joannes-chrysostomus.in-illud-si-esurierit-inimicus pg051_0181.1
ερεφομένου κεφαλήν · Ἡ μὲν οὖν ἀντίθεσις αὕτη · δεῖ δὲ λοιπὸν τὴν λύσιν ἐπαγαγεῖν , ἵνα δ᾽ αὐτῶν τούτων τῶν δοκούντων ἐπικαλεῖσθαι τῶν οὐ μόνον ὁραμᾶτων ἰδὴς ἀκριβῶς τοῦ νομοθέτου τὴν σοφίαν ἀπασαν . Τίς οὖν ἐστιν ἡ λύσις ; Συνεῖδεν τοῦτο καλῶς ὁ μέγας καὶ γενναῖος ἀνὴρ ἑκεῖνος , ὅτι βαρύ καὶ χαλεπὸν πρᾶγμα , ἐχθρῷ καταλλαγῖναι ταχῶς · βαρύ δὲ καὶ χαλεπὸν , οὐ παρὰ τὴν οἰκείαν φύσιν , ἀλλὰ παρὰ τὴν ἀρθύμιαν τὴν ἡμετέραν . Αὐτὸ δὲ οὐχὶ καταλλαγῆναι μόνον ἐκλέυσεν , ἀλλὰ καὶ θρέψαι , ὁ πολὺ τοῦ προτέρου βαρύτερον ἦν . Εἰ γὰρ βλέποντες μόνον τοὺς λελυπηκότας τινὲς ἐκπηδῶνται , πῶς ἂν εἴωτον θρέφειν ποιοῦντας ; Καὶ τί λέγω , βλέποντες ; Ἄν μνησθῇ τις αὐτῶν , καὶ τὴν προσήγορίαν εἰς μέσον ἀνέγῃ μόνον , ἀνακαεῖ τὴν πλῆγην τῆς διανοίας ἡμῖν , καὶ μεῖζον ποιεῖ τὴν φλεγμάνην . Ταῦτ᾽ οὖν ἅπαντα συνιδὼν ὁ Παῦλος , καὶ βουλόμενος τὸ δυσκατόρθωτον τοῦτο καὶ χαλεπὸν εὐπολον ποιῆσαι καὶ ρᾴδιον , καὶ πᾶσαι τὸν μηδ᾽ ἰδεῖν ἀνέχόμενον τὸν ἐχθρὸν εἰς εὐεργεσίαν · [ 166 ] τὸν ἐκεῖνου γενέσθαι · , τοὺς ἄνθρακας ἔθηκε τοῦ πυρός , ἵν᾽ ἐλπίδι τῆς τιμωρίας προτραπεῖς , ἐπεράθη τῇ τοῦ λελυπηκότος εὐεργεσίᾳ . Καὶ καλῶτε ὁ ἀλκιὺς πάντοθεν τὸ ἀγκιστρον περιστείλλον τῷ δέλτατι , προστίθησι τοῖς ἰχθύσιν , ἵνα προσδραμὼν τῇ συνήθει τροφῇ , δι᾽ ἐκείνης ἀλῷ καὶ κατασχεθῇ ράδιως · οὕτω δὲ καὶ ὁ Παῦλος , βουλόμενος εἰς τῆς εὐεργεσίας ἐμβιθάσαι τοῦ ἰδικοῦτος τὸν ἠδικημένον , οὐ γυμνῶν προστίθησι τὸ τῆς φιλοσοφίας ἀγκιστρον , ἀλλ᾽ ὡσπερ τινὶ δέλτατι , τοὺς ἄνθρακας τοῦ πυρὸς περιστείλας , καλεῖ μὲν τὸν ἐπηρεασθέντα τῇ τῆς κολάσεως ἐλπίδι πρὸς τὴν εὐεργεσίαν τοῦ λελυπηκότος · ἀλθόντα δὲ αὐτὸν κατέχει λοιπὸν καὶ οὐκ ἀφήσιν ἀποπηδήσαι , αὐτὸς τοῦ πράγματος τῆς φύσεως προσηλούσης αὐτὸν τῷ ἐχθρῷ · καὶ μονοῦνχι λέγει πρὸς αὐτόν · Οὐ βούλαι δι᾽ εὐλάβειαν τρέφειν τὸν ἰδικηκῶτα ; διὰ τοῦν τὴν ἐλπίδα τῆς κολάσεως θρέψον . Οὐδε γὰρ , ὅτι τὰν ἀφήσει τῆς εἰς αὐτὸν εὐεργεσίας , ἀρχὴ λοιπὸν αὐτῷ καὶ ὁδὸς γίνεται τῆς καταλλαγῆς . Οὐδεὶς γὰρ , οὐδεὶς τὸν ψωμίζομενον ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ ποτιζόμενον διηνεκῶς ἀνάγκοιτο ἔχειν ἐχθρόν , εἰ καὶ παρὰ τὴν ἀρχὴν ἐλπίδι τιμωρίας τοῦτο ποιεῖ . Ὁ γὰρ χρόνος προλῶν χαλᾷ καὶ τῆς ὀργῆς τὸν τόνον . Ἄσπερ οὖν ὁ ἀλιεύς , εἰ γυμνὸν τὸ θήρατρον προσέθηκεν , οὐκ ἂν ἐπισπάσατο τὸν ἰχθύν , νυνὶ δὲ περιστείλας αὐτῷ , λαμβάνωντις ἐνέσει τῷ στόματι τοῦ προσόντος ζῴου τὸ ἀγκιστρον · οὕτω καὶ ὁ Παῦλος , εἰ μὴ προτείνειν τὴν προσδοκίαν τῆς κολάσεως , οὐκ ἂν ἰδικημένους διώασατο τῆς τῶν λελυπηκότων εὐεργεσίας . Βουλόμενος οὖν ἀποπηνδῶντας αὐτούς , καὶ δυσχραινοῦντας , καὶ ναρκῶντας καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν τῶν ἐχθρῶν ὄψιν , πᾶσαι τὰ μέγιστα αὐτοὺς εὐεργετεῖν , τοὺς ἄνθρακας ἔθηκε τοῦ πυρός , οὐχ ἵνα ἑκαίνους ἐμβάλλῃ εἰς ἀπαραίτητον κόλασιν , ἀλλ᾽ ἵνα τοὺς ἰδικημένους πᾶσαι ἐν τῇ προσδοκίᾳ τῆς κολάσεως εὐεργετεῖν τοὺς ἐχθρούς , τῷ χρόνῳ λοιπὸν πᾶσῃ καὶ πᾶσαν αὐτοὺς ἀφεῖναι τὴν ὀργήν .
Lemmas: ἐρέφω κεφαλή · ὁ μέν οὖν ἀντίθεσις οὗτος · δέω δέ λοιπός ὁ λύσις ἐπάγω , ἵνα δέ αὐτός οὗτος ὁ δοκέω ἐπικαλέω ὁ οὐ μόνος ὅραμα ἴδη ἀκριβῶς ὁ νομοθέτης ὁ σοφία ἅπας . Τῖς οὖν εἰμί ὁ λύσις ; συνοράω οὗτος καλός ὁ μέγας καί γενναῖος ἀνήρ ἐκεῖνος , ὅτι βαρύς καί χαλεπός πρᾶγμα , ἐχθρός καταλλάσσω Τάχως · βαρύς δέ καί χαλεπός , οὐ παρά ὁ οἰκεῖος φύσις , ἀλλά παρά ὁ αρθυεις ὁ ἡμέτερος . αὐτός δέ οὐ καταλλάσσω μόνος κλέω , ἀλλά καί τρέφω , ὁ πολύς ὁ πρότερος βαρύς εἰμί . εἰμί γάρ βλέπω μόνος ὁ λυπέω τις ἐκπηδάω , πῶς ἄν ἰόω θρέφω ποιέω ; καί τίς λέγω , βλέπω ; ἄν μιμνήσκω τις αὐτός , καί ὁ προσηγορία εἰς μέσος ἀναγίγνομαι μόνος , ἀνακαίω ὁ πληγή ὁ διάνοια