joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0572.1
τι καὶ ὀφελῆν , ἀλλ’ ὅπερ ἐστὶν εὐσυνειδητον . Καὶ ἀμωθῶς , φησίν , ἀποδιδόνται τοῖς προγόνοις . Πῶς ; Τῇ ἀνατροφῇ , τῇς ἀδελφίας . Ὦν , ἀπελαυσας πολλῆς τῆς ἐπικειμένης · ἀπήλθον ἐκεῖνοι · οὐ ἡδυνήθης αὐτοῖς ἀποδοῦναι τὴν ἀμοιβήν · οὐ γὰρ δὴ καὶ αὐτὴ ἐγέννησας αὐτούς , οὐδ’ ἀνέθρεψας · ἐν τοῖς ἐγγόνοις αὐτοῦ ἀμείψου , ἀποδίδου τὸ ὀφειλόμενον διὰ τῶν παίδων . Μανθάνετε , φησίν , σφάξον τὸν οἶκον ἰδιον [ 620 ] εὐθρεῖν . Ἐνταῦθα τὸ εὖ ποιεῖν φησίν ἀπλουστέρων . Εἰτα ἕνα μᾶλλον ἐπάρη , ἐπήγαγε · Τοῦτο γὰρ ἐστὶν ἀποδεκτὸν ἄνθρωπῳ τοῦ Θεοῦ . Ἐπειδὴ δὲ εἶπε , Τὰς δυνὰς χήρας , λέγει · τίς ἐστιν ἡ δυνὰς χήρα . Ἡ δὲ δυνὰς χήρα καὶ μεμονωμένη ἡλίσαν ἐκὶ τὸν Θεόν , καὶ προσμένει ταῖς δεήσεσι καὶ ταῖς προσευχαῖς νυκτὸς καὶ ἡμέρας · ἡ δὲ σπαταλῶσα . Ὡσα τέθνηκεν . Εἰ τις , φησίν , μὴ κοσμικὸν ἐπιζητήσει βίον , καὶ ἐν χρείᾳ οὖσα , αὕτη δυνὰς χήρα ἐστίν · ἡ ἐπὶ τὸν Θεὸν ἐλπίζουσα ὡς χρή , ἡ δεήσει προσανέχουσα , καὶ προσκαρτεροῦσα νυκτὸς καὶ ἡμέρας , αὕτη χήρα ἐστίν · οὐχ ὡς καὶ τῆς τέκνα ἔχουσης οὐχὶ χήρας οὖσης · καὶ γὰρ καὶ ἐκεῖνη θαυμαζέ τὴν παιδοτροφούσαν , ὡς χρή · ἀλλ’ εἰ τις τέκνα μὴ ἔχει , τοῦτέστιν , ἡ μεμονωμένη οὖσα . Εἰτα παραμυθεῖται αὐτήν , ὡς οὐκ ἔχουσαν τέκνα , εἰπών , τὸ τοῦτο ἐστὶ χῆραν μάλιστα εἶναι , ὅταν μὴ τῆς παρὰ τοῦ ἀνδρὸς παραμυθίας , ἀλλὰ καὶ τῆς παρὰ τῶν τέκνων ἀπεστρημένη οὖσα τύχῃ · ἔχει γὰρ τὸν Θεὸν ἀντὶ πάντων . Οὐ γὰρ μὴ ἔχουσα τέκνα ἐλάττων ἐστίν , ἀλλὰ τὸ λείπον αὐτῇ διὰ τὴν τῶν παίδων ἀπουσίαν πλήρωι τῇ παραμυθίᾳ . “ Ο οὖν λέγει , τοιοῦτό ἐστι · Μὴ δάκνει , ἐὰν ἀκούσῃς , ὅτι δεῖ παιδοτροφεῖν , ὡς οὐκ ἔχουσα τέκνα , ὡς ἐκ τοῦτοῦ ἐλαττοῦμένου σοι τοῦ ἀξιώματος · δυνὰς εἰ · Ἡ χήρα δὲ σπαταλῶσα , ὡσα τέθνηκεν .
Lemmas: τίς καί ὀφελός , ἀλλά ὅσπερ εἰμί εὐσυνειδητέω . καί ἀμωθῶς , φημί , ἀποδίδωμι ὁ πρόγονος . Πῶς ; ὁ ἀνατροφή , ὅς ἀδελφία . ὦς , ἀπολαύω πολύς ὁ ἐπίκειμαι · ἀπέρχομαι ἐκεῖνος · οὖον δύναμαι αὐτός ἀποδίδωμι ὁ ἀμοιβή · οὖον γάρ δή καί αὐτός γεννάω αὐτός , οὐδέ ἀνατρέφω · ἐν ὁ ἔγγονος αὐτός αμείβω , ἀποδίδωμι ὁ ὀφείλω διά ὁ παῖς . μανθάνω , φημί , σφάζω ὁ οἶκος ἴδιος [ 620 ] εὐθρεῖν . ἐνταῦθα ὁ εὕω ποιέω φημί απλός . εἶτα εἷς μᾶλλον πείρω , ἐπάγω · οὗτος γάρ εἰμί ἀποδεκτός ἄνθρωπος ὁ Θεός . ἐπεί δέ εἶπον , ὁ δύο χήρα , λέγω · τίς εἰμί ὁ δύο χήρα . ὁ δέ δύο χήρα καί μονόω ἁλίζω ἐπίτεξ ὁ Θεός , καί προσμένω ὁ δέησις καί ὁ προσευχή νύξ καί ἡμέρα · ὁ δέ σπαταλάω . ὠθέω θνῄσκω . εἰμί τις , φημί , μή κοσμικός ἐπιζήτησις βίος , καί ἐν χρεία εἰμί , οὗτος δύο χήρα εἰμί · ὁ ἐπί ὁ θεός ἐλπίζω ὡς χρή , ὁ δήω προσανέχω , καί προσκαρτερώ νύξ καί ἡμέρα , οὗτος χήρα εἰμί · οὐ ὡς καί ὁ τέκνον ἔχω οὐ χήρα εἰμί · καί γάρ καί ἐκεῖνος θαυμάζω ὁ παιδοτροφουω , ὡς χρή · ἀλλά εἰμί τις τέκνον μή ἔχω , τουτέστιν , ὁ μονόω εἰμί . εἶτα παραμυθέομαι αὐτός , ὡς οὐ ἔχω τέκνον , εἶπον , ὁ οὗτος εἰμί χήρα μάλιστα εἰμί , ὅταν μή ὁ παρά ὁ ἀνήρ παραμυθία , ἀλλά καί ὁ παρά ὁ τέκνον ἀποστρέφω εἰμί τυγχάνω · ἔχω γάρ ὁ θεός ἀντί πᾶς . οὖον γάρ μή ἔχω τέκνον μικρός εἰμί , ἀλλά ὁ λείπω αὐτός διά ὁ ὁ παῖς ἀπουσία πλήριος ὁ παραμυθία . “ ὁ οὖν λέγω , τοιοῦτος εἰμί · μή δάκνω , ἐάν ἀκούω , ὅτι δεῖ παιδοτροφέω , ὡς οὐ ἔχω τέκνον , ὡς ἐκ οὗτος ἐλασσόω σύ ὁ ἀξίωμα · δύο εἰμί · ὁ χήρα δέ σπαταλάω , ὠθέω θνῄσκω .