joannes-chrysostomus.in-illud-vidi-dominum-homiliae-1-6 pg056_0116.5
α . Εὐλογητὸς ὁ Θεός , καὶ ἐπὶ τῆς ἁ γενεὰς τῆς ἡμετέρας ἐδιδάσθαι μάρτυρας , κατηξιώθημεν καὶ ἡμεῖς ἀνθρώπους ἰδεῖν ὑπὲρ Χριστοῦ σφραττομένους , ἀνθρώπους · αἰμα στάζοντας ἀγίων , τὴν Ἐκκλησίαν ἀπασαν ἀρόν , αἷμα στάζοντα , δαίμων μὲν φοβερόν , ἀγγέλοις δὲ ποθεινόν , ἡμῖν δὲ σωτήριον . Κατεηξιώθημεν ἰδεῖν ἀνθρώπους ὑπὲρ εὐσεβείας πολλουσίας ζηλῶν , [ 112 ] νικῶντας f , ἐστεφανωμένους . Οὐκ ἰδεῖν δὲ κατηξιώθημεν μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτὰ τὰ σώματα τῶν ἀθλητῶν δεξάμεθα , καὶ παρ’ ἑαυτοῖς τοὺς στεφανίτας ἔχομεν νῦν . Ἄλλα τὸν μὲν περὶ τῶν μαρτύρων λόγον ἀφήσομεν νῦν τῷ τῶν μαρτύρων ἑορτῇ , τῷ κοινῷ διδασκάλῳ · αὐτοὶ δὲ τὰ κατὰ τὸν Ὀσίαν πρὸς ὑμᾶς ἐροῦμεν νῦν , παλαιὰ καταβάλλοντες χρεῖς , καὶ χρόνιους ὀφθίας ἀκροάσεως λύοντες . Ὁδεῖ γὰρ ἕκαστος ὑμῶν , εἰ οἶδ’ ὅτι , τῆς ἱστορίας ἀκούσαι ἐκεῖνης καὶ τὴν ὄψιν ταύτην ἡμεῖς παρετείναμεν , οὐ τὴν ὀδύνην ὑμῖν ἐπιτεῖναι βουλόμενοι , ἀλλὰ τὴν ἐπιθυμίαν αὐξῆσαι σπουδάζοντες , ὥστε ἡδίστην ὑμῖν φαίνειν τὴν ἡμετέραν ἐστίασιν . Οἱ μὲν γὰρ εὐποροὶ τῶν ἐστιωτῶν , ἐὰν ἔμπεπλησμένους λάβωσι τοὺς δαιτυμόνας , δύνανται · ἂν τῇ πολυτελείᾳ τῶν παρασκευασθέντων διεγείρῃ τὴν ἐπιθυμίαν δ αὐτοῖς · τὴν δὲ τῶν πενιχρῶν τράπεζαν οὐδὲν οὕτως ποιεῖ φαίνεσθαι λαμπράν , ὡς τὸ πεινῶντας ἀπαντῆσαι τοὺς μέλλοντας μετέχειν αὐτῆς . Τίς σοὶν ἐστιν Ὀσίας , καὶ τίνων ἀπόγονος , καὶ τόνων βασιλέως , καὶ πόσον ἐδασλεύσε χρόνον , καὶ τί μὲν κατώρθωσε , τί δὲ διήρμασε , πῶς δὲ τὸν βίον κατέλυσε ; Ἄπαντα ταῦτα πρὸς ὑμᾶς ἐροῦμεν νῦν , μᾶλλον δὲ ὅσα δυνατὸν εἰπεῖν , ὥστε μὴ τῷ πλήθει καταχῶσαι τὴν μνήμην ὑμῶν · δ γίνεται καὶ ἐπὶ τοῦ λυγνίσιου πυρός . Ἄν μὲν γὰρ ἔχει κατὰ μικρὸν ἐπιστάξῃς τῇ θρυαλλίδι τὸ ἔλαιον , ἰκανὴν ἔδωκας τῷ πυρὶ τὴν τροφήν · ἂν δὲ ἀθρόον καταχέῃς , καὶ τὴν οὖσαν φλόγα κατέσβεννας . Οὕτως τοίνυν ὁ Ὀσίας ἀπόγονος μὲν ἦν τοῦ Δαυὶδ , βασιλεύς δὲ τῶν Ἰουδαίων · ἐδασλεύσε δὲ δύο καὶ πεντήκοντα ἔτη · καὶ τὰ πρῶτα
Lemmas: ὅς . εὐλογητός ὁ Θεός , καί ἐπί ὁ ὅς γενεά ὁ ἡμέτερος διδάσκω μάρτυς , καταξιόω καί ἐγώ ἄνθρωπος ὁράω ὑπέρ Χριστός σφραττομενος , ἄνθρωπος · αἷμα στάζω Ἀγίων , ὁ ἐκκλησία ἅπας Αρόν , αἷμα στάζω , δαίμων μέν φοβερός , ἄγγελος δέ Ποθεινόν , ἐγώ δέ σωτήριος . Κατεηξιώθημεν ὁράω ἄνθρωπος ὑπέρ εὐσέβεια πολλουσιαι ζηλόω , [ 112 ] Νίκη f , στεφανόω . οὐ ὁράω δέ καταξιόω μόνος , ἀλλά καί αὐτός ὁ σῶμα ὁ ἀθλητής δέχομαι , καί παρά ἑαυτοῦ ὁ Στεφανίτας ἔχω νῦν . ἄλλος ὁ μέν περί ὁ μάρτυς λόγος ἀφίημι νῦν ὁ ὁ μάρτυς ἑορτή , ὁ κοινός διδάσκαλος · αὐτός δέ ὁ κατά ὁ Ὅσιος πρός σύ εἴρω νῦν , παλαιός καταβάλλω χρῷ , καί χρόνιος ὀφθίας ἀκρόασις λύω . Ὁδεῖ γάρ ἕκαστος σύ , εἰμί οἶδα ὅτι , ὁ ἱστορία ἀκούω ἐκεῖνος καί ὁ ὄψις οὗτος ἐγώ παρατείνω , οὖον ὁ ὀδύνη σύ ἐπιτείνω βούλομαι , ἀλλά ὁ ἐπιθυμία αὐξάνω σπουδάζω , ὥστε ἡδύς σύ φαίνω ὁ ἡμέτερος ἑστίασις . ὁ μέν γάρ εὔπορος ὁ ἐστιώτης , ἐάν ἐμπίμπλημι λαμβάνω ὁ δαιτυμών , δύναμαι · εἄν ὁ πολυτέλεια ὁ παρασκευάζω διεγείρω ὁ ἐπιθυμία δ αὐτός · ὁ δέ ὁ πενιχρός τράπεζα οὐδείς οὕτως ποιέω φαίνω λαμπρός , ὡς ὁ πεινάω ἀπαντάω ὁ μέλλω μετέχω αὐτός . Τῖς σός εἰμί Ὅσιος , καί τίνω Ἀπόγονος , καί τόνος βασιλεύς , καί πόσος ἐδασλεύσε χρόνος , καί τίς μέν κατορθόω , τίς δέ διήρμασε , πῶς δέ ὁ βίος καταλύω ; ἅπας οὗτος πρός σύ εἴρω νῦν , μᾶλλον δέ ὅσος δυνατός εἶπον , ὥστε μή ὁ πλῆθος καταχώννυμι ὁ μνήμη σύ · δ γίγνομαι καί ἐπί ὁ λυγνισιον πῦρ . ἄν μέν γάρ ἔχω κατά μικρός επίσταξη ὁ θρυαλλίς ὁ ἔλαιον , ἱκανός δίδωμι ὁ πῦρ ὁ τροφή · εἄν δέ ἀθρόος καταχέω , καί ὁ εἰμί φλόξ κατασβέννυμι . οὕτως τοίνυν ὁ Ὅσιος Ἀπόγονος μέν εἰμί ὁ Δαυίδ , βασιλεύς δέ ὁ Ἰουδαῖος · ἐδασλεύσε δέ δύο καί πεντήκοντα ἔτος · καί ὁ πρῶτος