joannes-chrysostomus.in-illud-isaiae-ego-dominus-deus-feci-lumen pg056_0192.2
ἡ' . Εὐωδίας αὐτὴν ἐμπλήσον , ἀνθρώπε , μὴ δυσωδίας θησαυρὸν ποίησον βασιλίσκῳ , μὴ τάρφον σατανικόν . Εἰ δὲ τάρφος ἐστι , πᾶν ἀπόλλεισον , ἵνα μὴ προδοβλῇ τὴν δυσωδίαν . Πονηρὰ ἔχεις ἐνθυμήματα ; Μὴ προσενέχης αὐτὰ διὰ ῥημάτων · ἔασον ταχὺν χειθῆναι , καὶ ταχέως ἀποσυνήψεται . Ἄνθρωποι ἐσμεν , πολλὰ πολλάκις πονηρὰ βουλευόμενοι καὶ ἄτοπα καὶ αἰσχρὰ βουλεύματα · ἀλλὰ μὴ συγχωρῶμεν εἰς ῥήματα τὰ λόγματα α προλεῖν , ἵνα πειζόμενα κάπως ἀσθενέστερα γίνονται καὶ ἀπολύεται . Καθάπερ γάρ θηρία τις παντοδαπὰ καὶ ἀνήκερα εἰς λάκκον ἐμβαλὼν , ἂν μὲν ἐμφράβῃ τὸν λάκκον ἀνωθεν , ἀποπνίγει ράδιως · ἂν δὲ διεξοδὸν τινα καὶ ἀναπνοὴν παραδῇ μικράν , πολλὴν αὐτοῖς διδῶσι τὴν παραμονίαν , καὶ οὐχ ἀφήσιν ἀπολέσθαι , ἀλλ' ἐκθριψὶ μεῖζονας · οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν λογισμῶν γίνεται τῶν πονηρῶν , ὅταν τεχθῶσιν ἐνδον , ἂν μὲν ἀποκλείσωμεν αὐτῶν τὴν εἰς τὴν ἔξω πρόσοδον , ταχέως αὐτοὺς ἀφανίζομεν · ἂν δὲ διὰ τῶν ῥημάτων αὐτοὺς ἐξενέγκωμεν , ἠκαίνους ἰσχυροτέρας εἰργασάμεθα , δυντές ἀπαντῆσαι διὰ τῆς γλώττης αὐτοῖς , καὶ πρὸς τὰ τῶν ἀτόπων πράξεων βάρβαρα ταχέως ἀπὸ τῆς[194 ] τῶν αἰσχρῶν ῥημάτων μελέτης καταπίπτωμεν . Διὰ τοῦτο ὁ προφήτης οὐχ ἀπλῶς τάρφον ἐκάλεσεν , ἀλλὰ Τάρφον ἀπεφυγμένον , αὐτὸ τοῦτο ἔχαιλὼν ὅπερ εἶπον . Οὐδὲ γὰρ ἐαυτὸν αἰσχύνει μόνον οἱ τὰ αἰσχρὰ φθεγγόμενοι ῥήματα , ἀλλὰ καὶ τοὺς πλησίον , καὶ τοὺς συγγινομένους αὐτῷ πολλὰς ἀναπλήσει τῆς λύπης . Καὶ καθάπερ εἰ τοὺς τάρφους ἀνοίξομεν , λοιμοῦ τὰς πλείας ἐμπλησόμεν · οὕτω τὰ αἰσχρὰ στόματα εἰ μετὰ ἀκλίας ἀνοίγοιτο , τοὺς συγγινομένους ἄπαντας νόσου χαλεπωτάτης ἐμπλήσει . Διὰ τοῦτο χρὴ θύραν καὶ μεγάλαν καὶ χαλινὸν ἐπιθεῖναι τῷ στόματι . Ὅτι μὲν οὖν μία φωνὴ ἦν τότε , ἰκανὸς ἐκ τούτων ἡμῖν ἀποδεικνύεται · λοιπὸν δὲ ἀναγκαῖον εἰπεῖν , εἴνος ἐνέχεν εἰ πολλοὶ ἐπεσσύχθησαν . Ἄλλὰ τέως · τὸν θιμιχύτερον γυμνάζομεν λόγον · παιδεύσωμεν τὴν ἡμετέραν γλῶτταν χαλινὸν ἔχειν , καὶ μὴ πάντα ἀπλῶς ἐκφέρειν τὰ ἀπὸ τῆς διανοίας · μὴ κακουργεῖν τοὺς ἀδελφούς , μὴ ἀλλήλους δάκνειν καὶ κατεσθίειν . Τῶν δακνόντων τὰ σώματα χειροὺς εἰσιν οἱ διὰ λόγων τοῦτο ποιούντες .
