joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0595.1
οἰκίαν , ἀπήλαυσε τιμῆς · δέον εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ , ὅτι τὸ μέλος τιμᾶται τὸ σὸν , καὶ ὁ Θεὸς δοξάζεται , σὺ δὲ τοῦναντίον ποιεῖς · λέγει · κακῶς πρὸς τὸν τετιμηκότα , ὥστε δημοτείρους ὑποκλίνειν , καὶ σαυτὸν προσκαταισχύναι . Τίνος ἕνεκεν , ἀλλὰ καὶ ταλαιπώρως ἠκούσας ἀδελφοῦ ἐγκωμιαζομένου , ἢ παρὰ ἀνδράσιν , ἢ παρὰ γυναιξί , καὶ ἐλυπήθης ; Πρόσθελε τοῖς ἐπαίνοις · οὕτω καὶ σαυτὸν ἐπαινῆσῃ . Ἐὰν δὲ καὶ καθάπης τὸν ἐπαίνον , πρότερον σαυτὸν κακῶς εἴργηκας , πονηρὰν δόξαν λαβών , κάκιον ἤπρας μειζόνως . Ὅταν ἀκούσῃς ἐπαινουμένων , γίνου τῶν λεγομένων κοινωνός , εἰ καὶ μὴ τῇ βίᾳ καὶ τῇ ἀρετῇ , ἀλλὰ τῇ χαίρειν τοῖς ἐκείνου καλοῖς . Ἐσήμενεν ὁ δεῖνα ; θαύμασον καὶ σὺ · εὐθὺ καὶ αὐτὸς ἐπαινέσεται ἐκεῖνος , ὡς χρηστὸν καὶ ἐπαισι . Μὴ φοβηθῇς , ὡς τὸ σαυτοῦ καθαιρῶν ἐν τοῖς ἐγκωμίοις τοῖς ἑτέρου · τοῦτο γὰρ ἐν ταῖς κατηγορίαις γίνεται . Θαυμάζωσι γὰρ τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων · καὶ ὅταν ἴδῃ σε κακῶς λέγοντα , ἐπιταίνει τὰ ἐγκώμια , ταύτῃ διδάσκει βουλομένους , τοὺς δὲ κατηγοροὺς μέμφεσθαι καθ' ἑαυτὸν , καὶ πρὸς ἑτέρους διαβάλλειν . Εἶδες πῶς ἀρχημεσύνης ἑαυτῷ ; γενόμεθα αἴτιον ; πῶς ἀπελύομεν τὸ ποίμνιον καὶ διασπώμεν ; Γενόμεθα μέλη ποτὲ , γενόμεθα σῶμα ἐν · καὶ ὁ μὲν ἑαυτοῦ ὀμμάτων διακρούσθω τοὺς ἐπαίνους , καὶ ἐπὶ τὸν ἀδελφὸν μεταγάτω τὰ ἐγκώμια · ὁ δὲ ἑτέρου ἀκούων ἐπαινουμένου , συνθλάσθω . Ἄν οὖντες ἑαυτοὺς συνάψωμεν , καὶ τὴν κεφαλὴν πρὸς ἑαυτοὺς ἐπισπασώμεθα · ἄν δὲ διχισώμεθα πρὸς ἑαυτοὺς ὀμῖεν , καὶ τὴν ἀκτῖθεν ἀποστήσομεν βοηθεῖσαν · ἐκείνη δὲ ἀποστάσης , πολλῇ τὸ σῶμα διέζεται λύμην , οὐ σφριγώμενον ἐκωθεῖν . Ἴν' οὖν μὴ τοῦτο γένηται , βασκανίαν καὶ φθόνον ἀπαλλάσαντες , καὶ τῆς τῶν πολλῶν ὑπεριδόντες δόξης , ἀγάπην καὶ ὁμόνοιαν ἀσπαζώμεθα . Οὕτω γὰρ καὶ τῶν παρόντων , καὶ τῶν μελλόντων ἐπιτευξόμεθα ἀγαθῶν · [ 633 ] ὧν γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ' οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: οἰκίον , ἀπαλαύω τιμή · δήω εὐχαριστέω ὁ Θεός , ὅτι ὁ μέλος τιμάω ὁ σός , καί ὁ θεός δοξάζω , σύ δέ τουναντίον ποιέω · λέγω · κακῶς πρός ὁ τιμάω , ὥστε δημοτειροος ὑποκλίνομαι , καί σαυτοῦ προσκαταισχύνω . τίς ἕνεκα , ἀλλά καί ταλαίπωρος ἥκω ἀδελφός ἐγκωμιάζω , ἢ παρά ἀνήρ , ἢ παρά γυνή , καί λυπέω ; Πρόσθελε ὁ ἔπαινος · οὗτος καί σαυτοῦ ἐπαινέω . ἐάν δέ καί καθάπτω ὁ ἔπαινος , πρότερος σαυτοῦ κακῶς ἔργω , πονηρός δόξα λαμβάνω , κακός ἐπαίρω μέγας . ὅταν ἀκούω ἐπαινέω , γίγνομαι ὁ λέγω κοινωνός , εἰμί καί μή ὁ βία καί ὁ ἀρετή , ἀλλά ὁ χαίρω ὁ ἐκεῖνος καλός . σημαίνω ὁ Δεῖνα ; θαυμάζω καί σύ · εὐθύς2 καί αὐτός ἐπαινέω ἐκεῖνος , ὡς χρηστός καί παῖς . μή φοβέω , ὡς ὁ σεαυτοῦ καθαιρέω ἐν ὁ ἐγκώμιον ὁ ἕτερος · οὗτος γάρ ἐν ὁ κατηγορία γίγνομαι . θαυμάζω γάρ ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος · καί ὅταν ὁράω σύ κακῶς λέγω , ἐπιταίνει ὁ ἐγκώμιον , οὗτος διδάσκω βούλομαι , ὁ δέ κατήγορος μέμφομαι κατά ἑαυτοῦ , καί πρός ἕτερος διαβάλλω . εἶδον πῶς αρχημεσυνεος ἑαυτοῦ ; γίγνομαι αἴτιος ; πῶς ἀπολύω ὁ ποίμνη καί διασπάω ; γίγνομαι μέλος ποτέ , γίγνομαι σῶμα ἐν · καί ὁ μέν ἑαυτοῦ ὄμμα διακρούω ὁ ἔπαινος , καί ἐπί ὁ ἀδελφός μετάγω ὁ ἐγκώμιον · ὁ δέ ἕτερος ἀκούω ἐπαινέω , συνθλάω . ἄν οὖς ἑαυτοῦ συνάπτω , καί ὁ κεφαλή πρός ἑαυτοῦ ἐπισπάω · ἄν δέ διχίζω πρός ἑαυτοῦ ὄμνυμι , καί ὁ ἐκτίθημι ἀφίστημι βοηθέω · ἐκεῖνος δέ ἀφίστημι , πολύς ὁ σῶμα διαζέω λύω , οὖον σφριγάω ἐκωθεῖν . ἵνα οὖν μή οὗτος γίγνομαι , βασκανία καί φθόνος ἀπαλλάσσω , καί ὁ ὁ πολύς ὑπεροράω δόξα , ἀγάπη καί ὁμόνοια ἀσπάζομαι . οὕτως γάρ καί ὁ πάρειμι , καί ὁ μέλλω ἐπιτυγχάνω ἀγαθός · [ 633 ] ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .