joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0587.3
Καὶ οἱ τάφοι τῶν δούλων τοῦ σταυρωθέντος λαμπρότεροι τῶν βασιλικῶν εἰσιν αὐλῶν , οὐ τῷ μεγέθει καὶ τῷ κάλλει τῶν οἰκοδομημάτων μόνον · καὶ τοῦτο μὲν γὰρ κρατοῦσιν · ἀλλ' , ὁ πολλῇ πλέον ἐστὶ , τῇ τῶροῦ τῶν συνόντων . Καὶ γὰρ αὐτὸς ὁ τῆν ἀλωργίδα περιελαμὼν ἀπέρεπται τὰ σήματα ἐκεῖνα παριπτευόμενο , καὶ τὸν τύφον ἀποθέμενος ἔστηκα δεόμενος τῶν αὐλῶν , ὥστε αὐτοῦ προστῆναι παρὰ τῷ Θεῷ , καὶ τοῦ σχηνοποιοῦ καὶ τοῦ ἀλῶος προστατῶν καὶ τετελευτηκότων δεῖται ὁ τὸ διάδημα ἔχων . Τολμήσεις οὖν , εἴπέ μοι , τὸν τοῦτον Δεσπότην νεκρὸν εἰπεῖν , οὗ οἱ οἰκέται καὶ τετελευτηκότες , προστάται τῶν τῆς οἰκουμένης βασιλέων εἰσί ; Καὶ τοῦτο οὐχ ἐν τῇ Ῥώμῃ ἔδοι τις ἄν γνώμενον μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει . Καὶ γὰρ καὶ ἐνταῦθα Κωνσταντίνου τὸ μέγα μαγλὴ τιμὴν τιμὴν ἐνέμισεν ὁ παῖς , εἰ τοὺς προθύριους κατὰτοιχο τοὺς ἀλίους · καὶ ὅπερ εἰσὶν οἱ πυλωροὶ τοῖς βασιλεύσιν ἐν τοῖς βασιλείοις , τοῦτο ἐν τῷ σήματι οἱ βασιλεῖς τοῖς ἀλίοις . Καὶ οἱ μὲν ὡσπερ δεσπόται τοῦ τόπου ἐν ἕνδον κατέχουν , οἱ δὲ ὡς πάροικοι καὶ γείτονες ἠγάπησαν τὴν ἀλίειον αὐτοῖς ἀφορισθῆναι θύραν , ἀπὸ τῶν ἐνταῦθα καὶ τοῖς ἀπίστοις ἐπιδεικνύντες , ὅτι πλείων ἐν τῇ ἀναστάσει ἢ ὑπεροχὴ ἔσται τοῖς ἀλίοις . Εἰ γὰρ ἐνταῦθα οὕτως ἐν τοῖς τάφοις , πολλῷ μᾶλλον ἐν τῇ ἀναστάσει . Καὶ ἀντεθλακται ἡ τάξις · οἱ μὲν βασιλεῖς οἰκετῶν καὶ ὑπηρετῶν , δι' ὃ ἀρχόμενοι βασιλέων τὴν δεξιὰν περιέκλινται , μᾶλλον δὲ καὶ λαμπροτέραν . Καὶ ὅτι οὐ κολακεία τὸ πρᾶγμα , αὐτὴ δείκνυσιν ἡ ἀλήθεια · ἀπὸ γὰρ ἐκείνων καὶ οὕτοι λαμπρότεροι γεγόνασι . Πολλὴ γὰρ τῶν ἀλλῶν τάφων τῶν βασιλικῶν τὰ σήματα ταῦτα σεμνότερα · ἐκεῖ μὲν γὰρ πολλὴ ἡ ἔρημία , ἐνταῦθα δὲ πολλὴ ἡ πανηγυρίς . Εἰ δὲ βούλει καὶ ταῖς βασιλικάς παραβαλεῖν αὐλαῖς , τοὺς τάφους τούτους , πάλιν ἐνταῦθα τὰ νικητήρια . Ἐκεῖ μὲν γὰρ πολλοὶ οἱ σοβοῦντες , ἐνταῦθα δὲ πολλοὶ οἱ καλοῦντες καὶ ἐπισπώμενοι πλουσίους , πέντας , ἄνδρας , γυναῖκας , δούλους , ἐλευθέρους · ἐκεῖ πολὺς ὁ φόβος , ἐνταῦθα ἄρατος ἡ ἡδονή . Ἄλλὰ γλυκὺ θέαμα χρυσοφορούμενα βασιλῆ καὶ ἐστεφανωμένον ἰδεῖν , καὶ παρεστῶτας στρατηγούς , ἄρχοντας , ταξιάρχους , φιλάρχους , ὑπάρχους . Ἄλλ' [ 626 ] ἐνταῦθα τοσοῦτω σεμνότερα καὶ φρικωδέστερα , ὡς ἐκεῖνα σκηνὴν εἶναι καὶ παιδιὰν νομίσαι πρὸ ταῦτα . Ἄμα γὰρ ἐπιδὼς τῶν ὀδῶν , καὶ πρὸς τὸν οὐρανὸν ὁ τόπος τὴν διάνοιαν παρέπεμψε , πρὸς τὸν ἄνω βασιλέα , πρὸς τὸ στρατόπεδον τῶν ἀγγέλων , πρὸς τὸν θρόνον τὸν ἄνω , πρὸς τὸν θρόνον τὴν ἀπρόσιτον . Καὶ ἐνταῦθα μὲν ὑπέταξεν ἄρχοντι τῶν ὑποκειμένων τὸν μὲν λύσαι , τὸν δὲ δήσαι · τὰ δὲ ὁσά
