joannes-chrysostomus.in-illud-habentes-eundem-spiritum-homiliae-1-3 pg051_0297.1
διαγόμεν νῦν . Μὴ τοίνυν μήτε ἐπὶ τοῖς κατορθώμασι μέγα φρονῶμεν , μήτε ἐπὶ τοῖς συμπίπτοσι πειρασμοῖς καταπίπτωμεν , μήτε εἰς ῥαθυμίαν τῆς τῆς εἰρήνης ἀδείας ἀποκρέμωμεθ᾽ · ἀλλὰ νήφωμεν ἀεὶ καὶ γρηγορῶμεν . Ἔστι γὰρ καὶ ἡμῖν πάλη πρὸς τὰς ἐπιθυμίας τῆς φύσεως . Οὐχ ἐπανίστανται νῦν ἡμῖν ἄνθρωποι , ἀλλ᾽ ἐπανίστανται αἱ τῆς σαρκὸς ἡδοναί · οὐ [ 288 ] πολέμους τυράννοι καὶ βασιλεῖς , ἀλλὰ πολέμους θυμός , κενοδοξία , ἔρως , φθόνος , βασιανία , καὶ τὰ μυρία τῆς ψυχῆς πάθη . Ἐπεὶ οὖν ἐκείνων τῶν πειρασμῶν ἀπηλλάχμεθα , τούτων παριγενόμεθα . Διὰ γὰρ τοῦτο ἀνέμνησα ὑμᾶς τῶν καιρῶν ἐκείνων τὰ προσυχήματα , ἵνα καὶ ὁ ἐν θλίψει νῦν ὤν , ἰκανὴν ἐκείθεν λαμβάνῃ παρακάλησιν , καὶ ὁ πολλῆς ἀπολαύει ἀδείας , ἀντὶ τῆς ἀτεχνίας τῶν κινδύνων ἐκείνων πολλὴν εἰσάγῃ προθυμίαν εἰς τὴν τῶν ἀτόπων λογισμῶν μάχην . Εἰς γὰρ ἡμετέραν νουθεσίαν καὶ παρακάλυσιν καὶ ὑπομονὴν πάντα ἐκεῖνα ἐγράφησθ᾽ · ὅπερ ἀναγκαῖον νῦν πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν , καὶ διδάξαι τὸ μέγεθος τῶν τότε τοὺς πιστοὺς παρειστηκότων κινδύνων , οὐχὶ τοὺς διδασκάλους μόνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς μαθητάς . Ἀκούσον γοῦν τί φησιν ὁ Παῦλος γράφων · Ἑβραῖοις · Ἀναμνήσθητε τὰς προτέρας ἡμέρας , ἐν αἷς φωτισθέντες πολλὴν δήλησιν ὑπέμενετε παθημάτων . Οὐδὲ γὰρ βραχὺς διετένυεν χρόνος , ἀλλ᾽ αὐτοὶ εὐθὺς τοῖς προοιμίοις τῆς κατηχήσεως καὶ τῆς διδασκαλίας ἐπανέστησαν αὐτοῖς πειρασμοί , καὶ βαπτισθέντες εὐθὺς ἐκινδύνευσαν · τί πάσχοντες , ἀκούσατε · Τοῦτο μὲν , ὀνειδισμοὺς καὶ θλίψεις ὑπομενόντες . Πάντες γὰρ ἐνέπτυσαν , ὠβρίζον , κατέχυναν , ἐχλεύαζον , μαρτυρὸς ἐκάλουν , ἀνόητους , ὅτι τῆς πατρὸς ἀποστάτους πολιτείας , παντὸν δόγμα κατεδίδασκο . Οὐ μικρὸν δὲ τοῦτο πρὸς τὴν παρακαλούσαν ψυχήν , ἐὰν μὴ ἐρριζωμένη κατὰ βάθος ἡ πίστις ἦ . Καὶ γὰρ οὐδὲν ὀστὸν δάκνει ψυχήν , ὡς ὀνειδος · οὐδὲν οὕτω τιμᾷ ψυχὴν καὶ διδόναι , ὡς σκώμματα καὶ λοιδορίας · πολλοὶ γὰρ πολλάκις ἄνδρες ὑπασκελίσθησαν διενειδισμένοι . Ταῦτα δὲ λέγω νῦν , ἵνα ἐν παρρησίᾳ τὴν πίστιν ἔχωμεν . Εἰ γὰρ τότε , ὅτε πᾶσα αὐτοῖς ὠνειδίζεν οἰκουμένη , οὐχ ὑπασκελίσθησαν , πολλῷ μᾶλλον νῦν ἐν παρρησίᾳ τὴν κήρυγμα τῆς ἀληθείας ἔχειν δεῖ , ὅτε πᾶσα ἡ οἰκουμένη πρὸς ἡμᾶς μετατέτατο . Ὅτι δὲ οὐ μέχρι κατηγορίας καὶ ὀνειδισμῶν καὶ λοιδορίας ἵστατο ἐκεῖνοι , ἀλλὰ καὶ ἐχάρισαν οἱ ταῦτα πάσχοντες , ἀκούσον τῶν ἐξῆς . Καὶ γὰρ τὴν ἀρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν , φησὶ , μετὰ χαρᾶς προσεδέξασθε . Ὅρᾳ δὲ καὶ αἱ οὐσίαι αὐτῶν ἐδημεῦοντο τὸ παλαιόν , καὶ πᾶσιν εἰς ἀρπαγὴν προείκετο τοῖς βουλομένοις ἐπιπράξαι . Καὶ ταῦτα μὲν Ἑβραῖοις ἐπιστέλλων ἔλεγε .
Lemmas: διάγω νῦν . μή τοίνυν μήτε ἐπί ὁ κατόρθωμα μέγας φρονέω , μήτε ἐπί ὁ συμπίπτω πειρασμός καταπίπτω , μήτε εἰς ῥᾳθυμία ὁ ὁ εἰρήνη ἄδεια ἀποκρεμάω · ἀλλά νήφω ἀεί καί γρηγορέω . εἰμί γάρ καί ἐγώ πάλη πρός ὁ ἐπιθυμία ὁ φύσις . οὐχ ἐπανίστημι νῦν ἐγώ ἄνθρωπος , ἀλλά ἐπανίστημι ὁ ὁ σάρξ ἡδονή · οὖον [ 288 ] πόλεμος τύραννος καί βασιλεύς , ἀλλά πόλεμος θυμός , κενοδοξία , Ἔρως , φθόνος , βασιανία , καί ὁ μυρίος ὁ Ψυχή πάθος . ἐπεί οὖν ἐκεῖνος ὁ πειρασμός ἀπαλλάσσω , οὗτος παρέρχομαι . Ζεύς γάρ οὗτος ἀναμιμνήσκω σύ ὁ καιρός ἐκεῖνος ὁ προσυχήματα , ἵνα καί ὁ ἐν θλῖψις νῦν εἰμί , ἱκανός ἐκεῖθεν λαμβάνω παρακαλέω , καί ὁ πολύς ἀπολαύω ἄδεια , ἀντί ὁ ἀτεχνία ὁ κίνδυνος ἐκεῖνος πολύς εἰσάγω προθυμία εἰς ὁ ὁ ἄτοπος λογισμός μάχη . εἰς γάρ ἡμέτερος νουθεσία καί παρακάλυσιν καί ὑπομονή πᾶς ἐκεῖνος γράφω · ὅσπερ ἀναγκαῖος νῦν πρός σύ εἶπον , καί διδάσκω ὁ μέγεθος ὁ τότε ὁ πιστός παρίστημι κίνδυνος , οὐ ὁ διδάσκαλος μόνος , ἀλλά καί ὁ μαθητής . ἀκούω γοῦν τίς φημί ὁ Παῦλος γράφω · Ἑβραῖος · ἀναμιμνήσκω ὁ πρότερος ἡμέρα , ἐν ὅς φωτίζω πολύς δῆλος ὑπομένω πάθημα . οὐδέ γάρ βραχύς διατείνω χρόνος , ἀλλά αὐτός εὐθύς ὁ προοίμιον ὁ κατήχησις καί ὁ διδασκαλία ἐπανίστημι αὐτός πειρασμός , καί βαπτίζω εὐθύς κινδυνεύω · τίς πάσχω , ἀκούω · οὗτος μέν , ὀνειδισμός καί θλῖψις ὑπομένω . πάνετες γάρ ἐμπτύω , ὑβρίζω , καταχέω , χλευάζω , μάρτυς καλέω , ανόητος , ὅτι ὁ πατήρ ἀποστατός πολιτεία , λήγω δόγμα καταδιδάσκω . οὖον μικρός δέ οὗτος πρός ὁ παρακαλέω Ψυχή , ἐάν μή ῥιζόω κατά βάθος ὁ πίστις εἰμί . καί γάρ οὐδείς ὀστὸν δάκνω Ψυχή , ὡς ὄνειδος · οὐδείς οὗτος τιμάω ψυχή καί δίδωμι , ὡς σκῶμμα καί λοιδορία · πολύς γάρ πολλάκις ἀνήρ ὑποσκελίζω διενειδισμένοι . οὗτος δέ λέγω νῦν , ἵνα ἐν παρρησία ὁ πίστις ἔχω . εἰμί γάρ τότε , ὅτε πᾶς αὐτός ὀνειδίζω οἰκέω , οὐ ὑποσκελίζω , πολύς μᾶλλον νῦν ἐν παρρησία ὁ κήρυγμα ὁ ἀλήθεια ἔχω δεῖ , ὅτε πᾶς ὁ οἰκέω πρός ἐγώ μετατέτατο . ὅτι2 δέ οὖον μέχρι κατηγορία καί ὀνειδισμός καί λοιδορία ἵστημι ἐκεῖνος , ἀλλά καί χαρίζομαι ὁ οὗτος πάσχω , ἀκούω ὁ ἑξῆς . καί γάρ ὁ ἁρπάγη ὁ ὑπάρχω σύ , φημί , μετά χαρά προσδέχομαι . ὁράω δέ καί ὁ οὐσία αὐτός δημεύω ὁ παλαιός , καί πᾶς εἰς ἁρπάγη προΐημι ὁ βούλομαι επιπρασσω . καί οὗτος μέν Ἑβραῖος ἐπιστέλλω λέγω .