joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-timotheum-homiliae-1-10 pg062_0649.2
γ’ . Τί δὲ λέγω περὶ ἐμαυτοῦ , φησίν ; Ἕκαστος τῶν θελόντων ζῆν εὐσεβῶς , διωχθήσεται . Διωγμοὺς ἐνταῦθα φησὶ τὰς θλίψεις , τὰς ὀδύνας . Καὶ γὰρ οὐχ ἕνι ἀνδρὰ τῇ τῆς ἀρετῆς ὁδῷ ὀδεύοντα λύπης εἶναι χωρὶς , θλίψεως , ὀδύνης , πειρασμῶν · πῶς γάρ , ὁ στενὴν καὶ τεθλιμμένην ὀδεύων ὁδόν ; ὁ ἀκούσας , ὅτι Ἐν τῷ κόσμῳ ὀλίγην ἔξετε ; Εἰ δὲ ἐκεῖνῳ τῷ χρόνῳ ἔλεγεν ὁ Ἰωδ , Πειρατισμὸν ὁ θλιος ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς , πῶς μᾶλλον τότε ; Ποιηροὶ δὲ ἀνθρώποι καὶ γήτες , φησὶ , προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον , πλανῶντες καὶ πλανώμενοι . Μηδὲν σε θορυβεῖτω τούτων , φησίν , εἰ ἐκεῖνοι μὲν ἐν εὐθηνίᾳ , σὺ δὲ ἐν πειρασμοῖς · τοιαύτη τοῦ πράγματος ἡ φύσις ἐστιν . Ἐκ τῶν ἐμῶν δυνάσεων μαθεῖν , ὅτι οὐχ ἕνι ἀνδρὰ πολεμοῦντα τοῖς πονηροῖς μὴ εἶναι ἐν θλίψει . Οὐχ ἐστὶ πυκτεύοντα ἐν τρυφῇ εἶναι , οὐχ ἐστὶ παλαιόντα εὐωχεῖσθαι . Μηδεὶς τούτων τῶν ἀλλοῦντων ἀνεσιν ζητεῖτω , μηδεὶς ἐν εὐθυμίᾳ εἶναι . Πάλιν δὲ παρόντα ἀγῶν , πόλεμος , θλίψις , στενοχωρία , πειρατισμὸν , τῶν ἀγῶνων τὸ στάδιον . Ἕτεροί τῆς ἀνέσεως οἱ καιροί · οὗτος τῶν ἰδρύτων , ὀδὼς τῶν πόνων ὁ καιρός . Οὐδὲ ἀποδυσαμένος καὶ ἀλειψάμενος ἀνεσιν ἐπιζητεῖ . Εἰ δὲ ἀνεσιν ἐπιζητεῖς , τί ἀπεδύσω ; τί τὰς χεῖρας ἀντίρας ; Καὶ πῶς οὐχ ἀνταῖρω , φησὶ , νῦν ; Ὅταν τῶν ἐπιθυμιῶν μὴ κρατῇς , ὅταν πρὸς τὴν βίαν τῆς φύσεως μὴ μάχῃ . Σὺ δέ , μένε ἐν ὃς ἐμαθες καὶ ἐπιστώθης , εἰδὼς περὶ αἴνος ἔμαθες , ὅτι διὰ ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν , διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . Τί ἐστι τοῦτο ; Καθάρως ὁ προφήτης Δαυὶδ παρήυσε , Μὴ παρατήλου , εἰπών , ἐν πορνευομένοις , τοῦτο καὶ αὐτὸς παραίνει λέγων · Σὺ δέ , μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης . Οὐχ ἀπλῶς , Ἐμαθες , ἀλλὰ καὶ , Ἐπιστώθης , τοῦτέστιν , Ἐπίστευσας . [ 710 ] Τί δαὶ καὶ ἐπίστευσαν ; Ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ ζωή . Κἂν ἐναντία