joannes-chrysostomus.in-genesim-homiliae-1-67 pg054_0114.1
ἀκοῦς δεξιεστέραν ἀνάπτοντα τὴν πυρὰν , καὶ τὴν κάμινον τῶν παδῶν οἰγυωδεστέραν ἐργαζόμενα , πῶς οὐχὶ ὑποβρύχιος ἡ τοῦ νέου ψυχὴ γενήσεται ; Ἐντεῦθεν γὰρ ἀπαντα ἀπόλωλε καὶ διέφθαρται , ἀπὸ τοῦ τὴν σωφροσύνην ἐξ ἀρχῆς διορτήσασθαι τῶν μελλόντων ἀλλήλοις συνίεναι · καὶ πολλάκις ἐκ πρώτης ἡμέρας καὶ ὁ νέος ἐδέξατο βέλος σατανικὸν ἐν τῇ ψυχῇ , καὶ ἀκόλαστος ἰδὼν ὀφθαλμοῖς , καὶ ἡ κόρη καὶ διὰ τῆς ἀκοῆς καὶ διὰ τῆς ὄψεως αἰχμάλωτος γέγονε , καὶ ταῦτα ἐξ ἐκείνης λοιπὸν τῆς ἡμέρας τὰ τραύματα αὐξανόμενα μεῖζον ἐργάζεται τὸ κακόν . Καὶ γὰρ πρῶτον μὲν τὴν πρὸς ἀλλήλους αὐτῶν ὁμόνοιαν διορύττει , καὶ τὸν πόθον καταμαραίνει . Ὅταν γὰρ πρὸς ἑτέρου ἐκείνος προσχῇ τῇ διανοίᾳ , ὧδε κάκιστε μεριζόμενος τὸν λογισμόν , καὶ ὑπὸ τοῦ διαβόλου αὐτοῦ στρατηγούμενος , πολλῆς ἀβύθους πληρώσει τὴν οἰκίαν . Εἰ δὲ κάκισιν εὐρέσθαι τοιούτῳ τι παθοῦσα , ἐξ αὐτῶν , ὡς εἰπεῖν , τῶν βάρων ἀπαντα ἀνατρέπεται , καὶ λοιπὸν ἀλλήλοις κρύπτοντες , ὁ μὲν δι’ ὑποψίας ἔχει τὴν γαμετὴν , ἡ δὲ τὸν ἄνδρα . Καὶ ἔνθα ἐχρὴ ὁμόνοιαν εἶναι καὶ σύνδεσμον , καὶ οἱ ὁρέλοντες ἀξρεῖ εἶναι μία ( Ἔσονται γὰρ , φησίν , οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν ) , οὗτοι [ 540 ] ἐν τοσαύτῃ διαιρεῖται τῇ τυχάνουσι , ὡς εἰ καὶ κατατετμημένοι ἦσαν . Ἐπεισελθὼν γὰρ ὁ διάβολος τοιαύτην ἐν αὐτοῖς ἐργάζεται τὴν λύμην , ὡς πολέμους καὶ μάχας καθημερινὰς τίθεσθαι , καὶ μηδέποτε ἀνάπαυσιν ἔχειν τῶν κακῶν . Τί γὰρ ἂν τις εἴποι λοιπὸν τῶν οἰκαίων τὰς καταφρονήσεις , τῶν πλησίων οἰκωμένων τὰ γέλωτα , τὰς ἀσχημοσύνας ; Καθάπερ γὰρ τῶν κυβερνητῶν στασιαζόντων , καὶ οἱ ἐμπλέοντες τῶν κινδύνων συναπολαύουσι , καὶ αὐτανδρον ἀνάγκην τὴν ναῦν καταποντισθῆναι · οὕτω δὲ καὶ ἐνταῦθα , τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικὸς πρὸς ἀλλήλους διαστασιαζόντων , καὶ τοὺς ἄλλους ἀπαντας συναπολαῦσαι τῶν κακῶν εἴκός . Διὰ τοῦτο παρακαλῶ , ταῦτα ἀπαντα προορωμένους , μὴ τῇ συνηθείᾳ κατακολουθεῖν . Οἶδα γὰρ ὅτι πολλοὶ ταύτην ἡμῖν προβάλλομεν οὐδὲ ἀνέγνωσαν τῶν παρ’ ἡμῶν λεγομένων · ἀλλ’ ἔμεις ἡμᾶς ἀνάγκη τὰ λυσιτελῆ καὶ τὰ τῆς μελλούσης κολάσεως ἐκαραζόντα λέγειν . Ὅπου γὰρ λύμη τοσαύτῃ ψυχῆς , τίνος