joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0483.1
μὴν οὐκ ἠθέλησαν ἀκούσαι , ἀλλὰ καὶ ἀνέλιον καὶ ἐτσαύρωσαν · ἔξων αὐτοὺς ἀρεῖναι λοιπὸν · ἀλλὰ τοὐναντίον ἄπαν , ἐπειδὴ ἐκεῖνος ἀπήλθεν , ἡμῖν τὸ πρᾶγμα ἐπίστευσε . Δὸντος γὰρ ἡμῖν , φησίν , τὴν διακονίαν τῆς καταλλαγῆς . Ὡς ὅτι Θεὸς ἦν ἔν Χριστῷ κόσμον καταλλάσσων ἑαυτῷ , μὴ λογιζόμενος αὐτοῖς τὰ παραπτώματα αὐτῶν . Εἶδες ἀγάπην πάντα λόγον , πάντα ὑπερβαίνουσαν νοῦν ; Τίς ὁ ὀβριζόμενος ; Αὐτός . Τίς ὁ πρῶτος ἐλθὼν εἰς καταλλαγὰς ; Αὐτός . Καὶ μὴν τὸν Υἱὸν ἐπεμψε , φησίν , οὐχ αὐτὸς ἦλθε . Τὸν Υἱὸν μὲν ἐπεμψεν , οὐχ αὐτὸς δὲ παρεκάλεσε μόνον , ἀλλὰ καὶ μετ’ αὐτοῦ καὶ δι’ αὐτοῦ ὁ Πατὴρ δι’ ἡμῶν . Ὁ Θεὸς ἦν ὁ καταλλάσσων ἑαυτῷ τὸν κόσμον ἐν Χριστῷ . Τοῦτ’ ἐστι , διὰ τοῦ Χριστοῦ . Ἐπειδὴ γὰρ εἶπε , Σοὺ ὁδὸν τῆς διακονίας τῆς καταλλαγῆς , ἐπιθυμοῦσι κέρδησαι , λέγων · Μὴ νομίζετε , ὅτι ἡμεῖς ἐσμεν οἱ τοῦ πράγματος αὐθένται · διάκονοί ἐσμεν · ὁ δὲ τὸ πᾶν ἐργαζόμενος Θεός ἐστιν , ὁ διὰ τοῦ Μονογενοῦς τὴν οἰκουμενὴν καταλλάξας . Καὶ πῶς κατηλλάξεν ἑαυτῷ ; τοῦτο γὰρ ἐστὶ τὸ θαυμαστόν , οὐχ ὅτι φίλος ἐγένετο μόνον , ἀλλ’ ὅτι καὶ οὕτως φίλος . Οὕτως πῶς ; Ἀφεὶς αὐτοῖς τὰ ἀμαρτήματα · Ἄλλως γὰρ οὐχ ἤν · διὸ καὶ ἐπῆγαγε , Μὴ λογιζόμενος αὐτοῖς τὰ παραπτώματα αὐτῶν . Καὶ γὰρ εἰ ἠθέλησεν ἀπαίτησαι λόγον τῶν πεπλημμελημένων , πάντες ἂν ἀπωλόμθαι · οἱ γὰρ πάντες ἀπέθανον . Ἄλλ’ ὅμως τοσούτων ὄντων τῶν ἀμαρτημάτων , οὐ μόνον οὐκ ἀπήτησεν δίκην , ἀλλὰ καὶ κατηλλάγη · οὐ μόνον ἀφήκεν , ἀλλ’ οὐδὲ ἐλογίσασθ . Οὕτως καὶ ἡμᾶς ἀρεῖναι χρὴ τοὺς ἐχθρούς , ἵνα τῆς αὐτῆς καὶ αὐτοὶ τύχωμεν ἀφέσεως . Καὶ θέμενος ἐν ἡμῖν τὸν λόγον τῆς καταλλαγῆς . Οὐδὲ γὰρ ἡμεῖς ἐπὶ τι φορτικὸν ἤλθομεν νῦν , ἀλλ’ ἵνα φιλους πάντας ποιήσωμεν τῷ Θεῷ . Ἐπειδὴ γὰρ ἡμῖν , φησίν , οὐκ ἐπεῖσθην , παραμελίντες παρακαλοῦντες ἡμᾶς , ἵνα ἂν πείσῃτε . Διὸ καὶ ἐπῆγαγεν · Ὑπὲρ Χριστοῦ οὖν πρεσβευόμεν , ὡς τοῦ Θεοῦ παρακαλοῦντος δι’ ἡμῶν . Δεόμεθα ὑπὲρ Χριστοῦ , καταλλάγητε τῷ Θεῷ .
Lemmas: μήv οὐ ἐθέλω ἀκούω , ἀλλά καί ἀναιρέω καί σταυρόω · ἔξειμι αὐτός ἀρέϊνος λοιπός · ἀλλά ἐναντίος ἅπας , ἐπεί ἐκεῖνος ἀπέρχομαι , ἐγώ ὁ πρᾶγμα πιστεύω . δίδωμι γάρ ἐγώ , φημί , ὁ διακονία ὁ καταλλαγή . ὡς ὅτι θεός εἰμί ἐν Χριστός κόσμος καταλλάσσω ἑαυτοῦ , μή λογίζομαι αὐτός ὁ παράπτωμα αὐτός . εἶδον ἀγάπη πᾶς λόγος , πᾶς ὑπερβαίνω νόος ; Τῖς ὁ οὐρίζω ; αὐτός . Τῖς ὁ πρῶτος ἔρχομαι εἰς καταλλαγή ; αὐτός . καί μήv ὁ υἱός πέμπω , φημί , οὐ αὐτός ἔρχομαι . ὁ υἱός μέν πέμπω , οὐ αὐτός δέ παρακαλέω μόνος , ἀλλά καί μετά αὐτός καί διά αὐτός ὁ πατήρ διά ἐγώ . ὁ θεός εἰμί ὁ καταλλάσσω ἑαυτοῦ ὁ κόσμος ἐν Χριστός . οὗτος εἰμί , διά ὁ Χριστός . ἐπεί γάρ εἶπον , σύ ὁδός ὁ διακονία ὁ καταλλαγή , ἐπιθυμέω κερδαίνω , λέγω · μή νομίζω , ὅτι ἐγώ εἰμί ὁ ὁ πρᾶγμα αὐθέντης · διάκονος εἰμί · ὁ δέ ὁ πᾶς ἐργάζομαι Θεός εἰμί , ὁ διά ὁ Μονογενώ ὁ οἰκέω καταλλάσσω . καί πῶς καταλλάσσω ἑαυτοῦ ; οὗτος γάρ εἰμί ὁ θαυμαστός , οὐ ὅτι φίλος γίγνομαι μόνος , ἀλλά ὅτι καί οὕτως φίλος . οὕτως πῶς ; ἀφίημι αὐτός ὁ ἁμάρτημα · ἄλλος γάρ οὐ ἐάν · διό καί ἐπάγω , μή λογίζομαι αὐτός ὁ παράπτωμα αὐτός . καί γάρ εἰμί ἐθέλω ἀπαιτέω λόγος ὁ πλημμελέω , πᾶς εἄν ἀπόλλυμι · ὁ γάρ πᾶς ἀποθνῄσκω . ἄλλος ὅμως τοσοῦτος εἰμί ὁ ἁμάρτημα , οὖον μόνος οὐ ἀπαιτέω δίκη , ἀλλά καί καταλλάσσω · οὖον μόνος ἀφίημι , ἀλλά οὐδέ λογίζομαι . οὕτως καί ἐγώ ἀρέϊνος χρή ὁ ἐχθρός , ἵνα ὁ αὐτός καί αὐτός τυγχάνω ἄφεσις . καί τίθημι ἐν ἐγώ ὁ λόγος ὁ καταλλαγή . οὐδέ γάρ ἐγώ ἐπί τίς φορτικός ἔρχομαι νῦν , ἀλλά ἵνα φίλος πᾶς ποιέω ὁ Θεός . ἐπεί γάρ ἐγώ , φημί , οὐ πείθω , παραμελίντες παρακαλέω ἐγώ , ἵνα εἄν πείθω . Διὸ καί ἐπάγω · ὑπέρ Χριστός οὖν πρεσβεύω , ὡς ὁ Θεός παρακαλέω διά ἐγώ . δέομαι ὑπέρ Χριστός , καταλλάσσω ὁ Θεός .