joannes-chrysostomus.in-genesim-sermones-1-9 pg054_0238.5
Ἐπανίωμεν τοίνυν ἐπὶ τὸ σωτήριον τοῦ σταυροῦ ξύλον . Τοῦτο γὰρ , τοῦτο πάντα ἀνέλυσε τὰ δεινά , ὧσα ἐκείνῳ εἰσήγαγε · μᾶλλον δὲ οὐχ ἐκεῖνο εἰσήγαγε τὰ δεινά , ἀλλ᾽ ὁ ἄνθρωπος ἅπαντα , ἄπερ μετὰ πολλῆς ὕστερον ἀνέλυσε τῆς περιουσίας ὁ Χριστός , πολλῷ μείζονα αὐτῶν εἰσαγαγὼν ἀγαθά . Δι᾽ αὐτὸ τοῦτο ὁ Παῦλος φησιν · Ὅπου ἐπλεονάσθη ἡ ἁμαρτία , ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις · τοῦτέστι , μείζον τὸ δῶρον τοῦ ἀμαρτήματος . Διὰ τοῦτο πάλιν φησιν · Οὐχ ὡς τὸ παράπτωμα , οὕτω καὶ τὸ χάρισμα · οὐχ ὅσον ἥμαρτεν ὁ ἄνθρωπος , τοσοῦτον ἐχάριστο ὁ Θεός · οὐχ ὅση ἡ ζημία , τοσαύτη [ 679 ] καὶ ἡ πραγματεία · οὐχ ὅσον τὸ ναυάγιον , τοσαύτη καὶ ἡ ἐμπορία · ἀλλὰ πλεῖον τὰ ἀγαθὰ τῶν κακῶν · καὶ εἰκότως . Τὰ μὲν γὰρ κακὰ δοῦλος εἰσήγαγε , καὶ ἐλάττονα ἦν · τὰ δὲ ἀγαθὰ Δεσπότης ἐχάριστο , διὸ καὶ πλεῖον ἦν . Διὰ τοῦτο φησιν · Οὐχ ὡς τὸ παράπτωμα , οὕτω καὶ τὸ χάρισμα . Ἔπει ἐπάγει καὶ τὴν διαφοράν · Τὸ μὲν γὰρ κρίμα ἐξ ἑνὸς εἰς κατάκριμα , τὸ δὲ χάρισμα ἐκ πολλῶν παραπτωμάτων εἰς δικαίωμα . ᾿Ασαφέστερον τὸ εἰρημένον · οὐχὼν ἀνάγκη ἡ λύσις ἐπαγαγεῖν . Τὸ μὲν γὰρ κρίμα , τοῦτέστιν ἡ κολάσις , ἡ τιμωρία , ὁ θάνατος · Ἐξ ἑνὸς , τοῦτέστιν ἀμαρτήματος · Μία γὰρ , φησίν , ἁμαρτία τοσοῦτον εἰσήγαγε κακόν · τὸ δὲ χάρισμα οὐχ ἐκεῖνῃ μόνῃ τὴν ἁμαρτίαν ἔλυσε , ἀλλὰ καὶ ἑτέρας πολλάς . Διὰ τοῦτο λέγει · Τὸ δὲ χάρισμα ἐκ πολλῶν παραπτωμάτων εἰς δικαίωμα . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ ᾿Ιωάννης ὁ βαπτιστὴς ἔδδα · Ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ , οὐχί , ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ ᾿Αδάμ , ἀλλ᾽ , Ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου . Εἶδες πῶς οὐχ ὡς τὸ παράπτωμα , οὕτω καὶ τὸ χάρισμα , ἀλλὰ πλεῖονα εἰσήγαγε τοῦτο τὸ ξύλον ἀγαθὰ τῶν παρὰ τὴν ἀρχὴν εἰσερχθέντων · κακῶν ;
Lemmas: ἐπάνειμι τοίνυν ἐπί ὁ σωτήριος ὁ σταυρός ξύλον . οὗτος γάρ , οὗτος πᾶς ἀναλύω ὁ δεινός , ὠθέω ἐκεῖνος εἰσάγω · μᾶλλον δέ οὐ ἐκεῖνος εἰσάγω ὁ δεινός , ἀλλά ὁ ἄνθρωπος ἅπας , Ἄπερ μετά πολύς ὕστερος ἀναλύω ὁ περιουσία ὁ Χριστός , πολύς μείζων αὐτός εἰσάγω ἀγαθός . διά αὐτός οὗτος ὁ Παῦλος φημί · ὅπου πλεονάζω ὁ ἁμαρτία , ὑπερπερισσεύω ὁ χάρις · τουτέστι , μείζων ὁ δῶρον ὁ ἁμάρτημα . Ζεύς οὗτος πάλιν φημί · οὐχ ὡς ὁ παράπτωμα , οὗτος καί ὁ χάρισμα · οὐ ὅσος ἁμαρτάνω ὁ ἄνθρωπος , τοσοῦτος Χαριστός ὁ Θεός · οὐ ὅσος ὁ ζημία , τοσοῦτος [ 679 ] καί ὁ πραγματεία · οὐ ὅσος ὁ ναυάγιον , τοσοῦτος καί ὁ ἐμπορία · ἀλλά πλείων ὁ ἀγαθός ὁ κακός · καί εἰκότως . ὁ μέν γάρ κακός δοῦλος εἰσάγω , καί μικρός εἰμί · ὁ δέ ἀγαθός Δεσπότης Χαριστός , διό καί πλείων εἰμί . Ζεύς οὗτος φημί · οὐχ ὡς ὁ παράπτωμα , οὗτος καί ὁ χάρισμα . ἔπος ἐπάγω καί ὁ διαφορά · ὁ μέν γάρ κρίμα ἐκ εἷς εἰς κατάκριμα , ὁ δέ χάρισμα ἐκ πολύς παράπτωμα εἰς δικαίωμα . ᾿Ασαφέστερον ὁ εἴρω · οὐχὼν ἀνάγκη ὁ λύσις ἐπάγω . ὁ μέν γάρ κρίμα , τουτέστιν ὁ κόλασις , ὁ τιμωρία , ὁ θάνατος · ἐς εἷς , τουτέστιν ἁμάρτημα · Μία γάρ , φημί , ἁμαρτία τοσοῦτος εἰσάγω κακός · ὁ δέ χάρισμα οὐ ἐκεῖνος μόνος ὁ ἁμαρτία λύω , ἀλλά καί ἕτερος πολύς . Ζεύς οὗτος λέγω · ὁ δέ χάρισμα ἐκ πολύς παράπτωμα εἰς δικαίωμα . Ζεύς οὗτος καί ὁ Ιωάννης ὁ βαπτιστής Έδδα · εἶδον ὁ ἀμνός ὁ Θεός , οὐ , ὁ ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ Αδάμ , ἀλλά , ὁ ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος . εἶδον πῶς οὐ ὡς ὁ παράπτωμα , οὗτος καί ὁ χάρισμα , ἀλλά πλείων εἰσάγω οὗτος ὁ ξύλον ἀγαθός ὁ παρά ὁ ἀρχή εἰσέρχομαι · κακός ;