joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0539.3
δ’ . Τοῦτο καὶ ἐπὶ ἱματίων λογιζώμεθα , καὶ ἐπὶ τραπέζης , καὶ ἐπὶ οἰκίας , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων · καὶ τὴν χρείαν ζητῶμεν πανταχοῦ . Τὸ γὰρ περιττὸν καὶ ἀνώνυμον . Ὅταν τῇ αὐταρκείᾳ μελετᾷς , τότε [ 576 ] σε βουλομένου τὴς χθὲς γενέσθαι ζηλωτὴν , εἰς τὰ μεῖζον τούτων ἀνάξομεν . Οὐδεὶς γὰρ ἔφθασας πρὸς τὴν τῆς γυναικὸς φιλοσοφίαν , ἵως ἂν αὐταρκείας φροντίσης . Ἐκεῖνη γὰρ καὶ ταύτης ἀνωτέρα γέγονεν · ἢ γὰρ ἑμελλεν αὐτὴν διαθρέψαι , ταῦτα κατέβαλε πάντα . Ἔτι οὖν διαπορήσεις περὶ τῶν ἀναγκαίων , καὶ οὐκ ἀσχοῦν γυναικὶ ἑττώμενος , καὶ οὐ μόνας αὐτὴν οὐ ζηλῶν , ἀλλὰ καὶ σοφὸρα αὐτῆς ἀπολιμπανόμενος ; Ἐκεῖνη γὰρ οὐκ εἶπε ταῦτα τὰ παρ’ ἡμῶν λεγόμενα , Τί δέ , ἂν πάντα ἀναλίσωσα ἀναγκαῖα δεσθῆναι ; εἶπε · ἄλλα φιλοτέμνος ἀπεδίωκε τὰ ὄντα . Τί ἂν τις εἴποι περὶ τῆς ἐν τῇ Παλαιᾷ τῆς ἐπὶ τοῦ · προφήτου Ἡλίου ; Ἐκεῖνη γὰρ οὐχὶ περὶ πενίας , ἀλλὰ καὶ περὶ θανάτου καὶ τελευτῆς ὁ κίνδυνος ἦν , οὐ τῆς οἰκίας μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς τῶν παίδων . Οὐδὲ γὰρ παρ’ ἑτέρων προσεδόκα λήψεσθαι , ἀλλὰ ἀποθανεῖσθαι εὐθέως . Ἄλλα τὸν προφήτην εἶδε , φησί , καὶ ἐνεπίστεν φιλότιμος γέγονεν . Ὑμεῖς δὲ οὐχ ὁρᾶτε μυρίους ἁγίους ; καὶ εἰ λέγω ἁγίους · τὸν τῶν προφητῶν ὁρᾶτε προαιτούμενα Δεσπότην , καὶ οὐδὲ οὕτω φιλάθρωποι γίνεσθε ; ἄλλα ταπεινὰ ἔχοντες ἐρευγμένα ἐκ τούτου εἰς τοῦτο , οὐδὲ ἐκ τοῦ παριστοῦμενος μετατίθετε . Λέγεις · προφήτης ἦν ὁ παρὼν , καὶ τοῦτο αὐτῷ ἐπαίνει μεγαλοψύχως · τοσούτω ; Αὐθὲ μὲν οὖν τοῦτο πολλοῦ θαύματος ἄξιον , ὅτι ἐπεῖσθον μέγαν αὐτὸν εἶναι καὶ θαυμαστὸν . Πῶς γὰρ οὐκ εἶπαν , οἷα εἶπες ἢν βάρβαρον γυναικὶ καὶ ἀλλοδαπῶν λογισασθαι , ὅτι Ἡ προφήτης ἦν , οὐχ ἂν ἐμοῦ ἐθετή ; εἰ Θεοῦ φίλος ἦν , οὐχ ἂν αὐτὸν περιεῖδεν ; ἵστω , Ἰουδαῖοι διὰ ἁμαρτήματα ταύτην τίνουσι τὴν δίκην · οὗτος δὲ πᾶθεν , καὶ διὰ τί ; Ἄλλ’ οὐδὲν τούτων ἐνενόησεν , ἀλλ’ ἀνέφ -
