joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0458.1
θάτεον ἐκεῖνη σβέννυσαι · ὡς εἰ γε παρέμενεν , ὡς ἡ τῶν χρημάτων , χὰν ἀπαύλισε τὸν ἀλόντα ἀρῆν . Φέρε οὖν , περὶ τούτου ὑμῖν διαλεχθῶμεν , τοῦ τῶν σωμάτων , καὶ ἴδωμεν πῶθεν αὐξεται τὸ κακόν · οὕτω γὰρ εἰσόμεθα , εἰτε ἡμέτερον τοῦτο ἔγκλημα , εἰτε σὸν ἡμέτερον · καὶ εἰ μὲν ἡμέτερον , πάντα πράξωμεν<sup>a</sup> , ὥστε περιγενέσθαι · εἰ δὲ οὐχ ἡμέτερον , τί μάτην κάπτομεν αὐτούς ; τί δὲ οὐ συγγινώσκομεν , ἀλλ’ ἐγκαλοῦμεν τοῖς ἀλαιομένοις ; Πόθεν οὖν τικτεται οὗτος ὁ ἔρως ; Ἀπὸ εὐμορφίας προσώπου , φησίν , ὅταν καλὴ καὶ εὐειδὴς ἡ τιτρώσκουσα ἡ . Εἰκὴ ταῦτα λέγεις καὶ μάτην . Τί γὰρ τῆς εὐμορφίας τὸ ἔρωστας ἐπισπάσασθαι , πάντας ἂν ἔχεν ἐραστὰς ἡ τοιαύτη κάρη · εἰ δὲ οὐ πάντας ἔχει , οὐ τῆς φύσεως τοῦτο , οὐδὲ ἐξ εὐμορφίας , ἀλλ’ ἐξ ἀκολάστων ὀφθαλμῶν · ὅταν γὰρ ἴδῃ τινὰ περιέργως θαυμάζῃ καὶ ἐρασθῇς , ἰδὼν τὸ βέλος . Καὶ τίς ἂν δύναιτο καλὴν γυναῖκα ὁρῶν , μὴ ἐπαινέσαι τὴν ὁρώμενην ; φησίν . Κὶ ποίνον οὐ τῆς προαιρέσεως ἡμῶν τὸ τὰ τοιαῦτα θαυμαζεῖν , οὐχ ἡν ἡμῖν ἄρα ὁ ἔρως . Ἐπίσχες , ἄνθρωπε . Τί πάντα φύρεις ὁμοῦ , πανταχοῦ περιτρέχων , καὶ τοῦ κακοῦ τὴν ρίζαν οὐχ ἰθέλεις ἰδεῖν ; καὶ γὰρ πολλὸς ὁρῶ θαυμάζοντας καὶ ἐπαινοῦντας , οὐχ ἔρωτας δε . Καὶ πῶς ἔνι θαυμάζοντας ; μὴ ἴδῃν ; Μὴ θορδῇ · τοῦτο γὰρ ἔργον αἰπίν · ἀλλ’ ἀνέμενον , καὶ ἀκούση τοῦ Μωυσέως · θαυμάζοντες τὸν παῖδα τοῦ Ἰακώβ , καὶ λέγοντες · Καὶ ἡν Ἰωσὴφ καλὸς τῷ σῶματι , καὶ ὡραῖος τῇ ὄψει σφόδρα . Ἄρα οὖν ἦρα ὁ ταῦτα λέγων ; Οὐδαμῶς . Οὐδὲ γὰρ ἄωρα , φησίν , τὸν ἐπαινοῦντα . Ἄλλα καὶ πρὸς τὰ ἀκούσματα ἄλληλα πάσχουσι τι τοιοῦτον , οὐ πρὸς τὰ ὁρώμενα μόνον . Ἵνα δὲ μὴ φιλονεικῆς ἡμῖν ἐν τούτοις , ὁ Δαυὶδ οὐχ ἡ ὡραῖος σφόδρα , καὶ ὑπέρυθρος μετὰ κάλλους ὀφθαλμῶν ; ὁ δὲ μάλιστα ἐστὶ τυραννικώτατον μέρος τῆς εὐμορφίας , τῶν ὀφθαλμῶν τὸ κάλλος . Ἄρ’ οὖν ἠράσθη τις αὐτοῦ ; Οὐδαμῶς . Οὐχ ἄρα μετὰ τοῦ θαυμαζεῖν καὶ τὸ ἔρως γίνεται . Καὶ γὰρ καὶ μητέρας ἔσχον πολλοὶ σφόδρα ἀνθοῦσας τῇ τοῦ σώματος ὥρᾳ . Τί οὖν ; ἠράσθησαν αὐτῶν οἱ παῖδες ; Ἄπαγε · ἀλλὰ θαυμάζουσι μὲν τὸ ὁρώμενον , οὐχ ἐμπίπτουσι δὲ εἰς ἔρωτα αἰσχρόν . Πάλιν γὰρ τῆς φύσεως τὸ νεοθρόμα ἐστι . Ποίας φύσεως , εἴπέ μοι ; Ὅτι μητέρες εἰσί , φησίν . Εἰτε οὐχ ἀκούεις , ὅτι Πέρσαι , μηδενὸς καταναγκάζοντος , ταῖς αὐτῶν γυναιξὶν ἠρέσθησαν , καὶ οὐχ εἰς οὐδὲ δεύτερος , ἀλλ’ ὁλόκληρον ἔθνος ; Χωρὶς δὲ τούτων , κάκειθεν [ 490 ] δῆλον , ὅτι τὸ νόσημα τοῦτο οὐ τῆς ὥρας τοῦ σώματος , οὐδὲ τῆς εὐμορφίας ἐστὶν ἀπλῶς , ἀλλὰ τῆς βεβήμου καὶ πλανωμένης ψυχῆς . Πολλοὶ γοῦν πολλάκις μυρίας εὐπρεπεῖς παραδραμόντες · γυναῖκας , ταῖς αἰσχρότερας ἔδωκαν ἑαυτούς · ὅθεν δῆλον ὅτι οὐ τῆς εὐμορφίας τὸ ἔρως · ἡ γὰρ ἂν εἰλον ἄκειναι πρὸ τούτων τοὺς ἐμπεσόντας . Τί οὖν τὸ αἴτιον ; εἰ γὰρ μὴ τῆς εὐμορφίας τὸ ἔρως , πῶθεν ἔχει τὴν ἀρχὴν καὶ τὴν ρίζαν , φησίν ; Ἀπὸ δαιμονίου πονηροῦ ; Ἔχει μὲν καὶ ἐκεῖθεν · ἀλλ’ οὐ τοῦτο ἐστι τὸ ζητούμενον , ἀλλ’ εἰ μή · καὶ ἡμεῖς αἴτιοι . Οὐ γὰρ ἐκείνων μόνον ἡ ἐπιβουλή , ἀλλὰ μετ’ ἐκείνων καὶ
Lemmas: θάομαι ἐκεῖνος σβέννυμι · ὡς εἰμί γε παραμένω , ὡς ὁ ὁ χρῆμα , χήν ἀπαύλισε ὁ ἀλέω ἀμνός . φέρω οὖν , περί οὗτος σύ διαλέγω , ὁ ὁ σῶμα , καί ὁράω πίνω αὐξάνω ὁ κακός · οὗτος γάρ εἶμι , εἴτε ἡμέτερος οὗτος ἔγκλημα , εἴτε σός ἡμέτερος · καί εἰμί μέν ἡμέτερος , πᾶς πράσσω , ὥστε περιγίγνομαι · εἰμί δέ οὐ ἡμέτερος , τίς μάτην κάπτω αὐτός ; τίς δέ οὖον συγγιγνώσκω , ἀλλά ἐγκαλέω ὁ ἀλάομαι ; πόθεν οὖν τίκτω οὗτος ὁ Ἔρως ; ἀπό εὐμορφία πρόσωπον , φημί , ὅταν κάλως καί εὐειδής ὁ τιτρώσκω ὁ . εἰκῇ οὗτος λέγω καί μάτην . τις γάρ ὁ εὐμορφία ὁ ἔρωστας ἐπισπάω , πᾶς εἄν ἔχω ἐραστής ὁ τοιοῦτος κάρη · εἰμί δέ οὖον πᾶς ἔχω , οὖον ὁ φύσις οὗτος , οὐδέ ἐκ εὐμορφία , ἀλλά ἐκ ἀκόλαστος ὀφθαλμός · ὅταν γάρ ὁράω τις περιέργως θαυμάζω καί ἔραμαι , εἶδον