joannes-chrysostomus.in-genesim-homiliae-1-67 pg054_0142.1
δὲ ὡς πλείονα τὴν περὶ αὐτὸν ἐπιδεικνύμενος πρόνοιαν , ἀφορμὰς αὐτῷ καταλιπεῖν σπουδάσεις τὰς δυναμένας ὑποδύχων αὐτοῦ τὴν ψυχὴν ἐργάζεσθαι · " Ἡ οὐκ οἶσθα ὅτι ἡ νεότης καὶ καθ' ἑαυτὴν μὲν εὐδιώθητό ἐστι πρᾶγμα · καὶ ὀξυρόμενον πρὸς κακίαν · " Ὅταν δὲ καὶ χρημάτων παρουσίαν προσλάβῃ , πολλῷ μᾶλλον ἐπιτρέψεται τὸν κακὸν γίνεσθαι . Καθάπερ γὰρ πῦρ πῦρ προσλαβόν , σφοδρότερον ἀνάπτε · τὴν φλόγα · οὕτω καὶ ἡ νεότης καθάπερ πυρὸν τὴν ὑλὴν τῶν χρημάτων δεξαμένη , τοσαύτην ἀνάπτε · τὴν κάμινον , ὡς ὁλόκληρον ἐμπρησθαι τοῦ νέου τὴν ψυχὴν . Πότε γὰρ τοῦτοῦς δυνησεται σωφροσύνης ἐπιμελησασθαι , καὶ ἀκολασίαν φυγεῖν , καὶ τοὺς ὑπὲρ τῆς ἀρετῆς πόνους ἀναδέξασθαι , ἢ τι ἕτερον πνευματικόν ; β' . " Ὡ οὐκ ἀκούεις τοῦ Χριστοῦ , ὅτι Ἡ μέριμνα τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλοῦτου συμπαντῇ τὸν λογισμὸν , καὶ ἀκαρπὸς γίνεται · δς καὶ ἀκάνθας ὠνόμασεν · Εἰπὼν γὰρ τὸ ἐν μὲν τοῦ σπόρου εἰς τὰς ἀκάνθας ἐμπεπτωκέναι , εἶτα ἐρμηνεύων τοὺς μαθητάς · τίνες εἰσὶν αἱ ἀκανθαί , φησίν · Ἡ μέριμνα τοῦ αἰῶνος τούτου , καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλοῦτου συμπαντῇ τὸν λογισμὸν , καὶ ἀκαρπὸς γένεται . Καὶ καλῶς ἀκάνθας παρεῖκασε τὴν μέριμναν τοῦ αἰῶνος τούτου . Καθάπερ γὰρ αἱ ἀκανθαὶ οὐκ ἕωςι προψῦσαι τὸν σπόρον , ἀλλὰ τῇ πυκνώσει συμπαντῇ τὸν σπόρον τὸν πνευματικόν , ἐπεὶδὰν εἰς τὴν ψυχὴν καταδιδῇ , οὐκ ἀφίδει καρπὸν ἐνεγκεῖν , ἀλλὰ συγκαίεται καὶ συμπνίγεται , καθάπερ αἱ ἀκανθαί , οὐκ ἕωςι προκῦσαι τὸν σπόρον τὸν πνευματικόν . Καὶ ἡ ἀπάτη , φησὶ τοῦ πλοῦτου . Καλῶς εἶπεν ἀπάτην τοῦ πλοῦτου · καὶ γὰρ ὄντως ἀπάτη ἐστί . Τί γὰρ ὀρελος τῶν τοσούτων ταλάντων , καὶ τῆς τοσαύτης τῶν χρημάτων περιβολῆς ; Ναί , φησὶ πολλὴν τὴν εὐφροσύνην παρέχει τὸ κεκτηθῆναι . Ποίαν εὐφροσύνην ; Καὶ τί λέγω εὐφροσύνην ; Οὐχὶ τοῦτο μάλιστα τὰς ἀκαίρους ἀθυμίας , τὰς πολλὰς ἀδηλίας τίκτεινται παρασκευάζει ; Καὶ οὕτω λέγω τὴν διὰ ταῦτα κόλασιν ἐπηρτημένην , ἀλλ' ἀπλῶς τὰ ἐν τῷ παρόντι βίῳ , ὅτι οὐδὲ ἡδονὴ τὸ πρᾶγμα ἔχειν δύναται , ἀλλὰ καθ' ἡμερινὰς ταραχὰς καὶ ἀδηλίας . Καὶ οὐχ οὕτω τὴν