joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0430.2
Τοῦτο γὰρ · μαθητῶν εὐγνώμων , τὸ μὴ μόνον ἐκείναι , ἀλλὰ καὶ τὰ ἐναντία καλοῦσιναι πειθεσθαι . Διὰ τοῦτο εἶπεν , Εἰς πάντα , δείκνυσι ὅτι , ἐὰν μὴ ἐπικαιώσωσιν , οὐχ οὕτως ἐκείνους ὡς ἑαυτοὺς κατασχύνουςιν , φιλονεικῶν λαμβάνοντες δόξαν . Ποιεῖ δὲ ταῦτο , ἵνα καντεύθεν αὐτοὺς ἀσθῆσι πρὸς τὸ πεισθῆναι · διὰ καὶ λέγει , Εἰς τοῦτο γὰρ ἔγραψα ὑμῖν . Καὶτο οὐ διὰ τοῦτο ἔγραψε , λέγει δὲ διὰ τοῦτο , ὡστε αὐτοὺς ἐπισυνάπτεσθαι · τὸ γὰρ πρεσβύμενον ἦν ἢ ἐκείνῳ σωτηρία . “ Ἀλλ’ Ἐνθα μηδὲν βλάπτεται , κάκεῖνος χαρίζεται . Τῷ δὲ εἰπίν , Εἰς πάντα , πάλιν ἐγκωμιάζει , τῆς προτέρας ὑπακοῆς ἀναμνήσας , καὶ εἰς μέσον αὐτὴν ἀγαγών . “ Ὅ δὲ τι χαρίσῃσθε , καθῶ . “ Ὅρξ πῶς πάλιν τὰ δευτεραῖα ἑαυτῷ διδῶσιν , ἐκείνους μὲν ἄρχοντας , ἑαυτὸν δὲ ἐπόρμον δεκνύς ; Τοῦτο δστι μαλάδει τραγυνωμένην γνώμην , τοῦτο ἐκλύσει φιλονεικοῦσιν . Εἰτα ἵνα μὴ ὑπεῖνος κασίση , ὡς κυρίους ὄντας , καὶ μὴ ἀφῶσιν αὐτόν , πάλιν αὐτοὺς ἄγει α · πρὸς τοῦτο , λέγων , ὅτι καὶ αὐτὸς ἐχαρίσατο . Διὰ γὰρ ὅγὼ εἰ τι κεχάρισμαι , ὁ κεχάρισμαι , δι’ ὑμᾶς . Καὶ τοῦτο γὰρ αὐτὸ δι’ ὑμᾶς ἐποίησα , φησὶ . Καὶ ὡσπερ ἦνινα ἐκλέυσιν ἀποτεμεῖν , οὔτε ἀφήκαν αὐτοὺς γενέσθαι κυρίους [ 461 ] χαρίσασθαι , εἰπὼν , “ Μὴν ἐλερώσα παραδοῦναι τὸν τοιοῦτον τῷ σατανῷ , καὶ ἔλαβε πάλιν κοινωνοὺς αὐτοὺς τῆς ψήφου εἰπὼν , Συγχωρήτων ὑμῶν παραδοῦναι αὐτόν , ὅσο τὰ μέγιστα κατασκευάζων , καὶ τὸ ἐξενεχθῆναι τὴν ἀπόφασιν , καὶ τὸ μὴ χαρις ἐκείνῳ , ὡστε · μὴ δόξαι ταύτῃ πληττεῖν , καὶ οὔτε μόνος αὐτὴν ἐκφέρει , ἵνα μὴ νεμεσιωσιν αὐθάδη εἶναι καὶ ὑπερβῆναι αὐτοῖ , οὔτε δὲ·παν αὐτοὺς ἐπιτρέπει , ἵνα μὴ κύριοι γενόμενοι προδώσι τὸν ἁμαρτηκότα , ἀκαίρως αὐτῷ χαριζόμενοι · οὕτω καὶ ἐνταῦθα ποιεῖ λέγων , ὅτι Ἐγώ
Lemmas: οὗτος γάρ · μαθητής εὐγνώμων , ὁ μή μόνος ἐκεῖνος , ἀλλά καί ὁ ἐναντίος καλέω πείθω . Ζεύς οὗτος εἶπον , εἰς πᾶς , δείκνυμι ὅτι , ἐάν μή ἐπικαίω , οὐ οὕτως ἐκεῖνος ὡς ἑαυτοῦ κατασχύνουςιν , φιλονεικέω λαμβάνω δόξα . ποιός δέ ταῦτο , ἵνα καντεύθεν αὐτός ἀείδω πρός ὁ πείθω · διά καί λέγω , εἰς οὗτος γάρ γράφω σύ . Καὶτο οὖον διά οὗτος γράφω , λέγω δέ διά οὗτος , ὡστε αὐτός ἐπισυνάπτω · ὁ γάρ πρεσβυμενω εἰμί ἢ ἐκεῖνος σωτηρία . “ ἀλλά ἔνθα μηδείς βλάπτω , κενός χαρίζομαι . ὁ δέ εἶπον , εἰς πᾶς , πάλιν ἐγκωμιάζω , ὁ πρότερος ὑπακοή ἀναμιμνήσκω , καί εἰς μέσος αὐτός ἄγω . “ ὅς δέ τίς χαρίζομαι , καθίημι . “ Ὅρξ πῶς πάλιν ὁ δευτεραῖος ἑαυτοῦ δίδωμι , ἐκεῖνος μέν ἄρχω , ἑαυτοῦ δέ ἐπορμάω δεκνύς ; οὗτος δστι μαλάδει τραγυνωμένην γνώμη , οὗτος ἐκλύω φιλονεικέω . εἶτα ἵνα μή ὑπέρχομαι καθίζω , ὡς κύριος εἰμί , καί μή ἀφίημι αὐτός , πάλιν αὐτός ἄγω ὅς · πρός οὗτος , λέγω , ὅτι καί αὐτός χαρίζομαι . Ζεύς γάρ ὅς εἰμί τίς χαρίζομαι , ὁ χαρίζομαι , διά σύ . καί οὗτος γάρ αὐτός διά σύ ποιέω , φημί . καί ὡς ἦνινα ἐκλύω ἀποτέμνω , οὔτε ἀφίημι αὐτός γίγνομαι κύριος [ 461 ] χαρίζομαι , εἶπον , “ Μήν λερώνω παραδίδωμι ὁ τοιοῦτος ὁ σατανῷ , καί λαμβάνω πάλιν κοινωνός αὐτός ὁ ψῆφος εἶπον , συγχωρέω σύ παραδίδωμι αὐτός , όσος ὁ μέγας κατασκευάζω , καί ὁ ἐκφέρω ὁ ἀπόφασις , καί ὁ μή χάρις ἐκεῖνος , ὡστε · μή δόξα οὗτος πλήσσω , καί οὔτε μόνος αὐτός ἐκφέρω , ἵνα μή νέμω αὐθάδης εἰμί καί ὑπερβαίνω αὐτός , οὔτε δὲ·παν αὐτός ἐπιτρέπω , ἵνα μή κύριος γίγνομαι προδίδωμι ὁ ἁμαρτάνω , ἄκαιρος αὐτός χαρίζομαι · οὗτος καί ἐνταῦθα ποιέω λέγω , ὅτι ἐγώ