joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0475.3
Εὐάρεστός εἶναι , προσέθηκεν . Ἐπειδὴ τοίνυν προὔτρεφεν ἀπὸ πολλῶν χρηστῶν , λοιπὸν καὶ ἀπὸ τῶν σκληρωποτότερων φοβεῖ . Τὸ γὰρ συμφέρον καὶ ἐν τῇ κτήσει τῶν ἀγαθῶν καὶ ἐν τῇ φυγῇ τῶν κακῶν συνίσταται , ὥσπερ ἐστὶ γένεσις καὶ βασιλεία . Ἐπειδὴ δὲ τοῦτο μεῖζον ἔχει τὴν ἰσχύν , τὸ φυγεῖν χόλασιν · ( ἐνθα μὲν γὰρ μέχρι τοῦ μὴ λαβεῖν τὰ ἀγαθὰ ἡ ζημία , εὐθὺς δὲ πολλοὶ τοῦτο σφουσιν · ἂν δὲ καὶ μέχρι τοῦ κακῶς παθεῖν , οὐκέτι · ἔδει μὲν γὰρ ἐκπλὴν ἀφόρητον νομίζειν , ἀλλὰ διὰ τὴν ἀσθένειαν τῶν πολλῶν καὶ τὸ χαμαὶ ἧλόν , τοῦτο φαίνεται αὐτοῖς χαλεπώτερον ) · ἄπει οὖν οὐχ οὕτω διαγείρει τὸν ἀκρατην τὸν πολὺν ἢ τῶν ἀγαθῶν ὄψις , ὡς ἡ τῶν κολάσεων ἀπειλή , ἀναγκαίως ἐντεῦθε καταλύει , λέγων · Τοὺς γὰρ πάντας ἡμᾶς φανερωθῆναι δεῖ ἐμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ . Εἶτα φοβήσας καὶ κατασείσας τὴν μνήμην τοῦ βήματος ἐκείνου , τὸν ἀκούοντα , οὐδὲ ἐνταῦθα χωρὶς χρηστῶν τέθεικε τὰ λυπηρά , ἀλλὰ ἀνέμιξε τινα ἡδονὴν , εἰπ · Ἵνα ἕκαστος κομισηται τὰ διὰ τοῦ σώματος , ὅσα ἐπραξεν , εἴτε ἀγαθόν , εἴτε κακόν . Ταῦτα δὲ λέγων , τοὺς τε καυχωμένους καὶ ἐλαυνούσας ἀνιστᾷ ταῖς ἑλπίσι , τοὺς τε ἀναπεπτωκότας σπουδαιοτῆτος ποιεῖ τῷ φόβῳ . Καὶ τὸν περὶ τῆς ἀναστάσεως δὲ τῶν σωμάτων ἐδεδαιού λόγον . Οὐ γὰρ διήπει τὸ διακονσάμενον εἰς τοῦτο χάζειν , τῶν ἀμοιβῶν ἐξω στήνεσθαι , φησίν · ἀλλὰ μετὰ τῆς ψυχῆς τὰ μὲν κολάζεται , τὰ δὲ στεφανοῦται . Ἄλλα τινες τῶν αἱρετικῶν φασιν , ὅτι ἕτερον ἐγείρεται σῶμα . Πόθεν ; εἶπέ μοι · ἄλλο ἤμαρτε , καὶ ἄλλο καλῶς ἔσχε ; ἄλλο κατώθωσε , καὶ ἄλλο στεφανοῦται ; Τί δὲ ἐρεῖτε λέγοντι · Παῦλε , Οὐ θέλομεν ἐκδυθῆναι , ἀλλ’ ἐπενδυθῆναι ; πῶς δὲ τὸ φθαρὲν ὑπὸ τῆς ζωῆς καταπίπτει ; Οὐ γὰρ εἶπεν , Ἵνα καταποθῇ τὸ θνητὸν τὸ φθαρτὸν σῶμα ὑπὸ τοῦ ἀφάρτου σώματος · ἀλλ’ , Ἵνα ἡ φθορὰ ὑπὸ τῆς ζωῆς . Τότε γὰρ τοῦτο γίνεται , ὅταν τὸ αὐτὸ ἐγείρηται σῶμα · τὰν δὲ ἐκεῖνο ἀφεῖς , ἄλλο κατασκευάσῃ , οὐκέτι καταπίπτει , ἀλλὰ μένει ἡ φθορὰ κρατήσασα . Διὰ τοῦτο οὐ γίνεται τοῦτο , ἀλλὰ δεῖ τὸ φθαρτὸν τοῦτο , τοῦτ’ ἐστι , τὸ σῶμα , ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν . Τὸ γὰρ σῶμα μέσον ἐστι , νῦν μὲν ἐν τούτῳ γεγόνμενον , ὕστερον δὲ ἐσόμενον ἐν ἐκείνῳ · καὶ διὰ τοῦτο ἐν τούτῳ πρώτῳ , ἐπειδὴ τὴν ἀφθαρσίαν λυθῆναι οὐκ ἐν . Οὐ γὰρ ἡ φθορὰ τὴν ἀφθαρσίαν λυπροῖ , φησίν · ἀλλὰ πῶς ἐνὶ ἀφθαρσία ; ἀλλὰ τούναντίον , καταπίπτει ἡ φθορὰ ὑπὸ τῆς ζωῆς · τοῦτο μὲν γὰρ ἐκεῖνο περιγιγνεται , ἐκεῖνο δὲ τοῦτο [ 510 ] οὐκέτι . Ὥσπερ γὰρ χηρὸς , λύεται μὲν ὑπὸ πυρός , αὐτὴ δὲ οὐκέτι λύει τὸ πῦρ · οὕτω καὶ ἡ φθορὰ τήκεται ὑπὸ τῆς ἀφθαρσίας καὶ ἀφανίζεται , αὐτὴ δὲ ἐκείνης κρατῆσαι οὐδέποτε δύναται . Ἀκούσωμεν τοίνυν τῆς Παύλου φωνῆς λεγούσης , ὅτι δεῖ ἡμᾶς παροσταθῆναι τῷ βήματι τοῦ Χριστοῦ , καὶ ὑπογράφωμεν ἐκεῖνο τὸ δικαστήριον , καὶ νομίσωμεν αὐτὸ παρακεῖνόν , καὶ τὰς εὐθύνας ἀπαιτεῖσθαι . Ἐγὼ γὰρ αὐτὸ πλατύτερον εἶν . Παῦλος γὰρ , ἐπειδὴ περὶ θλίψεως ἦν ὁ λόγος αὐτῷ , καὶ οὐχ ἐβούλετο πάλιν θλῖψιν αὐτοὺς ,
Lemmas: Εὐάρεστος εἰμί , προστίθημι . ἐπεί τοίνυν προτρέπω ἀπό πολύς χρηστός , λοιπός καί ἀπό ὁ σκληρωποτοτερας φοβέω . ὁ γάρ συμφέρω καί ἐν ὁ κτάομαι ὁ ἀγαθός καί ἐν ὁ φυγή ὁ κακός συνίστημι , ὥσπερ εἰμί γένεσις καί βασίλειος . ἐπεί δέ οὗτος μείζων ἔχω ὁ ἰσχύς , ὁ φεύγω χολάς · ( ἔνθα μέν γάρ μέχρι ὁ μή λαμβάνω ὁ ἀγαθός ὁ ζημία , εὐθύς δέ πολύς οὗτος σφους · εἄν δέ καί μέχρι ὁ κακῶς πάσχω , οὐκέτι · ἐσθίω μέν γάρ ἐκπλὴν ἀφόρητος νομίζω , ἀλλά διά ὁ ἀσθένεια ὁ πολύς καί ὁ χαμαί ἦλον , οὗτος φαίνω αὐτός χαλεπός ) · ἄπειμι οὖν οὐ οὗτος διαγειρω ὁ ἄκρατος ὁ πολύς ἢ ὁ ἀγαθός ὄψις , ὡς ὁ ὁ κόλασις ἀπειλή , ἀναγκαῖος ἐντίθημι καταλύω , λέγω · ὁ γάρ πᾶς ἐγώ φανερόω δεῖ ἔμπροσθεν ὁ βῆμα ὁ Χριστός . εἶτα φοβέω καί κατασείω ὁ μνήμη ὁ βῆμα ἐκεῖνος , ὁ ἀκούω , οὐδέ ἐνταῦθα Χωρὶς χρηστός τίθημι ὁ λυπηρός , ἀλλά ἀναμίσγω τις ἡδονά , ΕΙΠ · ἵνα ἕκαστος κομίζω ὁ διά ὁ σῶμα , ὅσος πράσσω , εἴτε ἀγαθός , εἴτε κακός . οὗτος δέ λέγω , ὁ τε καυχάομαι καί ἐλαύνω ἀνίστημι ὁ ἐλπίς , ὁ τε ἀναπίπτω σπουδαιότης ποιέω ὁ φόβος . καί ὁ περί ὁ ἀνάστασις δέ ὁ σῶμα δαίω λόγος . οὖον γάρ διαπείθω ὁ διακονέω εἰς οὗτος χάζω , ὁ ἀμοιβή ἐξω στήνω , φημί · ἀλλά μετά ὁ Ψυχή ὁ μέν κολάζω , ὁ δέ στεφανόω . ἄλλος τις ὁ αἱρετικός φημί , ὅτι ἕτερος ἐγείρω σῶμα . πόθεν ; εἶπον ἐγώ · ἄλλος ἁμαρτάνω , καί ἄλλος καλῶς ἔχω ; ἄλλος κατώθωσε , καί ἄλλος στεφανόω ; τις δέ εἴρω λέγω · Παῦλος , οὖον ἐθέλω ἐκδύω , ἀλλά ἐπενδύνω ; πῶς δέ ὁ φθείρω ὑπό ὁ ζωή καταπίπτω ; οὖον γάρ εἶπον , ἵνα καταπίνω ὁ θνητός ὁ φθαρτός σῶμα ὑπό ὁ άπαρτος σῶμα · ἀλλά , ἵνα ὁ φθορά ὑπό ὁ ζωή . τότε γάρ οὗτος γίγνομαι , ὅταν ὁ αὐτός ἐγείρω σῶμα · ὁ δέ ἐκεῖνος ἀφίημι , ἄλλος κατασκευάζω , οὐκέτι καταπίπτω , ἀλλά μένω ὁ φθορά κρατέω . Ζεύς οὗτος οὖον γίγνομαι οὗτος , ἀλλά δεῖ ὁ φθαρτός οὗτος , οὗτος εἰμί , ὁ σῶμα , ἐνδύω ἀφθαρσία . ὁ γάρ σῶμα μέσος εἰμί , νῦν μέν ἐν οὗτος γίγνομαι , ὕστερος δέ εἰμί ἐν ἐκεῖνος · καί διά οὗτος ἐν οὗτος πρῶτος , ἐπεί ὁ ἀφθαρσία λύω οὐ ἐν . οὖον γάρ ὁ φθορά ὁ ἀφθαρσία λυπρός , φημί · ἀλλά πῶς ἐν ἀφθαρσία ; ἀλλά τουναντίον , καταπίπτω ὁ φθορά ὑπό ὁ ζωή · οὗτος μέν γάρ ἐκεῖνος περιγίγνομαι , ἐκεῖνος δέ οὗτος [ 510 ] οὐκέτι . ὥσπερ γάρ χήρ , λύω μέν ὑπό πῦρ , αὐτός δέ οὐκέτι λύω ὁ πῦρ · οὗτος καί ὁ φθορά τήκω ὑπό ὁ ἀφθαρσία καί ἀφανίζω , αὐτός δέ ἐκεῖνος κρατέω οὐδέποτε δύναμαι . ἀκούω τοίνυν ὁ Παῦλος φωνή λέγω , ὅτι δεῖ ἐγώ παρίστημι ὁ βῆμα ὁ Χριστός , καί ὑπογράφω ἐκεῖνος ὁ δικαστήριον , καί νομίζω αὐτός παρακεῖνόν , καί ὁ εὐθύνω ἀπαιτέω . ἐγώ γάρ αὐτός πλατύς εἶμαι . Παῦλος γάρ , ἐπεί περί θλῖψις εἰμί ὁ λόγος αὐτός , καί οὐ βούλομαι πάλιν θλῖψις αὐτός ,