joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0494.4
Θέλεις σοι δεῖξαι τὸν πλοῦτον τὸν σόν , ἵνα παύσῃ µακαρίζων τοὺς ἐν χρήµασι πλουτοῦντας ; Ὄρθη τοῦτον τὸν οὐρανόν , πῶς µεν καλός , καὶ ὡς µέγας , πῶς δὲ ἐφ' ὑψηλοῦ κεῖται ; Τοῦτου τοῦ κάλλους οὐχὶ πλεῖον µὲν ἀπολαύει ἐκεῖνος , οὐδ' ἂν δυνήθῃ σε παρώσασθαι , καὶ αὐτοῦ ποιήσαι τὸν πᾶν' ὧσπερ γὰρ δι' ἐκείνου γέγονεν , οὕτω καὶ διὰ σέ . Τί δὲ ὁ ἥλιος , τὸ φαιδρὸν τοῦτο ἄστρον καὶ τηλαυγές , καὶ τὰς ἡµεῖς ἡµῶν εὐφραίνων , οὐχὶ κοινὸς ἅπασί καὶ οὕτως πρέκειται , καὶ πάντες ἀπολαύουσι ; ἐξ ἰσης αὐτοῦ , καὶ πλούσιοι καὶ πέννητες ; ἀλλ' ὁ τῶν ἄστρων στέφανος , καὶ ὁ τῆς σελήνης κύκλος , οὐχ ὁµοίως πᾶσιν ἄνειται ; Μᾶλλον δέ , εἰ δεῖ τι θαυµαστὸν εἰπεῖν , πλεῖον ἡµεῖς οἱ πέντηες ἀπολαύοµεν , ἢ ἐκεῖνοι . Ἐκεῖνοι µὲν γὰρ τὰ πολλὰ [ 528 ] µέθη βαπτιζόµενοι , καὶ ἐν κόµοις διάγοντες καὶ ὕπνῳ βαθεῖ , οὐδὲ ἐπαισθάνονται τοῦτων , ὑπνρώπια ὄντες καὶ σκιατσαρούµενοι · οἱ δὲ πέννητες µάλιστα πάντων εἰσὶν οἱ τοῖς ἄστοις ; ἐντερυφόντες τούτοις . Κἂν τὸν ἄέρα δὲ ἐξετάσῃς τὸν πανταχοῦ πνευµένον , τὸν πέντηα καθαρωτέρω καὶ πλείονι ; ἀπολαύοντα ἴδεις . Καὶ γὰρ ὀδοιπόροι καὶ γεωργοὶ τῶν ἐν ὀστει µᾶλλον ἐντερυφῶσι τούτους , καὶ αὐτῶν πάλιν τῶν ἐν ὀστει τοῦτον πλεῖον οἱ χειροτέχναι τῶν οὐδ' ὅλης µαθόντων τῆς ἡµέρας . Τί δὲ ἡ γῆ , οὐχὶ κοινὴ πᾶσιν ἄνειται ; Οὐχί , φησίν . Πῶς τοῦτο λέγει ; εἴπέ µοι . Ὅτι ὁ πλουτῶν καὶ ἐν ὀστει πλῆθρα ἀπολαύει πλείονα , µακροὺς ἀνίστησι περιβόλους , καὶ ἐν ἄγροῖς πολλὰ ἀποτελέσµενα µέρη . Τί οὖν , ἐπειδὴ ἀποτελέσµετα αὐτὸς , αὐτῶν ἀπολαύει µόνος ; Οὐδαµῶς , κἂν µυρία φιλονεικήσῃ · καὶ γὰρ τοὺς καρποὺς εἰς ἀπαντας ἀναγκάζεται διανέµειν , καὶ οἶνον καὶ οἶνον καὶ Ὠαῖον σοι γεωργεῖ , καὶ διακονεῖται σοι πανταχοῦ . Καὶ τῶν περιβόλων τῶν µακρῶν καὶ τῶν οἰκηµάτων , µετὰ τὴν ἄρατον δαπάνην καὶ τοὺς πόνους καὶ τὰς ταλαιπωρίας , σοι παρασκευάζει τὴν χρήσιν , ὀλίγον παρὰ σοῦ τῆς τοιαύτης διακονίας ἀργύριον λαθών . Καὶ ἐν θαλασσίοις καὶ πανταχοῦ τὸ αὐτὸ συµβαλὼν ἴδοι τις ἂν τοὺς µὲν πλουτοῦντας καὶ χρήµασι καὶ φροντίσι καὶ πόνους δαπανωµένους , τοὺς δὲ πέννητας ὀλίγον ὀβολῶν µετ' ἀδείας ἀπαντα καρπουµένους ταῦτα . Καὶ πάλιν οὐδὲν ἀπολαύει σου τῆς γῆς · οὐ γὰρ δὴ ἐκεῖνος µὲν δέκα γαστέρας , σὺ δὲ µίαν πληροῖς . Ἄλλὰ πολυτελεστέραν αὐτὸς µετέχει σιτίων ; Μάλιστα µὲν οὐ πολλὴ τοῦτο πλεονεξία · πλὴν κντασιθὰ σε τὸν πλῆν ἔχοντα εὐφρόµεων . Ἡ γὰρ πολυτελεία αὕτη διὰ τοῦτό σοι ζηλωτὴ εἶναι δοκεῖ , ἐπειδὴ πλείονα ἔχει τὴν ἡδονὴν · ἀλλ' αὕτη παρὰ τῷ