θάλασσαν ἔστιν ἰδεῖν πρὸς τὰ κύματα κορυφουμένην , ὡς τὴν τοιαύτην ψυχὴν ὑπὸ τῶν λογισμῶν καὶ τῶν παθῶν πολυρρυφουμένην , καὶ πρὸς ἅπαντας καὶ οἰκείους καὶ ἀλλοτρίους ἀτδὼς διακειμένην . Καὶ ἂν ποτε κἂν μέρος τι τούτων ὑφελθῇ τις ( πολλὰ γὰρ τὰ συμπίπτοντα , καὶ πολλοὶ οἱ ἐφεδρεύοντες , καὶ οἰκτινῶν κακουργίαι , καὶ δυναστευόντων ἐπήρειαι ) , τότε δή , τίνες εὑρίσκεις τοὺς τοιούτους ἀδίκων τὸν βίον ἡγοῦμένους . Ποίων οὖν οὐχ ἂν ἐν [ 57 . ] ὀργῶν οἱ τοιούτοι ἄξιοι , οἱ καθ' ἑαυτὸν ἅπαντα πράττειν σπουδάζοντες , καὶ ἐπὶ λῦμῃ τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς ταῦτα συλλέγειν βουλήμενοι ; " Αλλ' , εἰ δοκεῖ , τοῦτους καταλιπόντες , ἐπὶ τὴν κατὰ τὸν δικαίον ἱστορίαν ἐπανελθώμεν , καὶ ἰδῶμεν τῶν ἐξῆ ; τὴν ἀκολουθίαν . " Ἐστησεν , φησὶ , θυσιαστήριον ἐν τῇ μερίδι τοῦ ἀγροῦ , καὶ ἐπεκαλέσατο τὸν Θεὸν Ἰσραήλ , καὶ λοιπὸν ἐν Σηχίμοις τὴν οἰκίαν ἐδουλεύσατο ποιησάσθαι . " Αλλ' ὅρα πάλιν ὅπως ὁ δικαῖος καὶ ἐνταῦθα τὴν οἰκείαν ἐπιείκειαν ἐπιδείκνυται . Τί γάρ ; " Ἐξῆλθε , φησὶ , Δεῖρα ἡ θυγάτηρ Λευῖς , ἰδεῖν τὰς θυγατέρας τῶν ἐγχωρίων . Καὶ ἰδὼν αὐτὴν Συχὴμ ὁ υἱὸς Ἑμὼρ , ἐκομίθη μετ' αὐτῆς , καὶ ἡγάπησε , φησὶ , τὴν παρθένον , καὶ ἐλάλησεν αὐτῇ κατὰ τὴν διάνοιαν τῆς παρθένου . Εἰς · ὅσον ἐστὶν ἡ νεότης κακὴν , ἡ ἐπειδὲν
Lemmas: δέ ὡς πλείων ὁ περί αὐτός ἐπιδείκνυμι πρόνοια , ἀφορμή αὐτός καταλείπω σπουδάζω ὁ δύναμαι υποδυχοω αὐτός ὁ ψυχή ἐργάζομαι · " ὁ οὐ οἶδα ὅτι ὁ νεότης καί κατά ἑαυτοῦ μέν εὐδιάω εἰμί πρᾶγμα · καί οξυρομενω πρός κακία · " ὅταν δέ καί χρῆμα παρουσία προσλαμβάνω , πολύς μᾶλλον ἐπιτρέπω ὁ κακός γίγνομαι . καθά γάρ πῦρ πῦρ προσλαμβάνω , σφοδρός ἀνάπτω · ὁ φλόξ · οὗτος καί ὁ νεότης καθάπερ πυρός ὁ ὕλη ὁ χρῆμα δέχομαι , τοσοῦτος ἀνάπτω · ὁ κάμινος , ὡς ὁλόκληρος ἐμπίμπρημι ὁ νέος ὁ ψυχή . πότος γάρ οὗτος δύναμαι σωφροσύνη ἐπιμελέομαι , καί ἀκολασία φεύγω , καί ὁ ὑπέρ ὁ ἀρετή πόνος ἀναδέχομαι , ἢ τίς ἕτερος πνευματικός ; βε . " εἰμί οὐ ἀκούω ὁ Χριστός , ὅτι ὁ μέριμνα ὁ αἰών οὗτος καί ὁ ἀπάτη ὁ πλοῦτος συμπαντῇ ὁ λογισμός , καί ἄκαρπος γίγνομαι · ΔΣ καί ἄκανθα ὀνομάζω · εἶπον γάρ ὁ ἐν μέν ὁ σπόρος εἰς ὁ ἄκανθα ἐμπίτνω , εἶτα ἑρμηνεύω ὁ μαθητής · τίς εἰμί ὁ ἄκανθα , φημί · ὁ μέριμνα ὁ αἰών οὗτος , καί ὁ ἀπάτη ὁ πλοῦτος συμπαντῇ ὁ λογισμός , καί ἄκαρπος γενέτης . καί καλῶς ἄκανθα παρεικάζω ὁ μέριμνα ὁ αἰών οὗτος . καθά γάρ ὁ ἄκανθα οὐ ἕως προψύχω ὁ σπόρος , ἀλλά ὁ πύκνωσις συμπαντῇ ὁ σπόρος ὁ πνευματικός , ἐπειδάν εἰς ὁ ψυχή καταδίδημι , οὐ ἀφοράω καρπός φέρω , ἀλλά συγκαίω καί συμπνίγω , καθάπερ ὁ ἄκανθα , οὐ ἕως προκυνέω ὁ σπόρος ὁ πνευματικός . καί ὁ ἀπάτη , φημί ὁ πλοῦτος . καλῶς εἶπον ἀπάτη ὁ πλοῦτος · καί γάρ εἰμί ἀπάτη εἰμί . τις γάρ ὀρελος ὁ τοσοῦτος τάλαντον , καί ὁ τοσοῦτος ὁ χρῆμα περιβολή ; Ναίς , φημί πολύς ὁ Εὐφρόσυνος παρέχω ὁ κτάομαι . Ποίας Εὐφρόσυνος ; καί τίς λέγω Εὐφρόσυνος ; οὐ οὗτος μάλιστα ὁ ἄκαιρος ἀθυμία , ὁ πολύς ἀδηλία τίκτω παρασκευάζω ; καί οὗτος λέγω ὁ διά οὗτος κόλασις ἐπαρτάω , ἀλλά ἀπλόος ὁ ἐν ὁ πάρειμι βίος , ὅτι οὐδέ ἡδονή ὁ πρᾶγμα ἔχω δύναμαι , ἀλλά κατά ἡμερινός ταραχή καί ἀδηλία . καί οὐ οὗτος ὁ θάλασσα εἰμί ὁράω πρός ὁ κῦμα κορυφόω , ὡς ὁ τοιοῦτος ψυχή ὑπό ὁ λογισμός καί ὁ πάθος πολυρρυφουμένην , καί πρός ἅπας καί οἰκεῖος καί ἀλλότριος ἀτδὼς διάκειμαι . καί εἄν ποτός κἀν μέρος τίς οὗτος ὑφαιρέω τις ( πολύς γάρ ὁ συμπίπτω , καί πολύς ὁ ἐφεδρεύω , καί οικτιναω κακουργία , καί δυναστεύω ἐπήρεια ) , τότε δή , τίς εὑρίσκω ὁ τοιοῦτος ἄδικος ὁ βίος ἡγέομαι . ποῖος οὖν οὐ εἄν ἐν [ 57 . ] ὀργάω ὁ τοιοῦτος ἄξιος , ὁ κατά ἑαυτοῦ ἅπας πράσσω σπουδάζω , καί ἐπί λύμη ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή οὗτος συλλέγω βούλομαι ; " ἀλλά , εἰμί δοκέω , οὗτος καταλείπω , ἐπί ὁ κατά ὁ Δίκαιος ἱστορία ἐπανέρχομαι , καί ὁράω ὁ ἔξεστι ; ὁ ἀκολουθία . " ἵστημι , φημί , θυσιαστήριον ἐν ὁ μερίς ὁ ἀγρός , καί ἐπικαλέω ὁ θεός Ἰσραήλ , καί λοιπός ἐν Σηχίμοις ὁ οἰκίον δουλεύω ποιέω . " ἀλλά ὁράω πάλιν ὅπως ὁ Δίκαιος καί ἐνταῦθα ὁ οἰκεῖος ἐπιείκεια ἐπιδείκνυμι . τις γάρ ; " ἐξέρχομαι , φημί , δείρα ὁ θυγάτηρ Λευίς , ὁράω ὁ θυγάτηρ ὁ ἐγχώριος . καί εἶδον αὐτός Συχὴμ ὁ υἱός Μορ , κομίζω μετά αὐτός , καί ἀγαπάω , φημί , ὁ παρθένος , καί λαλέω αὐτός κατά ὁ διάνοια ὁ παρθένος . εἰς · ὅσος εἰμί ὁ νεότης κακός , ὁ ἐφοράω