joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0391.3
Τοῦτο καὶ ἄει ποιεῖν εἴωθεν ὁ Θεός · ὅπερ ἀνιττόμενος καὶ ὁ Παῦλος ἔλεγεν · Ὁ παρακαλῶν ἡμᾶς ἐν πάσῃ θλίψει . Καὶ ἕτερον δὲ τι διὰ τούτων δείκνυσιν . Ποῖον δὲ τοῦτο ; Ὅτι οὐχ ἅπαξ , οὐδὲ δις , ἀλλὰ διηνεκῶς τοῦτο ποιεῖ . Οὐδὲ γὰρ νῦν μὲν παρακαλεῖ , νῦν δὲ ἀφήσιν , ἀλλ’ ἀεὶ καὶ διαπαντὸς τοῦτο ἐργάζεται . Διὸ εἶπεν , Ὁ παρακαλῶν , οὐχ , Ὁ παρακαλήσας , καὶ , Ἐν πάσῃ θλίψει , οὐχ , Ἐν τῇδε καὶ τῇδε , ἀλλ’ , Ἐν πάσῃ · εἰς τὸ δύνασθαι ἡμᾶς παρακαλεῖν τοὺς ἐν πάσῃ θλίψει , διὰ τῆς παρακλήσεως ἧς παρακαλουμένθα αὐτοὶ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ . Εἶδες πῶς προαναχρούεται τὴν ἀπολογίαν , καὶ μεγάλης θλίψεως ὑπόνοιαν παρέχει τῇ ἀποστάτῃ ; Καὶ δι’ αὐτὸν πάλιν μετριάζει τούτων λέγων , ὅτι καὶ αὐτὸς ὁ οἰκτιρμῶνς οὕτως ἐγένετο , οὐ διὰ τὴν αὐτῶν ἀξίαν , ἀλλὰ διὰ τοὺς ὑπ’ αὐτῶν ὠφεληθηναὶ ὀφειλοντας . Διὰ τοῦτο γὰρ παρεκάλεισεν ἡμᾶς , φησίν , ἵνα ἡμεῖς ἀλλήλους παρακαλῶμεν . Διὰ τοῦτο δὲ καὶ τὸ ἀξίωμα δείκνυσιν τῶν ἀποστόλων , ἐμφαίνων ὅτι παρακληθεῖς καὶ ἀναπνεύσας , οὐχ ἀναπαύεται καθάπερ ἡμεῖς , ἀλλ’ εἰς τὸ ἕτερος ἀλείρειν προθεῖσι καὶ νεύρων καὶ διεγείρειν . Τινὲς δὲ αὐτὸν καὶ [ 422 ] τοῦτο λέγειν φασίν , ὅτι Ἡ παράκλησις ἡμῶν καὶ ἄλλων παράκλησις ἐστι . Δοκεῖ δὲ μοι καὶ πρὸς τοὺς ψευδαποστόλους τοὺς εἰκὶ καυχωμένους , καὶ οἷοι καθ’ ἡμῶνς τοὺς τρυφῶντας , ἀποτείνεσθαι διὰ τοῦ προοιμίου . Ἄλλὰ τοῦτο μὲν αἰνιγματωδῶς , καὶ ὡς ἐν παρέργῳ · τὸ δὲ προηγούμενον τοῦτο ἦν , ἀπολογησασθαι ὑπὲρ τῆς μελλήσεως . Εἰ γὰρ διὰ ταῦτο παρακαλουμένα , ἵνα καὶ ἄλλους παρακαλῶμεν , μὴ ἐγκαλῆτε ὡς μὴ παραγενόμενοις . Εἰς γὰρ τοῦτο ἅπας ἡμῖν ὁ χρόνος ἐτράπετο , εἰς τὰς ἐπιβουλάς , εἰς τὰς ἐπαγωγὰς , εἰς τὸ διαλῦσαι τὰ ἐπίπονα δεινὰ . Ὅτι καθὼς περιστεύει τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ εἰς ἡμᾶς , οὕτω διὰ τοῦ Χριστοῦ περιστεύει καὶ ἡ παράκλησις ἡμῶν . Ἴνα γὰρ μὴ καταδαλῇ τούς μαθητὰς τὴ σφόδρα ἐπαίρειν τὰς συμφοράς , δείκνυσιν πάλιν πολλὴν τὴν περιουσίαν καὶ τῆς παρακλήσεως οὖσαν , καὶ ἀνίστησιν αὐτῶν τὴν διάνοιαν , οὐ ταύτῃ μόνον , ἀλλὰ καὶ τῇ ἀναμνήσει .
