joannes-chrysostomus.in-illud-salutate-priscillam-et-aquilam-sermones-1-2 pg051_0205.2
οὐδεμίαν οὐδενὶ ποτε παρασχήκασι λαβὴν ) , ἀλλ’ ἵνα ὑμεῖς μάθητε , ὅτι εἰ καὶ μοχθηροὺς εἴχετε πατέρας καὶ φορτικοὺς διδασκάλους , οὐδὲ οὕτως ἀκίνδυνον ὑμῖν ἦν , οὐδὲ ἀσφαλῆς βλασφημεῖν αὐτοὺς καὶ λοιδορεῖσθαι . Εἰ γὰρ ἐπὶ τῶν σωμάτων τῶν γονέων σοφὸς τὸ φῆσι , Καὶ ἀκολὰκῃ σύνεσιν , συγγνώμην ἔχε · τί γὰρ αὐτοῖς ἀποδώσεις , καθὼς αὐτοῖ σοι ; πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τῶν πνευματικῶν τούτων φυλάττεσθαι χρή τὸν νόμον , καὶ τὸν ἑκάστου βίον ἑαυτὸν ἑκάστων περιεργάζεσθαι καὶ πολυπραγμαίνειν , ἵνα μὴ ἀκούσωμεν κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν , Ὑποκριταί , εἰ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου , τὴν δὲ ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ οὐ κατανοοεῖς δοκοῦν ; Καὶ γὰρ ὑποκριτῶν ἔργον , τὸ ὀψομοῦς μὲν καὶ πάντων ὁρώντων τὰς χεῖρας φιλεῖν τῶν ἱερῶν , καὶ γονάτων ἀπεσθαι , καὶ παρακαλεῖν ὑπὲρ αὐτῶν εὐχεσθαι , καὶ δεομένους βαπτίσματος ; ἐπὶ τὰς ἐκείνων τρέχειν θύρας , οἴκοι δὲ καὶ ἐν ἀγροῖς ; τοὺς τοσούτων ἀγαθῶν αἰτίους ἡμῖν · καὶ διακινῶς μυρίας πλύνειν ὀνειδισιν , ἢ ἐτὲρ ἢν ὀνειδιζόντων ἀνέγεσθαι . Εἰ μὲν γὰρ ἀληθῶς κακὸς ὁ πατήρ , πῶς αὐτὸν ἀξιόπιστον εἶναι νομίζεις διδάσκον τῆς τῶν φρικτῶν ἐκείνων μυσταγωγίας ; Εἰ δὲ ἀξιόπιστος ἐκεῖνόν εἶναι σοι δοκεῖ διδάσκον , τίνας ἔνεναν ἀνέχῃ κακῶς ἐτέρων λεγόντων αὐτόν , καὶ οὐκ ἐπιστομίζεις , οὐδὲ ἀγανακτεῖς , οὐδὲ δυσχεραίνεις , ἵνα παρὰ τοῦ Θεοῦ πολὺν τὸν μισθὸν ἀπολάβῃς , καὶ παρ’ αὐτῶν ἐκείνων τῶν κατηγορούντων τὸν ἐπαῖνον ; Κἂν γὰρ μυριάδας ὡσιν ὑβρισται , πάντως ἐπαινεῦσθαι σε καὶ ἀποδιδοῦναι χρή ; περὶ τοὺς πατέρας κηδεμονίας · ὡσπερ , ἂν μὴ τοῦτο ποιῶμεν , ἅπαντες ἡμῶν καταγνώσονται , καὶ αὐτοὶ οἱ κακοὶ ; λέγοντες . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἔστι τὸ δεινόν , ἀλλ’ ὅτι καὶ ἐκεί τὴν ὀχτῆν τὴν ὀύσωμεν δίκην . Οὐδὲν γὰρ οὕτω τὰς Ἐκκλησίας λυμαίνεται , ὡς τοῦτο τὸ νόσημα · καὶ καθάπερ σῶμα μὴ μετὰ ἀχριδεῖας ; συνδεδεμένον τῇ τῶν νευρῶν περιβολῇ , παλλὰς τίκτει τὰς ἀρρώστιας , καὶ ἀδίωτον ποιεῖ τὸν βίον · οὕτω καὶ Ἐκκλησία , μὴ σφοδρῶ καὶ ἀρραγεῖ τῇ τῆς ἀγάπης ἀλύσει περιβεβλημένη , μυρίους τίκτει · πολέμους , καὶ τὴν ὀργὴν