Lemmas: ἐθέλω σύ δείκνυμι ὁ πλοῦτος ὁ σός , ἵνα παύω κακαρίζω ὁ ἐν χράω πλουτέω ; Ὄρθη οὗτος ὁ οὐρανός , πῶς με καλός , καί ὡς γίγνομαι , πῶς δέ ἐπί ὑψηλός κεῖμαι ; οὗτος ὁ κάλλος οὐ πλείων με ἀπολαύω ἐκεῖνος , οὐδέ εἄν δύναμαι σύ παρόω , καί αὐτός ποιέω ὁ πάνυ ὡς γάρ διά ἐκεῖνος γίγνομαι , οὗτος καί διά σός . τις δέ ὁ ἥλιος , ὁ φαιδρός οὗτος ἄστρον καί τηλαυγής , καί ὁ ἥδομαι ἡµῶν εὐφραίνω , οὐ κοινός ἅπας καί οὕτως πρεκειος , καί πᾶς ἀπολαύω ; ἐκ ἴσος αὐτός , καί πλούσιος καί πέννης ; ἀλλά ὁ ὁ ἄστρον στέφανος , καί ὁ ὁ σελήνη κύκλος , οὐ ὁποῖος πᾶς ἀνίημι ; μᾶλλος δέ , εἰμί δεῖ τίς θαυµαστὸν εἶπον , πλείων ἥδομαι ὁ πέντη ἀπολαύω , ἢ ἐκεῖνος . ἐκεῖνος με γάρ ὁ πολύς [ 528 ] θέω βαπτίζω , καί ἐν κόος διάγω καί ὕπνος βαθύς , οὐδέ ἐπαισθάνομαι τοῦτις , ὑπνρώπια εἰμί καί σκιατσαρούµενοι · ὁ δέ πέννης ἄλιστος πᾶς εἰμί ὁ ὁ ἀστός ; ἐντρέπω οὗτος . κἀν ὁ ἀήρ δέ ἐξετάζω ὁ πανταχοῦ πνέω , ὁ πέντη καθαρός καί πλείων ; ἀπολαύω ἰδέω . καί γάρ οδοιπόρος καί γεωργός ὁ ἐν ὀστει ἅλλος ἐντρυφάω οὗτος , καί αὐτός πάλιν ὁ ἐν ὀστει οὗτος πλείων ὁ χειροτέχνης ὁ οὐδέ ὅλος θάω ὁ ἡµέρας . τις δέ ὁ γῆ , οὐ κοινός πᾶς ἀνίημι ; οὐ , φημί . Πῶς οὗτος λέγω ; εἶπον οἷος . ὅτι2 ὁ πλοῦτος καί ἐν ὀστει πλήθρα ἀπολαύω πλείων , µακροὺς ἀνίστημι περίβολος , καί ἐν ἀγρός πολύς ἀποτελέω ἔρρω . τις οὖν , ἐπεί ἀποτελέω αὐτός , αὐτός ἀπολαύω όνος ; Οὐδαµῶς , κἀν ὑρία φιλονεικέω · καί γάρ ὁ καρπός1 εἰς ἅπας ἀναγκάζω διανέω , καί οἶνος καί οἶνος καί Ὠαῖον σύ γεωργέω , καί διακονέω σύ πανταχοῦ . καί ὁ περίβολος ὁ µακρῶν καί ὁ οἰκέω , ἐτεός ὁ ἀείρω δαπάνη καί ὁ πόνος καί ὁ ταλαιπωρία , σύ παρασκευάζω ὁ χρῆσις , ὀλίγος παρά σύ ὁ τοιοῦτος διακονία ἀργύριον λανθάνω . καί ἐν θαλάσσιος καί πανταχοῦ ὁ αὐτός συμβάλλω ὁράω τις εἄν ὁ με πλουτέω καί χράω καί φροντίς καί πόνος δαπανόω , ὁ δέ πέννης ὀλίγος ὀβολός προστάσσω ἄδεια ἅπας καρπόω οὗτος . καί πάλιν οὐδείς ἀπολαύω σύ ὁ γῆ · οὖον γάρ δή ἐκεῖνος με δέκα γαστήρ , σύ δέ ἵημι πληρόω . ἀλλά πολυτελής αὐτός τειχέω σιτίον ; μάλιστα με οὖον πολύς οὗτος πλεονεξία · πλήν κντασιθὰ σύ ὁ Πλῆν ἔχω εὐφρόµεων . ὁ γάρ πολυτέλεια οὗτος διά οὗτος σύ ζηλωτός εἰμί δοκέω , ἐπεί πλείων ἔχω ὁ ἡδονά · ἀλλά οὗτος παρά ὁ