joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0427.3
ὁμοίως , καὶ φειδόμενος αὐτῶν εἶπον · Ἀπὸ μέρους . Εἰδὲ πῶς αὐτῶν εὐθέως ἐκάλυψ τὸν θυμόν , δείξας καὶ τῆς ἀγανακτήσεως κοινωνίαν γενομένην . Ἐπαντὸν τὸ τοιοῦτον ἢ ἐπιτιμία ἀσθεν ἢ ὑπὸ τῶν πλειόνων . Καὶ οὐ λέγει , Τῷ πικρονευκτῷ , ἀλλὰ πάλιν , Τῷ τοιούτῳ , ὡς καὶ ἐν τῇ προτέρας · ἀλλ’ οὐ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν , ἀλλ’ ἐκεῖ μὲν αἰσχυνόμενος , ἔνταῦθα δὲ φειδόμενος . Δι’ οὐδὲ μέμνηται λοιπὸν οὐδαμοῦ τῆς ἁμαρτίας · καιρὸς γὰρ ἀπολογίας ἦν . Ὅστε τοίνυντείον μᾶλλον ὑμᾶς χαρίσασθαι καὶ παρακαλέσαι , μὴ πως τῇ περιττοτέρα λύπῃ κατακοφθῇ ὁ τοιοῦτος . Οὐ γὰρ μόνον καλεῖν λύσαι τὴν ἐπιτίμησιν , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τὰ πρότερα ἐπαναγεῖν . Τὸν γὰρ μαστιγωθέντα ἂν μόνον τις ἀφή , καὶ οὐ θεραπεύσῃ , οὐδὲν ἐποίησεν . Ὁ ῥα διὰ πῶς κάλειν πάλιν καταστῆσαι , ἵνα μὴ τῇ συγχωρήσει γέννηται χαῖρων . Εἰ γὰρ καὶ ἐξωμολογήσατο , καὶ μετενόησε , δείκνυσιν ὅτι οὐ τοσοῦτον ἀπὸ τῆς μετανοίας , ὅσον ἀπὸ τῆς δωρεᾶς λαμβάνει τὴν ἀφεσιν . Διὸ φησι · Παρακαλεῖν καὶ παρακαλέσαι . Καὶ τὸ ἐξῆς πάλιν τὸ αὐτὸ δηλοῖ . Οὐ γὰρ ἐπειδὴ ἀξίος ἐστιν , οὐδὲ ἐπειδὴ ἀρξοῦσιν μετανοίαν ἐπαδεικνύειν , ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀσθενεῖς ἐστι , διὰ τοῦτο φησιν · Ἀξίω · διὰ καὶ ἐπήγαγε , Μὴ πως τῇ περιττοτέρα λύπῃ κατακοφθῇ ὁ τοιοῦτος . Τοῦτο δὲ καὶ μαρτυροῦντος ἦν αὐτῷ πολλὴν τὴν μετανοίαν , καὶ οὐχ ἀρίνους εἰς ἀπόνοιαν εἶλθεν . Τὶ δὲ ἐστι τοῦ , Κατακοφθῇ ; Ἡ τοῦτο ποιήσας ὅπερ καὶ Ἰούδας ἐποίησεν , ἢ καὶ ἐν τῷ ζῆν χειρὸν γεγόμενος . Κἂν γὰρ ἀποκινηθῇ , φησι , τῷ μὴ φέρειν ἐπιπλῆν τὴν ἐκ τῆς ἐπικειομένης ἐπιτιμήσεως ὀδύνην · πολλὰς καὶ ἀπονοίας , ἢ εἰς ἀγχόνην , ἢ εἰς μεῖζονα λοιπὸν ἤξει κακίαν . Δεῖ τοίνυν προκαταλαβεῖν , ἵνα μὴ χαλαπώτερον τὸ ἔλκος γέννηται , μηδὲ , ὅπερ κατωρθώσαμεν , ἀπολῶμεν τῇ ἀμελείᾳ .
Lemmas: ὁμοίως , καί φείδομαι αὐτός εἶπον · ἀπό μέρος . ἀνάκλεις πῶς αὐτός εὐθύς καλύπτω ὁ θυμός , δείκνυμι καί ὁ ἀγανάκτησις κοινωνία γίγνομαι . λήγω ὁ τοιοῦτος ἢ ἐπιτιμία ἀείδω ἢ ὑπό ὁ πλείων . καί οὖον λέγω , ὁ πικρονευκτῷ , ἀλλά πάλιν , ὁ τοιοῦτος , ὡς καί ἐν ὁ πρότερος · ἀλλά οὖον διά ὁ αὐτός αἴτιος , ἀλλά ἐκεῖ μέν αἰσχύνω , ἐνταῦθα δέ φείδομαι . διά οὐδέ μιμνήσκω λοιπός οὐδαμοῦ ὁ ἁμαρτία · καιρός γάρ ἀπολογία εἰμί . ὅστε τοίνυντείον μᾶλλον σύ χαρίζομαι καί παρακαλέω , μή πως ὁ περισσός λύπη κατακόπτω ὁ τοιοῦτος . οὖον γάρ μόνος καλέω λύω ὁ ἐπιτίμησις , ἀλλά καί ἐπί ὁ πρότερος ἐπανάγω . ὁ γάρ μαστιγόω εἄν μόνος τις ἁφή , καί οὖον θεραπεύω , οὐδείς ποιέω . ὁ ἄρα διά πῶς καλέω πάλιν καθίστημι , ἵνα μή ὁ συγχωρέω γεννητής χαίρω . εἰμί γάρ καί ἐξομολογέομαι , καί μετανοέω , δείκνυμι ὅτι οὖον τοσοῦτος ἀπό ὁ μετάνοια , ὅσος ἀπό ὁ δωρεά λαμβάνω ὁ ἄφεσις . Διὸ φημί · παρακαλέω καί παρακαλέω . καί ὁ ἑξῆς πάλιν ὁ αὐτός δηλόω . οὖον γάρ ἐπεί Ἀξιός εἰμί , οὐδέ ἐπεί ἄρχω μετάνοια επαδεικνυω , ἀλλά ἐπεί ἀσθενής εἰμί , διά οὗτος φημί · Ἄξιος · διά καί ἐπάγω , μή πως ὁ περισσός λύπη κατακόπτω ὁ τοιοῦτος . οὗτος δέ καί μαρτυρέω εἰμί αὐτός πολύς ὁ μετάνοια , καί οὐ αρινοος εἰς ἀπόνοια εἶμι . τίς δέ εἰμί ὁ , Κατακόπτω ; ὁ οὗτος ποιέω ὅσπερ καί Ἰούδας ποιέω , ἢ καί ἐν ὁ ζῶ χείρων γίγνομαι . κἀν γάρ ἀποκινέω , φημί , ὁ μή φέρω ἐπιπλέω ὁ ἐκ ὁ ἐπικείρω ἐπιτίμησις ὀδύνη · πολύς καί ἀπόνοια , ἢ εἰς ἀγχόνη , ἢ εἰς μείζων λοιπός ἦξις κακία . Δεύς τοίνυν προκαταλαμβάνω , ἵνα μή χαλάπης ὁ ἔλκος γεννητής , μηδέ , ὅσπερ κατορθόω , ἀπόλλυμι ὁ ἀμέλεια .