Lemmas: ἤ . εὐωδία αὐτός ἐμπίμπλημι , ἄνθρωπος , μή δυσωδία θησαυρός ποιέω βασιλίσκος , μή τάρφος σατανικός . εἰμί δέ τάρφος εἰμί , πᾶς ἀπόλλυμι , ἵνα μή προδοβλῇ ὁ δυσωδία . πονηρός ἔχω ἐνθύμημα ; μή προσφέρω αὐτός διά ῥῆμα · ἐάω ταχύς χέω , καί ταχέως ἀποσυνάπτω . Ἄνθρωπος εἰμί , πολύς πολλάκις πονηρός βουλεύω καί ἄτοπος καί αἰσχρός βούλευμα · ἀλλά μή συγχωρέω εἰς ῥῆμα ὁ λόγματα ὅς προλύω , ἵνα πειζόμενα κάπως ἀσθενής γίγνομαι καί ἀπολύω . καθά γάρ θηρίον τις παντοδαπός καί ἀνακείρω εἰς λάκκος ἐμβάλλω , εἄν μέν ἐμφράβῃ ὁ λάκκος ἄνωθεν , ἀποπνίγω ῥᾳδίως · εἄν δέ διέξοδος τις καί ἀναπνοή παραδέω μικρός , πολύς αὐτός δίδωμι ὁ παραμονίαν , καί οὐ ἀφίημι ἀπόλλυμι , ἀλλά ἔκτριψις μείζων · οὗτος καί ἐπί ὁ λογισμός γίγνομαι ὁ πονηρός , ὅταν τίκτω ἔνδον , εἄν μέν ἀποκλείω αὐτός ὁ εἰς ὁ ἔξω πρόσοδος , ταχέως αὐτός ἀφανίζω · εἄν δέ διά ὁ ῥῆμα αὐτός ἐκφέρω , καινόω ἰσχυρός ἐργάζομαι , δυντές ἀπαντάω διά ὁ γλῶσσα αὐτός , καί πρός ὁ ὁ ἄτοπος πρᾶξις βάρβαρος ταχέως ἀπό ὁράω ] ὁ αἰσχρός ῥῆμα μελέτη καταπίπτω . Ζεύς οὗτος ὁ προφήτης οὐ ἀπλόος τάρφος καλέω , ἀλλά Τάρφος ἀποφεύγω , αὐτός οὗτος χαιρέω ὅσπερ εἶπον . οὐδέ γάρ ἑαυτοῦ αἰσχύνω μόνος ὁ ὁ αἰσχρός φθέγγομαι ῥῆμα , ἀλλά καί ὁ πλησίος , καί ὁ συγγίγνομαι αὐτός πολύς ἀναπίμπλημι ὁ λύπη . καί καθάπερ εἰμί ὁ τάρφος ἀνοίγω , λοιμός ὁ πλεῖος ἐμπίμπλημι · οὗτος ὁ αἰσχρός στόμα εἰμί μετά ἀκλίας ἀνοίγω , ὁ συγγίγνομαι ἅπας νόσος χαλεπός ἐμπίμπλημι . Ζεύς οὗτος χρή θύρα καί μέγας καί χαλινός ἐπιτίθημι ὁ στόμα . ὅτι2 μέν οὖν εἷς φωνή εἰμί τότε , ἰκανός ἐκ οὗτος ἐγώ ἀποδείκνυμι · λοιπός δέ ἀναγκαῖος εἶπον , εἷς ἐνέχω εἰμί πολύς ἐπεσσύχθησαν . ἀλλά τέως · ὁ θιμιχυτερος γυμνάζω λόγος · παιδεύω ὁ ἡμέτερος γλῶσσα χαλινός ἔχω , καί μή πᾶς ἀπλόος ἐκφέρω ὁ ἀπό ὁ διάνοια · μή κακουργέω ὁ ἀδελφός , μή ἀλλήλων δάκνω καί κατεσθίω . ὁ δάκνω ὁ σῶμα χείρων εἰμί ὁ διά λόγος οὗτος ποιέω .