joannes-chrysostomus.in-genesim-homiliae-1-67 pg054_0042.3
λαμβάνομεν , τῆς πολλῆς ὀδύνης περισπώσης ἡμᾶς , καὶ οὐκ ἀφείσεως τοῦ ἐλάττονος πόνου · πείραν λαβεῖν . Τὴν αὐτὴν δὴ τρόπον καὶ ὁ δικαῖος οὕτος νῦν ὁρῶν τὸ θανάτου τὸν φόβον ἐπικείμενον , πάντα τὰ λοιπὰ φορπὴ ἠνέχεν . Ἄλλὰ ταῦτα ἀκούων , ἀγαπητέ , μὴ καταγνῶς τοῦ δικαίου μικροψυχίαν , εἰ τὸν θάνατον ἐδεδοίκε · ἀλλὰ θαύμασον τοῦ πάντων ἡμῶν κατασπότου τὴν ὑπερβάλλουσαν περὶ ἡμᾶς φιλανθρωπίαν , ὅτι τὴν θάνατον τὸν τοῖς δικαίοις ἐκείνοις καὶ ἁγίοις τότε φοβερὸν , τοῦτον νῦν εὐχαριστημένον εἰργάσατο ὁ Χριστός , καὶ ἐν ἐδεδοίκεσαν οἱ ἄνδραρες ἐκεῖνοι καὶ τοσαύτην παρρησίαν πρὸς τὸν Θεὸν ἔχτηκότες , τοῦτον νῦν καταγελῶσι · καὶ νέοι καὶ χόραι ἀπαλαί . Οὐδὲ γὰρ θανάτος · [ 459 ] ἔστι λοιπόν , ἀλλ’ ὕπνος καὶ ἀπόδημία , καὶ μετάστασις ἀπὸ τῶν χειρῶν ἐπὶ τὰ βελτίω . Ὁ γὰρ θάνατος τοῦ Δεσπότου τὴν ἀθανασίαν ἡμῖν ἐδώρηται , καὶ κατελθὼν εἰς τὴν ζῆν ἐξέλιωσεν αὐτὸν τὰ νεῦρα , καὶ τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ καθεῖλε · καὶ τὸν φοβερὸν πρὸ τοῦτο καὶ ἀμελίκτον , τοῦτον οὕτως εὐχαταφρόνητον εἰργάσατο , ὡς καὶ ἐπιτηδὲν τινὰς καὶ ἐπεῖγεσθαι πρὸς τὸν ἐνταῦθεν μετάστασιν . Διὰ τοῦτο καὶ Παῦλος βεβληκὼν , Τὸ ἀναλίσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι πολλῷ μᾶλλον κρεῖσσον . Ἄλλὰ ταῦτα μὲν νῦν μετὰ τὴν τοῦ Χριστοῦ παρουσίαν , μετὰ τὴν συγκαλούμεν τὰς πύλας τὰς χαλκὰς , μετὰ τὸ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης τὸν ἥλιον τῆς δικαιοσύνης ἐκλάμψαι . Τότε δὲ ἐπὶ φοβερὸν εἶχε τὴν πρόσοψιν , καὶ κατέσειε τὸν δικαῖον ἐκείνων ἀνδρῶν τὴν διάνοιαν · διὸ καὶ πάντα τὰ ἄλλα κούφως ἔφερον , κἂν ἀφόρητα ἐτύγχανεν ὄντα . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ δικαῖος οὕτος φοβούμενος τῶν ἐν Γεράροις οἰκοῦντων τὴν ἐπιβολήν , οὐχ ὡς γυναικά , ἀλλ’ ὡς ἀδελφὴν ἐπαγόμενος , οὕτω τὴν ἐνταῦθα παροίκησιν ποιεῖται . Καὶ καθάπερ εἰς τὴν Αἴγυπτον κατελθεῖν αὐτὸν συνεχώρησεν ὁ Θεός , βουλόμενος καὶ τοὺς ἀγνώμονας ἐκεῖνους καὶ ἀναίσθητους τοῦ δικαίου μαθεῖν τὴν ἀρετήν · οὕτως καὶ ἐνταῦθα τὴν οἰκείαν μακροθυμίαν ἐπιδείκνυται ὁ Δεσπότης , ἵνα καὶ τοῦ δικαίου ἢ ὑπομονὴ διὰ πάντων ἐκλάμψῃ , καὶ ἢ τοῦ Θεοῦ περὶ αὐτὸν εὐνοία πᾶσι κατάδηλος γένηται . Ἀπέστειλε δὲ Ἀβιμέλεχ ὁ βασιλεὺς Γεράρων , λαβεῖν τὴν Σάρραν . Ἐννοήσων μοι τὸν χειμῶνα τῶν λογισμῶν , ὧν ὑπέμεινεν ὁ δικαῖος ὁρῶν αὐτὸ τὴν γυναῖκα ἀπαγομένην , καὶ οὐδὲν δυνάμενον · ἐπαμύναι . Σιγὴ γὰρ ἅπαντα ἔφερεν , εἰδὼς ὅτι οὐ περιφέρεται αὐτὸν ὁ Δεσπότης , ἀλλὰ ταχέως παρέξει τὴν συμμάχιν . Καὶ τῆς Σάρρας δὲ θαυμάσαι ἐστὶ τὴν πολλὴν φιλοστοργίαν , πῶς τοῦ κινδύνου τοῦ θανάτου τὸν δικαῖον ἐξαφάσαι βουλομένη · ἐξὺν γὰρ αὐτὴν ἐκκαλύψασα τὸ ὄρθμα , διαφυγεῖν τὴν ὁμολογουμένην ὑδρίν · ἀλλ’ ὑπέμεινεν ἅπαντα γενναίως , ἵνα τῷ δικαίῳ τὴν σωτηρίαν πραγματεύσηται . Καὶ ἐπληρώθη ἐκεῖνο τὸ εἰρημένον , ὅτι · Ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν . Ὦσπερ γὰρ μία σάρξ ἦντες , οὕτως τῆς ἀλλήλων σωτηρίας ἐχθόντο , καὶ τοσαύτην ἐπεδείκνυντο τὴν ὁμόνοιαν , ὡς ἐν σώμα τυγχάνοντες καὶ μία ψυχή . Ταῦτα ἀκούετωσαν ἄνδρες , ἀκούετωσαν γυναῖκες · γυναῖκες , ἵνα τοσαύτην περὶ τοὺς ἄνδρας τὴν φιλοστοργίαν ἐπιδεικνύωσι , καὶ μηδὲν ἕτερον προτιμῶσι τῆς ἐκείνων σωτηρίας · καὶ ἄνδρες , ἵν’ οὕτω πολλὴν τὴν περὶ αὐτὰς εὐνοιαν ἔχωσι , καὶ ὡς μίαν ψυχὴν κεκτημένοι καὶ ἐν σώμα ὄντες , οὕτως πάντα διαπράττωνται .
Lemmas: λαμβάνω , ὁ πολύς ὀδύνη περισπάω ἐγώ , καί οὐ ἀφείσεως ὁ μικρός πόνος · πείρω λαμβάνω . ὁ αὐτός δή τρόπος καί ὁ Δίκαιος οὗτος νῦν ὁράω ὁ θάνατος ὁ φόβος ἐπίκειμαι , πᾶς ὁ λοιπάς φορπὴ ἀνέχω . ἀλλά οὗτος ἀκούω , ἀγαπητός , μή καταγιγνώσκω ὁ Δίκαιος μικροψυχία , εἰμί ὁ θάνατος δείδω · ἀλλά θαυμάζω ὁ πᾶς ἐγώ κατασποος ὁ ὑπερβάλλω περί ἐγώ φιλανθρωπία , ὅτι ὁ θάνατος ὁ ὁ Δίκαιος ἐκεῖνος καί ἅγιος τότε φοβερός , οὗτος νῦν εὐχαριστέω ἐργάζομαι ὁ Χριστός , καί ἐν δείδω ὁ ἄνδραρες ἐκεῖνος καί τοσοῦτος παρρησία πρός ὁ θεός ἔχθω , οὗτος νῦν καταγελάω · καί νέος καί χόρα ἁπαλός . οὐδέ γάρ θάνατος · [ 459 ] εἰμί λοιπός , ἀλλά ὕπνος καί ἀποδημία , καί μετάστασις ἀπό ὁ χείρ ἐπί ὁ ἀγαθός . ὁ γάρ θάνατος ὁ δεσπότης