joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0478.4
πατέρων · ὥστε καθαρὰν εἶναι τὴν ἡδονὴν καὶ μὴ τῇ τῆς συμπαθείας ἀνάγκῃ κατακλῆσθαι τοὺς ἀπολαύοντας τῶν ἀγαθῶν , καὶ ταύτην σβέννυσθαι τὴν συμπάθειαν φημι , καὶ αὐτοὺς συναγαγαντεῖν τῷ δεσπότῃ κατὰ τῶν οἰκείων σπλαγχνῶν . Εἰ γὰρ ἄνθρωποι οἱ τυγόντες , ὅταν ἴδωσι φαιλούς τούς αὐτῶν παῖδας , ἀποκρύπτουσι καὶ τῆς συγγενείας ἐκτείνουσι · πολλῷ μᾶλλον οἱ δίκαιοι τότε . Τοιγαροῦν μηδεὶς ἐλπίζετω χρηστὰ , μὴ ἐργασάμενος ἡ χρηστῶν , κἂν μυρίους ἔχῃ προγόνους δικαίους . Ἕκαστος γὰρ κομίσεται πρὸς ἅ ἐπραξε τὰ διὰ τοῦ σώματος . Ἐνταῦθά μοι δοκεῖ καὶ τοὺς πορνεύοντας αἰνίττεσθαι , καὶ τὸν ἐκεῖθεν ἐπιτεῖχιν φθόνον αὐτοῖς · οὐκ ἐκεῖνους δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς οἷοῦν πλημμελοῦσι . Ἀκούομεν τοίνυν καὶ ἡμεῖς · κἂν πῦρ ἔχῃς ἐπιθυμίας , ἀντίστησον ἐκείνῳ τῷ πυρί , καὶ τοῦτο εὐθέως κατασβέσθην οἴχεται · κἂν βουληθῇς τι φθονέσθαι ἀνθρώπῳ , ἐννόησον τὸν βρυγμὸν τῶν ὀδόντων , καὶ χαλινὸς ἔσται σοι ὁ φόβος · κἂν ἀρπάσαι βουληθῇς , ἀκούσον τοῦ δικαστοῦ κελεύοντος καὶ λέγοντος , Δῆσατε αὐτοῦ χεῖρας καὶ πόδας , καὶ ἐκβάλετε αὐτὸν εἰς τὸ σκότος τὸ ἔξωτερον · καὶ ἐκβαλεῖς καὶ ταύτην οὕτω τὴν ἐπιθυμίαν . Κἂν μεδίης καὶ πρεσβυλῶν διατελῇς , ἀκούσον τοῦ πλουσίου λέγοντος , Πέμψον Λάζαρον , ἵνα ἄκρω τῷ δακτύλῳ καταψύξῃ τὴν τηγανιζομένην γλῶσσαν , καὶ οὐ τυγχάνοντος · καὶ ἀποστήσῃ τοῦ πάθους . Εἰ δὲ τρυφῆς ἐφῆς , ἐννόησον τὴν ἐκεῖ θλίψιν καὶ τὴν στενοχωρίαν , καὶ οὐδὲν ἐννοήσεις · εἰ δὲ ἀτηρῆς εἶ καὶ ὠμὸς , ἀναμνήσθητι τῶν παρθένων ἐκείνων , αἵ , τῶν λαμπάδων αὐταῖς σβενθεισῶν , οὕτω τοῦ νυμφῶνος ἐξέπεσον , καὶ ταχέως ἔτη φιλόδρωτος . Ἄλλα ψυθρὸς εἶ καὶ παρειμένος ; Λογίζου τὸν τὸ τάλαντον κατακρύψαντα , καὶ ἔσῃ πυρὸς σφοδρότερος . Ἄλλα κατεσθίει σε ἡ τῆς τοῦ πλησίου οὐσίας ἐπιθυμία ; Λογίζου τὴν παρακλῆτον τὸν ἀτελεύτητον εὐχλώως καὶ τοῦτο ἀποθήσῃ τὸ νόσημα , καὶ τὰ ἄλλα πάντα κατορθώσεις · οὐδὲν γὰρ φορτικὸν οὐδὲ ἐπαχθὲς ἐπέταξε . Πόθον οὖν ἡμῖν φορικὰ φαίνεται τὰ ἐπιτάγματα ; Ἀπὸ τῆς ἡμετέρας βραδυίας . Ὡσπερ οὖν ἐὰν σπουδάσωμεν , καὶ τὰ δοκοῦντα ἀφόρητα εἶναι , [ 512 ] κέθρα ἔσται καὶ ῥάδια · οὕτως ἐὰν βραδυώμεν , καὶ τὰ φορητὰ δύσκολα ἡμῖν φαίνεται . Ταῦτ' οὖν ἀπαντα λογισάμενοι , μὴ τρυφῶντες ἐννοώμεν , ἀλλὰ τί τὸ τέλος αὐτῶν · ἐνταῦθα μὲν κώφρος καὶ πολυσαρκία , ἐκεῖ δὲ σκώληξ καὶ πῦρ · μὴ τοὺς ἄρπαζοντας , ἀλλὰ τί τὸ τέλος αὐτῶν · φροντίζειν ἀπελθῆναι καὶ φόβου καὶ ἀγωνίας , ἐκεῖ δὲ δεσμὰ ἄλυτα · μὴ τοὺς ὄψεως ἐρώτας , ἀλλὰ τί τὸ ἐκ τούτων τικτόμενον · δουλείαν ἐνταῦθα καὶ εἰρωνείαν , ἐκεῖ δὲ καὶ ζημίαν ἀφόρητον καὶ τὸ ἐμπυρίζεσθαι διηνεκῶς . Ἄν γὰρ οὕτως ἑαυτοὺς διαλεγώμεθα , καὶ ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα ἐπάγωμεν συνεχῶς ταῖς πονηραῖς ἡμῶν ἐπιθυμίαις , ταχέως καὶ τὸν τῶν παρόντων ἐκβαλοῦμεν ἔρωτα , καὶ τὸν τῶν μελλόντων ἀνάψομεν . Ἄνάψομεν τοίνυν αὐτόν , καὶ ἐκκαύσομεν . Εἰ γὰρ ἡ ἐννοία αὐτῶν , καὶτοι γε ἀμυδρὰ τις οὖσα , τοσαύτην παρέχει τὴν ἡδονὴν · ἐννόησον ὅσην αὐτῇ ἡ πείρα ἢ σαφής · τει τὴν εὐφροσύνην ἡμῖν . Μακάριοι καὶ τρισμακάριοι
Lemmas: πατήρ · ὥστε καθαρός εἰμί ὁ ἡδονά καί μή ὁ ὁ συμπάθεια ἀνάγκη κατακλάω ὁ ἀπολαύω ὁ ἀγαθός , καί οὗτος σβέννυμι ὁ συμπάθεια φημί , καί αὐτός συνάγω ὁ δεσπότης κατά ὁ οἰκέω σπλαγχνή . εἰμί γάρ ἄνθρωπος ὁ τυγόντες , ὅταν ὁράω φαῦλος ὁ αὐτός παῖς , ἀποκρύπτω καί ὁ συγγένεια ἐκτείνω · πολύς μᾶλλον ὁ Δίκαιος τότε . τοιγάρ μηδείς ἐλπίζω χρηστός , μή ἐργάζομαι ὁ χρηστός , κἀν μυρίος ἔχω πρόγονος Δίκαιος . ἕκαστος γάρ κομίζω πρός ὅς πράσσω ὁ διά ὁ σῶμα . ἐνταῦθα ἐγώ δοκέω καί ὁ πορνεύω αἰνίσσομαι , καί ὁ ἐκεῖθεν ἐπιτεῖχιν φθόνος αὐτός · οὐ ἐκεῖνος δέ μόνος , ἀλλά καί πᾶς ὁ οἰόω πλημμελέω . ἀκούω τοίνυν καί ἐγώ · κἀν πῦρ ἔχω ἐπιθυμία , ἀνθίστημι ἐκεῖνος ὁ πῦρ , καί οὗτος εὐθύς κατασβέννυμι οἴχομαι · κἀν βούλομαι τίς φθονέω ἄνθρωπος , ἐννοέω ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς , καί χαλινός εἰμί σύ ὁ φόβος · κἀν ἁρπάζω βούλομαι , ἀκούω ὁ δικαστής κελεύω καί λέγω , δήω αὐτός χείρ καί πούς , καί ἐκβάλλω αὐτός εἰς ὁ σκότος ὁ ἐξωτέρω · καί ἐκβάλλω καί οὗτος οὗτος ὁ ἐπιθυμία . κἀν μέδιος καί πρεσβυλαω διατελέω , ἀκούω ὁ πλούσιος λέγω , πέμπω Λάζαρος , ἵνα ἄκρος ὁ δάκτυλος καταψύχω ὁ τηγανίζω γλῶσσα , καί οὖον τυγχάνω · καί ἀφίστημι ὁ πάθος . εἰμί δέ τρυφή ἐφίημι , ἐννοέω ὁ ἐκεῖ θλῖψις καί ὁ στενοχωρία , καί οὐδείς ἐννοέω · εἰμί δέ ἀτηρός εἰμί καί ὠμός , ἀναμιμνήσκω ὁ παρθένος ἐκεῖνος , ὁ , ὁ λαμπάς αὐτός σβέννυμι , οὗτος ὁ νύμφη ἐκπίπτω , καί ταχέως ἔτος φιλόδρωτος . ἄλλος ψυθρους εἰμί καί παρίημι ; Λογίζου ὁ ὁ τάλαντον κατακρύπτω , καί εἰμί πυρός σφοδρός . ἄλλος κατεσθίω σύ ὁ ὁ ὁ πλησίος οὐσία ἐπιθυμία ; Λογίζου ὁ παράκλητος ὁ ἀτελεύτητος εὐχλώως καί οὗτος ἀποτίθημι ὁ νόσημα , καί ὁ ἄλλος πᾶς κατόρθωσις · οὐδείς γάρ φορτικός οὐδέ ἐπαχθής ἐπιτάσσω . Πόθος οὖν ἐγώ φορικός φαίνω ὁ ἐπίταγμα ; ἀπό ὁ ἡμέτερος βραδύς . ὡς οὖν ἐάν σπουδάζω , καί ὁ δοκέω ἀφόρητος εἰμί , [ 512 ] κείρω εἰμί καί ῥᾴδιος · οὕτως ἐάν βραδύνω , καί ὁ φορητός δύσκολος ἐγώ φαίνω . ταῦτα οὖν ἅπας λογίζομαι , μή τρυφάω ἐννοέω , ἀλλά τίς ὁ τέλος αὐτός · ἐνταῦθα μέν κώφρος καί πολυσαρκία , ἐκεῖ δέ σκώληξ καί πῦρ · μή ὁ αρπάζω , ἀλλά τίς ὁ τέλος αὐτός · φροντίζω ἀπέρχομαι καί φόβος καί ἀγωνία , ἐκεῖ δέ δεσμός ἄλυτος · μή ὁ ὄψις Ἔρως , ἀλλά τίς ὁ ἐκ οὗτος τίκτω · δουλεία ἐνταῦθα καί εἰρωνεία , ἐκεῖ δέ καί ζημία ἀφόρητος καί ὁ ἐμπυρίζω διηνεκής . ἄν γάρ οὕτως ἑαυτοῦ διαλέγω , καί οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ἐπάγω συνεχῶς ὁ πονηρός ἐγώ ἐπιθυμία , ταχέως καί ὁ ὁ πάρειμι ἐκβάλλω Ἔρως , καί ὁ ὁ μέλλω ἀνάπτω . ἀνάπτω τοίνυν αὐτός , καί ἐκκαίω . εἰμί γάρ ὁ ἔννοια αὐτός , καίτοι γε ἀμυδρός τις εἰμί , τοσοῦτος παρέχω ὁ ἡδονά · ἐννοέω ὅσος αὐτός ὁ πείρω ἢ σαφής · τέῳ ὁ Εὐφρόσυνος ἐγώ . Μακάριος καί τρισμακάριος