joannes-chrysostomus.in-illud-vidi-dominum-homiliae-1-6 pg056_0113.3
Ἵντως Ἅγιος , ὅτι τοσοῦτον καὶ τῶν μυστηρίων κατήψεως τὴν ἡμετέραν φύσιν , τοῦτοῦτον ἡμᾶς ἐποίησεν ἀπορρήτων κοινωνούς . Φρίκη με καὶ τρόμος μεταξὺ Ἰαβὲ τῆς ψυχῆς ταύτης . Καὶ τί θαυμαστὸν , εἰ ἐμὲ τὸν πηλίνον καὶ τὸν ἀπὸ τῆς γῆς , ὅπου γε καὶ αὐτὰς τὰς ἄνω δυνάμεις διαπαντὸς μεγίστη ἐκπληξὶς κατέχει ; Διὰ τοῦτο τοῖν ἀποστρέφουσι τὰς ὄψεις , καὶ τὰς πτέρυγας ἀντί τείνουσι προβάλλοντας , τὰς ἐκεῖθεν ἀκτῖνας μὴ φέρουσαι . Καίτοι , φησίν , συγκατάδασιν ἦν τὸ φαινόμενον . Πῶς οὖν οὐκ ἠνέγκαν ; Ἐμοὶ ταῦτα λέγεις ; Εἰπὲ τοῖς τὴν ἀπορρήτων καὶ μακαρίαν πολυπραγμονοῦσι φύσιν , τοῖς τὰ ἀτόλμητα τολμῶσι . Τὰ Σεραφεῖμ οὐδὲ συγκατάδασιν ἐτόλμησαν · εἰδέν , ἄνθρωπος δὲ ἐτόλμησεν εἰπεῖν , μᾶλλον δὲ ἄνθρωπος εἰς νοῦν λαβεῖν ἐτόλμησεν , ὅτι τὴν φύσιν τὴν ἀκραφὴν τὴν καὶ τοὺς Χερουβείμ ἀθεωρήτων δύναι μετ᾽ ἀκριβείας ἰδεῖν , καὶ σαφῶς · Φρίξον , οὐρανέ , ἐκστήθι , γῆ · μεῖζονα ταῦτα ἐκεῖνων τὰ τολμήματα . Ἄ μὲν γὰρ τότε σεβόμενοι ἔκειντο , καὶ νῦν ἀπεδοῦν οὗτοι . Τὴν γὰρ κτισίαν προσκυνοῦσιν ὁμοίως · τὸ δὲ ἐπανόησαν οὗτοι νῦν , οὐδὲς τῶν τότε ἀνθρώπων οὔτε εἰπεῖν , οὔτε ἀκοῦσαι ἐτόλμησεν . Τί λέγεις ; Συγκατάδασιν ἦν τὸ φαινόμενον ; Ναί , ἀλλὰ Θεοῦ συγκατάδασιν . Εἰ γὰρ ὁ πολλὴν παρῆσταν ἔχων πρὸς τὸν Θεὸν Δανιὴλ ἀγγέλων συγκατάδασιν αὐτῷ ἰδεῖν οὐχ ὑπέμεινεν , ἀλλ᾽ ἔπεσε καὶ πρηνὴς ἔκειτο , τῶν σωθησάτων τῆς δέξεως αὐτοῦ λυθέντων d ὑπὸ τῆς δόξης ἐκείνης · τί θαυμαστὸν , εἰ τὰ Σεραφεῖμ ἐξεπλάγη , οὐκ ἐνεγκόντα τὴν δόξαν ἐκείνην ὁρᾶν ; Οὐ γὰρ τοσοῦτον τοῦ Δανιὴλ πρὸς τὸν ἄγγελον τὸ μέσον , ὅσον τοῦ Θεοῦ πρὸς τὰς δυνάμεις ἐκεῖνας . Ἄλλ᾽ ἵνα μὴ καὶ ἡμεῖς ἐπὶ πλεῖον τοῖς θαύμασι τούτοις ἐνδιατριβόντες , εἰς θάμβος ἐμβαλόμεν ὑμῶν τὴν ψυχήν , φέρε ἐπὶ τὴν ἀρχὴν τῆς ἱστορίας τὸν λόγον [ 109 ] ἐπιστρέψαντες , ταπεινοτέρας αὐτὴν ψυχαγωγήσωμεν διηγήσει . Καὶ ἠρέτετο τοῦ ἐνιαυτοῦ , οὗ ἀπέθανεν Ὄζίας ὁ βασιλεύς . Ἄξιον πρώτων ἐπιστήσθαι , τίνος
