joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-timotheum-homiliae-1-18 pg062_0601.1
δπερ καὶ ἐν τῇ πρὸς Ἑδραῖους ποιεὶ λέγων · Ἀρορώμενος εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν , ὃς ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινε σταυρόν , αἰσχύνης καταφρονήσας , ἐν δεξιᾷ τε τοῦ θρόνου τοῦ θεοῦ κεκάθισεν · καὶ πάλιν , Ἀναλογίσασθε γὰρ τὸν τοιαύτην ὑπομειμνησθῆσα ὑπὸ τῶν ἀμαρτιῶν εἰς αὐτὸν ἀντελογίαν , ἵνα μὴ κάμψαντες ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν ἐκλυμενοι . Τοῦτο καὶ νῦν ποιεῖ πρὸς τὸν μαθητήν · ὡς ἂν εἰ ἔλεγε , Μὴ δείσης τὸν θάνατον · θεοῦ γὰρ εἶ δοῦλος τοῦ τὰ πάντα δυναμένου ζωοποιεῖν . Ποίαν δὲ λέγει καλὴν ὁμολογίαν ; Ἦν ἀνερωτῶντος · Πιλάτου , Οὐκοῦν βασιλεὺς εἶ σύ ; Ἐγὼ εἰς τοῦτο γεγένημαι , εἶρη . Καὶ πάλιν , Ἐγὼ ἤλθον μαρτυρῆσαι τῇ ἀληθείᾳ . Ἵδε οὖν οἱ μου ἤκουσαν . Ἡ οὖν διὰ τοῦτο φησιν , ἢ ὅτι εἶπεν , ἐρωτῶμενος εἰ Υἱὸς θεοῦ ἐστι , Σὺ λέγεις ὅτι Υἱὸς θεοῦ εἰμὶ ἐγώ . Καὶ πολλὰ ἔτιτερα ἐμαρτύρησε καὶ [ 654 ] ὡμολόγησε . Τηρήσαι σε τῇ ἐντολῇ ὁσπιλῳ καὶ ἀνεξίληπτον μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ · τοῦτέστι , μέχρι τῆς σῆς τελευτῆς , μέχρι τῆς ἐξόδου . Ἄλλ’ οὐκ εἶπεν οὕτως , ἀλλ’ , Μέχρι τῆς ἐπιφανείας , εἶπεν , ἵνα μᾶλλον αὐτὸν διέγχει . Τί ἐστι , Τηρήσαι σε τὴν ἐντολὴν ὁσπιλῶν ; Μὴτε δογμάτων ἕνεκεν , μήτε βίου , κηλῖδα τινὰ προσεργάζαμενον . Ἦν καιροὶς ἰδίους δεῖξει , φησιν , ὁ μακάριος καὶ μόνος δυνατὸς θεός , ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων , καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων , ὁ μόνος ἔχων ἀθανασίαν , φῶς οἴκων ἀπρόσιτον . Περὶ τίνος ταῦτα εἴρηται ; ἀρα περὶ τοῦ Πατρὸς ; ἀρα περὶ τοῦ Υἱοῦ ; Περὶ τοῦ Υἱοῦ πάντως . Ἦν καιροὶς ἰδίους δεῖξει ὁ μακάριος καὶ μόνος δυναστής . Καὶ ταῦτα πάλιν εἰς παραμυθίαν , ἵνα μὴ θαυμάζῃ , μὴ ἀδοδοχὴ τοὺς ἐνταῦθα βασιλεῖς . Καιροὶς ἰδίους · τοῦτέστι , τοὺς προσήκουσι , τοὺς ὀφειλομένους · ὥστε μὴ ἀγαλλεῖν , ὅτι οὐδέπω γέγονε . Καὶ ποθὲν δῆλον ὅτι δεῖξει ; Ἐκ τοῦ εἶναι δυνατὸν · μόνος γὰρ ἐστι δυνατὸς . Οὐκοῦν δεῖξει ὁ μακάριος , ἢ αὐτοματωρήσει . Τοῦτο δὲ λέγει δηλοῦν ὅτι οὐδὲν ἔχει λυπηρόν , οὐδὲν ἀφρές . Τὸ δὲ , Μόνος , ἢ πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν ἀνθρώπων , ἢ διὰ τὸ ἀγέννητον εἴρηται · δ καὶ ἡμεῖς λέγομεν πολλάκις περὶ ἀνθρώπων , οὐς ἐξαιρεῖν βουλόμεθα . Ὁ μόνος ἔχων ἀθανασίαν , φησι . Τί οὖν ; ὁ Υἱὸς οὐκ ἔχει ; οὐκ αὐτοαθανασία ἐστίν ; καὶ πῶς , τῆς αὐτῆς ὄν οὐσίας τῷ Πατρὶ ; φῶς οἴκων ἀπρόσιτον , φησίν . Ἄλλο τὸ φῶς αὐτὸς , καὶ ἄλλο τὸ οἶκεί ; οὐκοῦν καὶ τόπῳ ἐμπεριληπται ; Ἀπαγε . Οὐχ ἵνα τοῦτο νοήσωμεν , ἀλλ’ ἵνα τὸ ἀκατάληπτον τῆς ἑαυτοῦ φύσεως παραστήσῃ , φῶς οἴκειν αὐτὴν εἶπεν ἀπρόσιτον , οὕτως θεολογήσας ὡς ἦν αὐτῷ δυνατόν . Ὅρᾳ καὶ ὅταν μέγα τι φθέγξασθαι βουληθῇ ἢ γλῶσσα , πῶς ἐξασθενεῖ ; Ὅρ’ εἶδεν οὐδεὶς ἀνθρώπων , φησίν , οὐδὲ ἰδεῖν δύναται · ὡςπερ οὐδὲ τὸν Υἱὸν ὅτε εἶδε τις , οὔτε ἰδεῖν δύναται · φ τιμὴ καὶ κράτος αἰώνιον . Ἀμὴν . Καλῶς θεολόγησεν ἐνταῦθα , καὶ ἀναγκαίως . Ἐπειδὴ γὰρ μάρτυρα αὐτὸν ἤγαγε , πολλὰ περὶ τοῦ μάρτυρος διαλέχθαι , ὥστε μᾶλλον τὸν μαθητὴν ἀνερεῖν . Τοῦτέστι , δόξα αὐτῷ · τοῦτο μόνον δύναμεθα λέγειν , τοῦτο μόνον ποιεῖν , οὐ περιεργάζεσθαι τὶς ἐστιν . Εἰ τοῖνον τὸ κράτος αὐτοῦ αἰώνιον , μὴ δεῦτῃ · χἂν νῦν μὴ γένηται , ἀεὶ τιμὴ αὐτῷ , ἀεὶ κράτος αὐτῷ . Τοῖς πλουσίοις ἐν τῷ νῦν αἰῶνι παράτρελλε μὴ ὑψηλοφρονεῖν . Καλῶς εἶπεν ,
Lemmas: δπερ καί ἐν ὁ πρός Εδραίος ποιέω λέγω · Ἀρορώμενος εἰς ὁ ὁ πίστις ἀρχηγός καί τελειωτής Ἰησοῦς , ὅς ἀντί ὁ πρόκειμαι αὐτός χαρά ὑπομένω σταυρός , αἰσχύνη καταφρονέω , ἐν δεξιός τε ὁ θρόνος ὁ θεός καθίζω · καί πάλιν , ἀναλογίζομαι γάρ ὁ τοιοῦτος ὑπομιμνῄσκω ὑπό ὁ ἁμαρτία εἰς αὐτός ἀντιλογία , ἵνα μή κάμπτω ὁ Ψυχή σύ ἐκλύω . οὗτος καί νῦν ποιέω πρός ὁ μαθητής · ὡς εἄν εἰμί λέγω , μή δείδω ὁ θάνατος · θεός γάρ εἰμί δοῦλος ὁ ὁ πᾶς δύναμαι ζωοποιέω . Ποίας δέ λέγω καλός ὁμολογία ; ἦς ἀνερωτάω · Πιλᾶτος , οὐκοῦν βασιλεύς εἰμί σῦς ; ἐγώ εἰς οὗτος γίγνομαι , εἴρω . καί πάλιν , ἐγώ ἔρχομαι μαρτυρέω ὁ ἀλήθεια . κύπειρις οὖν ὁ ἐγώ ἀκούω . ὁ οὖν διά οὗτος φημί , ἢ ὅτι εἶπον , ἐρωτάω εἰμί υἱός θεός εἰμί , σύ λέγω ὅτι υἱός θεός εἰμί ἐγώ . καί πολύς τείρω μαρτυρέω καί [ 654 ] ὁμολογέω . τηρέω σύ ὁ ἐντολή ὁσπιλῳ καί ανεξιληπτος