joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-timotheum-homiliae-1-10 pg062_0629.1
καὶ ἀπὸ τούτων τὰ μέλλοντα χαρακτηρίξουσιν . Ἐπεὶ οὖν τὰ μὲν ἐνταῦθα ὄανατος ἦν , βάσανοι , δεσμά · αὐτὰ δὲ φησιν , οἱ εἰς ζωὴν αἰώνιον ἤξουσιν , οὐχ ἂν δὲ τις ἐπίστευσεν , ἄλλ' εἴπεν ἂν , Τί λέγεις ; Ὦστε ζῶ , ἀποθνῄσκω , καὶ ὅταν ἀποθάνω , ζω · ἐν τῇ γῇ μοι οὐδὲν ἐπαγγελία , καὶ ἀν τῷ οὐρανῷ δῖδως ; τὰ μικρὰ οὐ δίδως , καὶ τὰ μεγάλα παρέχεις ; Ἵνα τοίνυν μηδὲς ταῦτα ἐννοή , ἀναμφίβολον ποιεῖται τοῦτο τὴν κατασκευὴν , προκαταβάλλων μὲν αὐτὸ καὶ ἤδη , καὶ τεκμήρια διδούς ( τὸ γάρ , Μνημονεύσε Χριστὸν Ἰησοῦν ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν , τοῦτό ἐστιν , ὅτι μετὰ θάνατον ἀνέστη ) · νῦν δὲ τὸ αὐτὸ πάλιν δηλῶν φησὶ Πιστὸς [ 686 ] ὁ λόγος , ὅτι ο ζωὴς οὐρανίου τυγχόν , καὶ αἰωνίου τεύξεσθαι . Πλὴν πῶς ; Εἰ γὰρ συναπεθάνομεν , φησὶ , καὶ συζήσομεν . Εἴπé γὰρ μοι , ἐν τοῖς σχοιρῶποις κοινωνοῦμεν αὐτῷ καὶ ἐν τοῖς κόποις ἡμῶν , καὶ οὐ τοῖς χρηστοῖς οὐδέν ; Ἄλλὰ τοῦτο οὐχ ἂν οὐδὲ ἄνθρωπος ποιήσειεν , ὥστε τὸν ἐλόμενον αὐτὸ συναποθάνειν καὶ συνολίθῆναι , εἰ ποτὲ ἐν ἀνέσει γένηται , ἀρνήσασθαι αὐτὴν γενέσθαι κοινωνίαν . Ποῦ δὲ συναπεθάνομεν ; Τοῦτον λέγει τὸν θάνατον , τὸν τὲ διὰ τοῦ λουτροῦ , καὶ τὸν διὰ τῶν παθημάτων · φησὶ γάρ , Τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου ἐν τῷ σώματι περιφέρουτες · καὶ , Συνεπάρεχον αὐτῷ διὰ τοῦ βαπτίσματος · καὶ Ὁ παλαιὸς ἡμῶν ἄνθρωπος συνεσταυρώθη · καὶ , Σύμμενοι γεγόναμεν τῷ θανάτῳ τοῦ θανόντος αὐτοῦ . Ἐνταῦθα δὲ καὶ τὸν πειρασμὸν λέγει · μᾶλλον δὲ τοῦτον · καὶ γὰρ ἐν πειρασμοῖς ἦν , ὅτε ταῦτα ἔγραψεν . Ὁ δὲ λέγει , τοῦτό ἐστιν · Εἰ δὲ αὐτὸν ἀπεθάνομεν , δι' αὐτὸν οὐ ζησόμεθα · ἀναμρισθήναι τοῦτό ἐστιν . Εἰ ὑπομένωμεν , φησὶ , καὶ συμβασιλεύσομεν . Οὐχ ἀπλῶς εἶπε , Συμβασιλεύσομεν · ἀλλ' , Εἰ ὑπομένωμεν , δείκνυσι ὅτι οὐχ ἄρκει τὸ ἀπαξ ἀποθανεῖν ( καὶ' ἐκάστην ἡμέραν ἀπήθυσκέν ὁ μακάριος οὗτος ) · ἀλλὰ δεῖ πολλὴς ὑπομονῆς , ἥς μάλιστα ἔδει Τιμοθέῳ . Μὴ γὰρ μοι , φησὶ , τὰ πρῶτα εἴπης , ἀλλ' εἰ διαπαντός . Εἶτα καὶ ἀπὸ τοῦ ἄλλου μέρους προσρίπτεῖ , οὐχ ἀπὸ τῶν ἀγαθῶν , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν κακῶν . Εἰ γὰρ μελόντων τῶν αὐτῶν μετέχειν καὶ οἱ πονηροί , οὐχ ἔστι τοῦτο παράκλησις · καὶ εἰ μέλλοιεν ὑπομείναντες μὲν συμβασιλεύειν , μὴ ὑπομείναντες δὲ τοῦτο μόνον πάσχειν , τὸ μὴ συμβασιλεύειν , δεινὸν μὲν καὶ τοῦτο , πλὴν ἀλλὰ τοῖς πολλοῖς οὐχ ἱκανὸν δακεῖν . Διὸ τὸ φοβερώτερον λέγει · Εἰ ἀρνησόμεθα αὐτόν , κακείνος ἀρνήσεται ἡμᾶς . Ἄρα οὐχ ἐν τοῖς χρηστοῖς μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς ἐναντίοις αἱ ἀμοιβαί . Τὸν δὲ ἀρνηθέντα ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ ἐννοήσατε τὶ παθεῖν εἰκός ; Ὡς ἂν ἀρνήσηταί με , φησίν , ἀρνήσομαι καὶ ἐγὼ αὐτόν . Οὐχ ἐξ ἴσης ἡ ἀντίδοσις , εἰ καὶ οὕτω λέγων δοκεῖ · ἡμεῖς μὲν γὰρ ἄνθρωποι οἱ ἀρνοῦμενοι , ἐκεῖνος δὲ θεός · ὅσον δὲ τὸ μέσον θεοῦ καὶ ἀνθρώπων τὶ δεῖ λέγειν ; β' . Ἄλλως δὲ ἡμεῖς ἐντεῦθεν ἑαυτοὺς βλέπομεν , ἐκτίνοι δὲ οὐδαμῶς , οὐδὲ δυναμένω . Διὰ τοῦτο καὶ ἐπίπτεῖν τὸ αὐτὸ δηλῶν · Ἄληθῆς ἐστι , Ἐκεῖνος πιστὸς μένει · ἀρνήσασθαι γὰρ ἑαυτὸν οὐ δύναται . Τοῦτέστιν , εἰ ἀπιστοῦμεν ὅτι ἀνέστη , οὐδὲν ἀπὸ τούτου βλέπεται ἐκεῖνος · ἀληθῆς ἐστι , βέβαιός ἐστιν , ἂν τε εἴπωμεν , ἂν τε μὴ εἴπωμεν . Εἰ τοίνυν οὐδὲν παρ' ἡμῶν βλέπεται τῶν ἀρνοουμένων , δι' οὐδὲν ἑτέρου ἀπατεῖται τὴν ὁμολογίαν ἡμῶν , ἀλλ' ἡ διὰ τὸ ἡμῖν χρήσιμον . Ἐκεῖνος γὰρ ὁ αὐτὸς μένει καὶ ἀρνοουμένων καὶ μὴ ἀρνοουμένων . Ἀρνήσασθαι γὰρ ἑαυτὸν οὐ δύναται , τοῦτέστι , μὴ εἶναι . Ἡμεῖς
Lemmas: καί ἀπό οὗτος ὁ μέλλω χαρακτηρίζω . ἐπεί οὖν ὁ μέν ἐνταῦθα ὄανος εἰμί , βάσανος , δεσμός · αὐτός δέ φημί , ὁ εἰς ζωή αἰώνιος ἤχω , οὐ εἄν δέ τις πιστεύω , ἄλλος εἶπον εἄν , τις λέγω ; ὥστε ζῶ , ἀποθνῄσκω , καί ὅταν ἀποθνῄσκω , ζω · ἐν ὁ γῆ ἐγώ οὐδείς ἐπαγγελία , καί εἰς ὁ οὐρανός δίδωμι ; ὁ μικρός οὖον δίδωμι , καί ὁ μέγας παρέχω ; ἵνα τοίνυν μηδὲς οὗτος ἐννοέω , ἀναμφίβολος ποιέω οὗτος ὁ κατασκευή , προκαταβάλλω μέν αὐτός καί ἤδη , καί τεκμήριον δίδωμι ( ὁ γάρ , μνημονεύω Χριστός Ἰησοῦς ἐγείρω ἐκ νεκρός , οὗτος εἰμί , ὅτι μετά θάνατος ἀνίστημι ) · νῦν δέ ὁ αὐτός πάλιν δηλόω φημί πιστός [ 686 ] ὁ λόγος , ὅτι ὁ ζωή οὐράνιος τυγχάνω , καί αἰώνιος τυγχάνω . πλήν πῶς ; εἰμί γάρ συναποθνῄσκω , φημί , καί συζάω . Εἶπος γάρ ἐγώ , ἐν ὁ σχοιρωπος κοινωνέω αὐτός καί ἐν ὁ κόπος ἐγώ , καί οὖον ὁ χρηστός οὐδείς ; ἀλλά οὗτος οὐ εἄν οὐδέ ἄνθρωπος ποιέω , ὥστε ὁ αἱρέω αὐτός συναποθνήσκω καί συνόλλυμι , εἰμί ποτέ ἐν ἄνεσις γίγνομαι , ἀρνέομαι αὐτός γίγνομαι κοινωνία . πός δέ συναποθνῄσκω ; οὗτος λέγω ὁ θάνατος , ὁ τε διά ὁ λουτρόν , καί ὁ διά ὁ πάθημα · φημί γάρ , ὁ νέκρωσις ὁ κύριος ἐν ὁ σῶμα περιφέρω · καί , Συνεπάρεχον αὐτός διά ὁ βάπτισμα · καί ὁ παλαιός ἐγώ ἄνθρωπος συσταυρόομαι · καί , συμμένω γίγνομαι ὁ θάνατος ὁ θνῄσκω αὐτός . ἐνταῦθα δέ καί ὁ πειρασμός λέγω · μᾶλλον δέ οὗτος · καί γάρ ἐν πειρασμός εἰμί , ὅτε οὗτος γράφω . ὁ δέ λέγω , οὗτος εἰμί · εἰμί δέ αὐτός ἀποθνῄσκω , διά αὐτός οὖον ζῶ · ἀναμερίζω οὗτος εἰμί . εἰμί ὑπομένω , φημί , καί συμβασιλεύω . οὐχ ἀπλόος εἶπον , συμβασιλεύω · ἀλλά , εἰμί ὑπομένω , δείκνυμι ὅτι οὐ ἀρκέω ὁ ἅπαξ ἀποθνῄσκω ( καὶι ἕκαστος ἡμέρα ἀποθύω ὁ μακάριος οὗτος ) · ἀλλά δεῖ πολύς ὑπομονή , ἥς μάλιστα ἐσθίω Τιμόθεος . μή γάρ ἐγώ , φημί , ὁ πρῶτος εἶπον , ἀλλά εἰμί διαπαντός . εἶτα καί ἀπό ὁ ἄλλος μέρος προσριπτέω , οὐ ἀπό ὁ ἀγαθός , ἀλλά καί ἀπό ὁ κακός . εἰμί γάρ μέλω ὁ αὐτός μετέχω καί ὁ πονηρός , οὐ εἰμί οὗτος παράκλησις · καί εἰμί μέλλω ὑπομένω μέν συμβασιλεύω , μή ὑπομένω δέ οὗτος μόνος πάσχω , ὁ μή συμβασιλεύω , δεινός μέν καί οὗτος , πλήν ἀλλά ὁ πολύς οὐ ἱκανός δάκνω . Διὸ ὁ φοβερός λέγω · εἰμί ἀρνέομαι αὐτός , κενός ἀρνέομαι ἐγώ . ἄρας οὐ ἐν ὁ χρηστός μόνος , ἀλλά καί ἐν ὁ ἐναντίος ὁ ἀμοιβή . ὁ δέ ἀρνέομαι ἐν ὁ βασίλεια αὐτός ἐννοέω τίς πάσχω εἰκός ; ὡς εἄν ἀρνέομαι ἐγώ , φημί , ἀρνέομαι καί ἐγώ αὐτός . οὐχ ἐκ ἴσος ὁ Ἀντίδοσις , εἰμί καί οὗτος λέγω δοκέω · ἐγώ μέν γάρ ἄνθρωπος ὁ αρνούμενος , ἐκεῖνος δέ θεός · ὅσος δέ ὁ μέσος θεός καί ἄνθρωπος τίς δεῖ λέγω ; βε . ἄλλος δέ ἐγώ ἐντεῦθεν ἑαυτοῦ βλέπω , ἐκτίνω δέ οὐδαμῶς , οὐδέ δύναμαι . Ζεύς οὗτος καί πίπτω ὁ αὐτός δηλόω · ἀληθής εἰμί , ἐκεῖνος πιστός μένω · ἀρνέομαι γάρ ἑαυτοῦ οὖον δύναμαι . τουτέστιν , εἰμί ἀπιστέω ὅτι ἀνίστημι , οὐδείς ἀπό οὗτος βλέπω ἐκεῖνος · ἀληθής εἰμί , βέβαιος εἰμί , εἄν τε εἶπον , εἄν τε μή εἶπον . εἰμί τοίνυν οὐδείς παρά ἐγώ βλέπω ὁ ἀρνέομαι , διά οὐδείς ἕτερος ἀπατάω ὁ ὁμολογία ἐγώ , ἀλλά ὁ διά ὁ ἐγώ χρήσιμος . ἐκεῖνος γάρ ὁ αὐτός μένω καί ἀρνέομαι καί μή ἀρνέομαι . ἀρνέομαι γάρ ἑαυτοῦ οὖον δύναμαι , τουτέστι , μή εἰμί . ἐγώ