joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0470.3
ἑαυτοῦ . Ἄνοιξον σου τὰς θύρας τοῦ συνεῖδος , καὶ βλέπε πῶν ἐν τῇ διανοίᾳ σου καθήμενος δικαστής . Εἰ δὲ οὐ σαυτὸν κατακρίνεις , καὶ τοῦ γε φιλαυτοῦ ἄν , καὶ οὐκ ἂν ἀνάγκη μηδὲ δικαίαν τὴν κρίσιν ἐνεγκεῖν · οὐ πολλῷ μᾶλλον ὁ Θεὸς πολλῶν ποιήσει τοῦ δικαίου πρόνοιαν , καὶ τὴν ἀδικίαν περὶ πάντων οὐσίαν ψήφον , ἀλλ' ἀπλῶς καὶ εἰκὴ πάντα φέρειν ἄδειαν ; Καὶ τίς ἂν ταῦτα εἴποι ; Οὐκ ἔστιν οὐδεὶς · ἀλλὰ καὶ Ἕλληνες καὶ Βάρβαροι , καὶ ποιηταὶ καὶ φιλόσοφοι , καὶ πᾶν ἀνθρώπων γένος συμφωνοῦσιν ἐν τούτοις ἡμῖν , [ 505 ] εἰ καὶ μὴ ὁμοίως , καὶ φασιν εἶναι τινὰ δικαστήρια ἐν ἅδου · οὕτω φανερὸν καὶ ὁμολογημένον τὸ πρᾶγμα ἐστι . Καὶ τίνος ἐνεκεν οὐκ ἐνταῦθα κολάζει ; φησίν . Ἵνα τὴν μακροθυμίαν ἐπιδείξηται τὴν αὐτοῦ , καὶ τὴν ἐκ μετανοίας ἡμῖν παράσχῃ σωτηρίαν , καὶ μὴ τότε τὸ γένος ἡμῶν ἀνάρπαστον ἁρπάσῃ , τοὺς μὲ ἐκ μεταβολῆς ἀρίστης δυναμένους σωθῆναι μὴ προεξαρπάσῃ τῆς σωτηρίας . Εἰ γὰρ εὐθέως ἐκόλαζε παρὰ τὰ ἁμαρτήματα καὶ ἄνθρωποι , πῶς ἐν ἑαυτῷ Παῦλος , πῶς δὲ Πέτρος , οἱ χορφαῖοι τῆς οἰκουμένης διδάσκαλοι ; πῶς ἂν ὁ Δαυὶδ τὴν ἀπὸ τῆς μετανοίας ἐκαρπώσατο σωτηρίαν ; πῶς οἱ Γαλάται ; πῶς ἕτεροι πλείους ; Διὰ τοῦτο οὖτε ἀπαντᾷ · ἐνταῦθα δίκας , ἀλλ' ἐκ τούτων πάντων ἄνιους , οὐτὲ ἕκαστὸν πάντα , ἀλλὰ τὸν μὲν ἐνταῦθα , τὸν δὲ ἐκεῖ , ἵνα καὶ τοὺς σφόδρα ἀναίσθητους διέγειρῃ δι' ἄν κολάζει , καὶ τὰ μελλούσα προσδοκῶν ποιήσῃ δι' ἄν οὐ κολάζει . Ἡ οὐχ ὁρᾷς ἐνταῦθα κολαζομένους πολλούς , οἷον ὡς τοὺς τῷ πυρὶ καταγωθέντας , ὡς ἐκείνους ἄν τὸ αἷμα ταῖς θυσίαις ἀνέμειξεν ὁ Πιλᾶτος , ὡς τοὺς ἀμαρτῶν θανάτῳ παρὰ Κορνηλίου τελευτήσαντας ; διὰ τὸ τῶν μυστηρίων ἀναξίως μεταχειρίσθαι , ὡς τὸν Φαραώ , ὡς τῶν Ἰουδαίων τοὺς ὑπὸ τῶν βαρβάρων κατασφαγεθέντας , ὡς ἕτερούς πολλούς , καὶ τότε καὶ νῦν καὶ διηνεκῶς ; Καὶ ἕτεροι δὲ πολλὰ ἁμαρτάνοντες , ἀπήλθον μὴ δόντες ἐνταῦθα δίκην · ὡς ὁ πλουσίος ὁ ἐπὶ τοῦ Λαζάρου , ὡς ἕτεροι πολλοί .
