joannes-chrysostomus.in-genesim-homiliae-1-67 pg054_0043.2
παρὰ τοῦ δεσπότου ὑβριστικόν τι διαθῇ , οἰκείαν ἡγεῖται τὴν ὑβριν ὁ δεσπότης , καὶ φησίν · Ἐμὲ ὑβρίσας δι’ ὧν τῶν ἐμῶν οἰκείων οὕτω διετέχας · καὶ γὰρ δὲ εἰς ἐκείνον γινόμενα εἰς ἐμὲ διαβαίνει · τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ ὁ ἀγαθὸς Δεσπότης , Ἐνεσιώμη σου , φησί , τοῦ μὴ ἀμαρτεῖν σε εἰς ἐμέ . Ἐμοί , φησίν , οἰκεία τυγχάνουσι , καὶ οὕτως αὐτῶν ποιούμαι πολλὴν τὴν χρεμονίαν , ὅτι οἰκείωμαι τὰ εἰς αὐτοὺς γινόμενα , κἂν τε ἀγαθὰ ἦ , κἂν τε ἐναντία · Ἐνεκεν τούτου οὐκ ἀφῆκά σε ἀγαθῶσαι αὐτῆς . Ἐπειδὴ πολὺ αὐτῶν χρέομαι , τοῦτο εἰδὼς ὅτι ἐξ ἀγνοίας μέλλεις τὴν ὑβριν αὐτοῖς ταύτην ἐπάγειν , Ἐνεσιώμη σου , τοῦ μὴ ἀμαρτεῖν σε εἰς ἐμέ . Μὴ δὴ ἀπλῶς ὡς ἐνὶ τῶν τυχόντων πρόσεχε τῷ ἀνδρί , ἀλλὰ μάνθανε ὅτι τῶν ἐμοὶ περισπουδάστων ἐστίν , καὶ τῶν πολλὴν ἔχόντων πρὸς ἐμὲ τὴν οἰκειωσιν . Ἀπὸς τοίνυν τὴν γυναῖκα τῷ ἀνθρώπῳ , ὅτι προσφθής ἐστίν , καὶ προσεύξεται περὶ σοῦ , καὶ ζήση . Ὅρα πῶς τὴν ἀρετὴν τοῦ δικαίου ἐκκαλύπτει · καὶ προσφθὴν αὐτὸν καλεῖ , καὶ μονοῦχὴ παρασκευάζει τὸν βασιλέα ἱκέτην αὐτοῦ γενέσθαι . Προσεύξεται γὰρ περὶ σοῦ , καὶ ζήση , φησίν . Ἐκεῖνος μὲν οὖν , δεδοικὼς τὸν παρὰ σοῦ θάνατον , τὸ δρᾶμα τοῦτο κατεσκεύασε , καὶ μονοῦχὴ συνέπραξε πρὸς τὴν τῆς Σάρρας ὑβριν · γινώσκε δὲ ὅτι αἱ παρ’ ἐκείνου προσευχαὶ τὴν ζωὴν σοι παρέξουσιν . Εἶτα ἵνα μὴ τῇ ἐπιθυμίᾳ φλεγόμενος , καὶ ὑπὸ τοῦ κάλλους τῆς Σάρρας ἠττώμενος , ἐλαττον β φροντίσεως τὸν προστάττομένον , ἐπέτεινε τὸν φόβον , καὶ τὴν τιμωρίαν ἐπαγγέλλεται μεῖζον ἀπάξειν . Εἰ γὰρ μὴ ἀποδιδῶς , φησί , γινώθι ὅτι ἀποθανῆ σὺ τε καὶ πάντα τὰ σά . Οὐ μόνον αὐτὸς τῆς παρακοῆς , φησίν , ὑφέξεις τὴν τιμωρίαν , ἀλλὰ καὶ πάντα τὰ σὰ διὰ σὲ θάνατος καταλήψεται . Διὰ τοῦτο δὲ κατὰ τὴν νύκτα καιρὸν ταῦτα ἀπαντα ὁ Θεὸς αὐτῷ διελέγετο , ἵνα μετὰ ἡσυχίας δεξάμενος τὴν παραίνεσιν , μετὰ πολλοῦ τοῦ φόβου τὸν προστάχθην εἰς ἔργον ἀγάγῃ . Εὐθὺς γὰρ ὀρθρώσας Ἀβιμέλεχ , φησίν , ἐκύλισε τοὺς παίδας αὐτοῦ , καὶ ἐλάλησε πάντα τὰ ῥήματα ταῦτα εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν . Ὅ . Ὅρα πῶς κήρυξ γίνεται λοιπὸν ὁ βασιλεὺς τῆς τοῦ δικαίου ἀρετῆς , καὶ πᾶσιν αὐτὸν κατὰδλον ποιεῖ . Καλέσας γάρ , φησί , πάντας τοὺς παῖδας αὐτοῦ , διήγησατο πάντα τὰ πρὸς αὐτὸν παρὰ τοῦ Θεοῦ δηλωθέντα , ἵνα πάντες γνῶσι καὶ τοῦ Θεοῦ πρὸς αὐτὸν τὴν εὔνοιαν , καὶ τῆς