joannes-chrysostomus.in-illud-isaiae-ego-dominus-deus-feci-lumen pg056_0181.4
Τίς οὖν ἐστὶν ἡ δευτέρα αἰτία , δι’ ἣν δυσκολώτερα ἡ Παλαιὰ Διαθήκη τῆς Νέας ἐστιν ; Οὐχὶ τῇ ἑχωρῶ φωνῇ ἔχομεν τὴν Παλαιὰν Διαθήκην παρ’ ἡμῖν γεγραμμένην · ἀλλ’ ἑτέρα μὲν συνετὴ ἡ γλῶττη , ἑτέρα δὲ ἔχομεν αὐτὴν ἀναγνωσκομένην ἡμῖς . Τῇ γὰρ Ἑβραίων φωνῇ παρὰ τὴν ἀρχὴν συνεγράφη , ἡμεῖς δὲ αὐτὴν τῇ Ἑλλήνων παρελάβομεν γλώττῃ · ὅταν δὲ γλῶττα ἐρμηνευθῇ εἰς ἑτέραν γλῶτταν , πολλὴν ἔχει τὴν δυσκολίαν . Καὶ Ἰσααὶν ἀκριβῶς , ὅσοι πολλῶν γλωσσῶν εἰσὶν ἐμπειροί , πῶς οὐ δυνατὸν πᾶσαν τὴν σαφήνειαν τῆς φωνῆς τῆς ἐν τῇ οἰκείᾳ φύσει καὶ μενεμένης μεταγενεῖν εἰς τὴν ἑτέραν μεταβάλλοντας γλώτταν . Τοῦτο οὖν αἴτιον τῆς δυσκολίας τῆς ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ γέγονε . Πρὸ γὰρ τριακοσίων ἐτῶν τῆν τοῦ Χριστοῦ παρουσίας , ἐπὶ Πτολεμαίου τοῦ βασιλέως τῶν Αἰγυπτίων , πρὸς τὴν Ἑλλάδα μετῆνχθη γλώτταν ἡ Παλαιὰ Διαθήκη , χρησίμως σφόδρα καὶ ἀναγκαίως . Ἐκὼς μὲν γὰρ ἐνὶ ἔθνει τῶν Ἰουδαίων διελέγετο , ἐμενεν ἐν τῇ Ἑβραϊδὶ φωνῇ . Οὐδεὶς γὰρ τότε ἐμελλεν αὐτῇ προσέχειν , τοῦ λοιποῦ τῶν ἀνθρώπων γένους εἰς θρησκείαν ἐσχάτην ἐλληλακώς . Ἐπειδὴ δὲ ἐμελλεν ὁ Χριστὸς παραγίνεσθαι , καὶ τὴν οἰκουμένην πᾶσαν πρὸς ἑαυτὸν καλεῖν , οὐχὶ διὰ τῶν ἀποστόλων μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν προφητῶν ( καὶ γὰρ κάλειν πρὸς τὴν πίστιν ἡμᾶς χειραγωγούσι τῆς τοῦ Χριστοῦ γνώσεως ) , τυχναῖτα λοιπὸν ὡςπερεὶ τινὰς εἰσόδους καὶ ὁδοὺς τὰς προφητείας , πρῶτον ἐκποκαλισμένας τῆς τῆς γλώττης ἀσαφείας , πάντοθεν ἀνοιγνῆναι παρεσκεύασε διὰ τῆς ἐρμηνείας , ἵνα πάντες οἱ ἐκ τῶν ἐθνῶν πανταχόθεν συρρέοντες , καὶ μετὰ πολλῆς τῆς εὐκολίας ταύτας ὁδεύοντες τὰς ὁδοὺς , δι’ αὐτῶν δυνηθῶσι πρὸς τὸν βασιλέα τῶν προφητῶν ἀλθεῖν , καὶ προσκυνεῖν τῷ μονογενεῖ τοῦ Θεοῦ Υἱῷ . Διὰ τοῦτο πρὸ τῆς τοῦ χρόνου τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ ἑρμηνεύθησαν ἅπαντα · ἵνα εἰ ἐμενεν ἐν τῇ Ἑβραϊδὶ διαλέκτῳ μόνον , ἔλεγεν δὲ ὁ Δαυὶδ , Ἀλτῆσαι παρ’ ἐμοῦ , καὶ δῶσω σοι ἕδρην τῆν κληρονομίαν σου , καὶ τὴν κατάσχεσιν σου τὰ πέρατα τῆς γῆς , πῶθεν ἐμελλεν εἰδέναι τὸ λεγόμενον ὁ Σύρος , ἢ ὁ Γαλάτης , ἢ ὁ Μακεδών , ἢ ὁ Ἀθηναῖος , ἐν ἀσαφεῖα μενούσης τῆς Γραφῆς ; Πάλιν ὁ Ἠσαΐας ἔδιδ · Ὅς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη , [ 184 ] καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κειρόντος αὐτὸν ἤφρων . Καὶ πάλιν · Ἔστασε ἡ βίβα τοῦ Ἰσραὴλ , καὶ ὁ ἀνωτάμενος ἄρχων ἄνδρῶν ἐπ’ αὐτῷ ἕδρη ἐλπίσιν . Καὶ πάλιν · Πλησθῆσαι τὴ γῆ τοῦ γνῶναι τὸν Κύριον , ὡς ὕδωρ πολλὸν κατακαλύψαι θάλασσας . Καὶ ὁ Δαυὶδ πάλιν ἔλεγεν · Ἀνέβη ὁ Θεὸς ἐν ἀλαλαγμῷ , Κύριος ἐν φωνῇ σάλπιγγος · καὶ πάλιν · Ἔλασεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου · Κάθου ἐκ δεξιῶν μου , ἕως ἀνθῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου .
