joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0466.4
α’ . Ἐπὶ μένει δεῖξαι , ὅτι τῆς τοῦ Θεοῦ δυνάμεως ἔργον τὸ πᾶν ἔστι , καταστῆλαι ἐκείνως τὰ φρονήματα τῶν καυχωμένων ἐφ’ ἑαυτοῖς . Οὐδὲ γὰρ τοῦτο μόνον ἐστὶ , φησὶ , θαυμαστὸν , ὅτι ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσι φυλάττομεν τὸν θησαυρὸν τοῦτον , ἀλλ’ ὅτι καὶ μυρία πάσχοντες δεινὰ , καὶ πανταχοῦ περιχουμένοι , [ 498 ] τρώομεν αὐτόν , καὶ οὐκ ἀπόλλυμεν . Καὶ τοῦ εἰ καὶ ἀδαμάντινον σκεῦος ἦν , οὔτε θησαυρὸν τοιοῦτον βαστάζει ἰσχύσει ἄν , οὐδ’ ἂν πρὸς τοσαύτας ἤρκεσεν ἐπιβουλάς · νῦν δὲ καὶ φέρει καὶ οὐδὲν πάσχει δεινὸν διὰ τὴν τοῦ Θεοῦ χάριν . Ἐν παντὶ γὰρ θλιβόμενοι , φησίν , ἀλλ’ οὐ στενοχωρούμενοι . Τί ἐστιν , Ἐν παντὶ ; Ἐν τοῖς ὀδείοις , ἐν τοῖς φλοῖσι , ἐν τοῖς ἀγκάλαις , ἐν ταῖς ἄλλαις χρεῖαις , ὑπὸ τῶν πολεμίων , ὑπὸ τῶν οἰκείων . Ἀλλ’ οὐ στενοχωρούμεθα . Καὶ ἵνα πῶς πρᾶγμα ἐναντία λέγει , ἵνα κάνηψεν δεῖξαι τοῦ Θεοῦ τὴν ἰσχύν . Θλιβόμενοι γὰρ οὐ στενοχωρούμεθα , φησίν · ἀπορούμενοι οὐκ ἐξαπορούμεθα · τοῦτέστιν , οὐκ εἰς τέλος ἐκπίπτομεν . Ἀλλὰ γὰρ πολλῶν , οἷς ἀπετυγχάνομεν , ἀλλ’ οὐχ οὕτως , ὥστε ἐκπασεῖν τῶν προκειμένων · εἰς γυμνασίαν γὰρ ἡμῖν ταῦτα , οὐκ εἰς ἕκταν συγκεχώρηται παρὰ τοῦ Θεοῦ . Διωκόμενοι , ἀλλ’ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι · καταβαλλόμενοι , ἀλλ’ οὐκ ἀπολλύμενοι . Οἱ μὲν γὰρ πειρασμοὶ συμβαίνουσι , τὰ δὲ ἀπὸ τῶν πειρασμῶν οὐκέτι . Καὶ τοῦτο δὲ διὰ τὴν τοῦ Θεοῦ δύναμιν καὶ χάριν . Ἀλλὰ γοῦν δὲ φησι , καὶ διὰ τὴν αὐτῶν ταπεινοφροσύνην , καὶ διὰ τὴν ἑτέρων ἀσφάλειαν συγχωρηθήσεται ταῦτα · Ἴνα γὰρ μὴ ὑπεραίρωμαι , ἀδόθη μοι σκόλοψ , φησὶ · καὶ πάλιν , Ἴνα μὴ τις λογισηται εἰς ἡμᾶς τὸ βλέπει , καὶ ἀκούει τι δὲ ἐμοῦ · καὶ ἄλλο τι πάλιν , Ἴνα μὴ πεποιθότες ὡμεν ἐφ’ ἑαυτοῖς . Ἐνταῦθα γὰρ , Ἴνα φανῇ τοῦ Θεοῦ ἡ δύναμις .
Lemmas: ὅς . ἐπί μένω δείκνυμι , ὅτι ὁ ὁ Θεός δύναμις ἔργον ὁ πᾶς εἰμί , καταστέλλω ἐκείνως ὁ φρόνημα ὁ καυχάομαι ἐπί ἑαυτοῦ . οὐδέ γάρ οὗτος μόνος εἰμί , φημί , θαυμαστός , ὅτι ἐν ὀστράκινος σκεῦος φυλάσσω ὁ θησαυρός οὗτος , ἀλλά ὅτι καί μυρίος πάσχω δεινός , καί πανταχοῦ περιχέω , [ 498 ] τρώω αὐτός , καί οὐ ἀπόλλυμι . καί ὁ εἰμί καί ἀδαμάντινος σκεῦος εἰμί , οὔτε θησαυρός τοιοῦτος βαστάζω ἰσχύω ἄν , οὐδέ εἄν πρός τοσοῦτος ἀρκέω ἐπιβουλή · νῦν δέ καί φέρω καί οὐδείς πάσχω δεινός διά ὁ ὁ Θεός χάρις . ἐν πᾶς γάρ θλίβω , φημί , ἀλλά οὖον στενοχωρέω . τις εἰμί , ἐν πᾶς ; ἐν ὁ ὀδείοις , ἐν ὁ φλέω , ἐν ὁ ἀγκάλη , ἐν ὁ ἄλλος χρεία , ὑπό ὁ πολέμιος , ὑπό ὁ οἰκέω . ἀλλά οὖον στενοχωρέω . καί ἵνα πῶς πρᾶγμα ἐναντίος λέγω , ἵνα κάνηψεν δείκνυμι ὁ Θεός ὁ ἰσχύς . θλίβω γάρ οὖον στενοχωρέω , φημί · ἀπορέω οὐ ἐξαπορέω · τουτέστιν , οὐ εἰς τέλος ἐκπίπτω . ἀλλά γάρ πολύς , ὅς ἀποτυγχάνω , ἀλλά οὐ οὕτως , ὥστε ἐκπίπτω ὁ πρόκειμαι · εἰς γυμνασία γάρ ἐγώ οὗτος , οὐ εἰς κτείνω συγχωρέω παρά ὁ Θεός . διώκω , ἀλλά οὐ ἐγκαταλείπω · καταβάλλω , ἀλλά οὐ ἀπόλλυμι . ὁ μέν γάρ πειρασμός συμβαίνω , ὁ δέ ἀπό ὁ πειρασμός οὐκέτι . καί οὗτος δέ διά ὁ ὁ Θεός δύναμις καί χάρις . ἀλλά γοῦν δέ φημί , καί διά ὁ αὐτός ταπεινοφροσύνη , καί διά ὁ ἕτερος ἀσφάλεια συγχωρέω οὗτος · ἵνα γάρ μή ὑπεραίρω , ἀδόθη ἐγώ σκόλοψ , φημί · καί πάλιν , ἵνα μή τις λογίζομαι εἰς ἐγώ ὁ βλέπω , καί ἀκούω τίς δέ ἐγώ · καί ἄλλος τίς πάλιν , ἵνα μή πείθω εἰμί ἐπί ἑαυτοῦ . ἐνταῦθα γάρ , ἵνα φαίνω ὁ Θεός ὁ δύναμις .