joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-timotheum-homiliae-1-10 pg062_0629.2
λέγομεν δτι οὐχ ἐστιν , εἰ καὶ μὴ τὸ πρᾶγμα οὕτως ἔχει . Οὐχ ἔχει φύσιν μὴ εἶναι , οὐ δυνατὸν · τοῦτέστι , εἰς τὸ μὴ εἶναι αὐτὸν χωρήσαι · ἀλλὰ μένει , ἀεὶ ἐστιν αὐτοῦ ἡ ὑπόστασις . Μὴ τοίνυν ὡς χαριζόμενοι αὐτῷ , οὕτω διακείμενοι , [ 687 ] ἡ ὡς καταβαλλόμενοι . Εἶτα , ἵνα μὴ τὶ · νομίζῃ τὸν Τιμόθεον τούτων δεῖσθαι , ἐπήγαγε · Ταῦτα ὑπεμνήμηνσκε , διαμαρτυρόμενος ἐνώπιον τοῦ Κυρίου , μὴ λογομαχῆσαι εἰς οὐδὲν χρήσιμον , ἐπὶ καταστροφὴ τῶν ἀκουόντων . Φοβερὸν τοῦτο τὸ ἐπὶ μάρτυρος τοῦ θεοῦ λέγειν . Εἰ γὰρ ἀνθρώπου μαρτυρίαν καλουμένην οὐχ ἂν τις τολμήσειεν ἀθετῆσαι , πολλῷ μᾶλλον θεοῦ . Οἷον τὶ λέγω · Εἰ τις συνθήκας τιθέμενος ἡ διαθήκας γράψων βούλεται ἀξιόπιστος μάρτυρας καλεῖσαι , ἄρα τολμήσει τις ἀναθεῖσαι ἐκεῖνα τῶν ἐξωθὲν τινι ; Οὐδαμῶς · κἂν βούληται , δεδοικότε τῶν μαρτύρων ἀξιώτατων , φυλάττεται . Τὶ ἐστι , Διαμαρτυρόμενος ; Μάρτυρα καλεῖ τὸν θεὸν τῶν λεγομένων , τῶν πρακτομένων . Μὴ λογομαχῆσαι εἰς οὐδὲν χρήσιμον . Οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ , Ἐπὶ καταστροφὴ τῶν ἀκουόντων . Οὐ μόνον οὐδὲν ἂν ἐκ τούτου κέρδος , ἀλλὰ καὶ βλάβη πολλή . Ταῦτα τοίνυν ὑπομνήσινσκε · κἂν καταφρονῶσιν , ὁ θεὸς αὐτοὺς κρινεῖ . Τὶ δὴποτε καὶ περὶ τοῦ μὴ λογομαχεῖν παραίνει ; Οἶδεν ὅτι λίχνον τὸ πρᾶγμα , καὶ ὅτι δεῖ βούλεται ἡ ἀνθρωπίνη ψυχὴ μάχεσθαι καὶ λογομαχεῖν . Ἵνα οὖν τοῦτο μὴ γίνηται , οὐχ ἀπλῶς φησὶ μὴ λογομαχεῖν , ἀλλὰ φοβερώτερον τῶν λόγων ποιοῦν ἐπήγαγεν , Ἐπὶ καταστροφὴ τῶν ἀκουόντων . Σπουδασον σεαυτὸν δόκιμον παραστῆσαι τῷ θεῷ , ἐργάτην ἀνεπαισχυντον , ὀρθοποιοῦντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας . Πανταχοῦ τὸ ἀνεπαίσχυντον . Τὶ δὴποτε πολλὴν περὶ τῆς αἰσχύνης ποιεῖται τὴν σπουδήν ; Ἐπειδὴ εἰκὸς ἦν πολλοὺς ἐπαισχυνθῆσαι καὶ τὸν Παῦλον αὐτόν , ὅτε σκηνοποιὸν ὄντα , καὶ τὸ κήρυγμα , ὡς τῶν διδασκάλων ἀπολλυμένων , Ὁ Χριστὸς γὰρ ἐσταυρώθη , οὕτως ἐμελεν ἀποκεφαλισθῆναι , ὁ Πέτρος κάτωθεν ἀνακολοπίσθη , καὶ ταῦτα ἔπαθον παρὰ ἀνθρώπων καταπτύσθων καὶ ἰταμῶν . Ἐπειδὴ οὖν οὕτοι ἐκράντων , Μὴ ἐπαισχυνθῆς , φησὶ , τοῦτέστι , μηδὲν ὅλιος αἰσχύνου πράττειν τῶν εἰς εὐσέβειαν ἡκόντων , κἂν δουλεύσαι δὴν , κἂν οἰσὶν παθεῖν . Πῶς δὲ γίνεται τις δόκιμος ; Ἐργάτης ὡν ἀνεπαίσχυντος . Ὁ ἐργάτης οὐδὲν αἰσχύνεται πράττειν · οὕτως οὐδὲ ὁ τοῦ Εὐαγγελίου ἐργάτης · πάντα γὰρ ὑφίστασθαι δεῖ . Ὀρθοποιοῦντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας . Καλῶς τοῦτο εἶπε · πολλοὶ γὰρ αὐτὸν παρασπῶσι πάντοθεν καὶ παρέλκουσι · πολλὰ ἔχει τὰ ἐπιφύεμένα . Καὶ οὐχ εἶπεν , Ἀπευθύνοντα , ἀλλ' , Ὀρθοποιοῦντα · τοῦτέστι , Τέμνε τὰ νόθα , καὶ τὰ τοιαῦτα μετὰ πολλῆς τῆς σφοδρότητος ἐξέτασσο καὶ ἐκκόπτε · καθάπερ ἐπὶ ἑαυτῶν τῇ μαχαίρᾳ τοῦ πνεύματος πάντοθεν τὸ περιττὸν καὶ ἀλλότριον τοῦ κηρύγματος ἐκτέμνε . Τὰς δὲ βεβήλους καιροφωνίας περιίστασο . Οὐδὲ γὰρ μέχρι τούτου στέφουται . Ὅταν γὰρ τὶ καινὸν ἐπείσιεν ἡ , δεῖ καινοτομίας τιθέσθαι · καὶ αἰπείρος ἡ πλάνη τοῦ ἐξελόντος τὸν λῆμνα τὸν ἐδίων , καὶ οὐδαμοῦ στήσεσθαι . Ἐπεὶ πλεῖον γὰρ προκείσονται δυσχείρη , φησὶ , καὶ ὁ λόγος αὐτῶν , ὡς γάγγραινα , νομῆρ ἔχει . Ἀκάθεκτον κακόν , οὐκέτι ἰατρεία κατασχεθῆναι δυναμένον , ἀλλὰ τὸ πᾶν λυμαίνεται . Δεῖκνυσιν ὅτι νόσος ἐστὶν ἡ καινοφωνία , μᾶλλον δὲ νόσου χαιπεύτερα . Ἐνταῦθα τὸ ἀδιόρθωτον [ 688 ] αὐτῶν δηλοῖ , καὶ ὅτι οὐχ ἀπλῶς , ἀλλ' ἔχοντες ἀπεπλανήθησαν · ὅθεν καὶ
Lemmas: λέγω δ οὐ εἰμί , εἰμί καί μή ὁ πρᾶγμα οὕτως ἔχω . οὐχ ἔχω φύσις μή εἰμί , οὖον δυνατός · τουτέστι , εἰς ὁ μή εἰμί αὐτός χωρέω · ἀλλά μένω , ἀεί εἰμί αὐτός ὁ ὑπόστασις . μή τοίνυν ὡς χαρίζομαι αὐτός , οὗτος διάκειμαι , [ 687 ] ὁ ὡς καταβάλλω . εἶτα , ἵνα μή τίς · νομίζω ὁ Τιμόθεος οὗτος δήω , ἐπάγω · οὗτος ὑπομιμνῄσκω , διαμαρτύρομαι ἐνώπιος ὁ κύριος , μή λογομαχέω εἰς οὐδείς χρήσιμος , ἐπί καταστροφή ὁ ἀκούω . Φοβερός οὗτος ὁ ἐπί μάρτυς ὁ θεός λέγω . εἰμί γάρ ἄνθρωπος μαρτυρία καλέω οὐ εἄν τις τολμάω ἀθετέω , πολύς μᾶλλον θεός . οἷος τίς λέγω · εἰμί τις συνθήκη τίθημι ὁ διαθήκη γράφω βούλομαι ἀξιόπιστος μάρτυς καλεῖμαι , ἄρα τολμάω τις ἀνατίθημι ἐκεῖνος ὁ ἔξωθεν τις ; οὐδαμός · κἀν βούλομαι , δίδωμι ὁ μάρτυς ἄξιος , φυλάσσω . τίς εἰμί , διαμαρτύρομαι ; Μάρτυς καλέω ὁ θεός ὁ λέγω , ὁ πράκτω . μή λογομαχέω εἰς οὐδείς χρήσιμος . οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί , ἐπί καταστροφή ὁ ἀκούω . οὖον μόνος οὐδείς εἄν ἐκ οὗτος κέρδος , ἀλλά καί βλάβη πολύς . οὗτος τοίνυν ὑπομιμνῄσκω · κἀν καταφρονέω , ὁ θεός αὐτός κρίνω . τίς δήποτε καί περί ὁ μή λογομαχέω παραινέω ; οἶδα ὅτι λίχνος ὁ πρᾶγμα , καί ὅτι δεῖ βούλομαι ὁ ἀνθρώπινος ψυχή μάχομαι καί λογομαχέω . ἵνα οὖν οὗτος μή γίγνομαι , οὐ ἀπλόος φημί μή λογομαχέω , ἀλλά φοβερός ὁ λόγος ποιέω ἐπάγω , ἐπί καταστροφή ὁ ἀκούω . σπουδάζω σαυτοῦ δόκιμος παρίστημι ὁ θεός , ἐργάτης ανεπαίσχυντος , ὀρθοποιέω ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια . πανταχοῦ ὁ ἀνεπαίσχυντος . τίς δήποτε πολύς περί ὁ αἰσχύνη ποιέω ὁ σπουδή ; ἐπεί εἰκός εἰμί πολύς ἐπαισχύνω καί ὁ Παῦλος αὐτός , ὅτε σκηνοποιός εἰμί , καί ὁ κήρυγμα , ὡς ὁ διδάσκαλος ἀπόλλυμι , ὁ Χριστός γάρ σταυρόω , οὕτως μέλω ἀποκεφαλίζω , ὁ Πέτρος κάτωθεν ανακολοπιζω , καί οὗτος πάσχω παρά ἄνθρωπος καταπτύω καί ἰταμός . ἐπεί οὖν οὕτος κράντης , μή ἐπαισχύνομαι , φημί , τουτέστι , μηδείς ὀλίγος αἰσχύνω πράσσω ὁ εἰς εὐσέβεια ἥκω , κἀν δουλεύω δήν , κἀν οἶς πάσχω . Πῶς δέ γίγνομαι τις δόκιμος ; ἐργάτης ὡς ἀνεπαίσχυντος . ὁ ἐργάτης οὐδείς αἰσχύνω πράσσω · οὕτως οὐδέ ὁ ὁ Εὐαγγέλιος ἐργάτης · πᾶς γάρ ὑφίστημι δεῖ . Ὀρθοποιέω ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια . καλῶς οὗτος εἶπον · πολύς γάρ αὐτός παρασπάω πάντοθεν καί παρέλκω · πολύς ἔχω ὁ ἐπιφύω . καί οὐ εἶπον , ἀπευθύνω , ἀλλά , Ὀρθοποιέω · τουτέστι , τέμνω ὁ νόθος , καί ὁ τοιοῦτος μετά πολύς ὁ σφοδρότης ἐξετάζω καί ἐκκόπτω · καθάπερ ἐπί ἑαυτοῦ ὁ μάχαιρα ὁ πνεῦμα πάντοθεν ὁ περισσός καί ἀλλότριος ὁ κήρυγμα ἐκτέμνω . ὁ δέ βέβηλος καιροφωνίας περιίστημι . οὐδέ γάρ μέχρι οὗτος στέφω . ὅταν γάρ τίς καινός πείθω ὁ , δεῖ καινοτομία τίθημι · καί αἰπύς ὁ πλάνη ὁ ἐξαιρέω ὁ λῆμνος ὁ ἐσθίω , καί οὐδαμοῦ ἵστημι . ἐπεί πλείων γάρ πρόκειμαι δυσχείρη , φημί , καί ὁ λόγος αὐτός , ὡς γάγγραινα , νομῆρ ἔχω . ἀκάθεκτος κακός , οὐκέτι ἰατρεία κατέχω δύναμαι , ἀλλά ὁ πᾶς λυμαίνομαι . δείκνυμι ὅτι νόσος εἰμί ὁ καινοφωνία , μᾶλλον δέ νόσος χαιπευτερας . ἐνταῦθα ὁ ἀδιόρθωτος [ 688 ] αὐτός δηλόω , καί ὅτι οὐ ἀπλόος , ἀλλά ἔχω ἀποπλανάω · ὅθεν καί