joannes-chrysostomus.in-illud-vidi-dominum-homiliae-1-6 pg056_0133.4
α' . Φέρε τήμερον τοὺς κατὰ τὸν Ὀζιαν διηγήμασι ἀποδοῦμεν τὸ τέλος , καὶ τὴν ὁραφὴν λοιπὸν ἐπιδοῦμεν τῷ λόγῳ , μήποτε καὶ ἡμεῖς καταγελασθῶμεν , καθάπερ ἐκεῖνος , ὁ τὸν πύργον ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις ἐπιχειρήσας μὲν οἰκοδομῆσαι , μὴ δυνθείς δὲ · μήποτε τις τῶν παριόντων καὶ περὶ ἡμῶν εἴπη , Οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἤρετο μὲν οἰκοδομῆσαι , οὐκ ἴσχυσε δὲ ἐκτελέσαι . Ὡστε διὰ σαφέστερα ὑμῖν γενέσθαι τὰ λεγόμενα , μικρὰ τῶν πρότερον εἰρημένων ἀναλαβεῖν ἀναγκαῖον , ἵνα μὴ χωρὶς κεφαλῆς ἡμῖν ὁ λόγος εἰς τὸ θέατρον εἰσέλθῃ τὸ πνευματικόν , ἀλλὰ τὴν οἰκείαν ὀψιν ἀπολαβὼν γνώριμος γένηται τοῖς θεαταῖς . Ἔστι γὰρ τὰ αὐτὰ τοῖς μὲν ἀκηκόσιν ὑπόμνημα , τοῖς δὲ μὴ ἀκηκόσι διδασκαλία . Πρῶτον μὲν οὖν εἴρηκαμεν , πῶς ἦν εὐσεβὴς ὁ Ὀζίας , πῶς δὲ γέγονε φαῦλος , καὶ πόθεν , καὶ μέχρι ποῦ τῆς ἀπονοίας ἀλώθησε · σήμερον δὲ ἀναγκαῖον εἰπεῖν , πῶς εἰσῆλθεν εἰς τὸ ἱερὸν , πῶς ἐπεχείρησε θυμιάσαι , πῶς ἐκώλυσεν ὁ ἱερεὺς , πῶς οὐκ εἶπεν ἐκεῖνος , πῶς ἐπεσπάσατο τοῦ Θεοῦ τὴν ὀργήν , πῶς ἐν τῇ λέπρᾳ τὸν βίον κατέλυσε , καὶ τίνος ἕνεκεν ὁ προφήτης τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ παρεῖς , τὰς τελευτὰς ἐμνημόνευσεν , οὕτω λέγων · Τοῦ ἐνιαυτοῦ , οὐ ἀπέθανεν Ὀζίας ὁ βασιλεύς . Τοῦτο γὰρ ἐστι , δι' ὃ πᾶσαν ἐξ ἀρχῆς τὴν ἱστορίαν ἐκινήσαμεν · ἀλλὰ προσέχεται ἀκροῖς . [ 152 ] Καὶ ἐγένετο , φησίν , ἡλίου ἰσχυροῦ Ὀζίας ὁ βασιλεύς , ὑψώθη ἡ καρδία αὐτοῦ ἕως τοῦ διαφθαρῆναι , καὶ ἠδίκησεν ἐν Κυρίῳ Θεῷ αὐτοῦ . Τίς ὁ τρόπος τῆς ἀδικίας ; Εἰσῆλθεν , φησίν , εἰς τὸν ναὸν Κυρίου , θυμιάσαι ἐπὶ τὸ θυμιαστήριον τοῦ θυμιάματος ε . Ἡ τῆς σιλήμης , ὁ τῆς ἀνασυχίας . Αὐτὸν τῶν ἱερῶν ἀθῶν κατεκόλησεν , εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων εἰσῆλθεν , ὁ πᾶσιν ἀδατον ἦν χωρίον , πλὴν τοῦ ἀρχιερέως , τοῦτο βεβηλώσαι ἐπεχείρησεν . Τοιούτων ἐστιν εἰς ἀπίστους ἐπιθυμίας ψυχή . Καθὰ παρὰ τῆς οἰκείας ἀπογνοῦσα σωτηρίας , οὐδαμοῦ τῆς μανίας ἵσταται , ἀλλὰ τὰς ἡλίας τῆς σωτηρίας αὐτῆς ἐνδιδόσει τὰς ἀλόγους ἐπιθυμίας πανταχοῦ φέρεται , καὶ καθάπερ ἵππος δυσήνιος , τὸν χαλινὸν ἀπὸ τοῦ στόματος ἐκβαλὼν , καὶ τὸν ἀναβάντα ρίψας ἀπὸ τοῦ νώτου , παντὸς ἀνέμου σφοδρότερον φέρεται , καὶ τοῖς ἀπαντοῦσιν ἐστιν ἀφόρητος , ὑποφευγόντων ἀπάντων , κατασχεῖν δὲ τολμῶντος οὐδενός · οὕτω καὶ ψυχή , τὸν χαλινούντα αὐτὴν τοῦ Θεοῦ φόβον ἐκβαλούσα , καὶ τὸν ἱπποῦντα ρίψασα λογισμὸν ἀπάντας , τὰ τῆς μακίας ἐπιτρέχει χωρία , ἕως ἂν εἰς τὰς ἀπώλειας βάραθρα φέρουσα κατακρημνίσῃ τὴν ἑαυτῆς σωτηρίαν . Διὸ χρὴ συνεχῶς αὐτὴν ἀνακρουσθαι , καὶ , καθάπερ τινὶ χαλινῷ , τῇ εὐσεβεῖ λογισμῷ τὴν ἄλογον αὐτῆς ἀνακατεῖν ὀργήν · ὅπερ ὁ Ὀζίας οὐκ ἐποίησεν , ἀλλ' εἰς αὐτὴν τὴν ἀνωτάτω πάντων ἀρχὴν παρηγόρησεν . Ἱερουμένην γὰρ καὶ αὐτῆς τῆς βασιλείας σεμινοτέρα , καὶ μείζων ἐστιν ἀρχή . Μὴ γὰρ μοι τὴν ἀλουργίδα εἴπης , μηδὲ τὸ διάδημα , μηδὲ τὰ ἱμάτια τὰ χρυσά . Σκιά πάντα ἐκεῖνα , καὶ τῶν ἐαρινῶν ἀνθῶν ἐτελέσται . Πᾶσα γὰρ δόξα ἀνθρώπου , φησίν , ὡς ἄνθος χόρτου , χάν αὐτὴν λέγης τὴν βασιλικήν . Μὴ δὲ ταῦτά μοι λέγε , ἀλλ' εἰ βούλει ἱερεὺς πρὸς βασιλέα τὸ διάφορον ἴδειν , τὴς ἐκάστου δεδομένης ἐξουσίας τὸ μέτρον ἐξετάσων ε , καὶ πολλῷ τοῦ βασιλέως ὑψηλότερα ὄψει τὸν ἱερέα καθημένον . Εἰ γὰρ καὶ σεμνὸς ἡμῖν ὁ θρόνος φαίνεται ὁ βασιλικὸς ἀπὸ τῶν προσπεπτηγμένων αὐτῷ λώων , καὶ τοῦ περισφίγγοντος αὐτὸν χρυσοῦ · ἀλλ' ὅμως τὰ ἐπὶ τῆς γῆς ἔλαχεν οἰκονομεῖν , καὶ πλεῖον ἔχει τῆς ἐξουσίας ταύτης οὐδέν · ὁ δὲ τῆς Ἱερουμένης θρόνος ἐν τοῖς
Lemmas: ὅς . φέρω σήμερον ὁ κατά ὁ Οζιάν διήγημα ἀποδέω ὁ τέλος , καί ὁ ὁραφὴν λοιπός ἐπιδέω ὁ λόγος , μήποτε καί ἐγώ καταγελάω , καθάπερ ἐκεῖνος , ὁ ὁ πύργος ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ἐπιχειρέω μέν οἰκοδομέω , μή δύναμαι δέ · μήποτε τις ὁ πάρειμι καί περί ἐγώ εἶπον , οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἔρομαι μέν οἰκοδομέω , οὐ ἰσχύω δέ ἐκτελέω . ὡστε διά σαφής σύ γίγνομαι ὁ λέγω , μικρός ὁ πρότερος εἴρω ἀναλαμβάνω ἀναγκαῖος , ἵνα μή Χωρὶς κεφαλή ἐγώ ὁ λόγος εἰς ὁ θέατρον εἰσέρχομαι ὁ πνευματικός , ἀλλά ὁ οἰκεῖος ὄψις ἀπολαμβάνω γνώριμος γίγνομαι ὁ θεατής . εἰμί γάρ ὁ αὐτός ὁ μέν ἀκούω ὑπόμνημα , ὁ δέ μή ἀκούω διδασκαλία . Πρῶτος μέν οὖν εἴρω , πῶς εἰμί εὐσεβής ὁ Ὀζίας , πῶς δέ γίγνομαι φαῦλος , καί πόθεν , καί μέχρι ποῦ ὁ ἀπόνοια ἀλάομαι · σήμερον δέ ἀναγκαῖος εἶπον , πῶς εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἱερόν , πῶς ἐπιχειρέω θυμιάω , πῶς κωλύω ὁ ἱερεύς , πῶς οὐ εἶπον ἐκεῖνος , πῶς ἐπισπάω ὁ Θεός ὁ ὀργή , πῶς ἐν ὁ λέπρα ὁ βίος καταλύω , καί τίς ἕνεκα ὁ προφήτης ὁ ἡμέρα ὁ ζωή αὐτός πάρειμι , ὁ τελευτή μνημονεύω , οὗτος λέγω · ὁ ἐνιαυτός , οὖον ἀποθνῄσκω Ὀζίας ὁ βασιλεύς . οὗτος γάρ εἰμί , διά ὅς πᾶς ἐκ ἀρχή ὁ ἱστορία κινέω · ἀλλά προσέχω ἀκρός . [ 152 ] καί γίγνομαι , φημί , ἥλιος ἰσχυρός Ὀζίας ὁ βασιλεύς , ὑψόω ὁ καρδία αὐτός ἠώς ὁ διαφθείρω , καί ἀδικέω ἐν κύριος Θεός αὐτός . Τῖς ὁ τρόπος ὁ ἀδικία ; εἰσέρχομαι , φημί , εἰς ὁ ναός κύριος , θυμιάω ἐπί ὁ θυμιαστήριον ὁ θυμίαμα ε . ὁ ὁ σιλημη , ὁ ὁ ανασυχιος . αὐτός ὁ ἱερός ανθός κατεκόλησεν , εἰς ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος εἰσέρχομαι , ὁ πᾶς ἀδατον εἰμί χωρίον , πλήν ὁ ἀρχιερεύς , οὗτος βεβηλόω ἐπιχειρέω . τοιοῦτος εἰμί εἰς ἄπιστος ἐπιθυμία ψυχή . καθά παρά ὁ οἰκεῖος ἀπογιγνώσκω σωτηρία , οὐδαμοῦ ὁ μανία ἵστημι , ἀλλά ὁ Ἡλίας ὁ σωτηρία αὐτός ἐνδίδωμι ὁ ἄλογος ἐπιθυμία πανταχοῦ φέρω , καί καθάπερ ἵππος δυσήνιος , ὁ χαλινός ἀπό ὁ στόμα ἐκβάλλω , καί ὁ ἀναβαίνω ῥίπτω ἀπό ὁ νῶτον , πᾶς ἄνεμος σφοδρός φέρω , καί ὁ ἀπαντέω εἰμί ἀφόρητος , ὑποφεύγω ἀπαντάω , κατέχω δέ τολμάω οὐδείς · οὗτος καί ψυχή , ὁ χαλινόω αὐτός ὁ Θεός φόβος ἐκβάλλω , καί ὁ ιππουειντα ῥίπτω λογισμός ἅπας , ὁ ὁ Μακίας ἐπιτρέχω χωρίον , ἠώς εἄν εἰς ὁ απώλεια βάραθρον φέρω κατακρήμνιση ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία . Διὸ χρή συνεχῶς αὐτός ἀνακρούω , καί , καθάπερ τις χαλινός , ὁ εὐσεβής λογισμός ὁ ἄλογος αὐτός ἀνακατεῖν ὀργή · ὅσπερ ὁ Ὀζίας οὐ ποιέω , ἀλλά εἰς αὐτός ὁ ἄνω2 πᾶς ἀρχή παρηγορέω . Ἱερουμένην γάρ καί αὐτός ὁ βασίλεια σεμινοτερος , καί μείζων εἰμί ἀρχή . μή γάρ ἐγώ ὁ ἁλουργίς εἶπον , μηδέ ὁ διάδημα , μηδέ ὁ ἱμάτιον ὁ χρύσεος . Σκιάς πᾶς ἐκεῖνος , καί ὁ ἐαρινός ἄνθος τελεστής . πᾶσα γάρ δόξα ἄνθρωπος , φημί , ὡς ἄνθος χόρτος , χήν αὐτός λέγω ὁ βασιλικός . μή δέ οὗτος ἐγώ λέγω , ἀλλά εἰμί βούλομαι ἱερεύς πρός βασιλεύς ὁ διάφορος ὁράω , σής ἕκαστος δίδωμι ἐξουσία ὁ μέτρον ἐξετάζω ε , καί πολύς ὁ βασιλεύς ὑψηλός ὁράω ὁ ἱερεύς κάθημαι . εἰμί γάρ καί σεμνός ἐγώ ὁ θρόνος φαίνω ὁ βασιλικός ἀπό ὁ προσπτήσσω αὐτός ἀγαθός , καί ὁ περισφίγγω αὐτός χρυσός · ἀλλά ὅμως ὁ ἐπί ὁ γῆ λαγχάνω οἰκονομέω , καί πλείων ἔχω ὁ ἐξουσία οὗτος οὐδείς · ὁ δέ ὁ ιερουμενω θρόνος ἐν ὁ