joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-timotheum-homiliae-1-10 pg062_0640.1
᾿Ιουδαϊκὸς ἐστιν οὗτος ὁ καθαρισμὸς , ἀνὴρ τοις καὶ ἀνωφελής , τοῦ ἔνδον οὐκ ὄντος . Ἔστιν τις σηπείδονα ἔχων ἢ νομὴν τραυματίων , περιπλυνόμενος τὸ σῶμα · τί τὸ κέρδος ; τί τὸ πέρρας ; Εἰ δὲ τὴν ἐν σώματι σηπείδονα οὐδὲν ὠφελήσει · δυνήσεται τις ἀπὸ τῆς ἐπιφανείας τῆς ἔξωθεν περιχυλομένης καὶ ἀφανιζομένης · φθαρ ἐν ψυχῇ ἢ σηπείδονα , τί ἀπὸ τῆς τοῦ σώματος καθαρότητος ὠνήσομεν ; Οὐδὲν . Εὐχὼν ἡμῖν δεῖ καθαροὺς · εὐχαὶ δὲ οὐκ ἂν γένοιντο καθαραί , τῆς τικτούσης αὐτὰς ψυχῆς ὄνσης μιαρᾶς . Οὐδὲν γὰρ οὕτω ποιεῖ ψυχὴν μιαρὰν , ὡς πλεονεξία καὶ ἀρπαγή . Ἄλλ᾽ εἰσὶ τινες οἱ κατὰ τὴν ἑσπέραν , μυρία διὰ τῆς ἡμέρας ἐργαζόμενοι χαχά , λουόμενοι εἰσάλλου εἰς τὴν ἐκκλησίαν μετὰ πολλῆς τῆς παρρησίας τὰς χεῖρας ἀνατείνοντες , ὡς τὸ πᾶν διὰ τῶν ὑδάτων κολυμθήσεως ἀποθέμενοι . Εἰ τοῦτο ἦν , μέγα τὸ κέρδος · ἦν τὸ καθ᾽ ἑκάστην ἡμέραν λουθεσθαι · εἰ τοῦτο ἦν , οὐκ ἂν οὐδὲ αὐτὸς ἐπαυσάμην τὰ βαλανεία διενεχόν , καὶ καθαροὺς ἐποίει καὶ ἀμαρτημάτων ἀπήλλατε . Γέλως ταῦτα καὶ λῆρος , παῖδων καὶ παίδων ἀθλήματα . Οὐχ ἀποστρέφεται σώματος ῥύπον ὁ Θεός , ἀλλ᾽ ἀκαθαρσίαν ψυχῆς · ἀκουε γὰρ αὐτοῦ λέγοντος · Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ · ἀρα τῷ σώματι ; οὐδαμῶς , ἀλλ᾽ , Οἱ τῇ καρδίᾳ καθαροί · δεῖ αὐτοὶ τοῦ Θεοῦ ὁρῶνται . Ὁ δὲ Προφήτης τί φησι · Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί , ὁ Θεός · καὶ πάλιν , Ἀσπλινων ἀπὸ κακίας τὴν καρδίαν σου . Μέγα ἄγαθὸν ἐν συνειδείᾳ ἀγαθῶν εἶναι . Ὅρα πῶς ἐστι μικρὰ ταῦτα καλ᾽ ἀνόντητα ἄ . Καὶ ἐπειδὰν προληφθῇ ἐν συνειδείᾳ ἡ ψυχή , οὐχ ἀφίσταται , οὐδὲ ἀνέχεται μὴ πρότερον αὐτὰ πληρώσασα προσελθεῖν τῇ εὐχῇ . Οἷον τί λέγω · Ἐν συνειδείᾳ κατεστήσαμεν ἑαυτοὺς τοῦ νίπτεσθαι καὶ εὐχεσθαι , καὶ οὐχ ἕνι μὴ νιψάμενοι τοῦτο ποιήσωμεν , ἀλλ᾽ ἧδὼς οὐχ εὐχόμεθα , εἰ ἀνίπτοις χερσὶ τοῦτο ποιήσωμεν , ὡς προσκυνεῖν μέλλοντες Θεῷ , καὶ ὑπὸ συνειδὸς πονηρῶν ὄντες . Εἰ τὸ μικρὸν τοῦτο τοσαύτην ἔχει τὴν τυραννίδα , [ 698 ] καὶ πάντως ἐκπληροῦται καθ᾽ ἑκάστην ἡμέραν · εἰ ἐν ἐλαχίστῃ συνειδείᾳ κατεστήσαμεν ἑαυτούς , καὶ τοῦτο πληροῦν δεῖ ὁρῶμεν , μηδέποτε εἰσιέναι κεναῖς ταῖς χερσὶν εἰς οἶκον εὐχῆν , κατ᾽ οὐδὲν ἄν τὸ πρᾶγμα . Μεγάλη γὰρ καὶ ἐν τοῖς ἀγαθοῖς καὶ ἐν τοῖς κακοῖς τῆς συνειδείας ἡ τυραννίς · οὐ δεσπόμεθα πόνου λοιπόν , εὐτὸς ἐλκοῦσης ἡμᾶς . Ἐν συνειδείᾳ πολλοὶ κατέστησαν τοῦ σφραγίζειν ἑαυτοὺς συνεχῶς , καὶ οὐκέτι δέονται τοῦ ὑπομνημονευόντος , ἀλλὰ καὶ τοῦ νοῦ πολλάκις ἀλλαγῷ βεβουμένου , καθάπερ ὑπὸ τινος ἐμψύχου διδασκάλου τῆς συνειδείας , ἡ χειρ αὐτόματος ἐλκεται πρὸς τὸ σημεῖον ἐργασασθαι . Ἐν συνειδείᾳ κατέστησαν ἑαυτοὺς τινες , ὡστε μὴ ὁμνύναι , καὶ οὐτε ἐκόντες οὔτε ἀκόντες τοῦτο παίσονται . Καταστήσωμεν καὶ ἡμεῖς ἑαυτοὺς ἐν ταύτῃ τῇ συνειδείᾳ τῆ τῆς
Lemmas: Ἰουδαϊκός εἰμί οὗτος ὁ καθαρισμός , ἀνήρ ὁ καί ἀνωφελής , ὁ ἔνδον οὐ εἰμί . ἔρτις τις σηπείδονα ἔχω ἢ νομή τραυματίας , περιπλύνω ὁ σῶμα · τίς ὁ κέρδος ; τίς ὁ Πέρρας ; εἰμί δέ ὁ ἐν σῶμα σηπείδονα οὐδείς ὠφελέω · δύναμαι τις ἀπό ὁ ἐπιφάνεια ὁ ἔξωθεν περιχυλομενω καί ἀφανίζω · φθείρ ἐν Ψυχή ἢ σηπείδονα , τίς ἀπό ὁ ὁ σῶμα καθαρότης ὀνίνημι ; οὐδείς . εὖχος ἐγώ δεῖ καθαρός · εὐχή δέ οὐ εἄν γίγνομαι καθαρός , ὁ τίκτω αὐτός Ψυχή ὄνσις μιαρός . οὐδείς γάρ οὗτος ποιέω ψυχή μιαρός , ὡς πλεονεξία καί ἁρπάζω . ἄλλος εἰμί τις ὁ κατά ὁ ἑσπέρα , μυρίος διά ὁ ἡμέρα ἐργάζομαι χάχας , λούω εἰσάλλομαι εἰς ὁ ἐκκλησία μετά πολύς ὁ παρρησία ὁ χείρ ἀνατείνω , ὡς ὁ πᾶς διά ὁ ὕδωρ κολυμθήσεως ἀποτίθημι . εἰμί οὗτος εἰμί , μέγας ὁ κέρδος · εἰμί ὁ κατά ἕκαστος ἡμέρα λούω · εἰμί οὗτος εἰμί , οὐ εἄν οὐδέ αὐτός παύω ὁ βαλανεῖον διαφέρω , καί καθαρός ποιέω καί ἁμάρτημα ἀπέρχομαι . Γέλως οὗτος καί λῆρος , παῖς καί παῖς ἄθλημα . οὐχ ἀποστρέφω σῶμα ῥύπος ὁ Θεός , ἀλλά ἀκαθαρσία Ψυχή · ἀκουω γάρ αὐτός λέγω · Μακάριος ὁ καθαρός ὁ Καρδία · ἀρά ὁ σῶμα ; οὐδαμῶς , ἀλλά , ὁ ὁ Καρδία καθαρός · δεῖ αὐτός ὁ Θεός ὁράω . ὁ δέ Προφήτης τίς φημί · Καρδία καθαρός κτίζω ἐν ἐγώ , ὁ Θεός · καί πάλιν , ασπλιναω ἀπό κακία ὁ Καρδία σύ . Μέγης ἀγαθός ἐν συνειδείᾳ ἀγαθός εἰμί . Ὅρας πῶς εἰμί μικρός οὗτος καλός ἀνόντητα ὅς . καί ἐπειδάν προλαμβάνω ἐν συνειδείᾳ ὁ ψυχή , οὐ ἀφίστημι , οὐδέ ἀνέχω μή πρότερος αὐτός πληρόω προσέρχομαι ὁ εὐχή . οἷος τίς λέγω · ἐν συνειδείᾳ καθίστημι ἑαυτοῦ ὁ νίζω καί εὔχομαι , καί οὐ ἐν μή νίζω οὗτος ποιέω , ἀλλά ὅδε οὐ εὔχομαι , εἰμί ἄνιπτος χείρ οὗτος ποιέω , ὡς προσκυνέω μέλλω Θεός , καί ὑπό σύνοιδα πονηρός εἰμί . εἰμί ὁ μικρός οὗτος τοσοῦτος ἔχω ὁ τυραννίς , [ 698 ] καί πάντως ἐκπληρόω κατά ἕκαστος ἡμέρα · εἰμί ἐν μικρός συνειδείᾳ καθίστημι ἑαυτοῦ , καί οὗτος πληρόω δεῖ ὁράω , μηδέποτε εἴσειμι κενός ὁ χείρ εἰς οἶκος εὐχή , κατά οὐδείς ἄν ὁ πρᾶγμα . Μεγάλη γάρ καί ἐν ὁ ἀγαθός καί ἐν ὁ κακός ὁ συνειδείας ὁ τυραννίς · οὖον δέσπω πόνος λοιπός , εὐτὸς ἕλκω ἐγώ . ἐν συνειδείᾳ πολύς καθίστημι ὁ σφραγίζω ἑαυτοῦ συνεχῶς , καί οὐκέτι δήω ὁ ὑπομνημονεύω , ἀλλά καί ὁ νόος πολλάκις ἀλλάσσω βεβουμενοω , καθάπερ ὑπό τις ἐμψυχόω διδάσκαλος ὁ συνειδείας , ὁ χείρ αὐτόματος ἕλκω πρός ὁ σημεῖον ἐργάζομαι . ἐν συνειδείᾳ καθίστημι ἑαυτοῦ τις , ὡστε μή ὄμνυμι , καί οὐ ἑκών οὔτε ἄκων οὗτος παίω . καθίστημι καί ἐγώ ἑαυτοῦ ἐν οὗτος ὁ συνειδείᾳ τῆ ὁ