joannes-chrysostomus.in-genesim-sermones-1-9 pg054_0215.5
α' . Ὅσπερ τῶν σπερμάτων ὀφελὲς οὐδὲν , ὅταν παρὰ τὴν ὀδὸν τὰ σπέρματα ρίπτηται · οὕτως οὐδὲ τοῦ λέγοντος ἔσται τι πλῆον , ὅταν μὴ πρὸς τὴν τῶν ἀκούοντων διά-νοιαν ὁ λόγος φέρηται , ἀλλ' ἀπλῶς εἰς τὸν ἀέρα δια-χυθεὶς τῆς φωνῆς ἡ ἀσπληγίας ἀνόντως καταλιμπάνη τὸν ἀ ἀκροατήν . Ταῦτα δὲ ὑμῖν οὐχ ἀπλῶς εἴρηκα , ἀλλ' ἵνα μὴ πρὸς τὰ ἀπλούστερα τῶν νοημάτων ἤτε κεχηνότες μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν βαθυντέρων καταλο-μῆστε . Εἰ γὰρ μὴ νῦν καταβαίνωμεν πρὸς τὸ βάθος τῶν Γραφῶν , ὅταν κοῦφα μὲν ἡμῖν τὰ κύλια πρὸς τὸ νῆχεσθαι , δεύτερον δὲ τὸ δῆμα οὐκέτι τῷ πονηρῷ τῆς τρυφῆς ἐνχολεύμενον ρέυσμα , διαρχέστερον δὲ τὸ πνεῦμα , ὥστε μὴ ἀποπνιγέσθαι , πότε καταβασόμεθα ; Ὅταν τρυφὴ καὶ ἑστίασις ἢ καὶ μέθη καὶ τράπεζα ἀδδρηγίας γέμωσι ; Ἄλλα τότε οὐδὲ κινηθήσεται ῥάδιον , οὕτω τὸ βαρύ τῆς τρυφῆς φοροῦν πλεῖν τὴν ψυχήν . Οὐχ ὁρᾶτε ὅτι καὶ οἱ λίθους πολυτελεῖς εὐρί-σκειν βουλόμενοι , οὐκ ἄνω παρὰ τὴν αἰγιαλὸν καθήμε-νοι καὶ τὰ κύματα ἀριθμοῦντες οὕτως εὕρισκους τὸ ζητούμενον e , ἀλλ' εἰς αὐτὴ καταδύνται τὸ βάθος · καὶτοι πολὺς μὲν ὁ πόνος ἐν τῇ ζητήσει , πολὺς δὲ ὁ κίνδυνος ἐν τῇ εὐρέσει , καὶ μετὰ τὴν εὕρεσιν κέδος οὐδὲν ; Τί γὰρ ἂν μέγα εἰσενέγκοι εἰς τὸν βίον τὸν ἡμέτερον λίθων εὕρεσις πολυτελῶν ; Εἰὼς μὲν οὖν μὴ μεγάλα εἰσήγαγε κακά . Τὸ γὰρ ἀνατρέπον ἡμῖν τὴν ζωὴν καὶ πάντα ἄνω καὶ κάτω ποιοῦν , οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν , ἢ ἡ τῶν χρημάτων μανία . Ἄλλ' ὅμως καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἐκεῖνοι προτίθενται τῆς ἐξημέρου τρωφῆς · ἕνεκεν , καὶ τῶν κυμάτων κατατολμῶσιν · ἐν-ταῦθα δὲ οὐ κίνδυνος , οὐ πόνος · οὕτως ἐπιτεταμμένος , ἀλλ' ὀλίγος καὶ κοῦφος , καὶ οὕτος διὰ τὴν τῶν εὐρι-σκομένων φυλακήν . Τὰ γὰρ μετ' εὐκολίας εὐρισκό-μενα καὶ εὐκαταφρόνητα πολλοῖς εἶναι δοκεῖ . Οὐκ ἔστι κυμάτων ταραχὴ ἐν τῷ πελάγει τῶν Γραφῶν , ἀλλὰ παντὸς λιμένος εὐδωτέρου τοῦτο τὸ πέλαγος ·
Lemmas: ὅς . ὅσπερ ὁ σπέρμα ὀφείλω οὐδείς , ὅταν παρά ὁ ὁδός ὁ σπέρμα ῥίπτω · οὕτως οὐδέ ὁ λέγω εἰμί τίς πίμπλημι , ὅταν μή πρός ὁ ὁ ἀκούω διάνοια ὁ λόγος φέρω , ἀλλά ἀπλόος εἰς ὁ ἀήρ διαχέω ὁ φωνή ὁ ἀσπληγίας ἀνίημι καταλιμπάνω ὁ ὅς ἀκροατής . οὗτος δέ σύ οὐ ἀπλόος εἴρω , ἀλλά ἵνα μή πρός ὁ απλός ὁ νόημα ἤτε χάσκω μόνος , ἀλλά καί ὁ βαθύς καταλο-μῆστε . εἰμί γάρ μή νῦν καταβαίνω πρός ὁ βάθος ὁ Γραφής , ὅταν κοῦφος μέν ἐγώ ὁ κύλια πρός ὁ νήχω , δύο δέ ὁ δῆμα οὐκέτι ὁ πονηρός ὁ τρυφή ἐνοχλέω ρευσμαω , δίαρχος δέ ὁ πνεῦμα , ὥστε μή ἀποπνίγω , πότε καταβαίνω ; ὅταν τρυφή καί ἑστίασις ἢ καί μέθη καί τράπεζα ἀδδρηγίας γέμω ; ἄλλος τότε οὐδέ κινέω ῥούδιον , οὗτος ὁ βαρύς ὁ τρυφή φορέω πλέω ὁ Ψυχή . οὐχ ὁράω ὅτι καί ὁ λίθος πολυτελής εὐρίζω βούλομαι , οὐ ἄνω παρά ὁ αἰγιαλός καθίημι καί ὁ κῦμα ἀριθμέω οὕτως ευρισκος ὁ ζητέω e , ἀλλά εἰς αὐτός καταδύω ὁ βάθος · καίτοι πολύς μέν ὁ πόνος ἐν ὁ ζητέω , πολύς δέ ὁ κίνδυνος ἐν ὁ εὕρεσις , καί μετά ὁ εὕρεσις κέδος οὐδείς ; τις γάρ εἄν μέγας εἰσφέρω εἰς ὁ βίος ὁ ἡμέτερος λίθος εὕρεσις πολυτελής ; Ἠώς μέν οὖν μή μέγας εἰσάγω κακός . ὁ γάρ ἀνατρέπω ἐγώ ὁ ζωή καί πᾶς ἄνω καί κάτω ποιέω , οὐδείς ἕτερος εἰμί , ἢ ὁ ὁ χρῆμα μανία . ἄλλος ὅμως καί ψυχή καί σῶμα ἐκεῖνος προτίθημι ὁ ἑξήμερος τροφή · ἕνεκα , καί ὁ κῦμα κατατολμάω · ἐνταῦθα δέ οὖον κίνδυνος , οὖον πόνος · οὕτως ἐπιτέμνω , ἀλλά ὀλίγος καί κοῦφος , καί οὗτος διά ὁ ὁ εὐρι-σκομένων φυλακή . ὁ γάρ μετά εὐκολία εὐρισκό-μενα καί εὐκαταφρόνητος πολύς εἰμί δοκέω . οὐ εἰμί κῦμα ταραχή ἐν ὁ πέλαγος ὁ Γραφής , ἀλλά πᾶς λιμήν εὐδωτέρου οὗτος ὁ πέλαγος ·