joannes-chrysostomus.in-illud-habentes-eundem-spiritum-homiliae-1-3 pg051_0284.4
7 Οἱ γοῦν περὶ εἰμαρμένης ληροῦντες , καὶ τῷ σωτηριώδει τῆς ἀναστάσεως διαπιστοῦντες λόγῳ , ἀπὸ συνειδότος πονηροῦ καὶ πράξεως διεφθαρμένης ἐπὶ τὸ βάραθρον τῆς ἀπιστίας ταύτης κατέπεσον . Καὶ καθάπερ οἱ πυρετῶντες βουλόμενοι τὸ πνῖγος ἀποτινάξασθαι , κατὰ ψυχρῶν ἑαυτοὺς πολλάκις ἐρρίψαν ὑδάτων , καὶ πρὸς βραχὺ παραμυθησάμενοι τὴν νόσον , χαλεπωτέραν ὕστερον ἀνῆψαν τὴν φλόγα · οὕτω δὲ καὶ οἱ πονηρῷ συνεχόμενοι συνειδότι , εἰτα παραμυθίαν ζητοῦντες εὑρεῖν καὶ μὴ βουλόμενοι μετανοεῖν τὰ ἁμαρτήματα ἀποτινάξασθαι , τὴν τῆς εἰμαρμένης ἐπεισάγαγον τυραννίδα , καὶ τὴν τῆς ἀναστάσεως ἀπίστιαν . Διὰ τοῦτο ἐνταῦθα ἑαυτοὺς διὰ τῶν ψυχρῶν λογισμῶν πρὸς βραχὺ παραμυθησάμενοι , μείζονα τῆς γεγένης ἀνέψαψαν ἑαυτοῖς τὴν φλόγα , ὅταν γενόμενοι ῥαθυμώτεροι , εἰτα ἀπελθόντες ἔχει θεάσωνται τῶν ἑαυτοὺς πεπλημμελημένων ἕκαστον αὐτὸν διδόντα εὐθύναν . Καὶ ἵνα μάθητε ὅτι τοῦτο ἐστιν ἀληθές , καὶ πράξεις πονηραὶ τῇ τῆς πίστεως λυμαίνονται στερρότητι , ἀκούσον τί φησιν ὁ Παῦλος τῷ Τιμοθέῳ [ 269 ] γράφων · Ἴνα στρατευσῃ , φησί , τὴν καλὴν στρατειαν , ἔχων πίστιν καὶ ἀγαλὴν συνειδόσιν ( ἢ δὲ ἀγαλὴ συνειδόσις ἀπὸ βίου καὶ πράξεως ὀρθῶν γένοιτο ) δι · ἣν τινες ἀπωσάμενοι , περὶ τὴν πίστιν , φησιν , ἐναυάγησαν . Καὶ πάλιν ἀλλοχό · Ἴῖζα πάντων τῶν κακῶν ἐστιν ἡ φιλαργυρία , ἣς τινες ὁρμήσαντες ἀπεπλανήθησαν τῆς πίστεως . Εἰδὲς ὅτι χακεῖνοι ἐναυάγησαν διὰ τοῦτο , καὶ οὕτω διὰ τοῦτο ἀπεπλανήθησαν , ἐπειδὴ οὐ μὴν τῇ ἀγαλὴν συνειδόσει ἀπίσπαντο , οὐδὲ δὲ τῆς φιλαργυρίας ἐπελθόντο ; Ἄπερ ἅπαντα λογισάμενοι β μετ’ ἀκριβείας , ἐπιμελώμεθα πολιτείας ἀρίστης , ὥστε γενέσθαι διπλοῦν ἡμῖν τὸν μισθόν . Ἴνα μὲν , τὸν διὰ τῶν ἔργων ἀμοιβὴν ἑτοιμασμένον , ἕτερον δὲ , τὸν ἐκ τῆς κατὰ πίστιν στερρότητος . Ὅπερ γὰρ ἐστιν ἡ τροφὴ τῷ σώματι , τοῦτο ἡ πολιτεία τῇ πίστει · καὶ καθάπερ ἡ τῆς σαρκὸς φύσις τῆς ἡμετέρας οὐχ ἂν διακρα -
