joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0459.2
Ἔχοντες οὖν τὴν διακονίαν ταύτην , καθὼς ἠλεήθημεν , οὐκ ἐκακοῦμεν , ἀλλ’ ἀπειπώμεθα τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης . α’ . Ἐπειδὴ μεγάλα ἐρθέξατο , καὶ Μωϋσῆς ἑαυτὸν προὔθηκε , καὶ τοὺς πιστοὺς πάντας , αἰσθόμενος τῆς ὑπερολῆς καὶ τοῦ μεγέθους τῶν εἰρημένων , ὅρα πῶς μετριάζει πάλιν . Καὶ γὰρ ἐπαίρειν ἔδει διὰ τοὺς ἀμαρτωλοὺς καὶ τοὺς ἀκρατάς , καὶ πάλιν παραμυθεῖσθαι τὸν ὀγκον , οὐχὶ καθαίρειν , ἐπεὶ τοῦτο παίζοντες ἦν . Διόπερ ἐτρίψεν αὐτὸ μεθοδεύει , τῇ δεινότητι , ὅτι οὐκ ἐκ τῶν οἰκείων κατορθωθῆναι γέγονεν , ἀλλ’ ἐκ τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας τὸ πᾶν · διὸ καὶ φησιν , Ἔχοντες οὖν τὴν διακονίαν ταύτην . ( Οὐδὲν γὰρ πλέον ἡμεῖς εἰσηνέγκαμεν , ἀλλ’ ἡ διάκονοι μόνον ἐγενόμεθα , καὶ τοὺς παρὰ τοῦ Θεοῦ δοθεῖσιν ὑπηρέτησαμεν . Διόπερ οὐκ εἶπε παροχήν , οὐδὲ χορηγίαν , ἀλλὰ Διακονίαν , καὶ οὐδὲ τοῦτο ἠκίσθη , ἀλλ’ ἐπήγαγε , Καθὼς ἠλεήθημεν . Καὶ γὰρ τοῦτο αὐτῷ , φησί , τὸ διακονήσαθαι τούτοις , ἀπὸ ἔλεου καὶ φιλανθρωπίας . Καίτοι γε ἔλεους ἐστὶ τὸ κακῶν ἀπαλλάξαι , οὐχὶ τὸ καὶ τοσαῦτα δούναί ἀγαθά · ἀλλ’ ὁ τοῦ Θεοῦ ἔλεος καὶ τοῦτο ἔχει . Οὐκ ἐκακοῦμεν . Καὶ τοῦτο δὲ αὐτοῦ τῇ φιλανθρωπίᾳ λογιστέον . Τὸ γὰρ , Καθὼς ἠλεήθημεν , καὶ ὑπὲρ τῆς διακονίας , καὶ ὑπὲρ τοῦ , Οὐκ ἐκακοῦμεν , εἰρήσθαι νομίζω . Καὶ σκόπει πῶς σπουδάζει τὰ καθ’ ἑαυτὸν καθαίρειν . Τὸν γὰρ τοιούτων ἀξιῶνθαι , φησί , καὶ τῆλικούτων , καὶ ταῦτα ἀπὸ ἔλεου μόνον καὶ φιλανθρωπίας , οὐδὲν μέγα τοιούτους ἐπιδείκνυσθαι πόνων , καὶ κινδυνεύειν καὶ πειρασμοὺς ὑπομένειν . Διὰ τοῦτο οὐ μόνον οὐ καταπίπτομεν , ἀλλὰ καὶ χαίρομεν , καὶ παρρησιαζόμεθα . Εἰπὼν γοῦν , Οὐκ ἐκακοῦμεν , ἐπήγαγεν · Ἄλλ’ ἀπειπώμεθα τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης , μὴ περιπατοῦντες ἐν πανουργίᾳ , μηδὲ δολοῦντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ . Καὶ τί ἐστι , Τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης ; Οὐχ ὑπαγγέλλομεθα , φησί , καὶ ὑπισχνουμέθα μεγάλα , καὶ ἕτερα δὲ ἐπὶ τῶν ἔργων δείκνυμεν , καθάπερ ἐκεῖνοι · διὸ καὶ ἔλεγε , Τὰ κατὰ πρόσωπον . Βλέπετε · ἀλλὰ τοιούτοί ἐσμεν , οἷοι ὁρώμεθα , οὐχὶ διπλῆν τινα ἔχοντες , οὔτε τοιαῦτα λέγοντες καὶ ποιοῦντες · ἀ κρύπτειν δεῖ καὶ συσκάδειν αἰσχυννομένους καὶ ἐρυθριῶντας . Καὶ τοῦτο ἐρμηνεύων , ἐπήγαγε , Μὴ περιπατοῦντες ἐν πανουργίᾳ . Ὁ γὰρ ἐνὸμίζον ἐγκώμιον εἶναι ἐκεῖνοι , τοῦτο αἰσχρὸν καὶ καταγέλαστον ἀποφαίνει . [ 475 ] Τί δὲ ἐστιν , Ἐν πανουργίᾳ ; Δόξαν εἶχον μὴ λαμβανόντων ἐκεῖνοι , ἐλάμβανον δὲ καὶ ἐκρυπτον · δόξαν εἶχον ἀγίων καὶ ἀποστολῶν δοκίμων , ἦσαν δὲ μυρίων γέμοντες κακῶν . Ἄλλ’ ἡμεῖς , φησί , τούτοις ἀπειπώμεθα ( ταῦτα γὰρ καὶ κρυπτὰ αἰσχύνης καλεῖ ) , τοιούτοι ὄντες οἷοι φαίνομεθα , καὶ οὐδὲν ἔχοντες συσνεκασμένον , καὶ οὐχ ἐν τῷ βίῳ μόνον τούτῳ , ἀλλὰ καὶ ἐν αὐτῷ τῷ κηρύγματι · τοῦτο γὰρ ἐστιν , Οὐδὲ δολοῦντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ τῇ φανερώσει τῆς ἀληθείας · οὐ τῷ προσώπῳ καὶ τῇ ἐπιδείξει , ἀλλ’ αὐτῇ τῇ τῶν πραγμάτων ἀποδείξει . Συνιστῶντες ἑαυτοὺς πρὸς πᾶσαν συνείδησιν ἀνθρώπων . Οὐ γὰρ πιστοὺς μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀπίστοις ἐκμὲν κατάδηλοι , προκείμενοι πᾶσιν εἰς τὸ βασανίζειν τὰ ἡμέτερα , ὡς ἂν . ἐθελοῖεν · καὶ ἀπὸ τούτου συνίσταμεν ἑαυτούς , οὐχ ἀπὸ τοῦ ὑποκρίνεσθαι , καὶ προσωπεῖον περιφέρειν φαιδρόν . Λέγομεν οὖν μηδὲν λαμβάνειν , καὶ μάρτυρος ἡμᾶς καλοῦμεν · λέγομεν μηδὲν συνειδέναι ἑαυτοὺς πονηρόν , καὶ τοῦτο πάλιν τὴν μαρτυρίαν παρ’ ὑμῶν ἔχομεν , οὐ καθάπερ ἐκεῖνοι , συσκάδοντες τὰ καθ’ ἑαυτοὺς , πολλοὺς ἀπατῶσιν . Ἡμεῖς δὲ καὶ τὸν βίον ἡμῶν πᾶσιν εἰς πᾶσιν προτιθέμεθα , καὶ τὸ κήρυγμα ἀπογυμνούμεν , ὥστε πάντας αὐτὸ καταμανθάνειν . Εἶτα ἐπειδὴ οἱ ἀπιστοὶ ἠγνῶν αὐτοῦ τὴν ἰσχύν , ἐπήγαγεν , ὅτι οὐχ ἡμῶν τοῦτο ἐγκλημ , ἀλλὰ
Lemmas: ἔχω οὖν ὁ διακονία οὗτος , καθώς ἐλεέω , οὐ κακόω , ἀλλά ἀπολέγω ὁ κρυπτός ὁ αἰσχύνη . ὅς . ἐπεί μέγας τρέχω , καί Μωϋσῆς ἑαυτοῦ προτίθημι , καί ὁ πιστός πᾶς , αἰσθάνομαι ὁ ὑπερολῆς καί ὁ μέγεθος ὁ εἴρω , ὁράω πῶς μετριάζω πάλιν . καί γάρ ἐπαίρω ἐσθίω διά ὁ ἁμαρτωλός καί ὁ Ακράτας , καί πάλιν παραμυθέομαι ὁ ὄγκος , οὐ καθαίρω , ἐπεί οὗτος παίζω εἰμί . διόπερ τρίβω αὐτός μεθοδεύω , ὁ δεινότης , ὅτι οὐ ἐκ ὁ οἰκέω κατορθόω γίγνομαι , ἀλλά ἐκ ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία ὁ πᾶς · διό καί φημί , ἔχω οὖν ὁ διακονία οὗτος . ( οὐδείς γάρ πλέω ἐγώ εἰσφέρω , ἀλλά ὁ διάκονος μόνος γίγνομαι , καί ὁ παρά ὁ Θεός δίδωμι ὑπηρετέω . διόπερ οὐ εἶπον παροχή , οὐδέ χορηγία , ἀλλά διακονία , καί οὐδέ οὗτος αἰκίζω , ἀλλά ἐπάγω , καθώς ἐλεέω . καί γάρ οὗτος αὐτός , φημί , ὁ διακονέω οὗτος , ἀπό