joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0459.1
οὐδὲν τῶν ἀνθῶν τῶν ἀπὸ τῆς γῆς φαιδρότερον · ἀλλὰ καὶ ταῦτα σήπεται καὶ μαραίνεται . Μὴ τοίνυν μηδὲ ἐνταῦθα τῷ ἄνθει πρόσεχε · ἀλλ’ ἐνδὸν τερον διάθεθι τὸν λογισμόν , καὶ τὸ δέγμα τοῦ καλοῦ ἐκείνου περιελών τῷ λογισμῷ , παριεργάζου τὰ ὑπὸ τοῦτο κείμενα . Ἐπεὶ καὶ τὸν ὑδριῶντων σῶμα ἀποσπλίζει λαμπρόν , καὶ οὐδὲν ἡ ἐπιφάνεια φαῖλον ἔχει , ἀλλὰ τῇ ἔννοιᾳ τοῦ ἔνδον ἀποκειμένου χυμοῦ πλιγτομένου , φιλεῖν τοὺς τοιούτους οὐ δυνάμεθα . Ἄλλ’ ὑγρὸς ὁ ὀφθαλμός , καὶ γοργὸς , καὶ καλῶς ἀποτεταμένη ἡ ὀφρύς , καὶ κυαναῖ αἱ βλεφαρίδες , καὶ ἡμερὸς ἡ κόμη , καὶ γαληνὸν τὸ ὕμμα . Ἄλλ’ ὅρα ὅτι αὐτὸ τοῦτο πάλιν οὐδὲν ἑτέρων ἐστιν . Ἡ νεῦρα καὶ φλέβες · καὶ ὀμῶνες καὶ ἀρτηρίαι . Σὺ δὲ μοι τὸν πάλιν τοῦτον ὀφθαλμὸν ἐννόησον νοσοῦντα , γηρῶντα , ὑπὸ ἀθυμίας μαραινομένον , ὑπὸ ὀργῆς οἰδοῦντα , πῶς εἰδεχθῆς , πῶς ταχέως ἀπολλυται , καὶ τῶν γεγραμμένων τάχιστον ἀφανίζεται . Ἄπὸ τούτων μετάγαγε τὴν διάνοιαν ἐπὶ τὸ κάλλος τὸ ἀληθινόν . Ἄλλ’ οὐχ ὅρω , φησί , κάλλος ψυχῆς . Ἄλλ’ ἂν ἐθέλῃς , ὄψει · καὶ ὡσπερ τοὺς ἀπόντας καλοὺς ἐστιν ὀφθαλμὸς μὴ ἰδόντα τῷ νῷ θαυμάσαι · οὕτως δυνατὸν ψυχῆς κάλλος χωρὶς ὀφθαλμῶν ἰδεῖν . Οὐχ ὑπέγραψας καλλίαις μορφὴν εὐσεβῆ , καὶ ἐπαθες σὲ πρὸς τὴν διάνοιαν ; Ἄνατύπωσον καὶ τὸν ψυχῆς κάλλος , καὶ ἡτερώφρα σὴ εὐμορφίαν . Ἄλλ’ οὐχ ὅρω , φησίν , ἀσώματα . Καὶ μὴν τῶν σωμάτων αὐτὰ μέλλον ὁρῶμεν τῷ νῷ . Διὰ τοῦτο τοῦ θαυμάζομεν καὶ ἀρχηγούς καὶ ἀρχαγέτας , καίτοι γε μὴ ὁρῶντες , καὶ τρώπων ἤθη καὶ ψυχῆς ἀρετήν . Καὶ ἤθη ἀνθρώπων ἐπιστή καὶ μέτριον , μᾶλλον θαυμάζεται τούτων ἢ ἐκείνην τὴν εὐμορφον ὄψιν · κἂν ἴδῃς ὑδροῦμενον , καὶ φέροντα ἀδικοῦμενον , μετὰ τοῦ θαυμάζειν ἔρα τῶν τοιούτων , κἂν γεγραμμένες ὄψι . Καὶ γὰρ τοῦτο τῆς ψυχῆς τὸ κάλλος , καὶ ἐν τῇρᾳ πολὺς ἔχει τοὺς ἐραστάς , καὶ οὐδέποτε μαραίνεται , ἀλλ’ ἀνθεῖ διηνεκῶς . Ἴν οὖν καὶ αὐτοὶ τοῦτο κτησώμεθα , τοὺς ἔχοντας αὐτὸ ζηλώμεν , καὶ ἐρασταὶ [ 476 ] τούτων γινώμεθα . Οὕτω γὰρ καὶ αὐτοὶ δυνήσομεθα , ταύτην λαβόντες τὴν εὐμορφίαν , τῶν ἀνωθεν ἐπιτευχεῖν ἀγαθῶν · ὧν γένοιντο πάντας ἡμᾶς μετασχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ , καὶ τὰ ἔξης .
Lemmas: οὐδείς ὁ ἄνθος ὁ ἀπό ὁ γῆ φαιδρός · ἀλλά καί οὗτος σήπω καί μαραίνω . μή τοίνυν μηδέ ἐνταῦθα ὁ ἄνθος προσέχω · ἀλλά ἐνδίδωμι τέρος διαθέω ὁ λογισμός , καί ὁ δέγμος ὁ καλός ἐκεῖνος περιαιρέω ὁ λογισμός , παριεργαζομαι ὁ ὑπό οὗτος κεῖμαι . ἐπεί καί ὁ ὑδριάω σῶμα αποσπλιζεω λαμπρός , καί οὐδείς ὁ ἐπιφάνεια φάλος ἔχω , ἀλλά ὁ ἔννοια ὁ ἔνδον ἀπόκειμαι χυμός πλίσσω , φιλέω ὁ τοιοῦτος οὖον δύναμαι . ἄλλος ὑγρός ὁ ὀφθαλμός , καί γοργός , καί καλῶς ἀποτείνω ὁ ὀφρύς , καί κύανος ὁ βλεφαρίς , καί ἥμερος ὁ κόμη , καί γαληνός ὁ ὕμμα . ἄλλος ὁράω ὅτι αὐτός οὗτος πάλιν οὐδείς ἕτερος εἰμί . ὁ νεῦρον καί φλέψ · καί ὄμνυμι καί ἀρτηρία . σύ δέ ἐγώ ὁ πάλιν οὗτος ὀφθαλμός ἐννοέω νοσέω , γηράσκω , ὑπό ἀθυμία μαραίνω , ὑπό ὀργή οἰδέω , πῶς εἰδεχθής , πῶς ταχέως ἀπόλλυμι , καί ὁ γράφω ταχύς ἀφανίζω . ἀπό οὗτος μετάγω ὁ διάνοια ἐπί ὁ κάλλος ὁ ἀληθινός . ἄλλος οὐ ὅρος , φημί , κάλλος Ψυχή . ἄλλος εἄν ἐθέλω , ὁράω · καί ὡς ὁ ἄπειμι καλός εἰμί ὀφθαλμός μή ὁράω ὁ νάω θαυμάζω · οὕτως δυνατός Ψυχή κάλλος Χωρὶς ὀφθαλμός ὁράω . οὐχ ὑπογράφω καλλίας μορφή εὐσεβής , καί πάσχω σύ πρός ὁ διάνοια ; Ἄνατύπωσον καί ὁ Ψυχή κάλλος , καί ἡτερώφρα σός εὐμορφία . ἄλλος οὐ ὅρος , φημί , ἀσώματος . καί μήv ὁ σῶμα αὐτός μέλλω ὁράω ὁ νάω . Ζεύς οὗτος ὁ θαυμάζω καί ἀρχηγός καί ἀρχηγέτης , καίτοι γε μή ὁράω , καί τρωπάω ἦθος καί Ψυχή ἀρετή . καί ἦθος ἄνθρωπος ἐφίστημι καί μέτριος , μᾶλλον θαυμάζω οὗτος ἢ ἐκεῖνος ὁ εὔμορφος ὄψις · κἀν ὁράω υδρουμενω , καί φέρω ἀδικέω , μετά ὁ θαυμάζω ἄρα ὁ τοιοῦτος , κἀν γραμμένος ὄψις . καί γάρ οὗτος ὁ Ψυχή ὁ κάλλος , καί ἐν τηρός πολύς ἔχω ὁ ἐραστής , καί οὐδέποτε μαραίνω , ἀλλά ἀνθέω διηνεκής . εἶμι οὖν καί αὐτός οὗτος κτάομαι , ὁ ἔχω αὐτός ζηλόω , καί ἐραστής [ 476 ] οὗτος γίγνομαι . οὕτως γάρ καί αὐτός δύναμαι , οὗτος λαμβάνω ὁ εὐμορφία , ὁ ἄνωθεν ἐπιτεύχω ἀγαθός · ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ μετέχω , χάρις καί φιλανθρωπία , καί ὁ ἔξειμι .