joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0391.1
ἐπιστήλει , λέγων · Παῦλος ἀπόστολος [ 420 ] οὐκ ἀπ’ ἀνθρώπων , οὐδὲ δι’ ἀνθρώπου , ἀλλὰ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ Πατρὸς τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν , καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ πάντες ἀδελφοί , ταῖς Ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας , χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη . Καὶ Ἑβραῖος δὲ μίαν ἔπαυσιν ἐγραψεν Ἐπιστολὴν , οὐδὲ τούτους διελὼν κατὰ πόλεις . Τί ποτ’ οὖν ἐστι τὸ αἴτιον ; Ἐμοὶ δοκεῖ τὸ κοινὴν τὰ νοσήματα εἶναι ἐνταῦθα · διὸ καὶ κοινὴν ποιεῖται τὴν Ἐπιστολὴν , ἐπειδὴ καὶ κοινῆς ἐδεόντο τῆς διορθώσεως . Καὶ γὰρ Γαλάται πάντες ἐνόσουν , καὶ Ἑβραῖοι · οἶμαι δὲ καὶ οὗτοι . Συναγαγὼν τοίνυν ἅπαν τὸ ἔθνος , καὶ προσειπὼν αὐτοῖς , ὡς πάντας αὐτῷ προσago - ρεῖν νόμος ἦν · Χάρις γὰρ ὑμῖν καὶ εἰρήνη , φησίν , ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν , καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ · ἀκούσον πῶς καταλλήλως ἀρχεται τῇ προκειμένῃ ὑποθέσει · Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὁ Πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν , καὶ Θεὸς πάσης παρακλήσεως . Καὶ ποῦ τοῦτο καταλλήλον τῇ προκειμένῃ ὑποθέσει , φησί ; Καὶ σφόδρα μὲν σὺν . Σχόπει δέ · Ἐλῦπε λίαν αὐτοὺς καὶ ἠθορύβει τὸ μὴ παραγενέσθαι ἐκεῖθεν Ἀπόστολον , καὶ ταῦτα ἐπαγγειλάμενον , ἀλλὰ τὸν ἅπαντα ἐν Μακεδονίᾳ ἀναλῦσαι χρόνον , καὶ δοκεῖν αὐτῶν ἑτέρους προτετιμημένους . Διὰ τοῦτο πρὸς τοῦτο ἰστάμενος · τὸ θορυβοῦν , λέγει τὴν αἰτίαν δι’ ἣν οὐ παρεγένετο · οὐ μὴν ἐξ εὐθείας αὐτὴν τίθησιν , οὐδὲ λέγει , ὅτι Οἶδα μὲν ὑποσχόμενος ἥξειν , ἐπειδὴ δὲ διὰ τὰς θλίψεις ἐνεποδίσθην , σύγγνωτε , καὶ μὴ καταγνώτε τινα ὑπεροφίαν ἢ ῥαθυμίαν ἡμῶν · ἀλλ’ ἑτέρως αὐτὸ καὶ μεγαλοπρεπέστερον καὶ ἀξιπιστότερον κατασκευάζει , ἐπαρὼν τὴν παραμυθίαν τὸ πρᾶγμα , ἵνα μὴδὲ ἐρωτῶς · λοιπὸν τὴν αἰτίαν , δι’ ἣν ὑστέρησε . Καὶ ταυτὴν ποιεῖ , οἷον εἰ τις ἐπαγγειλάμενος ἐλθεῖν πρὸς τινα ποθοῦμενον , εἶτα μετὰ μυρίους κινδύνους ἐλθὼν λέγοι · Δόξα σοι , ὦ Θεός , ὅτι μοι τὸν ποθοῦμενον ἐδείξας πρόσωπον · εὐλογητὸς ὁ Θεός , οἷον με κινδύνων ἀπηλλαγας . Ἡ γὰρ δοξολογία αὕτη ἀπολογία γίνεται τῷ μέλλοντι ἐγκαλεῖν , καὶ οὐδὲ ἀφήσει μενᾶσθαι τῇ μελλήσει . Ἐρυθριᾷ γὰρ τὸν ἐπὶ τῇ τῶν τοσοῦτον ἀπαλλαγῇ κακῶν εὐχαριστοῦντα τῷ Θεῷ εἰς δικαστήριον ἕλκειν , καὶ σὺδύνας ἀπαιτεῖν τῆς βραδύτητος . Διὰ τοῦτο καὶ οὕτως ἀρχεται · Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς τῶν οἰκτιρμῶν · μεγάλων κινδύνων ἐντεῦθεν ἐπαγωγὴν τε καὶ ἀπαλλαγὴν ἀνιττεόμενος . Ἐπειδὴ καὶ ὁ Δαυὶδ οὐχ ὁμολογῶς αὐτὸν πανταχοῦ καλεῖ , οὐδὲ ἀπὸ τῶν αὐτῶν · ἀλλ’ ὅταν μὲν περὶ πολέμων διαλέγηται καὶ νίκης , Ἀγαπήσω σε , Κύριε , ἡ ἰσχύς μου , φησί , Κύριος ὑπερασπιστής μου · ὅταν δὲ περὶ θλίψεως ἀπαλλαγῆς καὶ τοῦ ζῶρου τοῦ κατεσχηκότος αὐτόν , Κύριος φωτισμὸς [ 421 ] μου καὶ Σωτὴρ μου · καὶ νῦν μὲν ἀπὸ φιλανθρωπίας , νῦν δὲ ἀπὸ δικαιοσύνης , νῦν δὲ ἀπὸ κρίσεως · ἀδεκάστου αὐτὸν ὀνομάζει καταλλήλως τοῖς ὑποκειμένοις καιροῖς . Οὕτω δὴ καὶ ὁ Παῦλος ἐνταῦθα ἀρχόμενος , ἀπὸ φιλανθρωπίας αὐτὸν καλεῖ , Ὁ Θεὸς τῶν οἰκτιρμῶν , λέγων · τοιούτους , ὁ οἰκτιρμῶνς τοσοῦτοῦτο ἐπιδεῖξάμενος , ὡς ἐξ αὐτῶν ἡμᾶς ἀναγαγεῖν τῶν τοῦ θανάτου πυλῶν .
Lemmas: ἐπιστέλλω , λέγω · Παῦλος ἀπόστολος [ 420 ] οὐ ἀπό ἄνθρωπος , οὐδέ διά ἄνθρωπος , ἀλλά διά Ἰησοῦς Χριστός καί Θεός πατήρ ὁ ἐγείρω αὐτός ἐκ νεκρός , καί ὁ σύν ἐγώ πᾶς ἀδελφός , ὁ ἐκκλησία ὁ Γαλατία , χάρις σύ καί εἰρήνη . καί Ἑβραῖος δέ εἷς παῦσις γράφω Ἐπιστολή , οὐδέ οὗτος διαιρέω κατά πόλις . τις πρός οὖν εἰμί ὁ αἴτιος ; ἐμός δοκέω ὁ κοινός ὁ νόσημα εἰμί ἐνταῦθα · διό καί κοινός ποιέω ὁ Ἐπιστολή , ἐπεί καί κοινός δήω ὁ διόρθωσις . καί γάρ Γαλάτης πᾶς νοσέω , καί Ἑβραῖος · οἴομαι δέ καί οὗτος . συνάγω τοίνυν ἅπας ὁ ἔθνος , καί προσεῖπον αὐτός , ὡς πᾶς αὐτός προσέρχομαι - ῥέω νόμος εἰμί · Χάρις γάρ σύ καί εἰρήνη , φημί , ἀπό Θεός πατήρ ἐγώ , καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός · ἀκούω πῶς