joannes-chrysostomus.in-genesim-homiliae-1-67 pg054_0150.4
δ . Τοῦτον ἅπαντες ζηλώσωμεν , καὶ νεκρώσωμεν ἡμῶν τὰ μέλη τῆς σαρκός , καὶ πρὸς τὴν ἀμαρτίαν ἀνευέργητα αὐτὰ ἐργασώμεθα · οὕτω γὰρ μάλιστα αὐτὰ δυνήσόμεθα παραστήσαι τῷ Θεῷ θυσίας εὐάρεστον . Εἰδὲ τὸ καινὸν καὶ παράδοξον τῆς θυσίας ταύτης ; Ὅταν νεκρὰ γένηται τὰ μέλη , τότε μᾶλλον εὐπρόσδεκτα τῇ θυσίᾳ γίνεται . Τίνος ἔνεκεν καὶ διὰ τί ; Ἐπειδὴ πνευματικὴ ἐστὶν ἡ θυσία , καὶ οὐδὲν αἰσθητὸν ἔχει . Ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς θυσίας τῆς αἰσθητῆς οὐ μόνον τὸ νεκρὸν ἐστὶν ἀπόβλητον , ἀλλὰ καὶ τὸ ζῶν , εἰ λώβην τινὰ ἔχοι , οὐδὲ τοῦτο εἰς θυσίαν δεκτὸν ἦν γινόμενον ποτε . Καὶ τοῦτο ἐξ ἀρχῆς ἐνομοθετεῖτο οὐχ ἀπλῶς , ἀλλ' ἕνα διὰ τῆς τῶν ἀλόγων παρατηρήσεως κατὰ μικρὸν ἐναχωρῶμεν μετὰ τῆς τοιαύτης φυλακῆς τὴν πνευματικὴν ταύτην καὶ λογικὴν θυσίαν προσάγειν . Ὁ γὰρ ἐστὶν ἐκεῖ λώβη , καὶ τὸ ἀτόπητον καὶ κολοβόδερχον , τοῦτο ἐνταῦθα πονηρία , ἐπιθυμία , ἀζέλγεια , χρημάτων ἔρως καὶ πᾶσα ἁμαρτία · καὶ ὅπερ ἐκεῖ τὸ ὑγιὲς , καὶ τὸ πάντων μύθων ἀπηλλαγμένον , τοῦτο ἐνταῦθα τὸ νεκρὸν τῷ κόσμῳ πάντην γεγονὸτα οὕτω πρὸς τὴν θυσίαν τὴν πνευματικὴν ἐπιτρέψαι αὐτὸν καταστήσαι . Ταῦτα μὴ ἀπλῶς παρατρέχουσι , ἀλλ' ἐμπηγνύντες αὐτὰ τῇ ἑαυτῶν διανοίᾳ , σπουδάσωμεν μὴ ἐλάττους ἐσθίεν τῶν Ἰουδαίων τῶν ἐν τῇ σκιᾷ τοιαύτην ἐπιδεικνυμένων παρατήρησιν . Ὄσπερ γὰρ ἐκεῖνοι ἐπὶ τῷ λώβῃ παρακαλῆμενοι τοσαύτην ἐποιούνητο τὴν φυλακήν , οὕτω , ἡμεῖς , [ 582 ] ἐπειδὴ ὑπὸ τοῦ ἤλιου τῆς δικαιοσύνης καταγνοσθῆναι κατεξιωθήμεν , καὶ τὴν σκιὰν καταλιπόντες πρὸς τὴν ἀληθεῖαν ἐξεργασώμεθα , τὴν ὁμοίαν φυλακὴν ἐπιδεξιώμεθα περὶ τὴν πνευματικὴν ταύτην θυσίαν . Καὶ μηδὲ τὰ μικρὰ ἁμαρτήματα νομιζόμενα ἀπλῶς παρατρέχουσι , ἀλλὰ καθ' ἕκαστον ἡμέραν ἐκτινῶμεν ἑθυνὰς ἀπτιπώμεν καὶ ῥημάτων καὶ βλεμμάτων , καὶ δίκαξ ἑαυτοὺς εἰσπραττώμεθα , ἵνα τῆς ἐκείθεν κολάσεως ἑαυτοὺς ἐλευθερώσωμεν . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ Παῦλος φησίν · Εἰ γὰρ ἑαυτοὺς ἐκρίνομεν , οὐχ ἂν ἐκρινόμεθα . Ὄστε , ἐὰν ἑαυτοὺς ἐνταῦθα κατακρίνωμεν ἐπὶ τοῖς καθ' ἑκάστην ἡμέραν ὑφ' ἡμῶν ἀμαρτανομένοις , ὁποτεμώμεθα τῆς ἐκεῖ κρίσεως τὴν σφοδρότητα . Εἰ δὲ ῥαθυμῶσαιμεν , Κρινόμενοι , φησίν , ὑπὸ Κυρίου παιδευσόμεθα . Προλαβόντες τοίνυν ἑαυτοὺς καταδικάσωμεν μετὰ πολλῆς τῆς εὐγνωμοσύνης , καὶ μηδενὸς εἴδους τὸ δικαστήριον τοῦ συνεῖδὸς καθἱσαντες , οὕτω βασανίσωμεν ἑαυτῶν τοὺς λογισμούς , καὶ ὀρθὴν τὴν κρίσιν ἐκφέρωμεν , ἵνα τὸν ἐπηρημένον φόβον δεδοικὸς ὁ λογισμὸς μὴ κέτῃ ἀνάγκῃ ὑποστρέφεται , ἀλλὰ τὴν ὀρμὴν ἀναχαιτίσῃ , καὶ τὸν ἀκοιμητὸν ἐκεῖνον ὀφθαλμὸν προορώμενος ἀποτείξῃ τῷ διαβόλῳ τὴν εἴσοδον . Ὅτι γὰρ ἀπὸ ῥαθυμίας ἅπαντα ὑπομένουσι , αὐτὴ βοή τῶν πραγμάτων ἢ πείρα . Ὄσπερ γὰρ ἐὰν μικρὸν διεγερθῆναι βουληθῶμεν , καθάπερ κοινωτέρον οὕτω τοῦτο τὰς ἐπιβολὰς ἀποτιναζόμεθα · οὕτως ἐπειδὰν ποτε ὑποσχελισθῶμεν , οὐ παρὰ τὴν ἐκεῖθεν τυραννίδα τοῦτο ὑπομένουσι , ἀλλὰ παρὰ τὴν ῥαθυμίαν τὴν ἡμετέραν . Οὐδὲ γὰρ βίᾳ ἡμῶν περιγενέσθαι καὶ ἀνάγκῃ , ἀλλ' ἀπάτῃ μόνοι .
Lemmas: δ . οὗτος ἅπας ζηλόω , καί νεκρόω ἐγώ ὁ μέλος ὁ σάρξ , καί πρός ὁ ἁμαρτία ἀνευέργητα αὐτός ἐργάζομαι · οὗτος γάρ μάλιστα αὐτός δύναμαι παρίστημι ὁ Θεός θυσία Εὐάρεστον . ἀνάκλεις ὁ καινός καί παράδοξος ὁ θυσία οὗτος ; ὅταν νεκρός γίγνομαι ὁ μέλος , τότε μᾶλλον εὐπρόσδεκτος ὁ θυσία γίγνομαι . τίς ἐνέλκω καί διά τίς ; ἐπεί πνευματικός εἰμί ὁ θυσία , καί οὐδείς αἰσθητός ἔχω . ἐπί μέν γάρ ὁ θυσία ὁ αἰσθητός οὖον μόνος ὁ νεκρός εἰμί ἀπόβλητος , ἀλλά καί ὁ ζῶ , εἰμί λώβη τις ἔχω , οὐδέ οὗτος εἰς θυσία δεκτός εἰμί γίγνομαι ποτός . καί οὗτος ἐκ ἀρχή νομοθετέω οὐ ἀπλόος , ἀλλά εἷς διά ὁ ὁ ἄλογος παρατήρησις κατά μικρός ἐναχωρῶμεν μετά ὁ τοιοῦτος φυλακή ὁ πνευματικός οὗτος καί λογικός