joannes-chrysostomus.in-genesim-homiliae-1-67 pg054_0162.2
Καὶ ὅτι οὐχ ἁπλῶς ταῦτα γεγένηται , ἀλλὰ τύπος ἦν τῶν μελλόντων ἐσεσθαι , αὐτὰ δηλοῖ τὰ πράγματα . Οὐδὲ γὰρ κατὰ φύσεως ἀκολουθίαν ἦν τὸ γεγονός . Πῶς γὰρ ἦν δυνατόν , μετὰ τὸ δεδεῖν τὴν χεῖρα τῷ κοχλῖνι , πάλιν συσταλῆναι , καὶ δύνασθαι πάροδον μετὰ ταῦτα , εἰ μὴ θεία τις ἦν δύναμις ἡ ταῦτα προοικονομοῦσα , καὶ καθάπερ ἐν σκιά τινι προδιευποῦτο , ὅτι ἐξ ἀρχῆς καὶ ἐκ προοιμίων ὁ Ζαρά , ὅπερ ἐστὶν ἀνατολή ἡ ( οὗτος γὰρ ὁ τύπος τῆς Ἐκκλησίας ) , ἡρξάτο προκύπτειν , καὶ μικρὸν προειληθὼς αὐτοῦ καὶ ὑποχωρήσαντος , ἡ νομικὴ παραστήσῃ ἡ διὰ τοῦ Φαρὲς μνηνομένη ἐπεισῆλθε . καὶ χρόνῳ πολλῷ κρατοῦσα , πάλιν τοῦ πρότερον [ 594 ] ὑποχωρήσαντος , τοῦ Ζαρὰ λέγω , προελθόντος , παραλέγει πάλιν τῇ Ἐκκλησίᾳ πᾶσα ἡ Ἰουδαϊκὴ πολιτεία · Ἄλλὰ τάχα νῦν ἀναγκαῖον συντομώτερον πάλιν αὐτὸ καὶ σαφέστερον εἰπεῖν . Ἡρξάτο , καθάπερ ὁ Ζαρὰ τὴν χεῖρα προἐξηνεγκεν , ὁ Νῶε καὶ ὁ Ἀβραὰμ , μᾶλλον δὲ πρὸ τοῦ Νῶε ὁ Ἀβὲλ καὶ ὁ Ἐνὼχ τῆς πρὸς τὸν Θεὸν εὐφεστήσεως πολὺν ποιησάμενοι λόγον . Εἶτα ἐπειδὴ εἰς πλήθος ἐκταθέντες πολλὰ φορτία ἁμαρτημάτων συνελέξαντο , ἔδει δὲ μικρὰς τινος αὐτῶν παραμυθίας ἀπολαῦσαι , ὡς σκιά τις ὁ νόμος ἐδόθη , οὐχ ὅτι ἁμαρτήματα ἀναιρῶν , ἀλλὰ ταῦτα ἀποδεικνὺς καὶ φανερὰ αὐτοῖς ἐργαζόμενος , ἵνα καθάπερ τὰ ἀτελὴ παιδία γάλακτι τρεφόμενα εἰς ἀρχὴν ἡλικίας ἐλθεῖν δυνηθῶσιν . Ἄλλ’ ἐπειδὴ οὐδὲ οὕτως ἀπυνάντο τι , ἀλλὰ , καίτοι ὑποδεικνύοντος τοῦ νόμου τῶν ἁμαρτημάτων τὸ μέγεθος , οὗτοι πάλιν τοῖσιν ἀνεφύροντο , παραγενόμενος ὁ κοινὸς Δεσπότης τὴν πνευματικὴν ταύτην καὶ ἀνδρέων πολιτείαν τῶ ἀνθρώπων ἐχαρίσατο γένει , ἥς τύπον ὁ Ζαρὰ τὴν χεῖρα . Διὰ ταῦτα καὶ ὁ εὐαγγελιστὴς μέμνηται · καὶ τῆς Θάμαρ καὶ τῶν ἐξ αὐτῆς τεχθέντων , καὶ φησίν · Ὡς δὲ ἐτέχνησαν τὸν Φαρὲς καὶ τὸν Ζαρὰ ἐκ τῆς Θάμαρ .
Lemmas: καί ὅτι οὐ ἁπλόος οὗτος γίγνομαι , ἀλλά τύπος εἰμί ὁ μέλλω εἰμί , αὐτός δηλόω ὁ πρᾶγμα . οὐδέ γάρ κατά φύσις ἀκολουθία εἰμί ὁ γίγνομαι . Πῶς γάρ εἰμί δυνατός , μετά ὁ δήω ὁ χείρ ὁ κοχλίς , πάλιν συστέλλω , καί δύναμαι πάροδος μετά οὗτος , εἰμί μή θεῖος τις εἰμί δύναμις ὁ οὗτος προοικονομώ , καί καθάπερ ἐν σκιά τις προδιευποῦτο , ὅτι ἐκ ἀρχή καί ἐκ προοίμιον ὁ Ζαρά , ὅσπερ εἰμί ἀνατολή ὁ ( οὗτος γάρ ὁ τύπος ὁ ἐκκλησία ) , ἄρχω προκύπτω , καί μικρός προέρχομαι αὐτός καί ὑποχωρέω , ὁ νομικός παρίστημι ὁ διά ὁ Φαρές μιμνήσκω ἐπεισέρχομαι . καί χρόνος πολύς κρατέω , πάλιν ὁ πρότερος [ 594 ] ὑποχωρέω , ὁ ζά λέγω , προέρχομαι , παραλεγέω πάλιν ὁ ἐκκλησία πᾶς ὁ Ἰουδαϊκός πολιτεία · ἀλλά τάχα νῦν ἀναγκαῖος σύντομος πάλιν αὐτός καί σαφής εἶπον . ἄρχω , καθάπερ ὁ ζά ὁ χείρ προεκφερω , ὁ Νῶε καί ὁ Ἀβραάμ , μᾶλλον δέ πρό ὁ Νῶε ὁ Ἀβέλ καί ὁ Ἐνώχ ὁ πρός ὁ θεός εὐφεστήσεως πολύς ποιέω λόγος . εἶτα ἐπεί εἰς πλήθος ἐκτείνω πολύς φορτίον ἁμάρτημα συλλέγω , ἐσθίω δέ μικρός τις αὐτός παραμυθία ἀπολαύω , ὡς σκιά τις ὁ νόμος δίδωμι , οὐ ὅτι ἁμάρτημα ἀναιρέω , ἀλλά οὗτος ἀποδείκνυμι καί φανερός αὐτός ἐργάζομαι , ἵνα καθάπερ ὁ ἀτελής παιδίον γάλα τρέφω εἰς ἀρχή ἡλικία ἔρχομαι δύναμαι . ἄλλος ἐπεί οὐδέ οὕτως ἀπυνάντο τίς , ἀλλά , καίτοι ὑποδείκνυμι ὁ νόμος ὁ ἁμάρτημα ὁ μέγεθος , οὗτος πάλιν ὅς ἀναφύρω , παραγίγνομαι ὁ κοινός Δεσπότης ὁ πνευματικός οὗτος καί Ἀνδρέων πολιτεία ὁ ἄνθρωπος χαρίζομαι γένος , ἥς τύπος ὁ ζά ὁ χείρ . Ζεύς οὗτος καί ὁ εὐαγγελιστής μιμνήσκω · καί ὁ Θάμαρ καί ὁ ἐκ αὐτός τίκτω , καί φημί · ὡς δέ τεχνάομαι ὁ Φαρές καί ὁ ζά ἐκ ὁ Θάμαρ .