joannes-chrysostomus.in-illud-habentes-eundem-spiritum-homiliae-1-3 pg051_0288.3
δ . Ὅρᾷ , ὅσας τὸν θεὸν ὑποβάλλουσιν βλασφημίας ἐκείνοι , ἕτερον μὲν τῆς Καινῆς , ἕτερον δὲ τῆς Παλαιᾶς λέγοντες εἶναι νομοθέτην ; Ἄπερ ἅπαντα λύται , ἂν ἕνα ἐκατέρας τῆς Διαθήκης δώμεν εἶναι θεόν . Εὑρέθησεται γὰρ κατὰ λόγον τὰ καθ' ἡμᾶς οἰκονομεῖν , τότε μὲν διὰ τοῦ νόμου , νῦν δὲ διὰ τῆς χάριτος , καὶ οὐ προσφάτως , οὐδὲ νεωστὶ , ἀλλ' ἀνωθεν καὶ ἐκ πρώτης ἡμέρας τῆς ἡμετέρας ἐπαιτημένης προνοίας . Ἴνα δὲ μειζόνως αὐτῶν τὰ στόματα ἀποφράξωμεν , φέρε , καὶ αὐτὰς τὰς φράσεις παραγάγωμεν , καὶ προφήτας , καὶ ἀποστόλους βούλεις , ὅτι Καινὴς καὶ Παλαιᾶς εἰς ἕστιν ὁ νομοθέτης . Παρίσω τούτων εἰς μέσον ὁ ἐκ κοιλίας ἀγιασθείς Ἰερεμίας , καὶ αὐτὸν τοῦτο δεικνύτω σαφῶς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν [ 273 ] ἐκατέρας δυτα τῆς Διαθήκης θεόν . Τί οὖν οὕτως φησιν , ἐκ προσώπου τοῦ νομοθέτου κηρύττων ; Διαθήσομαι ὑμῖν διαθήκην καινήν , οὐ κατὰ τὴν διαθήκην , ἣν διεθέμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν . Ὅστε ὁ τὴν Καινὴν αὐτὸς διαθεῖς , αὐτὸς ἐστιν ὁ καὶ τὴν Παλαιὰν δοὺς θεός . Ἐνεαῦθα καὶ τοὺς ἀπὸ Παύλου τοῦ Σαμωσατέως · ἐπαστόμισεν ἰκανῶς , οἱ τὴν προαιώνιον ὑπάρξιν ἀναρροῦσι τοῦ Μονογενοῦς . Εἰ γὰρ πρὸ τοῦ τόκου τῆς Μαρίας οὐκ ἦν , οὐδὲ ὑπῆρχε πρὶν ἢ φανθῆναι ἐν σαρκί , πῶς ἐνομοθέτα ὁ μὴ ὤν ; πῶς δὲ ἔλαχε , Διαθήσομαι ὑμῖν διαθήκην καινήν , οὐ κατὰ τὴν διαθήκην , ἣν διεθέμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν ; πῶς διέθετο τοῖς πατράσιν αὐτῶν μὴ ὑπάρχων , μηδὲ ὤν , κατὰ τὸν εἰκόνων λόγον ; Ἄλλα πρὸς Ἰουδαίους μὲν καὶ τοὺς τὰ Ἰουδαίων νοσούντας Παυλιανούς ἰκανὴ στήναι ἡ τοῦ προφήτου μαρτυρία · Ἴνα δὲ καὶ Μανιχαίους ἐπιστωσιώμεν , ἀπὸ τῆς Καινῆς τὴν μαρτυρίαν παραγάγωμεν , ἐπειδὴ τῆς Παλαιᾶς οὐδεὶς αὐτοῖς ἐστι λόγος , μᾶλλον δὲ οὐδὲ τῆς Καινῆς · ἀλλὰ καὶ ταύτην , ἂν δοκοῦσι τιμῆν , οὐχ ἕστιν ἐκείνης καθυβρίσασιν · ἐνὶ μὲν τρόπῳ , τῇ τῆς Παλαιᾶς ἐκκοπῇ , καὶ τὸ σέβπιστον αὐτῆς λυμηνάσθαι . Οὐ γὰρ μικρὰ τῶν ἐν αὐτῇ κειμένων τῆς ἀληθείας ἀπόδειξις , τῶν ἐν τῇ Παλαιᾷ
