ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0505.1
ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ
Lemmas: ὁ ΕΝ Ἅγιος πατήρ Ἥμων
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0505.2
ΙΩΑΝΝΟΥ
Lemmas: Ἰωάννης
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0505.3
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
Lemmas: ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολις
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0505.4
ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Lemmas: ὁ Χρυσοστόμου
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0505.5
ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΠΡΩΤΗΝ .
Lemmas: ὑπόμνημα εἰς ὁ προς Τιμόθεος Ἐπιστολή Πρῶτος .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0505.6
ΥΠΟΘΕΣΙΣ .
Lemmas: ὑπόθεσις .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0505.7
[ 547 ] Τῶν τοῦ Ἀποστόλου μαθητῶν εἰς καὶ ὁ Τιμόθεος ἦν . Καὶ μαρτυρεῖ μὲν ὁ Λουκᾶς , ὅτι θαυμαστὸς τις νέος ἦν , μαρτυρούμενος ὑπὸ τῶν ἐν Λύστρᾳ καὶ Ἰκονίῳ ἀδελφῶν · ὃς ἅμα τε μαθητὴς ἐγένετο , καὶ διδάσκαλος · καὶ οὕτω σφόδρα συνετὸς ἦν , ὡς ἀκούων Παύλου χωρὶς περιτομῆς κηρύσσοντος , καὶ μαθὼν ὅτι καὶ Πέτρῳ ἀντέστη τούτου ἕνεκεν , ἐλέσθαι μὴ μόνον τὸ ἐναντίον μὴ κηρύξαι , ἀλλὰ καὶ παιδεῦν · παριέτεμε γὰρ αὐτόν , φησίν , ἐν ἡλικίᾳ τοιαύτῃ · οὕτω τε αὐτῇ πᾶσαν τὴν οἰκονομίαν ἐνεπίστευσεν . Ἦρκει μὲν οὖν ὁ τοῦ Παύλου πῆθος δεῖξαι τὸν ἄνδρα , ὅστις ἐστίν . Καὶ γὰρ καὶ ἄλλοχόῦ αὐτῷ μαρτυρεῖ γράφων · [ καὶ λέγων ] , Τὴν δὲ δοκιμὴν αὐτοῦ γινώσκετε , ὅτι ὡς πατρὶ τέκνον σὺν ἐμοὶ ἐδούλευσεν εἰς τὸ Εὐαγγέλιον · καὶ Κορινθίοις πάλιν ἐπιστέλλει λέγων , Ἐπεμψα ὑμῖν Τιμόθεον , ὃς ἐστὶ μου τέκνον ἀγαπητὸν καὶ πιστὸν ἐν Κυρίῳ · καὶ πάλιν , Βλέπετε μὴ τις αὐτὸν ἐξουθερήσῃ · τὸ γὰρ ἔργον Κυρίου ἐργάζεται , ὡς κἀγώ . Καὶ Ἑβραίοις δὲ γράφων ἔλεγε , Γινώσκετε τὸν ἀδελφὸν Τιμόθεον ἀπολυμένον · καὶ πολλὴν πανταχόθεν εὕροι τις ἂν αὐτοῦ τὴν ἀγάπην . Καὶ τὰ νῦν δὲ γεγόμενα θαύματα δείκνυσιν αὐτοῦ τὴν παρέχρειαν .
Lemmas: [ 547 ] ὁ ὁ ἀπόστολος μαθητής εἰς καί ὁ Τιμόθεος εἰμί . καί μαρτυρέω μέν ὁ Λουκᾶς , ὅτι θαυμαστός τις νέος εἰμί , μαρτυρέω ὑπό ὁ ἐν Λύστρα καί Ἰκόνιον ἀδελφός · ὅς ἅμα τε μαθητής γίγνομαι , καί διδάσκαλος · καί οὗτος σφόδρα συνετός εἰμί , ὡς ἀκούω Παῦλος Χωρὶς περιτομή κηρύσσω , καί μανθάνω ὅτι καί Πέτρος ἀνθίστημι οὗτος ἕνεκα , αἱρέω μή μόνος ὁ ἐναντίος μή κηρύσσω , ἀλλά καί παιδεύω · παριτεμνω γάρ αὐτός , φημί , ἐν ἡλικία τοιοῦτος · οὗτος τε αὐτός πᾶς ὁ οἰκονομία ἐμπιστεύω . ἀρκέω μέν οὖν ὁ ὁ Παῦλος πήθω δείκνυμι ὁ ἀνήρ , ὅστις εἰμί . καί γάρ καί αλλοχοω αὐτός μαρτυρέω γράφω · [ καί λέγω ] , ὁ δέ δοκιμή αὐτός γιγνώσκω , ὅτι ὡς πατήρ τέκνον σύν ἐγώ δουλεύω εἰς ὁ Εὐαγγέλιος · καί Κορίνθιος πάλιν ἐπιστέλλω λέγω , πέμπω σύ Τιμόθεος , ὅς εἰμί ἐγώ τέκνον ἀγαπητός καί πιστόν ἐν κύριος · καί πάλιν , βλέπω μή τις αὐτός ἐξουθερήσῃ · ὁ γάρ ἔργον κύριος ἐργάζομαι , ὡς ἐγώ . καί Ἑβραῖος δέ γράφω λέγω , γιγνώσκω ὁ ἀδελφός Τιμόθεος ἀπολύω · καί πολύς πανταχόθεν εὑρίσκω τις εἄν αὐτός ὁ ἀγάπη . καί ὁ νῦν δέ γίγνομαι θαῦμα δείκνυμι αὐτός ὁ παραχράω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0505.8
Εἰ δὲ τις ἐξετάζοι , τί δήποτε Τίτην καὶ Τιμόθew γράφει μόνους , καίτοι γε καὶ Σίλας τῶν εὐδοκίμων ἦν , καὶ Λουκᾶς ὁμοίως · φησὶ γὰρ αὐτὸς γράφων , Καὶ Λουκᾶς ὅστι μόνος μετ᾽ ἐμοῦ · καὶ Κλήμης δὲ εἰς τῶν συνόντων αὐτῷ ἐτύγχανε · φησὶ γὰρ καὶ περὶ αὐτοῦ , Μετὰ καὶ Κλήμεντος καὶ τῶν λοιπῶν συνεργῶν μου · τίνος οὖν ἕνεκεν Τίτην καὶ Τιμοθῶν
Lemmas: εἰμί δέ τις ἐξετάζω , τίς δήποτε Τιτάν καί Τιμόθew γράφω μόνος , καίτοι γε καί Σίλας ὁ εὐδόκιμος εἰμί , καί Λουκᾶς ὁμοίως · φημί γάρ αὐτός γράφω , καί Λουκᾶς ὅστις μόνος μετά ἐγώ · καί Κλήμης δέ εἰς ὁ σύνειμι αὐτός τυγχάνω · φημί γάρ καί περί αὐτός , μετά καί Κλήμης καί ὁ λοιπός συνεργός ἐγώ · τίς οὖν ἕνεκα Τιτάν καί τιμοθος
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0506.1
τοὺς πλεονέκτας ,
Lemmas: ὁ πλεονέκτης ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0508.1
γράφει μόνους ; Ὅτι τοῦτοις ἤδη Ἐκκλησίας ἤν ἐγχαιρετικῶς , ἐκείνους δὲ ἐπὶ μὲθ’ ἐαυτοῦ περιεῖν · τοῦτους δὲ ὁ φανεροὺς ποιεῖ τοῦτον ἀφαιρέσε . Τοσαύτη γὰρ ἡναυτοῦ ἡ ὑπερβολὴ τῆς [ 548 ] ἀρετῆς , ὡς μηδὲν τὴν νεότητα ἐμποδίζει . Διὰ τοῦτο γράφων φησί · Μὴ ἡδὶς σου τὴς νεότητος καταφρονεῖν . [ καὶ πάλιν , Τὰς νεωτέρας , φησίν , ὡς ἀδελφάς . ] Ὅταν γὰρ ἡ ἀρετή , πάντα περιττά , καὶ οὐδὲν ἐμποδίων γένοιτ’ ἄν . Καὶ γὰρ περὶ ἐπισκόπων διαλεγόμενος , καὶ πολλὰ περὶ αὐτῶν εἰπών , οὐδαμοῦ περὶ τῆς ἡλικίας ἀκριβολογεῖται . Εἰ δὲ λέγοι γράφων , Τέκνα ἐν ὑποταγῇ ἔχοντα , καὶ , Μιᾶς γυναικὸς ἄνδρα , οὐ τοῦτο φησίν , ὡς ἀναγκαῖον καὶ τέκνα ἔχειν καὶ
Lemmas: γράφω μόνος ; ὅτι2 οὗτος ἤδη ἐκκλησία ἐάν ἐγχαιρετικῶς , ἐκεῖνος δέ ἐπί μετά ἑαυτοῦ περίειμι · οὗτος δέ ὁ φανερός ποιέω οὗτος αφαιρώ . τοσοῦτος γάρ ἀναϋτέω ὁ ὑπερβολή ὁ [ 548 ] ἀρετή , ὡς μηδείς ὁ νεότης ἐμποδίζω . Ζεύς οὗτος γράφω φημί · μή ἡδύς σύ σής νεότης καταφρονέω . [ καί πάλιν , ὁ νέος , φημί , ὡς ἀδελφός . ] ὅταν γάρ ὁ ἀρετή , πᾶς περισσός , καί οὐδείς ἐμπόδιος γίγνομαι ἄν . καί γάρ περί ἐπίσκοπος διαλέγω , καί πολύς περί αὐτός εἶπον , οὐδαμοῦ περί ὁ ἡλικία ἀκριβολογέομαι . εἰμί δέ λέγω γράφω , τέκνον ἐν ὑποτάσσω ἔχω , καί , μία γυνή ἀνήρ , οὖον οὗτος φημί , ὡς ἀναγκαῖος καί τέκνον ἔχω καί
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0508.2
γυναῖκα , ἀλλ’ , εἰ συμβαίη ποτὲ ἀπὸ κοσμικῶν ἀφεσθαι , ἵνα τοιούτοι ὦσιν , ὡς καὶ οἰκίας εἰδέναι προστάται καὶ παίδων καὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων . Εἰ γὰρ καὶ κοσμικὸς εἴη , καὶ μηδὲ ἐν τοῦτοις χρήσιμος γεγονὼς , πῶς ἂν ἐπιστεύθη φροντίζειν Ἐκκλησίας ; Τίνας δὲ ἐνεκεν ἐπιστέλλει , φησίν , τὴν μαθητὴν εἰς διδασκαλίαν τεταγμένην λοιπόν ; οὐ γὰρ ἔδει πρότερον ἀπαρισθῆναι αὐτῶν , εἶτα πέμπεσθαι ; Ἀλλ’ ἔδει τὴν διδασκαλίαν οὐ τῆς αὐτῆς , ἧς οἱ μαθηταὶ , ἀλλὰ τῆς διδασκαλῶν προποιούσης . Ὅρα οὖν αὐτὸν δι’ ὅλης τῆς ἐπιστολῆς διδασκάλῳ προσήκουσαν ποιούμενον τὴν διδασκαλίαν . Καὶ εὐθέως ἐκ τοῦ προοιμίου οὐκ εἶπεν , ἵνα μὴ προσάγῃ τοῖς ἐτεροδιδασκούσιν , ἀλλὰ τί ; Ἴνα παραγγείλῃς αὐτοῖς μὴ ἐτεροδιδασκαλεῖν .
Lemmas: γυνή , ἀλλά , εἰμί συμβαίνω ποτέ ἀπό κοσμικός ἀφίημι , ἵνα τοιοῦτος εἰμί , ὡς καί οἰκίον οἶδα προστάτης καί παῖς καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω . εἰμί γάρ καί Κοσμικὸς εἰμί , καί μηδέ ἐν οὗτος χρήσιμος γίγνομαι , πῶς εἄν πιστεύω φροντίζω ἐκκλησία ; τίς δέ ἕνεκα ἐπιστέλλω , φημί , ὁ μαθητής εἰς διδασκαλία τάσσω λοιπός ; οὖον γάρ ἐσθίω πρότερος ἀπαρισθῆναι αὐτός , εἶτα πέμπω ; ἀλλά ἐσθίω ὁ διδασκαλία οὖον ὁ αὐτός , ὅς ὁ μαθητής , ἀλλά ὁ διδάσκαλος προποιέω . Ὅρας οὖν αὐτός διά ὅλος ὁ ἐπιστολή διδάσκαλος προσήκω ποιέω ὁ διδασκαλία . καί εὐθύς ἐκ ὁ προοίμιον οὐ εἶπον , ἵνα μή προσάγω ὁ ἑτεροδιδάσκω , ἀλλά τίς ; ἵνα παραγγέλλω αὐτός μή ἑτεροδιδασκαλέω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0508.3
ΟΜΙΛΙΑ Α' .
