joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0605.2
Εὐθέως οὖν ἐκ τοῦ προοιμίου ἀνέστησεν αὐτόν , καὶ τὰ ἕξης λέγει μετ' ἐγκωμίου . Χάριν ἔχω τῷ Θεῷ , ᾧ λατρεύω ἀπὸ προγόνων ἐν καθαρᾷ συνειδήσει , ὡς ἀδιάλειπτον ἔχω τὴν περὶ σοῦ μνήμην ἐν ταῖς δεήσεσιν μου νυκτὸς καὶ ἡμέρας , ἐπιποθῶν σε ἰδεῖν , μεμνημένος σου τῶν δακρύων , ἵνα χαρὰς πληρωθῶ . Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ , μὴ μέμνημαί σου , φησίν · οὕτω σε φιλῶ . Τοῦτο ὑπερβαλλούσης ἀγάπης , ὅταν καὶ κοσμῆται τις τῇ φιλίᾳ ἐκ τοῦ σφόδρα φιλεῖν . Χάριν ἔχω , φησὶ , τῷ Θεῷ , φ' λατρεύω . Πῶς ; Ἐν καθαρᾷ συνειδήσει ἀπὸ προγόνων · ὅτι τὸ συνειδὲς αὐτοῦ οὐκ ἦν βλαβέν . Ἄλλως δὲ ἐνταῦθα περὶ βίου φησὶ , καὶ πανταχῶ τὴν συνειδὴσιν τὸν βίον λέγει . Ἡ δτι οὐδὲν ἄν προθυμούμην καλῶν δι' ἀνθρωπίνην αἰτίαν προδῶσαι , οὐδὲ τότε ἔτε ἰδίωκον . Διὸ φησιν , Ἄλειψθη , ὅτι ἀγροῖοι ἐποίησα ἐν δαιστίᾳ · μονοῦσιν λέγων , μὴ ὑποπτεύσῃς τὸ πρᾶγμα κακῶν εἶναι . Καλῶς συνιστᾶσιν αὐτῷ τὸ ἦθος , ἵνα ἀξιόπιστον δείξῃ τὸ περὶ τὴν ἀγάπην . Ὁ δὲ λέγει , τοῦτό ἐστιν · Οὐδὲν ψεύδομαι , οὐδὲ ἄλλα ἔχω · [ 660 ] , καὶ ἄλλα λέγω . Ἄστε καὶ τότε ἀναγκασθεῖς ἐαυτὸν ἐνεκμαίσατο , ὡς πῶς τὸ τῶν Πράξεων βιβλίον ὁλοῖ . Ἐπειδὴ γὰρ ὡς στατιστήν αὐτὸν διεβάλλον καὶ νεωτερποῦν , διὰ τοῦτο ἔλεγε · Καὶ εἶπεν Ἀννίας πρὸς με · Ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν προεχειρίσατο σε γνῶναι τὸ θέλημα αὐτοῦ , καὶ ἰδεῖν τὸν δίκαιον , καὶ ἀκοῦσαι φωνὴν ἐκ στόματος αὐτοῦ , ὅτι σὲ ἄρχεις αὐτοῦ πρὸς πάντας ἀνθρώπους , ὧν ὁράκας καὶ ἠκούσας . Οὕτω καὶ ἐνταῦθα , ἵνα μὴ λάβῃ ἄπλῶ καὶ ἀσυνεδήτω δόξαν ὡς ἐπιλελησμένος , εἴκτως ἐκείνιν ἐγκωμιάζει λέγων , Ὡς ἀδιάλειπτον ἔχω τὴν περὶ σοῦ μνήμην , καὶ οὐχ ἀπλῶς , ἀλλ' Ἐν ταῖς δεήσεσιν μου . Τοῦτέστιν , εὐχὰς μοι ἔργον ἐστί , τὸν πάντα χρόνον διατελῶ τοῦτο ποιῶν δηνηκένως . Τοῦτο γὰρ ἐμφαίνει τὸ εἰπεῖν , Νυκτὸς καὶ ἡμέρας ὑπὲρ τοῦτου τὸν Θεὸν παρεκάλουν , ἐπιποθῶν σε ἰδεῖν . Ὄρῃς ἔχοντα πόθον ; ὄρῃς μανίαν ἀγάπης ; ὄρῃς ταπεινοφροσύνην ; πῶς ἀπολογεῖται τῇ μαθητῇ ; Εἶτα δείκνυσιν ὅτι οὐχ ἀπλῶς οὐδὲ εἰκῇ . Ἐθεῖσε μὲν οὖν καὶ ἦδη , δείκνυσιν δὲ καὶ ἐνταῦθα · φησὶ γὰρ , Μεμνημένος σου τῶν δακρύων . Εἰκὼς ἦν αὐτὸν ἀποσχεθόμενον αὐλαίας καὶ ὀδύρεσθαι μᾶλλον , ἢ παιδίων τοῦ μαστοῦ καὶ τῆς τίθης ἀποσπώμενον καὶ γάλακτος . Ἴνα χαρᾶς , φησὶ , πληρωθῶ , ἐπιποθῶ σε ἰδεῖν . Οὐχ ἄν οὖν ἐμαυτὸν τοσαύτης ἀπεστέρησα ἡδονῆς , εἰ καὶ σφόδρα ἀναίσθητος ἦμην καὶ ὡμὸς καὶ θηριώδης · ἴκανά γὰρ ἦν τὰ δάκρυα ἐκείναι εἰς μνήμην ἐλθόντα κάμψαι . Νυνὶ δὲ οὐχ εἰς τῶν τοιούτων εἰμὶ , ἀλλὰ τῶν καθαρῶς λατρευόντων τῷ Θεῷ . Ἄστε πολλοὶ με ἥκον ἀνάγκαι πρὸς σέ . Ἄρα οὐκ ἔλκεις . Καὶ ἑτέραν τίθησιν αἰτίαν ἄμα καὶ παρακλητικήν · Ὑπόμνησιν , φησὶ , λαμβάνων τῆς ἐν σοὶ ἀνυποκρίτου πίστεως .
Lemmas: εὐθύς οὖν ἐκ ὁ προοίμιον ἀνίστημι αὐτός , καί ὁ έξειμι λέγω μετά ἐγκώμιον . Χάρις ἔχω ὁ Θεός , ὅς λατρεύω ἀπό πρόγονος ἐν καθαρός συνείδησις , ὡς ἀδιάλειπτος ἔχω ὁ περί σύ μνήμη ἐν ὁ δέησις ἐγώ νύξ καί ἡμέρα , ἐπιποθέω σύ ὁράω , μιμνήσκω σύ ὁ δάκρυ , ἵνα χαρά πληρόω . εὐχαριστέω ὁ Θεός , μή μιμνῄσκω σύ , φημί · οὗτος σύ φιλέω . οὗτος ὑπερβάλλω ἀγάπη , ὅταν καί κοσμέω τις ὁ φίλιος ἐκ ὁ σφόδρα φιλέω . Χάρις ἔχω , φημί , ὁ Θεός , ἀπό λατρεύω . Πῶς ; ἐν καθαρός συνείδησις ἀπό πρόγονος · ὅτι ὁ συνοράω αὐτός οὐ εἰμί βλάπτω . ἄλλος δέ ἐνταῦθα περί βίος φημί , καί πανταχῶ ὁ συνείδησις ὁ βίος λέγω . ὁ δ οὐδείς ἄν προθυμέομαι καλός διά ἀνθρώπινος αἴτιος προδίδωμι , οὐδέ τότε ἵημι ἰδίωκον . Διὸ φημί , Ἄλειψη , ὅτι ἀγρός ποιέω ἐν δαιστίᾳ · μονόω λέγω , μή ὑποπτεύω ὁ πρᾶγμα κακός εἰμί . καλῶς συνίστημι αὐτός ὁ ἦθος , ἵνα ἀξιόπιστος δείκνυμι ὁ περί ὁ ἀγάπη . ὁ δέ λέγω , οὗτος εἰμί · οὐδείς ψεύδω , οὐδέ ἄλλος ἔχω · [ 660 ] , καί ἄλλος λέγω . Ἄστυ καί τότε ἀναγκάζω ἑαυτοῦ ἐνεκμαίσατο , ὡς πῶς ὁ ὁ Πρᾶξις βιβλίον ὄλλυμι . ἐπεί γάρ ὡς στατιιστημι αὐτός διαβάλλω καί νεωτερποῦν , διά οὗτος λέγω · καί εἶπον Ἀννίας πρός ἐγώ · ὁ θεός ὁ πατήρ ἐγώ προχειρίζω σύ γιγνώσκω ὁ θέλημα αὐτός , καί ὁράω ὁ Δίκαιος , καί ἀκούω φωνή ἐκ στόμα αὐτός , ὅτι σύ ἄρχω αὐτός πρός πᾶς ἄνθρωπος , ὅς ὁράω καί ἥκω . οὕτως καί ἐνταῦθα , ἵνα μή λαμβάνω ἁπλόος καί ἀσυνεδήτω δόξα ὡς ἐπιλανθάνομαι , ἔοικα ἐκεῖνος ἐγκωμιάζω λέγω , ὡς ἀδιάλειπτος ἔχω ὁ περί σύ μνήμη , καί οὐ ἀπλόος , ἀλλά ἐν ὁ δέησις ἐγώ . τουτέστιν , εὐχή ἐγώ ἔργον εἰμί , ὁ πᾶς χρόνος διατελέω οὗτος ποιέω δηνηκένως . οὗτος γάρ ἐμφαίνω ὁ εἶπον , νύξ καί ἡμέρα ὑπέρ οὗτος ὁ θεός παρακαλέω , ἐπιποθέω σύ ὁράω . ὄρνυμι ἔχω πόθος ; ὄρνυμι μανία ἀγάπη ; ὄρνυμι ταπεινοφροσύνη ; πῶς ἀπολογέομαι ὁ μαθητής ; εἶτα δείκνυμι ὅτι οὐ ἀπλόος οὐδέ εἰκῇ . τίνω μέν οὖν καί ἤδη , δείκνυμι δέ καί ἐνταῦθα · φημί γάρ , μιμνήσκω σύ ὁ δάκρυ . ἔοικα εἰμί αὐτός ἀπέχω αὐλαία καί ὀδύρομαι μᾶλλον , ἢ παιδίον ὁ μαστός καί ὁ τίθημι ἀποσπάω καί γάλα . ἵνα χαρά , φημί , πληρόω , ἐπιποθέω σύ ὁράω . οὐχ ἄν οὖν ἐμαυτοῦ τοσοῦτος ἀποστερέω ἡδονή , εἰμί καί σφόδρα ἀναίσθητος εἶμαι καί ὠμός καί θηριώδης · ἱκανός γάρ εἰμί ὁ δάκρυ ἐκεῖνος εἰς μνήμη ἔρχομαι κάμπτω . νυνί δέ οὐ εἰς ὁ τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά ὁ καθαρός λατρεύω ὁ Θεός . Ἄστυ πολύς ἐγώ ἥκω ἀνάγκη πρός σός . ἄρας οὐ ἕλκω . καί ἕτερος τίθημι αἴτιος ἄμη καί παρακλητικός · ὑπόμνησις , φημί , λαμβάνω ὁ ἐν σύ ἀνυπόκριτος πίστις .