joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0514.3
ἀλλ’ ὅπως μὴ γένοιτο τὴν ἀρχὴν · ἔπειτα γεγόμενα , οὐχ ὅπως ἀπενέγκοι τὸν κάμνοντα , ἀλλ’ ὅπως ἀφανισθῇ . Καὶ βιωτικῶν μὲν οὐ πολὺς αὕτη πόγος , πάντα δὲ ὑπὲρ τῶν ἐν οὐρανοῖς πραγμάτων χρηματίζει · Ἡμῶν γὰρ τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει , καὶ ἡ ζωὴ ἡμῶν ἐκεῖ . Κέρευσται γὰρ , φησὶ , σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ Θεῷ . Καὶ τὰ ἐπαθλα ἐκεῖ , καὶ οἱ δρόμοι περὶ τῶν ἐκεῖ στεφάνων . Οὗδε γὰρ καταλύεται μετὰ τὴν τελευτὴν αὕτη ἡ ζωὴ · ἀλλὰ τότε διαλάμπει μειζόνως . Διὰ δὲ τοῦτο , οὐχ ὑπάρχων μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τῶν τὰ διαθήματα περικειμένων μειζονά εἰσιν ἐγκειμενῶν τιμὴν οἱ ταύτης ἔχοντες τὴν ἀρχήν , ἥτε ἐν μείζονι καὶ ἐπὶ μείζονι πλάττοντες τοὺς ἀνθρώπους . Ἄλλ’ οὐδὲ ὁ τὴν πολιτικὴν ἀρχὴν μετιών , οὔτε ὁ τὴν πνευματικήν , δυνησονται καλῶς ταύτας μεταχειρίσεσθαι , εἰ μὴ πρότερον ἑαυτῶν ἄρξαιεν , ὡς χρή , καὶ τοὺς ἑκατέρους νόμους τῆς πολιτείας φυλάξαιεν μετὰ ἀκριβείας ἀπάσης . Ὡσπερ γὰρ ἡ τῶν πολλῶν ἀρχὴ διπλὴ τις ἐστιν , οὕτω καὶ ἡν ἑαυτοῦ τις ἕκαστος ἄρχει . Καὶ πάλιν ἐνταῦθα ἀμείνων τῆς πολιτικῆς ἡ πνευματική , ὡσπερ ὁ λόγος ἀπέδειξεν . Ἴδοι δ’ ἄν τις καὶ τῶν τεχνῶν ἐνίας ἀρχὴν μιμουμένας , καὶ μάλιστα τὴν γεωργικήν . Καθάπερ γὰρ ἄρχων τις ἐστι τῶν φυτῶν ὁ γηπώνος , τὰ μὲν περικόπτων καὶ καλλῶν [ καλοῦν ] , τὰ δὲ αὐξὼν καὶ θεραπεύων · καθάπερ οἱ τῶν ἀρχόντων ἀριστοὶ τοὺς μὲν πονηροὺς , καὶ τοὺς πλείστοις λυμαινομένους , τιμωροῦνται καὶ ἐκκόπτουσι , τοὺς δὲ χρηστοὺς καὶ ἐπαινεῖς ἐπὶ μείζον ἄγουσι . Διὰ τοῦτο , καὶ ἡ Γραφὴ τοὺς ἄρχοντας ἀμπελουργοὺς ἀπεικάζει . Τί γὰρ , εἰ μὴ φωνὴν ἀφίδει τὰ φυτά , καθάπερ ἐπὶ τῶν πόλεων οἱ κακῶς πάσχοντες ; ἀλλ’ ὅμως διὰ τῆς ὀδύνης δεῖκνύουσι τὴν ἀδικίαν , μαραίνόμενα , στενοχωρούμενα ὑπὸ τῶν πονηρῶν βοτανῶν . Καὶ καθάπερ νόμοις κολάζεται ἡ πονηρία , οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα [ 549 ] τῇ τέχνῃ ταύτῃ καὶ γῆς κακία , καὶ φυτοῦ δυσγένεια καὶ ἀγριότης διορθοῦται . Καὶ γὰρ ὅσα ἐν τοῖς ἡθεσὶν ἐστὶ τοῖς ἀνθρωπίνοις , εὑρήσομεν καὶ ἐκεῖ , τραχύτητα , μαλακότητα , δειλίαν , προπτείαν , ἀστάθειαν , καὶ τὰ μὲν αὐτῶν πλειστὴ κομψῶν ἀκαλρως καὶ ἐπὶ κακῶν τῶν πλησίων , καὶ δὲ πενόμενα καὶ διδιούμενα · οἷον ὅταν οἱ φραγμοὶ κομίζοντες ἐπὶ κακῶ τῶν ἐγγὺς φυτῶν αἱρῶνται , ὅταν ἕτερα δένδρα διακαρπα καὶ ἀνήμερα εἰς ὕψος ἀναδραμόντα τὴν αὐξησιν τῶν ὑποκειμένων καλύψ . Καὶ καθάπερ οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ βασιλεῖς ἔχουσι τοὺς λυμαινομένους αὐτῶν τῇ ἀρχῇ καὶ πολεμοῦντας · οὕτω καὶ ὁ γηπώνος θηρίων ἔροδον , ἀνωμαλίαν ἀέρων , χάλασιν , ἐρυσιδὴν , ἐπομδρίας , αὐχμοὺς , καὶ ὅσα τοιαῦτα . Ταῦτα δὲ γίνεται , ἵνα πρὸς τὴν τοῦ Θεοῦ διηνεκῶς ἐλπίδα βλέπῃς . Αἱ μὲν γὰρ αἱλαὶ τέχναι καὶ ἀπὸ τῆς τῶν ἀνθρώπων
