joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0599.3
ορθούντος ἢ ἐπεμβαίνοντος . Ἄλλ’ , ὅπερ ἔφη , ἐχθρὸν τῷ κλέπτῃ τὸ φῶς , ἐπαχθὲς ὁ δίκαιος τοῖς ἀμαρτανοῦσι καὶ φαινόμενος ἀπλῶς · βαρύς γὰρ ἡμῖν καὶ βλεπόμενος . Οὐ γὰρ φέρουσι αὐτοῦ τὰς ἀκτίνας , καλῶν οἱ τοὺς ὀφθαλμοὺς νοσοῦντες , τὰς ἡλιακάς . Πολλοὶ δὲ τῶν πονηρῶν οὐ φαινόμενος μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀκούμενος , βαρύς . Διὰ τοῦτο καὶ ἡ μῖαρὰ καὶ παμμῖαρὸς ἐκείνη , ἡ πρεσβυὸς τοῦ θυγατρίου , μέλλον δὲ ἡ παιδοποιός , καίτοι οὐδ’ ἰδοῦσα αὐτόν , οὐδ’ ἀκούσασα αὐτοῦ τῆς φωνῆς , ἐπὶ τὴν σφαγὴν ὤρμησε · καὶ παρασκευάζει ἄν ἀσελγὲς ἔθρεψε , ταύτῃ καὶ εἰς φόνον ἐλθεῖν · οὕτως ἐκ παροινίας αὐτὴν ἐκδείοικε . Καὶ τί φησι ; Δός μοι ἐκεῖ πίνακι δὸδε τὴν κεφαλήν Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ . Ποὺ φέρει κατὰ χρημῶν , ἀθλία καὶ ταλαιπῶρε ; μὴ γὰρ πάρεστιν ὁ κατηγορος ; μὴ γὰρ ὁρᾶται καὶ ἐνοχλεῖ ; Ἐπεὶ γὰρ , βαρύς ἡμῖν ἐστι καὶ βλέπόμενος · ταύτῃ δὲ , ὅπερ εἴπον , καὶ ἀκουμένος · διὸ φησι , Δός μοι δὸδε ἐκεῖ πίνακι τὴν κεφαλήν Ἰωάννου . Καὶ μὴν δεσμωτήριον οἴκει διὰ σέ , καὶ ἀλύσει περιέκειται , καὶ ἔξεστι σοὶ νεανιεύσασθαι ἐπὶ τῷ ἔρωτι , καὶ λέγειν οὕτως ; Ἐκράτησε τοῦ βασιλέως , ἐτι οὐδὲ σημοσία γλῶτθεις καθυπήχεν , οὐδὲ ἀπόστον τοῦ ἔρωτος , οὐδὲ διέσπασέ μου τὴν μοιχίαν , ἀλλὰ καὶ τὸν ἐγκαλέσαντα ἔθηκε . Τί μαλὴν καὶ λυσσᾶ , ἔχουσα καὶ μετὰ τὸν ἔλεγχον τῆς ἀμαρτίας τὸν νυμφίον ; τί τράπαζαν ἐρυννύεις ἐπιζητεῖς , καὶ δαιμόνων ἀλαστόρων συμπόσιον κατασκευάζεις ; Εἶδες πῶς οὐδαμίν , πῶς δεῖλιν , πῶς ἀνανδρον ἡ κακία , πῶς δὲ μάλιστα κραθεῖσα , τότε [ 638 ] γίνεται ἀδυνεστέρα ; Καὶ γὰρ αὐτὴ οὐχ οὕτως ἐθορυβεῖτο πρὶν εἰς δεσμωτήριον ἐμβαλεῖν τὸν Ἰωάννην , ὡς παρατέτται δεδέντος αὐτοῦ , καὶ ἐπαίνει λέγουσα , Δός μοι δὸδε ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλήν Ἰωάννου . Καὶ διὰ τί δὸδε ; Δέδοικα μὴ συσκαλασθῇ , φησίν , ὁ φόνος , μὴ ἐξαλύσει αὐτὸν τινὲς τοῦ κινδύνου . Καὶ διὰ τί μὴ ὅλον τὸν νεκρὸν ἐπῆγτεις , ἀλλὰ τὴν κεφαλήν ; Τὴν λυπησάσαν , φησὶ , γλῶτταν , ταύτην ἐπιθυμῶ σιγῶσαν ἰδεῖν . Ἄλλὰ τοῦναντιν ἐστιν , ὅπερ σὺν καὶ γέγονεν , ἀθλία καὶ ταλαιπῶρε , λαμπρότερον βεβήσεται , μετὰ ταῦτα ἀποτιμηθείσα . Τότε μὲν γὰρ ἐν Ἰουδαίᾳ μόνον ἰδεῖ , νῦν δὲ πρὸς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης ἀφίκεται · καὶ ὅπουπέρ ἂν εἰσέλθῃ εἰς Ἐκκλησίαν , κἂν ἐν τῇ Μαύρων , κἂν ἐν τῇ Βερσῶν , κἂν πρὸς αὐτὰς τὰς Βρετανικὰς νήσους , ἀκούεις βοῶντος Ἰωάννου , Οὐκ ἔξεστι σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ σου Ἄλλ’ οὐδὲν εὐδία αὐτὴν φιλοσοφεῖν κατεπειλεῖ καὶ ἔχει · καὶ εὐθεῖ τὸν ἀνὸν τὸν τράπαν ἐπὶ τὸν φόνον , δεδοικία μὴ ποτε μεταβάλῃ . Σὺ δὲ μᾶθε πάλιν κάναυθεν τῆς ἀρετῆς τὴν ἰσχύν . Οὐδὲ ἐγκελεισμὲνον , οὐδὲ δεδεμένον καὶ αἰγῶνα φέρει τὸν δίκαιον . Εἶδες πῶς ἀσθενὴς ἡ κακία , πῶς ἀκάθαρτον ; Ἄνεὶ γὰρ ἐδαμάτων ἀνθρωπίνην κεφαλὴν ἐπὶ πίνακι εἰςἄρει . Τί μαρτύρων , τί δὲ ἐναγώτερον , τί δὲ ἀναιδέστερον τῆς χώρας ἐκείνης ; οἷαν ἀφήκε φωνὴν ἐν
Lemmas: ὀρθόω ἢ ἐπεμβαίνω . ἄλλος , ὅσπερ φημί , ἐχθρός ὁ κλέπτης ὁ φάος , ἐπαχθής ὁ δίκαιος ὁ ἁμαρτάνω καί φαίνω ἀπλόος · βαρύς γάρ ἐγώ καί βλέπω . οὖον γάρ φέρω αὐτός ὁ ἄκτινος , καλός ὁ ὁ ὀφθαλμός νοσέω , ὁ ἡλιακός . πολλός δέ ὁ πονηρός οὖον φαίνω μόνος , ἀλλά καί Ἀκούμενος , βαρύς . Ζεύς οὗτος καί ὁ μιαρός καί παμμίαρος ἐκεῖνος , ὁ πρέσβυς ὁ θυγάτριον , μέλλω δέ ὁ παιδοποιός , καίτοι οὐδέ ὁράω αὐτός , οὐδέ ἀκούω αὐτός ὁ φωνή , ἐπί ὁ σφαγή ὁρμάω · καί παρασκευάζω ἄν ἀσελγής τρέφω , οὗτος καί εἰς φόνος ἔρχομαι · οὕτως ἐκ παροινία αὐτός ἐκδέω . καί τίς φημί ; δίδωμι ἐγώ ἐκεῖ πίναξ Δοδός ὁ κεφαλή Ἰωάννης ὁ βαπτιστής . πού φέρω κατά χρήμη , ἄθλιος καί ταλαίπωρος ; μή γάρ πάρειμι ὁ κατήγορος ; μή γάρ ὁράω καί ἐνοχλέω ; ἐπεί γάρ , βαρύς ἐγώ εἰμί καί βλέπω · οὗτος δέ , ὅσπερ εἶπον , καί Ἀκούμενος · διό φημί , δίδωμι ἐγώ Δοδός ἐκεῖ πίναξ ὁ κεφαλή Ἰωάννης . καί μήv δεσμωτήριον οἰκέω διά σός , καί ἅλυσις περιέχω , καί ἔξεστι σύ νεανιεύομαι ἐπί ὁ Ἔρως , καί λέγω οὕτως ; κρατέω ὁ βασιλεύς , ἔτι οὐδέ σημοθεος γλῶτθεις καθυπήχεν , οὐδέ ἀφίστημι ὁ Ἔρως , οὐδέ διασπάω ἐγώ ὁ μοιχία , ἀλλά καί ὁ ἐγκαλέω τίθημι . τις μάλη καί λυσσάω , ἔχω καί μετά ὁ ἔλεγχος ὁ ἁμαρτία ὁ νυμφίος ; τίς τράπαζαν ἐρυννύεις ἐπιζητέω , καί δαίμων ἀλάστωρ συμπόσιον κατασκευάζω ; εἶδον πῶς οὐδαμίν , πῶς δείλι , πῶς ἄνανδρος ὁ κακία , πῶς δέ μάλιστα κεράννυμι , τότε [ 638 ] γίγνομαι ἀδυνεστέρα ; καί γάρ αὐτός οὐ οὕτως θορυβέω πρίν εἰς δεσμωτήριον ἐμβάλλω ὁ Ἰωάννης , ὡς παρατείνω δένω αὐτός , καί ἐπαινέω λέγω , δίδωμι ἐγώ Δοδός ἐπί πίναξ ὁ κεφαλή Ἰωάννης . καί διά τίς Δοδός ; δείδω μή συσκαλόω , φημί , ὁ φόνος , μή ἐξαλύω αὐτός τις ὁ κίνδυνος . καί διά τίς μή ὅλος ὁ νεκρός ἐπάγω , ἀλλά ὁ κεφαλή ; ὁ λυπέω , φημί , γλῶσσα , οὗτος ἐπιθυμέω σιγάω ὁράω . ἀλλά τοῦναντιν εἰμί , ὅσπερ σύν καί γίγνομαι , ἄθλιος καί ταλαίπωρος , λαμπρός βαίνω , μετά οὗτος ἀποτιμάω . τότε μέν γάρ ἐν Ἰουδαῖος μόνος ἰδέω , νῦν δέ πρός ὁ πέρας ὁ οἰκέω ἀφικάνω · καί ὅπου εἄν εἰσέρχομαι εἰς ἐκκλησία , κἀν ἐν ὁ Μαῦρος , κἀν ἐν ὁ Βέρσων , κἀν πρός αὐτός ὁ Βρετανικός νῆσος , ἀκούω βοῦς Ἰωάννης , οὐ ἔξεστι σύ ἔχω ὁ γυνή Φίλιππος ὁ ἀδελφός σύ ἄλλος οὐδείς εὐδία αὐτός φιλοσοφέω καταπειλέω καί ἔχω · καί εὐθύς ὁ ΑΝΟΝ ὁ τράπα ἐπί ὁ φόνος , δίδωμι μή ποτός μεταβάλλω . σύ δέ μανθάνω πάλιν κάναυθεν ὁ ἀρετή ὁ ἰσχύς . οὐδέ ἐγκελεισμὲνον , οὐδέ δήω καί αἰγών φέρω ὁ Δίκαιος . εἶδον πῶς ἀσθενής ὁ κακία , πῶς ἀκάθαρτος ; ἀνίημι γάρ δαμάω ἀνθρώπινος κεφαλή ἐπί πίναξ εἴρω . τις μάρτυς , τίς δέ ἐναγώς , τίς δέ ἀναιδής ὁ χώρα ἐκεῖνος ; οἷος ἀφίημι φωνή ἐν