joannes-chrysostomus.in-illud-ne-timueritis-cum-dives-factus-fuerit-homo pg055_0505.3
β . Τοσοῦτον γοῦν ἀπέχει τούτων ἡ φύσις τῶν κτημάτων τοὺς ἔχοντας δόξῃ περιβαλεῖν , ὅτι καὶ λυμαινεταὶ αὐτὴν μεθ’ ὑπερβολῆς . Καὶ γὰρ ὡς ὁμοῦς οὐδ’ ἀπανθρώπους καὶ βαναύσους καὶ φιλοσοφίας ἀλλοτριους , οὕτως ἅπαντες καμωροῦσι τοὺς ἐν τούτοις τὴν περιουσίαν ἐπιδεικνυμένους · οὐ γὰρ ἐστιν ἀνθρώπου δόξα ταῦτα , καθὼς εἴπον , ἀλλὰ τοῦ οἴκου · τοῦς μέντοι ἐν σωφροσύνῃ ζῶντας , κοσμιότητι , πραότητι , ἐπιεικείᾳ , τῷ Θεῷ μετ’ ἀκριβείας ἀνακειμένους , αὐτοὺς θαυμάζομεν , ἐπανοούμεν , ἀνακρύπττομεν , ἐπειδὴ περ αὐτὴ ἀνθρώπου μάλιστα ἐστὶν ἡ δόξα . Ταῦτα γοῦν εἰδότες , μηδὲνα ζηλωτὴν εἶναι νομίζετε τῶν ἐκεῖνα περιδειλμένων , καὶ μηδὲν πρὸς αὐτὸν ἔχειν κοινόν . Κἂν ἴδῃς ἐπὶ ὀχήματος τινὰ καθήμενον , τὰς ὄφρυς ἀνασπώντα , ἀνατεῖνοντα , αὐτὸν ἀπτόμενον τῶν νεφελῶν , οὐ τῇ φύσει τοῦ πράγματος ( οὐ γὰρ δυνατόν ) , ἀλλὰ τῇ ἀπονοίᾳ τῆς ψυχῆς , μᾶλλον δὲ τῇ ἀνοίᾳ , μὴ νομίζε τοῦτον ἐνδοξόν , μηδὲ ὑψηλὸν καὶ μέγαν . Ὑψηλὸν γὰρ οὐχ ἡμιόνω ποιοῦσιν ἐλθούσαι , ἀλλ’ ἀρετὰς χορηγεῖ πρὸς τὰς ἄψιδας ἀνάγουσα τῶν οὐρανῶν . Κἂν ἄλλον θεάσῃ ἐφ’ ἵππου καθήμενον , πολλοὺς ἔχοντα τοὺς ῥαβδοῦχους , καὶ σοβοῦντας e ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς , μηδὲ τοῦτον μακαρίζῃς διὰ ταῦτα , ἀλλ’ ἀνάπτυσον αὐτῷ τὴν ψυχὴν , καὶ τότε περὶ αὐτοῦ ψηφίζου ταῦτα , ἄπερ ἡ ἐκείνης διὰς ὑποβάλλει . Ὡς τὰ γὰρ νυνὶ ὁρώμενα καταγέλαστα . [ 521 ] Τί γὰρ σοδεῖς ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς ; εἴπέ μοι · τί δὲ ἐλαύνεις τοὺς ἀπαντῶντας , καὶ φυγαδεύεις , ἀνθρώπους ὤν , ἀνθρώπων ; Τίς ὁ τύπος ; τίς ἡ ἀπόνοια ; Μὴ γὰρ λύκος γέγονας , ἢ λέων , ὡς εἰσίου εἰς πόλιν ἅπαντας εἰς φυγὴν τρέπειν ; Μᾶλλον δὲ λύκος μὲν λύκον οὐκ ἂν ποτε ἐλάθη , οὐδὲ λέων λέοντα , ἀλλὰ συναγελάζονται , τὴν κοινωνίαν τῆς φύσεως αἰδοῦμενοι · σὺ δὲ , ὁ μετὰ τῆς φύσεως , καὶ ἕτερα πολλὰ δικαιώματα ἔχων ἡμερότητος , ταπεινοφροσύνης , ἰσονίας , τί γίνῃ τῶν θηρίων θηριωδέστερος ; καὶ διὰ τὸ λόγον τινὸν λογικῶν καταφρονεῖς ; Καὶ ὁ μὲν Δεσπότης σου εἰς οὐρανὸν ἀνήγαγε τὸν ἄνθρωπον , σὺ δὲ οὐδ’ ἀγορὰς αὐτῷ μεταδίδως ; Τί δὲ λέγω εἰς οὐρανόν ; Εἰς θρόνον ἐκάθισες βασιλικόν , σὺ δὲ τῆς πόλεως ἐξἐλαύνεις ; Τί δὲ σοι καὶ ὁ χαλινὸς εἶναι βούλεται ὁ χρυσός , ὁ τὸν ἵππον κατακοσμῶν ; ποίας δὲ ἀπολογίας τεῖνεις , ἢ τινὸς συγγνώμης , τὸν μὲν λόγον καὶ οὐδὲ τῆς φιλοτιμίας αἰσθανόμενον ὑπὲρ τὴν χρείαν καλλωπίζων ( ταῦτόν γὰρ ἔχειν καὶ χρυσός , καὶ μόλυβδος f ) , τὸν δὲ Χριστὸν λιμῷ πηχόμενον ὄρων , καὶ οὐδὲ τῆς ἀναγκίας ποιῶν ἀπολαύειν τροφῆς ; Τί δὲ οὐκ ἄνἐχῃ g , ἀνθρώπος ὤν , ἀνθρώποις ἀναμάρτυνθαι , ἀλλ’ ἡθρίων ἐπιζητεῖς ἐν μέσῃς ταῖς πόλεσι , καὶ οὐκ ἐννοεῖς ὅτι καὶ ὁ Δεσπότης σου μετὰ τελούνων ἡσθε ,
