joannes-chrysostomus.in-illud-utinam-sustineretis-modicum pg051_0308.1
β' . Ἐπεὶ οὖν τοσοῦτόν ἐστι τὸ κέρδος τοῖς κοινωνοῦσι τῶν ἁγίων , κοινωνήσατέ μοι τοῦ ἔρωτος , καὶ φιλήσαμεν τὸν ἄγιον τοῦτον μετὰ πολλῆς τῆς ὑπερβολῆς . Ἄν γὰρ οὕτως εἰς τὴν ψυχὴν τὴν ἡμετέραν ὁ ἔρως εἰσέλθῃ καὶ φλόγα ἀνάψῃ λαμπράν , κλὲν ἀκανθώδης , κλὲν λιθώδης τε καὶ σκληρὸν καὶ ἀναλίσκοντὸν ἐν τοῖς λογισμοῖς εὑρῆ τοῖς ὑμετέροις , τὸ μὲν ἀναλίσκων , τὸ δὲ μαλάσσας , βαθεῖάν τινα καὶ λυπηρὰν ἄρουραν τὴν ἡμετέραν ἐργάζεται ψυχήν , καὶ πρὸς τὴν τῶν θελῶν σκεπασμῶν καταβολὴν ἐπιτηδεῖαν . Καὶ μὴ μοι λεγέτω τις , ὅτι · Νῦν οὐ πάρεισιν , οὐδὲ ὁρᾷται τοῖς ἡμετέροις ὀφθαλμοῖς ὁ Παῦλος · καὶ πῶς δυνάμεθ φιλεῖν τὸν μὴ βλέπομένον ; Οὐδὲν γὰρ ἐν ἑρωτὶ τοῦτο κώλυμα γίνεται · ἔξεστι γὰρ καὶ ἀπαλθόντα φιλεῖν , καὶ μὴ ὁρώμενον ἀγαπᾶν , καὶ μάλιστα ὅταν τοιαῦτα καὶ τοιαῦτα τῆς ἀρετῆς ἰκνίαιον καθ' ἑκάστην ἡμέραν ὑπομνήματα βλέπωμεν , τὰς πανταχοῦ τῆς τῆς Ἐκκλησίας , τῆς ἀσεβείας τὴν ἀνατροπήν , τοῦ πονηροῦ βίου τὴν ἐπὶ τὸ βέλτιον μεταβολήν , τῆς πλάνης τὴν ἀπολλαγήν , τοὺς ἀνατραπέντας βωμοὺς , τοὺς ἀποκακλισμένους ναοὺς , τὴν τῶν δαιμόνων σιγήν . Πάντα γὰρ ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν Παύλου γλῶττης ἡ δύναμις ὑπὸ τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος ἐμπνεομένη κατεσκάλα , καὶ λαμπρὰν πανταχοῦ τῆς εὐσεβείας ἀνῆψε τὴν φλόγα . Ἔχουσι μετὰ τῶν κατορθωμάτων τοῦτῶν καὶ τὰς ἐπιστολὰς ἑαυτῶν τὰς ἁγίας , αἱ τὸν χαρακτήρα τῆς μακαρίας ἐκείνης ψυχῆς ἀκριβῶς ἡμῖν ἐπεγράφουσιν . Ὡς οὖν αὐτῷ τῷ Παύλῳ διαλεγόμενοι παρόντι καὶ συγγινομένῳ , οὕτω μετὰ προθυμίας παιδόμεθα τοῖς γεγραμμένοις , ἀναπτεύζομεν τὰ ἔνδον εἰρημένα , μάθωμεν τί ποτὲ ἐστιν ὅπερ σήμερον ἰδοὺ λέγων · Ὀρελὸν ἀνέχεσθέ μου μικρὸν τῇ ἀρροσύνη · ἀλλὰ καὶ ἀνέχεσθέ μου · Ἡλθὼ γὰρ ὑμᾶς Θεοῦ ἤλθω . Τί λέγεις , ὦ Παῦλε ; ὁ καλεῶν τοὺς μαθητὰς ἐν σοφίᾳ περιπατεῖν πρὸς τοὺς ἔξω , ὁ λέγων , Ὁ λόγος ἡμῶν πάντοτε ἐν χάριτι , ἁλὶτι ἠρευμένος , εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἀνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι · ὁ πᾶσιν ἐπαγγόμενος , ἵνα σοφίας πληρωθῶσι πνευματικῆς , αὐτὸς λέγει , Ἐν ἔθθὸς ἀνέχεσθέ μου μικρὸν τῆς ἀνοίας ; Οὐχ ἱκεῖ σοι τὸ σφέξασθαι τι ἀρροσύνης ῥῆμα , ἀλλὰ εἰς τοὺς μαθητὰς τοῦτο ἐκφέρεις ; καὶ οὐχ εἰς τοὺς μαθητὰς ἐκφέρεις μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῖς μετὰ ταῦτα πᾶσι γινομένοις ἀνθρώποις διὰ τῆς ἐπιστολῆς τοῦτο ὅηλον ποιεῖς ; Ὀρᾶτε πῶς οὐχ ἀπλῶς δεῖ παρατρέχειν τὰ λεγόμενα , ἀλλ' ἑκάστον περισκοπεῖν ἀκριβῶς ; Τοῦτο μὲν γὰρ ἀπλῶς μὲν ἀναγινωσκόμενον περιίσταται · τοῖς ἀκροαταῖς , ἐρευνηθὲν δὲ πολλὴν δείκνυσι τοῦ Παύλου τὴν σοφίαν , μεγάλην τὴν σύνεσιν , ἀρατον τὴν κηδεμονίαν . γ' . Τί ποτ' οὖν ἐστι τὸ λεγόμενον ; Ψευδαπόστολοι πολλοὶ ἦσαν παρὰ τοῖς Κορινθίοις , διασπᾶντες αὐτούς , κατηγοροῦντες τοῦ Παύλου , ὑπορύττοντες αὐτοῦ τὴν δόξαν , ἣν παρὰ τοῖς μαθηταῖς εἶχεν , εἰς [ 295 ] εἰρωνείαν αὐτὸν σκώπτοντες , ὡς ἀλαζόνας κατηγοροῦντες . Πρὸς τούτους καὶ διατεινόμενος πολλοῦ τῆς ἐπιστολῆς φαίνεται . Καὶ γὰρ ὅταν λέγῃ , Οὐχ ὁμοῦ ὅταν οἱ λαοὶ , κακηλεύοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ · καὶ πάλιν εἰπών , Ἀδρὴ ὑμῖν ἐμαυτὸν ἐτήρησα , καὶ ὑποσχόμενος διαπαντὸς τοῦτον ἀχίντον διατηρήσει τὸν νόμον ( Ἐστι γὰρ , φησίν , ἀλήθεια Χριστοῦ ἐν ἐμοί , ὅτι ἡ καυχῆσίς μου αὕτη οὐ φραγήσεται ἐν τοῖς κλίμασι τῆς Ἀχαΐας ) , ἐν τῇ τῆς αἰτίας ἐπαγωγῇ ἤνθετο τοὺς μίαρους ἐκείνους οὕτως εἰπών · Ἀνὰ τί ; ὅτι οὐκ ἀγαπῶ ὑμᾶς ; Ὁ Θεὸς οἶδεν . Ἀλλ' ὁ ποιῶ , καὶ ποιήσω , ἵνα ἐκκόψω τὴν ἀφορμὴν τῶν δοκούντων ἀφορμὴν · καὶ ἀνατείρω δὲ τοῦτων παρακαλῶ μὴ σμῆρῆς μὴ καταστῶσι αὐτὸν εἰς ἀνάγκην τοῦ τὴν οἰκεῖαν ἐπιδεῖξαι δύναμιν αὐτοῖς , οὕτω λέγων · Δέομαι δὲ τὸ μὴ παρόν θαρσήσασ τῇ πεποιθήσει , ἢ λογίζομαι τολμᾶν ἐπὶ τινὰς τούς λογιζομένους ἡμᾶς ὡς κατὰ σάρκα περιπατοῦντας . Αὐτοὶ γὰρ οὗτοι , περὶ τούτῳ φησίν , εἰς εἰρωνείαν αὐτὸν διαβάλλοντες , οὕτως λέγουσι , ὅτι αἱ μὲν ἐπιστολαὶ Παύλου πολὺν ἔχουσι θόκον καὶ ῥημάτων ἀπόνοιαν , αὐτὸς δὲ οὐδαμῶς καὶ εὐτελὴς καὶ ἀπερήμινος . Ἐπειδὴ γοῦν ἐνταῦθα παραγέγονται , οὐδεὶς ἄξιος φαίνεται λόγου · ὅπερ οὖν καὶ αὐτὸ πάλιν ἐμφαίνειν ἐλεγεν , Ἴνα δὲ μὴ δοξῶ ὑμῖν ἂν ἐκφοδεῖν ὑμῖς διὰ τῶν ἐπιστολῶν · ὅτι αἱ μὲν ἐπιστολαί , φησίν , βαρεῖαι καὶ ἰσχυραί , ἡ δὲ παρουσία τοῦ σώματος ἀσθενής , καὶ ὁ λόγος ἐξουθενούμενος . Εἶτα αὐτοὺς ἐγκαλῶν τοῖς Κορινθίοις τὸς ἀναπαιδομένους , φησίν · Ἡ ἁμαρτίαν ἐποίησα ἐμαυτὸν κακείνων , ἵν' ὑμεῖς σωθῆτε ; Καὶ ἀποδυόμενος δὲ τὸ ἔγκλημα αὐτὸ ἔχειν πάλιν λέγει · Ὅτι οἱ ὅλοι ὁμοῦ δι' ἐπιστολῶν ἀπόντες , τοιούτοι καὶ παρόντες τῷ ἔργῳ . Ἐπεὶ οὖν πολλοὶ παρ' αὐτοῖς ἦσαν ψευδαπόστολοι , οὐδὲ καὶ ἐργάτας ὁλοὺς καλεῖ , οὕτω λέγων · Οἱ γὰρ τοιούτοι ψευδαπόστολοι , ἐργάται δόλιοι , μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ . Καὶ οὐ θαυμαστόν · καὶ γὰρ αὐτὸς ὁ Σατανᾶς μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός . Οὐ μέγα οὖν , εἰ καὶ οἱ διάκονοι αὐτοῦ μετασχηματίζονται ὡς διάκονοι δικαιοσύνης . Ἐπεὶ οὖν οὗτοι μυρίας εὐρύναν κατ' αὐτοῦ διαβολάς , τοὺς μαθητὰς Ἰδλαπτον , οὐ τὴν προσήκουσαν περὶ αὐτοῦ παιδύντες αὐτοὺς ἔχειν δόξαν , ἀναγκάζεται λοιπὸν εἰς διήγησιν τῶν οἰκείων ἐγκωμίων ἐμπεσεῖν · οὐδὲ γὰρ ἦν τὸ σιγῆν λοιπὸν ἀσφαλές . Ἐπεὶ οὖν μέλλει τοὺς οἰκείους ἀθλοὺς ἡμῖν ἐξηγεῖσθαι , καὶ τὰς ἀποκαλύψεις , ἂς εἶδε , καὶ τοὺς μύθους , οὐδ' ἐμῆδησε , βουλόμενος δείκναι πᾶσιν , ὅτι ἄνων καὶ βιαζόμενος τοῦτο ποιεῖ , καὶ ἀνάγκην οὕσαν ὁρῶν , πρᾶμα ἀφορμὴν αὐτὸ δείκνυσι ἐκάλειψεν , οὕτως εἰπών · Ὀρελὸν ἀνέχεσθέ μου μικρὸν τῇ ἀρροσῦνη . Μέλλω , φησίν , πρᾶγμα ἀνόητον ποιεῖν , καὶ ἐγκωμιάζειν καὶ ἐπαίνειν · ἀλλ' οὐχ ἐγὼ τούτων αἴτιος , ἀλλ' οἱ εἰς τοιαύτην με ἀνάγκην ἐμβαλόντες · διὰ τοῦτο παρακαλῶ ὑμᾶς ἀνασχέσθαι , κάκεινος τὴν αἰτίαν λογισάσθαι . δ' . Καὶ δὴ τὴν Παύλου σύνεσιν εἰπών , Ὀρελὸν ἀνέχεσθέ μου μικρὸν τῇ ἀρροσύνη · ἀλλὰ καὶ ἀνέχε - [ 294 ] σθέ μου · Ἡλθὼ γὰρ ὑμᾶς Θεοῦ ἤλθω , οὐχ εὐθὺς ἤλθεν ἐπὶ τὴν διήγησιν τῶν ἰχνείων , ἀλλὰ μεταξὺ πάλιν ἄνδεις ῥήματα , οὕτω πῶς φησίν · Πάλιν λέγω , μὴ τις με δοξῇ ἀρρονα εἶναι · εἰ δὲ μή γε , κἂν ὡς ἀρρονα δέξασθέ με . Καὶ οὐδὲ οὕτως ἤκατο τῆς διηγήσεως , ἀλλὰ πάλιν καὶ λέγει · Ὁ λαλῶ , οὐ λαλῶ κατὰ Κύριον , ἀλλ' ὡς ἐν ἀρροσύνη , ἐν ταύτῃ τῇ ὑποστάσει τῆς καυχήσεως . Καὶ οὐδὲ μετὰ ταῦτα τὰ ῥήματα ἐτόλμησε καθεῖναι , ἀλλὰ πάλλιν δρᾶμας ἀνακρούεται καὶ φησίν · Ἐπειδὴ πολλοὶ καυχῶνται κατὰ τὴν σάρκα , κἀγὼ καυχήσομαι · ἡδὼς γὰρ ἀνέχεσθε τῶν ἀρρῶν , ὁρῶνμοι ὄντες . Εἶτα πάλιν ἀναβλέπει καὶ ἔχει , ἐκτεράναι εἰπών , πάλιν ἐπάγει · Ἐν ᾧ δ' ἂν τις τολμῇ , ἐν ἀρροσύνη λέγω , τολμῶ κἀγώ . Καὶ τότε μόλις
Lemmas: βε . ἐπεί οὖν τοσοῦτος εἰμί ὁ κέρδος ὁ κοινωνέω ὁ ἅγιος , κοινωνέω ἐγώ ὁ ἔρως , καί φιλέω ὁ ἀγάω οὗτος μετά πολύς ὁ ὑπερβολή . ἄν γάρ οὕτως εἰς ὁ ψυχή ὁ ἡμέτερος ὁ ἔρως εἰσέρχομαι καί φλόγα ἀνάπτω λαμπρός , κλέω ἀκανθώδης , κλέω λιθώδης τε καί σκληρός καί ἀναλίσκω ἐν ὁ λογισμός εὑρίσκω ὁ ὑμέτερος , ὁ μέν ἀναλίσκω , ὁ δέ Μαλάσσας , βαθύς τις καί λυπηρός ἄρουρα ὁ ἡμέτερος ἐργάζομαι ψυχή , καί πρός ὁ ὁ ἐθέλω σκεπασμός καταβολή ἐπιτήδειος . καί μή ἐγώ λέγω τις , ὅτι · νῦν οὐ πάρειμι , οὐδέ ὁράω ὁ ἡμέτερος ὀφθαλμός ὁ Παῦλος · καί πῶς δύναμαι φιλέω ὁ μή βλέπω ; οὐδείς γάρ ἐν ἐρωτίς οὗτος κώλυμα γίγνομαι · ἔξεστι γάρ καί ἀπέρχομαι φιλέω , καί μή ὁράω ἀγαπάω , καί μάλιστα ὅταν τοιοῦτος καί τοιοῦτος ὁ ἀρετή ικνιαιω κατά ἕκαστος ἡμέρα ὑπόμνημα βλέπω , ὁ πανταχοῦ ὁ ὁ ἐκκλησία , ὁ ἀσέβεια ὁ ἀνατροπή , ὁ πονηρός βίος ὁ ἐπί ὁ ἀγαθός μεταβολή , ὁ πλάνης ὁ ἀπολλαγήν , ὁ ἀνατρέπω βωμός , ὁ ἀποκακλισμένους ναός , ὁ ὁ δαίμων σιγή . Πάν γάρ οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ὁ Παῦλος γλῶττα ὁ δύναμις ὑπό ὁ ὁ θεός χάρις ἐμπνέω κατεσκάλα , καί λαμπρός πανταχοῦ ὁ εὐσέβεια ἀνάπτω ὁ φλόγα . ἔχω μετά ὁ κατόρθωμα οὗτος καί ὁ ἐπιστολή ἑαυτοῦ ὁ ἅγιος , ὁ ὁ χαρακτήρ ὁ μακάριος ἐκεῖνος ψυχή ἀκριβῶς ἐγώ ἐπιγράφω . ὡς οὖν αὐτός ὁ Παῦλος διαλέγω πάρειμι καί συγγίγνομαι , οὕτως μετά προθυμία παίω ὁ γράφω , ἀναπτύω ὁ ἔνδον λέγω , μανθάνω τίς ποτέ εἰμί ὅς σήμερον ἰδού λέγω · Ὀρελὸν ἀνέχω ἐγώ μικρός ὁ ἀρροσύνη · ἀλλά καί ἀνέχω ἐγώ · ἔρχομαι γάρ σύ θεός ἔρχομαι . τις λέγω , ὦ Παῦλος ; ὁ καλός ὁ μαθητής ἐν σοφία περιπατέω πρός ὁ ἔξω , ὁ λέγω , ὁ λόγος ἐγώ πάντοτε ἐν χάρις , ἁλίς εἴρω , οἶδα πῶς δέω σύ ἰδμάν ἕκαστος ἀποκρίνω · ὁ πᾶς ἐπάγω , ἵνα σοφία πληρόω πνευματικός , αὐτός λέγω , ἐν ἔθος ἀνέχω ἐγώ μικρός ὁ ἄνοια ; οὐ ἵκω σύ ὁ σφέξασθαι τίς αρροσυνιημι ῥῆμα , ἀλλά εἰς ὁ μαθητής οὗτος ἐκφέρω ; καί οὐ εἰς ὁ μαθητής ἐκφέρω μόνος , ἀλλά καί ὁ μετά οὗτος πᾶς γίγνομαι ἄνθρωπος διά ὁ ἐπιστολή οὗτος ὅλος ποιέω ; ὁράω πῶς οὐ ἀπλόος δέω παρατρέχω ὁ λέγω , ἀλλά ἕκαστος περισκοπέω ἀκριβῶς ; οὗτος μέν γάρ ἀπλόος μέν ἀναγιγνώσκω περιίστημι · ὁ ἀκροατής , ἐρευνάω δέ πολύς δείκνυμι ὁ Παῦλος ὁ σοφία , μέγας ὁ σύνεσις , ἀρατός ὁ κηδεμονία . γε . τις πρός οὖν εἰμί ὁ λέγω ; ψευδαπόστολος πολύς ἥδω παρά ὁ Κορίνθιος , διασπάω αὐτός , κατηγορέω ὁ Παῦλος , ὑπορύσσω αὐτός ὁ δόξα , ὅς παρά ὁ μαθητής ἔχω , εἰς [ 295 ] εἰρωνεία αὐτός σκώπτω , ὡς ἀλαζών κατηγορέω . πρός οὗτος καί διατείνω πολύς ὁ ἐπιστολή φαίνω . καί γάρ ὅταν λέγω , οὐ ὁμοῦ ὅταν ὁ λαός , κακηλευειμι ὁ λόγος ὁ θεός · καί πάλιν λέγω , αδρός σύ ἐμαυτοῦ τηρέω , καί ὑπισχνέομαι διαπαντός οὗτος ἀχίντον διατηρέω ὁ νόμος ( εἰμί γάρ , φημί , ἀλήθεια Χριστός ἐν ἐγώ , ὅτι ὁ καύχησις ἐγώ οὗτος οὐ φράσσω ἐν ὁ κλίμα ὁ Ἀχαΐα ) , ἐν ὁ ὁ αἰτία ἐπαγωγή ἐντίθημι ὁ μιαρός ἐκεῖνος οὕτως λέγω · ἀνά τίς ; ὅτι οὐ ἀγαπάω σύ ; ὁ θεός οἶδα . ἀλλά ὁ ποιέω , καί ποιέω , ἵνα ἐκκόπτω ὁ ἀφορμή ὁ δοκέω ἀφορμή · καί ἀνατείρω δέ οὗτος παρακαλέω μή σμῆρῆς μή καθίστημι αὐτός εἰς ἀνάγκη ὁ ὁ οἰκεῖος ἐπιδείκνυμι δύναμις αὐτός , οὕτως λέγω · δέομαι δέ ὁ μή πάρειμι θαρσέω ὁ πεποίθησις , ἢ λογίζομαι τολμάω ἐπί τις ὁ λογίζομαι ἐγώ ὡς κατά σάρκα περιπατέω . αὐτός γάρ οὗτος , περί οὗτος φημί , εἰς εἰρωνεία αὐτός διαβάλλω , οὕτως λέγω , ὅτι ὁ μέν ἐπιστολή Παῦλος πολύς ἔχω θόκον καί ῥῆμα ἀπόνοια , αὐτός δέ οὐδαμῶς καί εὐτελής καί ἀπερήμινος . Ἐπειδή γοῦν ἐνταῦθα παράγω , οὐδείς ἄξιος φαίνω λόγος · ὅς οὖν καί αὐτός πάλιν ἐμφαίνω λέγω , ἵνα δέ μή δοξάζω σύ ἄν εκφοδηω ὑμός διά ὁ ἐπιστολή · ὅτι ὁ μέν ἐπιστολή , φημί , βαρύς καί ἰσχυρός , ὁ δέ παρουσία ὁ σῶμα ἀσθενής , καί ὁ λόγος ἐξουθενέω . εἶτα αὐτός ἐγκαλέω ὁ Κορίνθιος τός αναπαιδιδωμι , φημί · ὁ ἁμαρτία ποιέω ἐμαυτοῦ ἐͅκείνω , ἵνα σύ σῴζω ; καί ἀποδύω δέ ὁ ἔγκλημα αὐτός ἔχω πάλιν λέγω · ὅτι ὁ ὅλος ὁμοῦ διά ἐπιστολή ἄπειμι , τοιοῦτος καί πάρειμι ὁ ἔργον . ἐπεί οὖν πολύς παρά αὐτός ἥδω ψευδαπόστολος , οὐδέ καί ἐργάτης ὀλός καλέω , οὕτως λέγω · ὁ γάρ τοιοῦτος ψευδαπόστολος , ἐργάτης δόλιος , μετασχηματίζω εἰς ἀπόστολος Χριστός . καί οὐ θαυμαστός · καί γάρ αὐτός ὁ Σατανᾶς μετασχηματίζω εἰς ἄγγελος φάος . οὐ μέγας οὖν , εἰμί καί ὁ διάκονος αὐτός μετασχηματίζω ὡς διάκονος δικαιοσύνη . ἐπεί οὖν οὗτος μυρίος εὐρύνω κατά αὐτός διαβολή , ὁ μαθητής Ἰδλαπτον , οὐ ὁ προσήκω περί αὐτός παιδύντες αὐτός ἔχω δόξα , ἀναγκάζω λοιπός εἰς διήγησις ὁ οἰκεῖος ἐγκώμιον ἐμπίπτω · οὐδέ γάρ εἰμί ὁ σιγάω λοιπός ἀσφαλής . ἐπεί οὖν μέλλω ὁ οἰκεῖος ἆθλος ἐγώ ἐξηγέομαι , καί ὁ ἀποκάλυψις , ὅς ὁράω , καί ὁ μῦθος , οὐδέ μηδίζω , βούλομαι δέχομαι πᾶς , ὅτι Ἄνων καί βιάζω οὗτος ποιέω , καί ἀνάγκη εἰμί ὁράω , πράγμα ἀφορμή αὐτός δείκνυμι εκαλειψε , οὕτως λέγω · Ὀρελὸν ἀνέχω ἐγώ μικρός ὁ ἀρροσῦνη . Μέλλω , φημί , πρᾶγμα ἀνόητος ποιέω , καί ἐγκωμιάζω καί ἐπαινέω · ἀλλά οὐ ἐγώ οὗτος αἴτιος , ἀλλά ὁ εἰς τοιοῦτος ἐγώ ἀνάγκη ἐμβάλλω · διά οὗτος παρακαλέω σύ ἀνέχω , κενός ὁ αἰτία λογίζομαι . δέ . καί δή ὁ Παῦλος σύνεσις λέγω , Ὀρελὸν ἀνέχω ἐγώ μικρός ὁ ἀρροσύνη · ἀλλά καί ἀνέχω - [ 294 ] σθέ ἐγώ · ἔρχομαι γάρ σύ θεός ἔρχομαι , οὐ εὐθύς ἔρχομαι ἐπί ὁ διήγησις ὁ ἰχνεία , ἀλλά μεταξύ πάλιν Άνδεις ῥῆμα , οὕτως πῶς φημί · πάλιν λέγω , μή τις ἐγώ δοκέω ἀρρονα ἔρχομαι · εἰμί δέ μή γε , κἀν ὡς ἀρρονα δέχομαι ἐγώ . καί οὐδέ οὕτως ἵημι ὁ διήγησις , ἀλλά πάλιν καί λέγω · ὁ λαλέω , οὐ λαλέω κατά κύριος , ἀλλά ὡς ἐν ἀρροσύνη , ἐν οὗτος ὁ ὑπόστασις ὁ καύχησις . καί οὐδέ μετά οὗτος ὁ ῥῆμα τολμάω καθίημι , ἀλλά πάλλις Δράμα ἀνακρούω καί φημί · Ἐπειδή πολύς καυχάομαι κατά ὁ σάρκα , ἐγώ καυχάομαι · ἡδύς γάρ ἀνέχω ὁ Ἄρρων , ὁράω ο . εἶτα πάλιν ἀναβλέπω καί ἔχω , ἐκτεράναι λέγω , πάλιν ἐπάγω · ἐν ὅς δέ ἄν τις τόλμα , ἐν ἀρροσύνη λέγω , τολμάω ἐγώ . καί τότε μόλις