joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0578.3
οὐκ ἀσθενεῖ ; Οὐκ εἶπεν , Οὐ κοινωνεῖ τῇ ἀδυμίᾳ · ἀλλ' ὡς ἐν αὐτῷ ὧν τῷ πάθει , ὡς ἐν αὐτῇ ὧν τῇ ἀρρωστία , οὕτω θορυβούμεν καὶ ταράσσομαι . Τίς σκανδαλίζεται , καὶ οὐκ ἐγὼ συχωρεῖ ; Ὅρα πάλιν τὴν ὑπαβολὴν τῆς ὁδύνης , πῶς πάρεισιν ἐν τῇ τῆς πυρώσεως προσηγρηρίᾳ . Ἐμαρμένα , καίομαι , φησίν · ὁ δὲ πάντων μείζων ἦν . Ἐκεῖνα μὲν γὰρ εἰ καὶ σφοδρά , ἀλλὰ καὶ παύεσθαι ταχέως , καὶ τὴν ἔχοντι εἶχεν ἀμάρτανον · τοῦτο δὲ ἦν τὸ ὀλίβον αὐτῶν καὶ στενοχωροῦν , καὶ διαπυριζοῦν αὐτοῦ τὴν διάνοιαν , τὸ καθ' ἕκαστον τῶν ἀσθενούντων τοιαῦτα πάσχειν , εἰ καὶ δστιοῦν ἦν . Οὐδὲ γὰρ ὑπὲρ τῶν μειζόνων μόνον ἤλγε , τῶν δὲ ἑλαττόνων κατεφρόνει , ἀλλὰ καὶ τὸν ἀπαρρίμνον ἐν τοῖς ἀναγκαίοις ἐτίθετο . Διὸ καὶ ἔλεγεν , Τίς ἀσθερεῖ ; δηλῶν ὅτι δστις ἐὰν ἦ καὶ καθάπερ αὐτὸς ὧν ἡ Ἐκκλησία ἡ κακὰ τὴν οἰκουμένην , οὕτω καθ' ἕκαστον θωβούμε μέλος . Εἰ καυχᾶσθαι δεῖ , τὰ τῆς ἀσθενείας μου καυχήσομαι . Ὅρᾳ δτι οὐδαμοῦ ἀπὸ σημείων , ἀλλ' ἀπὸ τῶν διωγμῶν καυχᾶται , καὶ τῶν πειρασμῶν ; Τοῦτο γὰρ , φησίν , ἀσθενείας . Καὶ ποικίλον τὸν πόλεμον δείκνυσιν . Καὶ γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι [ 615 ] αὐτὸν ἐπολέμουν , καὶ τὰ ἔθνη πρὸς αὐτὸν ἵστατο , καὶ οἱ ψευδαδέλφοι αὐτῷ ἐπίστευον , καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτὸν λύπουσαν ἀσθενούντες καὶ σκανδαλιζόμενοι · πάντοθεν αὐτῷ ὄρβος καὶ ταραχὴ , ἀπὸ τῶν οἰκείων , ἀπὸ τῶν ἀλλοτρίων . Οὕτως ἀποστολικὴς χαρακτῆρ · διὰ τοῦτον ὁφαινεται Εὐαγγέλιον . Ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ οἶδεν , δτι οὐ ψεύδομαι . Ὁ ἀνάρχης Ἄρετα τοῦ βασιλέως ἐπροσέχει τὴν λαμπαστηρίαν αὐλῆν , κιάναι με θέλω . Τί δήποτε διαβαδισθῆναι καὶ πιστοῦται , ἐπ' οὐδενὸς τῶν προτέρων τοῦτο ποιήσας ; Ὅτι Ἰσὺς τοῦτο ἀρχαιότερον ἦν καὶ ἀδηλότερον · ἐκεῖνα δὲ καὶ αὐτοῖς γνώριμα , ἡ μέριμνα