joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0566.3
οὐ λαμβάνω , ἐπειδὴ σφόδρα ὑμᾶς ἀγαπῶ , ἐπειδὲ κατηγορίαν αὐτῶν εἶχε τῆς ἀσθενείας , καὶ εἰς ἀπορίαν ἐνέβαλεν , ἀλλ’ ἐστρέψεν εἰς ἑτέραν αἰτίαν τὸν λόγον . Ποῖαν δὲ ταύτην ; Ἴνα ἐκκώψω τῇ ἀποριῇ τῶν θελόντων ἀπορῆσαι , ἵνα ἐν ᾧ καυχῶνται ἐσθυσώσι , καθὼς καὶ ἡμεῖς . Ἐπειδὴ γὰρ τοῦτο ἐσκαυδάζον , λαβὴν τινα εὑρεῖν , καὶ ταύτην ἀναμεῖν δεῖ . Τοῦτο γὰρ ἐστιν ἢ σερνύνουσα μόνον . Ἴνα τοίνυν μηδὲν πλέον ἔχων , καὶ τοῦτο διορθώσει ἔδει · ἐν γὰρ τοῖς ἄλλοις ἠλαττοῦντο ἦσαν . Οὐδὲν γὰρ , ὅπερ ἔφη , οὕτως οἰκονομεῖ τοὺς βιωτικούς , ὡς τὸ μὴ λαμβάνειν . Ποιηρὸς οὖν ὤν ὁ διάβολος , τοῦτο μάλιστα τὸ δέλεαρ καθίζει , βουλόμενος αὐτοὺς εἰς ἑτερα παραβλάψαι . Δοκεῖ δὲ μοι καὶ τοῦτο ὑποκρισίως εἶναι . Διόπαρ οὐδὲ εἶπεν , Ἐν ᾧ καυχῶνται , ἀλλὰ τί ; Ἐν ᾧ καυχῶνται ; ὁ καὶ εἰς ἀλαβάνειαν σκώπτουσις ἦν · ἐκαυχῶντο γὰρ καὶ τοῦτο ὁ οὐκ ἦσαν . Τὸν δὲ γενναῖον ἄνδρα οὐ μόνον ἔφ’ οἷς οὐκ ἔχει καυχᾶσθαι οὐ δεῖ , ἀλλ’ οὐδὲ ἐν οἷς πέπτωκε · καθάπερ ὁ μακάριος ὤσος ἐπολεῖ , καθάπερ ὁ πατριάρχης Ἄδραμ , λέγων , Ἐγὼ δὲ εἰμὶ τῇ καὶ σκόδος . Ἐπειδὴ γὰρ οὐκ εἶχεν εἰπαῖν ἀμαρτήματα , ἀλλ’ Ὀαμακὲν ἀπὸ πανορθωμάτων , πανταχοῦ περιβραβὼν , καὶ μὴ εὑρὼν τινα καθ’ ἑαυτοῦ μεγίστην λαβὴν , ἐπὶ τὴν φύσιν καταφεύγει · καὶ ἐπειδὴ τὸ τῆς γῆς ὄνομα ὀνομάσθηκε σεμνόν , καὶ τὸ τῆς σποδοῦ προσέθηκε . Διὸ καὶ ἐπερὲς τις ἔλεγεν , Τί σκερφαρνεύεται τῇ καὶ σκόδος ; Μὴ γὰρ μοι τὸ ἄνθος εἴπης τῆς ἁγίας , μηδὲ τὴν ἀνατεταμένον αὐχένα , μηδὲ τὴν γλῶνιδα καὶ τὸν ἱππον καὶ τοὺς ἀκολούθους · ἀλλὰ ποῦ τελευταῖα ταῦτα πάντα λογίζου καὶ προστίθει . Ἐὰν δὲ τὰ φαινόμενα λέγης , καὶ ἐγὼ σοι τὰ ἐν ταῖς Γραφαῖς · ἐγὼ , καὶ πολλῷ τοῦτων λαμπρότερα . Ἄλλ’ ὧσπερ ἐκεῖνα διὰ τῆς ὄψιν οὐ θαυμάζομεν , τὴν οὐσίαν αὐτῶν ὁρῶντες ὅτι πηλός ἐστι τὸ πᾶν · οὕτω δὴ μηδὲ ταῦτα . Καὶ γὰρ καὶ ταῦτα πηλός · μᾶλλον δὲ , καὶ πρὶν διαλυθῆναι · καὶ γενέσθαι κόνιν . Δεῖξόν μοι τοῦτον τὸν ἀνατεταμένον πυρέτοντα , ψυχοβραγούντα · καὶ τότε σοι διαλέξομαι , καὶ ἐρήσομαι τί γέγονεν ὁ πολύς κόσμος ἐκεῖνος , ποῦ βε οἴχεται ἡ πολλὴ κολακεία , καὶ ἡ θεραπεία τῶν δοῦλων , καὶ ἡ περιουσία τῶν χρημάτων , τῶν κτημάτων , ποῦ ; ἀνεμος ἐπεσπεύδων ἐξεφύσατο πάντα . Ἄλλ’ ἔρεις , ὅτι καὶ ἐπὶ τῆς κλίνης καίμενος φέρει τοῦ πλούτου καὶ τοῦ τύφου τὰ σύμβολα , ἰσθὸς λαμπρὰς ἐπικειμένης , πενθῶν καὶ πλουσίων προπεριπόντων , δήμων εὐφημούντων . Μάλιστα μὲν καὶ ταῦτα κατάγγελως · πλὴν ταῦτα εὐθὺς εὐθὺς ἐλλέγεται ὡσπερ ἄνθος διαφθρόν . Ὅταν γὰρ τὸν οὐδὲν ὑπερβῶν τῶν τῆς πόλεως πυλῶν , καὶ τοῖς σχυλῆσι παραδόντες τὸ σῶμα ἀποσφείρωμεν , πάλιν [ 605 ] σε ἐρήσομαι , ποῦ παραμένει ὁ πολύς ὄχλος ἐκεῖνος ; τί γέγονεν ἡ κραυγὴ καὶ ὁ θόρυβος ; ποῦ δὲ αἱ λαμπάδες ; ποῦ δὲ οἱ χοροὶ τῶν γυναικῶν ; ἆρα μὴ ὅναρ ταῦτα ἦν ; τί δὲ καὶ ἄγένοιντο αἱ βοαί ; ποῦ τὰ στόματα τὰ πολλὰ ἐκεῖνα τὰ κραυγάζοντα , καὶ παρακελευόμενα βαρβεῖν , ὅτι οὐδεὶς θάνατος ; Οὐ νῦν ταῦτα ἔδει λέγεσθαι τῷ μὴ ἀκούοντι , Ἄλλ’ ὅτε ἦρπαξεν , ὅτε ἐπλεονέκτητε , τότε μικρὸν παραλλάξαντας ἔδει λέγειν · Οὐ δεῖ θαρσεῖν , οὐδεὶς ἀθάνατος ·
Lemmas: οὖον λαμβάνω , ἐπεί σφόδρα σύ ἀγαπάω , ἐπειδέ κατηγορία αὐτός ἔχω ὁ ἀσθένεια , καί εἰς ἀπορία ἐμβάλλω , ἀλλά στρέφω εἰς ἕτερος αἴτιος ὁ λόγος . Ποίας δέ οὗτος ; ἵνα ἐκκόπτω ὁ ἀπορία ὁ ἐθέλω ἀπορέω , ἵνα ἐν ὅς καυχάομαι εσθυσωσις , καθώς καί ἐγώ . ἐπεί γάρ οὗτος ἐσκαυδάζον , λαβή τις εὑρίσκω , καί οὗτος ἀναμένω δεῖ . οὗτος γάρ εἰμί ἢ σερνυνεω μόνος . ἵνα τοίνυν μηδείς πλέω ἔχω , καί οὗτος διόρθωσις ἐσθίω · ἐν γάρ ὁ ἄλλος ἐλασσόω εἰμί . οὐδείς γάρ , ὅσπερ φημί , οὕτως οἰκονομέω ὁ βιωτικός , ὡς ὁ μή λαμβάνω . ποιηρός οὖν εἰμί ὁ διάβολος , οὗτος μάλιστα ὁ δέλεαρ καθίζω , βούλομαι αὐτός εἰς ἑς παραβλάπτω . δοκέω δέ ἐγώ καί οὗτος ὑπόκρισις εἰμί . διοπαρα οὐδέ εἶπον , ἐν ὅς καυχάομαι , ἀλλά τίς ; ἐν ὅς καυχάομαι ; ὁ καί εἰς ἀλαβάνειαν σκώπτω εἰμί · καυχάομαι γάρ καί οὗτος ὁ οὐ εἰμί . ὁ δέ γενναῖος ἀνήρ οὖον μόνος ἐπί ὅς οὐ ἔχω καυχάομαι οὖον δεῖ , ἀλλά οὐδέ ἐν ὅς πίπτω · καθάπερ ὁ μακάριος ὠθέω πολύς , καθάπερ ὁ πατριάρχης Ἄδραμ , λέγω , ἐγώ δέ εἰμί ὁ καί σκόδος . ἐπεί γάρ οὐ ἔχω εἶπον ἁμάρτημα , ἀλλά Ὀαμακὲν ἀπό πανορθωμάτων , πανταχοῦ περιβραβὼν , καί μή εὑρίσκω τις κατά ἑαυτοῦ μέγας λαβή , ἐπί ὁ φύσις καταφεύγω · καί ἐπεί ὁ ὁ γῆ ὄνομα ὀνομάζω σεμνός , καί ὁ ὁ σποδός προστίθημι . Διὸ καί φέρω τις λέγω , τις σκερφαρνευετης ὁ καί σκόδος ; μή γάρ ἐγώ ὁ ἄνθος εἶπον ὁ ἅγιος , μηδέ ὁ ἀνατείνω αὐχήν , μηδέ ὁ γλῶνιδα καί ὁ ἵππος καί ὁ ἀκόλουθος · ἀλλά ποῦ τελευταῖος οὗτος πᾶς λογίζομαι καί προστίθημι . ἐάν δέ ὁ φαίνω λέγω , καί ἐγώ σύ ὁ ἐν ὁ γραφή · ἐγώ , καί πολύς τοῦτις λαμπρός . ἄλλος ὡς ἐκεῖνος διά ὁ ὄψις οὖον θαυμάζω , ὁ οὐσία αὐτός ὁράω ὅτι πηλός εἰμί ὁ πᾶς · οὗτος δή μηδέ οὗτος . καί γάρ καί οὗτος πηλός · μᾶλλον δέ , καί πρίν διαλύω · καί γίγνομαι κόνις . δείκνυμι ἐγώ οὗτος ὁ ἀνατείνω πυρέσσω , ψυχοβραγουειντα · καί τότε σύ διαλέγω , καί ἔρομαι τίς γίγνομαι ὁ πολύς κόσμος ἐκεῖνος , ποῦ βε οἴχομαι ὁ πολύς κολακεία , καί ὁ θεραπεία ὁ δοῦλος , καί ὁ περιουσία ὁ χρῆμα , ὁ κτῆμα , ποῦ ; ἄνεμος ἐπισπεύδω ἐκφύω πᾶς . ἄλλος εἴρω , ὅτι καί ἐπί ὁ κλίνη Καϊμένος φέρω ὁ πλοῦτος καί ὁ τύφω ὁ σύμβολον , ἰσθὸς λαμπρός ἐπίκειμαι , πένθος καί πλούσιος προπεριποντος , δῆμος εὐφημέω . μάλιστα μέν καί οὗτος κατάγγελος · πλήν οὗτος εὐθύς εὐθύς ἐλλέγω ὡς ἄνθος διαφθείρω . ὅταν γάρ ὁ οὐδείς ὑπερβαίνω ὁ ὁ πόλις πύλη , καί ὁ σχυλησις παραδίδωμι ὁ σῶμα αποσφειρεω , πάλιν [ 605 ] σύ ἔρομαι , ποῦ παραμένω ὁ πολύς ὄχλος ἐκεῖνος ; τίς γίγνομαι ὁ κραυγή καί ὁ θόρυβος ; ποῦ δέ ὁ λαμπάς ; ποῦ δέ ὁ χορός ὁ γυνή ; ἆρα μή ὄναρ οὗτος εἰμί ; τίς δέ καί ἄγω ὁ βοή ; ποῦ ὁ στόμα ὁ πολύς ἐκεῖνος ὁ κραυγάζω , καί παρακελεύομαι βαρβεῖν , ὅτι οὐδείς θάνατος ; οὖον νῦν οὗτος ἐσθίω λέγω ὁ μή ἀκούω , ἄλλος ὅτε ἁρπάζω , ὅτε πλεονεκτέω , τότε μικρός παραλήγω ἐσθίω λέγω · οὖον δεῖ θαρσέω , οὐδείς ἀθάνατος ·