joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-timotheum-homiliae-1-10 pg062_0633.4
ἀκούειν , ἀκούετέ . Συνεχῶς περὶ αὐτῶν λέγομεν , οὐ βουλόμενοι λέγειν συνεχῶς , ἀλλὰ ἀναγκαζόμενοι . Ἐβουλόμεθα μὲν γὰρ μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἡμῖν ἀνάγκην γίνεσθαι τῶν τοιούτων λέγειν · ἄ δὲ μή , χάν ἡς δλίγης ἰατρίας ἀπαλλαγέντας τοῦ νοσήματος , ἐπὶ τὴν ὑγιεινὴν ὑμᾶς ἀναγαγεῖν · μενόντων δὲ ὑμῶν ἐν τῇ ἀρρωστία , ἐκλύτου καὶ βασιλικοῦ ψυχῆς τὸ εἷν ἀπὸ στήναι τῆς μεθοδείας τῆς ἰατρικῆς , καὶ ἀπνεῖας καὶ ὀδύνητος . Ἡ γὰρ τοὺς τὰ σώματα ἀπαγορευομένους ἰατροὺς παρακαλοῦμεν , λέγοντες , Μὴ ἀμελήσης , ἀλλ’ ὅλως μέχρις ἐσχάτης ἀναπνοῆς τὰ παρὰ σεαυτοῦ προσφέρων μὴ ἀντήσης · οὐ πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς ἑαυτοὺς παραίνεωμεν ; Ἦως γὰρ μετὰ τὸ ἐλθεῖν εἰς αὐτὸ τοῦ θάνατο τὰς πύλας , καὶ τῆς κακίας αὐτῆς τὰ πρόθυρα , ἀναυλῆσαι δυνήσεσθαι καὶ ἀνακτήσασθαι καὶ βιωσθῆναι , καὶ ἐπιλαβέσθαι τῆς αἰωνίου ζωῆς . Πόσω ἀπὸ μὲν δεξιῆς ἀκροάσεως οὐδὲ αἴσθησιν ἐλαβον , ὑστερον δὲ ἀπὸ μιᾶς μόνης ἐπεσπάρησαν ; μᾶλλον δὲ οὐκ ἀπὸ μιᾶς · εἰ γὰρ καὶ ἀναίσθητοι ἔχον ἐν ταῖς δέκα , ἀλλ’ ὀκτὼς ἐξέρδαναν , καὶ ὑστερον τὸν καρπὸν ἀθρόον ἐξεῖσαν . Ὡσπερ γὰρ ἐπὶ δένδρου , τὸ δέκα λαβὸν τομάς , καὶ μὴ καταπεσὸν ὑπὸ τῶν δέκα , ὑστερον δὲ μιᾶς ἐπαχθείσης πᾶν κατηγύησεν · οὕτως δὲ μὴ γέγονε τοῖς , ἀλλὰ τῶν δέκα ἐστὶ τὸ τῆς ὑστέρης κατορθώμα · καὶ ὁ μὲν πρὸς τὴν ρίζαν ἰδὼν οὐδε τοῦτο , ὁ δὲ ἀνωθεν ἀπὸ τοῦ στελέχους · καταμανθάνων οὐδὲν τοιούτο δύναται συνιδεῖν · οὕτως δὲ καὶ ἐνταῦθα . Καὶ ἰατροὶ δὲ πολλάκις πολλὰ προσενεγκάντων φαρμάκων , οὐδεμία γέγονεν ὑφέλεσις , ὑστερον δὲ τις προσελθὼν , τὸ πᾶν κατώρθωσεν · οὐκ ἐκεῖνο δὲ ἐστὶ μόνου τὸ ἔργον , ἀλλὰ καὶ ἐκείνων τῶν πρὸ ἑαυτοῦ γενομένων τὸ πάθος . Ὡστε χάν μὴ νῦν δώμεν τῆς ἀκροάσεως τοὺς καρπούς , ὑστερον δώσωμεν · ὅτι γὰρ δώσωμεν , σφόδρα πέπεισμαι . Οὐ γὰρ ἔστιν , οὐκ ἔστι τοσαύτην φιληκοίαν , καὶ τοσοῦτον πόθον διαπεσεῖν μὴ γένετο · ἀλλὰ πάντες ἐκ τοῦ τῶν τοῦ Χριστοῦ παραίνεσεων γενομένων , τύχοιμεν τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν .
Lemmas: ἀκούω , ἀκούω . συνεχής περί αὐτός λέγω , οὖον βούλομαι λέγω συνεχῶς , ἀλλά ἀναγκάζω . βούλομαι μέν γάρ μηδέ ὁ ἀρχή ἐγώ ἀνάγκη γίγνομαι ὁ τοιοῦτος λέγω · ὅς δέ μή , χήν εἰμί δλιγη ἰάτρια ἀπαλλάσσω ὁ νόσημα , ἐπί ὁ ὑγιεινός σύ ἀνάγω · μένω δέ σύ ἐν ὁ ἀρρωστία , ἔκλυτος καί βασιλικός Ψυχή ὁ εἶμαι ἀπό ἵστημι ὁ μεθοδεία ὁ ἰατρικός , καί ἀφνειός καί ὀδύνητος . ὁ γάρ ὁ ὁ σῶμα ἀπαγορεύω ἰατρός παρακαλέω , λέγω , μή ἀμελέω , ἀλλά ὅλως μέχρι ἔσχατος ἀναπνοή ὁ παρά σεαυτοῦ προσφέρω μή ἀντάω · οὖον πολύς μᾶλλον ἐγώ ἑαυτοῦ παραινέω ; ἠώς γάρ μετά ὁ ἔρχομαι εἰς αὐτός ὁ θάνατος ὁ πύλη , καί ὁ κακία αὐτός ὁ πρόθυρον , ἀναλύω δύναμαι καί ἀνακτάομαι καί βιόω , καί ἐπιλαμβάνω ὁ αἰώνιος ζωή . πόσος ἀπό μέν δεξιός ἀκρόασις οὐδέ αἴσθησις λαμβάνω , ὕστερος δέ ἀπό εἷς μόνος ἐπισπείρω ; μᾶλλον δέ οὐ ἀπό εἷς · εἰμί γάρ καί ἀναίσθητος ἔχω ἐν ὁ δέκα , ἀλλά ὀκτὼς ἐκτρέχω , καί ὕστερος ὁ καρπός ἀθρόος ἐξίημι . ὡς γάρ ἐπί δένδρον , ὁ δέκα λαμβάνω τομή , καί μή καταπίπτω ὑπό ὁ δέκα , ὕστερος δέ εἷς ἐπάγω πᾶς κατηγυαειδω · οὕτως δέ μή γίγνομαι ὁ , ἀλλά ὁ δέκα εἰμί ὁ ὁ ὕστερος κατόρθωμα · καί ὁ μέν πρός ὁ ῥίζα εἶδον οὐ οὗτος , ὁ δέ ἄνωθεν ἀπό ὁ στέλεχος · καταμανθάνω οὐδείς τοιοῦτος δύναμαι συνοράω · οὕτως δέ καί ἐνταῦθα . καί ἰατρός δέ πολλάκις πολύς προσφέρω φάρμακον , οὐδείς γίγνομαι ὑφέλεσις , ὕστερος δέ τις προσέρχομαι , ὁ πᾶς κατορθόω · οὐ ἐκεῖνος δέ εἰμί μόνος ὁ ἔργον , ἀλλά καί ἐκεῖνος ὁ πρό ἑαυτοῦ γίγνομαι ὁ πάθος . ὡστε χήν μή νῦν δήω ὁ ἀκρόασις ὁ καρπός , ὕστερος δόω · ὅτι γάρ δόω , σφόδρα πείθω . οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί τοσοῦτος φιληκοία , καί τοσοῦτος πόθος διαπίπτω μή γίγνομαι · ἀλλά πᾶς ἐκ ὁ ὁ ὁ Χριστός παραίνεσις γίγνομαι , τυγχάνω ὁ αἰώνιος ἀγαθός .