joannes-chrysostomus.in-illud-isaiae-ego-dominus-deus-feci-lumen pg056_0196.1
τοῦ πλησίον , παντὶ που ὁδηλόν ἐστιν . Εἰ γὰρ ἕνα τις σκανδαλίσας , ἀπαραίτητον δώσει τιμωρίαν , ὁ μυρίους πανθαλλὼν διὰ τῆς πονηρᾶς φήμης , πόσον οὐχ ὑποστήσεται χάλασιν ; Καὶ γὰρ ὁ Φαρισσαῖος οὐχ ἡψύθετο , ἀλλ' ἀληθῆ ἔλεγε , τελῶνην καλῶν τὸν τελῶνην , ἀλλ' ἡμᾶς δίκην ἔδωκε . Ταύτ' οὖν εἰδότες , ἀγαπητοί , φεύγωμεν τὸ κατηγῶρε . Οὐτε γὰρ ταύτῆς χαλεπωτέρα , οὔτε εὐκολώτερα ἐστὶν ἁμαρτία . Τίνος ἔνεκεν ; " Οτι πᾶσης παρανομίας δεύτερον δράται , καὶ ταχέως συναρπάζει τὸν μὴ προσέχοντα . Αἱ μὲν γὰρ ἄλλαι ἁμαρτίαι καὶ χρόνον δέονται , καὶ δαπάνης , καὶ μελλήσεως , καὶ συνεργῶν , καὶ πολλάκις ἐν τῇ τοῦ χρόνου διατριβῇ διακόπτονται . Οὐὼν τι λέγω ; Ἐθετε τις φονεύσαι , εἶπετο τις ἀρπάσαι καὶ κλεονεκτήσαι : πολλῆς αὐτῇ δεῖ τῆς πραγματείας , καὶ ἐν τῷ μέλλειν πολλάκις ἐξέλιπεν τὸν θυμόν . [ 198 ] ἀπέστη τῆς πονηρᾶς ὁρμῆς , κατέλυσε τὴν διεφθαρμένην γνώμην , οὐ προσέθηκε τὸ ἔργον τῇ βουλῇ : ἐπὶ δὲ τοῦ κακοῦ λέγειν οὐχ οὕτως , ἀλλ' ἐὰν μὴ σφόδρα ὡμὲν νήφοντες , συναρπαζόμεθα ραδίως : καὶ οὔτε χρόνου , οὔτε μελλήσεως , οὔτε δαπάνης , οὔτε πραγματείας ἡμῖν δεῖ τινος , ὥστε κακῶς εἰπεῖν : ἀλλ' ἀρκεῖ μόνον ἐλθεῖν , καὶ εὐθὺς εἰς ἔργον ἐξῆλθε τὸ βούλημα . Γλῶσσα γὰρ ἐστὶν ἡ ὑπηρετουμένη μόνον . Ἐπεὶ οὖν καὶ δεξιότροπον τὸ κακόν , καὶ εὐπεριστατος ἡ ἁμαρτία , καὶ χαλεπὴ ἡ κάθαρσις καὶ ἡ τιμωρία , καὶ κέρδος οὐδὲν , οὐ μικρόν , οὐ μέγα , μετὰ πολλῆς τῆς ἀκρίβειας φεύγωμεν τὸ νόσημα , καὶ τὰ ἄλλτρια περιστέλλωμεν κακὰ , καὶ μὴ ἐκπομπώμεν παραινῶμεν τοὺς ἁμαρτάνουσι , καθὼς καὶ ὁ Κύριος φησιν : Ἐὰν ἁμαρτήσῃ εἰς σὲ ὁ ἀδελφός σου , ὕπαγε , ἐλέγξον αὐτὸν μετὰξὺ σοῦ καὶ αὐτοῦ μόνου . " Ωστε τὸ ἀδημοσίευτον τῶν ἐλέγχων εὐκολώτεραν
Lemmas: ὁ πλησίος , πᾶς ποῦ ὁδηλόν εἰμί . εἰμί γάρ εἷς τις σκανδαλίζω , ἀπαραίτητος δίδωμι τιμωρία , ὁ μυρίος πανθαλής διά ὁ πονηρός φήμη , πόσος οὐ ὑφίστημι χάλασις ; καί γάρ ὁ Φαρισσαῖος οὐ ἕψω , ἀλλά ἀληθής λέγω , τελώνης καλός ὁ τελώνης , ἀλλά ἐγώ δίκη δίδωμι . αὐτός οὖν οἶδα , ἀγαπητός , φεύγω ὁ κατηγορέω . οὐ γάρ οὗτος χαλεπός , οὔτε εὔκολος εἰμί ἁμαρτία . τίς ἐνέλκω ; " ὅτι πᾶς παρανομία δύο Δράται , καί ταχέως συναρπάζω ὁ μή προσέχω . ὁ μέν γάρ ἄλλος ἁμαρτία καί χρόνος δήω , καί δαπάνη , καί μέλλησις , καί συνεργός , καί πολλάκις ἐν ὁ ὁ χρόνος διατριβή διακόπτω . οὖον τίς λέγω ; τίθημι τις φονεύω , εἶπον τις ἁρπάζω καί κλεονεκτήσαι : πολύς αὐτός δεῖ ὁ πραγματεία , καί ἐν ὁ μέλλω πολλάκις ἐκλείπω ὁ θυμός . [ 198 ] ἀφίστημι ὁ πονηρός ὁρμή , καταλύω ὁ διαφθείρω γνώμη , οὖον προστίθημι ὁ ἔργον ὁ βουλή : ἐπί δέ ὁ κακός λέγω οὐ οὕτως , ἀλλά ἐάν μή σφόδρα εἰμί νήφω , συναρπάζω ῥᾳδίως : καί οὔτε χρόνος , οὔτε μέλλησις , οὔτε δαπάνη , οὔτε πραγματεία ἐγώ δεῖ τις , ὥστε κακῶς εἶπον : ἀλλά ἀρκέω μόνος ἔρχομαι , καί εὐθύς εἰς ἔργον ἐξέρχομαι ὁ βούλημα . γλῶσσα γάρ εἰμί ὁ ὑπηρετέω μόνος . ἐπεί οὖν καί δεξιοτροπος ὁ κακός , καί εὐπερίστατος ὁ ἁμαρτία , καί χαλεπός ὁ κάθαρσις καί ὁ τιμωρία , καί κέρδος οὐδείς , οὖον μικρός , οὖον μέγας , μετά πολύς ὁ ακρίβεια φεύγω ὁ νόσημα , καί ὁ ἄλλτρια περιστέλλω κακός , καί μή ἐκπίνω παραινέω ὁ ἁμαρτάνω , καθώς καί ὁ Κύριος φημί : ἐάν ἁμαρτάνω εἰς σύ ὁ ἀδελφός σύ , ὑπάγω , ἐλέγχω αὐτός μεταξύ σύ καί αὐτός μόνος . " ὥστε ὁ ἀδημοσίευτος ὁ ἐλέγχω εὔκολος