κατάλληλος ἀρχω ὁ πρόκειμαι ὑπόθεσις · εὐλογητός ὁ θεός καί πατήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ πατήρ ὁ οἰκτιρμός , καί θεός πᾶς παράκλησις . καί ποῦ οὗτος καταλαλέω ὁ πρόκειμαι ὑπόθεσις , φημί ; καί σφόδρα μέν σύν . σκοπάω δέ · Ἐλῦπε λίαν αὐτός καί ἠθορύβει ὁ μή παραγίγνομαι ἐκεῖθεν ἀπόστολος , καί οὗτος ἐπαγγέλλω , ἀλλά ὁ ἅπας ἐν Μακεδονία ἀναλύω χρόνος , καί δοκέω αὐτός ἕτερος προτιμάω . Ζεύς οὗτος πρός οὗτος ἰστάμενος · ὁ θορυβέω , λέγω ὁ αἴτιος διά ὅς οὖον παραγίγνομαι · οὖον μήv ἐκ εὐθύς αὐτός τίθημι , οὐδέ λέγω , ὅτι οἶδα μέν ὑπισχνέομαι ἥκω , ἐπεί δέ διά ὁ θλῖψις ἐμποδίζω , συγγιγνώσκω , καί μή καταγιγνώσκω τις ὑπεροφίαν ἢ ῥᾳθυμία ἐγώ · ἀλλά ἑτέρως αὐτός καί μεγαλοπρεπής καί αξιπιστοτερος κατασκευάζω , ἐπαίρω ὁ παραμυθία ὁ πρᾶγμα , ἵνα μηδέ ἐρωτάω · λοιπός ὁ αἴτιος , διά ὅς ὑστερέω . καί αὐτός ποιέω , οἷος εἰμί τις ἐπαγγέλλω ἔρχομαι πρός τις ποθέω , εἶτα μετά μυρίος κίνδυνος ἔρχομαι λέγω · Δόξα σύ , εἰμί Θεός , ὅτι ἐγώ ὁ ποθέω δείκνυμι πρόσωπον · εὐλογητός ὁ Θεός , οἷος ἐγώ κίνδυνος ἀπαλλάσσω . ὁ γάρ δοξολογία οὗτος ἀπολογία γίγνομαι ὁ μέλλω ἐγκαλέω , καί οὐδέ ἀφίημι μένω ὁ μέλλω . ἐρυθριάω γάρ ὁ ἐπί ὁ ὁ τοσοῦτος ἀπαλλάσσω κακός εὐχαριστέω ὁ Θεός εἰς δικαστήριον ἕλκω , καί συδυο ἀπαιτέω ὁ βραδυτής . Ζεύς οὗτος καί οὕτως ἀρχω · εὐλογητός ὁ θεός ὁ οἰκτιρμός · μέγας κίνδυνος ἐντεῦθεν ἐπαγωγή τε καί ἀπαλλαγή ἀνιττεόμενος . ἐπεί καί ὁ Δαυίδ οὐ ὁμόλογος αὐτός πανταχοῦ καλέω , οὐδέ ἀπό ὁ αὐτός · ἀλλά ὅταν μέν περί Πολέμων διαλέγω καί Νίκη , ἀγαπάω σύ , κύριος , ὁ ἰσχύς ἐγώ , φημί , Κύριος ὑπερασπιστής ἐγώ · ὅταν δέ περί θλῖψις ἀπαλλαγή καί ὁ Ζώρου ὁ κατέχω αὐτός , Κύριος φωτισμός [ 421 ] ἐγώ καί Σωτήρ ἐγώ · καί νῦν μέν ἀπό φιλανθρωπία , νῦν δέ ἀπό δικαιοσύνη , νῦν δέ ἀπό κρίσις · ἀδέκαστος αὐτός ὀνομάζω κατάλληλος ὁ ὑπόκειμαι καιρός . οὕτως δή καί ὁ Παῦλος ἐνταῦθα ἄρχω , ἀπό φιλανθρωπία αὐτός καλέω , ὁ θεός ὁ οἰκτιρμός , λέγω · τοιοῦτος , ὁ οἰκτιρμός τοσοῦτος ἐπιδείκνυμι , ὡς ἐκ αὐτός ἐγώ ἀνάγω ὁ ὁ θάνατος πύλη .