joannes-chrysostomus.in-genesim-homiliae-1-67 pg054_0087.3
Κύριος μετὰ σοῦ , Γενέσθω ἀπὸ ἀπὸ μέσον ἡμῶν . Ὅρα πῶς ὑπὸ τοῦ συνεδοῦτος ὑβουμένου , καὶ οὐδενὸς ἑτέρου καταναγκάζοντος , οὐδὲ τὰ γεγενημένα ἐξαγγέλλοντος , αὐτοὶ ἑαυτοὺς ἐλέγχουν καὶ πειγόνται . Τί γὰρ μὴ ἠδίκησατε , φησίν , τίνος ἐνεκεν καὶ συνήθας ἀπαίτεται παρὰ τοῦ δικαίου ; Ἄλλὰ τοιοῦτον ἐστιν ἡ ἀδικία · καθ’ ἑκάστην ἡμέραν κατακλίνει τὸ συνειδὸς , καὶ σιγῶντος τοῦ ἠδικημένου , οἱ τὴν ἀδικίαν ἐργαζάμενοι τὴν δίχην ἐφεστάναι νομίζονται , ἐφ’ ἑκάστης ἡμέρας ἐναγώνιοι γίνονται , καὶ μονοχούχοι ὑποτρέφουσιν ἑαυτοὺς τὴν ἐκδίκησιν τῶν ἁμαρτημάτων . Ὅδή καὶ οὗτοι μαθόντες , Γενέσθω , φησίν , ἀπὸ ἀπὸ μέσον ἡμῶν καὶ ἀπὸ μέσον σοῦ . Εἶτα λέγουσιν , ὅποιαν βούλονται γενέσθαι τὴν ἀρὰν . Καὶ διαθησόμεθα διαθήκην μετὰ σοῦ , μὴ ποιήσῃς μεθ’ ἡμῶν κακόν , διότι ἡμεῖς οὐκ ἐδδελυξάμεθά σε . Ὅρα πῶς ἐναντία ἑαυτοῖς ὑπὸ τοῦ θαρβοῦ καὶ τῆς ἀγωνίας φράγουνται · Μὴ ποιήσῃς μεθ’ ἡμῶν κακόν . Τίνος ἐνεκεν οὕτω φοβεῖσθε τὸν δίκαιον , ὁρῶντες καὶ πρὸς τοὺς ἐπηρεάζοντας τοσαύτην τὴν ἐπικειαν ἐπιδεικνύμενον ; Ἄλλ’ ὁ ἀδίκαστος δικαστής , τὸ συνεῖδος , αὐτοὺς διήγειρε , καὶ εἰς ἔνοιαν ἔχοντο , ὅσῃν περὶ τὸν δίκαιον τὴν ἀγνωμοσύνην ἐπεδείξατο , καὶ διὰ τοῦτο ὑπὸ τοῦ φόβου καὶ τῆς δειλίας οὐ συνορῶσιν , ὅπως ἐναντία λέγουσι . Μὴ ποιήσῃς , φησίν , κακόν μεθ’ ἡμῶν , καθὼς ἡμεῖς σε οὐκ ἐδδελυξάμεθα . Τίνος οὖν ἐνεκεν ἀπηλλάσατε ; Ἄλλ’ ὁ δίκαιος οὐχ ἀπαίτει εὐθύνας , οὐδὲ ἐλέγχει τὰ παρ’ αὐτῶν εἰρημένα . Καὶ ἐν τρέχῃ , φησίν , ἐχρησάμεθά σοι καλῶς , καὶ ἐξαπεστείλαμέν σε μετ’ εἰρήνης , καὶ νῦν σὺ εὐλογημένος ὑπὸ Κυρίου . Ὅρᾶς ὅτι τὴν ἀνωθεν δίκην ἐδεξίαν . Ἦδεσαν γὰρ ὅτι κἂν αὐτοὺς δι’ ἐπικειαν μὴ ἀμύνωνται τὰ εἰς αὐτὸν γεγενημένα , ἀλλὰ τοσαύτην περὶ αὐτὸν πρὸνοιαν ἐπιδεικνύμενος , εὐθὺς αὐτοὺς ἀπαίτήσει τῶν εἰς τὸν δίκαιον γεγενημένων . Διὰ τοῦτο ἐξεμυενίζοντες τὸν δίκαιον , καὶ συνήθας ἀπαίτει ἐπειγόνται , ὁμοῦ καὶ ὑπὲρ τῶν ἤδη γεγενημένων ἀπολογούμενοι , καὶ ὑπὲρ τῶν ἐξῆς [ 512 ] τὴν ἀσφάλειαν ἑαυτοῖς