joannes-chrysostomus.in-illud-isaiae-ego-dominus-deus-feci-lumen pg056_0152.3
αὐτῷ χρησάμενος . Ἔδειξε δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ Λαζάρου ὁ πλοῦσιος , ἐπὶ ἀπωλείᾳ τῆς ἑαυτοῦ κεφαλῆς τὰ ὄντα δαπανήσας . Οὐτε οὖν καλὸν ἀπλῶς ὁ πλοῦτος , οὔτε κακόν . Εἰ καλὸν ἦν ἀπλῶς , ἀλλ’ οὐχὶ μέσων , οὐχ ἂν ὁ ἐπὶ τοῦ Λαζάρου πλούσιος τοιαῦτα ἐπολιδέτο · εἰ κακὸν ἦν , οὐχ ἂν Ἄβραὰμ οὕτως εὐδοκίμησε πλούσιος ὤν . Τοιούτων τι καὶ ἡ νόσος ἐστίν . Εἰ γὰρ κακὸν ἦν ἡ νόσος , ἔδει καὶ τούτων ἑ κακὸν εἶναι τὸν ἔχοντα . Ἄρα καὶ Τιμθέος ἐμελλεν εἶναι κατὰ τοῦτο κακός , ἐσχάτην νόσον παλαιῶν . Οὕτω γὰρ ὀλίγῳ χρόῳ , φησίν , διὰ τὸν στόμαχόν σου , καὶ τὰς πυκνὰς σου δυσθενεσίας . Εἰ δὲ οὐ μόνον κακὸς οὐχ ἦν ἐντεῦθεν , ἀλλὰ καὶ πολλοὺς μισθὸν προσθήκην ἐλάμβανεν , γενναίως τὴν ἀρρώστιαν ἐνέγκας , εὐδῆλον ὅτι οὐ κακὸν ἡ νόσος . Καὶ ἑτερος ἑς προφητὴς τοὺς ὀφθαλμοὺς νοσῶν διετέλει · ἀλλ’ οὐ κατὰ τοῦτο κακός , ἀλλὰ καὶ προεφήτευε , καὶ τὰ μέλλοντα προεῖρα , καὶ οὐδὲν ἡ νόσος εἰς τὴν ἀρετὴν ἐγένετο καύλιμον . Ἄλλ’ οὐδὲ ἡ ὑγίεια ἀπλῶς καλόν , ἂν μὴ τις εἰς δέον κεχρημένος αὐτῇ εἴη , ἀλλ’ εἰς ἐργασίαν πονηράν , ἢ εἰς ἀργίαν ἀνόητον · οὐδὲ γὰρ τούτῳ ἀνευθύνου . Διὸ καὶ ὁ Παῦλος ἔλεγεν · Εἰ νῖς οὐ θέλεις ἐργάζεσθαι , μηδὲ ἐσθίετε . Ἄλλὰ τοῦτα τῶν μέσων ἐστὶ , παρὰ τοὺς χρωμένους ποτὲ μέν τούτο , ποτὲ δὲ ἐκεῖνο γινόμενα δ . Καὶ τὶ δεῖ λέγειν ὑγίειαν , καὶ νόσον , καὶ πλοῦτον , καὶ πενίαν ; Αὐτὸ γὰρ τοῦτο , δ δοκεῖ τοῖς πολλοῖς εἶναι τῶν ἀγαθῶν καφάλαιον , καὶ τῶν κακῶν ὁ κολοφών , ὁ θάνατος , λέγω , καὶ ἡ ζωὴ , οὐδὲ ταῦτα ἀπλῶς ἐσται , ἀλλὰ καὶ ταῦτα [ 152 ] τῶν μέσων , παρὰ τὴν γνώμην τῶν χρωμένων ἐκάτερα ταῦτα γινόμενα . Οὐδὲν τι λέγω · τὸ ζῆν καλόν , ὅταν εἰς δέον χρῶμενος αὐτῷ τις εἴη · ὅταν δὲ εἰς ἀμαρτήματα καὶ παρανομίας , οὐκέτι ἂν εἴη καλόν , ἀλλὰ βέλτιον τὸν τοιούτον τελευτῆσαι . Πάλιν δὲ πολλοὺς φευκτὸν εἶναι δοκεῖ , μυρίων ἀγαθῶν γένος’ ἂν αἴτιον , ὅταν αἰτίαν ἔχῃ τὴν προσήκουσαν . Καὶ δηλοῦσιν οἱ μάρτυρες , οἱ πάντων εἰσι διὰ τὴν τελευτὴν