Lemmas: Τῖς οὖν εἰμί ὁ δύο αἰτία , διά ὅς δύσκολος ὁ Παλαιά διαθήκη ὁ Νέας εἰμί ; οὐ ὁ χωρέω φωνή ἔχω ὁ Παλαιή διαθήκη παρά ἐγώ γράφω · ἀλλά ἕτερος μέν συνετός ὁ γλῶσσα , ἕτερος δέ ἔχω αὐτός ἀναγιγνώσκω ἡμεῖς . ὁ γάρ Ἑβραῖος φωνή παρά ὁ ἀρχή συγγράφω , ἐγώ δέ αὐτός ὁ Ἕλλην παραλαμβάνω γλῶσσα · ὅταν δέ γλῶσσα ἐρμηνεύω εἰς ἕτερος γλῶσσα , πολύς ἔχω ὁ δυσκολία . καί Ἰσααὶν ἀκριβῶς , ὅσος πολύς γλῶσσα εἰμί ἔμπειρος , πῶς οὖον δυνατός πᾶς ὁ σαφήνεια ὁ φωνή ὁ ἐν ὁ οἰκεῖος φύσις καί Μενεμένης μεταγίγνομαι εἰς ὁ ἕτερος μεταβάλλω γλῶσσα . οὗτος οὖν αἴτιος ὁ δυσκολία ὁ ἐν ὁ Παλαιή διαθήκη γίγνομαι . πρό γάρ τριακόσιοι ἔτος ὁ ὁ Χριστός παρουσία , ἐπί Πτολεμαῖος ὁ βασιλεύς ὁ Αἰγύπτιος , πρός ὁ Ἑλλάς μεταφέρω γλῶσσα ὁ Παλαιά διαθήκη , χρήσιμος σφόδρα καί ἀναγκαῖος . πως μέν γάρ ἐν ἔθνος ὁ Ἰουδαῖος διαλέγω , μένω ἐν ὁ Ἑβραΐς φωνή . οὐδείς γάρ τότε μέλλω αὐτός προσέχω , ὁ λοιπός ὁ ἄνθρωπος γένος εἰς θρησκεία ἔσχατος ἐλαύνω . ἐπεί δέ μέλλω ὁ Χριστός παραγίγνομαι , καί ὁ οἰκέω πᾶς πρός ἑαυτοῦ καλέω , οὐ διά ὁ ἀπόστολος μόνος , ἀλλά καί διά ὁ προφήτης ( καί γάρ καλέω πρός ὁ πίστις ἐγώ χειραγωγέω ὁ ὁ Χριστός γνῶσις ) , τυγχάνω λοιπός ὡςπερεὶ τις εἴσοδος καί ὁδός ὁ προφητεία , πρῶτος ἐκποκαλισμένας ὁ ὁ γλῶσσα ἀσάφεια , πάντοθεν ἀνοίγω παρασκευάζω διά ὁ ἑρμηνεία , ἵνα πᾶς ὁ ἐκ ὁ ἔθνος πανταχόθεν συρρέω , καί μετά πολύς ὁ εὐκολία οὗτος ὁδεύω ὁ ὁδός , διά αὐτός δύναμαι πρός ὁ βασιλεύς ὁ προφήτης ἀλθέω , καί προσκυνέω ὁ μονογενής ὁ Θεός υἱός . Ζεύς οὗτος πρό ὁ ὁ χρόνος ὁ παρουσία ὁ Χριστός ἑρμηνεύω ἅπας · ἵνα εἰμί μένω ἐν ὁ Ἑβραΐς διάλεκτος μόνος , λέγω δέ ὁ Δαυίδ , ἀλθαίνω παρά ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἕδρα ὁ κληρονομία σύ , καί ὁ κατάσχεσις σύ ὁ πέρας ὁ γῆ , πίνω μέλλω οἶδα ὁ λέγω ὁ Σύρος , ἢ ὁ Γαλάτης , ἢ ὁ Μακεδών , ἢ ὁ Ἀθηναῖος , ἐν ἀσάφεια Μένων ὁ γραφή ; πάλιν ὁ Ἠσαΐας δίδωμι · ὅς πρόβατον ἐπί σφαγή ἄγω , [ 184 ] καί ὡς ἀμνός ἐναντίος ὁ κείρω αὐτός ἄφρων . καί πάλιν · ἵστημι ὁ εβίβα ὁ Ἰσραήλ , καί ὁ ἀνωτάμενος ἄρχω ἀναδράω ἐπί αὐτός ἕδρα ἐλπίς . καί πάλιν · Πλήσσω ὅς γῆ ὁ γιγνώσκω ὁ κύριος , ὡς ὕδωρ πολύς κατακαλύπτω Θάλασσας . καί ὁ Δαυίδ πάλιν λέγω · ἀναβαίνω ὁ θεός ἐν ἀλαλαγμός , Κύριος ἐν φωνή σάλπιγξ · καί πάλιν · ἐλαύνω ὁ Κύριος ὁ κύριος ἐγώ · κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ , ἠώς ἀνθέω ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ .