joannes-chrysostomus.in-illud-isaiae-ego-dominus-deus-feci-lumen pg056_0185.1
σαν αἱ λουκαὶ · διὰ τί συνεχῶθι , καὶ ἐκ ποίας αἰτίας αἰτα ποία τούτων τῶν πολλῶν φωνῶν ἡ Παλαιὰ συνεχῶτο διαθήκη · διὰ γὰρ ἐκείνην πάντα ταῦτα ἐκινήσαμεν · πότερον τῇ ἀρχαίᾳ καὶ πρεσβυτέρᾳ , ἢ ταῖς ἑστέρον ἐπείσινεγθείσαις . Ἄλλὰ μὴ δείσητε · χάν γὰρ μὴ τήμερον ἅπαντα δυνηθῶμεν ἀποδοῦναι , ἀλλὰ πάν-θες ὁμὶν ἀποδώσομεν ὕστερον . Τίνος οὖν ἕνεκεν μὴ μελλόντες ἅπαντα τήμερον ἀποδιδόναι , ἀπάντων τῶν ὀφλημάτων τὴν ὑπόθεσιν ὁμὶν ἀνέγνωμεν ; Ἵνα προσ-δοκῶντες τὴν ἀπόδοσιν , διαπαντὸς κατὰ νοῦν ἡμᾶς ἔχητε . Καὶ γὰρ ὁ χρυσίων τινὶ δανείσας , καὶ ὀμειδύ-νον ἔχων τοῦ ὀφλήματος , καὶ ἐν τραπέζῃ , καὶ ἐν οἰκίᾳ , καὶ ἐν ἀγορᾷ , καὶ ἐν κλίνῃ , καὶ πανταχοῦ τὸν ὀφεί-λοντα αὐτῷ φαντάζεται · καὶ ὀνειροῦται · καὶ ὁ τῶν χρημάτων ἔρως μετὰ τῶν χρημάτων κάκεινον ἐπὶ τῆς τοῦ δεδανειχθὸτος ποιεῖ διαπαντὸς περιφέρεσθαι ψυχήν . Ἵνα οὖν καὶ ἡμεῖς τῇ ἄπλῳ τῆς ἀπόδοσις εὐαμβία διαπαντὸς ἐν ταῖς ὑμετέραις διανοίαις , καὶ ἐν οἰκίᾳ , καὶ ἐν ἀγορᾷ , καὶ ὅπου δ' ἂν ἦτε , διὰ τοῦτο τὰ μέν ἀπλήκτα ὁμολογήσαμεν , τὴν δὲ ἀπόδοσιν ἐπαυσαν οὐ ποιούμεθα σήμερον , Ἵνα τῇ προσδοκίᾳ τῶν λειπομένων ὑπόθεσιν τῆς περὶ ἡμῶν μνήμης παρ' ὁμὶν καταλείψω-μεν . Μεγάλη γὰρ ἡμῶν ἀσφάλεια , τῆς ὑμετέρας ἀγάπης ἀπολαύειν διηνεκῶς , [ 187 ] δήμου τοιούτου καὶ τοιούτου . Ὁ γὰρ ἀγάπης ἀπολαύων , καὶ εὐγὴς ἀπολαύεται πάν-των . Τοῦτο δὲ ἡλίκων ἐστὶν ἀγαθῶν , σὴλον ἐκεῖθεν · Παῦλος ἐκεῖνος , ὁ εἰς τρίτον ἀρπαγείς οὐρανόν , ὁ ῥήματα ἀκού-σας ἀρρήτα , ὁ πάσας καταπατήσας τὰς ἀνάγκας τῆς φύσεως , ὁ ἐν ἀσφαλείᾳ τελείᾳ λοιπὸν ὤν , ἐδεῖτο καὶ εὐχῆς τῶν μαθητῶν , καὶ ἔλεγε · Προσεύχεσθε ὑπὲρ ἐμοῦ , Ἵνα ῥυθῶ ἀπὸ τῶν ἀπειθούντων · καὶ πάλιν , Προσε-ύχεσθε , Ἵνα μοι δοθῇ λόγος ἐν ἀνοίξει τοῦ στόμα-τός μου . Καὶ πανταχοῦ ὁρᾶτε αὐτὸν καὶ αἰτοῦντα τὰς εὐχὰς τῶν μαθητῶν , καὶ εὐχαριστοῦντα αὐτοῖς μετὰ τὸ λαβεῖν . Ἵνα γὰρ μὴ λέγῃ τις , ὅτι διὰ ταπει-νοφροσύνην καταφεύγει ἐπὶ τὰς εὐχὰς τῶν μαθητῶν , δείκνυσιν αὐτῶν καὶ τὴν δύναμιν , οὕτω λέγων · Ὡς ἐκ τῆλικούτων θαντῶν ἐφθόνου ἡμῶν · ἡλίκαι-μεν δὲ δεῖ καὶ ῥύσεται , συνυποσχοῦνταμιν καὶ ὁμῶν τῇ δεήσει ὑπὲρ ἡμῶν , Ἵνα τὸ εἰς ἡμᾶς χάρι-σμα διὰ πολλῶν εὐχαριστηθῇ ὑπὲρ ἡμῶν . Εἰ δὲ Παῦλον κινδύνων ἀπηλλάξεν ἡ τοῦ πλήθους εὐχή , πῶς οὐ μεγάλα δεῖ προσδοκῆν καὶ ἡμεῖς ἀπὸ ταύτης καρπωσάσθαι τῆς προστασίας ; Ἐπειδὴ γὰρ καθ' ἑαυτοὺς εὐχόμενοι ἀσθενεῖς ἐσμεν , ὅταν δὲ συλ-λεγώμεν , ἰσχυροὶ γινόμεθα μᾶλλον , δυσωποῦμεν τὸν Θεὸν τῷ πλήθει καὶ τῇ συμμεχίᾳ . Οὕτω καὶ βασιλεὺς πολλάκις τινὰ παραπέμψας θανάτῳ , ἐνὶ μὲν οὐκ ἐπ-ένευσε δεομένῳ περὶ τοῦ καταδικασθέντος , πολλὸν δὲ διόλολχρον παρακαλοῦσαν ἐδυσωπήθη , καὶ τὸν ἐπὶ τὸ βάραθρον ἀπαγόμενον διὰ τὸ πλήθος τῶν παρακαλοῦν-των ἐξήρπασε τῆς καταδίκης , καὶ πρὸς ζωὴν ἐπαν-ήγαγε . Τοσαύτη ἡ δύναμις τῆς τοῦ πλήθους ἐκστρασίας ἐστὶ . Διὰ τοῦτο καὶ ἐνταῦθα συλλεγόμεθα πάντες , Ἵνα μειζόνως εἰς οἴκτον ἐπισπασώμεθα τὸν Θεόν . Ἐπειδὴ γὰρ καθ' ἑαυτοὺς εὐχόμενοι , καθὼς ἔφησεν εἰπών , ἀσθε-νεῖς ἐσμεν , ἀπὸ τοῦ συνδέμου τῆς ἀγάπης δυσωποῦμεν τὸν Θεὸν δοῦναι ἡμῖν τὰς αἰτουμένας . Ταῦτα δὲ οὐχ ἀπλῶς λέγω , οὐδὲ δι' ἑμαυτὸν μόνον , ἀλλ' Ἵνα δεῖ σπεύδητε εἰς τὰς συνάξεις , Ἵνα μὴ λέγητε · Τί γάρ , ἐν τῇ οἰκίᾳ οὐ δύναμαι εὐξάσθαι ; Δύνασαι μὲν εὐξά-σθαι , οὐ τοσαύτην δὲ δύναμιν ἔχει ἡ εὐχή , ὡς ὅταν
Lemmas: σάω ὁ λουκή · διά τίς συνέχω , καί ἐκ Ποίας αἴτιος ἀΐτας ποῖος οὗτος ὁ πολύς φωνή ὁ Παλαιά συνέχω διαθήκη · διά γάρ ἐκεῖνος πᾶς οὗτος κινέω · πότερος ὁ ἀρχαῖος καί πρέσβυς , ἢ ὁ εστέρας ἐπείσινεγθείσαις . ἀλλά μή δείδω · χήν γάρ μή σήμερον ἅπας δύναμαι ἀποδίδωμι , ἀλλά πάνθος ὅς ἀποδίδωμι ὕστερος . τίς οὖν ἕνεκα μή μέλλω ἅπας σήμερον ἀποδίδωμι , ἀπαντάω ὁ ὄφλημα ὁ ὑπόθεσις ὅς ἀναγιγνώσκω ; ἵνα προσδοκάω ὁ ἀπόδοσις , διαπαντός κατά νόος ἐγώ ἔχω . καί γάρ ὁ χρυσίον τις δανείζω , καί ὀμειδύ-νον ἔχω ὁ ὄφλημα , καί ἐν τράπεζα , καί ἐν οἰκίον , καί ἐν ἀγορά , καί ἐν κλίνη , καί πανταχοῦ ὁ ὀφείλω αὐτός φαντάζω · καί ονειρουτα · καί ὁ ὁ χρῆμα Ἔρως μετά ὁ χρῆμα ἐκεῖνος ἐπί ὁ ὁ δανείζω ποιέω διαπαντός περιφέρω Ψυχή . ἵνα οὖν καί ἐγώ ὁ ἁπλόος ὁ ἀπόδοσις εὐαμβία διαπαντός ἐν ὁ ὑμέτερος