Lemmas: Ὁμιλία ὅς .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0508.4
Παῦλος ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ κατ’ ἐπιταγὴν Θεοῦ Σωτῆρος ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ , τῆς ἐλπίδος ἡμῶν , Τιμοθέῳ γνησίῳ τέκνῳ ἐν πίστει , χάρις , ἔλεος , εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν .
Lemmas: Παῦλος ἀπόστολος Ἰησοῦς Χριστός κατά ἐπιταγή Θεός Σωτήρ ἐγώ καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός , ὁ ἐλπίς ἐγώ , Τιμόθεος γνήσιος τέκνον ἐν πίστις , χάρις , ἔλεος , εἰρήνη ἀπό Θεός πατήρ ἐγώ καί Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0509.1
καταπίπτειν μὴδὲ θορυβεῖσθαι . Ἄλλ᾽ ἰδοὺ καὶ τέκνον , καὶ γνήσιον τέκνον , καὶ οὐδαμοῦ τῆς αὐτῆς ἐστὶν οὐσίας . Ἄλλὰ τί ; ἄλογον ἄ γιν ; Ἄλλ᾽ οὐχὲν ἐκ Παύλου , φησίν · ὥστε οὐ τοῦ ἐκ τινος εἶναι τοῦτο δηλωτικόν . Τί οὖν ; ἐτεροοσίους ἦν ; Οὐδὲ τοῦτο . Εἰπὼν γὰρ τέκνον , διὰ τοῦτο προσέθηκεν , Ἐν πίστει , ὥστε δηλῶσαι ὅτι γνήσιος ἦν καὶ ἐξ αὐτοῦ ἦν · οὐδὲν ἐνηλλάκτο , κατὰ τὴν πίστιν τὴν ἐμφερέως ἔχων · δ καὶ ἐν τοῖς ἀνθρωπίνοις ἐπὶ τῆς οὐσίας ἐστίν , ὁμοίως ἐστὶν υἱὸς τῷ πατρὶ , ἀλλ᾽ οὐχ οὕτως , ὡς ἐπὶ Θεοῦ · πλείων γὰρ ἐγγύτης ἔχει . Ἐνταῦθα μὲν γὰρ , εἰ καὶ τῇ οὐσίᾳ ταυτὸν εἰσιν , ἀλλ᾽ ἑτέροις πολλοῖς διεστήκασιν , χρώματι , σχήματι , συνάσει , χρόνῳ , προαιρέσει , τοῖς περὶ ψυχὴν , τοῖς περὶ σῶμα , τοῖς ἄτοδς , καὶ πλείστοιν ἑτέροις διεστήκασιν ἀλλήλων , ἢ συνάπτονται πρὸς ἀλλήλους · ἐκεῖ δὲ τούτων οὐδὲν ἐστὶ τῶν διαφραγμάτων . Τὸ , Κατ᾽ ἐπιστήνην , τοῦ , Κλητὸς , ἐνεργέστερον ἐστι , καθὼς καὶ ἀλλαχόθεν ἐστὶ μαθεῖν . Ὁμοιον δὲ τοῦ , Τιμοθέω γνησίῳ τέκνῳ , καὶ Κορινθίοις φησίν , Ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἐγὼ ὑμᾶς ἐγέννησα , τοὺς ἐν πίστει . Τὸ δέ , γνήσιον , προστίθησι , τὴν ἀκριβῆ καὶ ὑπὲρ τοὺς ἄλλους πρὸς αὐτὸν ὁμοιότητα δεῖξαι βουλόμενος · οὐ τοῦτο δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν ἀγάπην τὴν πρὸς αὐτόν , καὶ τὴν διάθεσιν τὴν πολλήν . Ἰδοὺ τὸ , ἐν , πάλιν ἐπὶ τῆς πίστεως · Γνησίῳ γὰρ τέκνῳ ἐν πίστει , φησίν . Ὅρα δὲ καὶ τὸ γνησίον ὅσον , εἰ γέ μὴ μόνον υἱὸν αὐτοῦ φησιν αὐτόν , ἀλλὰ καὶ γνήσιον τέκνον . Χάρις , ἔλεος , εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν .
Lemmas: καταπίπτω μηδέ θορυβέω . ἄλλος ἰδού καί τέκνον , καί γνήσιος τέκνον , καί οὐδαμοῦ ὁ αὐτός εἰμί οὐσία . ἀλλά τίς ; ἄλογος ὅς γιν ; ἄλλος οὐχὲν ἐκ Παῦλος , φημί · ὥστε οὖον ὁ ἐκ τις εἰμί οὗτος δηλωτικός . τις οὖν ; ετεροοσιος εἰμί ; οὐδέ οὗτος . εἶπον γάρ τέκνον , διά οὗτος προστίθημι , ἐν πίστις , ὥστε δηλόω ὅτι γνήσιος εἰμί καί ἐκ αὐτός εἰμί · οὐδείς ἐναλλάσσω , κατά ὁ πίστις ὁ ἐμφερής ἔχω · δ καί ἐν ὁ ἀνθρώπινος ἐπί ὁ οὐσία εἰμί , ὁμοίως εἰμί υἱός ὁ πατήρ , ἀλλά οὐ οὕτως , ὡς ἐπί Θεός · πλείων γάρ ἐγγύτης ἔχω . ἐνταῦθα μέν γάρ , εἰμί καί ὁ οὐσία τατός εἰμί , ἀλλά ἕτερος πολύς διΐστημι , χρῶμα , σχῆμα , συνάω , χρόνος , προαίρεσις , ὁ περί ψυχή , ὁ περί σῶμα , ὁ ἄτος , καί πλεῖστος ἕτερος διΐστημι ἀλλήλων , ἢ συνάπτω πρός ἀλλήλων · ἐκεῖ δέ οὗτος οὐδείς εἰμί ὁ διάφραγμα . ὁ , κατά ἐφίστημι , ὁ , Κλητός , ἐνεργός εἰμί , καθώς καί ἀλλαχόθεν εἰμί μανθάνω . ὅμοιος δέ ὁ , Τιμόθεος γνήσιος τέκνον , καί Κορίνθιος φημί , ἐν Χριστός Ἰησοῦς ἐγώ σύ γεννάω , ὁ ἐν πίστις . ὁ δέ , γνήσιος , προστίθημι , ὁ ἀκριβής καί ὑπέρ ὁ ἄλλος πρός αὐτός ὁμοιότης δείκνυμι βούλομαι · οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀγάπη ὁ πρός αὐτός , καί ὁ διάθεσις ὁ πολύς . ἰδέ ὁ , ἐν , πάλιν ἐπί ὁ πίστις · Γνήσιος γάρ τέκνον ἐν πίστις , φημί . Ὅρας δέ καί ὁ γιγνώσκω ὅσος , εἰμί γε μή μόνος υἱός αὐτός φημί αὐτός , ἀλλά καί γνήσιος τέκνον . Χάρις , ἔλεος , εἰρήνη ἀπό Θεός πατήρ ἐγώ καί Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0509.2
β᾽ . Διὰ τί τῶν ἄλλων ἐπιστολῶν οὐδαμοῦ τὸν ἕλεον προέταξεν , ἀλλ᾽ ἐνταῦθα ; Καὶ τοῦτο ἀπὸ πολλῆς φιλοστοργίας · πλείονα γὰρ ἐπεύχεται τῷ παιδί , δεδιὼς ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ τρέμων . Οὕτω γὰρ ἐδεδόκει , ὡς , δ μηδαμοῦ ψεσποίησε , καὶ σωματικῶν ἐνκεν ἐπιστεῖλαι πρὸς αὐτόν ε , ὡς ὅταν λέγῃ , Οἴκῳ ἀλίγῳ χρω διὰ τὸν στόμαχόν σου καὶ τὰς πυκνὰς σου ἀσθενείας . Πλείονος γὰρ μάλιστα οἱ διδάσκαλοι δέονται τοῦ ἑλέου . Ἀπὸ Θεοῦ , φησὶ , Πατρὸς ἡμῶν καὶ Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν . Πάλιν ἐνταῦθα παραμυθία . Εἰ γὰρ πατὴρ ὁ Θεός , ὡς τέκνων χρέεται · ἄκουε γὰρ τοῦ Χριστοῦ λέγοντος , Τίς ἐστιν ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος , ὃς ἂν αἰτῇσῃ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον , μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ ; Καθὼς παρεκλεσθᾶ σε προσμεῖναι ἐν Ἐφέσῳ , πορευόμενος εἰς Μακεδονίαν . Ἄκουε τὸ προσμεῖναι , πῶς οὐ διδασκάλου χέχρηται φωνῇ , ἀλλ᾽ οἰκέτου d σχεδόν . Οὐ γὰρ ἔπεν , Ἐπέταξα , οὐδέ , Ἐκέλευσα , οὐδέ , Παρήνεσα , ἀλλὰ τί ; Παρεκλεσθᾶ σε . Οὐ μὴν πρὸς πάντας τοὺς μαθητὰς οὕτω διακείσθαι ἡμᾶς χρή , ἀλλὰ πρὸς τοὺς ἡμέρους καὶ ἐναρέτους , πρὸς δὲ τοὺς ἄλλους τοὺς διεφθαρμένους καὶ μὴ γνησίους , ἑτέρως · καθὼς καὶ αὐτὸς γράφων ἀλλοχόῳ φησίν , Ἐλεγχε αὐτοὺς μετὰ πάσης [ 551 ] ἐξαισάτης . Καὶ ἐνταῦθα δὲ ὅρα τί φησιν · Ἵνα παραγγελίας τιωτῆ , οὐχ , Ἵνα παρακαλέσης , ἀλλ᾽ , Ἵνα παραγγελίας μὴ ἐτεροδιδασκαλείῃς . Τί τοῦτό ἐστιν ; οὐ γὰρ ἥκει ἡ Παύλου ἐπιστολή , ἣν ἐπὶστεῖλεν αὐτοῖς ; Ἥκει μὲν , ἀλλὰ πρὸς τὰ γράμματα καταφροντικώτερον οἱ ἄνθρωποι ἔχουσιν . Ἡ οὖν τοῦτο ἐστὶν εἰπεῖν , ἢ ὅτι καὶ πρὸ τῶν
Lemmas: βε . Ζεύς τίς ὁ ἄλλος ἐπιστολή οὐδαμοῦ ὁ ἔλεος προτάσσω , ἀλλά ἐνταῦθα ; καί οὗτος ἀπό πολύς φιλοστοργία · πλείων γάρ ἐπεύχομαι ὁ παῖς , δείδω ὑπέρ αὐτός καί τρέμω . οὕτως γάρ δέδω , ὡς , δ μηδαμοῦ ψεσποιαειδω , καί σωματικός Ένκε ἐπιστέλλω πρός αὐτός ε , ὡς ὅταν λέγω , οἶκος ἀλίγῳ χράω διά ὁ στόμαχος σύ καί ὁ πυκνός σύ ἀσθένεια . πλείων γάρ μάλιστα ὁ διδάσκαλος δήω ὁ ἔλεος . ἀπό Θεός , φημί , πατήρ ἐγώ καί Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ . πάλιν ἐνταῦθα παραμυθία . εἰμί γάρ πατήρ ὁ Θεός , ὡς τέκνον χράομαι · ἀκούω γάρ ὁ Χριστός λέγω , Τῖς εἰμί ἐκ σύ ἄνθρωπος , ὅς εἄν αἰτέω ὁ υἱός αὐτός ἄρτος , μή λίθος ἐπιδίδωμι αὐτός ; καθώς παρακαλέω σύ προσμένω ἐν Ἔφεσος , πορεύω εἰς Μακεδονία . Ἄκουος ὁ προσμένω , πῶς οὖον διδάσκαλος χράω φωνή , ἀλλά οἰκέτης d σχεδόν . οὖον γάρ ἕπω , ἐπιτάσσω , οὐδέ , κελεύω , οὐδέ , παραινέω , ἀλλά τίς ; Παρεκλεσθᾶ σύ . οὖον μήv πρός πᾶς ὁ μαθητής οὗτος διάκειμαι ἐγώ χρή , ἀλλά πρός ὁ ἥμερος καί ἐνάρετος , πρός δέ ὁ ἄλλος ὁ διαφθείρω καί μή γνήσιος , ἑτέρως · καθώς καί αὐτός γράφω ἀλλοχόῳ φημί , ἐλέγχω αὐτός μετά πᾶς [ 551 ] ἐξαισάτης . καί ἐνταῦθα δέ ὁράω τίς φημί · ἵνα παραγγελία τις , οὐ , ἵνα παρακαλέω , ἀλλά , ἵνα παραγγελία μή ἐτεροδιδασκαλείῃς . τις οὗτος εἰμί ; οὖον γάρ ἥκω ὁ Παῦλος ἐπιστολή , ὅς ἐπιστέλλω αὐτός ; ἥκω μέν , ἀλλά πρός ὁ γράμμα καταφροντικώτερον ὁ ἄνθρωπος ἔχω . ὁ οὖν οὗτος εἰμί εἶπον , ἢ ὅτι καί πρό ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0509.3
