joannes-chrysostomus.in-illud-pater-si-possibile-est-transeat pg051_0062.1
διαλέχῃ νόσου · καὶ πρὸς τούτους δὲ ἅπαντιν , ἵνα τὴν εἰς τὸν Πατέρα ἰσοτιμίαν ἐπιδείξηται . Ὅσπερ γὰρ ἐκεῖ ἐν σαββάτῳ ἰηράτωσε , βουλόμενος αὐτοὺς τῇ παρατηρήσει ἀπαγαγὺν τῆς Ἰουδαϊκῆς , καὶ ἐκ τῶν ἐγκλημάτων τῶν αὐτῶν λαβεῖν ἀπορρήμην τοῦ δεῖξαι ἑαυτὸν ἴσον τῷ γεγεννηκότι · οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα προειπὼς , ὅπερ ἠμέλλον ἄρειν , εἶπα ταῦτα τὰ ῥήματα , ἵν' ἀντεῦθεν λαβὼν ἀρχὴν καὶ πρόφασιν δεῖξῃ τῷ γεγεννηκότι ὁμοτίμον ὄντα ἑαυτόν . Οὐ γὰρ ἴσον μὲν ἄν ἐγκαλοῦντος , μηδὲ αἰτιουμένου , ἀφ' ἑαυτοῦ εἰς τὸν περὶ τούτων καθεῖναι λόγον , καὶ ἐτέρων παρεχόντων τὰς αἰτίας ἐν ἀπολογίας τάξει καὶ σχήματι τοῦτο αὐτὸ κατασκευάζαι . Ἐκεῖνις μὲν γὰρ τῇ ἀποδείξει ὁ τρόπος ἀντέχρου τοῖς ἀκούουσιν · οὕτος δὲ ἀνεπαχθέστερος ἦν , καὶ εὐπαραδέκτος μᾶλλον , καὶ πανταχοῦ δὲ δρομεῖν τοῦτο αὐτὸν ποιοῦντα , καὶ οὐχ οὕτω διὰ ῥημάτων , ὡς διὰ πραγμάτων ἐπιδεικνύμενον τὴν ἰσότητα . Τοῦτο γοῦν καὶ ὁ εὐαγγελστὴς αὐιντόμενος ἔλεγεν , ὅτι ἐδίωκον αὐτὸν οἱ Ἰουδαιοι , οὐχ ὅτι μόνον ἔλυσ τὸ σάββατον , ἀλλ' ὅτι καὶ πατέρα ἴδιον ἔλεγεν τὸν Θεόν , ἴσον ἑαυτὸν ποιοῦν τῷ Θεῷ , ὁ πολλῷ μείζων ἐστιν · διὰ γὰρ τῆς τῶν πραγμάτων ἀποδείξεως τοῦτο αὐτὸ κατεσκευάζε . Τί οὖν οἱ βλάσχανοι καὶ πονηροί , καὶ τοῖς ἄλλοτρίοις ἐπὶχόμενοι καλοῦ , καὶ πανταχόθεν λαβὰς ζητοῦντες εὑρεῖν ; Τί οὖτος , φησὶ , βλασφημεῖ ; Οὐδὲς γὰρ δύναται ἀφιεῖναι ἁμαρτίας εἰ μὴ μόνος ὁ Θεός . Ὅσπερ ἐκεῖ ἐδίωκον αὐτὸν ὅτι ἔλυσ τὸ σάββατον , καὶ παρὰ τῶν ἐγκλημάτων αὐτῶν λαβὼν ἀπορρήμην τὴν ἰσότητα ἐν ἀπολογίας τάξει τὴν πρὸς τὸν γεγεννηκότα ἐδήλωσεν εἰπών · Ὁ Πατὴρ μου ἐργάζεται , κἀγὼ ἐργάζομαι · οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα , ἀφ' ὧν ἐγκαλοῦν , ἀπὸ τοῦτοῦ τὸ πρὸς τὸν Πατέρα ἀπαράλλακτον δείκνυσιν . Τί γὰρ φησιν ; Οὐδὲς δύναται ἀφιεῖναι ἁμαρτίας , εἰ μὴ μόνος ὁ Θεός . Ἐπεὶ οὖν αὐτοὶ τὸν δρον ἔθηκαν τούτων , αὐτοὶ τὸν κανόνα ἐσήνεγκαν , αὐτοὶ τὸν νόμον ἔγραψαν , ἐκ [ 44 ] τῶν οἰκείων αὐτοῖς λοιπὸν συμποδίζει ῥημάτων . Ἴμε , φησὶ , ὁμολογήσατε δτι Θεοῦ μόνον ἐστὶ τὸ ἀφιεῖναι ἁμαρτίας · ἀναμφισβήτητός ἐστιν ἰσότης . Καὶ οὐχ οὕτω δὲ τοῦτο μόνον φασιν , ἀλλὰ καὶ ὁ προσφθης οὕτω λέγων · Τίς Θεὸς ὑπὲρ σοῦ ; εἶτα δεῖκνὺς τὸ ἴδιον , ἐπήγαγεν , Ἐξαίρων ἀνομίας , καὶ ὑπερβαλρων ἀδικίας . Ἄν τοίνυν φανῇ τις ἕτερος οὕτως τὸ αὐτὸ τοῦτο ποιοῦν , καὶ Θεὸς ἐστιν , καὶ Θεὸς ὑπερ ἐκείνος . Ἄλλ' ἴδωμεν πῶς αὐτὸς ὁ Χριστὸς συλλογιζεται , πῶς πρᾶως , καὶ ἐπισιχῶς , καὶ μετὰ κηδεμονίας ἀπάσης . Καὶ ἰδοὺ τινες τῶν γραμματέων εἶπον ἐν ἑαυτοῖς · Οὗτος βλασφημεῖ . Οὐκ ἐξήνεγκαν τὸ ῥῆμα , οὐ προφήγχαν διὰ γλώσσης , ἀλλ' ἐν τοῖς ἀπὸρρήτοις τῆς διανοίας ἐλογίζοντο . Τί οὖν ὁ Χριστός ; ἤνεγκεν εἰς τὸ μέσον τὰ ἀπόρρητα ἐκείνων βουλευματα πρὸ τῆς ἀποδείξεως · τῆς κατὰ τὴν ἰασιν τοῦ σώματος τοῦ παραλυτικοῦ , βουλόμενος αὐτοῖς δεῖξαι τῆς αὐτῷ θεότητος τὴν ἰσχύν . Ὅτι γὰρ Θεοῦ μόνον ἐστὶ τὰ ἀπόρρητα τῆς διανοίας δεῖξαι τῷ αὐτοῦ θεότητος , Σὺ ἀκίστασαι καρδίας μουνότατος , φησίν . Ὅρᾷ δτι τὸ μόνος πάλιν οὐ πρὸς τὴν ἀντιδιαστολὴν τοῦ Υἱοῦ λέγεται ; Εἰ γὰρ ὁ Πατὴρ ἐπίσταται καρδίας μονότατος , πῶς ὁ Υἱὸς οὐδὲ τὰ ἀπόρρητα τῆς διανοίας ; Αὐτὸς γὰρ ἤδει , φησὶ , τὴν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ · καὶ ὁ Παῦλος δεικνύει , δτι ἴδιον Θεοῦ τοῦτο ἐστὶ τὰ ἀπόρρητα εἰδέναι , φησίν · Ὁ δὲ ἐρευνῶν τὰς καρδίας , δεῖκνὺς , δτι τῇ Θεοῦ προσήγορία τὴν αὐτὴν
Lemmas: διαλέγω νόσος · καί πρός οὗτος δέ ἅπας , ἵνα ὁ εἰς ὁ πατήρ ἰσοτιμία ἐπιδείκνυμι . ὅσπερ γάρ ἐκεῖ ἐν σάββατον ἰηράτωσε , βούλομαι αὐτός ὁ παρατήρησις ἀπάγω ὁ Ἰουδαϊκός , καί ἐκ ὁ ἔγκλημα ὁ αὐτός λαμβάνω ἀπορρέω ὁ δείκνυμι ἑαυτοῦ ἴσος ὁ γεννάω · οὗτος δή καί ἐνταῦθα προλέγω , ὅσπερ μέλλω ἀείρω , εἶπον οὗτος ὁ ῥῆμα , ἵνα ἀνατίθημι λαμβάνω ἀρχή καί πρόφασις δείκνυμι ὁ γεννάω ὁμότιμος εἰμί ἑαυτοῦ . οὖον γάρ ἴσος μέν ἄν ἐγκαλέω , μηδέ αἰτιάομαι , ἀπό ἑαυτοῦ εἰς ὁ περί οὗτος καθίημι λόγος , καί ἕτερος παρέχω ὁ αἴτιος ἐν ἀπολογία τάξις καί σχῆμα οὗτος αὐτός κατασκευάζω . ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ ἀποδείκνυμι ὁ τρόπος ἀντεκρέω ὁ ἀκούω · οὗτος δέ ἀνεπαχθής εἰμί , καί εὐπαράδεκτος μᾶλλον , καί πανταχοῦ δέ δρομεύς οὗτος αὐτός ποιέω , καί οὐ οὗτος διά ῥῆμα , ὡς διά πρᾶγμα ἐπιδείκνυμι ὁ ἰσότης . οὗτος γοῦν καί ὁ εὐαγγελής αὐιντόμενος λέγω , ὅτι διώκω αὐτός ὁ Ἰουδαῖος , οὐ ὅτι μόνος ἐλύω ὁ σάββατον , ἀλλά ὅτι καί πατήρ ἴδιος λέγω ὁ Θεός , ἴσος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ Θεός , ὁ πολύς μείζων εἰμί · διά γάρ ὁ ὁ πρᾶγμα ἀπόδειξις οὗτος αὐτός κατασκευάζω . τις οὖν ὁ βλάσχανοι καί πονηρός , καί ὁ ἀλλότριος ἐπέχω καλός , καί πανταχόθεν λαβή ζητέω εὑρίσκω ; τις οὗτος , φημί , βλασφημέω ; Οὐδή γάρ δύναμαι ἀφίημι ἁμαρτία εἰμί μή μόνος ὁ Θεός . ὅσπερ ἐκεῖ διώκω αὐτός ὅτι ἐλύω ὁ σάββατον , καί παρά ὁ ἔγκλημα αὐτός λαμβάνω ἀπορρέω ὁ ἰσότης ἐν ἀπολογία τάξις ὁ πρός ὁ γεννάω δηλόω εἶπον · ὁ πατήρ ἐγώ ἐργάζομαι , ἐγώ ἐργάζομαι · οὗτος δή καί ἐνταῦθα , ἀπό ὅς ἐγκαλέω , ἀπό οὗτος ὁ πρός ὁ πατήρ ἀπαράλλακτος δείκνυμι . τις γάρ φημί ; Οὐδή δύναμαι ἀφίημι ἁμαρτία , εἰμί μή μόνος ὁ Θεός . ἐπεί οὖν αὐτός ὁ δρον τίθημι οὗτος , αὐτός ὁ κανών εἰσφέρω , αὐτός ὁ νόμος γράφω , ἐκ [ 44 ] ὁ οἰκέω αὐτός λοιπός συμποδίζω ῥῆμα . Ἴμη , φημί , ὁμολογέω δ Θεός μόνος εἰμί ὁ ἀφίημι ἁμαρτία · ἀναμφισβήτητος εἰμί Ἰσότης . καί οὐ οὗτος δέ οὗτος μόνος φημί , ἀλλά καί ὁ προσφθάνω οὗτος λέγω · Τῖς θεός ὑπέρ σύ ; εἶτα δείκνυμι ὁ ἴδιος , ἐπάγω , ἐξαίρω ἀνομία , καί ὑπερβάλλω ἀδικία . ἄν τοίνυν φαίνω τις ἕτερος οὕτως ὁ αὐτός οὗτος ποιέω , καί θεός εἰμί , καί θεός ὑπερ ἐκείνος . ἄλλος ὁράω πῶς αὐτός ὁ Χριστός συλλογίζομαι , πῶς πρᾶος , καί ἐπισιχῶς , καί μετά κηδεμονία ἀπασάω . καί ἰδού τις ὁ γραμματεύς εἶπον ἐν ἑαυτοῦ · οὗτος βλασφημέω . οὐ ἐκφέρω ὁ ῥῆμα , οὖον προφήγχαν διά γλῶσσα , ἀλλά ἐν ὁ ἀπόρρητος ὁ διάνοια λογίζομαι . τις οὖν ὁ Χριστός ; φέρω εἰς ὁ μέσος ὁ ἀπόρρητος ἐκεῖνος βούλευμα πρό ὁ ἀπόδειξις · ὁ κατά ὁ ἵημι ὁ σῶμα ὁ παραλυτικός , βούλομαι αὐτός δείκνυμι ὁ αὐτός θεότης ὁ ἰσχύς . ὅτι2 γάρ Θεός μόνος εἰμί ὁ ἀπόρρητος ὁ διάνοια δείκνυμι ὁ αὐτός θεότης , σύ ακιιστημι Καρδία μόνος , φημί . ὁράω δ ὁ μόνος πάλιν οὖον πρός ὁ ἀντιδιαστολή ὁ υἱός λέγω ; εἰμί γάρ ὁ πατήρ ἐπίσταμαι Καρδία μόνος , πῶς ὁ υἱός οὐδέ ὁ ἀπόρρητος ὁ διάνοια ; αὐτός γάρ ἦδος , φημί , ὁ ἐν ὁ ἄνθρωπος · καί ὁ Παῦλος δείκνυμι , δ ἴδιος Θεός οὗτος εἰμί ὁ ἀπόρρητος οἶδα , φημί · ὁ δέ ἔρευνα ὁ Καρδία , δείκνυμι , δ ὁ Θεός προσηγορία ὁ αὐτός