joannes-chrysostomus.in-genesim-homiliae-1-67 pg054_0098.4
κινδύνους , καὶ τὰ ναυάγια , καὶ τὰς τῶν πειρατῶν ἐφόδους προαιρώντες , οὐδ’ οὕτως ἀκηνρότεροι γίνονται , καὶ ταῦτα οὐδὲ θαρρεῖν περὶ τοῦ τέλους δυνάμενοι · ποίαν ἡμεῖς ἔχομεν ἀπολογίαν , τῶν ἀθανάτων ἐκείνων ἐνεκεν πρὸς τοὺς τῆς ἀρετῆς ἀγῶνας μὴ πάσης σπουδῆς καὶ προθυμίας ἀποδιδόντες ; Τίς ἐνεκεν οὕτως ἀγώνιμεν περὶ τὸν εὐεργέτην γινόμεθα , καὶ οὔτε τὰ ἤδη δωρηθέντα λογιζόμεθα , οὔτε τὰ ἐπαγγελθέντα ἐννοοῦμεν , ἀλλὰ πάντων , ὡς εἴπαμεν , λήθην ποιησάμενοι , ἀπλῶς καὶ εἰκῇ βοσκημάτων βίχην βίον ἀπαντα παρατρέχουμεν , τῆς μὲν ψυχῆς οὐδεμίαν ἐπιμέλειαν ποιούμενοι , τὴν δὲ γαστέρα μόνην διαφθαρμένης , καὶ πολλὴν διὰ ταύτης τῷ ταλαιπώρῳ τούτῳ σώματι τὴν λύμην καταπνεύζοντες , καὶ τοῦτο μὲν διὰ τῆς ἀμελείας , καὶ τῆς πολλῆς ἀθροίας μυρία πράγματα κατασκευάζοντες ἡμῖν παρασκευάζομεν , τὴν δὲ ψυχὴν λυμῷ τέχνῃσι συγχωροῦμεν ; [ 525 ] καὶ τοῦ ψυχῆς σώματος κυριώτερον , καὶ ἐκείνης ἀπειρηκνίας νεκρὸν τοῦτο καταλείπεται . Δεὸν οὖν κακείνην τὴν κατάλληλον καὶ ἀρμόττουσαν παρέχειν τροφήν ἡμᾶς , ἐκατέρους λυμαινόμεθα , ἀμελείαν καὶ ἐνταῦθα κακεί πολλὴν ἐπιδεικνύμενοι , καὶ τὸ μὲν ὑπὲρ τὴν χρείαν παίζοντες , τὴν δὲ ὑπὸ λιμοῦ διαφθείρεσθαι καταναγχάζοντες . Καὶ ὅπερ ὁ τῶν ὅλων Δεσπότης ἐν τάξει μεγίστης ἀγανακτήσεως ἠπειλήσεν πρὸς τῶν Ἰουδαίων ὄμηρ , λέγων , Δώσω ὑμῖν οὐ λιμὸν ἄρτου , οὐδὲ δίψαν ὕδατος , ἀλλὰ λιμὸν τοῦ ἀκοῦσαι λόγου Κυρίου , διδάσκων ἡμᾶς ὅτι ἐκεῖνος μὲν ὁ λιμὸς τὸ σῶμα κατατείνειν δύναται , οὕτως δὲ ὁ λιμὸς αὐτὴς καθιέναι τῆς ψυχῆς · τοῦτ’ αὐτὸ νῦν , ὅπερ ἀνὴ τιμωρίας ἐκείνους ἐπάγειν τότε ἠπειλήσεν ὁ Δεσπότης , ἡμεῖς ἑκόντες ἐπιστοῦμεθα , καὶ ταῦτα τοῦ Θεοῦ τοσαύτην περὶ ἡμᾶς χρηστονίαν ἐπιδειξαμένου , καὶ οἰκονομήσαντος μετὰ τῆς ἀπὸ τῶν Γραφῶν ἀναγκασίας , ἔχειν ἡμᾶς καὶ τὴν ἀπὸ τῶν διδασκάλων νουθεσίαν .
Lemmas: κίνδυνος , καί ὁ ναυάγιον , καί ὁ ὁ πειρατής ἔφοδος προαιρέω , οὐδέ οὕτως ακηνροτερεω γίγνομαι , καί οὗτος οὐδέ θαρσέω περί ὁ τέλος δύναμαι · ποῖος ἐγώ ἔχω ἀπολογία , ὁ ἀθάνατος ἐκεῖνος ἕνεκα πρός ὁ ὁ ἀρετή ἀγών μή πᾶς σπουδή καί προθυμία ἀποδίδωμι ; Τῖς ἕνεκα οὕτως ἄγω περί ὁ εὐεργέτης γίγνομαι , καί οὔτε ὁ ἤδη δωρέω λογίζομαι , οὔτε ὁ ἐπαγγέλλω ἐννοέω , ἀλλά πᾶς , ὡς εἶπον , λήθη ποιέω , ἀπλόος καί εἰκῇ βόσκημα βίχην βίος ἅπας παρατρέχω , ὁ μέν Ψυχή οὐδείς ἐπιμέλεια ποιέω , ὁ δέ γαστήρ μόνος διεφθαρμένος , καί πολύς διά οὗτος ὁ ταλαίπωρος οὗτος σῶμα ὁ λύω καταπνέω , καί οὗτος μέν διά ὁ ἀμέλεια , καί ὁ πολύς αθροια μυρίος πρᾶγμα κατασκευάζω ἐγώ παρασκευάζω , ὁ δέ ψυχή λυμός τέχνη συγχωρέω ; [ 525 ] καί ὁ Ψυχή σῶμα κύριος , καί ἐκεῖνος ἀπολέγω νεκρός οὗτος καταλείπω . δήω οὖν ἐκεῖνος ὁ κατάλληλος καί ἀρμόζω παρέχω τροφή ἐγώ , ἑκάτερος λυμαίνομαι , ἀμέλεια καί ἐνταῦθα κέω πολύς ἐπιδείκνυμι , καί ὁ μέν ὑπέρ ὁ χρεία παίζω , ὁ δέ ὑπό λιμός διαφθείρω καταναγκάζω . καί ὅσπερ ὁ ὁ ὅλος Δεσπότης ἐν τάξις μέγας ἀγανάκτησις ἀπειλέω πρός ὁ Ἰουδαῖος ὄμηρος , λέγω , δίδωμι σύ οὖον λιμός ἄρτος , οὐδέ δίψα ὕδωρ , ἀλλά λιμός ὁ ἀκούω λόγος κύριος , διδάσκω ἐγώ ὅτι ἐκεῖνος μέν ὁ λιμός ὁ σῶμα κατατείνω δύναμαι , οὕτως δέ ὁ λιμός αὐτός καθίημι ὁ Ψυχή · οὗτος αὐτός νῦν , ὅσπερ ἀνίημι τιμωρία ἐκεῖνος ἐπάγω τότε ἀπειλέω ὁ Δεσπότης , ἐγώ ἑκών πιστόω , καί οὗτος ὁ Θεός τοσοῦτος περί ἐγώ χρηστονίαν ἐπιδείκνυμι , καί οἰκονομέω μετά ὁ ἀπό ὁ Γραφής ἀναγκασίας , ἔχω ἐγώ καί ὁ ἀπό ὁ διδάσκαλος νουθεσία .