Lemmas: ἀλλά ὅπως μή γίγνομαι ὁ ἀρχή · ἔπειτα γίγνομαι , οὐ ὅπως ἀποφέρω ὁ κάμνω , ἀλλά ὅπως ἀφανίζω . καί βιωτικός μέν οὖον πολύς οὗτος Πόγος , πᾶς δέ ὑπέρ ὁ ἐν οὐρανός πρᾶγμα χρηματίζω · ἡμός γάρ ὁ πολίτευμα ἐν οὐρανός ὑπάρχω , καί ὁ ζωή ἐγώ ἐκεῖ . κερευειμι γάρ , φημί , σύν ὁ Χριστός ἐν ὁ Θεός . καί ὁ ἔπαθλον ἐκεῖ , καί ὁ δρόμος περί ὁ ἐκεῖ στέφανος . οὐδέ γάρ καταλύω μετά ὁ τελευτή οὗτος ὁ ζωή · ἀλλά τότε διαλάμπω μέγας . Ζεύς δέ οὗτος , οὐ ὑπάρχω μόνος , ἀλλά καί αὐτός ὁ ὁ διάθημα περίκειμαι μείζων εἰμί ἐγκειμενῶν τιμή ὁ οὗτος ἔχω ὁ ἀρχή , ὅστε ἐν μείζων καί ἐπί μείζων πλάσσω ὁ ἄνθρωπος . ἄλλος οὐδέ ὁ ὁ πολιτικός ἀρχή μέτειμι , οὔτε ὁ ὁ πνευματικός , δύναμαι καλῶς οὗτος μεταχειρίζω , εἰμί μή πρότερος ἑαυτοῦ ἄρχω , ὡς χρή , καί ὁ ἑκάτερος νόμος ὁ πολιτεία φυλάσσω μετά ἀκρίβεια ἀπασάω . ὡς γάρ ὁ ὁ πολύς ἀρχή διπλόος τις εἰμί , οὗτος καί ἐάν ἑαυτοῦ τις ἕκαστος ἄρχω . καί πάλιν ἐνταῦθα ἀγαθός ὁ πολιτικός ὁ πνευματικός , ὡς ὁ λόγος ἀποδείκνυμι . εἶδον δέ ἄν τις καί ὁ τέχνη ἔνιοι ἀρχή μιμέομαι , καί μάλιστα ὁ γεωργικός . καθά γάρ ἄρχω τις εἰμί ὁ φυτός ὁ γηπώνος , ὁ μέν περικόπτω καί κάλλος [ καλέω ] , ὁ δέ αὐξάνω καί θεραπεύω · καθάπερ ὁ ὁ ἄρχω ἀγαθός ὁ μέν πονηρός , καί ὁ πλεῖστος λυμαίνομαι , τιμωρέω καί ἐκκόπτω , ὁ δέ χρηστός καί ἐπαινέω ἐπί μείζων ἄγω . Ζεύς οὗτος , καί ὁ γραφή ὁ ἄρχω ἀμπελουργός ἀπεικάζω . τις γάρ , εἰμί μή φωνή ἀφοράω ὁ φυτός , καθάπερ ἐπί ὁ πόλις ὁ κακῶς πάσχω ; ἀλλά ὅμως διά ὁ ὀδύνη δείκνυμι ὁ ἀδικία , μαραίνω , στενοχωρέω ὑπό ὁ πονηρός βοτάνη . καί καθάπερ νόμος κολάζω ὁ πονηρία , οὗτος δή καί ἐνταῦθα [ 549 ] ὁ τέχνη οὗτος καί γῆ κακία , καί φυτός δυσγένεια καί ἀγριότης διορθόω . καί γάρ ὅσος ἐν ὁ ἦθος εἰμί ὁ ἀνθρώπινος , εὑρίσκω καί ἐκεῖ , τραχύτης , μαλακότητα , δειλία , προπτείαν , ἀστάθεια , καί ὁ μέν αὐτός πλεῖστος κομψός ἀκαλρως καί ἐπί κακός ὁ πλησίος , καί δέ πένομαι καί διδιουμην · οἷος ὅταν ὁ φραγμός κομίζω ἐπί κακόω ὁ ἐγγύς φυτός αἱρέω , ὅταν ἕτερος δένδρον διακαρπος καί ἀνήμερος εἰς ὕψος ἀνατρέχω ὁ αὔξησις ὁ ὑπόκειμαι κάλυψ . καί καθάπερ ὁ ἄρχω καί ὁ βασιλεύς ἔχω ὁ λυμαίνομαι αὐτός ὁ ἀρχή καί πολεμέω · οὗτος καί ὁ γηπώνος θηρίον ἔρδω , ἀνωμαλία ἀήρ , χάλασις , ερυσιδη , ἐπομδρίας , αὐχμός , καί ὅσος τοιοῦτος . οὗτος δέ γίγνομαι , ἵνα πρός ὁ ὁ Θεός διηνεκής ἐλπίς βλέπω . ὁ μέν γάρ αἱλαὶ τέχνη καί ἀπό ὁ ὁ ἄνθρωπος