θυσία προσάγω . ὁ γάρ εἰμί ἐκεῖ λώβη , καί ὁ ἄτοπος καί κολοβόδερχον , οὗτος ἐνταῦθα πονηρία , ἐπιθυμία , ἀζέλγεια , χρῆμα Ἔρως καί πᾶς ἁμαρτία · καί ὅσπερ ἐκεῖ ὁ ὑγιής , καί ὁ πᾶς μῦθος ἀπαλλάσσω , οὗτος ἐνταῦθα ὁ νεκρός ὁ κόσμος πάντη γίγνομαι οὗτος πρός ὁ θυσία ὁ πνευματικός ἐπιτρέπω αὐτός καθίστημι . οὗτος μή ἀπλόος παρατρέχω , ἀλλά ἐμπήγνυμι αὐτός ὁ ἑαυτοῦ διάνοια , σπουδάζω μή μικρός ἐσθίω ὁ Ἰουδαῖος ὁ ἐν ὁ σκιά τοιοῦτος ἐπιδείκνυμι παρατήρησις . ὅσπερ γάρ ἐκεῖνος ἐπί ὁ λώβη παρακαλέω τοσοῦτος ποιέω ὁ φυλακή , οὗτος , ἐγώ , [ 582 ] ἐπεί ὑπό ὁ Ήλιος ὁ δικαιοσύνη καταγιγνώσκω καταξιόω , καί ὁ σκιά καταλείπω πρός ὁ ἀλήθεια ἐξεργάζομαι , ὁ ὅμοιος φυλακή ἐπιδείκνυμι περί ὁ πνευματικός οὗτος θυσία . καί μηδέ ὁ μικρός ἁμάρτημα νομίζω ἀπλόος παρατρέχω , ἀλλά κατά ἕκαστος ἡμέρα ἐκτίνω θῦνα απτιπαω καί ῥῆμα καί βλέμμα , καί δικάζω ἑαυτοῦ εἰσπράσσω , ἵνα ὁ ἐκεῖθεν κόλασις ἑαυτοῦ ἐλευθερόω . Ζεύς γάρ οὗτος καί Παῦλος φημί · εἰμί γάρ ἑαυτοῦ κρίνω , οὐ εἄν κρίνω . ὅστε , ἐάν ἑαυτοῦ ἐνταῦθα κατακρίνω ἐπί ὁ κατά ἕκαστος ἡμέρα ὑπό ἐγώ ἁμαρτάνω , ὁράω ὁ ἐκεῖ κρίσις ὁ σφοδρότητα . εἰμί δέ ῥαθυμόω , κρίνω , φημί , ὑπό κύριος παιδεύω . προλαμβάνω τοίνυν ἑαυτοῦ καταδικάζω μετά πολύς ὁ εὐγνωμοσύνη , καί μηδείς εἶδος ὁ δικαστήριον ὁ σύνοιδα καθίζω , οὗτος βασανίζω ἑαυτοῦ ὁ λογισμός , καί ὀρθός ὁ κρίσις ἐκφέρω , ἵνα ὁ ἐπαίρω φόβος δείδω ὁ λογισμός μή Κέτη ἀνάγκη ὑποστρέφω , ἀλλά ὁ ὁρμή ἀναχαιτίζω , καί ὁ ἀκοίμητον ἐκεῖνος ὀφθαλμός προοράω ἀποτίκτω ὁ διάβολος ὁ εἴσοδος . ὅτι2 γάρ ἀπό ῥᾳθυμία ἅπας ὑπομένω , αὐτός βοή ὁ πρᾶγμα ἢ πείρω . ὅσπερ γάρ ἐάν μικρός διεγείρω βούλομαι , καθάπερ κοινός οὗτος οὗτος ὁ ἐπιβολή ἀποτίνω · οὕτως ἐπειδάν ποτός ὑποσχελισθῶμεν , οὖον παρά ὁ ἐκεῖθεν τυραννίς οὗτος ὑπομένω , ἀλλά παρά ὁ ῥᾳθυμία ὁ ἡμέτερος . οὐδέ γάρ βία ἐγώ περιγίγνομαι καί ἀνάγκη , ἀλλά ἀπάτη μόνος .