joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-timotheum-homiliae-1-10 pg062_0648.2
Ἄρα ὁ ἀχάριστος ; ἀνόσιος · εἰκῶτως . Ὁ γὰρ περὶ τὸ εὐεργέτην ἀχάριστος , τὶς ἂν γένοιτο ποτε περὶ τοὺς ἄλλους ; Ὁ ἀχάριστος ἄσπονδος , ὁ ἀχάριστος ἀστοργος . Διδοῦλοι , φησί · τοῦτέστι , κακουργοί . Οἱ γὰρ μηδὲν ἑαυτοῖς συνειδότες ἀγαθόν , ὥσπερ τινὰ παραμυθίαν ἔχοντες τῶν ἄλλων τὰς ὑπολήψεις βλασφημεῖν , μυρία πλημμελοῦσι καὶ ἀμαρτάνουσι . Ἀχάριστες , καὶ γλώσσης καὶ γαστρὸς καὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων . Ἀνήμεροο . Ἐντεῦθεν ἡ ὠμότης , ἐντεῦθεν ἡ ἀπάθεια , ὅταν τις φιλάργυρος ἦ , ὅταν τις φιλάσων , ὅταν ἀχάριστος , ὅταν λάγνος . Ἀφιλάδελφοι , προδόται , προσπεῖς . — Προδόται , τῆς φιλίας [ 707 ] Προσπεῖς , τοῦτέστιν , οὐδὲν βεβηθὸς ἔχοντες . Τεταγμένοι · ἀπονοίας πεπληρωμένοι . Φιλήδοροι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι · ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας , τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι . Καὶ ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους γράφων , οὕτω πῶς φησιν · Ἔχοντες τὴν μόρφωσιν τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀληθείας ἐν τῷ νόμῳ . Ἄλλ’ ἔχει μὲν ἐπαινῶν αὐτὸ τίθησιν · ἐνταῦθα δὲ παρὰ πάντα τὰ ἐλαττώματα χαλεπότερον τοῦτο δείκνυσιν τὸ ἀμαρτήμα . Τί δήποτε ; Ὅτι οὐ κατὰ τὸ αὐτὸ σημαίνονμενον αὐτὸ ἔλαβεν . Ὦσπερ γὰρ τὴν εἰκόνα πολλάκις μὲν εἰς ὁμοίωσιν λαμβάνει , πολλάκις δὲ εἰς τὸ ἀψυχὸν καὶ ἀδαμάνιν · οἷον καθάπερ καὶ αὐτὸς φησὶ Κορινθίοις γράφων · Ἄνθρω μὲν γὰρ οὐκ ὀφείλει κατακαλύπτεσθαι τὴν κεφαλήν , εἰκῶν καὶ δόξα Θεοῦ ὑπάρχω · ὁ δὲ Προφήτης · Πλὴν ἐν εἰκόνι διαπορεύεσθι ἄνθρωπος · καὶ τὸν λέοντα ἡ Γραφὴ ποτὲ μὲν εἰς τὸ βασιλικὸν λαμβάνει · Ἐκοιμήθη , φησιν , ὡς λέων , καὶ ὡς σκύμνος λέοντας · τὶς ἐγρεῖ αὐτόν ; ποτὲ δὲ εἰς τὸ ἀρπακτικόν · Ὡς λέων ἀράζων καὶ ἀρωθόμος · οὕτω καὶ ἡμεῖς τὸ αὐτὸ ποιούμεν . Ἐπειδὴ γὰρ τὰ πράγματα σύνθετά ἐστι καὶ ποικίλα , εἰκῶτως εἰς πολλάς εἰκόνας καὶ παραδείγματα παραλείπεται · οἷον , τὸν καλὸν ὅταν θαυμάζειν βουλώμεθα , ταῖς γραφαῖς παραεικάζομεν , καὶ τὰς γραφομένας ὅταν θαυμάζειν βουλώμεθα , λέγωμεν ἐπὶ λαλεῖ , ὅτι φθέγγεται · οὐ ποιήσωμεν δὲ τὸ αὐτὸ · ἐκεῖ μὲν γὰρ , ὅτι ἐγγὺς ὁμοιότητος ἦλθεν , ἐνταῦθα δὲ , ὅτι τοῦ κόλλους ἐγγὺς . Οὕτω καὶ ἐν τῇ μορφῇ , ἔχει μὲν , ὅτι τύπος τις καὶ εἰκὼν καὶ διδασκαλία καὶ ἀρχέτυπον τῆς εὐσεβείας · ἐνταῦθα δὲ , ὅτι ἀψυχὸν καὶ νεκρόν , καὶ σχῆμα μόνον καὶ τύπον καὶ ὑπόκρισιν ὁλοῖ . Ἄρα σχῆμα ἐστι·μόνον χωρὶς δυνάμεως πίστεως χωρὶς ἔργων · εἰκῶτως . Ὦσπερ γὰρ σῶμα καλὸν καὶ εὐανθές , ὅταν ἰσχὺν μὴ ἔχῃ , ἀλλὰ τοῖς ἐξωγραφημένοις ἢ προσεοῖδος , οὕτω πίστις ὀρθὴ χωρὶς ἔργων . Θώμεν γὰρ εἶναι τινὰ φιλάργυρον , προδότην , προπετῆ · εἰτα πεισεῖν ὀρθῶς · τί τοῦδερος ἂν μὴδὲν ἔχῃ τῶν τῷ Χριστιανῷ πρεπόντων ; · ὅταν μὲν πράττῃ τῶν τὴν ἰσίδειαν χαρακτρίζοντων , ἀλλὰ τοὺς Ἕλληνας παρελαύνῃ
Lemmas: ἄρας ὁ ἀχάριστος ; ἀνόσιος · εἰκῶτως . ὁ γάρ περί ὁ εὐεργέτης ἀχάριστος , τις εἄν γίγνομαι ποτός περί ὁ ἄλλος ; ὁ ἀχάριστος ἄσπονδος , ὁ ἀχάριστος άστοργος . διδουλος , φημί · τουτέστι , κακουργέω . ὁ γάρ μηδείς ἑαυτοῦ σύνοιδα ἀγαθός , ὥσπερ τις παραμυθία ἔχω ὁ ἄλλος ὁ ὑπόληψις βλασφημέω , μυρίος πλημμελέω καί ἁμαρτάνω . αχάριστος , καί γλῶσσα καί γαστήρ καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω . Ἀνήμερος . ἐντεῦθεν ὁ ὠμότης , ἐντεῦθεν ὁ ἀπάθεια , ὅταν τις φιλάργυρος εἰμί , ὅταν τις φιλάζω , ὅταν ἀχάριστος , ὅταν λάγνος . Ἀφιλάδελφος , προδότης , προσπίπτω . — προδότης , ὁ φίλιος [ 707 ] πρόσφημι , τουτέστιν , οὐδείς βαίνω ἔχω . τάσσω · ἀπόνοια πληρόω . φιληδοροος μᾶλλον ἢ φιλόθεος · ἔχω μόρφωσις εὐσέβεια , ὁ δέ δύναμις αὐτός ἀρνέομαι . καί ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος γράφω , οὗτος πῶς φημί · ἔχω ὁ μόρφωσις ὁ γνῶσις καί ὁ ἀλήθεια ἐν ὁ νόμος . ἄλλος ἔχω μέν ἐπαινέω αὐτός τίθημι · ἐνταῦθα δέ παρά πᾶς ὁ ἐλάττωμα χαλεπός οὗτος δείκνυμι ὁ ἁμάρτημα . τις δήποτε ; ὅτι2 οὖον κατά ὁ αὐτός σημαίνω αὐτός λαμβάνω . ὥσπερ γάρ ὁ εἰκών πολλάκις μέν εἰς ὁμοίωσις λαμβάνω , πολλάκις δέ εἰς ὁ ἀψυχὸν καί ἀδάμας · οἷος καθάπερ καί αὐτός φημί Κορίνθιος γράφω · ἄνθρω μέν γάρ οὐ ὀφείλω κατακαλύπτω ὁ κεφαλή , εἰκών καί δόξα Θεός ὑπάρχω · ὁ δέ Προφήτης · πλήν ἐν εἰκών διαπορεύω ἄνθρωπος · καί ὁ λέων ὁ γραφή ποτέ μέν εἰς ὁ βασιλικός λαμβάνω · κοιμάω , φημί , ὡς λέων , καί ὡς σκύμνος λέων · τις ἔγρω αὐτός ; ποτέ δέ εἰς ὁ ἀρπακτικός · ὡς λέων ἀράζω καί ἀρωθόμος · οὗτος καί ἐγώ ὁ αὐτός ποιέω . ἐπεί γάρ ὁ πρᾶγμα σύνθετος εἰμί καί ποικίλος , εἰκῶτως εἰς πολύς εἰκών καί παράδειγμα παραλείπω · οἷος , ὁ καλός ὅταν θαυμάζω βούλομαι , ὁ γραφεύς παραεικαζω , καί ὁ γράφω ὅταν θαυμάζω βούλομαι , λέγω ἐπί λαλέω , ὅτι φθέγγομαι · οὖον ποιέω δέ ὁ αὐτός · ἐκεῖ μέν γάρ , ὅτι ἐγγύς ὁμοιότης ἔρχομαι , ἐνταῦθα δέ , ὅτι ὁ Κολλοῦς ἐγγύς . οὕτως καί ἐν ὁ μορφή , ἔχω μέν , ὅτι τύπος τις καί εἰκών καί διδασκαλία καί ἀρχέτυπος ὁ εὐσέβεια · ἐνταῦθα δέ , ὅτι ἀψυχὸν καί νεκρός , καί σχῆμα μόνος καί τύπος καί ὑπόκρισις ὄλλυμι . ἄρας σχῆμα ἐστι·μόνον Χωρὶς δύναμις πίστις Χωρὶς ἔργον · εἰκῶτως . ὥσπερ γάρ σῶμα καλός καί εὐανθής , ὅταν ἰσχύς μή ἔχω , ἀλλά ὁ ἐξωγραφημένοις ἢ προσοράω , οὗτος πίστις ὀρθός Χωρὶς ἔργον . τίθημι γάρ εἰμί τις φιλάργυρος , προδότης , προπετής · εἶτα πείθω ὀρθῶς · τίς τοῦδερος εἄν μηδείς ἔχω ὁ ὁ Χριστιανός πρέπω ; · ὅταν μέν πράσσω ὁ ὁ ἰσίδειαν χαρακτρίζοντων , ἀλλά ὁ Ἕλλην παρελαύνω