joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0494.2
ε' . Σὺ δὲ ὅτι µη πάντα ἔχεις τὰ τοῦ ἐνιαυτοῦ κλείµενα , ἀλγεῖς καὶ κόπτεις ἑαυτόν ; Ναί , φησίν · ἐκεῖνος γὰρ τὰ ἑαυτοῦ µόνον ἐµερίµνα , ἐγὼ δὲ καὶ ὑπὲρ οἰκετῶν , καὶ παιδῶν καὶ γυναικός . Ἐκεῖνος µὲν οὖν [ 527 ] µόνος τὰ ἑαυτοῦ οὐχ ἐµερίµνα , ἀλλὰ τὰ τῆς οἰκουµένης ἀπάσης · καὶ σὺ µὲν ὑπὲρ οἰκίας µίας , ἐκεῖνος δὲ ὑπὲρ τῶν ἐν Ἱεροσολύµοις πεντῶν τοσούτων ὄντων , ὑπὲρ τῶν ἐν Μακεδονίᾳ , ὑπὲρ τῶν πανταχοῦ πτωχευόντων , ὑπὲρ τῶν διδόντων ἐκεῖνος ; οὐχ ἦτον , ἢ τῶν λαµθάνοντων . Καὶ γὰρ διπλὴ ἦν αὐτῇ ἡ φροντίς ὑπὲρ τῆς οἰκουµένης , καὶ ὅπως τὴν ἀνγκαίων µη ἀποροῦσιν , καὶ ὅπως ἐν τοῖς πνευµατικοῖς πλουτοῦσιν . Καὶ οὐχ οὕτω σε λυπεῖ τὰ παιδία πεινῶντα , ὡς ἐκεῖνον τὰ τῶν πιστῶν πράγµατα πάντα . Τί λέγω τὰ τῶν πιστῶν ; οὐδὲ γὰρ τῆς ὑπὲρ τῶν ἀπίστων φροντίδος ἐλεύθερος ἦν , ἀλλ' οὕτως ; ὑπὸ ταύτης ἐτράχετο , ὡς εὐχεσθαι καὶ ἀνάδεµα γίνεσθαι ὑπὲρ αὐτῶν · σὺ δέ , κἂν μυριάκις ἐπικρατησῇ λυµθς , οὐχ ἂν Ἠλιοῦ ποτε ἀπωθεῖν ὑπὲρ στοῦσιν . Καὶ σὺ µὲν ὑπὲρ γυναικὸς µίας µεµιµνής , ἐκεῖνος δὲ ὑπὲρ πασῶν τῶν κατὰ τὴν οἰκουµένην Ἐκκλησιῶν . Ἡ γὰρ µέριµνά µου , φησίν , πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν . Μέχρι τίνος οὖν παίζεις , ἄνθρωπε , Παύλῳ σαυτὸν παραβάλλων , καὶ οὐ παύσῃ τῆς πολλῆς ταύτης µικροψυχίας ; ∆ιακρύειν γὰρ , οὐχ ὅταν ἐν πενίᾳ ὦµεν , ἀλλ' ὅταν ἀµαρτάνωµεν , θεῖ · τοῦτο γὰρ θρήνων ἄξιον · ὡς τὰ γε ἄλλα καὶ γέλωτος . Ἄλλ' οὐ τοῦτο µε λυπεῖ , φησίν , µόνον , ἀλλ' ὅτι καὶ ὁ ἕνια ἐν δυνάσει , ἐγὼ δὲ ἄτιµος ; καὶ ἀπερβιµένος . Καὶ τί τοῦτο ; καὶ γὰρ ὁ µακάριος Παῦλος ; ἄτιµος καὶ ἀπερβιµένος εἶναι ἐδόκει τοῖς πολλοῖς . Ἄλλ' ἐκεῖνος Παῦλος ἦν , φησίν . Οὐκοῦν οὐχ ἢ τῶν πραγ - µάτων ἔχουσα , ἀλλ' ἢ τῆς γνώµης ἀσθένεια ποιεῖ σοι τὴν ἀθυµίαν . Μὴ τοίνυν τὴν πενίαν θρῆναι , ἀλλὰ σαυτὸν τὸν οὕτω διακειµενον · µᾶλλον δὲ µη σαυτὸν
