joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-thessalonicenses-homiliae-1-5 pg062_0480.4
Μὴ τῇ ἑτέρων τιμωρίᾳ χαίρωμεν ὡς ἐκδικούμενοι , ἀλλ’ ὡς αὐτοὶ τοιαύτης ἀπαλλαττόμενοι κολάσεως καὶ τιμωρίας . Τί γὰρ ἡμῖν ὠφελεῖ , ὅταν ἕτεροὶ κολασθῶσι ; Μὴ ἔχωμεν , παρακαλῶ , τοιαύτας ψυχάς , ἀπὸ τῆς βασιλείας προτρεπόμεθα πρὸς ἀρετήν . Ὁ μὲν γὰρ σφόδρα ἐνάρρετος οὔτε ἀπὸ φόβου , οὔτε ἀπὸ βασιλείας ἐνάγεται , ἀλλὰ δι’ αὐτὸν τὸν Χριστόν · καθάπερ Παῦλος ἐποίησε . Πλὴν ἡμεῖς ἐννοοῦμεν τὰ ἐν τῇ βασιλείᾳ ἀγαθά , τὰ ἐν τῇ γένεσιν κακά , καὶ κἂν οὕτως ἐαυτοὺς βυθιζόμεν καὶ παιδαγωγούμεν , οὕτως ἐαυτοὺς ἐνάγωμεν πρὸς τὰ πρακτικά . Ὅταν ἴδῃς τὸ χριστὸν καὶ μέγα ἐν τῷ παρόντι βίῳ , ἐννόησον τὴν βασιλείαν , καὶ οὐδὲν αὐτὸ νομίσεις · ὅταν φοβερὸν , ἐννόησον τὴν γένεσιν , καὶ καταγελάσεις · ὅταν ὑπὸ ἐπιθυμίας κατέχῃ σωματικῆς , λογίζου τὸ πῦρ , λογίζου [ 519 ] τὸ αὐτῆς τῆς ἁμαρτίας τὴν ἡδονήν , ὅτι οὐδενὸς ἐστιν ἀξία , ὅτι οὐδὲ ἔχει ἡδονήν . Εἰ γὰρ ὁ τῶν ἐνταῦθα κειμένων νόμων φόβος τοσαύτην ἔχει τὴν ἰσχύ , ὡς καὶ ἀπάγειν ἡμᾶς τῶν πονηρῶν πράξεων , πολλῷ μᾶλλον ἡ μνήμη τῶν μελλόντων , ἡ τιμωρία ἡ ἀθάνατος , ἡ κόλασις ἡ αἰῶν · εἰ δὲ τοῦ βασιλέως φόβος τοῦ ἐπὶ γῆς τοσούτων ἡμᾶς ἀπάγει κακῶν , πῶς μᾶλλον ὁ τοῦ αἰωνίου βασιλέως ; Πόθεν οὖν δύναμεθα τὸν φόβον ἔχειν διηνεκῶς ; Ἄν συνεχῶς τῶν Γραφῶν ἐπακούωμεν . Εἰ γὰρ νεκροὺς ὁρῶμεν μόνον οὕτως ἡμῶν συστῆλαι τὴν διάνοιαν , πῶς μᾶλλον ἡ γένεσις καὶ τὸ πῦρ τὸ ἀσβεστον ; πῶς μᾶλλον ὁ σκιώλης ὁ ἀτελεύτητος ; Ἄν τὴν γένεσιν ἀεὶ ἀναλογιζώμεθα , οὐ ταχέως εἰς αὐτὴν ἐμπεσοῦμεθα . Διὰ τοῦτο ἠπειλάσα κολασιν ὁ Θεός · ὡς εἰ μὴ εἴχετι μέγα κέρδος τὸ λογίζεσθαι , οὐκ ἂν αὐτὴν ἠπειλήσεν ἡδὴ ὁ Θεός · ἀλλ’ ἐπειδὴ ἰσχύει ἡ μνήμη αὐτῆς μεγάλα κατορθῶσαι , διὰ τοῦτο , καθάπερ τι φάρμακον σωτήριον , τὴν ἀπειλὴν αὐτῆς ἐγκατέθετο ἡμῖν ταῖς ψυχαῖς . Μὴ δὴ παρορῶμεν τὸ τοιούτον κέρδος