Lemmas: Ἵντος Ἅγιος , ὅτι τοσοῦτος καί ὁ μυστήριον κατήψεως ὁ ἡμέτερος φύσις , τοῦτος ἐγώ ποιέω ἀπόρρητος κοινωνός . Φρίκη ἐγώ καί τρόμος μεταξύ Ιαβέ ὁ Ψυχή οὗτος . καί τίς θαυμαστός , εἰμί ἐγώ ὁ πήλινος καί ὁ ἀπό ὁ γῆ , ὅπου γε καί αὐτός ὁ ἄνω δύναμις διαπαντός μέγας ἔκπληξις κατέχω ; Ζεύς οὗτος ὁ ἀποστρέφω ὁ ὄψις , καί ὁ πτέρυξ ἀντί τείνω προβάλλω , ὁ ἐκεῖθεν ἀκτίς μή φέρω . καίτοι , φημί , συγκατάδασιν εἰμί ὁ φαίνω . Πῶς οὖν οὐ φέρω ; ἐμός οὗτος λέγω ; εἶπον ὁ ὁ ἀπόρρητος καί μακάριος πολυπραγμονέω φύσις , ὁ ὁ άτολμος τολμάω . ὁ σεράφ οὐδέ συγκατάδασιν τολμάω · ὁράω , ἄνθρωπος δέ τολμάω εἶπον , μᾶλλον δέ ἄνθρωπος εἰς νόος λαμβάνω τολμάω , ὅτι ὁ φύσις ὁ ἀκραφὴν ὁ καί ὁ χερουβίν ἀθεώρητος δύο μετά ἀκρίβεια ὁράω , καί σαφῶς · Φρίξος , οὐρανός , ἐξίστημι , γῆ · μείζων οὗτος ἐκεῖνος ὁ τόλμημα . ὅς μέν γάρ τότε σέβομαι κεῖμαι , καί νῦν ἀποδύω οὗτος . ὁ γάρ κτίζω προσκυνέω ὁμοίως · ὁ δέ επανοαειδω οὗτος νῦν , οὐδή ὁ τότε ἄνθρωπος οὔτε εἶπον , οὔτε ἀκούω τολμάω . τις λέγω ; Συγκατάδασιν εἰμί ὁ φαίνω ; Ναίς , ἀλλά Θεός συγκατάδασιν . εἰμί γάρ ὁ πολύς παρίστημι ἔχω πρός ὁ θεός Δανιήλ ἄγγελος συγκατάδασιν αὐτός ὁράω οὐ ὑπομένω , ἀλλά πίπτω καί πρηνής κεῖμαι , ὁ σῴζω ὁ δέξις αὐτός λύω d ὑπό ὁ δόξα ἐκεῖνος · τίς θαυμαστός , εἰμί ὁ σεράφ ἐκπλήσσω , οὐ φέρω ὁ δόξα ἐκεῖνος ὁράω ; οὖον γάρ τοσοῦτος ὁ Δανιήλ πρός ὁ ἄγγελος ὁ μέσος , ὅσος ὁ Θεός πρός ὁ δύναμις ἐκεῖνος . ἄλλος ἵνα μή καί ἐγώ ἐπί πλείων ὁ θαῦμα οὗτος ἐνδιατρίβω , εἰς θάμβος ἐμβάλλω σύ ὁ Ψυχή , φέρω ἐπί ὁ ἀρχή ὁ ἱστορία ὁ λόγος [ 109 ] ἐπιστρέφω , ταπεινός αὐτός ψυχαγωγέω διήγησις . καί ἀρέσκω ὁ ἐνιαυτός , ὅς ἀποθνῄσκω Οζίας ὁ βασιλεύς . Ἄξιος πρῶτος ἐφίστημι , τίς