Lemmas: εἰ . σύ δέ ὅτι ἡηʹ πᾶς ἔχω ὁ ὁ ἐνιαυτός κλείνω , ἀλγέω καί κόπτω ἑαυτοῦ ; Ναίς , φημί · ἐκεῖνος γάρ ὁ ἑαυτοῦ ὄνος ἐµερίµνα , ἐγώ δέ καί ὑπέρ οἰκέτης , καί παῖς καί γυνή . ἐκεῖνος με οὖν [ 527 ] όνος ὁ ἑαυτοῦ οὐ ἐµερίµνα , ἀλλά ὁ ὁ οἰκέω ἀπασάω · καί σύ με ὑπέρ οἰκίον ἵημι , ἐκεῖνος δέ ὑπέρ ὁ ἐν Ἱεροσολύµοις πέντη τοσοῦτος εἰμί , ὑπέρ ὁ ἐν Μακεδονία , ὑπέρ ὁ πανταχοῦ πτωχεύω , ὑπέρ ὁ δίδωμι ἐκεῖνος ; οὐ εἰμί , ἢ ὁ λανθάνω . καί γάρ διπλόος εἰμί αὐτός ὁ φροντίς ὑπέρ ὁ οἰκέω , καί ὅπως ὁ ἀναγκαῖος ἡηʹ ἀπορέω , καί ὅπως ἐν ὁ πνευµατικοιξ πλουτέω . καί οὐ οὗτος σύ λυπέω ὁ παιδίον πεινάω , ὡς ἐκεῖνος ὁ ὁ πιστός πράγµατα πᾶς . τις λέγω ὁ ὁ πιστός ; οὐδέ γάρ ὁ ὑπέρ ὁ ἄπιστος φροντίς ἐλεύθερος εἰμί , ἀλλά οὕτως ; ὑπό οὗτος τρέχω , ὡς εὔχομαι καί ἀναδέω γίγνομαι ὑπέρ αὐτός · σύ δέ , κἀν μυριάκις ἐπικρατέω λύω , οὐ εἄν ἠλός ποτός ἀπωθέω ὑπέρ ἵστημι . καί σύ με ὑπέρ γυνή ἵημι µεµιµνής , ἐκεῖνος δέ ὑπέρ πᾶς ὁ κατά ὁ οἰκέω ἐκκλησία . ὁ γάρ ἔρινος οὐ , φημί , πᾶς ὁ ἐκκλησία . μέχρι τίς οὖν παίζω , ἄνθρωπος , Παῦλος σαυτοῦ παραβάλλω , καί οὖον παύω ὁ πολύς οὗτος µικροψυχιος ; ∆ιακρυεν γάρ , οὐ ὅταν ἐν πενία ὄη , ἀλλά ὅταν ἀµαρτάνωµεν , θέω · οὗτος γάρ θρῆνος ἄξιος · ὡς ὁ γε ἄλλος καί γέλως . ἄλλος οὖον οὗτος με λυπέω , φημί , ὄνος , ἀλλά ὅτι καί ὁ ἕνος ἐν δύνασις , ἐγώ δέ ἄτις ; καί ἀπερβιµένος . καί τίς οὗτος ; καί γάρ ὁ µακάριος Παῦλος ; ἄτις καί ἀπερβιµένος εἰμί δοκέω ὁ πολύς . ἄλλος ἐκεῖνος Παῦλος εἰμί , φημί . οὐκοῦν οὐ ἢ ὁ πρα - ἄατος ἔχω , ἀλλά ἢ ὁ γιγνώσκω ἀσθένεια ποιέω σύ ὁ ἀθυµίαν . μή τοίνυν ὁ πενία θρῆνος , ἀλλά σαυτοῦ ὁ οὗτος διακειµενον · ἅλλος δέ ἡηʹ σαυτοῦ