joannes-chrysostomus.in-illud-utinam-sustineretis-modicum pg051_0312.2
ζ . Τοιούτων τῶν ἀποστάδων τὸ ἦθος ἦν , νοιούτων τῶν προφητῶν καὶ τῶν δικαίων ἀπάντων . Ὁ γοῦν Δαυὶδ τῆς μὲν ἁμαρτίας τῆς ἑαυτοῦ συνεχῶς ἐμέμνητο , τῶν δὲ κατορθωμάτων οὐδαμοῦ , κλὴν εἰ ποτε κατηναγκάσθη . Ὅτε γοῦν ὁ βαρβαρικὸς ἐκεῖνος πόλεμος τὴν Ἰουδαίαν κατέπλαξε , καὶ πάντα κινδύνων ἦν μεστὰ , νέος ἦν ἐτι καὶ πολέμων ἀπειρος , καταλιπὼν τὰ πρόδπτα , καὶ εἰς τὴν παράδεισον ἐλθὼν , πάντας κατεπιπτόντας βλέπων καὶ διδοιχούς καὶ τρέμοντας , οὐδὲν ἐπαθεν ἀνθρώπινον , οὐδὲ ἐγένετο δειλότερος τοῦ · οἰκείους τεταπισμένους ὁρῶν · ἀλλὰ τῇ πίστει πάντα τὰ βλεπόμενα ὑπερβάς , καὶ πρὸς τὸν βασιλέα τῶν οὐρανῶν ἰδὼν , καὶ πολλὰς ἑαυτὸν ἐπαλήσας προθυμίας , προσῆλθε τοῖς στρατιώταις · καὶ τοῖς ἀδελφοῖς , ἐπαγγελλόμενος · ἀπαλλάξαιν αὐτοὺς τοῦ κατεχόντος κινδύνου . Ἡς δὲ ἐγείλασαν τοῦ εἰρημένου ὁ ἀδελφὸς ( οὐ γὰρ τύρων τὸν ἕνδον αὐτὸν ἀπὸ φροντα Θεόν , οὐδὲ τὴν ψυχὴν τὴν γενναίαν ἐκατένη , καὶ οὐρανομάχη , καὶ πολλῆς γεμούσαν φιλοσοφίας ) , καταλυπὼν αὐτόν , πρὸς ἑτέρους ἀπήλθεν . Ἡς δὲ πρὸς τὸν βασιλέα αὐτὸν εἰσήγαγον , καὶ εὕρον αὐτὸν ἀποτεθνηκότα τῷ δει , πρώτων αὐτοῦ διανίστησι τὸ σφῆνημα , οὕτω λέγων · Μὴ συμπαθεῖσθω ἡ καρδία τοῦ κυρίου μου ἐπ’ αὐτόν , ὅτι ὁ δοῦλός σου πορεύσεται καὶ πολεμήσει μετὰ τοῦ ἀλλοφύλου τοῦτου . Ἐπειδὴ δὲ ἐκεῖνος ἠπίστει λέγων , Οὐ δυνατὴ πορευθῆναι · σὺ παιδάριον εἶ , αὐτὸς δὲ ἀνὴρ πολεμωτὴς ἐκ νεότητος αὐτοῦ , ἐν ἀπορίᾳ ὄν λοιπὸ ὁ Δαυὶδ ἀναγκάζεται τὰ οἰκεία διηγέσθαι ἐγώμια . Ὑπὶ γὰρ οὐκ ἐδούλου , διὰ τῶν προτέρων ἐδείξεν , οὔτε πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς εἶπὼν τι τῶν αὐτοῦ κατορθωμάτων , οὔτε πρὸς τοὺς στρατιώτας , ἀλλ’ οὐδὲ πρὸς αὐτὸν τὸν βασιλέα , ἕως εἶδεν αὐτὸν ἀπιστοῦντα καὶ ἀγωνιζόμενον καὶ καλύοντα τὸν ἔχοντα τὴν κατ’ ἐκεῖνου . Τί γὰρ ἔδει πράξαι ; λοιπὸν ; σιγῆσαι τὰ ἐγώμια ; Ἄλλ’ οὐχ ἂν ἐπέτρεψεν ἀπαλδεῖν , οὐδὲ ἀπαλλάξαι τῶν κατεχόντων κινδύνων . [ 267 ] Διὰ τοῦτο σιγῆσαι ἠνίκα ἔδει , ἐπειδὴ τὸν καιρὸν εἶδε καταναγκαζόμεν