joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-timotheum-homiliae-1-10 pg062_0648.4
β’ . Ὅρᾶς αὐτοὺς τῷ τοῦ ἀργαλοῦ ἀπάτῃ κεχρημένους ; τὸν δηλὴν , ὃ ὁ διάβολος κατὰ τοῦ Ἀδὰμ ἐχρήσατο ; Ἐνδύντες εἰς τὰς οἰκίας , φησίν . Εἰδὲ τὸ ἀναίσχυντον πῶς ἐδύλωσε διὰ τοῦ εἰπεῖν , Ἐνδύντες ; τὸ δαιμόν , τὴν ἀπάτην , τὴν κολακείαν ; Καὶ αἰχμαλωτίζοντες [ 708 ] γυναῖκας . Ὦστε γυναικάριον ὁ εὐεπάτατος ; καὶ ἀνδρὸς πόρρω . Γυναικῶν δὲ τὸ ἀπατάσθαι , μᾶλλον δὲ οὐδὲ γυναικῶν , ἀλλὰ γυναικῶν . Σεσωμενμένα . Ὄρα πόθεν κάκεῖναι γίνεται τὸ πειθεσθαι , ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν , ἀπὸ τοῦ μηδὲν ἑαυτὰς συνειδέναι καλόν . Καὶ σφόδρα κυρίως , εἶπε , Σεσωμενμένα · τὸ πλῆθος γὰρ τῶν ἁμαρτιῶν διὰ τοῦτο παρίστηται , καὶ τὸ ἀκακὸν καὶ συγκεχυμένον . Ἀφόγυνα ἐπιθυμίαις ποικίλαις . Οὐ τῆς φύσεως κατηγόρησεν · οὐ γὰρ ἀπλῶς γυναῖκας εἶπεν , ἀλλὰ τοιαύτας γυναῖκας . Τί ἐστι , Ποικίλαις ; Ἐνταῦθα πολλὰ ἡμίφατο , τὴν τρυφὴν , τὴν ἀσχημοσύνην , τὴν λαγνείαν . Ποικίλαις , φησίν , ἐπιθυμίαις , τοῦτέστι , χρημάτων , δόξης , τρυφῆς , αὐθαδείας , τιμῆς . Ἴσως δὲ καὶ ἐκείρας αἰσχρὰς ἐπιθυμίας αἰνίττεται . Πάντοτε μαθόνται , καὶ μηδέποτε εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν δυνάμενα . Διὰ τί ταῦτά φησιν ; Οὐ συγγινώσκων αὐταῖς , ἀλλὰ καὶ σφόδρα καταπειλῶν . Ἐπειδὴ γὰρ ἐκεῖται κατέχουσιν ταῖς ἐπιθυμίαις , εἶναι ; καὶ τοῖς ἀμαρτήμασιν , ἐπωρώθη αὐτῶν ἡ διάνοια . Ὄν τρόπον δὲ Ἰαννῆς καὶ Ἰμβρὸς ἀντέστησαν Μωϋσῇ , οὕτω καὶ οὗτοι ἀντίστασιν τῇ ἀληθείᾳ . Τίνες εἰσὶν οὗτοι οἱ μάγοι οἱ ἐπὶ Μωϋσέως ; πῶς δὲ αὐτῶν τὰ δόγματα οὐδαμοῦ ἐμφέρεται ἀλλήλοις ; Ἡ ἀγράφων παραδέδοται , ἢ ἀπὸ τοῦ Πνεύματος εἰκῶς ἢν εἰδέναι τὸν Παῦλον . Οὕτω καὶ οὗτοι , φησίν , ἀντιστήσονται τῇ ἀληθείᾳ , ἄνθρωποι τὸν νοῦν κατεδαρμένοι ἀδόκιμοι περὶ τὴν πίστιν · Ἄλλ’ οὐ προκόψουσιν ἐπὶ πλεῖον . Ἡ γὰρ ἀνοία αὐτῶν ἔκδηλος ἔσται πᾶσιν , ὡς καὶ τῶν ἐκείνων ἐγένετο . Ἄλλ’ οὐ προκόψουσιν , φησίν . Πῶς ; οὐν λέγει ἀλλήλου , οἱ Προκόψουσιν ἐπὶ πλεῖον ἀσεβείας · ἐνταῦθα δὲ , Οὐ προκόψουσιν ; Ἔχει τοῦτο φησίν , ὅτι ἀρχόμενοι καινοτομεῖν καὶ πλανᾶν , οὐ στήσονται τῆς ἀληθείας , ἀλλ’ ἀεί ἐξευρήσουσιν ἀπάτας καινὰς καὶ δόγματα διεφθαρμένα · καὶ γὰρ ἡ πλάνη οὐδαμοῦ ἵσταται . Ἐνταῦθα δὲ τοῦτο φησιν , ὅτι οὐκ ἀπατήσονται , οὐδὲ συναρπάσονται , κἂν παρὰ τὴν ἀρχὴν δόξωσι τινὰς παραχρῆσαι . Ἄλλ’ εὐθὺς ταχέως ἴσονται . Ὅτι γὰρ περὶ τοῦτον ἡν οὐν , ἀκούσον τί λέγει · Ἡ γὰρ ἀνοία αὐτῶν ἐκδηλος ἔσται πᾶσι . Πόθεν ; Πανταχόθεν · Ὦσπερ καὶ ἡ ἐκείνων ἐφάνετο . Κἂν γὰρ πρότερον ἀνύψῃ τὰ τῆς πλάνης , εἰς τέλος οὐ διαμένει . Τοιαῦτα γὰρ τὰ μὴ φύσει καλὰ , ἀλλὰ δοκοῦντα εἶναι καλὰ · πρὸς καιρὸν ἀνδύει , καὶ φωράται καὶ ἀπόλλυται . Ἄλλ’ οὐ τὰ
