joannes-chrysostomus.in-epistulam-ii-ad-corinthios-homiliae-1-30 pg061_0587.1
εἶχε τὴν δεξιὰν χειροτονεῖν καὶ ἐγκρίνειν θεούς . " Ὅσα γοῦν τὰ κατὰ Χριστὸν ἀπηγγέλη πάντα , ἐπεμφεν ὁ τοῦ ἔθνους ἄρχων πυθανόμενος , εἰ δοκεῖ αὐταῖς καὶ αὐτὸν χειροτονησαὶ θεόν . Οἱ δὲ οὐκ ἐπένευσαν , ἀρριζόμενοι καὶ ἀγανακτοῦντες , ὅτι πρὸ τῶς αὐτῶν φήρου καὶ γνώμης , ἡ δύναμις τοῦ σταυρωθέντος ἐκλάμψασα , εἰς τὸ οἰκεῖον ἐπασπάσατο εἴθους τὴν οἰκουμένην ἅπασαν . Τοῦτο δὲ ψυχογνομετὸ καὶ ἀκούσων αὐτῶν , ὥστε μὴ τῇ ἀνθρωπίνῃ ψήφῳ τὴν θεότητα ἀναπερυγῆναι τοῦ Χριστοῦ , μηδὲ ἕνα τῶν πολλῶν αὐτὸν εἶναι νομισθῆναι τῶν ἤδη ἐκείνως χειροτονηθέντων . Καὶ γὰρ καὶ πύκτας θεοὺς ἐνόμισαν , καὶ τὰ παιδικὰ τὰ Ἀδριανοῦ · ὅθεν καὶ ἡ πόλις Ἀντίονος λέγεται . Ἐπειδὴ γὰρ θάνατο , καταμαρτυρῆ τις θνητῆς φύσεως , ἐφαίνεν ὁ διδάσκαλος ἑτέρων ὁδὸν , τὴν τῆς ψυχῆς ἀθανασίαν , ἢ τὴν ὑπερθάλουσαν κολακείαν ἀναίμαζα , εἰς ἀσβέσιαν πολλοὺς ἐξήγαγε . Καὶ θέα πακουργίαν · ὅταν μὲν ἡμεῖς εἰς δεόν παράγωμεν , ἀνατρέπαι τὸν λόγον · ὅταν δὲ εἰς βλάβην αὐτὸς κατασκευάζειν βούληται , μετὰ πολλῆς αὐτὴν ἰσχύος τῆς , σπουδῆς . Κλν εἴπης τις , Ἡδὲν θεὸς Ἀλέξανδρος ; οὐχὶ τέθνηκε , καὶ ἀδύως ; Ἄλλ' ἀθάνατος ἡ ψυχή , φροῖ . Νῦν ὑπὲρ ἀθανασίας ποῖ τὸν λόγον , καὶ φιλοσόφει , ἵνα ἀποστήσῃ τοῦ ἐπὶ πάντων Θεοῦ · ὅταν δὲ ἡμεῖς λέγωμεν τοῦτο μέγιστον τοῦ Θεοῦ τὸ δῶρον , τοὺς σαπείους καὶ χαμαιπετεῖς , καὶ τῶν ἀλῶν οὐδὲν ἁμίων διακειμένους , ὡς ἡπατημένους πθεῖν . Κλν εἴπωμεν , ὅτι ὁ σταυρωμένος ζῇ , γέλως εὐθὺς , καὶσοι τῆς οἰκουμένης βωσῆς ἀπάτης , καὶ πάλαι καὶ νῦν · τότε μὲν ἀπὸ τῶν σημείων , νῦν δὲ ἀπὸ τῶν ἐπιστραφέντων · οὐ γὰρ δὴ χειρῷ ταῦτα τὰ κατορθώματα . Ἄν δὲ εἴπης τις , ὅτι Ἀλέξανδρος ζῇ , πιστεύεις , καὶτοι γε οὐδὲν ἔχων σημείον εἰπεῖν . Ναί , φροῖ · πολλά γὰρ καὶ μεγάλα κατώρθωσε ζῶν · καὶ γὰρ καὶ θὴν καὶ πόλεις ὑπέταξε , καὶ πολέμους πολλούς καὶ μάχας ἐνίκησε , καὶ τρόπαια ἔστησεν .
Lemmas: ἔχω ὁ δεξιά χειροτονέω καί ἐγκρίνω θεός . " ὅσα γοῦν ὁ κατά Χριστός ἀπαγγέλλω πᾶς , πέμπω ὁ ὁ ἔθνος ἄρχω πυνθάνομαι , εἰμί δοκέω αὐτός καί αὐτός χειροτονεος θεός . ὁ δέ οὐ ἐπινεύω , ἀρρίζω καί ἀγανακτέω , ὅτι πρό Τῶς αὐτός φῆρος καί γνώμη , ὁ δύναμις ὁ σταυρόω ἐκλάμπω , εἰς ὁ οἰκέω ἐπασπάζομαι ἔθος ὁ οἰκέω ἅπας . οὗτος δέ ψυχογνομετὸ καί ἀκούω αὐτός , ὥστε μή ὁ ἀνθρώπινος ψῆφος ὁ θεότης ἀναπερυγῆναι ὁ Χριστός , μηδέ εἷς ὁ πολύς αὐτός εἰμί νομίζω ὁ ἤδη ἐκείνως χειροτονέω . καί γάρ καί πύκτης θεός νομίζω , καί ὁ παιδικόν ὁ Ἀδριανός · ὅθεν καί ὁ πόλις Ἀντίων λέγω . ἐπεί γάρ θάνατος , καταμαρτυρέω τις θνητός φύσις , φαίνω ὁ διδάσκαλος ἕτερος ὁδός , ὁ ὁ Ψυχή ἀθανασία , ἢ ὁ υπερθαλουω κολακεία ἀναίμαζα , εἰς ἀσβέσιαν πολύς ἐξάγω . καί θέα πακουργίαν · ὅταν μέν ἐγώ εἰς δήω παράγω , ἀνατρέπω ὁ λόγος · ὅταν δέ εἰς βλάβη αὐτός κατασκευάζω βούλομαι , μετά πολύς αὐτός ἰσχύς ὁ , σπουδή . Κλν εἶπον τις , ἀείδω θεός Ἀλέξανδρος ; οὐ θνῄσκω , καί ἀδύως ; ἄλλος ἀθάνατος ὁ ψυχή , φρέω . νῦν ὑπέρ ἀθανασία ποῖ ὁ λόγος , καί φιλοσοφέω , ἵνα ἀφίστημι ὁ ἐπί πᾶς Θεός · ὅταν δέ ἐγώ λέγω οὗτος μέγας ὁ Θεός ὁ δῶρον , ὁ σαπείους καί χαμαιπετής , καί ὁ ἀλέω οὐδείς ἡμεῖς διάκειμαι , ὡς απατημένος πείθω . Κλν εἶπον , ὅτι ὁ σταυρωμένος ζῶ , γέλως εὐθύς , καισος ὁ οἰκέω βωσῆς ἀπάτη , καί πάλαι καί νῦν · τότε μέν ἀπό ὁ σημεῖον , νῦν δέ ἀπό ὁ ἐπιστρέφω · οὖον γάρ δή χειρόω οὗτος ὁ κατόρθωμα . ἄν δέ εἶπον τις , ὅτι Ἀλέξανδρος ζῶ , πιστεύω , καίτοι γε οὐδείς ἔχω σημεῖον εἶπον . Ναίς , φρέω · πολύς γάρ καί μέγας κατορθόω ζῶ · καί γάρ καί θήν καί πόλις ὑποτάσσω , καί πόλεμος πολύς καί μάχη νικάω , καί τρόπαιον ἵστημι .