joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0545.4
ταῦτα μηδὲν εἶναι πρὸς ἐκεῖνα . Ἐνεστὶ γὰρ καὶ δι’ αὐτῶν ἱματίων μᾶλλον καλλωπιζέσθαι τῶν τὰ χρυσία περιειμένων . Ὅταν γὰρ σφόδρα ἢ κιανὸς ὁ χιτὼν , καὶ τῇ ζώνῃ συνεσταλμένος μετὰ πολλῆς τῆς ἀκριβείας περὶ τὸ στῆθος , καθάπερ τοὺς τῶν ἐπὶ τῆς σκηνῆς ὀρχουμένων , ὥστε μήτε εἰς πλάτος ἐκβαίνειν ἐξωχισμένον , μήτε εἰς ἰσχνότητα συστέλλεσθαι , ἀλλ’ ἀμφοτέροις εἶναι μέσον , καὶ πολλάκις ἔχειν περὶ τὰ στήρενα τὰς ρυτίδας , πόσων σφριγῶν οὐχ ἰκανὸν τοῦτο δελεάσαι μᾶλλον ; Τί δέ , ὅταν τὸ ὑπόδημα ἐν τῷ μέλανι σφόδρα ἀποστίλβῃ δι’ αὐτοῦ , λῆγον εἰς ὀξὺ , καὶ τὴν ἐν ταῖς ζωγραφίαις εὐφυίαν ἢ μιμουμένην , ὥστε μήτε τὸν παρόντα ἀνέχειν πολὺ · τί δέ , ὅταν τὴν ὀψὴν ἐπιπρίσμασι μὲν μὴ καλλωπιζῇς , ἀπονίπτης δὲ μετὰ πολλῆς τῆς ἀκριβείας καὶ τῆς σχολῆς , καὶ διατείνης μετὰ τοῦ μειοῦτο πολὺ τῆς ὀψεως λευκώτερον τὰ κάλυμματα , εἰτα ἀνωθεν τὸ φάρυς ἐπιτιθῇς , ὡς ἂν τῷ λευκῷ τὸ μέλαν ἐμπρέπῃ ; Τί δὲ τις εἴποι περὶ τῶν ὀφθαλμῶν τὰς μυρίας ἐκείνας περιστάσεις ; περὶ τῶν [ 592 ] δέσεως , τῆς νῦν μεν κρυπτομένης , νῦν δὲ γυμνουμένης ἐν τῇ δέσει τῆς περιστῆθιδο ; καὶ γὰρ καὶ τοῦτο γυμνοῦσι πολλάκις , ὥστε τοῦ σχήματος τὴν ἀκριβείαν φαίνειν , τοῦ φάρους παντὸς περὶ τὴν κεφαλὴν περιεγομένου . Τὸς δὲ χεῖρας , καθάπερ οἱ τραγῳδοὶ , οὕτω μετὰ ἀκριβείας ἐνδιδύσκουσι , ὥστε νομίζεις προσπεφυκέναι μάλλον αὐτάς . Τί δὲ τις εἴποι τὴν βάδιον , καὶ τὰ ἄλλα ἐπιπτεύματα παντὸς χρυσίου μᾶλλον δυνάμενα τοὺς θεωμένους ἐλεῖν ; Φοβηθῶμεν , ἀγαπητοί , μὴ ἀκούσωμεν καὶ ἡμεῖς , ὅπερ ὁ προφήτης ἔλεγε ταῖς τῶν Ἑβραίων γυναιξὶ περὶ τὸν κόσμον τὸν ἔξωθεν ἠσχολημένας · Ἄντε ζώρης σχοινίον ζωῆς , καὶ ἀντὶ τοῦ κόσμου τῆς κεφαλῆς σου φαλάκρωμα ἔξεις . Ὥστε ταῦτα μᾶλλον ἐπαγωγὰ τῶν χρυσίων ἐστίν , ὡς πολλῶν ἐτέρων καὶ πρὸς τοῦτο ἐπιτεθηδευμένων , πρὸς τὸ ὁρᾶσθαι καὶ αἰχμαλωτίζειν τοὺς θεωμένους . Οὐχ ἔστι μικρὸν τὸ ἁμάρτημα , ἀλλὰ καὶ σφόδρα μέγα , ἰκανὸν παροξύνειν τὸν Θεόν , ἰκανὸν παντὶ τῷ πόνῳ τῆς παρθενίας λυμᾶσθαι .
Lemmas: οὗτος μηδείς εἰμί πρός ἐκεῖνος . ἔνειμι γάρ καί διά αὐτός ἱμάτιον μᾶλλον καλλωπίζω ὁ ὁ χρυσίον περίειμι . ὅταν γάρ σφόδρα ἢ Κιανὸς ὁ χιτών , καί ὁ ζώνη συστέλλω μετά πολύς ὁ ἀκρίβεια περί ὁ στῆθος , καθάπερ ὁ ὁ ἐπί ὁ σκηνή ὀρχέομαι , ὥστε μήτε εἰς πλάτος ἐκβαίνω ἐξωχισμένον , μήτε εἰς ἰσχνότης συστέλλω , ἀλλά ἀμφότερος εἰμί μέσος , καί πολλάκις ἔχω περί ὁ στήρενα ὁ ῥυτίς , πόσος σφριγάω οὐ ἱκανός οὗτος δελεάζω μᾶλλον ; τις δέ , ὅταν ὁ ὑπόδημα ἐν ὁ μέλας σφόδρα ἀποστίλβω διά αὐτός , λήγω εἰς ὀξύς2 , καί ὁ ἐν ὁ ζωγραφία εὐφυία ἢ μιμέομαι , ὥστε μήτε ὁ πάρειμι ἀνέχω πολύς · τίς δέ , ὅταν ὁ ὀψὴν επιπρισμα μέν μή καλλωπίζω , ἀπονίπτω δέ μετά πολύς ὁ ἀκρίβεια καί ὁ σχολή , καί διατείνω μετά ὁ μειόω πολύς ὁ ὄψις λευκός ὁ κάλυμμα , εἶτα ἄνωθεν ὁ φάρυς ἐπιτίθημι , ὡς εἄν ὁ λευκός ὁ μέλας ἐμπρέπω ; τις δέ τις εἶπον περί ὁ ὀφθαλμός ὁ μυρίος ἐκεῖνος περίστασις ; περί ὁ [ 592 ] δέσις , ὁ νῦν μέν κρύπτω , νῦν δέ γυμνόω ἐν ὁ δέσις ὁ περιίστημι ; καί γάρ καί οὗτος γυμνόω πολλάκις , ὥστε ὁ σχῆμα ὁ ἀκρίβεια φαίνω , ὁ φᾶρος πᾶς περί ὁ κεφαλή περιγίγνομαι . τός δέ χείρ , καθάπερ ὁ τραγῳδός , οὗτος μετά ἀκρίβεια ἐνδιδύσκω , ὥστε νομίζω προσφύω μάλλον αὐτός . τις δέ τις εἶπον ὁ βάδιον , καί ὁ ἄλλος επιπτευματη πᾶς χρυσίον μᾶλλον δύναμαι ὁ θεάομαι αἱρέω ; φοβέω , ἀγαπητός , μή ἀκούω καί ἐγώ , ὅσπερ ὁ προφήτης λέγω ὁ ὁ Ἑβραῖος γυνή περί ὁ κόσμος ὁ ἔξωθεν ἀσχολέω · ἄντομαι Ζώρης σχοινίον ζωή , καί ἀντί ὁ κόσμος ὁ κεφαλή σύ φαλάκρωμα ξέω . ὥστε οὗτος μᾶλλον ἐπαγωγός ὁ χρυσίον εἰμί , ὡς πολύς ἕτερος καί πρός οὗτος ἐπιτίθημι , πρός ὁ ὁράω καί αἰχμαλωτίζω ὁ θεάομαι . οὐχ εἰμί μικρός ὁ ἁμάρτημα , ἀλλά καί σφόδρα μέγας , ἱκανός παροξύνω ὁ Θεός , ἱκανός πᾶς ὁ πόνος ὁ παρθενίη λυμαίνω .