ἐγώ , καί μέγας ποιέω ὁ φλέγμα . ταῦτα οὖν ἅπας συνοράω ὁ Παῦλος , καί βούλομαι ὁ δυσκατόρθωτος οὗτος καί χαλεπός εὔπολος ποιέω καί ῥᾴδιος , καί πᾶς ὁ μηδέ ὁράω ἀνέχω ὁ ἐχθρός εἰς εὐεργεσία · [ 166 ] ὁ ἐκεῖνος γίγνομαι · , ὁ ἄνθραξ τίθημι ὁ πῦρ , ἵνα ἐλπίς ὁ τιμωρία προτρέπω , περάω ὁ ὁ λυπέω εὐεργεσία . καί καλέω ὁ ἀλκίς πάντοθεν ὁ ἄγκιστρον περιστέλλω ὁ δέλτα , προστίθημι ὁ ἰχθύς , ἵνα προστρέχω ὁ συνήθης τροφή , διά ἐκεῖνος ἅλως καί κατέχω ῥᾳδίως · οὕτως δέ καί ὁ Παῦλος , βούλομαι εἰς ὁ εὐεργεσία εμβιθεαομαι ὁ ἰδικός ὁ ἀδικέω , οὐ γυμνόω προστίθημι ὁ ὁ φιλοσοφία ἄγκιστρον , ἀλλά ὡς τις δέλτα , ὁ ἄνθραξ ὁ πυρός περιστέλλω , καλέω μέν ὁ ἐπηρεάζω ὁ ὁ κόλασις ἐλπίς πρός ὁ εὐεργεσία ὁ λυπέω · ἀλθέω δέ αὐτός κατέχω λοιπός καί οὐ ἀφίημι ἀποπηδάω , αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις προσηλόω αὐτός ὁ ἐχθρός · καί μονοῦς λέγω πρός αὐτός · οὐ βουλή διά εὐλάβεια τρέφω ὁ ἰδικηκῶτα ; διά τοῦν ὁ ἐλπίς ὁ κόλασις τρέφω . οὐ γάρ , ὅτι ὁ ἀφίημι ὁ εἰς αὐτός εὐεργεσία , ἀρχή λοιπός αὐτός καί οὐδός γίγνομαι ὁ καταλλαγή . οὐδείς γάρ , οὐδείς ὁ ψωμίζω ὑπό αὐτός καί ποτίζω διηνεκής ἀνάγω ἔχω ἐχθρός , εἰμί καί παρά ὁ ἀρχή ἐλπίς τιμωρία οὗτος ποιέω . ὁ γάρ χρόνος προλαω χαλάω καί ὁ ὀργή ὁ τόνος . ὅς οὖν ὁ ἁλιεύς , εἰμί γυμνός ὁ θήρατρον προστίθημι , οὐ ἄν ἐπισπάω ὁ ἰχθύς , νυνί δέ περιστέλλω αὐτός , λαμβάνω ἔνειμι ὁ στόμα ὁ πρόσειμι ζῷον ὁ ἄγκιστρον · οὕτως καί ὁ Παῦλος , εἰμί μή προτείνω ὁ προσδοκία ὁ κόλασις , οὐ ἄν ἰδικημένους διωθέω ὁ ὁ λυπέω εὐεργεσία . βούλομαι οὖν ἀποπηδάω αὐτός , καί δυσχραινοῦντας , καί ναρκάω καί πρός αὐτός ὁ ὁ ἐχθρός ὄψις , πᾶς ὁ μέγας αὐτός εὐεργετέω , ὁ ἄνθραξ τίθημι ὁ πῦρ , οὐ ἵνα καινόω ἐμβάλλω εἰς ἀπαραίτητος κόλασις , ἀλλά ἵνα ὁ ἰδικημένους πᾶς ἐν ὁ προσδοκία ὁ κόλασις εὐεργετέω ὁ ἐχθρός , ὁ χρόνος λοιπός πᾶς καί πᾶς αὐτός ἀφίημι ὁ ὀργή .