μακαρωμέτεροι . Διὰ δὲ τοῦτο ὁ Παῦλος οὐχ ἀπλῶς ἐπεθύμει ζῆν ἐν Χριστῷ , ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦτο αὐτῷ καρπὸς ἔργου . Καὶ τὶ αἱρήσομαι γὰρ , φησίν , οὐ γνωρίζω · συνέχομαι δὲ ἐκ τῶν δύο , τῇ ἐπιθυμίᾳ ἔχον τού ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι · πολλῷ γὰρ μᾶλλον κρεῖσσον · τὸ δὲ ἐπιμεῖναι τῇ σαρκὶ ἀναγκαιὄτερον δι’ ὑμᾶς . Διὰ δὲ τοῦτο καὶ ὁ Προφήτης , Τιμὸς ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τῶν ὁσίων αὐτοῦ · οὐχ ἀπλῶς ὁ θάνατος , ἀλλ’ ὁ τοιούδε θάνατος . Καὶ πάλιν ἀλλοχου , θάνατος ἀμαρτωλῶν κατηρός . Ὅρῃς καὶ τοῦτο τῶν μέσων , οὐχ ἀπλῶς καλόν , οὐδὲ ἀπλῶς κακόν , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς γνώμης τῶν ὑποδεχομένων αὐτό ; Διὰ δὲ τοῦτο καὶ ὁ σοφώτατος Σολομῶν , τὸ μέσον τούτων τὸ χρήσιμον καταλέγων , καὶ φιλοσοφὸν ὑπὲρ αὐτῶν , καὶ δεικνύς ὅτι οὐχ ἀπλῶς τοῦτο καλόν , κάκεινο κακόν , ἀλλὰ μετὰ καιροῦ τού προσήκοντος γίνεται καλά , κἂν φορτικὰ εἶναι δοκῇ · ὅταν τὸν καιρὸν μὴ ἔχῃ τὸν προσήκοντα , Καιρὸς τοῦ κλαῖσαι , καὶ καιρὸς τοῦ γελάσαι , ἔλεγε , καιρὸς τοῦ ζῆσαι , καὶ καιρὸς τοῦ ἀποθανεῖν . Οὐδὲ γὰρ πανταχοῦ τὸ ζῆσαι καλόν , ἀλλ’ ἐστὶν ὅπου καὶ βλαβερὸν ·
Lemmas: αὐτός χράω . δείκνυμι δέ καί ἐπί ὁ Λάζαρος ὁ πλούσιος , ἐπί ἀπώλεια ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή ὁ εἰμί δαπανάω . οὐ οὖν καλός ἀπλόος ὁ πλοῦτος , οὔτε κακός . εἰμί καλός εἰμί ἀπλόος , ἀλλά οὐ μέσος , οὐ εἄν ὁ ἐπί ὁ Λάζαρος πλούσιος τοιοῦτος επολιδετος · εἰμί κακός εἰμί , οὐ εἄν Ἀβραάμ οὕτως εὐδοκιμέω πλούσιος εἰμί . τοιοῦτος τίς καί ὁ νόσος εἰμί . εἰμί γάρ κακός εἰμί ὁ νόσος , ἐσθίω καί οὗτος ὅς κακός εἰμί ὁ ἔχω . ἄρας καί Τιμθέος μέλλω εἰμί κατά οὗτος κακός , ἔσχατος νόσος παλαιός . οὕτως γάρ ὀλίγος χρόος , φημί , διά ὁ στόμαχος σύ , καί ὁ πυκνός σύ δυσθενεσίας . εἰμί δέ οὖον μόνος κακός οὐ εἰμί ἐντεῦθεν , ἀλλά καί πολύς μισθός προσθήκη λαμβάνω , γενναῖος ὁ ἀρρωστία φέρω , ευδηλος ὅτι οὖον κακός ὁ νόσος . καί ἕτερος ἑες͂ς προφήτης ὁ ὀφθαλμός νοσέω διατελέω · ἀλλά