ὁ βέλος . καί τίς εἄν δύναμαι καλός γυνή ὁράω , μή ἐπαινέω ὁ ὁράω ; φημί . κίς ποῖνος οὖον ὁ προαίρεσις ἐγώ ὁ ὁ τοιοῦτος θαυμάζω , οὐ ἐάν ἐγώ ἄρα ὁ Ἔρως . ἐπέχω , ἄνθρωπος . τις πᾶς φύρω ὁμοῦ , πανταχοῦ περιτρέχω , καί ὁ κακός ὁ ῥίζα οὐ ἰθέλεις ὁράω ; καί γάρ πολύς ὁράω θαυμάζω καί ἐπαινέω , οὐ Ἔρως δέ . καί πῶς ἐν θαυμάζω ; μή ἴδη ; μή θορδῇ · οὗτος γάρ ἔργον αἰπίν · ἀλλά ἀνίημι , καί ἀκούω ὁ Μωυσῆς · θαυμάζω ὁ παῖς ὁ Ἰακώβ , καί λέγω · καί ἐάν Ἰωσήφ καλός ὁ σῶμα , καί ὡραῖος ὁ ὁράω σφόδρα . ἄρας οὖν ἆρα ὁ οὗτος λέγω ; οὐδαμός . οὐδέ γάρ ἄωρος , φημί , ὁ ἐπαινέω . ἄλλος καί πρός ὁ ἄκουσμα ἀλλήλων πάσχω τίς τοιοῦτος , οὖον πρός ὁ ὁράω μόνος . ἵνα δέ μή φιλονεικέω ἐγώ ἐν οὗτος , ὁ Δαυίδ οὐ ὁ ὡραῖος σφόδρα , καί ὑπέρυθρος μετά κάλλος ὀφθαλμός ; ὁ δέ μάλιστα εἰμί τυραννικός μέρος ὁ εὐμορφία , ὁ ὀφθαλμός ὁ κάλλος . ἄρα οὖν ἔραμαι τις αὐτός ; οὐδαμός . οὐχ ἄρα μετά ὁ θαυμάζω καί ὁ Ἔρως γίγνομαι . καί γάρ καί μήτηρ ἔχω πολύς σφόδρα Ανθούσας ὁ ὁ σῶμα ὥρα . τις οὖν ; ἔραμαι αὐτός ὁ παῖς ; ἄπαγε · ἀλλά θαυμάζω μέν ὁ ὁράω , οὐ ἐμπίπτω δέ εἰς Ἔρως αἰσχρός . πάλιν γάρ ὁ φύσις ὁ νεοθρόμα εἰμί . Ποίας φύσις , εἶπον ἐγώ ; ὅτι2 μήτηρ εἰμί , φημί . εἴτε οὐ ἀκούω , ὅτι Πέρσης , μηδείς καταναγκάζω , ὁ αὐτός γυνή ἀρέσκω , καί οὐ εἰς οὐδέ δύο , ἀλλά ὁλόκληρος ἔθνος ; Χωρὶς δέ οὗτος , κακείθεν [ 490 ] δῆλος , ὅτι ὁ νόσημα οὗτος οὖον ὁ ὥρα ὁ σῶμα , οὐδέ ὁ εὐμορφία εἰμί ἀπλόος , ἀλλά ὁ βαίνω καί πλανάω Ψυχή . πολλός γοῦν πολλάκις μυρίος εὐπρεπής παρατρέχω · γυνή , ὁ αἰσχρός δίδωμι ἑαυτοῦ · ὅθεν δῆλος ὅτι οὖον ὁ εὐμορφία ὁ Ἔρως · ὁ γάρ εἄν αἱρέω ἄκειναι πρό οὗτος ὁ ἐμπίπτω . τις οὖν ὁ αἴτιος ; εἰμί γάρ μή ὁ εὐμορφία ὁ Ἔρως , πίνω ἔχω ὁ ἀρχή καί ὁ ῥίζα , φημί ; ἀπό δαιμόνιος πονηρός ; ἔχις μέν καί ἐκεῖθεν · ἀλλά οὖον οὗτος εἰμί ὁ ζητέω , ἀλλά εἰμί μή · καί ἐγώ αἴτιος . οὖον γάρ ἐκεῖνος μόνος ὁ ἐπιβουλή , ἀλλά μετά ἐκεῖνος καί