joannes-chrysostomus.in-genesim-homiliae-1-67 pg054_0102.1
μενος προθυμότερον αὐτὸν ἐργάζεσθαι περὶ τὴν ἀποθημὲν , καὶ τὰς παρ’ αὐτοῦ εὐλογίας πάλιν προτίθησι , καὶ φησιν · Ὁ Θεὸς μου εὐλογήσει σε , καὶ αὐξήσει σε , καὶ πληθυνεῖ σε , καὶ ἔση εἰς συγαγωγὴν ἑθνῶν , καὶ δώσει σοι τὴν εὐλογίαν Ἀβραὰμ τοῦ πατρὸς μου , σοὶ καὶ τῷ σπέρματί σου μετὰ σέ , κληρονομήσει τῇ γῇ τῆς παροικησέως σου , ἧν ἔδωκεν ὁ Θεὸς τῷ Ἀβραάμ . Ὅρα τὸν δικαῖον τοῦτον , ὅπως προαναφαίνει αὐτῷ ἀπαντα , καὶ ἰκανὰ αὐτῷ ἐφόδια πρὸς παραμυθίαν δίδωσι , προμηγύων αὐτῷ καὶ τὴν ἐπάνοδον καὶ τῆς γῆς τὴν κληρονομίαν , καὶ ὅτι οὐ μόνον εἰς πλῆθος ἐπιδίδοι , ἀλλὰ καὶ συναγωγὰς ἑθνῶν ἐκ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ ἐξελεύσεσθαι a . Ταῦτα ἀκούσας ὁ παὶς ἐπλήρωτα δάκρυσι τὴν πατρῴ , καὶ ἠπορεύετο εἰς τὴν Μεσοποταμίαν πρὸς Ἀδὰν τὸν τῆς μητρὸς ἀδελφόν . Ἄλλὰ πάλιν ὁ Ἠσαῦ τοῦτο μαθὼν , καὶ δεῖ εὐλογηθεὶς παρὰ τοῦ πατρὸς ὁ Ἰακὼβ ἄντολὰς ἔλαβε , μὴ λαβεῖν γυναῖκα ἐκ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναανίων , ἀλλ’ ὡρμήσεν εἰς τὴν Μεσοποταμίαν , ὡςπερ διορθῶσαι βουλόμενος τὸ οἰκεῖον πταίσμα , καὶ ξεφυμῶσαι τὸν πατέρα . Προσθέλε , φησίν , ἔλαβε γυναῖκα πρὸς ταῖς γυναιξὶν αὐτοῦ , θυγατέρα Σουμαὶ τοῦ υἱοῦ Ἀβραάμ . Εἶδες , ἀγαπητέ , μετ’ ὅσης συνέσεως , ἡ φιλόστοργος αὕτη μήτηρ ἐξήρπασε τῶν κινδύνων τὸν Ἰακὼβ πρέπον σχῆμα ἐπιθεῖσα τῇ ἀποδημίᾳ , καὶ οὔτε τοῦ Ἠσαῦ τὴν κακίαν ἐξέφηνεν , οὔτε τὴν πατρὶ τινὶ αἰτίαν δήλην ἐποίησεν , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸν παῖδα κατάλληλον ἐποίησατο τὴν συμβουλίαν , ἵνα προεργάζεσθαι δυναθῇ διὰ τοῦ φόβου καταδεξάσθαι τὰ παρ’ αὐτῆς λεγόμενα , καὶ τῷ πατρὶ ἀρμόζουσαν γνώμην εἰσηγήσατο . Ὦθεν καὶ ἐπιδόραμόν ὁ δικαῖος τοῖς ὀφθεῖσι παρ’ αὐτῆς , ἐφοῦσας ταῖς παρ’ ἑαυτοῦ εὐλογίαις τὸν Ἰακὼβ ἐξέπεμψεν . Ἄλλ’ εἰ δοκεῖ , καὶ μὴ ἀπεκχάμετε ἰδῶμεν ὅπως τὴν ἀποδημίαν ποιεῖται ὁ Ἰακὼβ . Οὐ μικρὰ γὰρ καὶ ἐντεῦθεν καρπούμεθα διηνώσθαι , ἐὰν προσἔχωμεν . Καὶ γὰρ φιλοσοφίας ἀπάσης διδασκαλίαν περιέχει τῶν δικαίων ἡ διαγωγή . Ὅρα γοῦν ἐνταῦθα τὸν νέον τοῦτον , τὸν ἐπὶ τῆς οἰκίας τραφέαντα , τὸν οὐχ ὁδοιπορίας πείραν εἰληφότα ποτέ , οὐ τῆς ἐν ξένῳ διατριβῆς , οὐχ ἑτέρας τινὸς κακοχουσίας , ὅπως ἀπεσταὶ τῆς ὁδοιπορίας , καὶ μάνθανε τῆς φιλοσοφίας τὸ ὑπερβολήν . Ἐξῆλθε , φησίν , Ἰακὼβ ἀπὸ τοῦ φρέατος τοῦ χροῦ , καὶ ἐπορεύετο εἰς Χαρράν , καὶ ἀπῆντησε τόπω , καὶ ἐκοιμήθη ἐκεῖ . Ἐντ γὰρ ὁ ἥλιος καὶ ἔλαβεν ἀπὸ τῶν λίθων τοῦ τόπου , καὶ ἔθηκε πρὸς κεφαλὴν b αὐτοῦ , καὶ ἐκοιμήθη ἐν τῷ τόπῳ . Εἶδες ἀραστον φιλοσοφῶν ; εἶδες πῶς οἱ παλαιοὶ τὰς ὁδοιπορίας ἐποιούντο ; [ 527 ] Ἄνηρ ἐν οἰκίᾳ τραφεὶς ( πάλιν γὰρ τὰ αὐτὰ ἐρῶ ) , τοσαύτης ἀπολαύσας θεραπείας ( Ἀπλάστους γὰρ , φησίν , οἰκίων οἰκίων ) , ἀπομείων μᾶλλον οὐχ ὑποζυγίων ἐδεξήθη , οὐχ ἀκονίουθων , οὐχ ἐφοδιῶν · ἀλλ’ ἀποσταλὼν ἤδη μειωμένος τρόπων , οὕτως ἦπτετο τῆς ὁδοῦ . Καὶ ἐπειδὴ ὁ ἥλιος , φησίν , ἦν πρὸς δυσμάς , ἔνθα κατελήφθη , ἐκεῖ ἐκάθευδε . Λαβὼν , φησίν , λίθον ἔθηκε πρὸς κεφαλὴν αὐτοῦ . Ὅρα τοῦ παιδὸς τὴν ἀνδρείαν · τῷ λίθῳ ἀντὶ προσκεφαλαίου ἐχρήσατο , καὶ ἐπὶ τοῦ ἐδάφους ἐκάθευδε . Διὰ τοῦτο , ἐπειδὴ φιλόσοφον εἶχε ψυχήν , καὶ φρόνημα ἀνδρείον , καὶ πᾶσας φαντασίας βιωτικῆς ἀπέπλακτο , καὶ τῆς θείας ἐκείνης ἡμώθη τῆς θαυμαστῆς . Τοιούτους γὰρ ὁ Δεσπότης ὁ ἡμέτερος ἐπειδὰν ἴδῃ ψυχὴν εὐγνώμονα , καὶ τῶν παρόντων οὐ πολὺν ποιουμένην λόγον , πολλὴν περὶ αὐτὴν τὴν οἰκείαν ἐπιδείκνυται πρόνοιαν . δ’ . Ὅρα τοίνυν τὸν δικαῖον τοῦτον ἐπὶ τοῦ ἐδάφους καὶ μενον , καὶ ὁπτασίαν δρῶντα , μᾶλλον δὲ τῆς τοῦ Θεοῦ ὁπτασίας ἀξιοῦμενον . Ἐσυνηθυσθη γὰρ , φησίν , καὶ ἰδοὺ κλίμαξ ἦν ἐστηριγμένη ἐν τῇ γῇ , καὶ ἡ κεφαλὴ ἀφικνεῖτο εἰς τὸν οὐρανόν , καὶ οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἀνέβαινον καὶ κατέβαινον ἐπ’ αὐτῆς . Ὁ δὲ Κύριος ἐστήριξτο ἐπ’ αὐτῆς , καὶ εἶπεν · Ἐγὼ ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ τοῦ πατρὸς σου , καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαὰκ · μὴ φοβοῦ . Θέα μοι ἐνταῦθα τοῦ φιλανθρώπου Θεοῦ τὴν ὑπερβάλλουσαν κηδεμονίαν . Ἐπειδὴ γὰρ ἔωρα κατὰ τὴν συμβουλίαν τῆς μητρὸς διὰ τὸν τοῦ ἀδελφοῦ φόβον τὴν ἀποδημίαν καταδεξάμενον , καὶ καθάπερ ἄλλην τινὰ οὕτω τὴν ὁδὸν ποιούμενον , καὶ οὐδαμοῦθεν οὐδεμίαν ἔχοντα παραμυθίαν , ἀλλὰ τὸ πᾶν ἐπὶ τὴν ἀνωθεν συμμάχην ἐπιβλέψαντα , εὐθὺς ἐν προομίῳ τῆς ἰδοῦ νευραῖς αὐτοῦ τὴν προθυμίαν βουλόμενος ἐπαιρᾶσθαι αὐτῇ , καὶ φησίν · Ἐγὼ εἰμὶ ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ , καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαὰκ τοῦ πατρὸς σου . Καὶ τὸν πατριάρχην καὶ τὸν πατέρα τὸν οὐκ εἰς τοσαύτην αὐξηθῆναι περιφάνειαν πεποίηκα · μὴ τοίγουν φοβοῦ , ἀλλὰ πίστευε ὅτι ἐγώ , ὁ ἐκείνοις τὰς ὑποσχέσεις πληρώσας , καὶ σὲ τῆς ἐμῆς ἀξίωσω προνοίας . Μὴ οὖν φοβοῦ , ἀλλὰ θάρσει , καὶ πᾶσαν δειλίαν ἀπωτάμενος πίστευε τοῖς παρ’ ἐμοῦ σοι λεγομένοις . Καὶ γὰρ τὴν γῆν , ἐφ’ ἧ σὺ καθεῖσαι , σοὶ δώσω αὐτήν , καὶ τῷ σπέρματί σου , καὶ ἔσται τὸ σπέρμα σον ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης . Μὴ νομίσης , φησίν , ἐπειδὴ ἐπὶ τῆς ἀλλοτρίας νῦν πορεύῃ , ἀποστερηθῆναι τῆς γῆς ταύτης . Ἐνθά ἐτράφης , ἐνθά διχαίων , ἐνθά ἠξέθης . Καὶ γὰρ σοὶ αὐτὴ παρέξει , καὶ τῷ σπέρματί σου , ὅπερ ὡς τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης αὐξηθήσεται παρασκευάσω . Καὶ πλανηθῆναι πρὸς Βαλὰζααρ , καὶ Λίβα , καὶ βορρᾶν , καὶ ἀνατολὰς · ἀντὶ τοῦ , πανταχοῦ ἐκταβλησεται . Καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς , καὶ ἐν τῷ σπέρματί σου . Ὅρα πῶς ἤδη πάντα αὐτῷ τὰ μετὰ πολὺν ἐσόμενα χρόνον μηνύει . Οὕτω γὰρ ἔθος τῷ τῶν ἄνθρωπὸν Δεσπότῃ ἐφ’ ἐκάστου τῶν δικαίων τοῦτο ποιεῖν · ὑπισχνεῖσθαι μὲν , μὴ παραχρῆμα δὲ τὰς ὑποσχέσεις εἰς ἔργον ἄγειν , ἀλλὰ γυμνάζειν τὸν δικαίων τὴν ὑπακοὴν καὶ τὴν πολλὴν ὑπομονήν , [ 528 ] καὶ οὕτω μετὰ πολλῆς τῆς δαψιλείας πληροῦν τὰ ἐπαγγελθέντα . Εἶτα ἐπειδὴ ὑπέσχητο αὐτῷ τὰ μέλλοντα μετὰ ταῦτα γενήσεσθαι , δεῖξαι δὲ ὁ δικαῖος οὐ τῆς τυχοῦσης παρακλητέως καὶ ἐν τοῖς αὐτῷ μάλιστα προκειμένοις · ὅρα τὸν ἀγαθὸν Δεσπότην , πῶς καὶ τὰ μέλλουσα ὑπισχνεῖται , καὶ δι’ ὧν νῦν πρὸς τὴν ἐπιδείκνυται , περὶ ἐκείνων θαρρεῖν παρασκευάζει . Μὴ γὰρ δὴ νομίσης , φησίν , ὅτι ταῦτα μόνά σοι ὑπισχνοῦμαί , ἀλλὰ καὶ νῦν Μετὰ σοῦ εἰμὶ διαμελλόσων σε ἐν τῇ ὁδῷ πάσῃ , οὐ δὰν πορεύῃς . Μὴ τοίνυν νομίσης μόνος τὴν ὁδοιπορίαν ποιεῖσθαι · ἐγὼ ἔσεσθαι συνὁδοιπόρων , ἐγὼ ἔσεσθαι φύλακα ἐν πάσῃ ὁδῷ , πάντα σοι τὰ δυσχερὴ ξεφυμῶσονται , καὶ τὰ δύσκολα εὐκόλα κατασκευάζονται . Εἶτα ἐπιτελῶν αὐτῷ τὴν παραμυθίαν , ἤδη προμηγεῖς αὐτῷ καὶ τὴν εἰς τὰ οἰκεῖα ἐπἀνόδον . Καὶ ἀποστρέψω σε , φησίν , εἰς τὴν γῆν ταύτην . Μὴ δείσης ὡς ἐπὶ τῆς ἀλλοτρίας λοιπὸν διαθῶν . Καὶ γὰρ ἐπαναξω σε εἰς ταύτην τὴν γῆν , καὶ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω , ὅως τοῦ ποιήσαι με πάντα ὅσα ἐλάλησά σοι . Οὐ περιβόημαι σε , φησίν e , ἀλλὰ ταῦτα πάντα , ἔπερ ὑπεσχόμην , εἰς ἔργον ἰδεῖν παρασκευάσω . Πῶς ἄν τις κατ’ ἀξίαν ἐκπλαγαίη τὴν ἀγαπὸν τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν , καὶ τὴν ὑπερβάλλουσαν συγκατάβασιν ; Ὅρα πῶσον ὀγκον
Lemmas: μένος πρόθυμος αὐτός ἐργάζομαι περί ὁ ἀποτίθημι , καί ὁ παρά αὐτός εὐλογία πάλιν προτίθημι , καί φημί · ὁ θεός ἐγώ εὐλογέω σύ , καί αὐξάνω σύ , καί πληθύνω σύ , καί σέω εἰς συγαγωγὴν ἔθνος , καί δίδωμι σύ ὁ εὐλογία Ἀβραάμ ὁ πατήρ ἐγώ , σύ καί ὁ σπέρμα σύ μετά σός , κληρονομέω ὁ γῆ ὁ παροίκησις σύ , ἧμαι δίδωμι ὁ θεός ὁ Ἀβραάμ . Ὅρας ὁ Δίκαιος οὗτος , ὅπως προαναφαίνω αὐτός ἅπας , καί ἱκανός αὐτός ἐφόδια πρός παραμυθία δίδωμι , προμηγύων αὐτός καί ὁ ἐπάνοδος καί ὁ γῆ ὁ κληρονομία , καί ὅτι οὖον μόνος εἰς πλῆθος ἐπιδιδέω , ἀλλά καί συναγωγή ἔθνος ἐκ ὁ σπέρμα αὐτός ἐξέρχομαι a . οὗτος ἀκούω ὁ παῖς πληρωτής δάκρυ ὁ Πατρώ , καί πορεύω εἰς ὁ Μεσοποταμία πρός ἄδαν ὁ ὁ μήτηρ ἀδελφός . ἀλλά πάλιν ὁ Ἡσαῦ οὗτος μανθάνω , καί δεῖ εὐλογέω παρά ὁ πατήρ ὁ Ἰακώβ ἀντολή λαμβάνω , μή λαμβάνω γυνή ἐκ ὁ θυγάτηρ ὁ Χαναναῖος , ἀλλά ὁρμάω εἰς ὁ Μεσοποταμία , ὡς διορθόω βούλομαι ὁ οἰκέω πταίσμα , καί ξεφυμῶσαι ὁ πατήρ . Προσθέλε , φημί , λαμβάνω γυνή πρός ὁ γυνή αὐτός , θυγάτηρ σέω ὁ υἱός Ἀβραάμ . εἶδον , ἀγαπητός , μετά ὅσος σύνεσις , ὁ φιλόστοργος οὗτος μήτηρ ἐξαρπάζω ὁ κίνδυνος ὁ Ἰακώβ πρέπω σχῆμα ἐπιτίθημι ὁ ἀποδημία , καί οὔτε ὁ Ἡσαῦ ὁ κακία ἐκφαίνω , οὔτε ὁ πατήρ τις αἴτιος δῆλος ποιέω , ἀλλά καί πρός ὁ παῖς κατάλληλος ποιέω ὁ συμβουλία , ἵνα προεργάζομαι δύναμαι διά ὁ φόβος καταδέχομαι ὁ παρά αὐτός λέγω , καί ὁ πατήρ ἀρμόζω γνώμη εἰσηγέομαι . ὤθω καί ἐπιδόραμόν ὁ Δίκαιος ὁ ὁράω παρά αὐτός , ἐφίημι ὁ παρά ἑαυτοῦ εὐλογία ὁ Ἰακώβ ἐκπέμπω . ἄλλος εἰμί δοκέω , καί μή ἀπέχω ὁράω ὅπως ὁ ἀποδημία ποιέω ὁ Ἰακώβ . οὖον μικρός γάρ καί ἐντεῦθεν καρπόω διανοέομαι , ἐάν προσέχω . καί γάρ φιλοσοφία ἀπασάω διδασκαλία περιέχω ὁ Δίκαιος ὁ διαγωγή . Ὅρας γοῦν ἐνταῦθα ὁ νέος οὗτος , ὁ ἐπί ὁ οἰκίον τρέφω , ὁ οὐ ὁδοιπορία πείρω λαμβάνω ποτός , οὖον ὁ ἐν ξένος διατριβή , οὐ ἕτερος τις κακοχουσιαι , ὅπως ἄπειμι ὁ ὁδοιπορία , καί μανθάνω ὁ φιλοσοφία ὁ ὑπερβολή . ἐξέρχομαι , φημί , Ἰακώβ ἀπό ὁ φρέαρ ὁ χρῷ , καί πορεύω εἰς Χαρράν , καί ἀπαντάω τόπος , καί κοιμάω ἐκεῖ . εἰμί γάρ ὁ ἥλιος καί λαμβάνω ἀπό ὁ λίθος ὁ τόπος , καί τίθημι πρός κεφαλή b αὐτός , καί κοιμάω ἐν ὁ τόπος . εἶδον ἀείρω φιλοσοφέω ; ὁράω πῶς ὁ παλαιός ὁ ὁδοιπορία ποιέω ; [ 527 ] ἀνήρ ἐν οἰκίον