joannes-chrysostomus.in-genesim-homiliae-1-67 pg054_0031.6
ἐδίδαξε καὶ τοῦ Δεσπότου τὴν ἀρατον μακροθυμίαν , καὶ τὴν ὑπερβάλλουσαν περὶ αὐτὴν χρηδεμονίαν , καὶ ἐκείνης τὴν εὐγνωμοσύνην . Εἴδετε πῶς ὕδωρ αἰσθητὸν ὑδρεύσασθαι παραγενομένη , ἐκ τῆς νοητῆς πηγῆς τὰ θεία νάματα ἀρυσάμενη , οὕτως οἰδακὲ ἐπανήλθε , πληροῦσα τὸ παρὰ τοῦ Δεσπότου εἰρημένον · Τὸ ὕδωρ , ὁ ἐγὼ δώσω , γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἀλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον . Ἐμορφωθεῖσα γὰρ αὕτη τῆς θείας ἐκείνης καὶ πνευματικῆς πηγῆς , οὐ κατέσχεν ἐσω τὰ νάματα , ἀλλ᾽ ὑπερβλύζουσα , ὡς εἰπεῖν , ἔσχισε καὶ εἰς τοὺς τὴν πόλιν οἰκοῦντας τῆς παρασχεθείσης αὐτῇ δωρεᾶς τὸ χάρισμα , καὶ χθὲς ἐγένετο ἀθρόον ἡ γυνή , ἡ Σαμαρεῖτις , ἡ ἀλλόφυλος . Εἴδετε ὅσον ἐστὶ ψυχῆς εὐγνωμοσύνη , εἴδετε Δεσπότου φιλανθρωπίαν , ὅπως οὐδὲνὲς ὑπέρῥη , ἀλλὰ καὶ ἐν γυναικί , καὶ ἐν πενίᾳ , καὶ ὅπου δήποτε εὕρη διεγυγερμένην ψυχὴν καὶ ζῆουσαν , παραχρῆμα τὴν παρ᾽ ἐαυτοῦ χάριν ἐπαρίφησεν . Μιμησώμεθα τοίνυν , παρακαλῶ , καὶ ἡμεῖς τὴν γυναῖκα ταύτην , καὶ μετὰ πολλῆς προσοχῆς δεχώμεθα τὰ παρὰ τοῦ Πνεύματος διδάγματα . Οὐδὲ γὰρ ἡμέτερα ἐστὶ τὰ λεγόμενα , οὐδὲ ἐξ οἰκείας · γλώττης φλεγόμεθα , ἀλλὰ ἐν ἐπηύμεν , ἀλλ᾽ ἐκ τοῦ τοῦ Δεσπότου φιλανθρωπίας ὀδηγοῦμενοι · διὰ τὴν ὠφελείαν τὴν ὑμετέραν καὶ τὴν οἰκοδομὴν τῆς τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας . Μὴ τοίνυν πρὸς ἐμὲ τὸν λέγοντα ἀπίστη , ἀγαπῶ , μηδὲ πρὸς τὴν εὐτέλειαν τὴν ἐμήν , ἀλλ᾽ ὅτι τὰ παρὰ τοῦ Δεσπότου διακομίζω , καὶ πρὸς τὸν ἀποστολῖαν ἔχων τὴν διάνοιαν τεταμένην , οὕτω μετὰ νήψεως λέγω καὶ λεγμένα . Ἐπεὶ καὶ ἐν τοῖς ἀνθρωπίνοις πράγμασιν , ἐπειδὰν ὁ βασιλεὺς , ὁ τὸ διδῶμα περιειληφὼς , γράμματα διαπέμπῃται , ὁ μὲν ἐπιφερόμενος ταῦτα καθ᾽ ἑαυτὸν μὲν οὐδενὸς λόγου ἀξίος τυγχάνει , ἀλλ᾽ εὐτελὴς τὶς ἐστι , καὶ πολλάκις οὐδὲ προγόνους ἀριθμεῖν ἔχων , ἀλλ᾽ ἀνῶνυμος καὶ ἐξ ἀνωνύμων · ἀλλ᾽ οὐκ ἐκείνην προσέχουσιν οἱ ταῦτα δέχμενοι μέλλοντες , ἀλλὰ διὰ τὰ τοῦ βασιλέως γράμματα πολλὴν κἀκείνῳ τιμὴν ἀπονέμουςι , καὶ τὰ γράμματα μετὰ πολλοῦ τοῦ φόβου καὶ πολλῆς τῆς ἡσυχίας δέχονται . Εἰ τοίνυν ἐκείνοις ἀνθρώποις ἐπαγγίζονται γράμματα , καὶ χάρτην ἀπλῶς ἐπιφερόμενος , παρὰ πᾶσιν ἐναποδύεται , πολλῷ μᾶλλον ὑμεῖς ἂν εἴητε δίκαιοι τὰ παρὰ τοῦ Πνεύματος δι᾽ ἡμῶν ὑμῖν πεμφθέντα λόγια μετὰ πολλῆς τῆς προσοχῆς ὑποδέχεσθαι , ἵνα τῆς εὐγνωμοσύνης πολλὴν κομισθῆτε τὴν ἀμοιβήν . [ 448 ] Ἐὰν γὰρ ἴδῃ ὁ τῶν ὅλων Δεσπότης τὴς ψυχῆς ὑμῶν τὴν προθυμίαν , καὶ ἡμῖν διὰφθεστέραν παρέξει τὴν χορηγίαν διὰ τὴν οἰκοδομὴν τὴν ὑμετέραν , καὶ ὑμῖν πλείονα δωρήσεται τὴν σύνεσιν ε , ὥστε συνιέναι τὰ λεγόμενα . Δακίλης γὰρ ἡ τοῦ Πνεύματος χάρις , καὶ εἰς πάντας ἐκχεομένη οὐδὲνα μερισμὸν ὑπομένει , ἀλλὰ τῇ διανοιῇ μᾶλλον αὐξεται , καὶ ὅσω ἂν πλείους ὡσιν οἱ ταύτης μετέχοντες , τοσοῦτῳ καὶ τὰ τῆς χάριτος ἐπὶ πλεῖον ἐκτείνεται . Φέρε οὖν , εἰ δοκεῖ , καὶ τὰ σήμερον τῆς ἀκολουθίας τῶν πρώην ἡμῖν εἰρημένων ἐπιλαβώμεθα , καὶ ἴδωμεν ὅπου τὸν λόγον κατελίψαμεν , καὶ ὅθεν αὐτὸν ἀναλαβὼν σήμερον προσῆλθε . Ποῦ οὖν τὸν λόγον πρώην προσεσφραγισαντες , οὕτω τῆς διδασκαλίας ἐπανασάμεθα ; Τὰ κατὰ τὸν Λῶτ
Lemmas: διδάσκω καί ὁ δεσπότης ὁ ἀείρω μακροθυμία , καί ὁ ὑπερβάλλω περί αὐτός χρηδεμονίαν , καί ἐκεῖνος ὁ εὐγνωμοσύνη . ὁράω πῶς ὕδωρ αἰσθητός ὑδρεύω παραγίγνομαι , ἐκ ὁ νοητός πηγή ὁ θεῖος νᾶμα ἀρύω , οὕτως οἶδαξ επανέρχομαι , πληρόω ὁ παρά ὁ δεσπότης εἴρω · ὁ ὕδωρ , ὁ ἐγώ δίδωμι , γίγνομαι ἐν αὐτός πηγή ὕδωρ αλλομενω εἰς ζωή αἰώνιος . μορφόω γάρ οὗτος ὁ θεῖος ἐκεῖνος καί πνευματικός πηγή , οὖον κατέχω ἕννυμι ὁ νᾶμα , ἀλλά ὑπερβλύζω , ὡς εἶπον , σχίζω καί εἰς ὁ ὁ πόλις οἰκέω ὁ παρέχω αὐτός δωρεά ὁ χάρισμα , καί χθές γίγνομαι ἀθρόος ὁ γυνή , ὁ Σαμαρείτης , ὁ ἀλλόφυλος . ὁράω ὅσος εἰμί Ψυχή εὐγνωμοσύνη , ὁράω δεσπότης φιλανθρωπία , ὅπως οὐδείς ὑπερρέω , ἀλλά καί ἐν γυνή , καί ἐν πενία , καί ὅπου δήποτε εὑρίσκω διαγυρεύω ψυχή καί