Lemmas: δ . ὁράω , ὅσος ὁ θεός ὑποβάλλω βλασφημία ἐκεῖνος , ἕτερος μέν ὁ Καινή , ἕτερος δέ ὁ Παλαιή λέγω εἰμί νομοθέτης ; Ἄπερ ἅπας λύται , εἄν εἷς ἑκάτερος ὁ διαθήκη δήω εἰμί θεός . εὑρίσκω γάρ κατά λόγος ὁ κατά ἐγώ οἰκονομέω , τότε μέν διά ὁ νόμος , νῦν δέ διά ὁ χάρις , καί οὖον πρόσφατος , οὐδέ νεωστί , ἀλλά ἄνωθεν καί ἐκ πρῶτος ἡμέρα ὁ ἡμέτερος ἐπαιτέω πρόνοια . ἵνα δέ μέγας αὐτός ὁ στόμα ἀποφράσσω , φέρω , καί αὐτός ὁ φράζω παράγω , καί προφήτης , καί ἀπόστολος βουλέω , ὅτι Καινός καί Παλαιή εἰς ἕστiν ὁ νομοθέτης . παρισόω οὗτος εἰς μέσος ὁ ἐκ κοιλία ἁγίζω Ἰερεμίας , καί αὐτός οὗτος δείκνυμι σαφῶς εἷς καί ὁ αὐτός [ 273 ] ἑκάτερος δύτης ὁ διαθήκη θεός . τις οὖν οὕτως φημί , ἐκ πρόσωπον ὁ νομοθέτης κηρύσσω ; διατίθημι σύ διαθήκη καινός , οὖον κατά ὁ διαθήκη , ὅς διατίθημι ὁ πατήρ σύ . ὅστε ὁ ὁ Καινός αὐτός διατίθημι , αὐτός εἰμί ὁ καί ὁ Παλαιή δίδωμι θεός . Ἐνεαῦθα καί ὁ ἀπό Παῦλος ὁ Σαμωσατέως · ἐφίστημι ἱκανῶς , ὁ ὁ προαιώνιος ὕπαρξις ἀναρρέω ὁ Μονογενώ . εἰμί γάρ πρό ὁ τόκος ὁ Μαρία οὐ εἰμί , οὐδέ ὑπάρχω πρίν ἢ φαίνω ἐν σάρξ , πῶς νομοθέτης ὁ μή εἰμί ; πῶς δέ λαγχάνω , διατίθημι σύ διαθήκη καινός , οὖον κατά ὁ διαθήκη , ὅς διατίθημι ὁ πατήρ σύ ; πῶς διατίθημι ὁ πατήρ αὐτός μή ὑπάρχω , μηδέ εἰμί , κατά ὁ εἰκών λόγος ; ἄλλος πρός Ἰουδαῖος μέν καί ὁ ὁ Ἰουδαῖος νοσέω Παυλιανός ἱκανός ἵστημι ὁ ὁ προφήτης μαρτυρία · ἵνα δέ καί Μανιχαῖος ἐφίστημι , ἀπό ὁ Καινή ὁ μαρτυρία παράγω , ἐπεί ὁ Παλαιή οὐδείς αὐτός εἰμί λόγος , μᾶλλον δέ οὐδέ ὁ Καινή · ἀλλά καί οὗτος , εἄν δοκέω τιμή , οὐ ἕστiν ἐκεῖνος καθυβρίζω · ἐν μέν τρόπος , ὁ ὁ Παλαιή ἐκκόπτω , καί ὁ σέβπιστον αὐτός λυμαίνω . οὖον γάρ μικρός ὁ ἐν αὐτός κεῖμαι ὁ ἀλήθεια ἀπόδειξις , ὁ ἐν ὁ Παλαιή