joannes-chrysostomus.in-illud-habentes-eundem-spiritum-homiliae-1-3 pg051_0304.1
νοῦσθαι μῆλοντες ἀρχιωνται , ἔχουσι αὐτοῦ τοῦ [ 288 ] Παύλου λέγοντος · Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγόνισμαι , τὸν δρόμον τετέλεκα , τὴν πίστιν ἐσώρησα · λοιπὸν ἀπόκειται μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος , ὃν ἀποδώσει μοι ὁ δικαῖος κριτής . Πόσα ; Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ , οὐ μόνον δι’ ἐμοῦ , ἀλλὰ καὶ αὐτοῖς ἠγαπημένοι τὴν ἐκπέρασιν αὐτοῦ . Καὶ πάλιν ἀλλοχῶ δεῖνως , ἐπὶ κοινῇ πάσῃ ἡ τῶν ἀγαθῶν ἀπολαυσὶς ἔσται , Θεσσαλονικυσι γράφων Ἐλεγεν · Εἰπερ δικαιοι παρὰ Θεῷ ἀποθνήσκει τοῖς ἀλλήλοις ὅπως ὀλίγον , καὶ ὅμιν τοῖς ἐλιδομένοις ἀποσιν μεθ’ ἡμῶν . Καὶ πάλιν · Ὅτι ἡμεῖς οἱ ζῶντες , οἱ περιλειπόμενοι εἰς τὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου , οὐ μὴ προάσωμεν τοὺς κοιμηθέντας · διὰ πάντων τούτων δηλῶν , ὅτι κοινὴ πάντας καὶ ὁμοῦ παραγενομένης τῆς οὐρανίων τιμῆς ἀπολαύειν χρή . Τοῦτο καὶ τοῖς φθόνοις πολλὴν φέρει τὴν ὀδύνην , ὅταν μετὰ τῶν οἰκείων μελῶν τῶν ἀπορρήτων ἐκείνων ἀπολαύσωσιν ἀγαθῶν . Καὶ γὰρ πατρὸς τραπέζης μετέχον λαμπρὰς καὶ πολυτελοῦς , τότε μετὰ πλείονος αὐτὴ ἀπολαύσει τῆς εὐφροσύνης , ὅταν μετὰ τῶν αὐτοῦ παιδίων μετέχῃ τῆς εὐυχίας καὶ εὐφροσύνης . Οὕτω καὶ Παῦλος καὶ οἱ κατ’ ἐκεῖνον ἀδελφοὶ μελίζοντες αἰσθήσονται τῆς θυμῆς , ὅταν μετὰ τῶν οἰκείων μελῶν ἄντες ἀπολαύσωσιν αὐτῆς . Οὐ γὰρ τοσαύτην πατέρες περὶ παίδας ἐπαλκύνονται φιλοστοργίαν , ὅσην ἐκεῖνοι περὶ τοὺς τὰ αὐτὰ κατωρθώκοντας αὐτοὺς ἔχουσι πρεσβείαν . Ἴν’ οὖν καὶ ἡμεῖς τῶν τότε τιμωμένων γενώμεθα , σπουδαιώτατι καταλαβεῖν τοὺς ἁγίους ἐκείνους . Καὶ πῶς δυνησόμεθα , φησὶ , αὐτοὺς καταλαβεῖν ; τὶς ἡμῖν δείξει τὴν ἄκρει φέρουσαν ὁδόν ; Αὐτὸς ὁ τῶν ἁγίων ἁγίων Δεσπότης , ὃς οὐχ ὅπως αὐτοὺς καταληψόμεθα μόνον διδάσκει , ἀλλὰ καὶ ὅπως ὁμοφόρους καὶ συσχηνοὺς γενώμεθα πᾶσιν αὐτοῖς · Ποιήσατε γὰρ ὅμιν φίλους ἐκ τοῦ μαμμωνᾶ τῆς ἀδικίας , φησίν . Ἴν’ ὅταν ἐκλείψῃτε , δέξωνται ὑμᾶς εἰς τὰς αἰωνίους αὐτῶν σκηνάς . Καλῶς εἶπεν , Αὐενίου . Ἐνταῦθα μὲν γὰρ πλὴν λαμπρὰν ἔχεις οἰκίαν , ἀπολείπεται πάντως φθειρομένη τῷ χρόνῳ · μάλλων δὲ καὶ περὶ τῆς κατὰ τὸν χρόνον θοράδος , θανάτου ἐπακτῶν ἐκβάλλει σε τῆς λαμπρᾶς ταύτης οἰκήσεως · πολλὰς δὲ καὶ περὶ τοῦ θανάτου πραγμάτων τινῶν δυσκολίας καὶ συκοφαντῶν ἐφόδου καὶ ἐπιβουλαὶ ἐκτασεῖν αὐτὴν παρεσκευάσαν . Ἐκεῖ δὲ οὐδὲν τούτων ἐστὶν ὑποπεσεῖν , οὐ φθορὰν , οὐ θάνατον , οὐ κατάπτεσιν , οὐ συκοφαντῶν ἐπιχείρειαν , οὐδὲ ἄλλο οὐδὲν , ἀλλ’ ἀκίνητον καὶ ἀθάνατόν ἐστιν ἡ οἰκία . Διὰ τοῦτο αἰωνίους αὐτὰς ἐκάλεσε . Ποιήσατε ὑμῖν φίλους , φησίν , ἐκ τοῦ μαμμωνᾶ τῆς ἀδικίας .
Lemmas: νουω μῆλος ἀρχίζω , ἔχω αὐτός ὁ [ 288 ] Παῦλος λέγω · ὁ ἀγών ὁ καλός ἀγωνίζομαι , ὁ δρόμος τελέω , ὁ πίστις εἰσοράω · λοιπός ἀπόκειμαι ἐγώ ὁ ὁ δικαιοσύνη στέφανος , ὅς πωλέω ἐγώ ὁ Δίκαιος κριτής . Πόσα ; ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , οὖον μόνος διά ἐγώ , ἀλλά καί αὐτός ἀγαπάω ὁ ἐκπέρθω αὐτός . καί πάλιν ἄλοχος δεινῶς , ἐπί κοινός πᾶς ὁ ὁ ἀγαθός ἀπόλαυσις εἰμί , θεσσαλονικυω γράφω λέγω · εἰ Δίκαιος παρά Θεός ἀποθνήσκω ὁ ἀλλήλων ὅπως ὀλίγος , καί ὅμιν ὁ ελιδιδωμι ἄπους μετά ἐγώ . καί πάλιν · ὅτι2 ἐγώ ὁ ζῶ , ὁ περιλείπομαι εἰς ὁ παρουσία ὁ κύριος , οὖον μή προάγω ὁ κοιμάω · διά πᾶς οὗτος δηλόω , ὅτι κοινός πᾶς καί ὁμοῦ παραγίγνομαι ὁ οὐράνιος τιμή ἀπολαύω χρή . οὗτος καί ὁ φθόνος πολύς φέρω ὁ ὀδύνη , ὅταν μετά ὁ οἰκέω μέλος ὁ ἀπόρρητος ἐκεῖνος ἀπολαύω ἀγαθός . καί γάρ πατήρ τράπεζα μετέχω λαμπρός καί πολυτελής , τότε μετά πλείων αὐτός ἀπολαύω ὁ Εὐφρόσυνος , ὅταν μετά ὁ αὐτός παιδίον μετέχω ὁ ευυχια καί Εὐφρόσυνος . οὕτως καί Παῦλος καί ὁ κατά ἐκεῖνος ἀδελφός μελίζω αἰσθάνομαι ὁ Θυμής , ὅταν μετά ὁ οἰκέω μέλος ἀνθίημι ἀπολαύω αὐτός . οὖον γάρ τοσοῦτος πατήρ περί παῖς επαλκυνοντ φιλοστοργία , ὅσος ἐκεῖνος περί ὁ ὁ αὐτός κατορθόω αὐτός ἔχω πρεσβεία . ἵνα οὖν καί ἐγώ ὁ τότε τιμάω γίγνομαι , σπουδαίος καταλαμβάνω ὁ ἅγιος ἐκεῖνος . καί πῶς δύναμαι , φημί , αὐτός καταλαμβάνω ; τις ἐγώ δείκνυμι ὁ ἄκρις φέρω ὁδός ; αὐτός ὁ ὁ ἅγιος ἅγιος Δεσπότης , ὅς οὐ ὅπως αὐτός καταλαμβάνω μόνος διδάσκω , ἀλλά καί ὅπως ομοφορος καί σύσκηνος γίγνομαι πᾶς αὐτός · ποιέω γάρ ὅμιν φίλος ἐκ ὁ μαμωνᾶς ὁ ἀδικία , φημί . ἵνα ὅταν ἐκλείπω , δέχομαι σύ εἰς ὁ αἰώνιος αὐτός σκηνή . καλῶς εἶπον , Αὐενίου . ἐνταῦθα μέν γάρ πλήν λαμπρός ἔχω οἰκίον , ἀπολείπω πάντως φθείρω ὁ χρόνος · Μαλλός δέ καί περί ὁ κατά ὁ χρόνος θοράδος , θάνατος ἐπακτός ἐκβάλλω σύ ὁ λαμπρός οὗτος οἴκησις · πολύς δέ καί περί ὁ θάνατος πρᾶγμα τις δυσκολία καί συκοφάντης ἔφοδος καί ἐπιβουλή ἔκτασις αὐτός παρασκευάζω . ἐκεῖ δέ οὐδείς οὗτος εἰμί ὑποπίπτω , οὖον φθορά , οὖον θάνατος , οὖον κατάπτεσιν , οὖον συκοφάντης ἐπιχειρέω , οὐδέ ἄλλος οὐδείς , ἀλλά ἀκίνητος καί ἀθάνατος εἰμί ὁ οἰκίον . Ζεύς οὗτος αἰώνιος αὐτός καλέω . ποιέω σύ φίλος , φημί , ἐκ ὁ μαμωνᾶς ὁ ἀδικία .