joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0431.3
Εἰδε , φησίν , ὁ Θεὸς ὅτι ἀπέστησεν ἑαυτὸς ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς κοπρᾶς , καὶ μετενόησεν ἐκὶ τῇ κακίᾳ , ἢ ἐλάλησε ποιῆσαι αὐτοῖς . Οὐχ εἶπεν , ὅτι Εἰδε νηστεῖαν καὶ σάκχον καὶ σποδὸν . Καὶ ταῦτα οὐ νηστεῖαν ἀναίρειν λέγω · μὴ γένοιτο · ἀλλὰ τὸ τῆς νηστείας κρεῖττον ποιεῖν παραίνων , τὸ πάσης κακίας ἀπέχεσθαι . Ἱμάρτετο ὁ Δαυὶδ · Ἠρωμεν οὖν καὶ οὗτος πῶς μετενόησεν . Τρεῖς ἡμέρας ἐκάθισεν ἐπὶ τέφρας . Ἄλλ’ ἑκεῖνος οὐχ ὑπὲρ τῆς ἁμαρτίας ἔποιε , ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ παιδίου , μεθ’ ὧν ἐκὶ τῷ παιδί · τῃ δι’ ἁμαρτίαν ἑτέρως ἀπέστηψεν , ταπεινοφροσύνη , συνεργὶ καρδίας , κατανύξας ψυχῆς , τῷ μηκέτι τοῖς αὐτοῖς περιπατεῖν , τῷ μεμνηθαι διηνεκῶς αὐτῆς , τῷ φέρειν εὐχαρίστως τὰ ἐπὸντα ἀπαντα , τῷ φαίνεσθαι τῶν λυπουμένων , τῷ μὴ ἀμύνεσθαι τοὺς ἐπαθουλεύουτας , ἀλλὰ καὶ τοὺς βουλομένους τοῦτο ποιεῖν , παλύνειν . Ὅτε γοῦν αὐτὸν ὁ Σαμεὺλ μυρίοις ἐπλύνεν ὀνειδίας , τοῦ στρατηγοῦ τοῦ παρόντος ἀγανακτοῦντος , Ἔλεγεν , Ἄρες αὐτὸν κατακυνδοῦναι με , ὅτι Κύριος ἐντεῖλατο αὐτῷ . Καρδίαν γὰρ συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην εἶχεν , ὃ μάλιστα αὐτοῦ τὰ ἁμαρτήματα ἀπέλυσε · καὶ γὰρ τοῦτο ἐξομολόγησις , τοῦτο μετάνοια . Ἄν δὲ νηστεύοντες ἀληθῶς ὦμεν , οὐ μόνον οὐδὲν ὠφελήθημεν , ἀλλὰ καὶ ἐθλάθημεν . Ταπεινώσω τοίνυν τὴν καρδίαν καὶ σὺ , ἵνα τὸν Θεὸν ἐπισπάσῃ · Ἐγγὺς γὰρ Κύριος τοῖς συντετριμμένοις τῇ καρδίᾳ . Οὐχ ὁρᾷς ἐν ταῖς οἰκίαις ταῖς λαμπραῖς τοὺς ἑτιμωμένους , πῶς οὐδὲ τῶν ἐλαττόνων οἰκείων ὑβριστῶν αὐτοὺς οὐχ ἀντιλάγουσιν , ἀλλὰ φέρουσι διὰ τὴν ἀτιμίαν , ἢ περιβάλειν αὐτοὺς ἡ ἁμαρτία ; Οὕτω καὶ τὶ ποιεῖ · κἂν λοιδορῆσῃ σὲ τις , μὴ ἀγριάνῃς , ἀλλὰ στέναινε , μὴ ἐπὶ τῇ ὑβρεῖ , ἀλλ’ ἐπὶ τῇ ἁμαρτίᾳ τῇ σε εἰς ἀτιμίαν ἐμβολούσῃ . Στέναξον ὅταν ἁμάρτῃς , μὴ ὅτι κολάζεσθαι μέλλεις · τοῦτο γὰρ οὐδὲν · ἀλλ’ ὅτι προσέχρουσάς σου τῷ Δεσπότῃ τῷ οὕτως ἡμῶν , τῷ οὕτω σε φιλοῦντι καὶ ἐκπρεμαμένῳ τῆς σωτηρίας τῆς σῆς , ὡς καὶ τὸν Υἱὸν ἐπιδόναι ὑπὲρ σοῦ [ 464 ] . Διὰ ταῦτα στέναξον , καὶ τοῦτο ποιεῖ διηνεκῶς · ταῦτο γὰρ ἐξομολόγησις . Μὴ νῦν μὲν φαίδρος , αὔριον δὲ σκυθρωπός , εἶτα φαίδρος , ἀλλὰ διαπαντὸς · μένε ἐν τῷ πενθεῖν καὶ συντερίδειν παντὸν . Μακάριοι γὰρ , φησίν , οἵ πενθοῦντες , τοῦτἐστιν , οἱ διηνεκῶς τοῦτο ποιούντες . Μένε τοῦτο ποιῶν διηνεκῶς , καὶ σαυτῷ προσέχων , καὶ συντερίδων σου τὴν καρδίαν , ὡς ἐν τις γνήσιον υἱὸν ἀποβαλὼν πενθοῖ . Διαρρήξατε , φησίν , τὰς καρδίας ὑμῶν , καὶ μὴ τὰ ἱμάτια ὑμῶν · Τὸ δὲ διεῤῥυγὸς οὐχ ἂν ἐπαρθεί · τὸ συντετριμμένον οὐχ ἂν ἐξανασταίη . Διὰ τοῦτο ὁ μὲν λέγει , Διαρρήξατε · ὁ δὲ λέγει , Καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐχ ἐξουδενώσει . Κἂν σοφὸς ἦς , κἂν πλούσιος , κἂν δυνατὸς , διάρρηξον τὴν καρδίαν , μὴ ἀφῆς αὐτὴν μέγα φρονεῖν μηδὲ φυσαθῆναι . Τὸ γὰρ διεῤῥυγὸς οὐ φυσαται , κἂν ἦ τι τὸ ἐπαίρον , οὐ δύναται στέγειν τὸ φύσημα τῷ διεῤῥήχθαι . Οὕτω καὶ σὺ ταπεινοφρόνησον · ἐννόησον ὅτι τελείως ἀπὸ ῥήματος ἑνὸς ἀθεκαώθη · καίτοι γε οὐδὲ ταπεινοφροσύνην ἐκεῖνο ἦν , ἀλλ’ ὁμολογία ἀληθής . Εἰ δὲ τοῦτο τοσαύτην ἔχει ἰσχύν , πόσω μᾶλλον ταπεινοφροσύνην ; Ἄρες ἁμαρτή -
Lemmas: ὁράω , φημί , ὁ θεός ὅτι ἀφίστημι εαυτός ἀπό ὁ ὁδός αὐτός ὁ Κόπρας , καί μετανοέω ἐπίτεξ ὁ κακία , ἢ λαλέω ποιέω αὐτός . οὐχ εἶπον , ὅτι ὁράω νηστεία καί σάκκος καί σποδός . καί οὗτος οὖον νηστεία ἀναιρέω λέγω · μή γίγνομαι · ἀλλά ὁ ὁ νηστεία ἀγαθός ποιέω παραινέω , ὁ πᾶς κακία ἀπέχω . Ἱμάρτετο ὁ Δαυίδ · ἐράω οὖν καί οὗτος πῶς μετανοέω . τρεῖς ἡμέρα καθίζω ἐπί τέφρα . ἄλλος ἐκεῖνος οὐ ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ποῖος , ἀλλά ὑπέρ ὁ παιδίον , μετά ὅς ἐπίτεξ ὁ παῖς · πῃ διά ἁμαρτία ἑτέρως ἀπέστηψεν , ταπεινοφροσύνη , συνεργής Καρδία , κατανύσσω Ψυχή , ὁ μηκέτι ὁ αὐτός περιπατέω , ὁ μιμνῄσκω διηνεκής αὐτός , ὁ φέρω εὐχάριστος ὁ ἔπειμι ἅπας , ὁ φαίνω ὁ λυπέω , ὁ μή ἀμύνω ὁ επαθουλευουταω , ἀλλά καί ὁ βούλομαι οὗτος ποιέω , παλύνω . ὅτε