joannes-chrysostomus.in-genesim-homiliae-1-67 pg054_0147.1
αὐτὸν ἐπιδεῖκνυται . Ὀρῶν γὰρ αὐτῷ , φησίν , ὁ Θεὸς ἐπὶ δρῖ ἐν Λοῦβᾳ . Τίνο ; ἕνεκεν προλέγεται τοῦ , Ἐπὶ , Οὐχ ἀμῶς , ἀλλ’ ἵνα μάθῃς ὅτι καὶ ἡδὴ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ ὤφθη αὐτῷ πρότερον , ἵνιχα φεύγων τὸν ἀδελφὸν ἐπὶ τὴν Μεσοποταμίαν ἐποιεῖτο τὴν ὁδὸν . Καὶ νῦν οὖν φησὶ Καθάπερ τότε ὤφθη αὐτῷ ἀπὸντι , οὕτω καὶ νῦν ἐπανερχομένῳ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ ἐπικαίνεται , καὶ βεβαιοῖ τὰς ὑποσχέσεις , ἃς ἤνιχα ἤλθει πρὸς αὐτὸν ὤφθη , παρασκευάζων τὸν δίκαιον βαρβάρους τοὺς ἐπηγγελμένους , καὶ μὴ διὰ τὸν ἐν μέσῳ χρόνον ἐνθουσιᾶσαι . Καὶ εὐλόγησεν αὐτόν , καὶ εἶπεν αὐτῷ · Τὸ ὄνομά σου οὐ κληθήσεται ἔτι Ἰακώβ , ἀλλ’ Ἰσραὴλ ἔσται τὸ ὄνομά σου . Καίτοι καὶ ἡδὴ τὴν προσηγορίαν αὐτῷ ἤν ἐπῆδε , ἵνιχα τὴν διάβασιν ἐποιήσατο τοῦ Ἰαβὼν , ἀλλὰ πλείονα πληροφόρραν ἐνδίδει τῷ δικαίῳ βουλόμενος , καὶ νῦν τὴν αὐτὴν ποιεῖται πρὸς αὐτὸν εὐλογίαν , καὶ φησίν Ἰσραὴλ κληθήσεται τὸ ὄνομά σου · καὶ αὐξάνου , καὶ πληθύνου · καὶ ἔθνη καὶ συνάγωμαὶ θησῶν ἔσονται ἐκ σοῦ , καὶ βασιλεῖς ἐκ τῆς ὀσφύος σου ἐξελεύσονται . Ὀρα μανίως ; εὐλογίας . Οὐ μόνον εἰς πληθὺν αὐτὸν ἐκταθήσεσθαι φησίν , ἀλλὰ καὶ ἐπίδοσον γενήσεσθαι τῇ ἐξ αὐτοῦ σπέρματι . Βασίλειες γὰρ ἐκ τῆς ὀσφύος σου ἐξελεύσονται · προμηγύων αὐτῷ ἐντεῦθεν ἡδὴ τῶν ἐξ αὐτοῦ τιμωμένων τὴν περιφάνειαν . Καὶ τὴν γῆν , φησίν , ἣν τῷ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ ἔδωκα , σοὶ δέδωκα αὐτήν , καὶ τῷ σπέρματί σου μετὰ σὲ δώσω τὴν γῆν ταύτην . Ἐπειδὴ διὰ τὰ γεγονεμένα ἐν Σιχὲμ ὑπὸ τοῦ Συμεὼν καὶ Λευὶ ἔλεγεν Ὀλιγοστός εἰμι ἐν ἀριθμῷ , καὶ συναγρόντες ἐπ’ ἐμὲ συγκροθοῦσί μοι , καὶ ἐκτριβήσομαι ἐγὼ τε καὶ ὁ οἶκός μου · καὶ διὰ πάντων ἐδείκνυ καὶ τὴν ὀλιγοργίαν , καὶ τὴν πολλὴν δειλίαν , ἐν ἧ διακείμετο · διὰ τοῦτο ὁ φιλάνθρωπος Δεσπότης νῦν φησὶ πρὸς