joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0498.4
β᾽ . Καὶ Ἑδραῖος δὲ πολλὰ ἕτερα τοιαῦτα γράφει , καὶ οὐ παύεται παρακαλῶν , καὶ λέγων , Ἐτι μικρὸν ὧσον , ὁ ἄρχομενος ἥξει , καὶ οὐ χρονίσει καθάπερ παίδας δυσχεραίνοντας μήτηρ . Οὕτω καὶ αὐτός . Οὐ στενοχωρεῖσθε ἐν ἡμῖν , φησίν . Οὐ λέγει δὲ μόνον ὅτι φιλεῖ , ἀλλ᾽ ὅτι καὶ φιλεῖται παρ᾽ αὐτῶν , ἵνα καὶ ταύτῃ μᾶλλον αὐτοὺς ἐπισπάσθαι . Καὶ τοὺς μὲν τοῦτο μαρτυρῶν φησίν , ὅτι Ἦλθε Τίτος ἀπαγγελλων ἡμῖν τὴν ὑμῶν ἐπιπόθησιν , ἐν ὧν ὑμῶν ὀδυρμῶν , τὸν ὧν ἦλθον καὶ Γαλάτας , Εἰ δυνατὸν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν [ 352 ] ἐξορύξαιτε ἂν ἐδώκατέ μοι · καὶ Θεσσαλονικεύσι , Ὦσολαι εἰσόδου ἔσχομεν πρὸς ὑμᾶς · καὶ Τιμοθέῳ δὲ , Μεγνημένος σου τῶν δακρύων , ἵνα χαρὰς πληρωθῶ . Καὶ πανταχοῦ δὲ τῶν Ἐπιστολῶν εὑροῖ τις ἂν αὐτὸν τοῦτο μαρτυροῦντα τοῖς μαθηταῖς , καὶ ὅτι ἐφίλησε καὶ ὅτι φιλεῖται οὐ μὴν ὁμοίως . Καὶ ἐνταῦθα φησίν , Εἰ καὶ περισυστερῶμεν ὑμᾶς ἀγαπῶν , ἧττον ἀγαπῶμεν . Ἄλλα τοῦτο μὲν πρὸς τῷ τελεί , τῶς δὲ σχοδρότερον , Οὐ στενοχωρεῖσθε ἐν ἡμῖν , στενοχωρεῖσθε δὲ ἐν τοῖς σπλαγχνοῖς ὑμῶν . Ὡμεῖς ἐναδέχεσθε , φησίν , ἐγὼ δὲ πόλιν ὀλολύχρον , καὶ δήμην τοσοῦτον . Καὶ οὐχ εἶπεν , Οὐ δέχεσθε ἡμᾶς , ἀλλ᾽ ὅτι Στενοχωρεῖσθε τοῦ αὐτοῦ μὲν αἰνιττομένου , μετὰ φειδοῦς δὲ , καὶ τοῦ μὴ σφόδρα καθάψασθαι . Τὴν δὲ αὐτὴν ἀντιμισθίαν , ὡς τέκνοις λέγω , πλατυνύθητε καὶ ὑμεῖς . Καὶ τοῦ οὐχ ἔστιν ἴσον , πρότερον ἀγαπηθῆναι , εἶτα ἀγαπηθῆναι . Κἂν γὰρ τὸ ἴσον τις εἰσενέγκῃ μέτρον , ἧλάττεται τῷ δευτέρῳ ἐπανελθεῖν . Ἄλλ᾽ ὅμως οὐδὲν ἀκριβολογοῦμαι , φησί , κἂν παρ᾽ ἐμοῦ λαβόντες τὰς ἀρχὰς τὸ αὐτὸ μέτρον ἐπιδείξησθε , ἀγαπᾶν καὶ στέργειν . Εἶτα ἵνα δείξῃ , ὅτι καὶ ὀφειλὴ τὸ πρᾶγμα ἦν , καὶ ὅτι κολακίας ἔκτος τὰ εἰρημένα , Ὡς τέκνοις λέγω , φησί . Τί ἐστιν , Ὡς τέκνοις ; Οὐδὲν μέγα αἰεῖ , εἰ πατὴρ ὧν βούλομαι φιλεῖσθαι παρ᾽ ὑμῶν .
Lemmas: βε . καί ἑδραῖος δέ πολύς ἕτερος τοιοῦτος γράφω , καί οὖον παύω παρακαλέω , καί λέγω , ἔτι μικρός ὠθέω , ὁ ἄρχω ἥκω , καί οὖον χρονίζω καθάπερ παῖς δυσχεραίνω μήτηρ . οὕτως καί αὐτός . οὖον στενοχωρέω ἐν ἐγώ , φημί . οὖον λέγω δέ μόνος ὅτι φιλέω , ἀλλά ὅτι καί φιλέω παρά αὐτός , ἵνα καί οὗτος μᾶλλον αὐτός ἐπισπάω . καί ὁ μέν οὗτος μαρτυρέω φημί , ὅτι ἔρχομαι Τίτος ἀπαγγέλλω ἐγώ ὁ σύ ἐπιπόθησις , ἐν ὅς σύ ὀδυρμός , ὁ ὅς ἔρχομαι καί Γαλάτης , εἰμί δυνατός ὁ ὀφθαλμός σύ [ 352 ] ἐξορύσσω εἄν δίδωμι ἐγώ · καί Θεσσαλονικεύς , ωσολαας εἴσοδος ἔχω πρός σύ · καί Τιμόθεος δέ , Μεγνημένος σύ ὁ δάκρυ , ἵνα χαρά πληρόω . καί πανταχοῦ δέ ὁ Ἐπιστολή εὑρίσκω τις εἄν αὐτός οὗτος μαρτυρέω ὁ μαθητής , καί ὅτι φιλέω καί ὅτι φιλέω οὖον μήv ὁμοίως . καί ἐνταῦθα φημί , εἰμί καί περισυστερεω σύ ἀγάπη , κακός ἀγαπάω . ἄλλος οὗτος μέν πρός ὁ τελέω , Τῶς δέ σχοδροτερος , οὖον στενοχωρέω ἐν ἐγώ , στενοχωρέω δέ ἐν ὁ σπλάγχνον σύ . ὠμῶ ἐναδέχεσθε , φημί , ἐγώ δέ πόλις ολολυχρω , καί δήμη τοσοῦτος . καί οὐ εἶπον , οὖον δέχομαι ἐγώ , ἀλλά ὅτι στενοχωρέω ὁ αὐτός μέν αἰνίσσομαι , μετά φειδώ δέ , καί ὁ μή σφόδρα καθάπτω . ὁ δέ αὐτός ἀντιμισθία , ὡς τέκνον λέγω , πλατύνω καί σύ . καί ὁ οὐ εἰμί ἴσος , πρότερος ἀγαπάω , εἶτα ἀγαπάω . κἀν γάρ ὁ ἴσος τις εἰσφέρω μέτρον , ἅλλομαι ὁ δύο ἐπανέρχομαι . ἄλλος ὅμως οὐδείς ἀκριβολογέομαι , φημί , κἀν παρά ἐγώ λαμβάνω ὁ ἀρχή ὁ αὐτός μέτρον ἐπιδείκνυμι , ἀγαπάω καί στέργω . εἶτα ἵνα δείκνυμι , ὅτι καί ὀφειλή ὁ πρᾶγμα εἰμί , καί ὅτι κολακεία ἕκτος ὁ εἴρω , ὡς τέκνον λέγω , φημί . τις εἰμί , ὡς τέκνον ; οὐδείς μέγας ἀεί , εἰμί πατήρ ὅς βούλομαι φιλέω παρά σύ .