προνοίας ἥς ἀξιοῦται παρὰ τοῦ Δεσπότου διὰ τὴν τῶν τρόπων ἀρετὴν . Ἐροβήθησαν δὲ πάντες οἱ ἄνθρωποι σφόδρα . Εἶδες πῶς οὐχ ἀπλῶς οὐδὲ εἰκῇ τὰς μετανοαστάσεις ἐποιεῖτο ὁ δικαῖος ; Εἰ γὰρ ἐπὶ τῆς σκηνῆς τῆς προτέρας ἔμμεν , πόδον εἶχον ἀπαντες οἱ ἐν Γεράροις γνώμην , ὅτι ; ὁ δικαῖος ἀπολαύει τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ προνοίας ; c ; 462 Ἐροβήθησαν δὲ πάντες οἱ ἄνθρωποι σφόδρα . Πολὺς αὐτῶν φόβος κατεσκεύασθη , περὶ τοῦ παντὸς ἡγωνίαςαν . Εἶτα , Ἐκάλεσε , φησίν , Ἀβιμέλεχ τὸν Ἀβραάμ . Ἐννέοι μοι μεθ’ ὧς λοιπὸν τῆς περιφανείας ὁ δικαῖος εἰσάγεται πρὸς τὸν βασιλέα , ὁ πρὸ μικροῦ παρ’ αὐτοῦ εὐσταχρῶντος νομιζόμενος , καὶ καθάπερ ἀλήτης καὶ ξένος . Ἀβρόν πάντων συνδρομῶντων καλεῖται · ὁ πατριάρχης οὕτω τούτων εἰδὼς τέως , καὶ ἐμάνθανε λοιπὸν παρ’ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως τὰ παρὰ τοῦ Θεοῦ δι’ αὐτὸν εἰς ἐκεῖνον γεγενημένα . Εἶπε γὰρ αὐτῷ · Τί τοῦτο ἐποίησας ἡμῖν ; εἰ ἡμῶρεσεν εἰς σέ , ὅτι ἐπήγαγες ἐπ’ ἐμὲ καὶ ἐπὶ τὴν βασιλείαν μου ἁμαρτίαν μεγάλην ; Ἔργον , ὁ οὐδεὶς ποιήσει , ἐποίησας ἡμῖν . Τί ἐνὶδὸν ἐποίησας τοῦτο ; Διὰ τί , φησί , τοσαύτην με περιβαλεῖν ἁμαρτίαν ἠβουλήθης ; τίνος ἐνεκεν , καὶ τῇ ἐνὶφσας τοῦτο πεποιηκέν ; Ὅρα πῶς διὰ τῶν οἰκείων ῥημάτων δείκνυσιν τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ ἀπελπίαν τὴν εἰς αὐτὸν γεγενημένην . Ἐπειδὴ γὰρ εἶπεν αὐτῷ , ὅτι Εἰ μὴ ἀποδιδῶς , ἀποθανῆ σὺ καὶ πάντα τὰ
Lemmas: παρά ὁ δεσπότης ὑβριστικός τίς διατίθημι , οἰκεῖος ἡγέομαι ὁ ὕβρις ὁ δεσπότης , καί φημί · ἐγώ ὑβρίζω διά ὅς ὁ ἐμέω οἰκέω οὗτος διατάσσω · καί γάρ δέ εἰς ἐκεῖνος γίγνομαι εἰς ἐγώ διαβαίνω · ὁ αὐτός δή τρόπος καί ὁ ἀγαθός Δεσπότης , ενεσιωμος σύ , φημί , ὁ μή ἁμαρτάνω σύ εἰς ἐγώ . ἐμός , φημί , οἰκεῖος τυγχάνω , καί οὕτως αὐτός ποιέω πολύς ὁ χρεμονίαν , ὅτι οἰκέω ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι , κἀν τε ἀγαθός εἰμί , κἀν τε ἐναντίος · ἕνεκα οὗτος οὐ ἀφίημι σύ ἀγαθόω αὐτός . ἐπεί πολύς αὐτός χράομαι , οὗτος εἰδοί ὅτι ἐκ ἄγνοια μέλλω ὁ ὕβρις αὐτός οὗτος ἐπάγω , ενεσιωμος σύ , ὁ μή ἁμαρτάνω σύ εἰς ἐγώ . μή δή ἀπλόος ὡς ἐν ὁ τυγχάνω προσέχω ὁ ἀνήρ , ἀλλά μανθάνω ὅτι ὁ ἐγώ περισπούδαστος εἰμί , καί ὁ πολύς ἔχοω πρός ἐγώ ὁ οἰκέω . ἀπός τοίνυν ὁ γυνή ὁ ἄνθρωπος , ὅτι προσφθάνω εἰμί , καί προσεύχομαι περί σύ , καί ζῶ . Ὅρας πῶς ὁ ἀρετή ὁ Δίκαιος ἐκκαλύπτω · καί προσφθάνω αὐτός καλέω , καί μονοῦχος παρασκευάζω ὁ βασιλεύς ἱκέτης αὐτός γίγνομαι . προσεύχομαι γάρ περί σύ , καί ζῶ , φημί . ἐκεῖνος μέν οὖν , δείδω ὁ παρά σύ θάνατος , ὁ δρᾶμα οὗτος κατασκευάζω , καί μονοῦχος συμπράσσω πρός ὁ ὁ Σάρα ὕβρις · γινώσκω δέ ὅτι ὁ παρά ἐκεῖνος προσευχή ὁ ζωή σύ παρέχω . εἶτα ἵνα μή ὁ ἐπιθυμία φλέγω , καί ὑπό ὁ κάλλος ὁ Σάρα ἀτάω , μικρός Β φρόντισις ὁ προστάσσω , ἐπιτείνω ὁ φόβος , καί ὁ τιμωρία ἐπαγγέλλω μείζων ἀπάγω . εἰμί γάρ μή ἀποδίδωμι , φημί , γίγνομαι ὅτι ἀποθνῄσκω σύ τε καί πᾶς ὁ σός . οὖον μόνος αὐτός ὁ παρακοή , φημί , ὕφεξις ὁ τιμωρία , ἀλλά καί πᾶς ὁ σός διά σύ θάνατος καταλαμβάνω . Ζεύς οὗτος δέ κατά ὁ νύξ καιρός οὗτος ἅπας ὁ θεός αὐτός διαλέγω , ἵνα μετά ἡσυχία δέχομαι ὁ παραίνεσις , μετά πολύς ὁ φόβος ὁ προστάσσω εἰς ἔργον ἄγω . εὐθύς γάρ ὀρθρόω Ἀβιμέλεχ , φημί , κυλίνδω ὁ παῖς αὐτός , καί λαλέω πᾶς ὁ ῥῆμα οὗτος εἰς ὁ οὖς αὐτός . ὅς . Ὅρας πῶς κῆρυξ γίγνομαι λοιπός ὁ βασιλεύς ὁ ὁ Δίκαιος ἀρετή , καί πᾶς αὐτός κατὰδλον ποιέω . καλέω γάρ , φημί , πᾶς ὁ παῖς αὐτός , διηγέομαι πᾶς ὁ πρός αὐτός παρά ὁ Θεός δηλόω , ἵνα πᾶς γνῶσις καί ὁ Θεός πρός αὐτός ὁ εὔνοια , καί ὁ πρόνοια ἥς ἀξιόω παρά ὁ δεσπότης διά ὁ ὁ τρόπος ἀρετή . Ἐροβήθησαν δέ πᾶς ὁ ἄνθρωπος σφόδρα . εἶδον πῶς οὐ ἀπλόος οὐδέ εἰκῇ ὁ μετανοαστάσεις ποιέω ὁ Δίκαιος ; εἰμί γάρ ἐπί ὁ σκηνή ὁ πρότερος εἰμί , πόδος ἔχω ἅπας ὁ ἐν Γέραρα γνώμη , ὅτι ; ὁ Δίκαιος ἀπολαύω ὁ παρά ὁ Θεός πρόνοια ; c ; 462 Ἐροβήθησαν δέ πᾶς ὁ ἄνθρωπος σφόδρα . Πολύς αὐτός φόβος κατασκευάζω , περί ὁ πᾶς ἡγωνίαςαν . εἶτα , καλέω , φημί , Ἀβιμέλεχ ὁ Ἀβραάμ . ἐννεόω ἐγώ μετά ὅς λοιπός ὁ περιφάνεια ὁ Δίκαιος εἰσάγω πρός ὁ βασιλεύς , ὁ πρό μικρός παρά αὐτός εὐσταχρῶντος νομίζω , καί καθάπερ ἀλήτης καί ξένος . Ἁβρός πᾶς συνδρομαω καλέω · ὁ πατριάρχης οὗτος οὗτος εἰδοί τέως , καί μανθάνω λοιπός παρά αὐτός ὁ βασιλεύς ὁ παρά ὁ Θεός διά αὐτός εἰς ἐκεῖνος γίγνομαι . εἶπον γάρ αὐτός · τις οὗτος ποιέω ἐγώ ; εἰμί ἡμῶρεσεν εἰς σός , ὅτι ἐπάγω ἐπί ἐγώ καί ἐπί ὁ βασίλειος ἐγώ ἁμαρτία μέγας ; ἔργον , ὁ οὐδείς ποιέω , ποιέω ἐγώ . τις ἐνδίδωμι ποιέω οὗτος ; Ζεύς τίς , φημί , τοσοῦτος ἐγώ περιβάλλω ἁμαρτία βούλομαι ; τίς ἕνεκα , καί ὁ ἐνὶφσας οὗτος ποιέω ; Ὅρας πῶς διά ὁ οἰκέω ῥῆμα δείκνυμι ὁ παρά ὁ Θεός ἀπελπίαν ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι . ἐπεί γάρ εἶπον αὐτός , ὅτι εἰμί μή ἀποδίδωμι , ἀποθνῄσκω σύ καί πᾶς ὁ