joannes-chrysostomus.in-illud-pater-si-possibile-est-transeat pg051_0047.4
Ε’ . Καὶ ἐπειδὴ τῆς τῆς ἐμνημονεύσε , χρεια δι’ τοὺς ἐξ αὐτῆς γεγεννημένους καὶ ἐν αὐτῇ διαττωμένους , καὶ τῆς γυνὴς σῶμα περιεχμένους , τῆς τε καταλλήλου τροφῆς , ἀναγκαίως ἐπήγαγε · Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον . Ἄρτον ἐκέλευσεν αἰτεῖν ἐπισοῦν , οὐ τρυφὴν , ἀλλὰ τροφήν , τὴν τὸ ἐλλείπον ἀναπληροῦσαν τοῦ σώματος , καὶ τὸν ἐκ λιμοῦ κωλύουσαν θάνατον · οὐ τραπέζας φλεγαινούσας b , οὐδὲ δήων ποικιλίας , καὶ θηροποιῶν μαγγανείας , καὶ ἀρτοποιῶν ἐπινοίας , καὶ οἴκων ἀνθοσμίας , καὶ τέλλια δσα τὸν μὲν λαῖμον ἰθύνει , τὴν δὲ γαστέρα φορτίζει , τὴν δὲ διάνοιαν σκοτίζει , καὶ σιγρῆν τὸ σῶμα κατὰ τῆς ψυχῆς παρασκευάζει , καὶ δυσήνιον τῇ ἡνιόχῳ τῶν πόλων ἐργάζεται . Οὐ ταῦτα ἡμᾶς αἰτεῖν ὁ λόγος ἐδίδαξεν , ἀλλ’ Ἄρτον ἐπιούσιον , τοῦτ’ ἐστιν , ἐπὶ τὴν οὐσίαν τοῦ σώματος διαβιῶντα , καὶ συγκροτήσαι ταύτην δυνάμενον . Καὶ τοῦτο δὲ οὐχ εἰς πολὺν ἔτων ἀριθμὸν αἰτεῖν ἐκελεύσθημεν , ἀλλὰ τὸν σήμερον ἡμῖν ἀρχοῦντα μόνον · Μὴ μεριμνήσητε γάρ , φησίν , εἰς τὴν [ 31 ] αὔριον . Τί δὴποτε γὰρ περὶ τῆς αὔριον φροντίζει τις , ὁ τὴν αὔριον οὐ πάντως ὁμόμενος , ἀλλὰ τὸν μὲν πόνον δεχόμενος , τὸν δὲ καρπὸν οὐ δραπτόμενος ; Θάρρησον τῷ Θεῷ τῷ διδόντι τροφὴν πᾶσιν σαρκοῖ . Ὁ τὸ σῶμά σοι δεδώκας , καὶ τὴν ψυχὴν ἐμφυσήσας , καὶ ζωὴν σε λογικὴν κατασκευάσας , καὶ πάντα σοι τὰ ἀγαθὰ πρὸ διαβιώσεως ἐτοιμάσας , πῶς σε διαπλασθέντα παρήσει , Ὦς ἀνατέλλει τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθούς , καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους ; Τοῦτο τοίνυν θαρρῶν , τὴν ἀφήμερον μόνην αἰτεῖ τροφήν , τῆς δὲ αὔριον αὐτῷ καταλίπει τὴν φροντίδα , ὡς καὶ ὁ μακάριος ἔλαγε Δαυὶδ · Ἐσβρήθησιν ἐπὶ Κύριον τὴν μέριμνάν σου , καὶ αὐτὸς σε διαθρέψει . Οὕτω διὰ τῶν εἰρημένων τὴν ἀκραν ἐκπαίδειαν φιλοσοφίαν , εἰδὼς τὴν τῶν ἀδυνάτων ἐστιν , ἀνθρώπους δὲ καὶ θνητὸν σῶμα περιεχμένους μὴ πταίνειν , ἐδίδαξε λέγειν · Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν , ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν . Τρία κατ’ αὐτὸν ἀγαθὰ διὰ τούδε τοῦ λόγου πραγματεύεται · τοὺς μὲν
Lemmas: εἰ . καί ἐπεί ὁ ὁ μνημονεύω , χρεία διά ὁ ἐκ αὐτός γεννάω καί ἐν αὐτός διαττάω , καί ὁ γυνή σῶμα περιέχω , ὁ τε κατάλληλος τροφή , ἀναγκαῖος ἐπάγω · ὁ ἄρτος ἐγώ ὁ ἐπιούσιος δίδωμι ἐγώ σήμερον . Ἄρτος κελεύω αἰτέω ἐπισσεύω , οὖον τρυφή , ἀλλά τροφή , ὁ ὁ ἐλλείπω ἀναπληρόω ὁ σῶμα , καί ὁ ἐκ λιμός κωλύω θάνατος · οὖον τράπεζα φλεγαινουω b , οὐδέ δήω ποικιλίας , καί θηροποιέω μαγγανεία , καί ἀρτοποιός ἐπίνοια , καί οἶκος ἀνθοσμίας , καί Τέλλια δσοι ὁ μέν λαιμός εὐθύνω , ὁ δέ γαστήρ φορτίζω , ὁ δέ διάνοια σκοτίζω , καί σιγρῆν ὁ σῶμα κατά ὁ Ψυχή παρασκευάζω , καί δυσήνιος ὁ ἡνίοχος ὁ πόλος ἐργάζομαι . οὖον οὗτος ἐγώ αἰτέω ὁ λόγος διδάσκω , ἀλλά Ἄρτος ἐπιούσιος , οὗτος εἰμί , ἐπί ὁ οὐσία ὁ σῶμα διαβιόω , καί συγκροτέω οὗτος δύναμαι . καί οὗτος δέ οὐ εἰς πολύς ἵημι ἀριθμός αἰτέω κελεύω , ἀλλά ὁ σήμερον ἐγώ ἄρχω μόνος · μή μεριμνάω γάρ , φημί , εἰς ὁ [ 31 ] αὔριον . τις δήποτε γάρ περί ὁ αὔριον φροντίζω τις , ὁ ὁ αὔριον οὖον πάντως ὁρμάω , ἀλλά ὁ μέν πόνος δέχομαι , ὁ δέ καρπός οὖον δράπτω ; θαρσέω ὁ Θεός ὁ δίδωμι τροφή πᾶς σαρκόω . ὁ ὁ σῶμα σύ δίδωμι , καί ὁ ψυχή ἐμφυσάω , καί ζωή σύ λογικός κατασκευάζω , καί πᾶς σύ ὁ ἀγαθός πρό διαβίωση ἑτοιμάζω , πῶς σύ διαπλάσσω παρίημι , οὖς ἀνατέλλω ὁ ἥλιος αὐτός ἐπί πονηρός καί ἀγαθός , καί βρέχω ἐπί Δίκαιος καί ἄδικος ; οὗτος τοίνυν θαρσέω , ὁ ἀφήμερος μόνος αἰτέω τροφή , ὁ δέ αὔριον αὐτός καταλείπω ὁ φροντίς , ὡς καί ὁ μακάριος ἐλαύνω Δαυίδ · Ἐσβρήθησιν ἐπί κύριος ὁ μέριμνα σύ , καί αὐτός σύ διατρέφω . οὕτως διά ὁ εἴρω ὁ ἄκρος εκπαιδεύω φιλοσοφία , εἰδοί ὁ ὁ ἀδύνατος εἰμί , ἄνθρωπος δέ καί θνητός σῶμα περιέχω μή πέτομαι , διδάσκω λέγω · καί ἀφίημι ἐγώ ὁ ὀφείλημα ἐγώ , ὡς καί ἐγώ ἀφίημι ὁ ὀφειλέτης ἐγώ . τρία κατά αὐτός ἀγαθός διά ὅδε ὁ λόγος πραγματεύομαι · ὁ μέν