joannes-chrysostomus.in-genesim-sermones-1-9 pg054_0234.1
δμνολας ; Εἶτα τί φησιν ; Ἄντὶ τοῦτοῦ καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ , καὶ προσκολληθήσεται τῇ γυναικὶ αὐτοῦ . Οὐχ εἰπεν ἀπλῶς , ἐνωθήσεται , ἀλλὰ , Καὶ κολληθήσεται , τὴν ἀκριβῆ συνάφειαν [ 673 ] δηλῶν · Καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν . Ὅ τοσαῦτα οὖν εἰδὼς , εἰπέ μοι , οὐχ ἤδει τί μέν καλόν , τί δὲ πονηρόν ; Καὶ πῶς ἂν ἔχοι λόγον ; Εἰ γὰρ μὴ ἤδει τί μέν καλόν , τί δὲ πονηρόν πρὸ τοῦ φαγεῖν ἀπὸ τοῦ ξύλου , ἀλλὰ μετὰ τὴν βρώσιν ἔμαθεν , ἡ ἁμαρτία γέγονεν αὐτῷ σοφίας διδάσκαλος , καὶ ὁ δρὶς οὐκέτι ἀπαιτεῖν , ἀλλὰ σύμβουλος τῶν συμφερόντων κατέστη , ἐκ θηρίου ποιήσας αὐτὸν ἄνθρωπον . Ἄλλὰ μὴ γένοιτο · οὐχ ἔστι ταῦτα οὕτως , οὐχ ἔστιν . Εἰ γὰρ μὴ ἤδει τί μέν καλόν , τί δὲ πονηρόν , πῶς καὶ τὴν ἐντολὴν ἐλάμβανεν ; Οὐδὲς γὰρ δίδωσι νόμον τῷ μὴ εἰδότι , ὅτι κακὸν ἡ παράβασις · ὁ δὲ Θεὸς καὶ ἔδωκε , καὶ παραβάντα ἐκόλασεν , οὐκ ἂν ἠφρόνερε ταῦτα ποιήσας , εἰ μὴ γνωστικὸν αὐτὸν ἐξ ὀρχῆς ἐποίησεν ἀρετῆς καὶ κακίας . Ὀρᾷς πῶς πάντοθεν ἡμῖν ἀποζῆδε · μετα , ὅτι οὐ μετὰ τὴν βρώσιν τοῦ ξύλου τὸ καλὸν ἤδει · καὶ τὸ πονηρόν , ἀλλὰ καὶ πρὸ τοῦτοῦ ἤπιστάτο ; Ταῦτα οὖν ἀπαντα , ἀγαπητοί , διακρατῶμεν , καὶ οἴκαδε ἀναχωρήσαντες διπλὴν παραβώμεν τὴν τράπεζαν , τὴν τῶν σιτίων , καὶ τὴν τῆς ἀκροάσεως , καὶ λεγέτω μέν ἄνθρω τὰ εἰρημένα , μανθανέτω δὲ γυνή , ἀκούετω δὲ καὶ παῖδια , μὴ ἀποστερισθῶσαν δὲ μηδὲ εἰκέται τῆς ἀκροάσεως ταύτης . Ἐκκλησίαν ποιήσων σου τὴν οἰκίαν · καὶ γὰρ καὶ ὑπεύθυνος εἶ καὶ τῶν παιδίων καὶ τῆς τῶν οἰκετῶν σωτηρίας · καὶ καθάπερ ἡμεῖς ὑπὲρ ὑμῶν ἀπαιτούμεθα λόγον , οὕτω καὶ ἕκαστος ὑμῶν καὶ ὑπὲρ οἴκετου , καὶ ὑπὲρ γυναικός , καὶ ὑπὲρ παιδὸς ἀπαιτεῖται εὐθύναις . Ἄπὸ γοῦν τῶν τοιούτων διηγημάτων ἡλίστα διαδέξεται ἡμᾶς τὰ ἀναίρετα , καὶ φαντασίας ἀππλαγμένα ἀπάτης · οἷα γὰρ μεθ’ ἡμέραν ἡ ψυχὴ μελετᾷν εἴωθε , τοιαῦτα καὶ κατ’ ὕπνους φαντάζεται . Καὶ ἐὰν τὰ καλὰ ἐκαστὴν ἡμέραν φυλάττωμεν λεγόμενα , οὐ πολλοῦ δεηθησόμεθα πόνου · καὶ γὰρ σαφέστερος ὁ μετὰ ταῦτα λόγος ὑμῖν ἔσται , καὶ ἡμῖν προθυμότερα ἡ διδασκαλία . Ἰν’ οὖν γένηται τι πλέον καὶ ἡμῖν καὶ ὑμῖν , ἡμῖν μέν ἀπὸ τῆς διδασκαλίας , ὑμῖν δὲ ἀπὸ τῆς ἀκροάσεως , μετὰ τῆς σωματικῆς τραπέζης καὶ ἡ τράπεζα ὑμῖν παρατιθέσθω ἡ πνευματική . Καὶ γὰρ ἀσφάλεια καὶ κόσμος ἐκεῖνα ὑμῖν γενήσεται , καὶ τὰ τῆς παρούσης ζωῆς πρὸς τὸ συμφέρον ὁ Θεὸς κατευθύνει , καὶ βέζατα ὑμῖν ἔσται πάντα καὶ εὐκοία . Ζητεῖτε γάρ , φησὶ , πρῶτον τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν , καὶ πάντα ταῦτα προστεθήσεται ὑμῖν . Ζητῶμεν οὖν ταύτην , ἀγαπητοί , ἵνα καὶ τῶν ἐνταῦθα καὶ τῶν ἐκεῖ ἐπιτύχωμεν ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλαθρωπία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , δι’ οὗ καὶ τῷ σοὶ δόξα τῷ Πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: δμνολαας ; εἶτα τίς φημί ; ἀντί οὗτος καταλείπω ἄνθρωπος ὁ πατήρ αὐτός καί ὁ μήτηρ αὐτός , καί προσκολλάω ὁ γυνή αὐτός . οὐχ εἶπον ἀπλόος , ἐνωθέω , ἀλλά , καί κολλάω , ὁ ἀκριβής συνάφεια [ 673 ] δηλόω · καί εἰμί ὁ δύο εἰς σάρξ εἷς . ὅς τοσοῦτος οὖν εἰδοί , εἶπον ἐγώ , οὐ ἦδος τίς μέν καλός , τίς δέ πονηρός ; καί πῶς εἄν ἔχω λόγος ; εἰμί γάρ μή ἦδος τίς μέν καλός , τίς δέ πονηρός πρό ὁ ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον , ἀλλά μετά ὁ βρῶσις μανθάνω , ὁ ἁμαρτία γίγνομαι αὐτός σοφία διδάσκαλος , καί ὁ δρίς οὐκέτι ἀπαιτέω , ἀλλά σύμβουλος ὁ συμφέρω καθίστημι , ἐκ θηρίον ποιέω αὐτός ἄνθρωπος . ἀλλά μή γίγνομαι · οὐ εἰμί οὗτος οὕτως , οὐ εἰμί . εἰμί γάρ μή ἦδος τίς μέν καλός , τίς δέ πονηρός , πῶς καί ὁ ἐντολή λαμβάνω ; Οὐδή γάρ δίδωμι νόμος ὁ μή οἶδα , ὅτι κακός ὁ παράβασις · ὁ δέ θεός καί δίδωμι , καί παραβαίνω κολάζω , οὐ εἄν ἀφρονέω οὗτος ποιέω , εἰμί μή γνωστικός αὐτός ἐκ ὀρχμαί ποιέω ἀρετή καί κακία . ὁράω πῶς πάντοθεν ἐγώ ἀποζῶ · μετά , ὅτι οὖον μετά ὁ βρῶσις ὁ ξύλον ὁ καλός ἦδος · καί ὁ πονηρός , ἀλλά καί πρό οὗτος ἐπίσταμαι ; οὗτος οὖν ἅπας , ἀγαπητός , διακρατέω , καί οἴκαδε ἀναχωρέω διπλός παραβαίνω ὁ τράπεζα , ὁ ὁ σιτίον , καί ὁ ὁ ἀκρόασις , καί λέγω μέν ἄνθρω ὁ εἴρω , μανθάνω δέ γυνή , ἀκούω δέ καί παιδιά , μή ἀποστερίζω δέ μηδέ εἴκω ὁ ἀκρόασις οὗτος . ἐκκλησία ποιέω σύ ὁ οἰκίον · καί γάρ καί ὑπεύθυνος εἰμί καί ὁ παιδίον καί ὁ ὁ οἰκέτης σωτηρία · καί καθάπερ ἐγώ ὑπέρ σύ ἀπαιτέω λόγος , οὗτος καί ἕκαστος σύ καί ὑπέρ οἰκέτης , καί ὑπέρ γυνή , καί ὑπέρ παῖς ἀπαιτέω εὐθύνω . ἀπό γοῦν ὁ τοιοῦτος διήγημα ἡλίστα διαδέχομαι ἐγώ ὁ αναίρετος , καί φαντασία ἀποπλήσσω ἀπάτη · οἷος γάρ μετά ἡμέρα ὁ ψυχή μελετάω εἴωθα , τοιοῦτος καί κατά ὕπνος φαντάζω . καί ἐάν ὁ καλός ἕκαστος ἡμέρα φυλάσσω λέγω , οὖον πολύς δήω πόνος · καί γάρ σαφής ὁ μετά οὗτος λόγος σύ εἰμί , καί ἐγώ πρόθυμος ὁ διδασκαλία . ἵνα οὖν γίγνομαι τίς πλέω καί ἐγώ καί σύ , ἐγώ μέν ἀπό ὁ διδασκαλία , σύ δέ ἀπό ὁ ἀκρόασις , μετά ὁ σωματικός τράπεζα καί ὁ τράπεζα σύ παρατίθημι ὁ πνευματικός . καί γάρ ἀσφάλεια καί κόσμος ἐκεῖνος σύ γίγνομαι , καί ὁ ὁ πάρειμι ζωή πρός ὁ συμφέρω ὁ θεός κατευθύνω , καί βέζα σύ εἰμί πᾶς καί ευποιος . ζητέω γάρ , φημί , πρῶτος ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , καί πᾶς οὗτος προστίθημι σύ . ζητέω οὖν οὗτος , ἀγαπητός , ἵνα καί ὁ ἐνταῦθα καί ὁ ἐκεῖ ἐπιτυγχάνω ἀγαθός , χάρις καί φιλαθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς καί ὁ σύ δόξα ὁ πατήρ καί ὁ ἅγιος πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .