joannes-chrysostomus.in-genesim-homiliae-1-67 pg054_0086.2
Καὶ οὐδ᾽ ἐνταῦθα φιλονεικεῖ ὁ δικαῖος , οὐδ᾽ ἀντεισίνει , ἀλλὰ καὶ τοῖς ποιμέσι παραχωρεῖ . Τοῦτο γὰρ ἀληθῶς ἐπιεικεία , οὐχ ὅταν τὴς παρὰ τῶν ἐν δυναστείᾳ ἀδικουμένων φέρῃ πρᾶως , ἀλλ᾽ ὅταν καὶ ὑπὸ τῶν νομιζομένων ὑποδεεστέρων εἶναι ἡπρεσάσθαι παραχωρῇ . Ἐναοῦα μὲν γὰρ τῇ ἐπικεικείᾳ ἄν τις τὸ πᾶν λογισθῇ τοῦ ἐπηρεασμένου · ἐκεῖ δ᾽ ὅπως τις εἴποι , διὰ τὸ μὴ δυνασθαι ἀντεισίν τῇ δυναστείᾳ τοῦ ἰσχυρότερου , τὴν ἐπιεικείαν ἐπιδείκνυσθαι . Ἄλλ᾽ ὅρα μάθης δεὶ καὶ ἐπὶ τοῦ βασιλέως , οὐ διὰ τὴν ἐκείνου δυναστείαν , ἐπεδείξατο τὴν ἐπιεικείαν , ἀλλὰ διὰ τὸν οἰκεῖον τρόπον , ὅρα αὐτὸν καὶ ἐπὶ τῶν ποιμένων τὸ αὐτὸ ποιούντων . Καὶ καλῶς ἐκεῖνος ἔλεγεν , Ἀπελθε ἀφ᾽ ἡμῶν , καὶ εὐθὺς , καθάπερ ἐπίσταμα δεχόμενος , ὑπανέχωρῃ . οὕτω καὶ νῦν , τῶν ποιμένων ἐπηρεάζειν ἐπιχειρούντων , καὶ τὰ φρέατα οἰκειουμένων , παραχωρεῖ . Καὶ ἵνα διηνεχῆς τῇ τοῖς μετὰ ταῦτα ἡ γνώσις τῆς ἀδικίας , ὅποια ἐπιτήσθη τῷ φράτει ἐκ τοῦ συμβεβηκότος . Ἐπειδὰ γὰρ φανερὰν ἐπεδείξαντο τὴν ἀδικίαν , Ἐκάλεσε , φησίν , τὸ ὄνομα τοῦ φρέατος , Τόπου ἀδικία . Καὶ ἤν λοιπὸν καθάπερ ἐν στήλη γλαχῆ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου διδασκαλία τοῖς ἐξῆς καὶ τῆς τοῦ δικαίου ἐπιεικείας , καὶ τῆς ἐκείνων ἀγνομοσύνης . Τὸ γὰρ ὄνομα τοῦ τόπου ἕκαστον παρασκευάζει τὴν αὐτὴν προτροπὴν ἐλας μαθηδόντα γινώσκειν τοῦ μὲν τὴν ἀρετὴν , τῶν δὲ τῆς κακίας τὴν ὑπεροβολὴν . Καὶ σκόπει πῶς καὶ οὗτος ἐπιτείνει τὴν οἰκείαν ἀρετὴν , διὰ πάντων ἐπιδεικνὺς ἑαυτὸν τὴν ἐπιεικείαν , κάκεινον τὴν ὑπεροβολὴν τῆς κακίας λαμπρὸν καὶ ἄκοντες περιφάναι τὸν δικαῖον ἀποκρίναι . Οὐδὲ γὰρ ἀρχεῖνθεν , πάλιν ἔσερον ἐρξάνει φράτα ἐπιτήσθαι . Ἄσάρας γὰρ , φησίν , ἐκεῖθεν , ὁρῶς γρῆφον ἕτερον · ἐπλίνοντο δὲ καὶ περὶ ἐκεῖνον , καὶ ἐπώρνησαν αὐτῇ , Ἐχόρια . Σχῶσει πάλιν τοῦ δικαίου τὴν σύνεσιν . Ἐνταῦθα οὐ πάντη , ὡς ἔοικε , τὸ φρέαρ ἀφέλοντο , ἀλλὰ διαμαχέμενοι , καὶ πρὸς τὸ προφανὲς τῆς ἀδικίας ὁρῶντες ἀπέστησαν . Διὰ τοῦτο Ἐχόριαν αὐτὸ προσηγόρευσεν , ἐπειδὴ ἔχρας οὐλὴσεως κατέστη . Καὶ καλ᾽ ἐκάστην , ὡς εἴπειν , ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων τοιαῦτα ὑπομένων , οὐχ ἐδυσχέραν , οὐδὲ μικροψυχὸν τῇ ἐπεδείξατο , οὐδ᾽ ἐνἄνθρωπος πρὸς ἑαυτὸν , οὐδὲ εἶπεν , ὅτι Οὐδὲ μέχρι φρέατων ἀπολαύειν εἰμὶ κύριος · ἄρα μὴ ἔρημος γέγονα τῆς Ἀκωθεν βοτῆς ; ἄρα μὴ τῆς προνοίας ἐστέρημαι τῆς παρὰ τοῦ Δεσπότου ; Οὐδὲν τοιούτων οὐκ ἐνενόησεν , οὐκ ἐλογίσασθ , ἀλλὰ μετ᾽ ἐπιεικείας ἀπάσης ἀπαντα ἔφερε . Διὰ [ 509 ] τοῦτο καὶ πλείονος ἀπήλαυσε τῆς ἄνωθεν
