joannes-chrysostomus.in-illud-pater-meus-usque-modo-operatur pg063_0427.3
τοὺς δούλους εἰς μέσον φέρει , τὸν Δαυὶδ καὶ τοὺς ἱερεῖς · ὅτι δὲ ὑπὲρ ἑαυτοῦ , τὸν Πατέρα ; Εἰ δὲ που καὶ ἑτέραις χήρηται ἀπολογίαις , ὡς ὅταν λέγῃ · Εἰ περιτομήν λαμβάνετε ἀνθρώπους , ἐμοὶ χαλεῖτε , ὅτι ὅλον ἄνθρωπον ὑγιὴ ἐποίησα ; ἔν · χαλεῖτε , καὶ πάλιν · Τίς ἐξ ὑμῶν ἐστιν , ὃς οὐ λύει τὸ πρόβατον αὐτοῦ καὶ εἰν βοῦν ; οὐδὲ θαυμάστω · οὐ γὰρ πάντα ὡς Θεὸς ἀλλ᾽ ἐστιν ὅπου καὶ ὡς ἄνθρωπος διαλέγεται , ὅτι δὲ καὶ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος ἦν . Ἐνταῦθα μέντοι πρὸς τὴν ἀξίαν τὴν ἑαυτοῦ φθέγγεται λέγων · Ὁ Πατὴρ μου ὡς ἄρα ἐργάζεται κἀγὼ ἐργάζομαι . Διὰ τοῦτο φησιν οἱ εὐαγλιστής , Ἐδίωκον αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι , οὐ μόνον ὅτι ἔλυσε τὸ σάββατον , ἀλλ᾽ ὅτι καὶ Πατέρα ἴδιον ἔλεγεν τὸν Θεόν , ἴσον ἑαυτὸν ποιοῦν τῷ Θεῷ . Ἐγὼ δὲ χαλεῖν τῷδε ; ἂν ἐροῖμην τὸν αἱρετικόν · Πατέρα ἴδιον ἔλεγεν τὸν Θεόν , ἢ οὐκ ἔλεγεν ; τῆς Ἰουδαϊκῆς ὑπονοίας τοῦτο ἦν , ἢ τῆς ἀποράσεως τοῦ Χριστοῦ ; κἂν γὰρ μυριάκις ἀναγινώσκῃ , παρὰ τῆς ἀληθείας ἐλέγχεται . [ 387 ] Ἐλέγχει , ὅτι Ὁ Πατὴρ μου ὡς ἄρα ἐργάζεται , κἀγὼ ἐργάζομαι · ἔλυσε τὸ σάββατον ἢ οὐκ ἔλυσε ; Ἐξῆλθεν ὅτι ἔλυσε · Ἐργάζομαι , φησιν , χαλεῖνος ἐργάζεται . Οὐκοῦν οὐδέτερον τούτων τῆς ὑπονοίας ἦν τῆς Ἰουδαϊκῆς , ἀλλὰ τῆς τοῦ Χριστοῦ κατασκευῆς τε καὶ ἀποφάσεως , καὶ τὸ λύειν τὸ σάββατον , καὶ τὸ Πατέρα ἴδιον λέγειν τὸν Θεόν . Πῶς οὖν , ταῦτα λέγων τῆς ἀποφάσεως εἶναι τοῦ Χριστοῦ , ἕνεκα τῆς τῶν Ἰουδαίων ὑπονοίας λέγεις , ἐφῆθες κείμενον καὶ συννημένον τούτῳ , καὶ ὁμοίως ἀπηγγελημένον παρὰ τοῦ εὐαγγελιστοῦ ; Πάντα γὰρ ταῦτα ἀπαγγέλλει τοῦ εὐαγγελιστοῦ ἐστιν , ἐρμηνεύοντος τὰ παρὰ τοῦ Χριστοῦ εἰρημένα . Διὸ καὶ Ἰουδαίων ἐγκαλούντων ἔλεγεν , ὅτι ἐδίωκον αὐτόν , οὐ μόνον ὅτι ἔλυσε τὸ σάββατον , ἀλλ᾽ ὅτι καὶ Πατέρα ἑαυτοῦ ἔλεγεν τὸν Θεόν , ἴσον ἑαυτὸν ποιοῦν τῷ Θεῷ . Ἀλλ᾽ ὁ μὲν κατὰ τῶν αἱρετικῶν ἔλεγχος ἀρχοῦν ἔχει τὸ τέλος · εἰ δὲ βούλεσθαι καὶ τὴν ἐργασίαν μαθεῖν τίς ποτὲ ἐστιν ἢ τοῦ Πατρὸς ἐργασία , καὶ ἢν ὁ Ἰησοῦς , τὴν πρόνοιαν ἐποιεῖτο ἂν τῶν δυνάμεων , τὴν διακράτησιν , τὴν κτῆσεμον . Τὰ μὲν γὰρ φαινόμενα πάντα ἐν ἑξ ἡμέραις γέγονε · Καὶ κατἐσπαυσεν ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἑβδόμῃ τῇ ἑβδόμῃ · ἢ δὲ πρόνοια αὐτῶν οὐκ ἐπαύσατο . Ταύτην τοίνυν τὴν πρόνοιαν ἐργασίαν καλεῖ ὁ Χριστός , λέγων · Ὁ Πατὴρ μου ἐργάζεται , κἀγὼ ἐργάζομαι , προνοῶν , κτῶμενος , δι-κρατῶν , φησιν , συνέχων , οὐδὲν ἀφείς διαρρύηναι . Δεξάμενοι τοιγαροῦν τῶν ὀρθῶν δογμάτων τὴν ἀπόδειξιν καὶ ἐκ τῶν εἰρημένων , ἀκριδὴ πολιτεῖαν καὶ συμβαίνουσαν τοῖς δόγμασι προσθώμεν · ἐπειδὴ περ οὐχ ἀρκεῖ πρὸς σωτηρίαν ἡμῖν μόνη ἡ τῶν ὀρθῶν δογμάτων γνῶσις , ἀλλὰ δεῖ καὶ πολιτείας ἀρίστης , ἵνα διὰ πάντων δόξαν ἀναπέμψωμεν τῷ Θεῷ ἐπιτυχόντες τῶν ἀπαγγελημένων ἀγαθῶν · ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν
Lemmas: ὁ δοῦλος εἰς μέσος φέρω , ὁ Δαυίδ καί ὁ ἱερεύς · ὅτι δέ ὑπέρ ἑαυτοῦ , ὁ Πατέρας ; εἰμί δέ ποῦ καί ἕτερος χαίρω ἀπολογία , ὡς ὅταν λέγω · εἰμί περιτομή λαμβάνω ἄνθρωπος , ἐγώ χαλάω , ὅτι ὅλος ἄνθρωπος ὑγιής ποιέω ; ἐν · χαλάω , καί πάλιν · Τῖς ἐκ σύ εἰμί , ὅς οὐ λύω ὁ πρόβατον αὐτός καί ἐν βοῦς ; οὐδέ θαυμαστός · οὐ γάρ πᾶς ὡς θεός ἀλλά εἰμί ὅπου καί ὡς ἄνθρωπος διαλέγω , ὅτι δέ καί θεός καί ἄνθρωπος εἰμί . ἐνταῦθα μέντοι πρός ὁ ἄξιος ὁ ἑαυτοῦ φθέγγομαι λέγω · ὁ Πατήρ ἐγώ ὡς ἄρα ἐργάζομαι ἐγώ ἐργάζομαι . Ζεύς οὗτος φημί ὁ ευαγλιιστημι , διώκω αὐτός ὁ Ἰουδαῖος , οὐ μόνος ὅτι λύω ὁ σάββατον , ἀλλά ὅτι καί Πατέρας ἴδιος λέγω ὁ θεός , ἴσος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ θεός . ἐγώ δέ Χάλεϊ ὅδε ; ἄν λέγω ὁ αἱρετικός · Πατέρας ἴδιος λέγω ὁ θεός , ἢ οὐ λέγω ; ὁ Ἰουδαϊκός ὑπόνοια οὗτος εἰμί , ἢ ὁ ἀποράσεως ὁ Χριστός ; κἀν γάρ μυριάκις ἀναγιγνώσκω , παρά ὁ ἀλήθεια ἐλέγχω . [ 387 ] ἔλεγχος , ὅτι ὁ Πατήρ ἐγώ ὡς ἄρα ἐργάζομαι , ἐγώ ἐργάζομαι · λύω ὁ σάββατον ἢ οὐ λύω ; ἐξέρχομαι ὅτι λύω · ἐργάζομαι , φημί , χαλεῖνος ἐργάζομαι . Οὐκοῦν οὐδέτερος οὗτος ὁ ὑπόνοια εἰμί ὁ Ἰουδαϊκός , ἀλλά ὁ ὁ Χριστός κατασκευή τε καί ἀπόφασις , καί ὁ λύω ὁ σάββατον , καί ὁ Πατέρας ἴδιος λέγω ὁ θεός . Πῶς οὖν , οὗτος λέγω ὁ ἀπόφασις ἔρχομαι ὁ Χριστός , ἕνεκα ὁ ὁ Ἰουδαῖος ὑπόνοια λέγω , ἐφίημι κεῖμαι καί συνάπτω οὗτος , καί ὅμοιος ἀπαγγέλλω παρά ὁ εὐαγγελιστής ; πάν γάρ οὗτος ἀπαγγέλλω ὁ εὐαγγελιστής εἰμί , ἐρμηνεύω ὁ παρά ὁ Χριστός λέγω . Διὸ καί Ἰουδαῖος ἐγκαλέω λέγω , ὅτι διώκω αὐτός , οὐ μόνος ὅτι λύω ὁ σάββατον , ἀλλά ὅτι καί Πατέρας ἑαυτοῦ λέγω ὁ θεός , ἴσος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ θεός . ἀλλά ὁ μέν καὶ ὁ αἱρετικός ἔλεγχος άρχω ἔχω ὁ τέλος · εἰμί δέ βούλομαι καί ὁ ἐργασία μανθάνω τίς ποτέ εἰμί ἢ ὁ Πατρός ἐργασία , καί εἄν ὁ Ἰησοῦς , ὁ πρόνοια ποιέω ἄν ὁ δύναμις , ὁ διακράτησις , ὁ κτάομαι . Τά μέν γάρ φαίνω πᾶς ἐν ἕξ ἡμέρα γίγνομαι · καί κατἐσπαυσεν ὁ θεός ἐν ὁ ἕβδομος ὁ ἕβδομος · ἢ δέ πρόνοια αὐτός οὐ παύω . οὗτος τοίνυν ὁ πρόνοια ἐργασία καλέω ὁ Χριστός , λέγω · ὁ Πατήρ ἐγώ ἐργάζομαι , ἐγώ ἐργάζομαι , προνοέω , κτάομαι , δικρατής , φημί , συνέχω , οὐδείς ἀφίημι διαρρέω . δέχομαι τοιγάρ ὁ ὀρθός δόγμα ὁ ἀπόδειξις καί ἐκάς ὁ λέγω , Ακρίδη πολιτεία καί συμβαίνω ὁ δόγμα προστίθημι · ἐπεί περ οὐ ἀρκέω πρός σωτηρία ἐγώ μόνος ὁ ὁ ὀρθός δόγμα γνῶσις , ἀλλά δέω καί πολιτεία ἀγαθός , ἵνα διά πᾶς δόξα ἀναπέμπω ὁ θεός ἐπιτυγχάνω ὁ ἀπαγγέλλω ἀγαθός · ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν