joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-timotheum-homiliae-1-10 pg062_0621.2
ἔλαττον ἠνέχεν , οὕτω καὶ σὺ δύο λεπτά ὑφελόμενος , οὐδὲν ἀμείνον ἐκείνους διάκειται , ἀλλ’ εἰ δεῖ τι καὶ θαυμαστέον εἰπεῖν , μᾶλλον αὐτῶν πλεονεκτεῖν . Ὡσπερ γὰρ κἂν τὴν τοῦ βασιλέως τις μοιχῇσῃ γυναῖκα , κἂν τὴν τοῦ πένυτος , κἂν τὴν τοῦ δούλου , ὁμοίως ἐστὶ μοιχός , οὐ τῇ διαφορὰ τῶν προσώπων τοῦ ἀμαρτήματος κρινόμενου , ἀλλὰ τῇ μοχθηρίᾳ τῆς τοῦ τολμήσαντος προαιρέσεως · οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα . Καὶ μᾶλλον ἐγὼ μοιχὸν ἂν εἴποιμι τὸν εἰς τὴν τυχούσαν μοιχευόμενον , ἢ τὸν εἰς τὴν βασιλῖδα αὐτήν · ἔχει μὲν γὰρ ὁ πλούσιος καὶ ἡ ὥρα καὶ πολλά ἕτερα ἢν τὰ ἐπισπώμενα , ἐνταῦθα δὲ οὐδέν · ὥστε μᾶλλον οὗτος ἂν εἴη μοιχός . Πάλιν , μέθυσον ἐκείνων ἂν εἴποιμι μᾶλλον τὸν τῷ φαύλῳ οἴνῳ προσεχρημένον · οὕτω καὶ πλεονέκτην τὸν μηδὲ τῶν μικρῶν καταφρονούντα . Ὁ μὲν γὰρ τὰ πολλά ἀρπάζων τῶν μικρῶν ἴσως καταφρονήσειεν ἂν · ὁ δὲ τὰ μικρὰ ὑφελόμενος , τῶν μεγάλων οὐδαμῶς · ὥστε μᾶλλον οὗτος κλέπτης ἐστίν . Ὁ γὰρ μὴ καταφρονῶν ἀργυρίου , πῶς ἂν χρυσίου καταφρονήσειεν ; Ὥστε ὅταν τῶν ἀρχόντων κατηγορῶμεν , τὰ ἡμέτερα αὐτῶν ἀναλογιζόμεθα , καὶ εὕρομεν μᾶλλον ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ κλέπτουσι καὶ πλεονεκτοῦσι πλὴν ἐκείνων , εἰ μὴ τῷ πράγματι , ἀλλὰ τῇ προαιρέσει ταῦτα κρίνομεν , ὅσπερ οὖν καὶ κρίνειν δίκαιον . Εἴπῃ γὰρ μοι , εἰ τις προσεσχηκέν τὰ τοῦ πένυτος λαβὼν , ἕτερος δὲ τὰ τοῦ πλουσίου , οὐχ ὁμοίαν ἀμφοτέροι τίσουσι δίχην ; Τί δέ ; ὁ φονεύς οὐχ ὁμοίως ἐστὶ φονεύς , ἂν τε τὴν ἀσθενέστα , ἂν τε πλουσίαν καὶ καλὸν ἀποκτείνη ; Ὅταν οὖν εἴπωμεν δτι τὸ δεῖνα τοῦ δεῖνος τὸ χωρίον ἡρπασεν , ἐννοήσωμεν τὰ ἑαυτῶν , καὶ οὕτω ; οὔτε τοὺς ἄλλους κατακρινούμεν , καὶ τὸν Θεὸν θαυμάσομεθα τῆς μακροθυμίας , καὶ οὐχ ἀγανακτήσομεν , δτι ἡ κρίσις οὐχ ἔρχεται ἐπ’ αὐτούς , καὶ αὐτοὶ ὀκνηρότεροι ἐσόμεθα πρὸς τὴν τῶν κακῶν ἐργασίαν . Ὅταν γὰρ ἴδωμεν τοὺς αὐτοὺς ὑπευθύνους ὄντας καὶ ἡμᾶς αὐτοῖς , οὐκὲτι ὁμοίως δυσχερανοῦμεν , ἀλλ’ ἀποστησόμεθα τῶν ἀμαρτημάτων , καὶ ἐπιτευξόμεθα τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , ὃ μετὰ Πατρὸς καὶ ἀγίου Πνεύματος δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ δεῖ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: μικρός ἀνέχω , οὗτος καί σύ δύο λεπτός ὑφαιρέω , οὐδείς ἀμείνων ἐκεῖνος διάκειμαι , ἀλλά εἰμί δεῖ τίς καί θαυμαστέος εἶπον , μᾶλλον αὐτός πλεονεκτέω . ὡς γάρ κἀν ὁ ὁ βασιλεύς τις μοιχάω γυνή , κἀν ὁ ὁ πένυς , κἀν ὁ ὁ δοῦλος , ὁμοίως εἰμί μοιχός , οὖον ὁ διαφορά ὁ πρόσωπον ὁ ἁμάρτημα κρίνω , ἀλλά ὁ μοχθηρία ὁ ὁ τολμάω προαίρεσις · οὗτος δή καί ἐνταῦθα . καί μᾶλλον ἐγώ μοιχός εἄν εἶπον ὁ εἰς ὁ τυγχάνω μοιχεύω , ἢ ὁ εἰς ὁ βασιλίς αὐτός · ἔχω μέν γάρ ὁ πλούσιος καί ὁ ὥρα καί πολύς ἕτερος εἄν ὁ ἐπισπάω , ἐνταῦθα δέ οὐδείς · ὥστε μᾶλλον οὗτος εἄν εἰμί μοιχός . πάλιν , μεθύσκω ἐκεῖνος εἄν εἶπον μᾶλλον ὁ ὁ φαῦλος οἶνος προσχράομαι · οὗτος καί πλεονέκτης ὁ μηδέ ὁ μικρός καταφρονέω . ὁ μέν γάρ ὁ πολύς ἁρπάζω ὁ μικρός ἴσως καταφρονέω εἄν · ὁ δέ ὁ μικρός ὑφαιρέω , ὁ μέγας οὐδαμῶς · ὥστε μᾶλλον οὗτος κλέπτης εἰμί . ὁ γάρ μή καταφρονέω ἀργύριον , πῶς εἄν χρυσίον καταφρονέω ; ὥστε ὅταν ὁ ἄρχω κατηγορέω , ὁ ἡμέτερος αὐτός ἀναλογίζω , καί εὑρίσκω μᾶλλον ἐγώ αὐτός καί κλέπτω καί πλεονεκτέω πλήν ἐκεῖνος , εἰμί μή ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ὁ προαίρεσις οὗτος κρίνω , ὅσπερ οὖν καί κρίνω Δίκαιος . εἶπον γάρ ἐγώ , εἰμί τις προσέχω ὁ ὁ πένυς λαμβάνω , ἕτερος δέ ὁ ὁ πλούσιος , οὐ ὅμοιος ἀμφότερος τίνω διχάω ; τις δέ ; ὁ φονεύς οὐ ὁμοίως εἰμί φονεύς , εἄν τε ὁ ἀσθενής , εἄν τε πλούσιος καί καλός ἀποκτείνω ; ὅταν οὖν εἶπον δ ὁ Δεῖνα ὁ Δεῖνος ὁ χωρίον ἁρπάζω , ἐννοέω ὁ ἑαυτοῦ , καί οὗτος ; οὔτε ὁ ἄλλος κατακρίνω , καί ὁ θεός θαυμάζω ὁ μακροθυμία , καί οὐ ἀγανακτέω , δ ὁ κρίσις οὐ ἔρχομαι ἐπί αὐτός , καί αὐτός ὀκνηρός εἰμί πρός ὁ ὁ κακός ἐργασία . ὅταν γάρ ὁράω ὁ αὐτός ὑπεύθυνος εἰμί καί ἐγώ αὐτός , οὐκέτι ὁμοίως δυσχεραίνω , ἀλλά ἀφίστημι ὁ ἁμάρτημα , καί ἐπιτυγχάνω ὁ μέλλω ἀγαθός ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , ὅς μετά πατήρ καί ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί δεῖ καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .