joannes-chrysostomus.in-genesim-sermones-1-9 pg054_0226.4
Κατηγορήσαμεν χθὲς τῶν γυναικῶν , μᾶλλον δὲ οὐχὶ τῶν γυναικῶν , ἀλλὰ τῆς Εὔας , ὅτι διὰ τῆς ἁμαρτίας τὴν δουλείαν εἰσήγαγεν . Εἴποιεν ἂν αἱ γυναῖκες ἡμῖν · Τίνος οὖν ἕνεκεν , ἐκείνης ἁμαρτησάσης , ἡμεῖς κατεδικάσθημεν , καὶ τὸ μὲν παράπτωμα γέγονεν ἑνὸς προσώπου , τὸ δὲ ἔγκλημα κοινὸν τῆς φύσεως ἀπάσης ; Τοῦτο καὶ δοῦλοι εἴποιεν ἂν · Τί δήποτε , τοῦ Χαναὰν εἰς τὸν πατέρα ὑβρίσαντος , τὰ τῆς τιμωρίας εἰς ἅπαν διέβη τὸ γένος ; Καὶ οἱ τοὺς ἄρχοντας ἔχ φοβοῦμενοι τοῦτο ἂν εἰπ·ἀσαινο · Τί δήποτε , ἐτέρων ἐν πονηρίᾳ ζητάντων , αὐτοὶ τῷ ζυγῷ τῆς ἄρχης παρεδόθησαν ; Τί οὖν ἂν εἴποιμεν ἡμεῖς πρὸς τούτους ἁπαντας ; Μία γὰρ ἔσται πάντων ζητημάτων ἡ λύσις · ὅτι ἥμαρτον μὲν οἱ πρότεροι , καὶ διὰ τῆς οἰκείας παρακοῆς τὴν δουλείαν εἰσήγαγον · εἰσάχθαισαν δὲ οἱ [ 665 ] μετὰ ταῦτα ταῖς παρ' ἐαυτῶν ἐκχώρησαν ἁμαρτίας . Εἰ μὲν γὰρ ἔχοιεν ἐαυτοὺς δεῖξαι διαπαντὸς ἁμαρτημάτων ὄντας καθαρούς , ἴσως ἂν εἴη αὐτοῖς καλῶς δοκεῖν ἀντιλέγειν · εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ πολλοῖς εἰσὶν ἐπιτιμίοις ὑπεύθυνοι , περιττὰ τὰ τῆς ἀπολογίας ταύτης ἐστίν . Ἐγὼ γὰρ οὐχ ἔπον , ὅτι ἤδη μὴ ἡ ἁμαρτία δουλείαν οὐχ εἰσάγει , ἀλλ' ὅτι πᾶσα ἁμαρτία δουλείᾳ συγκεκλήρωται , καὶ φύσιν ἁμαρτίας , οὐ διαφορὰν ἁμαρτίας ἠμιασάμην μόνον . Ὡσπερ σὺν ἅπαντα μὲν τὰ ἄνιατα νοσήματα εἰς θάνατον ἄγει , οὐχ ἅπαντα δὲ τῆς αὐτῆς ἐστὶ φύσεως · οὕτω καὶ τὰ ἁμαρτήματα ἅπαντα μὲν δουλείαν τικτεῖ , οὐχ ἅπαντα δὲ τῆς αὐτῆς ἐστὶ φύσεως . Ἡμάρτεν ἡ Εὐα ἁφάμενη τοῦ ξύλου , καὶ κατεκρίθη δι' αὐτό . Διὰ τοῦτο μὴ ἁμαρτήσης σὺ πάλιν τέραν Ἰσὺς ἐκείνης ἁμαρτίαν χαλεπωτέραν . Τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν δούλων ἀξίον εἰπεῖν , τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν ἄρχομένων , ὅτι εἰσήγαγον μὲν οἱ πρῶτοι τὴν ἁμαρτίαν , οἱ δὲ μετ' ἐκείνους διαδεξάμενοι κατέσχον τῆς δεσποτείας τὴν δύναμιν δι' ὧν ἐπλημμέλησαν . Ἐγὼ καὶ ἑτέρω ἀπολογήσασθαι · ὅτι πολλοὶ πρὸς ἀρετὴν ἐπανελθόντες , ἀπηλλάχσαν τῆς δεσποτείας . Καὶ πρότερον , εἰ δοκεῖ , ἐπὶ τῶν γυναικῶν τὸν λόγον γυμνάσωμεν . Ἴν ἴδῃς πῶς ὁ μακάριος Παῦλος , ὁ περιθεὶς αὐταῖς τὰ δεσμά , αὐτὸς αὐτὰ πάλιν ἄνθηκε . Εἰ τις γυνὴ , φησίν , ἄνδρα ἔχει ἀπιστον ,
