joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0596.3
α' . Οὐχ αὐθεντίας δεῖ τῷ διδασκάλῳ μόνον , ἀλλὰ καὶ προσνηθείας πολλῆς , ὥσπερ οὐ προσφώνεως μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐθεντίας . Καὶ ταῦτα πάντα διδάσκει ὁ μακάριος Παῦλος , ποτὲ μὲν λέγων · Παράγγελλε ταῦτα καὶ δίδασκε , ποτὲ δέ , Ταῦτα δίδασκε καὶ παρακάλει . Εἰ γὰρ ἰατροὶ τοὺς κάμνοντας παρακα-λοῦσιν , οὐχ ἵνα αὐτοὶ τῆς ὀγείας ἐπιτύχωσιν , ἀλλ' ἵνα ἐκείνους ἀπαλλάξωσι τῆς ἀσθενείας καὶ καιμένους ἀναστήσωσι · πολλῷ μᾶλλον ἡμᾶς τοῦτο πρὸς τοὺς διδασκομένους τῷ ἤδει χαρήσθαι χρὴ παρακα-λοῦντας . Οὐδὲ γὰρ δοῦλος αὐτῶν εἶναι παραιτεῖται ὁ μακάριος Παῦλος , λέγων · Οὐ γὰρ ἑαυτοὺς κηρύσ-σομεν , φησίν , ἀλλὰ Χριστὸν Ἰησοῦν , ἑαυτοὺς δὲ δούλους ὑμῶν διὰ Ἰησοῦν · καὶ πάλιν , Πάντα ὑμῶν ἔστιν , εἴτε Παῦλος , εἴτε Ἀπολλώς . Καὶ δουλεύει τῇ δουλείᾳ ταύτῃ μετὰ προθυμίας · οὐ γὰρ ἔστι δουλεία , ἀλλὰ ἐλευθερία βελτίων . Ἐκεῖνος γὰρ ἔστι , φησὶ , δοῦλος ὁ ποιῶν τῇ ἁμαρτίᾳ . Εἰ τις ἑτεροδιδασκαλεῖ , καὶ μὴ προσέρχεται ὑγιαίνουσι λόγοις τοῖς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , καὶ τῇ κατ' εὐσέβειαν διδασκαλίᾳ , τε-τύφωται , μηδὲν ἐπιστάμενος . Οὐχ ἄρα ἐκ τοῦ εἰδέναι τὸ εἰς ἀπόνοιαν αἰρεσίας συμβαίνει , ἀλλ' ἐκ τοῦ μὴ εἰδέναι . Ὁ γὰρ εἰδὼς τοὺς κατ' εὐσέβειαν λόγους , οὐτος μάλιστα καὶ μετριάζειν οἶδει · ὁ τοῦ ὑγιαί-νοντος ἐπιστάμενος λόγου , οὐ νοσεῖ . Ὦσπερ γὰρ ἐπὶ σωμάτων φλεγμονή , τοῦτο ἐν ταῖς ψυχαῖς ἀπόνοια · ὥσπερ ἐκεῖ τὸ φλεγμαῖνον οὐ φαμὲν ὑγιαίνειν , οὕτως οὐδὲ ἐνταῦθα τοὺς ἀλαζόνας . Ἄρα ἐστιν εἰδότα τι μηδὲν εἰδέναι · ὁ γὰρ μὴ εἰδὼς ἅπερ εἰδέναι χρή , οὐδὲν οἶδε . Καὶ ὅτι ἐκ τοῦ μηδὲν εἰδέναι ὑπερηφανία γίνεται , δῆλον ἐκεῖθεν · ὁ Χριστὸς ἐκένωσεν ἑαυτὸν ὁ τοῦτο τοῦνιν εἰδὼς οὐ μέγα φρονήσει ποτέ · οὐδὲν γὰρ ἔχει ἀνθρώπος , εἰ μὴ παρὰ τοῦ θεοῦ · οὐκοῦν οὐ μέγα φρονήσει . Τί ἄρα ἔχεις ὁ οὐκ ἐλάβες ; Αὐτὸς τοὺς πόδας ἐνῆψ τῶν μαθητῶν . Ὁ τοῦτο εἰδὼς , πῶς ἐκαρθῆσεται ; [ 648 ] Διὰ τοῦτο φησιν , Ὅταν πάντα ποιήσητε , λέγετε ὅτι Ἄχρειοι δοῦλοι ἐσμεν . Ὁ ταλινὴς ἀπὸ μόνης ταπεινοφροσύνης εὐδόκησεν , ὁ Φαρισαῖος ἐξ ἀλαζονείας ἀπώλετο . Ὁ τοῦνιν τετυ-φωμένος οὐδὲν τούτων ἐπίσταται . Αὐτὸς πάλιν ὁ Χριστὸς φησιν · Εἰ κακὸς ἐλάλησα , μαρτύρησον περὶ τοῦ κακοῦ · εἰ δὲ καλῶς , τί με δέρεις ; Ἄλλὰ νοσῶν , φησὶ , περὶ ζητήσεις . Ἄρα νοσεῖν ἐστὶ τὸ ζητεῖν . Καὶ λογομαχίας · εἰκῶς . Ὅταν γὰρ ὑπὸ τῶν λογισμῶν ἡ ψυχὴ πυρετῇ , ὅταν χειμάζηται , τότε ζητεῖ , ὅταν δὲ ἐν ὑγείῃ ἦ , τότε οὐ ζητεῖ , ἀλλὰ τὴν πίστιν ἔχειται . Ἀπὸ δὲ ζητήσεως καὶ λογομα-χίας οὐδὲν ἐστιν εὑρεῖν . Ἄ γὰρ ἡ πίστις ἐπαγγέλλεται
