joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-timotheum-homiliae-1-10 pg062_0660.4
720 Σπουδάσων ἐλθεῖν πρὸς με ταχέως . Δημᾶς γὰρ με ἐγκατέλιπε , ἀγαπήσας τὸν νῦν αἰῶνα , καὶ ἐπορεύθη εἰς Θεσσαλονίκην , Κρήσκην εἰς Γαλατίαν . Τίτος εἰς Δαλματίαν · Λουκᾶς ἐστὶ μόνος μετ᾽ ἐμοῦ . Μάρκον ἀναλαβὼν , ἄγε μετὰσεαυτοῦ · ἐστὶ γὰρ μοι εὔχρηστος εἰς διακονίαν . Τυχικὸν δὲ ἀπέστειλα εἰς Ἔφεσον . Τὸν φελόνην , ὃν ἀπέλιπον ἐν Τρωάδι παρὰ Κάριπῳ , ἐρχόμενος φέρε , καὶ τὰ βιβλία , μάλιστα τὰς μεμβράνας . α᾽ . Ἄξιον ζητῆσαι πῶς καλεῖ τὸν Τιμόθεον πρὸς ἑαυτόν , εἰ γε Ἐκκλησίαν πιστευτευομένην ἦν , καὶ ἔθνος ὀλοκληρον . Οὐχ ἀπονοίας ἦν τὸ πρᾶγμα · αὐτὸς γὰρ ἕτοιμος ἦν ἐλθεῖν πρὸς αὐτόν · ἄκουε γὰρ αὐτοῦ λέγοντος , Ἐὰν δὲ βραδύνω , ἵνα εἰδῃς πῶς δεῖ ἐν οἴκῳ Θεοῦ ἀναστρέφεσθαι . Ἄλλὰ τίνος ἕνεκεν ; Ἀνάγκη κατελήπτο πολλή , καὶ κύριος ἀποδημίας οὐδεὶς ἦν · δεσμωντήριον ἦκει , καὶ συνἐχέλειστο ὑπὸ Νέρωνος , καὶ ὅσον οὕπω ἐμελλε τελευτῆν . Ἴνα οὖν μὴ τοῦτο γένηται πρὸ τοῦ τὸν μαθητὴν ἰδεῖν , διὰ τοῦτο αὐτὸν καλεῖ , θεάσασθαι ποθῶν πρὸ τῆς τελευτῆς , καὶ ἴσως πολλὰ παραθέσθαι · διὸ φησι , Σπουδάσων πρὸ χειμῶνος ἐλθεῖν πρὸς με . Δημᾶς γὰρ με ἐγκατέλιπε , ἀγαπήσας τὸν νῦν αἰῶνα . Καὶ οὐ λέγει , Ἴνα σε ἴδω πρὶν ἀπελθεῖν ἐκ τοῦ βίου , ὁ μάλιστα ἐλύπει · ἀλλ᾽ , Ἐπειδὴ μόνος εἰμὶ , φησιν , οὐδεὶνα ἔχω τὸν συναντιλαμβανόμενόν μου . Δημᾶς με γὰρ ἐγκατέλιπε , ἀγαπήσας τὸν νῦν αἰῶνα , καὶ ἐπορεύθη εἰς Θεσσαλονίκην . Τοῦτέστι , τῆς ἀνέσεως ἐραστής , τοῦ ἀκινδύνου καὶ τοῦ ἀφαλοῦς , μᾶλλον ἐθέλει οἴκοι τρυφᾶν , ἢ μετ᾽ ἐμοῦ ταλαιπωρεῖσθαι , καὶ συνδιαφέρειν μοι τοὺς παρόντας κινδύνους . Τοῦτον διέβαλε μόνον , οὐκ αὐτὸν διαβαλεῖν βουλόμενος , ἀλλ᾽ ἡμᾶς στηρίξαι , ὡς μὴ μαλακίζεσθαι ἐν τοῖς κινδύνοις μηδὲ ἐν τοῖς πόνους · τοῦτο γὰρ ἐστι , Τὸν παρόντα ἀγαπήσας αἰῶνα · ἅμα δὲ καὶ τὸν μαθητὴν ἐπισπάσασθαι βουλόμενος . Κρήσκην , φησιν , εἰς Γαλατίαν , Τίτος εἰς Δαλματίαν . Τοῦτους οὐδεὶς διαβάλε · καὶ γὰρ ὁ Τίτος τὸν σφόδρα θαυμαστὸν ἦν , ὡστε αὐτῷ τὰ κατὰ τὴν νῆσον ἐνεχείρητο , νήσων οὐ μικρῶν , ἀλλὰ καὶ σφόδρα μεγάλων , τὴν Κρήτην λέγω . Λουκᾶς ἐστὶ μόνος μετ᾽ ἐμοῦ . Αὐτὸς γὰρ σφόδρα ἀδιαστάστως εἶχεν αὐτῷ , ὁ καὶ τὸ εὐαγγέλιον γράψας , καὶ τὰς καθολικὰς πράξεις , φιλόπονος ὤν καὶ φιλομαθὴς καὶ χαρτεροεργός . Περὶ τούτου φησὶ γράφων , Οὐ ἔπαυσεν ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ διὰ πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν . Μάρκον ἀναλαβὼν , ἄγε μετὰ σεαυτοῦ . Τίνος ἕνεκεν ; Ἐστὶ γὰρ μοι εὔχρηστος εἰς διακονίαν . Οὐχ εἰς τὴν ἀνάπαυσιν λέγει τὸν ἑαυτοῦ , ἀλλ᾽ Εἰς τὴν διακονίαν τοῦ εὐαγγελίου · καὶ γὰρ ἐν δεσμοῖς ὤν , οὐχ ἔληχε κηρύττων . Ἄρα καὶ τὸν Τιμόθεον τοῦτον ἕνεκεν ἐκάλει , οὐ τῶν αὐτοῦ ἕνεκεν , ἀλλ᾽ ὑπὲρ τοῦ εὐαγγελίου , ὥστε μηδεμὶαν [ 721 ] γενέσθαι
