joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0482.3
Ἄλλ’ ἰδοὺ καὶ ψυχὴ καινή ( ἐκαθάρθη γάρ ) , καὶ σῶμα καινόν , καὶ λατρεία καινή , καὶ ἐπαγγελία καινὰ , καὶ διαθήκη , καὶ ζωὴ , καὶ τράπεζα , καὶ στολή , καὶ πάντα καινὰ ἀπλῶς . Καὶ γὰρ ἀντὶ τῆς κάτω Ἱερουσαλὴμ ἔλαβομεν τὴν ἄνω μητρόπολιν , καὶ ἀντὶ ναοῦ αἰσθητοῦ ναὸν ἔσχομεν πνευματικόν , ἀντὶ πλακῶν λιθίνων σαρκίνας , ἀντὶ περιτομῆς βαπτισμα , ἀντὶ τοῦ μὲν σῶμα λασποτικόν , ἀντὶ ὕδατος ἀπὸ πέτρας αἷμα ἀπὸ πλευράς , ἀντὶ ῥάβδου Μωυσέως ἢ Ἀαρὼν τὸν σταυρόν , ἀντὶ γῆς τῆς ἐπαγγελίας τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν , ἀντὶ μυρίων ἱερῶν ἕνα ἀρχιερέα , ἀντὶ ἀμνοῦ ἀλόγου ἄνθρωπον πνευματικόν . Ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα λογίζομεν ἔλεγε . Καινὰ τὰ πάντα . Ταῦτα δὲ πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ διὰ Χριστοῦ καὶ τῆς αὐτοῦ δωρεᾶς . Διὸ καὶ ἐπήγαγε · Τοῦ καταλλάξαντος ἡμᾶς ἑαυτῷ διὰ τοῦ Χριστοῦ , καὶ δόντος ἡμῖν τὴν διακονίαν τῆς καταλλαγῆς . Ἀπὸ γὰρ τούτου πάντα τὰ ἀγαθά . Ὁ γὰρ φίλους ἡμᾶς ποιήσας , αὐτὸς καὶ τῶν ἄλλων αἴτιος , ὅ τοῖς φίλοις ἔδωκεν ὁ Θεός . Οὐ γὰρ ἀφεῖς μένειν ἐχθρούς , οὕτως ἡμᾶς ἡμεῖσατο , ἀλλὰ φίλους ποιήσας ἑαυτῷ . Ὅταν δὲ εἴπω , ὅτι Χριστὸς αἴτιος τῆς καταλλαγῆς , καὶ τὸν Πατέρα λέγω · ὅταν εἴπω τὸν Πατέρα δεδώκέναι , καὶ τὸν Υἱὸν λέγω . Πάντα γὰρ δι’ αὐτοῦ ἐγένετο · καὶ τούτου δὲ αὐτὸς [ 516 ] αἴτιος . Οὐ γὰρ ἡμεῖς αὐτῷ προσετράπομεν , ἀλλ’ αὐτὸς ἡμᾶς ἐκάλεσε . Πῶς ἐκάλεσε ; Διὰ τῆς τοῦ Χριστοῦ στραφῆς . Καὶ δόντος ἡμῖν τὴν διακονίαν τῆς καταλλαγῆς . Πάλιν ἐνταῦθα δείκνυσι τὸ τῶν ἀποστόλων ἀξίωμα , δεῖκνύς ὅλιχον πρᾶγμα ἐνεχειρισθῆναι , καὶ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τὴν ὑπερβολὴν . Οὐδὲ γάρ , ἐπειδὴ παρἤκουσαν τοῦ ἐλθόντος πρεσβευτοῦ , παρωξύνθη καὶ ἀφήκεν αὐτούς , ἀλλ’ ἐπιμένει παρακαλῶν καὶ δι’ ἑαυτοῦ καὶ δι’ ἑτέρων . Τίς ἄν ταύτῃ ἀξίως ἐκπλαγεῖν τὴν κηδεμονίαν ; Ἐσφράγισεν ὁ Υἱὸς ἐπὶ καταλαγὰς ἐλθὼν , ὁ γνησίως καὶ μονογενής , καὶ οὐδὲ οὕτως ἀπεστάτη τοῦς ἀνθρωπότητος ὁ Πατήρ , οὐδὲ εἴπεν , Ἐπεμψα τὸν Υἱὸν μου πρεσβευσόμενον , οἱ δὲ οὐ