Lemmas: ὅς . οὐχ αὐθεντία δεῖ ὁ διδάσκαλος μόνος , ἀλλά καί προσνέω πολύς , ὥσπερ οὖον προσφώνεως μόνος , ἀλλά καί αὐθεντία . καί οὗτος πᾶς διδάσκω ὁ μακάριος Παῦλος , ποτέ μέν λέγω · παραγγέλλω οὗτος καί διδάσκω , ποτέ δέ , οὗτος διδάσκω καί παρακαλέω . εἰμί γάρ ἰατρός ὁ κάμνω παρακαλέω , οὐ ἵνα αὐτός ὁ ὀγείας ἐπιτυγχάνω , ἀλλά ἵνα ἐκεῖνος ἀπαλλάσσω ὁ ἀσθένεια καί καίω ἀνίστημι · πολύς μᾶλλον ἐγώ οὗτος πρός ὁ διδάσκω ὁ ἦδος χαίρω χρή παρακαλέω . οὐδέ γάρ δοῦλος αὐτός εἰμί παραιτέομαι ὁ μακάριος Παῦλος , λέγω · οὖον γάρ ἑαυτοῦ κηρύσσω , φημί , ἀλλά Χριστός Ἰησοῦς , ἑαυτοῦ δέ δοῦλος σύ διά Ἰησοῦς · καί πάλιν , Πάν σύ εἰμί , εἴτε Παῦλος , εἴτε Ἀπολλώς . καί δουλεύω ὁ δουλεία οὗτος μετά προθυμία · οὖον γάρ εἰμί δουλεία , ἀλλά ἐλευθερία ἀγαθός . ἐκεῖνος γάρ εἰμί , φημί , δοῦλος ὁ ποιέω ὁ ἁμαρτία . εἰμί τις ἑτεροδιδασκαλέω , καί μή προσέρχομαι ὑγιαίνω λόγος ὁ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί ὁ κατά εὐσέβεια διδασκαλία , τυφόω , μηδείς ἐπίσταμαι . οὐχ ἄρα ἐκ ὁ οἶδα ὁ εἰς ἀπόνοια αἵρεσις συμβαίνω , ἀλλά ἐκ ὁ μή οἶδα . ὁ γάρ εἰδοί ὁ κατά εὐσέβεια λόγος , οὐτος μάλιστα καί μετριάζω οἰδέω · ὁ ὁ ὑγιαίνω ἐπίσταμαι λόγος , οὖον νοσέω . ὥσπερ γάρ ἐπί σῶμα φλεγμονή , οὗτος ἐν ὁ Ψυχή ἀπόνοια · ὥσπερ ἐκεῖ ὁ φλεγμαίνω οὖον φημί ὑγιαίνω , οὕτως οὐδέ ἐνταῦθα ὁ ἀλαζών . ἄρας εἰμί οἶδα τίς μηδείς οἶδα · ὁ γάρ μή εἰδοί ὅσπερ οἶδα χρή , οὐδείς οἶδα . καί ὅτι ἐκ ὁ μηδείς οἶδα ὑπερηφανία γίγνομαι , δῆλος ἐκεῖθεν · ὁ Χριστός κενόω ἑαυτοῦ ὁ οὗτος Τούνιν εἰδοί οὖον μέγας φρόνησις ποτός · οὐδείς γάρ ἔχω ἄνθρωπος , εἰμί μή παρά ὁ θεός · οὐκοῦν οὖον μέγας φρόνησις . τις ἄρα ἔχω ὁ οὐ λαμβάνω ; αὐτός ὁ πούς ἐνάπτω ὁ μαθητής . ὁ οὗτος εἰδοί , πῶς ἐκαρθῆσεται ; [ 648 ] Ζεύς οὗτος φημί , ὅταν πᾶς ποιέω , λέγω ὅτι ἄχρεος δοῦλος εἰμί . ὁ ταλινεος ἀπό μόνος ταπεινοφροσύνη εὐδοκέω , ὁ Φαρισαῖος ἐκ ἀλαζονεία ἀπόλλυμι . ὁ Τούνιν τυφόω οὐδείς οὗτος ἐπίσταμαι . αὐτός πάλιν ὁ Χριστός φημί · εἰμί κακός λαλέω , μαρτυρέω περί ὁ κακός · εἰμί δέ καλῶς , τίς ἐγώ δέρω ; ἀλλά νοσέω , φημί , περί ζητέω . ἄρας νοσέω εἰμί ὁ ζητέω . καί λογομαχία · ἵημι . ὅταν γάρ ὑπό ὁ λογισμός ὁ ψυχή πυρετέω , ὅταν χειμάζω , τότε ζητέω , ὅταν δέ ἐν ὑγεία εἰμί , τότε οὖον ζητέω , ἀλλά ὁ πίστις χέω . ἀπό δέ ζήτησις καί λογομαχία οὐδείς εἰμί εὑρίσκω . ὅς γάρ ὁ πίστις ἐπαγγέλλω