joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0526.3
ἐν τῷ νῦν καιρῷ . Πῶς ἰσότης ; Τὰ περισσεύματα ἀντιδιδόντων ὑμῶν κἀκείνων , καὶ τὰ ὑστερήματα πληρούντων . Καὶ ποία αὕτη ἰσότης , σαρκίων πνευματικῇ ἀντιδιδόναι ; πολλὴ γὰρ ἐνταῦθα ὑπεροχή · πῶς οὖν ἰσότης καλεῖ ; Ἡ κατὰ τὸ περιττόν καὶ ὑστερεῖν . Ἡ κατὰ τὸν παρόντα βίον τοῦτο φησὶ γενέσθαι μόνον . Διὰ γὰρ τοῦτο εἰπών , Ἰσότης , ἐπἤγαγεν , Ἐν τῷ νῦν καιρῷ . Ταῦτα δὲ ἔλεγε , καὶ τῶν πλουτουτῶν καταστέλλων τὰ φρονήματα , καὶ δεῖκνύς , ὅτι μετὰ τὴν ἐντεῦθεν ἀποδημίαν , ἐν πλεῖον οἱ πνευματικοὶ ὑπεροχή . Ἐντεῦθεν μὲν γὰρ πολλὴ ἅπαντας ἀπολαύειν [ 561 ] ἰσοτιμίας · τότε δὲ πολλὴ διάκρισις , καὶ μεγίστη ὑπεροχή , ὑπὲρ τὸν ἥλιον λαμπόντων τῶν δικαίων . Εἶτα ἐπειδὴ ἔδειξεν αὐτοὺς οὐ διδόντας μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀντιλαμβάνοντας μεῖζονα , καὶ ἐτέρωθεν βούλεται κατασκευάσαι τὴν προθυμίαν αὐτῶν , δεῖκνύς ὅτι οὐδ' εἰ μὴ μεταδοίεν ἑτέρους , ἔξουσι τι πλέον , πάντα ἔνδον συνάγοντες . Καὶ παράγει παλαιὰν ἱστορίαν , οὕτω λέγων · Καθὼς τέτραπται · Ὁ τὸ πολύ , οὐχ ἐξείλεσας · καὶ ὁ τὸ ὀλίγον , οὐχ ἠλαττόνησεν . Τοῦτο δὲ ἐπὶ τοῦ μάννα γέγονεν . Οἱ τὸ γὰρ πλεῖον συναγαγόντες , οὐ τε ἔλαττον τὸ αὐτὸ μέτρον εὗρισκοντο ἔχοντες , τὴν ἀπλότηταν τοῦ Θεοῦ ταύτη κολάζοντος . Ταῦτα δὲ ἔλεγεν , ὅμοῦ καὶ φοβοῦν αὐτοὺς ἀπὸ τῶν τότε γενομένων , καὶ μηδαμοῦ τοῦ πλείονος εὗρισκον παίδων , μηδὲ ἀλγειν ἐπὶ τῷ ἔλαττον ἔχειν . Τοῦτο δὲ καὶ νῦν γινόμενον ἐστιν ἰδεῖν ἐπὶ τῶν βιωτικῶν πραγμάτων , οὐχ ἐπὶ τοῦ μάννα μόνον . Εἰ γὰρ ἅπαντες μᾶλ'γαστέρα πληρούμεν , καὶ τὸν αὐτὸν χρόνον ζῶμεν , καὶ ἐν σώμα περιβαλλόμεθα · οὐδὲν οὐτὲ τῷ πλουτοῦντι πλέον ἀπὸ τῆς παρισσίας ἔσται , οὔτε τῷ πέντη ἀπὸ τῆς πτωχείας ἔλαττον . Τί τοίνυν τρέμεις πενίας ; εἰ δὲ διώκεις πλοῦτον ; Δέδοικα , φησὶ , μὴ ἀναγκασθῶ ἐπὶ τὰς ἐτέρων θύρας ἐλθεῖν , καὶ δεηθῆναι τοῦ πλήθους . Πολλῶν δὲ καὶ εὐχόμενων τοῦτο ἀκούει συνεχῶς , καὶ λεγόντων , Μὴ με ἀφῆς ἐν χρείᾳ ἀνθρώπων καταστῆναι ποτε . Καὶ σφόδρα γελοῦ ταῦτα ἀκούων · καὶ γὰρ παιδικὸς ὁ φόβος . Καθ' ἑκάστην γὰρ ἡμέραν , καὶ ἐν ἀπασιν , ὡς εἰπεῖν , ἐν χρείᾳ ἀλλήλων καθεστήκαμεν . Ὦστε ἀπερισκέπτου ψυχῆς καὶ παφωσιωμένης ταυτὶ τὰ ῥήματα , καὶ οὐ διαγιγνωσκούσης σαφῶς τὴν τῶν πραγμάτων φύσιν . Οὐχ ὁρᾷς , ὅτι πάντες ἀλλήλων χρήζομεν ; ὁ στρατιώτης τοῦ χειροτέχνη , ὁ χειροτέχνης τοῦ ἐμπόρου , ὁ ἔμπορος τοῦ γεωργοῦ , ὁ δουλος τοῦ κλειθέρου , ὁ δεσπότης τοῦ δούλου , ὁ πένης τοῦ πλουσίου , ὁ πλούσιος τοῦ πέντη , ὁ μηδὲν ἐργαζόμενος τοῦ διδόντος ἐλεημοσύνην , ὁ παρέχων τοῦ λαμβάνοντος · καὶ γὰρ ὁ λαμβάνων ἐλεημοσύνην , μεγίστην χρείαν πληροῖ , καὶ πάντων μεῖζονα . Εἰ γὰρ μὴ πέντης ἦσαν , τὸ πλέον ἂν ἀνετράπη τῆς ἡμετέρας σωτηρίας , οὐχ ἔχοντων ποῦ καταβαλεῖν τὰ χρήματα . Ὦστε καὶ ὁ δοκῶν ἀπάντων ἀχρηστότατος εἶναι πένης , οὕτως ἀπάντων ἐστὶ χρησιμώτερος . Εἰ δὲ τὸ ἕτεροῦ δεῖσθαι , αἰσχρόν , ἀποθανεῖν λείπεται · οὐ γὰρ ἐνὶ ζῆσαι τοῦτο δεδοικτά . Ἄλλ' οὐ δύναμαι , φησίν , ἐνεχὼν ὀφρὺν ἀνεσπασμένην . Τί ἄλλων διαβόλλων ἐκ' ἀλαζονεῖς , σαυτὸν κατασχύσεις τῇ κατηγορίᾳ ταύτῃ ; καὶ γὰρ ἀλαζονικὸν τὸ μὴ φέρειν
Lemmas: ἐν ὁ νῦν καιρός . Πῶς Ἰσότης ; ὁ περίσσευμα ἀντιδίδωμι σύ ἐκεῖνος , καί ὁ ὑστέρημα πληρόω . καί ποῖος οὗτος Ἰσότης , σαρκίον πνευματικός ἀντιδίδωμι ; πολύς γάρ ἐνταῦθα ὑπεροχή · πῶς οὖν Ἰσότης καλέω ; ὁ κατά ὁ περισσός καί ὑστερέω . ὁ κατά ὁ πάρειμι βίος οὗτος φημί γίγνομαι μόνος . Ζεύς γάρ οὗτος εἶπον , Ἰσότης , ἐπάγω , ἐν ὁ νῦν καιρός . οὗτος δέ λέγω , καί ὁ πλουτέω καταστέλλω ὁ φρόνημα , καί δείκνυμι , ὅτι μετά ὁ ἐντεῦθεν ἀποδημία , ἐν πλείων ὁ πνευματικός ὑπεροχή . ἐντεῦθεν μέν γάρ πολύς ἅπας ἀπολαύω [ 561 ] ἰσοτιμία · τότε δέ πολύς διάκρισις , καί μέγας ὑπεροχή , ὑπέρ ὁ ἥλιος λάμπω ὁ Δίκαιος . εἶτα ἐπεί δείκνυμι αὐτός οὖον δίδωμι μόνος , ἀλλά καί ἀντιλαμβάνω μείζων , καί ἑτέρωθεν βούλομαι κατασκευάζω ὁ προθυμία αὐτός , δείκνυμι ὅτι οὐδέ εἰμί μή μεταδίδωμι ἕτερος , ἔχω τίς πλέω , πᾶς ἔνδον συνάγω . καί παράγω παλαιός ἱστορία , οὗτος λέγω · καθώς τρέπω · ὁ ὁ πολύς , οὐ ἐξέρχομαι · καί ὁ ὁ ὀλίγος , οὐ ἐλαττονέω . οὗτος δέ ἐπί ὁ μάννα γίγνομαι . ὁ ὁ γάρ πλείων συνάγω , οὖον τε μικρός ὁ αὐτός μέτρον εὑρίσκω ἔχω , ὁ ἀπλότητα ὁ Θεός οὗτος κολάζω . οὗτος δέ λέγω , ὁμοῦ καί φοβέω αὐτός ἀπό ὁ τότε γίγνομαι , καί μηδαμοῦ ὁ πλείων εὑρίσκω παῖς , μηδέ ἀλγέω ἐπί ὁ μικρός ἔχω . οὗτος δέ καί νῦν γίγνομαι εἰμί ὁράω ἐπί ὁ βιωτικός πρᾶγμα , οὐ ἐπί ὁ μάννα μόνος . εἰμί γάρ ἅπας μᾶλ'γαστέρα πληρόω , καί ὁ αὐτός χρόνος ζῶ , καί ἐν σώμα περιβάλλω · οὐδείς οὔτε ὁ πλουτέω πλέω ἀπό ὁ παρισσίας εἰμί , οὔτε ὁ Πέντη ἀπό ὁ πτωχεία μικρός . τις τοίνυν τρέμω πενία ; εἰμί δέ διώκω πλοῦτος ; δείδω , φημί , μή ἀναγκάζω ἐπί ὁ ἕτερος θύρα ἔρχομαι , καί δήω ὁ πλῆθος . πολλες δέ καί εὔχομαι οὗτος ἀκούω συνεχῶς , καί λέγω , μή ἐγώ ἀφῆς ἐν χρεία ἄνθρωπος καθίστημι ποτός . καί σφόδρα γέλως οὗτος ἀκούω · καί γάρ παιδικός ὁ φόβος . κατά ἕκαστος γάρ ἡμέρα , καί ἐν ἅπας , ὡς εἶπον , ἐν χρεία ἀλλήλων καθίστημι . ὥστε απερίσκεπτος Ψυχή καί παφωσιωμένης οὗτος ὁ ῥῆμα , καί οὖον διαγιγνώσκω σαφῶς ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις . οὐχ ὁράω , ὅτι πᾶς ἀλλήλων χρῄζω ; ὁ στρατιώτης ὁ χειροτέχνης , ὁ χειροτέχνης ὁ ἔμπορος , ὁ ἔμπορος ὁ γεωργός , ὁ δοῦλος ὁ κλειθερω , ὁ δεσπότης ὁ δοῦλος , ὁ πένης ὁ πλούσιος , ὁ πλούσιος ὁ Πέντη , ὁ μηδείς ἐργάζομαι ὁ δίδωμι ἐλεημοσύνη , ὁ παρέχω ὁ λαμβάνω · καί γάρ ὁ λαμβάνω ἐλεημοσύνη , μέγας χρεία πληρόω , καί πᾶς μείζων . εἰμί γάρ μή πέντη εἰμί , ὁ πλέω εἄν ἀνατρέπω ὁ ἡμέτερος σωτηρία , οὐ ἔχω ποῦ καταβάλλω ὁ χρῆμα . ὥστε καί ὁ δοκέω ἀπαντάω ἄχρηστος εἰμί πένης , οὕτως ἀπαντάω εἰμί χρήσιμος . εἰμί δέ ὁ ἕτερος δήω , αἰσχρός , ἀποθνῄσκω λείπω · οὖον γάρ ἐν ζῶ οὗτος δεδοικτης . ἄλλος οὖον δύναμαι , φημί , ἐνέχω ὀφρύς ἀνασπάω . τις ἄλλος διαβολλα ἐπίτεξ ἀλαζών , σαυτοῦ κατασχύσεις ὁ κατηγορία οὗτος ; καί γάρ ἀλαζονικός ὁ μή φέρω