τοῦ Θεοῦ αὐξέει , καὶ πολλὰν πειρασμῶν γίνεται ὑπόθεσις . Ἵνα οὖν μὴ ταῦτα συμβαίνῃ , μηδὲ τὸν Θινὸν παροξύνωμεν , καὶ τὰ ἡμέτερα ἐπαιψήσωμεν κακῶ , καὶ τὴν χολαὶσιν ἀπαραίτητον παρασκευάσωμεν , καὶ πολλῆς ἀληδίας πληρώμεν τὴν ζωὴν τὴν ἡμετέραν , ὅ κρὸς εὐηψμίαν τὴν γλώτταν μεταθέντες , τὸν ἑαυτῶν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν περιεργαζώμεθα βίον , καὶ τὴν ἑτέραν ζωὴν τῷ τὰ ἀπόρρητα μετὰ ἀκριβείας εἰδὼσι κρῖναι ἐπιτρέφαντες , αὐτοὶ τὰ ἑαυτῶν ἁμαρτήματα κρίνωμεν . Οὕτω γὰρ καὶ τὸ τῆς γεέννης δυνήσόμεθα διαφυγεῖν πῦρ . Ὡσπερ γὰρ οἱ τὰ ἀλλότρια πολυπραγμονοῦντες κακῶ , τῶν οἰκείων οὐδὲνα ποιούσιν λόγον · [ 195 ] οὕτως οἱ δεδοικότες εἰς τὸν ἕτερον παρακλῦσαι βίον , πολλὴν ἑαυτοῖς τὴν πειπλημμελημένον ποιήσονται τὴν φροντίδα · οἱ δὲ τὰ ἑαυτῶν ἀναλογιζόμενοι κακῶ , καὶ ταῦτα καθ’ ἑκάστην κρίνοντες τὴν ἡμέραν , καὶ δίχας ἑαυτοὺς ἀπαιτούντες , ἡμερον ἔχουσι τοὺς τὸν δικαστήν . Καὶ τοῦτο ὁ Παῦλος δηλῶν ἔλεγεν · Εἰ γὰρ ἑαυτοὺς ἐκρίνομεν , οὐκ ἂν ἐκρινόμεθα ὑπὸ Κυρίου . Ἵν’ οὖν διαφυγώμεν τὴν ψῆφον ἐκείνην , πάντα τὰ ἄλλα ἀφέντες , περιεργαζώμεθα τὴν ἑαυτῶν ζωὴν , καὶ κολάζωμεν τὸν λογισμόν τὸν ἁμαρτάνειν ἀναπεῖθοντα , καὶ κατανύττωμεν τὸ συνεῖδος , καὶ λόγον ἑαυτοῦ ἀπαιτῶμεν τῶν πεπραγμένων ἡμῖν . Οὕτω γὰρ δυνήσόμεθα κούφον τῶν ἁμαρτημάτων ποιήσαντες τὸ φορτίον , συγγνώμης ἀπολαῦσαι πολλῆς , καὶ τὸν παρόντα βίον μεθ’ ἡδονῆς διᾶγειν , καὶ τὸν μελ -
Lemmas: οὐδείς οὐδείς ποτέ παρέχω λαβή ) , ἀλλά ἵνα σύ μανθάνω , ὅτι εἰμί καί μοχθηρός ἔχω πατέρας καί φορτικός διδάσκαλος , οὐδέ οὕτως ἀκίνδυνος σύ εἰμί , οὐδέ ἀσφαλής βλασφημέω αὐτός καί λοιδορέω . εἰμί γάρ ἐπί ὁ σῶμα ὁ γονεύς σοφός ὁ φημί , καί ακολασκω σύνεσις , συγγνώμη ἔχω · τίς γάρ αὐτός ἀποδίδωμι , καθώς αὐτός σύ ; πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ πνευματικός οὗτος φυλάσσω χράω ὁ νόμος , καί ὁ ἕκαστος βίος ἑαυτοῦ ἕκαστος περιεργάζομαι καί πολυπραγμαινεος , ἵνα μή ἀκούω κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , ὑποκριτής , εἰμί βλέπω ὁ κάρφος ὁ ἐν ὁ ὀφθαλμός ὁ ἀδελφός σου , ὁ δέ ἐν ὁ σός ὀφθαλμός οὐ κατανόομαι δοκέω ; καί γάρ ὑποκριτής ἔργον , ὁ ὀψομοῦς μέν καί πᾶς ὁράω ὁ χείρ φιλέω ὁ ἱερός , καί γόνυ ἀφίημι , καί παρακαλέω ὑπέρ αὐτός εὔχομαι , καί δέω βάπτισμα ; ἐπί ὁ ἐκεῖνος τρέχω θύρα , οἴκοι δέ καί ἐν ἀγρός ; ὁ τοσοῦτος ἀγαθός αἴτιος ἐγώ · καί διακιναω μυρίος πλύνω ὀνείδισις , ἢ τείρω εἄν ὀνειδίζω ἀναγίγνομαι . εἰμί μέν γάρ ἀληθῶς κακός ὁ πατήρ , πῶς αὐτός ἀξιόπιστος ἔρχομαι νομίζω διδάσκω ὁ ὁ φρικτός ἐκεῖνος μυσταγωγία ; εἰμί δέ ἀξιόπιστος ἐκεῖνος ἔρχομαι σύ δοκέω διδάσκω , τίς νέω ἀνέχω κακῶς ἕτερος λέγω αὐτός , καί οὐ ἐπιστομίζω , οὐδέ ἀγανακτέω , οὐδέ δυσχεραίνω , ἵνα παρά ὁ θεός πολύς ὁ μισθός ἀπολαμβάνω , καί παρά αὐτός ἐκεῖνος ὁ κατηγορέω ὁ ἔπαινος ; ἄν γάρ μυριάς οὖς ὑβρίζω , πάντως ἐπαινέω σύ καί ἀποδίδωμι χράω ; περί ὁ πατέρας κηδεμονία · ὡς , εἄν μή οὗτος ποιέω , ἅπας ἐγώ καταγνοέω , καί αὐτός ὁ κακός ; λέγω . καί οὐ οὗτος μόνος εἰμί ὁ δεινός , ἀλλά ὅτι καί ἑαυτοῦ ὁ ὀχτῆν ὁ ὄζω δίκη . οὐδείς γάρ οὕτως ὁ ἐκκλησία λυμαίνομαι , ὡς οὗτος ὁ νόσημα · καί καθά σῶμα μή μετά ἀχριδεῖας ; συνδέω ὁ ὁ Νευροί περιβολή , Παλλάς τίκτω ὁ αρρώστια , καί αδιωτος ποιέω ὁ βίος · οὕτως καί ἐκκλησία , μή σφοδρός καί ἀρραγής ὁ ὁ ἀγάπη ἅλυσις περιβάλλω , μυρίος τίκτω · πόλεμος , καί ὁ ὀργή ὁ θεός αὐξάνω , καί πολύς πειρασμός γίγνομαι ὑπόθεσις . ἵνα οὖν μή οὗτος συμβαίνω , μηδέ ὁ Θινὸν παροξύνω , καί ὁ ἡμέτερος επαιψαω κακός , καί ὁ χολάς ἀπαραίτητος παρασκευάζω , καί πολύς ἀληδίας πληρόω ὁ ζωή ὁ ἡμέτερος , ὁ Κρος εὐηψμίαν ὁ γλῶττα μετατίθημι , ὁ ἑαυτοῦ κατά ἕκαστος ἡμέρα περιεργάζω βίος , καί ὁ ἕτερος ζωή ὁ ὁ ἀπόρρητος μετά ἀκρίβεια οἶδα κρίνω ἐπιτρέφω , αὐτός ὁ ἑαυτοῦ ἁμάρτημα κρίνω . οὕτως γάρ καί ὁ ὁ γέεννα δύναμαι διαφεύγω πῦρ . ὡς γάρ ὁ ὁ ἀλλότριος πολυπραγμονέω κακόω , ὁ οἰκεῖος οὐδείς ποιέω λόγος · [ 195 ] οὕτως ὁ δείδω εἰς ὁ ἕτερος παρακλύζω βίος , πολύς ἑαυτοῦ ὁ πειπλημμελημένον ποιέω ὁ φροντίς · ὁ δέ ὁ ἑαυτοῦ ἀναλογίζομαι κακόω , καί οὗτος κατά ἕκαστος κρίνω ὁ ἡμέρα , καί διχάς ἑαυτοῦ ἀπαιτέω , ἥμερος ἔχω ὁ ὁ δικαστής . καί οὗτος ὁ Παῦλος δηλόω λέγω · εἰμί γάρ ἑαυτοῦ κρίνω , οὐ ἄν κρίνω ὑπό κύριος . ἵνα οὖν διαφεύγω ὁ ψῆφος ἐκεῖνος , πᾶς ὁ ἄλλος ἀφίημι , περιεργάζω ὁ ἑαυτοῦ ζωή , καί κολάζω ὁ λογισμός ὁ ἁμαρτάνω ἀναπείθω , καί κατανύσσω ὁ σύνοιδα , καί λόγος ἑαυτοῦ ἀπαιτέω ὁ πράσσω ἐγώ . οὕτως γάρ δύναμαι κοῦφος ὁ ἁμάρτημα ποιέω ὁ φορτίον , συγγνώμη ἀπολαύω πολύς , καί ὁ πάρειμι βίος μετά ἡδονή διάγω , καί ὁ Μέλ -