joannes-chrysostomus.in-genesim-sermones-1-9 pg054_0226.5
καὶ αὐτὸς συνενδοκεῖ οἰκεῖν μετ' αὐτῆς , μὴ ἀφιέτω αὐτόν . Διὰ τί ; Τί γὰρ οἶδας , γύναι , εἰ τὸν ἄνδρα σώσεις ; Καὶ πῶς , φησίν , δύναται σῶσαι γυνή ; Διδάσκουσα , κατηχούσα , ἐνδύουσα πρὸς τὸ τῆς εὐσεβείας λόγον . Καὶ τοῦ χθὲς , ὦ μακάριε Παῦλε , ἔλεγες , ὅτι · Γυναικὶ διδάσκειν οὐκ ἐπιτρέπω . Πῶς οὖν πάλιν διδάσκαλον αὐτὴν ποιεῖς τοῦ ἀνδρός ; Οὐχὶ μαχόμενος ἑαυτοῦ τοῦτο ποιεῖ , ἀλλὰ καὶ σοφῶς συμφωνῶν . Ἄκουε γοῦν καὶ τίνος ἕνεκεν αὐτὴν ἐξέβαλε , καὶ τίνος ἕνεκεν αὐτὴν πάλιν ἐπανάγει πρὸς τὸν τῆς διδασκαλίας ὄρμον , ἵνα μάθῃς τὴν Παύλου σοφίαν . Διδασκέτω , φησίν , ὁ ἀνήρ . Διὰ τί ; Οὐχ ἠπατήθη γάρ . Ἄδὰμ γάρ , φησίν , οὐχ ἠπατήθη . Μανθανέτω , φησίν , ἡ γυνή . Διὰ τί ; Ἡπατήθη γάρ . Ἡ γυνὴ γάρ , φησίν , ἀπατηθεῖσα ἐν παραβάσει γέγονεν . Ἐνταῦθα δὲ τὸ ἐναντίον . Ὅταν μὲν γὰρ ἄπιστος ἢ ὁ ἀνήρ , πιστὴ δὲ ἡ γυνή , διδάσκέτω , φησίν , ἡ γυνή . Διὰ τί ; Ὅτι οὐχ ἠπάτηται · πιστὴ γὰρ ἐστι . Μανθανέτω τοίνυν ὁ ἀνήρ · ἠπατήθη γάρ · ἄπιστος γὰρ ἐστιν . Ἀντεστράφη , φησίν , τὰ τῆς διδασκαλίας · ἀντεστράφη λοιπὸν καὶ τὰ τῆς δεσποτείας . Εἶδες πῶς πανταχοῦ οὐ τῇ φύσει , ἀλλὰ τῇ ἀπάτῃ καὶ τῇ ἁμαρτίᾳ δείκνυσι τὴν δουλείαν ἀκολουθούσαν ; Ἥλθε τοίνυν πρὸς τὴν γυναῖκα ἡ ἀπάτη παρὰ τὴν ἄρχην , ἡκολούθησε τῇ ἀπάτῃ ἡ ὑποταγή · μετέστη μετὰ ταῦτα πρὸς τὸν ἄνδρα ἡ ἀπάτη , μετέστη καὶ ἡ ὑποταγή . Κοὶ καθάπερ ἐν ἀρχῇ , τῷ ἀνδρὶ τὴν σωτηρίαν τῆς γυναικὸς ἐνεπίστευσε , ἐπειδὴ οὐχ ἠπάτητο , οὕτω λέγων , Πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου , καὶ αὐτὸς σου κυριεύσει · οὕτω καὶ ἐνταῦθα ἐπὶ τῆς πίστεως τὸν ἄπιστον ἄνδρα ἔχουσαν , τὴν σωτηρίαν τοῦ ἀνδρὸς ἐμπιστεύει τῇ γυναικί , λέγων · [ 666 ] Τί γὰρ εἰδὰς , γύναι , εἰ τὸν ἄνδρα σώσεις ; Τί ταύτης τῆς ἀποδείξεως σαφέστερον γενοῦν' ἂν , τοῦ μὴ τῇ φύσει τὴν δουλείαν , ἀλλὰ τῇ ἁμαρτίᾳ ἐσεσθαι ; Τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν δούλων ἔστιν εἰπεῖν . Δοῦλος ἐκλήθης ; Μὴ σοι μελέτω . Ὅρᾶς πῶς πάλιν δείκνυσι φιλὸν ὄνομα τὴν δουλείαν οὔσαν , ὅταν ἀρετὴ παρῇ ; Ἄλλ' εἰ καὶ δύνασαι ἐλεύθερος γενέσθαι , μᾶλλον χρήσαι , τοὔστι , μᾶλλον μένε ἐν τῇ δουλείᾳ . Διὰ τί ; Ὁ γὰρ ἐν Κυρίῳ κληθεὶς δοῦλος , ἀπελευθερος Κυρίου ἐστίν . Εἶδες μέχρι προσομοίαν τὴν δουλείαν , ἐν τῷ πράγματι δὲ τὴν ἐλευθερίαν ; Τίνος δὲ ἕνεκεν ἀρξὴς μένειν δοῦλον ; Ἴνα τῆς ἐλευθερίας μᾶθῃ τὴν περιουσίαν . Ὡσπερ γὰρ τοῦ σβέσαι τὴν κάμνον τὴν ἐπὶ τῶν τριῶν παίδων πολὺ θαυμαστότερον ἦν τὸ μενούσης αὐτῆς ἀσινῆ διατηρῆσαι τὰ σώματα · οὕτω τοῦ λύσαι τὴν δουλείαν τῇ μενούσῃ αὐτῆς δεῖξαι τὴν ἐλευθερίαν πολλῷ μείζον ἐστι καὶ θαυμαστότερον . Διὰ τοῦτο φησίν · Εἰ καὶ δύνασαι ἐλεύθερος γενέσθαι , μᾶλλον χρήσαι · τοὔστι , μένε δοῦλος · τὴν γὰρ ἀληθεστάτην ἔχεις ἐλευθερίαν .
Lemmas: καί αὐτός συνδοκέω οἰκέω μετά αὐτός , μή ἀφίημι αὐτός . Ζεύς τίς ; τις γάρ οἶδα , γυνή , εἰμί ὁ ἀνήρ σῴζω ; καί πῶς , φημί , δύναμαι σῴζω γυνή ; διδάσκω , κατηχέω , ἐνδύω πρός ὁ ὁ εὐσέβεια λόγος . καί ὁ χθές , εἰμί μακάριος Παῦλος , λέγω , ὅτι · γυνή διδάσκω οὐ ἐπιτρέπω . Πῶς οὖν πάλιν διδάσκαλος αὐτός ποιέω ὁ ἀνήρ ; οὐ μάχομαι ἑαυτοῦ οὗτος ποιέω , ἀλλά καί σοφός συμφωνέω . Ἄκουος γοῦν καί τίς ἕνεκα αὐτός ἐκβάλλω , καί τίς ἕνεκα αὐτός πάλιν ἐπανάγω πρός ὁ ὁ διδασκαλία ὅρμος , ἵνα μανθάνω ὁ Παῦλος σοφία . διδάσκω , φημί , ὁ ἀνήρ . Ζεύς τίς ; οὐχ ἀπατάω γάρ . Ἀδάμ γάρ , φημί , οὐ ἀπατάω . μανθάνω , φημί , ὁ γυνή . Ζεύς τίς ; ἀπατάω γάρ . ὁ γυνή γάρ , φημί , ἀπατάω ἐν παράβασις γίγνομαι . ἐνταῦθα δέ ὁ ἐναντίος . ὅταν μέν γάρ ἄπιστος ἢ ὁ ἀνήρ , πιστός δέ ὁ γυνή , διδάσκω , φημί , ὁ γυνή . Ζεύς τίς ; ὅτι2 οὐ ἀπατάω · πιστός γάρ εἰμί . μανθάνω τοίνυν ὁ ἀνήρ · ἀπατάω γάρ · ἄπιστος γάρ εἰμί . αντιστρέφω , φημί , ὁ ὁ διδασκαλία · αντιστρέφω λοιπός καί ὁ ὁ δεσποτεία . εἶδον πῶς πανταχοῦ οὖον ὁ φύσις , ἀλλά ὁ ἀπάτη καί ὁ ἁμαρτία δείκνυμι ὁ δουλεία ακολουθώ ; ἔρχομαι τοίνυν πρός ὁ γυνή ὁ ἀπάτη παρά ὁ ἀρχή , ἀκολουθέω ὁ ἀπάτη ὁ ὑποταγή · μεθίστημι μετά οὗτος πρός ὁ ἀνήρ ὁ ἀπάτη , μεθίστημι καί ὁ ὑποταγή . κοί καθάπερ ἐν ἀρχή , ὁ ἀνήρ ὁ σωτηρία ὁ γυνή ἐμπιστεύω , ἐπεί οὐ ἀπατάω , οὗτος λέγω , πρός ὁ ἀνήρ σύ ὁ ἀποστροφή σύ , καί αὐτός σύ κυριεύω · οὗτος καί ἐνταῦθα ἐπί ὁ πίστις ὁ ἄπιστος ἀνήρ ἔχω , ὁ σωτηρία ὁ ἀνήρ ἐμπιστεύω ὁ γυνή , λέγω · [ 666 ] τις γάρ ἀνάκλεις , γυνή , εἰμί ὁ ἀνήρ σῴζω ; τις οὗτος ὁ ἀπόδειξις σαφής γίνομαι εἄν , ὁ μή ὁ φύσις ὁ δουλεία , ἀλλά ὁ ἁμαρτία εἰμί ; οὗτος καί ἐπί ὁ δοῦλος εἰμί εἶπον . Δοῦλος καλέω ; μή σύ μέλω . ὁράω πῶς πάλιν δείκνυμι φίλος ὄνομα ὁ δουλεία εἰμί , ὅταν ἀρετή πείρω ; ἄλλος εἰμί καί δύναμαι ἐλεύθερος γίγνομαι , μᾶλλον χράω , ἔτος , μᾶλλον μένω ἐν ὁ δουλεία . Ζεύς τίς ; ὁ γάρ ἐν κύριος καλέω δοῦλος , ἀπελεύθερος κύριος εἰμί . εἶδον μέχρι προσομοεις ὁ δουλεία , ἐν ὁ πρᾶγμα δέ ὁ ἐλευθερία ; τίς δέ ἕνεκα ἄρχω μένω δοῦλος ; ἵνα ὁ ἐλευθερία μανθάνω ὁ περιουσία . ὡς γάρ ὁ σβέννυμι ὁ κάμνω ὁ ἐπί ὁ τρεῖς παῖς πολύς θαυμαστός εἰμί ὁ Μένων αὐτός ἀσινής διατηρέω ὁ σῶμα · οὗτος ὁ λύω ὁ δουλεία ὁ Μένων αὐτός δείκνυμι ὁ ἐλευθερία πολύς μείζων εἰμί καί θαυμαστός . Ζεύς οὗτος φημί · εἰμί καί δύναμαι ἐλεύθερος γίγνομαι , μᾶλλον χράω · ἔτος , μένω δοῦλος · ὁ γάρ ἀληθής ἔχω ἐλευθερία .