Lemmas: βε . ὁράω αὐτός ὁ ὁ ἀργάλος ἀπάτη χράομαι ; ὁ δῆλος , ὅς ὁ διάβολος κατά ὁ Ἀδάμ χράω ; ἐνδύω εἰς ὁ οἰκίον , φημί . ἀνάκλεις ὁ ἀναίσχυντος πῶς ἐδύλωσε διά ὁ εἶπον , ἐνδύω ; ὁ δαίμων , ὁ ἀπάτη , ὁ κολακεία ; καί αἰχμαλωτίζω [ 708 ] γυνή . ὥστε γυναικάριον ὁ εὐεπάτατος ; καί ἀνήρ πόρρω . γυνή δέ ὁ ἀπατάω , μᾶλλον δέ οὐδέ γυνή , ἀλλά γυνή . Σεσωμενμένα . σύργαστρος πόθεν ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ πείθω , ἀπό ὁ ἁμαρτία , ἀπό ὁ μηδείς ἑαυτοῦ σύνοιδα καλός . καί σφόδρα κύριος , εἶπον , Σεσωμενμένα · ὁ πλῆθος γάρ ὁ ἁμαρτία διά οὗτος παρίστημι , καί ὁ ἄκακος καί συγχέω . αφογυνη ἐπιθυμία ποικίλος . οὖον ὁ φύσις κατηγορέω · οὖον γάρ ἀπλόος γυνή εἶπον , ἀλλά τοιοῦτος γυνή . τις εἰμί , ποικίλος ; ἐνταῦθα πολύς ἡμίφατος , ὁ τρυφή , ὁ ἀσχημοσύνη , ὁ λαγνεία . ποικίλος , φημί , ἐπιθυμία , τουτέστι , χρῆμα , δόξα , τρυφή , αὐθάδεια , τιμή . ἴσος δέ καί κείρω αἰσχρός ἐπιθυμία αἰνίσσομαι . πάντοτε μανθάνω , καί μηδέποτε εἰς ἐπίγνωσις ἀλήθεια ἔρχομαι δύναμαι . Ζεύς τίς οὗτος φημί ; οὖον συγγιγνώσκω αὐτός , ἀλλά καί σφόδρα καταπειλέω . ἐπεί γάρ κεῖμαι κατέχω ὁ ἐπιθυμία , εἰμί ; καί ὁ ἁμάρτημα , πωρόω αὐτός ὁ διάνοια . εἰμί τρόπος δέ Ἰαννῆς καί Ιμβρός ἀνθίστημι Μωϋσῆς , οὗτος καί οὗτος ἀντίστασις ὁ ἀλήθεια . τίνω εἰμί οὗτος ὁ μάγος ὁ ἐπί Μωϋσῆς ; πῶς δέ αὐτός ὁ δόγμα οὐδαμοῦ ἐμφέρω ἀλλήλων ; ὁ ἄγραφος παραδίδωμι , ἢ ἀπό ὁ πνεῦμα ἵημι εἄν οἶδα ὁ Παῦλος . οὕτως καί οὗτος , φημί , ἀνθίστημι ὁ ἀλήθεια , ἄνθρωπος ὁ νόος κατατρέχω ἀδόκιμος περί ὁ πίστις · ἄλλος οὖον προκόπτω ἐπί πλείων . ὁ γάρ ἄνοια αὐτός Ἔκδηλος εἰμί πᾶς , ὡς καί ὁ ἐκεῖνος γίγνομαι . ἄλλος οὖον προκόπτω , φημί . Πῶς ; ὀν λέγω ἀλλήλου , ὁ προκόπτω ἐπί πλείων ἀσέβεια · ἐνταῦθα δέ , οὖον προκόπτω ; ἔχις οὗτος φημί , ὅτι ἄρχω καινοτομέω καί πλανάω , οὖον ἵστημι ὁ ἀλήθεια , ἀλλά ἀεί ἐξευρίσκω ἀπάτη καινός καί δόγμα διαφθείρω · καί γάρ ὁ πλάνη οὐδαμοῦ ἵστημι . ἐνταῦθα δέ οὗτος φημί , ὅτι οὐ ἀπατάω , οὐδέ συναρπάζω , κἀν παρά ὁ ἀρχή δοκέω τις παραχράω . ἄλλος εὐθύς ταχέως ἴσος . ὅτι2 γάρ περί οὗτος ἐάν ὀν , ἀκούω τίς λέγω · ὁ γάρ ἄνοια αὐτός Ἔκδηλος εἰμί πᾶς . πόθεν ; πανταχόθεν · ὥσπερ καί ὁ ἐκεῖνος φαίνω . κἀν γάρ πρότερος Ανύψη ὁ ὁ πλάνης , εἰς τέλος οὖον διαμένω . τοιοῦτος γάρ ὁ μή φύσις καλός , ἀλλά δοκέω εἰμί καλός · πρός καιρός ἀνδύει , καί φωράω καί ἀπόλλυμι . ἄλλος οὖον ὁ