joannes-chrysostomus.in-illud-pater-meus-usque-modo-operatur pg063_0431.1
τῶν λειμῶνα ὁμᾶς · εἰσάξαι πειρασομέθα τῶν θείων Γραφῶν · καὶ γὰρ λειμῶνι ποικιλὰ ἐκθεῖναι . Ὦπερ γὰρ ἐν τῷ λειμῶνι διάφορα μέν τὰ ἄνθη , πάντα δὲ ἑαυτὸς καλλιστα ἀνθελχοντα [ 300 ] πρὸς ἑαυτὰ τῶν ὁρωμένων ἕκαστα τοῦ θεοῦ τὴν δὴν · οὕτω δὲ καὶ ἐν ταῖς θείαις Γραφαῖς ἐστιν ἰδεῖν . Καὶ γὰρ ὁ μακάριος Δαυὶδ πρὸς ἑαυτὸν ἀνθελχει τὴν διάνοιαν τὴν ἡμετέραν , καὶ ἡ ἀποστολικὴ ῥήσις ἡ περὶ Τιμοθέου λεχθεῖσα · ἔτι μὴν καὶ ὁ τολμητὴς Ἡσαίας περὶ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως φιλοσοφῶν , καὶ ὁ τούτων Δεσπότης Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς διαλεγόμενος καὶ λέγων · Ὁ μὲν θερισμὸς πολὺς , οἱ δὲ ἄργεται ἄλλοι . Φέρε οὖν , εἰ δοκεῖ , ταύτην εἰς μέσον τὴν ῥήσιν ἀγαγόντες , ἀναπτύξωμεν αὐτὴς τὰ νοήματα · εἰ γὰρ καὶ βραχεῖά τις ἐστὶ τῷ μέτρῳ , ἀλλὰ πλεῖγος ἡμῖν νοημάτων δεῖξινον ἀγανές . Διὸ δὴ καὶ ἐπ’ αὐτὴν μιστὰ πολλῆς βαδιούμεθα τῆς σπουδῆς . Ἐπειδὴ γὰρ εἶδε , φησὶ , τὰ πλήθη ἐκτελμένα , λέγει τοὺς μαθητάς · Ὁ μὲν θερισμὸς πολὺς , οἱ δὲ ἄργεται ἄλλοι . Ποῖος θερισμὸς , εἴπέ μοι , καὶ τίνος ἐνεκεν οὕτω ; ὀνόμασε τὴν διδασκαλίαν ταύτην ; καὶτοι γε ὁ δριμὸς τέλος ἐστὶ [ τοῦ ] πράγματος . Ὅταν γὰρ τὸ σπέρμα εἰς τὰς λαγῶνας τῆς γῆς καταβληθῇ ἀπολαύσῃ νοτίδος , εἶτα γενόμενον διάθορον καὶ διαφυσηθὲν δράξεται τῆς παρακειμένης γῆς , καὶ εἰς ἰνας πολλάς ἀναπλώσῃ πρὸς τὸ βῆδος καταπέμψῃ τὰς ρίζας , προκύπτει τῆς ἐπιφανείας πρῶτον , εἶτα κατὰ μικρὸν ἡλιῷ τε καὶ δεξιῷ καὶ ἀέρι τρεφόμενον , τῇ ἐκφύσει τῆς γῆς αὐξεῖται , καὶ γίνεται πρῶταρον μὲν χλοερὰ τις βοτάνη καὶ ἀπαλὰ τὰ φύλλα προβάλλει , εἶτα τὸν ἑσταχὸν ἄωρὸν τινὰ ἐκφέρει , καὶ τοῦ ἑαροὺς ἐπιπταντος , πάλιν κατὰ μικρὸν πεπαιωμένου εἰς καλάμην καὶ ἀνθόρικας , πλήρη τὸν καρπὸν ἀποδίδωσι . Τότε δὴ λοιπὸν ὁ γηπῶνος , ὁρεπτάνη ἀκονήσεως , θεριστὰς καταλέγει , καὶ συναγαγὼν τὸν καρπὸν ἀποτίθεται οἴκοι . Ὅθεν δὴ τέλος παντὸς πόνου καὶ τῆς γεωργίας ἐστὶν ὁ θερισμὸς . Πῶς οὖν , εἴπέ μοι , θερισμὸν καλεῖ , τῶν πραγμάτων ἐν προοιμίῳ ; δυνεν ἐτι ; Καὶ γὰρ ἀσθεσία πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης ἐκράτει , καὶ βωμοὶ ἀνεκαίνιστο , καὶ εἰδώλα προσεκυνεῖτο , καὶ Ἰησοῦς ἠτιμάσθε , καὶ βαθεῖα νὺς πάντα κατεῖχε , καὶ χειμὼν ἦν χαλεπός , τῆς θαλάσσης κυμαῖνομένης , τῶν ἄγριων πνευμάτων διακοπτόντων τὸν ἀνθρώπινον βίον , τῶν παθῶν τυραννοῦντων , καὶ ὑποδρυχίων ἀπάντων γινομένων . Πανταχοῦ γὰρ πορνεία καὶ μοιχεία καὶ ἀσέλγεια · πανταχοῦ πλεονεξία καὶ ἄρπαγαι καὶ πόλεμοι · καὶ αἵματα μὲν ἐν γῇ , αἵματα δὲ ἐν θαλάττῃ , τῶν καταποντισθέντων καὶ ἰκὲι τοὺς φόνους εἰσαγόντων , καὶ πόλεμοι συνεχεῖς καὶ μάχαι καὶ ἐμφύλιοι σφαγαὶ καὶ φόνου φόνων ἀπάντων ἐναγώτεροι · καὶ γὰρ τέκνα ἐσφάζετο τοῖς εἰδώλοις · καὶ ἡ φύσις ἠγνοεῖτο καὶ ἡ συγγένεια ἀνεστρέπετο , καὶ πανταχοῦ κρημνοὶ καὶ σκόπελοι καὶ ὕψαιλοι πέτραι καὶ σπιλάδες βαρεῖαι , καὶ κυβερνήτῃς οὐδεὶς ἀνθρώπου · μᾶλλον δὲ κυβερνᾶται ὀλίγοι ἐν τῷ Ἰουδαίων ἔθνει , ὁ δὲ ἀκούνων οὐδεὶς , τῶν ναυτῶν πρὸς αὐτοὺς διαστασιαζόντων , καὶ ἀλλήλους κατακωντόντων καὶ καταποντιζόντων . Συχθαὶ μὲν γὰρ καὶ Θρᾷκες καὶ Μαῦροι καὶ Ἰνδοὶ καὶ Πέρσαι καὶ Σαυρομάται , καὶ οἱ τὴν Ἑλλάδα καὶ οἱ τὴν Ἑπειρον οἰκοῦντες , καὶ πᾶσα , ὡς εἰπεῖν , ἡ ὤφ’ ἡλίῳ τοὺς δαιμονίους ἐκελεύτο , καὶ ὑπὸ τῶν ἀλαστόρων ἐκείνων ἐξεδακνεῖτο · καὶ χώρα καὶ πόλις καὶ ἔρημος , καὶ γῆ καὶ θάλασσα , καὶ βάρβαρος καὶ Ἕλλην , καὶ δρὴ καὶ νάπαι καὶ βουνοί · μόνον δὲ τὸ Ἰουδαίων ἔθνος τὸ δοκοῦν εἰσεδεῖν προφήτας [ 391 ] εἶχε
Lemmas: ὁ λειμών ὁμός · εἰσάγω πειράζω ὁ θεῖος Γραφής · καί γάρ λειμών ποικίλος ἐκτίθημι . ὅς γάρ ἐν ὁ λειμών διάφορος μέν ὁ ἄνθος , πᾶς δέ εαυτός κάλλιστος ἀνθέλκω [ 300 ] πρός ἑαυτοῦ ὁ ὁράω ἕκαστος ὁ θεός ὁ δήν · οὕτως δέ καί ἐν ὁ θεῖος γραφή εἰμί ὁράω . καί γάρ ὁ μακάριος Δαυίδ πρός ἑαυτοῦ ἀνθέλκω ὁ διάνοια ὁ ἡμέτερος , καί ὁ ἀποστολικός ῥῆσις ὁ περί Τιμόθεος λέγω · ἔτι μήν καί ὁ τολμητής Ἡσαΐας περί ὁ ἀνθρώπινος φύσις φιλοσοφέω , καί ὁ οὗτος Δεσπότη Ἰησοῦς ὁ μαθητής διαλέγω καί λέγω · ὁ μέν θερισμός πολύς , ὁ δέ ἄρχω ἄλλος . Φέρος οὖν , εἰμί δοκέω , οὗτος εἰς μέσος ὁ ῥήσις ἄγω , ἀναπτύσσω αὐτός ὁ νόημα · εἰμί γάρ καί βραχύς τις εἰμί ὁ μέτρον , ἀλλά πλεῖγος ἐγώ νόημα δεξῖνος αγανός . Διὸ δή καί ἐπί αὐτός μισθός πολύς βαδίζω ὁ σπουδή . Ἐπειδή γάρ ὁράω , φημί , ὁ πλῆθος ἐκτελέω , λέγω ὁ μαθητής · ὁ μέν θερισμός πολύς , ὁ δέ ἄρχω ἄλλος . ποῖος θερισμός , λέγω ἐγώ , καί τίς ἕνεκα οὕτως ; ονομάζω ὁ διδασκαλία οὗτος ; καίτοι γε ὁ Δρίμος τέλος εἰμί [ ὁ ] πρᾶγμα . ὅταν γάρ ὁ σπέρμα εἰς ὁ λαγών ὁ γῆ καταβάλλω ἀπολαύω νοτίς , εἶτα γίγνομαι διάτορος καί διαφυσάω δράσσομαι ὁ παράκειμαι γῆ , καί εἰς ἴς πολύς ἀναπλόω πρός ὁ βῆδος καταπέμπω ὁ ῥίζα , προκύπτω ὁ ἐπιφάνεια πρῶτος , εἶτα κατά μικρός ἥλιος τε καί δεξιός καί ἀήρ τρέφω , ὁ ἔκφυσις ὁ γῆ αὐξάνω , καί γίγνομαι πρῶταρον μέν χλοερός τις βοτάνη καί ἁπαλός ὁ φύλλο προβάλλω , εἶτα ὁ ἵστημι ἄωρος τις ἐκφέρω , καί ὁ ἑαροὺς ἐπιπέτομαι , πάλιν κατά μικρός πεπαιωμένου εἰς καλάμη καί ἀνθορίζω , πλήρης ὁ καρπός ἀποδίδωμι . τότε δή λοιπός ὁ γηπῶνος , ὁρεπτάνη ἀκόνησις , θεριστής καταλέγω , καί συνάγω ὁ καρπός ἀποτίθημι οἴκοι . ὅθεν δή τέλος πᾶς πόνος καί ὁ γεωργία εἰμί ὁ θερισμός . Πῶς οὖν , λέγω ἐγώ , θερισμός καλέω , ὁ πρᾶγμα ἐν προοίμιον ; δύο ἔτι ; καί γάρ ἀσθεσία πανταχοῦ ὁ οἰκουμένη κρατέω , καί βωμός ἀνακαινίζω , καί εἴδωλον προσκυνέω , καί Ἰησοῦς ἀτιμάζω , καί βαθύς ὗς πᾶς κατέχω , καί χειμών εἰμί χαλεπός , ὁ θάλασσα κυμαίνομαι , ὁ άγριος πνεῦμα διακόπτω ὁ ἀνθρώπινος βίος , ὁ πάθος τυραννεύω , καί ὑποδρυχίων ἀπαντάω γίγνομαι . πανταχοῦ γάρ πορνεία καί μοιχεία καί ἀσέλγεια · πανταχοῦ πλεονεξία καί ἁρπάγη καί πόλεμος · καί αἷμα μέν ἐν γῆ , αἷμα δέ ἐν θάλασσα , ὁ καταποντίζω καί ἵκω ὁ φόνος εἰσάγω , καί πόλεμος συνεχής καί μάχη καί ἐμφύλιος σφαγή καί φόνος φόνος ἀπαντάω ἐναγώς · καί γάρ τέκνον σφάζω ὁ εἴδωλον · καί ὁ φύσις ἀγνοέω καί ὁ συγγένεια ἀναστρέφω , καί πανταχοῦ κρημνός καί σκόπελος καί ὕψαιλοι πέτρα καί σπίλος βαρύς , καί κυβερνήτης οὐδείς ἄνθρωπος · μᾶλλον δέ κυβερνάω ὀλίγος ἐν ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος , ὁ δέ ἄκων οὐδείς , ὁ ναύτης πρός αὐτός διαστασιάζω , καί ἀλλήλων κατακωντόντων καί καταποντίζω . Συχθαὶ μέν γάρ καί Θρᾷξ καί Μαῦρος καί Ἰνδός καί Πέρσης καί Σαυρομάτης , καί ὁ ὁ Ἑλλάς καί ὁ ὁ πείρω οἰκέω , καί πᾶς , ὡς λέγω , ὁ ὤπα ἥλιος ὁ δαιμόνιος κελεύω , καί ὑπό ὁ ἀλάστωρ ἐκεῖνος ἐξεδακνεῖτο · καί χώρα καί πόλις καί ἐρῆμος , καί γῆ καί θάλασσα , καί βάρβαρος καί Ἕλλην , καί δρὴ καί νάπη καί βουνός · μόνος δέ ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος ὁ δοκέω εἰσοράω προφήτης [ 391 ] ἔχω