joannes-chrysostomus.in-genesim-homiliae-1-67 pg054_0083.2
πολλὴν εὐτορίαν , εἰς ζηλον διηγέρθησαν , καὶ ἄν ελαύνειν αὐτὸν ἐκεῖθεν ἐπεχείρησαν . Ἐζηλοῦσαν γὰρ φησίν , αὐτὸν οἱ Φυλιστιεῖς . Εἶτα δεῖξαι βουλομέν τῃ θείᾳ Γραφῇ , ἐν τίνι τῶν ζηλῶν ἐπιδείκνυσιν , ἐτ ἠγαγε · Καὶ πάντα δὲ ὀρύγματα ὀρέματα οἱ παῖδες ἐ τῷ χρόνῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , ἐνέσραψαν αὐτὰ , καὶ ἐνέπλησαν τῆς . Σχόπει πόση τῶν αὐτοῦ τῇ κακίᾳ ὡς καὶ τῶν ὑδάτων φθονεῖν τῷ δικαίῳ , καὶ οὐδὲ βασιλεὺς ὢν ἐν τοιαύτῃ περιουσίᾳ καθεστὼς κατασχεῖ τὸν φθόνον ἄ Ἰσχυεν , ἀλλὰ φησίν · “ Ἀπελθε δὲ ἡμῶν , ὅτι δυνατωτέρος ἡμῶν ἐγένετο σφόδρα . Πολλ ἡ ἀγνωμοσύνη . Τίνος γὰρ ἐνεκεν [ 507 ] ἀπελαύνεις τὸ δικαίον ; μὴ γὰρ ἐλυμνατὸ τοῖς σοῖς ; μὴ γὰρ τῷ κησέ τι ; Ἄλλὰ τοῦτο τοῦ φθόνου · οὐδὲν μετὰ λογὶ σμοῦ διαπράττεται . Δῶν γὰρ αὐτὸν θεασάμενον τὸ σαύτης εὐνοίας ἀπολαύοντα τὸν δικαίον παρὰ τοῦ τοῦ ὅλων Θεοῦ , μᾶλλον περιέτεινε , μᾶλλον θρασύτευε , ἵν διὰ τῆς εἰς ἐκείνους τιμῆς ἐπισπάσται καὶ αὐτὸς τὴ ἀνωλέν βοήπην · ὁ δὲ οὐ μόνον τοῦτο οὐ ποιεῖ , ἀλλ καὶ ἀπελαύνειν ἐπιχειρεῖ , καὶ φησι · “ Ἀπελθε ἄρ ἡμῶν , ὅτι δυνατωτέρος ἡμῶν ἐγένετο σφόδρα Τοιούτων γὰρ ἡ βασιλεία · οὐκ ἀνέχεται πρᾶως τὴ ἐτέρων εὐπραγίαν , ἀλλὰ τὴν τοῦ πλησίου ἀνημερία οἰκείαν δυσπραγίαν εἶναι νομίζει , καὶ τήκεται τοῦ τοῦ πλησίου ἀγαθοῖς · ὁ δὲ καὶ ἐνταῦθα γέγονεν . Ἔ γὰρ βασιλεὺς , ὁ τῆς πόλεως ἀπάσης τὴν ἐξουσίαν ἔχων , καὶ πάντα ὑπὸ τὴν ἀπειλὴν τὴν ἑαυτοῦ ἔχων τῷ ξένῳ , τῷ ἀλήτῃ , καὶ ἐντεῦθεν ἐκεῖ , κάκειθεν ὅδε μετανισταμένῳ φησίν · “ Ἀπελθε ἀπ’ ἐμοῦ , ὅτι δυνα τώτερος ἡμῶν ἐγένετο σφόδρα . Καὶ ἀληθῶς δυνατώτερος ἦν , τὴν ἀνωλέν συμμάχίαν ἔχων ἐν ἀπασι , καὶ ὑπὸ τῆς τοῦ Θεοῦ δεξιᾶς φρουρούμενος . Ποῦ τοίνυν ἀπελαύνεις τὸν δικαίον ; οὐκ οἶδα ὅτι , ὅπου ἂν αὐτὸν ἀπελθεῖν συμβαλῇ , ἐν τοῖς τοῦ Δεσπότου τοῦ ἑαυτοῦ εἶναι αὐτὸν ἀνάγκη ; οὐκ ἐπαύσεσθαι σε τῶν πραγμάτων ἡ πεῖρα , ὅτι ἡ τοῦ Θεοῦ χεὶρ ἐστιν ἡ περιτ.ανὴ τὸν δικαίον καθεστῶσα ; Τίνος οὖν ἐνεκεν δι’ ὧν τὸν δικαίον ἀπελαύνεις , τὴν πρὸς τοῦ αὐτοῦ Δεσπότου ἀγνωμοσύνην ἐπιδείκνυσαι , καὶ οὐδὲ ἡ πολλὴ τοῦ ἀνδρὸς ἐπίκειτα περιγενέσθαι τὴν σὴν τῆς βασιλείας τῆς σῆς , ἀλλ’ ἠτηθεῖς ὑπὸ τοῦ πάθους εἰς ἔργον ἀγαγεῖν σπεύδεις τὸν φθόνον , καὶ πάλιν μετανοεῖν γενέσθαι παρασκευάζεις τὸν οὐδὲν σε ἐδικηκότα ; Οὐκ οἶδας ὅτι καὶ εἰς αὐτὴν τὴν ἔρημον ἀπελθεῖν καταναγκάσῃς , οὕτως εὐμήχανον ἔχει Δεσπότην , ὡς κάκει γεγόμενον , πολλῷ πλεῖον περιφανέστερον αὐτὸν ἀποδεῖξαι ; Οὐδὲν γὰρ ἰσχυρότερον τοῦ τῆς ἀνωλέν συμμαχίας ἀπολαύοντος , ὥσπερ οὐδὲν ἀσθενέστερον τοῦ τῆς ἐκείθεν βοηθείας ἡρημμένου .
Lemmas: πολύς εὐτορίαν , εἰς ζῆλος διεγείρω , καί ἄν ἐλαύνω αὐτός ἐκεῖθεν ἐπιχειρέω . εζηλουω γάρ φημί , αὐτός ὁ Φυλιστιεῖς . εἶτα δείκνυμι βούλω πῃ θεῖος γραφή , ἐν τίς ὁ ζηλόω ἐπιδείκνυμι , ἐπί ἄγω · καί πᾶς δέ ὄρυγμα ὀρέματα ὁ παῖς εἰ ὁ χρόνος ὁ πατήρ αὐτός , ἐγγράφω αὐτός , καί ἐμπίμπλημι ὁ . σκοπάω πόσος ὁ αὐτός ὁ κακία ὡς καί ὁ ὕδωρ φθονέω ὁ Δίκαιος , καί οὐδέ βασιλεύς εἰμί ἐν τοιοῦτος περιουσία καθίστημι κατάσχω ὁ φθόνος ὅς ἰσχύω , ἀλλά φημί · “ ἀπέρχομαι δέ ἐγώ , ὅτι δυνατός ἐγώ γίγνομαι σφόδρα . Πολύς ὁ ἀγνωμοσύνη . τίς γάρ ἕνεκα [ 507 ] ἀπελαύνω ὁ Δίκαιος ; μή γάρ ελυμναομαι ὁ σός ; μή γάρ ὁ κησέ τίς ; ἀλλά οὗτος ὁ φθόνος · οὐδείς μετά λογίς σμόω διαπράσσω . δήω γάρ αὐτός θεάομαι ὁ σεαυτοῦ εὔνοια ἀπολαύω ὁ Δίκαιος παρά ὁ ὁ ὅλος Θεός , μᾶλλον περιτείνω , μᾶλλον θρασύς , ἵνα διά ὁ εἰς ἐκεῖνος τιμή ἐπισπάω καί αὐτός ὅς ἀνωλέν βοήπην · ὁ δέ οὖον μόνος οὗτος οὖον ποιέω , ἀλλ' καί ἀπελαύνειν ἐπιχειρέω , καί φημί · “ ἀπέρχομαι ἄρα ἐγώ , ὅτι δυνατός ἐγώ γίγνομαι σφόδρα τοιοῦτος γάρ ὁ βασίλειος · οὐ ἀνέχω πρᾶος ὅς ἕτερος εὐπραγία , ἀλλά ὁ ὁ πλησίος ἀναμερία οἰκεῖος δυσπραγία εἰμί νομίζω , καί τήκω ὁ ὁ πλησίος ἀγαθός · ὁ δέ καί ἐνταῦθα γίγνομαι . ἔ γάρ βασιλεύς , ὁ ὁ πόλις ἀπασάω ὁ ἐξουσία ἔχω , καί πᾶς ὑπό ὁ ἀπειλή ὁ ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ξένος , ὁ ἀλήτης , καί ἐντεῦθεν ἐκεῖ , κακείθεν ὅδε μετανίστημι φημί · “ ἀπέρχομαι ἀπό ἐγώ , ὅτι δυνα τώτερος ἐγώ γίγνομαι σφόδρα . καί ἀληθής δυνατός εἰμί , ὁ ἀνωλέν συμμαχία ἔχω ἐν ἅπας , καί ὑπό ὁ ὁ Θεός δεξιός φρουρέω . πός τοίνυν ἀπελαύνω ὁ Δίκαιος ; οὐ οἶδα ὅτι , ὅπου εἄν αὐτός ἀπέρχομαι συμβάλλω , ἐν ὁ ὁ δεσπότης ὁ ἑαυτοῦ εἰμί αὐτός ἀνάγκη ; οὐ παύω σύ ὁ πρᾶγμα ὁ πείρω , ὅτι ὁ ὁ Θεός χείρ εἰμί ὁ περιτ.ανὴ ὁ Δίκαιος καθίστημι ; τίς οὖν ἕνεκα διά ὅς ὁ Δίκαιος ἀπελαύνω , ὁ πρός ὁ αὐτός δεσπότης ἀγνωμοσύνη ἐπιδείκνυμι , καί οὐδέ ὁ πολύς ὁ ἀνήρ ἐπίκειμαι περιγίγνομαι ὁ σός ὁ βασίλεια ὁ σός , ἀλλά ηττώμαι ὑπό ὁ πάθος εἰς ἔργον ἄγω σπεύδω ὁ φθόνος , καί πάλιν μετανοέω γίγνομαι παρασκευάζω ὁ οὐδείς σύ ἐσθίω ; οὐ οἶδα ὅτι καί εἰς αὐτός ὁ ἐρῆμος ἀπέρχομαι καταναγκάζω , οὕτως εὐμήχανος ἔχω δεσπότης , ὡς κέω γίγνομαι , πολύς πλείων περιφανής αὐτός ἀποδείκνυμι ; οὐδείς γάρ ἰσχυρός ὁ ὁ ἀνωλέν συμμαχία ἀπολαύω , ὥσπερ οὐδείς ἀσθενής ὁ ὁ ἐκεῖθεν βοήθεια ἁρμόζω .