joannes-chrysostomus.in-illud-habentes-eundem-spiritum-homiliae-1-3 pg051_0301.4
Ἄλλὰ τὰχὰ τις τῶν δεύτερον προσιόντων ἑαυτὸν περιπεπτωκέναι τὸν λόγον ἠγήσεται . Εἰ γὰρ οὐδὲ οἱ πρότεροι , φησίν , ἀπέλαβον παρὰ πόδας τὰ ἀγαθὰ καὶ τὰς ἀμοιβὰς , πῶς ἡμῖν μακρὸν ἀπέστασεν λόγον , ἀπαριθμούμενος ὥρων εὐκαιρίας , σώματος ὑγίειαν , εὐπαιδίαν , πολυπαιδίαν , εὐστροφίαν , καρπῶν ἀφο-νίαν , βουκόλια , ποιμνία , ἔπαυσαν τὴν βιωτικὴν εὐκαιρίαν ; [ 287 ] Τί οὖν ἄν εἴποιμεν πρὸς τοῦτο ; Ὅτι ἕτερος μὲν τὸ πλῆθος καὶ τὸν ἀδυνέστερον ὄμιλον , ἕτερος δὲ τοὺς γενναίους καὶ τὴν ἐν τῇ Καινῇ φιλοσοφίαν ἤδη μετιούσας ἦγεν ὁ Θεὸς τότε . Τοὺς μὲν γὰρ πολλοὺς καὶ χαμαὶ ἐρρωμένους καὶ οὐδὲν μέγα δυναμένους ἰδεῖν , οὐδὲ ἐκτείνειν τὴν τῆς ψυχῆς ἐλπίδα πρὸς τὴν τῶν μελλόντων ἀπόλαυσιν ἀφέν , ταῦτα τὰ παρόντα παραῖν ἀγαθὰ , τὴν ἀδύνατον τῆς ψυχῆς αὐτῶν παραμυθούμενος , καὶ διὰ τούτων αὐτοὺς ὀδηγῶν ἐπὶ τὴν τῆς ἀρετῆς ἐργασίαν , καὶ εἰς τὴν τῶν καλῶν ἐπιθυμίαν ἐμβαλόν · τὸν δὲ Ἡλίαν καὶ τὸν Ἠλίαςαῖον , τὸν Ἰερεμίαν , τὸν Ἠσαΐαν , καὶ πάντας τὸ ἀπλῶς τοὺς προφήτας , καὶ ὅσοι τοῦ χοροῦ γεγένηνται τῶν ἁγίων καὶ μεγάλων ἀνδρῶν , ἐπὶ τοὺς οὐρανοὺς ἐκάλει καὶ τὰ ἐκεῖ παρασκευασμένα τοῖς εὐδοκιμηκόσιν ἀγαθὰ . Διὸ καὶ ὁ Παῦλος οὐχ ἀπλῶς πάντας ἀπεριθμήσατο , ἀλλὰ τοὺς ἐν μηλωταῖς , ἐν αἰγείοις δέρμασι , τοὺς ἐν καρίνῃ , τοὺς ἐν δεσμοῖς , τοὺς ἀποτυμπανισθέντας , τοὺς καταλευσθέντας , τοὺς ἐν λιμῷ , τοὺς ἐν πεινᾷ , τοὺς ἐν ἐρημίαις , τοὺς ἐν σπηλαίοις , τοὺς ἐν ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς , τοὺς τὰ μυρία παθόντας δεινὰ . Καὶ τότε εἶπα κατὰ πίστιν πάντας τετελευτηκέναι , καὶ μηδέπω κεκομισθῆναι τὰς ἐπαγγελίας · οὐχὶ τὸ πλῆθος τοῦ Ἰουδαϊκοῦ , ἀλλὰ τοὺς κατὰ τὸν Ἡλίαν ἡμῖν αἰνιττόμενος . Εἰ δὲ λέγω τις · Αὐτοὶ δὲ οὗτοι τίνος ἕνεκεν οὐδὲπὼ καὶ νῦν ἀπέλαβον τοὺς ὀφειλομένους αὐτοῖς στεφάνους ; μαθάναιτο καὶ ταύτην παρὰ Παύλου τὴν αἰτίαν . Εἰπὼν γὰρ , Κατὰ πίστιν ἀπέθανον οὗτοι πάντες , μὴ κομισάμενοι τὰς ἐπαγγελίας , ἐπήγαγε , Σοὶ Θεοῦ κρείττον τι προβλεψαμένου περὶ ἡμῶν , ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι . Κοινὴ γὰρ ὅστι , φησίν , ἢ πανήγυρις , ἐπειδὴ καὶ μαζὶν ἡδονή , ὅταν κοινὴ σταρωθῇ πᾶσιν . Τοῦτο καὶ ἐν τοῖς Ὀλυμπιακοῖς ἀγῶσι γίνεται · ὁ πελαίας , ὁ πυκτεύσας , ὁ παγκρατιάσας ἐν διαφορῷ μὲν καιροῖς τοὺς ἀγῶνας ὀποιοῦσιν · ἐν μιᾷ δὲ καιροῦ ροῇ πάντες ἀνακηρύσσονται . Οὕτω καὶ ἐν τοῖς ἀρίστοις γίνεται . Ὅταν γὰρ τῶν δαιτυμόνων οἱ μὲν φάσωσι προσπαντησάντες , οἱ δὲ ἐτι μέλλωσι , τιμῶντες τοὺς ἀπολειφθέντας οἱ ἐστιάσαντες , τοὺς φάσαντας ἤδη καὶ παρεγνομένους καλεῖσιν ἀναμένειν τοὺς ὑστερήσαντας . Τοῦτο καὶ ὁ Θεὸς ἐποίησεν · ἐπειδὴ γὰρ τοὺς ἐκ τῆς οἰκουμενικῆς ἀπόσεως κατὰ διαφόρους καιροὺς εἰδοκιμάσας ἐπὶ κοινὴν τα καὶ πνευματικὴν εὐωχίαν ἐκάλεσε , τοὺς ἤδη φάσαντας καὶ προσπελθόντας καλεῖσιν τοὺς μετὰ ταῦτα ἀπέναι μολόντας ἀναμένειν , ἵν' οὕτω κοινὴ παραγενομένων ἀπάντων , καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ ἡδονὴ μία ἀπαντα γέννηται .
Lemmas: ἀλλά τάχα τις ὁ δύο πρόσειμι ἑαυτοῦ περιπίπτω ὁ λόγος ἡγέομαι . εἰμί γάρ οὐδέ ὁ πρότερος , φημί , ἀπολαμβάνω παρά πούς ὁ ἀγαθός καί ὁ ἀμοιβή , πῶς ἐγώ μακρός ἀφίστημι λόγος , ἀπαριθμέω ὁράω εὐκαιρία , σῶμα ὑγίεια , εὐπαιδία , πολυπαιδία , εὐστροφία , καρπός ἀφο-νίαν , βουκόλιον , ποίμνιον , παύω ὁ βιωτικός εὐκαιρία ; [ 287 ] τις οὖν ἄν εἶπον πρός οὗτος ; ὅτι2 ἕτερος μέν ὁ πλῆθος καί ὁ ἀδυνέστερον ὅμιλος , ἕτερος δέ ὁ γενναῖος καί ὁ ἐν ὁ Καινεύς φιλοσοφία ἤδη μετέρχομαι ἄγω ὁ θεός τότε . ὁ μέν γάρ πολύς καί χαμαί ῥώννυμι καί οὐδείς μέγας δύναμαι ὁράω , οὐδέ ἐκτείνω ὁ ὁ Ψυχή ἐλπίς πρός ὁ ὁ μέλλω ἀπόλαυσις ἀφίημι , οὗτος ὁ πάρειμι παρά ἀγαθός , ὁ ἀδύνατος ὁ Ψυχή αὐτός παραμυθέομαι , καί διά οὗτος αὐτός ὁδηγός ἐπί ὁ ὁ ἀρετή ἐργασία , καί εἰς ὁ ὁ καλός ἐπιθυμία ἐμβάλλω · ὁ δέ Ἡλίας καί ὁ Ἠλίαςαῖον , ὁ Ἰερεμίας , ὁ Ἠσαΐας , καί πᾶς ὁ ἀπλόος ὁ προφήτης , καί ὅσος ὁ χορός γίγνομαι ὁ ἅγιος καί μέγας ἀνήρ , ἐπί ὁ οὐρανός καλέω καί ὁ ἐκεῖ παρασκευάζω ὁ οὐδοκιμῆκα ἀγαθός . Διὸ καί ὁ Παῦλος οὐ ἀπλόος πᾶς ἀπολέγω , ἀλλά ὁ ἐν μηλωτή , ἐν αἴγειος δέρμα , ὁ ἐν Καρίνη , ὁ ἐν δεσμός , ὁ ἀποτυμπανίζω , ὁ καταλεύω , ὁ ἐν λιμός , ὁ ἐν πεινάω , ὁ ἐν ἐρημία , ὁ ἐν σπήλαιον , ὁ ἐν ὁ ὀπή ὁ γῆ , ὁ ὁ μυρίος πάθος δεινός . καί τότε εἶπον κατά πίστις πᾶς τελευτάω , καί μηδέπω κομίζω ὁ ἐπαγγελία · οὐ ὁ πλῆθος ὁ Ἰουδαϊκός , ἀλλά ὁ κατά ὁ Ἡλίας ἐγώ αἰνίσσομαι . εἰμί δέ λέγω τις · αὐτός δέ οὗτος τίς ἕνεκα οὐδέπω καί νῦν ἀπολαμβάνω ὁ ὀφείλω αὐτός στέφανος ; μαθαίνω καί οὗτος παρά Παῦλος ὁ αἴτιος . εἶπον γάρ , κατά πίστις ἀποθνῄσκω οὗτος πᾶς , μή κομίζω ὁ ἐπαγγελία , ἐπάγω , σοί Θεός ἀγαθός τίς προβλέπω περί ἐγώ , ἵνα μή Χωρὶς ἐγώ τελειόω . Κοινός γάρ ὅστις , φημί , ἢ πανήγυρις , ἐπεί καί μαζί ἡδονή , ὅταν κοινός σταρωθῇ πᾶς . οὗτος καί ἐν ὁ ὀλυμπιακός ἀγών γίγνομαι · ὁ πελαίας , ὁ πυκτεύω , ὁ παγκρατιάζω ἐν διαφορέω μέν καιρός ὁ ἀγών οποειμι · ἐν εἷς δέ καιρός ῥοή πᾶς ἀνακηρύσσω . οὕτως καί ἐν ὁ ἀγαθός γίγνομαι . ὅταν γάρ ὁ δαιτυμών ὁ μέν φαίνω προσπαντησάντες , ὁ δέ ἔτι μέλλω , τιμή ὁ ἀπολιμπάνω ὁ στιάζω , ὁ φαίνω ἤδη καί παραγιγνώσκω καλέω ἀναμένω ὁ ὑστερέω . οὗτος καί ὁ θεός ποιέω · ἐπεί γάρ ὁ ἐκ ὁ οἰκουμενικός ἀπόσεως κατά διάφορος καιρός δοκιμάζω ἐπί κοινός ὁ καί πνευματικός εὐωχία καλέω , ὁ ἤδη φαίνω καί προσπλέω καλέω ὁ μετά οὗτος ἀφίημι βλώσκω ἀναμένω , ἵνα οὗτος κοινός παραγίγνομαι ἀπαντάω , καί ὁ τιμή καί ὁ ἡδονή εἷς ἅπας γεννητής .