joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0539.1
αὐτῶν τῇ ἀσθενείᾳ , ἀλλ’ αὐτάρχειν αὐτοῖς , καὶ δεῖκνυσιν ὅτι τοῖς παρὰ τοῦ Θεοῦ δώροις οὐ κατακεχθῆσθαι δεῖ . Ἵνα περισσεύητε , φησίν , εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν . Διὰ τοῦτο , φησί , ταῦτα αὐτῷ , ἵνα καὶ ἑτέροις παρέχητε . Καὶ οὐκ εἶπε , Παρέχετε , ἀλλὰ , Περισσεύετε . Ἐν μὲν γὰρ τοῖς σαρκικοῖς αὐτάρκειαν αὐτοῖς αἰτεῖ , ἐν δὲ τοῖς πνευματικοῖς καὶ περισσείαν , οὐχ ἐν ἐλεημοσύνῃ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἅπασιν · τοῦτο γὰρ ἐστὶ τὸ . Εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν . Εἰτα τὸν προφήτην αὐτοῖς ἐπάγει σύμβουλον , μάρτυριαν ζητήσας τὴν εἰς βαφλείαν αὐτοῦ ἐκκαλουμένην , καὶ φησί · Καθὼς ἑτραπαι , Ἐσκόρπισεν , ἔδωκεν τοῖς πένεσιν · ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα . Τοῦτό ἐστι , Περισσεύετε . Τὸ γὰρ , Ἐσκόρπισεν , οὐδενὸς ἄλλου δηλωτικόν ἐστιν , ἢ τοῦ μετὰ βαφλείας διδόναι . Εἰ γὰρ καὶ αὐτὰ οὐ μένει , ἀλλ’ ἐξ ἐξ αὐτῶν μένει . Καὶ γὰρ τὸ θαυμαστὸν τοῦτό ἐστιν , ὅτι φυλαττόμενα μὲν ἀπόλλυται , σκορπιζόμενα δὲ μένει , καὶ μένει διαπαντός . Δικαιοσύνην δὲ ἐνταῦθα τὴν φιλανθρωπίαν ἐκάλεσε · αὐτὴ γὰρ δικαιούς ποιεῖ , τὰ ἁμαρτήματα ὡσπερ πῦρ ἀναλίσκουσα , ὅταν μετὰ βαφλείας ἐκχέηται . Μὴ τοίνυν ἀκριβολογώμεθα , ἀλλὰ ἀθρόα τῇ χειρὶ σπειρώμεν . Οὐχ ὅρθς μίμους · πόσα διδάσσει ἑτεροῖς , καὶ γυναικὶ πόρναις ; Κἄν τὰ ἡμίσυ τῷ Χριστῷ δῷς , ὧν τοὺς ὀρχουμένοις ἐκεῖνοι διδάσσειν ὅσα πρὸς φιλοτιμίαν ἐκείνοις αὐτῶν καὶ παρ’ ἑτέρων κατακριθῶμεθα τότε , καὶ τῶν κατωρθωκότων καὶ τῶν διαμαρτόντων . Ἔρει γὰρ σοι , Διὰ τί οὐ γέγονας οὕτω μεγαλόφρων ἐν τοῖς προσήκουσιν ; Ἄλλ’ οὕτως μὲν πόρνην διδούς , οὐδὲν τούτων ὑπολογίζεται · σὺ δὲ τῇ ἀστοσίᾳ παρέχων τῷ εἰρηκότι μὴ μεριμνᾶν , φόβου γέμεις καὶ τρόμου ; καὶ τίνος ἂν εἴης συγγνώμης ἄξιος ; Εἰ γὰρ ἄνθρωπος οὐ περιφέρεται λαβὼν , ἀλλ’ ἀποδῶσι τὴν χάριν , πολλῷ μᾶλλον ὁ Χριστός . Ὁ γὰρ καὶ χωρὶς τοῦ λαθεῖν διδούς , πῶς μετὰ τὸ λαβεῖν οὐ δώσει ; Τί οὖν , φησίν , ὅταν πολλὰ ἀναλαβώντες τίνες , πρὸς τῇ μὴ λαβεῖν καὶ ἑτέρων διώνται ; Περὶ πάντὰ καὶ πάντα διαπανησάντων λέγεις , αὐτὸς οὐδὲ ὀβολὸν διδούς . Ἵπόσχου τὰ πάντα κενώσων , καὶ τότε [ καὶ ] περὶ ἐκείνων ἐρώτα · ἵως δ’ ἂν φειδωλὸς ἦς , καὶ ὀλίγα ἐκ τῶν ὑπον παρέχης , τί μοι προβάλλῃ σκῆψεις καὶ προφάσεις ; Οὐδὲ γὰρ ἐπὶ τὴν ἄκραν τῆς ἀκτημοσύνης · σε ἄγομεν κορυφὴν , ἀλλὰ τῶς σε τὰ περιττὰ περικόπτειν ἀξιοῦμεν , καὶ τῆς αὐταρκείας μόνης ἐραύν .
