joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0483.3
φησίν , ὅφ’ ἡμῶν ἀξιοῦσθαι · αὐτὸς ὁ Χριστὸς ὑμᾶς παρακαλεῖ , αὐτὸς ὁ τοῦ Χριστοῦ Πατὴρ δι’ ἡμῶν . Τί ταύτης τῆς ὑπερβολῆς γένοιτ’ ἂν ἴσον ; Αὐτὸς γὰρ ὁ μυρία εὐεργετήσας ὑμῖν , οὐ μόνον οὐκ ἀπήτησεν δίκην , ἀλλὰ καὶ ἔκτισεν τὸν Υἱὸν αὐτοῦ , ἵνα καταλλάξῃ . Οὐ κατηλλάξατο οὐ δεξάμενος , ἀλλὰ καὶ ἐσφάξεν . Πάλιν ἐπεμψεν ἄνδρας πρεσβείας παρακαλοῦντας · καὶ τούτων παμφρόνων , αὐτὸς ἐστὶν ὁ ἀξίων . Τί δὲ ἀξιοῖ ; Καταλλάγητε τῷ Θεῷ . Καὶ οὐχ εἶπε , Καταλλάξατε ἑαυτοῖς · τὸν Θεόν · οὐ γὰρ ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἐχθραίνων , ἀλλ’ ὑμεῖς · Θεὸς γὰρ οὐδὲποτε ἐχθραίνει . Καὶ δικαιολογοῦμενος δι’ καθάπαρ πρεσβευτὴς ἀποστάς , τὸν γὰρ μὴ γνῶντα ἀμαρτίαν , ὑπὲρ ἡμῶν ἀμαρτίαν ἐποίησεν , φησίν . Οὐ λέγω τὰ πρότερα , ὅτι ὀβρίζατε , ὅτι οὐδὲν ἠδικήσατε , ὅτι εὐεργετήσαντα , ὅτι δίκην οὐκ ἀπήτησεν , ὅτι παρακαλεῖ πρῶτος , ὀβρίζετε πρῶτον · μὴδὲν ἐκεῖνον καλοῦν τῶν . Διὰ τοῦτο μόνον οὐχ ἂν εἴησε δικαίως καταλλαγῆναι , δι’ ὅπερ ἐποίησεν εἰς ὑμᾶς νῦν ; Καὶ τί ἐποίησεν ; Τὸν γὰρ μὴ γνῶντα ἀμαρτίαν , δι’ ἡμῶν ἀμαρτίαν ἐποίησεν . Εἰ γὰρ μηδὲν ἤνυσεν , τοῦτο δὲ μόνον εἰργάσατο , ἐννόησον ἡλίκων ἤν τὸ ὑπὲρ τῶν ὑβριστῶν τῶν Υἱὸν δοῦναι . Νυνὶ δὲ καὶ μεγάλα κατεώθησε , καὶ μετὰ τούτων τὸν οὐδὲν ἠβριηκότα ὑπὲρ τῶν ἠδικηκότων κολασθῆναι εἴασεν . Ἄλλ’ οὐχ εἶπε τοῦτο , ἀλλ’ ὁ πολλῷ μείζον ἐστὶ τοῦτοῦ τείδειν . Ποῖον δὲ τοῦτο ; Τὸν μὴ γνῶντα ἀμαρτίαν , φησίν , τὸν αὐτοδικαιοῦντα ὄντα , ἀμαρτίαν ἐποίησεν · τοῦτέστιν , ὡς ἀμαρτωλὸν κατακριθῆναι ἀφήκεν , ὡς ἐπικατάρατον ἀποθανεῖν . Ἐπικατάρατος γὰρ ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου . Τοῦ γὰρ ἀποθανεῖν τὸ οὕτως ἀποθανεῖν πολλῷ μείζον ἦν · ὅπερ καὶ ἀλλοχοῦ αἰνιττόμενος , φησίν , [ 518 ] Ὑπὲρ τοῦ γεννητοῦ μέχρι θανάτου , ὁνάρτου δὲ στέαρ . Οὐδὲ γὰρ κολάσειν εἶχε μόνον τὸ πρᾶγμα , ἀλλὰ καὶ αἰσχύνειν . Ἐννοήσον