joannes-chrysostomus.in-illud-salutate-priscillam-et-aquilam-sermones-1-2 pg051_0197.1
δ τῶν ἀποστολικῶν ἱματίων στολισμὸς παρέχει πολλὴν ἡμῖν τὴν ὠφελίαν · μεταξὺ δὲ μὰ ταῦτα λέγοντα εἴρη-θεν ὁ νόμος τοῦ Χριστοῦ , ὁν ἔχοντες αὐτὸς , οὐτε λῶν · Μὴ κτήσησθε χρυσόν , μηδὲ ἀργυρον , μηδὲ χαλκὸν εἰς τὰς ζώνας ὑμῶν , μηδὲ σκεδήματα , μηδὲ ῥάβδον εἰς τὴν ὁδόν α · φαίνεται δὲ Πέτρος συνάλλει ἔχων . " Ὅτε γὰν ὁ ἀγγελος καθεῖδονα αὐτὸν ἐξῆντος , καὶ ἐξῆγε τὸν δεσμοφυλαῖον , φησίν · " Ἐκδύσθων τὰ σανδάλια σου , καὶ περιζώου τὸ ἱμάτιόν σου , καὶ ἀκολούθει μοι . Καὶ Παῦλος δὲ Τιμοθέῳ γράφων λέγει · Τὸν φαλάνην , ὃν ἀπέλιπον ἐν Τρωάδι παρὰ Κάρπῳ , ἥλθον ἄρχεσθαι , καὶ τὰ βιβλία , μάλιστα τὰς μεμδράνας . Τί λέγεις ; ὁ Χριστὸς οὐδὲ ὑποδήματα ἐκείνουσιν ἔχειν , καὶ σὺ φαλάνην ἔχεις , καὶ ἕτερος σανδάλια πολλὰ ; Καὶ εἰ μὲν τῶν αὐτῶν τινες ἦσαν , καὶ τῶν οὐ πάνυ τοῦ Ἀδασκάλου παιδομένων , οὐκ ἦν ζήτημα τὸ λεγόμενον · ἀπεδὴ δὲ οἱ καὶ τὰς ψυχὰς ἐαυτῶν ἐπιδιδόντες , καὶ χωριστοὶ καὶ πρῶτοι τῶν μαθητῶν εἰσιν οὗτοι , καὶ πάντα ἐπαίθουν τῷ Χριστῷ , ὁ δὲ Παῦλος οὐ μόνον τὰ ἐπιχτόμενα ἔποιοι , ἀλλὰ καὶ διὰ τὰ σχῆματα ἐπαθὴν δ , καὶ πάντα μαλόντων ἐκ τοῦ Εὐαγγελίου ζῆν , οὐδὲν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτοῦ ἐχῆ , πλὴν τι τῶν ἐπισταγμένων ποιήσας , ἀξίων δυνάμης ζητοῦσι , τινὸς ἔνινος , πάντα αὐτῷ παιδοῦντες , ἐνταῦθα δοκοῦσι παραβαίνειν αὐτοῦ τὸν νόμον . Ἄλλ' οὐ παραβαίνουσιν ε . Οὐδὲ γὰρ εἰς τοῦτο χρήσιμος ἡμῖν οὗτος ἔσται μόνον ὁ λόγος , εἰς τὴν ὑπὲρ τῶν ἁγίων ἐκείνων ζήτησιν , ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ τὰ τῶν Ἑλλήνων ἐμφράζει στόματα . Καὶ γὰρ πολλοὶ γιγνώσκουσι σκίας ἀνατρέποντες , ὁρῶντες γυμνοὺς τὰ πάντων περιβαλλομένους , λύκων ὁμοίως ἀμείνον διακειμένους ἢ τῶν ἀλλοτρίων ζῶντας πάνων , ὁρῶντες πολλὰς τινὰς τῶν πιστῶν δ' ἀρρώστους σώματος πολυάνα περιβεβλημένους ἱμάτια , [ 182 ] τὸν νόμον εὐθέως ἡμῖν τοῦ Χριστοῦ προβάλλονται , καὶ ταῦτα λέγουσι τὰ ῥήματα · Οὐδ' ἐκέλευσεν ὑμῖν ὁ Χριστὸς μὴ ἔχειν δύο χιτῶνας , μηδὲ ὑποδήματα ; πῶς οὖν ὑμεῖς παραβαίνετε τὸν νόμον τὸν περὶ τούτων κείμενον ; Ἔτα σαφῶς γελάσαντες καὶ ἀνακαγχάσαντες , καὶ κατασχύναντες τὸν ἀδελφὸν , ἀποπρῆδουν . Ἴν' οὖν μὴ ταῦτα γένηται , φέρε καὶ τὴν ἐκείνων ἀνασυχνησίαν ἐπιστομῶσωμεν . Ἔξην μὲν οὖν τοῦτο πρὸς αὐτοὺς μόνον εἰπόντας ἀπαλλαγῆναι . Ποῖον δὲ τοῦτο ; Ὅτι εἰ μὲν ἀξιοῦσόν τινα νομίζεις εἶναι τὸν Χριστόν , εἰκῶς ταῦτα προβάλλῃ , καὶ ζητεῖς πρὸς ἡμᾶς · εἰ δὲ ἀπιστεῖς αὐτῷ , τίμὸς ἐνεκεν προβάλλῃ τὰς νομοθεσίας ; Ἄλλ' ὅταν μὲν ἡμῶν κατηγορεῖν θελήῃ , ἀξίωστος νομοθέτης ὁ Χριστὸς εἶναι σοι δοκεῖ · ὅταν δὲ αὐτὸν προσκυνεῖν δέῃ καὶ θυσιαζειν , οὐδὲς οὐκέτι σοι λόγος τοῦ κοινοῦ τῆς οἰκουμένης ἀσεβέστου .
