joannes-chrysostomus.in-genesim-homiliae-1-67 pg054_0015.1
τοίνυν , φησί , πολὺ τῆς κραυγῆς τὸ πένθος , ἀλλὰ καὶ αἱ ἁμαρτίαι αὐτῶν οὐχ αἱ τυχοῦσαι εἰσιν , ἀλλὰ καὶ μεγάλαι , καὶ σφόδρα μεγάλοι . Σένον γὰρ τρόπον παρανομεῖς ἐπενόησεν , καὶ ἀλλοχότους καὶ ἀθέμιτους τῶν μέσων νόμους ἐρεύρον , καὶ τοσαύτη τῆς χακίας ἡ φορά , ὡς ἀπαντας τῆς λύμης ἀναπλησθῆναι πάσης , καὶ μηδεμίαν διόψιν αὐτοῖς πόνους ἐπιδείξεσθαι , ἀλλ’ ἀφανισμῷ δεισθαι παντελοῦς · οὐδὲ γὰρ ἰατρείαν λοιπὸν ἐπίδειξεται τὰ τοιούτων πάθη ἀνίατα γεγονότα . Εἰτα παιδεύει ἀπασαν τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν , κλὴν μεγάλην σφόδρα τὰς ἁμαρτηματα καὶ ὠμολογημένα , μὴ πρότερον τὰς ψήφους ἐκφέρειν , πρὶν ἂν ἐναργεῖς ἀποδείξεις γένωνται , φησί · Καταδὰς ὁγὼμαι , εἰ κατὰ τὴν κραυγὴν αὐτῶν συγμελοῦνται τὴν ἐρχομένην πρὸς με · εἰδὲ μὴ , ἴνα γνῶ . Τί βούλεται τῆς λέξεως ἡ συγκατάδασις ; Καταδὰς , φησίν , ὁγὼμαι . Τόπον γὰρ ἐκ τύπου μεταβαίνειν οὐ τῶν ὅλων Θεός · Οὐχ , μὴ γένοιτο . Οὐ τοῦτο λέγει , ἀλλ’ ὅπερ πολλάκις ἐφη , τῇ παχύτητι τῆς λέξεως ἡμᾶς παιδεύσαι βούλεται , ὅτι δεῖ πολλῇ τῇ ἀκριβείᾳ κεχρῆσθαι , καὶ μήτε ἀπὸ ἀκοῆς καταδικάζειν τοὺς ἁμαρτηκότας , μήτε ἄνευ ἀποδείξεως τὰς ψήφους ἐκφέρειν . Ἀκούωμεν ταῦτα ἀπαντες . Οὐ γὰρ μόνον οἱ τὸν δικαστικὸν θρόνον ἐπέχοντες , τοῦτον παραφυλακτέσθαι ὀφείλουσι τὸν νόμον , ἀλλὰ καὶ ἡμῶν ἕκαστος μαθέτω ἀπὸ φιλῆς διαβολῆς κατακρινεῖν τὴν πλῆσιν . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ μετὰ ταῦτα ὁ μακάριος οὗτος Μωϋσῆς ἐνηχόμενος ὑπὸ τοῦ Πνεύματος παρίνει , λέγων · Ἀκοὴν μεταλαβὲ μὴ παραβδόξῃ . Καὶ ὁ μακάριος δὲ Παῦλος γράφων ἔδοα · Σὺ δὲ τί κρίνεις τὸν ἀδελφὸν σου ; Καὶ ὁ Χριστὸς διαστασώμενος τοῖς μαθηταῖς , καὶ διδάσκων τὸν Ἰουδαίων τὸ πλῆθος , τοὺς γραμματεῖς αὐτῶν καὶ Φαρισαίους , ἔλεγε · Μὴ κρίνετε , ἵνα μὴ κριθῆτε . Τί γὰρ , φησί , πρὸ καιροῦ ἀρπάζεις τὸ τοῦ δικαστοῦ ἀξίωμα ; τί προλαμβάνεις τὴν ἡμέραν ἐκείνην τὴν φοβερὰν ; Βούλει κριτὴς εἶναι ; Σαυτοῦ γίνου , καὶ τῶν σοι [ 428 ] πεπλημμελημένων . Οὐδεὶς ὁ κωλύων . Οὕτω γὰρ καὶ τὰ ἁμαρτημένα σοι διορθώση , καὶ οὐδεμίαν ἐκ τῶν πράγμάτων ὑπόστασιν βλάψει . Ἐὰν δὲ τὰ κατὰ σαυτὸν καταλιπὼν ἐτέρους καθέξῃ κρίνων , μεῖζονα σαυτῷ τὰ φορτία τῶν ἁμαρτημάτων συλλέγων οὐχ αἰσθάνῃ . Δι’ οὗ παρακαλῶ , φεύγωμεν πᾶντη τὸ καταδικάζειν τοὺς πλῆσιον . Εἰ γὰρ καὶ τῆς ἐξουσίας τῆς δικαστικῆς οὐ μετέχεις , ἀλλὰ τῇ γνώμῃ κατέκρινας , καὶ ὑπεύθυνον τῷ ἁμαρτήματι πεποιήκας , οὐδεμίαν ἀποδείξιν δεξάμενος , ἀλλὰ πολλάκις ἐξ ὑποψίας καὶ διαβολῆς φιλῆς . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ ὁ μακάριος Δαυὶδ ἔδοα λέγων · Τὸν καταλαλοῦντα λάθρα τοῦ πλησιοῦ ἀποῦ , τοῦτον ἐξεδιώχου .
Lemmas: τοίνυν , φημί , πολύς ὁ κραυγή ὁ πένθος , ἀλλά καί ὁ ἁμαρτία αὐτός οὐ ὁ τυγχάνω εἰμί , ἀλλά καί μέγας , καί σφόδρα μέγας . σενόν γάρ τρόπος παρανομέω ἐπινοέω , καί αλλοχοος καί αθέμιτος ὁ μέσος νόμος ἐρεύρον , καί τοσοῦτος ὁ κακία ὁ φορός , ὡς ἅπας ὁ λύμη ἀναπίμπλημι πᾶς , καί μηδείς δίοψις αὐτός πόνος ἐπιδείκνυμι , ἀλλά ἀφανισμός δήω παντελής · οὐδέ γάρ ἰατρεία λοιπός ἐπιδείκνυμι ὁ τοιοῦτος πάθος ἀνίατος γίγνομαι . εἶτα παιδεύω ἅπας ὁ ἀνθρώπινος φύσις , κλῆς μέγας σφόδρα ὁ ἁμάρτημα καί ομολογημένος , μή πρότερος ὁ ψῆφος ἐκφέρω , πρίν εἄν ἐναργής ἀποδείκνυμι γίγνομαι , φημί · Καταδὰς ὁγὼμαι , εἰμί κατά ὁ κραυγή αὐτός συγμελουντ ὁ ἐρχόμενος πρός ἐγώ · ἀνάκλεις μή , ἵνα γιγνώσκω . τις βούλομαι ὁ λέξις ὁ συγκατάδασις ; Καταδὰς , φημί , ὁγὼμαι . τόπος γάρ ἐκ τύπος μεταβαίνω οὖον ὁ ὅλος Θεός · οὐχ , μή γίγνομαι . οὖον οὗτος λέγω , ἀλλά ὅσπερ πολλάκις φημί , ὁ παχύτης ὁ λέξις ἐγώ παιδεύω βούλομαι , ὅτι δεῖ πολύς ὁ ἀκρίβεια χράομαι , καί μήτε ἀπό ἀκοή καταδικάζω ὁ ἁμαρτάνω , μήτε ἄνευ ἀπόδειξις ὁ ψῆφος ἐκφέρω . ἀκούω οὗτος ἅπας . οὖον γάρ μόνος ὁ ὁ δικαστικός θρόνος ἐπέχω , οὗτος παραφυλάσσω ὀφείλω ὁ νόμος , ἀλλά καί ἐγώ ἕκαστος μανθάνω ἀπό Φιλῆς διαβολή κατακρίνω ὁ πλῆσις . Ζεύς γάρ οὗτος καί μετά οὗτος ὁ μακάριος οὗτος Μωϋσῆς νήχω ὑπό ὁ πνεῦμα παρίνει , λέγω · ἀκοή μεταλαμβάνω μή παραβδόξῃ . καί ὁ μακάριος δέ Παῦλος γράφω ἐσθίω · σύ δέ τίς κρίνω ὁ ἀδελφός σύ ; καί ὁ Χριστός διΐστημι ὁ μαθητής , καί διδάσκω ὁ Ἰουδαῖος ὁ πλῆθος , ὁ γραμματεύς αὐτός καί Φαρισαῖος , λέγω · μή κρίνω , ἵνα μή κρίνω . τις γάρ , φημί , πρό καιρός ἁρπάζω ὁ ὁ δικαστής ἀξίωμα ; τίς προλαμβάνω ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ φοβερός ; βούλομαι κριτής εἰμί ; σεαυτοῦ γίγνομαι , καί ὁ σύ [ 428 ] πλημμελέω . οὐδείς ὁ κωλύω . οὕτως γάρ καί ὁ ἁμαρτάνω σύ διόρθωση , καί οὐδείς ἐκ ὁ πρᾶγμα ὑπόστασις βλάπτω . ἐάν δέ ὁ κατά σαυτοῦ καταλείπω ἕτερος κατέχω κρίνω , μείζων σεαυτοῦ ὁ φορτίον ὁ ἁμάρτημα συλλέγω οὐ αἰσθάνομαι . διά ὅς παρακαλέω , φεύγω πάντῃ ὁ καταδικάζω ὁ πλησίος . εἰμί γάρ καί ὁ ἐξουσία ὁ δικαστικός οὖον μετέχω , ἀλλά ὁ γνώμη κατακρίνω , καί ὑπεύθυνος ὁ ἁμάρτημα ποιέω , οὐδείς ἀπόδειξις δέχομαι , ἀλλά πολλάκις ἐκ ὑποψία καί διαβολή Φιλῆς . Ζεύς γάρ οὗτος καί ὁ μακάριος Δαυίδ ἐσθίω λέγω · ὁ καταλαλέω λάθρῃ ὁ πλησίος ἀπέρχομαι , οὗτος ἐκδιώκω .