joannes-chrysostomus.in-illud-isaiae-ego-dominus-deus-feci-lumen pg056_0188.1
τι λέγει , εἰς κατωρώματα<sup>a</sup> · οὐδὲ εἰς τὸ δυνηθῆναι συνῆναι τῶν λεγομένων · Ὡς γὰρ σαρκοῦν καλεῖ τὸν τῇ σαρκὶ δουλεύοντα , οὕτω ψυχικὸν καλεῖ τὸν τοῖς λογισμοῖς τοῖς ἀνθρωπίνοις τὰ πράγματα ἐπιτρέποντα , καὶ μὴ δεχόμενον τοῦ Πνεύματος τὴν ἀνέρεσιν . Ἄλλ’ ἔπερ ἔλεγεν , ὅτι κατορθῶντες μὲν [ 189 ] πνευματικοὶ λεγόμεθα · ὅταν δὲ ἀμαρτῶμεν καὶ ὑποκλειδιώμεν καὶ πράξωμεν τι ἀνάξιον τῆς ἡμετέρας ἐθνείας , ἀπὸ τῆς εὐλόγου ἡμᾶς καλεῖ φύσεως , γῆν ἡμᾶς ὀνομάζων . Ἐπεὶ οὖν καὶ ἐνταῦθα μέλλει τινὸς κατηγορῆσαι τῶν τὸν τύρουν οἰκοδομησάντων , τῶν εἰς ἀπόνοιαν ἐπαρθέντων , τῶν μείζωνα ἑνοῦσαν λαβόντων τῆς οἰκίας δέξας , μέλλει δὲ αὐτῶν κατηγορεῖν ἀπόνοιαν , διὰ τοῦτο ἀπὸ τῆς εὐλόγου αὐτοῦ ἐκάλειν οὐσίας εἰπών · Καὶ ἡ γῆ πᾶσα ἡ γῆ χεῖλος ἐν . Καὶ ἵνα μάθητε , ὅτι οὕτω καλεῖ ἡμᾶς , ὅταν ἀμαρτῶμεν , τῶν Ἄλλὰ μετὰ τὴν ἀμαρτίαν οὕτως ἐκάλειν εἰπών · Γῆ εἰ , καὶ εἰς τὴν ἀπελείψιν · καὶ μὴν οὐκ ἦν γῆ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀθάνατον εἶχε ψυχήν . Τίνος οὖν ἔνεκεν γῆν αὐτὸν ἐκάλειν ; Ἐπειδὴ ἡμαρτεν . Ὅτι γοῦν ἐπλάσεν αὐτόν , οὐκ ἐκάλειν αὐτόν οὕτως · ἀλλὰ τί ; Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν ἡμετέραν · καὶ ἀρχίζειν τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης , καὶ τῶν ὀρνίθων τῆς γῆς . Καὶ ἵσται ὁ φόβος αὐτῶν καὶ ὁ τρόμος ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν . Ὅρῃς οἷα τὰ προθεῖρα τῆς φύσεως ; οἷα αἱ τιμαί ; οἷα τὰ ἔγκώμια ; Ἄλλα πρὸ τῆς ἀμαρτίας · μετὰ δὲ τὴν ἀμαρτίαν λοιπόν , Γῆ εἰ , καὶ εἰς τὴν ἀπελείψιν . Ἀκούσον δὲ καὶ τοῦ Μαλαχίου τοῦτο εἰν · τοιγούνο , μᾶλλον δὲ τοῦ Θεοῦ διὰ τοῦ προφήτου · Ἰδοὺ γὰρ ἀποστελλω ὑμῖν , φησίν , Ἡλίαν τὸν Θεσβίτην . Τίνος οὖν ἔνεκεν ἀποστέλλει ; Ἵνα ἐπιστρέψῃ καρδίαν πατέρων πρὸς υἱούς . Ἐπειδὴ γὰρ μέλλει τὸ δικαστήριον ἐφίστασθαι τὸ φοβερὸν ἐκεῖνο καὶ φρικτὸν , ἵνα μὴ ἀναπολογήτους λαβῶν ὁ ὑπὸ τὰς εὐθύναις ὁ δικαστὴς κατακρίνῃ τινὰς · ἵνα εἰδῶσι μὲν ἐκείνοις καὶ προειπῶσι , ὅτι ἤγγικεν ἐπὶ θανάτου ἡ παρουσία , σωφρονεστέρους ποιήσῃ τοὺς ἀνθρώπους · καὶ γὰρ καὶ πρὸ πολλῶν χρόνων εἰρημένα εἰς ὀλιγωρίαν ἐμπέπτειν εἰδὼν ἀνανεῖν τοὺν τὴν μνήμην ἡμῶν ἔργεται ἐκεῖνος ὁ προφήτης . Ἄλλ’ ὅτι ; γῆ καλοῦνται οἱ ἀμαρτάνοντες , τοῦτο ἀποδείκνυι χρή νῦν . ζ’ . Εἰπὼν τοίνυν , Ὅπως ἐπιστρέψῃ καρδίαν πατέρων πρὸς υἱούς , ἐπήγαγε · Μὴ ποτε ἐλθὼν καταδῶ τὴν γῆν ἀδρην · πατάσσει δὲ τοὺς ἀμαρτάνοντας . Ὅπως τοὺς ἀμαρτάνοντας γῆν καλοῦμενους ; Πάλιν ἀλλαγὴ περὶ τοῦ Χριστοῦ διηγούμενος ὁ προφήτης , οὕτως ὤλεν · Ἔσται δικαιοσύνη περιεσώμενος τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ , καὶ ἀληθεία ἐλημμένος τὰς πλευρὰς αὐτοῦ · οὐχ ὅτι πλευρὰ καὶ ὀσφὺς περὶ τὸν Θεὸν ἀσώματον γὰρ τὸ Θείον · ἀλλὰ τὸ ἀδίκαστον καὶ ἀπαράλογιστον τῆς τοῦ δικαίου κρίσεως διὰ τούτων ἡμῖν ἐμφαίνει · καὶ οὐδαμοῦ συχωράνται λοιπόν , οὐδ’ οἱ ἐπηρεάζοντες , οὐδ’ οἱ διὰ τῶν χρημάτων διαφθορὰ , οὐδ’ ἄγνωμα τοῦ δικαίου . Ἐν τούτοις μὲν γὰρ ἡ δικαιοσύνη καὶ ἀνεύθυνος κολάζεται , καὶ ὑπερῆνθους διαφθείρει · διέφθαρται γὰρ πολλοῦ τοῦ δικαίου ἐπειδὴν δὲ ὁ δικαῖος χρητὴς καὶ ἀπαράλογιστος ἐπραγένηται , ὁ δικαιοσύνη ἐξωσμένος τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ , καὶ ἀληθεία περιειλημμένος τὰς πλευρὰς αὐτοῦ , τῶν δικαίων μετὰ ἀκριβείας ἀπαντες τεύξονται . Καὶ
Lemmas: τίς λέγω , εἰς κατωρώματα<sup>a</sup> · οὐδέ εἰς ὁ δύναμαι συνάγω ὁ λέγω · ὡς γάρ σαρκάω καλέω ὁ ὁ σάρξ δουλεύω , οὗτος ψυχικός καλέω ὁ ὁ λογισμός ὁ ἀνθρώπινος ὁ πρᾶγμα ἐπιτρέπω , καί μή δέχομαι ὁ πνεῦμα ὁ ἀνήρ . ἄλλος ἔπερος λέγω , ὅτι κατορθόω μέν [ 189 ] πνευματικός λέγω · ὅταν δέ ἁμαρτάνω καί υποκλειδειδω καί πράσσω τίς ἀνάξιος ὁ ἡμέτερος θνῄσκω , ἀπό ὁ εὔλογος ἐγώ καλέω φύσις , γῆ ἐγώ ὀνομάζω . ἐπεί οὖν καί ἐνταῦθα μέλλω τις κατηγορέω ὁ ὁ τυρέω οἰκοδομέω , ὁ εἰς ἀπόνοια ἐπαίρω , ὁ μείζων ἔνειμι λαμβάνω ὁ οἰκίον δείκνυμι , μέλλω δέ αὐτός κατηγορέω ἀπόνοια , διά οὗτος ἀπό ὁ εὔλογος αὐτός καλέω οὐσία εἶπον · καί ὁ γῆ πᾶς ὁ γῆ χεῖλος ἐν . καί ἵνα μανθάνω , ὅτι οὗτος καλέω ἐγώ , ὅταν ἁμαρτάνω , ὁ ἀλλά μετά ὁ ἁμαρτία οὕτως καλέω εἶπον · Γῆ εἰμί , καί εἰς ὁ ἀπολείπω · καί μήv οὐ εἰμί γῆ μόνος , ἀλλά καί ἀθάνατος ἔχω Ψυχή . τίς οὖν ἐνέλκω γῆ αὐτός καλέω ; ἐπεί ἁμαρτάνω . ὅτι2 γοῦν πλάσσω αὐτός , οὐ καλέω αὐτός οὕτως · ἀλλά τίς ; ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών καί ὁμοίωσις ἡμέτερος · καί ἀρχίζω ὁ ἰχθύς ὁ θάλασσα , καί ὁ ὄρνις ὁ γῆ . καί ἵστημι ὁ φόβος αὐτός καί ὁ τρόμος ἐπί πᾶς ὁ γῆ . ὄρνυμι οἷος ὁ προθεῖρα ὁ φύσις ; οἷος ὁ τιμή ; οἷος ὁ ἐγκώμιον ; ἄλλος πρό ὁ ἁμαρτία · μετά δέ ὁ ἁμαρτία λοιπός , Γῆ εἰμί , καί εἰς ὁ ἀπολείπω . ἀκούω δέ καί ὁ Μαλαχίας οὗτος ἐν · τοιγουνος , μᾶλλον δέ ὁ Θεός διά ὁ προφήτης · ἰδέ γάρ ἀποστέλλω σύ , φημί , Ἡλίας ὁ Θεσβίτης . τίς οὖν ἐνέλκω ἀποστέλλω ; ἵνα ἐπιστρέφω Καρδία πατήρ πρός υἱός . ἐπεί γάρ μέλλω ὁ δικαστήριον ἐφίστημι ὁ φοβερός ἐκεῖνος καί φρικτός , ἵνα μή ἀναπολόγητος λαβή ὁ ὑπό ὁ εὐθύνω ὁ δικαστής κατακρίνω τις · ἵνα οἶδα μέν ἐκεῖνος καί προεῖπον , ὅτι ἐγγίζω ἐπί θάνατος ὁ παρουσία , σώφρων ποιέω ὁ ἄνθρωπος · καί γάρ καί πρό πολύς χρόνος εἴρω εἰς ὀλιγωρία ἐμπίπτω ἀνάκλεις ἀνανέω ὅς ὁ μνήμη ἐγώ ἔργω ἐκεῖνος ὁ προφήτης . ἄλλος ὅτι ; γῆ καλέω ὁ ἁμαρτάνω , οὗτος ἀποδείκνυμι χρή νῦν . γῆ . εἶπον τοίνυν , ὅπως ἐπιστρέφω Καρδία πατήρ πρός υἱός , ἐπάγω · μή ποτός ἔρχομαι καταδέω ὁ γῆ ἀδρην · πατάσσω δέ ὁ ἁμαρτάνω . ὅπως ὁ ἁμαρτάνω γῆ καλέω ; πάλιν ἀλλαγή περί ὁ Χριστός διηγέομαι ὁ προφήτης , οὕτως ὄλλυμι · εἰμί δικαιοσύνη περίειμι ὁ ὀσφῦς αὐτός , καί ἀλήθεια λαμβάνω ὁ πλευρά αὐτός · οὐ ὅτι πλευρόν καί ὀσφῦς περί ὁ θεός ἀσώματος γάρ ὁ θεῖον · ἀλλά ὁ ἀδίκαστος καί ἀπαράλογος ὁ ὁ Δίκαιος κρίσις διά οὗτος ἐγώ ἐμφαίνω · καί οὐδαμοῦ συχωράνται λοιπός , οὐδέ ὁ ἐπηρεάζω , οὐδέ ὁ διά ὁ χρῆμα διαφθορά , οὐδέ άγνωμα ὁ Δίκαιος . ἐν οὗτος μέν γάρ ὁ δικαιοσύνη καί ἀνεύθυνος κολάζω , καί ὑπερῆνθους διαφθείρω · διαφθείρω γάρ πολύς ὁ Δίκαιος ἐπειδή δέ ὁ Δίκαιος Χρήτης καί ἀπαράλογος πράσσω , ὁ δικαιοσύνη ἐξωθέω ὁ ὀσφῦς αὐτός , καί ἀλήθεια περιλαμβάνω ὁ πλευρά αὐτός , ὁ Δίκαιος μετά ἀκρίβεια ἅπας τυγχάνω . καί