εἰπεῖν , οὐχ ἐτι σιγῆ , ἀλλὰ φησι πρὸς αὐτόν · Ποιμαίνων ἤμην ὁ δοῦλός σου ἐν τῷ ποιμνίῳ τοῦ πατρὸς μου , καὶ ἔστιν ἄρχετο λέων ἤ ἄρκτος , καὶ ἐλάμβανε πρόβατον ἐκ τῆς ἀτέλης , ἐξηρχόμην κατεδίωδον αὐτοῦ , καὶ ἐπάτασσον αὐτόν , καὶ ἐξέσκιρ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ , καὶ ἐκράτουν τοῦ φρόνυτος αὐτοῦ , καὶ ἐσφάλλον αὐτόν · καὶ τὸν λέοντα καὶ τὴν ἄρκτον ἐνέπεσε ὁ δοῦλός σου · καὶ ἔσται ὁ ἀλλοφύλος οὗτος καὶ ἀμαρτήτης , ὡς ἐν τοῦτον . Ὥφς πῶς ἐδδύσεως , τίνος ἐνέκαν εἶπε τὰ οἰκεία κατορθώματα ; Τότε δή , τότε θαρρήσας ὁ βασιλεὺς λοιπὸν ἐκλέυσεν ἀπαλδεῖν . Καὶ ἀπήλθε , καὶ παρετάξατο , καὶ ἄνικησεν . Εἰ δὴ μὴ ἐγώμια εἶπεν , οὐχ ἂν αὐτῷ τὴν μονομαχίαν ἐκείνην ἐπίστευσεν ὁ βασιλεὺς · μὴ πιστεύσας δέ , οὐχ ἂν ἀφήκεν αὐτὸν εἰς τὴν παρατάξιν ἀπαλδεῖν · μὴ ἀφείς δέ , διεκύλυσεν ἂν τὸ καθόρωμα · τοῦ δὲ κατορθώματος καλυθέντος , οὔτε ὁ Θεὸς ἂν ἐδοξάσθη τότε , οὔτε ἡ πόλις τῶν ἐπαικείων ἀπηλλάγη κινδύνων . Ἴν οὖν μὴ τοσούτα γένηται ἀτοπα , μηδὲ οἰκονομίας μέγισθος κυλυφὴ τοσούτων , ἠναγκάσθη τοὺς οἰκείους θόλους εἰπεῖν ὁ Δαυὶδ . Ὡσπερ γὰρ σιγῆν Ἰωσὴν , οὐδεμίας οὐσης ἀνάγκης , οὕτω καὶ λέγειν ἐπίστασθαι , ἐπειδὴν πολλὴν ἔγωσι βλα ἐπικαιμένην .
Lemmas: ζ . τοιοῦτος ὁ ἀποστάδων ὁ ἦθος εἰμί , νογιουτα ὁ προφήτης καί ὁ δίκαιος ἀπαντάω . ὁ γοῦν Δαυίδ ὁ μέν ἁμαρτία ὁ ἑαυτοῦ συνεχής μιμνήσκω , ὁ δέ κατόρθωμα οὐδαμοῦ , κλῆς εἰμί ποτέ καταναγκάζω . ὅτε γοῦν ὁ βαρβαρικός ἐκεῖνος πόλεμος ὁ Ἰουδαία καταπλάσσω , καί πᾶς κίνδυνος εἰμί μεστός , νέος εἰμί ἔτι καί πόλεμος ἤπειρος , καταλείπω ὁ πρόδπτα , καί εἰς ὁ παράδεισος ἔρχομαι , πᾶς καταπίπτω βλέπω καί διδοιχούς καί τρέμω , οὐδείς πάσχω ἀνθρώπινος , οὐδέ γίνομαι δειλός ὁ · οἰκεῖος τεταπισμένους ὁράω · ἀλλά ὁ πίστις πᾶς ὁ βλέπω ὑπερβαίνω , καί πρός ὁ βασιλεύς ὁ οὐρανός ὁράω , καί πολύς ἑαυτοῦ ἐπαλήθω προθυμία , προσέρχομαι ὁ στρατιώτης · καί ὁ ἀδελφός , ἐπαγγέλλω · ἀπαλλάσσω αὐτός ὁ κατέχων κίνδυνος . ὅς δέ ἐγείλασαν ὁ λέγω ὁ ἀδελφός ( οὐ γάρ Τύρων ὁ ἐνδίδωμι αὐτός ἀπό Φρόντα θεός , οὐδέ ὁ ψυχή ὁ γενναῖος κατανέω , καί οὐρανομάχη , καί πολύς γέμω φιλοσοφία ) , καταλυπέω αὐτός , πρός ἕτερος ἀπέρχομαι . Κυδίππη δέ πρός ὁ βασιλεύς αὐτός εἰσάγω , καί εὑρίσκω αὐτός ἀποθνῄσκω ὁ Ζεύς , πρῶτος αὐτός διανίσταμαι ὁ σφῆνημα , οὕτως λέγω · μή συμπαθέω ὁ Καρδίη ὁ κύριος ἐγώ ἐπί αὐτός , ὅτι ὁ δοῦλος σύ πορεύω καί πολεμέω μετά ὁ ἀλλόφυλος τούτος . Ἐπειδή δέ ἐκεῖνος ἀπιστέω λέγω , οὐ δυνατός πορεύω · σύ παιδάριον εἰμί , αὐτός δέ ἀνήρ πολεμόω ἐκ νεότης αὐτός , ἐν ἀπορία εἰμί λοιπός ὁ Δαυίδ ἀναγκάζω ὁ οἰκεῖος διηγέομαι ἐγώμια . Ὑπὶ γάρ οὐ δουλόω , διά ὁ πρότερος δείκνυμι , οὔτε πρός ὁ ἀδελφός εἶπον τίς ὁ αὐτός κατόρθωμα , οὔτε πρός ὁ στρατιώτης , ἀλλά οὐδέ πρός αὐτός ὁ βασιλεύς , ἠώς ὁράω αὐτός ἀπιστέω καί ἀγωνίζομαι καί καλέω ὁ ἔχω ὁ κατά ἐκεῖνος . τις γάρ δέω πράσσω ; λοιπός ; σιγάω ὁ ἐγώμια ; ἄλλος οὐ ἄν ἐπιτρέπω ἀπαλδεῖν , οὐδέ ἀπαλλάσσω ὁ κατέχω κίνδυνος . [ 267 ] Ζεύς οὗτος σιγάω ἡνίκα δέω , ἐπεί ὁ καιρός ὁράω καταναγκάζω λέγω , οὐ ἔτι σιγάω , ἀλλά φημί πρός αὐτός · ποιμαίνω ἀείδω ὁ δοῦλος σύ ἐν ὁ ποίμνιον ὁ πατήρ ἐγώ , καί εἰμί ἄρχω λέων ἤ ἄρκτος , καί λαμβάνω πρόβατον ἐκ ὁ Ἀτέλης , ἐξέρχομαι καταδίδωμι αὐτός , καί πατάσσω αὐτός , καί ἐξέσκιρ ἐκ ὁ στόμα αὐτός , καί κρατέω ὁ φρονυος αὐτός , καί σφάλλω αὐτός · καί ὁ λέων καί ὁ ἄρκτος ἐμπίπτω ὁ δοῦλος σύ · καί εἰμί ὁ ἀλλόφυλος οὗτος καί ἁμαρτάνω , ὡς ἐν οὗτος . Ὥφς πῶς ἐδδύσεως , τίς φέρω λέγω ὁ οἰκεῖος κατόρθωμα ; τότε δή , τότε θαρσέω ὁ βασιλεύς λοιπός κλέω ἀπαλδεῖν . καί ἀπέρχομαι , καί παρατάσσω , καί ἄνικησεν . εἰμί δή μή ἐγώμια λέγω , οὐ ἄν αὐτός ὁ μονομαχία ἐκεῖνος πιστεύω ὁ βασιλεύς · μή πιστεύω δέ , οὐ ἄν ἀφίημι αὐτός εἰς ὁ παράταξις ἀπαλδεῖν · μή ἀφίημι δέ , διεκυλυω ἄν ὁ καθορωμη · ὁ δέ κατόρθωμα καλέω , οὔτε ὁ θεός ἄν δοξάζω τότε , οὔτε ὁ πόλις ὁ επαικειμαι ἀπαλλάσσω κίνδυνος . εἶμι οὖν μή τοσοῦτος γίγνομαι ἄτοπος , μηδέ οἰκονομία μέγας κυλυφὴ τοσοῦτος , ἀναγκάζω ὁ οἰκεῖος θόλος λέγω ὁ Δαυίδ . ὡς γάρ σιγάω Ἰωσὴν , οὐδείς εἰμί ἀνάγκη , οὕτως καί λέγω ἐπίσταμαι , ἐπειδή πολύς ἔγωσι βλα ἐπικαίω .