joannes-chrysostomus.in-illud-ne-timueritis-cum-dives-factus-fuerit-homo pg055_0493.1
ἰδὼν σε δολερὸν , πῶ ; σε καλῶμεν ἄνθρωπον , ἀλλ’ οὐχὶ θηρίον ; “ Ὅταν ἴδω σε ἰδν ἔχοντα , πῶς σε καλῶμεν ἄνθρωπον , ἀλλ’ οὐχὶ ἀπλῖτα ; “ Ὅταν ἴδω σε ἀνόητον , πῶς σε καλῶμεν ἄνθρωπον , ἀλλ’ οὐχὶ ὄνον ; “ Ὅταν [ 506 ] ἴδω σε μοιχεύοντα , πῶς σε καλῶμεν ἄνθρωπον , ἀλλ’ οὐχὶ ἱππον θηλυμανῆ ; “ Ὅταν ἴδω σε ἀπειθῆ καὶ ἀσύνετον , πῶς σε καλῶμεν ἄνθρωπον , ἀλλ’ οὐχὶ λίθον ; “ Ἐλαβες εὐγένειαν παρὰ τοῦ Θεοῦ , τί προδίδως τὴν ἀρετὴν τῆς φύσεως ; Τί ποιεῖς ; εἴπέ μοι . “ Ἕτεροι τέχνην ἔχουσιν ἄνθρωποι , τὰ ἄλογα , κατὰ τὸ ἔγωροῦν , εἰς ἀνθρώπων εὐγένειαν μετατιθέναι · φῖττακούς παιδεύουσι φωνὴν ἀνθρωπίνην α φθέγγεσθαι , καὶ τῇ τέχνῃ τὴν φύσιν βιάζονται · λέοντας ἡμέρους ἐργάζονται , διὰ τῆς ἀγορᾶς ἕλκοντες . Τὸν λέοντα ἡμέρον ποιεῖς ζῶον ἀτιθάσευτον , καὶ σαυτὸν λύκον ἀγριώτερον καθιστάς ; Καὶ τὸ δὴ χαλεπώτερον , ὅτι τῶν μὲν ἀλόγων ἕκαστον ἕν ἐλάττωμα ἔχει , ὁ λύκος εἰς τὸ ἀρπακτικόν , ὁ δρῖς εἰς τὸ δολερὸν , ἡ ἀσπὶς εἰς τὸ ἰώδες · ἐπὶ δὲ ἀνθρώπου πονηροῦ οὐχ ἕνι τοῦτο . Οὐδὲ γὰρ ἕν ἐλάττωμα πολλάκις κέχτηται ὁ ἄνθρωπος , ἀλλὰ καὶ ἀρπακτικὸς γίνεται , καὶ δολερὸς , καὶ ἰώδης , καὶ τὰς τῶν ἀλόγων κακίας εἰς τὴν ἑαυτοῦ συνάγει ψυχήν . Πῶς οὖν σε καλῶμεν ἄνθρωπον , δς οὐκ ἔχει τῆς βασιλείας τὸ σύνδηλον , οὐκ ἔχει τὸ διάδημα , οὐκ ἔχει τὴν πορφύραν ; Ποιήσωμεν , φησίν , ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν ἡμετέραν . Ἕνυσιν κατὰ τίνος ; εἰκόνα λέγων , ἄνθρωπε , καὶ μὴ κατανεχθῆς εἰς τὴν τῶν ἀλόγων εὐτέλειαν . Ἕὰν ἴδῃς βασιλέα πορφύραν βιῶντα καὶ διάδημα καὶ μετὰ τῶν στρατιωτῶν β συναγελάζομενον , καὶ προδιδόντα τὴν ἀρχὴν τὴν ἑαυτοῦ , πῶς καλέσεις τὸν τοιούτον βασιλέα ; Καὶ σὺ ἄνθρωπος εἰ . Μὴ μοι σὺν δεῖξης , ὅτι ψυχὴν ἀνθρώπου ἔχεις , ἀλλ’ ἵνὸ τὸ φρόνημα ἄνθρωπος εἰ . “ Ἄρχων εἰ τῶν ἀλόγων , καὶ τῶν ἐν σοὶ ἀλόγων παθῶν δοῦλος ἐγένου ;