ἐλεέω καί φιλανθρωπία . καίτοι γε ἔλεος εἰμί ὁ κακός ἀπαλλάσσω , οὐ ὁ καί τοσοῦτος δίδωμι ἀγαθός · ἀλλά ὁ ὁ Θεός ἔλεος καί οὗτος ἔχω . οὐ κακόω . καί οὗτος δέ αὐτός ὁ φιλανθρωπία λογίζομαι . ὁ γάρ , καθώς ἐλεέω , καί ὑπέρ ὁ διακονία , καί ὑπέρ ὁ , οὐ κακόω , εἴρω νομίζω . καί σκοπέω πῶς σπουδάζω ὁ κατά ἑαυτοῦ καθαίρω . ὁ γάρ τοιοῦτος ἀξιόω , φημί , καί τηλικόσδε , καί οὗτος ἀπό ἐλεέω μόνος καί φιλανθρωπία , οὐδείς μέγας τοιοῦτος ἐπιδείκνυμι πόνος , καί κινδυνεύω καί πειρασμός ὑπομένω . Ζεύς οὗτος οὖον μόνος οὖον καταπίπτω , ἀλλά καί χαίρω , καί παρρησιάζομαι . εἶπον γοῦν , οὐ κακόω , ἐπάγω · ἄλλος ἀπολέγω ὁ κρυπτός ὁ αἰσχύνη , μή περιπατέω ἐν πανουργία , μηδέ δολόω ὁ λόγος ὁ Θεός . καί τίς εἰμί , ὁ κρυπτός ὁ αἰσχύνη ; οὐχ ὑπαγγέλλω , φημί , καί ὑπισχνέομαι μέγας , καί ἕτερος δέ ἐπί ὁ ἔργον δείκνυμι , καθάπερ ἐκεῖνος · διό καί λέγω , ὁ κατά πρόσωπον . βλέπω · ἀλλά τοιοῦτος εἰμί , οἷος ὁράω , οὐ διπλόος τις ἔχω , οὔτε τοιοῦτος λέγω καί ποιέω · ὅς κρύπτω δεῖ καί συσκάδειν αἰσχύνω καί ἐρυθριάω . καί οὗτος ἑρμηνεύω , ἐπάγω , μή περιπατέω ἐν πανουργία . ὁ γάρ νομίζω ἐγκώμιον εἰμί ἐκεῖνος , οὗτος αἰσχρός καί καταγέλαστος ἀποφαίνω . [ 475 ] τις δέ εἰμί , ἐν πανουργία ; δόξα ἔχω μή λαμβάνω ἐκεῖνος , λαμβάνω δέ καί κρύπτω · δόξα ἔχω Ἀγίων καί ἀποστολή δόκιμος , εἰμί δέ μυρίος γέμω κακός . ἄλλος ἐγώ , φημί , οὗτος ἀπολέγω ( οὗτος γάρ καί κρυπτός αἰσχύνη καλέω ) , τοιοῦτος εἰμί οἷος φαίνω , καί οὐδείς ἔχω συσκάπτω , καί οὐ ἐν ὁ βίος μόνος οὗτος , ἀλλά καί ἐν αὐτός ὁ κήρυγμα · οὗτος γάρ εἰμί , οὐδέ δολόω ὁ λόγος ὁ Θεός , ἀλλά ὁ φανέρωσις ὁ ἀλήθεια · οὖον ὁ πρόσωπον καί ὁ ἐπίδειξις , ἀλλά αὐτός ὁ ὁ πρᾶγμα ἀποδείκνυμι . συνιστάω ἑαυτοῦ πρός πᾶς συνείδησις ἄνθρωπος . οὖον γάρ πιστός μόνος , ἀλλά καί ἄπιστος ἐκμὲν κατάδηλος , πρόκειμαι πᾶς εἰς ὁ βασανίζω ὁ ἡμέτερος , ὡς εἄν . ἐθέλω · καί ἀπό οὗτος συνίστημι ἑαυτοῦ , οὐ ἀπό ὁ ὑποκρίνομαι , καί προσωπεῖον περιφέρω φαιδρός . λέγω οὖν μηδείς λαμβάνω , καί μάρτυς ἐγώ καλέω · λέγω μηδείς σύνοιδα ἑαυτοῦ πονηρός , καί οὗτος πάλιν ὁ μαρτυρία παρά σύ ἔχω , οὖον καθάπερ ἐκεῖνος , συσκάδοντες ὁ κατά ἑαυτοῦ , πολύς ἀπατάω . ἐγώ δέ καί ὁ βίος ἐγώ πᾶς εἰς πᾶς προτίθημι , καί ὁ κήρυγμα ἀπογυμνόω , ὥστε πᾶς αὐτός καταμανθάνω . εἶτα ἐπεί ὁ ἀπιστέω γιγνώσκω αὐτός ὁ ἰσχύς , ἐπάγω , ὅτι οὐ ἐγώ οὗτος ἐγκλημ , ἀλλά