joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-thessalonicenses-homiliae-1-5 pg062_0476.1
Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοσοῦτον ἐπαπεινοφρόνησεν , οὐκ ἐπαίρεται · ὁ δὲ ταῦτα μὴ εἰδὼς , ἐπαίρεται · πρὸς ἀπόνοιαν γὰρ ἀλείφει ἡ ὑπερηφανία . Εἰπὲ γὰρ μοι , πόθεν οὗτοι οἱ τῇ Ἐκκλησίᾳ πολέμουσιν φασιν εἰδέναι τὸν Θεόν ; οὐχὶ ἀπὸ ἀπονοίας ; Ἴδου τὸ μὴ εἰδέναι τὸν Κύριον , εἰς οἷον κρημνὸν αὐτοὺς ἐνέβαλεν . Εἰ γὰρ πούνα συντετριμμένοι οἱ Θεὸς φιλεῖ , ἐκ πούνατίου ὑπερηφάνους ἀνεισάγεται , καὶ ταπεινοὺς δίδωσι χάριν . Οὐδὲν οὖν ὑπερηφανίας ἴσον κακῶν · δαίμονα τὴν ἀνθρώπων ἀπεργάζεται , ὑβριστὴν , βλάσφημον , ἐπίορκον , θανάτων ποιεῖ καὶ φόνων ἐφίσταται . Ὁ ὑπερφάνος ἀεὶ λύπαις συζῇ , ἀεὶ ἀγανακτεῖ , ἀεὶ ἀλύει · οὐδὲν ἐστιν , ὃ τὸ πάθος αὐτοῦ χορτάσει δυνάται · κἂν τὴν βασιλείαν ἴδῃ ὑποκύπτοντα καὶ προσκυνοῦντα , οὐχ [ 513 ] ἐχορτάσθη , ἀλλὰ μᾶλλον ἐξηβρίσθη . Καθάπερ γὰρ οἱ φιλάργυροι δσον νὲ λάβωσι , τοσοῦτον πεινῶντες δδονται · οὕτω καὶ οἱ ἀπονενεημένοι , ὅσος ἂν ἀπολαύσωσι τιμῆς , τοσοῦτω πλείονος ἐπιθυμοῦσιν · αὐξεται γὰρ αὐτοῖς τὸ πάθος ( πάθος γάρ ἐστιν ) , πάθος δὲ δρον οὐχ οἶδεν , ἀλλὰ τότε ἴσταται , ὅταν ἀποκτείνῃ τὸν ἔχοντα . Οὐχ ὁρᾷς τοὺς μεθυσόντας , ὅτι ἀεὶ διψοῦσι ; πάθος γὰρ ἐστιν . οὐ φώσεως ἐπιθυμία , ἀλλ'ἀνθὼς τις διεστραμμένη . Οὐχ ὁρᾷς οὓς καλοῦσι βουλιμῶντας , ὅτι ἀεὶ πεινῶσι ; πάθος γάρ ἐστιν , ὡς φασιν ἰατρῶν παῖδες , ἐξελθὼν ἤδη τῆς φύσεως τοὺς ὅρους . Οὕτω καὶ οἱ πολυπράγμονες καὶ περίεργοι , ὅσα ἂν μάθωσιν , οὐχ ἴστανται · πάθος γάρ ἐστι , καὶ δρον οὐχ ἔχει . Οἱ πορνείας χαίροντες πάλιν , οὐδ' αὐτοὶ ἴστανται ( Ἀνθρώπω γάρ , φησὶ , σῶρω πᾶς ἄρτος ἡδύς · οὐ μὴ παύσηται , ἕως ἂν καταποθῇ ) · πάθος γάρ ἐστιν . Ἀλλὰ πᾶθι μέν ἐστι ταῦτα , οὐ μέντοι ἄνιστα , ἀλλὰ ἔχοντα ἴασιν , καὶ πολλῷ μᾶλλον , ἢ τὰ σωματικά · ἂν γὰρ θέλωμεν , δυνάμεθα αὐτὰ σβέσαι . Πῶς οὖν ἐστιν ἀπὸνιον σβέσαι ; Τὸν Θεὸν ἐπιγνόντα . Εἰ γὰρ ἀπὸ τοῦ μὴ εἰδέναι τὸν Θεὸν γίνεται , ἐὰν γνῶμεν αὐτόν , ἀπελαύνεται πᾶσα ἀπόνοια . Ἐννόουν τὴν γένναν , ἐννόουν τοὺς πολλοὺ βελτίους σου , ἐννόουν δσον δρελεῖς τῷ Θεῷ δικας · ἂν ταῦτα ἐνοήσης , ταχέως συνέσειτελας τὴν διάνοιαν , ταχέως αὐτὴν ἐκαμφας . Ἀλλ' οὐ δύνασαι ταῦτα ποιῆσαι ; ἀδενέστερος εἰ ; Ἐννόουν τὰ παρόντα , αὐτὴν τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν , πῶς οὐδὲν ἄνθρωπος . Ὅταν ἴδης νεκρὸν ἐπ' ἀγορᾶς φερόμενον , παῖδας ὀρφανοὺς ἀκολουθοῦντας , χῆραν γυναῖκα κατακροτωμένην , οἰκέτας ὀδυρομένους , φίλους κατηφύοντας , λόγισαι τὸ οὐδαμίνδν τῶν παρόντων
Lemmas: υἱός ὁ Θεός τοσοῦτος επαπεινοφρονεος , οὐ ἐπαίρω · ὁ δέ οὗτος μή εἰδοί , ἐπαίρω · πρός ἀπόνοια γάρ ἀλείφω ὁ ὑπερηφανία . εἶπον γάρ ἐγώ , πόθεν οὗτος ὁ ὁ ἐκκλησία πολεμέω φημί οἶδα ὁ Θεός ; οὐ ἀπό ἀπόνοια ; ὁράω ὁ μή οἶδα ὁ κύριος , εἰς οἷος κρημνός αὐτός ἐμβάλλω . εἰμί γάρ Πούνα συντρίβω ὁ θεός φιλέω , ἐκ πούνατίου ὑπερήφανος ἀνεισάγεται , καί ταπεινός δίδωμι χάρις . οὐδείς οὖν ὑπερηφανία ἴσος κακός · δαίμων ὁ ἄνθρωπος ἀπεργάζομαι , ὑβριστής , βλάσφημος , ἐπίορκος , θάνατος ποιέω καί φόνος ἐφίστημι . ὁ ὑπερφαίνω ἀεί λύπη συζάω , ἀεί ἀγανακτέω , ἀεί ἀλύω · οὐδείς εἰμί , ὅς ὁ πάθος αὐτός χορτάζω δυνάτης · κἀν ὁ βασίλειος ὁράω ὑποκύπτω καί προσκυνέω , οὐ [ 513 ] χορτάζω , ἀλλά μᾶλλον ἐξηβρίσθη . καθά γάρ ὁ φιλάργυρος δίδωμι νέ λαμβάνω , τοσοῦτος πεινάω δίδωμι · οὗτος καί ὁ ἀπονέομαι , ὅσος εἄν ἀπολαύω τιμή , τοσοῦτος πλείων ἐπιθυμέω · αὐξάνω γάρ αὐτός ὁ πάθος ( πάθος γάρ εἰμί ) , πάθος δέ δρον οὐ οἶδα , ἀλλά τότε ἴστημι , ὅταν ἀποκτείνω ὁ ἔχω . οὐχ ὁράω ὁ μεθύσκω , ὅτι ἀεί διψάω ; πάθος γάρ εἰμί . οὖον φώσεως ἐπιθυμία , ἀλλάσσω τις διαστρέφω . οὐχ ὁράω ὅς καλέω βουλιμῶντας , ὅτι ἀεί πεινάω ; πάθος γάρ εἰμί , ὡς φημί ἰατρός παῖς , ἐξέρχομαι ἤδη ὁ φύσις ὁ ὅρος . οὕτως καί ὁ πολυπράγμων καί περίεργος , ὅσος εἄν μανθάνω , οὐ ἵστημι · πάθος γάρ εἰμί , καί δρον οὐ ἔχω . ὁ πορνεία χαίρω πάλιν , οὐδέ αὐτός ἵστημι ( Ἄνθρωπος γάρ , φημί , σωρός πᾶς ἄρτος ἡδύς · οὖον μή παύω , ἠώς εἄν καταπίνω ) · πάθος γάρ εἰμί . ἀλλά πάσχω μέν εἰμί οὗτος , οὖον μέντοι ἀνίστημι , ἀλλά ἔχω ἴασις , καί πολύς μᾶλλον , ἢ ὁ σωματικός · εἄν γάρ ἐθέλω , δύναμαι αὐτός σβέννυμι . Πῶς οὖν εἰμί ἀπόνιος σβέννυμι ; ὁ θεός ἐπιγιγνώσκω . εἰμί γάρ ἀπό ὁ μή οἶδα ὁ θεός γίγνομαι , ἐάν γιγνώσκω αὐτός , ἀπελαύνω πᾶς ἀπόνοια . ἐννοέω ὁ γέννα , ἐννοέω ὁ πολύς ἀγαθός σύ , ἐννοέω δίδωμι δρελεῖς ὁ Θεός δίκη · εἄν οὗτος νοέω , ταχέως συνέσειτελας ὁ διάνοια , ταχέως αὐτός ἐκαμφας . ἀλλά οὖον δύναμαι οὗτος ποιέω ; ἀδενέστερος εἰμί ; ἐννοέω ὁ πάρειμι , αὐτός ὁ ἀνθρώπινος φύσις , πῶς οὐδείς ἄνθρωπος . ὅταν ἴδη νεκρός ἐπί ἀγορά φέρω , παῖς ὀρφανός ἀκολουθέω , χήρα γυνή κατακροτωμένην , οἰκέτης ὀδύρομαι , φίλος καταφύω , λογίζομαι ὁ οὐδαμίνδν ὁ πάρειμι