Lemmas: ἄλλος ἰδού καί ψυχή καινός ( καθαίρω γάρ ) , καί σῶμα καινός , καί λατρεία καινός , καί ἐπαγγελία καινός , καί διαθήκη , καί ζωή , καί τράπεζα , καί στολή , καί πᾶς καινός ἀπλόος . καί γάρ ἀντί ὁ κάτω Ἱεροσόλυμα λαμβάνω ὁ ἄνω μητρόπολις , καί ἀντί ναός αἰσθητής ναός ἔχω πνευματικός , ἀντί πλάξ λίθινος σάρκινος , ἀντί περιτομή βάπτισμα , ἀντί ὁ μέν σῶμα λασποτικόν , ἀντί ὕδωρ ἀπό πέτρα αἷμα ἀπό πλευρά , ἀντί ῥάβδος Μωυσῆς ἢ Ἀαρών ὁ σταυρός , ἀντί γῆ ὁ ἐπαγγελία ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , ἀντί μυρίος ἱερός εἷς ἀρχιερεύς , ἀντί ἀμνός ἄλογος ἄνθρωπος πνευματικός . οὗτος καί ὁ τοιοῦτος λογίζω λέγω . Καινός ὁ πᾶς . οὗτος δέ πᾶς ἐκ ὁ Θεός διά Χριστός καί ὁ αὐτός δωρεά . Διὸ καί ἐπάγω · ὁ καταλλάσσω ἐγώ ἑαυτοῦ διά ὁ Χριστός , καί δίδωμι ἐγώ ὁ διακονία ὁ καταλλαγή . ἀπό γάρ οὗτος πᾶς ὁ ἀγαθός . ὁ γάρ φίλος ἐγώ ποιέω , αὐτός καί ὁ ἄλλος αἴτιος , ὅς ὁ φίλος δίδωμι ὁ Θεός . οὖον γάρ ἀφίημι μένω ἐχθρός , οὕτως ἐγώ ἡμεῖσατο , ἀλλά φίλος ποιέω ἑαυτοῦ . ὅταν δέ εἶπον , ὅτι Χριστός αἴτιος ὁ καταλλαγή , καί ὁ πατήρ λέγω · ὅταν εἶπον ὁ πατήρ δίδωμι , καί ὁ υἱός λέγω . Πάν γάρ διά αὐτός γίγνομαι · καί οὗτος δέ αὐτός [ 516 ] αἴτιος . οὖον γάρ ἐγώ αὐτός προστρέπω , ἀλλά αὐτός ἐγώ καλέω . Πῶς καλέω ; Ζεύς ὁ ὁ Χριστός στρέφω . καί δίδωμι ἐγώ ὁ διακονία ὁ καταλλαγή . πάλιν ἐνταῦθα δείκνυμι ὁ ὁ ἀπόστολος ἀξίωμα , δείκνυμι ὅλιχον πρᾶγμα ἐγχειρίζω , καί ὁ ἀγάπη ὁ Θεός ὁ ὑπερβολή . οὐδέ γάρ , ἐπεί παρήκω ὁ ἔρχομαι πρεσβευτής , παροξύνω καί ἀφίημι αὐτός , ἀλλά ἐπιμένω παρακαλέω καί διά ἑαυτοῦ καί διά ἕτερος . Τῖς ἄν οὗτος ἀξίως εκπλήσσω ὁ κηδεμονία ; σφραγίζω ὁ υἱός ἐπί καταλλαγή ἔρχομαι , ὁ γνήσιος καί μονογενής , καί οὐδέ οὕτως ἀποστάτης ὁ ἀνθρωπότης ὁ Πατήρ , οὐδέ εἶπον , πέμπω ὁ υἱός ἐγώ πρεσβεύω , ὁ δέ οὖον