joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0487.2
α' . Ἐπειδὴ γὰρ εἶπαν , ὅτι Ὁ θεὸς παρακαλεῖ , καὶ ἡμεῖς προσδεύομεν καὶ ἱκετεύομεν , καταλλάγητε τῷ θεῷ · ἵνα μὴ ἀναπέσωσιν , ἐντεῦθεν αὐτὸς πάλιν φοβεῖ καὶ διανίστησι λέγων , Παρακαλοῦμεν , μὴ εἰς κενὸν τὴν χάριν τοῦ θεοῦ δέξασθαι ἡμᾶς . Μὴ γάρ , ἐπειδὴ παρακαλεῖ , φησὶ καὶ ἐπεμψε πρεσβευσαμένους , διὰ τοῦτο ῥθυμώμεν · ἀλλὰ δι’ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο καὶ ἐπαιγώμεθα πρὸς τὸ ἀρέσαι τῷ θεῷ , καὶ πνευματικὴν συναγάμεν ἐμπορίαν ( ὅπερ καὶ ἀνωτέρω ἔλεγεν , ὅτι Ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ συνέχει ἡμᾶς · τοῦτέστι , θλίβει , ὀδύει , κατεπαίγει , ) , ἵνα μὴ μετὰ τοιαύτην κηδμονίαν ἀναπαύσησθε , καὶ τοσαύτην γενναίαν ἐπιδειξάμενοι , τῶν τοσούτων ἐκπίψητε ἀγαθῶν . Μὴ τοίνυν , ἐπειδὴ ἐπεμψε παρακαλοῦντας , νομίσητε τοῦτο ἀεὶ εἶναι · μέχρι τῆς παρουσίας αὐτοῦ τῆς δευτέρας τοῦτο ἔσται , μέχρι τότε παρακαλεῖ , ὡς ἂν ὧμεν ἐνταῦθα · μετὰ δὲ ταῦτα βλεψ καὶ κόλασις . Διὰ τοῦτο , Συνεχόμθε , φησίν . Οὐδὲ γὰρ ἀπὸ τοῦ μεγίσθους τῶν ἀγαθῶν αὐτοῦ καὶ τῆς φιλανθρωπίας μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς βραχύτητος τῆς τοῦκαιροῦ καὶ·πείγει ἀεὶ . Διὸ καὶ ἀλλοχοῦ φησὶ , Νῦν γὰρ ὀργότερον ἡμῶν ἡ σωτηρία · καὶ πάλιν , Ὁ Κύριός ἔγγυς . Ἐνταῦθα δέ τι καὶ πλέον ποιεῖ . Οὐδὲ γὰρ ἀπὸ τοῦ λειπομένου τοῦ χρόνου βραχύ καὶ μικρὸν εἶναι , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοῦ τοῦτον μόνον τὸν καιρὸν ἐπαθδεῖον εἶναι εἰς σωτηρίαν , ἐνάγει . Ἰδοὺ γάρ , φησὶ , νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος , ἰδοὺ ἡμέρα σωτηρίας . Μὴ τοίνυν προθώμεν τὸ εὐκαιρον , ἀλλ’ ἐπιδειξώμεθα ἀξίαν τῆς χάριτος · τὴν σπουδήν . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἡμεῖς ἐπαγγόμθε , καὶ τὸ βραχύ καὶ τὸ ἐπαθδεῖον εἰδότες τοῦ καιροῦ · διὸ καὶ ἔλεγε , Συνεργοῦντες δὲ καὶ παρακαλοῦμεν . Συνεργοῦντες [ 521]·οὐν · οὐν γὰρ συνεργοῦμεν μᾶλλον , ἢ τῷ θεῷ , ὑπὲρ οὗ πρεσβευόμεν . Οὐδενὸς γὰρ ἐκεῖνος δεῖται , ἀλλ’ ἡ σωτηρία πᾶσα εἰς ὑμᾶς διαβαίνει . Εἰ δὲ καὶ τῷ θεῷ λέγει συνεργεῖν , οὐδὲ τοῦτο παραπτεται · καὶ γὰρ ἀλλοχοῦ φησὶ , θεοῦ γάρ ἐσμεν συνεργοί . Ταύτη φησὶ τοὺς ἀνθρώπους σώζειν πάλιν · Καὶ παρακαλοῦμεν . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ παρακαλῶν , οὐχ ἀπλῶς παρακαλεῖ , ἀλλὰ ταῦτα προτεινόμενος τὰ δικαιώματα · ὅτι τὸν Υἱὸν ἔδωκε τὸν δίκαιον , τὸν οὐδὲ ἁμαρτίαν εἰδὸτα , καὶ ἁμαρτίαν αὐτὸν ἐποίησεν ὑπὲρ ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν , ἵνα ἡμεῖς γενώμεθα δίκαιοι · ἀπερ ἔχοντα , καὶ θεὸν ὄντα , οὐδὲ παραβαίνειν δεῖ , καὶ ταῦτα ἀνθρώπους , καὶ προσκεχυρούς , ἀλλὰ παρακαλεῖσθαι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν · ἀλλ’ ὅμως παρακαλεῖ · ἡμεῖς δὲ παρακαλοῦμεν , δικαίωμα μὲν μηδὲν ἔχοντες ἡμῶν εἶναὶν οὐδὲ εὐεργέτημα , ἐν δὲ μόνον , τὸ ὑπὲρ θεοῦ , καὶ τοιαῦτα ἐπιδειξάμενοι , παρακαλεῖν . Παρακαλοῦμεν δὲ ἵνα τὴν εὐεργεσίαν δέξησθε , καὶ μὴ ἀποκρούσησθε τὴν δωρεάν . Πεισθῆτε
Lemmas: ὅς . ἐπεί γάρ εἶπον , ὅτι ὁ θεός παρακαλέω , καί ἐγώ προσδέω καί ἱκετεύω , καταλλάσσω ὁ θεός · ἵνα μή ἀναπίπτω , ἐντεῦθεν αὐτός πάλιν φοβέω καί διανίσταμαι λέγω , παρακαλέω , μή εἰς κενός ὁ χάρις ὁ θεός δέχομαι ἐγώ . μή γάρ , ἐπεί παρακαλέω , φημί καί πέμπω πρεσβεύω , διά οὗτος ῥέω · ἀλλά διά αὐτός μέν οὖν οὗτος καί παίζω πρός ὁ ἀρέσκω ὁ θεός , καί πνευματικός συνάγω ἐμπορία ( ὅσπερ καί ἀνωτέρω λέγω , ὅτι ὁ ἀγάπη ὁ θεός συγχέω ἐγώ · τουτέστι , θλίβω , ὄζω , καταπαίω , ) , ἵνα μή μετά τοιοῦτος κηδμονίαν ἀναπαύω , καί τοσοῦτος γενναῖος ἐπιδείκνυμι , ὁ τοσοῦτος ἐκπίπτω ἀγαθός . μή τοίνυν , ἐπεί πέμπω παρακαλέω , νομίζω οὗτος ἀεί εἰμί · μέχρι ὁ παρουσία αὐτός ὁ δύο οὗτος εἰμί , μέχρι τότε παρακαλέω , ὡς εἄν ἵημι ἐνταῦθα · μετά δέ οὗτος βλεψ καί κόλασις . Ζεύς οὗτος , Συνέχω , φημί . οὐδέ γάρ ἀπό ὁ μέγας ὁ ἀγαθός αὐτός καί ὁ φιλανθρωπία μόνος , ἀλλά καί ἀπό ὁ βραχύτης ὁ τουκαιρος καὶ·πείγει ἀεί . Διὸ καί αλλοχοω φημί , νῦν γάρ ὀργός ἐγώ ὁ σωτηρία · καί πάλιν , ὁ κύριος ἐγγύς . ἐνταῦθα δέ τίς καί πλέω ποιέω . οὐδέ γάρ ἀπό ὁ λείπω ὁ χρόνος βραχύς καί μικρός εἰμί , ἀλλά καί ἀπό ὁ οὗτος μόνος ὁ καιρός ἐπαθδεῖον εἰμί εἰς σωτηρία , ἐνάγω . ἰδέ γάρ , φημί , νῦν καιρός εὐπρόσδεκτος , ἰδού ἡμέρα σωτηρία . μή τοίνυν προτίθημι ὁ Εὔκαιρον , ἀλλά ἐπιδείκνυμι ἄξιος ὁ χάρις · ὁ σπουδή . Ζεύς οὗτος γάρ καί ἐγώ ἐπάγω , καί ὁ βραχύς καί ὁ ἐπαθδεῖον οἶδα ὁ καιρός · διό καί λέγω , συνεργέω δέ καί παρακαλέω . συνεργέω [ 521]·οὐν · ὀν γάρ συνεργέω μᾶλλον , ἢ ὁ θεός , ὑπέρ ὅς πρεσβεύω . οὐδείς γάρ ἐκεῖνος δήω , ἀλλά ὁ σωτηρία πᾶς εἰς σύ διαβαίνω . εἰμί δέ καί ὁ θεός λέγω συνεργέω , οὐδέ οὗτος παράπτω · καί γάρ αλλοχοω φημί , θεός γάρ εἰμί συνεργός . Ταύτη φημί ὁ ἄνθρωπος σῴζω πάλιν · καί παρακαλέω . ἐκεῖνος μέν γάρ παρακαλέω , οὐ ἀπλόος παρακαλέω , ἀλλά οὗτος προτείνω ὁ δικαίωμα · ὅτι ὁ υἱός δίδωμι ὁ Δίκαιος , ὁ οὐδέ ἁμαρτία οἶδα , καί ἁμαρτία αὐτός ποιέω ὑπέρ ἐγώ ὁ ἁμαρτωλός , ἵνα ἐγώ γίγνομαι Δίκαιος · ὅσπερ ἔχω , καί θεός εἰμί , οὐδέ παραβαίνω δεῖ , καί οὗτος ἄνθρωπος , καί προσκεχυροος , ἀλλά παρακαλέω κατά ἕκαστος ἡμέρα · ἀλλά ὅμως παρακαλέω · ἐγώ δέ παρακαλέω , δικαίωμα μέν μηδείς ἔχω ἐγώ ἴνη οὐδέ εὐεργέτημα , ἐν δέ μόνος , ὁ ὑπέρ θεός , καί τοιοῦτος ἐπιδείκνυμι , παρακαλέω . παρακαλέω δέ ἵνα ὁ εὐεργεσία δέχομαι , καί μή ἀποκρούω ὁ δωρεά . πείθω