joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-thessalonicenses-homiliae-1-5 pg062_0497.1
εἰς ῥυθμιαὶν ἀγάπην , καὶ τὸ πᾶν τοῦ Θεοῦ νομίζαντες εἶναι αὐτοῦ καθεῖδυσιν , ὅρα πῶς καὶ τὴν παρ’ αὐτῶν συνεργίαν ἀπαιτεῖ , λέγων · Πεποιθόμεν δὲ ἐν Κυρίῳ ὑμᾶς , ὅτι ἡ παραγγέλλομεν , καὶ ποιεῖτε καὶ ποιήσετε . Πιστὸς μὲν οὖν ἐστι , φησίν , ὁ Θεός , καὶ ἐπαγγελλόμενος σῶσαι , πάντως σώσει , ἀλλ’ ὡς ἐπηγγείλατο . Πῶς δὲ ἐπηγγείλατο ; Ἐὰν θέλωμεν , καὶ ἀκούωμεν αὐτοῦ . οὐχ ἁπλῶς , οὐδὲ , ὡς ξύλα καὶ λίθους , ἀργούντας . Καλῶς δὲ καὶ τὸ , Πεποιθόμεν ἐν Κυρίῳ , ἱστῆσεις , τοῦτέστι , Τῇ φιλανθρωπίᾳ αὐτοῦ πιστεύομεν . Πάλιν αὐτοὺς χαθαίρει , τὸ πᾶν ἀναρτῶν , ἔχει . Εἰ μὲν γὰρ εἴπεν , ὅτι Πιστεύομεν δὲ ὑμῖν , ἦν μὲν τὸ ἐγώμιοιν μέγα , ἀλλ’ οὐχ ἂν ἐδεῖξεν αὐτοὺς ἐξαρτημένους εἰς τὸν Θεὸν ἀπαντα · εἰ δὲ εἴπε , Πεποιθόμεν δὲ ἐν Κυρίῳ , ὅτι φυλάξεσθε ὑμᾶς , καὶ μὴ προσπέθειε τὸ Ἐγὼ ὑμᾶς , καὶ τὸ , Ἡ παραγγέλλομεν ποιεῖτε καὶ ποιήσετε , ἀργότερους ἂν αὐτοὺς ἐποίησε , τὸ πᾶν ἐπὶ τὴν τοῦ Θεοῦ βίβας δύναμιν . Δεῖ μὲν γὰρ τὸ πᾶν ἐπ’ αὐτὸν ρίπτειν , ἀλλ’ ἐνεργοῦντας καὶ αὐτούς , τοῖς ἡμῖν ἐμπεδηχότας καὶ τοῖς ἄγροῖς . Καὶ δείκνυσιν ἐνταῦθα , ὅτι εἰ καὶ ἀρκεῖ ἡ ἀρετὴ καὶ μόνη σῶσαι , ἀλλ’ ὅμως χρῆ διαρχῆ τε αὐτὴν εἶναι , καὶ μέχρι τοῦ ἰδεῖν ἡμᾶς εἰς ἰχτάς ἀπαντοῦς ἡμῖν συμπαρεῖναι . Ὁ δὲ Κύριος κατευθύναι ὑμῶν τὰς καρδίας εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ , καὶ εἰς τὴν ὑπομονὴν τοῦ Χριστοῦ . Ἐγκωμιάζει πάλιν αὐτούς , καὶ εὐχεται , τὴν κηδεμονίαν αὐτοῦ δείκνυς . Ἐπειδὴ γὰρ μέλει ἐμβαίνειν εἰς ἐπιτιμήσιν , τοῦτο αὐτῶν προκλείνει τὰς καρδίας , τῷ τε λέγειν , ὅτι θαρρῶ ὅτι ἀκούσατε , καὶ τῷ παρ’ αὐτῶν εὐχὰς ἀπαιτεῖν , καὶ τῷ πάλιν αὐτοὺς ἐπεύχεσθαι μυρία ἀγαθά . Ὁ δὲ Κύριος κατευθύναι ὑμῶν , φησί , τὰς καρδίας εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ . Πολλὰ γὰρ ἐστὶ τὰ παρεκτρέποντα ἀπὸ τῆς ἀγάπης , καὶ πολλοὶ αἱ ἐκεῖθεν ἐξέλουσαι ἀτραποί . Καὶ πρῶτον μὲν ἡ τοῦ μαμωνᾶ μαχία , καθάπερ τινὰς ἀνασχοῦντος χειρὰς ἐπαρείσα ἡμῶν τῇ ψυχῇ , καὶ ἀπρὲς ἐκλαβομένη , ἔλκει καὶ σύρει καὶ μὴ βουλομένους ἐκεῖθεν · ἔπειτα νενοδοσία , καὶ ὀλιγείας δὲ πολλάκις καὶ πειρασμοὶ περιέτρεψαν . Διὰ τοῦτο καθάπερ τινὸς πνεύματος τῆς τοῦ Θεοῦ δεδεμένα βοηθείας , ἵνα ἡμῖν τὸ ἰστίον ὡσπερ ὑπὸ τινὸς ἀφορδοῦ πνεύματος παραπεμφθῇ πρὸς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ . Μὴ γὰρ μοι εἴπης , ὅτι Ἄγαπῶ αὐτὸν καὶ ὑπὲρ ἐμαυτὸν ταῦτα ρήματα ἐστὶ · διὰ τῶν ἔργων δεῖξον , εἰ ἀγαπᾷς αὐτὸν ὑπὲρ σεαυτόν . Ὑπὲρ τὸ ἀργύριον ἀγάπης , καὶ τότε πιστεύσω δτι καὶ ὑπὲρ σεαυτὸν ἀγαπᾷς · ὁ δὲ χρημάτων μὴ καταφρονῶν διὰ τὸν Θεόν , πῶς σαυτοῦ καταφρονήσεις ; Τί δὲ λέγω χρημάτων ; ὁ πλεονεξίας μὴ καταφρονῶν , Ὁ καὶ χωρὶς τῶν ἐπιταγμάτων τοῦ Θεοῦ ἐδει ποιεῖν , πῶς καταφρονήσεις σαυτοῦ ; Καὶ εἰς τὴν ὑπομονὴν , φησίν , τοῦ Χριστοῦ . Τί ἐστιν , Εἰς τὴν ὑπομονήν ; Ἵνα ὑπομένωμεν , ὡς ἐκεῖνος ὑπέμεινεν , ἢ ἵνα ἐκεῖνα πράττωμεν , [ 538 ] ἢ ἵνα μισθ’ ὑπομονῆς ἀναμείνωμεν αὐτὸν , τοῦτέστιν , ἵνα ἐμπαράσκευοι ὦμεν . Ἐπειδὴ γὰρ πολλὰ ἐπηγγείλατε , καὶ αὐτὸς ἔρχεται χρείαν ζῶντας καὶ νεκρούς , ἀναμείνωμεν αὐτὸν καὶ ὑπομένωμεν . Ἐνθά δὲ ἂν ὑπομονὴν λέγῃ , πάντως ὀλιγὴν ἀντίκειται · τοῦτο γὰρ ἐστὶν ἀγαπᾶν τὸν Θεόν , τὸ ὑπομένειν , καὶ μὴ θαρρεῖν . Παραγγέλλομεν δὲ ὑμῖν , ἀδελφοί , ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , στέλλεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ παντὸς ἀδελφοῦ ἀτάκτου περιπατοῦντος , καὶ μὴ κατὰ τὴν παράδοσιν , ἣν παρελάβομεν παρ’ ἡμῶν . Τοῦτέστιν , οὐχ ἡμεῖς ταῦτα λέγομεν , ἀλλ’ ὁ Χριστός · τοῦτο γὰρ ἐστιν , Ἐν ὀνόματι
Lemmas: εἰς ρυθμιαει ἀγάπη , καί ὁ πᾶς ὁ Θεός νομίζω εἰμί αὐτός καθίημι , ὁράω πῶς καί ὁ παρά αὐτός συνεργία ἀπαιτέω , λέγω · πείθω δέ ἐν κύριος σύ , ὅτι ὁ παραγγέλλω , καί ποιέω καί ποιέω . πιστός μέν οὖν εἰμί , φημί , ὁ Θεός , καί ἐπαγγέλλω σῴζω , πάντως σῴζω , ἀλλά ὡς ἐπαγγέλλω . Πῶς δέ ἐπαγγέλλω ; ἐάν ἐθέλω , καί ἀκούω αὐτός . οὐ ἁπλόος , οὐδέ , ὡς ξύλον καί λίθος , ἀργέω . καλῶς δέ καί ὁ , πείθω ἐν κύριος , ἵστημι , τουτέστι , ὁ φιλανθρωπία αὐτός πιστεύω . πάλιν αὐτός χαθαιρεω , ὁ πᾶς Ἄναρτοι , ἔχω . εἰμί μέν γάρ εἶπον , ὅτι πιστεύω δέ σύ , εἰμί μέν ὁ εγωμιος μέγας , ἀλλά οὐ εἄν δείκνυμι αὐτός εξαρτημένος εἰς ὁ θεός ἅπας · εἰμί δέ εἶπον , πείθω δέ ἐν κύριος , ὅτι φυλάσσω σύ , καί μή προσπίπτω ὁ ἐγώ σύ , καί ὁ , ὁ παραγγέλλω ποιέω καί ποιέω , αργός εἄν αὐτός ποιέω , ὁ πᾶς ἐπί ὁ ὁ Θεός Βίβας δύναμις . Δεύς μέν γάρ ὁ πᾶς ἐπί αὐτός ῥίπτω , ἀλλά ἐνεργέω καί αὐτός , ὁ ἐγώ ἐμπήγνυμι καί ὁ ἀγρός . καί δείκνυμι ἐνταῦθα , ὅτι εἰμί καί ἀρκέω ὁ ἀρετή καί μόνος σῴζω , ἀλλά ὅμως χράω διάρχω τε αὐτός εἰμί , καί μέχρι ὁ ὁράω ἐγώ εἰς ἰχτάς ἀπαντέω ἐγώ συμπάρειμι . ὁ δέ Κύριος κατευθύνω σύ ὁ Καρδία εἰς ὁ ἀγάπη ὁ Θεός , καί εἰς ὁ ὑπομονή ὁ Χριστός . ἐγκωμιάζω πάλιν αὐτός , καί εὔχομαι , ὁ κηδεμονία αὐτός δείκνυμι . ἐπεί γάρ μέλος ἐμβαίνω εἰς ἐπιτίμησις , οὗτος αὐτός προκλείω ὁ Καρδία , ὁ τε λέγω , ὅτι θαρσέω ὅτι ἀκούω , καί ὁ παρά αὐτός εὐχή ἀπαιτέω , καί ὁ πάλιν αὐτός ἐπεύχομαι μυρίος ἀγαθός . ὁ δέ Κύριος κατευθύνω σύ , φημί , ὁ Καρδία εἰς ὁ ἀγάπη ὁ Θεός . Πολύς γάρ εἰμί ὁ παρεκτρέπω ἀπό ὁ ἀγάπη , καί πολύς ὁ ἐκεῖθεν ἐξέρχομαι ἀτραπός . καί πρῶτος μέν ὁ ὁ μαμωνᾶς Μαχιά , καθάπερ τις ἀνέχω χειράς πείρω ἐγώ ὁ Ψυχή , καί ἀπρὲς ἐκλαμβάνω , ἕλκω καί σύρω καί μή βούλομαι ἐκεῖθεν · ἔπειτα νενοδοθεος , καί ὀλιγείας δέ πολλάκις καί πειρασμός περιτρέπω . Ζεύς οὗτος καθάπερ τις πνεῦμα ὁ ὁ Θεός δέω1 βοήθεια , ἵνα ἐγώ ὁ ἱστίον ὡς ὑπό τις ἀφορδοῦ πνεῦμα παραπέμπω πρός ὁ ἀγάπη ὁ Θεός . μή γάρ ἐγώ εἶπον , ὅτι ἀγαπάω αὐτός καί ὑπέρ ἐμαυτοῦ οὗτος ῥῆμα εἰμί · διά ὁ ἔργον δείκνυμι , εἰμί ἀγαπάω αὐτός ὑπέρ σεαυτοῦ . ὑπέρ ὁ ἀργύριον ἀγάπη , καί τότε πιστεύω δ καί ὑπέρ σαυτοῦ ἀγαπάω · ὁ δέ χρῆμα μή καταφρονέω διά ὁ Θεός , πῶς σεαυτοῦ καταφρονέω ; τις δέ λέγω χρῆμα ; ὁ πλεονεξία μή καταφρονέω , ὁ καί Χωρὶς ὁ ἐπίταγμα ὁ Θεός ἐσθίω ποιέω , πῶς καταφρονέω σεαυτοῦ ; καί εἰς ὁ ὑπομονή , φημί , ὁ Χριστός . τις εἰμί , εἰς ὁ ὑπομονή ; ἵνα ὑπομένω , ὡς ἐκεῖνος ὑπομένω , ἢ ἵνα ἐκεῖνος πράσσω , [ 538 ] ἢ ἵνα μισθός ὑπομονή ἀναμένω αὐτός , τουτέστιν , ἵνα ἐμπαράσκευος εἰμί . ἐπεί γάρ πολύς ἐπαγγέλλω , καί αὐτός ἔρχομαι χρεία ζῶ καί νεκρός , ἀναμένω αὐτός καί ὑπομένω . ἔνθα δέ εἄν ὑπομονή λέγω , πάντως ὀλίγος ἀντίκειμαι · οὗτος γάρ εἰμί ἀγαπάω ὁ Θεός , ὁ ὑπομένω , καί μή θαρσέω . παραγγέλλω δέ σύ , ἀδελφός , ἐν ὄνομα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , στέλλω σύ ἀπό πᾶς ἀδελφός ἄτακτος περιπατέω , καί μή κατά ὁ παράδοσις , ὅς παραλαμβάνω παρά ἐγώ . τουτέστιν , οὐ ἐγώ οὗτος λέγω , ἀλλά ὁ Χριστός · οὗτος γάρ εἰμί , ἐν ὄνομα