joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0502.4
θέλεις τέλειος εἶναι , πάλυσόν σου τὰ ὑπάρχοντα . καὶ δὸς πτωχοῖς , καὶ δεῦρο , ἀκολούθει μοι , καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανοῖς . Εἰ δὲ βούλεσθε , ἐκατέρωθεν ἴδωμεν τὸ εἰρημένον [ 536 ] . Στενὴ καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδός , φησίν , ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν . Τίς οὖν βαδίζει τὴν στενὴν , ὁ ἐν τρυφῇ , ἢ ὁ ἐν πτωχείᾳ ; ὁ μόνος , ἢ ἡ μυρία βασταδίων φορτία ; ὁ χαύνος καὶ διαλελαμμένος , ἢ ὁ φροντίζων καὶ μεμεριμνημένος ; Ἄλλὰ τίς χρεια τῶν λογισμῶν , διόν ἴπ’ αὐτὰ τὰ πρόσωπα ἔλθειν ; Πάντων ὁ Ἀδάμος ἦν , καὶ σφόδρα πέντης · πλούσιος δὲ ὁ παραστέχων ἐν τῇ πυλῶνι καὶ μόνον τοῦτον · τίς οὖν εἰσῆλθεν εἰς τὴν βασιλείαν , καὶ τοὺς παῖδας ἐνετράφη τοῦ Ἀβραάμ ; εἰς δὲ ἀπετράγηνετο , καὶ οὐδὲ σταγόνος ἦν κύριος ; Ἄλλὰ καὶ πάντες ἀπολοῦνται πολλοί , φησίν , καὶ πλοῦσιοι τῶν ἀπορρήτων ἐκείνων ἀπολαύσουσι ἀγαθῶν . Τοὺναντίον μὲν οὖν ἐστιν ἰδεῖν , πλουσίους μὲν ὀλίγους , τῶν δὲ πενήτων πολλὴ πλείους σωζομένους . Σκοπῇ δὲ ἀκριβῶς ἐξετάδων τὰ τοῦ πλουτοῦ καλὸματα , καὶ τὰ τῆς πενίας ἐλαττώματα · μᾶλλον δὲ οὔτε τοῦ πλουτοῦ οὔτε τῆς πενίας , ἀλλ’ ἐκάτερα τῶν κεκτημένων ἐστι · πλὴν ἀλλὰ ποῖον εὐλόγιστον ὁπλὸν ἰδωμεν . Τί οὖν ἡ πενία ἐλάττωμα ἔχειν δοκεῖ ; Ἔνυδος . Τί δὲ ὁ πλοῦτος ; Ὑπερηφανίαν , τὴν μητέρα τῶν κακῶν , ἢ καὶ τὸν διάβολον ἐποίησεν εἶναι διάβολον , οὐχ ὅντα νοῦσημα ἐμπροσθεν . Πάλιν , βίβα πάντων τῶν κακῶν ἡ φιλαργυρία · τίς οὖν ἔσται τῆς βίβης ταύτης πλησίον , ὁ πλούσιος , ἢ ὁ πέντης ; οὐχ εἰδὴλον ὅτι ὁ πλούσιος ; Ὅσω γὰρ ἄν τις πλείονα περιβαλῇται , τοσοῦτω πλείονόν ἐφ’ . Κενοδοξία πάλλιν τὰ μυρία λυμαίνεται κατερώματα · ἀλλὰ καὶ ταύτης πάλιν ἐγγὺς ὁ πλουτῶν ἔσται . Τὰ δὲ τοῦ πέντους , φησίν , οὐ τίθεσι , τὴν θλίψιν , τὴν στενοχωρίαν ; Ἄλλὰ τοῦτο καὶ τοῦ πλουτοῦντος · κοιννόν , καὶ τοῦτο μᾶλλον ἢ τοῦ πέντους · ὥστε ἄ μὲν τῆς πενίας δοκεῖ εἶναι · κακὰ , κοινὰ ἐκάτερον ἐστίν , ἄ δὲ τοῦ πλουτοῦ , μόνα ἐκείνῳ . Τί δὲ , φησίν , ὅταν διὰ τὴν τῶν ἀναγκαίων ἀπορίαν πολλὰ δεινὰ ὁ πέντης ἐργάγῃ ; « Ἄλλ’ οὐδεὶς πέντης , οὐδεὶς τοσαῦτα ἐργάζεται δεινὰ δι’ ἔνδειαν , ὅσα οἱ πλουτοῦντες διὰ τὸ πλεῖονα περιβάλλεσθαι , καὶ τὰ ἔνδον μὴ ἀπολλύναι . Οὐ γὰρ οὕτω πέντης ἐφέταται τῶν ἀναγκαίων , ὡς τῶν περιττῶν ὁ πλουτῶν · οὐδ’ αὐ τοσαύτην ἰσχὺν ἔχει πρὸς τὸ χρήσασθαι τῇ πονηρίᾳ , ὅσην δύναμιν οὗτος . Εἰ τοίνυν καὶ βούλεται μᾶλλον καὶ δύναται , εἰδὴλον ὅτι μᾶλλον καὶ πλείονα ἐργάσεται . Οὐδὲ γὰρ οὕτω δέδοικεν ὁ πέντης ὑπὸ λιμοῦ , ὡς ὁ πλούσιος ὑπὸ τῆς ἀπωλείας τῶν ὄντων τρέμεν καὶ ἄγχειται , καὶ ὑπὸ τοῦ μηδέπω τὰ πάντων λαβεῖν . Ὅταν οὖν καὶ κενοδοξία · ἐστί · ἢ πλῆσιον καὶ ὑπερηφανία καὶ φιλαργυρία τῆς βίβης τῶν κακῶν ἀπάντων · ποῖαν ἕξει σωτηρίας ἐλπίδα , ἄν μὴ πολλὴν ἐπιδείγεται φιλοσοφίας , πῶς δὲ βαδίζειν τὴν στενὴν ὁδόν ; Μὴ τοίνυν τὰς τῶν πολλῶν δόξας περιφρώμεν , ἀλλὰ τὰ πράγματα ἐξετάσωμεν . Πῶς γὰρ οὐχ ἄτοπον ὑπὸ μὲν χρημάτων μὴ ἑτέρους πιστεύειν , ἀλλ’ ἀριθμῷ καὶ ψήφῳ τοῦτο ἐπιτρέπειν ; ὑπὸ δὲ πραγμάτων ψυχοζομένους , ἀκλῶς ταῖς ἑτέρων παρασύρεσθαι δόξαις , [ 537 ] καὶ ταῦτα ἀκριβῆ ζυγὸν ἀπάντων ἔχον ·
Lemmas: ἐθέλω τέλειος εἰμί , παλυσος σύ ὁ ὑπάρχω . καί δίδωμι πτωχός , καί δεῦρο , ἀκολουθέω ἐγώ , καί ἔχω θησαυρός ἐν οὐρανός . εἰμί δέ βούλομαι , ἑκατέρωθεν ὁράω ὁ εἴρω [ 536 ] . στενός καί θλίβω ὁ ὁδός , φημί , ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ζωή . Τῖς οὖν βαδίζω ὁ στενός , ὁ ἐν τρυφή , ἢ ὁ ἐν πτωχεία ; ὁ μόνος , ἢ ὁ μυρίος βασταδίων φορτίον ; ὁ χαύνος καί διαλελαμμένος , ἢ ὁ φροντίζω καί μεριμνάω ; ἀλλά τίς χρεία ὁ λογισμός , δείδω ἴψ αὐτός ὁ πρόσωπον ἔρχομαι ; Πάντων ὁ Αδάμος εἰμί , καί σφόδρα πέντη · πλούσιος δέ ὁ παρίστημι ἐν ὁ πύλη καί μόνος οὗτος · τίς οὖν εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος , καί ὁ παῖς ἐντρέφω ὁ Ἀβραάμ ; εἰς δέ ἀποτρώγω , καί οὐδέ σταγών εἰμί κύριος ; ἀλλά καί πᾶς ἀπόλλυμι πολύς , φημί , καί πλούσιος ὁ ἀπόρρητος ἐκεῖνος ἀπολαύω