joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0422.3
τὸν ὁρῶντα , τὸν ἀκούοντα , τὸν εἰδότας μέλλοντα ἀν-αιρεῖν ; τις ἡ σύνεσις τῶν ῥημάτων ; ἢ ἐπεικία τῆς ψυχῆς ; Τίς δρᾶ ὁ ἐνεργόν , ὁ διάβολος , ὥστε ἐμπρήσαι τὴν φύσιν ; Μὴ γένοιτο , ἀλλ’ ὁ Θεὸς , ἵνα μᾶλλον βασανίσῃ τὴν χρυσὴν τοῦ δικαίου ψυχὴν . Ὅταν μὲν γὰρ ἡ γυνὴ φθέγγεται τοῦ Ἰωβ , διάβολος ἐνεργεῖ · τοιαύτη γὰρ ἡ συμβολή · οὐδὲ οὐδὲν βλάσφημον φθέγγεται , ἀλλὰ καὶ σφόδρα εὐσεβὲς καὶ μεμεριμνημένον · καὶ πολλὴ ἡ χάρις ἐπῆνθε τοῖς ῥήμασι , πολλὴ δὲ μελὶ τῶν λόγων ἀπέσπασεν ἀπὸ γαλήνης καὶ ἡμέρου μένου ψυχῆς · καὶ λιθίνην ἰκανὰ ταῦτα ἦν μαλάξαι διάνοιαν [ 453 ] τὰ ῥήματα . Ἄλλ’ οὐ τὸν ἀδάμαντα ἐκεῖνον περιέτρεψεν , ἀλλ’ οὐδὲ ἀπίσεν , οὐδὲ εἶπε · Τί πατέρα οὐλὲ τὸν μικρὸν ὑστερον οὐκ ἑώμενόν σου πατέρα , τὸν ἤδη ταύτην ἀπολάσαντα τὴν τιμήν ; Τίνος δὲ ἐνεκεν καὶ ὁ παὶς ἐρωτᾷ ; Οὐ περιεργαζόμενος · ἀλλὰ οὐδὲ πολυπραγμονῶν , ἀλλ’ ἀγωνιῶν ὑπὲρ τῶν προκειμένων . Καὶ γὰρ ἐνἐδει ὅτι , εἰ μὴ ἐδύλετο λαβεῖν κοινωνὸν τῶν γινομένων , οὐκ ἂν τοὺς μὲν παῖδας · ἀφῆκε κάτω μένου , αὐτὸν δὲ μόνον παρέλαβε . Διὰ δὲ τοῦτο καὶ ὅτε μόνον γεγόναι , τότε αὐτὸν ἐρωτᾷ , ὅτε οὐδεὶς ἔχουν τῶν λέγοντων · τοιαύτη τοῦ παιδὸς ἡ σύνεσις ; ἦν . Ἄρα οὐ διεβεβηκότων πάντες , καὶ ἄνδρες καὶ γυναῖκες ; οὐχὶ ἕκαστος ὑμῶν περιπτύσεται τῇ διανοίᾳ , καὶ καταφιλεῖ τὸ παιδίον , καὶ θαυμάζεις τὴν σύνεσιν , καὶ καθεῖσαι τὴν εὐλάβειαν , μεθ’ ἣς καὶ συμπαθῶς μενος καὶ ἐπὶ τοὺς ξυλοὺς ἐπιτιθέμενος , οὐκ ἐξεπλήττετο , οὐκ ἐσκήρτα , οὐ κατεγίνωσκε τοῦ πατρὸς ὡς μαινομένου , ἀλλὰ καὶ ἐθεωμεῖτο καὶ ἀνεδιδάσκετο καὶ ἐπετίθετο , καὶ πάντα ἔφερε σιγῇ , καθάπερ τις ἀρνεῖον , μᾶλλον δὲ , καθάπερ ὁ κοινὸς πάντων Δεσπότης · ; Καὶ γὰρ ἐκεῖνον ἐκμειδοῦ τὴν ἐπιεικείαν , καὶ τὸν τύπον ἐφύλαττεν · ὡς πρόσθετον · γὰρ ἐπὶ σχημᾶτι ἦχθη , καὶ ὡς ἀμυὸς ἀπαντίον τοῦ χειρότερος αὐτὸν ἀφωνος . Καίτοι γε ἐφθέγξατο οὕτως · καὶ γὰρ καὶ ὁ Δεσπότης αὐτοῦ ἐφθέγξατο · πῶς οὖν ἀφωνος ; Τουτεστιν , οὐδὲν αἰθᾶδες εἶπεν , οὐδὲ τραχῦ , ἀλλὰ πάντα ἡμερα καὶ προσνηνῆ , καὶ μᾶλλον τῆς σιγῆς τὰ ῥήματα τὴν ἐπιεικείαν ἐδῆλον . Ἐπεὶ καὶ ὁ Χριστὸς ἔλεγεν · Εἰ μὲν κακῶς ἐλάλησα , μαρτύρησον περὶ τοῦ κακοῦ · εἰ δὲ καλῶς , τί με δέρεις ; καὶ τὴν ἐπιεικείαν μᾶλλον ἐδήλωσεν , ἢ εἰ ἐσίγησε . Καὶ ὡςπερ οὕτως τῷ πατρὶ ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου , οὕτω καὶ ἐκεῖνος ἀπὸ τοῦ σταυροῦ διαλέγεται , Πάτερ , ἄφες αὐτοῖς , λέγων · οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι . Τί οὖν ὁ πατριάρχης ; Ὁ Θεὸς ὑγεται ἐαυτὸν πρόσθετον εἰς ὀλοκαρπῶσιν , τέκνον . Ἐκτέρετο τὰ ὀνόματα τῆς φύσεως καλοῦσιν · ἐκεῖνο πατέρα , καὶ τέκνον οὕτως . Καὶ χαλεπὸς ἐκατέρωθεν ὁ πόλεμος · διεγείρεται , καὶ πολλὴ ἡ ζάλη , καὶ ναυάγιον οὐδαμοῦ · ἡ γὰρ φιλοσοφία πάντων κρατεῖ . Εἶτα ἐπιπλὴ ἤκουσε τὸν Θεόν , οὐχὲτι εἶπεν οὐδὲν , οὐδὲ περιεργάσατο · οὕτω συνετὸν ἦν τὸ παιδίον , καὶ ἐν αὐτῷ τῆς ἡλικίας τῷ ἄνδρει . Εἰδὼς τὸν βασιλέα ἰδούων ἐκράτησε στρατοπέδων , πόσων πολέμων ἐπόντων ; Οὐδὲ γὰρ οὕτως ἦσαν οἱ βάρβαροι τῇ πόλει τῶν Ἱεροσολύμων φοβεροί , ὅτε ἐπήλθον αὐτῇ πολλάκις , ὡς οἱ λογισμοὶ τούτων πάντοθεν αὐτὸν περιεκαθήμενοι · ἀλλ’ ὅμως ἀπάντων
Lemmas: ὁ ὁράω , ὁ ἀκούω , ὁ οἶδα μέλλω ἀναιρέω ; τις ὁ σύνεσις ὁ ῥῆμα ; ἢ ἐπεικία ὁ Ψυχή ; Τῖς δράω ὁ ἐνεργός , ὁ διάβολος , ὥστε ἐμπίμπρημι ὁ φύσις ; μή γίγνομαι , ἀλλά ὁ θεός , ἵνα μᾶλλον βασανίζω ὁ χρύσεος ὁ Δίκαιος ψυχή . ὅταν μέν γάρ ὁ γυνή φθέγγομαι ὁ Ἰώβ , διάβολος ἐνεργέω · τοιοῦτος γάρ ὁ συμβολή · οὐδέ οὐδείς βλάσφημος φθέγγομαι , ἀλλά καί σφόδρα εὐσεβής καί μεριμνάω · καί πολύς ὁ χάρις ἐπανθέω ὁ ῥῆμα , πολύς δέ Μελί ὁ λόγος ἀποσπάω ἀπό γαλήνη καί ἥμερος μένω Ψυχή · καί λίθινος ἱκανός οὗτος εἰμί μαλάσσω διάνοια [ 453 ] ὁ ῥῆμα . ἄλλος οὖον ὁ ἀδάμας ἐκεῖνος περιτρέπω , ἀλλά οὐδέ ἀφίημι , οὐδέ εἶπον · τις πατήρ ὅλος ὁ μικρός ὕστερος οὐ ἵημι σύ πατήρ , ὁ ἤδη οὗτος ἀπολαύω ὁ τιμή ; τίς δέ ἕνεκα καί ὁ παῖς ἐρωτάω ; οὖον περιεργάζω · ἀλλά οὐδέ πολυπραγμονέω , ἀλλά ἀγωνία ὑπέρ ὁ πρόκειμαι . καί