joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0423.3
α.Τί φης , ὦ μακάριε Παῦλε ; ψευδόμενος αὐτῶν οὐκ ἤλθες εἰς Κόρινθον ; Οὐκοῦν ἐναντιοῦνται τινὰ ἡμῖν εἰσάγεις ἐνταῦθα . Ἀνωτέρω μὲν γὰρ ἔλεγε , ὅτι διὰ τοῦτο οὐκ ἤλθες , ἐπειδὴ οὐ κατὰ σάρκα βουλεύῃ , οὐδὲ κύριος εἶ αὐτοῦ , ἀλλ' ὑπὸ τῆς τοῦ Πνεύματος ἐξουσίας · πανταχοῦ περίφηγε , καὶ τὰς θλίψεις εἰς μέσον ἤγες · ἐνταῦθα δὲ σὺν φης εἶναι τῇ μὴ ἐλθεῖν , οὐκὲτι τῆς τοῦ Πνεύματος ἐξουσίας · καὶ γὰρ φησίν , ὅτι ψευδόμενος ὑμῶν , οὐκ ἤλθον εἰς Κόρινθον . Τί οὖν ἔστιν εἰπεῖν ; Ἡ διὰ καὶ τοῦτο αὐτὸ τοῦ Πνεύματος ἦν , καὶ ἠθέλησε μὲν αὐτὸς ἐλθεῖν , ὁπέβαλε δὲ τὸ Πνεῦμα μὴ παραγενέσθαι , τὴν ψευδὴ τὴν αὐτῶν προβαλλόμενον · ἢ περὶ ἑτέρας λέγει παρουσίας , δηλῶν ὅτι πρὶν ἢ γράφαι τὴν προτέραν ἐπιστολὴν , ἠθέλησεν ἐλθεῖν , καὶ κατέσχεν ἑαυτὸν δι' ἀγάπην , ὡστε μὴ ἀδιωρθώτως ἐπιστῆναι . Εἰχὼ δὲ καὶ μετὰ τὴν δευτέραν Ἐπιστολὴν , τοῦ Πνεύματος μηκέτι κωλύοντος αὐτόν , ἐκόντα διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην μεῖναι . Ὁ καὶ μᾶλλον ἔστιν ὁποπτεύσαι , ὅτι παρὰ μὲν τὴν ἀρχὴν τὸ Πνεῦμα ἐκώλυεν · ὕστερον δὲ καὶ αὐτὸς ἐπιλογισάμενος ὅτι [ 455 ] τοῦτο βέλτιον , ἔμεινε . Σὺ δὲ μοι σκάπτε πῶς πάλιν ἑαυτὸ μέμνηται , ὅ συνεχῶς λέγειν οὐ παύσομαι , ἀπὸ τῶν ἐναντίων ἑαυτῷ συνιστάμενος . Ἐπειδὴ γὰρ καὶ τοῦτο εἰδὼς ἦν ὁποπτεύειν αὐτοὺς , καὶ λέγειν , ὅτι διὰ τοῦτο οὐκ ἠθέλησας ἐλθεῖν · ἐμίσησας γὰρ ἡμᾶς · δείκνυσι τοὐναντίον , ὅτι διὰ τοῦτο οὐκ ἠθέλησεν , ἵνα μὴ ἐφίλει αὐτούς . Τί δὲ ἐστιν οὖ , ψευδόμενος ; Ἠκούσα , φησίν , ὅτι πέρωσάν τινες παρ' ὑμῖν · οὐκ ἠθέλον οὖν ἐλθὼν λυπῆσαι ὑμᾶς . Καὶ γὰρ ἀνάγκη παρόντα ἐξετάσαι τὸ πράγμα , καὶ ἐπαξελθεῖν καὶ κολάσαι , καὶ πολλοὺς ἀπαιτήσαι δίκην . Βέλτιον οὖν εἶναι ἐνόμισα ἀπεῖναι , καὶ ἐνδοῦναι μετανόησαι , ἢ παρὼν ἐπεξελθεῖν , καὶ παροξυνήναι μειζόνως . Καὶ γὰρ πρὸς τῷ τέλει τῆς Ἐπιστολῆς σαφῶς αὐτὸ παρεδήλωσεν εἰπών · Φοβοῦμαι μὴ πως ἐλθόντα με ταπεινώσῃ ὁ Θεὸς μου πρὸς ὑμᾶς , καὶ πενθήσω πολλοὺς τῶν προημυρηκότων , καὶ μὴ μετανοήσωσιν ἐπὶ τῇ ἀσέλγειᾳ καὶ ἀκαθαρσίᾳ , ἢ ἐκραζα . Τοῦτο τοίνυν καὶ ἐνταῦθα ἐνδεικνυται , καὶ λέγει μὲν αὐτὸς ὡς ἀπολογούμενος , ἐπιστῆσαι δὲ αὐτοὺς σφοδρότατα , καὶ φοβεῖ . Καὶ γὰρ ἠγέλατο τιμωρίας δυνὰς αὐτοὺς ὁνειδιζῶν , καὶ τι καὶ πεισμοῦντος , εἰ μὴ ταχὺς διορθωθεῖν . Ὁ καὶ αὐτὸ πάλιν ἐν τῷ τέλει τῆς Ἐπιστολῆς φησίν , ὅτι Ἔὰν ἐλθὼ εἰς τὸ σάλιν , οὐ φείσομαι . Πλὴν ἀλλ' ἄναι μὲν σαφέστερον , ἐνταῦθα δέ , ἐπειδὴ προοίμιον ἦν , οὐχ οὕτως αὐτὸ λέγει , ἀλλ' ὑπεσταλμένως · καὶ οὐδὲ τοῦτ' ἀρχεται , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τοῦτο πάλιν θεραπευεῖ , ἐπιδιορθώσει κεχρημένος . Ἐπειδὴ γὰρ ὡσπερ ἐξουσίαν πολλὴν ἐνδεικνυμένου τὸ ῥῆμα ἦν · ( φεῖδεται γὰρ τις ἐκείνων , ὅς καὶ κολάσει · κύριός ἐστι ) , τοῦτο αὐτὸ παραμυθούμενος , καὶ τὸ δοκοῦν εἶναι τραχὺ συσχιάζων φησίν · Οὐχ ὅτι κυριεύσωμεν ὑμῶν τῆς πίστεως . Τοῦτέστι , Οὐ διὰ τοῦτο εἶπον , ὅτι ψευδόμενος ὑμῶν οὐκ ἤλθον , ὡς κυριεύων ὑμῶν . Καὶ οὐκ εἶπεν , Ἐμῶν , ἀλλὰ , Τῆς πίστεως · ὅ καὶ πρᾶσθαι ἦν καὶ ἀληθέστερον . Τὸν γὰρ μὴ βουλλόμενον πιστεύσαι τις κύριος ἀναγκάσει ; Ἀλλὰ συνεργοὶ ἔσμεν τῆς χαρᾶς ὑμῶν . Ἐπειδὴ γὰρ , φησίν , ἡ χαρὰ ὑμῖν ἡμέτερα ἐστιν , οὐκ ἤλθον , ἵνα μὴ ἐμβαλὼ εἰς λύπην ὑμᾶς , καὶ αὐτὸς τὴν ἀθυμίαν τὴν ἐμήν · ἀλλ' ἔμεινα , ἵνα διορθωθέντες ἀπὸ τῆς ἀπειλῆς , εὐφρανθῆτε . Πάντα γὰρ ποιοῦμεν ὑπὲρ τῆς χαρᾶς τῆς ὑμετέρας , καὶ ὑπὲρ τοῦτο σπεύδομεν , ἐπειδὴ καὶ αὐτὸ πονονοῦμεν αὐτῇ . Τῇ γὰρ πίστει ἐστίκαται . Ὁρα πάλιν ὑπεσταλμένως διαλεγομένου . Δέδοικα γὰρ αὐτῶν καλάμᾶσαι · πάλιν , ἐπειδὴ σφοδρῶς αὐτῶν ἐν τῇ προτέρᾳ
Lemmas: α.Τί φημί , εἰμί μακάριος Παῦλος ; ψεύδω αὐτός οὐ ἔρχομαι εἰς Κόρινθος ; οὐκοῦν ἐναντιόομαι τις ἐγώ εἰσάγω ἐνταῦθα . ἀνώτερος μέν γάρ λέγω , ὅτι διά οὗτος οὐ ἔρχομαι , ἐπεί οὖον κατά σάρξ βουλεύω , οὐδέ κύριος εἰμί αὐτός , ἀλλά ὑπό ὁ ὁ πνεῦμα ἐξουσία · πανταχοῦ περιφηγος , καί ὁ θλῖψις εἰς μέσος ἄγω · ἐνταῦθα δέ σύν φημί εἰμί ὁ μή ἔρχομαι , οὐκέτι ὁ ὁ πνεῦμα ἐξουσία · καί γάρ φημί , ὅτι ψεύδω σύ , οὐ ἔρχομαι εἰς Κόρινθος . τις οὖν εἰμί εἶπον ; ὁ διά καί οὗτος αὐτός ὁ πνεῦμα εἰμί , καί ἐθέλω μέν αὐτός ἔρχομαι , ὁπέβαλε δέ ὁ πνεῦμα μή παραγίγνομαι , ὁ ψευδής ὁ αὐτός προβάλλω · ἢ περί ἕτερος λέγω παρουσία , δηλόω ὅτι πρίν ἢ γραφεύς ὁ πρότερος ἐπιστολή , ἐθέλω ἔρχομαι , καί κατέχω ἑαυτοῦ διά ἀγάπη , ὡστε μή ἀδιωρθώτως ἐφίστημι . ἰχώρ δέ καί μετά ὁ δύο Ἐπιστολή , ὁ πνεῦμα μηκέτι κωλύω αὐτός , ἑκών διά ὁ αἴτιος οὗτος μένω . ὁ καί μᾶλλον εἰμί ὁράω , ὅτι παρά μέν ὁ ἀρχή ὁ πνεῦμα κωλύω · ὕστερος δέ καί αὐτός ἐπιλογίζομαι ὅτι [ 455 ] οὗτος ἀγαθός , μένω . σύ δέ ἐγώ σκάπτω πῶς πάλιν ἑαυτοῦ μιμνήσκω , ὅς συνεχῶς λέγω οὖον παύω , ἀπό ὁ ἐναντίος ἑαυτοῦ συνίστημι . ἐπεί γάρ καί οὗτος εἰδοί εἰμί οποπτευεν αὐτός , καί λέγω , ὅτι διά οὗτος οὐ ἐθέλω ἔρχομαι · μισέω γάρ ἐγώ · δείκνυμι ἐναντίος , ὅτι διά οὗτος οὐ ἐθέλω , ἵνα μή φιλέω αὐτός . τις δέ εἰμί οὖον , ψεύδω ; ἥκω , φημί , ὅτι πέρνημι τις παρά σύ · οὐ ἐθέλω οὖν ἔρχομαι λυπέω σύ . καί γάρ ἀνάγκη πάρειμι ἐξετάζω ὁ πράγμα , καί ἐπαξελθεῖν καί κολάζω , καί πολύς ἀπαιτέω δίκη . ἀγαθός οὖν εἰμί νομίζω ἄπειμι , καί ἐνδίδωμι μετανοέω , ἢ πάρειμι ἐπεξέρχομαι , καί παροξύνω μέγας . καί γάρ πρός ὁ τέλος ὁ Ἐπιστολή σαφῶς αὐτός παραδηλόω εἶπον · φοβέω μή πως ἔρχομαι ἐγώ ταπεινόω ὁ θεός ἐγώ πρός σύ , καί πενθέω πολύς ὁ προημυρηκοος , καί μή μετανοέω ἐπί ὁ ασέλγεια καί ἀκαθαρσία , ἢ κράζω . οὗτος τοίνυν καί ἐνταῦθα ἐνδείκνυμι , καί λέγω μέν αὐτός ὡς ἀπολογέομαι , ἐφίστημι δέ αὐτός σφοδρός , καί φοβέω . καί γάρ γελάω τιμωρία δύο αὐτός ὀνειδίζω , καί τίς καί πείθω , εἰμί μή ταχύς διορθώνω . ὁ καί αὐτός πάλιν ἐν ὁ τέλος ὁ Ἐπιστολή φημί , ὅτι ἔαν ἔρχομαι εἰς ὁ Σάλιν , οὖον φείδομαι . πλήν ἀλλά ἄμι μέν σαφής , ἐνταῦθα δέ , ἐπεί προοίμιον εἰμί , οὐ οὕτως αὐτός λέγω , ἀλλά ὑπεσταλμένως · καί οὐδέ οὗτος ἀρχω , ἀλλά καί αὐτός οὗτος πάλιν θεραπεύω , ἐπιδιόρθωσις χράομαι . ἐπεί γάρ ὡς ἐξουσία πολύς ἐνδείκνυμι ὁ ῥῆμα εἰμί · ( φείδομαι γάρ τις ἐκεῖνος , ὅς καί κολάζω · κύριος εἰμί ) , οὗτος αὐτός παραμυθέομαι , καί ὁ δοκέω εἰμί τραχύς συσχίζω φημί · οὐχ ὅτι κυριεύω σύ ὁ πίστις . τουτέστι , οὖον διά οὗτος εἶπον , ὅτι ψεύδω σύ οὐ ἔρχομαι , ὡς κυριεύω σύ . καί οὐ εἶπον , ἐμέω , ἀλλά , ὁ πίστις · ὅς καί πίμπρημι εἰμί καί ἀληθής . ὁ γάρ μή βουλλόω πιστεύω τις κύριος ἀναγκάζω ; ἀλλά συνεργός εἰμί ὁ χαρά σύ . ἐπεί γάρ , φημί , ὁ χαρά σύ ἡμέτερος εἰμί , οὐ ἔρχομαι , ἵνα μή ἐμβάλλω εἰς λύπη σύ , καί αὐτός ὁ ἀθυμία ὁ ἐμός · ἀλλά μένω , ἵνα διορθόω ἀπό ὁ ἀπειλή , εὐφραίνω . Πάν γάρ ποιέω ὑπέρ ὁ χαρά ὁ ὑμέτερος , καί ὑπέρ οὗτος σπεύδω , ἐπεί καί αὐτός πονέω αὐτός . ὁ γάρ πίστις στίζω . ὁράω πάλιν ὑπεσταλμένως διαλέγω . δείδω γάρ αὐτός καλάμαι · πάλιν , ἐπεί σφοδρός αὐτός ἐν ὁ πρότερος