γραμματικῶν ταῦτα ἦν . Καὶ αὐτὸς δὲ πολλὴν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ χρόνον πεποίηκε , καὶ ἐνταῦθα τὸ ἱερὸν τῆς Ἀρετῆδος ἦν , ἐνταῦθα ἔπαθε τὰ δεινὰ ἐκεῖνα . Μετὰ γὰρ τὸ λυθῆναι τὸ θέατρον , καλέσας καὶ παρακαλέσας τοὺς μαθητάς , οὕτως ἐξῆλθε , καὶ πάλιν παρεγένετο αὐτοῖς . Ἄξιον δὲ ζητῆσαι , εἰ νῦν ἐνῆρυσεν ἐκεῖ τὸν Τιμόθεον · φησὶ γὰρ Ἵνα παραγγελίας τιωτῆ μὴ ἐτεροδιδασκαλείῃς . Οὐ εἰδῶσιν αὐτοὺς ὀνομάζει , ἵνα μὴ ἀνασχοπτοῦνται ἐργάσθαι τῇ τοῦ ἐλέγχου περιφρανεῖα ο . Ἐνταῦθα τινες ἦσαν ἐξ Ἰουδαίων ψευδαπόστολοι , βουλόμενοι πάλιν ἐπὶ τὸν νόμον ἕλκειν τοὺς πιστούς , ὁ πανταχοῦ τῶν ἐπιστολῶν αἰτιάται . Ἐποιοῦν δὲ τοῦτο οὐχ οὕτως ὑπὸ συνειδότος ἐλκόμενοι , ὡς ὑπὸ κενοδοξίας , καὶ τοῦ θέλειν ἔχειν μαθητάς , καὶ τῷ μακαρίῳ Παύλῳ φιλονεικοῦντες , καὶ πρὸς αὐτὸν ζηλοτύπως ἔχοντες . Τοῦτό ἐστιν Ἐτεροδιδασκαλεῖν . Μηδὲ προσέχειν , φησὶ , μύθοις καὶ γενεαλογίαις ἀπεράντοις . Μύθους οὐ τὸν νόμον φησίν , ἀπαγε · ἀλλὰ τὰς παραποιήσεις καὶ τὰ παραχάραγματα καὶ τὰ παράδοξα δόγματα . Εἰκὼς γὰρ τοὺς ἐξ Ἰουδαίων ἐν τοῖς ἀνόητοις τὸν πάντα λόγον ἀναλαβεῖν , πάππους καὶ προπάππους ἀριθμοῦντας , ἵνα δόξωσιν ἐμπειρίας πολλῆς καὶ ἱστορίας δεῖξαι ἔχουσι . Ἵνα παραγγελίας τιωτῆ , φησὶ , μὴ ἐτεροδιδασκαλείῃς , μηδὲ προσέχειν μύθοις καὶ γενεαλογίαις ἀπεράντοις . Τί ἐστιν , Ἀπεράντοις ; Ἥτοι πέρας οὐδὲν ἔχουσαι , ἢ οὐδὲν χρησίμων , ἢ δυσκατάληπτον ἡμῖν .
Lemmas: γραμματικός οὗτος εἰμί . καί αὐτός δέ πολύς ἐν ὁ πόλις οὗτος χρόνος ποιέω , καί ἐνταῦθα ὁ ἱερόν ὁ Ἀρετής εἰμί , ἐνταῦθα πάσχω ὁ δεινός ἐκεῖνος . μετά γάρ ὁ λύω ὁ θέατρον , καλέω καί παρακαλέω ὁ μαθητής , οὕτως ἐξέρχομαι , καί πάλιν παραγίγνομαι αὐτός . ἄξιος δέ ζητέω , εἰμί νῦν ἐνῆρυσεν ἐκεῖ ὁ Τιμόθεος · φημί γάρ ἵνα παραγγελία τις μή ἐτεροδιδασκαλείῃς . οὖον οἶδα αὐτός ὀνομάζω , ἵνα μή ανασχοπτουντ ἐργάζομαι ὁ ὁ ἐλέγχω περιφρανεῖα ὁ . ἐνταῦθα τις εἰμί ἐκ Ἰουδαῖος ψευδαπόστολος , βούλομαι πάλιν ἐπί ὁ νόμος ἕλκω ὁ πιστός , ὁ πανταχοῦ ὁ ἐπιστολή αἰτιάομαι . ποιέω δέ οὗτος οὐ οὕτως ὑπό σύνοιδα ελκόμενος , ὡς ὑπό κενοδοξία , καί ὁ ἐθέλω ἔχω μαθητής , καί ὁ μακάριος Παῦλος φιλονεικέω , καί πρός αὐτός ζηλότυπος ἔχω . οὗτος εἰμί ἑτεροδιδασκαλέω . μηδέ προσέχω , φημί , μῦθος καί γενεαλογία ἀπέραντος . Μῦθος οὖον ὁ νόμος φημί , ἀπάγω · ἀλλά ὁ παραποίησις καί ὁ παραχάραγμα καί ὁ παράδοξος δόγμα . ἔοικα γάρ ὁ ἐκ Ἰουδαῖος ἐν ὁ ἀνόητος ὁ πᾶς λόγος ἀναλαμβάνω , πάππος καί πρόπαππος ἀριθμέω , ἵνα δοκέω ἐμπειρία πολύς καί ἱστορία δείκνυμι ἔχω . ἵνα παραγγελία τις , φημί , μή ἐτεροδιδασκαλείῃς , μηδέ προσέχω μῦθος καί γενεαλογία ἀπέραντος . τις εἰμί , ἀπέραντος ; ἤτοι πέρας οὐδείς ἔχω , ἢ οὐδείς χρήσιμος , ἢ δυσκατάληπτος ἐγώ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0509.4
Εἰδὲ πῶς διαβάλλει τὴν ζητήσειν ; Ἐνθα γὰρ πίστις , οὐ χρεία ζητήσεως · Ἐνθα μηδὲν δεῖ περιεργάζεσθαι , τί δεῖ ζητήσεως ; ἢ ζητήσις τῆς πίστεως ἐστὶν ἀναίρεσις . Ὁ γὰρ ζητῶν , οὐδὲπω εὑρεν ὁ ζητῶν , πιστεύσαι οὐ δύναται . Διὰ τοῦτο φησὶ , Μὴ ἀσχωλόμεθα περὶ τὰς ζητήσεις · ἐπεὶ εἰ ζητῶμεν , οὐκ ἐστὶ τοῦτο πίστις · ἢ γὰρ πίστις ἀναπαύει τὸν λογισμόν . Πῶς οὖν φησιν ὁ Χριστός , Ζητεῖτε , καὶ εὑρήσετε , κρούετε , καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν · καὶ , Ἐρευνᾶτε τὰς Γραφάς , ὅτι ὑμεῖς ἐν ταύταις δοκεῖτε ζωὴν αἰώνιον ἔχειν ; Ἐκεῖ μὲν δὴ , Ζητεῖτε , περὶ αἰτήσεως λέγει οὐ σφοδροῦ πόθου · ἐνταῦθα δὲ τῷ , Ἐρευνᾶτε τὰς Γραφάς , οὐ τοὺς ζητητικοὺς ἐστὶν εἰσάγοντος πόνους , ἀλλ᾽ ἐκβάλλοντος . Εἰπε γὰρ , Ἐρευνᾶτε τὰς Γραφάς , τοὺς ἐστιν , ὥστε τὴν ἀκριβείαν αὐτῶν καταμαθεῖν καὶ εἰδέναι , οὐχ ἵνα δεῖ ζητῶμεν , ἀλλ᾽ ἵνα παινώμεθα ζητοῦντες . Καὶ καλῶς εἶπε , Παράγγελλέ τισι Μὴ ἐτεροδιδασκαλεῖν , μηδὲ προσέχειν μύθοις καὶ γενεαλογίαις ἀπεράντοις , αἵτινες ζητήσεις παρέχουσι μᾶλλον , ἢ οἰκονομίαν [ 552 ] Θεοῦ τὴν ἐν πίστει . Καλῶς εἶπεν , Οἰκονομίαν Θεοῦ · μεγάλα γὰρ ἡμῖν δόναί ἠθέλησεν ὁ Θεός , ἀλλ᾽ οὐ δέχεται ὁ λογισμός · τὸ μέγιστον αὐτοῦ τῶν οἰκονομιῶν . Διὰ πίστεως γὰρ τοῦτο γενέσθαι δεῖ , ὅπερ ἐστὶ φάρμακον ψυχῶν μέγιστον . Ἡ τοίνυν ζητήσις ἐναντία ἐστὶ τῇ οἰκονομίᾳ τοῦ Θεοῦ . Τί γὰρ ἀπὸ πίστεως οἰκονομεῖται ; Δέξασθαι τὰς εὐεργεσίας αὐτοῦ , καὶ γενέσθαι βελτίους , καὶ περὶ μηδενὸς ἀμφισβητεῖν καὶ ἀμφιβάλλειν , ἀλλὰ περὶ μη
Lemmas: ἀνάκλεις πῶς διαβάλλω ὁ ζητέω ; ἔνθα γάρ πίστις , οὖον χρεία ζήτησις · ἔνθα μηδείς δεῖ περιεργάζομαι , τίς δεῖ ζήτησις ; ἢ ζήτησις ὁ πίστις εἰμί ἀναίρεσις . ὁ γάρ ζητέω , οὐδέπω εὑρίσκω ὁ ζητέω , πιστεύω οὖον δύναμαι . Ζεύς οὗτος φημί , μή ασχωλομεθη περί ὁ ζητέω · ἐπεί εἰμί ζητέω , οὐ εἰμί οὗτος πίστις · ἢ γάρ πίστις ἀναπαύω ὁ λογισμός . Πῶς οὖν φημί ὁ Χριστός , ζητέω , καί εὑρίσκω , κρούω , καί ἀνοίγνυμι σύ · καί , ἐρευνάω ὁ γραφή , ὅτι σύ ἐν οὗτος δοκέω ζωή αἰώνιος ἔχω ; ἐκεῖ μέν δή , ζητέω , περί αἴτησις λέγω οὖον σφοδρός πόθος · ἐνταῦθα δέ ὁ , ἐρευνάω ὁ γραφή , οὖον ὁ ζητητικός εἰμί εἰσάγω πόνος , ἀλλά ἐκβάλλω . εἶπον γάρ , ἐρευνάω ὁ γραφή , ὁ εἰμί , ὥστε ὁ ἀκρίβεια αὐτός καταμανθάνω καί οἶδα , οὐ ἵνα δεῖ ζητέω , ἀλλά ἵνα παιναω ζητέω . καί καλῶς εἶπον , παραγγέλλω τις μή ἑτεροδιδασκαλέω , μηδέ προσέχω μῦθος καί γενεαλογία ἀπέραντος , ὅστις ζητέω παρέχω μᾶλλον , ἢ οἰκονομία [ 552 ] Θεός ὁ ἐν πίστις . καλῶς εἶπον , Οἰκονομία Θεός · μέγας γάρ ἐγώ δόνος ἐθέλω ὁ Θεός , ἀλλά οὖον δέχομαι ὁ λογισμός · ὁ μέγας αὐτός ὁ οἰκονομία . Ζεύς πίστις γάρ οὗτος γίγνομαι δεῖ , ὅσπερ εἰμί φάρμακον Ψυχή μέγας . ὁ τοίνυν ζήτησις ἐναντίος εἰμί ὁ οἰκονομία ὁ Θεός . τις γάρ ἀπό πίστις οἰκονομέω ; δέχομαι ὁ εὐεργεσία αὐτός , καί γίγνομαι ἀγαθός , καί περί μηδείς ἀμφισβητέω καί ἀμφιβάλλω , ἀλλά περί μη
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0512.1
ἀπόφρασις κατὰ τὸ παρὸν ἦν , ἡ δὲ ἔκβασις τῆς ἀποφάσεως ἐν τῷ μέλλοντι , πιστεύει ἔδει . Ἐκεῖνοι δὲ προκατειλημμένοι τοῖς νοητοῖς παρατηρήμασιν , ἐνεπόδιζον τῇ πίστει . Οἶμαι δὲ καὶ Ἕλληνας αὐτὸν ἐνταῦθα αἰνίττεσθαι , ὅταν λέγῃ , Μῦθος καὶ γενεαλογίαι , ὡς τοὺς θεοὺς αὐτῶν καταλεγόντων .
Lemmas: ἀπόφρασις κατά ὁ πάρειμι εἰμί , ὁ δέ ἔκβασις ὁ ἀπόφασις ἐν ὁ μέλλω , πιστεύω ἐσθίω . ἐκεῖνος δέ προκαταλαμβάνω ὁ νοητός παρατήρημα , ἐμποδίζω ὁ πίστις . οἴμη δέ καί Ἕλλην αὐτός ἐνταῦθα αἰνίσσομαι , ὅταν λέγω , Μῦθος καί γενεαλογία , ὡς ὁ θεός αὐτός καταλέγω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0512.2
γ . Μὴ τοίνυν προσέχωμεν ταῖς ζητήσεσι . Πιστοὶ γὰρ διὰ τοῦτο κεκλήμεθα , ἵνα ἀνενοήτατος τοῖς λεγομένοις πιστεύωμεν , ἵνα μηδὲν ἀμφιβάλλωμεν . Εἰ μὲν γὰρ ἀνθρώπινα τὰ λεγόμενα ἦν , ἔχρην αὐτὰ βασσανίζεσθαι · εἰ δὲ θεοῦ , τιμᾶσθαι αὐτὰ μόνον χρῆ καὶ πιστεύεσθαι · ἂν δὲ μὴ πιστεύωμεν , οὐδὲ ὅτι θεὸς ἐστιν πεισόμεθα . Πῶς γὰρ οἶδας ὅτι θεὸς ἐστιν , εὐθὺνας αὐτὸν ἀπαιτῶν ; Τοῦτο πρῶτον τεκμήριον τοῦ τὸν θεὸν εἰδέναι , τὸ πιστεύειν οἷς ἂν λέγῃ χωρὶς τεκμηρίων καὶ ἀποδείξεων . Τοῦτο καὶ Ἕλληνες ἴσασι·ν · ἐπίστευον γὰρ τοῖς θεοῖς , φησί , καίτοι γε ἄνευ τεκμηρίων λέγουσι . Τί δῆποτε ; Ὅτι ἔχοινοι εἰσι θεῶν . Ὅρῃς ὅτι καὶ Ἕλληνες τοῦτο ἴσασι ; Καὶ τί λέγω ἐπὶ θεῶν ; ἐπὶ ἀνθρώπων τοῦτο ἐποίουν γόητος καὶ μάγου α , τοῦ Πυθαγοροῦ λέγω · Αὐτὸς ἔφη · καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ σιγῇ ἀνωθεν ἐγέγραπτο , καὶ κατεῖχε τὸν δακτύλῳ τὸ στόμα , καὶ ἐπισφίγγουσα τὰ χεῖλη , πᾶσι τοῖς παριοῦσι σιγὴν παρήγγει . Εἶτα ἐκεῖνα μὲν οὕτω σεμνὰ , τὰ δὲ ἡμέτερα οὐχ οὕτως , ἀλλὰ καταγέλαστα ; καὶ ποίας οὐχὶ μανίας ἂν εἴη τοῦτο ὑπεροβλή ; Τὰ μὲν γὰρ Ἑλλήνων εἰκότως ζητεῖται · τοιαῦτα γὰρ ἐστι , μέχρι τῶν λογισμῶν καὶ ἀμφισβητήσεως καὶ συμπεράσματα · τὰ δὲ ἡμέτερα τούτων ἀπάντων κεχωρίσται . Ἐκεῖνα μὲν γὰρ ἀνθρωπίνῃ εὑρε σοφία,ταῦτα δὲ χάρι ; ἐδόθης πνευματική · ἐκεῖνα μωρίας καὶ ἀνοίας , ταῦτα τῆς δυντος σοφίας δόγματα . Ἐκεῖν οὐχ ἐστι μαθητὴς , οὐδὲ διδάσκαλος , ἀλλὰ πάντες συζητοῦσιν · ἐνταῦθα κἂν διδάσκαλος ἦ , κἂν μαθητὴς , μαθεῖν παρ’ οὐ μαθεῖν χρῆ , πειθεσθαι , οὐχ ἀμφισβητεῖν , πιστεύειν , οὐ συλλογίζεσθαι . Διὰ πίστεως γὰρ πάντες εὐδοκιμοῦσιν οὐ παιδαῖοι , καὶ ταύτης ἄνευ πάντα διεφθάρται .
Lemmas: γ . μή τοίνυν προσέχω ὁ ζήτησις . πιστός γάρ διά οὗτος καλέω , ἵνα ἀνενοήτατος ὁ λέγω πιστεύω , ἵνα μηδείς ἀμφιβάλλω . εἰμί μέν γάρ ἀνθρώπινος ὁ λέγω εἰμί , χρή αὐτός βασανίζω · εἰμί δέ θεός , τιμάω αὐτός μόνος χράω καί πιστεύω · εἄν δέ μή πιστεύω , οὐδέ ὅτι θεός εἰμί πείθω . Πῶς γάρ οἶδα ὅτι θεός εἰμί , εὐθύνω αὐτός ἀπαιτέω ; οὗτος πρῶτος τεκμήριον ὁ ὁ θεός οἶδα , ὁ πιστεύω ὅς εἄν λέγω Χωρὶς τεκμήριον καί ἀπόδειξις . οὗτος καί Ἕλλην ἴσασι·ν · πιστεύω γάρ ὁ θεός , φημί , καίτοι γε ἄνευ τεκμήριον λέγω . τις δήποτε ; ὅτι2 ἔχω εἰμί θεός . ὄρνυμι ὅτι καί Ἕλλην οὗτος οἶδα ; καί τίς λέγω ἐπί θεός ; ἐπί ἄνθρωπος οὗτος ποιέω γόης καί μάγος ὅς , ὁ Πυθαγόρας λέγω · αὐτός φημί · καί ἐπί οὗτος ὁ σιγή ἄνωθεν γράφω , καί κατέχω ὁ δάκτυλος ὁ στόμα , καί ἐπισφίγγω ὁ χεῖλος , πᾶς ὁ πάρειμι σιγή παράγω . εἶτα ἐκεῖνος μέν οὗτος σεμνός , ὁ δέ ἡμέτερος οὐ οὕτως , ἀλλά καταγέλαστος ; καί Ποίας οὐ μανία εἄν εἰμί οὗτος ὑπερβολή ; ὁ μέν γάρ Ἕλλην εἰκότως ζητέω · τοιοῦτος γάρ εἰμί , μέχρι ὁ λογισμός καί ἀμφισβήτησις καί συμπέρασμα · ὁ δέ ἡμέτερος οὗτος ἀπαντάω χωρίζω . ἐκεῖνος μέν γάρ ἀνθρώπινος εὑρίσκω σοφία,ταῦτα δέ χάρις ; δίδωμι πνευματικός · ἐκεῖνος μωρία καί ἄνοια , οὗτος ὁ Δύντος σοφία δόγμα . ἐκεῖνος οὐ εἰμί μαθητής , οὐδέ διδάσκαλος , ἀλλά πᾶς συζητέω · ἐνταῦθα κἀν διδάσκαλος εἰμί , κἀν μαθητής , μανθάνω παρά οὖον μανθάνω χράω , πείθω , οὐ ἀμφισβητέω , πιστεύω , οὖον συλλογίζομαι . Ζεύς πίστις γάρ πᾶς εὐδοκιμέω οὖον παιδαις , καί οὗτος ἄνευ πᾶς διαφθείρω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0512.3
[ 553 ] Καὶ τί λέγω περὶ τῶν ἐπουρανίων ; κἂν τὰ ἐπὶ γῆς ἐξετάσωμεν , ταύτης εὐρήσεις ἔχόμενα · οὔτε γὰρ συναλλάγματα , οὔτε τέχνη , οὔτε ἄλλο οὐδὲν ἔσται τοιούτων χωρὶς ταύτης . Εἰ δὲ ἐνταῦθα , ἐνθα περὶ ψευδῶν πραγμάτων , ταύτης δεῖ , πολλῷ μᾶλλον ἐν ἐκείνοις . Ταύτης οὖν ἔχωμεθα , ταύτῃ μετιώμεν · οὕτω πάντα τὰ ἀληθῆ δόγματα τῆς ψυχῆς ἐκβάλλομεν τῆς ἡμετέρας , οἷον γένεσιν λέγω καὶ εἱμαρμένην . Ἄν πιστεύσῃς ὅτι ἐστιν ἀνάστασις καὶ κρίσις , πάντα τὰ τοιαῦτα δυνηθὴ τῆς ψυχῆς ἐκβαλεῖν · πιστεύσων ὅτι ἐστι θεὸς δίκαιος , καὶ οὐ πιστεύσεις ὅτι ἐσται β γένεσις δόκιμος · πιστεύσων ὅτι ἐστι θεὸς προνοῶν , καὶ οὐ πιστεύσεις ὅτι ἐσται γένεσις πάντα συνάγουσα · πιστεύσων ὅτι ἐσται κόλασις καὶ βασιλεία , καὶ οὐ πιστεύσεις ὅτι ἐστι γένεσις , τὸ μὲν ἐφ’ ἡμῖν ἀναιροῦσα , ὑποβάλλουσα δὲ ἡμᾶς ἀνάγκῃ καὶ βίᾳ . Μὴ σπειρῆς , μὴ φυτεύσῃς , μὴ στρατεύσῃ , μηδὲν ὅλως ἐργάσῃ · πάντων γὰρ καὶ ἐκόντος σου καὶ ἄκοντος ἥξει τὰ τῆς γενέσεως . Τί ἡμῖν δεῖ λοιπὸν εὐχῶν ; διὰ τί οὖν θέλεις γενέσθαι Χριστιανός , εἰ γένεσις ἐστιν ; οὐ γὰρ ὑπὸ ἐγκλήμα ἐφη . Πόθεν τέχναι ,
Lemmas: [ 553 ] καί τίς λέγω περί ὁ ἐπουράνιος ; κἀν ὁ ἐπί γῆ ἐξετάζω , οὗτος εὑρίσκω ἄχομην · οὔτε γάρ συνάλλαγμα , οὔτε τέχνη , οὔτε ἄλλος οὐδείς εἰμί τοιοῦτος Χωρὶς οὗτος . εἰμί δέ ἐνταῦθα , ἔνθα περί ψευδής πρᾶγμα , οὗτος δεῖ , πολύς μᾶλλον ἐν ἐκεῖνος . Ταύτη οὖν ἔχω , οὗτος μέτειμι · οὗτος πᾶς ὁ ἀληθής δόγμα ὁ Ψυχή ἐκβάλλω ὁ ἡμέτερος , οἷος γένεσις λέγω καί μείρομαι . ἄν πιστεύω ὅτι εἰμί ἀνάστασις καί κρίσις , πᾶς ὁ τοιοῦτος δύναμαι ὁ Ψυχή ἐκβάλλω · πιστεύω ὅτι εἰμί θεός δίκαιος , καί οὖον πιστεύω ὅτι εἰμαι Β γένεσις δόκιμος · πιστεύω ὅτι εἰμί θεός προνοέω , καί οὖον πιστεύω ὅτι εἰμαι γένεσις πᾶς συνάγω · πιστεύω ὅτι εἰμαι κόλασις καί βασίλειος , καί οὖον πιστεύω ὅτι εἰμί γένεσις , ὁ μέν ἐπί ἐγώ ἀναιρέω , ὑποβάλλω δέ ἐγώ ἀνάγκη καί βία . μή σπείρω , μή φυτεύω , μή στρατεύω , μηδείς ὅλως ἐργάζομαι · πᾶς γάρ καί ἑκών σύ καί ἄκων ἥκω ὁ ὁ γένεσις . τις ἐγώ δεῖ λοιπός εὖχος ; διά τίς οὖν ἐθέλω γίγνομαι Χριστιανός , εἰμί γένεσις εἰμί ; οὖον γάρ ὑπό ἔγκλημα φημί . πόθεν τέχνη ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0513.1
δὴ τρόπον καὶ ὁ τοιοῦτος μάτην ἐπὶ τούτοις μέγα φρο-νήν , ἐφ’ οἷς τὴν ἀπόλαυσιν πρόσκαιρον ἔχει . Διὰταῦτα ἡμᾶς ἀφίστασθαι αὐτῶν , ἵνα τὴν μανίαν παύ-σῃ σόφον , ἵνα μεταγάγῃ τὴν πρὸς αὐτὰ πόθον εἰςτὸν οὐρανόν . Ἡμεῖς δὲ οὐδὲ οὕτως σωφρονούμεθα.Ἵς γὰρ τὸ παιδίον εἰ τὸ παιδίον ἔχει , καὶ προτιμᾷτοῦτο τῶν ἀναγκαίων , ἀποστρατεῖ αὐτὸ ὁ πατὴρ τῶνπαιδικῶν , ἵνα καὶ ἀκοντα μεταγάγῃ πρὸς τὸ τελείον.οὕτω καὶ ὁ Θεὸς πάντα ποιεῖ , ἵνα ἡμᾶς μεταγάγῃεἰς τὸν οὐρανόν . Πῶς οὖν τοὺς πονηροὺς ἀφῆκε πλου-τεῖν , φησίν ; Ὅτι οὐ πολὺς αὐτῶν λόγος ἐκείνων . Πῶςοὖν καὶ τοὺς δικαίους ; Οὐχ αὐτῶς , ἀλλ’ ἀπλῶς συγ-χωρεῖ . Καὶ ταῦτα μὲν νῦν ἐπιπολαίας ἡμῖν εἴρηται,ὡς πρὸς ἀγνοοῦντας τὰς Γραφάς · εἰ δὲ ἐβούλεσθεπιστεύειν καὶ προσέχειν τοῖς δεοῖς λόγοις , οὐδὲν ἂνἡμῖν τούτων ἐδέησε τῶν λόγων · ἐκ τούτων γὰρ πάνταἂν ἠδόμεθα . Ἵνα γὰρ μάθῃς , ὅτι οὐδὲν ἐστὶν ὁ πλού-τος , οὔτε ἡ ὑγεία , οὔτε ἡ δόξα , ἐγὼ σοι δείξωπολλοὺς , οἵς ἐξὼν κερδαίνειν , οὐ κερδαίνουσιν , οἵςἐξὼν [ 555 ] ὑγιαίνειν , κατατεθούσιν ἐαυτῶν τὰ σώ-ματα , οἵς ἐξὼν δόξης ἀπολαύειν , πάντα πράττουσιὥστε καταφρονεῖσθαι . Οὐδεὶς μέντοι ἀγαθὸς ὢν,σπουδάζει εἶναι κακός . Οὐκοῦν πεισόμεθα τοῦ ζη-τεῖν τὰ ἐνταῦθα ἀγαθά , καὶ ζητήσωμεν τὰ ἐν οὐρα-νοῖς . Οὕτω γὰρ αὐτῶν καὶ τυχεῖν δυνήσόμεθα , καὶτῆς ἀδίου προφητῆς ἀπολαύσομεν , χάριτι καὶ φιλαν-θρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗτῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή,νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.Ἀμήν .
Lemmas: δή τρόπος καί ὁ τοιοῦτος μάτην ἐπί οὗτος μέγας φρονέω , ἐπί ὅς ὁ ἀπόλαυσις πρόσκαιρος ἔχω . Διὰταῦτα ἐγώ ἀφίστημι αὐτός , ἵνα ὁ μανία παύω Σόφον , ἵνα μετάγω ὁ πρός αὐτός πόθος εἰμί οὐρανός . ἐγώ δέ οὐδέ οὕτως σωφρονούμεθα.Ἵς γάρ ὁ παιδίον εἰμί ὁ παιδίον ἔχω , καί προτιμάω ὁ ἀναγκαῖος , ἀφίστημι αὐτός ὁ πατήρ τωνπαιδικη , ἵνα καί ἄκων μετάγω πρός ὁ τελέω καί ὁ θεός πᾶς ποιέω , ἵνα ἐγώ μετάγω ὁ οὐρανός . Πῶς οὖν ὁ πονηρός ἀφίημι πλουτέω , φημί ; ὅτι2 οὖον πολύς αὐτός λόγος ἐκεῖνος . Πῶς καί ὁ Δίκαιος ; οὐχ αὔτως , ἀλλά ἀπλόος συγχωρέω . καί οὗτος μέν νῦν ἐπιπόλαιος ἐγώ ὁράω πρός ἀγνοέω ὁ γραφή · εἰμί δέ βουλεύω καί προσέχω ὁ δήω λόγος , οὐδείς ἀνίημι οὗτος δήω ὁ λόγος · ἐκ οὗτος γάρ πάντης ἀείδω . ἵνα γάρ μανθάνω , ὅτι οὐδείς εἰμί ὁ πλούτος , οὔτε ὁ ὑγεία , οὔτε ὁ δόξα , ἐγώ σύ δείξωπολλοὺς , οἶς ἔχω κερδαίνω , οὖον κερδαίνω , ἔοικα [ 555 ] ὑγιαίνω , κατατίθημι ἑαυτοῦ ὁ σώμα , οἶς ἔχω δόξα ἀπολαύω , πᾶς πράσσω καταφρονέω . οὐδείς μέντοι ἀγαθός ἐνσπουδάζω εἰμί κακός . οὐκοῦν πείθω ὁ ζητέω ὁ ἐνταῦθα ἀγαθός , καί ζητέω ὁ ἐν οὐρανός . οὕτως γάρ αὐτός καί τυγχάνω δύναμαι , Καίτης ἀδίου προφήτης ἀπολαύω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά οὗτος πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμήν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰώνων.Ἀμήν .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0513.2
Β ΟΜΙΛΙΑ
Lemmas: Β Ὁμιλία
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0516.1
Ἔστι καὶ ἄλλο πρὸς τούτῳ εἰπεῖν . Ποῖον δὴ τοῦτο ; Οἷον ἐὰν νομίζωμ χρῆσθαι τῷ νόμῳ , παραπέμπει σε πρὸς τὸν Χριστόν . Ὅταν γὰρ αὐτοῦ σκοπὸς ἢ δικαιούσαι τὸν ἄνθρωπον , μὴ δυνατὰ δέ , παραπέμπει πρὸς τὸν δυνάμενον . Καὶ ἄλλως δὲ νομίζω χρῆσθαι τῷ νόμῳ ἔστιν , ὅταν ἐκ πολλῆς αὐτὸν φυλάττῃ τῆς περιουσίας . Τί δέ ἐστιν , ἐκ περιουσίας ; Ὦσπερ τῷ χαλινῷ , φησίν , εὐτάκτως χῆρηται , οὐχ ὁ σκιρτῶν ἵππος , οὐδὲ ὁ δάκνων , ἀλλ’ ὁ ἀπλῶς αὐτὸν περιειληφὼς σχήματος ἕνεκεν · οὕτω καὶ νόμῳ νομίζω χρῆται ὁ μὴ διὰ τὴν ἐκ τῶν γραμμάτων ἀνάγκην σωφρονῶν . Τίς δὲ αὐτῷ νομίζω χρήσεται ; Ὁ εἰδὼς , ὅτι οὐ δεῖται αὐτοῦ . Ὁ γὰρ πρὸς τοσούτων ἀρετῆς φθάσας , ὥστε μὴ διὰ τὸν ἐκείνου φόβον αὐτὸν κατορθοῦν , ἀλλὰ διὰ [ 557 ] τὴν ἀρετὴν , οὗτος νομίζω χρήται αὐτῷ καὶ ἀσφαλῶς · ἐὰν τις αὐτὸς οὕτως χρήται , ὡς μὴ φοβοῦμενος αὐτὸν , ἀλλὰ τῆς ἔχει τιμωρίας κειμένης μᾶλλον τὴν κατάγνωσιν ἔχων πρὸ ὀφθαλμῶν . Καὶ ἄλλως δὲ δικαίον ἐνταῦθα καλεῖ τὸν κατωρθωκάτα τὴν ἀρετὴν . Ἐκεῖνος τοίνυν χῆρηται τῷ νόμῳ καλῶς , ὁ μὴ καταξιῶν ἀπ’ αὐτοῦ παιδεύεσθαι .
Lemmas: εἰμί καί ἄλλος πρός οὗτος εἶπον . Ποῖον δή οὗτος ; οἷος ἐάν νομίζω χράω ὁ νόμος , παραπέμπω σύ πρός ὁ Χριστός . ὅταν γάρ αὐτός σκοπός ἢ δικαιούμαι ὁ ἄνθρωπος , μή δυνατός δέ , παραπέμπω πρός ὁ δύναμαι . καί ἄλλως δέ νομίζω χράω ὁ νόμος εἰμί , ὅταν ἐκ πολύς αὐτός φυλάσσω ὁ περιουσία . τις δέ εἰμί , ἐκ περιουσία ; ὥσπερ ὁ χαλινός , φημί , εὔτακτος χαίρω , οὐ ὁ σκιρτάω ἵππος , οὐδέ ὁ δάκνω , ἀλλά ὁ ἀπλόος αὐτός περιλαμβάνω σχῆμα ἕνεκα · οὗτος καί νόμος νομίζω χράω ὁ μή διά ὁ ἐκ ὁ γράμμα ἀνάγκη σωφρονέω . Τῖς δέ αὐτός νομίζω χράω ; ὁ εἰδοί , ὅτι οὖον δήω αὐτός . ὁ γάρ πρός τοσοῦτος ἀρετή φθάνω , ὥστε μή διά ὁ ἐκεῖνος φόβος αὐτός κατορθόω , ἀλλά διά [ 557 ] ὁ ἀρετή , οὗτος νομίζω χράω αὐτός καί ἀσφαλῶς · ἐάν τις αὐτός οὕτως χράω , ὡς μή φοβέω αὐτός , ἀλλά ὁ ἔχω τιμωρία κεῖμαι μᾶλλον ὁ κατάγνωσις ἔχω πρό ὀφθαλμός . καί ἄλλως δέ Δίκαιος ἐνταῦθα καλέω ὁ κατωρθωκάτα ὁ ἀρετή . ἐκεῖνος τοίνυν χαίρω ὁ νόμος καλῶς , ὁ μή καταξιόω ἀπό αὐτός παιδεύω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0516.4
Μάθωμεν τίνες ἄρα οὗτοί εἰσι , καὶ μακαρίσωμεν αὐτούς , ἐννοοῦντες ὅσον ἀπολαύσουσι τότε ἀγαθῶν , ὅσης μεθέξουσιν δόξης , ὅσου φωτός . Ἡ μὲν γὰρ ἐνταῦθα δόξα οὐδαμίνῃ τέ ἐστι καὶ ἀστατος · κἂν παραμείνῃ δέ , ἕως τελευτῆς παραμένει , καὶ λοιπὸν παντελῶς σβέννυται · Οὐ γὰρ συγκαταθῆσεται αὐτῷ , φησίν , ἢ δόξα αὐτοῦ ὁλῶν αὐτοῦ · πολλοῖς δὲ οὐδὲ ἐνταῦθα μέχρι τέλους παρέμεινε · περὶ δὲ ἐκεῖνης οὐκ ἐστὶν ὑποπτεῦσαι τὸ τοιοῦτον , ἀλλὰ πᾶν τοῦναντίον , ὅτι μένει , καὶ οὐδὲ τέλος ἔχει ποτέ . Τοιαῦτα γὰρ τὰ τοῦ Θεοῦ , μόνιμα καὶ μεταβολῆς κρείττον πάσης καὶ τέλους . Οὐ γὰρ ἐστὶν ἢ δόξα τότε ἐκ τῶν ἔξω , ἀλλ’ ἐκ τῶν ἔνδον · οὗν τι λέγω . Οὐκ ἀπὸ ἱματίων πολυτελῶν , οὐχ ἀπὸ πλήθους θεραπόντων , οὐχ ἀπὸ ὀχημάτων β ἢ δόξα τότε γίνεται , ἀλλὰ τούτων χωρίς αὐτὸς ὁ ἄνθρω ἡμῖνεται τὴν δόξαν . Νῦν μὲν γὰρ , τὰ ταῦτα ἀπὴ , γινώσκ τῆς δόξης ἐσται , ἔχει δὲ οὐχ οὕτως . Ἐν γοῦν βαλανεῖσι γυμνοὺς ὁρῶμεν ἐντίμους καὶ ἀτίμους , ὁρῶμεν δὲ καὶ φαύλους . Τῶν ἐν ἀγοραῖς πολλοὶ γοῦν πολλὰκις ἐκινδύνευσαν , τῶν παίδων αὐτοὺς κατὰ τινα χρείαν ἀπολιπόντων · ἔχει δὲ μεθ’ ἑαυτοῦ τὴν δόξαν ἔχει πανταχοῦ . [ 559 ] Καὶ καθάπερ οἱ ἄγγελοι , ὅπουπερ ἂν
Lemmas: Μάθωμεν τίς ἄρα οὗτος εἰμί , καί μακαρίζω αὐτός , ἐννοέω ὅσος ἀπολαύω τότε ἀγαθός , ὅσος μετέχω δόξα , ὅσος φάος . ὁ μέν γάρ ἐνταῦθα δόξα οὐδάμινος τε εἰμί καί ἀστατος · κἀν παραμένω δέ , ἠώς τελευτή παραμένω , καί λοιπός παντελῶς σβέννυμι · οὖον γάρ συγκατατίθημι αὐτός , φημί , ἢ δόξα αὐτός ὄλλυμι αὐτός · πολύς δέ οὐδέ ἐνταῦθα μέχρι τέλος παραμένω · περί δέ ἐκεῖνος οὐ εἰμί ὑποπτεύω ὁ τοιοῦτος , ἀλλά πᾶς τουναντίον , ὅτι μένω , καί οὐδέ τέλος ἔχω ποτός . τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ Θεός , μόνιμος καί μεταβολεύς ἀγαθός πᾶς καί τέλος . οὖον γάρ εἰμί ἢ δόξα τότε ἐκ ὁ ἔξω , ἀλλά ἐκ ὁ ἔνδον · ἐν τίς λέγω . οὐ ἀπό ἱμάτιον πολυτελής , οὐ ἀπό πλῆθος θεράπων , οὐ ἀπό ὄχημα Β ἢ δόξα τότε γίγνομαι , ἀλλά οὗτος χωρίς αὐτός ὁ ἄνθρω ημινω ὁ δόξα . νῦν μέν γάρ , ὁ οὗτος ἄπειμι , γιγνώσκω ὁ δόξα εἰμαι , ἔχω δέ οὐ οὕτως . ἐν γοῦν βαλανεύς γυμνός ὁράω ἔντιμος καί ἄτιμος , ὁράω δέ καί φαῦλος . ὁ ἐν ἀγορά πολύς γοῦν πολλάκις κινδυνεύω , ὁ παῖς αὐτός κατά τις χρεία ἀπολείπω · ἔχω δέ μετά ἑαυτοῦ ὁ δόξα ἔχω πανταχοῦ . [ 559 ] καί καθάπερ ὁ ἄγγελος , ὅπου εἄν
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0517.1
φανῶσιν , ἐν αὐτοῖς τὴν δόξαν ἔχουσιν , οὕτω καὶ οἱ ἅγιοι · μᾶλλον δὲ καθάπερ ὁ ἥλιος οὐ δεῖται Ἡματίου , οὐ δεῖται ἑτέρου τινὸς , ἀλλ’ ἅμα τε ἐφάνη καὶ τὴν ἐαυτοῦ δόξαν ἐξέλαμψεν , οὕτω καὶ τότε ἔσται .
Lemmas: φαίνω , ἐν αὐτός ὁ δόξα ἔχω , οὗτος καί ὁ ἅγιος · μᾶλλον δέ καθάπερ ὁ ἥλιος οὖον δήω Ἡματίου , οὖον δήω ἕτερος τις , ἀλλά ἅμα τε φαίνω καί ὁ ἑαυτοῦ δόξα ἐκλάμπω , οὗτος καί τότε εἰμί .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0517.3
Τοῦτο καὶ ἐκεῖ ἀπελθόντες μέλλομεν ἀποπνεῖν , καὶ τοῦς ἁγίους πρὸς ἑαυτοὺς ἐπιστρέφειν · καὶ καθάπερ ἐνταῦθα πάντες ἐπιστρέφουσιν οἱ ἀνακεχωρημένοι εἰς εὐωδίας , κἂν τε εἰς βαλανείων , κἂν τε εἰς ἐκκλησίαν , κἂν τε εἰς ἕτερον πολυάνθρωπον τόπον ἀπελθὼ τοῦτο ἀποπνεῖν , πάντες αὐτοῦ ἐξαρπύονται , καὶ πάντες ἐπιστρέφονται · οὕτω καὶ ἐκεῖ τῇ χάριμι τῷ ἀποπνεύσειν ψυχὴν τῆς πνευματικῆς εὐωδίας ἐπιστῶσιν , πάντες ὑπεξίστανται καὶ παραχωροῦσι . Καὶ ἐνταῦθα δὲ καὶ δαίμονες καὶ κακίαι πᾶσαι προσελθεῖν οὐ τολμῶσιν οὐδὲ ὑπομένουσιν · ἀποπνίγονται γὰρ . Ἐκεῖνο τοίνυν τὸ ἄρωμα περιδύομεθα . Τοῦτο μὲν γὰρ καὶ βλακείας δόξαν ἡμῖν περιέθησιν , ἐκεῖνο δὲ ἀνδρείας καὶ θαύματος δυς · καὶ παρῆψαν δὲ ἡμῖν παρέχει πολλήν . Τοῦτο τὸ ἄρωμα οὐ γῆ ἀναδίδωσιν , ἀλλ’ ἀρετὴ τίκτει , οὐ μαραινομένη , ἀλλ’ ἀνθετοῦτο τιμιῶς τοὺς ἔχοντας ποιεῖ . Τοῦτο χρὴ μεθ’ ὅταν βαπτίζωμεθα · τότε καλὸν ἀποπνέομεν . Τὸ δὲ καὶ τὸ ἐξὴς τοῦτο ἀποπνεῖν , τῆς ἡμῶν ἐστι σπουδῆς . Ἀπ’ τοῦτο καὶ τὸ παλαιὸν μύρῳ ἐχρίσθαι οἱ ἱερεῖς , τῆς ἀρετῆς σύμβολον διδόντες , ὅτι τὸν ἱερὰ καλὸν ἀποπνεῖν δεῖ . Τῆς δὲ ἀμαρτίας οὐδὲν ἐστι δυσωδέστερον . Ὅρα αὐτὴς πῶς διαγράφει τὴν ψυχὴν ὁ προφήτης . Προσώσασιν καὶ ἐσάπτησαν οἱ μύλαικές μου . Ὄντως γὰρ σηπένδεσιν χειρῶν ἐστι καὶ δυσωδέστερα ἡ ἀμαρτία . Τί γὰρ , εἴπέ μοι , πορνείας δυσωδέστερον ; Εἰ δὲ μὴ αἰσθάνῃ ἐργαζομένης , ἐννόησόν μοι τῆς ἀμαρτίας μετὰ τὴν ἐργασίαν , καὶ τότε αὐτὴς ὄψει τὴν δυσωδίαν , τότε τὴν προστριβέσασιν ἀκαθαρσίαν , τότε τὸ ἄγος δ , τότε τὸ μῦσος .