Lemmas: 720 σπουδάζω ἔρχομαι πρός ἐγώ ταχέως . Δημᾶς γάρ ἐγώ ἐγκαταλείπω , ἀγαπάω ὁ νῦν αἰών , καί πορεύω εἰς Θεσσαλονίκη , Κρήσκης εἰς Γαλατία . Τίτος εἰς Δαλματία · Λουκᾶς εἰμί μόνος μετά ἐγώ . Μᾶρκος ἀναλαμβάνω , ἄγω μετασεαυος · εἰμί γάρ ἐγώ εὔχρηστος εἰς διακονία . τυχικός δέ ἀποστέλλω εἰς Ἔφεσος . ὁ φαιλόνης , ὅς ἀπολείπω ἐν Τρωάς παρά Κάριπῳ , ἐρχόμενος φέρω , καί ὁ βιβλίον , μάλιστα ὁ μεμβράνα . ὅς . Ἄξιος ζητέω πῶς καλέω ὁ Τιμόθεος πρός ἑαυτοῦ , εἰμί γε ἐκκλησία πιστεύω εἰμί , καί ἔθνος ολοκληρος . οὐχ ἀπόνοια εἰμί ὁ πρᾶγμα · αὐτός γάρ ἑτοῖμος εἰμί ἔρχομαι πρός αὐτός · ἀκούω γάρ αὐτός λέγω , ἐάν δέ βραδύνω , ἵνα οἶδα πῶς δεῖ ἐν οἶκος Θεός ἀναστρέφω . ἀλλά τίς ἕνεκα ; Ἀνάγκη καταλαμβάνω πολύς , καί κύριος ἀποδημία οὐδείς εἰμί · δεσμωντήριον ἥκω , καί συνἐχέλειστο ὑπό Νέρων , καί ὅσος οὔπω μέλλω τελευτή . ἵνα οὖν μή οὗτος γίγνομαι πρό ὁ ὁ μαθητής ὁράω , διά οὗτος αὐτός καλέω , θεάομαι ποθή πρό ὁ τελευτή , καί ἴσως πολύς παρατίθημι · διό φημί , σπουδάζω πρό χειμών ἔρχομαι πρός ἐγώ . Δημᾶς γάρ ἐγώ ἐγκαταλείπω , ἀγαπάω ὁ νῦν αἰών . καί οὖον λέγω , ἵνα σύ ὁράω πρίν ἀπέρχομαι ἐκ ὁ βίος , ὁ μάλιστα λυπέω · ἀλλά , ἐπεί μόνος εἰμί , φημί , οὐδεὶνα ἔχω ὁ συναντιλαμβάνω ἐγώ . Δημᾶς ἐγώ γάρ ἐγκαταλείπω , ἀγαπάω ὁ νῦν αἰών , καί πορεύω εἰς Θεσσαλονίκη . τουτέστι , ὁ ἄνεσις ἐραστής , ὁ ἀκίνδυνος καί ὁ αφαλός , μᾶλλον ἐθέλω οἴκοι τρυφάω , ἢ μετά ἐγώ ταλαιπωρέω , καί συνδιαφέρω ἐγώ ὁ πάρειμι κίνδυνος . οὗτος διαβάλλω μόνος , οὐ αὐτός διαβάλλω βούλομαι , ἀλλά ἐγώ στηρίζω , ὡς μή μαλακίζομαι ἐν ὁ κίνδυνος μηδέ ἐν ὁ πόνος · οὗτος γάρ εἰμί , ὁ πάρειμι ἀγαπάω αἰών · ἅμα δέ καί ὁ μαθητής ἐπισπάω βούλομαι . Κρήσκης , φημί , εἰς Γαλατία , Τίτος εἰς Δαλματία . οὗτος οὐδείς διαβάλλω · καί γάρ ὁ Τίτος ὁ σφόδρα θαυμαστός εἰμί , ὡστε αὐτός ὁ κατά ὁ νῆσος ἐγχειρέω , νῆσος οὖον μικρός , ἀλλά καί σφόδρα μέγας , ὁ Κρήτη λέγω . Λουκᾶς εἰμί μόνος μετά ἐγώ . αὐτός γάρ σφόδρα ἀδιαστάστως ἔχω αὐτός , ὁ καί ὁ εὐαγγέλιον γράφω , καί ὁ καθολικός πρᾶξις , φιλόπονος εἰμί καί φιλομαθής καί χαρτεροεργός . περι οὗτος φημί γράφω , οὖον παύω ἐν ὁ Εὐαγγέλιος διά πᾶς ὁ ἐκκλησία . Μᾶρκος ἀναλαμβάνω , ἄγω μετά σεαυτοῦ . τίς ἕνεκα ; εἰμί γάρ ἐγώ εὔχρηστος εἰς διακονία . οὐχ εἰς ὁ ἀνάπαυσις λέγω ὁ ἑαυτοῦ , ἀλλά εἰς ὁ διακονία ὁ εὐαγγέλιον · καί γάρ ἐν δεσμός εἰμί , οὐ λαγχάνω κηρύσσω . ἄρας καί ὁ Τιμόθεος οὗτος ἕνεκα καλέω , οὖον ὁ αὐτός ἕνεκα , ἀλλά ὑπέρ ὁ εὐαγγέλιον , ὥστε μηδείς [ 721 ] γίγνομαι