joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0437.1
ψυχῆν . Ἄλλ’ οὐκ ἐποίησεν εὐκαταφρόνητον ἀνθρώπους ἐκείνους ; Καὶ τί τοῦτο μέγα ; ἡ μέντοι χρεία οὐκ ἀφίησι σε γενέσθαι εὐκαταφρόνητον τοῖς δαιμοσιν . Τότε τῶν οἰκετῶν ἐκράτησεν τῶν σῶν , εἰ γε δλως ἐκράτησες · νῦν δὲ ἀντὶ τῶν οἰκετῶν τῶν ἀσωμάτων δυνάμεων , τῶν ἀρχῶν , τῶν ἐξουσιῶν , τοῦ κοσμοκράτορος κρατεῖς . Τὰ δὲ λυπηρὰ οὐ λέγεις , οἷς ἐκονιῶσας αὐτή , εἰ ποτε ἀρχόντων φόβος , εἰ ποτε παρενοχλήσεις τῶν πλησίων . Τοῦτον ἀπάντων ἀπηλλάξαι νῦν , φόβου καὶ δέους . Ἄλλὰ τίς σοι τὰ καταλειφθέντα ὀρῆφει παιδία , μεριμνῶς ; Ὁ Πατὴρ τῶν ὀρφανῶν . Τίς γὰρ αὐτὰ ἔδωκεν , εἰπὲ μοι ; οὐχ ἀκούεις τοῦ Χριστοῦ λέγοντος ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις , Οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλείων ἐστὶ τῆς τροφῆς , καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος ; δ . Ὄρας ὅτι οὐχ ἀπὸ συνηθείας , ἀλλ’ ἀπὸ ἀπιστίας ὁ θρήνος γίνεται ; Ἄλλ’ οὐχ ἔστι λαμπρὰ ὁμοίως τὰ παιδία τοῦ πατρὸς τελευτήσαντος . Διὰ τί ; τὸν Θεὸν ἔχει Πατέρα , καὶ οὐχ ἔστι λαμπρά ; Πῶσος οὖν ὁποδεῖξω ὑπὸ χηρῶν ἀνατραφέντας , καὶ γενομένους δοκιμους ; πῶσος δὲ ὑπὸ πατρᾶσιν ὄντας , καὶ ἀπωλώτας ; Ἄν γὰρ αὐτὰ ἀνατρέφῃς ἐκ πρώτης ἡλικίας ὡς ἀνατρέφειν δεῖ , πολλῷ μᾶλλον τῆς προστασίας τῆς πατρικῆς ἀπολαύσουσι εὐεργεσίας . Ὅτι γὰρ χηρῶν ἐστὶ τὸ πρᾶγμα , τὸ τὰ παιδία λέγω ἀνατρέφειν , ἀκούσον Παύλου λέγοντος · Εἰ ἐλεητροτρόφησεν · καὶ [ 471 ] πάλιν , Σωθησεταιδὲ διὰ τῆς τεκνοτροφίας ( οὐχ εἶπε , διὰ τοῦ ἀνδρός ) , ἐὰν ἐπιμείνῃ σοι τῇ πίστει καὶ τῇ ἀγάπῃ καὶ τῷ ὁσιασμῷ μετὰ σωφροσύνης . Ἐνθέτε αὐτοῖς τὸν φόβον τοῦ Θεοῦ ἐκ πρώτης ἡλικίας , καὶ παντὸς πατρὸς μᾶλλον αὐτοῖς διατηρήσει · τοῦτο τεῖχος ἔσται ἀβράμεές . Ὅταν γὰρ ἔνδον ὁ φύλαξ ἐγκαθήμενος ἦ , οὐδὲν ἡμῖν τῶν ἐξωθεν δεῖ ἐπιτεχνημάτων · ἐκεινου δὲ οὐχ ὄντος , πάντα εἰκὴ τὰ ἐξωθεν γίνεται . Τοῦτο αὐτοῖς ἔσται καὶ πλοῦτος καὶ δόξα καὶ εὐκοσμία , τοῦτο αὐτοὺς ποιήσει λαμπρούς , οὐχ ἐπὶ τῆς γῆς , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Μὴ γὰρ μοι πρὸς ἐκείνους ἴθης τοὺς διεψωμένους τὰς ζώνας τὰς χρυσάς , μηδὲ τοὺς ἐφ’ ἵππων φερομένους , μηδὲ τοὺς ἐν τοῖς βασιλείοις λάμποντας διὰ τοὺς πατέρας , μηδὲ τοὺς ἀκολούθους ἔχοντας καὶ παιδαγωγούς . Ταῦτα γὰρ ἴσως τὰς χήρας ἐπὶ τοῖς ὀρφανοῖς κοπτεῖσαι ποιεῖ , ἐννοουμένας ὅτι καὶ οὗτο ; ὁ ἐμὸς παῖς , εἰ γε ὁ πατὴρ αὐτῷ περιήν , τοσαύτης ἂν ἀπέλαυσεν μακαριότητος · νῦν δὲ ἐν κατηφείᾳ καὶ ἀτιμίᾳ , καὶ οὐδεὶς ἀξιος λόγου ἐστὶ . Μὴ δὴ ταῦτα ἐννόης , ὦ γύναι , ἀλλ’ ἀναπέτασον τοῦ οὐρανοῦ τὰς πύλας τῷ λογισμῷ , κατάμαθε τὰ ἔκει βασιλεία , ἰσθ’ ἄν ἐκεῖ καθίσῃ βασιλεία , λόγισαι εἰ οὗτοι μᾶλλον οἱ ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ παιδὸς τοῦ σοῦ δύνανται ἐκεῖ εἶναι λαμπρότεροι , καὶ τότε στέναξον · Ἄν δὲ ἐπὶ τῆς γῆς ἴσῳ τινες εὐδόξοι , οὐδεὶς τοῦτο ἀξίων λόγου · ἔξεστιν , ἂν θέλῃς , ἐν τοῖς οὐρανοῖς αὐτὸν στρατεύσαι , εἰς ἐκεῖνὸν καταλέξαι τὴν στρατολογίαν . Οἱ γὰρ ἐκεῖ καταλεγόμενοι , οὐχ ἐφ’ ἵππων φέρονται , ἀλλ’ ἐν νεφέλαις · οὐχ ἐπὶ
Lemmas: Ψυχή . ἄλλος οὐ ποιέω εὐκαταφρόνητος ἄνθρωπος ἐκεῖνος ; καί τίς οὗτος μέγας ; ὁ μέντοι χρεία οὐ ἀφίημι σύ γίγνομαι εὐκαταφρόνητος ὁ δαίμων . τότε ὁ οἰκέτης κρατέω ὁ σός , εἰμί γε δλως κρατώ · νῦν δέ ἀντί ὁ οἰκέτης ὁ ἀσώματος δύναμις , ὁ ἀρχή , ὁ ἐξουσία , ὁ κοσμοκράτωρ κρατέω . ὁ δέ λυπηρός οὖον λέγω , ὅς κονιόω αὐτός , εἰμί ποτός ἄρχω φόβος , εἰμί ποτός παρενόχλησις ὁ πλησίος . οὗτος ἀπαντάω ἀπαλλάσσω νῦν , φόβος καί δέος . ἀλλά τίς σύ ὁ καταλείπω ὀρῆφει παιδίον , μεριμνάω ; ὁ πατήρ ὁ ὀρφανός . Τῖς γάρ αὐτός δίδωμι , εἶπον ἐγώ ; οὐ ἀκούω ὁ Χριστός λέγω ἐν ὁ Εὐαγγέλιος , οὐ ὁ ψυχή πλείων εἰμί ὁ τροφή , καί ὁ σῶμα ὁ ἔνδυμα ; δ . σύργαστρος ὅτι οὐ ἀπό συνήθεια , ἀλλά ἀπό ἀπιστία ὁ θρήνος γίγνομαι ; ἄλλος οὐ εἰμί λαμπρός ὁμοίως ὁ παιδίον ὁ πατήρ τελευτάω . Ζεύς τίς ; ὁ θεός ἔχω πατήρ , καί οὐ εἰμί λαμπρός ; Πῶσος οὖν ὁποδεῖξω ὑπό χήρα ἀνατρέφω , καί γίγνομαι δόκιμος ; πόσος δέ ὑπό πατήρ εἰμί , καί ἀπόλλυμι ; ἄν γάρ αὐτός ἀνατρέφω ἐκ πρῶτος ἡλικία ὡς ἀνατρέφω δεῖ , πολύς μᾶλλον ὁ προστασία ὁ πατρικός ἀπολαύω εὐεργεσία . ὅτι2 γάρ χήρα εἰμί ὁ πρᾶγμα , ὁ ὁ παιδίον λέγω ἀνατρέφω , ἀκούω Παῦλος λέγω · εἰμί ἐλεητροτρόφησεν · καί [ 471 ] πάλιν , σῴζω διά ὁ τεκνοτροφία ( οὐ εἶπον , διά ὁ ἀνήρ ) , ἐάν ἐπιμένω σύ ὁ πίστις καί ὁ ἀγάπη καί ὁ οσιασμος μετά σωφροσύνη . ἐντίθημι αὐτός ὁ φόβος ὁ Θεός ἐκ πρῶτος ἡλικία , καί πᾶς πατήρ μᾶλλον αὐτός διατήρησις · οὗτος τεῖχος εἰμί ἀβράμεές . ὅταν γάρ ἔνδον ὁ φύλαξ ἐγκάθημαι εἰμί , οὐδείς ἐγώ ὁ ἐξωθεν δεῖ ἐπιτέχνημα · ἑκεινου δέ οὐ εἰμί , πᾶς εἰκῇ ὁ ἐξωθεν γίγνομαι . οὗτος αὐτός εἰμί καί πλοῦτος καί δόξα καί εὐκοσμία , οὗτος αὐτός ποιέω λαμπρός , οὐ ἐπί ὁ γῆ , ἀλλά καί ἐν ὁ οὐρανός . μή γάρ ἐγώ πρός ἐκεῖνος ἰθή ὁ διαψάω ὁ ζώνη ὁ χρύσεος , μηδέ ὁ ἐπί ἵππος φέρω , μηδέ ὁ ἐν ὁ βασίλειος λάμπω διά ὁ πατήρ , μηδέ ὁ ἀκόλουθος ἔχω καί παιδαγωγός . οὗτος γάρ ἴσως ὁ χήρα ἐπί ὁ ὀρφανός κόπτω ποιέω , ἐννοέω ὅτι καί Ούτο ; ὁ ἐμός παῖς , εἰμί γε ὁ πατήρ αὐτός περίειμι , τοσοῦτος εἄν ἀπολαύω μακαριότης · νῦν δέ ἐν κατήφεια καί ἀτιμία , καί οὐδείς Ἀξιός λόγος εἰμί . μή δή οὗτος ἐννοέω , εἰμί γυνή , ἀλλά ἀναπετάννυμι ὁ οὐρανός ὁ πύλη ὁ λογισμός , καταμανθάνω ὁ ἐκεῖ βασίλειος , εἰμί ἄν ἐκεῖ καθίζω βασίλειος , λογίζομαι εἰμί οὗτος μᾶλλον ὁ ἐπί ὁ γῆ ὁ παῖς ὁ σύ δύναμαι ἐκεῖ εἰμί λαμπρός , καί τότε στενάζω · ἄν δέ ἐπί ὁ γῆ ἴσος τις εὔδοξος , οὐδείς οὗτος ἄξιος λόγος · ἔξεστι , εἄν ἐθέλω , ἐν ὁ οὐρανός αὐτός στρατεύω , εἰς ἐκεῖνος καταλέγω ὁ στρατολογία . ὁ γάρ ἐκεῖ καταλέγω , οὐ ἐπί ἵππος φέρω , ἀλλά ἐν νεφέλη · οὐ ἐπί