joannes-chrysostomus.in-illud-propter-fornicationes-autem-unusquisque-suam-uxorem pg051_0216.1
καὶ τὸ σῶμα τὸ ἑαυτοῦ , ὅπερ ἐστὶν ἐκεῖνος κτῆμα , διαφθεῖρει τε καὶ μιάνειν · “ Ἄν τὴν προῖκα μεμώσης , τῷ κηδεστῇ δίκως λόγον ἂν τῆς σωφροσύνης μεμώσης , τῷ θεῷ τὰς εὐδύνας ὀρέξεις , τῷ τὸν γάμον εἰςαγωγόντι , καὶ τὴν γυναῖκα ἐγχειρίσαντι . Καὶ δεῖ τοῦτὸ εἶναι ἀληθὲς , ὅκουν τὶ φησιν ὁ Παῦλος περὶ τῶν μοιχευόντων · “ Ὁ γὰρ ἀθεῶν , οὐχ ἀνθρώπων ἀθετεῖ , ἀλλὰ τὸν θεὸν τὸν δόντα τὸ Πνεῦμα 200 αὐτοῦ τὸ ἅγιον εἰς ὑμᾶς . Ὅρᾷς δ’ ὅταν ὁ λόγος ἀπαξαίξεν ὅτι μοιχεία ἐστίν , οὐ μόνον τὸ ὑπανδρον γυναῖκα διαφθεῖρειν , ἀλλὰ καὶ τὸ ἡτνιασθὲν πόρνην , ἔχοντα γυναῖκα ; Ὡσπερ γὰρ μοιχεύσασθαι γυναῖκα λέγομεν , κἂν εἰς οἰκίτην , κἂν εἰς δυντασθὲν ἀμάρτη , ἄνδρα ἔχουσαν · οὕτω καὶ ἄνδρα μοιχεύειν ἂν εἴποιμεν , κἂν εἰς θεραπαινίδα , κἂν εἰς ἡτνιασθὲν δημώδη γυναῖκα ἀσπάλαινη , γυναῖκα ἔχων αὐτός . Μὴ τοίνυν ἀμαλῶμεν τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας , μηδὲ τὸ διαβόλον προστασίμην ἡμῶν τὴν ψυχὴν διὰ τῆς ἀμαρτίας ταύτῆς . Καὶ γὰρ ἐντεῦθεν αἱ μυρίαι τῶν οἴκων ἀνατροπαί , οἱ μυριοὶ πόλεμοι · ἐντεῦθεν τὰ τῆς ἀγάπης ὑποφέρει , καὶ τὰ τῆς εὐνοίας ὑποσπύρεται . Ὡσπερ γὰρ ἀμάρτησαν σφόδρα ἀνθρώπων ὑπερῖδεν γυναῖκας καὶ καταφρονήσαι ποτε · οὕτως ἀμήχανον ἀνθρώπων ἀσελγῆ καὶ ἀκάλαστον φιλεῖν τὴν γυναῖκα τὴν ἑαυτοῦ , κἂν ἀπάντων εὐμορφότερον ἦ . Ἀπὸ γὰρ σωφροσύνης ἀγάπη τίκτεται , ἀπὸ δὲ ἀγάπης τὰ μυρία ἀγαθά . Λέβνας τοίνυν νόμιζε τὰς λοιπὰς γυναῖκας , εἰδὼς δεῖ μετά γάμον , κἂν ἀκάλαστος ἦσθ’ ὀφθαλμὸς ἑτέραις γυναῖκας , κἂν δμιοίσαν , κἂν ὑπανδρον , τοῖς τῶν μοιχῶν ἐγκλήμασιν ὑπεύθυνος · γέγονας . Ταῦτα σεαυτῷ καθ’ ἑκάστην ἐπράξ τὰ ῥήματα · κἂν ἦσθ’ ἐπιθυμίαν ἄλλης γυναικὸς ἐγειρομένην ἐν σοί , εἴτα ἐκ τοῦτοῦ σοι τὴν γυναῖκα ἀπὴν φαινομένην , εἰσέλθε εἰς τὸν θάλαμον , καὶ τὸ βιβλίον ἀναπτύξας τοῦτο , καὶ λαβὼν Παῦλον μαρτύρα , καὶ συνεχῶς ἐπὶ τὰ ῥήματα , καταθάδεσον τὴν φιλοῖα .
Lemmas: καί ὁ σῶμα ὁ ἑαυτοῦ , ὅς εἰμί ἐκεῖνος κτῆμα , διαφθείρω τε καί μιαίνω · “ ἄν ὁ προίξ μεμώσης , ὁ κηδεστής δίκος λόγος ἄν ὁ σωφροσύνη μεμώσης , ὁ θεός ὁ ευδυο ὄρεξις , ὁ ὁ γάμος ἔργω , καί ὁ γυνή ἐγχειρίζω . καί δέω τούτος ἔρχομαι ἀληθής , Οκούν τίς φημί ὁ Παῦλος περί ὁ μοιχεύω · “ ὁ γάρ ἄθεος , οὐ ἄνθρωπος ἀθετέω , ἀλλά ὁ θεός ὁ δίδωμι ὁ πνεῦμα 200 αὐτός ὁ ἅγιος εἰς σύ . Όρας δέ ὅταν ὁ λόγος ἀπάγω ὅτι μοιχεία εἰμί , οὐ μόνος ὁ ὕπανδρος γυνή διαφθείρω , ἀλλά καί ὁ ητνιαειδω πόρνη , ἔχω γυνή ; ὡς γάρ μοιχεύω γυνή λέγω , κἀν εἰς οικιος , κἀν εἰς δυντασθὲν ἁμαρτάνω , ἀνήρ ἔχω · οὕτως καί ἀνήρ μοιχεύω ἄν λέγω , κἀν εἰς θεραπαινίς , κἀν εἰς ητνιαειδω δημώδης γυνή ἀσπάλαινη , γυνή ἔχω αὐτός . Μή τοίνυν ἀμαλόω ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία , μηδέ ὁ διάβολος προστάσσω ἐγώ ὁ ψυχή διά ὁ ἁμαρτία αὐτός . καί γάρ ἐντεῦθεν ὁ μυρίος ὁ οἶκος ἀνατροπή , ὁ μυρίος πόλεμος · ἐντεῦθεν ὁ ὁ ἀγάπη ὑποφέρω , καί ὁ ὁ εὔνοια ὑποσπύρεται . ὡς γάρ ἁμαρτάνω σφόδρα ἄνθρωπος ὑπεροράω γυνή καί καταφρονέω ποτέ · οὕτως ἀμήχανος ἄνθρωπος ἀσελγής καί ἀκάλαστον φιλέω ὁ γυνή ὁ ἑαυτοῦ , κἀν ἀπαντάω εὔμορφος εἰμί . Ἀπό γάρ σωφροσύνη ἀγάπη τίκτω , ἀπό δέ ἀγάπη ὁ μύριοι ἀγαθός . Λέβνας τοίνυν νομίζω ὁ λοιπός γυνή , οἶδα δέω μετά γάμος , κἀν ἀκάλαστος εἰμί ὀφθαλμός ἕτερος γυνή , κἀν δμία , κἀν ὕπανδρος , ὁ ὁ μοιχός ἔγκλημα ὑπεύθυνος · γίγνομαι . Ταΰς σεαυτοῦ κατά ἕκαστος ἐπάρχω ὁ ῥῆμα · κἀν εἰμί ἐπιθυμία ἄλλος γυνή ἐγείρω ἐν σύ , εἴτα̅ ἐκ τούτος σύ ὁ γυνή ἄπειμι φαίνω , εἰσέρχομαι εἰς ὁ θάλαμος , καί ὁ βιβλίον ἀναπτύσσω οὗτος , καί λαμβάνω Παῦλος μαρτυρώ , καί συνεχής ἐπί ὁ ῥῆμα , καταθάδεσον ὁ φιλοῖα .