Lemmas: καί οὐδέ ἐνταῦθα φιλονεικέω ὁ Δίκαιος , οὐδέ ἀντείνω , ἀλλά καί ὁ ποιμήν παραχωρέω . οὗτος γάρ ἀληθής ἐπιείκεια , οὐ ὅταν σής παρά ὁ ἐν δυναστεία ἀδικέω φέρω πρᾶος , ἀλλά ὅταν καί ὑπό ὁ νομίζω ὑποδεέστερος εἰμί ἡπρεσάσθαι παραχωρέω . Ἐναοῦα μέν γάρ ὁ ἐπικεικείᾳ ἄν τις ὁ πᾶς λογίζομαι ὁ επηρεασμένος · ἐκεῖ δέ ὅπως τις εἶπον , διά ὁ μή δύναμαι ἄντησις ὁ δυναστεία ὁ ισχυρότερος , ὁ ἐπιείκεια ἐπιδείκνυμι . ἄλλος ὁράω μανθάνω δεῖ καί ἐπί ὁ βασιλεύς , οὖον διά ὁ ἐκεῖνος δυναστεία , ἐπιδείκνυμι ὁ ἐπιείκεια , ἀλλά διά ὁ οἰκέω τρόπος , ὁράω αὐτός καί ἐπί ὁ ποιμήν ὁ αὐτός ποιέω . καί καλῶς ἐκεῖνος λέγω , ἀπέρχομαι ἀπό ἐγώ , καί εὐθύς , καθάπερ ἐπίσταμα δέχομαι , ὑπαναχωρέω . οὗτος καί νῦν , ὁ ποιμήν ἐπηρεάζω ἐπιχειρέω , καί ὁ φρέαρ οἰκειόω , παραχωρέω . καί ἵνα διαφέρω ὁ ὁ μετά οὗτος ὁ γνῶσις ὁ ἀδικία , όποιος ἐπιτίθημι ὁ φράσσω ἐκ ὁ συμβεβηκός . Ἐπειδή γάρ φανερός ἐπιδείκνυμι ὁ ἀδικία , καλέω , φημί , ὁ ὄνομα ὁ φρέαρ , τόπος ἀδικία . καί ἐάν λοιπός καθάπερ ἐν στήλη γλαχῆ ὁ ὄνομα ὁ τόπος διδασκαλία ὁ ἑξῆς καί ὁ ὁ Δίκαιος ἐπιείκεια , καί ὁ ἐκεῖνος αγνομοσυνιημι . ὁ γάρ ὄνομα ὁ τόπος ἕκαστος παρασκευάζω ὁ αὐτός προτροπή ἐλαύνω μανθάνω γιγνώσκω ὁ μέν ὁ ἀρετή , ὁ δέ ὁ κακία ὁ ὑπερβολή . καί σκοπέω πῶς καί οὗτος ἐπιτείνω ὁ οἰκεῖος ἀρετή , διά πᾶς ἐπιδείκνυμι ἑαυτοῦ ὁ ἐπιείκεια , ἐκεῖνος ὁ ὑπερβολή ὁ κακία λαμπρός καί ἄκων περιφαίνω ὁ Δίκαιος ἀποκρίνω . οὐδέ γάρ ἄρχω , πάλιν σέρνω ἔρδω Φράτα ἐπιτίθημι . Ἄσαρος γάρ , φημί , ἐκεῖθεν , ὁράω γράφω ἕτερος · πίμπλημι δέ καί περί ἐκεῖνος , καί ἐπώρνησαν αὐτός , χόριον . Σῶχος πάλιν ὁ Δίκαιος ὁ σύνεσις . ἐνταῦθα οὖον πάντῃ , ὡς ἔοικα , ὁ φρέαρ ἀφαιρέω , ἀλλά διαμαχέω , καί πρός ὁ προφανής ὁ ἀδικία ὁράω ἀφίστημι . Ζεύς οὗτος Ἐχόριαν αὐτός προσαγορεύω , ἐπεί χράω ουλησις καθίστημι . καί καλός ἕκαστος , ὡς εἶπον , ὑπό ὁ ἐγχώριος τοιοῦτος ὑπομένω , οὐ δυσχερός , οὐδέ μικρόψυχος ὁ ἐπιδείκνυμι , οὐδέ ἀνάνθρωπος πρός ἑαυτοῦ , οὐδέ εἶπον , ὅτι οὐδέ μέχρι φρέαρ ἀπολαύω εἰμί κύριος · ἄρα μή ἐρῆμος γίγνομαι ὁ Ἀκωθεν Βοτῆς ; ἄρα μή ὁ πρόνοια στερέω ὁ παρά ὁ δεσπότης ; οὐδείς τοιοῦτος οὐ ἐννοέω , οὐ λογίζομαι , ἀλλά μετά ἐπιείκεια ἀπασάω ἅπας φέρω . Ζεύς [ 509 ] οὗτος καί πλείων ἀπαλαύω ὁ ἄνωθεν