joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-thessalonicenses-homiliae-1-5 pg062_0472.3
τοὺς φίλους αὐτοῦ ἐπαισχυνόμενοι . Πεπληρώθω σου ἡ τράπεζα χαλῶν , ἀναπτήρων · διὰ τοῦτον παραγίνεται ὁ Χριστός , οὐ διὰ τῶν πλουτοῦντων . Τάχα γελᾷς ἀκούων . Οὐκοῦν ἵνα μὴ νομίσῃς ὅτι ἐμὸν τὸ ῥῆμα , ἀκούσον αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ λέγοντος , Ἰνα μὴ γελᾷσης , ἀλλ’ ἵνα φρίξης · Ὅταν ποιῆς ἄριστον ἢ δεῖπνον , φησί , μὴ φώνει τοὺς φίλους σου , μηδὲ τοὺς ἀδελφούς σου , μηδὲ τοὺς συγγενεῖς σου , μήτε γείτονας πλουσίους , μήποτε καὶ αὐτοὶ ἀντικαλέσωσί σε , καὶ γένηταί σοι ἀνταπόδομα · ἀλλ’ ὅταν ποιῆς δοχὴν , κάλει πτωχούς , ἀναπήρους , τυφλούς , καὶ μακάριος ἔσῃ , ὅτι οὐκ ἔχουσιν ἀνταποδοῦναί σοι · ἀνταποδοθήσεται γὰρ σοι ἐν τῇ ἀναστάσει τῶν δικαίων . Καὶ δόξα δὲ μεζῶν ἐνταῦθα γίνεται , εἰ γε ταύτης ἐρᾷς . Ἐξ ἐκείνων μὲν γὰρ φόβος καὶ βασκανία καὶ κατηγορίαι καὶ λοιδορίαι , καὶ πολύς ὁ φόβος μὴ τι παρὰ τὸ δέον γένηται · καὶ ὡς οἰκείτης δεσπότη , οὕτω παρέστηκας , ἄν μελῖνους οἱ καλοῦμενοι ὡσι , δεδοικὼς τὴν παρ’ αὐτῶν μέμψιν καὶ τὰ στόματα · ἐπὶ δὲ τούτων οὐδὲν τοιούτον , ἀλλ’ ἄπερ ἄν αὐτοῖς ἐνέγκῃς , μεθ’ ἡδονῆς πάντα δέχονται · καὶ πολὺς ἐνευτεῖς ὁ χρότος , λαμπρότερα ἡ δόξα , μεζῶν τὸ θαῦμα . Οὐχ οὕτω χρυσούσιν ἐκείνους ὡς τούτους ἅπαντες οἱ ἀκούοντες . Εἰ δὲ ἀπιστεῖς , πείρασον σὺ ὁ πλουτῶν , ὁ στρατηγὸς καὶ ἡγεμὼν καλῶν · κάλεσον καὶ πέντην , καὶ ἀπὸ τούτων τὴν τράπεζαν πλήρωσον , ἄν μὴ παρὰ πάντων χρησθῆς , ἄν μὴ παρὰ πάντων φιληθῆς , ἄν μὴ πάντες ὡς πατέρα ἔχωσιν . Ἐκείνων μὲν γὰρ τῶν δεῖπνων κέρδος οὐδὲν , ὑπὲρ τούτων δὲ οὐρανὸς ἀπόκειται , καὶ τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀγαθὰ · ὧν γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ὁ φίλος αὐτός ἐπαισχύνομαι . πληρόω σύ ὁ τράπεζα χαλάω , αναπτήρας · διά οὗτος παραγίγνομαι ὁ Χριστός , οὖον διά ὁ πλουτέω . Τάχα γελάω ἀκούω . οὐκοῦν ἵνα μή νομίζω ὅτι ἐμός ὁ ῥῆμα , ἀκούω αὐτός ὁ Χριστός λέγω , ἵνα μή γελάω , ἀλλά ἵνα φρίσσω · ὅταν ποιός ἀγαθός ἢ δεῖπνον , φημί , μή φωνέω ὁ φίλος σύ , μηδέ ὁ ἀδελφός σύ , μηδέ ὁ συγγενής σύ , μήτε γείτων πλούσιος , μήποτε καί αὐτός ἀντικαλέω σύ , καί γίγνομαι σύ ἀνταπόδομα · ἀλλά ὅταν ποιός δοχή , καλέω πτωχός , ἀνάπηρος , τυφλός , καί μακάριος εἰμί , ὅτι οὐ ἔχω ἀνταποδίδωμι σύ · ἀνταποδίδωμι γάρ σύ ἐν ὁ ἀνάστασις ὁ Δίκαιος . καί δόξα δέ μέγας ἐνταῦθα γίγνομαι , εἰμί γε οὗτος ἐράω . ἐς ἐκεῖνος μέν γάρ φόβος καί βασκανία καί κατηγορία καί λοιδορία , καί πολύς ὁ φόβος μή τίς παρά ὁ δήω γίγνομαι · καί ὡς οἰκέω δεσπότης , οὗτος παρίστημι , ἄν μέλινος ὁ καλέω ὡσι , δείδω ὁ παρά αὐτός μέμψις καί ὁ στόμα · ἐπί δέ οὗτος οὐδείς τοιοῦτος , ἀλλά Ἄπερ ἄν αὐτός φέρω , μετά ἡδονή πᾶς δέχομαι · καί πολύς ἐνευτεῖς ὁ χροος , λαμπρός ὁ δόξα , μέγας ὁ θαῦμα . οὐχ οὗτος χρυσέω ἐκεῖνος ὡς οὗτος ἅπας ὁ ἀκούω . εἰμί δέ ἀπιστέω , πειράζω σύ ὁ πλοῦτος , ὁ στρατηγός καί ἡγεμών καλός · καλέω καί πέντη , καί ἀπό οὗτος ὁ τράπεζα πληρόω , ἄν μή παρά πᾶς χράω , ἄν μή παρά πᾶς φιλέω , ἄν μή πᾶς ὡς πατήρ ἔχω . ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ δεῖπνον κέρδος οὐδείς , ὑπέρ οὗτος δέ οὐρανός ἀπόκειμαι , καί ὁ ἐν ὁ οὐρανός ἀγαθός · ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .