joannes-chrysostomus.in-illud-isaiae-ego-dominus-deus-feci-lumen pg056_0185.3
e Βούλει μαθεῖν πόση ἐστὶν ἡ δύναμις τῆς εὐχῆς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ γινομένης ; Ἐδεῖστο ὁ Πέτρος ποτὲ ἐν τῷ δεσμοτηρίῳ , καὶ ἀλύσεις περιέκειτο πολλάς · Προσευχή δὲ ἦν ἐκείνης ὥρᾳ τῆς Ἐκκλησίας περὶ αὐτοῦ γινομένη , καὶ εὐθὺς αὐτὸν ἀπελ-λασε τοῦ δεσμοτηρίου . Τί τοίνυν δυνατωτέρον ταύ-της γένοι ; ἂν τῆς εὐχῆς , ἢ τοὺς στίλους καὶ πύργους τῆς Ἐκκλησίας ὤφελισεν ; Παῦλος γὰρ καὶ Πέτρος πύργος καὶ στίλος τῆς Ἐκκλησίας · καὶ τοῦ μὲν τὰ δεσμὰ ἔλυσε , τοῦ δὲ τὸ στόμα ἀνῆξεν a . Ἵνα δὲ μὴ μόνον ἀπὸ τῶν τότε συμβάντων , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν καθ' ἑκάστην τελευτῶντων τὴν ἡμέραν , διπλὴν τὴν δύναμιν ἐπιδείξωμεν [ 188 ] , αὐτὴς τῆς ὑπὸ τοῦ δήμου γινομένης εὐχῆς ὁμῶς ἀναμνήσωμεν . Καίτοι γε εἰ τὶς τῶν πολλῶν ὑμῶν ἐπιτεδύμεν εὐχέσθαι καθ' ἑαυτὸν ὑπὲρ τῆς τοῦ ἐπισκόπου σωτηρίας , ἐκα-στοῦ ἐν παρακειμένῳ , ὡς μαλκὸν τοῖς φορτίοις τῆς οἰ-κοῦ δύναμὲς ἂν · κοινὴ δὲ πάντες ἀκούοντες τοῦ δια-κόνου τοῦτο καλοῦντος καὶ λέγοντος , Δεηθῶμεν ὑπὲρ τοῦ ἐπισκόπου , καὶ τοῦ γήρως , καὶ τῆς ἀντιλήψεως b , καὶ Ἵνα ὀρθοτομῇ τὸν λόγον τῆς ἀληθείας , καὶ ὑπὲρ τῶν ἐκταύτων , καὶ ὑπὲρ τῶν ἀποσταχῶν , οὐ παρατείνετε ποιεῖν τὴν ἐπίταγμα , ἀλλὰ μετ' ἐκτενείας ἀναφέρετε τὴν εὐχήν , εἰδότες τῆς ὑμετέρας συνόδου τὴν δύναμιν . Ἵσασιν οἱ μεμημέ-νοι τὰ λεγόμενα · τῇ γὰρ εὐχῇ τῶν κατηχουμένων οὐδέπω τοῦτο ἐπιτρέπεται , ἐπειδὴ οὐδέπω πρὸς τὴν παρρησίαν ἐφθάσαν ταύτην · ὁμὶν δὲ καὶ ὑπὲρ τῆς οἰκουμένης , καὶ ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας τῆς μέχρι πα-ράτων τῆς τῆς ἐκτεταμένης , καὶ ὑπὲρ τῶν διωκοῦν-των αὐτὴν ἱπποκόπων ἀπάντων παρακελεύεσθαι ποιεῖ-σθαι τὰς δεήσεις ὁ ταύταις διακονῶν , καὶ ὑπακούετε μετὰ προθυμίας , ἔργῳ μαρτυροῦντες , ὅτι μεγάλη τῆς εὐχῆς ἡ δύναμις τῆς ἐν ἐκκλησίᾳ ἀπὸ τοῦ δήμου συμφώνως ἀναφερομένης ἐστίν . Ἄλλὰ γὰρ ἐπὶ τὸ προκείμενον ἐπανελθόν , ὅτι μία φωνὴ ἦν τῶν παλαιῶν . Πόθεν οὖν ἔφην , ὅτι μία φωνὴ ἦν ; Καὶ τὴν πάσῃα ἡ τῇ , φησί , χειλὸς ἦν . Ἄσαφὲς τὸ εἰρημένον . Ἡ γῆ χειλὸς ἔχει ; Οὐδαμῶς . Τί οὖν φησι , καὶ περὶ τίνος ; Οὐ περὶ ταύτης λέγει τῆς γῆς τῆς ἀναισθήτου , τῆς ἀκινήτου · ἀλλὰ τοῦ κοινοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους οὕτως ἐκάλεσε , τῆς οἰκείας αὐτοῖς ἀναμνησθῶν φύσεως , τῆς μητρὸς εἰς ὑπόμνησιν ἄγων , ὅθεν ἐγένοντο . Δι-πλοῦν γὰρ τοῦτο τὸ ζῶον , ὁ ἄνθρωπος , λέγω , ἐκ δύο συνεκτίσθαι οὐσίαν , τὴν μὲν αἰσθητὴν , τὴς δὲ νοη-τῆς , ψυχῆς , λέγω , καὶ σώματος , καὶ ἐν οὐρανῷ καὶ ἐν γῇ συγγενείαν ἔχων . Διὰ μὲν γὰρ τῆς νοητῆς οὐ-σίας κοινωνεῖ ταῖς ἀνω δυνάμεσι , διὰ δὲ τῆς αἰσθητῆς τοῖς τῆς γῆς συνήθεσι πράγμασι , σύνδεσμός τις ἀκριβὴς ἐκατέρας τῆς κτίσεως . Ὅταν μὲν οὖν πράττη τὰ τῶν τῷ Θεῷ δοκοῦντων , πνευματικῶς λέγεται , καὶ οὐδὲ ἀπὸ τῆς ψυχῆς ὀνομάζεται , ἀλλ' ἀπ' ἑτέρας μεῖ-ζονος τιμῆς , ἀπὸ τοῦ Πνεύματος ἐνεργείας . Οὕδὲ γὰρ ἀρκεῖ ἡ ψυχὴ ἡμῖν εἰς κατορθώματα , ἐὰν μὴ ἀπολαύσωμεν τῆς βοηθείας ἐκείνης . Καὶ Ἵνα μάθητε , ὅτι , οὐδὲ ἡ ψυχὴ ἀρκεῖ ἡμῖν εἰς κατορθώματα · καὶ
Lemmas: e βούλομαι μανθάνω πόσος εἰμί ὁ δύναμις ὁ εὐχή ἐν ὁ ἐκκλησία γίγνομαι ; Ἐδεῖστο ὁ Πέτρος ποτέ ἐν ὁ δεσμωτήριον , καί ἄλυσις περίκειμαι πολύς · προσευχή δέ εἰμί ἐκεῖνος ὥρα ὁ ἐκκλησία περί αὐτός γίγνομαι , καί εὐθύς αὐτός ἀπολαύω ὁ δεσμωτήριον . τις τοίνυν δυνατός ταύτη γίγνομαι ; εἄν ὁ εὐχή , ἢ ὁ στίλος καί πύργος ὁ ἐκκλησία ὀφείλω ; Παῦλος γάρ καί Πέτρος πύργος καί στίλος ὁ ἐκκλησία · καί ὁ μέν ὁ δεσμός λύω , ὁ δέ ὁ στόμα ἀνήκω a . ἵνα δέ μή μόνος ἀπό ὁ τότε συμβαίνω , ἀλλά καί ἀπό ὁ κατά ἕκαστος τελευτάω ὁ ἡμέρα , διπλός ὁ δύναμις ἐπιδείκνυμι [ 188 ] , αὐτός ὁ ὑπό ὁ δῆμος γίγνομαι εὐχή ὁμῶς ἀναμιμνήσκω . καίτοι γε εἰμί τις ὁ πολύς σύ ἐπιτεδύμεν