joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0515.3
οὐδὲ ὡς ἐπὶ διδὰν ἀνθρωπίνην καὶ ἀνείαν οἰκείαν , ἀλλ’ ὡς εἰς πάνους καὶ ἱδρώτας καὶ τὸ τῶν πολλῶν συμφέρον , οὕτως ἐπὶ τὴν ἀρχὴν ἄγειται καὶτὴν ὁ χειροτονηθεῖς . Διὰ καὶ πολλῆς ἀπολαύει τῆς ἀνωθεν βοηθείας παρὰ τοῦ Πνεύματος . Κάκινος μὲν μέχρι τοῦ διαγορεύσαι τὰ πρακτέα μόνον ἔστιν ἐν τῇ ἀρχῇ · ἐνταῦθα δὲ καὶ τὴν ἀπὸ τῶν εὐχῶν , καὶ τὴν ἀπὸ τῆς χάριτος προστίθησι συμμαχίαν . Μᾶλλον δὲ ἔχει μὲν οὐδὲ λόγος ὑπὲρ φιλοσοφίας οὐδεὶς , ἀλλὰ κάθηται τις διδάσκων τί ψυχή , καὶ τί ποτε κόσμος , καὶ τί μέλλομεν εἶναι μετὰ ταῦτα , καὶ ἐπὶ τῶν ἀπελευσόμεθα ἐντεῦθεν , καὶ πῶς ἀρετὴς περιεσόμεθα , ἀλλὰ περὶ μὲν συναλλαγμάτων καὶ συμβολαίων καὶ χρημάτων πολὺς ὁ λόγος , τούτων δὲ οὐδεμία φροντίς · ἐν δὲ τῇ Ἐκκλησίᾳ πάντας ὑπὲρ τούτων τούς λόγους ἴδοι τις τὸν γιγνομένους · διὸ καὶ δικαίως πάντα ἂν τις αὐτὴν καλέσαι , καὶ δικαστήριον , καὶ ἱατρείων , καὶ φιλοσοφίας διδασκαλεῖον , καὶ ψυχῆς παιδευτήριον , καὶ γυμνασίον δρόμων τῶν εἰς οὐρανοὺς φερόντων . “ Ὅτι δὲ καὶ ἡμερωτάτη πασῶν ἡ ἀρχή , καίτοι μειζόνα ἀρχίαν ἀπαντούσα , ὅψλον ἐντεῦθεν . “ Ὁ μὲν γὰρ ἐξωθεν ἄρχων , νὰ λάβῃ μοιχὸν , εὐθὺς ἐκόλασε . Καίτοι τί τὸ χέρος ; · τοῦτο γὰρ οὐχὶ τὸ πάθος ἐστὶν ἀναλεῖν , ἀλλὰ τὸ τραῦμα ἔχουσαν ἀποκίψαι τὴν ψυχήν . “ Ὁ δὲ ἐνταῦθα ἄρχων εὐρών , οὐχὶ ὅπως τιμωρήσεται , ἀλλ’ ὅπως ἐξελῇ τὸ πάθος , σπεύδει . Σὺ μὲν γὰρ ταύτῃ ποιεῖς , ὥσπερ ἂν , περὶ τὴν κεφαλὴν νοσήματος γενομένου , μὴ τὸ νόσημα παύσης , ἀλλὰ τὴν κεφαλὴν ἀποτέμνῃς · ἐγὼ δὲ οὐχ οὕτως , ἀλλὰ τὸ νόσημα ἀποτέμνω · καὶ εἴργω μὲν αὐτὸν μυστηρίων καὶ ἱερῶν περιόδων , ἀναστησάμενος δὲ αὐτόν , καὶ ἀπαλλαγέντα τῆς κακίας , καὶ ἡμεῖνον τῇ μετανοίᾳ γενομένον ἀναλαμβάνω πάλιν . Καὶ πῶς ἐστιν ἐξελεῖν μοιχίαν ; φησίν . “ Ἔστι , καὶ σφόδρα ἐστιν ὑπὸ τοῖς [ 551 ] νόμοις γενομένοις τούτοις . Βαλανείων γὰρ ἐστιν ἡ Ἐκκλησία πνευματικὴ , ὁ ῥύπον σώματος , ἀλλὰ ψυχῆς ἀποσπῶν κηλῖδα τοῖς πολλοῖς τῆς μετανοίας τρόποις . Σὺ μὲν γὰρ ἂν τε ἄφθες ἀτιμώρητον , χειρόνα εἰργάσω · ἂν τε κολάσης , ἄνιανον εἰάσεις · ἐγὼ δὲ οὔτε ἄφθιμι ἀτιμώρητον , οὔτε κολάζω , ὡς σὺ , ἀλλὰ καὶ δίκην ἀπαιτῶ τὴν ἐμοὶ πρέπουσαν , καὶ διορθοῦμαι τὸ γεγενημένον . Βούλει καὶ ἐτέρως μαθεῖν , πῶς σὺ μὲν ξηρὸν γυμνῶν , καὶ φύλακα δεικνύς τοῖς ἀμαρτάνουσι , οὐ πολλὴν ἐργάζῃ τὴν ἰατρείαν , ἐγὼ δὲ τούτων χωρὶς πρὸς καθαρὰν ἰχειραγώγησα τὴν ὑγίειαν ; Οὐ δεῖ δέ μοι λόγων οὐδὲ ῥημάτων , ἀλλὰ τὴν καὶ θάλατταν εἰς μέσον ἄγω , καὶ αὐτὴν τῶν ἀνθρώπων τὴν φύσιν . Καὶ ἔξετασον , πρὶν ἢ τὸ δικαστήριον τοῦτο καθίσαι , πῶς τὰ ἀνθρώπινα διέκειτο πράγματα , πῶς οὐδὲν τῶν νῦν κατορθωθέντων οὐδὲ μέχρις ὀνόματος ἦν ἀποῦσαι ποτε . Τίς γὰρ θανάτου κατεσώλησε ; τίς χρημάτων κατεφρόνησε ; τίς δόξης ὑπερεῖδε ; τίς τοὺς ἐν μέσῳ
Lemmas: οὐδέ ὡς ἐπί δίνω ἀνθρώπινος καί ἀνίημι οἰκεῖος , ἀλλά ὡς εἰς πανός καί ἱδρώς καί ὁ ὁ πολύς συμφέρω , οὕτως ἐπί ὁ ἀρχή ἄγω καΐτης ὁ χειροτονέω . Ζεύς καί πολύς ἀπολαύω ὁ ἄνωθεν βοήθεια παρά ὁ πνεῦμα . Κάκινος μέν μέχρι ὁ διαγορεύω ὁ πρακτέος μόνος εἰμί ἐν ὁ ἀρχή · ἐνταῦθα δέ καί ὁ ἀπό ὁ εὖχος , καί ὁ ἀπό ὁ χάρις προστίθημι συμμαχία . μᾶλλος δέ ἔχω μέν οὐδέ λόγος ὑπέρ φιλοσοφία οὐδείς , ἀλλά κάθημαι τις διδάσκω τίς ψυχή , καί τίς ποτός κόσμος , καί τίς μέλλω εἰμί μετά οὗτος , καί ἐπί ὁ ἀπέρχομαι ἐντεῦθεν , καί πῶς ἀρετή περίειμι , ἀλλά περί μέν συνάλλαγμα καί συμβόλαιος καί χρῆμα πολύς ὁ λόγος , οὗτος δέ οὐδείς φροντίς · ἐν δέ ὁ ἐκκλησία πᾶς ὑπέρ οὗτος ὁ λόγος ὁράω τις ὁ γίγνομαι · διό καί δικαίως πᾶς εἄν τις αὐτός καλέω , καί δικαστήριον , καί ἰατρεῖον , καί φιλοσοφία διδασκαλεῖον , καί Ψυχή παιδευτήριον , καί γυμνάσιον δρόμος ὁ εἰς οὐρανός φέρω . “ ὅτι2 δέ καί ἥμερος πᾶς ὁ ἀρχή , καίτοι μείζων Ἀρχίας απαντάω , ὁράω ἐντεῦθεν . “ ὁ μέν γάρ ἐξωθεν ἄρχω , νή λαμβάνω μοιχός , εὐθύς κολάζω . καίτοι τίς ὁ χείρ ; · οὗτος γάρ οὐ ὁ πάθος εἰμί ἀναλεῖ , ἀλλά ὁ τραῦμα ἔχω ἀποκίψαι ὁ Ψυχή . “ ὁ δέ ἐνταῦθα ἄρχω εὑρίσκω , οὐ ὅπως τιμωρέω , ἀλλά ὅπως ἐξελαύνω ὁ πάθος , σπεύδω . σύ μέν γάρ οὗτος ποιέω , ὥσπερ εἄν , περί ὁ κεφαλή νόσημα γίγνομαι , μή ὁ νόσημα παύω , ἀλλά ὁ κεφαλή ἀποτέμνω · ἐγώ δέ οὐ οὕτως , ἀλλά ὁ νόσημα ἀποτέμνω · καί εἴργω μέν αὐτός μυστήριον καί ἱερός περίοδος , ἀνίστημι δέ αὐτός , καί ἀπαλλάσσω ὁ κακία , καί ἀγαθός ὁ μετάνοια γίγνομαι ἀναλαμβάνω πάλιν . καί πῶς εἰμί ἐξαιρέω μοιχία ; φημί . “ εἰμί , καί σφόδρα εἰμί ὑπό ὁ [ 551 ] νόμος γίγνομαι οὗτος . βαλανεῖον γάρ εἰμί ὁ ἐκκλησία πνευματικός , ὁ ῥύπος σῶμα , ἀλλά Ψυχή ἀποσπάω κηλίς ὁ πολύς ὁ μετάνοια τρόπος . σύ μέν γάρ εἄν τε άφθα ἀτιμώρητος , χείρων ἐργάζομαι · εἄν τε κολάζω , ἄνιανον ἴασις · ἐγώ δέ οὔτε ἀφίημι ἀτιμώρητος , οὔτε κολάζω , ὡς σύ , ἀλλά καί δίκη ἀπαιτέω ὁ ἐγώ πρέπω , καί διορθόω ὁ γίγνομαι . βούλομαι καί ἑτέρως μανθάνω , πῶς σύ μέν ξηρός γυμνός , καί φύλαξ δείκνυμι ὁ ἁμαρτάνω , οὖον πολύς ἐργάζομαι ὁ ἰατρεία , ἐγώ δέ οὗτος Χωρὶς πρός καθαρός ἰχειραγώγησα ὁ ὑγίεια ; οὖον δεῖ δέ ἐγώ λόγος οὐδέ ῥῆμα , ἀλλά ὁ καί θάλασσα εἰς μέσος ἄγω , καί αὐτός ὁ ἄνθρωπος ὁ φύσις . καί ἐξετάζω , πρίν ἢ ὁ δικαστήριον οὗτος καθίζω , πῶς ὁ ἀνθρώπινος διάκειμαι πρᾶγμα , πῶς οὐδείς ὁ νῦν κατορθόω οὐδέ μέχρι ὄνομα εἰμί ἄπειμι ποτός . Τῖς γάρ θάνατος κατεσώλησε ; τίς χρῆμα καταφρονέω ; τίς δόξα ὑπέρ-εἶδον ; τίς ὁ ἐν μέσος