joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0609.3
νόπτωμεν · κἂν μεθύοντα , οὐ καλοῦμεν , κἂν ὁ τι δηποτε ἕτερον ποιούντα τῶν ἀτόπων · ἀλλὰ μᾶλλον καὶ συμπράττομεν . Διὰ τοῦτο Παῦλος ἔσχεν , Οὐ μόνον αὐτὸ κλαίουσι , ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσι τοῖς πράττοις · [ 664 ] καὶ συμμορίας πότου καὶ μέθης ποιοῦσιν ὁ πολλοί . Ποίησον , ἀνθρώπε , συμμορίαν , ὥστε ἀποθάψαι τὴν μανίαν τῆς μέθης · τοῦ δεδεμῶτος καλὰ ταῦτα τὰ φιλικὰ . τοῖς ἐν θλίψει οὖσι . Τοιούτων τι καὶ Κορινθίους ἐπιτάξει ὁ Παῦλος , Ἵνα μὴ , ὅταν ἔλθω , φησι , τὸς ἰορίαι γίνωσιν . Νῦν δὲ μέθης μὲν καὶ τρυφῆς καὶ σπατάλης ἕνεκεν πάντα πράττομεν , καὶ κλίνην κοινὴν , καὶ τράπεζαν κοινὴν , καὶ οἶνον κοινόν , καὶ ἀνάλωμα κοινὸν ποιοῦμεν · ἐλεημοσύνην δὲ οὐδεὶς ἐποιήσατο κοινήν.Τοιαῦτα ἦν ἐπὶ τῶν ἀποστόλων τὰ φιλικὰ , πάντα εἰς μέσον κατετίθοντο τὲ ὑπάργοντα . Ἐγὼ δὲ οὐ πάντα κειλῶ , ἀλλὰ μέρος τι . Ὁ ἄν σὲ εὐδοκῆσαι , φησιν , ὁρισάτω ἕκαστος κατὰ μένιν τῶν σφάδων , ὡσπερ τινὰ φόρον φέρειν ὑπὲρ τῶν ἐπὶ ἡμερῶν , καὶ καταπεθεῖν , καὶ οὕτω δίδωναι ἐλεημοσύνην , κἂν μικρόν , κἂν μάγα . Οὐχ ὀφθήση γάρ , φησι , κενὸς ἔνωπιον Κυρίου . Ἰουδαῖοι ταῦτα εἰλέγτο , πῶς μᾶλλον ἡμῖν ; Διὰ τοῦτο ἐστήκασιν οἱ πέντες πρὸ τῶν θυρῶν , ἵνα μηδεὶς εἰσὶ κενός , ἵνα μετὰ ἐλεημοσύνης εἰσὶ . Εἰσέρχου ἐλεηθῆναι · ἐλέησον πρῶτον . Ὁ δὲ ὑστατον ἐρχόμενος , πάλιν ὀφείλει · ὅταν γὰρ ἀφίημεν ἡμεῖς , ὁ δεύτερος πλεῖον κατατίθησι . Ποίησον σοι ὀφειλέτην τὸν Θεόν , καὶ τότε αὐτὸν αἴτησαι · δάνεισον , καὶ τότε ἀπαίτει , ἵνα μετὰ τόκου λάβῃς · βούλεται τοῦτο ὁ Θεός , οὐχ ἀποφεύγει . Ἄν μετὰ ἐλεημοσύνης αἰτῆς , χάριν ἔχει · ἂν μετὰ ἐλεημοσύνης ἀπαίτης , δανείξεις καὶ τόκους λαμβάνεις . Ναί , παρακαλεῖ . Οὐχ ἐν τῇ ἐκτάσει τῶν χειρῶν τὸ ἀκούσθαι ἐστιν · Ἐκτείνον σου τὰς χεῖρας , μὴ εἰς τὸν οὐρανόν , ἀλλὰ εἰς τὰς τῶν πενιχτῶν χεῖρας . Ἄν εἰς τὰς τῶν πενιχτῶν χεῖρας ἐκτείνης τὴν χεῖρα , αὐτὴς ἦψον τῆς χορυφῆς τοῦ οὐρανοῦ · ὁ γὰρ χεῖρ καθἡμενος λαμβάνει τὴν ἐλεημοσύνην · ἂν δὲ ἀκάροπος ἀνατείνης , οὐδὲν ὄνησαι . Εἴπε γὰρ μοι , εἰ σε προσελθὼν ὁ βασιλεὺς ἦπτε μετὰ τῆς ἀπορῆς , οὐχ ἂν προθύμως ἔπαντα τὰ δυνα δέδωκας ; νῦν δὲ οὐχ ὑπὸ ἐπιγείου βασιλέως , ἀλλὰ τοῦ οὐρανοῦ διὰ τῶν πενιχτῶν αἰτουμένου ἔστηκας παρορῶν καὶ τὴν ὀδὸν ὑπερτιθέμενος ; καὶ πόσης οὐχ ἐν εἰς χολάσεως ἄξιος ; Οὐ γὰρ ἐν τῇ ἐκτάσει τῶν χειρῶν , οὐδὲ ἐν τῷ πλήθει τῶν ῥημάτων , ἀλλὰ ἐν τοῖς ἔργοις τὸ ἐπακούσθαι ἐστιν . Ἄκουε γὰρ τοῦ προφήτου λέγοντος · Ὅταν τὰς χεῖρας ὑμῶν ἐκτείνετε , ἀποστρέφω τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀφ᾽ ὑμῶν , καὶ ἂν πληθύῃτε τὴν δέησιν , οὐχ εἰσακούσομαι ὑμῶν . Δέον γὰρ σιγῆν , καὶ μηδὲ ἀνατεῖναι εἰς τὸν οὐρανὸν τὸν ἕλεον δεόμενον , ὁ παρόρμησιν ἔχων καὶ πολλὰ φθέγγεται . Ἀλλὰ τί φησι ; Κρίνατε ὀρφανῷ καὶ ταπεινῷ , καὶ δικαιώσατε χήραν , καὶ μάθετε καλῶν ποιεῖν . Οὕτω δυνασόμεθα ἀκούεσθαι , κἂν κάτω τὰς χεῖρας ἔχωμεν , κἂν μὴ φθεγγώμεθα , μηδὲ ζητῶμεν . Ταῦτα τοίνυν ζηλώσωμεν , ἵνα τύχωμεν τῶν ἐπηγγελμένων ἡμῖν ἀγαθῶν .
Lemmas: νοπετομαι · κἀν μεθύω , οὖον καλέω , κἀν ὁ τίς δηποτε ἕτερος ποιέω ὁ ἄτοπος · ἀλλά μᾶλλον καί συμπράσσω . Ζεύς οὗτος Παῦλος ἔχω , οὖον μόνος αὐτός καλέω , ἀλλά καί συνευδοκέω ὁ πράσσω · [ 664 ] καί συμμορία πότος καί μέθη ποιέω ὁ πολύς . Ποίησος , ἄνθρωπος , συμμορία , ὥστε ἀποτρέπω ὁ μανία ὁ μέθη · ὁ δέμω καλός οὗτος ὁ φιλικός . ὁ ἐν θλῖψις εἰμί . τοιοῦτος τίς καί Κορίνθιος ἐπίταξις ὁ Παῦλος , ἵνα μή , ὅταν ἔρχομαι , φημί , τός ἰορίαι γίγνομαι . νῦν δέ μέθη μέν καί τρυφή καί σπατάλη ἕνεκα πᾶς πράσσω , καί κλίνη κοινός , καί τράπεζα κοινός , καί οἶνος κοινός , καί ἀνάλωμα κοινός ποιέω · ἐλεημοσύνη δέ οὐδείς ποιέω κοινην.