joannes-chrysostomus.in-heliam-et-viduam pg051_0345.1
τῇ μανίᾳν ἔδωκεν , ἀλλ' ἤν ἰδεῖν ἐν λαφάνι ναυάγῳ , ἐν γὰρ παράνομον ἐπιθυμίαν . Καὶ οὐδ' ἐνταῦθα ἔστησεν τῆς παρανομίας , ἀλλὰ τοῦ Δαὶ ὑποχωροῦντος λαυτοῦ παραβῶσιν θυγάτρας , οὐδ' οὕτως ἀρίσταντο , ἀλλ' ἐπείκνυντο , λέγοντες μὴ πρότερον ἀποστήσεσθαι , ἕως ἂν τοὺς ἄνδρας λάβωσι · καὶ μεγάλα ἠπελοῦν δώσειν παρὰ τῇ τῆς λαυτοῦ θυγατρὶ ὑποσχομένῳ δώσειν διὰ τὴν εἰς τοὺς ἑαυτῶν τιμὴν . Εἰδὲς πῶς πανταχόθεν ἐθεῖζε τῶν Σοδομιτῶν τὴν κακίαν , καὶ τότε τὴν τιμωρίαν ἐπῆγαγεν ; Ἵνα γὰρ μὴ μετὰ ταῦτα ὁρῶν κολαζομένους αὐτοὺς κατακλασθῇ διὰ τὸ μέγεθος τῆς συμφορᾶς , μὴδὲ μετ' ἐκείνων ἐγκαλῇ τῷ Θεῷ , ἀλλὰ μετὰ τοῦ Θεοῦ κατακρίνῃ ἐκείνους , προλαβὼν τῇ τῆς ποινῆς ἀποδείξει , πάντα προἀνήρτησεν αὐτῶν τὸν ἔλεον , τῆς πρὸς αὐτοὺς συμπαθείας ἀπαγαγὼν ἡμᾶς . Ὁ δὲ καὶ νῦν ἐκ τοῦ προφήτου παροῦχεν . Ἵνα μὴ θεωρῶν ὑπὸ τοῦ λυμοῦ διαφθειρομένους τοὺς Ἰουδαίους · ἀλλ' ἄγχι , δαίνυσί σοι τὴν ἀπανθρωπίαν αὐτῶν καὶ τὴν ὠμότητα , καὶ τῆς φιλοενίας τὴν σπάνιν . Οὐ γὰρ δὴ μόνον οὐχ ὑπέδεξαντο τὸν προφήτην , ἀλλὰ καὶ ἀποκτεῖναι ἠπείλουν · καὶ τοῦτο δὴλον ἐκ τῶν Θεοῦ ῥημάτων . Οὐ γὰρ εἶπεν , Ἀναχῶρησον , μόνον , ἀλλὰ καὶ , Κρύψαι . Οὐχ ἄρα ; γὰρ σοι πρὸς σωτηρίαν ἡ φυγὴ , ἀλλὰ δεῖ καὶ λαβεῖν μετὰ πολλῆς τῆς ἀκρίβειας · δῆμος γὰρ ἐστιν Ἰουδαϊκὴς , δῆμος αἰμάτων διψῶν προφητῶν , καὶ ταῖς τῶν ἁγίων ἐμμελετήσας σφαγαῖς · ἀπὸ τῶν προφητικῶν αἰμάτων δαὶ τὰς λαυτῶν ἡμέρας δεξιάς . Καὶ , ὅτε μὲν ἐκ τῆς Ἰουδαίας αὐτὸν ἐξέπεμψεν , Ἀπελθε καὶ κρύψαι , φησίν · ὅτε δὲ πρὸς τὴν χῆραν ἀπέστειλεν , Ἔγω , φησίν , ἀπελεύσομαι αὐτῇ . Ὅρᾳς πῶς ἐκεῖθεν μὲν φεύγοντα μετὰ πολλῆς ἀσφαλείας τοῦτο ποιῆσαι προστατεῖ · ἐνταῦθα δὲ καταφεύγοντα μετὰ πολλῆς παρρησίας καὶ τοῦ θάρσους ἀπίνειν κελεύει ;
Lemmas: ὁ μανία δίδωμι , ἀλλά ἐάν ὁράω ἐν λάφας ναυαγέω , ἐν γάρ παράνομος ἐπιθυμία . καί οὐδέ ἐνταῦθα ἵστημι ὁ παρανομία , ἀλλά ὁ δαί ὑποχωρέω λαυος παραβαίνω θυγάτηρ , οὐδέ οὕτως ἀριστάω , ἀλλά ἐπείκνυντο , λέγω μή πρότερος ἀφίστημι , ἠώς ἄν ὁ ἀνήρ λαμβάνω · καί μέγας ἀπέρχομαι δίδωμι παρά ὁ ὁ λαυος θυγάτηρ ὑπισχνέομαι δίδωμι διά ὁ εἰς ὁ ἑαυτοῦ τιμή . ἀνάκλεις πῶς πανταχόθεν ἐθεῖζε ὁ Σοδομίτης ὁ κακία , καί τότε ὁ τιμωρία ἐπάγω ; ἵνα γάρ μή μετά οὗτος ὁράω κολάζω αὐτός κατακλάω διά ὁ μέγεθος ὁ συμφορά , μηδέ μετά ἐκεῖνος ἐγκαλέω ὁ θεός , ἀλλά μετά ὁ θεός κατακρίνω ἐκεῖνος , προλαμβάνω ὁ ὁ ποινή ἀπόδειξις , πᾶς προἀνήρτησεν αὐτός ὁ ἔλεος , ὁ πρός αὐτός συμπάθεια ἀπάγω ἐγώ . ὁ δέ καί νῦν ἐκ ὁ προφήτης παρέχω . ἵνα μή θεωρέω ὑπό ὁ λυμός διαφθείρω ὁ Ἰουδαῖος · ἀλλά ἄγχι , δαίνυμι σύ ὁ ἀπανθρωπία αὐτός καί ὁ ὠμότης , καί ὁ φιλοενιοι ὁ σπάνις . οὐ γάρ δή μόνος οὐ ὑποδείκνυμι ὁ προφήτης , ἀλλά καί ἀποκτείνω ἀπειλέω · καί οὗτος δῆλος ἐκ ὁ θεός ῥῆμα . οὐ γάρ λέγω , ἀναχωρέω , μόνος , ἀλλά καί , κρύπτω . οὐ ἄρα ; γάρ σύ πρός σωτηρία ὁ φυγή , ἀλλά δέω καί λαμβάνω μετά πολύς ὁ ακρίβεια · δῆμος γάρ εἰμί ιουδαϊκός , δῆμος αἷμα διψάω προφήτης , καί ὁ ὁ ἅγιος ἐμμελετάω σφαγή · ἀπό ὁ προφητικός αἷμα δαί ὁ λαυος ἡμέρα δεξιός . καί , ὅτε μέν ἐκ ὁ Ἰουδαία αὐτός ἐκπέμπω , ἀπέρχομαι καί κρύπτω , φημί · ὅτε δέ πρός ὁ χήρα ἀποστέλλω , ἐγώ , φημί , ἀπέρχομαι αὐτός . Όρας πῶς ἐκεῖθεν μέν φεύγω μετά πολύς ἀσφάλεια οὗτος ποιέω προστατέω · ἐνταῦθα δέ καταφεύγω μετά πολύς παρρησία καί ὁ θάρσος ἀπονέομαι κελεύω ;