joannes-chrysostomus.in-heliam-et-viduam pg051_0356.4
ζ’ . Διὰ δὲ τοῦτο ἔλεγ · Μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ , ὅτι πρᾶός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδία . Ἐτέρως πάλιν τὸ τὰ βραβεῖα αὐτὰ καὶ τὰ Ἐπαθλία εἰς μέσον ἀγαγεῖν , καὶ ὑπὸ ὀφθαλμοὺς δεῖκνυσθαι , ἠκούσων . Ὑσέχετο σωμάτῳ τὴν ἀνάστασιν , ἀφθαρσίαν , τὴν εἰς ἀέρα ἀπάντησιν , τὴν ἐν νεφέλαις ἀρπαγήν · ταῦτα διὰ τῶν πραγμάτων ἔδειξε . Πῶς καὶ τίνι τρόπῳ ; Ἀποθανὼν ἀνέστη · διὸ καὶ τεσσαράκοντα ἡμέρας αὐτοῖς συνῆν , ἵνα αὐτοὺς πληροφορήσῃ καὶ δείξῃ ἥλιζα ἡμῶν εἶναι · μέλλει τὰ σώματα μετὰ τὴν ἀνάστασιν . Πάλιν λέγων διὰ τοῦ Παύλου , ὅτι Ἐν νεφέλαις ἀρπαγησόμεθα εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ εἰς ἀέρα , καὶ τοῦτο ἔδειξεν ἔργοις . Μετὰ γὰρ τὴν ἀνάστασιν , ἡνίκα ἔμελλεν ἀνελθαι εἰς οὐρανοὺς , παρόντων αὐτῶν Ἐπιβρὴ , φησι , καὶ νεφέλη παρέλαβεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν · καὶ ὡς ἀτενίζοντες ἦσαν , πορευομένου αὐτοῦ . Οὕτως οὖν καὶ τὸ ἡμέτερον σῶμα ὁμοιούσιν ἔσται ἐκείνῳ τῷ σώματι , ὅτε ἐκ τοῦ φυμάτου ἐν · ὡσπερ γὰρ ἡ κεφαλὴ , οὕτω καὶ τὸ σῶμα · ὡσπερ ἡ ἀρχή , οὕτω καὶ τὸ τέλος . Καὶ τοῦτο σαφέστερον ὁ Παῦλος δηλῶν ἔλεγεν · Ὅς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν , εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸ σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ . Εἰ τοίνυν σύμμορφον γίνεται , καὶ τὴν αὐτὴν ὁδὸν βαδίαται , καὶ ὁμοίως ἐπὶ νεφελῶν ἀρθήσεται . Ταῦτα προσδοκᾶ καὶ αὐτὸ ἐν τῇ ἀναστάσει . Ἐπειδὴ γὰρ ἀδηλον ἦν τοῖς ἀκούουσι τίνας τὸ ῥῆμα τῆς βασιλείας , διὰ τοῦτο ἀνελθὼν ἐν τῷ ὄρει μετεμορφώθη ἐμπροσθεν τῶν μαθητῶν αὐτοῦ παρανοίγων αὐτοῖς τῶν μελλόντων [ 343 ] τὴν δόξαν , καὶ ὡς ἐν αἰνίγμασι καὶ ἀμυδρῶς ἐπιδείκνυς · οἶον ἔσται τὸ σῶμα τὸ ἡμέτερον . Ἄλλὰ τότε μὲν μετὰ ἱματίων ἐφάνη , ἐν δὲ τῇ ἀναστάσει οὐχ οὕτως . Οὐ γὰρ δεῖται τὸ σῶμα ἡμῶν ἱματίων , οὐδὲ στέγης , οὐδὲ δρόμου , οὐδὲ ἄλλου τῶν τοιούτων οὐδενός . Εἰ γὰρ ὁ Ἄδης πρὸ τῆς παραδόσεως · γυμνὸς ὧν οὐκ ἠχύνετο , δόξῃ ἡμῖν ἐσμένος , πολλῷ μᾶλλον τὰ σώματα τὰ ἡμέτερα , ὅσα ἐπὶ μείζονα καὶ ἀμείνων λήξει βαδίζεται , οὐδενὸς τούτων δεηθήσεται . Διὰ δὲ τοῦτο καὶ αὐτὸς ἀνιστάμενος , τὰ ἱμάτια ἐπὶ τοῦ τάφου καὶ τῆς σοροῦ κείσθαι ἔφασε , γυμνὸν ἀναστὰς
Lemmas: γῆ . Ζεύς δέ οὗτος λέγω · μανθάνω ἀπό ἐγώ , ὅτι πρᾶος εἰμί καί ταπεινός ὁ Καρδίη . ἑτέρως πάλιν ὁ ὁ βραβεῖον αὐτός καί ὁ ἐπάθλιον εἰς μέσος ἄγω , καί ὑπό ὀφθαλμός δείκνυμι , ἥκω . Ὑσέχετο σωματόω ὁ ἀνάστασις , ἀφθαρσία , ὁ εἰς αέρας ἀπάντησις , ὁ ἐν νεφέλη ἁρπάγη · οὗτος διά ὁ πρᾶγμα δείκνυμι . Πῶς καί τίς τρόπος ; ἀποθνήσκω ανέστη · διό καί τεσσαράκοντα ἡμέρα αὐτός σύνειμι , ἵνα αὐτός πληροφορέω καί δείκνυμι ἁλίζω ἐγώ ἔρχομαι · μέλλω ὁ σῶμα μετά ὁ ἀνάστασις . πάλιν λέγω διά ὁ Παῦλος , ὅτι ἐν νεφέλη ἁρπάζω εἰς ἀπάντησις αὐτός εἰς αέρας , καί οὗτος δείκνυμι ἔργον . μετά γάρ ὁ ἀνάστασις , ἡνίκα μέλλω ἀνέρχομαι εἰς οὐρανός , πάρειμι αὐτός Ἐπιβρὴ , φημί , καί νεφέλη παραλαμβάνω αὐτός ἀπό ὁ ὀφθαλμός αὐτός · καί ὡς ἀτενίζω ἥδω , πορεύω αὐτός . οὕτως οὖν καί ὁ ἡμέτερος σῶμα ὁμοιόω εἰμί ἐκεῖνος ὁ σῶμα , ὅτε ἐκ ὁ φύμα ἐν · ὡς γάρ ὁ κεφαλή , οὕτως καί ὁ σῶμα · ὡς ὁ ἀρχή , οὕτως καί ὁ τέλος . καί οὗτος σαφής ὁ Παῦλος δηλόω λέγω · ὅς μετασχηματίζω ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ἐγώ , εἰς ὁ γίγνομαι αὐτός σύμμορφος ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός . εἰμί τοίνυν σύμμορφος γίγνομαι , καί ὁ αὐτός ὁδός βαδίζω , καί ὅμοιος ἐπί νεφέλη ἀείρω . Ταΰς προσδοκάω καί αὐτός ἐν ὁ ἀνάστασις . ἐπειδή γάρ ἄδηλος εἰμί ὁ ἀκούω τίς ὁ ῥῆμα ὁ βασίλεια , διά οὗτος ἀνέρχομαι ἐν ὁ ὄρος μεταμορφόω ἔμπροσθεν ὁ μαθητής αὐτός παρανοιγη αὐτός ὁ μέλλω [ 343 ] ὁ δόξα , καί ὡς ἐν αἴνιγμα καί ἀμυδρός ἐπιδείκνυμι · οἶος εἰμί ὁ σῶμα ὁ ἡμέτερος . ἀλλά τότε μέν μετά ἱμάτιον φαίνω , ἐν δέ ὁ ἀνάστασις οὐ οὕτως . οὐ γάρ δέω ὁ σῶμα ἐγώ ἱμάτιον , οὐδέ στέγη , οὐδέ δρόμος , οὐδέ ἄλλος ὁ τοιοῦτος οὐδείς . εἰμί γάρ ὁ ᾍδης πρό ὁ παράδοσις · γυμνός ὅς οὐ ἠχύνετο , δόξα ἐγώ ἕννυμι , πολύς μᾶλλον ὁ σῶμα ὁ ἡμέτερος , ὅσος ἐπί μείζων καί ἀγαθός λῆξις βαδίζω , οὐδείς οὗτος δέω . Ζεύς δέ οὗτος καί αὐτός ἀνίστημι , ὁ ἱμάτιον ἐπί ὁ τάφος καί ὁ σορός κεῖμαι φάσω , γυμνός ἀνίστημι