Lemmas: οὗτος καί ἐκεῖ ἀπέρχομαι μέλλω ἀποπνέω , καί ὁ ἅγιος πρός ἑαυτοῦ ἐπιστρέφω · καί καθάπερ ἐνταῦθα πᾶς ἐπιστρέφω ὁ ἀναχωρέω εἰς εὐωδία , κἀν τε εἰς βαλανεῖον , κἀν τε εἰς ἐκκλησία , κἀν τε εἰς ἕτερος πολυάνθρωπος τόπος ἀπέρχομαι οὗτος ἀποπνέω , πᾶς αὐτός εξαρπυμαι , καί πᾶς ἐπιστρέφω · οὗτος καί ἐκεῖ ὁ χαίρω ὁ αποπνέω ψυχή ὁ πνευματικός εὐωδία ἐφίστημι , πᾶς ὑπεξίστημι καί παραχωρέω . καί ἐνταῦθα δέ καί δαίμων καί κακία πᾶς προσέρχομαι οὖον τολμάω οὐδέ ὑπομένω · ἀποπνίγω γάρ . ἐκεῖνος τοίνυν ὁ ἄρωμα περιδύω . οὗτος μέν γάρ καί βλακεία δόξα ἐγώ περιτίθημι , ἐκεῖνος δέ ἀνδρεῖος καί θαῦμα δύο · καί παράπτω δέ ἐγώ παρέχω πολύς . οὗτος ὁ ἄρωμα οὖον γῆ ἀναδίδωμι , ἀλλά ἀρετή τίκτω , οὖον μαραίνω , ἀλλά ἀνθίστημι τίμιος ὁ ἔχω ποιέω . οὗτος χρή μετά ὅταν βαπτίζω · τότε καλός ἀποπνέω . ὁ δέ καί ὁ ἑξῆς οὗτος ἀποπνέω , ὁ ἐγώ εἰμί σπουδή . ἀπό οὗτος καί ὁ παλαιός μύρον χρίω ὁ ἱερεύς , ὁ ἀρετή σύμβολον δίδωμι , ὅτι ὁ ἱερόv καλός ἀποπνέω δεῖ . ὁ δέ ἁμαρτία οὐδείς εἰμί δυσώδης . Ὅρας αὐτός πῶς διαγράφω ὁ ψυχή ὁ προφήτης . προσωζω καί ἐσάπτησαν ὁ μυλαικος ἐγώ . ὄντως γάρ σηπένδεσιν χείρ εἰμί καί δυσώδης ὁ ἁμαρτία . τις γάρ , εἶπον ἐγώ , πορνεία δυσώδης ; εἰμί δέ μή αἰσθάνομαι ἐργάζομαι , ἐννοέω ἐγώ ὁ ἁμαρτία μετά ὁ ἐργασία , καί τότε αὐτός ὁράω ὁ δυσωδία , τότε ὁ προστρίβω ἀκαθαρσία , τότε ὁ ἄγος δ , τότε ὁ μύσος .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0517.4
Τοιαύτη πᾶσα ἀμαρτία · πρὶν ἡ μὲν ἐργασθῆναι , ἔχει τινὰ ἡδονήν , μετὰ δὲ τὸ τελεσθῆναι τὸ μὲν ἡδὺ παύεται καὶ μαραινομένη , τὸ δὲ λυπηρὸν καὶ κατηφὲς ἐπεσιέρχεται . Ἡ δὲ δικαιοσύνη τολαντῶν · παρὰ μὲν τὴν ἀρχὴν ἔχει τοὺς πόνους , πρὸς δὲ τὸ τέλει τὴν ἡδονὴν καὶ τὴν ἀνάπαυσιν . Οὐδὲ ἐκεῖ μὲν οὖν ἡ ἡδονὴ ἡδονὴ γίνεται , τῇ προσδοκᾷ τῆς αἰσχύνης καὶ τῆς τιμωρίας · καὶ ἐνταῦθα δὲ πάλιν οὐδὲ ὁ πόνος πόνος τῇ ἐλπίδι τῶν ἀμοιβῶν . Τίς ἡ μέθη , εἴπέ μοι ; οὐκ ἐν τῷ πίνειν μόνον ἔχει τὴν ἡδονήν ; μᾶλλον δὲ οὐδ’ ἐν τῷ πίνειν . Ὅταν γὰρ εἰς ἀνασθήσιν ἐμπέσῃ , καὶ μηδὲν τῶν παρόντων βλέπῃ , ἀλλὰ τῶν μαινομένων χειρῶν διακείμενη , ποία λοιπὸν ἡδονή ; Μᾶλλον δὲ οὐδὲν αὐτῇ τῇ πορνείᾳ ἡδονὴ εἰς ἐστιν . Ὅταν γὰρ ὑπὸ πάθους ἡ ψυχὴ κατεχομένη τὴν κρίσιν ἀφαιρήται , ποία αὐτῇ ἡδονή ; Εἰ δὲ τοῦτο , καὶ ψώρα ἡδονή . Ἡδονὴν δὲ ἐκείνην ἐγὼ εἰποῖμ’ ἂν τὴν ἀληθῆ , ὅταν μὴ ἡ πάθῃ ἡ ψυχὴ κατατετιμωμένη ὑπὸ τοῦ σώματος καὶ διασπομένη . [ 561 ] Ποία γὰρ αὐτῇ ἡδονή , τρίζειν ὀδόντας , διαστρέφειν ὀφθαλμούς , γαργαλλίζεσθαι καὶ θερμαίνεσθαι πέρα τοῦ δέοντος ; Οὐτὲ δὲ οὐκ ἐστιν ἡδονή , ὅτι σπεύδουσιν αὐτή ; ἀπαλλαγῆναι ταχέως , καὶ ἀπαλλαγέντες ἀλγοῦμεν . Ἡ ἡδονὴ ἐστι , μὴ ἀπαλλάττου αὐτῆς , ἀλλὰ μένειν ἐν τῇ ἡδονῇ . Ὅρᾷς δτι δυομὰ ἐστι μόνον ἡδονῆς ; Ἀλλ’ οὐ τὰ παρ’ ἡμῖν τοιαῦτα , ἀλλ’ δυς ἐστιν ἡδέα , οὐ μετὰ φιλος ἔχοντα τὴν ἡδονήν , ἀλλ’ ἐλευθεραν ἀφέντα τὴν ψυχήν , καὶ εὐφραίνοντα καὶ διαχέοντα . Τοιαύτη ἡν ἡ Παύλου ἡδονὴ λέγοντος , Ἐν τούτῳ χαίρω , ἀλλὰ καὶ χαρήσομαι · καὶ , Χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε . Ἐκείνη γὰρ καὶ αἰσχύνην ἔχει καὶ κατάγνωσιν , ἐκείνη καὶ λάθρα γίνεται , καὶ μυρίων ἐμπλήσεται
Lemmas: τοιοῦτος πᾶς ἁμαρτία · πρίν ὁ μέν ἐργάζομαι , ἔχω τις ἡδονή , μετά δέ ὁ τελέω ὁ μέν ἡδύς παύω καί μαραίνω , ὁ δέ λυπηρός καί κατηφής επεσιερχομαι . ὁ δέ δικαιοσύνη τολαντῶν · παρά μέν ὁ ἀρχή ἔχω ὁ πόνος , πρός δέ ὁ τέλος ὁ ἡδονά καί ὁ ἀνάπαυσις . οὐδέ ἐκεῖ μέν οὖν ὁ ἡδονή ἡδονή γίγνομαι , ὁ προσδοκάω ὁ αἰσχύνη καί ὁ τιμωρία · καί ἐνταῦθα δέ πάλιν οὐδέ ὁ πόνος πόνος ὁ ἐλπίς ὁ ἀμοιβή . Τῖς ὁ μέθη , εἶπον ἐγώ ; οὐ ἐν ὁ πίνω μόνος ἔχω ὁ ἡδονή ; μᾶλλον δέ οὐδέ ἐν ὁ πίνω . ὅταν γάρ εἰς ἀνίημι ἐμπίπτω , καί μηδείς ὁ πάρειμι βλέπω , ἀλλά ὁ μαίνομαι χείρ διάκειμαι , ποῖος λοιπός ἡδονή ; μᾶλλος δέ οὐδείς αὐτός ὁ πορνεία ἡδονή εἰς εἰμί . ὅταν γάρ ὑπό πάθος ὁ ψυχή κατέχω ὁ κρίσις ἀφαιρέω , ποῖος αὐτός ἡδονή ; εἰμί δέ οὗτος , καί ψώρα ἡδονή . Ἡδονή δέ ἐκεῖνος ἐγώ εἶπον εἄν ὁ ἀληθής , ὅταν μή ὁ πάσχω ὁ ψυχή κατατετιμαω ὑπό ὁ σῶμα καί διασπάω . [ 561 ] Ποία γάρ αὐτός ἡδονή , τρίζω ὀδούς , διαστρέφω ὀφθαλμός , γαργαλίζω καί θερμαίνω πέρα ὁ δήω ; οὔτε δέ οὐ εἰμί ἡδονή , ὅτι σπεύδω αὐτός ; ἀπαλλάσσω ταχέως , καί ἀπαλλάσσω ἀλγέω . ὁ ἡδονή εἰμί , μή ἀπαλλάσσω αὐτός , ἀλλά μένω ἐν ὁ ἡδονή . ὁράω δ δυομὰ εἰμί μόνος ἡδονή ; ἀλλά οὖον ὁ παρά ἐγώ τοιοῦτος , ἀλλά δύο εἰμί ἡδύς , οὖον μετά φίλος ἔχω ὁ ἡδονή , ἀλλά ἐλεύθερος ἀφίημι ὁ Ψυχή , καί εὐφραίνω καί διαχέω . τοιοῦτος ἐάν ὁ Παῦλος ἡδονή λέγω , ἐν οὗτος χαίρω , ἀλλά καί χαίρω · καί , χαίρω ἐν κύριος πάντοτε . ἐκεῖνος γάρ καί αἰσχύνη ἔχω καί κατάγνωσις , ἐκεῖνος καί λάθρῃ γίγνομαι , καί μυρίος ἐμπίμπλημι
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0520.1
ἀνθῶν · αὐτὴ δὲ πάντων τούτων ἀπηλλάκται . Ταύ-την οὖν μεταδιώκωμεν , ἵνα τῶν μελλόντων ἐπιτύχω-μεν ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἀγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἄνθος · αὐτός δέ πᾶς οὗτος ἀπαλλάσσω . Ταύτη οὖν μεταδιώκω , ἵνα ὁ μέλλω ἐπιτυγχάνω ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0520.2
ΟΜΙΛΙΑ Γ .
Lemmas: Ὁμιλία Γ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0520.3
Χάριν ἔχω τῷ ἐνδυναμώσαντί με Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , ὅτι πιστὸν με ἡγήσατο θέμε-νος εἰς διακονίαν , τὸν πρότερον ὄντα βλάσφη-μον καὶ διώκτην καὶ ὑβριστήν · ἀλλ’ ἠλεήθη , ὅτι ἀγνοῶν ἐποίησα ἐν ἀπιστίᾳ · ὑπερεπλεό-νασε δὲ ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν μετὰ πί-στεως καὶ ἀγάπης τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ .
Lemmas: Χάρις ἔχω ὁ ἐνδυναμόω ἐγώ Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , ὅτι πιστόν ἐγώ ἡγέομαι θέμων εἰς διακονία , ὁ πρότερος εἰμί βλάσφημος καί διώκτης καί ὑβριστής · ἀλλά ἐλεέω , ὅτι ἀγνοέω ποιέω ἐν ἀπιστία · ὑπερπλέω δέ ὁ χάρις ὁ κύριος ἐγώ μετά πίστις καί ἀγάπη ὁ ἐν Χριστός Ἰησοῦς .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0520.5
β’ . Τίνος οὖν ἕνεκεν καὶ ἄλλοι Ἰουδαῖοι οὐχ ἠλεήθησαν ·
Lemmas: βε . τίς οὖν ἕνεκα καί ἄλλος Ἰουδαῖος οὐ ἐλεέω ·
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0521.2
μόνον , καὶ μέχρι τοῦτου ὁ ἕλεος τοῦ μὴ δοῦναι τιμωρίαν ; Οὐδαμῶς , ἀλλὰ καὶ ἕτερα πολλὰ καὶ μεγάλα . Οὐ γὰρ τὴν ἐτιμωρημένην ἡμᾶς δίχα μόνον ἀπέλλαξεν ὁ Θεός , ἀλλὰ καὶ δικαίους ἐποίησε καὶ υἱοὺς καὶ ἀδελφοὺς καὶ φίλους καὶ κληρονόμους καὶ συγληρονόμους . Διὰ τοῦτο φησίν , Ὑπερελεήσασα · ἡ χάρις , δηλῶν ὅτι ὑπερέβη καὶ τὸν ἕλεον τὰ δῶρα . Ταῦτα γὰρ οὐχ ἐλεουίντος ἐστίν , ἀλλὰ φιλοῦντος , καὶ σφόδρα ἀγαπῶντος . Εἰπὼν τοίνυν πολλὰ καὶ μεγάλα περὶ τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ , ὅτι βλάσφημον ὄντα καὶ ὑβριστὴν καὶ διώκτην ἠλέησε , καὶ ὅτι οὐ μέχρι τούτου ἐστὶ μόνον , ἀλλὰ καὶ μεγάλων ἕτερων ἕξιως , πάλιν ἐκεῖνο ἀσφαλίζειν ἐκ τῶν ἀπίστων , τὸ μὴ λέγειν ἐπὶ ἡ προαίρεσις ἀνθρώπου · ἐπήγαγε γοῦν , Μετὰ πίστεως καὶ ἀγάπης τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . Τοσοῦτον μόνον , φησίν , ἡμεῖς εἰσῃγήμεν · ἐπιτοσαύσαμεν , δτι δύναται ἡμᾶς ἀγαπᾶν .
Lemmas: μόνος , καί μέχρι οὗτος ὁ ἕλος ὁ μή δίδωμι τιμωρία ; οὐδαμός , ἀλλά καί ἕτερος πολύς καί μέγας . οὖον γάρ ὁ τιμωρέω ἐγώ δίχα μόνος ἀπολαγχάνω ὁ Θεός , ἀλλά καί Δίκαιος ποιέω καί υἱός καί ἀδελφός καί φίλος καί κληρονόμος καί συγληρονομος . Ζεύς οὗτος φημί , Ὑπερελεήσασα · ὁ χάρις , δηλόω ὅτι ὑπερβαίνω καί ὁ ἔλεος ὁ Δῶρα . οὗτος γάρ οὐ ἐλεέω εἰμί , ἀλλά φιλέω , καί σφόδρα ἀγάπη . εἶπον τοίνυν πολύς καί μέγας περί ὁ φιλανθρωπία ὁ Θεός , ὅτι βλάσφημος εἰμί καί ὑβριστής καί διώκτης ἐλεέω , καί ὅτι οὖον μέχρι οὗτος εἰμί μόνος , ἀλλά καί μέγας έτερος ἐξιάω , πάλιν ἐκεῖνος ἀσφαλίζω ἐκ ὁ ἄπιστος , ὁ μή λέγω ἐπί ὁ προαίρεσις ἄνθρωπος · ἐπάγω γοῦν , μετά πίστις καί ἀγάπη ὁ ἐν Χριστός Ἰησοῦς . τοσοῦτος μόνος , φημί , ἐγώ εἰσάγω · επιτοσαυσω , δ δύναμαι ἐγώ ἀγαπάω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0524.2
ΟΜΙΛΙΑ Δ .