τοιαυτος εἰμί ἐπί ὁ ἀπόστολος ὁ φιλικός , πᾶς εἰς μέσος κατατίθημι τε ὑπάρχω . ἐγώ δέ οὖον πᾶς κεῖλος , ἀλλά μέρος τίς . ὁ ἄν σύ εὐδοκέω , φημί , ὁρίζω ἕκαστος κατά Μενίν ὁ σφάδων , ὡς τις φόρος φέρω ὑπέρ ὁ ἐπί ἡμέρα , καί καταπίπτω , καί οὗτος δίδωμι ἐλεημοσύνη , κἀν μικρός , κἀν μάγος . οὐχ ὀφθησαίνω γάρ , φημί , κενός ἐνώπιος κύριος . Ἰουδαῖος οὗτος εἴλω , πῶς μᾶλλον ἐγώ ; Ζεύς οὗτος ἵστημι ὁ Πέντες πρό ὁ θύρα , ἵνα μηδείς εἰμί κενός , ἵνα μετά ἐλεημοσύνη εἰμί . εἰσέρχομαι ἐλεέω · ἐλεέω πρῶτος . ὁ δέ ὕστερος ἐρχόμενος , πάλιν ὀφείλω · ὅταν γάρ ἀφίημι ἐγώ , ὁ δύο πλείων κατατίθημι . Ποίησος σύ ὀφειλέτης ὁ Θεός , καί τότε αὐτός αἰτέω · δανείζω , καί τότε ἀπαιτέω , ἵνα μετά τόκος λαμβάνω · βούλομαι οὗτος ὁ Θεός , οὐ ἀποφεύγω . ἄν μετά ἐλεημοσύνη αἰτέω , χάρις ἔχω · εἄν μετά ἐλεημοσύνη ἀπαιτέω , δανείζω καί τόκος λαμβάνω . Ναίς , παρακαλέω . οὐχ ἐν ὁ ἔκτασις ὁ χείρ ὁ ἀκούω εἰμί · ἐκτείνω σύ ὁ χείρ , μή εἰς ὁ οὐρανός , ἀλλά εἰς ὁ ὁ πενιχτῶν χείρ . ἄν εἰς ὁ ὁ πενιχτῶν χείρ ἐκτείνω ὁ χείρ , αὐτός ἕψω ὁ χορυφω ὁ οὐρανός · ὁ γάρ χείρ κάθημαι λαμβάνω ὁ ἐλεημοσύνη · εἄν δέ ακαροπους ἀνατείνω , οὐδείς ὀνίνημι . εἶπον γάρ ἐγώ , εἰμί σύ προσέρχομαι ὁ βασιλεύς ἅπτω μετά ὁ ἀπορέω , οὐ εἄν προθύμως πᾶς ὁ δυνα δίδωμι ; νῦν δέ οὐ ὑπό ἐπίγειος βασιλεύς , ἀλλά ὁ οὐρανός διά ὁ πενιχτῶν αἰτέω ἵστημι παροράω καί ὁ ὁδός ὑπερτίθημι ; καί πόσος οὐ ἐν εἰς κόλασις ἄξιος ; οὖον γάρ ἐν ὁ ἔκτασις ὁ χείρ , οὐδέ ἐν ὁ πλῆθος ὁ ῥῆμα , ἀλλά ἐν ὁ ἔργον ὁ ἐπακούω εἰμί . Ἄκουος γάρ ὁ προφήτης λέγω · ὅταν ὁ χείρ σύ ἐκτείνω , ἀποστρέφω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ἀπό σύ , καί εἄν πληθύω ὁ δέησις , οὐ εἰσακούω σύ . Δέος γάρ σιγάω , καί μηδέ ἀνατείνω εἰς ὁ οὐρανός ὁ ἔλεος δήω , ὁ παρόρμησις ἔχω καί πολύς φθέγγομαι . ἀλλά τίς φημί ; κρίνω ὀρφανός καί ταπεινός , καί δικαιόω χήρα , καί μανθάνω καλός ποιέω . οὕτως δύναμαι ἀκούω , κἀν κάτω ὁ χείρ ἔχω , κἀν μή φθέγγομαι , μηδέ ζητέω . οὗτος τοίνυν ζηλόω , ἵνα τυγχάνω ὁ ἐπαγγέλλω ἐγώ ἀγαθός .