joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0486.3
ὡσπερ εἴρηχα . Ἐὰν τοίνυν φιλήμεν τὸν Χριστόν , ὡς φιλεῖν δεῖ , ἑαυτοὺς τιμωρησόμεθα ἀμαρτάνοντες . Τοὺς γὰρ ὁποιοῦν ἐρώσιν οὐ τὸ κακὸν τι παθεῖν ἀπὸ ἐς , ὑπὲρ ὧν παρώξυναν τὸν ἐρώμενον , ἀλλ’ αὐτὸ πρὸ πάντων τὸ παροξύνειν τὸν ἀγαπημένον . Κἂν ὀργισθῇς οὖτως μὴ κολάσῃ , μειζόνως θεασάμενος τὸν ἐραστήν · ἄν δὲ δίκην ἀπαιτήσῃ , μᾶλλον παρεμεθήσατο . Μὴ τοίνυν γεένναν φοβώμεθα , ἀλλὰ τὸ προσκρούσαι τῷ Θεῷ · τοῦτο γὰρ ἐκεῖνον χαλεπώτερον , ὅταν ἀποστρέφῃται ὀργιζόμενος · τοῦτο πάντων χειρόν , τοῦτο πάντων φορτικώτερον . Καὶ ἵνα μάθῃς ἧλιχον ἐστίν , ἐννόησον τοῦτο ὁ λέγω . Εἰ τις κολαζόμενος ἰδὼν ἀνθρώπου ληστὴν καὶ κακοῦργον , αὐτὸς βασιλέας ὤν , τὸν ἀγαπητὸν υἱὸν τὸν μονογενῆ καὶ γνήσιον ἔδωκεν ὥστε ἀφαιρεῖν , καὶ μετὰ τοῦ θανάτου καὶ τὴν αἰτίαν ἀπ’ ἐκείνου μετενήνεγκεν ἐπὶ τὸν υἱὸν οὐχ ὄντα τοιούτον , ἵνα καὶ σώσῃ τὸν καταδίκον , καὶ τῆς πονηρᾶς ὑπολήψεως ἀπαλλάξῃ , εἶτα μετὰ ταῦτα εἰς μεγάλην ἀρχὴν αὐτὸν ἀναγαγών , μετὰ τὴν σωτηρίαν καὶ τὴν δόξαν τῆς ἀπορρήτου , ὑβρίζετο παρὰ τοῦ τοιαῦτα πεπονθότος · οὐχ ἂν εἴλετο μυριάκς ἀποθανεῖν ἐκεῖνος , εἰ γε νοῦν εἶχεν , ἢ τοσαύτη ἀγνωμοσύνη φαίνειν ὑπεύθυνος ὤν ; Τοῦτο δὴ καὶ νῦν λογιζώμεθα , καὶ στένωμεν πικρῶς ἐφ’ οἷς παρωξύνσαμεν τὸν εὐεργέτην μηδὲ , ἐπειδὴ μακροθύμως ὑβριζόμενος φέρει , διὰ τοῦτο θαρρῶμεν , ἀλλὰ δι’ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο δακνύμεθα . Καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων , ὅταν τις πληγεὶς τὴν δεξιὰν σιαγῶνα , ὅμ καὶ τὴν ἀριστεράν , μειζόνως ἀμύνεται , ἢ εἰ μυρίας ἔδωκε πληγάς · καὶ ὅταν λοιδορηθεὶς , μὴ μόνον οὐχ ἀντιλοιδορῆσῃ , ἀλλὰ καὶ εὐλογήσῃ , χαλεπώτερον ἐπληξεν , ἢ εἰ μυρίους ὀνειδισμὸν ἐπλυνεν . Εἰ δὲ ἐπ’ ἀνθρώπων , ὅταν ὑβρίζοντες μακροθυμίαν ἀπολαύωμεν , καταισχυνόμεθα [ 520 ] πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ Θεοῦ δεδοίχεται χρή τοὺς ἀμαρτάνοντας διηνεκῶς , καὶ οὐδὲν πάσχοντας δεινόν · καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ κακῷ τῆς ἑαυτῶν κεφαλῆς ἢ ἀρατος · αὐτοὺς θησαυρίζεται τιμωρία . Ταῦτ’ οὖν ἐννοοῦντες , πρὸ πάντων ἀμαρτίαν φοβώμεθα · τοῦτο γὰρ κολάσις , τοῦτο γεέννα , τοῦτο τὰ μυρία κακά . Μὴ φοβώμεθα δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ φεύγωμεν , καὶ τῷ Θεῷ σπουδαζώμεν διηνεκῶς ἀρέσκειν · τοῦτο γὰρ βασιλεία , τοῦτο ζωὴ , τοῦτο τὰ μυρία καλὰ . Οὕτω καὶ ἐντεῦθεν ἤδη τῆς βασιλείας ἐπιτευξόμεθα , καὶ τῶν μελλόντων ἀγαθῶν · ὧν γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ὡς λέγω . ἐάν τοίνυν φιλέω ὁ Χριστός , ὡς φιλέω δεῖ , ἑαυτοῦ τιμωρέω ἁμαρτάνω . ὁ γάρ ὁποιοῦν ἐράω οὖον ὁ κακός τίς πάσχω ἀπό εἰς , ὑπέρ ὅς παροξύνω ὁ ἐράω , ἀλλά αὐτός πρό πᾶς ὁ παροξύνω ὁ ἀγαπάω . κἀν ὀργίζω οὖτως μή κολάζω , μέγας θεάομαι ὁ ἐραστής · ἄν δέ δίκη ἀπαιτέω , μᾶλλον παρεμεθήσατο . μή τοίνυν γέεννα φοβέω , ἀλλά ὁ προσκρούω ὁ Θεός · οὗτος γάρ ἐκεῖνος χαλεπός , ὅταν ἀποστρέφω ὀργίζω · οὗτος πᾶς χείρων , οὗτος πᾶς φορτικός . καί ἵνα μανθάνω ἡλίκος εἰμί , ἐννοέω οὗτος ὁ λέγω . εἰμί τις κολάζω εἶδον ἄνθρωπος λῃστής καί κακοῦργος , αὐτός βασιλεύς εἰμί , ὁ ἀγαπητός υἱός ὁ μονογενής καί γνήσιος δίδωμι ὥστε ἀφαιρέω , καί μετά ὁ θάνατος καί ὁ αἴτιος ἀπό ἐκεῖνος μεταφέρω ἐπί ὁ υἱός οὐ εἰμί τοιοῦτος , ἵνα καί σῴζω ὁ καταδικέω , καί ὁ πονηρός ὑπόληψις ἀπαλλάσσω , εἶτα μετά οὗτος εἰς μέγας ἀρχή αὐτός ἀνάγω , μετά ὁ σωτηρία καί ὁ δόξα ὁ ἀπόρρητος , ὑβρίζω παρά ὁ τοιοῦτος πάσχω · οὐ εἄν εἴλω μυριάκις ἀποθνῄσκω ἐκεῖνος , εἰμί γε νόος ἔχω , ἢ τοσοῦτος ἀγνωμοσύνη φαίνω ὑπεύθυνος εἰμί ; οὗτος δή καί νῦν λογίζομαι , καί στένω πικρός ἐπί ὅς παροξύνω ὁ εὐεργέτης μηδέ , ἐπεί μακροθύμως ὑβρίζω φέρω , διά οὗτος θαρσέω , ἀλλά διά αὐτός μέν οὖν οὗτος δακνυμεθη . καί γάρ ἐπί ὁ ἄνθρωπος , ὅταν τις πλήσσω ὁ δεξιά σιαγών , ωμ καί ὁ ἀριστερός , μέγας ἀμύνω , ἢ εἰμί μυρίος δίδωμι πληγάς · καί ὅταν λοιδορέω , μή μόνος οὐ ἀντιλοιδορέω , ἀλλά καί εὐλογέω , χαλεπός πλήσσω , ἢ εἰμί μυρίος ὀνειδισμός πλύνω . εἰμί δέ ἐπί ἄνθρωπος , ὅταν ὑβρίζω μακροθυμία ἀπολαύω , καταισχύνω [ 520 ] πολύς μᾶλλον ἐπί Θεός δεδοιχω χρή ὁ ἁμαρτάνω διηνεκής , καί οὐδείς πάσχω δεινός · καί γάρ καί ἐπί κακός ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή ἢ ἀρατός · αὐτός θησαυρίζω τιμωρία . ταῦτα οὖν ἐννοέω , πρό πᾶς ἁμαρτία φοβέω · οὗτος γάρ κόλασις , οὗτος γέεννα , οὗτος ὁ μυρίος κακός . μή φοβέω δέ μόνος , ἀλλά καί φεύγω , καί ὁ Θεός σπουδάζω διηνεκής ἀρέσκω · οὗτος γάρ βασίλειος , οὗτος ζωή , οὗτος ὁ μυρίος καλός . οὕτως καί ἐντεῦθεν ἤδη ὁ βασίλεια ἐπιτυγχάνω , καί ὁ μέλλω ἀγαθός · ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .