joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0517.2
γ’ . Μεταδιώκωμεν τοίνυν τὴν δόξαν ἐκείνην , ἥς οὐδὲν αἰδεσιμώτερον · καταλείπωμεν ταύτην , ἥς οὐδὲν οὐδαιμονώτερον . Ἐν χειροβολῇ , φησίν , ἱματίων μὴ καυχήση . Ταῦτα ἄνωθεν προελέγετο τοῖς νηπίοις . Καὶ γὰρ ὁ ὀρχηστής , καὶ ἡ πόρνη καὶ ὁ σκηνιχὸς χαριέστερά σου ἡμῖν ἐστι , ἀ πολυτελέστερα . Καὶ χωρὶς δὲ τούτων , καυχᾶσθαι ἐπὶ πράγματι , ᾧ ἄν ἐπιθῶνται σῆτες , ἀπεστέρισαν σε τῆς ἀπολαύσεως . Ὅρᾷς πῶς ἀδεδαιὼν ἐστι πράγμα , ἢ τοῦ παρόντος βίου δόξα ; Καυχᾷ ἐπὶ πράγματι , ὃ σχώληκες τίπτοισι , καὶ ἀπολλύσους · λέγουσι γὰρ Ἰνδικὰ τινα ζωβρία εἶναι , ὧν τὰ ἱμᾶτα ταῦτα κατασκευάζεται . Κῆσαι ἱμάτιον , εἰ βούλει , τὸ ἐκ τῶν ἄνωθεν ὀρανδῶν , τὴν περιβολὴν τὴν θαυμασίαν καὶ λαμπράν , τὸν ἱματισμὸν τὸν διάχυσον δυς . Ἐκεῖνος ὁ χρυσὸς οὐκ ἀπὸ μετάλλων ἐστιν , ἀ καταδίβων χεῖρας ὀρυξάν , ἀλλ’ ἀπὸ ἀρετῆς τίκτεται . Περιδύλων ἐαυτοῦ ἐκείνη τῇ στολῇ , ἣν οὐχ ἄνθρωποι πέντες καὶ δοῦλοι κατασκευάζουσιν , ἀλλ’ αὐτὸς ὁ Δεσπότης . Ἀλλὰ ἴσως δτι κατέσπαρται τῷ ἱματίῳ τοῦτο χρυσός ; Καὶ τί τοῦτο πρὸς σέ ; τὸν γὰρ ἐργασάμενον πάντες θαυμάζουσιν , οὐ τὸν περιχειμένον · ἐκεῖνον γὰρ δυς τὸ θαῦμα . Ὅσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν ἱματίων τῶν λιτῶν οὐ τὸ ξύλον , ἐν ᾧ ἐντέταται τὸ ἱμάτιον ἐπὶ τὸ κναφεῖον , θαυμάζομεν , ἀλλὰ τὸν ἐργαζόμενον , χαίτοι ξύλον αὐτὰ φορεῖ , καὶ ξύλῳ ἐνδέδεται . Ὅσπερ οὖν οὐκ ἔνενος χρείας ἐνεκεν ἐνδέδεται , οὕτως οὐδὲ αὐταὶ , ἀλλὰ τῆς τοῦ ἱματίου χρείας , ἵνα τινάσονται , φησίν , ἵνα μὴ σπη κατατείνεται . Πῶς οὖν οὐχ ἑχάτης τοῦτο ἀνοίας ἐστιν , ὑπὲρ τοῦ μηδενὸς τοσαύτην ποιεῖσθαι σπουδήν , καὶ πάντα μηχανάζεσθαι , καὶ τὴν ἐαυτῶν προδιδόναι σωτηρίαν , καὶ τῆς γεύνης καταφρονεῖν , καὶ εἰς Θεὸν ὑβρίζειν , καὶ περιορᾶν τὸν Χριστὸν πεινῶντα ; Τί ἄν τις εἴποι τὴν τῶν ἀρωμάτων πολυτελείαν , τῶν Ἰνδικῶν , τῶν Ἀραβικῶν , τῶν Περσικῶν , τῶν ξηρῶν , τῶν ὑγρῶν , τῶν μύρων , τῶν