joannes-chrysostomus.in-genesim-sermones-1-9 pg054_0230.3
τῆς ἀπανθρωπίας πρὸς τὴν κόλασιν ἄγεται · οὕτω καὶ οὗτος , καθάπερ ὑπὸ δημίου τοῦ λιμοῦ πρὸς τὴν νύκτα ἐλκόμενος καὶ τὴν ἀφόρητον ἀγρυπνίαν , ἐκτείνει μὲν τὰς χεῖρας , μετὰ σφοδρᾶς τῆς βοῆς τοὺς ἐν ταῖς οἰκίαις ἄνω καθημένους παρακαλῶν , οὐδεμιᾶς δὲ φιλανθρωπίας τυγχάνων , ἀνῆλως ἀποπέμπεται καὶ μετὰ πολλῆς τῆς ὠμότητος . Ἄλλ’ οὐδὲν τούτων ἡμᾶς ἐπικαμπτεῖ , ἀλλὰ μετὰ τοιαύτην ἀπανθρωπίαν εἰς τὸν οὐρανὸν ἐκτείνει τὰς χεῖρας τολμῶμεν , καὶ περὶ ἑλοῦ διαλεγόμεθα τῷ Θεῷ , καὶ συγγνώμην αἰτῶμεθα τῶν οἰκείων ἁμαρτημάτων · καὶ οὐ δεδοίκαμεν μὴ κεραυνὸς μετὰ τὴν τοιαύτην εὐχὴν κατενεχθῇ , μετὰ τὴν τοιαύτην ὠμότητα καὶ ἀπανθρωπίαν . Πῶς πρὸς ὕπνον , εἴπε μοι , βαδίζομεν καὶ ἀνάπαυσιν , καὶ οὐ δεδοίκαμεν 670 μὴ κατ’ ὄναρ αὐτὸς οὗτος ὑμῖν ὁ πεινῶν ἐπιστᾷς , ἀχλύων , βόων ῥάβδα περιβεβλημένος , ὀδύρεται καὶ θρηνῆσι , τὴν ὠμότητα ἠχκαλῶν ; Καὶ γὰρ πολλῶν πολλάκις ἤκουσα λεγόντων , ὅτι μεθ’ ἡμέραν ὑπεριδόντες τῆς τῶν πτωχῶν ἀντιλήψεως , ἐν νυκτὶ ἀγνοία περιβεβλημένων αὐτοῦ · εἶδον , ὡσπερ ἐλκόμενους ὑπὸ τῆς τῶν πενήτων χειρὸς , σπαρτομένους , μυρία πάσχοντας πράγματα . Ἄλλὰ ταῦτα μὲν ὕπνος καὶ ὄναρ , καὶ πρόσκαιρος τιμωρία · ἡμεῖς δὲ οὐ δεδοίκαμεν , εἴπε μοι , μὴ οὗτος τὸν πέντηα τοῦτον τὸν ὀδυρόμενον καὶ βοῶντα καὶ ὀλοφυρόμενον ἐν τοῖς χόλποις ὤψεται τοῦ Ἀβραάμ , καθάπερ ποτὲ τὸν Λάζαρον τὸ πλούσιος ἐκεῖνος ; Τὰ δὲ ἐντεῦθεν ἄφρημα ὑμῶν τῷ συνεδότῳ , τὰ πικρὰ καὶ ἀπαραιτήτητα ἐκεῖνα κολαστήρια , πῶς ἤττησεν ὤδωρ , πῶς οὐδὲ σταγὸνός ἔτυχ , πῶς ἡ γλῶττα ἀπεπυριγνίζετο , πῶς πολλὴν τὴν ἰκετηρίαν θεῖς , οὐδεμιᾷς συγγνώμης ἀπελᾶυσε , καὶ πῶς ἀθάνατα ἐκολάζετο . Ἄλλὰ γὰρ μὴ γένοιτο ἡμᾶς ταῦτα διὰ τῆς πείρας μαθεῖν , ἀλλὰ διὰ τῶν λόγων ἀκούσοντας φυγεῖν τὴν διὰ τῶν ἔργων ἀπειλίαν , καὶ τὸν τῶν προπατόρων Ἀβραὰμ φιλοπροσήνῃς ἀξίους ἀποδειχθέντας , εἰς τὸν αὐτὸν ἐκεῖνω χωρήσαι τόπον , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ τιμὴ , δόξα , κράτος σὺν τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ὁ ἀπανθρωπία πρός ὁ κόλασις ἄγω · οὗτος καί οὗτος , καθάπερ ὑπό δήμιος ὁ λιμός πρός ὁ νύξ ἕλκω καί ὁ ἀφόρητος ἀγρυπνία , ἐκτείνω μέν ὁ χείρ , μετά σφοδρός ὁ βοή ὁ ἐν ὁ οἰκίον ἄνω κάθημαι παρακαλέω , οὐδείς δέ φιλανθρωπία τυγχάνω , ἀνῆλως ἀποπέμπω καί μετά πολύς ὁ ὠμότης . ἄλλος οὐδείς οὗτος ἐγώ ἐπικάμπτω , ἀλλά μετά τοιοῦτος ἀπανθρωπία εἰς ὁ οὐρανός ἐκτείνω ὁ χείρ τολμάω , καί περί αἱρέω διαλέγω ὁ Θεός , καί συγγνώμη αἰτέω ὁ οἰκέω ἁμάρτημα · καί οὖον δείδω μή κεραυνός μετά ὁ τοιοῦτος εὐχή καταφέρω , μετά ὁ τοιοῦτος ὠμότης καί ἀπανθρωπία . Πῶς πρός ὕπνος , εἶπον ἐγώ , βαδίζω καί ἀνάπαυσις , καί οὖον δείδω 670 μή κατά ὄναρ αὐτός οὗτος σύ ὁ πεινάω ἐφίστημι , ἀχλύς , Βόων Ραβδά περιβεβλημένος , ὀδύρομαι καί θρηνέω , ὁ ὠμότης ἠχκαλῶν ; καί γάρ πολύς πολλάκις ἀκούω λέγω , ὅτι μετά ἡμέρα ὑπεροράω ὁ ὁ πτωχός ἀντίληψις , ἐν νύξ ἄγνοια περιβάλλω αὐτός · εἶδον , ὡς ελκόμενος ὑπό ὁ ὁ πένης χείρ , σπαρτομενος , μυρίος πάσχω πρᾶγμα . ἀλλά οὗτος μέν ὕπνος καί ὄναρ , καί πρόσκαιρος τιμωρία · ἐγώ δέ οὖον δείδω , εἶπον ἐγώ , μή οὗτος ὁ πέντη οὗτος ὁ ὀδύρομαι καί βοῦς καί ὀλοφύρομαι ἐν ὁ κόλπος ὁράω ὁ Ἀβραάμ , καθάπερ ποτέ ὁ Λάζαρος ὁ πλούσιος ἐκεῖνος ; ὁ δέ ἐντεῦθεν ἄφρημα σύ ὁ συνεδότῳ , ὁ πικρός καί ἀπαραίτητος ἐκεῖνος κολαστήριον , πῶς ἀτάω ὄζω , πῶς οὐδέ σταγών τυγχάνω , πῶς ὁ γλῶσσα απεπυριγνιζετος , πῶς πολύς ὁ ἰκετηρίαν θέω , οὐδείς συγγνώμη ἀπολαύω , καί πῶς ἀθάνατος κολάζω . ἀλλά γάρ μή γίγνομαι ἐγώ οὗτος διά ὁ πείρω μανθάνω , ἀλλά διά ὁ λόγος ἀκούω φεύγω ὁ διά ὁ ἔργον ἀπειλίαν , καί ὁ ὁ προπάτωρ Ἀβραάμ φιλοπροσαινω ἄξιος ἀποδείκνυμι , εἰς ὁ αὐτός ἐκεῖνος χωρέω τόπος , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ τιμή , δόξα , κράτος σύν ὁ ἅγιος πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .