joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0399.3
ἐκαρποῦτο , οὐ διὰ τοῦ παρακαλεῖσθαι παρ’ αὐτῶν μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦ μαθάναι αὐτοὺς ἐν ἀνέσει ὄντας , ἔκουνον τῶν ἐξῆς , δι’ ὃν αὐτὸ ἐξεκάλυψεν εἰπών · Εἰδότες ὅτι ὡςπερ κοινωνοὶ ἐστε τῶν παθημάτων , οὕτω καὶ τῆς παρακλήσεως . Ὅσπερ γὰρ διωχούμενων ἡμῶν ἀλγεῖτε , ὡς αὐτοὶ τοῦτο πάσχοντες · οὕτως ἴσμεν ὅτι καὶ παρακαλουμένων , αὐτοὶ τούτων παραπολούμεν νομίσετε . Τί ταύτης ταπεινοφρονεστέρον τῆς ψυχῆς ; ὅς ἐν μὲν τοῖς κινδύνοις τοσοῦτον πλεονεκτῶν , κοινωνοὺς καλεῖ τοὺς οὐδὲ τὸ πολυστόν αὐτῶν ὑπομένοντας · ἐν δὲ τῇ παρακλήσει τὴν αἰτίαν ἅπασαν ἐκείνοις λογίζεται , οὐ τοῖς οἰκείοις πόνους . Εἴτα , ἐπειδὴ περὶ θλίψεως ἀδιόριστος ἔλεγε , λέγει [ 430 ] λοιπὸν καὶ τὸν τόπον , καθ’ ὃν ταῦτα ὑπέμενον . Οὐ γὰρ θέλομεν ὑμᾶς ἀγνοεῖν , ἀδελφοί , περὶ τῆς θλίψεως ἡμῶν τῆς γενομένης ἡμῖν ἐν τῇ Ἀσίᾳ . Ταῦτα δὲ λέγων , φησίν , Ἵνα μὴ ἀγνοεῖτε τὰ συμβάντα ἡμῖν . Καὶ γὰρ βουλόμεθα ὑμᾶς εἰδέναι τὰ ἡμέτερα , καὶ σφόδρα τοῦτο ἐσπουδάκαμεν · ὅπερ μέγιστον ἀγάπης σημεῖόν ἐστι . Τοῦτο δὲ καὶ ἐν τῇ προτῇ ἡν Ἐπιστολῇ προμηγύθι , καὶ εἶπιν , ὅτι Θύρα γὰρ μοι ἀνέφω μεγάλῃ καὶ ἀσφαλῇ , καὶ οἱ ἀντικεῖμενοι πολλοὶ ἐν τῇ Ἐφέσῳ . Ἐκείνων οὖν αὐτούς ἀναμιμνήσκων , καὶ διηγούμενος ὅσα ἔπαθε , φησίν · Οὐ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν ὅπερ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἡμῖν ἐν τῇ Ἀσίᾳ . Τοῦτο δὲ καὶ Ἐφesiοis ἐπιστέλλων ἔλεγε · Τυχόντων γὰρ ἀποστολῶν πρὸς αὐτοὺς , ταύτην ἔφη τῆς ἀποδημίας εἶναι τὴν αἰτίαν αὐτῶν · διὸ καὶ ἔλεγον · Ἵνα δὲ εἰδῆτε καὶ ὑμεῖς τὰ κατ’ ἡμᾶς , τί πράττομεν , πάντα ὑμῖν γνωρίσει Τυχικός , ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος ἐν Κυρίῳ , ὃν ἐξεργάσα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο , Ἵνα γνῶτε τὰ περὶ ἡμῶν , καὶ παρακαλῶσιν τὰς καρδίας ὑμῶν . Καὶ ἐν Ἀλαίσι τῇ Ἐπιστολῇ αὐτὸ τοῦτο ποιεῖ . Καὶ οὐκ ἐστὶ παρελθόν , ἀλλὰ καὶ σφόδρα ἀναγκαῖον · τοῦτο μὲν διὰ τὴν ἀγάπην , ἣν σφόδρα περὶ τοὺς μαθητὰς εἶχε , τοῦτο δὲ διὰ τοὺς συνεχεῖς πειρασμούς , ἐν οἷς μεγίστη ἡν παραμυθία τὰ τὰ ἀλλήλων εἰδέναι , ὥστε καὶ λυπηρῶν ὄντων παρασκευάζεσθαι καὶ ἐναγωνίζεσθαι εἶναι καὶ ἀσφαλεστέρους , καὶ χρηστῶν ὄντων συνήδεσθαι . Ἐνταῦθα μέντοι καὶ ἀπαλλαχὴν καὶ ἐπαγωγὴν μηνύει · πειρασμῶν λέγων · Ὅτι καθ’ ὑπερβολὴν ἐβαρδηθόμεν ὑπὲρ δύναμιν · καθάπερ φορτίῳ τινὶ μεγάλῳ βαπτιζόμενον πλοῖον . Καὶ δοκεῖ μὲν ἐν τι εἰρηνέναι , εἰπών , Καθ’ ὑπερβολήν , καὶ , Ὑπὲρ δύναμιν · οὐκ ἐστὶ δὲ ἐν , ἀλλὰ διὰ ταῦτα . Ἵνα γὰρ μὴ τις λέγῃ , Τί γὰρ , εἰ καθ’ ὑπερβολὴν μὲν ὁ κίνδυνος ἦν , ὑμῖν δὲ οὐ μέγας ἦν ; ἐπἡγεῖται , ὅτι Καὶ μέγας ἦν καὶ τὴν δύναμιν ἐνίκα τὴν ἡμετέραν , καὶ οὕτως ἐνίκα , ὡς ἐξαπορήθηναί ἡμᾶς καὶ τοῦ ζῆν , τοῦτέστι , μηδὲ προσδοκῆσαι λοιπὸν ἡμᾶς ζῆν . Ὅπερ ὁ Δαυὶδ πᾶλας ἤκου καλεῖ , καὶ ἀθνας καὶ σκιὰν θανάτου , τοῦτο δὴ καὶ αὐτὸς φησίν , ὅτι Κίνδυνον ὀνειρίσαμεν πάντως θάνατον εἶ -
Lemmas: καρπόω , οὖον διά ὁ παρακαλέω παρά αὐτός μόνος , ἀλλά καί διά ὁ μαθαίνω αὐτός ἐν ἄνεσις εἰμί , ἔκουνον ὁ ἑξῆς , διά ὅς αὐτός ἐκκαλύπτω εἶπον · οἶδα ὅτι ὡς κοινωνός εἰμί ὁ πάθημα , οὗτος καί ὁ παράκλησις . ὅσπερ γάρ διωχουμην ἐγώ ἀλγέω , ὡς αὐτός οὗτος πάσχω · οὕτως οἶδα ὅτι καί παρακαλέω , αὐτός οὗτος παραπολουμην νομίζω . τις οὗτος ταπεινοφρονέω ὁ Ψυχή ; ὅς ἐν μέν ὁ κίνδυνος τοσοῦτος πλεονέκτης , κοινωνός καλέω ὁ οὐδέ ὁ πολυστόν αὐτός ὑπομένω · ἐν δέ ὁ παράκλησις ὁ αἴτιος ἅπας ἐκεῖνος λογίζομαι , οὖον ὁ οἰκέω πόνος . εἴτα̅ , ἐπεί περί θλῖψις ἀδιόριστος λέγω , λέγω [ 430 ] λοιπός καί ὁ τόπος , κατά ὅς οὗτος ὑπομένω . οὖον γάρ ἐθέλω σύ ἀγνοέω , ἀδελφός , περί ὁ θλῖψις ἐγώ ὁ γίγνομαι ἐγώ ἐν ὁ Ἀσία . οὗτος δέ λέγω , φημί , ἵνα μή ἀγνοέω ὁ συμβαίνω ἐγώ . καί γάρ βούλομαι σύ οἶδα ὁ ἡμέτερος , καί σφόδρα οὗτος σπουδάζω · ὅσπερ μέγας ἀγάπη σημεῖον εἰμί . οὗτος δέ καί ἐν ὁ προτείνω ἐάν Ἐπιστολή προμηγύθι , καί εἶπον , ὅτι θύρα γάρ ἐγώ ἄνεφος μέγας καί ἀσφαλής , καί ὁ ἀντίκειμαι πολύς ἐν ὁ Ἔφεσος . ἐκεῖνος οὖν αὐτός ἀναμιμνήσκω , καί διηγέομαι ὅσος πάσχω , φημί · οὖον ἐθέλω σύ ἀγνοέω ὅσπερ ὁ θλῖψις ὁ γίγνομαι ἐγώ ἐν ὁ Ἀσία . οὗτος δέ καί Ἐφesiοis ἐπιστέλλω λέγω · τυγχάνω γάρ ἀποστολή πρός αὐτός , οὗτος φημί ὁ ἀποδημία εἰμί ὁ αἴτιος αὐτός · διό καί λέγω · ἵνα δέ οἶδα καί σύ ὁ κατά ἐγώ , τίς πράσσω , πᾶς σύ γνώρισις Τυχικός , ὁ ἀγαπητός ἀδελφός καί πιστός διάκονος ἐν κύριος , ὅς ἐξεργάζομαι πρός σύ εἰς αὐτός οὗτος , ἵνα γιγνώσκω ὁ περί ἐγώ , καί παρακαλέω ὁ Καρδία σύ . καί ἐν Ἅλαισα ὁ Ἐπιστολή αὐτός οὗτος ποιέω . καί οὐ εἰμί παρέρχομαι , ἀλλά καί σφόδρα ἀναγκαῖος · οὗτος μέν διά ὁ ἀγάπη , ὅς σφόδρα περί ὁ μαθητής ἔχω , οὗτος δέ διά ὁ συνεχής πειρασμός , ἐν ὅς μέγας ἐάν παραμυθία ὁ ὁ ἀλλήλων οἶδα , ὥστε καί λυπηρός εἰμί παρασκευάζω καί ἐναγωνίζομαι εἰμί καί ἀσφαλής , καί χρηστός εἰμί συνήδομαι . ἐνταῦθα μέντοι καί ἀπαλλάσσω καί ἐπαγωγή μηνύω · πειρασμός λέγω · ὅτι2 κατά ὑπερβολή ἐβαρδηθόμεν ὑπέρ δύναμις · καθάπερ φορτίον τις μέγας βαπτίζω πλοῖον . καί δοκέω μέν ἐν τίς λέγω , εἶπον , κατά ὑπερβολή , καί , ὑπέρ δύναμις · οὐ εἰμί δέ ἐν , ἀλλά διά οὗτος . ἵνα γάρ μή τις λέγω , τις γάρ , εἰμί κατά ὑπερβολή μέν ὁ κίνδυνος εἰμί , σύ δέ οὖον μέγας εἰμί ; ἐπιγίγνομαι , ὅτι καί μέγας εἰμί καί ὁ δύναμις νικάω ὁ ἡμέτερος , καί οὕτως νικάω , ὡς ἐξαπορέω ἐγώ καί ὁ ζῶ , τουτέστι , μηδέ προσδοκάω λοιπός ἐγώ ζῶ . ὅπερ ὁ Δαυίδ πάλη ἀκούω καλέω , καί ἀθνας καί σκιά θάνατος , οὗτος δή καί αὐτός φημί , ὅτι κίνδυνος ονειρισω πάντως θάνατος εἰμί -