joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-timotheum-homiliae-1-10 pg062_0656.2
β' . Ουδεν φαντικωτερον της λεξεως ταυτης · το γαρ αδιακριτον πληθος των διδασκαλων δια του , Σωρευσονσιν , εδηλωσε , και δια του παρ των μαθητων χειροτονεισθαι . « Εαντος επισωρευσους , φησι , διδασκαλους , κνηδομενοι την ακοην · της θονης χαριν λεγοντες και νεπτοντας την ακοην επιζητουντες . Και ακο μεν της αληθειας την ακοην αποστρεφουσιν , επι δε τους μυσους εκτραπησονται . Ταυτα προλεγει , ουχ εις αθυμιαν βουλομενος εμβαλειν , αλλ' ινα , οταν εκθη , γενναιος φερε · ωπερ ουν και ο Χριστος εποιει λεγων , οτι Παραδισονσιν υμας , και μαστιγωσους , και εις τας συναγωγας δεξουσιν ενεκεν του ονοματος μου . « Επει και αλλαχου φησιν ο μακαριος οντος : « Εγω γαρ οδα τοιτο , οτι εισελευσονται μετα την ημιαν μου λυκοι βαρεις εις υμας , μη φειδομενοι του ποιμνιου . Ταυτα δε ελεγε , ωστε νησειν αντους , ωστε τω παροντι καιρω κεχρησθαι εις δεον . Σν δε νησε , φησιν , εν πασι , κακοπαθησον . « Οφες δε δια τουτο ταις α προλεγει ; Καλ γαρ και ο Χριστος ελεγε προς τη τελει , οτι « Εσονται ψευδοχριστοι και ψευδοπροφηται · οντω και αντος , οτε εμελλεν αποδημειν , ταυτα ελεγε . Σν δε νησε εν πασι . Κακοπαθησον , τοντεστι , Καμε , προκαταλαβε , πριν η την λυμην εχεινεν επελθειν , εν ασφαλει τα προβετα καταθηνσον , εως ολ παρασιν οι λυκοι , πανταχου κακοπαθησον . « Εργον ποιησον ευαγγελιστου , την διακονιαν σου πληροφησον . « Αρα τουτο εργον ευαγγελιστου , το κακοπαθειν και παρ' εαντω , και παρ των εξωθεν . Την διακονιαν σου πληροφησον · τοντεστι , πληρωσον . « Ιδου και αλλη αναγκη του κακοπαθειν · « Εγω γαρ ηδη σπενδομαι , φησι , και ο καιρος της εμης αναλυσεως δεσεστηκεν . Ουκ ειπε , Της εμης θυσιας , αλλ' η περιρισουν εστι . Της μεν γαρ θυσιας ου το παν αναφερεται τω Θεω , της δε σπονδης το ολον . Τον αγωνα τον καλον ηγωνισμαι , τον δρομον τετελεκα , την πιστιν εστηρηκα . Πολλακις τον « Αποστολον μετα χειρας λαδων εγω , και το χωριον τουτο περισκεφαμενος , απορων διετλων , τινας ενεκαν ουτω μεγαληγορει Παυλος λεγων , Τον καλον αγωνα ηγωνισμαι . Νυν δε μοι δοκω ειρηνην τη του Θεου χαριτι . Τινος ουν ενεκαν ταυτα φησι ; Την αθυμιαν του μαθητου παραμυθησασθαι βουλεται , θαρδειν καλουν ως επι στεφανον απιοντος αντω , ως παντα τετελεχθος , ως καλως επιτυχοντος τελευτης . Χαρειν δε , φησιν , ουχ αλγειν . Αιχ τι ; Τον αγωνα τον καλον ηγωνισμαι . « Οσπερ αν ει τις πατρη παιδιον αντω παρακαθημενον , και την ορφανιαν ου φερον παραμυθουτο λεγων · « Τεκνον , μη κλαιε , εξησαμεν καλως , εις ημρας ελθοντες καταλιπανομεν σε · αληπος ημων ο βιος γεγονε , μετα δοξης απεργομεθα · εχεις και συ θαυμαζοσαι απο των ημιν πεπραγμενων · πολλας ημιν ο βασιλεως ολδε ταξας τιμας . « Ως αν ει ελεγε · Τροπαια εστησαμεν , τοις πολεμιοις ενικησαμεν , ου μεγαληγορων , απαγε · αλλ' ανιστα · τον παιδα , και παιδευσον τοις εγχωμιοις κουφως φερειν [ 717 ] τα συμβαινα , και χρηστοτας εχειν επιδας , και μη νομιζειν , οτι φοροικεν το πράγμα . Δειν γαρ , δειν ο χωρισμος · και ακουε αντω λεγοντος , « Ημεις δε απορριφισθεντες αφ' αμην προς καιρον , προσοχου , ου καλως . Ει ον αντος χωρισθεις των μαθητων τοιαυτα επασχεν , οια οει τον Τιμοθεον πασχειν ; ει ζωντος χωριζομενος αντω εδακρυεν , ως λεγει αντον , Μερμημερος σου των δακρυων , Ιρα χαρις πληρωθω , πω μαλλον τελευτησαντος ; Ταυτα ουν παραμυθουμενος εγραφε · και πδεα δε η επιστολη παραμυθιας εστι πληρης , και ωσανε διδαχη τις εστι . Τον αγωνα τον καλον ηγωνισμαι , τον δρομον , φησι , τετελεκα , την πιστιν εστηρηκα . Τον αγωνα , φησι , τον καλον . Ουχουν και συ αντω επιλαβου . « Ενθα αλυσις , ενθα δεσμα , ενθα θανατος , οντος ο αγων καλος ; Ναι , φησιν · υπερ γαρ Χριστου γινεται · στεφανους εχει μεγάλους . Τον αγωνα τον καλον . Ονδεν τουτο βελτιον του αγωνος , οι λαμβανει τελος ο στεφανος οντος οντος απο κοινων εστιν , ουχ εχει ανθρωπων αγνοθητην , ουχ εχει ανθρωπους θεατας · απο αγελην συγχεται το θεατρον . « Εκει δε ημεραις πολλακις πονευσιν και ταλαιπωρουνται , και εν ωρα μη την στεφανον ελαδον , και παραχηρημα απεπτη τα της θδονης · ενταθα δε ουχ οντως , αλλα διαπανθεν εν λαμπροτητι , εν δοξη , εν τιμη . Δει λοιπον χαρειν · εις γαρ αναπαυσιν ερχομαι , εξερχομαι το σταδιον . « Πικους δε τι το αναλυσαι χρεισσον , και σιν Χριστω ειναι .
Lemmas: βε . οὐδείς φαντικός ὁ λέξις οὗτος · ὁ γαρ ἀδιάκριτος πλῆθος ὁ διδάσκαλος διά ὁ , Σωρευσονσιν , δηλόω , και διά ὁ παρά ὁ μαθητής χειροτονέω . « Αἴας ἐπισωρεύω , φημί , διδάσκαλος , κνηδομενω ὁ ἀκοή · ὁ θονης χάρις λέγω και νεπτοντας ὁ ἀκοή επιζητουντες . και ΑΚΟ μέν ὁ ἀλήθεια ὁ ἀκοή ἀποστρέφω , ἐπί δέ ὁ Μυσός ἐκτρέπω . Ούτος προλέγω , οὐ εἰς ἀθυμία βούλομαι ἐμβάλλω , ἀλλά ἵνα , ὅταν ἐκθέω , γενναῖος φέρω · ὅσπερ οὖν και ὁ Χριστος ποιέω λέγω , ὅτι Παραδισονσιν ὑμεῖς , και μαστιγωσους , και εἰς ὅς συναγωγή δείκνυμι ἕνεκα ὁ ὄνομα ἐγώ . « ἐπεί και αλλαχού φημί ὁ μακάριος εἰμί : « ἐγώ γαρ ὁδάω τέῳ , ὅτι εἰσέρχομαι μετά ὁ μιαίνω ἐγώ λύκος βαρύς εἰς ὑμεῖς , μη φείδομαι ὁ ποίμνιον . Ούτος δέ λέγω , ὥστε νέος Ἀντοῦς , ὥστε ὁ πάρειμι καιρός χράομαι εἰς δήω . ς δέ νῆσος , φημί , εν πᾶς , κακοπαθέω . « Οφες δέ διά οὗτος ὅς ὅς προλέγω ; Καλ γαρ και ὁ Χριστος λέγω προς ὅς τέλος , ὅτι « εἰμί ψευδόχριστος και ψευδοπροφήτης · ὀντόω και Ἄντος , ὅτε μέλλω ἀποδημέω , Ούτος λέγω . ς δέ νῆσος εν πᾶς . κακοπαθέω , τοντεστι , κάμνω , προκαταλαμβάνω , πριν ὁ ὁ λύω χέω ἐπέρχομαι , εν ἀσφαλής