ὁ ἀθανασία ἐγώ δωρέω , καί κατέρχομαι εἰς ὁ ζῶ εξελιωθεω αὐτός ὁ νεῦρον , καί ὁ ἰσχύς αὐτός καθαιρέω · καί ὁ φοβερός πρό οὗτος καί αμελικτω , οὗτος οὕτως ευχαταφρονεος ἐργάζομαι , ὡς καί ἐπιτηδὲν τις καί ἐπείγω πρός ὁ ἐνταῦθεν μετάστασις . Ζεύς οὗτος καί Παῦλος βάλλω , ὁ ἀναλίσκω καί σύν Χριστός εἰμί πολύς μᾶλλον κρατύς . ἀλλά οὗτος μέν νῦν μετά ὁ ὁ Χριστός παρουσία , μετά ὁ συγκαλέω ὁ πύλη ὁ χάλκεος , μετά ὁ πανταχοῦ ὁ οἰκέω ὁ ἥλιος ὁ δικαιοσύνη ἐκλάμπω . τότε δέ ἐπί φοβερός ἔχω ὁ πρόσοψις , καί κατασείω ὁ Δίκαιος ἐκεῖνος ἀνήρ ὁ διάνοια · διό καί πᾶς ὁ ἄλλος κοῦφος φέρω , κἀν ἀφόρητος τυγχάνω εἰμί . Ζεύς οὗτος καί ὁ Δίκαιος οὗτος φοβέω ὁ ἐν Γέραρα οἰκέω ὁ ἐπιβολή , οὐ ὡς γυναικάς , ἀλλά ὡς ἀδελφή ἐπάγω , οὗτος ὁ ἐνταῦθα παροίκησις ποιέω . καί καθάπερ εἰς ὁ Αἴγυπτος κατέρχομαι αὐτός συγχωρέω ὁ Θεός , βούλομαι καί ὁ ἀγνώμων ἐκεῖνος καί αναίσθητος ὁ Δίκαιος μανθάνω ὁ ἀρετή · οὕτως καί ἐνταῦθα ὁ οἰκεῖος μακροθυμία ἐπιδείκνυμι ὁ Δεσπότης , ἵνα καί ὁ Δίκαιος ἢ ὑπομονή διά πᾶς ἐκλάμπω , καί ἢ ὁ Θεός περί αὐτός εὔνοια πᾶς κατάδηλος γίγνομαι . ἀποστέλλω δέ Ἀβιμέλεχ ὁ βασιλεύς Γέραρα , λαμβάνω ὁ Σάρα . ἐννοέω ἐγώ ὁ χειμών ὁ λογισμός , ὅς ὑπομένω ὁ Δίκαιος ὁράω αὐτός ὁ γυνή ἀπάγω , καί οὐδείς δύναμαι · ἐπαμύνω . σιγή γάρ ἅπας φέρω , εἰδοί ὅτι οὖον περιφέρω αὐτός ὁ Δεσπότης , ἀλλά ταχέως παρέχω ὁ σύμμαχος . καί ὁ Σάρα δέ θαυμάζω εἰμί ὁ πολύς φιλοστοργία , πῶς ὁ κίνδυνος ὁ θάνατος ὁ Δίκαιος ἐξάπτω βούλομαι · ἐξὺν γάρ αὐτός ἐκκαλύπτω ὁ ὄρθμα , διαφεύγω ὁ ὁμολογέω ὑδρίς · ἀλλά ὑπομένω ἅπας γενναῖος , ἵνα ὁ Δίκαιος ὁ σωτηρία πραγματεύομαι . καί πληρόω ἐκεῖνος ὁ εἴρω , ὅτι · εἰμί ὁ δύο εἰς σάρξ εἷς . ὥσπερ γάρ εἷς σάρξ Αἴας , οὕτως ὁ ἀλλήλων σωτηρία ἔχθω , καί τοσοῦτος ἐπιδείκνυμι ὁ ὁμόνοια , ὡς ἐν σώμα τυγχάνω καί εἷς ψυχή . οὗτος ἀκούω ἀνήρ , ἀκούω γυνή · γυνή , ἵνα τοσοῦτος περί ὁ ἀνήρ ὁ φιλοστοργία ἐπιδείκνυμι , καί μηδείς ἕτερος προτιμάω ὁ ἐκεῖνος σωτηρία · καί ἀνήρ , ἵνα οὗτος πολύς ὁ περί αὐτός εὔνοια ἔχω , καί ὡς εἷς ψυχή κτάομαι καί ἐν σώμα εἰμί , οὕτως πᾶς διαπράσσω .