joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0443.2
β . Εἰ τοίνυν τὰ γράμματα διὰ τοῦτό ἐστιν , ἵνα δηλῶσιν ὅτι οὐ δεῖνά μοι φίλοι , καὶ ἀπολαύωμεν παρήγειας , ἄρκει ἡ ὑμετέρα ἀγάπη τὸ πᾶν ἀνύσαι . Ἄν τε γὰρ πρὸς ὑμᾶς ἴωμεν , οὐ δεόμεθα ἐτέρων τῶν συναντῶντων ἡμῖν , τῆς φιλίας ὑμῶν προλαμβανούσης · ἄν τε πρὸς ἑτέρους , οὐ χρήσομεν πάλιν γραμμάτων , τῆς αὐτῆς ἀγάπης ἀντὶ τούτων ἀρκουσης ἡμῖν πάλιν · περιφέρομεν γὰρ τὴν ἐπιστολὴν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν . Εἶτα ἐπὶ μείζον ἐπαίρων αὐτούς , καὶ ἐπιστολὴν Χριστοῦ καλεῖ , λέγων · Ὠναγερθήμενοι , ὅτι δεῦτ ἐπιστολὴ Χριστοῦ . Καὶ τοῦτο εἰπών , λαμβάνει λοιπὸν ὑπόθεσιν καὶ ἀρχὴν ἐνταῦθεν ἐξετάσαι · τὰ τοῦ νόμου . Καὶ ἄλλως δὲ αὐτοὺς ἐνταῦθ' ὡς εἶναι ἐπιστολὴν · ἀνθρώπων μὲν γὰρ ὡς συνιστάντων · διὸ ἐπιστολὴν ἐκάλεσεν · [ 475 ] ἐνταῦθα δὲ ἐπιστολὴν Χριστοῦ , ὡς ἔχοντας τὸν νόμον ἐγγεγραμμένον τοῦ Θεοῦ . Ἄ γὰρ ἐδούλευε τὸ Θεὸς δηλοῦσαι πᾶσι καὶ ὑμῖν , ταῦτα γέγραπται ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν . Ἡμεῖς δὲ παρεσκευάσαμεν ὑμᾶς , ὥστε δεξάσθαι τὰ γράμματα . Καθάπερ Μωϋσῆς τοὺς λίθους καὶ τὰς πλάκας ἐκάλαψεν , οὕτως ἡμεῖς τὰς ὑμετέρας ψυχάς · διὸ φησι , Διακοπήσεται ὑφ' ἡμῶν . Ἄλλ' ἐν τούτῳ τὸ ἰσον ἔχον · ὅτι γὰρ ἐκαὶνι ὑπὸ Θεοῦ ἐγράφησαν , καὶ αὐταὶ ὑπὸ τοῦ Πνεύματος . Ποῦ ποῦν ἡ διαφορά ; Ἕγγραμμένη , οὐ μέλανι , ἀλλὰ Πνεύματι Θεοῦ ζῶντος · οὐκ ἐν πλαξὶ λίθιναις , ἀλλ' ἐν πλαξὶ καρδίας σαρκίναις . Ὅσον δὲ τὸ μέσον Πνεύματος καὶ μελάνος , καὶ λίθινης πλακὸς καὶ σαρκίνης , τοσοῦτον τὸ διάφορον τούτων χάκεινον · οὐχὼν καὶ οἱ διακονήσαντες τοῦ διακονήσαντος ἐκεῖνος . Διὰ τοῦτο , ἐπεὶ μέγα ἐφθόγξατο , ταχὺς ἐπιλαμβάνεται ἑαυτοῦ , λέγων · Πεποιθόσιν δὲ τοιαύτην ἔχομεν διὰ τοῦ Χριστοῦ πρὸς τὸν Θεόν · καὶ πάλιν ὅλον ἀνατίθησι τῷ Θεῷ · τούτων γὰρ ἡμῖν ὁ Χριστὸς αἴτιος , φησίν . Οὐχ ὅτι ἰκανοὶ ἐσμεν ἀφ' ἑαυτῶν τι λογίσασθαι , ὡς ἐξ ἑαυτῶν . Ὅρα πάλιν καὶ ἑτέραν ἐπιδιόρθωσιν . Καὶ γὰρ μὴν ὠπαρβολὴς τὴν ἀρετὴν ταύτην μάλιστα κάκτισιν , τὴν ταπεινοφροσύνην λέγω . Διόπερ ὅταν εἴπῃ τι μέγα περὶ ἑαυτοῦ , πᾶση χέχρηται σπουδῇ , ὥστε σφοδρῶς παραμιθῆσασθαι τὸ εἰρημένον τρόπον παντί · δὲ καὶ ἐνταῦθα ποιεῖ , λέγων , Οὐχ ὅτι ἰκανοὶ ἐσμεν ἀφ' ἑαυτῶν τι λογίσασθαι ὡς ἐξ ἑαυτῶν . Τοῦτέστιν , Οὐχ οὕτως εἰπον , Πεποιθόσιν ἔχομεν , ὡς τὸ μέν ἡμέτερον εἶναι , τὸ δὲ τοῦ Θεοῦ · ἀλλὰ τὸ πᾶν αὐτῷ ἀνατίθημι καὶ λογίζομαι . Ἡ γὰρ ἰκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ , δὲ καὶ ἰκάνωσεν ἡμᾶς διακόνους καινῆς διαθήκης . Τί ἐστιν , Ἰκάνωσεν ; Δυνατοὺς ἐποίησε καὶ ἰσπιθη -
Lemmas: Β . εἰμί τοίνυν ὁ γράμμα διά οὗτος εἰμί , ἵνα δηλόω ὅτι οὖον δεῖνα ἐγώ φίλος , καί ἀπολαύω παράγω , ἀρκέω ὁ ὑμέτερος ἀγάπη ὁ πᾶς ἀνύω . ἄν τε γάρ πρός σύ ἔρχομαι , οὖον δήω ἕτερος ὁ συναντάω ἐγώ , ὁ φίλιος σύ προλαμβάνω · ἄν τε πρός ἕτερος , οὖον χράω πάλιν γράμμα , ὁ αὐτός ἀγάπη ἀντί οὗτος ἀρκέω ἐγώ πάλιν · περιφέρω γάρ ὁ ἐπιστολή ἐν ὁ Καρδία ἐγώ . εἶτα ἐπί μείζων ἐπαίρω αὐτός , καί ἐπιστολή Χριστός καλέω , λέγω · Ὠναγερθήμενοι , ὅτι δεῦτε ἐπιστολή Χριστός . καί οὗτος εἶπον , λαμβάνω λοιπός ὑπόθεσις καί ἀρχή ἐνταῦθεν ἐξετάζω · ὁ ὁ νόμος . καί ἄλλως δέ αὐτός ἐνταῦθα ὡς εἰμί ἐπιστολή · ἄνθρωπος μέν γάρ ὡς συνίστημι · διό ἐπιστολή καλέω · [ 475 ] ἐνταῦθα δέ ἐπιστολή Χριστός , ὡς ἔχω ὁ νόμος ἐγγράφω ὁ Θεός . ὅς γάρ δουλεύω ὁ θεός δηλόω πᾶς καί σύ , οὗτος γράφω ἐν ὁ Καρδία σύ . ἐγώ δέ παρασκευάζω σύ , ὥστε δέχομαι ὁ γράμμα . καθά Μωϋσῆς ὁ λίθος καί ὁ πλάξ ἐκάλαψεν , οὕτως ἐγώ ὁ ὑμέτερος Ψυχή · διό φημί , διακόπτω ὑπό ἐγώ . ἄλλος ἐν οὗτος ὁ ἴσος ἔχω · ὅτι γάρ ἐκαὶνι ὑπό Θεός γράφω , καί αὐτός ὑπό ὁ πνεῦμα . πός ποῶ ὁ διαφορά ; Ἕγγραμμένη , οὖον μέλας , ἀλλά πνεῦμα Θεός ζῶ · οὐ ἐν πλάξ λίθινος , ἀλλά ἐν πλάξ Καρδία σάρκινος . ὅσος δέ ὁ μέσος πνεῦμα καί Μελάνος , καί λίθινος πλάξ καί σάρκινος , τοσοῦτος ὁ διάφορος οὗτος χάκεινον · οὐχὼν καί ὁ διακονέω ὁ διακονέω ἐκεῖνος . Ζεύς οὗτος , ἐπεί μέγας φθογγέω , ταχύς ἐπιλαμβάνω ἑαυτοῦ , λέγω · πείθω δέ τοιοῦτος ἔχω διά ὁ Χριστός πρός ὁ Θεός · καί πάλιν ὅλος ἀνατίθημι ὁ Θεός · οὗτος γάρ ἐγώ ὁ Χριστός αἴτιος , φημί . οὐχ ὅτι ἱκανός εἰμί ἀπό ἑαυτοῦ τίς λογίζομαι , ὡς ἐκ ἑαυτοῦ . Ὅρας πάλιν καί ἕτερος ἐπιδιόρθωσις . καί γάρ μήv ὠπαρβολὴς ὁ ἀρετή οὗτος μάλιστα κτίσις , ὁ ταπεινοφροσύνη λέγω . διόπερ ὅταν εἶπον τίς μέγας περί ἑαυτοῦ , πᾶς χράω σπουδή , ὥστε σφοδρός παραμείγνυμι ὁ εἴρω τρόπος πᾶς · δέ καί ἐνταῦθα ποιέω , λέγω , οὐχ ὅτι ἱκανός εἰμί ἀπό ἑαυτοῦ τίς λογίζομαι ὡς ἐκ ἑαυτοῦ . τουτέστιν , οὐχ οὕτως εἶπον , πείθω ἔχω , ὡς ὁ μέν ἡμέτερος εἰμί , ὁ δέ ὁ Θεός · ἀλλά ὁ πᾶς αὐτός ἀνατίθημι καί λογίζομαι . ὁ γάρ ἱκανότης ἐγώ ἐκ ὁ Θεός , δέ καί ἰκάνωσεν ἐγώ διάκονος καινός διαθήκη . τις εἰμί , Ἰκάνωσεν ; Δυνατός ποιέω καί ἰσπιθη -