joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0453.4
Οἱ καθεύδοντες , φησίν , νυκτὸς καθεύδουσι , καὶ οἱ μεθυσκόμενοι , νυκτὸς μεθοῦσιν . Μάτην ἐνταῦθα φησίν οὐ τὴν ἀπὸ τοῦ οἴνου μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπὸ πάντων τῶν κακῶν . Καὶ γὰρ μέθη ψυχῆς · πλοῦτος , καὶ χρηματισμὸς ἐπιθυμία , καὶ σωμάτων ἕρως , καὶ πᾶν ὅπερ ἐν εἴπης , μέθη ψυχῆς ἐστι . Διὰ τί δὲ ὕπνον τὴν κακίαν ἐκάλεσεν ; Ὅτι πρῶτον μὲν ἀνἐνέργητὸς ἐστι πρὸς τὴν ἀρετὴν ὁ τοιοῦτος · εἶτεια , ὅτι πάντα φαντασιούται , καὶ οὐδὲν ἀληθῆς ὁρᾷ , ἀλλ’ ὀνειράτων ἐστὶ μεστός , καὶ ἀτόπων πολλάκις πραγμάτων · ἂν δὲ τι χρηστὸν ἴδῃ , οὐδὲν ἔχει βέβαιον οὐδὲ πεπληρωμένον . Τοιούτων ὁ παρὼν βίος ἐστίν · ὀνειράτων καὶ φαντασιῶν γέμει . Ὁ πλοῦτος ὅν , ἡ δόξα , πάντα τὰ τοιαῦτα . Ὁ καθεύδων , τὰ μὲν ὄντα καὶ ἀληθῆς ὑφίσταται οὐχ ὁρᾷ , τὰ δὲ μὴ ὄντα , ὡς ὄντα φαντασιούται . Τοιαύτη ἡ κακία ἐστι , [ 490 ] καὶ ὁ ἐν κακίᾳ βίος · οὐχ ὁρᾷ τὰ ὄντα , τοῦτέστι , τὰ πνευματικά , τὰ οὐράνια , τὰ μένοντα , ἀλλὰ τὰ μέοντα καὶ ἀριπτάμενα καὶ ἀποπτόντα ταχέως · ἡμῶν . Οὐχ ἄρχει δὲ ἐγρηγορὲναι καὶ νήφειν , ἀλλὰ δεῖ καὶ καθολικέσθαι . Κἂν γὰρ ἐγρηγορὼς τῇ ἡ καὶ νήφων , μὴ ἔχῃ τὰ ὅπλα , ταχέως αὐτὸν ὁ ληστὴς κατεργάζεται . Ὅταν οὖν καὶ ἐγρηγορὲναι χρὴ καὶ νήφειν καὶ καθοπλίζεσθαι , ἡμεῖς δὲ ὅπολοι καὶ γυμνοὶ ὄμεν καὶ καθεύδωμεν , τὶς καλύσει ἐκείνων πῆμα τὴν μάχαιραν ; Διὸ καὶ τοῦτο δηλῶν , ὅτι ὅπλων ἡμῖν δεῖ , ἐπήγαγεν · Ἡμεῖς δὲ ἡμέρας ὄντες νήφωμεν , ἐνδυσάμενοι θώρακα πίστεως καὶ ἀγάπης · καὶ περικεφαλίαν , ἐλπίδα σωτηρίας . — Πίστεως καὶ ἀγάπης , φησίν . Ἐνταῦθα βίον μετὰ δογμάτων ὀρθῶν αἰνίττεται . Ὅρα πῶς ἐδήλωσεν ὅτι ἐστι τὸ ἐγρηγορὲναι καὶ νήφειν , καὶ ἔχειν θώρακα , φησί , πίστεως καὶ ἀγάπης . Πίστιν οὐ τὴν τυχοῦσαν φησίν , ἀλλὰ τὴν ζῶσαν , τὴν εἰλικρινῆ , τὴν ἀχειρώτους ποιούσαν τοὺς προθεβλημένους αὐτῇ . Ὥστε τὸν θώρακα οὐδὲν ἂν διατέχῃ ταχέως , ἀλλ’ ἐστιν ἀφανές , τεῖχον τῷ στήθει · οὕτω καὶ σὺ πίστιν καὶ ἀγάπην περιέλασον τῇ ψυχῇ , καὶ οὐδὲν τῶν πεφυρωμένων βελῶν τοῦ διαβόλου ἐμπαγήσει δυνήσεται . Ἐνθα γὰρ ἡ ἡ προκατελημμένη τῷ τῆς ἀγάπης ὅπλῳ τῆς ψυχῆς ἡ δύναμις , πάντα εἰκῇ καὶ μάτην κατασκευάζουσιν οἱ ἐπιβουλεύοντες . Οὔτε γὰρ πονηρία , οὐκ ἔχθρα , οὐ βασκανία , οὐ κολακεία , οὐχ ὑπόκρισις , οὐχ ἄλλο οὐδὲν καθεῖχθαι δυνήσεται τῆς τοιαύτης ψυχῆς . Οὐχ ἀπλῶς δὲ ἀγάπην εἶπεν , ἀλλ’ ὡς θώρακα ἰσχυρὸν εἶπεν ἐνδύσασθαι . Εἶτα οὕτως εἰπῶν
Lemmas: ὁ καθεύδω , φημί , νύξ καθεύδω , καί ὁ μεθύσκω , νύξ μεθέω . Μάτος ἐνταῦθα φημί οὖον ὁ ἀπό ὁ οἶνος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀπό πᾶς ὁ κακός . καί γάρ μέθη Ψυχή · πλοῦτος , καί χρηματισμός ἐπιθυμία , καί σῶμα Ἔρως , καί πᾶς ὅσπερ ἐν εἶπον , μέθη Ψυχή εἰμί . Ζεύς τίς δέ ὕπνος ὁ κακία καλέω ; ὅτι2 πρῶτος μέν ἀνενέργητος εἰμί πρός ὁ ἀρετή ὁ τοιοῦτος · εἶμαι , ὅτι πᾶς φαντασιόω , καί οὐδείς ἀληθής ὁράω , ἀλλά ὄνειρος εἰμί μεστός , καί ἄτοπος πολλάκις πρᾶγμα · εἄν δέ τίς χρηστός ὁράω , οὐδείς ἔχω βέβαιος οὐδέ πληρόω . τοιοῦτος ὁ πάρειμι βίος εἰμί · ὄνειρος καί φαντασία γέμω . ὁ πλοῦτος ὅς , ὁ δόξα , πᾶς ὁ τοιοῦτος . ὁ καθεύδω , ὁ μέν εἰμί καί ἀληθής ὑφίστημι οὐ ὁράω , ὁ δέ μή εἰμί , ὡς εἰμί φαντασιόω . τοιοῦτος ὁ κακία εἰμί , [ 490 ] καί ὁ ἐν κακία βίος · οὐ ὁράω ὁ εἰμί , τουτέστι , ὁ πνευματικός , ὁ οὐράνιος , ὁ Μένων , ἀλλά ὁ μέος καί ἀριπτάμενα καί ἀποπέτομαι ταχέως · ἐγώ . οὐχ ἄρχω δέ ἐγείρω καί νήφω , ἀλλά δεῖ καί καθολικέσθαι . κἀν γάρ ἐγείρω ὁ ὁ καί νήφω , μή ἔχω ὁ ὅπλον , ταχέως αὐτός ὁ λῃστής κατεργάζομαι . ὅταν οὖν καί ἐγείρω χρή καί νήφω καί καθοπλίζω , ἐγώ δέ ὅπολοι καί γυμνός ἀρτύω καί καθεύδω , τις καλυσεω ἐκεῖνος πῆμα ὁ μάχαιρα ; Διὸ καί οὗτος δηλόω , ὅτι ὅπλον ἐγώ δεῖ , ἐπάγω · ἐγώ δέ ἡμέρα εἰμί νήφω , ἐνδύω θώραξ πίστις καί ἀγάπη · καί περικεφαλίαν , ἐλπίς σωτηρία . — πίστις καί ἀγάπη , φημί . ἐνταῦθα βίος μετά δόγμα ὀρθός αἰνίσσομαι . Ὅρας πῶς δηλόω ὅτι εἰμί ὁ ἐγείρω καί νήφω , καί ἔχω θώραξ , φημί , πίστις καί ἀγάπη . πίστις οὖον ὁ τυγχάνω φημί , ἀλλά ὁ ζώννυμι , ὁ εἰλικρινής , ὁ ἀχείρωτος ποιέω ὁ προθεβλημένους αὐτός . ὥστε ὁ θώραξ οὐδείς εἄν διατέχῃ ταχέως , ἀλλά εἰμί ἀφανής , τεῖχος ὁ στῆθος · οὗτος καί σύ πίστις καί ἀγάπη περιελαυνω ὁ Ψυχή , καί οὐδείς ὁ φυρόω βέλος ὁ διάβολος ἐμπήγνυμι δύναμαι . ἔνθα γάρ ὁ ὁ προκαταλαμβάνω ὁ ὁ ἀγάπη ὅπλον ὁ Ψυχή ὁ δύναμις , πᾶς εἰκῇ καί μάτην κατασκευάζω ὁ ἐπιβουλεύω . οὔτε γάρ πονηρία , οὐ ἔχθρα , οὖον βασκανία , οὖον κολακεία , οὐ ὑπόκρισις , οὐ ἄλλος οὐδείς καθεῖχθαι δύναμαι ὁ τοιοῦτος Ψυχή . οὐχ ἀπλόος δέ ἀγάπη εἶπον , ἀλλά ὡς θώραξ ἰσχυρός εἶπον ἐνδύω . εἶτα οὕτως εἶπον