Lemmas: δέ . οὗτος καί ἐπί ἱμάτιον λογίζομαι , καί ἐπί τράπεζα , καί ἐπί οἰκίον , καί ἐπί ὁ ἄλλος ἀπαντάω · καί ὁ χρεία ζητέω πανταχοῦ . ὁ γάρ περισσός καί ἀνώνυμος . ὅταν ὁ αὐτάρκεια μελετάω , τότε [ 576 ] σύ βούλομαι σής χθές γίγνομαι ζηλωτός , εἰς ὁ μείζων οὗτος ἀνάγω . οὐδείς γάρ φθάνω πρός ὁ ὁ γυνή φιλοσοφία , ἰός εἄν αὐτάρκεια φροντίζω . ἐκεῖνος γάρ καί οὗτος ἀνώτερος γίγνομαι · ἢ γάρ μέλλω αὐτός διατρέφω , οὗτος καταβάλλω πᾶς . ἔτι οὖν διαπόρησις περί ὁ ἀναγκαῖος , καί οὐ ἀσκέω γυνή ἵστημι , καί οὖον μόνος αὐτός οὖον ζηλόω , ἀλλά καί σοφόρα αὐτός ἀπολιμπάνω ; ἐκεῖνος γάρ οὐ εἶπον οὗτος ὁ παρά ἐγώ λέγω , τις δέ , εἄν πᾶς αναλισαω ἀναγκαῖος δείδω ; εἶπον · ἄλλος φιλόω ἀποδιώκω ὁ εἰμί . τις εἄν τις εἶπον περί ὁ ἐν ὁ Παλαιή ὁ ἐπί ὁ · προφήτης Ἡλίας ; ἐκεῖνος γάρ οὐ περί πενία , ἀλλά καί περί θάνατος καί τελευτή ὁ κίνδυνος εἰμί , οὖον ὁ οἰκίον μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ παῖς . οὐδέ γάρ παρά ἕτερος προσδοκάω λαμβάνω , ἀλλά ἀποθνῄσκω εὐθύς . ἄλλος ὁ προφήτης ὁράω , φημί , καί ἐμπίπτω φιλότιμος γίγνομαι . σύ δέ οὐ ὁράω μυρίος ἅγιος ; καί εἰμί λέγω ἅγιος · ὁ ὁ προφήτης ὁράω προαιτέομαι δεσπότης , καί οὐδέ οὗτος φιλάθρωποι γίγνομαι ; ἄλλος ταπεινός ἔχω ἐρεύγομαι ἐκ οὗτος εἰς οὗτος , οὐδέ ἐκ ὁ παριστέω μετατίθημι . λέγω · προφήτης εἰμί ὁ πάρειμι , καί οὗτος αὐτός ἐπαινέω μεγαλόψυχος · τοσοῦτος ; Αὐθὲ μέν οὖν οὗτος πολύς θαῦμα ἄξιος , ὅτι ἐφίημι μέγας αὐτός εἰμί καί θαυμαστός . Πῶς γάρ οὐ εἶπον , οἷος εἶπον εἄν βάρβαρος γυνή καί ἀλλοδαπός λογίζομαι , ὅτι ὁ προφήτης εἰμί , οὐ εἄν ἐγώ θετός ; εἰμί Θεός φίλος εἰμί , οὐ εἄν αὐτός περιοράω ; ἵστημι , Ἰουδαῖος διά ἁμάρτημα οὗτος τίνω ὁ δίκη · οὗτος δέ πάσχω , καί διά τίς ; ἄλλος οὐδείς οὗτος ἐννοέω , ἀλλά ἀνέφ -