joannes-chrysostomus.in-illud-habentes-eundem-spiritum-homiliae-1-3 pg051_0289.2
ε' . Πῶς οὖν ἀποδείξομεν , ὅτι Καινὴς καὶ Παλαιᾶς εἰς ἐστιν ὁ νομοθέτης ; Ἀπὸ τούτων τῶν παρ’ αὐτοῖς μολελεμμένων ῥημάτων τῶν ἀποστολικῶν , ὅ δοκεῖ μὲν ἔχειν τοῦ νόμου κατηγορίαν , συνίστασι δὲ αὐτὸν μάλιστα , καὶ δείκνυσι · θεῖον ὂντα χρησμόν καὶ ἀνθων ὄντα . Καὶ τοῦτο δὲ τῆς τοῦ Πνεύματος ἐγένετο σοφίας , ὥστε τῇ προχειρῷ ῥήσει δελεασθέντας τοὺς τοῦ νόμου κατηγοροῦντας ἀκοντας καὶ ἀγνοοῦντας δεδέσθαι τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ γεγραμμένην ἀπολογίαν · ἵνα , ἂν μὲν θελήσωσι πρὸς τὴν ἀλήθειαν ἰδεῖν , ἔχωσι τὴν ῥησιν τὴν χειραγωγούσαν αὐτούς · ἂν δὲ ἐπιμένωσι τῇ ἀπιστίᾳ , μηδεμιᾶς συγγνώμης λοιπὸν τύχωσι , καὶ αὐτοῖς , οἵς δοκοῦσι πιστεύειν , ἀπιστοῦντες κατὰ τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας . Ποῦ τοίνυν ἡ Καινὴ ἐστιν καὶ τῆς Παλαιᾶς ἵνα τὸν νομοθέτην εἶναι φησι ; Πολλαχοῦ μὲν καὶ ἀλλαχοῦ · ἡμεῖς δὲ ἐκείνην τῶν σπουδαζομεν τὴν περικοπὴν εἰς μέσον ἀγαγεῖν , τὴν καὶ παρὰ τοῖς Μανιχαίοις σωζομένην ἐπὶ καὶ νῦν . Τίς οὖν ἐστιν αὕτη ; Λέγετέ μοι , οἱ ὑπὸ νόμον θέλοντες εἶναι , φησι , τὸν νόμον οὐκ ἀκούετε , ὅτι Ἀβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν , ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης , καὶ ἕνα ἐκ τῆς [ 274 . ] ἐλευθέρας ; Ἦκουσαν οἱ αἱρετικοί , ὅτι ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης , καὶ εὐθὺς ἐπεσπῆσαν · ἐνόμισαν γὰρ κατηγορίαν εἶναι τοῦ νόμου τὸ λεγόμενον · καὶ ἐκκόψαντες αὐτὴν τὴν λόγῳ · ἀκολούθως , ὡς συνηγοροῦσαν αὐτοῖς κατέχουσι . Φέρε οὖν·ἀπ’ αὐτοῦ δείξωμεν ἕνα ὂντα τὸν νομοθέτην . Ἀβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν , ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης , καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας · ταῦτα δὲ ἐστι , φησιν , ἀλληγορούμενα . Τί δὲ ἐστιν , Ἀλληγορούμενα ; Τύποι τῶν ἐν τῇ χάριτι γενομένων ἦσαν τὰ ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ γινόμενα . Ὅσπερ γὰρ ἔχει δύο γυναῖκας , οὕτως · ἐνταῦθα δύο Διαθήκαι . Πρῶτον μὲν ἐν τούτῳ δείκνυσι τὴν συγγένειαν τῆς Καινῆς πρὸς τὴν Παλαιάν , ὅταν ἐκείνα τούτων ἢ τύπος . Ὁ γὰρ τύπος τῆς ἀληθείας οὐχ ἔναντιον , ἀλλὰ συγγενές . Εἰ δὲ ἔναντιός ἦν ὁ Θεὸς τῆς Παλαιᾶς τῷ Θεῷ τῆς Καινῆς , οὐκ ἠμελλε διὰ τῶν γυναικῶν προδιατυπῶν τῆς Καινῆς Διαθήκης τὴν ἀπεροχήν . Εἰ δὲ καὶ ἕτερος προδιετύπωσεν , τὸν Παῦλον ἔχρῆν μὴ ἀποχρήσασθαι τῷ τύπῳ . Εἰ δὲ λέγουσι , ὅτι Ἰουδαϊκὴ συγκαταβαίνων ἀσθενείᾳ , τοῦτο ἐποίησε , ἔχρῆν καὶ Ἕλλησι χρησθῆναι τύποις · Ἑλληνικοὺς εἰσάγειν , καὶ ἱστορίας μνημονίζει τῶν παρ’ Ἕλλησι γεγενημένων πραγμάτων . Ἄλλ’ οὐχ ἐποίησε τοῦτο · καὶ μᾶλα εἰκότως . Ἐκεῖνα μὲν γὰρ οὐδὲν κοινὸν εἶχε πρὸς τὴν ἀλήθειαν , ταῦτα δὲ Θεοῦ χρησιμοὶ καὶ νόμοι ·
