joannes-chrysostomus.in-illud-salutate-priscillam-et-aquilam-sermones-1-2 pg051_0193.1
τὴν χῆραν , ἢ τὸν Ἄβλαν ὑπέδειξτο , δράχμα ἀλεύρου μόνον ἔχουσα , καὶ τοῦτους , οἱ τὸν Παῦλον διέτρεφον , τὰς οἰκίας διανοίγνυσι τοὺς δεομένους , καὶ πάντα τοὺς ξένους ὡς κοινὰ κατεχέμενοι . Μὴ γὰρ τοῦτο εἴπης , ὅτι οἰκέτας οὐκ ἔχει διακονουμένους . Κἂν γὰρ μυρίους ἔχῃ , ὁ Θεὸς σε κελεύει διὰ σαυτοῦ τῇς φιλοξενίας τὸν καρπὸν τρυγήν . Διὰ τοῦτο Παῦλος χῆρα γυναικὶ διαλεγόμενος , καὶ κελεύων αὐτὴν ξενοδοχεῖν , οὐ δι’ ἑτέρων , ἀλλὰ δι’ ἑαυτῆς τοῦτο ἐπίταττεν . Εἰπὼν γὰρ , Εἰ ξενοδόχησεν , ἤπτηγεν , Εἰ ἀθῶν-σάδας ἐνήσεν . Οὐκ εἶπεν , εἰ χρήματα ἐδαπάνησεν , οὐδὲ εἰ τοὺς οἰκέτας ἐκέλευσε τοῦτο ποιῆσαι . ἀλλ’ , εἰ δι’ ἑαυτῆς τοῦτο εἰργάσατο . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Ἀβραὰμ τριακοσίους ὄντος καὶ δέκα οἰκogeneiς ἔχων , αὐτὸς ἐπὶ τὴν ἀγλὴν ἔρχετα , καὶ τὸν μόσχον ἐδίστασε , καὶ τὰ ἄλλα ἀπαντα διηκόνει , καὶ τὴν γυναῖκα κοινωθὲν ἐποίησεν τῆς φιλοξενίας , χωρὶς Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ ἐν φάτνῃ τέχτηκε , καὶ ἐν οἰκίᾳ τισιχόμην τρέφετα , καὶ ἀσβέθεις οὐκ εἶχε πρὸ τὴν χειραλὴν κλίνην , ἵνα σε παιδεύσῃ διὰ πάντων μὴ πρὸς τὰ λυμπρὰ τοῦ βίου τούτου κεχηνέναι πράγματα , ἀλλ’ αὐτιλείας εἶναι ἐρατὴν πινταχοῦ , καὶ πτωχείαν διώκειν καὶ περιουσίαν φεύγειν , καὶ ἰσὸν καλλωπιζεσθαι . Πῶς γὰρ ἡ δόξα τῆς θυγατρὸς τοῦ βασιλέως , φησίν , ἐσωθὲν . Ἐὰν ἔχῃς προαίρεσιν φιλόξενον , ἔπαυσαν τῆς φιλοξενίας ἔχεις τὴν θήκην , κἂν ὀβολὸν ἢς κακτημένος μόνον · ἂν δὲ μισανθρωπος ἢς καὶ μισόξενος , κἂν τὰ πάντα ἢς περιβεβλημένος πράγματα , ἑτονοχώρηται σοι τοὺς ξένους ἡ οἰκία . Οὐκ εἶχεν αὐτὴ κλίνας ἀργυρευθέντους , ἀλλ’ εἶχε σωφροσύνην πολλήν · οὐκ εἶχε στρωμένην , ἀλλὰ προαιρεσιν ἐκτέχνητο προσήκην καὶ φιλόξενον · οὐκ εἶχε κίονας ἀπατραπτόντας , ἀλλ’ εἶχε ψυχὴν [ 178 ] κάλλος ἀπολάμπον · οὐκ εἶχε τοὺχους μαρμάρους περιβεβλημένους , οὐδὲ ἕδρας · ἐφησίν · διηνεχῶν , ἀλλ’ ἦν αὐτὴ ναὸς τοῦ Πνεύματος . Ταῦτα ἐπήνεσεν ὁ Παῦλος , τούτων ἡράσθη · διὰ ταῦτα ἐτη δύο μεῖνα , ἐπὶ τῆς οἰκίας οὐκ ἀπανίστατο · διὰ ταῦτα αὐτῶν μέμηνται διηνεκῶς , καὶ ἐχάμωσιν αὐτοῖς συντέθηκε μέγα καὶ θαυμαστὸν , οὐχ ἵνα αὐτοὺς λαμπροτέρους ἐργάσηται , ἀλλ’ ἵνα τοὺς λοιποὺς εἰς τὸν αὐτὸν ἀγῇ ζηλον , καὶ πείσῃ μακαρίζειν , οὐχὶ τοὺς πλουτοῦντας , οὐδὲ τοὺς ἐν ἀρχαῖς δυνατὰς , ἀλλὰ τοὺς φιλοξένους , τοὺς ἐλεημόνας , τοὺς φιλανθρώπους , τοὺς πολλὴν περὶ τοὺς ἁγίους φιλοπροσένην ἐπιδεικνυμένους . ε’ . Ταῦτα δὴ καὶ ἡμεῖς ἀπὸ τῆς προσφορᾶς ταύτης μαθόντες , διὰ τῶν ἔργων αὐτῶν ἐπιδεξώμεθα · καὶ μὴτε τοὺς πλουτοῦντας ἀπλῶς μακαρίζωμεν , μὴτε τοὺς πτωχοὺς ἐξευτελίζωμεν , μηδὲ ἐπαίσχυνώμεθα τέχνας , μηδὲ ὄνειδος εἶναι νομίζωμεν ἐργασίαν , ἀλλὰ ἀργίαν , καὶ τὸ μὴ ἔχειν τι ποιεῖν . Εἰ γὰρ ὀνειδος ἦν τὸ ἐργάζεσθαι , οὐκ ἂν αὐτὸ μετήλθεν ὁ Παῦλος , οὐκ ἂν ἐπ’ αὐτῷ μεῖζον ἐφρόνησεν , οὕτω λέγων · Ἐὰν γὰρ εὐαγγελίζωμαι , οὐκ ἔστι μοι καύχημα . Τίς οὖν μοι ἔστιν ὁ μισθός ; Ἵνα εὐαγγελίζωμενος ἀδιδάκων ὤσω τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ . Εἰ δὲ τέχνη ὄνειδος ἦν , οὐκ ἂν τοὺς μὴ ἀσχοῦμένους ἐκέλευσε μηδὲ ἐσθίειν . Ἀμαρτία γὰρ μόνον ἐστιν ὄνειδος · ταύτην δὲ ἀργία τίκτειν εἴωθε , καὶ οὐ μόνον
Lemmas: ὁ χήρα , ἢ ὁ Ἄβλας ὑποδείκνυμι , δραχμή ἄλευρον μόνος ἔχω , καί οὗτος , ὁ ὁ Παῦλος διατρέφω , ὁ οἰκία διανοίγω ὁ δέω , καί πᾶς ὁ ξένος ὡς κοινός κατέχω . μή γάρ οὗτος λέγω , ὅτι οἰκέτης οὐ ἔχω διακονέω . κἀν γάρ μυρίος ἔχω , ὁ θεός σύ κελεύω διά σεαυτοῦ ὁ φιλοξενία ὁ καρπός τρύγη . Ζεύς οὗτος Παῦλος χήρ γυνή διαλέγω , καί κελεύω αὐτός ξενοδοχέω , οὐ διά ἕτερος , ἀλλά διά ἑαυτοῦ οὗτος ἐπιτάσσω . εἶπον γάρ , εἰμί ξενοδοχέω , ἀποτήκω , εἰμί ἀθῶν-σάδας νέος . οὐ λέγω , εἰμί χρῆμα δαπανάω , οὐδέ εἰμί ὁ οἰκέτης κελεύω οὗτος ποιέω . ἀλλά , εἰμί διά ἑαυτοῦ οὗτος ἐργάζομαι . Ζεύς οὗτος καί ὁ Ἀβραάμ τριακόσιοι εἰμί καί δέκα οἰκέω ἔχω , αὐτός ἐπί ὁ ἀγλὴν ἔρχομαι , καί ὁ μόσχος διστάζω , καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω διακονέω , καί ὁ γυνή κοινόω ποιέω ὁ φιλοξενία , Χωρὶς