joannes-chrysostomus.in-eutropium pg052_0021.2
εἰ . Πλὴν ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς τὰ παρ’ ἑαυτῶν προσθώμεν . Τίνος γὰρ ἂν ἦτε συγγνώμης ἀξιοί , εἰ τοῦ βασιλέως τοῦ ὑβρισμένου μὴ μνησικαχοῦντες , ἡμεῖς ὁ μηδὲν τοιούτων παθόντες τοσαύτην ὀργὴν ἐπεδείξατε ο · πῶς δὲ τοῦ θεάτρου τοῦτο λυθέντος , ὑμεῖς μυστηρίων ἀφέστε , καὶ τὴν εὐχὴν ἐρεῖτε ἐκείνην , δι’ ἧς κλεῦσμεθα λέγον · Ἄρες ἡμῖν καθὼς καὶ ἡμεῖς ἀφιεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν , τὸν ὑμῶν ὀφειλέτην·ἀπαιτοῦντες δίκην ; Ἠδίκησε μεγάλα καὶ ὑβρίσεν ; Οὐδὲ ἡμεῖς ἀντεροῦμεν . Ἄλλ’ οὐ δικαστηρίου καιρὸς νῦν , ἀλλ’ ἐλέους · οὐχ εὐθύνης , ἀλλὰ φιλανθρωπίας · οὐχ ἐξετάσεως , ἀλλὰ συγχωρήσεως · οὐ ψήφου καὶ δίκης , ἀλλὰ οἰκτροῦ καὶ χάρτος . Μὴ τοίνυν φλεγμαίνετω τις , μηδὲ δυσχεραίνετω , ἀλλὰ μᾶλλον δεηθῶμεν τοῦ φιλανθρώπου Θεοῦ , δοῦναι αὐτῷ προθεσίαν ζωῆς , καὶ τῆς ἀπειλούμενης ἐξαρπάσαι σφαγῆς , ὥστε αὐτὸν ἀποδύσασθαι τὰ πεπλημμελημένα , καὶ κοινὴν προσελθωμεν τῷ φιλανθρώπῳ βασιλεῖ , ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας , ὑπὲρ τοῦ θυσιαστηρίου , ἕνα ἄνδρα τῇ τραπέζῃ τῇ ἱερᾷ χρισθῆναι παρακαλοῦντες . Ἄν τοῦτο ποιήσωμεν , καὶ αὐτὸς ὁ βασιλεὺς ἀποδέξεται , καὶ ὁ Θεὸς πρὸ τοῦ βασιλέως ἐπαινέσεται , καὶ μεγάλην ἡμῖν τῆς φιλανθρωπίας ἀποδώσει τὴν ἀμοιβήν . Ὦστερ γὰρ τὸν ὡμὸν καὶ ἀπάνθρωπον ἀποστρέφεται καὶ μισεῖ , οὕτω τὸν ἐλεήμονα καὶ φιλάνθρωπον προσέχει καὶ φιλεῖ · κἂν μὲν δίκαιος ὁ τοιοῦτος ἦ , λαμπροτέρως αὐτῷ πλέκει τοὺς στεφάνους · Ἄν δὲ ἁμαρτωλός , παρατρέχει τὰ ἁμαρτήματα , τῆς πρὸς τὸν ὁμόδολον συμπαθείας ἀμοιβὴν αὐτῷ ταύτην ἀποδιδούς . Ἐλεεον γὰρ , φησὶ , Θεός , καὶ οὐ θυσιᾶσ · καὶ πανταχοῦ τῶν Γραφῶν ὁρξὲ αὐτὸν τοῦτο ἀεὶ ἐπικηλοῦντα , καὶ ταύτὴν λύσιν τῶν ἁμαρτημάτων εἶναι λέγοντα . Οὕτω τοίνυν αὐτὸν καὶ ἡμεῖς ἰδεων ἐργασόμεθα b , οὕτω τὰ ἡμέτερα διαλύσομεν πλημμελήματα , οὕτω τὴν Ἐκκλησίαν κοσμήσομεν , οὕτω καὶ βασιλεύς ἡμᾶς ὁ φιλάνθρωπος ἐπαινέσεται , καθάπερ ἐχθὼν εἶπὼν , καὶ ὅπως ὁ ὅμως κροτήσει , καὶ τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὸ φιλάνθρωπον καὶ ἡμερον τῆς πόλεως θαυμάσεται , καὶ μαθόντες οἱ πανταχοῦ τῆς [ 386 ] γῆς τὰ γενόμενα κηρύξουσιν ἡμᾶς . Ἴνα οὖν ἀπολαύσωμεν τῶν τοιούτων ἀγαθῶν , προσπέσωμεν , παρακαλέσωμεν , δεηθῶμεν , ἐξαρπάσωμεν τοῦ κινδύνου τὸν αἰχμάλωτον , τὸν φυγάδα , τὸν ἰχέτην , ἵνα καὶ αὐτοὶ τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἐπιτύχωμεν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: εἰμί . πλήν ἀλλά καί ἐγώ ὁ παρά ἑαυτοῦ προστίθημι . τίς γάρ εἄν εἰμί συγγνώμη ἀξιόω , εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ ὑβρίζω μή μνησικακέω , ἐγώ ὁ μηδείς τοιοῦτος πάθος τοσοῦτος ὀργή ἐπιδείκνυμι ὁ · πῶς δέ ὁ θέατρον οὗτος λύω , σύ μυστήριον ἀφίστημι , καί ὁ εὐχή εἴρω ἐκεῖνος , διά ὅς κλέω λέγω · Ἄρης ἐγώ καθώς καί ἐγώ ἀφίημι ὁ ὀφειλέτης ἐγώ , ὁ σύ ὀφειλέτην·ἀπαιτοῦντες δίκη ; ἀδικέω μέγας καί ὑβρίζω ; οὐδέ ἐγώ ἀντιλέγω . ἄλλος οὖον δικαστήριον καιρός νῦν , ἀλλά ἔλεος · οὐ εὔθυνα , ἀλλά φιλανθρωπία · οὐ ἐξέτασις , ἀλλά συγχώρησις · οὖον ψῆφος καί δίκη , ἀλλά οἰκτρός καί Χάρτος . μή τοίνυν φλεγμαίνω τις , μηδέ δυσχεραίνω , ἀλλά μᾶλλον δήω ὁ φιλάνθρωπον Θεός , δίδωμι αὐτός προτίθημι ζωή , καί ὁ απειλούμενος ἐξαρπάζω σφαγή , ὥστε αὐτός ἀποδύω ὁ πλημμελέω , καί κοινός προσέρχομαι ὁ φιλάνθρωπον βασιλεύς , ὑπέρ ὁ ἐκκλησία , ὑπέρ ὁ θυσιαστήριον , εἷς ἀνήρ ὁ τράπεζα ὁ ἱερός χρίω παρακαλέω . ἄν οὗτος ποιέω , καί αὐτός ὁ βασιλεύς ἀποδείκνυμι , καί ὁ θεός πρό ὁ βασιλεύς ἐπαινέω , καί μέγας ἐγώ ὁ φιλανθρωπία πωλέω ὁ ἀμοιβή . Ὅστερ γάρ ὁ ὠμός καί ἀπάνθρωπος ἀποστρέφω καί μισέω , οὗτος ὁ ἐλεήμων καί φιλάνθρωπον προσέχω καί φιλέω · κἀν μέν δίκαιος ὁ τοιοῦτος εἰμί , λαμπρός αὐτός πλέκω ὁ στέφανος · ἄν δέ ἁμαρτωλός , παρατρέχω ὁ ἁμάρτημα , ὁ πρός ὁ ομοδολος συμπάθεια ἀμοιβή αὐτός οὗτος ἀποδίδωμι . ἐλεέω γάρ , φημί , Θεός , καί οὖον θυσιάς · καί πανταχοῦ ὁ Γραφής ὁράω αὐτός οὗτος ἀεί ἐπικαλέω , καί οὗτος λύσις ὁ ἁμάρτημα εἰμί λέγω . οὕτως τοίνυν αὐτός καί ἐγώ ἰδέα ἐργάζομαι b , οὗτος ὁ ἡμέτερος διαλύω πλημμέλημα , οὗτος ὁ ἐκκλησία κοσμέω , οὗτος καί βασιλεύς ἐγώ ὁ φιλάνθρωπος ἐπαινέω , καθάπερ ἔχθος εἶπον , καί ὅπως ὁ ὅμως κροτέω , καί ὁ πέρας ὁ οἰκέω ὁ φιλάνθρωπον καί ἥμερος ὁ πόλις θαυμάζω , καί μανθάνω ὁ πανταχοῦ ὁ [ 386 ] γῆ ὁ γίγνομαι κηρύσσω ἐγώ . ἵνα οὖν ἀπολαύω ὁ τοιοῦτος ἀγαθός , προσπίπτω , παρακαλέω , δήω , ἐξαρπάζω ὁ κίνδυνος ὁ αἰχμάλωτος , ὁ φυγάς , ὁ ἱκέτης , ἵνα καί αὐτός ὁ μέλλω ἀγαθός ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .