joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-thessalonicenses-homiliae-1-5 pg062_0500.3
φικῆς νουθετῶμεν τῆς προαιρέσεως · μὴ ὡς ἀλγοῦντες ἐπὶ τῷ διδόναι , ἀλλ' ὡς ἀλγοῦντες ἐπὶ τῷ ἔχειν παραβαίνειν τὴν ἐντολήν . " Ἐπεὶ τί τὸ κέρδος ; Εἰ γὰρ καὶ μετὰ τὸ δοῦναι ὑβρίζεις , λυμανθήσῃ τῆς δόσεως ἡδονή · ὅταν δὲ μήτε δῷς καὶ ὑβρίσης , πῶς οὐχ εἰργάσω κακὸν τὸν ἄλλον ἐκεῖνον καὶ ταλαιπώρον ; Προσἦλθεν ὡς ἐλεηθησόμενος παρὰ σοῦ · λαβὼν δὲ καὶ ἄρτον τὴν πᾶνην ἀπήλθε , καὶ μάλλον ἐδάρησεν . " Ὅταν γὰρ ἀναγκάζῃται διὰ τὴν ἐνδειαν προσαιτεῖν , διὰ δὲ τὸ προσαιτεῖν ὑβρίζεται , ὅρα πῶς τὸν ὑβρίζοντα ἐσται ἡ τιμωρία . Ὁ ἀτιμάζων κέντητα , φησί , παροξύνει τὸν ποιήσαντα αὐτόν . Εἰπὲ γὰρ μοι · αὐτὸς εἶτὸν ἀφήσει πνεῦσαι διὰ σέ , Ἰνα σὺ ἔχης θεραπεύειν σαυτὸν , καὶ σὺ τὸν διὰ σὲ πνέοντα οὐχ ὑβρίζεις ; πῶς ἀγνομοσύνην ταῦτα ; πῶς ἀχαριστίας τοῦτο τὸ ἔργον ; Νοῦθετεῖτε , φησίν , ὡς ἀδελφούς . Καὶ μετὰ τὸ δοῦναι νουθετεῖν ἐκλέυσεν · ὅταν δὲ καὶ χωρὶς τοῦ διδόναι ὑβρίζωμεν , τίς ἡμῖν ἔσται ἀπολογία ; Αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος τῆς εἰρήνης ὤθη ὑμῖν τὴν εἰρήνην διαπαρὸς ἐν παντὶ τόπῳ . " Ὅρα πῶς , ὅταν τὰ πρακτέα ὑπαγορεύῃ , ἐπισημαίνεται αὐτὰ τῇ εὐχῇ , καθάπερ τινὰ σήμαντα τῶν ἀποτειθέντων , τιθεὶς τὴν δέψιν καὶ τὴν ἱκετηρίαν . Ἀφὴ ὑμῖν , φησί , τὴν εἰρήνην ἐν παντὶ τόπῳ . " Ἐπειδὴ γὰρ ἀπὸ τούτων εἰκὸς μάχας [ 541 ] γίνεσθαι , ἐκεῖνων τε τραχυτέρων γινόμενων , τούτων τε οὐκέτι ὁμοίως τοὺς τοιούτους παρεχόντων , εἰώθως τοῦτο ἐπηύξατο νῦν , Ἀφὴ ὑμῖν εἰπὼν τὴν εἰρήνην διασαρτόν . Τοῦτο γὰρ ἐστι τὸ ζητούμενον , ὥστε ἀεὶ ἔχειν αὐτήν . Τί ἐστιν , " Ἐν παντὶ τόπῳ ; Πανταχόθεν βούλεται εἰρηνευειν , ὥστε μηδεὶθεν ἔχειν φιλονεικίας ἀφορμήν . Πανταχοῦ γὰρ εἰρήνη καλόν , ὅπου γε καὶ πρὸς τοὺς ἑαυτῶν ἀκους γὰρ αὐτοῦ ἀλλοχοῦ λέγοντος · " Εἰ δυνατὸν , τὸ ἐξ ὑμῶν , μετὰ πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύετε . Οὐδὲν γὰρ οὕτω πρὸς τὸ κατορθῶσαι βουλήματα ἐπιτηδεον , ὡς τὸ εἰρηναῖον καὶ ἀτάραχον , ὡς τὸ ἀπεχθεῖας ἀπηλλαγθὲ ἀπάσης , καὶ μηδὲν ἔχειν ἐχθρόν . " Ὁ Κύριος μετὰ πάντων ὑμῶν . " Ὁ ὀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου , ὁ ἐστι σημείον ἂν κάθε ἐπιστολῇ · οὕτω γράφω . " Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν " Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν . " Ἀμήν . Τοῦτο λέγει γράφειν ἐν πάσῃ ἐπιστολῇ , ὥστε μηδενὶ ἐξεῖναι παραποιεῖν αὐτὰς , τῆς ὑπογραφῆς ὡς περ τεκμηρίου κειμένου μεγάλου . " Ἀσπασμὸν δὲ καλεῖ τὴν εὐχήν , δείκνυς ὅτι πάντα πνευματικὰ ἐπραττον τότε , καὶ ὅτε ἀσπάζασθαι ἔδει , μετὰ κέρδους τὸ πρᾶγμα ἦν · καὶ εὐχὴν οὐχ ἀπλῶς φιλίας σύμβολον . " Ἀπὸ τούτου ἤρεστο , καὶ εἰς αὐτὸ ἔληξε , περιφράττων τειχίοις μεγάλοις τὰ λεγόμενα ἐκατέρωθεν , ἀσφαλῶς τε θεμελιῶς τιθείς , καὶ τὸ τέλος ἐπήγαγεν ἀσφαλές . Χάρις ὑμῖν , φησί , καὶ εἰρήνη · καὶ πάλιν , " Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν " Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν . " Ἀμήν . Τοῦτο καὶ ὁ Κύριος ἐπηγγέλατο λέγων τοῖς μαθηταῖς , " Ἰδοὺ ἐγὼ μεθ' ὑμῶν εἰμὶ πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος . " Ἀλλὰ τοῦτο γίνεται , ὅταν ἡμεῖς βουλώμεθα · οὐ γὰρ πάντως ἔσται μεθ' ἡμῶν , ἐὰν ἑαυτοὺς πόρρω ποιῶμεν . Μεθ' ὑμῶν , φησίν , ἔσομαι διαπαντός . Μὴ τοῦνυν τὴν χάριν ἀπελάσωμεν . Στέλλεσθαι ἡμᾶς βούλεται ἀπὸ παντὸς ἀδελφοῦ ἀτάκτου περιπατοῦντος . Μέγα ἦν τότε τοῦτο τὸ κακόν , τὸ ἀπὸ τοῦ πληρώματος ἀποσπασθῆναι τῶν ἀδελφῶν . Τοῦτο γοῦν ἅπαντας τιμωρεῖται , καθὼς καὶ
Lemmas: Φίκης νουθετέω ὁ προαίρεσις · μή ὡς ἀλγέω ἐπί ὁ δίδωμι , ἀλλά ὡς ἀλγέω ἐπί ὁ ἔχω παραβαίνω ὁ ἐντολή . " ἐπεί τίς ὁ κέρδος ; εἰμί γάρ καί μετά ὁ δίδωμι ὑβρίζω , λυμαίνω ὁ δόσις ἡδονή · ὅταν δέ μήτε δίδωμι καί ὑβρίζω , πῶς οὐ ἐργάζομαι κακός ὁ ἄλλος ἐκεῖνος καί ταλαίπωρος ; πρόσειμι ὡς ἐλεέω παρά σύ · λαμβάνω δέ καί ἄρτος ὁ πάνης ἀπέρχομαι , καί μάλλον δέρω . " ὅταν γάρ ἀναγκάζω διά ὁ ἔνδεια προσαιτέω , διά δέ ὁ προσαιτέω ὑβρίζω , ὁράω πῶς ὁ ὑβρίζω εἰμαι ὁ τιμωρία . ὁ ἀτιμάζω κεντητής , φημί , παροξύνω ὁ ποιέω αὐτός . εἶπον γάρ ἐγώ · αὐτός ἄγω ἀφίημι πνέω διά σός , ἵνα σύ ἔχης θεραπεύω σαυτοῦ , καί σύ ὁ διά σύ πνέω οὐ ὑβρίζω ; πῶς αγνομοσυνειμι οὗτος ; πῶς ἀχαριστία οὗτος ὁ ἔργον ; νουθετέω , φημί , ὡς ἀδελφός . καί μετά ὁ δίδωμι νουθετέω κλέω · ὅταν δέ καί Χωρὶς ὁ δίδωμι ὑβρίζω , τίς ἐγώ εἰμί ἀπολογία ; αὐτός δέ ὁ Κύριος ὁ εἰρήνη ὠθέω σύ ὁ εἰρήνη διαπείρω ἐν πᾶς τόπος . " Ὅρας πῶς , ὅταν ὁ πρακτέος ὑπαγορεύω , ἐπισημαίνω αὐτός ὁ εὐχή , καθάπερ τις σῆμα ὁ ἀποτίθημι , τίθημι ὁ δέψιν καί ὁ ἱκετηρία . ἀλφή σύ , φημί , ὁ εἰρήνη ἐν πᾶς τόπος . " ἐπεί γάρ ἀπό οὗτος εἰκός μάχη [ 541 ] γίγνομαι , ἐκεῖνος τε τραχύς γινόμενο , οὗτος τε οὐκέτι ὁμοίως ὁ τοιοῦτος παρέχω , εἴωθα οὗτος ἐπεύχομαι νῦν , ἀλφή σύ εἶπον ὁ εἰρήνη διασαρτόν . οὗτος γάρ εἰμί ὁ ζητέω , ὥστε ἀεί ἔχω αὐτός . τις εἰμί , " ἐν πᾶς τόπος ; πανταχόθεν βούλομαι εἰρηνεύω , ὥστε μηδεὶθεν ἔχω φιλονεικία ἀφορμή . πανταχοῦ γάρ εἰρήνη καλός , ὅπου γε καί πρός ὁ ἑαυτοῦ ἄκος γάρ αὐτός αλλοχοω λέγω · " εἰμί δυνατός , ὁ ἐκ σύ , μετά πᾶς ἄνθρωπος εἰρηνεύω . οὐδείς γάρ οὗτος πρός ὁ κατορθόω βούλημα ἐπιτήδειος , ὡς ὁ εἰρηναῖος καί Ἀτάραχον , ὡς ὁ ἀπέχθεια ἀπαλλάσσω ἀπασάω , καί μηδείς ἔχω ἐχθρός . " ὁ Κύριος μετά πᾶς σύ . " ὁ ὀσπασμὸς ὁ ἐμέω χείρ Παῦλος , ὁ εἰμί σημεῖον εἄν κάθε ἐπιστολή · οὗτος γράφω . " ὁ χάρις ὁ κύριος ἐγώ " Ἰησοῦς Χριστός μετά πᾶς σύ . " ἀμήν . οὗτος λέγω γράφω ἐν πᾶς ἐπιστολή , ὥστε μηδείς ἔξεστι παραποιέω αὐτός , ὁ ὑπογραφή ὡς περ τεκμήριον κεῖμαι μέγας . " ἀσπασμός δέ καλέω ὁ εὐχή , δείκνυμι ὅτι πᾶς πνευματικός πράσσω τότε , καί ὅτε ἀσπάζομαι ἐσθίω , μετά κέρδος ὁ πρᾶγμα εἰμί · καί εὐχή οὐ ἀπλόος φίλιος σύμβολον . " ἀπό οὗτος αρεστός , καί εἰς αὐτός λήγω , περιφράσσω τειχίον μέγας ὁ λέγω ἑκατέρωθεν , ἀσφαλῶς τε θεμέλιος τίθημι , καί ὁ τέλος ἐπάγω ἀσφαλής . Χάρις σύ , φημί , καί εἰρήνη · καί πάλιν , " ὁ χάρις ὁ κύριος ἐγώ " Ἰησοῦς Χριστός μετά πᾶς σύ . " ἀμήν . οὗτος καί ὁ Κύριος ἐπαγγέλλω λέγω ὁ μαθητής , " ἰδέ ἐγώ μετά σύ εἰμί πᾶς ὁ ἡμέρα ἠώς ὁ συντέλεια ὁ αἰών . " ἀλλά οὗτος γίγνομαι , ὅταν ἐγώ βούλομαι · οὖον γάρ πάντως εἰμί μετά ἐγώ , ἐάν ἑαυτοῦ πόρρω ποιέω . Μετά σύ , φημί , εἰμί διαπαντός . μή τοῦνυν ὁ χάρις ἀπελαύνω . στέλλω ἐγώ βούλομαι ἀπό πᾶς ἀδελφός ἄτακτος περιπατέω . Μέγης εἰμί τότε οὗτος ὁ κακός , ὁ ἀπό ὁ πλήρωμα ἀποσπάω ὁ ἀδελφός . οὗτος γοῦν ἅπας τιμωρέω , καθώς καί