γοῦν αὐτός ὁ Σαμεὺλ μυρίος πλύνω ονειδιος , ὁ στρατηγός ὁ πάρειμι ἀγανακτέω , λέγω , Ἄρης αὐτός κατακυνδουνη ἐγώ , ὅτι Κύριος ἐντέλλω αὐτός . Καρδία γάρ συντρίβω καί ταπεινόω ἔχω , ὅς μάλιστα αὐτός ὁ ἁμάρτημα ἀπολύω · καί γάρ οὗτος ἐξομολόγησις , οὗτος μετάνοια . ἄν δέ νηστεύω ἀληθής εἰμί , οὖον μόνος οὐδείς ὠφελέω , ἀλλά καί θλάω . ταπεινόω τοίνυν ὁ Καρδία καί σύ , ἵνα ὁ θεός ἐπισπάω · ἐγγύς γάρ Κύριος ὁ συντρίβω ὁ Καρδία . οὐχ ὁράω ἐν ὁ οἰκίον ὁ λαμπρός ὁ τιμάω , πῶς οὐδέ ὁ μικρός οἰκέω ὑβριστής αὐτός οὐ ἀντιλαγχάνω , ἀλλά φέρω διά ὁ ἀτιμία , ἢ περιβάλλω αὐτός ὁ ἁμαρτία ; οὕτως καί τίς ποιέω · κἀν λοιδορέω σύ τις , μή ἀγριαίνω , ἀλλά στένω , μή ἐπί ὁ ὕβρις , ἀλλά ἐπί ὁ ἁμαρτία ὁ σύ εἰς ἀτιμία εμβολουω . στενάζω ὅταν ἁμαρτάνω , μή ὅτι κολάζω μέλλω · οὗτος γάρ οὐδείς · ἀλλά ὅτι προσεχρουω σύ ὁ δεσπότης ὁ οὕτως ἐγώ , ὁ οὗτος σύ φιλέω καί ἐκπρεμαμένῳ ὁ σωτηρία ὁ σός , ὡς καί ὁ υἱός ἐπιδονέω ὑπέρ σύ [ 464 ] . Ζεύς οὗτος στενάζω , καί οὗτος ποιέω διηνεκής · ταῦτο γάρ ἐξομολόγησις . μή νῦν μέν Φαῖδρος , αὔριον δέ σκυθρωπός , εἶτα Φαῖδρος , ἀλλά διαπαντός · μένω ἐν ὁ πενθέω καί συντρίζω λήγω . Μακάριος γάρ , φημί , ὁ πενθέω , τουτέστιν , ὁ διηνεκής οὗτος ποιέω . Μένος οὗτος ποιέω διηνεκής , καί σεαυτοῦ προσέχω , καί συντεριδηω σύ ὁ Καρδία , ὡς ἐν τις γνήσιος υἱός ἀποβάλλω πενθέω . διαρρήγνυμι , φημί , ὁ Καρδία σύ , καί μή ὁ ἱμάτιον σύ · ὁ δέ διεῤῥυγὸς οὐ εἄν παίρνω · ὁ συντρίβω οὐ εἄν ἐξανίστημι . Ζεύς οὗτος ὁ μέν λέγω , διαρρήγνυμι · ὁ δέ λέγω , Καρδία συντρίβω καί ταπεινόω ὁ θεός οὐ ἐξουδένωσις . κἀν σοφός εἰμί , κἀν πλούσιος , κἀν δυνατός , διαρρήγνυμι ὁ Καρδία , μή ἀφῆς αὐτός μέγας φρονέω μηδέ φυσάω . ὁ γάρ διεῤῥυγὸς οὖον φυσάω , κἀν εἰμί τίς ὁ ἐπαίρω , οὖον δύναμαι στέγω ὁ φύσημα ὁ διρηγνυμι . οὕτως καί σύ ταπεινοφρονέω · ἐννοέω ὅτι τέλειος ἀπό ῥῆμα εἷς ἀθεκαώθη · καίτοι γε οὐδέ ταπεινοφροσύνη ἐκεῖνος εἰμί , ἀλλά ὁμολογία ἀληθής . εἰμί δέ οὗτος τοσοῦτος ἔχω ἰσχύς , πόσος μᾶλλον ταπεινοφροσύνη ; Ἄρης ἁμαρτή -