joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0499.1
οὐχ εἶπε , Μὴ ἀναμάρτυσος ἀπίστους , ἀλλὰ μᾶλλον αὐτῶν καθαπτόμενος ἄνε δικαίου τοῦ δικαίου , Μὴ ἐκκλίνετε ἐαυτοῦ , φησί . Τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνης καὶ ἀνομίας ; Ἐνταῦθα λοιπὸν σύγκρισιν ποιεῖται οὐχὶ τῆς ἑαυτοῦ ἀγάπης , καὶ τῆς ἐκείνων τῶν διαφθειρόντων αὐτοῦ , ἀλλὰ τῆς αὐτῶν εὐγενείας , καὶ τῆς ἐκείνων ἀτιμίας · οὕτω γὰρ καὶ σαμώτερος ὁ λόγος γέγονε , καὶ αὐτῷ πρεσβυώτερος , καὶ μᾶλλον αὐτοὺς ἐπεσπάτο . Ὡς ἂν εἰ τις παῖδὶ τῶν γεγεννηκότων ὑπερορώντι καὶ μαιροῦς ἐαυτὸν ἐκδιδόντι λέγοι , Τί ποιεῖς , ὦ παιδίον ; [ 535 ] τοῦ μὲν πατρὸς καταφρονεῖς , προτιμῶς δὲ τοὺς μαιροῦς ἄνδρας , καὶ μαιρίας γίγνεται ; κακίας ; οὐχ οἷσα πόσον αὐτὸν βελτίων εἶ καὶ σαμώτερος ; Οὕτω γὰρ μᾶλλον αὐτὸν ἀφίστησι τῆς ἐκείνων συνοσίας , ἢ εἰ τὸν πατέρα θαυμάζοι . Ἄν μὲν γὰρ λέγῃ , Οὐχ οἷσα πόσον ἐστὶν ὁ πατὴρ σου βελτίων ἐκείνων ; οὐδὲν τοιούτου ἐργάσεται · ἂν δὲ τὸν πατέρα ἀφεῖς , αὐτὸν αὐτὸν προκρίνῃ , λέγων , Οὐχ οἷσα τίς μὲν σὺ , τίνας δὲ ἐκεῖνοι ; οὐχ ἄνωσις σου τὴν εὐγένειαν καὶ τὴν ἀλευθερίαν , καὶ τὴν ἀτιμίαν τὴν ἐκείνων ; τίς γὰρ κοινωνία σοι κάκεινοις τοῖς κλέπταις , τοῖς μοιχοῖς , τοῖς γόησι ; ταχέως αὐτὸν τοῖς ἐγκωμίοις τοῦς αὐτοῦ περᾶσας , ἀπορρήγνῃ αὐτὸν ἐκείνων παρασκευάσας . Τὸν μὲν γὰρ πρῶτον οὐ σφόδρα δέχεται λόγον , δεῖ κατηγορία αὐτοῦ ἐστὶν ἡ προτίμησις τοῦ πατρὸς , ὅταν μὴ μόνον πατέρα φαίνεται λυπῶν , ἀλλὰ καὶ πατέρα τοιούτον · ἐνταῦθα δὲ οὐχὶ οὕτω τοιούτον πείσεται . Οὐδεὶς γὰρ ἂν ἐλθοι μὴ ἐγχωμάζεσθαι · καὶ δι’ αὐτοῦ δὴ , μετὰ τῶν ἐπαίνων τοῦ ἀκούοντος , ὁ ἐλεγχος γίνεται εὐπαραδέκτος . Καλῶς γὰρ ὁ ἄκροατής , καὶ γίνεται εὐπαραδέκτος . Καλῶς γὰρ ὁ ἄκροατής , καὶ φρονήματος πληρούται μεγάλου , καὶ διαπύει τὴν ἐκείνων συνοσίαν . Οὐ τοῦτο δὲ μόνον αὐτοῦ ἐστὶ τὸ θαυμαστὸν , δεῖ οὕτω προήγαγε τὴν σύγκρισιν , ἀλλ’ ὅτι καὶ ἕτερόν τι μεῖζον ἐπανάσας , καὶ ἐκπληκτικώτερον · πρῶτον μὲν κατ’ ἐρώτησιν προσαγαγὼν τὸν λόγον , ὅπερ τῶν σαφῶν καὶ ὁμολογουμένων ἐστίν · ἔπειτα δὲ πλατύνων τῇ πυκνότητι καὶ τῇ πλήθει τῶν ὀνομάτων . Οὐ γὰρ ἂν καὶ δύο καὶ τρία , ἀλλὰ πλείονα πρὸς τούτοις ἀντὶ τῶν προσώπων τὰ ὀνόματα τῶν πραγμάτων τίθησι , καὶ ἄκραν ἐνταῦθα ἀρετὴν , καὶ ἰσχὺν ἔχει κακίαν ὑπογράφει · καὶ πολὺ τὸ μέσον καὶ ἀπειρον δείκνυσιν , ὡς μηδὲ δεσθῆναι κατασκευῆς . Τίς γὰρ , φησί , μετοχὴ δικαιοσύνης καὶ ἀνομίας ; τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος ; τίς δὲ συμμετρία Χριστῷ πρὸς Βελιάρ ; ἢ τίς μερίς πιστῷ μετὰ ἀπίστου ; ἢ τίς συμμετρία τοῦ ναοῦ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων ;
