύς εἰμί , καί ἀνήρ δίκαιος , καί πολύς κοινός ὁ κατόρθωμα · ἀλλά ὕστερος ποτός εἰς ἄπνοια ἔρχομαι , εἰς ἄπνοια , ὁ μήτηρ ὁ κακός , εἰς ἀλαζονεία , ὁ θόρυβος γέμω εἷς , εἰς ὑπερηφανία , ὁ ἀπώλεια ὁ διάβολος . οὐδείς γάρ ἄπνοια χείρων · διά οὗτος καί ὁ λόγος ἅπας εἰς