ὁ προβετα καταθνῄσκω , ἠώς ολʹ παρασιν ὁ λύκος , πανταχοῦ κακοπαθέω . « ἔργον ποιέω εὐαγγελιστής , ὁ διακονία σύ πληροφημι . « Αρα οὗτος ἔργον εὐαγγελιστής , ὁ κακοπαθέω και παρά ἀντάω , και παρά ὁ ἔξωθεν . ὁ διακονία σύ πληροφημι · τοντεστι , πληρόω . « ἰδού και ἄλλος ἀνάγκη ὁ κακοπαθέω · « ἐγώ γαρ ἤδη σπένδω , φημί , και ὁ καιρός ὁ ἐμέω ἀνάλυσις δείδω . οὐ εἶπον , ὁ ἐμέω θυσία , ἀλλά ὁ περιρισυς εἰμί . ὁ μέν γαρ θυσία ου ὁ πᾶς ἀναφέρω ὁ θέω , ὁ δέ σπονδή ὁ ὅλος . ὁ ἀγών ὁ κᾶλον ἀγωνίζομαι , ὁ δρόμος τελέω , ὁ πίστις εστηρηκα . πολλάκις ὁ « ἀπόστολος μετά χείρ Λάδων ἐγώ , και ὁ χωρίον οὗτος περισκέπτομαι , ἄπορος διετλων , τις φέρω οὗτος μεγαληγορέω Παῦλος λέγω , ὁ κᾶλον ἀγών ἀγωνίζομαι . νυν δέ ἐγώ δοκέω εἰρήνη ὅς ὁ Θεός χάρις . τις οὖν φέρω Ούτος φημί ; ὁ ἀθυμία ὁ μαθητής παραμυθέομαι βούλομαι , θαρδειν καλέω ως ἐπί στέφανος ἄπειμι ἀντάω , ως πᾶς τέλλω , ως κάλως επιτυχής τελευτή . χαρέω δέ , φημί , οὐ ἀλγέω . Αιχ τίς ; ὁ ἀγών ὁ κᾶλον ἀγωνίζομαι . « ὅσπερ αν ει τις Πατρεύς παιδίον ἀντάω παρακάθημαι , και ὁ ὀρφανία ου φέρω παραμυθέομαι λέγω · « τέκνον , μη καλέω , ἐξίημι κάλως , εἰς ημρας ἔρχομαι καταλείπω σύ · αληπος ἥμων ὁ βίος γίγνομαι , μετά δόξα ἀπέργω · ἔχω και σῦς θαυμάζω ἀπό ὁ ἡμεῖς πεπραγμένος · πολύς ἡμεῖς ὁ βασιλεύς ολʹ τάσσω τιμή . « ὡς αν ει λέγω · τρόπαιον ἵστημι , ὁ πολέμιος νικάω , ου μεγαληγορέω , ἀπάγω · ἀλλά ἀνίστημι · ὁ παῖς , και παιδεύω ὁ ἐγκώμιον κοῦφος φέρω [ 717 ] ὁ συμβαίνω , και χρηστός ἔχω πιδάω , και μη νομίζω , ὅτι φορέω ὁ πράγμα . δήω γαρ , δήω ὁ χωρισμός · και ἀκούω ἀντάω λέγω , « ἡμεῖς δέ ἀπορρίπτω ἀπό ἀμήν προς καιρός , προσοχέω , ου κάλως . ει εἰμί Ἄντος χωρίζω ὁ μαθητής τοιοῦτος πάσχω , οἶος οὐ ὁ Τιμόθεος πάσχω ; ει ζῶ χωρίζω ἀντάω δάκρυ , ως λέγω Άντον , Μερμημερος σύ ὁ δάκρυ , Ἱερός χάρις πληρόω , πω μᾶλλον τελευτάω ; Ούτος οὖν παραμυθέω γράφω · και πεδάω δέ ὁ ἐπιστολή παραμυθία εἰμί πλήρης , και ὠθέω διδαχή τις εἰμί . ὁ ἀγών ὁ κᾶλον ἀγωνίζομαι , ὁ δρόμος , φημί , τελέω , ὁ πίστις εστηρηκα . ὁ ἀγών , φημί , ὁ κᾶλον . ουχοω και σῦς ἀντάω ἐπιλαμβάνω . « ἔνθα ἅλυσις , ἔνθα δέσμα , ἔνθα θάνατος , εἰμί ὁ ἀγών καλός ; ναι , φημί · ὑπέρ γαρ Χριστός γίγνομαι · στέφανος ἔχω μέγας . ὁ ἀγών ὁ κᾶλον . ὅνδε οὗτος ἀγαθός ὁ ἀγών , ὁ λαμβάνω τέλος ὁ στέφανος εἰμί εἰμί ἀπό κοινός εἰμί , οὐ ἔχω ἄνθρωπος ἀγνοέω , οὐ ἔχω ἄνθρωπος θεατής · ἀπό ἀγέλη συγχέω ὁ θέατρον . « ἐκεῖ δέ ἡμέρα πολλάκις πονέω και ταλαιπωρέω , και εν ὤρα μη ὁ στέφανος ἐλαδάς , και παραχηρημα ἀπεπτέω ὁ ὁ θδονεος · ἐντείνω δέ οὐ εἰμί , ἀλλά διαφαίνω εν λαμπρότης , εν δόξα , εν τιμή . δεῖ λοιπός χαρέω · εἰς γαρ ἀνάπαυσις ἔρχομαι , ἐξέρχομαι ὁ στάδιον . « Πικοῦς δέ τίς ὁ ἀναλύω χρειεννυω , και βρόχος Χριστός εἰμί .