joannes-chrysostomus.in-illud-isaiae-ego-dominus-deus-feci-lumen pg056_0153.2
τοῦν τοῦτο , ἐπήγαγε λιμὸν , καθάπερ παιδαγωγὸν ἀριστον , καὶ διορθωτὴν τῶν γινομένων κακῶν · καὶ καθάπερ πυρετωδὲ λᾶθρον εἰς σῶμα ἐμπεσόντος , καὶ αὐτὰ τῆς γῆς αὶ φλέβας ἀνεξήρανθεν , καὶ χειμάρμοι ἐπίλιπον , καὶ βοτάναι , καὶ τῆς γῆς αἱ λαγόνες ἄγονοι λοιπὸν ἦσαν . Καὶ οὐ μικρὰ τότε ὁ δῆμος ἐκαρπώσατο , τῆς βύμης τῆς ἐπὶ τὴν παρανομίαν ἀπαλλαγείς , καὶ συσταλεις , καὶ γενόμενος ἐπικειδέστερος , καὶ τῷ προφήτῃ χειροθήσας . [ 154 ] Οἱ γὰρ πρὸς τὰ εἴδωλα τρέγοντες , καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν κατασφάττοντες τοῖς δαιμονίοις , οὕτοι τοσούτων ἱερῶν τῆς Βαὰλ ἀναιρουμένων , οὐκ ἐδυσχράναν , οὐκ ἠγανάκτησαν , ἀλλ' ἤνεγκαν σιγῇ καὶ φόβῳ τὸ γινόμενον , ἀπὸ τοῦ λιμοῦ βεβλημένοι φνεοῦ . ζ' . Ὅρῃς ὡς οὐ μόνον [ οὐ ] κακὸν ὁ λιμός , ἀλλὰ καὶ κακῶν ἀνααιρετικὸς , ἐν τάξει φαρμάκου τὰ νοσήματα διορθωσάμενος ; Εἰ καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτὴν βούλει ἰδεῖν οὐ τῶν κακῶν ὄνσαν , ἐννόησον τινὰς μὲν ἦσαν οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς τὴν αἰχμαλωσίαν , τινὰς δὲ ἐν τῇ αἰχμαλωσίᾳ . Ἴνα μάθῃς ὅτι οὔτε ἡ ἐλευθερία ἀπλῶς καλόν , οὔτε ἡ αἰχμαλωσία κακόν . Ὅταν μὲν γὰρ ἦσαν ἐν ἐλευθερίᾳ , καὶ τὴν πατρίδα εἶχον τὴν ἑαυτῶν , τοιαῦτα ἐπράττον , ὡς · καθ' ἑκάστην ἡμέραν τοὺς προφήτας αὐτῶν κατασφᾶ , τῶν νόμων πατοῦμένων , καὶ τῶν εἰδώλων προσκυνομένων , καὶ τῶν τοιούτων τοῦ Θεοῦ παραβαθεσίων · ἐπειδὴ δὲ ἀπηνέχθησαν εἰς τὴν ἄλλοτριαν , καὶ ἐν τῇ τῶν βαρβάρων χώρᾳ διετρίβον , οὕτω συνεστάλησαν , καὶ βελτίους ἐγένοντο , καὶ τοῦ νόμου φύλακες , ὡς ἔστιν ἐκ τοῦ ψαλμοῦ τοῦτο μαθεῖν , ὃν ἀναγκαῖον εἰς μέσον ἀγαγεῖν σήμερον , ἵνα μάθῃτε τῆς αἰχμαλωσίας τὸν χαρπὸν . Τίς ἐστιν ὁ ψαλμός ; Ἐπὶ τῶν ποταμῶν Βαβυλῶνος ἐκεῖ ἐκαθίσσαμεν , καὶ ἐκλαίσαμεν ἐν τῷ μνησθῆναι ἡμᾶς τῆς Σιὼν . Ἐπὶ ταῖς ἰτέαις ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐκρεμάσαμεν τὰ ὄργανα ἡμῶν . Ὅτι ἐκεῖ ἐπηρώτησαν ἡμᾶς οἱ αἰχμαλωτεύσαντες ἡμᾶς λόγου ψόδων , λέγοντες · Ἄσατε ἡμῖν ἐκ τῶν ψόδων Σιὼν . Πῶς ᾄσομεν τὴν ψόδην Κυρίου ἐπὶ τῆς ἄλλοτρίας ; Εἰδὲς πῶς αὐτοὺς συνέτετελεν ἡ αἰχμαλωσία ; Πρὸ μὲν γὰρ ταύτης καὶ τῶν προφητῶν ἐνηχοῦντων μὴ παραβαίνειν τὸν νόμον , οὐκ ἠνέσχοντο · μετὰ δὲ ταύτην , καὶ τῶν βαρβάρων ἐπικειμένων , καὶ τῶν κυριευόντων καταναγκάζοντων καὶ κατεπειγόντων παραβαίνειν , οὐχ ὑπήκουον , ἀλλ' ἔλεγον · Οὐκ ᾄσομεν τὴν ψόδην Κυρίου ἐπὶ γῆς ἄλλοτρίας , ἐπειδὴ ὁ νόμος τοῦτο οὐκ ἐπέτρεπεν . Ὅρα δὲ καὶ τοὺς παιδας τοὺς τρεῖς οὐ μόνον οὐδὲν βλαπτομένους ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας , ἀλλὰ καὶ ληπτοτέροτάς ἀπ' αὐτῆς γενομένους · καὶ τὸν Δανιὴλ ὁμοίως . Τί δὲ ὁ Ἰωσὴφ ; εἰ κακὸν ἔπαθε , καὶ ξένος , καὶ δοῦλος , καὶ δεσμίως γενομένος ; οὐχὶ διὰ τοῦτο μόνον εὐδοκίμη καὶ ἔλαμψε ; Τί δὲ ἡ βαρβάρων ἐκείνη γυνή , καὶ ἐν πλούτῳ καὶ ὑπηρεσίᾳ ἐν ἐλευθερίᾳ διατρίβουσα , ἐντεῦθεν ἀπηύξατο ; οὐχὶ πάντων ἤν ἀθλιωτέρα , ἐπειδὴ τοῦτο εἰς δέον χρήσασθαι οὐκ ἠθέλησεν ; Οὐκοῦν ταῦτα μὲν ἡμῖν ἀποδείκνεται σαφῶς , τινὰ μὲν κακὰ , τινὰ δὲ καλά , τινὰ δὲ μέσα · καλὸς περὶ τῶν μέσων ὁ προφήτος φησίν , οὐ τῶν ὄντως κακῶν , ἀλλὰ τῶν δοκούντων
Lemmas: τοῦν οὗτος , ἐπάγω λιμός , καθάπερ παιδαγωγός ἀγαθός , καί διορθωτής ὁ γίγνομαι κακός · καί καθάπερ πυρετός λᾶθρον εἰς σῶμα ἐμπίτνω , καί αὐτός ὁ γῆ ὅς φλέψ ἀναξηραίνω , καί χειμάρμοι ἐπιλείπω , καί βοτάνη , καί ὁ γῆ ὁ λαγών ἄγονος λοιπός εἰμί . καί οὖον μικρός τότε ὁ δῆμος καρπόω , ὁ βύμης ὁ ἐπί ὁ παρανομία ἀπαλλάσσω , καί συστέλλω , καί γίγνομαι ἐπικειδέστερος , καί ὁ προφήτης χειρόω . [ 154 ] ὁ γάρ πρός ὁ εἴδωλον τρέγοντες , καί ὁ υἱός αὐτός κατασφάζω ὁ δαιμόνιος , οὕτος τοσοῦτος ἱερός ὁ Βαάλ ἀναιρέω , οὐ ἐδυσχράναν , οὐ ἀγανακτέω , ἀλλά φέρω σιγή καί φόβος ὁ γίγνομαι , ἀπό ὁ λιμός βάλλω φνεοῦ . γῆ . ὄρνυμι ὡς οὖον μόνος [ οὖον ] κακός ὁ λιμός , ἀλλά καί κακός ἀναιρετικός , ἐν τάξις φάρμακον ὁ νόσημα διορθόω ; εἰμί καί ὁ αἰχμαλωσία αὐτός βούλομαι ὁράω οὖον ὁ κακός ὄνομαι , ἐννοέω τις μέν εἰμί ὁ Ἰουδαῖος πρός ὁ αἰχμαλωσία , τις δέ ἐν ὁ αἰχμαλωσία . ἵνα μανθάνω ὅτι οὔτε ὁ ἐλευθερία ἀπλόος καλός , οὔτε ὁ αἰχμαλωσία κακός . ὅταν μέν γάρ εἰμί ἐν ἐλευθερία , καί ὁ πατρίς ἔχω ὁ ἑαυτοῦ , τοιοῦτος πράσσω , ὡς · κατά ἕκαστος ἡμέρα ὁ προφήτης αὐτός κατασπάω , ὁ νόμος πατούμενο , καί ὁ εἴδωλον προσκυνέω , καί ὁ τοιοῦτος ὁ Θεός παραβαίνω · ἐπεί δέ ἀποφέρω εἰς ὁ ἀλλότριος , καί ἐν ὁ ὁ βάρβαρος χώρα διατρίβω , οὗτος συστέλλω , καί ἀγαθός γίγνομαι , καί ὁ νόμος φύλαξ , ὡς εἰμί ἐκ ὁ ψαλμός οὗτος μανθάνω , ὅς ἀναγκαῖος εἰς μέσος ἄγω σήμερον , ἵνα μανθάνω ὁ αἰχμαλωσία ὁ καρπός . Τῖς εἰμί ὁ ψαλμός ; ἐπί ὁ ποταμός Βαβυλών ἐκεῖ καθίζω , καί κλάω ἐν ὁ μιμνήσκω ἐγώ ὁ Σιών . ἐπί ὁ ἰτέα ἐν μέσος αὐτός κρεμάννυμι ὁ ὄργανον ἐγώ . ὅτι2 ἐκεῖ ἐπερωτάω ἐγώ ὁ αἰχμαλωτεύω ἐγώ λόγος ψόδων , λέγω · ἀάω ἐγώ ἐκ ὁ ψόδων σιών . Πῶς ἀείδω ὁ ψόδην κύριος ἐπί ὁ ἀλλότριος ; ἀνάκλεις πῶς αὐτός συντέλλω ὁ αἰχμαλωσία ; πρό μέν γάρ οὗτος καί ὁ προφήτης ἐνηχέω μή παραβαίνω ὁ νόμος , οὐ ἀνέχω · μετά δέ οὗτος , καί ὁ βάρβαρος ἐπίκειμαι , καί ὁ κυριεύω καταναγκάζω καί κατεπείγω παραβαίνω , οὐ ὑπακούω , ἀλλά λέγω · οὐ ἀείδω ὁ ψόδην κύριος ἐπί γῆ ἀλλότριος , ἐπεί ὁ νόμος οὗτος οὐ ἐπιτρέπω . Ὅρας δέ καί ὁ παῖς ὁ τρεῖς οὖον μόνος οὐδείς βλάπτω ἀπό ὁ αἰχμαλωσία , ἀλλά καί ληπτός ἀπό αὐτός γίγνομαι · καί ὁ Δανιήλ ὁμοίως . τις δέ ὁ Ἰωσήφ ; εἰμί κακός πάσχω , καί ξένος , καί δοῦλος , καί δέσμιος γίγνομαι ; οὐ διά οὗτος μόνος Ευδοκίμη καί λάμπω ; τις δέ ὁ βάρβαρος ἐκεῖνος γυνή , καί ἐν πλοῦτος καί ὑπηρεσία ἐν ἐλευθερία διατρίβω , ἐντεῦθεν ἀπεύχομαι ; οὐ πᾶς ἐάν ἄθλιος , ἐπεί οὗτος εἰς δήω χράω οὐ ἐθέλω ; οὐκοῦν οὗτος μέν ἐγώ ἀποδείκνυμι σαφῶς , τις μέν κακός , τις δέ καλός , τις δέ μέσος · καλός περί ὁ μέσος ὁ προφήτης φημί , οὖον ὁ εἰμί κακός , ἀλλά ὁ δοκέω