joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0574.4
δ . Δεινὸν γὰρ ἡ βασιλεία , δεινόν , καὶ τῆς οἰκίας ἀναιπεῖν καταφρονεῖν σωτηρίας . Οὕτω καὶ Κάιν ἑαυτὸν ἀπώλεσε , καὶ πρὸ τούτου πάλιν ὁ τὸν τοῦτο πατέρα ἀνελὼν διάβολος . Οὕτως ὁ Σαοὺλ βαίρων πανηρὸν ἐκάλεισε κατὰ τῆς ἑαυτοῦ ψυχῆς · καὶ χελέας , τὸν ἰατρὸν πάλιν ἐδίσκαινε . Τισιοῦτον γὰρ ὁ φόβος · ἤθελε δὲ ἐκώδη , καὶ ἀπολέσθαι μᾶλλον ἠθέλεν , ἢ τὸν σώσαντα ἐσθουμένου λαβεῖν . Τί τοῦτο χαλεπώτερον γένους ἂν τοῦ πάθους ; Οὐχ ἂν τις ἐκάρπτο διεδώλου γέννημα τοῦτο εἰπών ; καὶ ἐν μὲν ἐκείνῳ κενοδοξίας καρπός , μᾶλλον δὲ καὶ ρίζα · ἀμφότερα γὰρ ταῦτα τὰ κακὰ ταῦτα συγκατασκευάζειν εἴωθεν . Οὕτω δὲ καὶ τότε ἐδίσκαινε τὸν Σαοὺλ , ὅπερ εἶπον . 'Εσάπτεξε Δαυὶδ ἐν μυροδότην · οὐ τὸ γένος · ἀν ἀλογώτερον ; Τί γὰρ , εἴπέ μοι , φθονεῖς ; ὅτι ἠθρεψεν ὁ δεῖνα ; Καὶ μέντοι χαίρειν ἔδει · Ἄλλως δὲ οὐχὶ οὕτως , ἢ ἀληθῆς ὁ ἐπαίνος ἦ . Καὶ διὰ τοῦτο πενθεῖς , ὅτι οὐχ ὧν θαυμαστὸς ἐπηνέθη ; Καὶ μὴν ἐλεῖν χρή . Καὶ γὰρ ἂν μὲν ἀγαθὸς ἦ , οὐδεὶς φθονεῖ ἐπαινουμένου , ἀλλ' ἐπαινεῖ μετὰ τῶν ἐφημούντων · ἢ δὲ μὴ τοιοῦτος , τί δάκνη ; τί κατὰ σαυτοῦ τὸ ξίφος ὠθεῖς ; " Ὅτι θαυμαστὸς τοῖς ἀνθρώποις ; 'Αλλὰ ἀνθρώποις τοῖς σήμερον οὖσι , [ 611 ] καὶ αὑρίον οὐκ ὄσιν . 'Αλλ' ὅτι δόξης ἀπολαύει ; Πθίας , εἴπέ μοι ; περὶ ἧς ὁ προφήτης φησίν , ὅτι ἄνθος ἐστὶ χόρτου ; Διὰ τοῦτο οὖν βασκαίνεις , ὅτι οὐχ ἀχθοφορεῖς , οὐδὲ χόρτου περιφάρεσις φορτία τοιαῦτα ; Εἰ δὲ αὐτὸς σοι ζηλωτὸς εἶναι δοκεῖ διὰ τοῦτο , τί μὴ καὶ δρυτόμοι καθ' ἑκάστην ἀχθοφοροῦντες ἡμέραν , καὶ ἐν τῇ πόλει εἰσιόντες ; Οὐδὲν γὰρ τούτου ἕμενον τοῦτο τὸ φορτίον , ἀλλὰ καὶ χειρόν . 'Εκεῖνο μὲν γὰρ τὸ σῶμα πειάζει μόνον · τοῦτο δὲ καὶ τὴν ψυχὴν πολλάκις παρέλαβε , καὶ μείζονα παρἔσχε τὴν ἀγωνίαν τῆς θησῆς . Κἂν γὰρ λέγων εἴδωκιμὴν , μείζονα ἔχει τὸν φόβον [ φόβον ; ] τῆς εὐφημίας · μᾶλλον δὲ , τὴν μὲν βραχείαν , τὸν δὲ διηνεκῆ . 'Αλλὰ παρὰ ἄρχουσιν εὐδοκίμαι ; Κάκει πάλιν φόβος καὶ κίνδυνος . " Ὁ γὰρ οὐ πρὸς αὐτὸν πλάσεις , τοῦτο καὶ ἕτεροῖς πλείους . 'Αλλ' ἐπαινείται συνεχῶς ; Τοῦτο δουλίαν ποιεῖ πικράν . Οὐ γὰρ τολμήσει τι πράξαι ἀδύς τῶν κατὰ γνώμην , ἵνα μὴ προσρούσης δειᾷ δοξάζουσιν αὐτὸν · δεσπότης γὰρ αὐτῷ χαλεπὴ ἡ περιφάνεια . " Ὥστε ὅσω ἂν πλείους γνώριμος ἦ , τοσούτω πλείους ἔχει δεσπότας , καὶ ἐπικείται τὰ τῆς δουλείας αὐτῷ , τῶν κυρίων αὐτοῦ πανταχοῦ φαινομένων .
