joannes-chrysostomus.in-genesim-homiliae-1-67 pg054_0166.3
Τοῦτο τοίνυν καὶ ἡμεῖς σπουδάσωμεν , ἵνα μεθ’ ἑαυτῶν ἔχωμεν ἀεὶ τὸν Κύριον , καὶ ἵνα τὰ παρ’ ἡμῶν γινόμενα ὑπ’ ἐκείνου κατευοδῶνται . Ὁ γὰρ ταύτης ἀξιώσεως τῆς βοήθης , χῶν μέσους τοὺς δεινοὺς ὡν τυγχάνει , καταγαλαζεται πάντων , καὶ οὐδὲν αὐτῇ ἡγήσεται , τοῦ Δεσπότου τῶν ὅλων , τοῦ πάντα ποιούντος καὶ μετασκευάζοντος , κατευοδούντος αὐτῷ ἅπαντα καὶ τὰ δυσχερῆ ῥάβια ἀπεργαζομένου α . Πῶς δὲ δυνησόμεθα μεθ’ ἑαυτῶν ἔχειν τὸν Κύριον , καὶ ὑπ’ αὐτοῦ κατευοδοῦσθαι ἐν ἅπασιν ; Ἐὰν νήφοντες ὁμὲν καὶ ἐγρηγόρτες , καὶ μιμησόμεθα τοῦ νέου τούτου τὴν σωφροσύνην , καὶ τὴν ἄλλην ἀρετὴν , καὶ τὸ φρόνημα τοῦ γενναίου , καὶ ἰδῶμεν ὅτι οὕτω χρή μετὰ ἀχρειίας ἅπαντα διαπράττεσθαι , ὡς μηδέποτε ὑπὸ τοῦ Δεσπότου καταγνωσθῆναι , ἀλλ’ ὅτι οὐχ οἷόν τέ τινὰ λαβεῖν ἐκεῖνον τὸν ἀκόμιτον ὀφθαλμὸν εἰδέναι , ἀλλ’ ἀνάγκη πάντως τὸν ἀμαρτόντα ταῖς τιμωρίαις ὑπεύθυνον γενέσθαι . Καὶ μὴ προτιμότερον ἡγώμεθα τῶν ἀνθρώπων φόβον τῆς τοῦ Θεοῦ ἀγανακτήσεως , ἀλλὰ μνημονεύωμεν διὰ παντὸς τῶν ῥημάτων τοῦ Ἰωσὴφ λέγοντος · Πῶς ποιήσω τὸ ῥῆμα τὸ κοπρών τοῦτο , καὶ ἀμαρτήσω ἐναντίον τοῦ Θεοῦ ; Ὅταν τις οὖν λογισμὸς ἡμᾶς διαπράτῃ , τοῦτο ἐν τῇ διανοίᾳ στρέψωμεν τὸ ῥῆμα , καὶ παραχρῆμα φυγαδεύεται πᾶσα ἄτοπος ἐπιθυμία . Εἰτε οὖν σωμάτων ἐπιθυμεῖ τις ἄλλω , εἰτε χρημάτων ἐρωτι , εἰτε ἄλλῃ τινὶ ἀτόπῳ ἡδονῇ , εὐθέως τοῦτο λογιζέσθω , ὅτι ἐκεῖνος ἡμῖν ἐστὶν ὁ δικάζων , ὃν οὐχ οἷόν τε λαβεῖν οὐδὲ τὰ ἐν τῇ διανοίᾳ βουλευόμενα · καὶ πάντως διαφεύξομεθα καὶ τὰς τοῦ διαβόλου μηχανάς , καὶ ἀπολαύσομεν πολλῆς τῆς ἄνωθεν συμπαθείας · ἥς γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , [ 600 ] μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ , ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: οὗτος τοίνυν καί ἐγώ σπουδάζω , ἵνα μετά ἑαυτοῦ ἔχω ἀεί ὁ κύριος , καί ἵνα ὁ παρά ἐγώ γίγνομαι ὑπό ἐκεῖνος κατευοδόω . ὁ γάρ οὗτος ἀξίωσις ὁ βοηθέω , χόω μέσος ὁ δεινός ὡς τυγχάνω , καταγαλαζεται πᾶς , καί οὐδείς αὐτός ἡγέομαι , ὁ δεσπότης ὁ ὅλος , ὁ πᾶς ποιέω καί μετασκευάζω , κατευοδούντος αὐτός ἅπας καί ὁ δυσχερής ῥάβια απεργάζομαι ὅς . Πῶς δέ δύναμαι μετά ἑαυτοῦ ἔχω ὁ κύριος , καί ὑπό αὐτός κατευοδόω ἐν ἅπας ; ἐάν νήφω ἀρτύω καί ἐγείρω , καί μιμέομαι ὁ νέος οὗτος ὁ σωφροσύνη , καί ὁ ἄλλος ἀρετή , καί ὁ φρόνημα ὁ γενναῖος , καί ὁράω ὅτι οὗτος χρή μετά αχρειια ἅπας διαπράσσω , ὡς μηδέποτε ὑπό ὁ δεσπότης καταγιγνώσκω , ἀλλά ὅτι οὐ οἷος τε τις λαμβάνω ἐκεῖνος ὁ ἄκομος ὀφθαλμός οἶδα , ἀλλά ἀνάγκη πάντως ὁ ἁμαρτάνω ὁ τιμωρία ὑπεύθυνος γίγνομαι . καί μή πρότιμος ἡγέομαι ὁ ἄνθρωπος φόβος ὁ ὁ Θεός ἀγανάκτησις , ἀλλά μνημονεύω διά πᾶς ὁ ῥῆμα ὁ Ἰωσήφ λέγω · Πῶς ποιέω ὁ ῥῆμα ὁ κοπρών οὗτος , καί ἁμαρτάνω ἐναντίος ὁ Θεός ; ὅταν τις οὖν λογισμός ἐγώ διαπράτης , οὗτος ἐν ὁ διάνοια στρέφω ὁ ῥῆμα , καί παραχρῆμα φυγαδεύω πᾶς ἄτοπος ἐπιθυμία . εἴτε οὖν σῶμα ἐπιθυμέω τις ἄλλος , εἴτε χρῆμα Ἔρως , εἴτε ἄλλος τις ἄτοπος ἡδονή , εὐθύς οὗτος λογίζομαι , ὅτι ἐκεῖνος ἐγώ εἰμί ὁ δικάζω , ὅς οὐ οἷος τε λαμβάνω οὐδέ ὁ ἐν ὁ διάνοια βουλεύω · καί πάντως διαφεύγω καί ὁ ὁ διάβολος μηχανή , καί ἀπολαύω πολύς ὁ ἄνωθεν συμπάθεια · ἥς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , [ 600 ] μετά ὅς ὁ πατήρ , ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα , δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .