joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0537.2
ἔργων γίνεται εἰς τοὺς ἐχθροὺς ἡ εὐεργεσία · σὺ κἂν διὰ λόγων ποίεισον , ὑπέρβυσαι τοῦ ἐχθροῦ · οὕτως ἔσῃ ὅμοιος τῷ Πατρὶ σου τῷ ἐν οὐρανοῖς . Μυριάκις ὑπὲρ τούτων διελέχθημεν , καὶ διαλεγόμενοι οὐ παυόμεθα · μόνον γινώσκε τὸ πλῆθος . Ἡμεῖς οὐ ναρκοῦμεν οὐδὲ ἀποκαίνομεν , ἡμεῖς οὐ περιεσπαχόμεν λέγοντες · μόνον ὑμεῖς μὴ ἀκούοντες δόξῃτε ἐνοχλεῖσθαι . Δοκεῖ δὲ τις ἐνοχλεῖσθαι , ὅταν μὴ ποιῇ τὰ λεγόμενα · ὁ γὰρ ποιῶν , συνεχῶς βούλεται τὰ αὐτὰ ἀκούειν , ὡςπερ οὐκ ἐνοχλούμενος , ἀλλ' ἐγχαυμαζόμενος . Ἄσπε οὐδαμὸθεν ἄλλοθεν τοῦτο γίνεται , ἀλλ' ἐκ τοῦ μὴ ποιεῖν τὰ λεγόμενα · ἐκεῖθεν καὶ ὁ λέγων φορτισκῶ ἐστιν . Ἐὰν τις ἐλεημοσύνην , εἴπε μοι , ποιή , εἴτα ἄλλος περὶ ἐλεημοσύνης διαλέγῃται , οὐ μόνον οὐχ ἀποκναιεῖ ὁ πρὸς τὴν ἀκρόασιν , ἀλλὰ καὶ γάννυται , ἀκούων τῶν οἰκείων κατορθωμάτων λεγομένων καὶ ἀνακηρυττομένων . Οὕτως σὺν καὶ ἡμεῖς , ἐπειδὴ οὐδὲν ἀνεξικακίαν ἔχοντες κοινόν , οὐδὲ κατιφύσεται ἡμῖν τοῦτο , διὰ τοῦτο δοκοῦσιν εἶναι αἱ πρὸς τὰ ῥήματα δυσχερεῖς · εἰ δὲ τὰ πράγματα ἦν , οὐκ ἂν λόγος ἡμῖς ἐλύθησεν . Εἰ τοίνυν μὴ βούλεσθε ἡμᾶς φορτικοὺς εἶναι μηδὲ ἐπαχθεῖς , οὕτω ποιήσατε , δι' ἔργων ἐπιδείξατε τὸ πρᾶγμα · ὡς οὐδέποτε παυσόμεθα ὑπὲρ τῶν αὐτῶν ὑμῖν διαλεγόμενοι , ἕως ἂν κατορθωθῇ ἐν ὑμῖν . Μάλιστα μὲν γὰρ καὶ κηδεμονίαν καὶ φιλοστοργίαν τῇ πρὸς ὑμᾶς 583 τοῦτο πράττομεν . Ἐπειτα δὲ καὶ διὰ τὸν ἐπικείμενον ἡμῖν κίνδυνον . Τὸν γὰρ σαλπίζοντα , κἂν μηδεὶς εἰς πόλεμον ἐξῆ , σαλπίζειν δεῖ , τὸ αὐτοῦ πληρούμενον . Οὐ τοίνυν μεῖζονα ὑμῖν τὴν κόλασιν ἐργάσασθαι βουλόμενοι , τοῦτο πράττομεν , ἀλλὰ τὸ καθ' ἑαυτοὺς ἀποδύνασθαι . Μετὰ δὲ τούτου , καὶ ἡ ὑμετέρα ἡμᾶς ἀγάπη κατέχει · ἀποσυνόμεθα γὰρ τὰ σπλάγχνα καὶ δακνόμεθα , εἰ τι τοιούτω συμβαίνει . Ἄλλὰ μὴ γένοιτο . Οὐκ ἔστι δαπάνη , ὡςπερ ἐπαμὲν νῦν , οὐκ ἔστιν ἐπιζήμια χρημάτων , οὐκ ἔστιν ὁδοὶ μακράς · θελῆσαι δεῖ μόνον , ῥᾴα ἐστι , προαιρεσις ἐστι . Φυλάττεσθον ἡμῶν τὸ στόμα , θύραν καὶ μοχλὸν ἐπιθήμεν , ἵνα μηδὲν τῶν μὴ δοκοῦντων τῷ Θεῷ φθεγγώμεθα . Ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν γίνεται τοῦτο , οὐχ ὑπὲρ ὑμῶν εὐχόμεθα . Τοῦτο δει λογίζομεθα , ὅτι καλ' ὁ εὐλογῶν τὸν ἐχθρὸν ἐπαινεῖ , καὶ ὁ κατααρώμενος , ἑαυτὸν καταράται , καὶ ὁ εὐχόμενος ὑπὲρ τοῦ ἐχθροῦ , ὑπὲρ ἑαυτοῦ εὐχεται , οὐχ ὑπὲρ ἐκείνου . Ἄν οὖν ταῦτα ποιῶμεν , δυνησόμεθα τὸ κατορθῶμα τοῦτο εἰς ἔργον ἀγαγεῖν , καὶ τυχεῖν τῶν ἐπηγγελημένων ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ' οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἔργον γίγνομαι εἰς ὁ ἐχθρός ὁ εὐεργεσία · σύ κἀν διά λόγος ποιέω , υπερβυσος ὁ ἐχθρός · οὕτως εἰμί ὅμοιος ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν οὐρανός . μυριάκις ὑπέρ οὗτος διαλέγω , καί διαλέγω οὖον παύω · μόνος γινώσκω ὁ πλῆθος . ἐγώ οὖον ναρκόω οὐδέ ἀποκαίω , ἐγώ οὖον περισπάω λέγω · μόνος σύ μή ἀκούω δοκέω ἐνοχλέω . δοκέω δέ τις ἐνοχλέω , ὅταν μή ποιέω ὁ λέγω · ὁ γάρ ποιέω , συνεχῶς βούλομαι ὁ αὐτός ἀκούω , ὡς οὐ ἐνοχλέω , ἀλλά ἐγχαυμαζόμενος . ασπεʹ οὐδαμόθεν ἄλλοθεν οὗτος γίγνομαι , ἀλλά ἐκ ὁ μή ποιέω ὁ λέγω · ἐκεῖθεν καί ὁ λέγω φορτισκῶ εἰμί . ἐάν τις ἐλεημοσύνη , εἶπον ἐγώ , ποιέω , εἴτα̅ ἄλλος περί ἐλεημοσύνη διαλέγω , οὖον μόνος οὐ ἀποκναίω ὁ πρός ὁ ἀκρόασις , ἀλλά καί γάνυμαι , ἀκούω ὁ οἰκέω κατόρθωμα λέγω καί ἀνακηρύσσω . οὕτως σύν καί ἐγώ , ἐπεί οὐδείς ἀνεξικακία ἔχω κοινός , οὐδέ κατιφυω ἐγώ οὗτος , διά οὗτος δοκέω εἰμί ὁ πρός ὁ ῥῆμα δυσχερής · εἰμί δέ ὁ πρᾶγμα εἰμί , οὐ εἄν λόγος ἡμεῖς λύω . εἰμί τοίνυν μή βούλομαι ἐγώ φορτικός εἰμί μηδέ ἐπαχθής , οὗτος ποιέω , διά ἔργον ἐπιδείκνυμι ὁ πρᾶγμα · ὡς οὐδέποτε παύω ὑπέρ ὁ αὐτός σύ διαλέγω , ἠώς εἄν κατορθόω ἐν σύ . μάλιστα μέν γάρ καί κηδεμονία καί φιλοστοργία ὁ πρός σύ 583 οὗτος πράσσω . ἔπειτα δέ καί διά ὁ ἐπίκειμαι ἐγώ κίνδυνος . ὁ γάρ σαλπίζω , κἀν μηδείς εἰς πόλεμος ἔξεστι , σαλπίζω δεῖ , ὁ αὐτός πληρόω . οὖον τοίνυν μείζων σύ ὁ κόλασις ἐργάζομαι βούλομαι , οὗτος πράσσω , ἀλλά ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀποδύνω . μετά δέ οὗτος , καί ὁ ὑμέτερος ἐγώ ἀγάπη κατέχω · αποσυνομεθη γάρ ὁ σπλάγχνον καί δάκνω , εἰμί τίς τοιοῦτος συμβαίνω . ἀλλά μή γίγνομαι . οὐ εἰμί δαπάνη , ὡς φημί νῦν , οὐ εἰμί ἐπιζήμιος χρῆμα , οὐ εἰμί ὁδός μακρός · ἐθέλω δεῖ μόνος , ῥᾴα εἰμί , προαίρεσις εἰμί . φυλάσσω ἐγώ ὁ στόμα , θύρα καί μοχλός ἐπιτίθημι , ἵνα μηδείς ὁ μή δοκέω ὁ Θεός φθέγγομαι . ὑπέρ ἐγώ αὐτός γίγνομαι οὗτος , οὐ ὑπέρ σύ εὔχομαι . οὗτος δεῖ λογίζομαι , ὅτι καλός ὁ εὐλογέω ὁ ἐχθρός ἐπαινέω , καί ὁ καταίρω , ἑαυτοῦ καταίρω , καί ὁ εὔχομαι ὑπέρ ὁ ἐχθρός , ὑπέρ ἑαυτοῦ εὔχομαι , οὐ ὑπέρ ἐκεῖνος . ἄν οὖν οὗτος ποιέω , δύναμαι ὁ κατόρθωμα οὗτος εἰς ἔργον ἄγω , καί τυγχάνω ὁ ἐπαγγέλλω ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .