joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0573.5
ἔς ; Οὐδὲν ἄλλο ἐστὶ τὸ πλεῖον τῆς τρυφῆς . ἡ κάπρον πλεονασμὸς . Ἔχει γὰρ ἡ φύσις μέτρα , καὶ τὸ πλεῖον ἐκείνων οὐχὶ γίνεται τροφή , ἀλλὰ λῦμὴ καὶ κόπρος πλεῖον . Ὀφθὼν τὸ σῶμα , μὴ ἀποκτενεῖν . Διὰ τοῦτο τροφὴ χέχληται , οὐχ ἵνα ἀπολλύωμεν αὐτό , ἀλλ' ἵνα τρέφωμεν · διὰ τοῦτο σῶμα καὶ τὴν τροφὴν εἰς τοῦτο ἐχρειάνατο , ἵνα μὴ τῆς τρυφῆς ὡμεν ἐρασταί · ὡς εἰ μὴ τοῦτο ἦν , μηδὲ εἰς ἀχριστον ἤγε , μηδὲ ἐλυμαινεῖν τῷ σώματι , οὐκ ἂν ἐπασάμεθα ἀλλήλους καταπίνοντες . Εἰ γὰρ ὅσον ἐδωλόμεθα δεχομένη ἡ γαστὴρ τὸ πᾶν εἰργάζετο , καὶ τῷ σώματι παρέπεμπε , μυρίους ἂν εἴδος πολέμους καὶ μάχας . Εἰ γὰρ καὶ νῦν τὸν μὲν εἰς χόπρον ἐκχρίνεμένων , τῶν δὲ εἰς αἷμα καὶ φλέγμα χρήστον καὶ νοθόν , ὅμως ἐχγελίμεθα τῇ τρυφῇ , καὶ πολλάκις ὡσίας ἐλοχλήθην ἐν τραπέζῃ μᾶλ' καταναλάσκωμεν εἰ μὴ τοιούτων ἦν τὸ τέλος τῆς τρυφῆς , τί οὐχ ἂν ἐπράξαμεν ; Πλείονος δυσωδίας πληρούμεν ἐαυτούς , ὅταν μᾶλλον τρυφῶμεν , καθάπερ ἀτμοῦ τινος , τοῦ σώματος πᾶς τοθεν διαφθαρὸντος . Ἐφεύγεται τοιούτων , ὡς καὶ τὸν ἐγκέφαλον λυμαινόμενος τῶν ἐξωθὲν · ἀτμοὶ πάντοθεν ἀπὸ τοῦ σώματος ζοφώδεις προτείνει , καθάπερ ἀπὸ χαλίνου τῆς θερμότητος σπασίτης ἐνδον . Εἰ δὲ οἱ ἐξωθὲν οὕτω δυσχεραίνουσι , τί οἶει παθεῖν τὸν ἐγκέφαλον ἐνδον , πληττομένων συνεχῶς ὑπὸ τῶν ἀτμῶν ; τί δὲ τοῦς ὀχετοὺς τοῦ σώματος ζέοντος καὶ ἐμφραττομένου ; τί δὲ τὰς διξαμενὰς ἐκεῖνας , τὸ ἥπαρ , τὸν σπλήνα ; τί δὲ αὐτὰς τὰς ἀμάρας τῆς χόπρου ; Καὶ τὸ χαλεπὸν , ὅτι ταύτας μὲν τὰς ἀμάρους τῆς χόπρου προνοοῦμεθα , ὅπως μὴ ἐμφραγῶσι , καὶ τὴν χόπρον εἰς τὰ ἄνω πέμψωσι , καὶ πάντα ὑπὲρ τοῦτο πράττωμεν , κοντοῖς ὀδόντες , μαχίλλαις σῴροντες · τὰς δὲ ἀμάρας τῆς ἡμετέρας γαστρὸς οὐ διακαθαίρομεν , ἀλλ' ἐμφράττομεν καὶ πλοῦμεν · καὶ τῆς χόπρου ἀνιούσης ἄνω , ἕνθα ὁ βασιλεύς αὐτὸς κάθηται , τὸν ἐγκέφαλον λέγω , οὐδεμίαν ποιοῦμεθα πρόνοιαν . Διὰ τοῦτο τοῦτο οὐχ ὡς βασιλεῖα ἔχοντες κόσμιον , οὕτω πάντα πράττομεν , ἀλλ' ὡς κυνὰ τινὰ ἀκάθαρτον . Διὰ τοῦτο ὁ Θεὸς πόρρω ἀπέψαθεν ἐκεῖνα τὰ μέλη , ὥστε μηδεμιᾶν ἐξ αὐτῶν δέχεσθαι λύμην . Ἄλλ' οὐκ ἔωμεν ἡμεῖς , ἀλλὰ πάντα διαφθείρομεν τῇ ἀμελείᾳ . Τί δ' ἂν τις εἴποι τὰ ἄλλα χαχά ; Ἀπόφραξον τοὺς ὀχετοὺς τῶν ἁμαρῶν , καὶ ἕνεϊ λοιμὸν εὐθέως τικτομένου . Εἰτα ἡ μὲν ἐξωθὲν προσπατοῦσα δυσωδία λοιμὸν τίκτει , ἡ δὲ ἐνδον οὖσα , καὶ πάντοθεν ἐμφεραγμένη [ 624 ] τῷ στέγαν τῷ σώματος , καὶ μὴ ἔχουσα πόδεν διαφρηθῆ , μυρίας οὐχ ἐργάζεται νόσους καὶ τῷ σώματι καὶ τῇ ψυχῇ ; Καὶ τὸ δεῖνον , ὅτι πρὸς μὲν τὸν Θεὸν πολλοὶ δυσχεραίνουσι , Τί ποτε τοῦτό ἐστι ; λέγοντες · χόπρον βαστάζειν ἡμᾶς ἐνομοθέτησεν · αὐτὸς δὲ τὴν χόπρον αἰδοῦσι . Διὰ τοῦτο ὁ Θεὸς ἐνομοθέτησεν , ἵνα χὴν οὕτω τῆς τρυφῆς ἀπαλλάξῃ , ἵνα χὴν οὕτω πσιση μὴ προσηλώσθαι τοῖς βιωτικοῖς . Σὺ δὲ οὐχ οὕτως ἀνέχῃ παύσασθαι τῆς τρυφῆς , ἀλλὰ μέχρι τοῦ φάρυγγος , μέχρι τοῦ καιροῦ τῆς τραπέζης , μᾶλλον δὲ οὐδὲ μέχρι τότε τῆς ἡδονῆς παραμενοῦσης , ἐπιμένεις τῇ τρυφῇ . Ἡ οὐχ ἤμα μέν παρἐδραμε τὴν λῦγντα καὶ τὸν αὐχένα , καὶ ἐδύσαται τῆς ἡδονῆς ; Ἡ γὰρ αἰσθόσης ἐν τῇ γέυσει , μετὰ δὲ ταῦτα οὐκέτι , ἀλλὰ πολλῇ ἡ ἀρδία , ἡ μὴ κατεργαζομένου τοῦ στομάχου , ἡ μετὰ πολλῆς τῆς δυσωλίας · τοῦτο ποιούντος . Εἰκῶς δὴ ἐλεγεν , Ἡ σπαταλῶσα , ζῶσα τέθνηκεν . Οὐδὲν γὰρ οὐκ ἐστιν ὅτις ἀκούσαι , οὔτε εἰπεῖν τὴν σπαταλῶσαν ψυχὴν · μαλαχὴ
Lemmas: εἰς ; οὐδείς ἄλλος εἰμί ὁ πλείων ὁ τρυφή . ὁ κάπρος πλεονασμός . ἔχις γάρ ὁ φύσις μέτρον , καί ὁ πλείων ἐκεῖνος οὐ γίγνομαι τροφή , ἀλλά λύμη καί κόπρος πλείων . Ὀφθὼν ὁ σῶμα , μή ἀποκτείνω . Ζεύς οὗτος τροφή χλέω , οὐ ἵνα ἀπόλλυμι αὐτός , ἀλλά ἵνα τρέφω · διά οὗτος σῶμα καί ὁ τροφή εἰς οὗτος ἐχρειάνατο , ἵνα μή ὁ τρυφή εἰμί ἐραστής · ὡς εἰμί μή οὗτος εἰμί , μηδέ εἰς ἀχριστός ἄγω , μηδέ λυμαίνω ὁ σῶμα , οὐ εἄν πάσσω ἀλλήλων καταπίνω . εἰμί γάρ ὅσος εδωλομεθη δέχομαι ὁ γαστήρ ὁ πᾶς ἐργάζομαι , καί ὁ σῶμα παραπέμπω , μυρίος εἄν εἶδος πόλεμος καί μάχη . εἰμί γάρ καί νῦν ὁ μέν εἰς κόπρος χρίω , ὁ δέ εἰς αἷμα καί φλέγμα χρηστός καί νόθος , ὅμως ἐγχλίω ὁ τρυφή , καί πολλάκις ὅσιος λοχάω ἐν τράπεζα μῆλον καταναλίσκω εἰμί μή τοιοῦτος εἰμί ὁ τέλος ὁ τρυφή , τίς οὐ εἄν πράσσω ; πλείων δυσωδία πληρόω ἑαυτοῦ , ὅταν μᾶλλον τρυφάω , καθάπερ ἀτμός τις , ὁ σῶμα πᾶς τόθεν διαφθείρω . φεύγω τοιοῦτος , ὡς καί ὁ ἐγκέφαλος λυμαίνομαι ὁ ἔξωθεν · ἀτμός πάντοθεν ἀπό ὁ σῶμα ζοφώδης προτείνω , καθάπερ ἀπό χαλινόω ὁ θερμότης σπασιος ἔνδον . εἰμί δέ ὁ ἔξωθεν οὗτος δυσχεραίνω , τίς οἴομαι πάσχω ὁ ἐγκέφαλος ἔνδον , πλήσσω συνεχῶς ὑπό ὁ ἀτμός ; τίς δέ ὁ ὀχετός ὁ σῶμα ζέω καί ἐμφράσσω ; τίς δέ ὁ διξαμενὰς ἐκεῖνος , ὁ ἧπαρ , ὁ σπλήν ; τίς δέ αὐτός ὁ ἀμάρα ὁ χοπρω ; καί ὁ χαλεπός , ὅτι οὗτος μέν ὁ ἀμάρους ὁ χοπρω προνοέω , ὅπως μή ἐμφραγόω , καί ὁ κόπρος εἰς ὁ ἄνω πέμπω , καί πᾶς ὑπέρ οὗτος πράσσω , κοντός ὀδούς , μαχίλλαις σῴροντες · ὁ δέ ἀμάρα ὁ ἡμέτερος γαστήρ οὖον διακαθαίρω , ἀλλά ἐμφράσσω καί πλέω · καί ὁ χοπρω ἀνέρχομαι ἄνω , ἔνθα ὁ βασιλεύς αὐτός κάθημαι , ὁ ἐγκέφαλος λέγω , οὐδείς ποιέω πρόνοια . Ζεύς οὗτος οὗτος οὐ ὡς βασιλεία ἔχω κόσμιος , οὗτος πᾶς πράσσω , ἀλλά ὡς κύω τις ἀκάθαρτος . Ζεύς οὗτος ὁ θεός πόρρω ἀποψάω ἐκεῖνος ὁ μέλος , ὥστε μηδείς ἐκ αὐτός δέχομαι λύω . ἄλλος οὐ εἰμί ἐγώ , ἀλλά πᾶς διαφθείρω ὁ ἀμέλεια . τις δέ εἄν τις εἶπον ὁ ἄλλος χάχας ; ἀποφράσσω ὁ ὀχετός ὁ ἀμάρα , καί νέος λοιμός εὐθύς τίκτω . εἶτα ὁ μέν ἔξωθεν προσπατέω δυσωδία λοιμός τίκτω , ὁ δέ ἔνδον εἰμί , καί πάντοθεν ἐμφέρω [ 624 ] ὁ στέγω ὁ σῶμα , καί μή ἔχω πούς διαφρέω , μυρίος οὐ ἐργάζομαι νόσος καί ὁ σῶμα καί ὁ Ψυχή ; καί ὁ δεῖνος , ὅτι πρός μέν ὁ θεός πολύς δυσχεραίνω , τις ποτός οὗτος εἰμί ; λέγω · κόπρος βαστάζω ἐγώ νομοθετέω · αὐτός δέ ὁ κόπρος αἰδέω . Ζεύς οὗτος ὁ θεός νομοθετέω , ἵνα χήν οὗτος ὁ τρυφή ἀπαλλάσσω , ἵνα χήν οὗτος πισσός μή προσηλόω ὁ βιωτικός . σύ δέ οὐ οὕτως ἀνέχω παύω ὁ τρυφή , ἀλλά μέχρι ὁ φάρυγξ , μέχρι ὁ καιρός ὁ τράπεζα , μᾶλλον δέ οὐδέ μέχρι τότε ὁ ἡδονή παραμένω , ἐπιμένω ὁ τρυφή . ὁ οὐ ἀμάω μέν παρατρέχω ὁ λῦγντα καί ὁ αὐχήν , καί ἐσθίω ὁ ἡδονή ; ὁ γάρ αἰσθάνομαι ἐν ὁ γεύω , μετά δέ οὗτος οὐκέτι , ἀλλά πολύς ὁ ἄρδιον , ὁ μή κατεργάζομαι ὁ στόμαχος , ὁ μετά πολύς ὁ δυσωλίας · οὗτος ποιέω . ἵημι δή λέγω , ὁ σπαταλάω , ζῶ θνῄσκω . οὐδείς γάρ οὐ εἰμί ὅστις ἀκούω , οὔτε εἶπον ὁ σπαταλάω ψυχή · μαλάχη