joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0439.2
Μετὰ δὲ τούτων κάκεινο φυλάττου , τὸ μηδὲν εἰπεῖν εὐχόμενος τῶν παροξύνοντων σου τὸν Δεσπότην , μηδὲ κατ' ἐχθρῶν προσελθῇς . Εἰ γὰρ τὸ ἔχειν ἐχθροὺς δεινός , τὸ κατεῦχθαι αὐτῶν ἐννόησον ἡλίχιον κακόν . Διὸν γὰρ σε ἀπολογησασθαι διὰ τί ἐχθροὺς ἔχεις , σὺ δὲ αὐτῶν καὶ κακηγορεῖς . Καὶ ποίας τεύξῃ συγγνώμης , καὶ κακηγορῶν , καὶ ἐν καιρῷ τοιούτῳ , ὅτε ἄλλο σοι δεῖ πολλοῦ ; Καὶ γὰρ ὑπὲρ οἰκείων προσήλθες ἀμαρτημάτων δεόμενος · μὴ τοίνυν μνημονεύσῃς τῶν ἀλλοτρίων , ἵνα μὴ τῶν ἰδίων ἀναμνήσῃς . Ἄν γὰρ εἴπῃς , Πάταξον τὸν ἐχθρόν , ἐνέφραξάς σου τὸ στόμα · οὐκ ἔχει γὰρ παρρησίαν ἰδούσας τῇ γλώττῃ · πρώτον μὲν , ὅτι παρώργισας τὸν δικαστὴν ἐκ προοιμίων εὐθῶς · δεύτερον , [ 471 ] ὅτι ἐναντία αἰτεῖς τῷ σχήματι τῆς εὐχῆς . Εἰ γὰρ ὑπὲρ ἀφέσεως ἀμαρτημάτων προσεῖρχο , πῶς ὑπὲρ κολάσεως διαλέγῃ ; Τοῦναντίων μὲν οὖν δεῖ ποιεῖν , καὶ δεῖσθαι ὑπὲρ αὐτῶν , ἵνα τοῦτο καὶ ὑπὲρ ἑαυτῶν μετὰ παρρησίας παρακαλῶσωμεν . Νυνὶ δὲ προκαταλαβὼς τοῦ δικαστοῦ τὴν ψυφὸν διὰ τῆς σῆς , ἀξίων τοὺς ἀμαρτάνοντας κολάζειν · δ καὶ συγγνώμης ἀποστερεῖ πάσης . Ἄν δὲ ὑπὲρ αὐτῶν εὐξῃ , κἂν μηδὲν ὑπὲρ τῶν σῶν εἴπῃς , τὸ πᾶν ἠνύσας . Ἐννόησον πόσαι θυσίαι εἰσὶν ἐν τῷ νόμῳ · θυσία αἰνέσεως , θυσία ἐξομολογήσεως , θυσία σωτηρίου , θυσία καθαριῶν , καὶ ἕτερα μυρία , καὶ οὐδεμία κατ' ἐχθρῶν , ἀλλ' ὑπὲρ τῶν οἰκείων ἀμαρτημάτων ἑκάστη , ἢ καὶ κατορθωμάτων.Μὴ γὰρ ἄλλῃ προσεῖρχο Θεῷ ; Ἐκεῖνῳ προσεῖρχο τῷ εἰπόντι , Εὐχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν . Πῶς οὖν αὐτῶν καταβοᾷς ; πῶς παρακαλεῖς τὸν Θεὸν τὸν οἰκείων λύσαι νόμον ; Οὐχ ἔστι τοῦτο ἰκέτου σχῆμα · οὐδὲς ἰκετεύει ἵνα ἄλλος ἀπόληται , ἀλλ' ἵνα αὐτὸς σωθῇ . Τί τοίνυν σχῆμα μὲν ἰκέτου περιέχεισαι , ῥήματα δὲ ἔχεις κατηγόρου ; Καὶ ὅταν μὲν ὑπὲρ ἑαυτῶν εὐχώμεθα , καὶ κινώμεθα καὶ χαρμόμεθα , καὶ εἰς μυρίους ἐμπίπτωμεν λογισμοὺς · ὅταν δὲ κατ' ἐχθρῶν , νήφοντες τοῦτο ποιοῦμεν . Ἐπειδὴ γὰρ οὐδὲν ὁ διαβολός , ὅτι καθ' ἑαυτῶν τὸ ζῆρος ὑποθῶμεν , οὐ περιέλχει οὐδὲ περισπᾷ τότε , ἵνα μειζόνως ἡμῖν λυμηθῇται . Ἄλλα δέχημαι , φησίν , καὶ θλιδομαι . Οὐκοῦν κατὰ τοῦ διαβόλου εὐξά , τοῦ μάλιστα πάντων ἀδικούντος ἡμᾶς . Τοῦτο καὶ ἐπετάγης λέγειν , Ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ . Ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀκατάληκτος · ἐχθρὸς · ἄνθρωπος δέ , ὅσα ἂν ποιή , φίλος ἐστὶ καὶ ἀδελφός . Ἐκεῖνῳ τοίνυν πάντες ὀργιζώμεθα ,
