joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0525.1
εἰκῇ καὶ μάτην ἐν πονηραῖς πράξεσι καταναλώσας , ἔμελε σῶζεσθαι ὕστερον ἀπὸ πίστεως μόνης . Διὰ τοῦτό φησι , Πιστὸς ὁ λόγος . Ἄλλὰ τινες οὐχ ὑπὸστούν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐνεκαλῶν , δὲ καὶ νῦν ποιοῦσιν Ἕλληνες λέγοντες · Ποιήσωμεν τὰ κακὰ , ἵνα ἔλθῃ τὰ ἀγαθά . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἤκουσαν λέγοντος , Ὦπου ἐπελάσανεν τὴ ἁμαρτία , ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις , διασύροντες τὰ ἡμέτερα ἐκεῖνοι ἔλεγον τοῦτο . Οὕτω καὶ ὅταν περὶ τεύξεως διαλεγώμεθα αὐτοῖς , Καὶ πού , φασί , ταῦτα δέξα Θεοῦ , εἰ ἄνθρωπος μὲν τὸν οἰκέτην λαβὼν τὸν ἑαυτοῦ πολλὰ ἁμαρτηκότα , ἀφίησι καὶ συγγνώμης ἀξιοῖ · ὁ δὲ Θεὸς θάνατα κολάζει ; Καὶ ὅταν περὶ λουτροῦ πάλιν αὐτοὺς διαλεγώμεθα καὶ τῆς διὰ τοῦτο τῶν ἁμαρτημάτων ἀφἄσεως , Ποῦ ταῦτα , φασίν , δέξα Θεοῦ , τὸν μυρία ἐργασάμενον κακὰ , ἀφιέναι τῶν ἁμαρτημάτων ; Ὀρᾷς τὴν ἐνδιάστροφον γνώμην , πῶς πανταχῇ τῇν οἰκείαν ἐνδεικνύται φιλονεικίαν ; Καὶ μὴν εἰ ἡ ἄφεσις κακὴν , καλὸν ἡ κόλασις · εἰ δὲ ἡ κόλασις οὐ καλόν , ἡ ἄφεσις καλόν · κατὰ τὸν ἐκεῖνον φημὶ λόγον · κατὰ γὰρ τὸν ἡμέτερον ἀμφότερα καλὰ · καὶ πῶς , ἐν ἑτέρῳ δεῖξωμεν καιρῷ · οὐ γὰρ τοῦ παρόντος ἂν εἴη . Βαθὺν γὰρ ὄντα καὶ πολλῆς δεόμενον τῆς ἐπεξεργασίας , ἐν καιρῷ δεῖ τούτων προθεῖναι ἐπὶ τῆς ἡμέτερα ; ἀγάπης · τέως δὲ τῶν προκειμένων ἐχώμεθα . Πιστὸς , φησίν , ὁ λόγος . Πόθεν πιστός ; Καὶ ἀπὸ τῶν προαγόντων , καὶ ἀπὸ τῶν μετὰ ταῦτα . Ὅρα πῶς καὶ προκατασκευάζει , καὶ μετὰ τὸ κατασκευάσαι αὐτὴν ἐνδιατρίβει . Τὸ γὰρ εἰπεῖν , ὅτι Βλασφημὸν ὄντα καὶ διώκτην ἥλησεν , τοῦτο κατασκευάζοντος ἦν . Καὶ οὐχ ἥλησεν , φησί , μόνον , ἀλλὰ καὶ πιστὸν ἐποίησε · τοσοῦτον οὐ χρεῖ , φησίν , ἀπίστευσιν ὅτι ἥλησεν . Οὐδεὶς γὰρ ὁρῶν τὸν δεσμώτην ἐν βαλανεῖον στρεφόμενον , οὐχ ἥλειψθ ἁμφιβάλλει ποτέ · ὅπερ ἐπὶ τοῦ Παύλου ἤν ἰδεῖν . Ἀφ' ἑαυτοῦ γὰρ ποιεῖται τὸ σημεῖον , καὶ οὐχ αἰσχύνεται καλῶν ἐαυτὸν ἁμαρτωλὸν , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον εὐφραίνεται . Οὕτω γὰρ μάλιστα δύναται