οὖον κατά οὗτος κακός , ἀλλά καί προφητεύω , καί ὁ μέλλω προλέγω , καί οὐδείς ὁ νόσος εἰς ὁ ἀρετή γίγνομαι καυλιμος . ἄλλος οὐδέ ὁ ὑγίεια ἀπλόος καλός , εἄν μή τις εἰς δήω χράομαι αὐτός εἰμί , ἀλλά εἰς ἐργασία πονηρός , ἢ εἰς ἀργία ἀνόητος · οὐδέ γάρ οὗτος ἀνεύθυνος . Διὸ καί ὁ Παῦλος λέγω · εἰμί Νίς οὖον ἐθέλω ἐργάζομαι , μηδέ ἐσθίω . ἀλλά τοῦτα ὁ μέσος εἰμί , παρά ὁ χράω ποτέ μέν οὗτος , ποτέ δέ ἐκεῖνος γίγνομαι δ . καί τίς δεῖ λέγω ὑγίεια , καί νόσος , καί πλοῦτος , καί πενία ; αὐτός γάρ οὗτος , δ δοκέω ὁ πολύς εἰμί ὁ ἀγαθός καφάλης , καί ὁ κακός ὁ κολοφών , ὁ θάνατος , λέγω , καί ὁ ζωή , οὐδέ οὗτος ἀπλόος εἰμαι , ἀλλά καί οὗτος [ 152 ] ὁ μέσος , παρά ὁ γνώμη ὁ χράω ἑκάτερος οὗτος γίγνομαι . οὐδείς τίς λέγω · ὁ ζῶ καλός , ὅταν εἰς δήω χράω αὐτός τις εἰμί · ὅταν δέ εἰς ἁμάρτημα καί παρανομία , οὐκέτι εἄν εἰμί καλός , ἀλλά ἀγαθός ὁ τοιοῦτος τελευτάω . πάλιν δέ πολύς φευκτός εἰμί δοκέω , μυρίος ἀγαθός γένος εἄν αἴτιος , ὅταν αἴτιος ἔχω ὁ προσήκω . καί δηλόω ὁ μάρτυς , ὁ πᾶς εἰμί διά ὁ τελευτή μακαρωμέτεροι . Ζεύς δέ οὗτος ὁ Παῦλος οὐ ἀπλόος ἐπιθυμέω ζῶ ἐν Χριστός , ἀλλά ἐπεί οὗτος αὐτός καρπός1 ἔργον . καί τίς αἱρέω γάρ , φημί , οὖον γνωρίζω · συνέχω δέ ἐκ ὁ δύο , ὁ ἐπιθυμία ἔχω ὅς ἀναλύω καί σύν Χριστός εἰμί · πολύς γάρ μᾶλλον κρατύς · ὁ δέ ἐπιμένω ὁ σάρξ ἀναγκαῖος διά σύ . Ζεύς δέ οὗτος καί ὁ Προφήτης , τιμός ἐναντίος κύριος ὁ θάνατος ὁ ὅσιος αὐτός · οὐ ἀπλόος ὁ θάνατος , ἀλλά ὁ τοιόσδε θάνατος . καί πάλιν αλλοχοω , θάνατος ἁμαρτωλός καταίρω . ὄρνυμι καί οὗτος ὁ μέσος , οὐ ἀπλόος καλός , οὐδέ ἀπλόος κακός , ἀλλά ἀπό ὁ γνώμη ὁ ὑποδέχομαι αὐτός ; Ζεύς δέ οὗτος καί ὁ σοφός Σολομών , ὁ μέσος οὗτος ὁ χρήσιμος καταλέγω , καί φιλόσοφος ὑπέρ αὐτός , καί δείκνυμι ὅτι οὐ ἀπλόος οὗτος καλός , ἐκεῖνος κακός , ἀλλά μετά καιρός ὅς προσήκω γίγνομαι καλός , κἀν φορτικός εἰμί δοκέω · ὅταν ὁ καιρός μή ἔχω ὁ προσήκω , Καιρός ὁ κλάω , καί καιρός ὁ γελάω , λέγω , καιρός ὁ ζῶ , καί καιρός ὁ ἀποθνῄσκω . οὐδέ γάρ πανταχοῦ ὁ ζῶ καλός , ἀλλά εἰμί ὅπου καί βλαβερός ·