joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0450.2
διὸ καὶ ἐπήγαγε , Τοῦτῳ τῷ μέρει · τοῦτέστι , κατὰ τὸν τῆς συγκρίσεως λόγον . Οὐ μὴν τοῦτο διαβάλλει τὴν Παλαιάν , ἀλλὰ καὶ σφόδρα αὐτὴν συνίστησιν · αἱ γὰρ συγκρίσεις ἐπὶ τῶν συγγενῶν εἴωθασιν γίνεσθαι . Εἶτα καὶ ἄλλον κίνει λόγισμον τὸν ἀποδεικνύντα τὴν ὑπεροχὴν καὶ ἑτέραν . Ποῖον δὴ τοῦτον ; Τὸν ἀπὸ τοῦ χρόνου , λέγων · Εἰ δὲ τὸ καταργούμενον , διὰ δόξης , πολλῷ μᾶλλον τὸ μένον , ἐν δόξῃ . Τὸ μὲν γὰρ ἐπαύσατο , τὸ δὲ μένει διηνεκῶς . Ἔχοντες οὖν τοιαύτην ἐλπίδα , πολλῇ παρρησίᾳ χρώμεθα . Ἐπειδὴ γὰρ τοσαῦτα καὶ τηλικαῦτα ἀκούεις ὁ ἄρχαρχος περὶ [ 482 ] τῆς Καινῆς , ἐζήτει καὶ ὀφθαλμοφανῶς τὴν δόξαν ταύτην ἰδεῖν , ὅρα ποῦ αὐτὸν ἐξαιοῦνζει πρὸς τὸν μέλλοντα αἰῶνα . Διὸ καὶ τὴν ἐλπίδα εἰς μέσον ἔθηκε λέγων , Ἔχοντες οὖν τοιαύτὴν ἐλπίδα . Τοιαύτην ; ποταπὴν ; Ὅτι μειζόνων ἡμῶν ἡ Μωϋσῆς , οὐχ οἱ ἀπόστολοι μόνον ἡμεῖς , ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ πιστοί . Πολλῇ παρρησίᾳ χρώμεθα . Πρὸς τίνα , εἴπέ μοι ; πρὸς τὸν Θεόν , ἢ πρὸς τοὺς μαθητάς ; Πρὸς ὑμᾶς τοὺς μαθητευομένους , φησίν · τοῦτέστι , Μετ’ ἐλευθερίας πανταχοῦ φθεγξόμεθα , οὐδὲν ὑποστελλόμενοι , οὐδὲν ἀποκρυπτόμενοι , οὐδὲν ὑφορώμενοι , ἀλλὰ σαφῶς λέγοντες · οὐ γὰρ δεδοικαμεν μὴ πληρώμεν ὑμῶν τὰς ψυχάς , καθάπερ Μωϋσῆς τὰς Ἰουδαίων . Ὅτι γὰρ τοῦτο ἠνέγκατο , ἀκούσον τῶν ἐξῆς · μᾶλλον δὲ τὴν ἱστορίαν πρῶτον ἀναγνῶσον εἰπεῖν . Καὶ γὰρ αὐτὸς αὐτὴν συνεχῶς περιστρέφει . Τίς οὖν ἡ ἱστορία ; Ὅτε ἐκ δευτέρου τὰς πλάκας καθεὶς λαβὼν ὁ Μωϋσῆς , ὁρᾷ τις ἐκπληξιν τοῦ προσώπου αὐτοῦ τοσοῦτον ἀπελαμπεν , ὡς μὴ δύνασθαι τοὺς Ἰουδαίους προσίεναι αὐτῷ καὶ διαλέγεσθαι , ὡς ἄτε ἐπέθηκε κάλυμμα τῷ προσώπῳ . Καὶ γέγραπται οὕτως ἐν τῇ Ἐξόδῳ · Ἡνίκα κατέβη Μωϋσῆς ἐκ τοῦ βουνός , αἱ δύο πλάκες ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ . Καὶ οὐκ ἤδει Μωϋσῆς ὅτι δεδοξάσθαι ἡ δὴς τοῦ χρωτὸς τοῦ προσώπου αὐτοῦ · καὶ ἐφοβήθησαν ἐγγίζειν αὐτῷ . Καὶ ἐκάλεσεν αὐτοὺς Μωϋσῆς , καὶ ἐλάλησεν πρὸς αὐτούς . Καὶ ἐπεδὴ κατέπαντος Μωϋσῆς λαλῶν πρὸς αὐτούς , ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ κάλυμμα . Ἡνίκα δὲ εἰσἐπορεύετο ἐναντίον τοῦ Κυρίου λαλεῖν , ἀπεῖρει τὸ κάλυμμα ὡς τοῦ ἐκπορευομένου αὐτόν . Ταύτης οὖν ἀναμνήσας τῆς ἱστορίας , φησίν · Καὶ οὐ καθάπερ Μωϋσῆς ἐνθεῖς κάλυμμα ἐπὶ τὸ πρόσωπον ἑαυτοῦ , ὡστε μὴ ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς τὸ τέλος τοῦ καταργουμένου . Ὁ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν · Οὐ χρεία καλύπτεσθαι ἡμᾶς , καθάπερ Μωϋσῆς · δυνατοὶ γὰρ ὑμεῖς ἰδεῖν τὴν δόξαν ταύτην , ἣν περιεῖληφα , καὶ πολλῷ μείζονα καὶ φαιδρότεραν οὖσαν ἐκείνης . Εἰδὼς τὴν προκοπήν · Ὁ γὰρ ἐν τῇ προτέρᾳ εἰσίν , Γὰλα ὑμᾶς ἐπότισα , οὐ βρώμα , ἐνταῦθα λέγει , ὅτι Πολλῇ παρρησίᾳ χρώμεθα · καὶ Μωϋσῆς εἰς μέσον - παράγει , κατὰ σύγκρισιν προάγων τὸν λόγον , καὶ ταύτῃ τὸν ἄρχαρχον ἀνάγων . Καὶ τίνως Ἰουδαίων αὐτοὺς προτίθησι λέγων , ὅτι Οὐ δεδοίκαμεν καλύψασθαι , καθάπερ ἐκεῖνος · ἐπὶ τῶν ἀρχομένων · τὰ δὲ μετὰ ταῦτα ναὶ εἰς αὐτὸ τοῦ νομοθέτου τὸ ἀξίωμα ἀνάγει , ἢ καὶ πολλῷ μείζον . Τίνως δὲ τῶν ἐξῆς ἀκούσωμεν · Ἀλλ’ ἐπωρώθη τὰ νοήματα αὐτῶν . Ἄχρι γὰρ τῆς σι -
Lemmas: διό καί ἐπάγω , τοῦτῳ ὁ μέρος · τουτέστι , κατά ὁ ὁ σύγκρισις λόγος . οὖον μήv οὗτος διαβάλλω ὁ Παλαιός , ἀλλά καί σφόδρα αὐτός συνίστημι · ὁ γάρ σύγκρισις ἐπί ὁ συγγενής εἴωθα γίγνομαι . εἶτα καί ἄλλος κινέω λογισμός ὁ ἀποδείκνυμι ὁ ὑπεροχή καί ἕτερος . Ποῖον δή οὗτος ; ὁ ἀπό ὁ χρόνος , λέγω · εἰμί δέ ὁ καταργέω , διά δόξα , πολύς μᾶλλον ὁ μένω , ἐν δόξα . ὁ μέν γάρ παύω , ὁ δέ μένω διηνεκής . ἔχω οὖν τοιοῦτος ἐλπίς , πολύς παρρησία χράω . ἐπεί γάρ τοσοῦτος καί τηλικόσδε ἀκούω ὁ ἄρχαρχος περί [ 482 ] ὁ Καινή , ζητέω καί ὀφθαλμοφανῶς ὁ δόξα οὗτος ὁράω , ὁράω ποῦ αὐτός ἐξαιοῦνζει πρός ὁ μέλλω αἰών . Διὸ καί ὁ ἐλπίς εἰς μέσος τίθημι λέγω , ἔχω οὖν τοιοῦτος ἐλπίς . τοιοῦτος ; ποταπός ; ὅτι2 μείζων ἐγώ ὁ Μωϋσῆς , οὐ ὁ ἀπόστολος μόνος ἐγώ , ἀλλά καί πᾶς ὁ πιστός . πολλες παρρησία χράω . πρός τίς , εἶπον ἐγώ ; πρός ὁ Θεός , ἢ πρός ὁ μαθητής ; πρός σύ ὁ μαθητεύω , φημί · τουτέστι , μετά ἐλευθερία πανταχοῦ φθέγγομαι , οὐδείς ὑποστέλλω , οὐδείς ἀποκρύπτω , οὐδείς ὑφοράω , ἀλλά σαφῶς λέγω · οὖον γάρ δείδω μή πληρόω σύ ὁ Ψυχή , καθάπερ Μωϋσῆς ὁ Ἰουδαῖος . ὅτι2 γάρ οὗτος φέρω , ἀκούω ὁ ἑξῆς · μᾶλλον δέ ὁ ἱστορία πρῶτος ἀναγιγνώσκω εἶπον . καί γάρ αὐτός αὐτός συνεχῶς περιστρέφω . Τῖς οὖν ὁ ἱστορία ; ὅτε ἐκ δύο ὁ πλάξ καθίημι λαμβάνω ὁ Μωϋσῆς , ὁράω τις ἔκπληξις ὁ πρόσωπον αὐτός τοσοῦτος ἀπολάμπω , ὡς μή δύναμαι ὁ Ἰουδαῖος πρόσειμι αὐτός καί διαλέγω , ὡς αὔγ-ασμα ἐπιτίθημι κάλυμμα ὁ πρόσωπον . καί γράφω οὕτως ἐν ὁ Ἔξοδος · ἡνίκα καταβαίνω Μωϋσῆς ἐκ ὁ βουνός , ὁ δύο πλάξ ἐν ὁ χείρ αὐτός . καί οὐ ἦδος Μωϋσῆς ὅτι δοξάζω ὁ δήω ὁ χρώς ὁ πρόσωπον αὐτός · καί φοβέω ἐγγίζω αὐτός . καί καλέω αὐτός Μωϋσῆς , καί λαλέω πρός αὐτός . καί ἐπεδὴ καταπαίω Μωϋσῆς λαλέω πρός αὐτός , ἐπιτίθημι ἐπί ὁ πρόσωπον αὐτός κάλυμμα . ἡνίκα δέ εἰσπορεύω ἐναντίος ὁ κύριος λαλέω , ἀπεῖπον ὁ κάλυμμα ὡς ὁ ἐκπορεύω αὐτός . Ταύτη οὖν ἀναμιμνήσκω ὁ ἱστορία , φημί · καί οὖον καθάπερ Μωϋσῆς ἐντίθημι κάλυμμα ἐπί ὁ πρόσωπον ἑαυτοῦ , ὡστε μή ἀτενίζω ὁ υἱός Ἰσραήλ εἰς ὁ τέλος ὁ καταργέω . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · οὖον χρεία καλύπτω ἐγώ , καθάπερ Μωϋσῆς · δυνατός γάρ σύ ὁράω ὁ δόξα οὗτος , ὅς περιλαμβάνω , καί πολύς μείζων καί φαιδρός εἰμί ἐκεῖνος . εἰδώς ὁ προκοπή · ὁ γάρ ἐν ὁ πρότερος εἰμί , Γάλα σύ ποτίζω , οὖον βρῶμα , ἐνταῦθα λέγω , ὅτι πολλες παρρησία χράω · καί Μωϋσῆς εἰς μέσος - παράγω , κατά σύγκρισις προάγω ὁ λόγος , καί οὗτος ὁ ἄρχαρχον ἀνάγω . καί τίνω Ἰουδαῖος αὐτός προτίθημι λέγω , ὅτι οὖον δείδω καλύπτω , καθάπερ ἐκεῖνος · ἐπί ὁ ἄρχω · ὁ δέ μετά οὗτος ναί εἰς αὐτός ὁ νομοθέτης ὁ ἀξίωμα ἀνάγω , ἢ καί πολύς μείζων . Τίνως δέ ὁ ἑξῆς ἀκούω · ἀλλά πωρόω ὁ νόημα αὐτός . ἄχρι γάρ ὁ βρόχος -