Lemmas: οὐ εἶπον , μή ἀναμάρτυσος ἄπιστος , ἀλλά μᾶλλον αὐτός καθάπτω εἶμαι Δίκαιος ὁ Δίκαιος , μή ἐκκλίνω ἑαυτοῦ , φημί . Τῖς γάρ μετοχή δικαιοσύνη καί ἀνομία ; ἐνταῦθα λοιπός σύγκρισις ποιέω οὐ ὁ ἑαυτοῦ ἀγάπη , καί ὁ ἐκεῖνος ὁ διαφθείρω αὐτός , ἀλλά ὁ αὐτός εὐγένεια , καί ὁ ἐκεῖνος ἀτιμία · οὗτος γάρ καί σάμος ὁ λόγος γίγνομαι , καί αὐτός πρεσβυετερος , καί μᾶλλον αὐτός ἐπισπάω . ὡς εἄν εἰμί τις παῖς ὁ γεννάω ὑπεροράω καί μαιροος ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι λέγω , τις ποιέω , εἰμί παιδίον ; [ 535 ] ὁ μέν πατήρ καταφρονέω , προτιμάω δέ ὁ μαιροος ἀνήρ , καί μαιριάω γίγνομαι ; κακία ; οὐ οἷος πόσος αὐτός ἀγαθός εἰμί καί σάμος ; οὕτως γάρ μᾶλλον αὐτός ἀφίστημι ὁ ἐκεῖνος συνόσιος , ἢ εἰμί ὁ πατήρ θαυμάζω . ἄν μέν γάρ λέγω , οὐχ οἷος πόσος εἰμί ὁ πατήρ σύ ἀγαθός ἐκεῖνος ; οὐδείς τοιοῦτος ἐργάζομαι · εἄν δέ ὁ πατήρ ἀφίημι , αὐτός αὐτός προκρίνω , λέγω , οὐχ οἷος τίς μέν σύ , τίς δέ ἐκεῖνος ; οὐ ἄνωσις σύ ὁ εὐγένεια καί ὁ ἀλευθερίαν , καί ὁ ἀτιμία ὁ ἐκεῖνος ; τίς γάρ κοινωνία σύ ἐκεῖνος ὁ κλέπτης , ὁ μοιχός , ὁ γόης ; ταχέως αὐτός ὁ ἐγκώμιον ὁ αὐτός πέρνημι , ἀπορρήγνυμι αὐτός ἐκεῖνος παρασκευάζω . ὁ μέν γάρ πρῶτος οὖον σφόδρα δέχομαι λόγος , δεῖ κατηγορία αὐτός εἰμί ὁ προτίμησις ὁ πατήρ , ὅταν μή μόνος πατήρ φαίνω λύπη , ἀλλά καί πατήρ τοιοῦτος · ἐνταῦθα δέ οὐ οὗτος τοιοῦτος πείθω . οὐδείς γάρ εἄν ἔρχομαι μή ἐγκωμάζω · καί διά αὐτός δή , μετά ὁ ἔπαινος ὁ ἀκούω , ὁ ἔλεγχος γίγνομαι εὐπαράδεκτος . καλῶς γάρ ὁ ἀκροατής , καί γίγνομαι εὐπαράδεκτος . καλῶς γάρ ὁ ἀκροατής , καί φρόνημα πληρόω μέγας , καί διαπυέω ὁ ἐκεῖνος συνόσιος . οὖον οὗτος δέ μόνος αὐτός εἰμί ὁ θαυμαστός , δεῖ οὗτος προάγω ὁ σύγκρισις , ἀλλά ὅτι καί ἕτερος τίς μείζων ἐπανίημι , καί ἐκπληκτικός · πρῶτος μέν κατά ἐρώτησις προσάγω ὁ λόγος , ὅσπερ ὁ σαφής καί ὁμολογέω εἰμί · ἔπειτα δέ πλατύνω ὁ πυκνότης καί ὁ πλῆθος ὁ ὄνομα . οὖον γάρ εἄν καί δύο καί τρεῖς , ἀλλά πλείων πρός οὗτος ἀντί ὁ πρόσωπον ὁ ὄνομα ὁ πρᾶγμα τίθημι , καί ἄκρος ἐνταῦθα ἀρετή , καί ἰσχύς ἔχω κακία ὑπογράφω · καί πολύς ὁ μέσος καί ἤπειρος δείκνυμι , ὡς μηδέ δείδω κατασκευή . Τῖς γάρ , φημί , μετοχή δικαιοσύνη καί ἀνομία ; τίς δέ κοινωνία φάος πρός σκότος ; τίς δέ συμμετρία Χριστός πρός Βελιάρ ; ἢ τίς μερίς πιστός μετά ἄπιστος ; ἢ τίς συμμετρία ὁ ναός Θεός μετά εἴδωλον ;