αὐτόν · Ἐπειδὴ εἶπες , Ὀλιγοστός εἰμι , μάνθανε ὅτι καὶ αὐξήθησι , καὶ πληθυνθήσεται σου τὸ σπέρμα , καὶ οὕτως ἔσται ἐπίδοσον , ὡς συναγωγὰς ἐθνῶν καὶ βασιλεῖς ἐξ αὐτῶν γενεῖσθαι · καὶ οὐ μόνον οὐκ ἐκτριβήση , ἀλλὰ σὺ καὶ τὸ σπέρμα τὸ σὸν πᾶσαν τὴν γῆν ταύτην κληρονομήσεις . Καὶ ταύτας πρὸς αὐτὸν τὰς ὑποσχέσεις ποιησάμενος , Ἀνέβη ὁ Θεὸς ἀπ’ αὐτοῦ , φησίν , ἐκ τοῦ τόπου , οὗ ἐλάλησεν μετ’ αὐτοῦ . Ὀρα πῶς ἡ συγκατάβασις τῶν λέξεων τῆς θείας Γραφῆς . Ἀνέβη , φησίν , ὁ Θεὸς ἀπ’ αὐτοῦ · οὐχ ἵνα καὶ ἐν τόπῳ νομίσωμεν περιεχλειζθαι τὸ Θεῖον , ἀλλ’ ἵνα καὶ διὰ τοῦτο μάθωμεν αὐτοῦ τὴν ἄφατον φιλανθρο · πίαν , ὅτι τῇ ἀνθρωπίνῃ ἀθενείᾳ συγκαταβαίνουσα ἡ τοῦ Πνεύματος χάρις , οὕτως ἅπαντα διηγείται . Τὸ γὰρ , ἀνέβη καὶ κατέβη , ἀνάθεον Θεοῦ · ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦτο μάλιστα τεκμηρίον τῆς ἄφατου αὐτοῦ φιλανθρωπίας , τὸ διὰ τὴν ἡμετέραν διδασκαλίαν καὶ τῆς παχύτητος τῶν τοιούτων ῥημάτων ἀνέχεσθαι , διὰ τοῦτο ἀνθρωπίνως λέγεται κέχρηται , ἐπειδὴ οὐδὲ δυνατὴν ἦν ἐκφέρειν [ 579 ] τὴν ἀκοὴν τὴν ἀνθρωπίνην ἐνεγκεῖν τῶν λεγομένων τὸ ὕψος , εἰ πρὸς τὴν ἀξίαν τοῦ Δεσπότου ἡμῖν διελέγετο .
Lemmas: αὐτός ἐπιδείκνυμι . Ὄρα γάρ αὐτός , φημί , ὁ θεός ἐπί δρι ἐν Λούβα . Τίνος ; ἕνεκα προλέγω ὁ , ἐπί , οὐχ Ἀμῶς , ἀλλά ἵνα μανθάνω ὅτι καί ἤδη ἐν ὁ τόπος οὗτος ὁράω αὐτός πρότερος , ἵνιχα φεύγω ὁ ἀδελφός ἐπί ὁ Μεσοποταμία ποιέω ὁ ὁδός . καί νῦν οὖν φημί καθά τότε ὁράω αὐτός ἄπειμι , οὗτος καί νῦν ἐπανέρχομαι ἐν ὁ αὐτός τόπος ἐπικαίνω , καί βεβαιόω ὁ ὑπόσχεσις , ὅς φέρω ἀλθέω πρός αὐτός ὁράω , παρασκευάζω ὁ Δίκαιος βάρβαρος ὁ ἐπαγγέλλω , καί μή διά ὁ ἐν μέσος χρόνος ἐνθουσιάζω . καί εὐλογέω αὐτός , καί εἶπον αὐτός · ὁ ὄνομα σύ οὖον καλέω ἔτι Ἰακώβ , ἀλλά Ἰσραήλ εἰμί ὁ ὄνομα σύ . καίτοι καί ἤδη ὁ προσηγορία αὐτός ἐάν ἔπειμι , ἵνιχα ὁ διάβασις ποιέω ὁ Ἰαβὼν , ἀλλά πλείων πληροφόρος ενδίδω ὁ Δίκαιος βούλομαι , καί νῦν ὁ αὐτός ποιέω πρός αὐτός εὐλογία , καί φημί Ἰσραήλ καλέω ὁ ὄνομα σύ · καί αὐξάνω , καί πληθύνω · καί ἔθνος καί συνάγω τίθημι εἰμί ἐκ σύ , καί βασιλεύς ἐκ ὁ ὀσφῦς σύ ἐξέρχομαι . ὁράω μανιάω ; εὐλογία . οὖον μόνος εἰς πληθύς αὐτός ἐκτείνω φημί , ἀλλά καί ἐπιδίδωμι γίγνομαι ὁ ἐκ αὐτός σπέρμα . βασιλεία γάρ ἐκ ὁ ὀσφῦς σύ ἐξέρχομαι · προμηγύων αὐτός ἐντεῦθεν ἤδη ὁ ἐκ αὐτός τιμάω ὁ περιφάνεια . καί ὁ γῆ , φημί , ὅς ὁ Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ δίδωμι , σύ δίδωμι αὐτός , καί ὁ σπέρμα σύ μετά σύ δίδωμι ὁ γῆ οὗτος . ἐπεί διά ὁ γίγνομαι ἐν Σιχὲμ ὑπό ὁ Συμεών καί Λευί λέγω ὀλιγοστός εἰμί ἐν ἀριθμός , καί συνάγω ἐπί ἐγώ συγκροθους ἐγώ , καί ἐκτρίβω ἐγώ τε καί ὁ οἶκος ἐγώ · καί διά πᾶς δείκνυμι καί ὁ ολιγοργιας , καί ὁ πολύς δειλία , ἐν ἧ διακείμετο · διά οὗτος ὁ φιλάνθρωπος Δεσπότης νῦν φημί πρός αὐτός · ἐπεί εἶπον , ὀλιγοστός εἰμί , μανθάνω ὅτι καί αὐξάνω , καί πληθύνω σύ ὁ σπέρμα , καί οὕτως εἰμί ἐπιδίδωμι , ὡς συναγωγή ἔθνος καί βασιλεύς ἐκ αὐτός γίγνομαι · καί οὖον μόνος οὐ ἐκτρίβω , ἀλλά σύ καί ὁ σπέρμα ὁ σός πᾶς ὁ γῆ οὗτος κληρονομέω . καί οὗτος πρός αὐτός ὁ ὑπόσχεσις ποιέω , ἀναβαίνω ὁ θεός ἀπό αὐτός , φημί , ἐκ ὁ τόπος , ὅς λαλέω μετά αὐτός . ὁράω πῶς ὁ συγκατάβασις ὁ λέξις ὁ θεῖος γραφή . ἀναβαίνω , φημί , ὁ θεός ἀπό αὐτός · οὐ ἵνα καί ἐν τόπος νομίζω περιεχλειζθαι ὁ θεῖον , ἀλλά ἵνα καί διά οὗτος μανθάνω αὐτός ὁ ἄφατος φιλανθρο · πιάν , ὅτι ὁ ἀνθρώπινος ἀθενείᾳ συγκαταβαίνω ὁ ὁ πνεῦμα χάρις , οὕτως ἅπας διηγέομαι . ὁ γάρ , ἀναβαίνω καί καταβαίνω , ἀναθέω Θεός · ἀλλά ἐπεί οὗτος μάλιστα τεκμήριον ὁ άφατος αὐτός φιλανθρωπία , ὁ διά ὁ ἡμέτερος διδασκαλία καί ὁ παχύτης ὁ τοιοῦτος ῥῆμα ἀνέχω , διά οὗτος ἀνθρώπινος λέγω χράομαι , ἐπεί οὐδέ δυνατός εἰμί ἐκφέρω [ 579 ] ὁ ἀκοή ὁ ἀνθρώπινος φέρω ὁ λέγω ὁ ὕψος , εἰμί πρός ὁ ἄξιος ὁ δεσπότης ἐγώ διαλέγω .