joannes-chrysostomus.in-genesim-homiliae-1-67 pg054_0023.3
ξένου καὶ διερημεμένη · οὐχ ὑπὸ τινων κωλυτῶν ἐμποδίζεσθαι τὴν οἰκείαν ἀρετὴν ἐπιδείξασθαι , ἀλλὰ δι’ αὐτῶν μάλιστα τῶν κωλυόντων ἐπιπλεῖον ἀφεῖκαὶ μείζω τὴν φλόγα τῆς ἐπιθυμίας ἀνάπτει . Ἡ δέ , φησί , Λότ , ἐξανέστη εἰς συνάπτειν αὐτοῖς . Ἀγνοῦσαν γὰρ αὐτὸν παραγενομένους πολλάκις καὶ ἰνετεροντας , καὶ πολλὴν τὴν προσεδρίαν ἐπιδεικνύμεν διακροῦμενον , καὶ πολλὴν τὴν ἀπανθρωπίαν ἐπιδεικμένου . Ὅρα γὰρ τὸν δίκαιον τούτον , ὅπως οὐκ ἀνέμεν παραγενέσθαι πρὸς αὐτόν , ἀλλὰ καθάπερ ὁ πατριάρχου οὐκ εἰδὼς τίνες ἦσαν οἱ παραγενόμενοι , ἀλλ’ ὁδίας τι αὐτοὺς εἶναι ὑπολαμβάνων , θεασάμενος μονοῦχὶ ἐτῆσε , καὶ περιχαρὴς γέγονεν , ὡς ἐπιτυχὼν τῇ ὧρᾳ καὶ μὴ διαμαρτὼν τοῦ σπουδαζομένου . Ἰδοὺν γὰρ , σιν , ἐξανέστη εἰς συνάπτειν αὐτοῖς , καὶ προσεκῆσε αὐτῶν προσκυνῶν ἐπὶ τὴν γῆν . Ἐυχάρισεν τῷ θὅτι κατηξίωσεν αὐτὸν ὑποδεξάσθαι τοὺς παριόντας . Σπαῖ ψυχῆς ἀρετὴν . Μεγάλην εὐεργεσίαν παρὰ τοῦ θταύτῃ ἡγήσατο . Ἡ ἐπιγνῶν τὸν ἀνδρῶν , καὶ διὰ εἰς τούτους δεξιώσεως τὸν οἰκεῖον πόθον ἀποπληρώΜη γὰρ μοι λέγε , ὅτι ἄγγελοι ἦσαν · ἀλλ’ ἐκεῖνο λογίὅτι ὁ δίκαιος οὗτος οὐδέπω τοῦτο [ 438 ] ἠπίστατο , ὡς ἀνθρώπους · ἀγνοῦντας παροδούντας ὑποδεχόμεοὕτω διέκειτο . Καὶ εἶπε · Ἰδοὺ , κύριε , ἐκκλίνετε τὸν οἶκον τοῦ παιδὸς ὑμῶν , καὶ καταλύσατε , νίψατε τοὺς πόδας ὑμῶν , καὶ ὀρθώσαντες ἀπελσσεσθε εἰς τὴν ὁδὸν ὑμῶν . Ἰκανὰ τὰ ῥήματα τατὴν ἐναποκειμένην ἀρετὴν τῇ τοῦ δικαίου ψυχῇ ἔκχαψαι . Τί γὰρ ἂν τις ἐκπληγεῖν τὴν ταπεινοφροσύὑπερβάλλουσαν , τὴν θερμότητα , ἣν περὶ τὴν φιλοξενἐπδεικνύου ; Ἰδοὺ , φησί , κύριοι , ἐκκλίνετε εἰς οἶκον τοῦ παιδὸς ὑμῶν . Κάκείνους κυρίους καλεῖ , ἐαυτὸν παῖδα αὐτῶν ὀνομάζει . Ἀκούσωμεν , ἀγαπητῶν ῥημάτων τούτων μετὰ ἀκριβείας , καὶ παιδευθῶκαὶ ἡμεῖς τὰ ὁμοία διαπράττεσθαι . Ὁ ἐπίδορος , ὁ ριφανὴς , ὁ ἐν τοσαύτῃ περιουσίᾳ τυγχάνων , ὁ οἰκοδετης , τοὺς ὁδίτας , τοὺς ξένους , τοὺς ἀγνώτας , τοὺς εἰλεῖς τὸ φαινόμενον , τοὺς παριόντας , τοὺς οὐδαμαὐτῷ προστίζοντας κυρίους ὀνομάζει καὶ φησίν · Ἐκνατε εἰς τὸν οἶκον τοῦ παιδὸς ὑμῶν καὶ καταλύσιἘσπέρα γὰρ , φησί , καταλῆδε . Πεισθῆτέ μοι , καὶ κάτωτον τὰς ἡμέρας παραμελῆθασθε , εἰς τὸν οἶκον παιδὸς ὑμῶν καταλύσαντες . Μὴ γὰρ , φησί , μέγα τι ἰἐπαγγύηται ; Νίψατε τοὺς πόδας ὑμῶν τοὺς τῆς ὁδοιπορίας κεκημηκότας , καὶ ὀρθώσαντες ἀπελσεσθε τὴν ὁδὸν ὑμῶν . Χαρίσατε οὖν μοι ταύτην χάριν , καὶ μὴ ἀνανεύσητέ μου πρὸς τὴν παράκλησιν . Καὶ εἶπαν , φησίν · Οὐχί , ἀλλ’ ἐν τῇ πλατείᾳ κιλύσωμεν . Καὶ μετὰ τοσαύτην παρακλίνσιν ἰδὼν αὐἀνανεύοντας οὐκ ἐνάρχησεν , οὐκ ἀπέστη τοῦ σπουδιμένου , οὐδὲ ἐπαλὴ το τοιούτων , ὅσον ἡμεῖς πολλποιούμεν · καὶ ἐὰν δρὰ ποτὲ τινα προτρέψασθαι βουδεῖνμεν , εἴτα θεασώμεθα πρὸς ὀλίγον ἀνανεύοντα , θὺς ἀφιστάμεθα · καὶ τοῦτο συμβαίνει ἀπὸ τοῦ μὴ μῶντι καὶ πόθῳ τοῦτο ποιεῖν , ἀλλὰ μάλιστα καὶ νζεῖν ἀρχοῦσαν ἀπολογίαν ἔχειν , τὸ λέγειν ὅτι το γετῶν πεποιθήκαμεν .
Lemmas: ξένος καί διαλέγω · οὐ ὑπό τίνω κωλυτής ἐμποδίζω ὁ οἰκεῖος ἀρετή ἐπιδείκνυμι , ἀλλά διά αὐτός μάλιστα ὁ κωλύω ἐπιπλέω ἀφίημι μείζων ὁ φλόξ ὁ ἐπιθυμία ἀνάπτω . ὁ δέ , φημί , Λοτ , ἐξανίστημι εἰς συνάπτω αὐτός . αγνουω γάρ αὐτός παραγίγνομαι πολλάκις καί ἰνετεροντας , καί πολύς ὁ προσεδρία ἐπιδείκνυμι διακρούω , καί πολύς ὁ ἀπανθρωπία ἐπιδείκνυμι . Ὅρας γάρ ὁ Δίκαιος οὗτος , ὅπως οὐ ἀνίημι παραγίγνομαι πρός αὐτός , ἀλλά καθάπερ ὁ πατριάρχης οὐ εἰδοί τίς εἰμί ὁ παραγίγνομαι , ἀλλά ὅδιος τίς αὐτός εἰμί ὑπολαμβάνω , θεάομαι μονοῦχος τήκω , καί περιχαρής γίγνομαι , ὡς ἐπιτυγχάνω ὁ ὤρα καί μή διαμαρτάνω ὁ σπουδάζω . βλέπω γάρ , βρόχος , ἐξανίστημι εἰς συνάπτω αὐτός , καί προσήκω αὐτός προσκυνέω ἐπί ὁ γῆ . Ἐυχάρισεν ὁ ὅστις καταξιόω αὐτός ὑποδείκνυμι ὁ πάρειμι . Σπαῖ Ψυχή ἀρετή . μέγας εὐεργεσία παρά ὁ θταύτῃ ἡγέομαι . ὁ ἐπιγιγνώσκω ὁ ἀνήρ , καί διά εἰς οὗτος δεξίωσις ὁ οἰκέω πόθος αποπληρωμή γάρ ἐγώ λέγω , ὅτι ἄγγελος εἰμί · ἀλλά ἐκεῖνος λογίὅτι ὁ δίκαιος οὗτος οὐδέπω οὗτος [ 438 ] ἐπίσταμαι , ὡς ἄνθρωπος · ἀγνέω παροδούντας ὑποδέχομαι διάκειμαι . καί εἶπον · ἰδέ , κύριος , ἐκκλίνω ὁ οἶκος ὁ παῖς σύ , καί καταλύω , νίζω ὁ πούς σύ , καί ὀρθόω ἀπολύω εἰς ὁ ὁδός σύ . ἱκανός ὁ ῥῆμα τητάω ἐναπόκειμαι ἀρετή ὁ ὁ Δίκαιος Ψυχή χάπτω . τις γάρ εἄν τις ἐκπλήσσω ὁ ταπεινοφροσυυπερβαλλουω , ὁ θερμότης , ὅς περί ὁ φιλοξενεπδεικνυω ; ἰδέ , φημί , κύριος , ἐκκλίνω εἰς οἶκος ὁ παῖς σύ . ἐκεῖνος κύριος καλέω , ἑαυτοῦ παῖς αὐτός ὀνομάζω . ἀκούω , ἀγαπητός ῥῆμα οὗτος μετά ἀκρίβεια , καί παιδεύω ἐγώ ὁ ὅμοιος διαπράσσω . ὁ ἐπίδορος , ὁ ριφαινω , ὁ ἐν τοσοῦτος περιουσία τυγχάνω , ὁ οικοδετος , ὁ ὁδίτης , ὁ ξένος , ὁ ἀγνώς , ὁ εἴλω ὁ φαίνω , ὁ πάρειμι , ὁ οὐδαμαὐτῷ προστίζω κύριος ὀνομάζω καί φημί · κνάω εἰς ὁ οἶκος ὁ παῖς σύ καί καταλύσιἘσπέρα γάρ , φημί , καταλέω . πείθω ἐγώ , καί κατοικέω ὁ ἡμέρα παραμελέω , εἰς ὁ οἶκος παῖς σύ καταλύω . μή γάρ , φημί , μέγας τίς ἐπάγω ; νίζω ὁ πούς σύ ὁ ὁ ὁδοιπορία κάμνω , καί ὀρθόω ἀπολύω ὁ ὁδός σύ . χαρίζομαι οὖν ἐγώ οὗτος χάρις , καί μή ἀνανεύω ἐγώ πρός ὁ παράκλησις . καί εἶπον , φημί · οὐ , ἀλλά ἐν ὁ πλατύς κιλυω . καί μετά τοσοῦτος παρακλίνω εἶδον αυανανευειμι οὐ ναρκάω , οὐ ἀφίστημι ὁ σπουδιμενω , οὐδέ ἐπαλής ὁ τοιοῦτος , ὅσος ἐγώ πολλοποιέω · καί ἐάν δράω ποτέ τις προτρέπω βουδεῖνμεν , εἴτα̅ θεάομαι πρός ὀλίγος ἀνανεύω , Θῦς ἀφίστημι · καί οὗτος συμβαίνω ἀπό ὁ μή μῶν καί πόθος οὗτος ποιέω , ἀλλά μάλιστα καί νίζω ἄρχω ἀπολογία ἔχω , ὁ λέγω ὅτι ὁ Γέτης ποιέω .