Lemmas: Ὁμιλία δ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0524.3
Πιστὸς ὁ λόγος , καὶ πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος , ὅτιΧριστὸς Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον ἀμαρ-τωλοὺς σῶσαι , ὧν πρῶτός εἰμὶ ἐγώ . Ἄλλὰ διὰτοῦτο ἠλεήθην , ἵνα ἐν ἐμοὶ πρῶτον ἐνδείξηταιἸησοῦς Χριστὸς τὴν ἄσασαν μακροθυμίαν,πρὸς ὑποτύπωσιν τῶν μελλόντων πιστεύεινἐπ’ αὐτῷ εἰς ζωὴν αἰώνιον.α’ . Οὕτω μεγάλα εἰσιν αἱ εὐεργεσίαι τοῦ Θεοῦ , καὶπᾶσαν ἀνθρωπίνην ὑπερβαίνουσαι προσδοκίαν καὶἐλπίδα , ὡς πολλοῖς καὶ ἀπιστεῖσθαι . Ἄ γὰρ μὴτεἐνενόησε , μὴτε προσεδόκησε νοῦς ἀνθρώπινος , ταῦταἡμῖν ἐχαρίσατο . Διὰ τοῦτο καὶ πολὺν τὸν ἀπόστολονλόγον ὑπὲρ τούτου βλέποντα , ὥστε πιστεύειν τὰδῶρα τὰ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἡμῖν παραχεθέντα . Καθά-περ γὰρ ἐπὶ τῶν μεγάλων ἀγαθῶν · τοῦτο πάσχο-μεν , ἆρα μὴ ἄναρ ἐστίν ; λέγοντες , τῷ ἀπιστεῖν·οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν τοῦ Θεοῦ δώρων . Τί οὖν ἦν τὸἀπιστούμενον ; Εἰ οἱ ἐχθροί , εἰ οἱ ἀμαρτωλοί , εἰ οἱἐν νόμῳ μὴ δικαιωθέντες μηδὲ δι’ ἔργων , οὕτοιἐξάφην διὰ πίστεως μόνης ἐμελλον τῶν πρῶτωντεῦξεσθαι . Πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίουςπερὶ τούτου διαλέγεται τοῦ κεφαλαίου , πολλὰ δὲ καὶἐνταῦθα . Πιστὸς , φησίν , ὁ λόγος , καὶ πάσης ἀπο-δοχῆς ἄξιος , ὅτι Χριστὸς Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τὸνκόσμον ἀμαρτωλοὺς σῶσαι , ὧν πρῶτός εἰμὶ ἐγώ.Ἐπειδὴ γὰρ Ἰουδαῖοι τοῦτο μάλιστα ἐρελίζοντο,πεῖθει αὐτοὺς τῷ νόμῳ μὴ προστέχειν , ὡς οὐκ ἐνὸνδι’ ἐκεῖνον σωθῆναι πίστει . Πρὸς τοῦτο τοι-νὸν μάχεται . [ 568 ] Ἄπιστον γὰρ εἶναι ἔδοκε , εἰ ὁἄνθρωπος πάντα τὸν ἐμπροσθεν καταδαπανήσας βίον * Hanc variam lectionem affert Savilius , καθάπερ γὰρ,ἐπὶ τῶν παρ’ ἡμῖν μεγάλων πραγμάτων .
Lemmas: πιστός ὁ λόγος , καί πᾶς ἀποδοχή ἄξιος , ὅτιΧριστὸς Ἰησοῦς ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος ἀμαρτωλός σῴζω , ὅς πρότερος εἰμί ἐγώ . ἀλλά διὰτοῦτο ἐλεέω , ἵνα ἐν ἐγώ πρῶτος ἐνδείξηταιἸησοῦς Χριστός ὁ ἀείδω μακροθυμία ὑποτύπωσις ὁ μέλλω πιστεύω αὐτός εἰς ζωή αἰώνιος . οὕτως μέγας εἰμί ὁ εὐεργεσία ὁ Θεός , κάπτω ἀνθρώπινος ὑπερβαίνω προσδοκία καιελπις , ὡς πολύς καί ἀπιστέω . ὅς γάρ μετανοέω , μήτε προσδοκάω νόος ἀνθρώπινος , ταῦταἡμῖν χαρίζομαι . Ζεύς οὗτος καί πολύς ὁ ἀπόστολος ὑπέρ οὗτος βλέπω , ὥστε πιστεύω Ταδώρα ὁ παρά ὁ Θεός ἐγώ παραχέω . καθά γάρ ἐπί ὁ μέγας ἀγαθός · οὗτος πάσχω , ἆρα μή ἄναρ εἰμί ; λέγω , ὁ ἀπιστέω καί ἐπί ὁ ὁ Θεός δῶρον . τις οὖν εἰμί ἀπιστέω ; εἰμί ὁ ἐχθρός , εἰμί ὁ ἁμαρτωλός , εἰμί μαί νόμος μή δικαιόω μηδέ διά ἔργον , ουτοιεξαφη διά πίστις μόνος μέλλω ὁ πρῶτωντεῦξεσθαι . Πολύς μέν οὖν καί ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος οὗτος διαλέγω ὁ κεφάλαιος , πολύς δέ καίνυμι . πιστός , φημί , ὁ λόγος , καί πᾶς ἀποδοχή ἄξιος , ὅτι Χριστός Ἰησοῦς ἔρχομαι εἰς τὸνκόσμον ἁμαρτωλός σῴζω , ὅς πρότερος εἰμί ἐγώ.Ἐπειδὴ γάρ Ἰουδαῖος οὗτος μάλιστα ερελιζοντο,πειθεω αὐτός ὁ νόμος μή προστάσσω , ὡς οὐ ἐνδίδωμι ἐκεῖνος σῴζω πίστις . πρός οὗτος τοι-νὸν μάχομαι . [ 568 ] Ἄπιστος γάρ εἰμί δοκός , εἰμί ἄνθρωπος πᾶς ὁ ἔμπροσθεν καταδαπανάω βίος * Hanc variam lectionem affert Savilius , καθάπερ γὰρ,ἐπὶ ὁ παρά ἐγώ μέγας πρᾶγμα .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0525.2
β' . Ὀρᾷς πῶς πάλιν ταπεινῶ καὶ καταστρέλλει ; ἑαυτὸν ,
Lemmas: βε . ὁράω πῶς πάλιν ταπεινῶ καί καταστρέλλει ; ἑαυτοῦ ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0525.3
ἑτέραν εὐτελεστέραν λέγων αἰτίαν ; Τὸ μὲν γὰρ δι' ἄγνοιαν λέγειν ἐλεηθῆναι , οὐ σφόδρα δείκνυιν ἁμαρτωλὸν τὸν ἐλεωμένον , οὐδὲ ἄγαν κατεγνωσμένον · τὸ δὲ διὰ τοῦτο ἐλεηθῆναι , ἵνα μηδεὶς ἀπαγορεύῃ λοιπὸν τῶν ἁμαρτηκόντων , ἀλλὰ διὰβῆ ὅτι καὶ αὐτὸς τῶν αὐτῶν τεύξεται , σφόδρα μέγα καὶ μὴ ὑπερβολὴς . Ὦστε φθεγξάμενος , Πρῶτός εἰμι ἐγὼ τῶν ἁμαρτωλῶν , καὶ βλασφημὸς καὶ διώκτης καὶ ὑβριστής · καὶ , Οὐκ ἐμὶ ἱκανὸς καλεῖσθαι ἀπόστολος , καὶ ὅσα εἴρηκεν · ὅμως οὐδὲν οὕτω ταπεινὸν ἐφθέγξατο . Καὶ ἐπὶ ὑποδείγματος δὲ τοῦτο σαφὲς ἔσται . Ἔστιν γὰρ πόλις πολυάνθρωπος πάντας τοὺς πολίτας ἔχουσα φαύλους , τοὺς μὲν ἥττον , τοὺς δὲ μᾶλλον , πάντας μέντοι κατεγνωσμένους · εἰς δὲ τις ἐν τοῖς πολλοῖς ἐκείνοις πάντων μᾶλλον ἔστιν καλὰσεως καὶ τιμωρίας ἄξιος , καὶ πᾶν ἐπελθὼν εἶδος κακίας . Ἄν τοίνυν λέγῃ τις , ὅτι πᾶσιν ἀφεῖναι βούλεται ὁ βασιλεύς , οὐχ οὕτω πιστευθήσεται τῷ λόγῳ , ὡς · ἂν ἴδωσι τὸν πάντων φαυλότερον αὐτῶν τοῦτο τυγχάνω · οὐχ ἔστι γὰρ λοιπὸν ἀμφισβήτησις . Τοῦτο καὶ Παῦλός φησιν , ὅτι βουλόμενος ὁ Θεὸς πᾶπροσρῆσαι τοὺς ἀνθρώπους , ὅτι πάντα αὐτὸς ἀφίησι , τὸν πάντων ἁμαρτωλὸν ἐλεησεν . Οὐ γὰρ ἂν , ἐμοὶ τυγχόντος συγχωρήσεως , φησί , περὶ τῶν ἄλλων ἀμφισβηθεῖ τις · ὡς ἂν εἴλεγέ τις καὶ ἐν τῇ συγθείᾳ , Ἐὰν δὲ τῷδε ὁ Θεὸς συγχωρῆ , οὐδὲν ἄν ἐαυτὸν ὄντα συγχωρήσω , ἀλλὰ διὰ τὴν εἰς ἑτέρους σωτηρίαν ταύτης πρῶτον ἀπολαύσαντα . Μῆκεις τούτων ἀμφιβάλλεται , φησί , περὶ σωτηρίας , ὅποῖς ἐγὼ ἐσώθην .
Lemmas: ἕτερος εὐτελής λέγω αἴτιος ; ὁ μέν γάρ διά ἄγνοια λέγω ἐλεέω , οὖον σφόδρα δείκνυμι ἁμαρτωλός ὁ ἐλεάω , οὐδέ ἄγαν καταγιγνώσκω · ὁ δέ διά οὗτος ἐλεέω , ἵνα μηδείς ἀπαγορεύω λοιπός ὁ ἁμαρτάνω , ἀλλά διαβαίνω ὅτι καί αὐτός ὁ αὐτός τυγχάνω , σφόδρα μέγας καί μή ὑπερβολή . ὥστε φθέγγομαι , Πρότερος εἰμί ἐγώ ὁ ἁμαρτωλός , καί βλάσφημος καί διώκτης καί ὑβριστής · καί , οὐ ἐγώ ἱκανός καλέω ἀπόστολος , καί ὅσος εἴρω · ὅμως οὐδείς οὗτος ταπεινός φθέγγομαι . καί ἐπί ὑπόδειγμα δέ οὗτος σαφής εἰμί . ἔρτις γάρ πόλις πολυάνθρωπος πᾶς ὁ πολίτης ἔχω φαῦλος , ὁ μέν ἥσσων , ὁ δέ μᾶλλον , πᾶς μέντοι καταγιγνώσκω · εἰς δέ τις ἐν ὁ πολύς ἐκεῖνος πᾶς μᾶλλον εἰμί χάλασις καί τιμωρία ἄξιος , καί πᾶς ἐπέρχομαι εἶδος κακία . ἄν τοίνυν λέγω τις , ὅτι πᾶς ἀφίημι βούλομαι ὁ βασιλεύς , οὐ οὗτος πιστεύω ὁ λόγος , ὡς · εἄν ὁράω ὁ πᾶς φαῦλος αὐτός οὗτος τυγχάνω · οὐ εἰμί γάρ λοιπός ἀμφισβήτησις . οὗτος καί Παῦλος φημί , ὅτι βούλομαι ὁ θεός προσρέω ὁ ἄνθρωπος , ὅτι πᾶς αὐτός ἀφίημι , ὁ πᾶς ἁμαρτωλός ἐλεέω . οὖον γάρ εἄν , ἐγώ τυγχάνω συγχώρησις , φημί , περί ὁ ἄλλος ἀμφισβητέω τις · ὡς εἄν αἱρέω τις καί ἐν ὁ συγθείᾳ , ἐάν δέ ὅδε ὁ θεός συγχωρέω , οὐδείς ἄν ἑαυτοῦ εἰμί συγχωρέω , ἀλλά διά ὁ εἰς ἕτερος σωτηρία οὗτος πρῶτος ἀπολαύω . μηκή οὗτος ἀμφιβάλλω , φημί , περί σωτηρία , ὄψ ἐγώ σῴζω .