τρέφω ( πάλιν γάρ ὁ αὐτός εἴρω ) , τοσοῦτος ἀπολαύω θεραπεία ( ἄπλαστος γάρ , φημί , οἰκίον οἰκίον ) , ἀπομειόω μᾶλλον οὐ ὑποζύγιον δέχομαι , οὐ ακονιοκορυς , οὐ Ἐφοδίων · ἀλλά ἀποσταλάω ἤδη μειωμένος τρόπος , οὕτως ἅπτω ὁ ὁδός . καί ἐπεί ὁ ἥλιος , φημί , εἰμί πρός δυσμή , ἔνθα καταλαμβάνω , ἐκεῖ καθεύδω . λαμβάνω , φημί , λίθος τίθημι πρός κεφαλή αὐτός . Ὅρας ὁ παῖς ὁ ἀνδρεῖος · ὁ λίθος ἀντί προσκεφάλαιον χράω , καί ἐπί ὁ ἔδαφος καθεύδω . Ζεύς οὗτος , ἐπεί φιλόσοφος ἔχω Ψυχή , καί φρόνημα ἀνδρεῖος , καί πᾶος φαντασία βιωτικός ἀποπλήσσω , καί ὁ θεῖος ἐκεῖνος ἡμώθη ὁ θαυμαστός . τοιοῦτος γάρ ὁ Δεσπότης ὁ ἡμέτερος ἐπειδάν ὁράω ψυχή εὐγνώμων , καί ὁ πάρειμι οὖον πολύς ποιέω λόγος , πολύς περί αὐτός ὁ οἰκεῖος ἐπιδείκνυμι πρόνοια . δέ . Ὅρας τοίνυν ὁ Δίκαιος οὗτος ἐπί ὁ ἔδαφος καί μένω , καί ὀπτασία δράω , μᾶλλον δέ ὁ ὁ Θεός οπτασία ἀξιόω . Ἐσυνηθυσθη γάρ , φημί , καί ἰδού κλῖμαξ εἰμί στηρίζω ἐν ὁ γῆ , καί ὁ κεφαλή ἀφικνέομαι εἰς ὁ οὐρανός , καί ὁ ἄγγελος ὁ Θεός ἀναβαίνω καί καταβαίνω ἐπί αὐτός . ὁ δέ Κύριος στηρίζω ἐπί αὐτός , καί εἶπον · ἐγώ ὁ θεός Ἀβραάμ ὁ πατήρ σύ , καί ὁ θεός Ἰσαάκ · μή φοβέω . Θέα ἐγώ ἐνταῦθα ὁ φιλάνθρωπον Θεός ὁ ὑπερβάλλω κηδεμονία . ἐπεί γάρ ὁράω κατά ὁ συμβουλία ὁ μήτηρ διά ὁ ὁ ἀδελφός φόβος ὁ ἀποδημία καταδέχομαι , καί καθάπερ ἄλλος τις οὗτος ὁ ὁδός ποιέω , καί οὐδαμοῦθεν οὐδείς ἔχω παραμυθία , ἀλλά ὁ πᾶς ἐπί ὁ ἄνωθεν συμμάχομαι ἐπιβλέπω , εὐθύς ἐν προομίῳ ὁ ὁράω νευρά αὐτός ὁ προθυμία βούλομαι ἐπαίρω αὐτός , καί φημί · ἐγώ εἰμί ὁ θεός Ἀβραάμ , καί ὁ θεός Ἰσαάκ ὁ πατήρ σύ . καί ὁ πατριάρχης καί ὁ πατήρ ὁ οὐ εἰς τοσοῦτος αὐξάνω περιφάνεια ποιέω · μή τοίγουν φοβέω , ἀλλά πιστεύω ὅτι ἐγώ , ὁ ἐκεῖνος ὁ ὑπόσχεσις πληρόω , καί σύ ὁ ἐμός ἀξιόω πρόνοια . μή οὖν φοβέω , ἀλλά θάρσος , καί πᾶς δειλία ἀποτείνω πιστεύω ὁ παρά ἐγώ σύ λέγω . καί γάρ ὁ γῆ , ἐπί ἧ σύ καθίημι , σύ δίδωμι αὐτός , καί ὁ σπέρμα σύ , καί εἰμί ὁ σπέρμα σός ὡς ὁ ἄμμος ὁ θάλασσα . μή νομίζω , φημί , ἐπεί ἐπί ὁ ἀλλότριος νῦν πορεύω , ἀποστερέω ὁ γῆ οὗτος . ἔνθα τρέφω , ἔνθα διχαίω , ἔνθα αὐξάνω . καί γάρ σύ αὐτός παρέχω , καί ὁ σπέρμα σύ , ὅσπερ ὡς ὁ ἄμμος ὁ θάλασσα αὐξάνω παρασκευάζω . καί πλανάω πρός Βαλὰζααρ , καί Λίβα , καί Βορέας , καί ἀνατολή · ἀντί ὁ , πανταχοῦ ἐκταβλησεται . καί ἐνευλογέομαι ἐν σύ πᾶς ὁ φυλή ὁ γῆ , καί ἐν ὁ σπέρμα σύ . Ὅρας πῶς ἤδη πᾶς αὐτός ὁ μετά πολύς εἰμί χρόνος μηνύω . οὕτως γάρ ἔθος ὁ ὁ ἄνθρωπος δεσπότης ἐπί ἕκαστος ὁ Δίκαιος οὗτος ποιέω · ὑπισχνέομαι μέν , μή παραχρῆμα δέ ὁ ὑπόσχεσις εἰς ἔργον ἄγω , ἀλλά γυμνάζω ὁ Δίκαιος ὁ ὑπακοή καί ὁ πολύς ὑπομονή , [ 528 ] καί οὗτος μετά πολύς ὁ δαψίλεια πληρόω ὁ ἐπαγγέλλω . εἶτα ἐπεί ὑπισχνέομαι αὐτός ὁ μέλλω μετά οὗτος γίγνομαι , δείκνυμι δέ ὁ Δίκαιος οὖον ὁ τυγχάνω παρακλητέος καί ἐν ὁ αὐτός μάλιστα πρόκειμαι · ὁράω ὁ ἀγαθός δεσπότης , πῶς καί ὁ μέλλω ὑπισχνέομαι , καί διά ὅς νῦν πρός ὁ ἐπιδείκνυμι , περί ἐκεῖνος θαρσέω παρασκευάζω . μή γάρ δή νομίζω , φημί , ὅτι οὗτος μόνος σύ ὑπισχνέομαι , ἀλλά καί νῦν μετά σύ εἰμί διαμέλλω σύ ἐν ὁ ὁδός πᾶς , οὖον δήν πορεύω . μή τοίνυν νομίζω μόνος ὁ ὁδοιπορία ποιέω · ἐγώ εἰμί συνοδοίπορος , ἐγώ εἰμί φύλαξ ἐν πᾶς ὁδός , πᾶς σύ ὁ δυσχερής ξεφυμωσω , καί ὁ δύσκολος εύκολος κατασκευάζω . εἶτα ἐπιτελέω αὐτός ὁ παραμυθία , ἤδη προμηγεῖς αὐτός καί ὁ εἰς ὁ οἰκεῖος ἐπάνοδος . καί ἀποστρέφω σύ , φημί , εἰς ὁ γῆ οὗτος . μή δείδω ὡς ἐπί ὁ ἀλλότριος λοιπός διαθέω . καί γάρ ἐπανάγω σύ εἰς οὗτος ὁ γῆ , καί οὖον μή σύ ἐγκαταλείπω , ὅς ὁ ποιέω ἐγώ πᾶς ὅσος λαλέω σύ . οὖον περιβοάω σύ , φημί e , ἀλλά οὗτος πᾶς , ἔπερος ὑπισχνέομαι , εἰς ἔργον ὁράω παρασκευάζω . Πῶς ἄν τις κατά ἄξιος ἐκπλήσσω ὁ ἀγαπάω ὁ Θεός φιλανθρωπία , καί ὁ ὑπερβάλλω συγκατάβασις ; Ὅρας πίπτω ὄγκος