Lemmas: δ ὁ ἀποστολικός ἱμάτιον στολισμός παρέχω πολύς ἐγώ ὁ Ὠφελία · μεταξύ δέ μά οὗτος λέγω εἴρω ὁ νόμος ὁ Χριστός , ὅς ἔχω αὐτός , οὐ λάω · μή κτάομαι χρυσός , μηδέ ἄργυρος , μηδέ χαλκός εἰς ὁ ζώνη σύ , μηδέ σκεδήματα , μηδέ ῥάβδος εἰς ὁ ὁδός α · φαίνω δέ Πέτρος συναλύω ἔχω . " ὅτε Γαῖα ὁ ἄγγελος καθεῖδονα αὐτός ἐξίημι , καί ἐξάγω ὁ δεσμοφυλαιος , φημί · " Ἐκδύσθων ὁ σανδάλιον σύ , καί περιζώνω ὁ ἱμάτιον σύ , καί ἀκολουθέω ἐγώ . καί Παῦλος δέ Τιμόθεος γράφω λέγω · Τώς φαλάνην , ὅς ἀπολείπω ἐν Τρωάς παρά Κάρπος , ἔρχομαι ἄρχω , καί ὁ βιβλίον , μάλιστα ὁ μεμδράνας . τις λέγω ; ὁ Χριστός οὐδέ ὑπόδημα ἐκεῖνος ἔχω , καί σύ φαλάνην ἔχω , καί ἕτερος σανδάλιον πολύς ; καί εἰμί μέν ὁ αὐτός τις ἥδω , καί ὁ οὐ πάνυ ὁ Ἀδασκάλου παιδιδωμι , οὐ εἰμί ζήτημα ὁ λέγω · ἀποδεής δέ ὁ καί ὁ ψυχή ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι , καί χωριστός καί πρῶτος ὁ μαθητής εἰμί οὗτος , καί πᾶς επαιθεω ὁ Χριστός , ὁ δέ Παῦλος οὐ μόνος ὁ ἐπιχτόμενα ποιέω , ἀλλά καί διά ὁ σχῆμα πάθος δ , καί πᾶς μαλόντων ἐκ ὁ Εὐαγγέλιος ζάω , οὐδείς ἐκ ὁ χείρ αὐτός ἔχω , πλήν τίς ὁ ἐπιστάζω ποιέω , ἄξιος δύναμη ζητέω , τις νίνον , πᾶς αὐτός παιδοῦς , ἐνταῦθα δοκέω παραβαίνω αὐτός ὁ νόμος . ἄλλος οὐ παραβαίνω ε . οὐδέ γάρ εἰς οὗτος χρήσιμος ἐγώ οὗτος εἰμί μόνος ὁ λόγος , εἰς ὁ ὑπέρ ὁ ἅγιος ἐκεῖνος ζήτησις , ἀλλά καί εἰς ὁ ὁ ὁ Έλληνας ἐμφράζω στόμα . καί γάρ πολύς γιγνώσκω σκιά ἀνατρέπω , ὁράω γυμνός ὁ πᾶς περιβάλλω , λύκος ὅμοιος ἀμείνων διάκειμαι ἢ ὁ ἀλλότριος ζάω Πάνων , ὁράω πολύς τις ὁ πιστός δέ ἄρρωστος σῶμα Πολυάνα περιβάλλω ἱμάτιον , [ 182 ] ὁ νόμος εὐθύς ἐγώ ὁ Χριστός προβάλλω , καί οὗτος λέγω ὁ ῥῆμα · οὐ κελεύω σύ ὁ Χριστός μή ἔχω δύο χιτών , μηδέ ὑπόδημα ; πῶς οὖν σύ παραβαίνω ὁ νόμος ὁ περί οὗτος κεῖμαι ; Ἐτά σαφής γελάω καί ἀνακαγχάζω , καί κατέχω ὁ ἀδελφός , ἀποπρῆδουν . ἵνα οὖν μή οὗτος γίγνομαι , φέρω καί ὁ ἐκεῖνος ἀνασυχνησίαν ἐπιστομόω . ἔξειμι μέν οὖν οὗτος πρός αὐτός μόνος λέγω ἀπαλλάσσω . Ποῖον δέ οὗτος ; ὅτι εἰμί μέν ἀξιόω τις νομίζω ἔρχομαι ὁ Χριστός , ἵημι οὗτος προβάλλω , καί ζητέω πρός ἐγώ · εἰμί δέ ἀπιστέω αὐτός , τιμή ἕνεκα προβάλλω ὁ νομοθεσία ; ἄλλος ὅταν μέν ἐγώ κατηγορέω θέλω , ἄξιος νομοθέτης ὁ Χριστός ἔρχομαι σύ δοκέω · ὅταν δέ αὐτός προσκυνέω δέω καί θυσιάζω , οὐδή οὐκέτι σύ λόγος ὁ κοινός ὁ οἰκουμένη ἀσεβής .