joannes-chrysostomus.in-eutropium pg052_0026.1
Οὐχ ὁἶδα , ὅτι ἀποδημία ὁ παρὼν βίος ; Μὴ γὰρ πολίτης εἰ · Ὀδῆτες εἰ . Συνήκας τὲ εἰπον · Οὐχ εἰ πολίτης , ἀλλ' ὁδῆτης εἰ καὶ ὁδοιπόρος . Μὴ εἴπης · " Ἐχω τὴνδε τὴν πόλιν , καὶ ἔχω τὴνδε . Οὐχ ἔχει οὐδεὶς πόλιν . Ἡ πόλις ἄνω ἐστίν . Τὰ παρόντα ὁδός ἐστιν . Ὀδεύομεν τοῦνυν καθ' ἡμέραν , ἕως ἡ φύσις ἐπιτρέχει . " Ἔστι τις ἐν ὁδῷ χρήματα ἀποτιθέμενος · ἔστι τις ἐν ὁδῷ χρυσίον κατορύττων . Ὅταν οὖν εἰσέλθῃς εἰς πανδοχεῖον , εἴπέ μοι , τὸ πανδοχεῖον καλλιοπήσεις ; Οὐχί , ἀλλ' ἐσθὲις καὶ πίνεις , καὶ ἐπειγὴ ἐξελθεῖν . Πανδοχεῖόν ἐστιν ὁ παρὼν βίος . Εἰσῆλθομεν , καταλῦομεν τὸν παρόντα βίον · σπουδάζομεν ἐξελθεῖν μετὰ καλῆς ἐλπίδος , μηδὲν ἀφῶμεν ὧδε , ἵνα μὴ ἀπολέσωμεν ἐκεῖ . Ὅταν εἰσέλθῃς εἰς τὸ πανδοχεῖον , τί λένεις τῷ παιδί ; Βλέπε ποῦ ἀποτίθης τὰ πράγματα , μὴ τι καταλείπῃς ἐνταῦθα , ἵνα μὴ τι ἀπόληται , μήτε μικρόν , μήτε εὐτελές , ἵνα πάντα εἰς τὴν οἰκίαν ἀπενέγκωμεν . Οὕτω καὶ ἡμεῖς ἐν τῷ παρόντι βίῳ · βλέπωμεν ὡσπερ πανδοχεῖον τὸν βίον , καὶ μηδὲν ὧδε καταλείπωμεν ἐν τῷ πανδοχεῖον , ἀλλὰ πάντα εἰς τὴν μητρόπολιν ἀπενέγκωμεν . Ὀδῆτες εἰ καὶ ὁδοιπόρος , μᾶλλον δὲ καὶ ὁδίτου εὐτελέστερος . Καὶ πῶς ; ἐγὼ λέγω . Ὁ ὁδίτης οὐδὲ τὸ πότε εἰσερχεται [ 391 ] εἰς τὸ πανδοχεῖον , καὶ πότε ἐκβαίνει · κύριός γὰρ ἐστι τοῦ ἐξελθεῖν , ὡσπερ καὶ τοῦ εἰσελθεῖν · ἐγὼ δὲ εἰσερχόμενος εἰς τὸ πανδοχεῖον , τοῦτέστιν , εἰς τὸν παρόντα βίον , πότε ἐξέρχομαι οὐχ οἶδα . Καὶ ἔνιοτε παρασκευάζομαι πολλοῦ χρόνου διατροφάς , καὶ ὁ Δεσπότης παραχρῆμα καλεῖ με · Ἄερου , ἄ ἤτοίμασας , εἴνι δεῦται ; Τῇ νυκτὶ γὰρ ταύτῃ λαμβάνευσιν τὴν ψυχήν σου . Ἄδηλος ἡ ἕξοδος , ἀστατος ἡ κτῆσις , μυριοὶ χρημοὶ , πανταχόθεν κύματα . Τί μαίνῃ περὶ τὰς σκιάς ; τί ἀφεῖς τὴν ἀλήθειαν κατατρέχεις ἐπὶ τὰς σκιάς ;
Lemmas: οὐχ οἶδα , ὅτι ἀποδημία ὁ πάρειμι βίος ; μή γάρ πολίτης εἰμί · Ὀδῆτες εἰμί . συνίημι τε εἶπον · οὐχ εἰμί πολίτης , ἀλλά ὁδῆτης εἰμί καί ὁδοιπόρος . μή εἶπον · " ἐχω ὅδε ὁ πόλις , καί ἔχω ὅδε . οὐχ ἔχω οὐδείς πόλις . ὁ πόλις ἄνω εἰμί . ὁ πάρειμι ὁδός εἰμί . ὁδεύω τοῦνυν κατά ἡμέρα , ἠώς ὁ φύσις ἐπιτρέχω . " εἰμί τις ἐν ὁδός χρῆμα ἀποτίθημι · εἰμί τις ἐν ὁδός χρυσίον κατορύσσω . ὅταν οὖν εἰσέρχομαι εἰς πανδοκεῖον , εἶπον ἐγώ , ὁ πανδοκεῖον καλλιοπήσεις ; οὐ , ἀλλά ἐσθίω καί πίνω , καί ἐπείγω ἐξέρχομαι . πανδοκεῖον εἰμί ὁ πάρειμι βίος . εἰσέρχομαι , καταλύω ὁ πάρειμι βίος · σπουδάζω ἐξέρχομαι μετά καλός ἐλπίς , μηδείς ἀφίημι ὧδε , ἵνα μή ἀπόλλυμι ἐκεῖ . ὅταν εἰσέρχομαι εἰς ὁ πανδοκεῖον , τίς λένω ὁ παῖς ; βλέπω ποῦ ἀποτίθημι ὁ πρᾶγμα , μή τίς καταλείπω ἐνταῦθα , ἵνα μή τίς ἀπόλλυμι , μήτε μικρός , μήτε εὐτελής , ἵνα πᾶς εἰς ὁ οἰκίον ἀποφέρω . οὕτως καί ἐγώ ἐν ὁ πάρειμι βίος · βλέπω ὡς πανδοκεῖον ὁ βίος , καί μηδείς ὧδε καταλείπω ἐν ὁ πανδοκεῖον , ἀλλά πᾶς εἰς ὁ μητρόπολις ἀποφέρω . Ὀδῆτες εἰμί καί ὁδοιπόρος , μᾶλλον δέ καί ὁδίτης εὐτελής . καί πῶς ; ἐγώ λέγω . ὁ ὁδίτης οὐδέ ὁ πότε εἰσέρχομαι [ 391 ] εἰς ὁ πανδοκεῖον , καί πότε ἐκβαίνω · κύριος γάρ εἰμί ὁ ἐξέρχομαι , ὡς καί ὁ εἰσέρχομαι · ἐγώ δέ εἰσέρχομαι εἰς ὁ πανδοκεῖον , τουτέστιν , εἰς ὁ πάρειμι βίος , πότε ἐξέρχομαι οὐ οἶδα . καί ἐνίοτε παρασκευάζω πολύς χρόνος διατροφή , καί ὁ Δεσπότης παραχρῆμα καλέω ἐγώ · Ἄερου , ὅς ἑτοιμάζω , ἐν δευος ; ὁ νύξ γάρ οὗτος λαμβάνω ὁ Ψυχή σύ . ἄδηλος ὁ ἔξοδος , ἀστατος ὁ κτῆσις , μυρίζω χρημοὶ , πανταχόθεν κῦμα . τις μαίνομαι περί ὁ σκιά ; τίς ἀφίημι ὁ ἀλήθεια κατατρέχω ἐπί ὁ σκιά ;