joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0475.1
οὐχὶ ἐν ταῖς ἀνάσεσιν , ἀλλὰ καὶ ἐν ταῖς θλίψεσι , καὶ εἰδότες ὅτι ἐνδημοῦντες ἐν τῷ σώματι , ἀποδημοῦμεν , ἀπὸ τοῦ Κυρίου · διὰ πίστεις γὰρ περιπατοῦμεν , οὐ διὰ εἴδους · θαρροῦμεν δὲ καὶ εὐδοκοῦμεν ἀποδημῆσαι ἐκ τοῦ σώματος , καὶ ἐνδημῆσαι πρὸς τὸν Κύριον . Τὸ μεῖζον πάντων ἱστέρον τέθεικε · τοῦ γὰρ ἀφάρτου λαβεῖν τὸ μετὰ Χριστοῦ εἶναι βέλτιον . Ὁ δὲ λέγει , τοῦτό ἐστιν · Οὐ σβέννυσιν ἡμῶν τὴν ζωὴν ὁ πολεμίων καὶ ἀναιρεῖ · μὴ φοβηθῆς · θάλλει κατακοπτόμενος . Οὐ γὰρ μόνον φθορὰς σε ἀπαλλάττει καὶ βάρους , ἀλλὰ καὶ τῷ Κυρίῳ σε παραπέμπει ταχέως . Διὸ οὐδὲ εἶπεν , Ὦντες ἐν τῷ σώματι , ὡς ἐν ἀλλοτρίᾳ ὄντων καὶ ξένῃ . Εἰδότες οὖν ὅτι ἐνδημοῦντες ἐν τῷ σώματι , ἀποδημοῦμεν ἀπὸ τοῦ Κυρίου · θαρροῦμεν δὲ καὶ εὐδοκοῦμεν ἐκδημῆσαι ἀπὸ τοῦ σώματος , καὶ ἐνδημῆσαι πρὸς τὸν Κύριον . Εἶδες πῶς τὰ λυπηρὰ ἀποκρυψάμενος , τὰ ὑπόματα τοῦ θανάτου καὶ τῆς τελευτῆς , τὰ φθόρα ποηινὰ ἀντ’ αὐτῶν τέθεικεν , ἐνθυσίαν αὐτὰ καλῶν πρὸς τὸν Θεόν · καὶ τὰ δοκοῦντα εἶναι γλυκεῖα ἀφεῖς , τὰ τῆς ζωῆς , ἀπὸ τῶν λυπηρῶν αὐτὰ ὀνόμασεν , ἐκδημίαν ἀπὸ Κυρίου τὴν ἐνταῦθα καλέσας ζωὴν · Τοῦτο δὲ ἐποίησεν , ἵνα μὴδὲς μὴτε τοὺς παροῦντας ἐμφολογωρή , ἀλλὰ καὶ βαρύνῃσιν , μὴτε μέλλων τελευτῶν ἀλύῃ , ἀλλὰ καὶ χαίρῃ , ὡς ἐπὶ μεῖζον ἀπίων ἀγαθὰ . Εἶτα ἵνα μηδεὶς εἴπῃ , ἀκούων , ὅτι Ἐκδημοῦμεν ἀπὸ τοῦ Κυρίου . Τὰ ταῦτα λέγεις , ἀλλοτριούμεθα οὖν αὐτοῦ ἐνταῦθα ὄντες ; προδιώρωσε τοῦτο εἰπών , Διὰ πίστεις γὰρ περιπατοῦμεν , οὐ διὰ εἴδους · καὶ ἐνταῦθα μὲν αὐτὸν ἴσμεν , ἀλλ’ οὐχ οὕτω σαφῶς . Ὁ καὶ ἀλλαχοῦ λέγει , Ἐν ἐσόπτρῳ , καὶ , Ἐν αἰνίγματι . Θαρροῦμεν δὲ καὶ εὐδοκοῦμεν . Βαβαῖ , ποῦ τὸν λόγον παρήγαγεν ; εἰς ἐπιθυμίαν ἄκραν τελευτᾷ , τὸ φορτικὸν ἡμῶν δείξας , καὶ τὸ ἡδὺ φορτικόν · τὸ γὰρ , Εὐδοκοῦμεν , ἐπιθυμοῦμεν , φησὶ . Τί ἐπιθυμοῦμεν ; Ἐκδημῆσαι ἐκ τοῦ σώματος , καὶ ἐνδημῆσαι πρὸς Κύριον . Τοῦτο δὲ αἰ ποιεῖ , ὅ καὶ ἐμπροσθεν ἔδειξε , εἰς τάναντία περιτρέπων τὸν λόγον τῶν ἀντιλεγόντων αὐτῷ . Διὸ καὶ φιλοτιμούμεθα , εἴτε ἐνδημοῦντες , εἴτε ἐκδημοῦντες , εὐάρεστοι αὐτῷ εἶναι . Τὸ γὰρ ζητούμενον τοῦτό ἐστι , φησίν , ἂν τε ἔχει ὤμεν , ἂν τε ἐνταῦθα , κατὰ γνώμην αὐτοῦ ζήν · τοῦτο γὰρ ἐστὶ τὸ προηγούμενον . Ὥστε ἐντεῦθεν ἤδη τὴν βασιλείαν ἔχεις ἄνευ ὀχμῆς . Ἵνα γὰρ μὴ πάλιν εἰς τούσας ἐλθόντες ἐπιθυὶν ἀλώσιμε πρὸς τὴν μελλούσην τῆς ἐπιδομίας , ἐντεῦθε . ἤδη δίδωσιν αὐτοῖς τὸ κεφάλαιον τῶν ἀγαθῶν . Τί δὲ ἐστὶ τοῦτο ; Τὸ εὐάρεστός εἶναι . Οὐδὲ γὰρ τὸ ἀπελθεῖν ἀπλῶς καλόν , ἀλλὰ τὸ εὐδοκιμοῦντα , δι’ ὃ γίνεται καλὸν καὶ ἐκεῖνο · οὐδὲ τὸ ἀπλῶς ἐνταῦθα εἶναι βαρύ , ἀλλὰ τὸ προσκρούοντα .
Lemmas: οὐ ἐν ὁ ἀνάσεσιν , ἀλλά καί ἐν ὁ θλῖψις , καί οἶδα ὅτι ἐνδημέω ἐν ὁ σῶμα , ἀποδημέω , ἀπό ὁ κύριος · διά πίστις γάρ περιπατέω , οὖον διά εἶδος · θαρσέω δέ καί εὐδοκέω ἀποδημέω ἐκ ὁ σῶμα , καί ἐνδημέω πρός ὁ κύριος . ὁ μείζων πᾶς ἱστέρον τίθημι · ὁ γάρ άπαρτος λαμβάνω ὁ μετά Χριστός εἰμί ἀγαθός . ὁ δέ λέγω , οὗτος εἰμί · οὖον σβέννυμι ἐγώ ὁ ζωή ὁ πολέμιος καί ἀναιρέω · μή φοβέω · θάλλω κατακόπτω . οὖον γάρ μόνος φθορά σύ ἀπαλλάσσω καί βάρος , ἀλλά καί ὁ κύριος σύ παραπέμπω ταχέως . Διὸ οὐδέ εἶπον , εἰμί ἐν ὁ σῶμα , ὡς ἐν ἀλλότριος εἰμί καί ξένος . οἶδα οὖν ὅτι ἐνδημέω ἐν ὁ σῶμα , ἀποδημέω ἀπό ὁ κύριος · θαρσέω δέ καί εὐδοκέω ἐκδημέω ἀπό ὁ σῶμα , καί ἐνδημέω πρός ὁ κύριος . εἶδον πῶς ὁ λυπηρός ἀποκρύπτω , ὁ υποματη ὁ θάνατος καί ὁ τελευτή , ὁ φθορά ποηινὰ ἀντί αὐτός τίθημι , ἐνθυσίαν αὐτός καλός πρός ὁ Θεός · καί ὁ δοκέω εἰμί γλυκύς ἀφίημι , ὁ ὁ ζωή , ἀπό ὁ λυπηρός αὐτός ονομάζω , ἐκδημία ἀπό κύριος ὁ ἐνταῦθα καλέω ζωή · οὗτος δέ ποιέω , ἵνα μέδος μήτε ὁ παρόω ἐμφολογωρή , ἀλλά καί βαρύνω , μήτε μέλλω τελευτή ἀλύω , ἀλλά καί χαίρω , ὡς ἐπί μείζων ἄπιος ἀγαθός . εἶτα ἵνα μηδείς εἶπον , ἀκούω , ὅτι ἐκδημέω ἀπό ὁ κύριος . ὁ οὗτος λέγω , ἀλλοτριόω οὖν αὐτός ἐνταῦθα εἰμί ; προδιώρωσε οὗτος εἶπον , Ζεύς πίστις γάρ περιπατέω , οὖον διά εἶδος · καί ἐνταῦθα μέν αὐτός οἶδα , ἀλλά οὐ οὗτος σαφῶς . ὁ καί ἀλλαχοῦ λέγω , ἐν εἴσοπτρον , καί , ἐν αἴνιγμα . θαρσέω δέ καί εὐδοκέω . βαβαί , ποῦ ὁ λόγος παράγω ; εἰς ἐπιθυμία ἄκρος τελευτάω , ὁ φορτικός ἐγώ δείκνυμι , καί ὁ ἡδύς φορτικός · ὁ γάρ , εὐδοκέω , ἐπιθυμέω , φημί . τις ἐπιθυμέω ; ἐκδημέω ἐκ ὁ σῶμα , καί ἐνδημέω πρός κύριος . οὗτος δέ ὁ ποιέω , ὅς καί ἔμπροσθεν δείκνυμι , εἰς τἀναντία περιτρέπω ὁ λόγος ὁ ἀντιλέγω αὐτός . Διὸ καί φιλοτιμέομαι , εἴτε ἐνδημέω , εἴτε ἐκδημέω , εὐάρεστος αὐτός εἰμί . ὁ γάρ ζητέω οὗτος εἰμί , φημί , εἄν τε ἔχω εἰμί , εἄν τε ἐνταῦθα , κατά γνώμη αὐτός ζῶ · οὗτος γάρ εἰμί ὁ προηγούμενος . ὥστε ἐντεῦθεν ἤδη ὁ βασίλειος ἔχω ἄνευ ὀχμή . ἵνα γάρ μή πάλιν εἰς Τούσας ἔρχομαι ἐπιθυὶν αλώσιμος πρός ὁ μέλλω ὁ επιδοεις , ἐντίθημι . ἤδη δίδωμι αὐτός ὁ κεφάλαιος ὁ ἀγαθός . τις δέ εἰμί οὗτος ; ὁ εὐάρεστος εἰμί . οὐδέ γάρ ὁ ἀπέρχομαι ἀπλόος καλός , ἀλλά ὁ εὐδοκιμέω , διά ὅς γίγνομαι καλός καί ἐκεῖνος · οὐδέ ὁ ἀπλόος ἐνταῦθα εἰμί βαρύς , ἀλλά ὁ προσκρούω .