joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0603.1
κατακινεῖν · Μὴ πως γάρ , φησίν , ἐλθόντα με ὁ Θεὸς μου κατακινήσῃ πρὸς ὑμᾶς , καὶ πεσθῶν πολλοὺς τῶν ἀπονηρητημένων · καὶ μὴ μετανοήσαντες καὶ ἀπολογησάμενοι · αὐτοὶ , ὅτι καὶ ἄπαξ καὶ δεύτερον καὶ τρίτον προεῖπα , ὅτι πάντα ποιῶ καὶ μηχάνομαι , ὥστε ἀναχωροῦσθαι τὴν τιμωρίαν , καὶ τῷ φθόνῳ τῶν ῥημάτων βελτίους ποιῆσαι , τότε τὸ φορτικὸν τοῦτο καὶ φοβερὸν ἔσχη λέγων , Ὅτι , ἂν ἐλθὼ εἰς τὸ σάλπιγ , οὐ φείσομαι . Οὐκ εἶπα , Τιμωρήσομαι καὶ κολάσω καὶ ἀκατήσῳ δίκῃ , ἀλλὰ πάλιν πατρικῶς ῥήμασι καὶ αὐτὴν τὴν τιμωρίαν τίθησι , δεῖξαις αὐτοῦ τὰ σπλάγχνα καὶ τὴν συνελούσαν αὐτοῦ διὰνοιαν , διότι δαὶ φειδόμενος ἀνεβάλλετο . Εἶτα , ἵνα μὴ καὶ νῦν νομίσωσιν , ὅτι πάλιν ἀναβολὴ καὶ ἀπὼς καὶ ἥ ῥημάτων , διὰ τοῦτο οὐ ἐμπροσθεν εἴρηχεν Ἐκεί στόματος δύο καὶ τριῶν μαρτύρων σταθήσεται πᾶν ῥῆμα · καὶ , Ὅτι ἂν ἐλθὼ εἰς τὸ σάλπιγ , οὐ φείσομαι . Ὁ δὲ λέγει , τοῦτο ἐστιν · Ἰδὼτε ἀναβαλλοῦμαι , εἰ διωρθώσεως εἰροῦμαι , ἂ μὴ γένοιτο , ἀλλὰ ἐπάξω πάντως , καὶ στήσω ὅπερ εἴρηχα . Εἶτα μετὰ πολλοῦ τοῦ θυμοῦ καὶ στοχρῆς τῆς ἀγανακτήσεως πρὸς τοὺς καμωθύντας αὐτὸν ὡς ἀσθενῆ , καὶ τὴν παρουσίαν αὐτοῦ χλευάζοντας , καὶ λέγοντας , Ἡ παρουσία ἀσθενής , καὶ ὁ λόγος ἐξουθενημένος , ὡς πρὸς τούτους γεὺν ἀποκρινόμενος , φησίν · Ἐπεὶ δοκιμὴ ζητεῖτε τοῦ ἐν ἐμοὶ λαλοῦντος Χριστοῦ · Τοῦτο γὰρ ὁμοῦ μὲν πλήττων , ὁμοῦ δὲ κακίνων παθασπόμην εἴρηχεν . Ὁ δὲ λέγει , τοῦτο ἐστιν · Ἐπειδὴ βούλεσθε δοκιμάζειν εἰ ἐν ἐμοὶ ὁ Χριστὸς οἴκει , καὶ εὐθὺς ἀπατεῖσθε , καὶ διὰ τοῦτο με καμωθεῖτε , ὡς εὐτελῆ καὶ εὐκαταφρόνητον , ὅπε εἴρηχον δυνα τῆς δυνάμεως ἐκείνης · εἰσθε δὲ οὐκ ἐσμὶν ἔργῳ , εἰ παράδοχος πέρασιν , δ μὴ γέναιτο . Τί οὖν ; εἴπε μοι · διὰ τοῦτο κολάζεις , ἐπειδὴ δοκιμὴν ζητοῦσιν ; Οὐχί , φησίν · εἰ γὰρ τοῦτο ἐξήτουν , ἐκ πρώτης · ἂν ἐκόλασα ἁμαρτόντας , καὶ οὐκ ἀνεβάλλοην . Ὅτι δὲ οὐ τοῦτο ζητεῖ , προῦν τοῦτο [ 641 ] σαφέστερον ἐδείξεν εἰπὼν , Βόχομαι δὲ μηδὲν ποιήσαι ὑμᾶς κακόν , οὐχ ἵνα μὴ ὑμεῖς δόκιμοι φαίνησθε , ἀλλὰ ὑμεῖς δόκιμοι ἦτε , ὑμεῖς δὲ ὡς ἀδόκιμοι ὁμεν .
Lemmas: κατακινέω · μή πως γάρ , φημί , ἔρχομαι ἐγώ ὁ θεός ἐγώ κατακινέω πρός σύ , καί πίπτω πολύς ὁ ἀπονηρητημένων · καί μή μετανοέω καί ἀπολογέομαι · αὐτός , ὅτι καί ἅπαξ καί δύο καί τρίτος προεῖπον , ὅτι πᾶς ποιέω καί μηχανάομαι , ὥστε ἀναχωρέω ὁ τιμωρία , καί ὁ φθόνος ὁ ῥῆμα ἀγαθός ποιέω , τότε ὁ φορτικός οὗτος καί φοβερός ἔχω λέγω , ὅτι2 , εἄν ἔρχομαι εἰς ὁ σάλπιγ , οὖον φείδομαι . οὐ εἶπον , τιμωρέω καί κολάζω καί ἀκατήσῳ δίκη , ἀλλά πάλιν πατρικός ῥῆμα καί αὐτός ὁ τιμωρία τίθημι , δείκνυμι αὐτός ὁ σπλάγχνον καί ὁ συνέρχομαι αὐτός διάνοια , διότι δαί φείδομαι ἀναβάλλω . εἶτα , ἵνα μή καί νῦν νομίζω , ὅτι πάλιν ἀναβολή καί ἀφίημι καί ὅς ῥῆμα , διά οὗτος οὖον ἔμπροσθεν λέγω ἐκεῖ στόμα δύο καί τρεῖς μάρτυς ἵστημι πᾶς ῥῆμα · καί , ὅτι2 εἄν ἔρχομαι εἰς ὁ σάλπιγ , οὖον φείδομαι . ὁ δέ λέγω , οὗτος εἰμί · Ἰδὼτε ἀναβάλλω , εἰμί διόρθωσις εἰρέω , ὅς μή γίγνομαι , ἀλλά ἐπάγω πάντως , καί ἵστημι ὅσπερ λέγω . εἶτα μετά πολύς ὁ θυμός καί στοχραω ὁ ἀγανάκτησις πρός ὁ καμωθύντας αὐτός ὡς ἀσθενής , καί ὁ παρουσία αὐτός χλευάζω , καί λέγω , ὁ παρουσία ἀσθενής , καί ὁ λόγος ἐξουθενέω , ὡς πρός οὗτος γεὺν ἀποκρίνω , φημί · ἐπεί δοκιμή ζητέω ὁ ἐν ἐγώ λαλέω Χριστός · οὗτος γάρ ὁμοῦ μέν πλήσσω , ὁμοῦ δέ κινέω παθέω λέγω . ὁ δέ λέγω , οὗτος εἰμί · ἐπεί βούλομαι δοκιμάζω εἰμί ἐν ἐγώ ὁ Χριστός οἰκέω , καί εὐθύς ἀπατάω , καί διά οὗτος ἐγώ καμώνομαι , ὡς εὐτελής καί εὐκαταφρόνητος , δρύοψ λέγω δυνα ὁ δύναμις ἐκεῖνος · ἵημι δέ οὐ εἰμί ἔργον , εἰμί παράδοχος πέρας , δ μή γίγνομαι . τις οὖν ; εἶπον ἐγώ · διά οὗτος κολάζω , ἐπεί δοκιμή ζητέω ; οὐ , φημί · εἰμί γάρ οὗτος ἐξαιτέω , ἐκ πρῶτος · εἄν κολάζω ἁμαρτάνω , καί οὐ ἀναβάλλω . ὅτι2 δέ οὖον οὗτος ζητέω , προέρχομαι οὗτος [ 641 ] σαφής δείκνυμι εἶπον , βοχομης δέ μηδείς ποιέω σύ κακός , οὐ ἵνα μή σύ δόκιμος φαίνω , ἀλλά σύ δόκιμος εἰμί , σύ δέ ὡς ἀδόκιμος ἀρτύω .