γάρ ἐνδέω ὅτι , εἰμί μή ἐδύλετο λαμβάνω κοινωνός ὁ γίγνομαι , οὐ εἄν ὁ μέν παῖς · ἀφίημι κάτω μένω , αὐτός δέ μόνος παραλαμβάνω . Ζεύς δέ οὗτος καί ὅτε μόνος γονεύς , τότε αὐτός ἐρωτάω , ὅτε οὐδείς χόω ὁ λέγω · τοιοῦτος ὁ παῖς ὁ σύνεσις ; εἰμί . ἄρας οὖον διαβαίνω πᾶς , καί ἀνήρ καί γυνή ; οὐ ἕκαστος σύ περιπτύσσω ὁ διάνοια , καί καταφιλέω ὁ παιδίον , καί θαυμάζω ὁ σύνεσις , καί καθίημι ὁ εὐλάβεια , μετά ἥς καί συμπαθής μένος καί ἐπί ὁ ξυλόω ἐπιτίθημι , οὐ ἐκπλήσσω , οὐ ἐσκήρτα , οὖον καταγιγνώσκω ὁ πατήρ ὡς μαίνομαι , ἀλλά καί ἐθεωμεῖτο καί ἀναδιδάσκω καί ἐπιτίθημι , καί πᾶς φέρω σιγή , καθάπερ τις ἀρνεῖον , μᾶλλον δέ , καθάπερ ὁ κοινός πᾶς Δεσπότης · ; καί γάρ ἐκεῖνος εκμειδηω ὁ ἐπιείκεια , καί ὁ τύπος φυλάσσω · ὡς προστίθημι · γάρ ἐπί σχῆμα ἄγω , καί ὡς ἀμυὸς ἀπαντίον ὁ χειρότερος αὐτός ἄφωνος . καίτοι γε φθέγγομαι οὕτως · καί γάρ καί ὁ Δεσπότης αὐτός φθέγγομαι · πῶς οὖν ἄφωνος ; τουτέστιν , οὐδείς αἰθής εἶπον , οὐδέ τραχύς , ἀλλά πᾶς ἡμέρα καί προσνηνῆ , καί μᾶλλον ὁ σιγή ὁ ῥῆμα ὁ ἐπιείκεια δῆλος . ἐπεί καί ὁ Χριστός λέγω · εἰμί μέν κακῶς λαλέω , μαρτυρέω περί ὁ κακός · εἰμί δέ καλῶς , τίς ἐγώ δέρω ; καί ὁ ἐπιείκεια μᾶλλον δηλόω , ἢ εἰμί σιγάω . καί ὡς οὕτως ὁ πατήρ ἀπό ὁ θυσιαστήριον , οὗτος καί ἐκεῖνος ἀπό ὁ σταυρός διαλέγω , πατήρ , ἀφίημι αὐτός , λέγω · οὖον γάρ οἶδα τίς ποιέω . τις οὖν ὁ πατριάρχης ; ὁ θεός ὑγεται ἑαυτοῦ προστίθημι εἰς ὁλοκάρπωσις , τέκνον . Ἐκτέρετο ὁ ὄνομα ὁ φύσις καλέω · ἐκεῖνος πατήρ , καί τέκνον οὕτως . καί χαλεπός ἑκατέρωθεν ὁ πόλεμος · διεγείρω , καί πολύς ὁ ζάλη , καί ναυάγιον οὐδαμοῦ · ὁ γάρ φιλοσοφία πᾶς κρατέω . εἶτα ἐπιπλέω ἀκούω ὁ Θεός , οὐχὲτι εἶπον οὐδείς , οὐδέ περιεργάζομαι · οὗτος συνετός εἰμί ὁ παιδίον , καί ἐν αὐτός ὁ ἡλικία ὁ Ανδρέι . εἰδώς ὁ βασιλεύς ιδουω κρατέω στρατόπεδον , πόσος Πολέμων ἔπειμι ; οὐδέ γάρ οὕτως εἰμί ὁ βάρβαρος ὁ πόλις ὁ Ἱερουσαλήμ φοβερός , ὅτε ἐπέρχομαι αὐτός πολλάκις , ὡς ὁ λογισμός οὗτος πάντοθεν αὐτός περικάθημαι · ἀλλά ὅμως ἀπαντάω