joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0506.2
[ 539 ] β' . Ἄλλα ταῦτα δοκεῖ , φησίν , ἔναντία εἶναι τοῖς πρώτοις . Ἄλλ' οὐκ ἔστιν , ἀλλὰ καὶ σφόδρα συμβαινόντα . Ταῦτα γὰρ ἕκαινα εὐπαραδέκτα ποιεῖ , καὶ ὁ διὰ τούτων ἕκαινος τὴν ἀπὸ τῶν ἑλάχων ἑκείνων ὠφέλειαν γνωσινωθῆρᾷ ἑργάζεται , ὀποκλείπτων αὐτῶν τὸ ὀδυνηρόν . Διὸ καὶ σφόδρα γνωσίας πέχρηται τοῖς ῥήμασι τούτοις , καὶ φιλοτίμως . Οὐδὲ γὰρ εἶπε , Πεπλήρωμαι τῇ χαρᾷ , ἀλλὰ , Περιστεύσομαι · μᾶλλον δέ , οὐδὲ περιστεύσομαι , ἀλλὰ , Ὑπερπερισσεύσομαι , κενταῦθεν πάλιν δεικνὺς τὸν πόθον , ὅτι κἂν οὕτω φιληται , ὡς χαίρειν καὶ ἀγαλλιάσθαι , οὐδὲν ἠγείτο φιλεῖσθαι , ὡς φιλεῖσθαι χρή , οὐδὲ τὸ πᾶν ἐληφέναι · οὕτως ἀκράδους τῇ σφόδρα φιλεῖν αὐτοὺς ἦν . Τὸ γὰρ παρὰ τῶν ἐρωμένων ὀπωσῶν φιλεῖσθαι , πολλὴν σφίσι τὴν χαρὰν διὰ τὸ σφόδρα αὐτοὺς φιλεῖν . Ὦστε τοῦτο πάλιν τῆς αὐτοῦ ἀγάπης σημεῖον ἦν . Καὶ ἐπὶ μὲν τῆς παρακλήσεως φησι , Πεπλήρωμαι · ἀπελαβὼν ὅπερ ὠφελιεῖτο μοι · ἐπὶ δὲ τῆς χαρᾶς , Ὑπερπερισσεύσομαι · τοῦτέστιν , Ἡθύμῃσα πρὸς ὑμᾶς , ἀλλ' ἀπολογησαθε ἀρκοῦντως , καὶ παρεμυθήσαθε · οὐδὲ γὰρ μόνον ἀνελίετέ μοι τὴν ὑπόθεσιν τῆς λύπης , ἀλλὰ καὶ χαρὰν ποιεῖσθε πλείονα . Εἶτα δηλῶν αὐτὴς τὸ μέγεθος , οὗ τοῦτο μόνον δεῖξαι αὐτό , πρὸ εἰπεῖν , ὅτι Ὑπερπερισσεύσομαι τῇ χαρᾷ , ἀλλὰ καὶ τῇ ἐπαγαγεῖν , Ἐπὶ πόσῃ τῇ ὀλίγῃ ἡμῶν . Τοσαύτη γὰρ ἦν ἡ δι' ἡμᾶς ἡμῖν ἡδονὴ γενομένη , ὡς μὴδὲ τοσαύτη ἀπαρωθῆναι ὀλίγει , ἀλλὰ τῇ παρούσᾳ τοῦ οἰκείου μεγέθους περιγενέσθαι τῶν καταλαβόντων ἡμᾶς λυπηρῶν , καὶ μὴ ἀφεῖναι αἰσθήσιν ἡμᾶς αὐτῶν λαβεῖν . Καὶ γὰρ ἐλθόντων ἡμῶν εἰς Μακεδονίαν , οὐδεμίαν ὀρχησεν ἄνεσιν ἡ σάρξ ἡμῶν . Ἐπειδὴ γὰρ εἶπε , Τῇ ὀλίγῃ , λέγει καὶ ποσπὴ ὀλίγῃ , καὶ ἐπαίνει ταύτην τῷ λόγῳ , ἵνα δεῖξῃ μεγάλην οὖσαν τὴν ἐκ τούτων παραμυθίαν καὶ χαρὰν , εἰ γε τοσαύτην ἀπακρούσατο ὀδύνην . Ἄλλ' ἐν παντὶ θλιβόμενοι . Πῶς ἐν παντὶ ; Ἐσώθη μάχα , παρὰ τῶν ἀπίστων · Ἐσώθη φόβος , διὰ τοὺς ἀδυνεῖς τῶν πιστῶν , μὴ παραστυρῶσιν . Οὐδὲ γὰρ παρὰ Κορινθίοις μόνον τοιαῦτα συνέβαινεν , ἀλλὰ καὶ ἀλλοχοῦ . Ἄλλ' ὁ παρακαλῶν τοὺς ταπεινοὺς , παρακαλεσεν ἡμᾶς ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ Τίτου . Ἐπειδὴ γὰρ μεγάλα αὐτοῖς ἐμαρτύρησεν εἰπὼν , ἵνα μὴ δόξῃ μαλακνεῖν , μάρτυρα παρέχει Τίτον τῶν ἀδελφῶν , ὅς παρ' αὐτῶν ἀφίκτο πρὸς τὸν Παῦλον μετὰ τὴν προτέραν ἐπιστολὴν διηγούμενος αὐτῷ τὰ τῆς αὐτῶν διαφθορᾶς . Σὺ δέ μοι σὺπάει πῶς πανταχοῦ μέγα σέβεται τὴν παρουσίαν Τίτου . Καὶ γὰρ ἐμπροσθεν φησίν , Ἐλθὼν δὲ εἰς τὴν Τρωάδα εἰς τὸ εὐαγγέλιον , οὐκ ὀρχησα ἄνεσιν τῷ πνεύματι μου , εἰ μὴ σάρξ με Τίτον τῶν ἀδελφῶν μου · καὶ ἐνταῦθα πάλιν , Ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ Τίτου παρεκλήθημεν , φησίν . Καὶ γὰρ βούλεται ἀξιόπιστον αὐτοῖς καταστῆσαι τὸν ἄνδρα , καὶ φιλὸν σφόδρα ποιῆσαι . Καὶ ὅρα πῶς ἀμφότερα [ 540 ] κατασκευάζει . Τῷ μὲν γὰρ εἰπεῖν , Οὐκ ὀρχησα ἄνεσιν τῷ πνεύματι μου , τὸ μέγεθος αὐτοῦ δείκνυσιν τῆς ἀρετῆς · τῷ δὲ εἰπεῖν , ὅτι Ἐπὶ τῇ ὀλίγῃ ἡμῶν ἡ παρουσία αὐτοῦ ἡρεσεν εἰς παραμυθίαν , οὐ μόνον δὲ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ , ἀλλὰ καὶ τῇ παρακλήσει , ἡ παρεκλήθη ὑφ' ὑμῶν , οἰκείους τοὺς Κορινθίους τὸν ἄνδρα . Οὐδὲν γὰρ οὕτω φιλας ποιεῖ καὶ συγχωρεῖ , ὡς τὸ δεξιόν τι καὶ ὑμᾶς περὶ τινὸς εἶπαιν · ὁ καὶ Τίτος μαρτυρεῖ λέγων , ὅτι Παραγενόμενος ἐπήρυσεν ἡμᾶς ὑπὸ τῆς ἡδονῆς · τοιαῦτα περὶ ὑμῶν ἀπήγγειλε . Διὰ τοῦτο ἡ παρουσία αὐτοῦ ἡφράσεν ἡμᾶς . Οὐ γὰρ μόνον ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ ἡσθήμεν , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῇ παρακλήσει , ἡ παρεκλήθη ὑφ' ὑμῶν . Καὶ πῶς παρεκλήθη ; Διὰ τῆς ἀρετῆς ὑμῶν , διὰ τῶν κατορθωμάτων · διὸ καὶ ἐπάγει , Ἀναγγέλλων ἡμῖν τὴν ὑμῶν ἐπισκόπην , τὸν ὑμῶν ὀδυρμὸν , τὸν ὑμῶν ζηλον ὑπὲρ ἐμοῦ . Ταῦτα αὐτὸν ἡφράσεν , φησίν , ταῦτα παρεκάλεισεν . Εἰδὼς πῶς καὶ αὐτὸν δείκνυσιν αὐτῶν σοφὸν ἑραστήν , εἰ γε τὴν ἑκείνων εὐδοκίμησιν οἰκείαν παρακλῆσιν εἶναι ἠγείτο , καὶ ὡς ἐν ἑκαίους ἀγαθὸς ἐλθὼν ἐλθὼν παρὰ Παύλῳ ; Καὶ ὅρα πῶς αὐτὰ θερμῶς ἀπαγγέλλει · Τὴν ὑμῶν ἐπισκόπην , τὸν ὑμῶν ὀδυρμὸν , τὸν ὑμῶν ζηλον . Εἰκὼς γὰρ αὐτοὺς πανθεῖν καὶ ἀλγεῖν , τὶ οὕτως ἐδυσχέρασεν ὁ μακάριος Παῦλος , τὶ τοσοῦτον ἀπίστη χρόνον . Διὸ οὐδὲ ἐπλῶς εἶπε δάκρυα , ἀλλ' Ὀδυρμὸν , οὐδὲ ἐπιθυμίαν , ἀλλ' Ἐπισκόπην , οὐδὲ ὀργήν , ἀλλὰ Ζηλον , καὶ ζηλον πάλιν τὸν ὑπὲρ αὐτοῦ , τὸν ἐκ τοῦ παρορνευθῆτος , τὸν ἐκ τῶν κατηγορούντων . Ἐσυρώθητε γὰρ , φησίν , καὶ ἐξεκράπε δεδεμένοι μου τὰ γράμματα . Διὰ ταῦτα περισεύσει τῇ χαρᾷ , διὰ ταῦτα πεπλήρωται τῇ παρακλήσει , ἐν αὐτῶν καθηφάτο . Ἐμοὶ δὲ δοκεῖ ταῦτα οὐ πρὸς παραμυθίαν τῶν ἐμπροσθεν εἰρησθαι μόνον , ἀλλὰ καὶ εἰς προτροπὴν τῶν κατορθωκότων αὐτά . Καὶ γὰρ εἰ καὶ τοῖς ἐμπροσθεν ἐγκλήμασιν εἶναι τινὰς ὀπευθύνους ἠγοῦμαι , καὶ τῶν ἐπαίνων τούτων ἀναξίους · ἀλλ' ὅμως αὐτοὺς οὐ διαιρεῖ , ἀλλὰ κοινὰ τίθησι καὶ τὰ ἐγκώμια καὶ τὰ ἐγκλήματα , διδὼς τῇ συνειδήσει τῶν ἀκούοντων ἐπιλέξασθαι τὰ οἰκεῖα . Οὕτω γὰρ κάκεινα ἀνεπαχθῆ ἐγίνετο , καὶ ταῦτα εἰς ζηλον ἠγε πολλῶν .
Lemmas: [ 539 ] βε . ἄλλος οὗτος δοκέω , φημί , ἐναντίος εἰμί ὁ πρῶτος . ἄλλος οὐ εἰμί , ἀλλά καί σφόδρα συμβαίνω . οὗτος γάρ καινός εὐπαράδεκτος ποιέω , καί ὁ διά οὗτος ἕκαινος ὁ ἀπό ὁ λαγχάνω ἐκεῖνος ὠφέλεια γνωσινωθῆρᾷ ἐργάζομαι , ὀποκλείπτων αὐτός ὁ ὀδυνηρός . Διὸ καί σφόδρα Γνωσίας πέχρηται ὁ ῥῆμα οὗτος , καί φιλότιμος . οὐδέ γάρ εἶπον , πληρόω ὁ χαρά , ἀλλά , περιστευσομης · μᾶλλον δέ , οὐδέ περιίστημι , ἀλλά , Ὑπερπερισσεύω , κενταῦθεν πάλιν δείκνυμι ὁ πόθος , ὅτι κἀν οὗτος φιλέω , ὡς χαίρω καί ἀγαλλιάω , οὐδείς ἡγέομαι φιλέω , ὡς φιλέω χρή , οὐδέ ὁ πᾶς λαμβάνω · οὕτως ἀκράδους ὁ σφόδρα φιλέω αὐτός εἰμί . ὁ γάρ παρά ὁ ἐράω ὀπάζω φιλέω , πολύς ὅς ὁ χαρά διά ὁ σφόδρα αὐτός φιλέω . ὥστε οὗτος πάλιν ὁ αὐτός ἀγάπη σημεῖον εἰμί . καί ἐπί μέν ὁ παράκλησις φημί , πληρόω · ἀπολαμβάνω ὅσπερ ὠφελέω ἐγώ · ἐπί δέ ὁ χαρά , Ὑπερπερισσεύω · τουτέστιν , ἀθυμέω πρός σύ , ἀλλά ἀπολογέομαι ἀρκούντως , καί παραμυθέομαι · οὐδέ γάρ μόνος ἀναιρέω ἐγώ ὁ ὑπόθεσις ὁ λύπη , ἀλλά καί χαρά ποιέω πλείων . εἶτα δηλόω αὐτός ὁ μέγεθος , ὅς οὗτος μόνος δείκνυμι αὐτός , πρό εἶπον , ὅτι Ὑπερπερισσεύω ὁ χαρά , ἀλλά καί ὁ ἐπάγω , ἐπί πόσος ὁ ὀλίγος ἐγώ . τοσοῦτος γάρ εἰμί ὁ διά ἐγώ ἐγώ ἡδονή γίγνομαι , ὡς μηδέ τοσοῦτος ἀπαρόω ὀλίγος , ἀλλά ὁ πάρειμι ὁ οἰκεῖος μέγεθος περιγίγνομαι ὁ καταλαμβάνω ἐγώ λυπηρός , καί μή ἀφίημι αἴσθησις ἐγώ αὐτός λαμβάνω . καί γάρ ἔρχομαι ἐγώ εἰς Μακεδονία , οὐδείς ὀρχέομαι ἄνεσις ὁ σάρξ ἐγώ . ἐπεί γάρ εἶπον , ὁ ὀλίγος , λέγω καί ποσπὴ ὀλίγος , καί ἐπαινέω οὗτος ὁ λόγος , ἵνα δείκνυμι μέγας εἰμί ὁ ἐκ οὗτος παραμυθία καί χαρά , εἰμί γε τοσοῦτος ἀποκρούω ὀδύνη . ἄλλος ἐν πᾶς θλίβω . Πῶς ἐν πᾶς ; σῴζω μάχη , παρά ὁ ἄπιστος · σῴζω φόβος , διά ὁ αδυνεος ὁ πιστός , μή παραστυρωσις . οὐδέ γάρ παρά Κορίνθιος μόνος τοιοῦτος συμβαίνω , ἀλλά καί αλλοχοω . ἄλλος ὁ παρακαλέω ὁ ταπεινός , παρακαλώ ἐγώ ἐπί ὁ παρουσία Τίτος . ἐπεί γάρ μέγας αὐτός μαρτυρέω εἶπον , ἵνα μή δόξα μαλακνεῖν , μάρτυς παρέχω Τίτος ὁ ἀδελφός , ὅς παρά αὐτός ἀφικνέομαι πρός ὁ Παῦλος μετά ὁ πρότερος ἐπιστολή διηγέομαι αὐτός ὁ ὁ αὐτός διαφθορά . σύ δέ ἐγώ σπάω πῶς πανταχοῦ μέγας σέβομαι ὁ παρουσία Τίτος . καί γάρ ἔμπροσθεν φημί , ἔρχομαι δέ εἰς ὁ Τρωάς εἰς ὁ εὐαγγέλιον , οὐ ὀρχέομαι ἄνεσις ὁ πνεῦμα ἐγώ , εἰμί μή σάρξ ἐγώ Τίτος ὁ ἀδελφός ἐγώ · καί ἐνταῦθα πάλιν , ἐπί ὁ παρουσία Τίτος παρακαλέω , φημί . καί γάρ βούλομαι ἀξιόπιστος αὐτός καθίστημι ὁ ἀνήρ , καί φίλος σφόδρα ποιέω . καί ὁράω πῶς ἀμφότερος [ 540 ] κατασκευάζω . ὁ μέν γάρ εἶπον , οὐ ὀρχέομαι ἄνεσις ὁ πνεῦμα ἐγώ , ὁ μέγεθος αὐτός δείκνυμι ὁ ἀρετή · ὁ δέ εἶπον , ὅτι ἐπί ὁ ὀλίγος ἐγώ ὁ παρουσία αὐτός ἀρέσκω εἰς παραμυθία , οὖον μόνος δέ ἐν ὁ παρουσία αὐτός , ἀλλά καί ὁ παράκλησις , ὁ παρακαλέω ὑπό σύ , οἰκεῖος ὁ Κορίνθιος ὁ ἀνήρ . οὐδείς γάρ οὗτος φίλος ποιέω καί συγχωρέω , ὡς ὁ δεξιός τίς καί σύ περί τις εἶπον · ὁ καί Τίτος μαρτυρέω λέγω , ὅτι παραγίγνομαι ἐπαρύω ἐγώ ὑπό ὁ ἡδονή · τοιοῦτος περί σύ ἀπαγγέλλω . Ζεύς οὗτος ὁ παρουσία αὐτός φράζω ἐγώ . οὖον γάρ μόνος ἐν ὁ παρουσία αὐτός ἀείδω , ἀλλά καί ἐπί ὁ παράκλησις , ὁ παρακαλέω ὑπό σύ . καί πῶς παρακαλέω ; Ζεύς ὁ ἀρετή σύ , διά ὁ κατόρθωμα · διό καί ἐπάγω , ἀναγγέλλω ἐγώ ὁ σύ ἐπισκοπή , ὁ σύ ὀδυρμός , ὁ σύ ζῆλος ὑπέρ ἐγώ . οὗτος αὐτός φράζω , φημί , οὗτος παρακαλέω . εἰδώς πῶς καί αὐτός δείκνυμι αὐτός σοφός ἐραστής , εἰμί γε ὁ ἐκεῖνος εὐδοκίμησις οἰκεῖος παράκλησις εἰμί ἡγέομαι , καί ὡς ἐν καίω ἀγαθός ἔρχομαι ἔρχομαι παρά Παῦλος ; καί ὁράω πῶς αὐτός θερμός ἀπαγγέλλω · ὁ σύ ἐπισκοπή , ὁ σύ ὀδυρμός , ὁ σύ ζῆλος . ἔοικα γάρ αὐτός πάσχω καί ἀλγέω , τίς οὕτως ἐδυσχέρασεν ὁ μακάριος Παῦλος , τίς τοσοῦτος ἀπιστέω χρόνος . Διὸ οὐδέ ἐπλῶς εἶπον δάκρυ , ἀλλά ὀδυρμός , οὐδέ ἐπιθυμία , ἀλλά ἐπισκοπή , οὐδέ ὀργή , ἀλλά Ζῆλος , καί ζῆλος πάλιν ὁ ὑπέρ αὐτός , ὁ ἐκ ὁ παρορνευτιθημι , ὁ ἐκ ὁ κατηγορέω . Ἐσυρώθητε γάρ , φημί , καί ἐξεκράπε δέω ἐγώ ὁ γράμμα . Ζεύς οὗτος περισεύω ὁ χαρά , διά οὗτος πληρόω ὁ παράκλησις , ἐν αὐτός καθηφάτο . ἐμός δέ δοκέω οὗτος οὖον πρός παραμυθία ὁ ἔμπροσθεν εἴρω μόνος , ἀλλά καί εἰς προτροπή ὁ κατορθόω αὐτός . καί γάρ εἰμί καί ὁ ἔμπροσθεν ἔγκλημα εἰμί τις οπευθυνος ἠγέω , καί ὁ ἔπαινος οὗτος ἀνάξιος · ἀλλά ὅμως αὐτός οὖον διαιρέω , ἀλλά κοινός τίθημι καί ὁ ἐγκώμιον καί ὁ ἔγκλημα , δίδωμι ὁ συνείδησις ὁ ἀκούω ἐπιλέγω ὁ οἰκεῖος . οὕτως γάρ ἐκεῖνος ἀνεπαχθής γίγνομαι , καί οὗτος εἰς ζῆλος ἄγω πολύς .