joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0474.1
ἀλλ' ὡς ἐξ ἐξῆς ὑποθίσεως εἰς τοῦτο ἐλθὼν · καὶ γὰρ ἦσαν διορθωθέντες ἤδη · καὶ φησίν , Οἴδαμεν ὅτι εἰ μὴ ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυσή , δεῖ οἰκοδομηθῆν ἡμῖν Θεοῦ ἔργωμα , οἰκίαν ἀχειροποιήτον , αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς . 506 Τινὲς μὲν τὴν οἰκίαν τὴν ἐπίγειον τὴν κόσμον τοῦτον φασιν · ἐγὼ δὲ τὸ σῶμα μᾶλλον ἄν φαίν αὐτὸν αἰνίττεσθαι . Σὺ δὲ μοι σκόπει , πῶς διὰ τῶν ὀνομάτων δείκνυσι τὴν ὑπεροχὴν τῶν μελλόντων πρὸς τὰ παρόντα . Εἰπὼν γὰρ ἐπίγειον , ἀντέθηκε τὴν οὐράνιον · εἰπὼν σκηνὸν σκηνὴν , καὶ τὸ εἰδύλιωτον καὶ πρόσκαιρον δεῖξας ἀντέθηκεν , ἀντέθηκε τὴν αἰώνιον · τὸ γὰρ τῆς σκηνῆς ὄνομα , τὸ πρόσκαιρον πολλάκις δείκνυσι . Διὸ φησίν , 'Ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ Πατρὸς μου μοναὶ πολλαὶ εἰσιν . Εἰ δὲ πῶς καὶ σκηνὰς καλεῖ τῶν ἁγίων τὰς ἀναπαύσεις , οὐχ ἀπλῶς σκηνὰς , ἀλλὰ μετὰ προσθήκης · οὐ γὰρ εἶπεν , 'Ἴνα διέψωνται εἰς τὰς σκηνὰς αὐτῶν , ἀλλ' , Ἐἰς τὰς αἰωνίους σκηνάς . Εἰπὼν δὲ καὶ 'Ἀχειροποίητον , ἠνέχαστο τὴν χειροποίητον . Τί οὖν ; τὸ σῶμα χειροποίητον ; Οὐδαμῶς · ἀλλ' ἡ τὰς οἰκίας ἐνταῦθα αἰνίττεται τὰς χειροποιήτους · ἢ εἰ μὴ τοῦτο , ἀλλ' οἰκίαν σκηνὴν τοῦ σώματος ἐκάλεσε τὸν ἀχειροποίητον . Οὐ γὰρ πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦτο ἀντέθηκεν , ἀλλ' ἀξίων τὸ ἐγὼ ἔχω , καὶ προστιθεὶς τοὺς ἐπαίνους . Καὶ γὰρ ἄν τοῦτο στενάζοιμεν , τὸ οἰκητήριον ἡμῶν τὸ ἐξ οὐρανοῦ ἐπανενδύσασθαι ἐπικοθούντες . Ποῖον οἰκητήριον ; εἶπé μοι . Τὸ σῶμα τὸ ἀφθαρτον . Καὶ διὰ τί στενάζομεν νῦν ; Ἐπειδὴ πολλὸν βέλτιον ἐκεῖνο . 'Ἐξ οὐρανοῦ δὲ αὐτὸ φησι διὰ τὸ ἀφθαρτον . Οὐ γὰρ δὴ ἀνωθεν ἡμῖν κάτεισι σῶμα , ἀλλὰ τὴν ἐκεῖθεν περιπομπὴν χάριν δηλοῖ τῷ δυνάμει τοῦτο . Τοσοῦτον οὖν οὐ δεῖ ἀλγεῖν ἐπὶ τοῦ · κατὰ μέρος πειρασμοὶ , δεῖ καὶ τὸ καθολικὸν λὲν ζητεῖν · ὡςἀνελ ἔλεγε , Στένεις ὅτι θάψῃ , ὅτι φθείρεται σου ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐξῶ ; στέναξον ὅτι οὐ μεθ' ὑπερβολῆς τοῦτο γίνεται , μηδὲ ὁλοκλήρως φθείρεται . Ἔλεξε πρῶτον εἰς τὸν ἀντίον περιέτρεφε τὸν λόγον , ἀποδείξας , ὅτι ὑπὲρ τούτων δεῖ στενάζειν μὴ γινομένων ὁλοκλήρως , ὑπὲρ ὧν μερικῶς γινομένων ἐστέναξον · διὰ τοῦτο οὐδὲ σκηνὸς αὐτὸ καλεῖ λοιπὸν , ἀλλ' οἰκητήριον · καὶ μᾶλα εἰκῶς . Ἡ μὲν γὰρ σκηνὴ καταλύεται ῥαδίως , ἐκεῖνο δὲ μένει διηνεκῶς . Εἰ γε καὶ ἐνδυσόμενοι ἄ , οὐ γυμνοὶ εὐρεθησόμεθα . Τοῦτο ἐστι , κἂν ἀποθώμεθα τὸ σῶμα , οὐ χωρὶς σώματος , ἐκεῖ παραστησόμεθα , ἀλλὰ καὶ μετὰ τοῦ αὐτοῦ ἀφθάρτου γενομένου . Τινὲς δὲ φασίν , ὅ καὶ μάλιστα ἔγκριτον · Ἔλεξε καὶ ἐνδυσόμενοι , οὐ γυμνοὶ εὐρεθησόμεθα . 'Ἴνα γὰρ μὴ ἀπὶ τῆς ἀναστάσεως πάντες θαρρῶσι , φησίν · Εἰ γε καὶ ἐνδυσόμενοι · τοῦτο ἐστιν , ἀφθαρσίαν καὶ σῶμα ἀφθαρτον λαβόντες · οὐ γυμνοὶ εὐρεθησόμεθα , ὁδῆς καὶ ἀσφαλείας . 'Ὦ καὶ ἐν τῇ πρὸ ταύτης · πρὸς Κορινθίους ἔλεγον , ὅτι Πάντες μὲν ἀναστησόμεθα , ἕκαστος δὲ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι · καὶ , Ἔστι σώματα ἐκκονθικά , καὶ σῶματα ἐπίγεια . 'Ἡ μὲν γὰρ ἀνάστασις κοινὴ πάντων , ἡ δὲ δόξα οὐκ ἐστὶ κοινή , ἀλλ' οἱ
Lemmas: ἀλλά ὡς ἐκ ἑξῆς ὑποθίσεως εἰς οὗτος ἔρχομαι · καί γάρ εἰμί διορθόω ἤδη · καί φημί , οἶδα ὅτι εἰμί μή ὁ ἐπίγειος ἐγώ οἰκίον ὁ σκῆνος καταλύω , δεῖ οἰκοδομέω ἐγώ Θεός ἔργωμα , οἰκίον ἀχειροποίητος , αἰώνιος ἐν ὁ οὐρανός . 506 Τινές μέν ὁ οἰκίον ὁ ἐπίγειος ὁ κόσμος οὗτος φημί · ἐγώ δέ ὁ σῶμα μᾶλλον ἄν Φάιν αὐτός αἰνίσσομαι . σύ δέ ἐγώ σκοπέω , πῶς διά ὁ ὄνομα δείκνυμι ὁ ὑπεροχή ὁ μέλλω πρός ὁ πάρειμι . εἶπον γάρ ἐπίγειος , ἀνατίθημι ὁ οὐράνιος · εἶπον σκῖνος σκηνή , καί ὁ ειδυλιωτος καί πρόσκαιρος δείκνυμι ἀντιτίθημι , ἀνατίθημι ὁ αἰώνιος · ὁ γάρ ὁ σκηνή ὄνομα , ὁ πρόσκαιρος πολλάκις δείκνυμι . Διὸ φημί , Ἐν ὁ οἰκίον ὁ πατήρ ἐγώ μονή πολύς εἰμί . εἰμί δέ πῶς καί σκηνή καλέω ὁ ἅγιος ὁ ἀνάπαυσις , οὐ ἀπλόος σκηνή , ἀλλά μετά προσθήκη · οὖον γάρ εἶπον , Ἴνα διέψω εἰς ὁ σκηνή αὐτός , ἀλλά , εἰς ὁ αἰώνιος σκηνή . εἶπον δέ καί Ἀχειροποίητος , ἀνέχω ὁ χειροποίητος . τις οὖν ; ὁ σῶμα χειροποίητος ; οὐδαμός · ἀλλά ὁ ὁ οἰκίον ἐνταῦθα αἰνίσσομαι ὁ χειροποίητος · ἢ εἰμί μή οὗτος , ἀλλά οἰκίον σκηνή ὁ σῶμα καλέω ὁ ἀχειροποίητος . οὖον γάρ πρός ἀντιδιαστολή οὗτος ἀντιτίθημι , ἀλλά ἄξιος ὁ ἐγώ ἔχω , καί προστίθημι ὁ ἔπαινος . καί γάρ ἄν οὗτος στενάζω , ὁ οἰκητήριον ἐγώ ὁ ἐκ οὐρανός ἐπαναδύω ἐπικοθούντες . Ποῖον οἰκητήριον ; εἶπον ἐγώ . ὁ σῶμα ὁ ἄφθαρτος . καί διά τίς στενάζω νῦν ; ἐπεί πολύς ἀγαθός ἐκεῖνος . 'Ἐξ οὐρανός δέ αὐτός φημί διά ὁ ἄφθαρτος . οὖον γάρ δή ἄνωθεν ἐγώ κατέρχομαι σῶμα , ἀλλά ὁ ἐκεῖθεν περιπομπή χάρις δηλόω ὁ δύναμις οὗτος . τοσοῦτος οὖν οὖον δεῖ ἀλγέω ἐπί ὁ · κατά μέρος πειρασμός , δεῖ καί ὁ καθολικός Λεν ζητέω · ἀναιρέω λέγω , στένω ὅτι θάπτω , ὅτι φθείρω σύ ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐξίημι ; στενάζω ὅτι οὖον μετά ὑπερβολή οὗτος γίγνομαι , μηδέ ὁλόκληρος φθείρω . λέγω πρῶτος εἰς ὁ ἀντίος περιτρέφω ὁ λόγος , ἀποδείκνυμι , ὅτι ὑπέρ οὗτος δεῖ στενάζω μή γίγνομαι ὁλόκληρος , ὑπέρ ὅς μερικός γίγνομαι στενάζω · διά οὗτος οὐδέ σκῆνος αὐτός καλέω λοιπός , ἀλλά οἰκητήριον · καί μῆλον ἵημι . ὁ μέν γάρ σκηνή καταλύω ῥᾳδίως , ἐκεῖνος δέ μένω διηνεκής . εἰμί γε καί ἐνδύω ὅς , οὖον γυμνός εὑρίσκω . οὗτος εἰμί , κἀν ἀποτίθημι ὁ σῶμα , οὖον Χωρὶς σῶμα , ἐκεῖ παρίστημι , ἀλλά καί μετά ὁ αὐτός ἄφθαρτος γίγνομαι . Τινές δέ φημί , ὅς καί μάλιστα ἔγκριτος · λέγω καί ἐνδύω , οὖον γυμνός εὑρίσκω . Ἴνα γάρ μή ἀπύ ὁ ἀνάστασις πᾶς θαρσέω , φημί · εἰμί γε καί ἐνδύω · οὗτος εἰμί , ἀφθαρσία καί σῶμα ἄφθαρτος λαμβάνω · οὖον γυμνός εὑρίσκω , ὁδή καί ἀσφάλεια . 'Ὦ καί ἐν ὁ πρό οὗτος · πρός Κορίνθιος λέγω , ὅτι πάνετες μέν ἀνίστημι , ἕκαστος δέ ἐν ὁ ἴδιος τάγμα · καί , εἰμί σῶμα ἐκκονθικά , καί σῶμα ἐπίγειος . Ἡ μέν γάρ ἀνάστασις κοινός πᾶς , ὁ δέ δόξα οὐ εἰμί κοινός , ἀλλά ὁ