joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0607.4
ὡς εὐκαταφρόνητος , ὡς ἀλαζών , ὡς καμπάκιων μὲν διὰ τῶν ῥημάτων , ἐπὶ δὲ τῶν πραγμάτων οὐδὲ μικρόν τι δεῖξαι ἔχων τὴν ἑαυτοῦ ἰσχὺν καὶ οὐ μόνον ἀναβάλλεται , οὐδὲ μόνον ἀναδύεται , ἀλλὰ καὶ εὐχαται μὴ ἐμπεσεῖν εἰς τοιαύτην ὑπόθεσιν . Ἔξομαι γὰρ , φησίν , μὴ ποιῆσαι ὑμᾶς κακὸν μηδέν , Ἴνα μὴ ἡμεῖς ἀδόκιμοι φανῶμεν , ἀλλ’ Ἴνα ὑμεῖς τὸ καλὸν ποιήτε , ἡμεῖς δὲ ὡς ἀδόκιμοι ὤμεν . Τί ἔστιν δ λέγει ; Παρακαλῶ τὸν Θεόν , φησίν , ἵνατεὼν μηδένᾶ εὑρεῖν ἀδιόρθωτον , μηδένᾶ εὑρεῖν ἀμετανόητον · μᾶλλον δὲ οὐδὲ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἀμαρτεῖν . Μὴ ποιῆσαι γὰρ ὑμᾶς , φησίν , μηδέν · εἰ δὲ καὶ ἀρὰ ἀμάρτητε , μεταβάλλεσθαι , καὶ προλαθόντας διορθώσεσθαι , καὶ πᾶσαν ἀποκρούεσθαι ὀργήν . Οὐδὲ γὰρ τοῦτο σπουδάζω , Ἴνα οὕτω δόκιμοι ὤμεν , ἀλλὰ τοιναύτως ἔσων , Ἴνα μὴ ἡμεῖς δόκιμοι φανῶμεν . Εἰ γὰρ μένετε , φησίν , ἀμετανόητα ἀμαρτάνοντες , ἀνάγκη ἡμᾶς χολάζειν , τιμωρεῖσθαι , σφροῦν ὑμῶν τὰ σώματα · ὅσαρ ἐπὶ Σαπφείρᾳ καὶ ἐπὶ τοῦ Μάγου γέγονε · καὶ ἀδύναμεν δοκιμὴν τῆς δυνάμεως . Ἄλλ’ οὐχ εὐχόμῃθα τοῦτο , ἀλλὰ τοῦναντίων , ἵνα μὴτε ἡμεῖς οὕτω δίκαιοι φανῶμεν · τουτίσιν , Ἴνα μὴ οὕτω τὴν δοκιμὴν ἐπιδεικνύμεθα τῆς δυνάμεως τῆς ἐν ἡμῖν , διὰ τοῦ χολάζειν ὑμᾶς καὶ τιμωρεῖσθαι ἀμαρτάνοντας καὶ ἀνίατα νοσούνας , ἀλλὰ εἰ ; Ἴνα ὑμεῖς τὸ καλὸν ποιήτε , τοῦτο εὐχόμεθα , Ἴνα δελ ἐν ἀρετῇ , δελ ἐν διορθώσει , ἡμεῖς δὲ ὡς ἀδόκιμοι ὤμεν , οὐχ ἐπιδεικνύμενοι ἡμῶν τὴν τιμωρητικὴν δύναμιν . Καὶ οὐχ εἶπεν , Ἀδόκιμοι · οὐ γὰρ ἔμελλεν εἶναι ἀδόκιμος , εἰ καὶ μὴ ἐκδίδειν , ἀλλὰ [ 616 ] δι’ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο δόκιμος · ἀλλ’ εἰ καὶ τινες ὑποπτεύουσιν ἡμᾶς , φησίν , μὴ ἐπιδεικνυμένους τὴν ἰσχὺν ἡμῶν εὐκαταφρονήτου εἶναι καὶ ἀπαρρημένους , οὐδὲν ἡμῖν μέλει τοῦτου . Βέλτιον ἡμᾶς τοῦτο νομίζεσθαι παρ’ ἐκείνοις , ἢ ἐν ταῖς πληγαῖς καὶ τῷ διωρισμῷ τὴν γνώμην τὴν δυνάμιν , ἣν ἔδοκεν ἡμῖν ὁ Θεός , ἐπιδεικνυσθαι . Οὐ γὰρ δυνάμεθα κατὰ τῆς ἀληθείας , ἀλλ’ ὑπὲρ τῆς ἀληθείας . Ἴνα γὰρ μὴ δόξῃ αὐτοῖς χαριζόμενος ( τοῦτο γὰρ ἔστιν ἀκενδόξου γνώμης ) , ἀλλ’ ὅσαρ ἡ τοῦ πράγμοτος ἀπαιτεῖ φύσις , τοῦτο ποιῆ , τοῦτο ἐπήγαγε λέγων · Οὐ γὰρ δυνάμεθό τι κατὰ τῆς ἀληθείας . Ἄν γὰρ εὖρω μὲν , φησίν , ὑμᾶς εὐδοκιμοῦντας , ἀποκρουσαμένους τὰ ἀμαρτήματα διὰ τῆς μετανοίας , παρήρησιαν πρὸς τὸν Θεὸν ἐς ἡστίας · οὐδὲ δυνήσομεθα , κἂν βουληθῶμεν , κοῦ σαι λοιπόν , ἀλλὰ κἂν ἐπχειρησωμεν , οὐ συμπεσεῖ ὁ Θεός . Εἰς τοῦτο γὰρ ἡμῖν ἔδωκε τὴν δύναμιν , ὅς · τὴν ἀληθὴ φέρειν τὴν φήφων καὶ δικαίαν , καὶ οὐχ ἱναντιαν τῇ ἀληθείᾳ . Εἶδες πῶς πανταχόθεν ἀνεπ · θῆ ποιεῖ τὸν λόγον , καὶ παραμιλεῖται τῆς ἀπειλῆς τὸ τραχύ ; Πλὴν ἀλλ’ ὡσαπερ τοῦτο ἐσπουδάκεν , οὕτω βούλεται καὶ τὴν αὐτοῦ δεῖξαι γνώμην οἰκειοῦμεν · αὐτός · διὸ καὶ ἐπἤγαγε , Χαίρομεν γὰρ ὅταν ἡμεῖς ἀδοξήθημεν , ὑμεῖς δὲ δυνατοὶ ἦτε . Τοῦτο δὲ καὶ εὐχόμεθα , τὴν ὑμῶν κατάρτισιν . Μάλιστα μὲν γὰρ , φησίν , ἴστε δυνάμεθό τι κατὰ τῆς ἀληθείας , τοῦτέστιν , εὐαρεστοῦντας ὑμᾶς χολάζειν · πλὴν ἐπειδὴ οὐ δυνάμεθα , διὰ τοῦτο οὐ βουλόμεθα , καὶ τοῦναντίον ἐπ -
Lemmas: ὡς εὐκαταφρόνητος , ὡς ἀλαζών , ὡς καμπάκιων μέν διά ὁ ῥῆμα , ἐπί δέ ὁ πρᾶγμα οὐδέ μικρός τίς δείκνυμι ἔχω ὁ ἑαυτοῦ ἰσχύς καί οὖον μόνος ἀναβάλλω , οὐδέ μόνος ἀναδύνω , ἀλλά καί ευχαω μή ἐμπίπτω εἰς τοιοῦτος ὑπόθεσις . ἔχω γάρ , φημί , μή ποιέω σύ κακός μηδείς , ἵνα μή ἐγώ ἀδόκιμος φαίνω , ἀλλά ἵνα σύ ὁ καλός ποιέω , ἐγώ δέ ὡς ἀδόκιμος εἰμί . τις εἰμί δ λέγω ; παρακαλέω ὁ Θεός , φημί , ἵνατεὼν μηδείς εὑρίσκω ἀδιόρθωτος , μηδείς εὑρίσκω ἀμετανόητος · μᾶλλον δέ οὐδέ οὗτος μόνος , ἀλλά μηδέ ὁ ἀρχή ἁμαρτάνω . μή ποιέω γάρ σύ , φημί , μηδείς · εἰμί δέ καί ἀρά ἁμαρτάνω , μεταβάλλω , καί προλανθανω διορθόω , καί πᾶς ἀποκρούω ὀργή . οὐδέ γάρ οὗτος σπουδάζω , ἵνα οὗτος δόκιμος εἰμί , ἀλλά τοιναυταω ἕννυμι , ἵνα μή ἐγώ δόκιμος φαίνω . εἰμί γάρ μένω , φημί , αμετανόητος ἁμαρτάνω , ἀνάγκη ἐγώ χολαζω , τιμωρέω , σφῦρος σύ ὁ σῶμα · Οσάρ ἐπί Σαπφείρᾳ καί ἐπί ὁ Μάγος γίγνομαι · καί αδύναμος δοκιμή ὁ δύναμις . ἄλλος οὐ εὔχομαι οὗτος , ἀλλά τοῦναντίων , ἵνα μήτε ἐγώ οὗτος Δίκαιος φαίνω · τοῦτις , ἵνα μή οὗτος ὁ δοκιμή ἐπιδείκνυμι ὁ δύναμις ὁ ἐν ἐγώ , διά ὁ χολαζω σύ καί τιμωρέω ἁμαρτάνω καί ἀνίατος νοσέω , ἀλλά εἰμί ; ἵνα σύ ὁ καλός ποιέω , οὗτος εὔχομαι , ἵνα δελ ἐν ἀρετή , δελ ἐν διόρθωσις , ἐγώ δέ ὡς ἀδόκιμος εἰμί , οὐ ἐπιδείκνυμι ἐγώ ὁ τιμωρητικός δύναμις . καί οὐ εἶπον , ἀδόκιμος · οὖον γάρ μέλλω εἰμί ἀδόκιμος , εἰμί καί μή εκδίδω , ἀλλά [ 616 ] διά αὐτός μέν οὖν οὗτος δόκιμος · ἀλλά εἰμί καί τις ὑποπτεύω ἐγώ , φημί , μή ἐπιδείκνυμι ὁ ἰσχύς ἐγώ εὐκαταφρόνητος εἰμί καί ἀπαρέσκω , οὐδείς ἐγώ μέλος οὗτος . ἀγαθός ἐγώ οὗτος νομίζω παρά ἐκεῖνος , ἢ ἐν ὁ πληγή καί ὁ διορισμός ὁ γνώμη ὁ δυνάμις , ὅς δοκέω ἐγώ ὁ Θεός , ἐπιδείκνυμι . οὖον γάρ δύναμαι κατά ὁ ἀλήθεια , ἀλλά ὑπέρ ὁ ἀλήθεια . ἵνα γάρ μή δόξα αὐτός χαρίζομαι ( οὗτος γάρ εἰμί ακενδοξεω γνώμη ) , ἀλλά Οσάρ ὁ ὁ πραγμοος ἀπαιτέω φύσις , οὗτος ποιέω , οὗτος ἐπάγω λέγω · οὖον γάρ δύναμαι τίς κατά ὁ ἀλήθεια . ἄν γάρ εὑρίσκω μέν , φημί , σύ εὐδοκιμέω , ἀποκρούω ὁ ἁμάρτημα διά ὁ μετάνοια , παραλέγω πρός ὁ θεός εἰς ἑστία · οὐδέ δύναμαι , κἀν βούλομαι , ποῦ σός λοιπός , ἀλλά κἀν ἐπιχειρέω , οὖον συμπίπτω ὁ Θεός . εἰς οὗτος γάρ ἐγώ δίδωμι ὁ δύναμις , ὅς · ὁ ἀληθής φέρω ὁ φημί καί Δίκαιος , καί οὐ ἱναντιαν ὁ ἀλήθεια . εἶδον πῶς πανταχόθεν Ἀνέπ · θέω ποιέω ὁ λόγος , καί παραμιλειος ὁ ἀπειλή ὁ τραχύς ; πλήν ἀλλά ὠθέω οὗτος σπουδάζω , οὗτος βούλομαι καί ὁ αὐτός δείκνυμι γνώμη οἰκειόω · αὐτός · διό καί ἐπάγω , χαίρω γάρ ὅταν ἐγώ ἀδοξέω , σύ δέ δυνατός εἰμί . οὗτος δέ καί εὔχομαι , ὁ σύ κατάρτισις . μάλιστα μέν γάρ , φημί , οἶδα δύναμαι τίς κατά ὁ ἀλήθεια , τουτέστιν , εὐαρεστέω σύ χολαζω · πλήν ἐπεί οὖον δύναμαι , διά οὗτος οὖον βούλομαι , καί τουναντίον ἔπος -