joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0544.1
περιζέχεται . Διὰ τοῦτο εὑρέθη , οὐχ ἵνα τὴν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ καταδεσμῶσιν τοῦτῳ , ἀλλ’ ἵνα λύμεν τοὺς δεδεμένους · εἰς τοῦτο κέχριστο τῷ χρυσῷ · λύσον τὸν δεδεμένον , μὴ δῆσῃς τὴν λελυμένην . Τίνος γὰρ ἔνεκεν , εἰπὲ μοι , τὴν οὐδαμίνην πάντων προτίθησι ; μὴ γὰρ , ἐπεὶδὴ χρυσός ἐστιν , οὐδεὶς δεσμὸν ποιεῖ ; μὴ γὰρ ἡ ὕλη τὸν δεσμὸν ποιεῖ ; Ἄν τε χρυσὸς ᾖ , ἄν τε σίδηρος , ταυτὸν ἐστι · καίτοι τοῦτο ἐκεῖνον καὶ βαρύτερον . Ἄλλὰ τί ποιεῖ κοῦφον τὸ πρᾶγμα ; Ἡ κενοδοξία , καὶ τὸ παρὰ πάντων ὁρᾶσθαι δεδεμένην , ἐφ’ ᾧ ἐρχῆνι μᾶλλον αἰσχύνεσθαι . Ὅτι γὰρ τοῦτο ἀληθὲς ἐστι , κατάδηλον , καὶ ἄρες ἐν ἐρημίᾳ , ἔνθα οὐδὲς ὁ θεωρῶν , καὶ βαρύνεται τὸν δεσμὸν καὶ ἐπαχθῆ νομίζει . Φοβηθῶμεν , ἀγαπητοί , μὴ ἀκούσωμεν ἐκεῖνα τὰ φοβερὰ ῥήματα , Δῆσατε αὐτοῦ χεῖρας καὶ πόδας . Τί δὴ τοῦτο σαυτῇ ποιεῖς , γύναι ; οὐδεὶς δεσμιώτης χεῖρας καὶ πόδας δέδεσαι . Τί καὶ τὴν κεφαλήν δεσαίς ; οὐ γὰρ ἀρκεῖ χεῖρας καὶ πόδας ; τί καὶ τὸν τράχηλον μυρίοις δεσμοῖς περιβάλλεις ; Τὴν γὰρ ἀπὸ τούτων φροντίδα παρίνη , τὸ δίδος , τὴν ἀγωνίαν , τὴν ὑπὲρ αὐτῶν πρὸς τὸν ἄνδρα , εἰ ποτε αὐτῶν δεσθεῖν , τὸν θάνατον ὡν ὑπομένουσιν , εἰ ποτε ἐκπέσοι τι τούτων . Ταῦτα οὖν ἡδονῇ , εἰπὲ μοι ; Ἴνα ἕτερος τέρη τὰς ὀψεῖς , σαυτὴν καὶ δεσμοὺς καὶ φροντίδας καὶ κινδύνους καὶ ἀπθίας καὶ μάχας καθημερινὰς ὑποβάλλεις ; ἀρ’ οὐ πᾶσις κατηγορία καὶ καταγνώσεως ἄξιον τοῦτο ; Μὴ , παρακαλῶ , μὴ ταῦτα ποιῶμεν , ἀλλὰ [ 589 ] λύωμεν πάντα σύνδεσμον ἀδικίας , διαρρύπτωμεν πεινῶντι τὸν ἄρτον · πάντα τὰ ἄλλα πράττωμεν , ἂ τὴν πρὸς τὸν Θεὸν ἡμῖν παρρησίαν προξενησαὶ δύναται , ἵνα τύχωμεν τῶν ἐπηγγελμένων ἀγαθῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ διὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ δει , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: περιέχω . Ζεύς οὗτος εὑρίσκω , οὐ ἵνα ὁ εἰκών ὁ Θεός καταδεσμέω τοῦτῳ , ἀλλά ἵνα λύω ὁ δέω · εἰς οὗτος χρίω ὁ χρυσός · λύω ὁ δήω , μή δήω ὁ λύω . τίς γάρ ἐνέλκω , εἶπον ἐγώ , ὁ οὐδάμινος πᾶς προτίθημι ; μή γάρ , ἐπειδή χρυσός εἰμί , οὐδείς δεσμός ποιέω ; μή γάρ ὁ ὕλη ὁ δεσμός ποιέω ; ἄν τε χρυσός εἰμί , ἄν τε σίδηρος , τατός εἰμί · καίτοι οὗτος ἐκεῖνος καί βαρύς . ἀλλά τίς ποιέω κοῦφος ὁ πρᾶγμα ; ὁ κενοδοξία , καί ὁ παρά πᾶς ὁράω δέω1 , ἐπί ὅς ἐρχῆνι μᾶλλον αἰσχύνω . ὅτι2 γάρ οὗτος ἀληθής εἰμί , κατάδηλος , καί Ἄρης ἐν ἐρημία , ἔνθα οὐδή ὁ θεωρός , καί βαρύνω ὁ δεσμός καί ἐπαχθής νομίζω . φοβέω , ἀγαπητός , μή ἀκούω ἐκεῖνος ὁ φοβερός ῥῆμα , δήω αὐτός χείρ καί πούς . τις δή οὗτος σεαυτοῦ ποιέω , γυνή ; οὐδείς δέσμιος χείρ καί πούς δήω . τις καί ὁ κεφαλή δαίνυμι ; οὖον γάρ ἀρκέω χείρ καί πούς ; τίς καί ὁ τράχηλος μυρίος δεσμός περιβάλλω ; ὁ γάρ ἀπό οὗτος φροντίς Παρίνη , ὁ Διδός , ὁ ἀγωνία , ὁ ὑπέρ αὐτός πρός ὁ ἀνήρ , εἰμί ποτός αὐτός δένω , ὁ θάνατος ὡς ὑπομένω , εἰμί ποτός ἐκπίπτω τίς οὗτος . οὗτος οὖν ἡδονή , εἶπον ἐγώ ; ἵνα ἕτερος Τέρη ὁ ὄψις , σεαυτοῦ καί δεσμός καί φροντίς καί κίνδυνος καί ἀπθίας καί μάχη καθημέριος ὑποβάλλω ; ἀρά οὖον Πᾶσις κατηγορία καί κατάγνωσις ἄξιος οὗτος ; μή , παρακαλέω , μή οὗτος ποιέω , ἀλλά [ 589 ] λύω πᾶς σύνδεσμος ἀδικία , διαρρύπτω πεινάω ὁ ἄρτος · πᾶς ὁ ἄλλος πράσσω , ὅς ὁ πρός ὁ θεός ἐγώ παρρησία προξενώ δύναμαι , ἵνα τυγχάνω ὁ ἐπαγγέλλω ἀγαθός ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , μετά ὅς ὁ πατήρ διά ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί δεῖ , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .