joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0461.2
Ὁρᾶτε μὴ τις κακὸν ἀντὶ κακοῦ τινὶ ἀποδῷ . Εἰ κακὸν ἀντὶ κακοῦ οὐ χρὴ ἀποδιδόνα , πολλῷ μᾶλλον κακὸν ἀντὶ ἀγαθοῦ , πολλῷ μᾶλλον μὴ προὑπάρξαντος κακοῦ , ἀποδιδόναι κακόν . Ἄλλ’ ὁ δεῖνα , φησί , πονηρός ἐστι , καὶ ἐλύπησε , καὶ πολλά με ἠλίκησε . Βούλει αὐτὸν ἀμύνεσθαι ; μὴ ἀνταποδῷς · ἕασον ἀτιμωρήτον . Ἄρα μέγισι τοῦτο ; Οὐδαμῶς . Ἄλλὰ πάντοτε τὸ ἀγαθὸν διώκετε , καὶ εἰς ἀλλήλους , καὶ εἰς πάντας . Αὕτη μείων ἡ φιλοσοφία , μὴ μόνον κακοὺς μὴ ἀμύνεσθαι τὰ κακά , ἀλλὰ ἀγαθοῖς · αὕτη γὰρ ἐστιν ὅντως ἄμυνα χαλεπὴ βλάβην ἔχουσα , καὶ ωφέλειαν σοι · μᾶλλον δὲ κακείνων πολλὴν τὴν ωφέλειαν , ἐὰν θέλῃ . Καὶ ἵνα μὴ νομίζῃς ὅτι περὶ τῶν πιστῶν μόνων τοῦτο εἴρηται , διὰ τοῦτο εἴπε · Καὶ εἰς ἀλλήλους , καὶ εἰς πάντας . Πάντοτε χαίρετε . Τοῦτο περὶ τῶν πειρασμῶν τῶν θλιβῶν ἐμποιούντων . Ἀκούετε , ὅσοι πενία περιεπτύχσατε , ὅσοι λυπηροῖς πράγμασιν · ἀπὸ τούτων γὰρ χαρὰ τίνεται . Ὅταν γὰρ τοιαύτην ἔχωμεν ψυχήν , ὥστε μηδὲνα ἀμύνεσθαι , ἀλλὰ πάντας εὐεργετεῖν , πῶθεν , εἴπέ μοι , τὸ τῆς λύπης κέντρον παρασιελθεῖν δυνήσεται ; Ὁ γὰρ οὕτως χαίρων τῇ παθεῖν κακῶς , ὡς καὶ εὐεργεσίας ἀμύνεσθαι τὸν πεποιηκότα κακῶς , πῶθεν δυνήσεται ἀνιαθῆναι λοιπόν ; Καὶ πῶς οὖν τε τοῦτο , φησίν ; Ἄν θελῶμεν , δυνατόν . Εἶτα καὶ τὴν ὁδὸν ἐδείξεν · Ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε , ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε · τοῦτο γὰρ θέλημα Θεοῦ . Τὸ δὲ εὐχαριστεῖν , τοῦτο φιλοσόφου ψυχήν . Ἐπαθεῖ τι κακόν ; Ἄλλ’ ἐὰν θέλῃ , οὐκ ἔστι κακόν · εὐχαρίστησον τῷ Θεῷ , καὶ μετεβλήθη τὸ κακὸν εἰς ἀγαθόν · εἴπε καὶ σὺ ὡς Ἰωβ · Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας . Τί γὰρ , εἴπε μοι , τοιούτων πέπτωκας ; νόσος ἐπέπεσεν ; ἀλλ’ οὐδὲν ξένον · θνητὸν γὰρ ἡμῖν τὸ σῶμα καὶ παθητόν . Ἄλλὰ πενία συνγένησε χρημάτων ; ἀλλὰ καὶ ταῦτα κτητὰ καὶ ἀπόκτητα , καὶ ἐνταῦθα μένοντα . Ἄλλ’ ἐπιβουλαὶ καὶ συκοφαντίαι παρ’ ἐχθρῶν ; ἀλλ’ οὐχ ἡμεῖς θοιχήμεθα ἐν τούτοις , ἀλλ’ ἐκεῖνοι οἱ πεποιηκότες · Ψυχὴ γὰρ , φησίν , ἡ ἁμαρτάνουσα , αὕτη καὶ ἀποθανεῖται . Ἡμαρτε δὲ οὐχ ὁ παθὼν κακῶς , ἀλλ’ ὁ ποιήσας κακῶς . Ἵνὸ τούτων τῶν ἀποθανόντα ἀμύνεσθαι χρή , ἀλλ’ εὐχεσθαι ὑπὲρ αὐτοῦ , ὥστε αὐτὸν ἐκλελαθεῖν τοῦ θανάτου . Οὐχ ὁρᾶτε τὴν μέλισσαν , ὅτι πληθύνται ἐπαποθνῄσκει τῷ κέντρῳ ; Δι’ ἐκεῖνον τοῦ ζῴου παιδεύει ἡμᾶς ὁ Θεὸς μὴ λυπεῖν τοὺς πλησίον · αὐτοὶ
