joannes-chrysostomus.in-illud-vidi-dominum-homiliae-1-6 pg056_0141.2
Ἅγιος , ἅγιος , ἅγιος . Καὶ ἡ κραυγὴ πάλιν τοῦ θαύματος ἡμῖν δείγμα μέγιστον · οὐδὲ γὰρ ἀπλῶς ὑμνοῦσιν , ἀλλὰ μετὰ κραυγῆς ἰσχυρᾶς · καὶ οὐδὲ μετὰ κραυγῆς ἀπλῆς , ἀλλὰ καὶ διηνεκῶς τοῦτο ποιοῦσι . Τὰ μὲν γὰρ λαμπρὰ τῶν σωμάτων , κἂν μεθ’ ὑπερολῆς ἢ λαμπρά , τότε ἡμᾶς μόνον ἐκπλήττειν εἴωθε , ὅταν πρῶτον αὐτῶν ταῖς ὄψεσιν ἐνκαθιδανώμεθα · ἐπειδὰν δὲ πλέον αὐτῶν ἐνδιατρίψωμεν τῇ θεωρίᾳ , τῇ συνθείᾳ τὸ θαῦμα καταλύομεν , τῶν ὀφθαλμῶν ἡμῶν ἐξμελετησάντων λοιπὸν τοῖς σώμασι . Διὰ τοῦτο καὶ εἰκόνα βασιλικὴν ἄρτι μὲν ἀναθεῖσαν καὶ φαύρον ἀπὸ τῶν χρημάτων στίλβουσαν ἰδόντες , ἐκπληττόμεθα · μετὰ δὲ μίαν καὶ δευτέραν ἡμέραν οὐκέτι θαυμάζομεν ἑ . Καὶ τί λέγω εἰκόνα βασιλικὴν , ὅπου γε καὶ ἐπ’ αὐτῶν τῶν ἀκτίνων τοῦ ἡλίου τοῦτο οὕτω πεποίημεν , ὡν οὐδὲν γένοιτ’ ἂν φαυρότερον σῶμα · Οὕτως ἐπὶ τῶν σωμάτων ἀπάντων ἡ συνθεία καταλύει τὸ θαῦμα · ἐπὶ δὲ τῆς Θεοῦ δόξης οὐχ οὕτως , ἀλλὰ πᾶν τοῦναντίον . Ὅσον γὰρ ἐναρίζομεν τῇ θεωρίᾳ τῆς δόξης ἐκείνης αἱ δυνάμεις αὐταί , τοσοῦτον μᾶλλον ἐκπλήττονται καὶ ἐπτεῖναι τὸ θαῦμα · διὰ τοῦτο καὶ ἕως [ 141 ] γενοῦσι μέχρι νῦν ὁψάσαι τὴν δόξαν ἐκείνην , μηδέποτε ἱ ἐπαύσαντο μετ’ ἐκπλήξεως βοῶσαι · ἀλλ’ ὅπερ ἡμεῖς πάσχομεν ἐν ἁρχῇ καιρῷ κατὰ τῶν ὄψεων ἡμῶν ἀστραπῆς φερομένης , τοῦτο ἐκεῖναι διηνεκῶς ὑπομένουσι , καὶ ἀπαύστως μετὰ τινὸς θόνης τὸ θαῦμα ἔχουσι . Καὶ γὰρ οὐ μόνον καυχῶνται , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἀλλήλους τοῦτο ποιοῦσιν , ὅ τῆς ἑπιτεταμένης ἐκπλήξεως σημεῖόν ἐστιν . Οὕτω καὶ ἡμεῖς , βροντῆς καταρρηγνυμένης , ἢ τῆς γῆς σειομένης , οὐ μόνον ἀναπνῶμεν καὶ βοῶμεν ἑ , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἀλλήλους καταφερόμεν ἐν ταῖς οἰκίαις . Τοῦτο καὶ τὰ Σεραφεὶμ ποιεῖ · καὶ διὰ τοῦτο ἕτερος πρὸς τὸν ἕτερον κέκραγεν , Ἅγιος , ἅγιος , ἅγιος .
Lemmas: Ἅγιος , ἅγιος , ἅγιος . καί ὁ κραυγή πάλιν ὁ θαῦμα ἐγώ δείγμα μέγας · οὐδέ γάρ ἀπλόος ὑμνέω , ἀλλά μετά κραυγή ἰσχυρός · καί οὐδέ μετά κραυγή ἁπλόος , ἀλλά καί διηνεκής οὗτος ποιέω . ὁ μέν γάρ λαμπρός ὁ σῶμα , κἀν μετά ὑπερολῆς ἢ λαμπρός , τότε ἐγώ μόνος ἐκπλήσσω εἴωθα , ὅταν πρῶτος αὐτός ὁ ὄψις ἐγκαθίζω · ἐπειδάν δέ πλέω αὐτός ἐνδιατρίβω ὁ θεωρία , ὁ συνθεΐα ὁ θαῦμα καταλύω , ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ἐκμελετάω λοιπός ὁ σῶμα . Ζεύς οὗτος καί εἰκών βασιλικός ἄρτι μέν ἀνατίθημι καί φαῦρος ἀπό ὁ χρῆμα στίλβω ὁράω , ἐκπλήσσω · μετά δέ εἷς καί δύο ἡμέρα οὐκέτι θαυμάζω ὅς . καί τίς λέγω εἰκών βασιλικός , ὅπου γε καί ἐπί αὐτός ὁ ἀκτίς ὁ ἥλιος οὗτος οὗτος ποῶ , ὡς οὐδείς γίγνομαι εἄν φαῦρος σῶμα · οὕτως ἐπί ὁ σῶμα ἀπαντάω ὁ συνθεΐα καταλύω ὁ θαῦμα · ἐπί δέ ὁ Θεός δόξα οὐ οὕτως , ἀλλά πᾶς τουναντίον . ὅσος γάρ ἐναρίζω ὁ θεωρία ὁ δόξα ἐκεῖνος ὁ δύναμις αὐτός , τοσοῦτος μᾶλλον ἐκπλήσσω καί ἐπιτείνω ὁ θαῦμα · διά οὗτος καί ἠώς [ 141 ] γίγνομαι μέχρι νῦν ὁράω ὁ δόξα ἐκεῖνος , μηδέποτε Ι παύω μετά ἔκπληξις βοῦς · ἀλλά ὅσπερ ἐγώ πάσχω ἐν ἀρχή καιρός κατά ὁ ὄψις ἐγώ ἀστραπή φέρω , οὗτος ἐκεῖνος διηνεκής ὑπομένω , καί ἄπαυστος μετά τις θόνης ὁ θαῦμα ἔχω . καί γάρ οὖον μόνος καυχάομαι , ἀλλά καί πρός ἀλλήλων οὗτος ποιέω , ὅς ὁ ἑπιτείνω ἔκπληξις σημεῖον εἰμί . οὕτως καί ἐγώ , βροντή καταρρήγνυμι , ἢ ὁ γῆ σείω , οὖον μόνος ἀναπνέω καί βοάω ὅς , ἀλλά καί πρός ἀλλήλων καταφέρω ἐν ὁ οἰκίον . οὗτος καί ὁ Σεραφείμ ποιέω · καί διά οὗτος ἕτερος πρός ὁ ἕτερος κράζω , Ἅγιος , ἅγιος , ἅγιος .