joannes-chrysostomus.in-illud-isaiae-ego-dominus-deus-feci-lumen pg056_0188.2
πατάξει τὴν γῆν τῷ λόγῳ τοῦ στόματος αὐτοῦ . [ 190 ] Καὶ ἵνα μάθῃς , ὅτι οὐ περὶ τῆς γῆς λέγει , ἀλλὰ περὶ ἀμαρτωλῶν , ἐπήγαγεν , ὅτι Καὶ ἀναλεύσει διὰ χειλῶν ἀνελεί ἀσεβείς . Ὅρῃς ὅτι καὶ ἐνταῦθα τοὺς ἀμαρτωλοὺς ἐκάλειν γῆν ; Ταῦτα<sup>b</sup> οὖν εἰδὼς , ὅταν ἀκούσῃς , ὅτι Ἡ γῆ πᾶσα ἡ γῆ χεῖλος ἐν , τὴν ἀνθρωπίνην πάλιν ἔνδει φύσιν ἀναμνησθήσῃ γὰρ τῆς οἰκείας εὐτέλειας ἡμᾶς · γὰρ γὰρ μᾶτα ἀγαθὸν τὴν οἰκείαν ἐπισκέπτεσθαι συγγένειαν , καὶ εἰδέναι πόθεν συνειστήκαμεν . Ἄρκοῦσα αὕτη διδασκαλία ταπεινοφροσύνης , ἡ τῆς φύσεως ἐπίσκεψις · πάντα γὰρ πᾶν κατασταθεῖς δύναται , καὶ ποιήσαι γαλήνην ἐν διανοίᾳ . Διὰ τοῦτο παρήκει τις λέγων · Πρόσεχε σεαυτῷ · ἀναλόγισαι τὴν φύσιν σου καὶ τὴν κατασκευὴν , καὶ ἀρκεῖ σοι τοῦτο πρὸς τὸ κατασταθεῖς διηνεκῶς . Διὰ τοῦτο ὁ δικαῖος ἐκεῖνος · Ἄδραμὶ διαπαντὸς τοῦτον εἶχε τὸν λογισμὸν ἐν ἑαυτῷ , καὶ οὐδέποτε μέγα ἐφρόνει . Ὁ γοῦν Θεὸς ἐκλεψάμενος , καὶ παρρησίας τοσαύτης ἀπολαύων , καὶ μαρτυρηθεὶς παρ’ αὐτοῦ ἐπὶ ἀρετῇ , ὤλεν · Ἐγὼ δὲ εἰμὶ γῆ καὶ σποδός . Καὶ ἄλλος βουλομένου πάλιν τὸν παρωσιωμένον ἀνθρώπου κατασταθεῖς , οὐ μακροῦ · κινεῖ λόγους , ἀλλ’ ἀναμιμνήσκει αὐτὸν τῆς φύσεως μόνον , καὶ ἐπιτιμᾷ σφοδρῶς , οὕτω λέγων · Τί ὑπερηφανεύεσαι γῆ καὶ σποδός ; Τὰ μετὰ τὸν θάνατον μοι φαινόμενα λέγεις ; Κατάστειλον αὐτὸν ζῶντα . Οὐχ οἶδε νῦν , ὅτι γῆ καὶ σποδός ἐστιν . Ὅρῃ τὴν ἐδραπέτησιν τοῦ σώματος , ὅρῃ τὴν δυναστείαν , τὴν θεραπείαν τῶν κολάκων , τοὺς παρασίτους ἀκολουθοῦντας . Ἡματία περιέκλειται πολυτελεῖ , δὴγον ἀρχῆς περιβέβληται μέγαν , ἡ φαντασία αὐτὸν ἀπατᾷ καὶ ἐπιλαθέσθαι ποιεῖ τῆς φύσεως . Οὐδαμῶς , ὅτι γῆ ἐσμεν καὶ σποδός · ἀλλ’ ἡμεῖς οἱ σωφρονούντες · ἐκεῖνος δὲ οὐκ ἀναμνήσει τὴν ἀπὸ τοῦ τέλους ἀπειδείαν , οὐδὲ ἔργεται πρὸς τὰς σοφοὺς καὶ τὰς ὀήχας τῶν προγόνων , ἀλλὰ πρὸς τὰ παρόντα βλέπει , οὐδὲ τῶν μελλόντων ἔνοος . Διδάξω αὐτὸν ἐνταῦθεν ἤδη , ὅτι γῆ καὶ σποδός ἐστιν . Ἀνάμεινον με , φησίν , καὶ οὐ διδάξω τοῦτο , ἀλλὰ πολλῷ ἄλλο εὐελέστερον · Ἵν’ , ὅταν φανθῆται , ἐπιγινώσκῃ τὴν ἑαυτοῦ εὐτέλειαν · ἵνα ζῶν λάβῃ τὸ φάρμακον . Εἰπὼν γὰρ , Τί ὑπερηφανεύεσαι γῆ καὶ σποδός ; ἐπήγαγεν · Ὅτι καὶ ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ ἐξουδενωται τὰ ἐνδόξια αὐτοῦ . Τί ἐστιν , Ὅτι καὶ ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ ἐξουδενωται τὰ ἐνδόξια αὐτοῦ ; Τάχα ἀσαφὲς τὸ εἰρημένον . Ἐνδόξια τὰ ἔργα λέγει , τὰ σπλάγχνα λέγει , τὴν γαστέρα τὴν γεμούσαν συκώδων καὶ πολλῆς ἀκαθαρσίας καὶ δυσωδίας , οὐ κατηγορῶν τῆς φύσεως , ἀλλ’ εἰς ταπεινοφροσύνην ἐνάγων · Ὅτι καὶ ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ ἐξουδενωται . Εἰδὼς τὸ εὐτελὲς καὶ ἐπίκηρον τῆς οὐσίας ; Μὴ ἀναμείνῃς τὴν ἡμέραν τῆς τελευτῆς , ἵνα μάθῃς σου τὴν ἀσθένειαν · ἐτι μοι ζῶντα τὸν ἄνθρωπον διεφθείρουν , καὶ εἰς τὰ ἔργα αὐτοῦ διάδοθι τῷ λόγῳ , καὶ πᾶσαν αὐτοῦ τὴν οὐδενὶν δῆλοι . Ἄλλὰ μὴ καταπίπτῃς · [ 191 ] οὐδὲ γὰρ μωμὸς ἡμᾶς , ἀλλὰ φειδόμενος οὕτως ἐποίησεν ὁ Θεός , προφάσεις ἡμῖν ταπεινοφροσύνης παρέχων μεγάλας . Εἰ γὰρ ἀνθρώπου γῆ ὤν καὶ σποδός , ἐτόλμησεν εἰπεῖν , ὅτι Εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναβήσομαι · εἰ μὴ τὴν τῆς φύσεως χαλινὸν εἶχε , ποῦ οὐκ ἂν ἐξέπασ τῇ διανοίᾳ ; Ὅταν οὖν ἴδῃς τινὰ παρωσιωμένον ,
Lemmas: πατάσσω ὁ γῆ ὁ λόγος ὁ στόμα αὐτός . [ 190 ] καί ἵνα μανθάνω , ὅτι οὖον περί ὁ γῆ λέγω , ἀλλά περί ἁμαρτωλός , ἐπάγω , ὅτι καί ἀναλύω διά χεῖλος ἀναιρέω ἀσεβής . ὄρνυμι ὅτι καί ἐνταῦθα ὁ ἁμαρτωλός καλέω γῆ ; Ταῦτα<sup>b</sup> οὖν εἰδοί , ὅταν ἀκούω , ὅτι ὁ γῆ πᾶς ὁ γῆ χεῖλος ἐν , ὁ ἀνθρώπινος πάλιν ἐνδέω φύσις ἀναμιμνήσκω γάρ ὁ οἰκεῖος ευτέλεια ἐγώ · γάρ γάρ μάτη ἀγαθός ὁ οἰκεῖος ἐπισκέπτομαι συγγένεια , καί οἶδα πόθεν συνίστημι . ἀρκέω οὗτος διδασκαλία ταπεινοφροσύνη , ὁ ὁ φύσις ἐπίσκεψις · πᾶς γάρ πᾶς καθίστημι δύναμαι , καί ποιέω γαλήνη ἐν διάνοια . Ζεύς οὗτος παρήκω τις λέγω · προσέχω σεαυτοῦ · ἀναλογίζομαι ὁ φύσις σύ καί ὁ κατασκευή , καί ἀρκέω σύ οὗτος πρός ὁ καθίστημι διηνεκής . Ζεύς οὗτος ὁ Δίκαιος ἐκεῖνος · Ἄδραμὶ διαπαντός οὗτος ἔχω