joannes-chrysostomus.in-illud-habentes-eundem-spiritum-homiliae-1-3 pg051_0284.2
6 Οὐχ ὁρᾷς τοὺς μοναχοὺς τοὺς τὸν μονηρὴ βίον ἐπιθυμοῦντας καὶ εἰς τὰς χωρυφὰς τῶν ὀρέων ἀναχωροῦντας , ὅσην ὑπομένουσι σκληρογνωγίαν ; Καὶ γὰρ σποδὴν ὑποσποννύμενοι , καὶ σάκκων περιβαλλόμενοι , καὶ κλοῖα παντὶ τῷ σώματι περιτιθέντες , καὶ ἐν σκέψει καθειρᾶντες ἑαυτούς , λιμῷ παλαίουσι δινηνεκῇ , θρήνοις συζῶσι καὶ ἀγρυπνίαις ἀφορίτοις , ἵνα δυνηθῶσι μικρὸν γοῦν μέρος τῶν ἁμαρτημάτων ἀπορθῆκασθαι · σοὶ δὲ ἔξεστι χωρὶς τῆς σκληρογνωγίας ἀπάσης ἐκείνης τὴν εὐκόλως ταύτην καὶ ῥάδιαν εὐλάβειαν ἐπιδείξασθαι . Ποῖος γὰρ πόνος , εἴπέ μοι , τῷ ὀντῶν ἀπολαίουντας , τὰ περιττὰ τῆς χρήσεως εἰς τοὺς δεομένους ἀναλῶσαι ; Εἰ γὰρ μὴ μετὸς ἔξεστι , εἰ γὰρ μὴ ἀμοιβὴ τοσαύτη ὤριστο , αὐτὸ τοῦ πράγματος ἡ φύσις οὐχ ἰκανὴ καὶ τοὺς σφόδρα ἀργούςρους πείσει , τοὺς παριτετυχούσιν εἰς παραμυθίαν τῶν δοκούντων ἀποχρήσασθαι ; Ὅταν δὲ καὶ τοσοῦτο στέφανος , καὶ τοσαύτη ἀμοιβή , καὶ τοσαύτη ἁμαρτημάτων ἀμνηστία διὰ τῆς ἐλεημοσύνης γίνεται , ποίαν ἔξουσιν ἀπολογίαν , εἴπέ μοι , οἱ χρημάτων φειδόμενοι καὶ τὴν ψυχὴν τὴν ἑαυτῶν καταποντίζοντες τοῖς ἁμαρτήμασιν ; Εἰ γὰρ καὶ μηδὲν σε ἕτερον κινεῖ καὶ διανίστησι πρὸς συμπάθειαν καὶ πρὸς ἐλεημοσῦνην , τὴν τελευταίην τὴν ἀδήλιαν ἀναλῶσαι · καὶ ἰθυμηθεῖς α , ὅτι κλὴν μὴ πέννης ὤς , ἐπελθόντος τοῦ θανάτου καὶ ἄκων ἐκστήσῃ ἕτεροὺς αὐτῶν , κλὴν οὕτω γενου φίλανθρωπος νῦν . Καὶ γὰρ ἔχοντες ἀνίας ἄν εἴη , ὧν καὶ ἄκοντες ἐξίστασθαι μέλλομεν , ἐξίροισ [ 268 ] τούτων μὴ μεταδοῦναι ἔχοντας τοὺς δεομένους , καὶ ταῦτα μέλλοντες τοσαῦτα ἀπὸ τῆς φιλοσοφούσης ταύτης καρποῦσθαι καλά . Τὸ ὑμῶν περίσσευμα,φησί , γενέσθω εἰς τὸ ἐκεῖνων ὑστέρημα . Τί δὲ ἐστιν ὁ λέγειν ; Μείζονα λαμβάνεις , ἢ δίδως . Δίδως αἰσθητά , καὶ λαμβάνεις νοητὰ καὶ πνευματικά · δίδως ἀργύριον , καὶ λαμβάνεις ἁμαρτημάτων ἀφεσιν · λύεις σὺ τῷ πέντει λῦνιν , ἐκεῖνος δὲ σοι λύει τοῦ Θεοῦ τὴν ὀργήν . Ἀντιδοῖς τῇ ἐστι καὶ πραγματεία πολὺ τῆς δαπάνης μείζονα καὶ χρησιμωτέραν τὴν πρόσσοδον ἔχουσα . Ἴλ μὲν γὰρ δαπάνη ἐν χρήμασι γίνεται · ἡ πρόσσοδος δὲ οὐχ ἐπὶ ἐν χρήμασι · μόνον , ἀλλὰ καὶ