ἀγαθός . τουναντίον μέν οὖν εἰμί ὁράω , πλούσιος μέν ὀλίγος , ὁ δέ πένης πολύς πλείων σῴζω . σκοπέω δέ ἀκριβῶς ἐξετάζω ὁ ὁ πλοῦτος καλοματη , καί ὁ ὁ πενία ἐλάττωμα · μᾶλλον δέ οὔτε ὁ πλοῦτος οὔτε ὁ πενία , ἀλλά ἑκάτερος ὁ κτάομαι εἰμί · πλήν ἀλλά ποῖος εὐλόγιστος ὅπλον ὁράω . τις οὖν ὁ πενία ἐλάττωμα ἔχω δοκέω ; Ἔνυδος . τις δέ ὁ πλοῦτος ; ὑπερηφανία , ὁ μήτηρ ὁ κακός , ἢ καί ὁ διάβολος ποιέω εἰμί διάβολος , οὐ ὅντα νόσημα ἔμπροσθεν . πάλιν , εβίβα πᾶς ὁ κακός ὁ φιλαργυρία · τίς οὖν εἰμί ὁ Βίβης οὗτος πλησίος , ὁ πλούσιος , ἢ ὁ πέντη ; οὐ ειδηλος ὅτι ὁ πλούσιος ; ὅσος γάρ ἄν τις πλείων περιβάλλω , τοσοῦτος πλεῖος ἐπί . κενοδοξία πάλλις ὁ μυρίος λυμαίνομαι κατερώματα · ἀλλά καί οὗτος πάλιν ἐγγύς ὁ πλοῦτος εἰμί . ὁ δέ ὁ πέντος , φημί , οὖον τίθος , ὁ θλῖψις , ὁ στενοχωρία ; ἀλλά οὗτος καί ὁ πλουτέω · κοινός , καί οὗτος μᾶλλον ἢ ὁ πέντος · ὥστε ὅς μέν ὁ πενία δοκέω εἰμί · κακός , κοινός ἐκάς εἰμί , ὅς δέ ὁ πλοῦτος , μόνος ἐκεῖνος . τις δέ , φημί , ὅταν διά ὁ ὁ ἀναγκαῖος ἀπορία πολύς δεινός ὁ πέντη ἐργάζομαι ; « ἄλλος οὐδείς πέντη , οὐδείς τοσοῦτος ἐργάζομαι δεινός διά ἔνδεια , ὅσος ὁ πλουτέω διά ὁ πλείων περιβάλλω , καί ὁ ἔνδον μή ἀπόλλυμι . οὖον γάρ οὗτος πέντη ἐφίημι ὁ ἀναγκαῖος , ὡς ὁ περισσός ὁ πλοῦτος · οὐδέ αὖος τοσοῦτος ἰσχύς ἔχω πρός ὁ χράω ὁ πονηρία , ὅσος δύναμις οὗτος . εἰμί τοίνυν καί βούλομαι μᾶλλον καί δύναμαι , ειδηλος ὅτι μᾶλλον καί πλείων ἐργάζομαι . οὐδέ γάρ οὗτος δείδω ὁ πέντη ὑπό λιμός , ὡς ὁ πλούσιος ὑπό ὁ ἀπώλεια ὁ εἰμί τρέω καί ἄγχω , καί ὑπό ὁ μηδέπω ὁ πᾶς λαμβάνω . ὅταν οὖν καί κενοδοξία · εἰμί · ἢ πλησίος καί ὑπερηφανία καί φιλαργυρία ὁ Βίβης ὁ κακός ἀπαντάω · Ποίας ἔχω σωτηρία ἐλπίς , ἄν μή πολύς ἐπιδείκνυμι φιλοσοφία , πῶς δέ βαδίζω ὁ στενός ὁδός ; μή τοίνυν ὁ ὁ πολύς δόξα περιφέρω , ἀλλά ὁ πρᾶγμα ἐξετάζω . Πῶς γάρ οὐ ἄτοπος ὑπό μέν χρῆμα μή ἕτερος πιστεύω , ἀλλά ἀριθμός καί ψῆφος οὗτος ἐπιτρέπω ; ὑπό δέ πρᾶγμα ψύχω , ἀκλῶς ὁ ἕτερος παρασύρω δόξα , [ 537 ] καί οὗτος ἀκριβής ζυγόν ἀπαντάω ἔχω ·