Lemmas: ὁράω σύ δολερός , πῶ ; σύ καλέω ἄνθρωπος , ἀλλά οὐ θηρίον ; “ ὅταν ὁράω σύ ἰδν ἔχω , πῶς σύ καλέω ἄνθρωπος , ἀλλά οὐ ἀπλῖτα ; “ ὅταν ὁράω σύ ἀνόητος , πῶς σύ καλέω ἄνθρωπος , ἀλλά οὐ ὄνος ; “ ὅταν [ 506 ] ὁράω σύ μοιχεύω , πῶς σύ καλέω ἄνθρωπος , ἀλλά οὐ ἵππος θηλυμανής ; “ ὅταν ὁράω σύ ἀπειθής καί ἀσύνετος , πῶς σύ καλέω ἄνθρωπος , ἀλλά οὐ λίθος ; “ λαμβάνω εὐγένεια παρά ὁ θεός , τίς προδίδωμι ὁ ἀρετή ὁ φύσις ; τις ποιέω ; εἶπον ἐγώ . “ ἕτερος τέχνη ἔχω ἄνθρωπος , ὁ ἄλογος , κατά ὁ ἔγωροῦν , εἰς ἄνθρωπος εὐγένεια μετατίθημι · φῖττακούς παιδεύω φωνή ἀνθρώπινος α φθέγγομαι , καί ὁ τέχνη ὁ φύσις βιάζω · λέων ἥμερος ἐργάζομαι , διά ὁ ἀγορά ἕλκω . Τώς λέων ἥμερος ποιέω ζῷον ἀτιθάσευτος , καί σεαυτοῦ λύκος ἄγριος καθίστημι ; καί ὁ δή χαλεπός , ὅτι ὁ μέν ἄλογος ἕκαστος εἷς ἐλάττωμα ἔχω , ὁ λύκος εἰς ὁ ἀρπακτικός , ὁ δρίς εἰς ὁ δολερός , ὁ ἀσπίς εἰς ὁ ἰώδης · ἐπί δέ ἄνθρωπος πονηρός οὐ ἐν οὗτος . οὐδέ γάρ εἷς ἐλάττωμα πολλάκις χέω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά καί αρπακτικός γίγνομαι , καί δολερός , καί ἰώδης , καί ὁ ὁ ἄλογος κακία εἰς ὁ ἑαυτοῦ συνάγω ψυχή . Πῶς οὖν σύ καλέω ἄνθρωπος , ΔΣ οὐ ἔχω ὁ βασίλεια ὁ σύνδηλος , οὐ ἔχω ὁ διάδημα , οὐ ἔχω ὁ πορφύρα ; ποιέω , φημί , ἄνθρωπος κατά εἰκών καί ὁμοίωσις ἡμέτερος . ἕννυμι κατά τίς ; εἰκών λέγω , ἄνθρωπος , καί μή καταφέρω εἰς ὁ ὁ ἄλογος εὐτέλεια . ἐάν ἰδέω βασιλεύς πορφύρα βιάω καί διάδημα καί μετά ὁ στρατιώτης β συναγελάζω , καί προδίδωμι ὁ ἀρχή ὁ ἑαυτοῦ , πῶς καλέω ὁ τοιοῦτος βασιλεύς ; καί σύ ἄνθρωπος εἰμί . Μή ἐγώ σύν δείκνυμι , ὅτι ψυχή ἄνθρωπος ἔχω , ἀλλά Ίνο ὁ φρόνημα ἄνθρωπος εἰμί . “ Ἄρχων εἰμί ὁ ἄλογος , καί ὁ ἐν σύ ἄλογος πάθος δοῦλος γίγνομαι ;