Lemmas: καί ὁ τάφος ὁ δοῦλος ὁ σταυρόω λαμπρός ὁ βασιλικός εἰμί αὐλή , οὖον ὁ μέγεθος καί ὁ κάλλος ὁ οἰκοδόμημα μόνος · καί οὗτος μέν γάρ κρατέω · ἀλλά , ὁ πολύς πλέω εἰμί , ὁ Τώρου ὁ σύνειμι . καί γάρ αὐτός ὁ ὁ ἀλωργίδα περιέρχομαι ἀπορέπω ὁ σῆμα ἐκεῖνος παριπτευομενος , καί ὁ τύφω ἀποτίθημι ἵστημι δήω ὁ αὐλή , ὥστε αὐτός προΐστημι παρά ὁ Θεός , καί ὁ σχηνοποιεω καί ὁ ἀλῶος προστάτης καί τελευτάω δήω ὁ ὁ διάδημα ἔχω . τολμάω οὖν , εἶπον ἐγώ , ὁ οὗτος δεσπότης νεκρός εἶπον , ὅς ὁ οἰκέτης καί τελευτάω , προστάτης ὁ ὁ οἰκέω βασιλεύς εἰμί ; καί οὗτος οὐ ἐν ὁ Ῥώμη ἐσθίω τις ἄν γιγνώσκω μόνος , ἀλλά καί ἐν ὁ Κωνσταντινούπολις . καί γάρ καί ἐνταῦθα Κωνσταντῖνος ὁ μέγας Μάγλης τιμή τιμή νέμω ὁ παῖς , εἰμί ὁ προθύριον κατάτοιχος ὁ ἥλιος · καί ὅσπερ εἰμί ὁ πυλωρός ὁ βασιλεύς ἐν ὁ βασίλειος , οὗτος ἐν ὁ σῆμα ὁ βασιλεύς ὁ ἥλιος . καί ὁ μέν ὡς δεσπότης ὁ τόπος ἐν ἔνδον κατέχω , ὁ δέ ὡς πάροικος καί γείτων ἀγαπάω ὁ ἄλιος αὐτός ἀφορίζω θύρα , ἀπό ὁ ἐνταῦθα καί ὁ ἄπιστος ἐπιδείκνυμι , ὅτι πλείων ἐν ὁ ἀνάστασις ἢ ὑπεροχή εἰμί ὁ ἥλιος . εἰμί γάρ ἐνταῦθα οὕτως ἐν ὁ τάφος , πολύς μᾶλλον ἐν ὁ ἀνάστασις . καί ἀντεθλακται ὁ τάξις · ὁ μέν βασιλεύς οἰκέτης καί ὑπηρέτης , διά ὅς ἄρχω βασιλεύς ὁ δεξιά περικλίνω , μᾶλλον δέ καί λαμπρός . καί ὅτι οὖον κολακεία ὁ πρᾶγμα , αὐτός δείκνυμι ὁ ἀλήθεια · ἀπό γάρ ἐκεῖνος καί οὕτος λαμπρός γίγνομαι . Πολύς γάρ ὁ ἄλλος τάφος ὁ βασιλικός ὁ σῆμα οὗτος σεμνός · ἐκεῖ μέν γάρ πολύς ὁ ἐρημία , ἐνταῦθα δέ πολύς ὁ πανήγυρις . εἰμί δέ βούλομαι καί ὁ βασιλικός παραβάλλω αὐλή , ὁ τάφος οὗτος , πάλιν ἐνταῦθα ὁ νικητήριος . ἐκεῖ μέν γάρ πολύς ὁ σοβέω , ἐνταῦθα δέ πολύς ὁ καλέω καί ἐπισπάω πλούσιος , Πέντας , ἀνήρ , γυνή , δοῦλος , ἐλεύθερος · ἐκεῖ πολύς ὁ φόβος , ἐνταῦθα Ἄρατος ὁ ἡδονή . ἀλλά γλυκύς θέαμα χρυσοφορέω βασιλεύς καί στεφανόω ὁράω , καί παρίστημι στρατηγός , ἄρχω , ταξίαρχος , φίλαρχος , ὕπαρχος . ἄλλος [ 626 ] ἐνταῦθα τοσοῦτος σεμνός καί φρικώδης , ὡς ἐκεῖνος σκηνή εἰμί καί παιδιά νομίζω πρό οὗτος . Ἄμη γάρ πιδάω ὁ ὀδούς , καί πρός ὁ οὐρανός ὁ τόπος ὁ διάνοια παραπέμπω , πρός ὁ ἄνω βασιλεύς , πρός ὁ στρατόπεδον ὁ ἄγγελος , πρός ὁ θρόνος ὁ ἄνω , πρός ὁ θρόνος ὁ ἀπρόσιτος . καί ἐνταῦθα μέν ὑποτάσσω ἄρχω ὁ ὑπόκειμαι ὁ μέν λύω , ὁ δέ δήω · ὁ δέ ὅσος