joannes-chrysostomus.in-illud-vidi-dominum-homiliae-1-6 pg056_0137.4
ἀξίος ἦν ὁ Ὀζίας . Τίνων οὖν ἀξίος ἦν ; Ἄμα τῶν προθύρων ἐπιδὰς τῶν ἱερῶν μετὰ τοσαύτης ἀναίσχυνίας , μυρίων σκηπτῶν , καὶ τῆς ἐσχάτης χολάσεως καὶ τιμωρίας . Εἰ γὰρ οἱ πρῶτοι ταῦτα τολμήσαντες ταύτην ἔδωσαν τὴν δίκην , οἱ περὶ Δαβὴν καὶ Κορὲ καὶ Ἀδειαν , πολλῷ μᾶλλον τοῦτον οὕτω χολάσεως ἔδει , τὸν μὴδὲ ταῖς ἐκείνων σωφρονισθέντα συμφοραῖς . Ἄλλ᾽ οὐχ ἐποίησε τοῦτο ὁ Θεός , ἀλλὰ πρότερον αὐτῷ λόγους προσήγαγε · πολλῆς ἐπιεικείας γέμοντος διὰ τοῦ ἱερέως . Καὶ ἄπερ ὁ Χριστὸς παρήνεν ἀνθρώπους ποιεῖν , ὅταν εἰς ἀλλήλους ἀμαρτάνωσι , τοῦτο ὁ Θεὸς πρὸς τὸν ἄνθρωπον ἐποίησεν . Ὅταν γάρ , φησίν , ἀμάρτῃ εἰς σὲ ὁ ἀδελφὸς σου , ὕπαγε , ἐλέγξον αὐτὸν μεταξὺ σοῦ καὶ αὐτοῦ μόνου . Οὕτω καὶ τὴν βασιλεία τοῦτον ἠλέησεν ὁ Θεός . Καὶ ὁ μὲν Χριστὸς φησίν · Ἐὰν μὴ ἀκούσῃ σου , ἔστω σοὶ ὡς ὁ θρησκὸς καὶ ὁ τελώνης · ὁ δὲ Θεὸς φιλανθρωπία τοὺς οἰκείους ὑπερβαίνων νόμους , οὐδὲ οὕτως αὐτὸν ἐξέκωψεν , ἀλλὰ παρακούσασα καὶ ἀγανακτήσασα οὐκ ἀπεβίβηνεν , ἀλλὰ πάλιν προσίεται , καὶ παιδεύει τρόπον διορθωσιν ἔχοντι μᾶλλον ἢ τιμωρίαν . Οὐδὲ γὰρ σκηπτὸν παρήρχεν ἁψθῆναι , οὐδὲ κατέφλεξε τὴν ἀναίσχυντον κεφαλήν , ἀλλὰ τῇ λέπρᾳ μόνον ἐπαίδευσε . Καὶ τὰ μὲν κατὰ τὸν Ὀζιαν τοιαῦτα · ἐγὼ δὲ ἐτι μᾶλλον προσθεῖς καταπαύσω τὸν λόγον . Τί δὲ τοῦτο ἔστιν ; Ὁ πάλαι καὶ ἐξ ἀρχῆς ἐξητήσαμεν · τίνος ἕνεκεν ἐν τοῖς ἔξω πράγμασι , καὶ ἐν ταῖς προφητείαις , ἀπάντων εἰωθότων τῆς ζωῆς τῶν βασιλέων τοὺς χρόνους ἐπισιμμάνεσθαι , οὗτος τοῦτο ἀφεῖ , τοῦ χρόνου τῆς τελευτῆς μέμνηται τοῦ Ὀζίου , οὕτωσι λέγων · Καὶ ἐγένετο τοῦ ἐνιαυτοῦ , οὗ ἀπέθανεν Ὀζίας ὁ βασιλεύς . Καίτοι γε ἐντὸν τοῦ τοῦ βασιλεύοντος χρόνου εἰπεῖν , ὡςπερ ἔθος ἅπασι τοῖς προφήταις ἦν · ἀλλ᾽ οὐχ ἐποίησε τοῦτο . Τίνος οὖν ἕνεκεν οὐχ ἐποίησε ; Νόμους τὸν παλαιὸς τὴν λεπρὸν τῆς πόλεως ἐξελαινοῦσθαι , ὥστε καὶ τοὺς ἐν τῇ πόλει βελτίους γενέσθαι , καὶ αὐτὸν μὴ προκείσθαι τοῖς βουλομένοις ὑβρίζειν σχηματισμὸν καὶ χλευασίας ἀφορμήν , ἀλλ᾽ ἔξω τῆς πόλεως μένοντα , παραπέτασμα τῆς συμφορᾶς ἔχειν τὴν ἐρήμιαν . Τοῦτο καὶ τὸν βασιλέα τοῦτον ὑπομείναν ἐχρῆν μετὰ τὴν λέπραν · ἀλλ᾽ οὐχ ὑπέμεινε , τῶν ἐν τῇ πόλει διὰ τὴν ἀρχὴν αὐτὸν αἰδεσθέντων , ἀλλ᾽ ἔμενεν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ κρυφίως . Τοῦτο παρώξυνε τὸν Θεόν , τοῦτο τὴν προφητείαν ἐκώλυσε , καὶ ἄπερ ἐπὶ τοῦ Ἡλὶ γέγονε , Ῥῆμα τιμωρὴν , καὶ οὐχ ἤν ὁρασίς διαστελλούσῃ . Σὺ δὲ μοι καὶ ἐνταῦθα σκόπει τοῦ Θεοῦ τὴν φιλανθρωπίαν . Οὐ γὰρ ἀνέτρεψε τὴν πόλιν , οὐδὲ ἀπώλεσε τοὺς ἐνοικοῦντας · ἀλλ᾽ ὅπερ φίλοι ποιοῦσι πρὸς τοὺς ὁμοτίμους τῶν φίλων , ἐπειδὰν ἔχωσι τι δίκαιον ἐγκαλεῖν , ἐν παρασιτηθήσει μένοντες · τοῦτο καὶ ὁ Θεὸς πρὸς τὸν ἔθνος ἐποίησε μειζόνως ἢν δεῖον χολάσεως καὶ τιμωρίας . [ 137 ] Ἐγὼ μὲν γὰρ ἐξέβαλον αὐτόν , φησι , τοῦ ἱεροῦ , ὑμεῖς δὲ οὐδὲ τῆς πόλεως · ἐγὼ ἤρσα αὐτὸν διὰ τῆς λέπρας , ἰδιώτην παρέδωκα , ὑμεῖς δὲ οὐδὲ οὕτω περιεγένεσθε , ἀλλὰ τὸν ὑπ᾽ ἐμοῦ καταδικασθέντα οὐχ ἠγείρεσθε τῆς πόλεως ἐκβαλεῖν . Καίτοι ποίας ἂν τοῦτο βασιλεὺς πράξεις ἠνέγκει , ἀλλ᾽ οὐκ ἂν ἐν βραθρῶν τὴν πόλιν ἀνέτρεψε , τὸν εἰς τὴν ὑπερορίαν μετοικισθῆναι κελευσθέντα , ἐνδιατρίβοντα τῇ πόλει ὁρῶν ; ἀλλ᾽ οὐχ ὁ Θεὸς τοῦτο ἐποίησε · Θεὸς γὰρ ἦν , καὶ οὐχ ἄνθρωπος . Ἐπειδὴ δὲ ἐτελεύτησε , τῇ ζωῇ τοῦτο καὶ τὴν πρὸς ἐκείνους ὀργὴν συγκατέλυσε , καὶ τῆς προφητείας τὰς θύρας ἀνέῳξε , καὶ πάλιν πρὸς αὐτοὺς ἐπανῆλθε . Σὺ δὲ ἐκ τοῦ τρόπου τῆς καταλλαγῆς
Lemmas: Ἀξιός εἰμί ὁ Ὀζίας . τίνω οὖν Ἀξιός εἰμί ; Ἄμη ὁ πρόθυρον πιδάω ὁ ἱερός μετά τοσοῦτος ἀναίσχυνίας , μυρίος σκηπτός , καί ὁ ἔσχατος κόλασις καί τιμωρία . εἰμί γάρ ὁ πρῶτος οὗτος τολμάω οὗτος δίνω ὁ δίκη , ὁ περί Δαβή καί κορός καί ἄδεια , πολύς μᾶλλον οὗτος οὗτος κόλασις ἐσθίω , ὁ μηδέ ὁ ἐκεῖνος σωφρονίζω συμφορά . ἄλλος οὐ ποιέω οὗτος ὁ Θεός , ἀλλά πρότερος αὐτός λόγος προσάγω · πολύς ἐπιείκεια γέμω διά ὁ ἱερεύς . καί Ἄπερ ὁ Χριστός παραινέω ἄνθρωπος ποιέω , ὅταν εἰς ἀλλήλων ἁμαρτάνω , οὗτος ὁ θεός πρός ὁ ἄνθρωπος ποιέω . ὅταν γάρ , φημί , ἁμαρτάνω εἰς σύ ὁ ἀδελφός σύ , ὑπάγω , ἐλέγχω αὐτός μεταξύ σύ καί αὐτός μόνος . οὕτως καί ὁ βασίλειος οὗτος ἐλεέω ὁ Θεός . καί ὁ μέν Χριστός φημί · ἐάν μή ἀκούω σύ , ἵστημι σύ ὡς ὁ θρῆσκος καί ὁ τελώνης · ὁ δέ θεός φιλανθρωπία ὁ οἰκεῖος ὑπερβαίνω νόμος , οὐδέ οὕτως αὐτός ἐκκόπτω , ἀλλά παρακούω καί ἀγανακτέω οὐ ἀποβιβάζω , ἀλλά πάλιν προσίημι , καί παιδεύω τρόπος διόρθωσις ἔχω μᾶλλον ἢ τιμωρία . οὐδέ γάρ σκηπτός παρέρχομαι ἅπτω , οὐδέ καταφλέγω ὁ ἀναίσχυντος κεφαλή , ἀλλά ὁ λέπρα μόνος παιδεύω . καί ὁ μέν κατά ὁ Οζιάν τοιοῦτος · ἐγώ δέ ἔτι μᾶλλον προστίθημι καταπαύω ὁ λόγος . τις δέ οὗτος εἰμί ; ὁ πάλαι καί ἐκ ἀρχή ἐξαιτέω · τίς ἕνεκα ἐν ὁ ἔξω πρᾶγμα , καί ἐν ὁ προφητεία , ἀπαντάω εἴωθα ὁ ζωή ὁ βασιλεύς ὁ χρόνος ἐπισιμμάνεσθαι , οὗτος οὗτος ἀφέω , ὁ χρόνος ὁ τελευτή μιμνήσκω ὁ Ὀζίου , οὕτως λέγω · καί γίγνομαι ὁ ἐνιαυτός , ὅς ἀποθνῄσκω Ὀζίας ὁ βασιλεύς . καίτοι γε ἐντός ὁ ὁ βασιλεύω χρόνος εἶπον , ὡς ἔθος ἅπας ὁ προφήτης εἰμί · ἀλλά οὐ ποιέω οὗτος . τίς οὖν ἕνεκα οὐ ποιέω ; Νόμος ὁ παλαιός ὁ λεπρός ὁ πόλις εξελαινουω , ὥστε καί ὁ ἐν ὁ πόλις ἀγαθός γίγνομαι , καί αὐτός μή πρόκειμαι ὁ βούλομαι ὑβρίζω σχηματισμός καί χλευασία ἀφορμή , ἀλλά ἔξω ὁ πόλις Μένων , παραπέτασμα ὁ συμφορά ἔχω ὁ ἐρημία . οὗτος καί ὁ βασιλεύς οὗτος ὑπομένω χρή μετά ὁ λέπρα · ἀλλά οὐ ὑπομένω , ὁ ἐν ὁ πόλις διά ὁ ἀρχή αὐτός αἰδέομαι , ἀλλά μένω ἐν ὁ οἶκος αὐτός κρύφιος . οὗτος παροξύνω ὁ Θεός , οὗτος ὁ προφητεία κωλύω , καί Ἄπερ ἐπί ὁ Ἡλί γίγνομαι , ῥῆμα τιμωρός , καί οὐ ἐάν ὅρασις διαστέλλω . σύ δέ ἐγώ καί ἐνταῦθα σκοπέω ὁ Θεός ὁ φιλανθρωπία . οὖον γάρ ἀνατρέπω ὁ πόλις , οὐδέ ἀπόλλυμι ὁ ἐνοικέω · ἀλλά ὅσπερ φίλος ποιέω πρός ὁ ὁμότιμος ὁ Φίλων , ἐπειδάν ἔχω τίς Δίκαιος ἐγκαλέω , ἐν παρασιτέω Μένων · οὗτος καί ὁ θεός πρός ὁ ἔθνος ποιέω μέγας εἄν δείδω κόλασις καί τιμωρία . [ 137 ] ἐγώ μέν γάρ ἐκβάλλω αὐτός , φημί , ὁ ἱερός , σύ δέ οὐδέ ὁ πόλις · ἐγώ ἀραρίσκω αὐτός διά ὁ λέπρα , ἰδιώτης παραδίδωμι , σύ δέ οὐδέ οὗτος περιγίγνομαι , ἀλλά ὁ ὑπό ἐγώ καταδικάζω οὐ ἐγείρω ὁ πόλις ἐκβάλλω . καίτοι Ποίας εἄν οὗτος βασιλεύς πρᾶξις ἐνέγκω , ἀλλά οὐ εἄν ἐν βραθρῶν ὁ πόλις ἀνατρέπω , ὁ εἰς ὁ ὑπερορία μετοικίζω κελεύω , ἐνδιατρίβω ὁ πόλις ὁράω ; ἀλλά οὐ ὁ θεός οὗτος ποιέω · θεός γάρ εἰμί , καί οὐ ἄνθρωπος . ἐπεί δέ τελευτάω , ὁ ζωή οὗτος καί ὁ πρός ἐκεῖνος ὀργή συγκαταλύω , καί ὁ προφητεία ὁ θύρα ἀνοίγω , καί πάλιν πρός αὐτός ἐπανέρχομαι . σύ δέ ἐκ ὁ τρόπος ὁ καταλλαγή