εὔχομαι κατά ἑαυτοῦ ὑπέρ ὁ ὁ ἐπίσκοπος σωτηρία , καθίστημι ἐν παράκειμαι , ὡς μαλκόν ὁ φορτίον ὁ οἰκέω δύναμις εἄν · κοινός δέ πᾶς ἀκούω ὁ διακόνος οὗτος καλέω καί λέγω , δήω ὑπέρ ὁ ἐπίσκοπος , καί ὁ γῆρας , καί ὁ ἀντίληψις b , καί ἵνα ὀρθοτομέω ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια , καί ὑπέρ ὁ κτείνω , καί ὑπέρ ὁ ἀποστάζω , οὖον παρατείνω ποιέω ὁ ἐπίταγμα , ἀλλά μετά ἐκτένεια ἀναφέρω ὁ εὐχή , οἶδα ὁ ὑμέτερος σύνοδος ὁ δύναμις . οἶδα ὁ μάομαι ὁ λέγω · ὁ γάρ εὐχή ὁ κατηχέω οὐδέπω οὗτος ἐπιτρέπω , ἐπεί οὐδέπω πρός ὁ παρρησία φθάνω οὗτος · ὅς δέ καί ὑπέρ ὁ οἰκέω , καί ὑπέρ ὁ ἐκκλησία ὁ μέχρι πάρειμι ὁ ὁ ἐκτείνω , καί ὑπέρ ὁ διοικέω αὐτός ιπποκοπος ἀπαντάω παρακελεύομαι ποιέω ὁ δήω ὁ οὗτος διακονέω , καί ὑπακούω μετά προθυμία , ἔργον μαρτυρέω , ὅτι μέγας ὁ εὐχή ὁ δύναμις ὁ ἐν ἐκκλησία ἀπό ὁ δῆμος σύμφωνος ἀναφέρω εἰμί . ἀλλά γάρ ἐπί ὁ πρόκειμαι ἐπανέρχομαι , ὅτι εἷς φωνή εἰμί ὁ παλαιός . πόθεν οὖν φημί , ὅτι εἷς φωνή εἰμί ; καί ὁ πάσσω ὁ ὁ , φημί , χιλός εἰμί . ἀσαφής ὁ εἴρω . ὁ γῆ χιλός ἔχω ; οὐδαμός . τις οὖν φημί , καί περί τίς ; οὖον περί οὗτος λέγω ὁ γῆ ὁ ἀναίσθητος , ὁ ἀκίνητος · ἀλλά ὁ κοινός ὁ ἄνθρωπος γένος οὕτως καλέω , ὁ οἰκεῖος αὐτός ἀναμιμνήσκω φύσις , ὁ μήτηρ εἰς ὑπόμνησις ἄγω , ὅθεν γίγνομαι . διπλόος γάρ οὗτος ὁ ζῷον , ὁ ἄνθρωπος , λέγω , ἐκ δύο συγκτίζω οὐσία , ὁ μέν αἰσθητός , σής δέ νοητός , Ψυχή , λέγω , καί σῶμα , καί ἐν οὐρανός καί ἐν γῆ συγγένεια ἔχω . Ζεύς μέν γάρ ὁ νοητός οὐσία κοινωνέω ὁ ἄνω δύναμις , διά δέ ὁ αἰσθητός ὁ ὁ γῆ συνήθης πρᾶγμα , σύνδεσμος τις ἀκριβής ἑκάτερος ὁ κτίσις . ὅταν μέν οὖν πράσσω ὁ ὁ ὁ Θεός δοκέω , πνευματικός λέγω , καί οὐδέ ἀπό ὁ Ψυχή ὀνομάζω , ἀλλά ἀπό ἕτερος μείζων τιμή , ἀπό ὁ πνεῦμα ἐνέργεια . οὐδέ γάρ ἀρκέω ὁ ψυχή ἐγώ εἰς κατόρθωμα , ἐάν μή ἀπολαύω ὁ βοήθεια ἐκεῖνος . καί ἵνα μανθάνω , ὅτι , οὐδέ ὁ ψυχή ἀρκέω ἐγώ εἰς κατόρθωμα · καί