Lemmas: κατηγορέω χθές ὁ γυνή , μᾶλλον δέ οὐ ὁ γυνή , ἀλλά ὁ Εὔα , ὅτι διά ὁ ἁμαρτία ὁ δουλεία εἰσάγω . εἶπον εἄν ὁ γυνή ἐγώ · τίς οὖν ἕνεκα , ἐκεῖνος ἁμαρτάνω , ἐγώ καταδικάζω , καί ὁ μέν παράπτωμα γίγνομαι εἷς πρόσωπον , ὁ δέ ἔγκλημα κοινός ὁ φύσις ἀπασάω ; οὗτος καί δοῦλος εἶπον εἄν · τις δήποτε , ὁ Χαναάν εἰς ὁ πατήρ ὑβρίζω , ὁ ὁ τιμωρία εἰς ἅπας διαβαίνω ὁ γένος ; καί ὁ ὁ ἄρχω ἔχω φοβέω οὗτος εἄν εἶπον · τις δήποτε , ἕτερος ἐν πονηρία ζητάω , αὐτός ὁ ζυγόν ὁ Ἄρχης παραδίδωμι ; τις οὖν εἄν εἶπον ἐγώ πρός οὗτος ἅπας ; Μία γάρ εἰμί πᾶς ζήτημα ὁ λύσις · ὅτι ἁμαρτάνω μέν ὁ πρότερος , καί διά ὁ οἰκεῖος παρακοή ὁ δουλεία εἰσάγω · εἰσάγω δέ ὁ [ 665 ] μετά οὗτος ὁ παρά ἑαυτοῦ εκχωρώ ἁμαρτία . εἰμί μέν γάρ ἔχω ἑαυτοῦ δείκνυμι διαπαντός ἁμάρτημα εἰμί καθαρός , ἴσως εἄν εἰμί αὐτός καλῶς δοκέω ἀντιλέγω · εἰμί δέ καί αὐτός πολύς εἰμί ἐπιτίμιον ὑπεύθυνος , περισσός ὁ ὁ ἀπολογία οὗτος εἰμί . ἐγώ γάρ οὐ ἔπω , ὅτι ἤδη μή ὁ ἁμαρτία δουλεία οὐ εἰσάγω , ἀλλά ὅτι πᾶς ἁμαρτία δουλεία συγκληρόω , καί φύσις ἁμαρτία , οὖον διαφορά ἁμαρτία ημιααω μόνος . ὡς σύν ἅπας μέν ὁ ανίατος νόσημα εἰς θάνατος ἄγω , οὐ ἅπας δέ ὁ αὐτός εἰμί φύσις · οὗτος καί ὁ ἁμάρτημα ἅπας μέν δουλεία τίκτω , οὐ ἅπας δέ ὁ αὐτός εἰμί φύσις . ἁμαρτάνω ὁ Εὔα ἅπτω ὁ ξύλον , καί κατακρίνω διά αὐτός . Ζεύς οὗτος μή ἁμαρτάνω σύ πάλιν τέρα Ἰσὺς ἐκεῖνος ἁμαρτία χαλεπός . οὗτος καί ἐπί ὁ δοῦλος ἄξιος εἶπον , οὗτος καί ἐπί ὁ ἄρχω , ὅτι εἰσάγω μέν ὁ πρῶτος ὁ ἁμαρτία , ὁ δέ μετά ἐκεῖνος διαδέχομαι κατέχω ὁ δεσποτεία ὁ δύναμις διά ὅς πλημμελέω . ἐγώ καί ἕτερος ἀπολογέομαι · ὅτι πολύς πρός ἀρετή ἐπανέρχομαι , ἀπαλλάσσω ὁ δεσποτεία . καί πρότερος , εἰμί δοκέω , ἐπί ὁ γυνή ὁ λόγος γυμνάζω . εἶμι ὁράω πῶς ὁ μακάριος Παῦλος , ὁ περιτίθημι αὐτός ὁ δεσμός , αὐτός αὐτός πάλιν ἀνθέω . εἰμί τις γυνή , φημί , ἀνήρ ἔχω ἄπιστος ,