Lemmas: ἑαυτοῦ . ἀνοίγνυμι σύ ὁ θύρα ὁ σύνοιδα , καί βλέπω ποῦ ἐν ὁ διάνοια σύ κάθημαι δικαστής . εἰμί δέ οὖον σαυτοῦ κατακρίνω , καί ὁ γε φιλαυτέω ἄν , καί οὐ εἄν ἀνάγκη μηδέ Δίκαιος ὁ κρίσις φέρω · οὖον πολύς μᾶλλον ὁ θεός πολύς ποιέω ὁ Δίκαιος πρόνοια , καί ὁ ἀδικία περί πᾶς οὐσία ψῆφος , ἀλλά ἀπλόος καί εἰκῇ πᾶς φέρω ἄδεια ; καί τίς εἄν οὗτος εἶπον ; οὐ εἰμί οὐδείς · ἀλλά καί Ἕλλην καί βάρβαρος , καί ποιητής καί φιλόσοφος , καί πᾶς ἄνθρωπος γένος συμφωνέω ἐν οὗτος ἐγώ , [ 505 ] εἰμί καί μή ὁμοίως , καί φημί εἰμί τις δικαστήριον ἐν ἅδος · οὗτος φανερός καί ὁμολογέω ὁ πρᾶγμα εἰμί . καί τίς ἕνεκα οὐ ἐνταῦθα κολάζω ; φημί . ἵνα ὁ μακροθυμία ἐπιδείκνυμι ὁ αὐτός , καί ὁ ἐκ μετάνοια ἐγώ παρέχω σωτηρία , καί μή τότε ὁ γένος ἐγώ ἀνάρπαστος ἁρπάζω , ὁ ἐγώ ἐκ μεταβολεύς ἀγαθός δύναμαι σῴζω μή προεξαρπάζω ὁ σωτηρία . εἰμί γάρ εὐθύς κολάζω παρά ὁ ἁμάρτημα καί ἄνθρωπος , πῶς ἐν ἑαυτοῦ Παῦλος , πῶς δέ Πέτρος , ὁ χορφαῖοι ὁ οἰκέω διδάσκαλος ; πῶς εἄν ὁ Δαυίδ ὁ ἀπό ὁ μετάνοια καρπόω σωτηρία ; πῶς ὁ Γαλάτης ; πῶς ἕτερος πλείων ; Ζεύς οὗτος οὔτε ἀπαντάω · ἐνταῦθα δίκη , ἀλλά ἐκ οὗτος πᾶς ἄνιος , οὔτε ἕκαστον πᾶς , ἀλλά ὁ μέν ἐνταῦθα , ὁ δέ ἐκεῖ , ἵνα καί ὁ σφόδρα αναίσθητος διεγείρω διά ἄν κολάζω , καί ὁ μέλλω προσδοκάω ποιέω διά ἄν οὖον κολάζω . ὁ οὐ ὁράω ἐνταῦθα κολάζω πολύς , οἷος ὡς ὁ ὁ πῦρ κατάγνυμι , ὡς ἐκεῖνος ἄν ὁ αἷμα ὁ θυσία ἀναμίσγω ὁ Πιλᾶτος , ὡς ὁ ἁμαρτάνω θάνατος παρά Κορνήλιος τελευτάω ; διά ὁ ὁ μυστήριον ἀνάξιος μεταχειρίζω , ὡς ὁ Φαραώ , ὡς ὁ Ἰουδαῖος ὁ ὑπό ὁ βάρβαρος κατασφάζω , ὡς ἕτερος πολύς , καί τότε καί νῦν καί διηνεκής ; καί ἕτερος δέ πολύς ἁμαρτάνω , ἀπέρχομαι μή δίδωμι ἐνταῦθα δίκη · ὡς ὁ πλούσιος ὁ ἐπί ὁ Λάζαρος , ὡς ἕτερος πολύς .