μέχρι ὁ ἐπιφάνεια ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · τουτέστι , μέχρι ὁ σός τελευτή , μέχρι ὁ ἔξοδος . ἄλλος οὐ εἶπον οὕτως , ἀλλά , μέχρι ὁ ἐπιφάνεια , εἶπον , ἵνα μᾶλλον αὐτός διεγχος . τις εἰμί , τηρέω σύ ὁ ἐντολή οσπιλαω ; μήτε δόγμα ἕνεκα , μήτε βίος , κηλίς τις προσεργάζομαι . ἦς καιρός ἴδιος δείκνυμι , φημί , ὁ μακάριος καί μόνος δυνατός θεός , ὁ βασιλεύς ὁ βασιλεύω , καί Κύριος ὁ κυριεύω , ὁ μόνος ἔχω ἀθανασία , φάος οἶκος ἀπρόσιτος . περι τίς οὗτος εἴρω ; ἀρά περί ὁ πατήρ ; ἀρά περί ὁ υἱός ; περι ὁ υἱός πάντως . ἦς καιρός ἴδιος δείκνυμι ὁ μακάριος καί μόνος δυνάστης . καί οὗτος πάλιν εἰς παραμυθία , ἵνα μή θαυμάζω , μή ἀδοδοχὴ ὁ ἐνταῦθα βασιλεύς . Καιρός ἴδιος · τουτέστι , ὁ προσήκω , ὁ ὀφείλω · ὥστε μή ἀγάλλω , ὅτι οὐδέπω γίγνομαι . καί ποθεν δῆλος ὅτι δείκνυμι ; ἐκ ὁ εἰμί δυνατός · μόνος γάρ εἰμί δυνατός . οὐκοῦν δείκνυμι ὁ μακάριος , ἢ αὐτοματωρήσει . οὗτος δέ λέγω δηλόω ὅτι οὐδείς ἔχω λυπηρός , οὐδείς ἀφρός . ὁ δέ , Μόνος , ἢ πρός ἀντιδιαστολή ὁ ἄνθρωπος , ἢ διά ὁ ἀγέννητος εἴρω · δ καί ἐγώ λέγω πολλάκις περί ἄνθρωπος , οὖς ἐξαιρέω βούλομαι . ὁ μόνος ἔχω ἀθανασία , φημί . τις οὖν ; ὁ υἱός οὐ ἔχω ; οὐ αὐτοαθανασία εἰμί ; καί πῶς , ὁ αὐτός εἰμί οὐσία ὁ πατήρ ; φάος οἶκος ἀπρόσιτος , φημί . ἄλλος ὁ φάος αὐτός , καί ἄλλος ὁ οἰκέω ; οὐκοῦν καί τόπος ἐμπεριλαμβάνω ; ἀπάγω . οὐχ ἵνα οὗτος νοέω , ἀλλά ἵνα ὁ ἀκατάληπτος ὁ ἑαυτοῦ φύσις παρίστημι , φάος οἰκέω αὐτός εἶπον ἀπρόσιτος , οὕτως θεολογέω ὡς εἰμί αὐτός δυνατός . ὁράω καί ὅταν μέγας τίς φθέγγομαι βούλομαι ἢ γλῶσσα , πῶς ἐξασθενέω ; ὅρος ὁράω οὐδείς ἄνθρωπος , φημί , οὐδέ ὁράω δύναμαι · ὡς οὐδέ ὁ υἱός ὅτε ὁράω τις , οὔτε ὁράω δύναμαι · φ τιμή καί κράτος αἰώνιος . ἀμήν . καλῶς θεολογέω ἐνταῦθα , καί ἀναγκαῖος . ἐπεί γάρ μάρτυς αὐτός ἄγω , πολύς περί ὁ μάρτυς διαλέγω , ὥστε μᾶλλον ὁ μαθητής ἀνερῶ . τουτέστι , δόξα αὐτός · οὗτος μόνος δύναμαι λέγω , οὗτος μόνος ποιέω , οὖον περιεργάζομαι τις εἰμί . εἰμί τόνος ὁ κράτος αὐτός αἰώνιος , μή δεῦτῃ · εἷς νῦν μή γίγνομαι , ἀεί τιμή αὐτός , ἀεί κράτος αὐτός . ὁ πλούσιος ἐν ὁ νῦν αἰών παράτρελλε μή ὑψηλοφρονέω . καλῶς εἶπον ,