joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0608.3
χρυα . Οὐ διὰ τὰ δαχρυα μόνον ( ἐπιποθῶ σε ἰδεῖν ) , ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν πίστιν , ὅτι ἀληθείας εἰ ἐργάτης , ὅτι οὐδὲν δολερὸν παρὰ σοί . Ὀταν οὖν καὶ σαυτὸν ἀξίων τοῦ φιλεῖσθαι παρέχῃς , οὕτω μὲν ὡν φιλόστοργος , οὕτω δὲ γνήσιος μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ , ὅταν μηδὲ ἐγὼ τῶν ἀστέργων ὡ , ἀλλὰ τῶν ἀληθεύειν σπουδαζόντων , τί τὸ κωλὸν ἦν ἐμὲ ἰδεῖν ; Πέπεισμαι δὲ ὅτι καὶ ἐν σοί . Ἄνωθεν ἔχει τοῦτο , φησί , τὸ καλόν , ἐκ προγόνων [ ὅτι ] διεδεδόχεν τὴν πίστιν τὴν ἀνυπόκριτον . Τὰ γὰρ τῶν προγόνων ἔγχώρια , ὅταν μὴν αὐτοῖς κοινωνῶμεν , καὶ ἡμῖν ἐστιν · ὅταν δὲ μή , οὐδὲν ἰσχύει , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον κατακρίνει . Διὸ καὶ ἐπήγαγε , Πέπεισμα δὲ ἐστι καὶ ἐν σοί . Οὐ στοχάζομαι , φησίν , ἀλλὰ πέπεισμαι καὶ πεπληροφόρημαι . Εἰ τοίνυν δι’ οὐδὲν ἀνθρώπινον ἤλθες ἐπὶ τοῦτο , οὐδὲν σε παρασαλεύει δυνήσεται . Δι’ ἣν αἰτίαν ἀναμνησκω σε ἀναλαμψαῖν τὸ χάρισμα τοῦ Θεοῦ , ὃ ἐστιν ἐν σοὶ διὰ τῆς ἐπιθέσεως μου χειρῶν μου . Ὅρα πῶς δείκνυσιν αὐτὸν ἐν ἀδυμίᾳ ὄντα πολλῇ , πῶς δὲ κατέχει . Μονονοῦχί γὰρ τοῦτο φησί · Μὴ νομίζεις ὅτι κατεφρόνησά σου · ἀλλ’ εἰδὼς ὅτι , ὅτι οὐτε κατέγνω , οὐδὲ ἐπεσκέπασα · καὶ εἰ μηδὲν ἕτερον , τὴν μάμην καὶ τὴν μητέρα ἐνδεῖ . Διὸ ἐπειδὴ οἶδα , ὅτι ἀνυπόκριτον ἔχεις πίστιν , ἀναμνησκω · δεῖ γὰρ σοι προθυμίαν πρὸς τὸ ἀναζωπυρῆσαι τὸ χάρισμα τοῦ Θεοῦ . Καθάπερ τὸ πῦρ δεῖται ξύλων , οὕτω καὶ ἡ χάρις τῆς προθυμίας τῆς ἡμετέρας , ἵνα ἀεὶ ἀναζή . Ἀναμνήσκω σε ἀναλαμψαῖν τὸ χάρισμα τοῦ Θεοῦ , ὃ ἐστιν ἐν σοὶ διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν μου · τοῦτέστι , διὰ τὴν τῷ Πνεύματι , ἣν ἐλαβες εἰς προστασίαν τῆς Ἐκκλησίας , εἰς σημεία , εἰς τὴν λατρείαν ἅπασαν . Ἐν ἡμῖν γὰρ ἐστι καὶ σβέσαι καὶ ἀναλαμψαῖν · διὸ ἀλλαχοῦ λέγει , Τὸ Πνεῦμα μὴ σβέννυτε . Ὑπὸ μὲν γὰρ ἀκηδίας καὶ ῥαθυμίας σβέννυται , ὑπὸ δὲ νήψεως καὶ προσοχῆς διαγείρεται . Ἐνεστὶ μὲν γὰρ ἐν σοί , πλὴν ἀλλὰ σφοδρότερον ἐργάζου αὐτό , τοῦτέστι , παρῥησίας ἐμπλησον αὐτό , χαρᾶς , εὐφροσύνης · στήθι γενναιῶς . Οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς πνεῦμα δειλίας , ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ . Τοῦτέστιν , οὐ διὰ τοῦτο τὸ πνεῦμα ἐλάβομεν , ἵνα ὑποστελλώμεθα , ἀλλ’ ἵνα παρρησιαζώμεθα . Πολλοὶς γὰρ δίδωσι πνεῦμα δειλίας , οἷον ἐπὶ τῶν πολέμων ἐν ταῖς Βασιλείαις γέγονε . Καὶ ἔπεσε , φησί , πνεῦμα δειλίας ἐπ’ αὐτούς · τοῦτέστι , φόβον αὐτοῖς ἐνἔθηκεν . Ἄλλὰ σοὶ ἔδωκε τοῦναντίον πνεῦμα δυνάμεως καὶ ἀγάπης τῆς εἰς αὐτόν . Ἄρα καὶ τοῦτο ἀπὸ χάριτος ἐστιν , ἀλλ’ οὐχ ἀπλῶς ἀπὸ χάριτος , ἀλλ’ ὅταν καὶ ἡμεῖς πρότεροι ἐπιδειξώμεθα τὰ παρ’ ἑαυτῶν . Τὸ γὰρ ποιοῦν ἡμᾶς κράζειν , Ἄδδὰ , ὁ Πατήρ , καὶ τὴν ἀγάπην τίθησι τὴν πρὸς αὐτόν , καὶ τὴν πρὸς τὸν πλησίον · ἵνα ἀλλήλους , φησίν , ἀγαπώμεν · ἀπὸ γὰρ τῆς δυνάμεως καὶ τοῦ μὴ δειλῆν ἡ ἀγάπη γίνεται . Οὐδὲν γὰρ οὕτω φίλᾳ διαλιλυσιν εὐθύν , ὡς δειλία καὶ προδοσίας φήμη . Οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεός , φησί , πνεῦμα δειλίας , ἀλλὰ ἀγάπης καὶ δυνάμεως καὶ σωφρονισμοῦ . Ἡτοι σωφρονισμὸν τὴν ὑγιειν λέγει τῆς διανοίας καὶ τῆς ψυχῆς , ἡ Σωφρονισμοῦ ,
Lemmas: χρυα . οὖον διά ὁ δάκρυ μόνος ( ἐπιποθέω σύ ὁράω ) , ἀλλά καί διά ὁ πίστις , ὅτι ἀλήθεια εἰμί ἐργάτης , ὅτι οὐδείς δολερός παρά σύ . ὅταν οὖν καί σαυτοῦ ἄξιος ὁ φιλέω παρέχω , οὗτος μέν ὡς φιλόστοργος , οὗτος δέ γνήσιος μαθητής ὁ Χριστός , ὅταν μηδέ ἐγώ ὁ άστεργος εἰμί , ἀλλά ὁ ἀληθεύω σπουδάζω , τίς ὁ κῶλον εἰμί ἐγώ ὁράω ; πείθω δέ ὅτι καί ἐν σύ . ἄνωθεν ἔχω οὗτος , φημί , ὁ καλός , ἐκ πρόγονος [ ὅτι ] διαδέχομαι ὁ πίστις ὁ ἀνυπόκριτος . ὁ γάρ ὁ πρόγονος ἐγχώριος , ὅταν μήv αὐτός κοινωνέω , καί ἐγώ εἰμί · ὅταν δέ μή , οὐδείς ἰσχύω , ἀλλά καί μᾶλλον κατακρίνω . Διὸ καί ἐπάγω , πεπεισμαω δέ εἰμί καί ἐν σύ . οὖον στοχάζομαι , φημί , ἀλλά πείθω καί πληροφορέω . εἰμί τοίνυν διά οὐδείς ἀνθρώπινος ἔρχομαι ἐπί οὗτος , οὐδείς σύ παρασαλεύω δύναμαι . διά ὅς αἴτιος ἀναμιμνήσκω σύ ἀναλαμβάνω ὁ χάρισμα ὁ Θεός , ὅς εἰμί ἐν σύ διά ὁ ἐπίθεσις ἐγώ χείρ ἐγώ . Ὅρας πῶς δείκνυμι αὐτός ἐν αδυεις εἰμί πολύς , πῶς δέ κατέχω . μονονουχί γάρ οὗτος φημί · μή νομίζω ὅτι καταφρονέω σύ · ἀλλά εἰδοί ὅτι , ὅτι οὐ καταγιγνώσκω , οὐδέ ἐπισκεπάζω · καί εἰμί μηδείς ἕτερος , ὁ μείς καί ὁ μήτηρ ἐνδέω . Διὸ ἐπεί οἶδα , ὅτι ἀνυπόκριτος ἔχω πίστις , ἀναμιμνήσκω · δεῖ γάρ σύ προθυμία πρός ὁ ἀναζωπυρέω ὁ χάρισμα ὁ Θεός . καθά ὁ πῦρ δήω ξύλον , οὗτος καί ὁ χάρις ὁ προθυμία ὁ ἡμέτερος , ἵνα ἀεί ἀναζέω . Ἀναμνήσκω σύ ἀναλαμβάνω ὁ χάρισμα ὁ Θεός , ὅς εἰμί ἐν σύ διά ὁ ἐπίθεσις ὁ χείρ ἐγώ · τουτέστι , διά ὁ ὁ πνεῦμα , ὅς λαμβάνω εἰς προστασία ὁ ἐκκλησία , εἰς σημεῖον , εἰς ὁ λατρεία ἅπας . ἐν ἐγώ γάρ εἰμί καί σβέννυμι καί ἀναλαμβάνω · διό ἀλλαχοῦ λέγω , ὁ πνεῦμα μή σβέννυμι . ὑπό μέν γάρ ἀκηδία καί ῥᾳθυμία σβέννυμι , ὑπό δέ νῆψις καί προσοχή διαγειρω . ἔνειμι μέν γάρ ἐν σύ , πλήν ἀλλά σφοδρός ἐργάζομαι αὐτός , τουτέστι , παρρησία ἐμπίμπλημι αὐτός , χαρά , Εὐφρόσυνος · ἵστημι γενναῖος . οὖον γάρ δίδωμι ἐγώ ὁ θεός πνεῦμα δειλία , ἀλλά δύναμις καί ἀγάπη καί σωφρονισμός . τουτέστιν , οὖον διά οὗτος ὁ πνεῦμα λαμβάνω , ἵνα ὑποστέλλω , ἀλλά ἵνα παρρησιάζω . πολλός γάρ δίδωμι πνεῦμα δειλία , οἷος ἐπί ὁ Πολέμων ἐν ὁ Βασίλεια γίγνομαι . καί πίπτω , φημί , πνεῦμα δειλία ἐπί αὐτός · τουτέστι , φόβος αὐτός ἐντίθημι . ἀλλά σύ δίδωμι τουναντίον πνεῦμα δύναμις καί ἀγάπη ὁ εἰς αὐτός . ἄρας καί οὗτος ἀπό χάρις εἰμί , ἀλλά οὐ ἀπλόος ἀπό χάρις , ἀλλά ὅταν καί ἐγώ πρότερος ἐπιδείκνυμι ὁ παρά ἑαυτοῦ . ὁ γάρ ποιέω ἐγώ κράζω , Ἄδδὰ , ὁ Πατήρ , καί ὁ ἀγάπη τίθημι ὁ πρός αὐτός , καί ὁ πρός ὁ πλησίος · ἵνα ἀλλήλων , φημί , ἀγαπάω · ἀπό γάρ ὁ δύναμις καί ὁ μή δειλός ὁ ἀγάπη γίγνομαι . οὐδείς γάρ οὗτος φίλος διαλιλυσις εὐθύς , ὡς δειλία καί προδοσία φήμη . οὖον γάρ δίδωμι ἐγώ ὁ Θεός , φημί , πνεῦμα δειλία , ἀλλά ἀγάπη καί δύναμις καί σωφρονισμός . ἤτοι σωφρονισμός ὁ ὑγιής λέγω ὁ διάνοια καί ὁ Ψυχή , ὁ σωφρονισμός ,