ζέω , παραχρῆμα ὁ παρά ἑαυτοῦ χάρις ἐπαρίφησεν . μιμέομαι τοίνυν , παρακαλέω , καί ἐγώ ὁ γυνή οὗτος , καί μετά πολύς προσοχή δέχομαι ὁ παρά ὁ πνεῦμα δίδαγμα . οὐδέ γάρ ἡμέτερος εἰμί ὁ λέγω , οὐδέ ἐκ οἰκεῖος · γλῶσσα φλέγω , ἀλλά ἐν παύω , ἀλλά ἐκ ὁ ὁ δεσπότης φιλανθρωπία οδηγουμενοω · διά ὁ ὠφέλεια ὁ ὑμέτερος καί ὁ οἰκοδομή ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία . μή τοίνυν πρός ἐγώ ὁ λέγω ἀπιστέω , ἀγαπάω , μηδέ πρός ὁ εὐτέλεια ὁ ἐμός , ἀλλά ὅτι ὁ παρά ὁ δεσπότης διακομίζω , καί πρός ὁ ἀποστολή ἔχω ὁ διάνοια τείνω , οὗτος μετά νῆψις λέγω καί λέγω . ἐπεί καί ἐν ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα , ἐπειδάν ὁ βασιλεύς , ὁ ὁ διώδης περιλαμβάνω , γράμμα διαπέμπω , ὁ μέν ἐπιφέρω οὗτος κατά ἑαυτοῦ μέν οὐδείς λόγος Ἀξιός τυγχάνω , ἀλλά εὐτελής τις εἰμί , καί πολλάκις οὐδέ πρόγονος ἀριθμέω ἔχω , ἀλλά ἀνώνυμος καί ἐκ ἀνώνυμος · ἀλλά οὐ ἐκεῖνος προσέχω ὁ οὗτος δέχομαι μέλλω , ἀλλά διά ὁ ὁ βασιλεύς γράμμα πολύς ἐκεῖνος τιμή ἀπονέμω , καί ὁ γράμμα μετά πολύς ὁ φόβος καί πολύς ὁ ἡσυχία δέχομαι . εἰμί τοίνυν ἐκεῖνος ἄνθρωπος επαγγιζοντ γράμμα , καί χάρτης ἀπλόος ἐπιφέρω , παρά πᾶς ἐναποδύομαι , πολύς μᾶλλον σύ εἄν εἰμί Δίκαιος ὁ παρά ὁ πνεῦμα διά ἐγώ σύ πέμπω λόγιος μετά πολύς ὁ προσοχή ὑποδέχομαι , ἵνα ὁ εὐγνωμοσύνη πολύς κομίζω ὁ ἀμοιβή . [ 448 ] ἐάν γάρ ὁράω ὁ ὁ ὅλος Δεσπότης σής Ψυχή σύ ὁ προθυμία , καί ἐγώ διὰφθεστέραν παρέχω ὁ χορηγία διά ὁ οἰκοδομή ὁ ὑμέτερος , καί σύ πλείων δωρέω ὁ σύνεσις ε , ὥστε συνίημι ὁ λέγω . Δακίλης γάρ ὁ ὁ πνεῦμα χάρις , καί εἰς πᾶς ἐκχέω οὐδείς μερισμός ὑπομένω , ἀλλά ὁ διανέω μᾶλλον αὐξάνω , καί ὅσος εἄν πλείων οὖς ὁ οὗτος μετέχω , τοσοῦτος καί ὁ ὁ χάρις ἐπί πλείων ἐκτείνω . φέρω οὖν , εἰμί δοκέω , καί ὁ σήμερον ὁ ἀκολουθία ὁ πρώην ἐγώ εἴρω ἐπιλαμβάνω , καί ὁράω ὅπου ὁ λόγος καταλείπω , καί ὅθεν αὐτός ἀναλαμβάνω σήμερον προσέρχομαι . πός οὖν ὁ λόγος πρώην προσφραγίζω , οὗτος ὁ διδασκαλία ἐπανίημι ; ὁ κατά ὁ Λωτ