Lemmas: αὐτός ὁ ἀσθένεια , ἀλλά αὐταρχέω αὐτός , καί δείκνυμι ὅτι ὁ παρά ὁ Θεός δῶρον οὖον καταχέω δεῖ . ἵνα περισσεύω , φημί , εἰς πᾶς ἔργον ἀγαθός . Ζεύς οὗτος , φημί , οὗτος αὐτός , ἵνα καί ἕτερος παρέχω . καί οὐ εἶπον , παρέχω , ἀλλά , περισσεύω . ἐν μέν γάρ ὁ σαρκικός αὐτάρκεια αὐτός αἰτέω , ἐν δέ ὁ πνευματικός καί περισσεία , οὐ ἐν ἐλεημοσύνη μόνος , ἀλλά καί ἐν ὁ ἄλλος ἅπας · οὗτος γάρ εἰμί ὁ . εἰς πᾶς ἔργον ἀγαθός . εἶτα ὁ προφήτης αὐτός ἐπάγω σύμβουλος , μαρτυρία ζητέω ὁ εἰς βαφλείαν αὐτός ἐκκαλέω , καί φημί · καθώς τράπα , σκορπίζω , δίδωμι ὁ πένος · ὁ δικαιοσύνη αὐτός μένω εἰς ὁ αἰών . οὗτος εἰμί , περισσεύω . ὁ γάρ , σκορπίζω , οὐδείς ἄλλος δηλωτικός εἰμί , ἢ ὁ μετά βαφλείας δίδωμι . εἰμί γάρ καί αὐτός οὖον μένω , ἀλλά ἐκ ἐκ αὐτός μένω . καί γάρ ὁ θαυμαστός οὗτος εἰμί , ὅτι φυλάσσω μέν ἀπόλλυμι , σκορπίζω δέ μένω , καί μένω διαπαντός . Δικαιοσύνη δέ ἐνταῦθα ὁ φιλανθρωπία καλέω · αὐτός γάρ Δίκαιος ποιέω , ὁ ἁμάρτημα ὡς πῦρ ἀναλίσκω , ὅταν μετά βαφλείας ἐκχέω . μή τοίνυν ἀκριβολογέομαι , ἀλλά ἀθρόος ὁ χείρ σπείρω . οὐχ ὅρθρος μῖμος · πόσος διδασσω ἕτερος , καί γυνή πόρνη ; κἀν ὁ ἥμισυς ὁ Χριστός δίδωμι , ὅς ὁ ὀρχέομαι ἐκεῖνος διδάσκω ὅσος πρός φιλοτιμία ἐκεῖνος αὐτός καί παρά ἕτερος κατακρίνω τότε , καί ὁ κατορθόω καί ὁ διαμαρτάνω . ἔρομαι γάρ σύ , Ζεύς τίς οὖον γίγνομαι οὗτος μεγαλόφρων ἐν ὁ προσήκω ; ἄλλος οὕτως μέν πόρνη δίδωμι , οὐδείς οὗτος ὑπολογίζομαι · σύ δέ ὁ αστοθεος παρέχω ὁ λέγω μή μεριμνάω , φόβος γέμω καί τρόμος ; καί τίς εἄν εἰμί συγγνώμη ἄξιος ; εἰμί γάρ ἄνθρωπος οὖον περιφέρω λαμβάνω , ἀλλά ἀποδίδωμι ὁ χάρις , πολύς μᾶλλον ὁ Χριστός . ὁ γάρ καί Χωρὶς ὁ λανθάνω δίδωμι , πῶς μετά ὁ λαμβάνω οὖον δίδωμι ; τις οὖν , φημί , ὅταν πολύς ἀναλαμβάνω τίς , πρός ὁ μή λαμβάνω καί ἕτερος δῖος ; περι πα~ς καί πᾶς διαπανησάντων λέγω , αὐτός οὐδέ ὀβολός δίδωμι . ιποεχω ὁ πᾶς κενόω , καί τότε [ καί ] περί ἐκεῖνος ἐρωτάω · ἰός δέ εἄν φειδωλός εἰμί , καί ὀλίγος ἐκ ὁ ὕπειμι παρέχω , τίς ἐγώ προβάλλω σκήπτω καί πρόφασις ; οὐδέ γάρ ἐπί ὁ ἄκρος ὁ ἀκτημοσύνη · σύ ἄγω κορυφή , ἀλλά Τῶς σύ ὁ περισσός περικόπτω ἀξιόω , καί ὁ αὐτάρκεια μόνος ἐραῦς .