τοῖνον ὁρᾷς ἐνταῦθα ὅν ἐπίστευσας , μὴ θορυβοῦ , ἐπεὶ καὶ ὁ Ἀδραὰμ ἐναντία εἶδρα , ἀλλ’ οὐδὲν ἐπαδεν · ἠκούσεν , ὅτι Ἐν Ἰσαὰμ κληθήσεται σοι σπέρμα , καὶ τὸν Ἰσαὰμ σφάζει ἐκελεύετο , καὶ οὐχ ἐθορύβεῖτο οὐδὲ ἐταράττετο . Μηδεὶς σκανδαλίζεσθω ἐπὶ τοῖς πονηροῖς · τοῦτο ἀνέθεν εἶπεν ἡ Γραφή . Τί οὖν , ὅταν καὶ ἀγαθοὶ εὐφραίνωνται , καὶ πονηροὶ κολάζωνται ; Τὸ μὲν ἕτερον εἴκως γενέσθαι , τὸ δὲ ἀλλο οὐκἔστι · πονηροὺς μὲν γὰρ κολάζεσθαι ἐνι , ἀγαθοὺς δὲ εὐφραινέσθαι δεῖ οὐχ ἕνι . Οὐδεὶς Παύλου ἴσος ἦν , ἀλλ’ ὅμως ἐν θλίψει τὸν πάντα διήγε χρόνον , ἐν δάκρυσι , ἐν στεναγμοῖς νυκτὸς καὶ ἡμέρας . Μετὰ δακρύων γὰρ , φησὶ , νύκτα καὶ ἡμέραν τριετίαν τούτωνδὲ οὐκ ἐπανασάμην · καὶ πάλιν , Ἡ ἐπιστάσις μου ἡ καὶ ἡμέραν , φησίν . Οὐ σήμερον μὲν ἔχαιρεν , αὔριον δὲ ἤλγει , ἀλλὰ καθ’ ἡμέραν οὐ διελύπαινε διδυνημένο ; Πῶς οὖν φησι , Ποιηροὶ προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον ; Οὐχ εἶπεν , ὅτι ἀνέσεως τυγχάνουσιν , ἀλλ’ , Ἔσται τὸ χεῖρον προκόψουσιν · εἰς τὸ χεῖρον ἡ προκοπὴ αὕτη . Οὐχ εἶπεν , Ἐν εὐθυμίᾳ ἔσονται . Εἰ δὰ καὶ κολάζονται , διὰ τοῦτο κολάζονται , ἵνα μὴ νομίζεσθαι ἀτιμώρητα εἶναι τὰ ἁμαρτήματα . Ἐπειδὴ γὰρ ἡ γέννα οὐχ ἰσχύει καλύσαι ἡμᾶς τῆς κακίας ; φειδόμενος ἡμῶν διυπνίζει καὶ διανίστησιν ἡμᾶς .
Lemmas: γε . τις δέ λέγω περί ἐμαυτοῦ , φημί ; ἕκαστος ὁ ἐθέλω ζῶ εὐσεβής , διώκω . διωγμός ἐνταῦθα φημί ὁ θλῖψις , ὁ ὀδύνη . καί γάρ οὐ ἐν ἀνδρά ὁ ὁ ἀρετή ὁδός ὀδεύω λύπη εἰμί Χωρὶς , θλῖψις , ὀδύνη , πειρασμός · πῶς γάρ , ὁ στενός καί θλίβω ὁδεύω ὁδός ; ὁ ἀκούω , ὅτι ἐν ὁ κόσμος ὀλίγος ἔχω ; εἰμί δέ ἐκεῖνος ὁ χρόνος λέγω ὁ Ἰώδης , Πειρατισμὸν ὁ θλιος ἄνθρωπος ἐπί ὁ γῆ , πῶς μᾶλλον τότε ; Ποιηρός δέ ἄνθρωπος καί γήτης , φημί , προκόπτω ἐπί ὁ χείρων , πλανάω καί πλανάω . μηδείς σύ θορυβέω οὗτος , φημί , εἰμί ἐκεῖνος μέν ἐν εὐθηνία , σύ δέ ἐν πειρασμός · τοιοῦτος ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις εἰμί . ἐκ ὁ ἐμέω δύνασις μανθάνω , ὅτι οὐ ἐν ἀνδρά πολεμέω ὁ πονηρός μή εἰμί ἐν θλῖψις . οὐχ εἰμί πυκτεύω ἐν τρυφή εἰμί , οὐ εἰμί παλαίω εὐωχέω . μηδείς οὗτος ὁ ἀλλοῦς ἄνεσις ζητέω , μηδείς ἐν εὐθυμία εἰμί . πάλιν δέ πάρειμι ἄγος , πόλεμος , θλῖψις , στενοχωρία , πειρατισμὸν , ὁ ἀγών ὁ στάδιον . ἕτερος ὁ ἄνεσις ὁ καιρός · οὗτος ὁ ιδρυτής , ὁδάω ὁ πόνος ὁ καιρός . οὐδέ ἀποδύω καί ἀλείφω ἄνεσις ἐπιζητέω . εἰμί δέ ἄνεσις ἐπιζητέω , τίς ἀποδύω ; τίς ὁ χείρ αντιηρα ; καί πῶς οὐ ἀνταίρω , φημί , νῦν ; ὅταν ὁ ἐπιθυμία μή κρατέω , ὅταν πρός ὁ βία ὁ φύσις μή μάχομαι . σύ δέ , μένω ἐν ὅς μανθάνω καί πιστόω , εἰδοί περί Αἴνος μανθάνω , ὅτι διά ἀπό βρέφος ὁ ἱερόv γράμμα οἶδα ὁ δύναμαι σύ σοφίζω εἰς σωτηρία , διά πίστις ὁ ἐν Χριστός Ἰησοῦς . τις εἰμί οὗτος ; καθαρός ὁ προφήτης Δαυίδ παρήυσε , μή παρατήλου , εἶπον , ἐν πορνεύω , οὗτος καί αὐτός παραινέω λέγω · σύ δέ , μένω ἐν ὅς μανθάνω καί πιστόω . οὐχ ἀπλόος , μανθάνω , ἀλλά καί , πιστόω , τουτέστιν , πιστεύω . [ 710 ] τις δαί καί πιστεύω ; ὅτι2 οὗτος εἰμί ὁ ζωή . κἀν ἐναντίος τόνος ὁράω ἐνταῦθα ὅς πιστεύω , μή θόρυβος , ἐπεί καί ὁ Ἀδραὰμ ἐναντίος εἶδρα , ἀλλά οὐδείς ἐπαδεν · ἀκούω , ὅτι ἐν Ἰσαὰμ καλέω σύ σπέρμα , καί ὁ Ἰσαὰμ σφάζω κελεύω , καί οὐ θορυβέω οὐδέ ταράσσω . μηδείς σκανδαλίζω ἐπί ὁ πονηρός · οὗτος ἀνατίθημι εἶπον ὁ γραφή . τις οὖν , ὅταν καί ἀγαθός εὐφραίνω , καί πονηρός κολάζω ; ὁ μέν ἕτερος ἵημι γίγνομαι , ὁ δέ ἀλλος οὐκἔστι · πονηρός μέν γάρ κολάζω ἐνι , ἀγαθός δέ εὐφραίνω δεῖ οὐ ἐν . οὐδείς Παῦλος ἴσος εἰμί , ἀλλά ὅμως ἐν θλῖψις ὁ πᾶς διάγω χρόνος , ἐν δάκρυ , ἐν στεναγμός νύξ καί ἡμέρα . μετά δάκρυ γάρ , φημί , νύξ καί ἡμέρα τριετία οὗτος οὐ ἐπανίημι · καί πάλιν , ὁ Ἐπίστασις ἐγώ ὁ καί ἡμέρα , φημί . οὖον σήμερον μέν χαίρω , αὔριον δέ ἀλγέω , ἀλλά κατά ἡμέρα οὖον διελύπαινε διδυνημένο ; Πῶς οὖν φημί , Ποιηρός προκόπτω ἐπί ὁ χείρων ; οὐχ εἶπον , ὅτι ἄνεσις τυγχάνω , ἀλλά , εἰμί ὁ χείρων προκόπτω · εἰς ὁ χείρων ὁ προκοπή οὗτος . οὐχ εἶπον , ἐν εὐθυμία εἰμί . εἰμί δᾶ καί κολάζω , διά οὗτος κολάζω , ἵνα μή νομίζω ἀτιμώρητος εἰμί ὁ ἁμάρτημα . ἐπεί γάρ ὁ γέννα οὐ ἰσχύω καλέω ἐγώ ὁ κακία ; φείδομαι ἐγώ διυπνίζω καί διανίσταμαι ἐγώ .