Lemmas: μετά δέ οὗτος ἐκεῖνος φυλάσσω , ὁ μηδείς εἶπον εὔχομαι ὁ παροξύνω σύ ὁ δεσπότης , μηδέ κατά ἐχθρός προσέρχομαι . εἰμί γάρ ὁ ἔχω ἐχθρός δεινός , ὁ κατεύχομαι αὐτός ἐννοέω ηλιχιος κακός . δείδω γάρ σύ ἀπολογέομαι διά τίς ἐχθρός ἔχω , σύ δέ αὐτός καί κακηγορέω . καί Ποίας τυγχάνω συγγνώμη , καί κακηγορέω , καί ἐν καιρός τοιοῦτος , ὅτε ἄλλος σύ δεῖ πολύς ; καί γάρ ὑπέρ οἰκέω πρόσειμι ἁμάρτημα δήω · μή τοίνυν μνημονεύω ὁ ἀλλότριος , ἵνα μή ὁ ἴδιος ἀναμιμνήσκω . ἄν γάρ εἶπον , πατάσσω ὁ ἐχθρός , ἐμφράσσω σύ ὁ στόμα · οὐ ἔχω γάρ παρρησία ὁράω ὁ γλῶσσα · πρῶτος μέν , ὅτι παροργίζω ὁ δικαστής ἐκ προοίμιον εὐθής · δύο , [ 471 ] ὅτι ἐναντίος αἰτέω ὁ σχῆμα ὁ εὐχή . εἰμί γάρ ὑπέρ ἄφεσις ἁμάρτημα προσέρχομαι , πῶς ὑπέρ κόλασις διαλέγω ; Τοῦνας μέν οὖν δεῖ ποιέω , καί δήω ὑπέρ αὐτός , ἵνα οὗτος καί ὑπέρ ἑαυτοῦ μετά παρρησία παρακαλέω . νυνί δέ προκαταλαμβάνω ὁ δικαστής ὁ ψυφὸν διά ὁ σός , ἄξιος ὁ ἁμαρτάνω κολάζω · δ καί συγγνώμη ἀποστερέω πᾶς . ἄν δέ ὑπέρ αὐτός εὔχομαι , κἀν μηδείς ὑπέρ ὁ σός εἶπον , ὁ πᾶς ἀνύω . ἐννοέω πόσος θυσία εἰμί ἐν ὁ νόμος · θυσία αἴνεσις , θυσία ἐξομολόγησις , θυσία σωτήριος , θυσία καθαρίζω , καί ἕτερος μυρίος , καί οὐδείς κατά ἐχθρός , ἀλλά ὑπέρ ὁ οἰκέω ἁμάρτημα ἕκαστος , ἢ καί κατορθωμάτων.Μὴ γάρ ἄλλος προσέρχομαι Θεός ; ἐκεῖνος προσέρχομαι ὁ εἶπον , εὔχομαι ὑπέρ ὁ ἐχθρός σύ . Πῶς οὖν αὐτός καταβοάω ; πῶς παρακαλέω ὁ θεός ὁ οἰκέω λύω νόμος ; οὐχ εἰμί οὗτος ἱκέτης σχῆμα · οὐδή ἱκετεύω ἵνα ἄλλος ἀπόλλυμι , ἀλλά ἵνα αὐτός σῴζω . τις τοίνυν σχῆμα μέν ἱκέτης περιέχω , ῥῆμα δέ ἔχω κατήγορος ; καί ὅταν μέν ὑπέρ ἑαυτοῦ εὔχομαι , καί κινέω καί χαίρω , καί εἰς μυρίος ἐμπίπτω λογισμός · ὅταν δέ κατά ἐχθρός , νήφω οὗτος ποιέω . ἐπεί γάρ οὐδείς ὁ διάβολος , ὅτι κατά ἑαυτοῦ ὁ Ζήρος ὑποτίθημι , οὖον περιέλκω οὐδέ περισπάω τότε , ἵνα μέγας ἐγώ λυμηθω . ἄλλος δέχομαι , φημί , καί θλίβω . οὐκοῦν κατά ὁ διάβολος εὐξά , ὁ μάλιστα πᾶς ἀδικέω ἐγώ . οὗτος καί ἐπιτάσσω λέγω , ῥύομαι ἐγώ ἀπό ὁ πονηρός . ἐκεῖνος εἰμί ὁ ἀκατάληκτος · ἐχθρός · ἄνθρωπος δέ , ὅσος εἄν ποιέω , φίλος εἰμί καί ἀδελφός . ἐκεῖνος τοίνυν πᾶς ὀργίζω ,