joannes-chrysostomus.in-genesim-homiliae-1-67 pg054_0115.3
Ἐὰν ἀτεκνος , φησίν , τελευτῇ , ἐὰν παῖδ’ ἔχῃ γυνὴ , καὶ ὅσα τοιαῦτα . Ἄλλ’ ἐνταῦθα οὐδὲν τοιούτου , ἀλλὰ παιδίσκην μίαν ἐκάστῃ δούς ὁ πατὴρ , οὕτως τὰς θυγατέρας ἐξέδωκε . Ἡγάπησεν δὲ , φησίν , Ῥαχήλ μᾶλλον ἢ Λείαν , καὶ ἐδούλευσεν αὐτῷ ἐπὶ ἑπτὰ ἑτερα . Ἐπειδὴ γὰρ δὲ ἀρχῆς διὰ τὴν εὐμορφίαν τράπησθαι τῆς κόρης , μόλις δὲ τυχεῖν ποτε ἡδυνήθη τοῦ σπουδαζομένου , ἐκείνη , φησίν , πλῆον ἡγάπα , ἥπερ τὴν Λείαν . Καὶ γὰρ ἡ ταύτης εὐμορφία , φησίν , ἐφελκύετο αὐτὸν εἰς τὸν περὶ αὐτὴν πόθον . Ἄλλ’ ὅρα μοι ἐνταῦθα λοιπὸν τοῦ Δεσπότου τὴν ἀριστον φιλανθρωπίαν , καὶ πῶς τὰ παρ’ αὐτοῦ ἐπαγγελθέντα κατὰ μικρὸν εἰς ἔργον ἄγει . Ὡ γὰρ εἴπην , ὅτι Ἔσομαι μετὰ σοῦ . διαμαρτυρίσων σε τὴν πᾶσαν ὀδόν , καὶ δῶσω σοι τὴν γῆν . Αὐτὸς γὰρ σε καὶ πληθύνω , αὐτὸς καὶ νῦν ἀπαντα οἰκονομεῖ . Καὶ ἵνα μάθῃς , ἀκούε καὶ αὐτῆς τῆς θείας Γραφῆς τοῦτο σαφῶς λεγούσης · Ἰδοὺ δὲ Κύριος ὁ Θεός , φησίν , ὅτι μισεῖται Λεία , ἠτοίκε τὴν μήτραν αὐτῆς · Ῥαχήλ δὲ ἦν στείρα . Καὶ συνέλαβε Λεία , καὶ ἔτεκεν υἱὸν τῷ Ἰακὼβ . Ὅρα τοῦ εὐμηχανοῦ Θεοῦ τὴν σοφίαν . Ἐπειδὴ ἡ μὲν ἀπὸ τῆς εὐμορφίας τὴν ἐνοιαν ἐπεσπάσατο τοῦ ἀνδρός , ἡ δὲ ταύτης ἀπεστερημένη μυστάζει ἐδύκει , ταύτην μὲν διεγείρει πρὸς γονήν , ἐκείνης δὲ πηροῖ τὴν μήτραν , ἀμφότερα διὰ τὴν οἰκείαν φιλανθρωπίαν οἰκονομῶν , ἵνα καὶ αὕτη διὰ τὴν ἐξ αὐτῆς τικτὸν σὺχ τὶνα παραμυθίαν , ἐφελομένη εἰς τὸν περὶ αὐτὴν πόθον τὸν ἄνδρα , κάκεινη μὴ διὰ τὸ κάλλος καὶ τὴν εὐμορφίαν κατεξομίζεσθαι τῆς ἀδελφῆς . Καὶ στήριξες , φησίν , τὴν μήτραν αὐτῆς . Μάνθανε ἐνταῦθεν , ἀγαπητέ , ὅτι ὁ τῶν ἀπάντων δημιουργὸς ἐστὶν ὁ τὰ πάντα οἰκονομῶν , καὶ τὴν φύσιν αὐτὴν διεγείρων πρὸς γονήν , καὶ ὅτι οὐδὲν τῆς συνουσίας δεῖλος , μὴ τῆς ἀνωθεν συμμαχίας γενομένης . Διὰ γὰρ τοῦτο εἴπεν , ὅτι Ἀνῃροῦσε τὴν μήτραν αὐτῆς , ἵνα γνῶμεν ὅτι αὐτὸς ὁ Δεσπότης ἠβούληθη τὴν Λείαν πρὸς τεκνογονίαν διεγείρει , ὥστε αὐτῆς τὴν ἀθυμίαν παραμυθησάσθαι . Αὐτὸς γὰρ ἐστὶν ὁ καὶ τὴν μήτραν διαπελάττων τὰ βρέφη ἐκ ζωογονίαν , καθάπερ καὶ Δαυὶδ φησίν · Ἀντελελάθου μου ἐκ τῆς γαστροῦς μητροῦς μου . Καὶ ὅρα πῶς δείκνυσιν ἡμῖν ἡ θεία Γραφὴ τὴν τῆς φύσεως δημιουργὸν ἐκάτερα τῆς οἰκείας δυνάμεως ἐχράμενον , Θεοῦ τῆς μὲν τὴν μήτραν διεγείροντα , τῆς δὲ Ῥαχήλ ἐπέγοντα . Δεσπότης γὰρ ὢν τῆς φύσεως , μετ’ εὐκολίας ἀπαντα ἐργάζεται . Καὶ συνέλαβε , φησίν , Λεία , καὶ ἔτεκεν υἱὸν τῷ Ἰακὼβ · ἐκάλεσε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ῥουβήν , λέγουσα · Ὅτι εἶδὲ μου Κύριος τὴν ταπείνωσιν , νῦν ἀγαπήσει με ὁ ἀνήρ μου . Ὅρα πῶς εὐγνώμων ἡ γυνή . Θεασάμενος , φησίν , τὴν ταπείνωσίν μου ὁ Δεσπότης , παρέσχε μοι τὸν τόκον , ἵνα διὰ τοῦτο ἀγαπηθῶ διὰ δυναθῶ . Καὶ θέα μοι τοῦ φιλανθρώπου Θεοῦ τὴν φιλοτιμίαν , πῶς ἐπιδαψιλεύεται , ὅμω καὶ τὸ τοῦ δικαίου σπέρμα αὐξῆσαι βουλόμενος , καὶ ταύτην νῦν ποθεινοτέραν καταστήσαι τῷ Ἰακὼβ . Καὶ συνἔλαβε , φησίν , πάλιν , καὶ ἔτεκεν υἱὸν δεύτερον τῷ Ἰακὼβ , καὶ εἶπεν , ὅτι Ἠκούσε Κύριος ὅτι μισοῦμαι , καὶ προσέθηκε μοι καὶ τοῦτον · καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Συμεών . Σχόπει πῶς [ 544 ] ἀφ’ ἐκάστου τῶν παίδων εὐχαριστεῖ τῷ Δεσπότῃ , καὶ εὐγνῶμων γίνεται περὶ τὴν εὐεργεσίαν . Ἠκούσας γάρ , φησίν , ὁ Κύριος , ὅτι μισοῦμαι , καὶ προσέθηκε μοι καὶ τοῦτον · καὶ διὰ τοῦτο Ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Συμεών .
Lemmas: ἐάν ἄτεκνος , φημί , τελευτή , ἐάν παῖς ἔχω γυνή , καί ὅσος τοιοῦτος . ἄλλος ἐνταῦθα οὐδείς τοιοῦτος , ἀλλά παιδίσκη εἷς ἐκάστης δίδωμι ὁ πατήρ , οὕτως ὁ θυγάτηρ ἐκδίδωμι . ἀγαπάω δέ , φημί , Ῥαχήλ μᾶλλον ἢ Λεία , καί δουλεύω αὐτός ἐπί ἑπτά ἑς . ἐπεί γάρ δέ ἀρχή διά ὁ εὐμορφία τρέπω ὁ κόρη , μόλις δέ τυγχάνω ποτός δύναμαι ὁ σπουδάζω , ἐκεῖνος , φημί , πίμπλημι ἀγαπάω , ὅσπερ ὁ Λεία . καί γάρ ὁ οὗτος εὐμορφία , φημί , ἐφέλκω αὐτός εἰς ὁ περί αὐτός πόθος . ἄλλος ὁράω ἐγώ ἐνταῦθα λοιπός ὁ δεσπότης ὁ ἀγαθός φιλανθρωπία , καί πῶς ὁ παρά αὐτός ἐπαγγέλλω κατά μικρός εἰς ἔργον ἄγω . εἰμί γάρ εἶπον , ὅτι εἰμί μετά σύ . διαμαρτυρισης σύ ὁ πᾶς ὀδούς , καί δίδωμι σύ ὁ γῆ . αὐτός γάρ σύ καί πληθύνω , αὐτός καί νῦν ἅπας οἰκονομέω . καί ἵνα μανθάνω , ἀκούω καί αὐτός ὁ θεῖος γραφή οὗτος σαφῶς λέγω · ἰδέ δέ Κύριος ὁ Θεός , φημί , ὅτι μισέω Λεία , ητοικω ὁ μήτρα αὐτός · Ῥαχήλ δέ εἰμί στεῖρα . καί συλλαμβάνω Λεία , καί τίκτω υἱός ὁ Ἰακώβ . Ὅρας ὁ εὐμηχανοῦ Θεός ὁ σοφία . ἐπεί ὁ μέν ἀπό ὁ εὐμορφία ὁ νοια ἐπισπάω ὁ ἀνήρ , ὁ δέ οὗτος ἀποστερέω μυσταζω εδυκεω , οὗτος μέν διά-ἐγείρω πρός γονεύς , ἐκεῖνος δέ πηρόω ὁ μήτρα , ἀμφότερος διά ὁ οἰκεῖος φιλανθρωπία οἰκονομέω , ἵνα καί οὗτος διά ὁ ἐκ αὐτός τίκτω σὺχ τίς παραμυθία , ἐφάλλομαι εἰς ὁ περί αὐτός πόθος ὁ ἀνήρ , ἐκεῖνος μή διά ὁ κάλλος καί ὁ εὐμορφία κατεξομιζω ὁ ἀδελφός . καί στηρίζω , φημί , ὁ μήτρα αὐτός . μανθάνω ἐνταῦθεν , ἀγαπητός , ὅτι ὁ ὁ ἀπαντάω δημιουργός εἰμί ὁ ὁ πᾶς οἰκονομέω , καί ὁ φύσις αὐτός διεγείρω πρός γονεύς , καί ὅτι οὐδείς ὁ συνουσία δειλός , μή ὁ ἄνωθεν συμμαχία γίγνομαι . Ζεύς γάρ οὗτος εἶπον , ὅτι Ἀναιρέω ὁ μήτρα αὐτός , ἵνα γιγνώσκω ὅτι αὐτός ὁ Δεσπότης βούλομαι ὁ Λεία πρός τεκνογονία διά-ἐγείρω , ὥστε αὐτός ὁ ἀθυμία παραμυθέομαι . αὐτός γάρ εἰμί ὁ καί ὁ μήτρα διαπελάττων ὁ βρέφος ἐκ ζωογονία , καθάπερ καί Δαυίδ φημί · Ἀντελελάθου ἐγώ ἐκ ὁ γαστροῦς Μητροῦς ἐγώ . καί ὁράω πῶς δείκνυμι ἐγώ ὁ θεῖος γραφή ὁ ὁ φύσις δημιουργός ἑκάτερος ὁ οἰκεῖος δύναμις χράω , Θεός ὁ μέν ὁ μήτρα διεγείρω , ὁ δέ Ῥαχήλ ἔπειμι . Δεσπότης γάρ εἰμί ὁ φύσις , μετά εὐκολία ἅπας ἐργάζομαι . καί συλλαμβάνω , φημί , Λεία , καί τίκτω υἱός ὁ Ἰακώβ · καλέω δέ ὁ ὄνομα αὐτός Ῥουβήν , λέγω · ὅτι2 εἶδον ἐγώ Κύριος ὁ ταπείνωσις , νῦν ἀγαπάω ἐγώ ὁ ἀνήρ ἐγώ . Ὅρας πῶς εὐγνώμων ὁ γυνή . θεάω , φημί , ὁ ταπείνωσις ἐγώ ὁ Δεσπότης , παρέχω ἐγώ ὁ τόκος , ἵνα διά οὗτος ἀγαπάω διά δύναμαι . καί θέα ἐγώ ὁ φιλάνθρωπον Θεός ὁ φιλοτιμία , πῶς ἐπιδαψιλεύω , ὁμός καί ὁ ὁ Δίκαιος σπέρμα αὐξάνω βούλομαι , καί οὗτος νῦν ποθεινός καθίστημι ὁ Ἰακώβ . καί συλλαμβάνω , φημί , πάλιν , καί τίκτω υἱός δύο ὁ Ἰακώβ , καί εἶπον , ὅτι ἀκούω Κύριος ὅτι μισέω , καί προστίθημι ἐγώ καί οὗτος · καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Συμεών . σκοπάω πῶς [ 544 ] ἀπό ἕκαστος ὁ παῖς εὐχαριστέω ὁ δεσπότης , καί εὐγνώμων γίγνομαι περί ὁ εὐεργεσία . ἥκω γάρ , φημί , ὁ Κύριος , ὅτι μισέω , καί προστίθημι ἐγώ καί οὗτος · καί διά οὗτος καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Συμεών .