joannes-chrysostomus.in-eutropium pg052_0021.1
μένων , καὶ λαγῶν καὶ βατραχῶν δειλότερον γεγενημένων , καὶ χωρὶς δεσμῶν τῷ χλόνι τοῦτῳ προσήλωμένων , καὶ ἀντὶ ἀλύσεων τῷ φόβῳ περιεργηγμένων , καὶ δεδοικότα , καὶ τρέμοντα , καταστέλλει τὴν φλεγμονὴν , καθαίρει τὸ φύσημα , καὶ φιλοσοφήσας ἄ χρη περὶ τῶν ἀνθρωπίνων φιλοσοφεῖν , οὕτως ἀπεισιν , ὅ διὰ ῥημάτων λέγουσιν αἱ Γραφαί , ταῦτα διὰ τῶν πραγμάτων μαθάντων · ὅτι Πᾶσα ὄψις χέρτος , καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χέρτου · καὶ ὁ χόρτος ἐξηράνθη , καὶ τὸ ἄνθος ἐξέπεσεν · οἷον , Ὦσεὶ χόρτος ταχὺ ἀποξηρανθήσονται , καὶ ὡσεὶ λάχανα χλῶν ταχὺ ἀποπεσοῦνται · δι’ Ὦσεὶ καπνὸς αἱ ἡμέραι αὐτοῦ , καὶ ὅσα τοιαῦτα . Πάντι ὁ πένθ · εἰσελθὼν , καὶ πρὸς τὴν ὁμὴν ταύτην ἰδὼν , οὐχ ἐξευτελίζει ἑαυτόν , οὐδὲ δύναται διὰ τὴν πτωχείαν · ἀλλὰ καὶ χάριν οἶδε τῇ πενίᾳ , ὅτι χωρίον αὐτῷ γέγονεν ἀσυλον καὶ λῆμψ ἀχύμαντος , καὶ τέκος ἀσφαλές · καὶ πολλάκις ἂν ἔλοιτο ταῦτα ὁρῶν μένειν , ἔνθα ἐστίν , ἢ πρὸς βραχὺ τὰ πάντων λαβὼν , ὑστερον καὶ ὑπὲρ αἰμάτος κινδυνεύειν ἑαυτοῦ . Ὁρξὼς οὖ μικρὸν κέρδος γέγονε καὶ πλουσίοις , καὶ πένυσι , καὶ ταπεινοῖς , καὶ ὑψηλοῖς , καὶ δούλοις , καὶ ἐλευθέροις · ἀπὸ τῆς ἐνταῦθα τοῦτου καταφυγῆς · ὁρξὲ πῶς ἕκαστο ; φάρμακα λαβὼν ἐντεῦθεν ἀπεισιν , ἀπὸ τῆς ὥρας ταύτης μόνης θεραπευόμενος ; Ἄρα ἐμάλαξα ὑμῶν τὸ πᾶθος , καὶ ἐξέδωλον ὀργήν ; Ἄρα ἔδωσα τὴν ἀπανθρωπίαν ; Ἄρα εἰς συμπάθειαν ἦγαγον ; Σφόδρα ἔγνωσ ὁμαί , καὶ δηλοῖ τὰ πρόσωπα , καὶ αἱ τῶν δακρύων πηγαί . Ἐπεὶ οὖν ὑμῖν ἡ πέτρα γέγονε βαθύγειος , καὶ λιπαρὸ χῶρα , φέρε δὴ καὶ καρπὸν ἐλεησύνης βλαστήσαντες , καὶ τὸν στέφαν κομῶντα τῆς συμπαθείας ἐπιβειξάμενοι , προσπέσωμεν τῷ βασιλεῖ , μᾶλλον δὲ παρακαλέσωμεν τὸν φιλάνθρωπον Θεόν , μᾶλᾶξαι τὸν θυμὸν τοῦ βασιλέως , καὶ ἀπαλῆν αὐτοῦ ποιήσαι τὴν καρδίαν , ὥστε ὁλόκληρον ἡμῖν δοῦναι τὴν χάριν . Καὶ [ 385 ] τὴν μὲν γὰρ ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης , ἥς οὕτως κατεῦχυν ἐνταῦθα , οὐ μικρὰ γέγονεν ἡ μεταβολή · ἐπεὶδὴ γὰρ ὁ βασιλεὺς ἔγνω , ὅτι εἰς τὸ ἀσυλον τοῦτο χωρίον κατέδραμε , τοῦ στρατοπέδου παρόντος , καὶ παροξυνωμένου ὑπὲρ τῶν αὐτῷ πεπλημμελημένων , καὶ εἰς σφαγὴν αὐτὸν αἰτούντων , μακρὸν ἀπέτεινε λόγον , τὸν στρατιωτικὸν καταστέλλον θυμόν , ἀξίων μὴ τὰ ἁμαρτήματα μόνον , ἀλλὰ καὶ εἰ τι αὐτῷ γέγονε κατόρθωμα , καὶ τοῦτο λογίζεσθαι , καὶ τοῖς μὲν εἰδεῖναι χάριν ὁμολόγων , ὑπὲρ δὲ τῶν ἑτέρως ἔχοντων ὡς ἀνθρώπῳ συγγινώσκων . Ὡς δὲ ἐπείκειντο πάλιν εἰς ὑβρίσεως τοῦ ὑβρισμένου βασιλέως , βουόμενος , πηδόντες , θανάτου μεμηνμένοι , καὶ τὰ δόρατα σείοντες , πηγὰς λοιπὸν ἀφεῖς δακρύων ἀπὸ τῶν ἡμερωτάτων ὀφθαλμῶν , καὶ ἀναμνήσας τῆς ἱερᾶς τραπέζης , εἰς ἣν κατέφυγεν , οὕτω τὴν ὀργὴν κατέπαυσεν .
Lemmas: Μένων , καί λαγός καί βάτραχος δειλός γίγνομαι , καί Χωρὶς δεσμός ὁ χλόνι τοῦτῳ προσηλώνω , καί ἀντί ἅλυσις ὁ φόβος περιέργω , καί δείδω , καί τρέμω , καταστέλλω ὁ φλεγμονή , καθαίρω ὁ φύσημα , καί φιλοσοφέω ὅς χρή περί ὁ ἀνθρώπινος φιλοσοφέω , οὕτως ἄπειμι , ὅς διά ῥῆμα λέγω ὁ γραφή , οὗτος διά ὁ πρᾶγμα μανθάνω · ὅτι πᾶσα ὄψις χέρτος , καί πᾶς δόξα ἄνθρωπος ὡς ἄνθος χέρτου · καί ὁ χόρτος ξηραίνω , καί ὁ ἄνθος ἐκπίπτω · οἷος , ὡσεί χόρτος ταχύς ἀποξηραίνω , καί ὡσεί λάχανον χλέω ταχύς ἀποπίπτω · διά ὡσεί καπνός ὁ ἡμέρα αὐτός , καί ὅσος τοιοῦτος . Πᾶς ὁ πέντε · εἰσέρχομαι , καί πρός ὁ ὁμός οὗτος εἶδον , οὐ ἐξευτελίζω ἑαυτοῦ , οὐδέ δύναμαι διά ὁ πτωχεία · ἀλλά καί χάρις οἶδα ὁ πενία , ὅτι χωρίον αὐτός γίγνομαι ἄσυλον καί λῆμψ ἀχύμαντος , καί τέκος ἀσφαλής · καί πολλάκις εἄν αἱρέω οὗτος ὁράω μένω , ἔνθα εἰμί , ἢ πρός βραχύς ὁ πᾶς λαμβάνω , ὕστερος καί ὑπέρ αἷμα κινδυνεύω ἑαυτοῦ . Ὁρξὼς οὖον μικρός κέρδος γίγνομαι καί πλούσιος , καί πένυς , καί ταπεινός , καί ὑψηλός , καί δοῦλος , καί ἐλεύθερος · ἀπό ὁ ἐνταῦθα οὗτος καταφυγή · ὁράω πῶς έκαστος ; φάρμακον λαμβάνω ἐντεῦθεν ἄπειμι , ἀπό ὁ ὥρα οὗτος μόνος θεραπεύω ; ἄρας μαλάσσω σύ ὁ πάθος , καί ἐξέδωλον ὀργή ; ἄρας δῴζω ὁ ἀπανθρωπία ; ἄρας εἰς συμπάθεια ἄγω ; σφόδρα γιγνώσκω ὁμός , καί δηλόω ὁ πρόσωπον , καί ὁ ὁ δάκρυ Πηγαί . ἐπεί οὖν σύ ὁ πέτρα γίγνομαι βαθύγειος , καί λιπαρός χώρα , φέρω δή καί καρπός ἐλεέω βλαστάω , καί ὁ Στέφαν κομάω ὁ συμπάθεια ἐπιβειξάμενοι , προσπίπτω ὁ βασιλεύς , μᾶλλον δέ παρακαλέω ὁ φιλάνθρωπον Θεός , μαλάσσω ὁ θυμός ὁ βασιλεύς , καί ἁπαλός αὐτός ποιέω ὁ Καρδία , ὥστε ὁλόκληρος ἐγώ δίδωμι ὁ χάρις . καί [ 385 ] ὁ μέν γάρ ἀπό ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἥς οὕτως καταχέω ἐνταῦθα , οὖον μικρός γίγνομαι ὁ μεταβολή · ἐπειδή γάρ ὁ βασιλεύς γιγνώσκω , ὅτι εἰς ὁ ἄσυλον οὗτος χωρίον κατατρέχω , ὁ στρατόπεδον πάρειμι , καί παροξύνω ὑπέρ ὁ αὐτός πλημμελέω , καί εἰς σφαγή αὐτός αἰτέω , μακρός ἀποτείνω λόγος , ὁ στρατιωτικός καταστέλλω θυμός , ἄξιος μή ὁ ἁμάρτημα μόνος , ἀλλά καί εἰμί τίς αὐτός γίγνομαι κατόρθωμα , καί οὗτος λογίζομαι , καί ὁ μέν οἶδα χάρις ὁμόλογος , ὑπέρ δέ ὁ ἑτέρως ἔχω ὡς ἄνθρωπος συγγιγνώσκω . ὡς δέ πείθω πάλιν εἰς ὕβρισις ὁ ὑβρίζω βασιλεύς , βουω , πηδάω , θάνατος μιμνῄσκω , καί ὁ δόρυ σείω , πηγή λοιπός ἀφίημι δάκρυ ἀπό ὁ ἥμερος ὀφθαλμός , καί ἀναμιμνήσκω ὁ ἱερός τράπεζα , εἰς ὅς καταφεύγω , οὗτος ὁ ὀργή καταπαύω .