Lemmas: δ . δεινός γάρ ὁ βασίλειος , δεινός , καί ὁ οἰκίον ἀναιπεῖν καταφρονέω σωτηρία . οὕτως καί Κάϊς ἑαυτοῦ ἀπόλλυμι , καί πρό οὗτος πάλιν ὁ ὁ οὗτος πατήρ ἀναιρέω διάβολος . οὕτως ὁ Σαῦλος βαιροος πανηρὸν καλέω κατά ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή · καί χελεύς , ὁ ἰατρός πάλιν ἐδίσκαινε . τισιουος γάρ ὁ φόβος · ἐθέλω δέ κώδης , καί ἀπόλλυμι μᾶλλον ἐθέλω , ἢ ὁ σῴζω εἰσθέω λαμβάνω . τις οὗτος χαλεπός γένος εἄν ὁ πάθος ; οὐχ εἄν τις καρπέω διεδωλον γέννημα οὗτος εἶπον ; καί ἐν μέν ἐκεῖνος κενοδοξία καρπός , μᾶλλον δέ καί ρίζα · ἀμφότερος γάρ οὗτος ὁ κακός οὗτος συγκατασκευάζω εἴωθα . οὕτως δέ καί τότε ἐδίσκαινε ὁ Σαῦλος , ὅσπερ εἶπον . 'Εσάπτεξε Δαυίδ ἐν μυροδιδωμι · οὖον ὁ γένος · εἰς ἄλογος ; τις γάρ , εἶπον ἐγώ , φθονέω ; ὅτι τρέφω ὁ Δεῖνα ; καί μέντοι χαίρω ἐσθίω · ἄλλος δέ οὐ οὕτως , ἢ ἀληθής ὁ ἔπαινος εἰμί . καί διά οὗτος πενθέω , ὅτι οὐ ὅς θαυμαστός ἐπαινέω ; καί μήv αἱρέω χρή . καί γάρ εἄν μέν ἀγαθός εἰμί , οὐδείς φθονέω ἐπαινέω , ἀλλά ἐπαινέω μετά ὁ ἐφημούντων · ἢ δέ μή τοιοῦτος , τίς δάκνω ; τίς κατά σεαυτοῦ ὁ ξίφος ὠθέω ; " ὅτι2 θαυμαστός ὁ ἄνθρωπος ; Αλλά ἄνθρωπος ὁ σήμερον εἰμί , [ 611 ] καί αὔριον οὐ ἄκμων . Αλ ὅτι δόξα ἀπολαύω ; Πθίας , εἶπον ἐγώ ; περί ὅς ὁ προφήτης φημί , ὅτι ἄνθος εἰμί χόρτος ; Ζεύς οὗτος οὖν βασκαίνω , ὅτι οὐ ἀχθοφορέω , οὐδέ χόρτος περιφάρεσις φορτίον τοιοῦτος ; εἰμί δέ αὐτός σύ ζηλωτός εἰμί δοκέω διά οὗτος , τίς μή καί δρυτόμος κατά ἕκαστος ἀχθοφορέω ἡμέρα , καί ἐν ὁ πόλις εἰσέρχομαι ; οὐδείς γάρ οὗτος ἵημι οὗτος ὁ φορτίον , ἀλλά καί χείρων . Εκεῖνος μέν γάρ ὁ σῶμα πιάζω μόνος · οὗτος δέ καί ὁ ψυχή πολλάκις παραλαμβάνω , καί μείζων παρέχω ὁ ἀγωνία ὁ Θησεύς . κἀν γάρ λέγω εἶδον , μείζων ἔχω ὁ φόβος [ φόβος ; ] ὁ Εὐφημία · μᾶλλον δέ , ὁ μέν βραχύς , ὁ δέ διηνεκής . Αλλά παρά ἄρχω εὐδόκιμος ; κέω πάλιν φόβος καί κίνδυνος . " ὁ γάρ οὖον πρός αὐτός πλάσσω , οὗτος καί ἕτερος πλείων . Αλ ἐπαινέω συνεχῶς ; οὗτος δούλιος ποιέω πικρός . οὖον γάρ τολμάω τίς πράσσω ἡδύς ὁ κατά γνώμη , ἵνα μή προσρέω δείδω δοξάζω αὐτός · δεσπότης γάρ αὐτός χαλεπός ὁ περιφάνεια . " ὥστε ὅσος εἄν πλείων γνώριμος εἰμί , τοσοῦτος πλείων ἔχω δεσπότης , καί επίκειται ὁ ὁ δουλεία αὐτός , ὁ κύριος αὐτός πανταχοῦ φαίνω .