Lemmas: ὁράω μή τις κακός ἀντί κακός τις πωλέω . εἰμί κακός ἀντί κακός οὖον χρή ἀποδίδωμι , πολύς μᾶλλον κακός ἀντί ἀγαθός , πολύς μᾶλλον μή προυπαρχω κακός , ἀποδίδωμι κακός . ἄλλος ὁ Δεῖνα , φημί , πονηρός εἰμί , καί λυπέω , καί πολύς ἐγώ ἠλίκησε . βούλομαι αὐτός ἀμύνω ; μή ἀνταποδίδωμι · ἐάω ἀτιμώρητος . ἄρας μέγις οὗτος ; οὐδαμός . ἀλλά πάντοτε ὁ ἀγαθός διώκω , καί εἰς ἀλλήλων , καί εἰς πᾶς . Ἄτη μείων ὁ φιλοσοφία , μή μόνος κακός μή ἀμύνω ὁ κακός , ἀλλά ἀγαθός · οὗτος γάρ εἰμί εἰμί ἄμυνα χαλεπός βλάβη ἔχω , καί ὠφέλεια σύ · μᾶλλον δέ ἐκεῖνος πολύς ὁ ὠφέλεια , ἐάν ἐθέλω . καί ἵνα μή νομίζω ὅτι περί ὁ πιστός μόνος οὗτος εἴρω , διά οὗτος εἶπον · καί εἰς ἀλλήλων , καί εἰς πᾶς . πάντοτε χαίρετε . οὗτος περί ὁ πειρασμός ὁ θλίβω ἐμποιέω . ἀκούω , ὅσος πενία περιπτύσσω , ὅσος λυπηρός πρᾶγμα · ἀπό οὗτος γάρ χαρά τίνω . ὅταν γάρ τοιοῦτος ἔχω Ψυχή , ὥστε μηδείς ἀμύνω , ἀλλά πᾶς εὐεργετέω , πίνω , εἶπον ἐγώ , ὁ ὁ λύπη κέντρον παρασιερχομαι δύναμαι ; ὁ γάρ οὕτως χαίρω ὁ πάσχω κακῶς , ὡς καί εὐεργεσία ἀμύνω ὁ ποιέω κακῶς , πίνω δύναμαι ἀνιάω λοιπός ; καί πῶς οὖν τε οὗτος , φημί ; ἄν ἐθέλω , δυνατός . εἶτα καί ὁ ὁδός δείκνυμι · ἀδιαλείπτως προσεύχομαι , ἐν πᾶς εὐχαριστέω · οὗτος γάρ θέλημα Θεός . ὁ δέ εὐχαριστέω , οὗτος φιλόσοφος Ψυχή . πάθος τίς κακός ; ἄλλος ἐάν ἐθέλω , οὐ εἰμί κακός · εὐχαριστέω ὁ Θεός , καί μεταβάλλω ὁ κακός εἰς ἀγαθός · εἶπον καί σύ ὡς Ἰώβ · ἀίω ὁ ὄνομα κύριος εὐλογέω εἰς ὁ αἰών . τις γάρ , εἶπον ἐγώ , τοιοῦτος πίπτω ; νόσος ἐπιπίπτω ; ἀλλά οὐδείς ξένος · θνητός γάρ ἐγώ ὁ σῶμα καί παθητός . ἀλλά πενία συγγίγνομαι χρῆμα ; ἀλλά καί οὗτος κτητός καί ἀπόκτητος , καί ἐνταῦθα Μένων . ἄλλος ἐπιβουλή καί συκοφαντία παρά ἐχθρός ; ἀλλά οὐ ἐγώ θοιχήμεθα ἐν οὗτος , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ ποιέω · Ψυχή γάρ , φημί , ὁ ἁμαρτάνω , οὗτος καί ἀποθνῄσκω . ἁμαρτάνω δέ οὐ ὁ πάσχω κακῶς , ἀλλά ὁ ποιέω κακῶς . Ίνο οὗτος ὁ ἀποθνῄσκω ἀμύνω χρή , ἀλλά εὔχομαι ὑπέρ αὐτός , ὥστε αὐτός ἐκλελαθεῖν ὁ θάνατος . οὐχ ὁράω ὁ μέλισσα , ὅτι πληθύνω ἐπαποθνῄσκω ὁ κέντρον ; διά ἐκεῖνος ὁ ζῷον παιδεύω ἐγώ ὁ θεός μή λυπέω ὁ πλησίος · αὐτός