Lemmas: οὗτος καί ἀάω ποιέω εἴωθα ὁ Θεός · ὅσπερ ἀνιττόμενος καί ὁ Παῦλος λέγω · ὁ παρακαλέω ἐγώ ἐν πᾶς θλῖψις . καί ἕτερος δέ τίς διά οὗτος δείκνυμι . Ποῖον δέ οὗτος ; ὅτι2 οὐ ἅπαξ , οὐδέ δις , ἀλλά διηνεκής οὗτος ποιέω . οὐδέ γάρ νῦν μέν παρακαλέω , νῦν δέ ἀφίημι , ἀλλά ἀεί καί διαπαντός οὗτος ἐργάζομαι . Διὸ εἶπον , ὁ παρακαλέω , οὐ , ὁ παρακαλέω , καί , ἐν πᾶς θλῖψις , οὐ , ἐν ὅδε καί ὅδε , ἀλλά , ἐν πᾶς · εἰς ὁ δύναμαι ἐγώ παρακαλέω ὁ ἐν πᾶς θλῖψις , διά ὁ παράκλησις ὅς παρακαλέω αὐτός ὑπό ὁ Θεός . εἶδον πῶς προαναχρουω ὁ ἀπολογία , καί μέγας θλῖψις ὑπόνοια παρέχω ὁ ἀποστάτης ; καί διά αὐτός πάλιν μετριάζω οὗτος λέγω , ὅτι καί αὐτός ὁ οἰκτιρμός οὕτως γίγνομαι , οὖον διά ὁ αὐτός ἄξιος , ἀλλά διά ὁ ὑπό αὐτός ὠφελέω οφείλω . Ζεύς οὗτος γάρ παρακαλέω ἐγώ , φημί , ἵνα ἐγώ ἀλλήλων παρακαλέω . Ζεύς οὗτος δέ καί ὁ ἀξίωμα δείκνυμι ὁ ἀπόστολος , ἐμφαίνω ὅτι παρακαλέω καί ἀναπνέω , οὐ ἀναπαύω καθάπερ ἐγώ , ἀλλά εἰς ὁ ἕτερος ἀλέω προτίθημι καί νεῦρον καί διεγείρω . Τινές δέ αὐτός καί [ 422 ] οὗτος λέγω φημί , ὅτι ὁ παράκλησις ἐγώ καί ἄλλος παράκλησις εἰμί . δοκέω δέ ἐγώ καί πρός ὁ ψευδαπόστολος ὁ ἴξ καυχάομαι , καί οἷος κατά ἡμῶνς ὁ τρυφάω , ἀποτείνω διά ὁ προοίμιον . ἀλλά οὗτος μέν αἰνιγματωδῶς , καί ὡς ἐν πάρεργον · ὁ δέ προηγούμενος οὗτος εἰμί , ἀπολογέομαι ὑπέρ ὁ μέλλησις . εἰμί γάρ διά ταῦτο παρακαλέω , ἵνα καί ἄλλος παρακαλέω , μή ἐγκαλέω ὡς μή παράγω . εἰς γάρ οὗτος ἅπας ἐγώ ὁ χρόνος τρέπω , εἰς ὁ ἐπιβουλή , εἰς ὁ ἐπαγωγή , εἰς ὁ διαλύω ὁ ἐπίπονος δεινός . ὅτι2 καθώς περιίστημι ὁ πάθημα ὁ Χριστός εἰς ἐγώ , οὗτος διά ὁ Χριστός περιίστημι καί ὁ παράκλησις ἐγώ . ἵνα γάρ μή καταδαλῇ ὁ μαθητής ὅς σφόδρα ἐπαίρω ὁ συμφορά , δείκνυμι πάλιν πολύς ὁ περιουσία καί ὁ παράκλησις εἰμί , καί ἀνίστημι αὐτός ὁ διάνοια , οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀναμιμνήσκω .