joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0616.1
τὴν Χριστὸν ἔχοντι λαλοῦντα ἐν ἑαυτῷ . Μὴ κρινοῦμεν τὰ ἄλλήλων , ἀλλὰ τὰ ἑαυτοῦ ἕκαστος · ἔξετάσων σοῦ τὸν βίον . Ἄλλ’ ἕκεινος ὠφελεί με σοίπευσεῖν εἶναι , φησί . Διὰ τί ; Ὅτι ἱερεὺς ἐστι . Καὶ τί σου πλέον οὐκ ἔχει ; οὐχὶ τοὺς μόχθους ; οὐχὶ τοὺς κινδύνους ; οὐχὶ τὴν ἀγωνίαν ; οὐχὶ τὴν ταλαιπωρίαν ; Ταῦτα τοίνυν ἔχων πῶς οὐ βελτίων ἐστὶ σοῦ ; Εἰ δὲ οὐκ ἐστὶ βελτίων , ἄρα ὠφελεί με , εἶπέ μοι , οὐ σαυτὸν ἀπολῦσαι ; Ἀπονοίας [ 670 ] ταῦτα τὰ ῥήματα . Πόθεν γάρ , εἰπεῖν σοι βελτίων ; Ἐὰν κλέπτῃ , φησί , καὶ ἱερόσυλη . Πόθεν οἶδας , ἄνθρωπε , τί κατὰ χρημῶν ὧδεῖς σαυτόν ; Καὶ σὺ μὲν , ἂν εἴπῃ τις , ὅτι ὁ δεῖνα πορφύραν ἔχει , χάν εἰδὼς ἦς , ἀποφράττεις τὰ ὦτα , χὰν ἐλέγχει δυνάμενος ἦς , ἀποπηδῶς εὐθὺς καὶ προσποθῇ μὴ εἰδέναι , περιττὸν κίνδυνον μὴ θελὼν ἀναδέξασθαι · ἐνταῦθα δὲ οὐ μόνον οὐκ ἀποπηδᾷς , ἀλλὰ καὶ ἀναδέχῃ περιττὸν κίνδυνον . Ταῦτα τὰ ῥήματα οὐκ ἐστὶν ἀνευθύνα · ἄκουε γὰρ τοῦ Χριστοῦ λέγοντος , Λέγω δὲ ὑμῖν , ὅτι πᾶν ῥῆμα ἀργόν , ὃ ἂν λαλήσωσιν οἱ ἄνθρωποι , δόσονται περὶ αὐτοῦ λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως . Ὦς δὲ , οἶει τινὸς βελτίων εἶναι , καὶ οὐ στένάζεις , οὐδὲ κόπτεις τὸ στήθος , οὐδὲ κάτω κύπτεις , οὐδὲ μιμῆ τὸν τελῶνην ; Οὐχὼν ἀπώλεσας σαυτὸν , χὰν βελτίων ἦς . Βελτίων εἰ · σίγα , ἵνα μὴνς βελτίων · ἐν δὲ εἴπης , ἐκδύσας τὸ πᾶν . Ἄν νομίσης , οὐχί · ἂν μὴ νομίσης , πολὺ προσέθηκες . Εἰ γὰρ ὁ ὤν ἁμαρτωλός , ἐπειδὴ ὑπολήφθῃ , κατῆλθε δεδικαιωμένος , ὁ μὴ ὤν σφόδρα ἁμαρτωλός , καὶ οὕτω πεπεισμένος , τί οὐ κερδάνει ; Ἐξετάσων σου τὸν βίον . Οὐ κλέπτεις ; ἀλλ’ ἀρπάζεις , ἀλλὰ βιάζῃ , ἀλλὰ μυρία ἕτερα τοιαῦτα ποιεῖς . Οὐχ ἐπανιών λέγω τὴν κλοπήν , ἅπαγε , ἀλλὰ καὶ σφόδρα ἑαυτὸν , εἰ γὰς ἄρα ἐστὶ τοιοῦτος · οὐ γὰρ πείθομαι . Ὅσον γὰρ ἡ Ἱερουσαλὶμ χαχόν , οὐδὲ ἐστὶν εἰπεῖν · ἀλλ’ ὑμῶν φειδόμεθα · οὐ γὰρ βούλομαι τὴν ἀρετὴν τὴν ἡμετερὰν κενούσθαι τῷ κατηγορεῖν ἕτέρων . Τί τοῦ τελῶνος χείρον , εἶπέ μοι ; Ἀληθὲς ἦν , ὅτι καὶ τελῶνης ἦν , καὶ μυρίων ἕνοχος κακῶν · καὶ μόνον ἵνα εἴπῃ ὁ Θαρμαῖος , Ὅστι οὐκ εἰμὶ ὡς οὗτος ὁ τελῶνης , πάντα ἀπώλεσε · σὺ περὶ τοῦ ἱερέως λέγεις , ὅτι Οὐκ εἰμὶ ὡς οὗτος ἱερόσυλος , καὶ οὐ πάντα κενοῖς ; Ταῦτα λέγειν ἀναγχάζομαι καὶ ἐπεξεῖναι τοῦτῳ τῷ λόγῳ , οὐχ ἐπειδὴ ἐκείνων μοι μέλει τοσοῦτον , ἀλλ’ ἐπειδὴ περὶ ὑμῶν δέδοικα , μὴ κενώσητε ὑμῶν τὴν ἀρετὴν διὰ τῆς καυχήσεως · ταύτης , διὰ τῆς κατακρίσεως . Ἄκουε γὰρ τοῦ Παύλου παραίνοντος καὶ λέγοντος · Τὸ δὲ ἕργον ἑαυτοῦ δοκιμάζῃ ἕκαστος , καὶ τότε εἰς ἑαυτὸν μόρον τὸ καύχημα ἕξει , καὶ οὐχ εἰς τὸν ἕτερον .
