joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0446.1
ἐκείνην δὲ χωρὶς Πνεύματος παρέχον οἱ προφῆται . Οὐ τοῦτο δὲ ἐστι μόνον τὸ θαυμαστόν , ὅτι ζωοποιεῖ , ἀλλ' ὅτι καὶ ἑτέροις τοῦτο παρέχει ποιεῖν . Ἀδύνατον γὰρ , φησί , Πνεῦμα ἀπιοῦν . Διὰ τί ; χωρὶς Πνεύματος γὰρ οὐκ ἐνίη · Ἄλλὰ δεινὸς ὁ Θεός , ὅτι τοῦτο τῆς ἑξουσίας ἔστι τῆς ἀνωτάτω , καὶ τῆς οὐσίας τῆς βασιλικῆς ἐκείνης καὶ τὴν αὐτὴν ἔχει ἰσχύν , καὶ τοῦτο φησι · διὰ καὶ ἐπάγει , Ὅν ἂν ἀφήσῃς τὰς ἁμαρτίας , ἀφέωνται , καὶ ἂν ἂν κρατήσῃς , κρατηθήσονται . Ἐπεὶ οὖν ἐξωοποίησεν ἡμᾶς , μένοντας ζῶντες , καὶ μὴ πάλιν ἐπὶ τὴν προτέραν ἐπανελθόντες νεκρότητα · Ὁ Χριστὸς γὰρ οὐδέτε ἀποθνήσκει . Ὁ γὰρ ἀπέθανεν , τῇ ἁμαρτίᾳ ἀπέθανεν ἅπαξ · καὶ οὐ βούλεται ἀεὶ χάριτι ἡμᾶς σώζεσθαι , ἐπεὶ κανοὶ πάντων ἡμεῖς ἀσώματοι · διὸ καὶ παρ' ἡμῶν εἰσφέρεσθαι τὸ βούλεσθαι . Εἰσενέγκωμεν τοίνυν , καὶ τὴν ψυχὴν ζῶσαν διατηρώμεν . Τί δὲ ἐστι ψυχῆς ζωή , ἀπὸ τοῦ σώματος μάνθανε . Καὶ γὰρ τὸ σῶμα τότε λέγομεν ζῆν , ὅταν βαδίζῃ ὀρθὴ τινα βαδίζον · ὅταν δὲ κατακείνηται [ 477 ] θαλωθῇν , καὶ παρὰ ταύτην κινῆται , κἂν δοκῇ ζῆν ἡ βαδίζειν , παντὸς θανάτου χαλεπώτερα ἡ τοιαύτη ζωή . Κἂν φθόγγῃται μηδὲν ὀγίς , ἀλλὰ τῶν παραπληγῶν ῥήματα , καὶ ἕτερα ἀνθ' ἑτέρων βλέπῃ , πάλιν τῶν τετελευτηκότων ἐλεεινότερος ὁ τοιοῦτος . Οὕτω καὶ ἡ ψυχή , ὅταν μηδὲν ὀγίς ἔχῃ , κἂν δοκῇ ζῆν , τέθνηκεν · ὅταν τὸ χρυσίον μὴ βλέπῃ ὡς χρυσίον , ἀλλ' ὡς μέτα τι καὶ τίμιον , ὅταν τὰ μέλλοντα μὴ ἐννοῇ , ἀλλὰ χαμαὶ σύρῃται , ὅταν ἀνθ' ἑτέρων ἕτερα πράττῃ . Πᾶθεν γὰρ δῆλον ὅτι ψυχὴν ἔχομεν · οὐκ ἀπὸ τῶν ἐνεργειῶν · Ὅταν οὖν τὰ αὐτῆς μὴ ἐνεργῇ , οὐχὶ τέθνηκεν ; Οἷον , ὅταν μὴ ἐπιμελῆται ἀρετῆς , ἀλλὰ ἀρπαγῆς καὶ παρανομίᾳ , πῶθεν δυνάμεθα εἰπεῖν ὅτι ψυχὴν ἔχεις ; ὅτι βαδίζεις ; Ἄλλὰ τοῦτο καὶ τῶν ἀλόγων . Ἄλλ' ὅτι ἐσθίεις καὶ πίνεις ; Ἄλλὰ τοῦτο καὶ τῶν θηρίων . Ἄλλ' ὅτι ὀρθὸς ἵστηκας ἐπὶ δύο ποσίν ; Τοῦτο μοι μᾶλλον δείκνυσιν , ὅτι θηρίον εἶ ἀνθρωπόμορφον . Ὅταν μὲν γὰρ τὰ ἄλλα ἔχῃς ἐκείνου , τὴν δὲ διανάστασιν μηκάτι , μᾶλλον με ταράττεις καὶ ἐκθεσματοῖς , καὶ μᾶλλον τέρας εἶναι νομίζω τὸ φαινομένον . Καὶ γὰρ εἰ θηρίον εἶπον ἀνθρωπίνην φθεγγόμενον τῇ φωνῇ , οὐκ ἂν δι' αὐτὸ τοῦτο ἔφην ἀνθρώπου εἶναι α , ἀλλὰ δι' αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο θηρίον θηρίον τερατωδέστερον . Πόθεν οὖν δυνήσομαι μαθεῖν , ὅτι ψυχὴν ἔχεις ἀνθρώπου , ὅταν λακτίζῃς ὡς οἱ ὄνοι , ὅταν μνησικακῇς ὡς αἱ κάμηλοι , ὅταν ἅδηνς ὡς αἱ δράκοντες , ὅταν ἀρπάγῃς ὡς οἱ λύκοι , ὅταν κλαύτῃς ὡς αἱ ἀλώπεκες , ὅταν δολερὸς ἦς ὡς οἱ δράκοντες , ὅταν ἀναίσχυντος ὡς οἱ κύων ; πῶθεν δυνήσομαι μαθεῖν ὅτι ψυχὴν ἔχεις ἀνθρώπου ; Βούλεσθε δεῖξαι νεκρὰν ψυχὴν καὶ ζῶσαν ; Ἄγωμεν τὸν λόγον πάλιν ἐπὶ τοὺς ἀρχαίους ἀνδρας ἐκείνους , καὶ , εἰ δοκεῖ , τὸν πλούσιον εἰς μέσον καταθώμεθα τὸν ἐπὶ τοῦ Λαζάρου , καὶ εἰσάγωμεν τί ποτε ἐστὶ ψυχῆς νέκρωσις . Καὶ γὰρ ἐκεῖνος νεκρὰν εἶχε ψυχήν , καὶ δῆλον ἀφ' ὧν ἐποίησε · τῶν μὲν γὰρ
Lemmas: ἐκεῖνος δέ Χωρὶς πνεῦμα παρέχω ὁ προφήτης . οὖον οὗτος δέ εἰμί μόνος ὁ θαυμαστός , ὅτι ζωοποιέω , ἀλλά ὅτι καί ἕτερος οὗτος παρέχω ποιέω . ἀδύνατος γάρ , φημί , πνεῦμα ἀπιόω . Ζεύς τίς ; Χωρὶς πνεῦμα γάρ οὐ ἐνίημι · ἀλλά δεινός ὁ Θεός , ὅτι οὗτος ὁ ἐξουσία εἰμί ὁ ἄνω2 , καί ὁ οὐσία ὁ βασιλικός ἐκεῖνος καί ὁ αὐτός ἔχω ἰσχύς , καί οὗτος φημί · διά καί ἐπάγω , ὅς εἄν ἀφίημι ὁ ἁμαρτία , ἀφίημι , καί εἄν εἄν κρατέω , κρατέω . ἐπεί οὖν εξωοποιεω ἐγώ , μένω ζῶ , καί μή πάλιν ἐπί ὁ πρότερος ἐπανέρχομαι νεκρότης · ὁ Χριστός γάρ ουδετος ἀποθνήσκω . ὁ γάρ ἀποθνῄσκω , ὁ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω ἅπαξ · καί οὖον βούλομαι ἀεί χάρις ἐγώ σῴζω , ἐπεί καίνω πᾶς ἐγώ ἀσώματος · διό καί παρά ἐγώ εἰσφέρω ὁ βούλομαι . εἰσφέρω τοίνυν , καί ὁ ψυχή ζώννυμι διατηρέω . τις δέ εἰμί Ψυχή ζωή , ἀπό ὁ σῶμα μανθάνω . καί γάρ ὁ σῶμα τότε λέγω ζῶ , ὅταν βαδίζω ὀρθός τις βαδίζω · ὅταν δέ κατακεινεομαι [ 477 ] θάλλω , καί παρά οὗτος κινέω , κἀν δοκέω ζῶ ὁ βαδίζω , πᾶς θάνατος χαλεπός ὁ τοιοῦτος ζωή . κἀν φθογγέω μηδείς ὀγίς , ἀλλά ὁ παραπλήσσω ῥῆμα , καί ἕτερος ἀντί ἕτερος βλέπω , πάλιν ὁ τελευτάω ἐλεεινός ὁ τοιοῦτος . οὕτως καί ὁ ψυχή , ὅταν μηδείς ὀγίς ἔχω , κἀν δοκέω ζῶ , θνῄσκω · ὅταν ὁ χρυσίον μή βλέπω ὡς χρυσίον , ἀλλά ὡς μετά τίς καί τίμιος , ὅταν ὁ μέλλω μή ἐννοέω , ἀλλά χαμαί σύρω , ὅταν ἀντί ἕτερος ἕτερος πράσσω . πάσχω γάρ δῆλος ὅτι ψυχή ἔχω · οὐ ἀπό ὁ ἐνέργεια · ὅταν οὖν ὁ αὐτός μή ἐνεργέω , οὐ θνῄσκω ; Οἷος , ὅταν μή ἐπιμελέομαι ἀρετή , ἀλλά ἁρπάζω καί παρανομία , πίνω δύναμαι εἶπον ὅτι ψυχή ἔχω ; ὅτι βαδίζω ; ἀλλά οὗτος καί ὁ ἄλογος . ἄλλος ὅτι ἐσθίω καί πίνω ; ἀλλά οὗτος καί ὁ θηρίον . ἄλλος ὅτι ὀρθός ἵστημι ἐπί δύο πούς ; οὗτος ἐγώ μᾶλλον δείκνυμι , ὅτι θηρίον εἰμί ἀνθρωπόμορφος . ὅταν μέν γάρ ὁ ἄλλος ἔχω ἐκεῖνος , ὁ δέ διανάστασις μηκάς , μᾶλλον ἐγώ ταράσσω καί ἐκθεσματοῖς , καί μᾶλλον τέρας εἰμί νομίζω ὁ φαίνω . καί γάρ εἰμί θηρίον εἶπον ἀνθρώπινος φθέγγομαι ὁ φωνή , οὐ εἄν διά αὐτός οὗτος φημί ἄνθρωπος εἰμί ὅς , ἀλλά διά αὐτός μέν οὖν οὗτος θηρίον θηρίον τερατώδης . πόθεν οὖν δύναμαι μανθάνω , ὅτι ψυχή ἔχω ἄνθρωπος , ὅταν λακτίζω ὡς ὁ ὄνος , ὅταν μνησικακέω ὡς ὁ κάμηλος , ὅταν ἅδην ὡς ὁ δράκων , ὅταν ἁρπάγη ὡς ὁ λύκος , ὅταν κλαυτός ὡς ὁ ἀλώπηξ , ὅταν δολερός εἰμί ὡς ὁ δράκων , ὅταν ἀναίσχυντος ὡς ὁ κύω ; πίνω δύναμαι μανθάνω ὅτι ψυχή ἔχω ἄνθρωπος ; βούλομαι δείκνυμι νεκρός ψυχή καί ζώννυμι ; ἄγω ὁ λόγος πάλιν ἐπί ὁ ἀρχαῖος ἀνήρ ἐκεῖνος , καί , εἰμί δοκέω , ὁ πλούσιος εἰς μέσος κατατίθημι ὁ ἐπί ὁ Λάζαρος , καί εἰσάγω τίς ποτός εἰμί Ψυχή νέκρωσις . καί γάρ ἐκεῖνος νεκρός ἔχω Ψυχή , καί δῆλος ἀπό ὅς ποιέω · ὁ μέν γάρ