διάνοια , καί ἐν οἰκίον , καί ἐν ἀγορά , καί ὅπου δέ εἄν εἰμί , διά οὗτος ὁ μέν ἄπληκτον ομολογώ , ὁ δέ ἀπόδοσις παύω οὖον ποιέω σήμερον , ἵνα ὁ προσδοκία ὁ λείπω ὑπόθεσις ὁ περί ἐγώ μνήμη παρά ὅς καταλείπω . Μεγάλη γάρ ἐγώ ἀσφάλεια , ὁ ὑμέτερος ἀγάπη ἀπολαύω διηνεκής , [ 187 ] δῆμος τοιοῦτος καί τοιοῦτος . ὁ γάρ ἀγάπη ἀπολαύω , καί εὐγὴς ἀπολαύω πάντος . οὗτος δέ ἡλίκος εἰμί ἀγαθός , σήλων ἐκεῖθεν · Παῦλος ἐκεῖνος , ὁ εἰς τρίτος ἁρπάζω οὐρανός , ὁ ῥῆμα ἀκούω ἄρρητα , ὁ πᾶς καταπατέω ὁ ἀνάγκη ὁ φύσις , ὁ ἐν ἀσφάλεια τέλειος λοιπός εἰμί , δήω καί εὐχή ὁ μαθητής , καί λέγω · προσεύχομαι ὑπέρ ἐγώ , ἵνα ῥύομαι ἀπό ὁ ἀπειθέω · καί πάλιν , Προσεύχομαι , ἵνα ἐγώ δίδωμι λόγος ἐν ἀνοίγω ὁ στόμα ἐγώ . καί πανταχοῦ ὁράω αὐτός καί αἰτέω ὁ εὐχή ὁ μαθητής , καί εὐχαριστέω αὐτός μετά ὁ λαμβάνω . ἵνα γάρ μή λέγω τις , ὅτι διά ταπεινοφροσύνη καταφεύγω ἐπί ὁ εὐχή ὁ μαθητής , δείκνυμι αὐτός καί ὁ δύναμις , οὗτος λέγω · ὡς ἐκ τηλικόσδε θαντῶν φθονέω ἐγώ · ἁλίζω δέ δεῖ καί ῥύομαι , συνυποσχοῦνταμιν καί ὁμός ὁ δήω ὑπέρ ἐγώ , ἵνα ὁ εἰς ἐγώ χάρισμα διά πολύς εὐχαριστέω ὑπέρ ἐγώ . εἰμί δέ Παῦλος κίνδυνος ἀπαλλάσσω ὁ ὁ πλῆθος εὐχή , πῶς οὖον μέγας δεῖ προσδοκή καί ἐγώ ἀπό οὗτος καρπόω ὁ προστασία ; ἐπεί γάρ κατά ἑαυτοῦ εὔχομαι ἀσθενής εἰμί , ὅταν δέ συλλέγω , ἰσχυρός γίγνομαι μᾶλλον , δυσωπέω ὁ θεός ὁ πλῆθος καί ὁ συμμεχίᾳ . οὕτως καί βασιλεύς πολλάκις τις παραπέμπω θάνατος , ἐν μέν οὐ ἐπινεύω δήω περί ὁ καταδικάζω , πολύς δέ διόλολχρον παρακαλέω δυσωπέω , καί ὁ ἐπί ὁ βάραθρον ἀπάγω διά ὁ πλήθος ὁ παρακαλέω ἐξαρπάζω ὁ καταδίκη , καί πρός ζωή ἐπανοίγω . τοσοῦτος ὁ δύναμις ὁ ὁ πλῆθος ἐκστρασίας εἰμί . Ζεύς οὗτος καί ἐνταῦθα συλλέγω πᾶς , ἵνα μέγας εἰς οἶκτος ἐπισπάω ὁ Θεός . ἐπεί γάρ κατά ἑαυτοῦ εὔχομαι , καθώς φημί εἶπον , ἀσθενέω εἰμί , ἀπό ὁ συνδέμου ὁ ἀγάπη δυσωπέω ὁ θεός δίδωμι ἐγώ ὁ αἰτέω . οὗτος δέ οὐ ἀπλόος λέγω , οὐδέ διά ἐμαυτοῦ μόνος , ἀλλά ἵνα δεῖ σπεύδω εἰς ὁ συνάγω , ἵνα μή λέγω · τις γάρ , ἐν ὁ οἰκίον οὖον δύναμαι εὔχομαι ; δύναμαι μέν εὔχομαι , οὖον τοσοῦτος δέ δύναμις ἔχω ὁ εὐχή , ὡς ὅταν