θυμιαμάτων , ἃπερ ἅπαντα δαπάνην ἔχει πολλὴν καὶ ἀνῆτον ; Τί μυρίζεις , ὦ γύναι , τὸ σῶμα ἔσωθεν ἀκαθαρσίας γέμον ; τί περὶ τὸ δυσὸδες ἀναλασχῆ , καὶ ταῦτο ποιεῖς , ὅσπερ ἂν εἰ τις ἐπιβάλαι βορβόρῳ μύρον , ἢ πλίνθῳ διαθρέχῃ βάλαμον ; Ἔστιν , εἰ βούλει , μύρον , ἐστιν ἄρωμα , ᾧ δυνήση χρῆσαι τὴν ψυχήν , οὐκ ἐξ Ἀραβίας , οὐδὲ ἐξ Αἰθιοπίας , οὐδ’ ἀπὸ Περσίδος , ἀλλ’ ἐξ αὐτοῦ φερόμενον τοῦ οὐρανοῦ , πολυόμενον οὐ χρυσίου , ἀλλὰ προσιρῆσεως ἀγαθῆς καὶ πίστεως ἀνυποκρίτου . Τοῦτο ἀγόρασαι τοῦ μύρου , οὐ ἢ ὀσμὴ τὴν οἰκουμένην ἐμπλῆσαι δύναται · τοῦτο ἀπέπνευσαν οἱ ἀπόστολοι . Ὁσμὴ γὰρ ἔσμεν εὐωδίας , φησίν , οἱ μὲν εἰς θάνατον , οἱ δὲ εἰς ζωήν . Τί δὴ τοῦτό ἐστιν ; Ὅτι καὶ ὑς ἀποπνέυσθαι λέγεται ἀπὸ τῆς εὐωδίας . Οὐ τὸ σῶμα δὲ μόνον τὸ ἀποστέλλειν , ἀλλὰ καὶ τὰ ἱμάτια τοῦ μύρου τοῦ πνευματικοῦ [ 560 ] ἀπέπνευσαν . Οὕτω γὰρ ἔπνει καλὸν τὰ ἱμάτια Παύλου , ὡς δαιμόνας ἀπελύνειν . Ποίου φύλλου , ποίας κασίας , ποίας σμύρνης οὐχὶ καὶ ἄθλων καὶ χρησιμώτερα αὐτὴ ἡ εὐωδία ; Εἰ γὰρ δαίμονας ἀπέλυσεν , τί οὐκ ἂν ἔτερον εἰργάσατο ; Τοῦτο κατασκευάζομεν τὸ μύρον · κατασκευάζει δὲ αὐτὸ δι’ ἐλεημοσύνης ἡ πνευματικὴ χάρις .
Lemmas: γε . μεταδιώκω τοίνυν ὁ δόξα ἐκεῖνος , ἥς οὐδείς αἰδέσιμος · καταλείπω οὗτος , ἥς οὐδείς οὐδαιμονώτερον . ἐν χειροβολέω , φημί , ἱμάτιον μή καυχάομαι . οὗτος ἄνωθεν προλέγω ὁ νήπιος . καί γάρ ὁ ὀρχηστής , καί ὁ πόρνη καί ὁ σκηνιχὸς χαριής σύ ἐγώ εἰμί , ὅς πολυτελής . καί Χωρὶς δέ οὗτος , καυχάομαι ἐπί πρᾶγμα , ὅς ἄν ἐπιτίθημι σός , ἀποστερίζω σύ ὁ ἀπόλαυσις . ὁράω πῶς ἀδεδαιὼν εἰμί πράγμα , ἢ ὁ πάρειμι βίος δόξα ; καυχάομαι ἐπί πρᾶγμα , ὅς σκώληξ τιπτοις , καί ἀπόλλυμι · λέγω γάρ ἰνδικός τις ζωβρία εἰμί , ὅς ὁ ἱμᾶτα οὗτος κατασκευάζω . κέω ἱμάτιον , εἰμί βούλομαι , ὁ ἐκ ὁ ἄνωθεν ὀρανδῶν , ὁ περιβολή ὁ θαυμάσιος καί λαμπρός , ὁ ἱματισμός ὁ διαχέω δύο . ἐκεῖνος ὁ χρυσός οὐ ἀπό μέταλλον εἰμί , ὅς καταδιβους χείρ ὀρύσσω , ἀλλά ἀπό ἀρετή τίκτω . περιδυλαω ἑαυτοῦ ἐκεῖνος ὁ στολή , ὅς οὐ ἄνθρωπος Πέντες καί δοῦλος κατασκευάζω , ἀλλά αὐτός ὁ Δεσπότης . ἀλλά ἴσως δ κατασπείρω ὁ ἱμάτιον οὗτος χρυσός ; καί τίς οὗτος πρός σός ; ὁ γάρ ἐργάζομαι πᾶς θαυμάζω , οὖον ὁ περιχέω · ἐκεῖνος γάρ δύο ὁ θαῦμα . ὅσπερ γάρ ἐπί ὁ ἱμάτιον ὁ λιτός οὖον ὁ ξύλον , ἐν ὅς ἐντείνω ὁ ἱμάτιον ἐπί ὁ κναφεῖον , θαυμάζω , ἀλλά ὁ ἐργάζομαι , χαίτος ξύλον αὐτός φορέω , καί ξύλον ἐνδέω . ὅσπερ οὖν οὐ ἔνειμι χρεία ἕνεκα ἐνδέω , οὕτως οὐδέ αὐτός , ἀλλά ὁ ὁ ἱμάτιον χρεία , ἵνα τίνω , φημί , ἵνα μή ἕπω κατατείνω . Πῶς οὖν οὐ ἕκατος οὗτος ἄνοια εἰμί , ὑπέρ ὁ μηδείς τοσοῦτος ποιέω σπουδή , καί πᾶς μηχανάω , καί ὁ ἑαυτοῦ προδίδωμι σωτηρία , καί ὁ γευνεος καταφρονέω , καί εἰς θεός ὑβρίζω , καί περιοράω ὁ Χριστός πεινάω ; τις ἄν τις εἶπον ὁ ὁ ἄρωμα πολυτέλεια , ὁ Ἰνδικός , ὁ Ἀραβικός , ὁ Περσικός , ὁ ξηρός , ὁ ὑγρός , ὁ Μύρων , ὁ θυμίαμα , ὅσπερ ἅπας δαπάνη ἔχω πολύς καί ἀνίημι ; τις μυρίζω , εἰμί γυνή , ὁ σῶμα ἔσωθεν ἀκαθαρσία γέμω ; τίς περί ὁ δυσοδα ἀναλασχῆ , καί ταῦτο ποιέω , ὅσπερ εἄν εἰμί τις ἐπιβάλλω βόρβορος μύρον , ἢ πλίνθος διατρέχω βάλαμος ; ἔρτις , εἰμί βούλομαι , μύρον , εἰμί ἄρωμα , ὅς δύναμαι χράω ὁ Ψυχή , οὐ ἐκ Ἀραβία , οὐδέ ἐκ Αἰθιοπία , οὐδέ ἀπό Περσίς , ἀλλά ἐκ αὐτός φέρω ὁ οὐρανός , πολυω οὖον χρυσίον , ἀλλά προσιρησις ἀγαθός καί πίστις ἀνυπόκριτος . οὗτος ἀγοράζω ὁ μύρον , οὖον ἢ ὀσμή ὁ οἰκέω ἐμπίμπλημι δύναμαι · οὗτος ἀποπνέω ὁ ἀπόστολος . ὀσμή γάρ εἰμί εὐωδία , φημί , ὁ μέν εἰς θάνατος , ὁ δέ εἰς ζωή . τις δή οὗτος εἰμί ; ὅτι2 καί ὗς ἀποπνέω λέγω ἀπό ὁ εὐωδία . οὖον ὁ σῶμα δέ μόνος ὁ ἀποστέλλω , ἀλλά καί ὁ ἱμάτιον ὁ μύρον ὁ πνευματικός [ 560 ] ἀποπνέω . οὕτως γάρ πνέω καλός ὁ ἱμάτιον Παῦλος , ὡς δαίμων ἀπολύω . ποῖος φύλλον , Ποίας κασία , Ποίας Σμύρνα οὐ καί ἆθλος καί χρήσιμος αὐτός ὁ εὐωδία ; εἰμί γάρ δαίμων ἀπολύω , τίς οὐ εἄν ἕτερος ἐργάζομαι ; οὗτος κατασκευάζω ὁ μύρον · κατασκευάζω δέ αὐτός διά ἐλεημοσύνη ὁ πνευματικός χάρις .