ἐνεκὲν μοι συνηθείαν βούλει προβάλλεσθαι ; Ἰδοὺ κἀγὼ συνηθείαν σοι προβάλλομαι βελτίονα , ἢ ἡ ἐξ ἀρχῆς ἐξέχρηστο , ὅτε οὐδέπω τοαύτῃ γνώσει ἦν τῆς εὐσεβείας . Καὶ μὴ μοι τὸν δίκαιον ἐνταῦθα λογίζου , τὸν Ἰακὼβ λέγω , ἀλλὰ τὸν Ἀδὰν ἐννέοι , ἄνδρα ἐπὶ τοῖς εἰδύσιον προσανέχοντα , καὶ οὐδεμίαν γνώσιν ἔχοντα τῆς εὐσεβείας , καὶ τοσάυτην φιλοσοφίαν ἐπιδεικνύμενον . Τοῦτο γὰρ οὐ τοῦ μελλόντος ἦν ἄγεσθαι τὴν κόρην τῷ κατόρθωμα , ἀλλὰ τοῦ πατρὸς τοῦ τὴν κόρην ἐκδιδόντος . Δι’ ὃ καὶ πολτον ἐκίνησα τὸν λόγον , οὐχὶ πρὸς τοὺς νυμφίους τοούτον ἀποτεινόμενος , δσον πρὸς τοὺς γεγεννηκότας , πρὸς τὸν πατέρα τοῦ νυμφίου , καὶ πρὸς τὸν τὴν κόρην ἐκδιδοῦντα φημί . Πῶς γὰρ οὐκ ἀτοπον ἡμᾶς τοὺς τοσαύτης ἀπολαύσαντας φιλοσωφίας , καὶ τῶν φρικτῶν καὶ ἀπηρρήτων μυστηρίων ἀξιωθέντας , ἐλάττους κατὰ τοῦτο γίνεσθαι τοῦ Ἀδὰν , τοῦ ἐπὶ εἰδώλα θεραπεύοντος ; Ἡ οὐχ ἀκούεις Παύλου λέγοντος , ὅτι μυστηριὸν ἐστιν ὁ γάμος , καὶ εἰκῶν ἐστὶ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ , ἣν περὶ τὴν Ἐκκλησίαν ἐπἐδειξατο ; Μὴ τοίνυν κατασιγῶμεν ἐαυτούς , καὶ τὰ σεμνὰ τοῦ γάμου διαφθείρωμεν . Εἰ μὲν γὰρ καλόν ἐστι τὸ τῆς συμβολῆς καὶ ἐπιωφελές , κἂν μὴ συνθεία ἡ , γινέσθω · εἰ δὲ βλαβὴν ἔχον καὶ πολὺν τὸν ὀλεθρὸν τῷ νῦν παρ’ ἡμῶν ἐπειπομένον , κἂν συνθεία ἡ , ἐγχοπτεύσω . Ἐπεὶ εἰ τοῦτο συγχωρήσαιμεν , καὶ ὁ κλέπτων , καὶ ὁ πορνεύων , καὶ ὁ τὴν ἄλλην
Lemmas: Ἀκοῦς δεξιός ἀνάπτω ὁ πυρή , καί ὁ κάμινος ὁ πάδος οἰγυωδεστέραν ἐργάζομαι , πῶς οὐ ὑποβρύχιος ὁ ὁ νέος ψυχή γίγνομαι ; ἐντεῦθεν γάρ ἅπας ἀπόλλυμι καί διαφθείρω , ἀπό ὁ ὁ σωφροσύνη ἐκ ἀρχή διορτήσασθαι ὁ μέλλω ἀλλήλων συνίημι · καί πολλάκις ἐκ πρῶτος ἡμέρα καί ὁ νέος δέχομαι βέλος σατανικός ἐν ὁ Ψυχή , καί Ἀκόλαστος εἶδον ὀφθαλμός , καί ὁ κόρη καί διά ὁ ἀκοή καί διά ὁ ὄψις αἰχμάλωτος γίγνομαι , καί οὗτος ἐκ ἐκεῖνος λοιπός ὁ ἡμέρα ὁ τραῦμα αὐξάνω μείζων ἐργάζομαι ὁ κακός . καί γάρ πρῶτος μέν ὁ πρός ἀλλήλων αὐτός ὁμόνοια διορύσσω , καί ὁ πόθος καταμαραίνω . ὅταν γάρ πρός ἕτερος ἐκείνος προσχέω ὁ διάνοια , ὧδε κακός μερίζω ὁ λογισμός , καί ὑπό ὁ διάβολος αὐτός στρατηγέω , πολύς άβυθος πληρόω ὁ οἰκίον . εἰμί δέ κάκις εὑρίσκω τοιοῦτος τίς πάσχω , ἐκ αὐτός , ὡς εἶπον , ὁ Βάρων ἅπας ἀνατρέπω , καί λοιπός ἀλλήλων κρύπτω , ὁ μέν διά ὑποψία ἔχω ὁ γαμετή , ὁ δέ ὁ ἀνήρ . καί ἔνθα χράω ὁμόνοια εἰμί καί σύνδεσμος , καί ὁ ὁρέλοντες ἄρχω εἰμί εἷς ( εἰμί γάρ , φημί , ὁ δύο εἰς σάρξ εἷς ) , οὗτος [ 540 ] ἐν τοσοῦτος διαιρέω ὁ τυχάνω , ὡς εἰμί καί κατατέμνω εἰμί . ἐπεισέρχομαι γάρ ὁ διάβολος τοιοῦτος ἐν αὐτός ἐργάζομαι ὁ λύω , ὡς πόλεμος καί μάχη καθημέριος τίθημι , καί μηδέποτε ἀνάπαυσις ἔχω ὁ κακός . τις γάρ εἄν τις εἶπον λοιπός ὁ οικαιω ὁ καταφρονέω , ὁ πλησίος οἰκέω ὁ γέλως , ὁ ἀσχημοσύνη ; καθά γάρ ὁ κυβερνήτης στασιάζω , καί ὁ ἐμπλέω ὁ κίνδυνος συναπολαύω , καί αύτανδρος ἀνάγκη ὁ ναῦς καταποντίζω · οὗτος δέ καί ἐνταῦθα , ὁ ἀνήρ καί ὁ γυνή πρός ἀλλήλων διαστασιάζω , καί ὁ ἄλλος ἅπας συναπολαύω ὁ κακός εἰκός . Ζεύς οὗτος παρακαλέω , οὗτος ἅπας προοράω , μή ὁ συνήθεια κατακολουθέω . οἶδα γάρ ὅτι πολύς οὗτος ἐγώ προβάλλω οὐδέ ἀναγιγνώσκω ὁ παρά ἐγώ λέγω · ἀλλά ἐμέω ἐγώ ἀνάγκη ὁ λυσιτελής καί ὁ ὁ μέλλω κόλασις εκαραζοειντα λέγω . ὅπου γάρ λύμη τοσοῦτος Ψυχή , τίς ἕνεκα ἐγώ συνήθεια βούλομαι προβάλλω ; ἰδέ ἐγώ συνήθεια σύ προβάλλω ἀγαθός , ἢ ὁ ἐκ ἀρχή ἐκχράω , ὅτε οὐδέπω τοαύτῃ γνῶσις εἰμί ὁ εὐσέβεια . καί μή ἐγώ ὁ Δίκαιος ἐνταῦθα λογίζομαι , ὁ Ἰακώβ λέγω , ἀλλά ὁ ἄδαν ἐννεόω , ἀνήρ ἐπί ὁ εἰδύσιον προσανέχω , καί οὐδείς γνῶσις ἔχω ὁ εὐσέβεια , καί τοσοῦτος φιλοσοφία ἐπιδείκνυμι . οὗτος γάρ οὖον ὁ μέλλω εἰμί ἄγω ὁ κόρη ὁ κατόρθωμα , ἀλλά ὁ πατήρ ὁ ὁ κόρη ἐκδίδωμι . διά ὅς καί πόλτος κινέω ὁ λόγος , οὐ πρός ὁ νυμφίος τοῦτος ἀποτείνω , δίδωμι πρός ὁ γεννάω , πρός ὁ πατήρ ὁ νυμφίος , καί πρός ὁ ὁ κόρη ἐκδίδωμι φημί . Πῶς γάρ οὐ ἄτοπος ἐγώ ὁ τοσοῦτος ἀπολαύω φιλοσοφία , καί ὁ φρικτός καί ἀπαίρω μυστήριον ἀξιόω , μικρός κατά οὗτος γίγνομαι ὁ ἄδαν , ὁ ἐπί εἴδωλον θεραπεύω ; ὁ οὐ ἀκούω Παῦλος λέγω , ὅτι μυστήριον εἰμί ὁ γάμος , καί εἰκών εἰμί ὁ ἀγάπη ὁ Χριστός , ὅς περί ὁ ἐκκλησία ἐπιδείκνυμι ; μή τοίνυν κατασιγάω ἑαυτοῦ , καί ὁ σεμνός ὁ γάμος διαφθείρω . εἰμί μέν γάρ καλός εἰμί ὁ ὁ συμβολή καί επιοφειλω , κἀν μή συνθεΐα ὁ , γίγνομαι · εἰμί δέ βλάβη ἔχω καί πολύς ὁ ὄλεθρος ὁ νῦν παρά ἐγώ ἐπεῖπον , κἀν συνθεΐα ὁ , ἐγχοπτεύσω . ἐπεί εἰμί οὗτος συγχωρέω , καί ὁ κλέπτω , καί ὁ πορνεύω , καί ὁ ὁ ἄλλος