τοίνυν ὅσα σοι παρέσχη . Μέγα μὲν γὰρ καὶ τὸ ἀμαρτωλὸν ὄντα ὑπὲρ ὅσων ἀποθανεῖν · ὅταν δὲ καὶ δικαῖος ὁ τοῦτο πάσχων ἦ , καὶ ὑπὲρ ἀμαρτωλῶν ἀποθάνῃ , καὶ μὴ ἀποθάνῃ μόνον , ἀλλὰ καὶ ὡς ἐπικατάρατος , καὶ μὴ ὡς ἐπικατάρατος μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ μεγάλα ἡμῖν ἐντεῦθεν χαριζόμενος ἀγαθά , ἃ μηδὲποτε προσδοκήσα-μεν ( Τὸ γὰρ γεννητὸν Θεοῦ δικαιοσύνην ἐν αὐτῷ , φησίν ) , ποῖος ταῦτα λόγος , ποῖος ταῦτα παραστήσει δυνηθεῖς νους ; Τὸν γὰρ δικαίον , φησίν , ἐποίησεν ἀμαρτωλόν , ἵνα τοὺς ἀμαρτωλοὺς ποιήσῃ δικαίους . Μᾶλλον δὲ οὐδὲ οὕτως εἶπεν , ἀλλ’ ὁ πολλῷ μείζον ἦν · οὐ γὰρ ἔξιν ἔσχεν , ἀλλ’ αὐτὴν τὴν ποιότητα . Οὐ γὰρ εἶπεν , Ἐποίησεν ἀμαρτωλόν , ἀλλ’ ἀμαρτίαν · οὐχί , Τὸν μὴ ἀμαρτάντα μόνον , ἀλλὰ , τὸν μηδὲ γνῶντα ἀμαρτίαν · ἵνα καὶ ἡμεῖς γενώμεθα , οὐχ εἰκῶς , δικαίοι , ἀλλὰ δικαιοσύνην , καὶ Θεοῦ δικαιοσύνην . Θεοῦ γὰρ ἐστιν αὕτη , ὅταν μὴ ἐξ ἡμῶν , ὅταν καὶ χιλιάδα ἀνάγκη τινὰ μὴ εὑρεθῆναι , ἀλλ’ ἀπὸ χάριτος δικαιωθῶμεν , ἔνθα πᾶσα ἀμαρτία ἠφάνισται . Τοῦτο δὲ ὁμοῦ οὔτε ἐπαρθῆναι ἀφήσειν , ἄτε τοῦ Θεοῦ τὸ πᾶν χαρισσαμένου , καὶ διδάσκει τοῦ δοθέντος τὸ
Lemmas: φημί , ὑπό ἐγώ ἀξιόω · αὐτός ὁ Χριστός σύ παρακαλέω , αὐτός ὁ ὁ Χριστός πατήρ διά ἐγώ . τις οὗτος ὁ ὑπερβολή γίγνομαι εἄν ἴσος ; αὐτός γάρ ὁ μυρίος εὐεργετέω σύ , οὖον μόνος οὐ ἀπαιτέω δίκη , ἀλλά καί κτίζω ὁ υἱός αὐτός , ἵνα καταλλάσσω . οὖον καταλλάσσω οὖον δέχομαι , ἀλλά καί σφάζω . πάλιν πέμπω ἀνήρ πρέσβυς παρακαλέω · καί οὗτος πάμφρων , αὐτός εἰμί ὁ ἄξιος . τις δέ ἀξιόω ; καταλλάσσω ὁ Θεός . καί οὐ εἶπον , Καταλλάξατε ἑαυτοῦ · ὁ Θεός · οὖον γάρ ἐκεῖνος εἰμί ὁ ἐχθραίνω , ἀλλά σύ · θεός γάρ οὐδέποτε ἐχθραίνω . καί δικαιολογέομαι διά καθάπαρ πρεσβευτής ἀφίστημι , ὁ γάρ μή γιγνώσκω ἁμαρτία , ὑπέρ ἐγώ ἁμαρτία ποιέω , φημί . οὖον λέγω ὁ πρότερος , ὅτι οβριζαω , ὅτι οὐδείς ἀδικέω , ὅτι εὐεργετέω , ὅτι δίκη οὐ ἀπαιτέω , ὅτι παρακαλέω πρῶτος , οὐρίζω πρῶτος · μηδείς ἐκεῖνος καλέω ὁ . Ζεύς οὗτος μόνος οὐ εἄν εἶμι δικαίως καταλλάσσω , διά ὅσπερ ποιέω εἰς σύ νῦν ; καί τίς ποιέω ; ὁ γάρ μή γιγνώσκω ἁμαρτία , διά ἐγώ ἁμαρτία ποιέω . εἰμί γάρ μηδείς ἀνύω , οὗτος δέ μόνος ἐργάζομαι , ἐννοέω ἡλίκος ἐάν ὁ ὑπέρ ὁ ὑβριστής ὁ υἱός δίδωμι . νυνί δέ καί μέγας κατεώθησε , καί μετά οὗτος ὁ οὐδείς ἠβριηκότα ὑπέρ ὁ ἀδικέω κολάζω ἐάω . ἄλλος οὐ εἶπον οὗτος , ἀλλά ὁ πολύς μείζων εἰμί οὗτος τίνω . Ποῖον δέ οὗτος ; ὁ μή γιγνώσκω ἁμαρτία , φημί , ὁ αὐτοδικέω εἰμί , ἁμαρτία ποιέω · τουτέστιν , ὡς ἁμαρτωλός κατακρίνω ἀφίημι , ὡς ἐπικατάρατος ἀποθνῄσκω . ἐπικατάρατος γάρ ὁ κρεμάννυμι ἐπί ξύλον . ὁ γάρ ἀποθνῄσκω ὁ οὕτως ἀποθνῄσκω πολύς μείζων εἰμί · ὅσπερ καί αλλοχοω αἰνίσσομαι , φημί , [ 518 ] ὑπέρ ὁ γεννητής μέχρι θάνατος , ὁνάρτου δέ στέαρ . οὐδέ γάρ κολάζω ἔχω μόνος ὁ πρᾶγμα , ἀλλά καί αἰσχύνω . ἐννοέω τοίνυν ὅσος σύ παρέχω . Μέγης μέν γάρ καί ὁ ἁμαρτωλός εἰμί ὑπέρ ὅσος ἀποθνῄσκω · ὅταν δέ καί Δίκαιος ὁ οὗτος πάσχω εἰμί , καί ὑπέρ ἁμαρτωλός ἀποθνῄσκω , καί μή ἀποθνῄσκω μόνος , ἀλλά καί ὡς ἐπικατάρατος , καί μή ὡς ἐπικατάρατος μόνος , ἀλλά καί ὁ μέγας ἐγώ ἐντεῦθεν χαρίζομαι ἀγαθός , ὁ μηδέποτε προσδοκάω ( ὁ γάρ γεννητός Θεός δικαιοσύνη ἐν αὐτός , φημί ) , ποῖος οὗτος λόγος , ποῖος οὗτος παρίστημι δύναμαι νόος ; ὁ γάρ Δίκαιος , φημί , ποιέω ἁμαρτωλός , ἵνα ὁ ἁμαρτωλός ποιέω Δίκαιος . μᾶλλος δέ οὐδέ οὕτως εἶπον , ἀλλά ὁ πολύς μείζων εἰμί · οὖον γάρ ἐξέρχομαι ἔχω , ἀλλά αὐτός ὁ ποιότης . οὖον γάρ εἶπον , ποιέω ἁμαρτωλός , ἀλλά ἁμαρτία · οὐ , ὁ μή ἀμαρτάντα μόνος , ἀλλά , ὁ μηδέ γιγνώσκω ἁμαρτία · ἵνα καί ἐγώ γίγνομαι , οὐ ἵημι , δικαίος , ἀλλά δικαιοσύνη , καί Θεός δικαιοσύνη . Θεός γάρ εἰμί οὗτος , ὅταν μή ἐκ ἐγώ , ὅταν καί χιλιάς ἀνάγκη τις μή εὑρίσκω , ἀλλά ἀπό χάρις δικαιόω , ἔνθα πᾶς ἁμαρτία ἀφανίζω . οὗτος δέ ὁμοῦ οὔτε ἐπαίρω ἀφίημι , αὔγ-ασμα ὁ Θεός ὁ πᾶς χαρίζω , καί διδάσκω ὁ δίδωμι ὁ