joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0442.3
Ἀρχόμεθα κἀλὶν ἑαυτοὺς συνιστάμεν ; εἰ μὴχρῆζομεν , ὡς τινες , συστατικῶν ἐπιστολῶνπρὸς ὑμᾶς , ἡ ἐξ ὑμῶν;α' . " Ὅπερ ἐμελλεν αὐτῷ παρ' ἑτέρων ἀνθυποφέρε-σθαι , δεῖ " Ἐπαίρειν σαυτὸν , τοῦτο προλαβὼν αὐτὸς τὸ-θεῖν · καὶ τοῦτοσαύτη ἐπιδιώσασιν χρησάμενος ἐμπρο-σθεν , καὶ ἰπὸν , Πρὸς ταῦτα τις ἱκανός ; καὶ , δεῖἘξ-ἐλικρωσίας λαλοῦμεν · ἀλλ' ὅμως οὐχ ἀρκεῖταιἑαυτῷ . Τοιούτων γὰρ αὐτοῦ τὸ ἦθος · τοῦ δοκεῖνπερὶ ἑαυτοῦ μέγα τι λέγειν πρῶτον καθέστηκε , καὶμετὰ πολλῆς τῆς περιουσίας αὐτὸ φεύγει καὶ ὑπερ-βολῆς . Σὺ δὲ μοι χάντευδεν συλάσει τὴν περιουσίαναὐτοῦ τῆς σοφίας . Πρᾶγμα γὰρ δοκοῦν εἶναι σκυθρω-πὸν , τὰς θλίψεις λέγω , οὕτως ἐπῆρε , καὶ ἔδειξε λαμ-προὺν ὧν καὶ περιφανές , ὡς ταύτην αὐτὴν τὴν ἀντίθε-σιν ἐν τῷ εἰρημένῳ ἀνακλίνει . Ποιῶ δὲ αὐτὴ καὶπρὸς τῷ τέλει . Μετὰ γὰρ τοῦ μυρίους ἀριθμῆσαι κιν-δύνους , ὀδρεῖς , στενοχωρίας , ἀνάγκας , καὶ ὅσα τοιαῦ-τα , ἐπήγαγε λέγων , Οὐχ ἑαυτοὺς συνιστάμεν,ἀλλ' ἀφορμὴν διδόντες ὑμῖν καυχήματος . Καὶ τί-θησιν αὐτὸ πάλιν ἐκεῖ σφοδρῶς , καὶ μετὰ πλείονοςπαραμυθίας . " Ἐνταῦθα μὲν γὰρ ἀγάπης ἐστὶ τὰ ῥή-ματα , Εἰ μὴ χρῆζομεν ὡς τινες συστατικῶν ἐπι-στολῶν ; ἐκεῖ δὲ γέμει τινὸς τοῦ φρονήματος τὰ λε-γόμενα ἀναγκαίας καὶ χρησίμους ; καὶ θυμοῦ α . Οὐγὰρ κἀλὶν , φησίν , ἑαυτοὺς συνιστάμεν , ἀλλ'ἀφορμὴν διδόντες ὑμῖν καυχήματος · καὶ , Πάλινδοκεῖτε , ὅτι ὑμῖν ἀπολογούμεθα ; " Ὅτι κατενώπιοντοῦ θεοῦ ἐν Χριστῷ λαλοῦμεν . Φοβοῦμαι γὰρ μὴπῶς ἐλθὼν οὐχ οἷον θέλω εἰρῶ ὑμῖν , καὶ ἄγῶἀφρέθω ὑμῖν οἷον οὐ θέλετε . " Ἵνα γὰρ μὴ δόξῃ κο-λακείας δόξαν λαμβάνειν , ὡς ἐγὼμενος ; τῆς παρ' αὐ-τῶν τιμῆς , ταῦτα φησίν , Φοβοῦμαι μὴ πῶς ἐλθὼνοὐχ οἷον θέλω εἰρῶ ὑμῖν , κἀγὼ ὑφρεθῶ ὑμῖν,οἷον οὐ θέλετε . " Ἀλλὰ ταῦτα μὲν μετὰ κατηγορίαςπολλῆς · ἐν ἀρχῇ δὲ οὐχ οὕτως , ἀλλ' ἡμερώτερον . Τίδὲ ἐστιν ὁ φησιν ; Εἶπε περὶ τῶν πειρασμῶν καὶ τῶνκινδύνων , καὶ ὅτι πανταχοῦ πομπεύεται παρὰ τοῦΘεοῦ ἐν τῷ Χριστῷ , καὶ ἡ οἰκουμένη πᾶσα τοὺςθριάμβους οὐδε τοῦτους . " Ἐπεὶ οὖν μεγάλα περὶ αὐ-τοῦ ἐφθέγξατο , ἀνθυποφέρει ἑαυτῷ λέγων · " Ἀρχό-μεθα κἀλὶν ἑαυτοὺς συνιστάμεν ; " Ὅ δὲ λέγει,τοῦτό ἐστιν , " Ἴσως τις ἡμῖν ἀντερεῖ , Τί τοῦτο , ὦΠαῦλε ; ταῦτα περὶ σαυτοῦ λέγεις , καὶ σαυτὸν ἐπαί-ρεις ; Ταύτην οὖν λύων τὴν ὑπόνοιαν , φησίν , δεῖ Οὐτοῦτο βουλόμεθα , οἷον χωριάζειν καὶ ἑαυτοὺς ἐπαί-ρειν · [ 474 ] ἀλλὰ τοσούτον ἀπέχωμεν τοῦ δεηθῆναιπρὸς ὑμᾶς συστατικῶν ἐπιστολῶν , ὡς ὑμᾶς ἀντὶ ἐπι-στολῆς ἔχειν . " Ἡ γὰρ ἐπιστολὴ ὑμῶν ὑμεῖς ἐστε,φησίν . Τί ἐστιν , " Ἵμεῖς ἐστε ; Εἰ ἴδει πρὸς ἑτέρουςἡμᾶς συσταθῆναι , ὑμᾶς ἂν παρηγάγομεν εἰς μέσονἀντ' ἐπιστολῆς · ὅ καὶ ἐν τῇ προτέρᾳ Ἐπιστολῇ ἔλεγεν·"Ἡ γὰρ ὁρραγίας τῆς ἡμῶν ἀποστολῆς ὑμεῖς ἐστε."Ἀλλ' οὕτω μὲν ἐνταῦθα οὐ λέγει , μετ' εἰρωνείας δέ,ὥστε πλεκτηρώτερον πείθειν τὸν λόγον · Εἰ μὴ χρή-ζομεν συστατικῶν ἐπιστολῶν ; Καὶ ἀντιτομὲνοςτοὺς ψευδαποστόλους , ἐπήγαγεν · " Ὡς τινες , πρὸςὑμᾶς , ἡ ἐξ ὑμῶν συστατικῶν ἐπιστολῶν , πρὸς ἄλ-λους . Εἶτα , ἐπειδὴ βαρὺ ἦν τὸ εἰρημένον , παραμυ-θεῖται αὐτὸ ἐπάγων καὶ λέγων · " Ἡ ἐπιστολὴ ἡμῶνὑμεῖς ἐστε , ἐγγραμμένη ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν,γνωσκομένη ὑπὸ πάντων · φανερούμενοι , ὅτιἐστὲ ἐπιστολὴ Χριστοῦ . " Ἐνταῦθα οὐ μόνον αὐτοὺςἀγάπην , ἀλλὰ καὶ κατορθώματα μαρτυρεῖ , εἰ γεἱκανοὶ εἰσι δεῖξαι πᾶσιν ἀνθρώποις διὰ τῆς οἰκείαςἀρετῆς τοῦ διδασκάλου τὸ ἀξίωμα . Τοῦτο γὰρ ἐστιν,"Ἡ ἐπιστολὴ ἡμῶν ὑμεῖς ἐστε . " Ὅπερ ἐν ἐποίησαςτὰ γράμματα συνιστάντων ἡμᾶς καὶ ἀδελείμους ποι-οῦντα , τοῦτο ὑμεῖς ποιεῖτε , καὶ ὁρώμενοι καὶ ἀκούο-μενοι . Μαθητῶν γὰρ ἀρετὴ τὸν διδάσκαλον ἐκδιδε κο-σμεῖν καὶ συνιστῆν πᾶσιν μᾶλλον ἐπιστολῆς . Ἐγ-γραμμένη ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν . Τοῦτέστιν , ἢνπάντες ἴσασιν · οὕτως ὑμᾶς πανταχοῦ περιφέρομεν,καὶ ἐν νῷ ἔχομεν · ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν , " Ἡ σύστασις ἡμῶνπρὸς ἄνδρας ὑμεῖς ἐστε · καὶ γὰρ ἔχομεν ὑμᾶς ἐντῇ καρδίᾳ διηνεκῶς , καὶ πρὸς ἀπαντας τὰ ὑμέτεραἀνακηρύττομεν κατορθώματα . Οὐ τοίνυν τῷ καὶ πρὸςἑτέρους ὑμᾶς εἶναι σύστασιν ἡμῶν , δεδημένα ἐπιστολῶν
Lemmas: ἄρχω Καλίν ἑαυτοῦ συνίστημι ; εἰμί μὴχρῆζομεν , ὡς τις , συστατικός ἐπιστολῶνπρὸς σύ , ὁ ἐκ ὑμῶν;α' . " ὅπερ μέλλω αὐτός παρά ἕτερος ἀνθυποφέρω , δεῖ " ἐπαίρω σαυτοῦ , οὗτος προλαμβάνω αὐτός τίθημι · καί τοῦτος ἐπιδίδωμι χράω ἐμπίμπρημι , καί ἶπος , πρός οὗτος τις ἱκανός ; καί , δεῖἘξ-ἐλικρωσίας λαλέω · ἀλλά ὅμως οὐ αρκειταιεαυτου . τοιοῦτος γάρ αὐτός ὁ ἦθος · ὁ δοκεῖνπερὶ ἑαυτοῦ μέγας τίς λέγω πρῶτος καθίστημι , καὶμετὰ πολύς ὁ περιουσία αὐτός φεύγω καί ὑπερβολή . σύ δέ ἐγώ χάντευδεν συλάω ὁ περιουσία ὁ σοφία . πρᾶγμα γάρ δοκέω εἰμί σκυθρωπός , ὁ θλῖψις λέγω , οὕτως ἐπαίρω , καί δείκνυμι λαμπρός ὅς καί περιφανής , ὡς οὗτος αὐτός ὁ ἀντίθεσις ἐν ὁ εἴρω ἀνακλίνω . ποιός δέ αὐτός καὶπρὸς ὁ τέλος . μετά γάρ ὁ μυρίος ἀριθμέω κίνδυνος , ὀδρεῖς , στενοχωρία , ἀνάγκη , καί ὅσος τοιοῦτος , ἐπάγω λέγω , οὐχ ἑαυτοῦ συνιστάμεν,ἀλλ' ἀφορμή δίδωμι σύ καύχημα . καί τίθημι αὐτός πάλιν ἐκεῖ σφοδρός , καί μετά πλείονοςπαραμυθίας . " ἐνταῦθα μέν γάρ ἀγάπη εἰμί ὁ ῥῆμα , εἰμί μή χρῄζω ὡς τις συστατικός ἐπιστολή ; ἐκεῖ δέ γέμω τις ὁ φρόνημα ὁ λέγω ἀναγκαῖος καί χρήσιμος ; καί θυμός ὅς . οὐγάρ Καλίν , φημί , ἑαυτοῦ συνίστημι , ἀλλ'ἀφορμὴν δίδωμι σύ καύχημα · καί , παλινδοκεω , ὅτι σύ ἀπολογέομαι ; " ὅτι2 κατενώπιοντοῦ θεός ἐν Χριστός λαλέω . φοβέω γάρ μήπως ἔρχομαι οὐ οἷος ἐθέλω εἴρω σύ , καί ἄγω σύ οἷος οὖον ἐθέλω . " ἵνα γάρ μή δόξα κολακεία δόξα λαμβάνω , ὡς ἐγώ ; ὁ παρά αὐτός τιμή , οὗτος φημί , φοβέω μή πῶς ἐλθὼνοὐχ οἷος ἐθέλω εἴρω σύ , ἐγώ ὑφαιρέω ὑμῖν,οἷον οὖον ἐθέλω . " ἀλλά οὗτος μέν μετά κατηγορίαςπολλῆς · ἐν ἀρχή δέ οὐ οὕτως , ἀλλά ἥμερος . τίδε εἰμί ὁ φημί ; εἶπον περί ὁ πειρασμός καί τωνκινδυναω , καί ὅτι πανταχοῦ πομπεύω παρά Θοῦος ἐν ὁ Χριστός , καί ὁ οἰκέω πᾶς τοὺςθριάμβους οὐ οὗτος . " ἐπεί οὖν μέγας περί αὐ-τός φθέγγομαι , ἀνθυποφέρω ἑαυτοῦ λέγω · " ἄρχω Καλίν ἑαυτοῦ συνίστημι ; " ὅς δέ λέγω εἰμί , " ἴσος τις ἐγώ ἀντιλέγω , τις οὗτος , Παῦλος ; οὗτος περί σεαυτοῦ λέγω , καί σαυτοῦ ἐπαίρω ; οὗτος οὖν λύω ὁ ὑπόνοια , φημί , δεῖ ουουτος βούλομαι , οἷος χωριάζω καί ἑαυτοῦ ἐπαίρω · [ 474 ] ἀλλά τοσοῦτος ἀπέχω ὁ δεηθῆναιπρὸς σύ συστατικός ἐπιστολή , ὡς σύ ἀντί ἐπιστολή ἔχω . " ὁ γάρ ἐπιστολή σύ σύ ἐστε,φησίν . τις εἰμί , " Ἵμεῖς εἰμί ; εἰμί ἶδος πρός ἑτέρουςἡμᾶς συνίστημι , σύ εἄν παράγω εἰς μέσονἀντ' ἐπιστολή · ὅς καί ἐν ὁ πρότερος Ἐπιστολή ἔλεγεν·"Ἡ γάρ ὁρραγίας ὁ ἐγώ ἀποστολή σύ ἐστε."Ἀλλ' οὗτος μέν ἐνταῦθα οὖον λέγω , μετά εἰρωνεία ὁράω πλεκτήρ πείθω ὁ λόγος · εἰμί μή χρῄζω συστατικός ἐπιστολή ; καί ἀντιτομὲνοςτοὺς ψευδαπόστολος , ἐπάγω · " ὡς τις , πρᾶμος , ὁ ἐκ σύ συστατικός ἐπιστολή , πρός ἄλλος . εἶτα , ἐπεί βαρύς εἰμί ὁ εἴρω , παραμυθέομαι αὐτός ἐπάγω καί λέγω · " ὁ ἐπιστολή ὑμνέω εἰμί , ἐγγράφω ἐν ὁ Καρδία ημων,γνωσκομενω ὑπό πᾶς · φανερόω , ὅστις ἐπιστολή Χριστός . " ἐνταῦθα οὖον μόνος αὐτοὺςἀγάπην , ἀλλά καί κατόρθωμα μαρτυρέω , εἰμί γεικαινω εἰμί δείκνυμι πᾶς ἄνθρωπος διά ὁ οἰκείαςἀρετῆς ὁ διδάσκαλος ὁ ἀξίωμα . οὗτος γάρ ἐστιν,"Ἡ ἐπιστολή ἐγώ σύ εἰμί . " ὅπερ ἐν ἐποίησαςτὰ γράμμα συνίστημι ἐγώ καί ἀδελείμους ποιέω , οὗτος σύ ποιέω , καί ὁράω καί ἀκούω . μαθητής γάρ ἀρετή ὁ διδάσκαλος εκδίδω κοσμέω καί συνίστημι πᾶς μᾶλλον ἐπιστολή . Ἐγγράφω ἐν ὁ Καρδία ἐγώ . τουτέστιν , ἢνπάντες οἶδα · οὕτως σύ πανταχοῦ περιφέρω ἐν νάω ἔχω · ὡς εἄν εἰμί λέγω , " ὁ σύστασις ἡμῶνπρὸς ἀνήρ σύ εἰμί · καί γάρ ἔχω σύ ἐντή Καρδία διηνεκής , καί πρός ἅπας ὁ ὑμέτεραἀνακηρύττομεν κατόρθωμα . οὖον τοίνυν ὁ καί πρᾶος σύ εἰμί σύστασις ἐγώ , δεδημένα ἐπιστολή