joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0491.3
Τί τοίνυν ταύτης ἰσὺν γένος · ἂν τῆς ζωῆς . ἂν ἡ σοφῶν ἐπαίνων δεινῶν , μείζων ἡ χαρὰ γίνεται ; Ὡς πτωχοί , πολλοὺς δὲ πλουτοῦντες . Τινὲς μὲν γὰρ πλούτου ἐνταῦθα λέγονται τὸν πνευματικὸν ἔχειν καὶ εἰκῶν · ἂν καὶ τὸν σαρκικὸν · καὶ γὰρ καὶ τούτων ἐπλούουν , παντὶ τινὶ τρόπῳ τὰς ἐπιθυμίας ἔχοντες οἰκίας ἀναφύμνας αὐτοῖς . Καὶ τοῦτο ἐδήλωσε διὰ τῶν λέξεων , εἰπών · Ὡς μηδὲν ἔχοντες , καὶ πάντα κατέχοντες . Καὶ πῶς ἐν τούτῳ ; Πῶς μὲν οὖν τὸ ἐναντίον ἐνι ; Ὁ γὰρ πολλὰ κατέχων , οὐδὲν ἔχει · ὁ δὲ μηδὲν ἔχων , τὰ πάντα κατέχεται . Καὶ οὐχ ἐνταῦθα μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ὑπὸ τῶν ἐναντίων τὰ ἐναντία ἐγίνετο . Εἰ δὲ σαυτὸς εἰς τὸν μέσον ἔχοντα καὶ πάντα ἔχειν , οὐδὲν τούτων εἰς μέσον ἀγάγομεν , ὡς τῇ οἰκονομίᾳ ἐπάτταται , καὶ οὐχὶ τῶν χρημάτων αὐτῶν , ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τῶν ὀφθαλμῶν πόρους ἦν . Εἰ δυνατὸν γὰρ , φησι τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν ἀφορῶντες ἂν ἐδίδακται μοι . Ταῦτα δὲ λέγει , παδειῶν μὴ ταράττεσθαι πρὸς τὰς πολλὰς δόξας , κἂν πλάνους λέγωσι , κἂν ἀγνοοῦσι , κἂν κατεδίκους νομίζουσι , κἂν ἐπιθανατίους , κἂν λυπουμένους , κἂν ἐν πτωχείᾳ εἶναι , κἂν μηδὲν ἔχειν , κἂν τοὺς ἐν εὐθυμίᾳ ἀθροῦν · ὅτι οὐδὲ τοῖς τυφλοῖς ὁ ἥλιος καταφανής , οὐδὲ τοῖς παραπλησίους τῶν σωφρονούντων ἡδονὴ δήλη . Μόνου γὰρ οἱ πιστοὶ ὀρθοὶ χρῆται τῶν πνευματικῶν εἰσι , καὶ οὐχ [ 526 ] ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς χαίρουσι καὶ ἀλγοῦσι τοῖς ἄλλοις . Καὶ γὰρ εἰ τις ἀπικρος ἀγῶνων πυκτεύοντα θεάσατο τραῦμα ἔχοντα καὶ στέφανον περιειμένον , ἠγήσατο ἂν αὐτὸν ἀλγεῖν διὰ τὰ τραῦματα , οὐχ εἰδὼς τὴν ἡδονὴν τὴν ἀπὸ τοῦ στεφάνου . Καὶ οὕτω τοίνυν ἐπαθὴ ἂν πάσομεν ἴσασιν , ὑπὲρ δὲ ὧν πάσομεν ἀγνοοῦσιν , εἰδότες ταῦτα μόνον ὀπταντοῦσι , καὶ παλαίσματα μὲν καὶ τοὺς κινδύνους ὁρῶντες , τὰ δὲ ἄπαθλα καὶ τοὺς στεφάνους καὶ τὴν τῶν ἀγῶνων ὑπόθεσιν οὐκέτι . Τί οὖν ἦν πάντα ἀπερ Παῦλος κατεῖχε , λέγων , Ὡς μηδὲν ἔχοντες , καὶ πάντα κατέχοντες ; Τὰ βιωτικὰ , τὰ πνευματικά . Ὅν γὰρ ὡς ἀγγέλων αἱ πόλεις ἐδύοντο , ὑπὲρ οὗ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐφορῶντες ἂν ἐδύσαν , ὑπὲρ οὗ τὸν ἑαυτῶν τράχηλον ὑπέθεντο , πῶς οὗτος οὐ πάντα εἶχε τὰ ἐκεῖνον ; Εἰ δὲ βούλει καὶ τὰ πνευματικὰ ἰδεῖν , ἴδε καὶ ἐν τούτοις μάλιστα πλουτοῦντα . Ὁ γὰρ οὗτος τῷ βασιλεῖ τῶν πάντων φίλος , ὡς καὶ ἀπορρήτων κοινωνεῖν τῷ Δεσπότῃ τῶν ἀγγέλων , πῶς οὐ πάντων εὐπρόσπερος ἦν , καὶ πάντα εἶχεν ; Οὐχ ἂν οὕτως ὑπέκειντο δαιμόνες , οὐχ ἂν οὕτως ἰδραπτεύεσε πᾶσθ καὶ νοσῆματα . Καὶ ἡμεῖς τοίνυν , ὅταν εἰ πάσχομεν διὰ τὸν Χριστόν , μὴ μόνον γενναίως φέρωμεν , ἀλλὰ καὶ χαίρωμεν · κἂν νηστεύωμεν , ὡς τρυφῶντες σκιρτῶμεν · κἂν ὑβριζώμεθα , ὡς ἐγυμναζόμενοι χορεύωμεν · κἂν ἀναλίσκωμεν , ὡς καρποῦντες
Lemmas: τις τοίνυν οὗτος ἰσὺν γένος · εἄν ὁ ζωή . εἄν ὁ σοφός ἔπαινος δεινός , μείζων ὁ χαρά γίγνομαι ; ὡς πτωχός , πολύς δέ πλουτέω . Τινές μέν γάρ πλοῦτος ἐνταῦθα λέγω ὁ πνευματικός ἔχω καί εἰκών · εἄν καί ὁ σαρκικός · καί γάρ καί οὗτος επλουεω , πᾶς τις τρόπος ὁ ἐπιθυμία ἔχω οἰκίον αναφυμνα αὐτός . καί οὗτος δηλόω διά ὁ λέξις , εἶπον · ὡς μηδείς ἔχω , καί πᾶς κατέχω . καί πῶς ἐν οὗτος ; Πῶς μέν οὖν ὁ ἐναντίος ἐνι ; ὁ γάρ πολύς κατέχω , οὐδείς ἔχω · ὁ δέ μηδείς ἔχω , ὁ πᾶς κατέχω . καί οὐ ἐνταῦθα μόνος , ἀλλά καί ἐν ὁ ἄλλος ὑπό ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος γίγνομαι . εἰμί δέ σαυτός εἰς ὁ μέσος ἔχω καί πᾶς ἔχω , οὐδείς οὗτος εἰς μέσος ἄγω , ὡς ὁ οἰκονομία ἐπάτταται , καί οὐ ὁ χρῆμα αὐτός , ἀλλά καί αὐτός ὁ ὀφθαλμός πόρος εἰμί . εἰμί δυνατός γάρ , φημί ὁ ὀφθαλμός σύ ἀφοράω εἄν διδακτός ἐγώ . οὗτος δέ λέγω , παδειῶν μή ταράσσω πρός ὁ πολύς δόξα , κἀν πλάνος λέγω , κἀν ἀγνοέω , κἀν καταδικέω νομίζω , κἀν ἐπιθανάτιος , κἀν λυπέω , κἀν ἐν πτωχεία εἰμί , κἀν μηδείς ἔχω , κἀν ὁ ἐν εὐθυμία ἀθρέω · ὅτι οὐδέ ὁ τυφλός ὁ ἥλιος καταφανής , οὐδέ ὁ παραπλήσιος ὁ σωφρονέω ἡδονή δῆλος . Μόνος γάρ ὁ πιστός ὀρθός χράω ὁ πνευματικός εἰμί , καί οὐ [ 526 ] ἐπί ὁ αὐτός χαίρω καί ἀλγέω ὁ ἄλλος . καί γάρ εἰμί τις άπικρος ἀγών πυκτεύω θεάομαι τραῦμα ἔχω καί στέφανος περίειμι , ἡγέομαι εἄν αὐτός ἀλγέω διά ὁ τραῦμα , οὐ εἰδοί ὁ ἡδονά ὁ ἀπό ὁ στέφανος . καί οὗτος τοίνυν πάθος εἄν πάσσω οἶδα , ὑπέρ δέ ὅς πάσσω ἀγνοέω , οἶδα οὗτος μόνος ὀπτάω , καί πάλαισμα μέν καί ὁ κίνδυνος ὁράω , ὁ δέ ἄπαθλα καί ὁ στέφανος καί ὁ ὁ ἀγών ὑπόθεσις οὐκέτι . τις οὖν εἰμί πᾶς ὅσπερ Παῦλος κατέχω , λέγω , ὡς μηδείς ἔχω , καί πᾶς κατέχω ; ὁ βιωτικός , ὁ πνευματικός . ὅς γάρ ὡς ἄγγελος ὁ πόλις δύο , ὑπέρ ὅς ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἐφοράω εἄν δύο , ὑπέρ ὅς ὁ ἑαυτοῦ τράχηλος ὑποτίθημι , πῶς οὗτος οὖον πᾶς ἔχω ὁ ἐκεῖνος ; εἰμί δέ βούλομαι καί ὁ πνευματικός ὁράω , ὁράω καί ἐν οὗτος μάλιστα πλουτέω . ὁ γάρ οὗτος ὁ βασιλεύς ὁ πᾶς φίλος , ὡς καί ἀπόρρητος κοινωνέω ὁ δεσπότης ὁ ἄγγελος , πῶς οὖον πᾶς εὐπρόσπερος εἰμί , καί πᾶς ἔχω ; οὐχ εἄν οὕτως ὑπόκειμαι δαίμων , οὐ εἄν οὕτως ιδραπτευεσω πάσχω καί νόσημα . καί ἐγώ τοίνυν , ὅταν εἰμί πάσχω διά ὁ Χριστός , μή μόνος γενναῖος φέρω , ἀλλά καί χαίρω · κἀν νηστεύω , ὡς τρυφάω σκιρτάω · κἀν ὑβρίζω , ὡς γυμνάζω χορεύω · κἀν ἀναλίσκω , ὡς καρπόω