Ζεύς οὗτος καί ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός καί ἐν φάτνη τάσσω , καί ἐν οἰκία τισιχομεις τρέφω , καί ἀσβέθεις οὐ ἔχω πρό ὁ χειραλὴν κλίνη , ἵνα σύ παιδεύω διά πᾶς μή πρός ὁ λίβρα ὁ βίος οὗτος χάσκω πρᾶγμα , ἀλλά αυτιλλω ἔρχομαι ἐρατός πινταχοῦ , καί πτωχεία διώκω καί περιουσία φεύγω , καί ἴσος καλλωπίζω . Πῶς γάρ ὁ δόξα ὁ θυγάτηρ ὁ βασιλεύς , φημί , σῴζω . ἐάν χέω προαίρεσις φιλόξενος , παύω ὁ φιλοξενία ἔχω ὁ θήκη , κἀν ὀβολός ἵημι κακτημένος μόνος · εἄν δέ μισάνθρωπος ἵημι καί μισόξενος , κἀν ὁ πᾶς ἵημι περιβάλλω πρᾶγμα , ετονοχωρεω σύ ὁ ξένος ὁ οἰκία . οὐ ἔχω αὐτός κλίνη ἀργυρεύω , ἀλλά ἔχω σωφροσύνη πολύς · οὐ ἔχω στόρνυμι , ἀλλά προαίρεσις ἐκτεχνάομαι πρόσειμι καί φιλόξενος · οὐ ἔχω κίων ἀπατραπτόντας , ἀλλά ἔχω ψυχή [ 178 ] κάλλος ἀπολάμπω · οὐ ἔχω τοὺχους μάρμαρος περιβάλλω , οὐδέ ἕδρα · φημί · διαφέρω , ἀλλά εἰμί αὐτός ναός ὁ πνεῦμα . Ταΰς ἐπαινέω ὁ Παῦλος , οὗτος ἐράω · διά οὗτος ἔτος δύο μένω , ἐπί ὁ οἰκία οὐ ἀπανίστημι · διά οὗτος αὐτός μαίνομαι διηνεκής , καί χάμω αὐτός συντίθημι μέγας καί θαυμαστός , οὐ ἵνα αὐτός λαμπρός ἐργάζομαι , ἀλλά ἵνα ὁ λοιπός εἰς ὁ αὐτός ἄγαμαι ζῆλος , καί πείθω μακαρίζω , οὐ ὁ πλουτέω , οὐδέ ὁ ἐν ἀρχή δυνατός , ἀλλά ὁ φιλόξενος , ὁ ἐλεήμων , ὁ φιλάνθρωπος , ὁ πολύς περί ὁ ἅγιος φιλοπροσένην ἐπιδείκνυμι . εἰ . οὗτος δή καί ἐγώ ἀπό ὁ προσφορά οὗτος μανθάνω , διά ὁ ἔργον αὐτός ἐπιδέχομαι · καί μήτε ὁ πλουτέω ἀπλόος μακαρίζω , μήτε ὁ πτωχός ἐξευτελίζω , μηδέ ἐπαισχύνω τέχνη , μηδέ ὄνειδος ἔρχομαι νομίζω ἐργασία , ἀλλά ἀργία , καί ὁ μή ἔχω τίς ποιέω . εἰμί γάρ ὄνειδος εἰμί ὁ ἐργάζομαι , οὐ ἄν αὐτός μετέρχομαι ὁ Παῦλος , οὐ ἄν ἐπί αὐτός μέγας φρονέω , οὕτως λέγω · ἐάν γάρ εὐαγγελίζομαι , οὐ εἰμί ἐγώ καύχημα . Τῖς οὖν ἐγώ εἰμί ὁ μισθός ; ἵνα εὐαγγελίζω αδιδακης ὠθέω ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Χριστός . εἰμί δέ τέχνη ὄνειδος εἰμί , οὐ ἄν ὁ μή ασχουμενος κελεύω μηδέ ἐσθίω . ἁμαρτία γάρ μόνος εἰμί ὄνειδος · οὗτος δέ ἀργία τίκτω εἴωθα , καί οὐ μόνος