joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0561.1
ἔνὸς ἀνθέξεταί , καὶ τοῦ ἐδρόν καταφρονησει . Ὦφες , εἴπέ μοι , ἄνδρα ἀκολούθους ἔχοντα πολλούς , εοδόντα διὰ τῆς ἀγορᾶς , σφρικὰ ἡμρισμένον ἱμάτια , ἵππω ὁχούμενον , τὸν ἀχέαν τείνοντα · μὴ καταπλαγῆς , ἀλλὰ γέλασον · ὡσπερ , ὅταν τὰ παιδία ὁρῆς ἄρχοντας παίζοντα , καταγελᾷς , οὕτω καὶ ἐπὶ τούτω . Οὐδὲν ταῦτο ἐκεῖνον διενήνοχε , μᾶλλον δὲ ἐκεῖνο καὶ τερπνότερον , ἂν παρὰ παιδιῶν γινώμενον θλιψίας μετὰ πολλῆς τῆς ἀφελείας . Ἐκεῖ καὶ γέλως ἐστὶ καὶ ἡδονὴ · ἐνταῦθα καταγέλαστός ἐστιν οὗτος , καὶ ἀσχημοσύνης πλήρης . Δεξάσων τὸν Θεόν , ὅτι σε τῆς σκηνῆς ταύτης καὶ τοῦ φυσήματος ἀπήλλαξεν . Ἄν γὰρ Θέος σὺ ὁ χαμαὶ ἐργόμενος , διηλτερος ἔση τοῦ καθημένου τὸ ἄρμα . Πῶς ; Ὅτι ἐκεῖνος μὲν μικρὸν ἀνέστηθεν ἀπὸ τῆς γῆς τῷ σώματι , [ 600 ] τῇ δὲ ψυχῇ προπέπτωκεν · Ἐκολαβήθη γάρ , φησίν , ἡ ἰσχύς μου τῇ σαρκὶ μου · σὺ δὲ τῷ φονήματι ἐν οὐρανῷ περιπατεῖς . Ἄλλ' ἀκολούθους ἔχει πολλούς σοβόντας ; Καὶ τί μᾶλλον αὐτός , ἢ ὁ Ἵππος ἱμάται ; Τί ταύτης τῆς ἀλογίας χειρῶν , ἀνθρώπων διώκειν , ἵνα τὸ κτήνος μετ' εὐρυχωρίας παρέλθῃ ; Ἄλλὰ τὸ Ἵππω ὁχεῖσθαι ἀσμένῳ ; Ἄλλὰ καὶ δοῦλοι τοῦτον μετέχουσι . Βιαὶ δὲ τινες , οἱ τοσοῦτον ἔχουσι τύφου , ὡς μηδὲν δεόμενοι , ὅπισθεν ποιεῖν ἀκολουθεῖν . Ἄρα τί τούτων ἐστὶν ἀλογώτερον ; ἀπὸ ἵππων , καὶ πολυτελείας ἱματίων καὶ ἀκολούθων βούλεται φαίνεσθαι . Τί ταύτης τῆς δόξης οὐδαμνέστερον , τῆς ἀπὸ ἵππων καὶ οἰκετῶν συνισταμένης ; Ἐνάρρετος εἰ ; μηδὲν τούτων χέχρησο · οἰκεῖον ἔχε τὸν κόσμον , μὴ τῇ ἑτέρου παρουσίᾳ καλλωπίζου . Ταῦτα καὶ πονηροὶ καὶ μωροὶ καὶ ἀγροικοὶ καὶ πάντες ὅσοι πλούτου μετέχουσι , δύνανται ἔχειν . Καὶ μίμιοι καὶ ὀρχησταὶ ἐν ἵππων φέρονται , καὶ οἰκέτην προσ-ρέχοντα ἔχουσι · ἀλλ' ὅμως μίμιοί εἰσι καὶ ὀρχησταί , καὶ οὐ γεγόναι σεμνοὶ ἀπὸ τῶν ἵππων καὶ τῶν ἀκολούθων . Ὅταν γὰρ μηδὲν τῶν ἐν ψυχῇ καλῶν προσήκῃ τούτω , ταῦτα , ἂν ἐξωθεν προστεθῇ , εἰκὴ καὶ μάτην · καὶ καθάπερ ἀσθενεῖ τοίχω ἡ διεφθορὰ σώματι , ὅσα ἂν τις περιβῇ , μένει ἀβδὲς ἂν καὶ διεφθορὸς · οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα , ὁδὲβίαν ἡ ψυχὴ δυναι ἀπὸ τῶν ἐκτὸς προσλαβάνει , ἀλλὰ μένει τοῦτο · οὐσα , καὶ μυρία τις αὐτῇ περιβῇ χρυσία . Μὴ δὴ πρὸς ταῦτα ἐπιστομεν ὤμεις , ἀποστήσωμεν ἐκτοῦς τῶν προσκαίρων , τῶν μειόνων ἐχόμεθα , τῶν πνευματικῶν , τῶν δυνὲς αἰδεσιμους ποιούντων ἡμᾶς , ἵνα καὶ τῶν μελλόντων ἐπιτύχωμεν ἀγαθῶν , καὶ τὰ ἐξ .
Lemmas: εἷς ἀντέχω , καί ὁ ἐδρόν καταφρονέω . οἴφω , εἶπον ἐγώ , ἀνήρ ἀκόλουθος ἔχω πολύς , ὀδούς διά ὁ ἀγορά , σφρικὰ ἡμρισμένον ἱμάτιον , ἵππος ὀχέω , ὁ ἄχω τείνω · μή καταπλήσσω , ἀλλά γελάω · ὡς , ὅταν ὁ παιδίον ὁράω ἄρχω παίζω , καταγελάω , οὗτος καί ἐπί οὗτος . οὐδείς ταῦτο ἐκεῖνος διαφέρω , μᾶλλον δέ ἐκεῖνος καί τερπνός , εἄν παρά παιδιά γίγνομαι θλίβω μετά πολύς ὁ ἀφέλεια . ἐκεῖ καί γέλως εἰμί καί ἡδονή · ἐνταῦθα καταγέλαστος εἰμί οὗτος , καί ἀσχημοσύνη πλήρης . Δεξάσων ὁ Θεός , ὅτι σύ ὁ σκηνή οὗτος καί ὁ φύσημα ἀπαλλάσσω . ἄν γάρ Θέος σύ ὁ χαμαί ἔργνυμι , διηλτερος σέω ὁ κάθημαι ὁ ἄρμα . Πῶς ; ὅτι2 ἐκεῖνος μέν μικρός ἀνίστημι ἀπό ὁ γῆ ὁ σῶμα , [ 600 ] ὁ δέ Ψυχή προπίπτω · Ἐκολαβήθη γάρ , φημί , ὁ ἰσχύς ἐγώ ὁ σάρξ ἐγώ · σύ δέ ὁ φονημα ἐν οὐρανός περιπατέω . ἄλλος ἀκόλουθος ἔχω πολύς σοβέω ; καί τίς μᾶλλον αὐτός , ἢ ὁ Ἵππος ἱμάω ; τις οὗτος ὁ ἀλογία χείρ , ἄνθρωπος διώκω , ἵνα ὁ κτήνος μετά εὐρυχωρία παρέρχομαι ; ἀλλά ὁ Ἵππος ὀχέω ἄσμενος ; ἀλλά καί δοῦλος οὗτος μετέχω . βιός δέ τις , ὁ τοσοῦτος ἔχω τύφω , ὡς μηδείς δήω , ὄπισθεν ποιέω ἀκολουθέω . ἄρας τίς οὗτος εἰμί ἄλογος ; ἀπό ἵππος , καί πολυτέλεια ἱμάτιον καί ἀκόλουθος βούλομαι φαίνω . τις οὗτος ὁ δόξα οὐδαμνέστερον , ὁ ἀπό ἵππος καί οἰκέτης συνίστημι ; Ἐνάρρετος εἰμί ; μηδείς οὗτος χράω · οἰκέω ἔχω ὁ κόσμος , μή ὁ ἕτερος παρουσία καλλωπίζω . οὗτος καί πονηρός καί μωρός καί ἄγροικος καί πᾶς ὅσος πλοῦτος μετέχω , δύναμαι ἔχω . καί μίμιοι καί ὀρχηστής ἐν ἵππος φέρω , καί οἰκέτης προσέρχομαι ἔχω · ἀλλά ὅμως μίμιοί εἰμί καί ὀρχηστής , καί οὖον γονεύς σεμνός ἀπό ὁ ἵππος καί ὁ ἀκόλουθος . ὅταν γάρ μηδείς ὁ ἐν Ψυχή καλός προσήκω οὗτος , οὗτος , εἄν ἐξωθεν προστίθημι , εἰκῇ καί μάτην · καί καθάπερ ἀσθενής τοῖχος ὁ διαφθείρω σῶμα , ὅσος εἄν τις περιβαίνω , μένω ἀβδὲς εἄν καί διαφθείρω · οὗτος δή καί ἐνταῦθα , ὁδὲβίαν ὁ ψυχή δύο ἀπό ὁ ἐκτός προσλαμβάνω , ἀλλά μένω οὗτος · εἰμί , καί μυρίος τις αὐτός περιβαίνω χρυσίον . μή δή πρός οὗτος ἐφίστημι ὠμῶ , ἀφίστημι ἕκτος ὁ πρόσκαιρος , ὁ μείων ἔχω , ὁ πνευματικός , ὁ δύο αιδέσιμος ποιέω ἐγώ , ἵνα καί ὁ μέλλω ἐπιτυγχάνω ἀγαθός , καί ὁ ἐκ .