joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0547.4
ἐνεῦθα , Αὐτὸς δὲ ἐγὼ Παῦλος . Μέγα μὲν καὶ τοῦτο , τὸ αὐτὸν παρακαλεῖν · τὸ δὲ ἕτερον μεῖζον , ὁ προσἔθηκεν ἐπὶ τῶν · Διὰ τῆς πραΰτητος καὶ ἐπιεικείας τοῦ Χριστοῦ . Καὶ γὰρ σφόδρα αὐτοὺς ἰντρέφει βουλόμενος , προβάλλεται τὴν πραΰτητα καὶ τὴν ἐπιεικείαν , ταύτῃ μεῖζονα ποιῶν τὴν ἰσχυρίαν · ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν , Αὐτὴν αἰδεῖσθε τὴν ἐπιεικείαν τοῦ Χριστοῦ , δι' ἧς ὑμᾶς παρακαλῶ . Ταῦτα δὲ ἔλεγεν , ὁμοῦ καὶ δείκνυσι ὅτι κἂν μεγάλην ἀνάγκην ἐπάγων , αὐτὸς πρὸς τοῦτο ἐπιρρεπώτερον ἔχει , διὰ τὸ πρᾶεῖναι · οὐ διὰ τὸ σθεναὶ δι' οὐκ ἐπαξίᾳ , ἀλλὰ καὶ ὁ Χριστὸς οὕτως ἐποίησεν . Ὅς κατὰ πρόσωπον μὲν ταπεινὸς ἐν ὑμῖν , ἀξίων δὲ θαρρεῖν ἐκ ὑμῶν . Τί δὲ τοῦτό ἐστιν ; Ἦτοι κατ' εἰρωνείαν φησιν , τὰ ἀκρίβως φθεγγόμενος . Ἐκεῖνοι γὰρ τοῦτο ἔλεγεν , ὅτι ὅταν μὲν παρῇ , οὐδὲν ἐστὶν ἄξιος λόγου , ἀλλ' αὐτελὴς καὶ ἑλαττωμένος · ὅταν δὲ ἀπῇ , φυσιᾶται καὶ καυπάζει καὶ κατεξαντιᾶται ἡμῶν καὶ ἀπειλεῖ . Τοῦτο γοῦν καὶ ἕξης αἰνιττεῖται λέγων · Ὅτι οἱ μὲν ἐπιστολαί , φησιν , βαρεῖαι · ἢ δὲ παρουσία τοῦ σώματος ἀσθενής , καὶ ὁ λόγος ἄθουνήτος . Ἡ τοῦνυν κατ' εἰρωνείαν , φησιν , πολλὴν ἐμφαίνων βαρύτητα , καὶ λέγων · Ἐγὼ ὁ ταπεινός , Ἐγὼ ὁ οὐτεὶς ἐν τῷ παρόντι , καθὼς ἐκεῖνοι φασί , καὶ ἀπὸν ὑφλός · ἢ ὅτι κἂν μεγάλη φθεγγῆται , οὐκ ἐξ ἀπονοίας , ἀλλ' ἐκ τοῦ θαρρεῖν αὐτοῖς . Δέομαι δὲ τὸ μὴ παρόν θαρρήσων τῇ πεποιθήσει , ἢ λογίζομαι τοὺς ἡμῶν , ἔχει τινὰς τοὺς λογιζομένους ἡμᾶς , ὡς κατὰ σάρκα περιπατοῦντας . Εἰδὲς πῶς ἡ ἀγανάκτησις , καὶ πῶς σαφὴς ὁ ἔλεγχος τῶν εἰρημένων ; Δέομαι γὰρ ὑμῶν , φησιν , μὴ με ἀναγκάσῃτε δεῖξαι , ὅτι καὶ παρὼν ἰσχυρὸς εἰμι καὶ δύναμιν ἔχω . Ἐπειδὴ γὰρ ἔλεγεν , ὅτι ἀπὸν πᾶν ὑμῶν καταθαῤῥεῖ καὶ ἐπαίρομαι , αὐτοὺς χέχρημαι τοῖς [ 584 ] ῥήμασι · δέομαι οὖν μὴ με ἀναγκάσῃτε χρῆσθαι τῇ δυνάμει . Τοῦτο γὰρ ἐστιν Τῇ πεποιθήσει . Καὶ οὐκ εἶπεν , Ἡ παρεσευάσομαι , ἀλλ' , Ἡ λογίζομαι . Οὕτω μὲν γὰρ τοῦτο ἐκρινε , αὐτοὶ δὲ μοι τὴν αἰτίαν παρέχουσιν · ἀλλ' οὐδὲ οὕτω βούλομαι . Καίτοι οὐχ ἐκεῖνῳ ἀμείνων τοῦτο ἐποίησεν , ἀλλὰ τῷ εὐαγγελίῳ . Εἰ δέ , ἕνθα τῷ χρησματι ἀμύνειν χρένη , οὐκ ἐστὶν αὐστηρότης , ἀλλὰ ἀνεξικία καὶ μέλλει , καὶ παρακαλεῖ μὴ γενέσθαι τοσούτῃ ἀνάγκῃ · πολλῷ μᾶλλον ὑπὲρ ἑαυτοῦ οὐκ ἂν οὐδέποτε τι τοιούτου ἐποίησεν .
Lemmas: νεύω , αὐτός δέ ἐγώ Παῦλος . Μέγης μέν καί οὗτος , ὁ αὐτός παρακαλέω · ὁ δέ ἕτερος μείζων , ὁ προστίθημι ἐπί ὁ · Ζεύς ὁ πραότης καί ἐπιείκεια ὁ Χριστός . καί γάρ σφόδρα αὐτός ἰντρέφει βούλομαι , προβάλλω ὁ πραότης καί ὁ ἐπιείκεια , οὗτος μείζων ποιέω ὁ ἰσχυρίαν · ὡς εἄν εἰμί λέγω , αὐτός αἰδέομαι ὁ ἐπιείκεια ὁ Χριστός , διά ὅς σύ παρακαλέω . οὗτος δέ λέγω , ὁμοῦ καί δείκνυμι ὅτι κἀν μέγας ἀνάγκη ἐπάγω , αὐτός πρός οὗτος ἐπιρρέπω ἔχω , διά ὁ πρᾶος · οὖον διά ὁ σθενής διά οὐ επάξια , ἀλλά καί ὁ Χριστός οὕτως ποιέω . ὅς κατά πρόσωπον μέν ταπεινός ἐν σύ , ἄξιος δέ θαρσέω ἐκ σύ . τις δέ οὗτος εἰμί ; ἦ κατά εἰρωνεία φημί , ὁ ἀκριβῶς φθέγγομαι . ἐκεῖνος γάρ οὗτος λέγω , ὅτι ὅταν μέν πείρω , οὐδείς εἰμί ἄξιος λόγος , ἀλλά αυτελεω καί ελαττωμένος · ὅταν δέ ἄπειμι , φυσιάω καί καυπάζει καί κατεξαντιααω ἐγώ καί ἀπειλέω . οὗτος γοῦν καί έξειμι αἰνίσσομαι λέγω · ὅτι2 ὁ μέν ἐπιστολή , φημί , βαρύς · ἢ δέ παρουσία ὁ σῶμα ἀσθενής , καί ὁ λόγος ἄθουνήτος . ὁ τοῦνυν κατά εἰρωνεία , φημί , πολύς ἐμφαίνω βαρύτης , καί λέγω · ἐγώ ὁ ταπεινός , ἐγώ ὁ οὐτάω ἐν ὁ πάρειμι , καθώς ἐκεῖνος φημί , καί ἄπειμι ὑφλός · ἢ ὅτι κἀν μέγας φθέγγομαι , οὐ ἐκ ἀπόνοια , ἀλλά ἐκ ὁ θαρσέω αὐτός . δέομαι δέ ὁ μή πάρειμι θαρσέω ὁ πεποίθησις , ἢ λογίζομαι ὁ ἐγώ , ἔχω τις ὁ λογίζομαι ἐγώ , ὡς κατά σάρξ περιπατέω . ἀνάκλεις πῶς ὁ ἀγανάκτησις , καί πῶς σαφής ὁ ἔλεγχος ὁ εἴρω ; δέομαι γάρ σύ , φημί , μή ἐγώ ἀναγκάζω δείκνυμι , ὅτι καί πάρειμι ἰσχυρός εἰμί καί δύναμις ἔχω . ἐπεί γάρ λέγω , ὅτι ἄπειμι πᾶς σύ καταθαρσέω καί ἐπαίρω , αὐτός χρήμη ὁ [ 584 ] ῥῆμα · δήω οὖν μή ἐγώ ἀναγκάζω χράω ὁ δύναμις . οὗτος γάρ εἰμί ὁ πεποίθησις . καί οὐ εἶπον , ὁ παρασεύω , ἀλλά , ὁ λογίζομαι . οὕτως μέν γάρ οὗτος κρίνω , αὐτός δέ ἐγώ ὁ αἴτιος παρέχω · ἀλλά οὐδέ οὗτος βούλομαι . καίτοι οὐ ἐκεῖνος ἀγαθός οὗτος ποιέω , ἀλλά ὁ εὐαγγέλιον . εἰμί δέ , ἔνθα ὁ χρῆσμα ἀμύνω χρένη , οὐ εἰμί αὐστηρότης , ἀλλά ἀνεξικία καί μέλλω , καί παρακαλέω μή γίγνομαι τοσούτη ἀνάγκη · πολύς μᾶλλον ὑπέρ ἑαυτοῦ οὐ εἄν οὐδέποτε τίς τοιοῦτος ποιέω .