Lemmas: μή ὁ ἕτερος τιμωρία χαίρω ὡς ἐκδικέω , ἀλλά ὡς αὐτός τοιοῦτος ἀπαλλάσσω κόλασις καί τιμωρία . τις γάρ ἐγώ ὠφελέω , ὅταν ἕτερος κολάζω ; μή ἔχω , παρακαλέω , τοιοῦτος Ψυχή , ἀπό ὁ βασίλεια προτρέπω πρός ἀρετή . ὁ μέν γάρ σφόδρα ἐναίρω οὔτε ἀπό φόβος , οὔτε ἀπό βασίλεια ἐνάγω , ἀλλά διά αὐτός ὁ Χριστός · καθάπερ Παῦλος ποιέω . πλήν ἐγώ ἐννοέω ὁ ἐν ὁ βασίλεια ἀγαθός , ὁ ἐν ὁ γένεσις κακός , καί κἀν οὕτως ἑαυτοῦ βυθίζω καί παιδαγωγέω , οὕτως ἑαυτοῦ ἐνάγω πρός ὁ πρακτικός . ὅταν ὁράω ὁ χριστός καί μέγας ἐν ὁ πάρειμι βίος , ἐννοέω ὁ βασίλειος , καί οὐδείς αὐτός νομίζω · ὅταν φοβερός , ἐννοέω ὁ γένεσις , καί καταγελάω · ὅταν ὑπό ἐπιθυμία κατέχω σωματικός , λογίζομαι ὁ πῦρ , λογίζομαι [ 519 ] ὁ αὐτός ὁ ἁμαρτία ὁ ἡδονή , ὅτι οὐδείς εἰμί ἄξιος , ὅτι οὐδέ ἔχω ἡδονή . εἰμί γάρ ὁ ὁ ἐνταῦθα κεῖμαι νόμος φόβος τοσοῦτος ἔχω ὁ ἰσχύς , ὡς καί ἀπάγω ἐγώ ὁ πονηρός πρᾶξις , πολύς μᾶλλον ὁ μνήμη ὁ μέλλω , ὁ τιμωρία ὁ ἀθάνατος , ὁ κόλασις ὁ Αἰῶν · εἰμί δέ ὁ βασιλεύς φόβος ὁ ἐπί γῆ τοσοῦτος ἐγώ ἀπάγω κακός , πῶς μᾶλλον ὁ ὁ αἰώνιος βασιλεύς ; πόθεν οὖν δύναμαι ὁ φόβος ἔχω διηνεκής ; ἄν συνεχῶς ὁ Γραφής ἐπακούω . εἰμί γάρ νεκρός ὁράω μόνος οὕτως ἐγώ συστέλλω ὁ διάνοια , πῶς μᾶλλον ὁ γένεσις καί ὁ πῦρ ὁ ἀσβεστον ; πῶς μᾶλλον ὁ σκιώλης ὁ ἀτελεύτητος ; ἄν ὁ γένεσις ἀεί ἀναλογίζω , οὖον ταχέως εἰς αὐτός ἐμπίπτω . Ζεύς οὗτος ἀπειλέω κόλασις ὁ Θεός · ὡς εἰμί μή ἔοικα μέγας κέρδος ὁ λογίζομαι , οὐ εἄν αὐτός ἀπειλέω ἤδη ὁ Θεός · ἀλλά ἐπεί ἰσχύω ὁ μνήμη αὐτός μέγας κατορθόω , διά οὗτος , καθάπερ τίς φάρμακον σωτήριος , ὁ ἀπειλή αὐτός ἐγκατατίθεμαι ἐγώ ὁ Ψυχή . μή δή παροράω ὁ τοιοῦτος κέρδος