joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0438.4
ἐν ζάλῃ καὶ κλύδωνι . Ἀλλ' γὰρ δεῖται μαρτύρων καὶ τεκμηρίων ὁ πάντα εἰδώς . Μὴ τοίνυν πρὸς τοὺς συνδούλους δρα · χἤν γὰρ ἐπανιῆς ἀνθρώπου , οὐδὲν δέλος , ὅταν ὁ θεὸς μὴ ἀποδέχηται · χἤν καταγῆς ἀνθρώπου , οὐδὲν βλάσκει , ὅταν ὁ θεὸς μὴ καταγῇ . Μὴ δὲ ταύτῃ παρέχων τὸν δικαστήν , τῶν μὲν συνδούλων πολὺν ποιούμενος λόγον , αὐτοῦ δὲ ἀγανεκτοῦντος οὐ δεοδικῶς καὶ ἐρέμιν · Καταφρονήσωμεν τοίνυν τοῦ παρ' ἀνθρώπων ἐκασίου . Μέχρι πότε εὐτελεῖς καὶ χαμαιζηλοῖ ; μέχρι πότε , τοῦ θεοῦ πρὸς τὸν οὐρανὸν ἡμᾶς αἴροντος , αὐτοὶ χαμαὶ σύρεσθαι ἐσπουδάκαμεν ; Οἱ τοῦ Ἰωσὴφ ἀδελφοί , εἰ τὸν τοῦ θεοῦ φόβον πρὸ ὀφθαλμῶν εἶχον , ὡς ἔχειν δεῖ , οὐκ ἂν ἐπ' ἐρημίᾳ τὸν ἀδελφὸν λαβόντες ἀπέκτειναν . Ὁ Καὶν πάλιν εἰ τὴν ψῆρον ἐκεῖνον ἐδεδοίκα , ὡς δεσποινῆν ἔδει , οὐκ ἂν εἶπε , Δεῦρο , καὶ ἐξέλαβον εἰς τὸ πεδίον . Τί γὰρ , ὦ δειλὲ καὶ χαλαλαῖπυρε , χωρεῖς αὐτὸν τοῦ γεγεννηκότος καὶ εἰς ἐρημίαν ἐξάγεις ; μὴ γὰρ ὁ θεὸς οὐχ ὁρᾷ καὶ ἐν τῷ πεδίῳ τὸ τὸλμημα ; ἀπὸ τῶν τῷ πατρὶ σου συμβεδηχάτων οὐκ ἐπαιδεύθης , ὅτι πάντα οἶδε , καὶ πᾶσι πᾶσιν τοῖς γινωμένοις ; Καὶ τίνας ἔνεκεν οὐχ εἶπε τοῦτο πρὸς αὐτὸν ὁ θεὸς ἀρνοῦμενον ; Ἐμὲ κρύπτεις τὸν πανταχοῦ παρόντα , καὶ τὰ ἀπόρρητα ἐπιστάμενον ; Ὅτι οὕτω ταῦτα φιλοσοφεῖν ἐκεῖνος ἤδει καλῶς . Ἄλλὰ τί φησι ; Φωνὴ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρὸς με · οὐχ ὡς τοῦ αἵματος [ 470 ] φωνὴν ἔχοντος , ἀλλ' ὅπερ ἡμεῖς λέγομεν , δεῖ τὸ πρᾶγμα βοᾷ , ἐπὶ τῶν δήλων καὶ σαφῶν . Διὸ δὲ τὴν ψῆρον τοῦ θεοῦ πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχειν δεῖ , καὶ πάντα σέβυνται τὰ δεινά . Οὕτω καὶ ἐν εὐχαῖς νήφειν δυνάμεθα , ἂν ἐννοήσωμεν τίνι διαλεγόμεθα , ἂν ἀναλογισώμεθα ὅτι θυσίαν προσάγομεν , καὶ μᾶχαιραν μετὰ χειρὸς ἔχομεν , καὶ πῦρ καὶ ξύλα , ἂν ἀναπετάσωμεν τοῦ οὐρανοῦ τὰς πύλας τῷ λογισμῷ , ἂν μυσταζώμεν · ἐκεῖ , καὶ λαβόντες τὴν μᾶχαιραν τοῦ Πνεύματος ἐπητήσωμεν εἰς τὸν τοῦ ἱερέως λαμβ · , καὶ καθαύσωμεν αὐτῷ νῆφιν , καὶ ἐκχύσωμεν αὐτῷ δάκρυα . Τοιούτων γὰρ τὸ αἷμα τοιαύτῃ τῷ θυσιαστηρίῳ ἐκεῖνο φονίζεται σφαγῇ . Μηδὲν τοίνυν ἀφῆς τῶν ἀνθρωπίνων λογισμῶν κατέχειν σου τὴν ψυχὴν τότε .
Lemmas: ἐν ζάλη καί κλύδων . ἀλλά γάρ δήω μάρτυς καί τεκμήριον ὁ πᾶς οἶδα . μή τοίνυν πρός ὁ σύνδουλος δράω · χήν γάρ ἐπανίημι ἄνθρωπος , οὐδείς δέλος , ὅταν ὁ θεός μή ἀποδέχομαι · χήν κατάγνυμι ἄνθρωπος , οὐδείς βλάσκει , ὅταν ὁ θεός μή κατάγνυμι . μή δέ οὗτος παρέχω ὁ δικαστής , ὁ μέν σύνδουλος πολύς ποιέω λόγος , αὐτός δέ ἀγανακτέω οὖον δεοδικῶς καί Ερεμίν · καταφρονέω τοίνυν ὁ παρά ἄνθρωπος καίω . μέχρι πότε εὐτελής καί χαμαίζηλος ; μέχρι πότε , ὁ θεός πρός ὁ οὐρανός ἐγώ ἀείρω , αὐτός χαμαί σύρω σπουδάζω ; ὁ ὁ Ἰωσήφ ἀδελφός , εἰμί ὁ ὁ θεός φόβος πρό ὀφθαλμός ἔχω , ὡς ἔχω δεῖ , οὐ εἄν ἐπί ἐρημία ὁ ἀδελφός λαμβάνω ἀποκτείνω . ὁ Καινίς πάλιν εἰμί ὁ ψῆρος ἐκεῖνος δείδω , ὡς δεσποινη ἐσθίω , οὐ εἄν εἶπον , δεῦρο , καί ἐκλαμβάνω εἰς ὁ πεδίον . τις γάρ , εἰμί δειλός καί χαλαλαιπυρ , χωρέω αὐτός ὁ γεννάω καί εἰς ἐρημία ἐξάγω ; μή γάρ ὁ θεός οὐ ὁράω καί ἐν ὁ πεδίον ὁ τόλμημα ; ἀπό ὁ ὁ πατήρ σύ συμβεδηχάτων οὐ παιδεύω , ὅτι πᾶς οἶδα , καί πᾶς πᾶς ὁ γιγνώσκω ; καί τίς ἐνέλκω οὐ εἶπον οὗτος πρός αὐτός ὁ θεός ἀρνέομαι ; ἐγώ κρύπτω ὁ πανταχοῦ πάρειμι , καί ὁ ἀπόρρητος ἐφίστημι ; ὅτι2 οὗτος οὗτος φιλοσοφέω ἐκεῖνος ἦδος καλῶς . ἀλλά τίς φημί ; φωνή αἷμα ὁ ἀδελφός σύ βοάω πρός ἐγώ · οὐ ὡς ὁ αἷμα [ 470 ] φωνή ἔχω , ἀλλά ὅσπερ ἐγώ λέγω , δεῖ ὁ πρᾶγμα βοάω , ἐπί ὁ δῆλος καί σαφής . Διὸ δέ ὁ ψῆρος ὁ θεός πρό ὀφθαλμός ἔχω δεῖ , καί πᾶς σεβυντ ὁ δεινός . οὕτως καί ἐν εὐχή νήφω δύναμαι , εἄν ἐννοέω τίς διαλέγω , εἄν ἀναλογίζομαι ὅτι θυσία προσάγω , καί μάχαιρα μετά χείρ ἔχω , καί πῦρ καί ξύλον , εἄν ἀναπετάννυμι ὁ οὐρανός ὁ πύλη ὁ λογισμός , εἄν μυσταζω · ἐκεῖ , καί λαμβάνω ὁ μάχαιρα ὁ πνεῦμα ἐπαιτέω εἰς ὁ ὁ ἱερεύς λαμβ · , καί καθαυσαω αὐτός νῆφις , καί ἐκχέω αὐτός δάκρυ . τοιοῦτος γάρ ὁ αἷμα τοιοῦτος ὁ θυσιαστήριον ἐκεῖνος φονιζω σφαγή . μηδείς τοίνυν ἀφῆς ὁ ἀνθρώπινος λογισμός καταχέω σύ ὁ ψυχή τότε .