ὁ λογισμός ἐν ἑαυτοῦ , καί οὐδέποτε μέγας φρονέω . ὁ γοῦν θεός κλέπτω , καί παρρησία τοσοῦτος ἀπολαύω , καί μαρτυρέω παρά αὐτός ἐπί ἀρετή , ὄλλυμι · ἐγώ δέ εἰμί γῆ καί σποδός . καί ἄλλος βούλομαι πάλιν ὁ παρωσιωμένον ἄνθρωπος καθίστημι , οὖον μακρός · κινέω λόγος , ἀλλά ἀναμιμνήσκω αὐτός ὁ φύσις μόνος , καί ἐπιτιμάω σφοδρός , οὗτος λέγω · τις ὑπερηφανεύω γῆ καί σποδός ; ὁ μετά ὁ θάνατος ἐγώ φαίνω λέγω ; καταστέλλω αὐτός ζῶ . οὐχ οἶδα νῦν , ὅτι γῆ καί σποδός εἰμί . Ὄρος ὁ δρέπω ὁ σῶμα , ὄρος ὁ δυναστεία , ὁ θεραπεία ὁ κόλαξ , ὁ παράσιτος ἀκολουθέω . Ἡματία περικλείω πολυτελής , δὴγον ἀρχή περιβάλλω μέγας , ὁ φαντασία αὐτός ἀπατάω καί ἐπιλανθάνομαι ποιέω ὁ φύσις . οὐδαμός , ὅτι γῆ εἰμί καί σποδός · ἀλλά ἐγώ ὁ σωφρονέω · ἐκεῖνος δέ οὐ ἀναμιμνήσκω ὁ ἀπό ὁ τέλος ἀπειδείαν , οὐδέ ἔργω πρός ὁ σοφός καί ὁ ὀχή ὁ πρόγονος , ἀλλά πρός ὁ πάρειμι βλέπω , οὐδέ ὁ μέλλω ἔνος . διδάσκω αὐτός ἐνταῦθεν ἤδη , ὅτι γῆ καί σποδός εἰμί . ἀναμένω ἐγώ , φημί , καί οὖον διδάσκω οὗτος , ἀλλά πολύς ἄλλος εὐελέστερον · ἵνα , ὅταν φαίνω , ἐπιγιγνώσκω ὁ ἑαυτοῦ εὐτέλεια · ἵνα ζῶ λαμβάνω ὁ φάρμακον . εἶπον γάρ , τις ὑπερηφανεύω γῆ καί σποδός ; ἐπάγω · ὅτι2 καί ἐν ὁ ζωή αὐτός ἐξουδενωτής ὁ ἐνδοξία αὐτός . τις εἰμί , ὅτι2 καί ἐν ὁ ζωή αὐτός ἐξουδενωτής ὁ ἐνδοξία αὐτός ; Τάχα ἀσαφής ὁ εἴρω . ἐνδοξία ὁ ἔργον λέγω , ὁ σπλάγχνον λέγω , ὁ γαστήρ ὁ γέμω συκώδης καί πολύς ἀκαθαρσία καί δυσωδία , οὖον κατηγορέω ὁ φύσις , ἀλλά εἰς ταπεινοφροσύνη ἐνάγω · ὅτι2 καί ἐν ὁ ζωή αὐτός ἐξουδενωτής . εἰδώς ὁ εὐτελής καί ἐπικηρος ὁ οὐσία ; μή ἀναμένω ὁ ἡμέρα ὁ τελευτή , ἵνα μανθάνω σύ ὁ ἀσθένεια · ἔτι ἐγώ ζῶ ὁ ἄνθρωπος διαφθείρω , καί εἰς ὁ ἔργον αὐτός διαδίδω ὁ λόγος , καί πᾶς αὐτός ὁ οὐδείς δῆλος . ἀλλά μή καταπίπτω · [ 191 ] οὐδέ γάρ μῶμος ἐγώ , ἀλλά φείδομαι οὕτως ποιέω ὁ Θεός , πρόφασις ἐγώ ταπεινοφροσύνη παρέχω μέγας . εἰμί γάρ ἄνθρωπος γῆ εἰμί καί σποδός , τολμάω εἶπον , ὅτι εἰς ὁ οὐρανός ἀναβαίνω · εἰμί μή ὁ ὁ φύσις χαλινός ἔχω , ποῦ οὐ εἄν ἐκπήγνυμι ὁ διάνοια ; ὅταν οὖν ὁράω τις παρωσιωμένον ,