joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0614.1
πρόθυρα τοῦ ναοῦ τούτου φιλοῦσιν , οἱ μὲν χέφαινες , οἱ δὲ τῇ χειρὶ κατέχοντες , καὶ τῷ στόματι τὴν χεῖρα προσάγοντες : Καὶ διὰ τούτων τῶν πυλῶν καὶ τῶν θυρῶν καὶ εἰσῆλθε καὶ εἰσέρχεται πρὸς ἡμᾶς ὁ Χριστὸς , ἤγικα καὶ κοινωνίαν . Ἵστε οὖ τῶν μυστηρίων μετέχοντες τὸ λεγόμενον . Καὶ γὰρ οὐχ ὡς ἐτυχε τὸ στόμα ἡμῶν τετιμηται δεχόμενον τὸ σῶμα τὸ ἁγιοτικόν . Διὰ τοῦτο μάλιστα ἐνταῦθα φιλοῦσιν . Ἀκούτωσαν οἱ αἰσχρὰ φθεγγόμενοι , οἱ λοιδορίας ἐξάγοντες , καὶ φριττέτωσαν οὗν κατασιγῶνους στόμα · ἀκούτωσαν οἱ αἰσχρῶς φιλοῦντες · ἀκούσων οἱ ἄρχες διὰ τοῦ στόματός σου ὁ θεὸς , καὶ φυλάξων αὐτὸ ἀκηλίδωτον . Περὶ τῆς μελλούσης ζωῆς διελέχθη , περὶ ἀναστάσεως , [ 651 ] περὶ ἀθανασίας , ὅτι ὁ θάνατος οὐ θάνατος , τὰ ἄλλα μυρία ἀπόρρητα . Ὦσπερ γὰρ εἰς χρηστήριον παραγίνεται πρὸς τὸ στόμα τοῦ ἱερέως ὁ μυσταγωγεῖσθαι μέλλων . Ἀκούσωμεν ὅσαπέρ ἐστι φρίκης μεστὰ . Καὶ γὰρ ἀπώλεσεν αὐτοῦ τὴν ψυχὴν ἐκ προγόνων , καὶ ἔργαται αὐτὴν ἀναστήσων , καὶ δρωτήσωσιν πῶς ἄν αὐτὴν εὑροὶ καὶ ἀνακτήσαιτο . Εἶτα αὐτῷ ὁ Ὄδὲς χρή πῶς ἄν εὑρεθῇ , καὶ γίνεται τοῦ ἱλαστηρίου τὸ στόμα τοῦτο φρικωδέστερον . Ἐκεῖνο μὲν γὰρ τὸ ἱλαστήριον οὐδαμοῦ τοιαύτην ἔχει φωννήν , ἀλλὰ πολὺ περὶ ἱλαστῶν διελέγετο πραγμάτων , περὶ πολέμων καὶ εἰρήνης τῆς κάτω · ταῦτα δὲ ἅπαντα περὶ οὐρανοῦ , καὶ τῆς μελλούσης ζωῆς , καὶ πραγμάτων καινῶν καὶ διάνοιαν ὑπερβαινόντων . Εἰπὼν δέ , Ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ , ἐπήγαγεν Ἵσπαζόνται ὑμᾶς οἱ ἄγιοι πάντες · κάνατεῖθεν διδοὺς αὐτοῖς χρηστὰς ἐλπίδας . Τοῦτο προέγραψεν ἄν τὸ φιλήματος , διὰ τῆς προσαρσεως αὐτοῦς συνάπτων · ἀπὸ γὰρ τοῦ αὐτοῦ στόματος , οὗ τὸ φιλήμα , πρόσεισι καὶ τὰ ῥήματα . Εἰδὼς πῶς ἅπαντας συνάγει , καὶ τοὺς πόρρωθεν διεστῶτας τοῖς σώμασι , καὶ τοὺς πλησίον , τοὺς μὲν διὰ τοῦ φιλήματος , τοὺς δὲ διὰ τῶν γραμμάτων . Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ καὶ Πατρὸς , καὶ ἡ κοινωνία τοῦ ἁγίου Πνεύματος μετὰ πάντων ὑμῶν . Ἀμήν . Ἐπειδὴ συνέθεν αὐτοὺς ἀλλήλοις διὰ τῶν ἀσπασμῶν καὶ τῶν φιλημάτων , πάλιν εἰς εὐχὴν καταλύει τὸν λόγον , μετὰ πολλῆς τῆς ἀκριβείας συνάπτων αὐτοὺς καὶ τῷ θεῷ .
Lemmas: πρόθυρον ὁ ναός οὗτος φιλέω , ὁ μέν χέφαινες , ὁ δέ ὁ χείρ κατέχω , καί ὁ στόμα ὁ χείρ προσάγω : καί διά οὗτος ὁ πύλη καί ὁ θύρα καί εἰσέρχομαι καί εἰσέρχομαι πρός ἐγώ ὁ Χριστός , ἄγω καί κοινωνία . οἶδα οὖον ὁ μυστήριον μετέχω ὁ λέγω . καί γάρ οὐ ὡς τυγχάνω ὁ στόμα ἐγώ τιμάω δέχομαι ὁ σῶμα ὁ ἁγιοτικόν . Ζεύς οὗτος μάλιστα ἐνταῦθα φιλέω . Ἀκούτωσαν ὁ αἰσχρός φθέγγομαι , ὁ λοιδορία ἐξάγω , καί φριττέτωσαν ἐν κατασιγῶνους στόμα · ἀκούω ὁ αἰσχρῶς φιλέω · ἀκούω ὁ ἄρχω διά ὁ στόμα σύ ὁ θεός , καί φυλάσσω αὐτός ἀκηλίδωτος . περι ὁ μέλλω ζωή διαλέγω , περί ἀνάστασις , [ 651 ] περί ἀθανασία , ὅτι ὁ θάνατος οὖον θάνατος , ὁ ἄλλος μυρίος ἀπόρρητος . ὥσπερ γάρ εἰς χρηστήριος παραγίγνομαι πρός ὁ στόμα ὁ ἱερεύς ὁ μυσταγωγέω μέλλω . ἀκούω ὅσος εἰμί φρίκη μεστός . καί γάρ ἀπόλλυμι αὐτός ὁ ψυχή ἐκ πρόγονος , καί ἔρδω αὐτός ἀνίστημι , καί δρωτήσωσιν πῶς ἄν αὐτός εὑρίσκω καί ἀνακτάομαι . εἶτα αὐτός ὁ Ὄδε χρή πῶς ἄν εὑρίσκω , καί γίγνομαι ὁ ἱλαστήριος ὁ στόμα οὗτος φρικώδης . ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ ἱλαστήριος οὐδαμοῦ τοιοῦτος ἔχω φωνή , ἀλλά πολύς περί ἱλαστής διαλέγω πρᾶγμα , περί Πολέμων καί εἰρήνη ὁ κάτω · οὗτος δέ ἅπας περί οὐρανός , καί ὁ μέλλω ζωή , καί πρᾶγμα καινός καί διάνοια ὑπερβαίνω . εἶπον δέ , ἀσπάζομαι ἀλλήλων ἐν φίλημα ἅγιος , ἐπάγω ισπαζοντ σύ ὁ ἅγιος πᾶς · καίνω δίδωμι αὐτός χρηστός ἐλπίς . οὗτος προγράφω ἄν ὁ φίλημα , διά ὁ πρόσαρσις αὔτεος συνάπτω · ἀπό γάρ ὁ αὐτός στόμα , ὅς ὁ φίλημα , πρόσειμι καί ὁ ῥῆμα . εἰδώς πῶς ἅπας συνάγω , καί ὁ πόρρωθεν διίστημι ὁ σῶμα , καί ὁ πλησίος , ὁ μέν διά ὁ φίλημα , ὁ δέ διά ὁ γράμμα . ὁ χάρις ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί ὁ ἀγάπη ὁ θεός καί πατήρ , καί ὁ κοινωνία ὁ ἅγιος πνεῦμα μετά πᾶς σύ . ἀμήν . ἐπεί συντίθημι αὐτός ἀλλήλων διά ὁ ἀσπασμός καί ὁ φίλημα , πάλιν εἰς εὐχή καταλύω ὁ λόγος , μετά πολύς ὁ ἀκρίβεια συνάπτω αὐτός καί ὁ θεός .