joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0510.3
ζηλοῦν ἔδει , καὶ συγχαιρεῖν ἐκείνῳ · νυνὶ δὲ ἀλγῶν , ἐδείκνυ κατὰ κόσμον λυπούμενος . Ἄλλ' οὐχ ὁ Δαυὶδ οὕτως , οὐδὲ ὁ Πέτρος , οὐδὲ τῶν δικαίων ἕκαστος . Διὸ ὑδοκάμουν , ἢ ὑπὲρ οἰκείων , ἢ ὑπὲρ ἀλλοτρίων ἀλγοῦντες ἀμαρτημάτων . Καίτοι τί λύπης φορτικώτερον ; Ἄλλ' ὅταν κατὰ Θεὸν γίνηται , τῆς ἐν τῷ κάσμῳ χαρᾶς βελτίων ἐστίν . Αὕτη μὲν γὰρ εἰς οὐδὲν τελευτᾷ , ἐκείνη δὲ μετάνοιαν εἰς σωτηρίαν ἀμεταμέλητον ἐργάζεται . Καὶ γὰρ τὸ θαυμάσιον αὐτῆς τοῦτο ἐστιν , ὅτι οὐδ' ἂν μετανοήσῃ τις ἀληθῶς οὕτως · ὁ μάλιστα τῆς κοσμικῆς λύπης ἰδιὼν ἐστι . Τί γὰρ παῖδες ποδεινότερον γηψίου ; τί δὲ ἀλγεινότερον τῆς τοιαύτης τελευτῆς ; Ἄλλ' ὅμως οἱ ἐν ἀρχῇ τοῦ πένθους μηδενὸς ἀνεχόμενοι πατέρες , καὶ κατακόπτοντες ἑαυτούς , οὕτω μετὰ χρόνον μετανοοῦσιν , ἐπειδὴ ἀμέτρως ἠλγησαν , ὡς οὐδὲν ὀφῶντες ἐντεῦθεν , ἀλλὰ καὶ μειζόνως ἑαυτοὺς ἐπιτρίψαντες . Ἄλλ' οὐχ ἡ κατὰ Θεὸν λύπη τοιαύτη · ἀλλ' ἔχει δύο πλεονεκτήματα , τὸ μὴ καταγνῶσκεισθαι ἐφ' οἷς ἀλγεῖ τις , καὶ τὸ τὴν λύπην ταύτην εἰς σωτηρίαν τελευτῆν · ὧν ἑκατέρων ἐκείνη ἐστέρηται . Καὶ γὰρ εἰς βλάβην ἀλγοῦσι , καὶ μετὰ τὸ ἀλγήσαι σφάδρα , καταγινώσκοντες ἑαυτούς , μέγιστον τοῦτο σημεῖον ἐξεφέροντες τοῦ ἐπὶ βλάβῃ τοῦτο ποιῆσαι . Ἡ δὲ κατὰ Θεὸν τοῦναντίον · διὸ καὶ ἔλεγεν , Μετάνοιαν εἰς σωτηρίαν ἀμεταμέλητον κατεργάζεται . Οὕδεις γὰρ ἑαυτὸν καταγνώσθαι , ἂν λυπηθῇ ἐφ' ἁμαρτίᾳ , ἂν πενθῇσῃ , καὶ ἑαυτὸν συντρίψῃ . Ὅπερ καὶ ὁ μακάριος Παῦλος ἐπών , οὐ δεῖται ἐξεῤῥῆσθαι τῷ ὑπόδεῖγμα παραγίνεται ὧν εἶπεν , οὐδὲ τοὺς ἐν ταῖς παλαιαῖς ἱστορίαις · λυπηθέντας παρενεγκεῖν εἰς μίσος , ἀλλ' αὐτοὺς Κορινθίους περιλάγει , καὶ ἀφ' ὧν ἐποίησαν , ἀπὸ τούτων τὴν ἀπόδειξιν παρέχεται , ἵνα καὶ μετ' ἐγκωμίου αὐτῶν παιδεύσῃ , καὶ μᾶλλον αὐτοὺς ἐπισπάσῃται . Ἰδοὺ γὰρ , φησιν , αὐτὸ τὸ κατὰ Θεὸν λυπηθῆναι ὑμᾶς , πόσῃν κατειργάσατο