joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0407.1
καλεωμεθα ταῦτα αἰτεῖν , ἐννοῶν ἐν τισιν ἡμᾶς εἶναι χρή , τοὺς ταῦτα ἑτέρως αἰτοῦντας · καὶ γὰρ ἐφάμιλλον δεῖ τῷ Εὐαγγελίῳ τὴν πολιτείαν ἔχειν . Διὸ δὴ καὶ τῆς εὐχῆς ὁ νόμος ἀπὸ τῶν δογμάτων ἐπὶ τὴν πολιτείαν μεταβαίνει . Εἰπὼν γάρ , Ἵνα ἀποκαλυφῇ αὐτοῖς τὸ ἐσχατὸν τῆς δικαιοσύνης , ἐπηξίωσεν Ἵνα δὴ αὐτοῖς τοῦτ' ἐνδῶσιν . Τί δέ ἐστιν , ἐνδῶσιν ; Ἵνα ὁ Θεὸς οἴκη ἐν αὐτῷ · Ἐνοικεῖτω γάρ , φησίν , ἐν αὐτοῖς καὶ ἡμεροπασιῶσιν . Ὅταν γὰρ γένηται δικαῖος ὁ νοῦς , ὅταν ἀποδύσηται τὰ ἁμαρτήματα , οἶκος γίνεται τοῦ Θεοῦ · ὅταν δὲ ὁ Θεὸς ἐνοικῇ , οὐδὲν ἀνθρώπινον ἔσται λοιπόν . Καὶ ὅταν γίνεταὶ ἐνδοὺς ὁ νοῦς , ἀπαντα φθεγγομένως ἐκπίπτει , ὥσπερ οὖν καὶ οἶκος τοῦ Θεοῦ ἐνδὸν οἰκοῦντος . Ὁ αἰσχρολογῶν ἄρα οὐκ ἔχει ἐνδὸν νοῦν , οὐδὲ ὁ εὐτραπελὴς καὶ γέλως χαίρων . Σώφρονα λογισμὸν ἔχει . Καὶ τί ποτὲ ἐστι σώφρονα λογισμὸν ἔχειν ; Τὸ τὴν ὑγιεῖαν μεττιθεῖν τὴν κατὰ ψυχὴν ὡς δ γε κατεχόμενος ἐπιθυμίᾳ πονηρίας , καὶ πρὸς τὰ παρόντα ἐπιστρέφειν , οὐχ ἄν εἴη σώφρων , τοῦτοστίν , ὑγιής . Καὶ ὥσπερ ὁ νοσῶν καὶ τῶν οὐ προσήκοντων ἐπιθυμεῖ , οὕτω καὶ οὗτος . Καὶ ἀνάρρετον πολιτείαν . Τὰ γὰρ δόγματα πολιτείας χρήσις ἔχει . Ἀκούσατε τούτων , οἱ πρὸς τὸ τέλος τοῦ βίου ἐπὶ τὸ βάπτισμα ἰόντες . Ἡμεῖς μὲν γὰρ εὐχόμεθα , ἵνα μετὰ τὸ βάπτισμα καὶ πολιτείαν σῆχῃ · οὐ δὲ σπουδεῖς καὶ πάντα ποιεῖς , ὅστε πολιτείας ἕρμην ἀπελθεῖν . Τί γάρ , εἰ καὶ δικαῖος γίνη , ἀλλ' ἀπὸ τῆς πίστεως μόνης ; Ἡμεῖς δὲ καὶ τὴν ἀπὸ τῶν κατορθωμάτων εὐχήματα σχεῖν παρρησιαν . Διασαρσὸς δὲ αὐτοῦ νοεῖν , τὰ αὐτοῦ νοεῖν , τὰ αὐτοῦ μελετᾶν . Σώφρονα γὰρ λογισμὸν καὶ ἐνάρρετον πολιτεῖαν οὐ μίαν ἡμέραν οὐδὲ δύο καὶ τρεῖς αἰτοῦμεν μόνον , ἀλλὰ διὰ παντὸς τοῦ βίου καὶ τῆς ζωῆς , καὶ τὴν ὑπόθεσιν τῶν ἀγαθῶν ἀπάντων , τὸ δὲ αὐτοῦ φρονεῖν . Οἱ γὰρ πολλοὶ τὰ ἑαυτῶν ἡγοῦνται , οὐ δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ . Πῶς οὖν τοῦτο τὸ γένοιτο ; δεῖ γὰρ μετὰ τῆς εὐχῆς καὶ τὰ παρ' ἐαυτῶν συνεισαρρεῖν . Ἐὰν ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ καταγιώμεθα ἡμέρας καὶ νυκτός · διὸ καὶ ἐπαγγεῖ τοῦτο αὐτῶν · Ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ καταγιγόμεθα . Καὶ ὡσπερ ἄνω τὸ , Διὰπαντός , εἶπεν , οὕτως ἐνταῦθα , Ἡμέρας καὶ νυκτός . Διὸ καὶ αἰσχύνομαι διὰ τοὺς ὅπως τοῦ ἐνιαυτοῦ μόλις ἐν ἐκκλησίᾳ φαινομένους . Τίνα γὰρ σχολεν ἀπολογίαν οἱ δι' ἡμέρας καὶ νυκτὸς οὐχ ἀπὸ τοῦ νόμου , ἀλλὰ καταγιγόμεθα · κελεύομεν , τοῦτοστίν προσάσολεσχεῖν , καὶ μηδὲ τὸ πολυστόν μέρος τῆς ζωῆς τοῦτο ποιούντες , τῶν ἐντολῶν αὐτοῦ μνημονεύειν , τὰ δικαιώματα αὐτοῦ φυλάσσειν ;
Lemmas: καλέω οὗτος αἰτέω , ἐννοέω ἐν τις ἐγώ εἰμί χρή , ὁ οὗτος ἑτέρως αἰτέω · καί γάρ ἐφάμιλλος δεῖ ὁ Εὐαγγέλιος ὁ πολιτεία ἔχω . Διὸ δή καί ὁ εὐχή ὁ νόμος ἀπό ὁ δόγμα ἐπί ὁ πολιτεία μεταβαίνω . εἶπον γάρ , ἵνα ἀποκαλύπτω αὐτός ὁ ἔσχατος ὁ δικαιοσύνη , ἐπαξιόω ἵνα δή αὐτός οὗτος ἐνδέω . τις δέ εἰμί , ἐνδέω ; ἵνα ὁ θεός οἰκέω ἐν αὐτός · ἐνοικέω γάρ , φημί , ἐν αὐτός καί ημεροπασιους . ὅταν γάρ γίγνομαι Δίκαιος ὁ νόος , ὅταν ἀποδύω ὁ ἁμάρτημα , οἶκος γίγνομαι ὁ Θεός · ὅταν δέ ὁ θεός ἐνοικέω , οὐδείς ἀνθρώπινος εἰμί λοιπός . καί ὅταν γίγνομαι ἐνδίδωμι ὁ νόος , ἅπας φθέγγομαι ἐκπίπτω , ὥσπερ οὖν καί οἶκος ὁ Θεός ἐνδίδωμι οἰκέω . ὁ αἰσχρολόγος ἄρα οὐ ἔχω ἐνδίδωμι νόος , οὐδέ ὁ εὐτραπελής καί γέλως χαίρω . Σώφρων λογισμός ἔχω . καί τίς ποτέ εἰμί σώφρων λογισμός ἔχω ; ὁ ὁ ὑγίεια μετατίθημι ὁ κατά ψυχή ὡς δ γε κατέχω ἐπιθυμία πονηρία , καί πρός ὁ πάρειμι ἐπιστρέφω , οὐ ἄν εἰμί σώφρων , τοῦτος , ὑγιής . καί ὥσπερ ὁ νοσέω καί ὁ οὖον προσήκω ἐπιθυμέω , οὗτος καί οὗτος . καί ἀναρρέω πολιτεία . ὁ γάρ δόγμα πολιτεία χρῆσις ἔχω . ἀκούω οὗτος , ὁ πρός ὁ τέλος ὁ βίος ἐπί ὁ βάπτισμα εἶμι . ἐγώ μέν γάρ εὔχομαι , ἵνα μετά ὁ βάπτισμα καί πολιτεία ἔχω · οὖον δέ σπουδεύω καί πᾶς ποιέω , ὅστε πολιτεία Ἑρμῆς ἀπέρχομαι . τις γάρ , εἰμί καί Δίκαιος γίγνομαι , ἀλλά ἀπό ὁ πίστις μόνος ; ἐγώ δέ καί ὁ ἀπό ὁ κατόρθωμα εὐχήματα ἔχω παρρησία . Διασαρσὸς δέ αὐτός νοέω , ὁ αὐτός νοέω , ὁ αὐτός μελετάω . Σώφρων γάρ λογισμός καί ἐναίρω πολιτεία οὖον εἷς ἡμέρα οὐδέ δύο καί τρεῖς αἰτέω μόνος , ἀλλά διά πᾶς ὁ βίος καί ὁ ζωή , καί ὁ ὑπόθεσις ὁ ἀγαθός ἀπαντάω , ὁ δέ αὐτός φρονέω . ὁ γάρ πολύς ὁ ἑαυτοῦ ἡγέομαι , οὖον δέ Ἰησοῦς Χριστός . Πῶς οὖν οὗτος ὁ γίγνομαι ; δεῖ γάρ μετά ὁ εὐχή καί ὁ παρά ἑαυτοῦ συλλέγω . ἐάν ἐν ὁ νόμος αὐτός καταγίγνομαι ἡμέρα καί νύξ · διό καί ἐπάγω οὗτος αὐτός · ἐν ὁ νόμος αὐτός κατάγω . καί ὡς ἄνω ὁ , διαπαντός , εἶπον , οὕτως ἐνταῦθα , Ἡμέρα καί νύξ . Διὸ καί αἰσχύνω διά ὁ ὅπως ὁ ἐνιαυτός μόλις ἐν ἐκκλησία φαίνω . τίς γάρ σχολάω ἀπολογία ὁ διά ἡμέρα καί νύξ οὐ ἀπό ὁ νόμος , ἀλλά κατάγω · κελεύω , τοῦτος προσάσολεσχεῖν , καί μηδέ ὁ πολυστόν μέρος ὁ ζωή οὗτος ποιέω , ὁ ἐντολή αὐτός μνημονεύω , ὁ δικαίωμα αὐτός φυλάσσω ;