joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0535.4
α' . Τοσαῦτα περὶ αὐτῆς εἰπών , ἐνταῦθὰ φησι , Περιττόν μοι ἐστι τὸ γράφειν ὑμῖν . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἐστὶν αὐτοῦ τὸ συντεῖν , ὅτι τοσαῦτα εἰπών , λέγει , Περιττόν μοι ἐστι τὸ γράφειν ὑμῖν , ἀλλ' ὅτι καὶ πάλιν λέγει περὶ αὐτῆς . Ταῦτα μὲν γὰρ ἤ μικρὸν ἐμπροσθεν εἴρηχε , περὶ τῶν τὰ χρήματα ὑποδεξαμένων εἴπεν , ὥστε τιμῆς ἀπολαῦσαι πολλῆς · τὰ δὲ πρὸ ἐκείνων , ἃ περὶ Μακεδόνων διελέγετο , ὅτι ἡ κατὰ βάθους πτωχεία αὐτῶν ἐπαρίσσευσεν εἰς τὸν πλοῦτον τῆς ἀπλότητος αὐτῶν , καὶ τὰ ἄλλα πάντα , περὶ φιλανθρωπίας καὶ ἐλεημοσύνης . Ἄλλ' ὅμως , καὶ ἐμπροσθεν τοσαῦτα εἰπών , καὶ πάλιν μέλλων εἰπεῖν , Περιττόν μοι ἐστι , φησὶ τὸ γράφειν ὑμῖν . Ποιεῖ δὲ τοῦτο , ὥστε μᾶλλον αὐτοὺς ἐπισπάσασθαι . Αἰσχύνεται γὰρ ἄνθρωπος δόξαν τοιαύτην ἔχων , ὡς μηδὲ δεῖσθαι συμβουλῆς , ἐλάττων φαίνεσθαι τῇ ὑπολήψει καὶ ὑστερεῖσθαι . Οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς κατηγορίας ποιεῖ πολλάκις , κατὰ παράλειψιν λέγων · καὶ γὰρ μεγάλην ἔχει τὴν ἰσχύν . Ὁ γὰρ δικαστὴς ὁρῶν τὴν μεγαλοψυχίαν τοῦ κατηγόρου , οὐδὲ ὑποπτεύει λοιπὸν . Λογίζεται γάρ , ὅτι ὁ πολλά ἔχων εἰπεῖν οὐκ εἰπών , πῶς ἂν τὰ οὐκ ὄντα πλάσσειε ; καὶ δίδωσι καὶ μείζον ὑποπτεύειν , ἢ εἰπεῖν , καὶ ἧβους χρηστοῦ ὑπόνοιαν περιτιθεῖν ἑαυτῷ . Τοῦτο καὶ ἐπὶ τῆς συμβουλῆς καὶ ἐπὶ τῶν ἠχωμιῶν ποιεῖ . Εἰπὼν γάρ , Περιττόν ἐστι τὸ γράφειν , ὅρα πῶς συμβουλεύει · Οἶδα γὰρ τὴν προθυμίαν ὑμῶν , ἣν ὑπὲρ ὑμῶν εὐσχύμαι Μακεδόνι . Μέγα μὲν οὖν καὶ τὸ αὐτὸν εἰδέναι · πολλῷ δὲ πλεῖον καὶ τὸ εἰς ἑτέρους ἐξενεγκαῖν · μείζονα γὰρ ἔχει τὴν ἰσχύν · οὐ γὰρ ἂν ἠθέλησαν ἐπὶ τοσοῦτον καταισχυνθῆναι . Εἶδες σύνεσιν προαιρέσεως ο ; Ἀπὸ δὲ τῶν Μακεδόνων , προέτρεψε . Γνωρίζω γὰρ ὑμῖν , φησὶ , τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δεδομένην ἐν ταῖς Ἐκκλησίαις τῆς Μακεδονίας . Προέτρεψεν ἀπ' αὐτῶν · Οὐτεῖνες γάρ , φησίν , οὐ μόνον τὸ ποιῆσαι , ἀλλὰ καὶ τὸ θέλειν προενηρέθησεν ἀπὸ πέρσι . Προέτρεψεν ἀπὸ [ 571 ] τοῦ Κυρίου · Γινώσκετε γάρ , φησὶ , τὴν χάριν τοῦ Κυρίου ἡμῶν , ὅτι δι' ἡμᾶς ἐπώχυσεν , πλούσιος ὢν . Πάλιν ἐπὶ τὸ ἰσχυρὸν κεφάλαιον καταφεύγει , τὸ ἀφ' ἑτέρων . Ζηλοτύπον γὰρ τῶν ἀνθρώπων γένος . Καὶ ἔδει μὲν τὸ τοῦ Κυρίου ὑπόδειγμα μᾶλλον αὐτοὺς ἐφελκύσασθαι , καὶ μετ' ἐκείνου , τοῦ τῆς ἀντιδόσεως · ἀλλ' ἐπειδὴ ἀσθενέστεροι ἦσαν , τοῦτο μᾶλλον ἐφελκεται . Οὐδὲν γὰρ τοσοῦτον , ὅσον οὐ ζῆλος ποιεῖ . Σκέψαι δὲ πῶς αὐτὸ καὶ καινοτέρως εἰσάγει . Οὐ γὰρ εἶπε , Τοῦδε μιμήσαθε · ἀλλὰ τί ; Ὁ δὲ ὑμῶν ζῆλος ἡρέθισε τοὺς πλείονας . Τί λέγεις ; πρὸ μικροῦ ἔλεγες , ὅτι αὐτεπάγγελτοι , μετὰ πολλῆς τῆς παρακλήσεως δεόμενοι ἡμῶν · πῶς οὖν Ὁ δὲ ὑμῶν ζῆλος ; Ναί , φησίν · οὐ συνεβουλεύσαμεν , οὐ παρεκαλέσαμεν , ἀλλ' ἐπηνέσαμεν μόνον ὑμᾶς , ἐκαυχήσασθαι μόνον , καὶ τοῦτο ἠρξασιν αὐτοὶ εἰς προτροπήν . Εἶδες πῶς δι' ἀλλήλων αὐτοὺς διεγείρει , τοὺς μὲν δι' ἐκείνους , ἐκείνους δὲ διὰ τούτων , καὶ τῷ ζῆλῳ καὶ ἠχωμιῶν ἀντίμεζ μέγιστον ; Εἶτα ἵνα μὴ αὐτοὺς ἐπαίρῃ , κεχολασμένως μεθοδεύει , λέγων · Ὁ δὲ ὑμῶν ζῆλος ἡρέθισε τοὺς πλείονας . Ἐννόησον τοίνυν ὅσον ἐστὶν ἑτέρους ἀ γεννομένους αἰτίους τῆς φιλοτιμίας ταύτης , αὐτοὺς ὑστερεῖσθαι κατὰ τὴν εἰσφορὰν ταύτην . Διὰ τοῦτο οὖν εἶπε , Μιμήσαθε ἐκείνους · οὐ γὰρ τοσοῦτον εἶχε τὸν ζῆλον · ἀλλὰ πῶς ; Ἐκεῖνοι ὑμᾶς ἐμμήσαντο · μηδὲ φαίνεσθαι τῶν μαθητῶν ἐλάττους οἱ διδάσκαλοι . Καὶ ὅρα πῶς διεγείρει αὐτοὺς καὶ ἀνάγκην ποιεῖ , ὀποκρίνεσθαι μετ' αὐτῶν ἐστανάι , καθάπερ ἐν φιλονεικίᾳ τινὶ καὶ ἀμίλλῃ τὸ μέρος αὐτῶν ἐπιλεγόμενος . Καθάπερ γὰρ ἀνωτέραν ἔλεγεν , ὅτι Ἀνθαίρετο μετὰ πολλῆς παρακλήσεως προσέλιπον ἡμῖν , εἰς τὴν παρακαλέσαι ἡμᾶς ἦτον , ἵνα καθὼς προενηρέθαστο , οὕτως ἐκτελεσθῇται τὴν χάριν ταύτην · οὕτω καὶ ἐνταῦθὰ φησιν , ὅτι διὰ τοῦτο ἐκίνημα τοὺς ἀδελφούς , ἵνα μὴ κενωθῇ τὸ καύχημα ἡμῶν . Εἶδες αὐτὸν ἀγωνιῶντα καὶ τρέμοντα , ἵνα μὴ δόξῃ προτροπῆς ἐνεκεν εἰρημένα μόνον ἄ εἴπεν , ἀλλὰ , Τῷ οὕτως ἔχειν , φησίν , ἐπεμψα τοὺς ἀδελφούς · τοσαύτην ὑπὲρ ὑμῶν ποιούμαι σπουδήν , ἵνα μὴ κενωθῇ τὸ καύχημα ἡμῶν . Καὶ δοκεῖ τοῦ μέρους ἑαυτὸν ποιεῖν τῶν Κορινθίων διὰ πάντων , καίτοι πάντων ὁμοίως κηδεύοντος . Ὁ δὲ λέγει , τοῦτο ἐστι · Πάνυ σεμνύνομαι ἐφ' ὑμῖν , καλλωπίζομαι παρὰ πᾶσιν , ἐκαυχήσάμην καὶ παρ' ἐκείνοις · ὥστε , ἂν ὑστρήσῃτε , κοινὰ τὰ τῆς αἰσχύνῃς . Καὶ τοῦτο δὲ μεμετρημένως προσέθηκε γάρ , Ἐν τούτῳ τῷ μέρει · οὐ πανταχοῦ · ἵνα , καθὼς ἐλεγεν , παρεκνευσάμενοι ἦτε . Οὐδὲ γὰρ εἶπον , ὅτι μέλλουσιν , ἀλλ' ὅτι πάντα ἠτηρίπισται , καὶ οὐδὲν αὐτοῖς ἔνεστι λοιπόν . Τοῦτο οὖν βούλομαι διὰ τῶν ἔργων δεῖξάθαι , φησίν . Εἶτα καὶ αὐδὴ τὴν ἀγωνίαν , λέγων · Μὴ πως , ἂν ἐλθῶσιν σὺν ἐμοὶ Μακεδόνες , καταισχυνθῶμεν ἡμεῖς ( ἵνα μὴ λέγωμεν , ὑμεῖς ) , [ 572 ] ἐν ταύτῃ τῇ ἀποστάσει τῆς καυχήσεως .
Lemmas: ὅς . τοσοῦτος περί αὐτός εἶπον , ἐνταῦθα φημί , περισσός ἐγώ εἰμί ὁ γράφω σύ . καί οὖον οὗτος μόνος εἰμί αὐτός ὁ συντίθημι , ὅτι τοσοῦτος εἶπον , λέγω , περισσός ἐγώ εἰμί ὁ γράφω σύ , ἀλλά ὅτι καί πάλιν λέγω περί αὐτός . οὗτος μέν γάρ ἤ μικρός ἔμπροσθεν λέγω , περί ὁ ὁ χρῆμα ὑποδέχομαι εἶπον , ὥστε τιμή ἀπολαύω πολύς · ὁ δέ πρό ἐκεῖνος , ὁ περί Μακεδών διαλέγω , ὅτι ὁ κατά βάθος πτωχεία αὐτός ἐπαρίσσευσεν εἰς ὁ πλοῦτος ὁ απλοτητη αὐτός , καί ὁ ἄλλος πᾶς , περί φιλανθρωπία καί ἐλεημοσύνη . ἄλλος ὅμως , καί ἔμπροσθεν τοσοῦτος εἶπον , καί πάλιν μέλλω εἶπον , Περισσός ἐγώ εἰμί , φημί ὁ γράφω σύ . ποιός δέ οὗτος , ὥστε μᾶλλον αὐτός ἐπισπάω . αἰσχύνω γάρ ἄνθρωπος δόξα τοιοῦτος ἔχω , ὡς μηδέ δήω συμβουλή , μικρός φαίνω ὁ ὑπολαμβάνω καί ὑστερέω . οὕτως καί ἐπί ὁ κατηγορία ποιέω πολλάκις , κατά παράλειψις λέγω · καί γάρ μέγας ἔχω ὁ ἰσχύς . ὁ γάρ δικαστής ὁράω ὁ μεγαλοψυχία ὁ κατήγορος , οὐδέ ὑποπτεύω λοιπός . λογίζομαι γάρ , ὅτι ὁ πολύς ἔχω εἶπον οὐ εἶπον , πῶς εἄν ὁ οὐ εἰμί πλάσσω ; καί δίδωμι καί μείζων ὑποπτεύω , ἢ εἶπον , καί ἄβος χρηστός ὑπόνοια περιτίθημι ἑαυτοῦ . οὗτος καί ἐπί ὁ συμβουλή καί ἐπί ὁ ἠχωμιῶν ποιέω . εἶπον γάρ , Περισσός εἰμί ὁ γράφω , ὁράω πῶς συμβουλεύω · οἶδα γάρ ὁ προθυμία σύ , ὅς ὑπέρ σύ ευσχυμης Μακεδών . Μέγης μέν οὖν καί ὁ αὐτός οἶδα · πολύς δέ πλείων καί ὁ εἰς ἕτερος ἐκφέρω · μείζων γάρ ἔχω ὁ ἰσχύς · οὖον γάρ εἄν ἐθέλω ἐπί τοσοῦτος καταισχύνω . εἶδον σύνεσις προαίρεσις ὁ ; ἀπό δέ ὁ Μακεδών , προτρέπω . γνωρίζω γάρ σύ , φημί , ὁ χάρις ὁ Θεός ὁ δίδωμι ἐν ὁ ἐκκλησία ὁ Μακεδονία . προτρέπω ἀπό αὐτός · ουτεινη γάρ , φημί , οὖον μόνος ὁ ποιέω , ἀλλά καί ὁ ἐθέλω προφέρω ἀπό πέρσις . προτρέπω ἀπό [ 571 ] ὁ κύριος · γιγνώσκω γάρ , φημί , ὁ χάρις ὁ κύριος ἐγώ , ὅτι διά ἐγώ ἐποχέω , πλούσιος εἰμί . πάλιν ἐπί ὁ ἰσχυρός κεφάλαιος καταφεύγω , ὁ ἀπό ἕτερος . ζηλότυπος γάρ ὁ ἄνθρωπος γένος . καί ἐσθίω μέν ὁ ὁ κύριος ὑπόδειγμα μᾶλλον αὐτός ἐφέλκω , καί μετά ἐκεῖνος , ὁ ὁ ἀντίδοσις · ἀλλά ἐπεί ἀσθενής εἰμί , οὗτος μᾶλλον ἐφέλκω . οὐδείς γάρ τοσοῦτος , ὅσος οὖον ζῆλος ποιέω . σκέπτομαι δέ πῶς αὐτός καί καινός εἰσάγω . οὖον γάρ εἶπον , τοῦδε μιμέομαι · ἀλλά τίς ; ὁ δέ σύ ζῆλος ἐρεθίζω ὁ πλείων . τις λέγω ; πρό μικρός λέγω , ὅτι αὐτεπάγγελτος , μετά πολύς ὁ παράκλησις δήω ἐγώ · πῶς οὖν ὁ δέ σύ ζῆλος ; Ναίς , φημί · οὖον συμβουλεύω , οὖον παρακαλέω , ἀλλά ἐπαινέω μόνος σύ , καυχάομαι μόνος , καί οὗτος ἀράσσω αὐτός εἰς προτροπή . εἶδον πῶς διά ἀλλήλων αὐτός διά-ἐγείρω , ὁ μέν διά ἐκεῖνος , ἐκεῖνος δέ διά οὗτος , καί ὁ ζῆλος καί ἠχωμιῶν ἀντίμεζ μέγας ; εἶτα ἵνα μή αὐτός ἐπαίρω , κεχολασμένως μεθοδεύω , λέγω · ὁ δέ σύ ζῆλος ἐρεθίζω ὁ πλείων . ἐννοέω τοίνυν ὅσος εἰμί ἕτερος ὅς γίγνομαι αἴτιος ὁ φιλοτιμία οὗτος , αὐτός ὑστερέω κατά ὁ εἰσφορά οὗτος . Ζεύς οὗτος οὖν εἶπον , Μιμέω ἐκεῖνος · οὖον γάρ τοσοῦτος ἔχω ὁ ζῆλος · ἀλλά πῶς ; ἐκεῖνος σύ μαίνομαι · μηδέ φαίνω ὁ μαθητής μικρός ὁ διδάσκαλος . καί ὁράω πῶς διά-ἐγείρω αὐτός καί ἀνάγκη ποιέω , οποκρινω μετά αὐτός ἵστημι , καθάπερ ἐν φιλονικία τις καί ἅμιλλα ὁ μέρος αὐτός ἐπιλέγω . καθά γάρ ἀνώτερος λέγω , ὅτι ανθαιρετος μετά πολύς παράκλησις προσλείπω ἐγώ , εἰς ὁ παρακαλέω ἐγώ εἰμί , ἵνα καθώς προφέρω , οὕτως ἐκτελέω ὁ χάρις οὗτος · οὗτος καί ἐνταῦθα φημί , ὅτι διά οὗτος κίνημα ὁ ἀδελφός , ἵνα μή κενόω ὁ καύχημα ἐγώ . εἶδον αὐτός ἀγωνιάω καί τρέμω , ἵνα μή δόξα προτροπή ἕνεκα εἴρω μόνος ὅς εἶπον , ἀλλά , ὁ οὕτως ἔχω , φημί , πέμπω ὁ ἀδελφός · τοσοῦτος ὑπέρ σύ ποιέω σπουδή , ἵνα μή κενόω ὁ καύχημα ἐγώ . καί δοκέω ὁ μέρος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ Κορίνθιος διά πᾶς , καίτοι πᾶς ὁμοίως κηδεύω . ὁ δέ λέγω , οὗτος εἰμί · πάνυ σεμνύνω ἐπί σύ , καλλωπίζομαι παρά πᾶς , καυχάομαι καί παρά ἐκεῖνος · ὥστε , εἄν ὑστερέω , κοινός ὁ ὁ αἰσχύνω . καί οὗτος δέ μεμετρημένως προστίθημι γάρ , ἐν οὗτος ὁ μέρος · οὖον πανταχοῦ · ἵνα , καθώς λέγω , παρεκνεύω εἰμί . οὐδέ γάρ εἶπον , ὅτι μέλλω , ἀλλά ὅτι πᾶς ητηριπιστος , καί οὐδείς αὐτός ἔνειμι λοιπός . οὗτος οὖν βούλομαι διά ὁ ἔργον δείκνυμι , φημί . εἶτα καί αὐδή ὁ ἀγωνία , λέγω · μή πως , εἄν ἔρχομαι σύν ἐγώ Μακεδών , καταισχύνω ἐγώ ( ἵνα μή λέγω , σύ ) , [ 572 ] ἐν οὗτος ὁ ἀπόστασις ὁ καύχησις .