τῶν Ἐκκλησιῶν , καὶ τὰ ἄλλα πάντα . Θέα τοίνυν τὸν πόλεμον ὅσος , εἰ γὰρ αὐτὴν τὴν πόλιν ἐπροσέχει . Ὅταν δὲ τὸν πόλεμον εἴπω , τὸν ζῆλον λέγω τοῦ Παύλου · εἰ γὰρ μὴ σφοδρὸς ἦν , οὐκ ἂν εἰς τοσαύτην ἀνῆλθε τὸν ἐνάρχην μανίαν . Ταῦτα ψυχῆς ἀποστολικῆς , τὸ πάσχειν τοιαῦτα , καὶ μηδαμοῦ παριτρέπεσθαι , ἀλλὰ φέρειν γενναίως τὰ ἐμπιπτόντα , καὶ μὴ ὁμοῦ χωρεῖν τοῖς κινδύνοις μηδὲ ἐπιπτήν . Ὅρα γοῦν ἀνταῦθα πῶς ἠδύσκετο διαφυγεῖν τὴν πολιορκίαν , διὸ θυρίδος χαλασθεῖς ἐν σαργάνῃ . Εἰ γὰρ καὶ ἐπεθυμεῖ τῆς ἐντεῦθεν ἀποδημίας , ἀλλ' ὅμως καὶ τῶν ἐνθρώπων ἦρα σωτηρίας . Διὸ πολλάκις καὶ τοιαῦτα ἐμηχανέτο , τηρῶν ἑαυτὸν τῷ πηρύγματι · καὶ οὐ παρηγεῖτο οὐδὲ ἀνθρωπίνοις χρησάμενος μηχανήσιν , ἄνιχα ἀπθεῖς καὶρός · οὕτως ἦν νήφων καὶ ἐργηγορῶς . Ἐνθα μὲν γὰρ ἀφυκτα ἦν κακὰ , τῆς χάριτος ἔδει μόνως · ἔνθα δὲ σύμμετρος ὁ πειρασμός , πολλὰ καὶ οὐδὲν ἐπνοεῖ · καὶ ἐνταῦθα παλιν τῷ Θεῷ τὸ πᾶν λογίζομενος . Καὶ καθάπερ τις ὁπηνθὴρ πυρὸς ἀσθέτου εἰς πέλᾶγος ἐμπιστῶν , κυμάτων πολλῶν ἐπιόντων ἑαυτὸν ἔσειζε , καὶ παλιν ἀνέρεγτο λαμπρός · οὕτω δὴ καὶ ὁ μακάριος Παῦλος , νῦν μὲν
Lemmas: οὐ ἀσθενής ; οὐ εἶπον , οὖον κοινωνέω ὁ αδυεις · ἀλλά ὡς ἐν αὐτός ὅς ὁ πάθος , ὡς ἐν αὐτός ὅς ὁ ἀρρωστία , οὗτος θορυβέω καί ταράσσω . Τῖς σκανδαλίζω , καί οὐ ἐγώ συγχωρέω ; Ὅρας πάλιν ὁ ὑπαβολὴν ὁ ὀδύνη , πῶς πάρειμι ἐν ὁ ὁ πύρωσις προσηγρηρίᾳ . Ἐμαρμένα , καίω , φημί · ὁ δέ πᾶς μείζων εἰμί . ἐκεῖνος μέν γάρ εἰμί καί σφοδρός , ἀλλά καί παύω ταχέως , καί ὁ ἔχω ἔχω ἁμαρτάνω · οὗτος δέ εἰμί ὁ ὀλίβον αὐτός καί στενοχωρέω , καί διαπυρίζω αὐτός ὁ διάνοια , ὁ κατά ἕκαστος ὁ ἀσθενέω τοιοῦτος πάσχω , εἰμί καί δστιοῦν εἰμί . οὐδέ γάρ ὑπέρ ὁ μείζων μόνος ἀλγέω , ὁ δέ μικρός καταφρονέω , ἀλλά καί ὁ ἀπαρρίμνον ἐν ὁ ἀναγκαῖος τίθημι . Διὸ καί λέγω , Τῖς ἀσθερεῖ ; δηλόω ὅτι δστις ἐάν εἰμί καί καθάπερ αὐτός ὅς ὁ ἐκκλησία ὁ κακός ὁ οἰκέω , οὗτος κατά ἕκαστος θωβούμε μέλος . εἰμί καυχάομαι δεῖ , ὁ ὁ ἀσθένεια ἐγώ καυχάομαι . ὁράω δ οὐδαμοῦ ἀπό σημεῖον , ἀλλά ἀπό ὁ διωγμός καυχάομαι , καί ὁ πειρασμός ; οὗτος γάρ , φημί , ἀσθένεια . καί ποικίλος ὁ πόλεμος δείκνυμι . καί γάρ ὁ Ἰουδαῖος [ 615 ] αὐτός πολεμέω , καί ὁ ἔθνος πρός αὐτός ἵστημι , καί ὁ ψευδάδελφος αὐτός πιστεύω , καί ὁ ἀδελφός αὐτός λυπώ ἀσθενέω καί σκανδαλίζω · πάντοθεν αὐτός ὅρος καί ταραχή , ἀπό ὁ οἰκέω , ἀπό ὁ ἀλλότριος . οὕτως ἀποστολικός χαρακτήρ · διά οὗτος ὁράω Εὐαγγέλιος . ὁ θεός καί πατήρ ὁ κύριος Ἰησοῦς οἶδα , δ οὖον ψεύδω . ὁ άναρχος Ἀρετή ὁ βασιλεύς προσέχω ὁ λαμπαστηρίαν αὐλή , κιάνη ἐγώ ἐθέλω . τις δήποτε διαβαδίζω καί πιστόω , ἐπί οὐδείς ὁ πρότερος οὗτος ποιέω ; ὅτι2 Ἰσὺς οὗτος ἀρχαῖος εἰμί καί ἄδηλος · ἐκεῖνος δέ καί αὐτός γνώριμος , ὁ μέριμνα ὁ ἐκκλησία , καί ὁ ἄλλος πᾶς . Θέα τοίνυν ὁ πόλεμος ὅσος , εἰμί γάρ αὐτός ὁ πόλις προσέχω . ὅταν δέ ὁ πόλεμος εἶπον , ὁ ζῆλος λέγω ὁ Παῦλος · εἰμί γάρ μή σφοδρός εἰμί , οὐ εἄν εἰς τοσοῦτος ἀνέρχομαι ὁ ἐνάρχομαι μανία . οὗτος Ψυχή ἀποστολικός , ὁ πάσχω τοιοῦτος , καί μηδαμοῦ παρατρέπω , ἀλλά φέρω γενναῖος ὁ ἐμπίπτω , καί μή ὁμοῦ χωρέω ὁ κίνδυνος μηδέ ἐπιπτήν . Ὅρας γοῦν ἐνταῦθα πῶς ἠδύσκετο διαφεύγω ὁ πολιορκία , διό θυρίς χαλάω ἐν σαργάνη . εἰμί γάρ καί ἐπιθυμέω ὁ ἐντεῦθεν ἀποδημία , ἀλλά ὅμως καί ὁ ἐνθρώπων ἆρα σωτηρία . Διὸ πολλάκις καί τοιοῦτος μηχανάομαι , τηρέω ἑαυτοῦ ὁ πηρύγματι · καί οὖον παρηγέομαι οὐδέ ἀνθρώπινος χράω μηχανάω , ἄνιχα ἀποτίθημι καιρός · οὕτως εἰμί νήφω καί ἐργηγορῶς . ἔνθα μέν γάρ ἀφυκτα εἰμί κακός , ὁ χάρις ἐσθίω μόνος · ἔνθα δέ σύμμετρος ὁ πειρασμός , πολύς καί οὐδείς ἐπινοέω · καί ἐνταῦθα πάλιν ὁ Θεός ὁ πᾶς λογίζομαι . καί καθάπερ τις ὁπηνθὴρ πυρός ἀσθέτου εἰς πέλαγος έμπιστος , κῦμα πολύς ἔπειμι ἑαυτοῦ σείω , καί πάλιν ἀνέργω λαμπρός · οὗτος δή καί ὁ μακάριος Παῦλος , νῦν μέν