Lemmas: β . τοσοῦτος γοῦν ἀπέχω οὗτος ὁ φύσις ὁ κτῆμα ὁ ἔχω δόξα περιβάλλω , ὅτι καί λυμαίνω αὐτός μετά ὑπερβολή . καί γάρ ὡς ὁμός οὐδέ ἀπάνθρωπος καί βάναυσος καί φιλοσοφία ἀλλότριος , οὕτως ἅπας καμωρους ὁ ἐν οὗτος ὁ περιουσία ἐπιδείκνυμι · οὐ γάρ εἰμί ἄνθρωπος δόξα οὗτος , καθώς λέγω , ἀλλά ὁ οἶκος · τού μέντοι ἐν σωφροσύνη ζάω , κοσμιότης , πραότης , ἐπιείκεια , ὁ θεός μετά ἀκρίβεια ἀνάκειμαι , αὐτός θαυμάζω , επανοουμην , ἀνακρύπτω , ἐπεί περ αὐτός ἄνθρωπος μάλιστα εἰμί ὁ δόξα . Ταΰς γοῦν οἶδα , μηδείς ζηλωτός ἔρχομαι νομίζω ὁ ἐκεῖνος περιδειλμένων , καί μηδείς πρός αὐτός ἔχω κοινός . κἀν ἰδέω ἐπί ὄχημα τις κάθημαι , ὁ ὀφρύς ἀνασπάω , ἀνατείνω , αὐτός ἀφτνέομαι ὁ νεφέλη , οὐ ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα ( οὐ γάρ δυνατός ) , ἀλλά ὁ ἀπόνοια ὁ ψυχή , μᾶλλον δέ ὁ ἄνοια , μή νομίζω οὗτος ἔνδοξος , μηδέ ὑψηλός καί μέγας . ὑψηλός γάρ οὐ ἡμίονος ποιέω ἔρχομαι , ἀλλά ἀρετή χορηγέω πρός ὁ ἁψίς ἀνάγω ὁ οὐρανός . κἀν ἄλλος θεάομαι ἐπί ἵππος κάθημαι , πολύς ἔχω ὁ ῥαβδοῦχος , καί σοβέω e ἐπί ὁ ἀγορά , μηδέ οὗτος μακαρίζω διά οὗτος , ἀλλά ἀναπτύω αὐτός ὁ ψυχή , καί τότε περί αὐτός ψηφίζω οὗτος , ᾗ ὁ ἐκεῖνος Δαίς ὑποβάλλω . ὡς ὁ γάρ νυνί ὁράω καταγέλαστος . [ 521 ] τις γάρ σοδηω ἐπί ὁ ἀγορά ; λέγω ἐγώ · τίς δέ ἐλαύνω ὁ ἀπαντάω , καί φυγαδεύω , ἄνθρωπος εἰμί , ἄνθρωπος ; Τῖς ὁ τύπος ; τίς ὁ ἀπόνοια ; Μή γάρ λύκος γίγνομαι , ἢ λέων , ὡς ἴσιον εἰς πόλις ἅπας εἰς φυγή τρέπω ; μᾶλλον δέ λύκος μέν λύκος οὐ ἄν ποτέ ἐλαύνω , οὐδέ λέων λέων , ἀλλά συναγελάζομαι , ὁ κοινωνία ὁ φύσις αἰδέομαι · σύ δέ , ὁ μετά ὁ φύσις , καί ἕτερος πολύς δικαίωμα ἔχω ἡμερότης , ταπεινοφροσύνη , ἰσωνία , τίς γίγνομαι ὁ θηρίον θηριώδης ; καί διά ὁ λόγος τίνω λογικός καταφρονέω ; καί ὁ μέν Δεσπότη σύ εἰς οὐρανός ἀνάγω ὁ ἄνθρωπος , σύ δέ οὐδέ ἀγορά αὐτός μεταδίδωμι ; τις δέ λέγω εἰς οὐρανός ; εἰς θρόνος καθίζω βασιλικός , σύ δέ ὁ πόλις ἐξελαύνω ; τις δέ σύ καί ὁ χαλινός ἔρχομαι βούλομαι ὁ χρυσός , ὁ ὁ ἵππος κατακοσμέω ; ποῖος δέ ἀπολογία τείνω , ἢ τις συγγνώμη , ὁ μέν λόγος καί οὐδέ ὁ φιλοτιμία αἰσθάνομαι ὑπέρ ὁ χρεία καλλωπίζω ( αὐτός γάρ ἔχω καί χρυσός , καί μόλυβδος f ) , ὁ δέ Χριστός λιμός πήγνυμι ὄρον , καί οὐδέ ὁ ἀναγκίας ποιέω ἀπολαύω τροφή ; τις δέ οὐ ἀνέχω g , ἄνθρωπος ἐάν , ἄνθρωπος ἀναμάρτυνθαι , ἀλλά ἤτριον ἐπιζητέω ἐν μέσος ὁ πόλις , καί οὐ ἐννοέω ὅτι καί ὁ Δεσπότη σύ μετά τελέω ἀείδω ,