περιποιούμενοι . Καὶ ἐποιήσεν αὐτοῖς , φησίν , δοχὴν , καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον · καὶ ἀναστάντες τῇ πρωί , ὤμοσαν ἑκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ , καὶ ἐξαποστείλεν αὐτοὺς Ἰσαὰκ , καὶ ἀπώχοντο ἀπ’ αὐτοῦ μετὰ σωτηρίας . Ὅρα τοῦ δικαίου τὴν φιλοσοφίαν , πῶς ἀμηνισάκως αὐτοὺς διελύθη , καὶ οὐ μόνον λήθη,ν ἐποίησατο τῶν εἰς αὐτὸν γεγενημένων , ἀλλὰ καὶ πολλὴν περὶ αὐτοὺς τὴν φιλοσέβειαν ἐπιδείκνυται . Ἐποίησε γάρ , φησίν , αὐτοῖς δοχὴν , καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον . Διὰ τῆς ἐστιδίαςας πληροφορεῖται αὐτοὺς βούλεται , ὡς οὐδεμίαν μνήμην ποιεῖται τῶν εἰς αὐτὸν εἰργασμένων παρ’ αὐτῶν . Καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτοὺς , φησίν , καὶ ἀπώχοντο μετὰ σωτηρίας . Ἡνδικο διὰ τοῦτο ἡ θεῖα Γραφή , δι’ ὅτι πολλοῦ τοῦ φόβου τὸν κίνδυνον προσδοκῶντες παρεγένοντο , καὶ περὶ τοῦ παντὸς , ὡς εἰπεῖν , ἀγωνιῶντες τὴν πρὸς τὸν δίκαιον ἀπολογίαν ἐπεύμενον ποίησαντο . Εἰδὼς πῶς οὐδὲν ἰσχυρότερον ἀρετῆς , οὐδὲ δυνατώτερον · πῶς οὐδὲν ἀσφαλέστερον τοῦ τῆς ἀνθέως συμμάχως ἀπολαύοντος ; Εἶτα ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ , φησίν , ἀπελθόντες οἱ παῖδες τοῦ Ἰσαὰκ ὧν ὧν ὧν ὧν ὧν ὧν ὧν ὧν ὧν ὧν ὧν ὧν ὧν
Lemmas: Κύριος μετά σύ , γίγνομαι ἀπό ἀπό μέσος ἐγώ . Ὅρας πῶς ὑπό ὁ συνδέω υβουμενοω , καί οὐδείς ἕτερος καταναγκάζω , οὐδέ ὁ γίγνομαι ἐξαγγέλλω , αὐτός ἑαυτοῦ ελέγχω καί ἔπειμι . τις γάρ μή ἀδικέω , φημί , τίς ἕνεκα καί συνήθης ἀπαιτέω παρά ὁ Δίκαιος ; ἀλλά τοιοῦτος εἰμί ὁ ἀδικία · κατά ἕκαστος ἡμέρα κατακλίνω ὁ σύνοιδα , καί σιγάω ὁ ἀδικέω , ὁ ὁ ἀδικία ἐργάζομαι ὁ διχάω ἐφίστημι νομίζω , ἐπί ἕκαστος ἡμέρα ἐναγώνιος γίγνομαι , καί μονοχουχοω ὑποτρέφω ἑαυτοῦ ὁ ἐκδίκησις ὁ ἁμάρτημα . ὁδή καί οὗτος μανθάνω , γίγνομαι , φημί , ἀπό ἀπό μέσος ἐγώ καί ἀπό μέσος σύ . εἶτα λέγω , ὁποῖος βούλομαι γίγνομαι ὁ ἀρή . καί διατίθημι διαθήκη μετά σύ , μή ποιέω μετά ἐγώ κακός , διότι ἐγώ οὐ ἐδδελυξάμεθά σύ . Ὅρας πῶς ἐναντίος ἑαυτοῦ ὑπό ὁ ταρβέω καί ὁ ἀγωνία φράζω · μή ποιέω μετά ἐγώ κακός . τίς ἕνεκα οὗτος φοβέω ὁ Δίκαιος , ὁράω καί πρός ὁ ἐπηρεάζω τοσοῦτος ὁ επικαιω ἐπιδείκνυμι ; ἄλλος ὁ ἀδίκαστος δικαστής , ὁ σύνοιδα , αὐτός διεγείρω , καί εἰς νοια ἔχω , ὅσος περί ὁ Δίκαιος ὁ ἀγνωμοσύνη ἐπιδείκνυμι , καί διά οὗτος ὑπό ὁ φόβος καί ὁ δειλία οὖον συνοράω , ὅπως ἐναντίος λέγω . μή ποιέω , φημί , κακός μετά ἐγώ , καθώς ἐγώ σύ οὐ ἐδδελυξάμεθα . τίς οὖν ἕνεκα ἀπαλλάσσω ; ἄλλος ὁ δίκαιος οὐ ἀπαιτέω εὐθύνω , οὐδέ ἔλεγχος ὁ παρά αὐτός εἴρω . καί ἐν τρέχω , φημί , χράω σύ καλῶς , καί ἐξαποστέλλω σύ μετά εἰρήνη , καί νῦν σύ εὐλογέω ὑπό κύριος . ὁράω ὅτι ὁ ἄνωθεν δίκη δεξιός . οἶδα γάρ ὅτι κἀν αὐτός διά επικαιω μή ἀμύνω ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι , ἀλλά τοσοῦτος περί αὐτός πρόνοια ἐπιδείκνυμι , εὐθύς αὐτός ἀπαιτέω ὁ εἰς ὁ Δίκαιος γίγνομαι . Ζεύς οὗτος ἐξεμυενίζοντες ὁ Δίκαιος , καί συνήθης ἀπαιτέω ἐπείγω , ὁμοῦ καί ὑπέρ ὁ ἤδη γίγνομαι ἀπολογέομαι , καί ὑπέρ ὁ ἑξῆς [ 512 ] ὁ ἀσφάλεια ἑαυτοῦ περιποιέω . καί ποιέω αὐτός , φημί , δοχή , καί ἔφαγον καί πίνω · καί ἀνίστημι ὁ πρωί , ὄμνυμι ἕκαστος πρός ὁ πλησίος αὐτός , καί ἐξαποστέλλω αὐτός Ἰσαάκ , καί ἀποίχομαι ἀπό αὐτός μετά σωτηρία . Ὅρας ὁ Δίκαιος ὁ φιλοσοφία , πῶς ἀμηνισάκως αὐτός διαλύω , καί οὖον μόνος λανθάνω ποιέω ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι , ἀλλά καί πολύς περί αὐτός ὁ φιλοσέβειαν ἐπιδείκνυμι . ποιέω γάρ , φημί , αὐτός δοχή , καί ἔφαγον καί πίνω . Ζεύς ὁ ἐστιδίαςας πληροφορέω αὐτός βούλομαι , ὡς οὐδείς μνήμη ποιέω ὁ εἰς αὐτός ἐργάζομαι παρά αὐτός . καί ἐξαποστέλλω αὐτός , φημί , καί ἀποίχομαι μετά σωτηρία . ένδικος διά οὗτος ὁ θεῖον γραφή , διά ὅτι πολύς ὁ φόβος ὁ κίνδυνος προσδοκάω παραγίγνομαι , καί περί ὁ πᾶς , ὡς εἶπον , ἀγωνιάω ὁ πρός ὁ Δίκαιος ἀπολογία ἐπεύχομαι ποιέω . εἰδώς πῶς οὐδείς ἰσχυρός ἀρετή , οὐδέ δυνατός · πῶς οὐδείς ἀσφαλής ὁ ὁ ἀνθεύς σύμμαχος ἀπολαύω ; εἶτα ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , φημί , ἀπέρχομαι ὁ παῖς ὁ Ἰσαάκ ὅς ὅς ὅς ὅς ὅς ὅς ὅς ὅς ὅς ὅς ὅς ὅς ὅς