joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0589.1
περὶ τὸ μηδέν · τί πόνους ὠφίσασαι περὶ τὸ μηδέν · Ἄλλ᾽ ὁρᾷς οἰκοδομὰς λαμπρὰς , καὶ τούτων ἀπατᾷ σε ἡ θάλα · Ἄλλ᾽ εὐθέως ἰδὲς εἰς τὸν οὐρανόν , ἀνάδειξον ἀπὸ τῶν λίθων καὶ κίωνν πρὸς ἐκεῖνο τὸ κάλλος , καὶ ὄψει ταῦτα ὅτι μυρμήκων καὶ κινυῶν ἐστιν ἔργα . Ἐμφιλοσόφησον τῇ θείᾳ · Ἀνιθὶ πρὸς τὰν τῷ οὐρανῷ · ἐκεῖθεν κατάψαζε τὰς λαμπρὰς οἰκοδομὰς , καὶ ὄψει οὐδὲν ὄντας , ἀλλὰ παίδων ἀθύρηματα μιγρών . Εἶδες πῶς λεπτότερος , πῶς κινυφότερος , πῶς καθαρωτέρος καὶ διαυγέστερος ὁ ἀήρ , ὅσω ἂν ἀναβαίνης εἰς ὕψος · Ἐκεῖ οἱ τῆν ἐλεημοσύνην ἐργαζόμενοι τὰς οἰκίας ἔχουσι , τὰς σκηνάς . Ταῦτα ἐν τῇ ἀναστάσει καταλύεται , μᾶλλον δὲ πρὸ τῆς ἀναστάσεως · χρόνος ἐπελθὼν διέφθειρε καὶ ἡφάνισε καὶ διέλυσε · καὶ πρὸ τοῦ χρόνου δὲ ἐν αὐτῇ πολλάκις τῇ ἀκμῇ καὶ τῇ ὥρᾳ ἡ σεισμὸς κατέηνεγκεν , καὶ ἡ ἐμπρησμός τὸ πᾶν ἐλυμήνατο . Οὐ γὰρ δὴ ἐν ταῖς ἡλικίαις τῶν ἀνθρώπων , ἀλλὰ καὶ ἐν ταῖς οἰκοδομαῖς εἰσιν ἄωροι θάνατοι · καὶ πολλάκις τὰ μὲν σαφρὰ τῷ χρόνῳ γενόμενα , τῆς γῆς τινχθηδείας , ἐμεῖνεν ἀλλυή · τὰ δὲ ἀπαστράπτοντα , καὶ πεπηγότα , καὶ νεοκατασκευεῦστα , ὑπὸ βροντῆς μόνης κατεσείσθη καὶ ἀπώλετο · καὶ τοῦτο τοῦ Θεοῦ οἰκονομοῦντος , οἶμαι , ἵνα μὴ μέγα φρονῶμεν ἐν ταῖς οἰκοδομαῖς . Βούλει καὶ ἐτέρως μὴ ἀθυμεῖν , ἐπὶ τὰ κοινὰ ἴλθε οἰκοδομηματα , ὧν ἴσον μετέχεις καὶ σὺ . Οὐ γὰρ ἐστιν , οὐκ ἔστιν οἰκία , κἂν σφόδρα ἡ λαμπρά , τῶν δημοσίων οἰκοδομημάτων λαμπροτέρα . Ἐνδιάτριψον ὅσον χρόνον θέλεις ἐκεῖ · σὰ ἐστιν ἐκεῖνα , σὰ ἐστιν μετὰ τῶν ἄλλων · κοινὰ ἐστι , καὶ οὐκ ἴδια . Ἄλλ᾽ οὐ τέρπει ταῦτα , φησίν . Οὐ τέρπει , πρῶτον μὲν τῇ συνθείᾳ , δεύτερον δὲ τῇ πλεονεξίᾳ . Ἄρα τὸ τερπνὸν ἡ πλεονεξία ἐστιν , οὐχὶ τὸ κάλλος · Ἄρα ἡ τέρψις ἡ πλεονεξία ἐστι , καὶ τὸ τὰ πάντων βούλεσθαι ἰδιοποιεῖσθαι . Μέχρι τίνος τοῦτο προστηλώμεθα · μέχρι τίνος τῇ γῇ προσπεσάχαμεν , καὶ καθάπερ οἱ σκώληκες , περὶ τὸν θόρδονον ἐγκαλινδούμεθα ; Τὸ σῶμα ἡμῖν ἀνῴχεν ὁ Θεὸς ἀπὸ γῆς , ἵνα καὶ αὐτὸ εἰς οὐρανὸν ἀναχθῶμεν , οὐχ ἵνα δι᾽ αὐτοῦ καὶ τὴν ψυχὴν εἰς γῆν κατασπῶμεν · γεωδὲς ἐστιν , ἀλλ᾽ , ἐὰν θέλῃ , οὐράνιος γίνεται . Ὅρα πόσην τετίμηκεν ἡμᾶς τιμή , τοιούτων ἔργων ἐπιτρεψάς ἡμῖν . Ἐποίησα , φησίν , ἐγὼ γῆν καὶ οὐρανόν · διδωμι καὶ σοὶ δημιουργίαν,ποίησον τὴν γῆν οὐρανόν · δύνασαι γάρ . Ὁ ποιῶν πάντα , καὶ μετουσκευάζων αὐτά , περὶ τοῦ Θεοῦ εἴρηται . Ἄλλὰ ταύτην καὶ τοῖς ἀνθρώποις ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν · καθάπερ τις πατὴρ φιλότοργος ζωγραφῶν οὐχ αὐτὸς μόνος , ἀλλὰ καὶ τὸ παιδίον βούλεται ἄγειν εἰς τὴν ἴσην μάθησιν . Ἐποίησα , φησίν , ἐγὼ σῶμα καλόν · δίδωμι σοὶ τοῦ χρεῖσθαι τὴν δημιουργίαν · ποίησον σὺ ψυχὴν καλήν . Εἶπον ἐγώ , Ἐξαγαγέτω ἡ τῇ βοτανῇ χρότου , καὶ πᾶν ξύλον κάρπιμον · εἶπέ καὶ σὺ , Ἐξαγαγέτω ἡ γῆ αὐτὴ καρπὸν τῶν ἰδίων , καὶ ἐξελεύσεται ὁ ἐὰν θέλῃς ἐνεργῆσαι . Ποιῶ θέρους καὶ ὀμίχλην , στερεῶ βροντήν , καὶ κτίζω πνεῦμα , ἐπλάσα δράκοντα
Lemmas: περί ὁ μηδείς · τίς πόνος ὠφίσασαι περί ὁ μηδείς · ἄλλος ὁράω οἰκοδομή λαμπρός , καί οὗτος ἀπατάω σύ ὁ Θάλα · ἄλλος εὐθύς βατίς εἰς ὁ οὐρανός , ἀναδείκνυμι ἀπό ὁ λίθος καί κίων πρός ἐκεῖνος ὁ κάλλος , καί ὁράω οὗτος ὅτι μύρμηξ καί κίνυμαι εἰμί ἔργον . Ἐμφιλοσοφέω ὁ θεῖος · ἀνέρχομαι πρός ὁ ὁ οὐρανός · ἐκεῖθεν καταψάω ὁ λαμπρός οἰκοδομή , καί ὁράω οὐδείς εἰμί , ἀλλά παῖς ἄθυρμα μιγραω . εἶδον πῶς λεπτός , πῶς κινυφότερος , πῶς καθαρός καί διαυγής ὁ ἀήρ , ὅσος εἄν ἀναβαίνω εἰς ὕψος · ἐκεῖ ὁ ὁ ἐλεημοσύνη ἐργάζομαι ὁ οἰκίον ἔχω , ὁ σκηνή . οὗτος ἐν ὁ ἀνάστασις καταλύω , μᾶλλον δέ πρό ὁ ἀνάστασις · χρόνος ἐπέρχομαι διαφθείρω καί ἀφανίζω καί διαλύω · καί πρό ὁ χρόνος δέ ἐν αὐτός πολλάκις ὁ ἀκμή καί ὁ ὥρα ὁ σεισμός καταφέρω , καί ὁ ἐμπρησμός ὁ πᾶς λυμαίνομαι . οὖον γάρ δή ἐν ὁ ἡλικία ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά καί ἐν ὁ οἰκοδομή εἰμί ἄωρος θάνατος · καί πολλάκις ὁ μέν Σαφρά ὁ χρόνος γίγνομαι , ὁ γῆ τινχθηδείας , μένω ἀλλυή · ὁ δέ ἀπαστράπτω , καί πήγνυμι , καί νεοκατασκευευστον , ὑπό βροντή μόνος κατασείω καί ἀπόλλυμι · καί οὗτος ὁ Θεός οἰκονομέω , οἴομαι , ἵνα μή μέγας φρονέω ἐν ὁ οἰκοδομή . βούλομαι καί ἑτέρως μή ἀθυμέω , ἐπί ὁ κοινός ἔρχομαι οἰκοδομημα , ὅς ἴσος μετέχω καί σύ . οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί οἰκίον , κἀν σφόδρα ὁ λαμπρός , ὁ δημόσιος οἰκοδόμημα λαμπρός . ἐνδιατρίβω ὅσος χρόνος ἐθέλω ἐκεῖ · σός εἰμί ἐκεῖνος , σός εἰμί μετά ὁ ἄλλος · κοινός εἰμί , καί οὐ ἴδιος . ἄλλος οὖον τέρπω οὗτος , φημί . οὖον τέρπω , πρῶτος μέν ὁ συνθεΐα , δύο δέ ὁ πλεονεξία . ἄρας ὁ τερπνός ὁ πλεονεξία εἰμί , οὐ ὁ κάλλος · ἄρας ὁ τέρψις ὁ πλεονεξία εἰμί , καί ὁ ὁ πᾶς βούλομαι ἰδιοποιέω . μέχρι τίς οὗτος προστηλόω · μέχρι τίς ὁ γῆ προσπάσχω , καί καθάπερ ὁ σκώληξ , περί ὁ θόρδονον ἐγκαλινδέομαι ; ὁ σῶμα ἐγώ Ἄνωχος ὁ θεός ἀπό γῆ , ἵνα καί αὐτός εἰς οὐρανός ἀνάγω , οὐ ἵνα διά αὐτός καί ὁ ψυχή εἰς γῆ κατασπάω · γεώδης εἰμί , ἀλλά , ἐάν ἐθέλω , οὐράνιος γίγνομαι . Ὅρας πόσος τιμάω ἐγώ τιμή , τοιοῦτος ἔργον ἐπιτρέπω ἐγώ . ποιέω , φημί , ἐγώ γῆ καί οὐρανός · δίδωμι καί σύ δημιουργιαν,ποιιημι ὁ γῆ οὐρανός · δύναμαι γάρ . ὁ ποιέω πᾶς , καί μετουσκευαζω αὐτός , περί ὁ Θεός εἴρω . ἀλλά οὗτος καί ὁ ἄνθρωπος δίδωμι ὁ ἐξουσία · καθάπερ τις πατήρ φιλότοργος ζωγραφέω οὐ αὐτός μόνος , ἀλλά καί ὁ παιδίον βούλομαι ἄγω εἰς ὁ ἴσος μάθησις . ποιέω , φημί , ἐγώ σῶμα καλός · δίδωμι σύ ὁ χράω ὁ δημιουργία · ποιέω σύ ψυχή καλός . εἶπον ἐγώ , ἐξάγω ὁ ὁ βοτάνη χρότης , καί πᾶς ξύλον κάρπιμος · εἶπον καί σύ , ἐξάγω ὁ γῆ αὐτός καρπός ὁ ἴδιος , καί ἐξέρχομαι ὁ ἐάν ἐθέλω ἐνεργέω . ποιός θέρος καί ὀμίχλη , στερεός βροντή , καί κτίζω πνεῦμα , πλάσσω δράκων