ἐν ὑμῖν σπουδήν ; Οὐ μόνον γὰρ , φησιν , οὐκ ἐνέβαλεν ὑμᾶς εἰς τὸ καταγνῶσαι ἑαυτῶν ἢ ἀθυμία , ὡς εἴκῃ τοῦτο πεποιηκότων , ἀλλὰ καὶ σπουδαιοτέρους [ 545 ] ἐποίησεν . Εἶτα λέγει τῆς σπουδῆς τὰ τεκμήρια . Ἄλλὰ ἀπολογίαν · πρὸς ἐμέ . Ἄλλὰ ἀγανάκτησιν · πρὸς ἐκεῖνον τὸν ἁμαρτηκότα . Ἄλλὰ φόβον · καὶ γὰρ σφῶρα δεδιόκωτον ἦν ἡ τοσαύτη σπουδὴ καὶ ἡ ταχίστη διόρθωσις . Καὶ ἵνα μὴ δόξῃ ἐπαίρειν ἑαυτόν , ὅρα πῶς ταχῶς αὐτὸ παρεμεῤῥήσατο εἰπών , Ἄλλ' ἐπιπόθησιν · τὴν εἰς ἐμέ · ἀλλὰ ζηλον · τὸν ὑπὲρ τοῦ Θεοῦ · ἀλλ' ἐκδίκησιν · καὶ γὰρ ἐξηδικήσατε τοὺς τοῦ Θεοῦ νόμους ὑβρισάμενοι . Ἐν παντὶ συνεστήσατε ἑαυτοὺς ἀγνοῦς εἶναι ἐν τῷ πράγματι . Οὐχὶ τῷ μὴ τολμῆσαι μόνον · τοῦτο γὰρ πρόθελον ἦν · ἀλλὰ καὶ τῷ μὴ συνθεῖσθαι . Ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ προτέρα Ἐπιστολῇ ἔλεγεν , Καὶ ὑμεῖς περυσυμμένοι ἐστὲ , ἐνταῦθα φησιν , Καὶ ταύτης ἑαυτοὺς ἀπηλλάξατε τῆς ὑποψίας , οὐχὶ τῷ μὴ ἐπανέναι μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ ἐπιτιμῆσαι καὶ ἀγανακτῆσαι . Ἄρα εἰ καὶ ἐπραγ' ὑμῖν , οὐχ ἔνεκεν τοῦ ἀδικησαντος , εἰδὲ
Lemmas: ζηλόω ἐσθίω , καί συγχαίρω ἐκεῖνος · νυνί δέ ἄλγος , δείκνυμι κατά κόσμος λυπέω . ἄλλος οὐ ὁ Δαυίδ οὕτως , οὐδέ ὁ Πέτρος , οὐδέ ὁ Δίκαιος ἕκαστος . Διὸ ὑδοκάμουν , ἢ ὑπέρ οἰκέω , ἢ ὑπέρ ἀλλότριος ἀλγέω ἁμάρτημα . καίτοι τίς λύπη φορτικός ; ἄλλος ὅταν κατά θεός γίγνομαι , ὁ ἐν ὁ κάσμῳ χαρά ἀγαθός εἰμί . ἄτη μέν γάρ εἰς οὐδείς τελευτάω , ἐκεῖνος δέ μετάνοια εἰς σωτηρία ἀμεταμέλητος ἐργάζομαι . καί γάρ ὁ θαυμάσιος αὐτός οὗτος εἰμί , ὅτι οὐδέ εἄν μετανοέω τις ἀληθής οὕτως · ὁ μάλιστα ὁ κοσμικός λύπη ἴδιος εἰμί . τις γάρ παῖς ποδεινος γηψίου ; τίς δέ ἀλγεινός ὁ τοιοῦτος τελευτή ; ἄλλος ὅμως ὁ ἐν ἀρχή ὁ πένθος μηδείς ἀνέχω πατήρ , καί κατακόπτω ἑαυτοῦ , οὗτος μετά χρόνος μετανοέω , ἐπεί ἄμετρος ἀλγέω , ὡς οὐδείς ὀφῶντες ἐντεῦθεν , ἀλλά καί μέγας ἑαυτοῦ ἐπιτρίβω . ἄλλος οὐ ὁ κατά θεός λύπη τοιοῦτος · ἀλλά ἔχω δύο πλεονέκτημα , ὁ μή καταγιγνώσκω ἐπί ὅς ἀλγέω τις , καί ὁ ὁ λύπη οὗτος εἰς σωτηρία τελευτή · ὅς ἑκάτερος ἐκεῖνος στερέω . καί γάρ εἰς βλάβη ἀλγέω , καί μετά ὁ ἀλγέω σφάδρα , καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ , μέγας οὗτος σημεῖον ἐκφέρω ὁ ἐπί βλάβη οὗτος ποιέω . ὁ δέ κατά θεός τουναντίον · διό καί λέγω , μετάνοια εἰς σωτηρία ἀμεταμέλητος κατεργάζομαι . οὐδείς γάρ ἑαυτοῦ καταγιγνώσκω , εἄν λυπέω ἐπί ἁμαρτία , εἄν πενθέω , καί ἑαυτοῦ συντρίβω . ὅπερ καί ὁ μακάριος Παῦλος ἔπειμι , οὖον δήω ῥέζω ὁ ὑπόδειγμα παραγίγνομαι ὅς εἶπον , οὐδέ ὁ ἐν ὁ παλαιός ἱστορία · λυπέω παραφέρω εἰς μίσος , ἀλλά αὐτός Κορίνθιος περιλάγει , καί ἀπό ὅς ποιέω , ἀπό οὗτος ὁ ἀπόδειξις παρέχω , ἵνα καί μετά ἐγκώμιον αὐτός παιδεύω , καί μᾶλλον αὐτός ἐπισπάω . ἰδέ γάρ , φημί , αὐτός ὁ κατά θεός λυπέω σύ , πόσος κατεργάζομαι ἐν σύ σπουδή ; οὖον μόνος γάρ , φημί , οὐ ἐμβάλλω σύ εἰς ὁ καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ ἢ ἀθυμία , ὡς εἴκω οὗτος ποιέω , ἀλλά καί σπουδαῖος [ 545 ] ποιέω . εἶτα λέγω ὁ σπουδή ὁ τεκμήριον . ἀλλά ἀπολογία · πρός ἐγώ . ἀλλά ἀγανάκτησις · πρός ἐκεῖνος ὁ ἁμαρτάνω . ἀλλά φόβος · καί γάρ σφῶρα διοικέω εἰμί ὁ τοσοῦτος σπουδή καί ὁ ταχύς διόρθωσις . καί ἵνα μή δόξα ἐπαίρω ἑαυτοῦ , ὁράω πῶς Τάχως αὐτός παραμελέω εἶπον , ἄλλος ἐπιπόθησις · ὁ εἰς ἐγώ · ἀλλά ζῆλος · ὁ ὑπέρ ὁ Θεός · ἀλλά ἐκδίκησις · καί γάρ ἐξαδικέω ὁ ὁ Θεός νόμος ὑβρίζω . ἐν πᾶς συνίστημι ἑαυτοῦ Ἀγνοῦς εἰμί ἐν ὁ πρᾶγμα . οὐ ὁ μή τολμάω μόνος · οὗτος γάρ προθέλω εἰμί · ἀλλά καί ὁ μή συνθέω . ἐπεί γάρ ἐν ὁ πρότερος Ἐπιστολή λέγω , καί σύ περυσυμμενω εἰμί , ἐνταῦθα φημί , καί οὗτος ἑαυτοῦ ἀπαλλάσσω ὁ ὑποψία , οὐ ὁ μή ἐπανίημι μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐπιτιμάω καί ἀγανακτέω . ἄρας εἰμί καί ἐπραγ' σύ , οὐ ἐνέλκω ὁ ἀδικέω , ἀνάκλεις