Lemmas: εἰ . Πῶς οὖν ἀποδείκνυμι , ὅτι Καινός καί Παλαιή εἰς εἰμί ὁ νομοθέτης ; ἀπό οὗτος ὁ παρά αὐτός μολελεμμένων ῥῆμα ὁ ἀποστολικός , ὅς δοκέω μέν ἔχω ὁ νόμος κατηγορία , συνίστημι δέ αὐτός μάλιστα , καί δείκνυμι · θέω εἰμί χρησμός καί ἄνθος εἰμί . καί οὗτος δέ ὁ ὁ πνεῦμα γίγνομαι σοφία , ὥστε ὁ πρόχειρον ῥῆσις δελεάζω ὁ ὁ νόμος κατηγορέω ἄκων καί ἀγνοέω δήω ὁ ὑπέρ αὐτός γράφω ἀπολογία · ἵνα , εἄν μέν ἐθέλω πρός ὁ ἀλήθεια ὁράω , ἔχω ὁ ῥῆσις ὁ χειραγωγώ αὐτός · εἄν δέ ἐπιμένω ὁ ἀπιστία , μηδείς συγγνώμη λοιπός τυγχάνω , καί αὐτός , οἶς δοκέω πιστεύω , ἀπιστέω κατά ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία . πός τοίνυν ὁ Καινός εἰμί καί ὁ Παλαιή ἵνα ὁ νομοθέτης εἰμί φημί ; πολλαχοῦ μέν καί ἀλλαχοῦ · ἐγώ δέ ἐκεῖνος ὁ σπουδάζω ὁ περικοπή εἰς μέσος ἄγω , ὁ καί παρά ὁ Μανιχαῖος σῴζω ἐπί καί νῦν . Τῖς οὖν εἰμί οὗτος ; λέγω ἐγώ , ὁ ὑπό νόμος ἐθέλω εἰμί , φημί , ὁ νόμος οὐ ἀκούω , ὅτι Ἀβραάμ δύο υἱός ἔχω , εἷς ἐκ ὁ παιδίσκη , καί εἷς ἐκ ὁ [ 274 . ] ἐλεύθερος ; ἀκούω ὁ αἱρετικός , ὅτι εἷς ἐκ ὁ παιδίσκη , καί εὐθύς ἐπισπάω · νομίζω γάρ κατηγορία εἰμί ὁ νόμος ὁ λέγω · καί ἐκκόπτω αὐτός ὁ λόγος · ἀκόλουθος , ὡς συνηγορέω αὐτός κατέχω . φέρω οὖν·ἀπ’ αὐτός δείκνυμι εἷς εἰμί ὁ νομοθέτης . Ἀβραάμ δύο υἱός ἔχω , εἷς ἐκ ὁ παιδίσκη , καί εἷς ἐκ ὁ ἐλεύθερος · οὗτος δέ εἰμί , φημί , ἀλληγορέω . τις δέ εἰμί , ἀλληγορέω ; Τύπος ὁ ἐν ὁ χάρις γίγνομαι εἰμί ὁ ἐν ὁ Παλαιή διαθήκη γίγνομαι . ὅσπερ γάρ ἔχω δύο γυνή , οὕτως · ἐνταῦθα δύο διαθήκη . Πρῶτος μέν ἐν οὗτος δείκνυμι ὁ συγγένεια ὁ Καινή πρός ὁ Παλαιός , ὅταν ἐκεῖνος οὗτος ἢ τύπος . ὁ γάρ τύπος ὁ ἀλήθεια οὐ ἐναντίος , ἀλλά συγγενής . εἰμί δέ ἐναντίος εἰμί ὁ θεός ὁ Παλαιή ὁ Θεός ὁ Καινή , οὐ μέλλω διά ὁ γυνή προδιατυπόω ὁ Καινή διαθήκη ὁ ἀπεροχήν . εἰμί δέ καί ἕτερος προδιατυπόω , ὁ Παῦλος χρή μή ἀποχράω ὁ τύπος . εἰμί δέ λέγω , ὅτι Ἰουδαϊκός συγκαταβαίνω ἀσθένεια , οὗτος ποιέω , χρή καί Ἕλλην χράω τύπος · Ἑλληνικός εἰσάγω , καί ἱστορία μνημονιζω ὁ παρά Ἕλλην γίγνομαι πρᾶγμα . ἄλλος οὐ ποιέω οὗτος · καί μῆλον εἰκότως . ἐκεῖνος μέν γάρ οὐδείς κοινός ἔχω πρός ὁ ἀλήθεια , οὗτος δέ Θεός χρήσιμος καί νόμος ·