joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0427.2
Γ . Ὅστε εἰ καὶ θυμοὶ καὶ ῥήματα ἔχeyen , ἀλλ’ ἐξ ἀγάπης ἦν πολλῆς καὶ ὀδύνης ὁ θυμός . Καὶ γράφων τὴν Ἐπιστολὴν , ἔπασχον , ἤλγουν , οὐχ ὅτι ἡμαρτήκατε μόνον , ἀλλ’ ὅτι καὶ ἠναγκάζομην λυπεῖν . Καὶ τοῦτο δὲ αὐτὸ ἐξ ἀγάπης · ὡσπερ ἂν ἔχων τις παῖδα γνήσιον σηπαδόνᾳ ἔχοντα , ἀναγκαζόμενος τέμνειν καὶ καίειν , δ’ ἀμφότερα πάσχοι , καὶ ὅτι νοσεῖ , καὶ ὅτι ἀναγκάζεται αὐτὸν τέμνειν . Ὅστε τὸ νομίζετε εἶναι τοῦ μισεῖν ὑμᾶς σημεῖον , τοῦτο τοῦ σφόδρα φιλεῖν ἦν . Εἰ δὲ τὸ λυπῆσαι ἐξ ἀγάπης , πολλῷ μᾶλλον τὸ εὐφραίνειν λυπουμένων . Ἀπολογησάμενος τοίνυν ὑπὲρ ἑαυτοῦ ( καὶ γὰρ ἀπολογίας πολλῶν · καὶ οὐχ αἰσχύνεται · εἰ γὰρ ὁ Θεὸς αὐτὸ ποιεῖ λέγων , Ἀδὸς μου , τί ἐπολιώσθ σοι ; πολλῷ μᾶλλον Παῦλος ) ἀπολογησάμενος , οὖν ὑπὲρ ἑαυτοῦ , καὶ μᾶλλον μεταίνει λοιπὸν ἐπὶ τὴν ἀπολογίαν τὴν ὑπὲρ τοῦ πικρονευκτοῦς · ἵνα μὴ διαστραφῶσιν ὡς τάνενία κλειζόμενοι , καὶ προσφιλονεικήσωσιν , ἐπειδὴ αὐτὸς ἦν ἡ τότε ὁργιεῖς , καὶ νῦν καλεῖων αὐτὸν ἀφίεναι · ὅρα πῶς αὐτὸ προφωνομήσεν , ἀπὸ τε τῶν εἰρημένων , ἀπὸ τε τῶν μηθησομένων . Τί γὰρ φησιν ; Εἰ δὲ τις λελύπηκεν , οὐκ ἐμὲ λελύπηκε . Πρῶτον αὐτοὺς ἐπαινῶν , ὡς τὰ αὐτὰ χαίροντας , καὶ τὰ αὐτὰ λυπουμένους , τότε ἐμβάλλει εἰς τὸν περὶ τούτου λόγον , εἰπὼν πρῶτον , ὅτι Ἡ ἐμὴ χαρὰ πάντων ὑμῶν ἐστίν . Εἰ δὲ ἡ χαρὰ πάντων ὑμῶν χαρὰ , δεῖ μετ’ ἐμοῦ καὶ νῦν ἡσθῆναι , ὡσπερ ἠλγήσατε μετ’ ἐμοῦ τότε . Καὶ γὰρ δι’ ὃν ἐλυπήθητε , ὑφράντατε · καὶ δι’ ὃν χαίρετε νῦν , ἂν ἄρα ἡσθῆτε , τὸ αὐτὸ ποιήσετε . Καὶ οὐχ εἶπεν , Ἡ ἐμὴ λύπη πάντων ὑμῶν ἐστιν · ἀλλ’ ἐν τοῖς ἄλλοις κατασκευάσας τοῦτο , νῦν μόνον οὐ ἔγραψ , τοῦτο τῆθιχε , τὴν χαρὰν , εἰπὼν , ὅτι Ἡ ἐμὴ χαρὰ πάντων ὑμῶν ἐστιν . Εἶτα καὶ τὸν προτέραν μέμνηται λέγων · Εἰ δὲ τις λελύπηκεν , οὐκ ἐμὲ λελύπηκεν , ἀλλὰ ἀπὸ μέρους , ἵνα μὴ ἐπιδαρῶ πάντας ὑμᾶς . Οἶδα , φησιν , ὅτι συνεργίωσθε μοι καὶ συνηγανάκτασθε ἐπὶ τῷ πικρονευκτῷ , καὶ ἐκ μέρους πάντας ὑμᾶς ἐλύπησε τὸ συμβάν . Διὰ τοῦτο δὲ εἶπον , Ἐκ μέρους , οὐχ ὡς ὑμῶν ἐλάττονα ἀληγάντων , ἢ ἐγώ , [ 459 ] ἀλλ’ ἵνα μὴ βαρῆσω εἰκίνον τὸν πορευόμενον . Οὐχ ἐμὲ τοίνυν μόνον ἐλύπησεν , ἀλλὰ καὶ ὑμᾶς
Lemmas: Γ . ὅστε εἰμί καί θυμός καί ῥῆμα ἔχω , ἀλλά ἐκ ἀγάπη εἰμί πολύς καί ὀδύνη ὁ θυμός . καί γράφω ὁ Ἐπιστολή , πάσχω , ἀλγέω , οὐ ὅτι ἁμαρτάνω μόνος , ἀλλά ὅτι καί ἀναγκάζω λυπέω . καί οὗτος δέ αὐτός ἐκ ἀγάπη · ὡς εἄν ἔχω τις παῖς γνήσιος σηπαδόνᾳ ἔχω , ἀναγκάζω τέμνω καί καίω , δέ ἀμφότερος πάσχω , καί ὅτι νοσέω , καί ὅτι ἀναγκάζω αὐτός τέμνω . ὅστε ὁ νομίζω εἰμί ὁ μισέω σύ σημεῖον , οὗτος ὁ σφόδρα φιλέω εἰμί . εἰμί δέ ὁ λυπέω ἐκ ἀγάπη , πολύς μᾶλλον ὁ εὐφραίνω λυπέω . ἀπολογέομαι τοίνυν ὑπέρ ἑαυτοῦ ( καί γάρ ἀπολογία πολύς · καί οὐ αἰσχύνω · εἰμί γάρ ὁ θεός αὐτός ποιέω λέγω , ἀμνάς ἐγώ , τίς πολιόω σύ ; πολύς μᾶλλον Παῦλος ) ἀπολογέομαι , οὖν ὑπέρ ἑαυτοῦ , καί μᾶλλον μεταίνει λοιπός ἐπί ὁ ἀπολογία ὁ ὑπέρ ὁ πικρονευκτοῦς · ἵνα μή διαστράπτω ὡς τάνενία κλείζω , καί προσφιλονεικέω , ἐπεί αὐτός εἰμί ὁ τότε ὀργίζω , καί νῦν καλέω αὐτός ἀφ́ερχομαι · ὁράω πῶς αὐτός προφωνέω , ἀπό τε ὁ εἴρω , ἀπό τε ὁ μηθησομένων . τις γάρ φημί ; εἰμί δέ τις λυπέω , οὐ ἐγώ λυπέω . Πρῶτος αὐτός ἐπαινέω , ὡς ὁ αὐτός χαίρω , καί ὁ αὐτός λυπέω , τότε ἐμβάλλω εἰς ὁ περί οὗτος λόγος , εἶπον πρῶτος , ὅτι ὁ ἐμός χαρά πᾶς σύ εἰμί . εἰμί δέ ὁ χαρά πᾶς σύ χαρά , δεῖ μετά ἐγώ καί νῦν ἥδομαι , ὡς ἀλγέω μετά ἐγώ τότε . καί γάρ διά ὅς λυπέω , ὑφράντατε · καί διά ὅς χαίρετε νῦν , εἄν ἄρα ἥδομαι , ὁ αὐτός ποιέω . καί οὐ εἶπον , ὁ ἐμός λύπη πᾶς σύ εἰμί · ἀλλά ἐν ὁ ἄλλος κατασκευάζω οὗτος , νῦν μόνος οὖον γράφω , οὗτος τίθημι , ὁ χαρά , εἶπον , ὅτι ὁ ἐμός χαρά πᾶς σύ εἰμί . εἶτα καί ὁ πρότερος μιμνήσκω λέγω · εἰμί δέ τις λυπέω , οὐ ἐγώ λυπέω , ἀλλά ἀπό μέρος , ἵνα μή ἐπιτρέχω πᾶς σύ . οἶδα , φημί , ὅτι συνέργω ἐγώ καί συναγανακτέω ἐπί ὁ πικρονευκτῷ , καί ἐκ μέρος πᾶς σύ λυπέω ὁ συμβαίνω . Ζεύς οὗτος δέ εἶπον , ἐκ μέρος , οὐ ὡς σύ μικρός ἀληγάντων , ἢ ἐγώ , [ 459 ] ἀλλά ἵνα μή βαρέω εἰκίνον ὁ πορεύω . οὐχ ἐγώ τοίνυν μόνος λυπέω , ἀλλά καί σύ