Lemmas: 7 ὁ γοῦν περί εἴμαρμαι ληρέω , καί ὁ σωτηριώδης ὁ ἀνάστασις διαπιστέω λόγος , ἀπό σύνοιδα πονηρός καί πρᾶξις διαφθείρω ἐπί ὁ βάραθρον ὁ ἀπιστία οὗτος καταπίπτω . καί καθάπερ ὁ πυρέτης βούλομαι ὁ πνῖγος ἀποτινάσσω , κατά ψυχρός ἑαυτοῦ πολλάκις ῥίπτω ὕδωρ , καί πρός βραχύς παραμυθέομαι ὁ νόσος , χαλεπός ὕστερος ἀνάπτω ὁ φλόξ · οὗτος δέ καί ὁ πονηρός συνέχω σύνοιδα , εἶτα παραμυθία ζητέω εὑρίσκω καί μή βούλομαι μετανοέω ὁ ἁμάρτημα ἀποτινάσσω , ὁ ὁ εἴμαρμαι ἐπεισάγω τυραννίς , καί ὁ ὁ ἀνάστασις ἀπιστία . Ζεύς οὗτος ἐνταῦθα ἑαυτοῦ διά ὁ ψυχρός λογισμός πρός βραχύς παραμυθέομαι , μείζων ὁ γίγνομαι ἀναψάω ἑαυτοῦ ὁ φλόξ , ὅταν γίγνομαι ῥάθυμος , εἶτα ἀπέρχομαι ἔχω θεάομαι ὁ ἑαυτοῦ πλημμελέω ἕκαστος αὐτός δίδωμι εὐθύνω . καί ἵνα μανθάνω ὅτι οὗτος εἰμί ἀληθής , καί πρᾶξις πονηρός ὁ ὁ πίστις λυμαίνομαι στερρότης , ἀκούω τίς φημί ὁ Παῦλος ὁ Τιμόθεος [ 269 ] γράφω · ἵνα στρατεύω , φημί , ὁ καλός στρατεία , ἔχω πίστις καί ἀγαλὴν σύνοιδα ( ἢ δέ Αγαλή συνειδοτις ἀπό βίος καί πρᾶξις ὀρθός γίγνομαι ) Ζεύς · ὅς τις ἀπωθέω , περί ὁ πίστις , φημί , ναυαγέω . καί πάλιν ἀλλοχό · Ἴζα πᾶς ὁ κακός εἰμί ὁ φιλαργυρία , ἥς τις ὁρμάω ἀποπλανάω ὁ πίστις . ἀνάκλεις ὅτι χακεινοος ναυαγέω διά οὗτος , καί οὗτος διά οὗτος ἀποπλανάω , ἐπεί οὖον μήv ὁ ἀγαλὴν συνειδοσις ἀποσπάω , οὐδέ δέ ὁ φιλαργυρία ἐπέρχομαι ; Ἄπερ ἅπας λογίζομαι Β μετά ἀκρίβεια , ἐπιμελέομαι πολιτεία ἀγαθός , ὥστε γίγνομαι διπλόος ἐγώ ὁ μισθός . ἵνα μέν , ὁ διά ὁ ἔργον ἀμοιβή ἑτοιμάζω , ἕτερος δέ , ὁ ἐκ ὁ κατά πίστις στερρότης . ὅπερ γάρ εἰμί ὁ τροφή ὁ σῶμα , οὗτος ὁ πολιτεία ὁ πίστις · καί καθάπερ ὁ ὁ σάρξ φύσις ὁ ἡμέτερος οὐ εἄν διακρος -