δεῖξαι τὸ μέγα τῆς τοῦ Θεοῦ χρηστότητα ὀαύμα , καὶ ὅτι φιλανθρωπίας ἡξιῶσέ τοσαύτης . Καὶ πῶς ἀλλαγoῦ λέγων περὶ ἑαυτοῦ , Κατὰ δικαιοσύνην τὴν ἐν νόμῳ γενόμενος ἀμεμπτος , ἐνταῦθὰ φησίν ἁμαρτωλὸν εἶναι , καὶ πρῶτον τῶν ἁμαρτωλῶν ; Ὅτι πρὸς τὴν δικαιοσύνην , ἣν ὁ Θεὸς εἱργάσατο , καὶ τὴν ὄντως ζητουμένην , ἁμαρτωλὸς καὶ οἱ ἐν τῷ νόμῳ · Πάντες γὰρ ἥμαρτον , καὶ ὑστεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ . Διὰ τοῦτο οὐχ ἀπλῶς εἶπε δικαιοσύνην , ἀλλὰ , Τὴν ἐν νόμῳ . Ὦσπερ γὰρ ὁ ἀργύριον πολὺ κεκτημένος καθ' ἑαυτὸν μὲν πλούσιος φαίνεται , κατὰ δὲ τὴν σύγκρισιν τῶν θησαυρῶν τῶν βασιλικῶν σφόδρα πένης , καὶ πρῶτος πένης · οὕτω δὲ καὶ ἐνταῦθα , πρὸς τοὺς ἀγγέλους κρινόμενοι , ἁμαρτωλοὶ οἱ ἄνθρωποι , καὶ εἰ δίκαιοι . Εἰ δὲ Παῦλος ὁ τὴν ἐν νόμῳ δικαιοσύνην ἐργασάμενος πρῶτος ἁμαρτωλός , τὶς ἄρα τῶν ἄλλων δίκαιος ἂν κληθεῖν ; Οὐ [ 569 ] γὰρ διαβάλλων αὐτοῦ τὸν βίον ὡς ἀσελῆ , τοῦτο φησι , μὴ γένοιτο , ἀλλὰ τὴν δικαιοσύνην ἐκεῖνην πρὸς ταύτην συγκρίνων , τὸ μηδὲν εἶναι δείκνυσιν · οὐ μόνον δὲ τοῦτο , ἀλλὰ καὶ ἁμαρτωλὸς τοὺς ἔχοντας αὐτὴν ἀποφαίνει . Ἄλλα διὰ τοῦτο ἠληθη , φησίν , ἵνα ἐν ἐμοὶ πρῶτῳ ἐνδείξηται Ἰησοῦς Χριστὸς τὴν πᾶσαν μακροθυμίαν , πρὸς ὑποτύπωσιν τῶν μελλόντων πιστεύειν εἰς αὐτὸν εἰς ζωὴν αἰώνιον .
Lemmas: εἰκῇ καί μάτην ἐν πονηρός πρᾶξις καταναλίσκω , μέλω σῴζω ὕστερος ἀπό πίστις μόνος . Ζεύς οὗτος φημί , πιστός ὁ λόγος . ἀλλά τις οὐ υφίσταμαι μόνος , ἀλλά καί ἐγκαλέω , δέ καί νῦν ποιέω Ἕλλην λέγω · ποιέω ὁ κακός , ἵνα ἔρχομαι ὁ ἀγαθός . ἐπειδή γάρ ἀκούω λέγω , ὦπον πελάζω ὅς ἁμαρτία , ὑπερπερισσεύω ὁ χάρις , διασύρω ὁ ἡμέτερος ἐκεῖνος λέγω οὗτος . οὕτως καί ὅταν περί τεῦξις διαλέγω αὐτός , καί πού , φημί , οὗτος δέχομαι Θεός , εἰμί ἄνθρωπος μέν ὁ οἰκέτης λαμβάνω ὁ ἑαυτοῦ πολύς ἁμαρτάνω , ἀφίημι καί συγγνώμη ἀξιόω · ὁ δέ θεός θανατάω κολάζω ; καί ὅταν περί λουτρόν πάλιν αὐτός διαλέγω καί ὁ διά οὗτος ὁ ἁμάρτημα ἀφἄσεως , πός οὗτος , φημί , δέχομαι Θεός , ὁ μυρίος ἐργάζομαι κακός , ἀφίημι ὁ ἁμάρτημα ; ὁράω ὁ ἐνδιάστροφος γνώμη , πῶς πανταχῇ ὁ οἰκεῖος ἐνδείκνυμι φιλονεικία ; καί μήv εἰμί ὁ ἄφεσις κακός , καλός ὁ κόλασις · εἰμί δέ ὁ κόλασις οὖον καλός , ὁ ἄφεσις καλός · κατά ὁ ἐκεῖνος φημί λόγος · κατά γάρ ὁ ἡμέτερος ἀμφότερος καλός · καί πῶς , ἐν ἕτερος δείκνυμι καιρός · οὖον γάρ ὁ πάρειμι εἄν εἰμί . Βαθύς γάρ εἰμί καί πολύς δήω ὁ επεξεργασία , ἐν καιρός δεῖ οὗτος προτίθημι ἐπί ὁ ἡμέτερος ; ἀγάπη · τέως δέ ὁ πρόκειμαι ἔχω . πιστός , φημί , ὁ λόγος . πόθεν πιστός ; καί ἀπό ὁ προάγω , καί ἀπό ὁ μετά οὗτος . Ὅρας πῶς καί προκατασκευάζω , καί μετά ὁ κατασκευάζω αὐτός ἐνδιατρίβω . ὁ γάρ εἶπον , ὅτι βλάσφημος εἰμί καί διώκτης ἀλέω , οὗτος κατασκευάζω εἰμί . καί οὐ ἀλέω , φημί , μόνος , ἀλλά καί πιστόν ποιέω · τοσοῦτος οὖον χρῷ , φημί , ἀπιστέω ὅτι ἀλέω . οὐδείς γάρ ὁράω ὁ δεσμώτης ἐν βαλανεῖον στρέφω , οὐ ἅλλομαι ἀμφιβάλλω ποτός · ὅσπερ ἐπί ὁ Παῦλος ἐάν ὁράω . ἀπό ἑαυτοῦ γάρ ποιέω ὁ σημεῖον , καί οὐ αἰσχύνω καλός ἑαυτοῦ ἁμαρτωλός , ἀλλά καί μᾶλλον εὐφραίνω . οὕτως γάρ μάλιστα δύναμαι δείκνυμι ὁ μέγας ὁ ὁ Θεός χρηστότης ὀαύμα , καί ὅτι φιλανθρωπία ἀξιόω τοσοῦτος . καί πῶς ἀλλαγή λέγω περί ἑαυτοῦ , κατά δικαιοσύνη ὁ ἐν νόμος γίγνομαι Ἄμεμπτος , ἐνταῦθα φημί ἁμαρτωλός εἰμί , καί πρῶτος ὁ ἁμαρτωλός ; ὅτι2 πρός ὁ δικαιοσύνη , ὅς ὁ θεός ἐργάζομαι , καί ὁ εἰμί ζητέω , ἁμαρτωλός καί ὁ ἐν ὁ νόμος · πάνετες γάρ ἁμαρτάνω , καί ὑστερέω ὁ δόξα ὁ Θεός . Ζεύς οὗτος οὐ ἀπλόος εἶπον δικαιοσύνη , ἀλλά , ὁ ἐν νόμος . ὥσπερ γάρ ὁ ἀργύριον πολύς κτάομαι κατά ἑαυτοῦ μέν πλούσιος φαίνω , κατά δέ ὁ σύγκρισις ὁ θησαυρός ὁ βασιλικός σφόδρα πένης , καί πρῶτος πένης · οὗτος δέ καί ἐνταῦθα , πρός ὁ ἄγγελος κρίνω , ἁμαρτωλός ὁ ἄνθρωπος , καί εἰμί Δίκαιος . εἰμί δέ Παῦλος ὁ ὁ ἐν νόμος δικαιοσύνη ἐργάζομαι πρῶτος ἁμαρτωλός , τις ἄρα ὁ ἄλλος δίκαιος εἄν καλώ ; οὖον [ 569 ] γάρ διαβάλλω αὐτός ὁ βίος ὡς ἀσελῆ , οὗτος φημί , μή γίγνομαι , ἀλλά ὁ δικαιοσύνη ἐκεῖνος πρός οὗτος συγκρίνω , ὁ μηδείς εἰμί δείκνυμι · οὖον μόνος δέ οὗτος , ἀλλά καί ἁμαρτωλός ὁ ἔχω αὐτός ἀποφαίνω . ἄλλος διά οὗτος ἀληθής , φημί , ἵνα ἐν ἐγώ πρῶτος ἐνδείκνυμι Ἰησοῦς Χριστός ὁ πᾶς μακροθυμία , πρός ὑποτύπωσις ὁ μέλλω πιστεύω εἰς αὐτός εἰς ζωή αἰώνιος .