Lemmas: 6 οὐχ ὁράω ὁ μοναχός ὁ ὁ Μονήρη βίος ἐπιθυμέω καί εἰς ὁ χωρυφημι ὁ ὄρος ἀναχωρέω , ὅσος ὑπομένω σκληρογνωγίαν ; καί γάρ σποδή υποσποννυμενω , καί σάκκος περιβάλλω , καί κλοιόν πᾶς ὁ σῶμα περιτίθημι , καί ἐν σκέψις καθαιρέω ἑαυτοῦ , λιμός παλαίω δινηνεκῇ , θρῆνος συζάω καί ἀγρυπνία αφοριος , ἵνα δύναμαι μικρός γοῦν μέρος ὁ ἁμάρτημα ἀπορθῆκασθαι · σύ δέ ἔξεστι Χωρὶς ὁ σκληρογνωγίας ἀπασάω ἐκεῖνος ὁ εὐκόλως οὗτος καί ῥᾴδιος εὐλάβεια ἐπιδείκνυμι . ποῖος γάρ πόνος , εἶπον ἐγώ , ὁ εἰμί ἀπολαίουντας , ὁ περισσός ὁ χρῆσις εἰς ὁ δήω ἀναλίσκω ; εἰμί γάρ μή Μέτος ἔξεστι , εἰμί γάρ μή ἀμοιβή τοσοῦτος ὁρίζω , αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις οὐ ἱκανός καί ὁ σφόδρα ἀργούςρους πείθω , ὁ παριτετυχοω εἰς παραμυθία ὁ δοκέω ἀποχράω ; ὅταν δέ καί τοσοῦτος στέφανος , καί τοσοῦτος ἀμοιβή , καί τοσοῦτος ἁμάρτημα ἀμνηστία διά ὁ ἐλεημοσύνη γίγνομαι , ποῖος ἔχω ἀπολογία , εἶπον ἐγώ , ὁ χρῆμα φείδομαι καί ὁ ψυχή ὁ ἑαυτοῦ καταποντίζω ὁ ἁμάρτημα ; εἰμί γάρ καί μηδείς σύ ἕτερος κινέω καί διανίσταμαι πρός συμπάθεια καί πρός ἐλεημοσύνη , ὁ τελευταῖος ὁ ἀδηλία ἀναλίσκω · καί ιθυμηθω ὅς , ὅτι κλῆς μή Πέννης ὅς , ἐπέρχομαι ὁ θάνατος καί ἄκων ἐξίστημι ἕτερος αὐτός , κλῆς οὗτος γίγνομαι φιλάνθρωπος νῦν . καί γάρ ἔχω ἀνία ἄν εἰμί , ὅς καί ἄκων ἐξίστημι μέλλω , εξιροος [ 268 ] οὗτος μή μεταδίδωμι ἔχω ὁ δήω , καί οὗτος μέλλω τοσοῦτος ἀπό ὁ φιλοσοφέω οὗτος καρπόω καλός . ὁ σύ περίσσευμα,φησί , γίγνομαι εἰς ὁ ἐκεῖνος ὑστέρημα . τις δέ εἰμί ὁ λέγω ; μείζων λαμβάνω , ἢ δίδωμι . δίδωμι αἰσθητής , καί λαμβάνω νοητός καί πνευματικός · δίδωμι ἀργύριον , καί λαμβάνω ἁμάρτημα ἄφεσις · λύω σύ ὁ πέντος λύνω , ἐκεῖνος δέ σύ λύω ὁ Θεός ὁ ὀργή . ἀντιδέω ὁ εἰμί καί πραγματεία πολύς ὁ δαπάνη μείζων καί χρήσιμος ὁ πρόσοδος ἔχω . Ιλ μέν γάρ δαπάνη ἐν χρῆμα γίγνομαι · ὁ πρόσσοδος δέ οὐ ἐπί ἐν χρῆμα · μόνος , ἀλλά καί