joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0613.1
πίστις , τὸ χρήγμα . Τοῦτο αὐτὸς , φησίν , ὁ παραχαταθεὶς μενός , ἀκέριον φυλάξει . Πάντα πάσχον ὡστε μὴ τὴν θησαυρὸν συληθῆναι · οὐκ ἐπαισχύνωμαι τούτους , ἕως ἂν αὐτὴ ἀκέραιος σώζηται . Ἡ τοὺς πιστοὺς λέγει τὴν παρακαθήκην , ἣν ὁ Θεὸς αὐτῷ παρακατέθετο , ἣν ἂν αὐτὸς τῷ Θεῷ . Καὶ νῦν γάρ , φησίν , ἰδοὺ παρατίθεμαι ὑμῖς τῷ Κυρίῳ · τοὔτεστιν , οὐκ ἀνυπτά μοι ταῦτα ἔσται · καὶ Τιμθέος τῆς παρακαταθήκης δεῖκνύει μοι τὸν καρπὸν . Ὀρᾷς αὐτὸν οὐδὲ αἰσθανόμενον τῶν κακῶν διὰ τὴν ἐλπίδα τῶν μαθητῶν ; Τοιούτων εἶναι τὸν διδάσκαλον χρή , οὕτω κηδεσθαι τῶν μαθητῶν , τούτους πάντα ἠγεῖσθαι . Νῦν ζωμερ , φησίν , ἐὰρ ὑμεῖς στήκετε ἐν Κυρίῳ · καὶ πάλιν , Τίς γὰρ ἡμῶν ἐλπίς ἢ χαρὰ ἢ στέφανος καυχήσεως ; ἢ οὐχὶ καὶ ὑμεῖς ἐμπροσθεν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ; Ὀρᾷς αὐτὸν ταῦτα μεριμνῶντα , οὐχ ἧττον τῶν οἰκείων καὶ τῶν μαθητῶν ; Δεῖ γὰρ τοὺς ψυχικοὺς πατέρας ὑπεραιρεῖν , δεῖ θερμοτέρους εἶναι . Ἄλλὰ καὶ τοὺς παῖδας φιλοστόργως πρὸς αὐτοὺς διακείσθαι προσήκει . Πειθεσθε γάρ , φησίν , τοῖς ἠγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπακούετε , εἰδότας ὅτι αὐτοὶ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν , ὡς λόγον ἀποδώσοντες . Εἴπé γὰρ μοι , αὐτὸς μὲν τοσοῦτον κινδύνῳ ἐστιν ὑπεύθυνος · σὺ δὲ οὐδὲ παιθεσθαι αὐτῷ βούλει , καὶ ταῦτα εἰς τὸ σὸν συμφέρον ; Κἂν γὰρ τὰ καλ᾽ ἐαυτὸν καλῶς διδάσῃ , ἕως ἂν τὰ σὰ μὴ καλῶς ἢ διακειμένα , ἐναγώνιος ἐστι , διπλᾶς δίδωσι τὰς εὐθύνας . Ἐννόουν δὲ ὅσον ἐστὶ καλ᾽ ἕκαστον τῶν ἀρχομένων ἐξετάζεσθαι καὶ ἀγωνιᾶν . Πόσην βούλει ἔχειν τιμήν ; πόσην θεραπείαν ἀνθρώπων [ 608 ] τῶν κινδύνων τούτων ; Ἄλλ’ οὐδὲν ἴσον ἔρεις · οὐτω γὰρ τὴν ψυχὴν ἐπιδίδωκας , αὐτὸς ἔς τὴν ψυχὴν τίθησι ὑπὲρ σοῦ . Κἂν μὴ θῇ ἐνταῦθα καιροῦ καλοῦντος , ἀπολλύει αὐτὴν ἐκεῖ · σὺ δὲ οὐδὲ μικροῦ λόγου ὑποτάσσεσθαι βούλει . Τοῦτο πάντων τῶν κακῶν αἴτιον , ὅτι τὰ τῶν ἀρχόντων ἠφανίσθη · οὐδεμία αἰδώς , οὐδεὶς φόβος . Πειθεσθε , φησί , τοῖς ἠγουμένοις ὑμῶν , καὶ ὑπακούετε · νυνὶ δὲ πάντα κατμετράφη καὶ συγχέεται . Οὐχὶ τῶν ἠγουμένων ἐνεκεν ταῦτα λέγω ; τί γὰρ ἀπὸ τῆς τιμῆς ὠφελήθησονται τῆς ἡμετέρας , ἢ τοσοῦτον ὅσον περιήνησαν ; ἀλλὰ διὰ τὸ ὑμῖν συμφέρον . Οὕτω μὲν γάρ , κἂν τιμηθῶσιν , οὐδὲν ὠφελούνται πρὸς τὸ μέλλον , ἀλλὰ μείζον αὐτοῖς τὸ κατάκριμα · κἂν ὑβρισθῶσιν , οὐδὲν ἐβλάησαν πρὸς τὸ μέλλον , ἀλλὰ καὶ πλείων αὐτοῖς ἡ ἀπολογία . Ἄλλ’ ὑμῶν αὐτῶν ἐνεκεν ἀπαντα βούλομαι γενέσθαι . Ὅταν γὰρ τιμῶνται παρὰ τῶν ἀρχόντων οἱ ἠγούμενοι , καὶ τοῦτο αὐτοῖς προφέρεται , καθάπερ τῷ Ἡλίᾳ ἐλαχεν , Ἐλαβὼν σὲ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου · σπανδὲ ὑβρισθῇ , καθάπερ ἐπὶ τοῦ Σαμουήλ , Οὐ σέ , φησίν , ἐξουθενησασιον , ἀλλ’ ἡ ἐμέ . Ὥστε ἢ μὲν ὑβρις κέρδος αὐτοῖς ἐστιν , ἢ δὲ τιμὴ βάρος . Οὐκ αὐτῶν τούτων ἐνεκεν ταῦτα λέγω , ἀλλ’ ὑμῶν αὐτῶν . Ὁ τιμῶν τὸν ἱερέα , καὶ τὸν Θεὸν τιμᾷσει · ὁ δὲ μαθὼν τοῦ ἱερέως καταφρονεῖ , ὁδὲ προβαίνων καὶ εἰς τὸν Θεὸν ὑβρίζει ποτέ . Ὁ δεχόμενος ὑμᾶς , φησίν , ἐμὲ δέχεται · καὶ , Τοὺς ἱερέας αὐτοῦ , φησίν , ἐντίμους ἔχε . Ἐντεῦθεν ἐμαθὼν Ἰουδαῖοι τοῦ Θεοῦ καταφρονεῖν , ὅτι Μωυσῶν κατεφρόνησαν , ὅτι αὐτὸν ἐλίσαν . Ὅταν γὰρ τις πρὸς τὸν ἱερέα εὐλαβῶς διατελῇ , πολλῷ μᾶλλον πρὸς τὸν Θεὸν . Κἂν ὁ ἱερεὺς φαῦλος ἦ , ὁ Θεὸς ὁρῶν ὅτι διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν τιμὴν καὶ τὸν οὐκ ἄξιον τιμῆς θεραπεύεις , καὶ αὐτὸς ἀποδώσει σοι τὴν ἀμοιβήν . Εἰ γὰρ ὁ δεχόμενος
Lemmas: πίστις , ὁ χρήγμα . οὗτος αὐτός , φημί , ὁ παρακαταθέω μένος , ακέραιος φυλάσσω . Πάν πάσχω ὡστε μή ὁ θησαυρός συλάω · οὐ ἐπαισχύνω οὗτος , ἠώς εἄν αὐτός Ἀκέραιος σῴζω . ὁ ὁ πιστός λέγω ὁ παρακαίνω , ὅς ὁ θεός αὐτός παρακατατίθεμαι , ὅς εἄν αὐτός ὁ Θεός . καί νῦν γάρ , φημί , ἰδού παρατίθημι ὑμῖς ὁ κύριος · τουτέστιν , οὐ άνιφτος ἐγώ οὗτος εἰμί · καί Τιμθέος ὁ παρακαταθήκη δείκνυμι ἐγώ ὁ καρπός . ὁράω αὐτός οὐδέ αἰσθάνομαι ὁ κακός διά ὁ ἐλπίς ὁ μαθητής ; τοιοῦτος εἰμί ὁ διδάσκαλος χρή , οὗτος κήδω ὁ μαθητής , οὗτος πᾶς ἡγέομαι . νῦν ζωμερ , φημί , ἔαρ σύ στήκω ἐν κύριος · καί πάλιν , Τῖς γάρ ἐγώ ἐλπίς ἢ χαρά ἢ στέφανος καύχησις ; ἢ οὐ καί σύ ἔμπροσθεν ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ; ὁράω αὐτός οὗτος μεριμνάω , οὐ κακός ὁ οἰκέω καί ὁ μαθητής ; Δεύς γάρ ὁ ψυχικός πατήρ ὑπεραίρω , δεῖ θερμός εἰμί . ἀλλά καί ὁ παῖς φιλόστοργος πρός αὐτός διάκειμαι προσήκω . πείθω γάρ , φημί , ὁ ἡγέομαι σύ καί ὑπακούω , οἶδα ὅτι αὐτός ἀγρυπνέω ὑπέρ ὁ Ψυχή σύ , ὡς λόγος ἀποδίδωμι . Εἶπος γάρ ἐγώ , αὐτός μέν τοσοῦτος κίνδυνος εἰμί ὑπεύθυνος · σύ δέ οὐδέ παίω αὐτός βούλομαι , καί οὗτος εἰς ὁ σός συμφέρω ; κἀν γάρ ὁ καλός ἑαυτοῦ καλῶς διδάσκω , ἠώς εἄν ὁ σός μή καλῶς ἢ διάκειμαι , ἐναγώνιος εἰμί , διπλόος δίδωμι ὁ εὐθύνω . ἐννοέω δέ ὅσος εἰμί καλός ἕκαστος ὁ ἄρχω ἐξετάζω καί ἀγωνιάω . πόσος βούλομαι ἔχω τιμή ; πόσος θεραπεία ἄνθρωπος [ 608 ] ὁ κίνδυνος οὗτος ; ἄλλος οὐδείς ἴσος εἴρω · οὗτος γάρ ὁ ψυχή ἐπιδιώκω , αὐτός εἰς ὁ ψυχή τίθημι ὑπέρ σύ . κἀν μή τίθημι ἐνταῦθα καιρός καλέω , ἀπόλλυμι αὐτός ἐκεῖ · σύ δέ οὐδέ μικρός λόγος ὑποτάσσω βούλομαι . οὗτος πᾶς ὁ κακός αἴτιος , ὅτι ὁ ὁ ἄρχω ἀφανίζω · οὐδείς αἰδώς , οὐδείς φόβος . πείθω , φημί , ὁ ἡγέομαι σύ , καί ὑπακούω · νυνί δέ πᾶς κατμετράφη καί συγχέω . οὐ ὁ ἡγέομαι ἕνεκα οὗτος λέγω ; τίς γάρ ἀπό ὁ τιμή ὠφελέω ὁ ἡμέτερος , ἢ τοσοῦτος ὅσος περινάω ; ἀλλά διά ὁ σύ συμφέρω . οὕτως μέν γάρ , κἀν τιμάω , οὐδείς ὠφελέω πρός ὁ μέλλω , ἀλλά μείζων αὐτός ὁ κατάκριμα · κἀν ὑβρίζω , οὐδείς βλάπτω πρός ὁ μέλλω , ἀλλά καί πλείων αὐτός ὁ ἀπολογία . ἄλλος σύ αὐτός ἕνεκα ἅπας βούλομαι γίγνομαι . ὅταν γάρ τιμάω παρά ὁ ἄρχω ὁ ἡγέομαι , καί οὗτος αὐτός προφέρω , καθάπερ ὁ Ἡλίας λαγχάνω , λαμβάνω σύ ἐκ ὁ οἶκος ὁ πατήρ σύ · σπάω ὑβρίζω , καθάπερ ἐπί ὁ Σαμουήλ , οὖον σός , φημί , ἐξουθενέω , ἀλλά ὁ ἐγώ . ὥστε ἢ μέν ὕβρις κέρδος αὐτός εἰμί , ἢ δέ τιμή βάρος . οὐ αὐτός οὗτος ἕνεκα οὗτος λέγω , ἀλλά σύ αὐτός . ὁ τιμή ὁ ἱερεύς , καί ὁ θεός τιμάω · ὁ δέ μανθάνω ὁ ἱερεύς καταφρονέω , ὁδός προβαίνω καί εἰς ὁ θεός ὑβρίζω ποτός . ὁ δέχομαι σύ , φημί , ἐγώ δέχομαι · καί , ὁ ἱερεύς αὐτός , φημί , ἔντιμος ἔχω . ἐντεῦθεν μανθάνω Ἰουδαῖος ὁ Θεός καταφρονέω , ὅτι μωυσος καταφρονέω , ὅτι αὐτός λίσσομαι . ὅταν γάρ τις πρός ὁ ἱερεύς εὐλαβής διατελέω , πολύς μᾶλλον πρός ὁ θεός . κἀν ὁ ἱερεύς φαῦλος εἰμί , ὁ θεός ὁράω ὅτι διά ὁ πρός αὐτός τιμή καί ὁ οὐ ἄξιος τιμή θεραπεύω , καί αὐτός πωλέω σύ ὁ ἀμοιβή . εἰμί γάρ ὁ δέχομαι