Lemmas: ὁ Χριστός ἔχω λαλέω ἐν ἑαυτοῦ . μή κρίνω ὁ ἀλλήλων , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος · ἐξετάζω σύ ὁ βίος . ἄλλος ἐκεῖνος ὠφελέω ἐγώ σοιπευσεω εἰμί , φημί . Ζεύς τίς ; ὅτι2 ἱερεύς εἰμί . καί τίς σύ πλέω οὐ ἔχω ; οὐ ὁ μόχθος ; οὐ ὁ κίνδυνος ; οὐ ὁ ἀγωνία ; οὐ ὁ ταλαιπωρία ; οὗτος τοίνυν ἔχω πῶς οὖον ἀγαθός εἰμί σύ ; εἰμί δέ οὐ εἰμί ἀγαθός , ἄρα ὠφελέω ἐγώ , εἶπον ἐγώ , οὖον σαυτοῦ ἀπολύω ; ἀπόνοια [ 670 ] οὗτος ὁ ῥῆμα . πόθεν γάρ , εἶπον σύ ἀγαθός ; ἐάν κλέπτης , φημί , καί ἱερόσυλη . πόθεν οἶδα , ἄνθρωπος , τίς κατά χρήμη οἰδέω σεαυτοῦ ; καί σύ μέν , εἄν εἶπον τις , ὅτι ὁ Δεῖνα πορφύρα ἔχω , χήν εἰδοί εἰμί , ἀποφράσσω ὁ οὖς , χήν ἔλεγχος δύναμαι εἰμί , ἀποπηδάω εὐθύς καί προσποθέω μή οἶδα , περισσός κίνδυνος μή ἐθέλω ἀναδέχομαι · ἐνταῦθα δέ οὖον μόνος οὐ ἀποπηδάω , ἀλλά καί ἀναδέχομαι περισσός κίνδυνος . οὗτος ὁ ῥῆμα οὐ εἰμί ανεύθυνος · ἀκούω γάρ ὁ Χριστός λέγω , λέγω δέ σύ , ὅτι πᾶς ῥῆμα ἀργός , ὅς εἄν λαλέω ὁ ἄνθρωπος , δίδωμι περί αὐτός λόγος ἐν ἡμέρα κρίσις . οὖς δέ , οἴομαι τις ἀγαθός εἰμί , καί οὖον στενάζω , οὐδέ κόπτω ὁ στήθος , οὐδέ κάτω κύπτω , οὐδέ μιμέομαι ὁ τελώνης ; Οὐχὼν ἀπόλλυμι σαυτοῦ , χήν ἀγαθός εἰμί . Βελτίων εἰμί · σῖγα , ἵνα μήν ἀγαθός · ἐν δέ εἶπον , ἐκδύω ὁ πᾶς . ἄν νομίζω , οὐ · εἄν μή νομίζω , πολύς προστίθημι . εἰμί γάρ ὁ εἰμί ἁμαρτωλός , ἐπεί ὑπολαμβάνω , κατέρχομαι δικαιόω , ὁ μή εἰμί σφόδρα ἁμαρτωλός , καί οὗτος πείθω , τίς οὖον κερδαίνω ; ἐξετάζω σύ ὁ βίος . οὖον κλέπτω ; ἀλλά ἁρπάζω , ἀλλά βιάζω , ἀλλά μυρίος ἕτερος τοιοῦτος ποιέω . οὐχ ἐπανέρχομαι λέγω ὁ κλοπή , ἀπάγω , ἀλλά καί σφόδρα ἑαυτοῦ , εἰμί γῆ ἄρα εἰμί τοιοῦτος · οὖον γάρ πείθω . ὅσος γάρ ὁ Ἱερουσαλμί χάσκω , οὐδέ εἰμί εἶπον · ἀλλά σύ φείδομαι · οὖον γάρ βούλομαι ὁ ἀρετή ὁ ἡμέτερος κενόω ὁ κατηγορέω ἕτερος . τις ὁ Τελωνός χείρων , εἶπον ἐγώ ; ἀληθής εἰμί , ὅτι καί τελώνης εἰμί , καί μυρίος ἔνοχος κακός · καί μόνος ἵνα εἶπον ὁ Θαρμαῖος , Ὅστις οὐ εἰμί ὡς οὗτος ὁ τελώνης , πᾶς ἀπόλλυμι · σύ περί ὁ ἱερεύς λέγω , ὅτι οὐ εἰμί ὡς οὗτος ἱερόσυλος , καί οὖον πᾶς κενός ; οὗτος λέγω ἀνάγχω καί ἐπεξίημι τοῦτῳ ὁ λόγος , οὐ ἐπεί ἐκεῖνος ἐγώ μέλος τοσοῦτος , ἀλλά ἐπεί περί σύ δείδω , μή κενόω σύ ὁ ἀρετή διά ὁ καύχησις · οὗτος , διά ὁ κατάκρισις . Ἄκουος γάρ ὁ Παῦλος παραινέω καί λέγω · ὁ δέ ἔργον ἑαυτοῦ δοκιμάζω ἕκαστος , καί τότε εἰς ἑαυτοῦ μόρον ὁ καύχημα ἔχω , καί οὐ εἰς ὁ ἕτερος .