ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0453.3
ἡμεῖς δὲ ἡμέρας ὄντες , νήφωμεν . Δείκνυσιν ἐνταῦθα ὅτι τὸν ἡμέρα εἶναι ἡμῶν ἐστι . Καὶ ἐνταῦθα μὲν , ἐπὶ τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ τῆς νυκτὸς λέγω , οὐχ ἡμῶν ἐστιν , ἀλλὰ καὶ ἀνδρῶν ἡμῶν ἔρχεται ἡ νὺξ , καὶ μὴ βουλομένοις ὕπνος ἐφίσταται · ἐπὶ δὲ τῆς νυκτὸς ἐκείνης καὶ τοῦ ὕπνου , οὐκ ἐστὶν , ἀλλ’ ἕξεστι διαπαντὸς ἐγρηγορέναι , ἕξεστι διαπαντὸς ἡμέραν ἄγειν . Τοὺς γὰρ τῆς ψυχῆς ὀφθαλμοὺς κλεῖσαι , καὶ τὸν ἀπὸ τῆς κακίας ὕπνον ἐπὶ τῆς ἡμέρας , οὐκ ἐστὶ φύσεως , ἀλλὰ προαιρέσεως . Ἄλλὰ γρηγορώμεν , φησίν , καὶ νήφωμεν . Ἔξεστι γὰρ ἐγρηγορὸτα καθεύδειν , μηδὲν πράττοντα ἄγαθόν · καὶ διὰ τοῦτο ἐπήγαγε , Καὶ νήφωμεν . Καὶ γὰρ ἐν ἡμέρᾳ ἂν γρηγορῇ τις , μὴ νήφῃ δέ , μυρίους περιπσεῖται ζῴους . Ὥστε γρηγορήσεως ἐπίτασις ἡ νήψις ἐστιν .
Lemmas: ἐγώ δέ ἡμέρα εἰμί , νήφω . δείκνυμι ἐνταῦθα ὅτι ὁ ἡμέρα εἰμί ἐγώ εἰμί . καί ἐνταῦθα μέν , ἐπί ὁ ἡμέρα οὗτος καί ὁ νύξ λέγω , οὐ ἐγώ εἰμί , ἀλλά καί ἀνήρ ἐγώ ἔρχομαι ὁ νύξ , καί μή βούλομαι ὕπνος ἐφίστημι · ἐπί δέ ὁ νύξ ἐκεῖνος καί ὁ ὕπνος , οὐ εἰμί , ἀλλά ἔξεστι διαπαντός ἐγείρω , ἔξεστι διαπαντός ἡμέρα ἄγω . ὁ γάρ ὁ Ψυχή ὀφθαλμός καλέω , καί ὁ ἀπό ὁ κακία ὕπνος ἐπί ὁ ἡμέρα , οὐ εἰμί φύσις , ἀλλά προαίρεσις . ἀλλά γρηγορέω , φημί , καί νήφω . ἔξεστι γάρ ἐγείρω καθεύδω , μηδείς πράσσω ἀγαθός · καί διά οὗτος ἐπάγω , καί νήφω . καί γάρ ἐν ἡμέρα εἄν γρηγορέω τις , μή νήφω δέ , μυρίος περιπίπτω ζωόω . ὥστε γρηγόρησις ἐπίτασις ὁ νῆψις εἰμί .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0456.1
ἐπάγει · Καὶ περικεφαλαιᾶν , ἐλπίδα σωτηρίας . Καθάπερ γὰρ ἡ περικεφαλαία τὸ καίριον σῴζει τῶν ἐν ἡμῖν , τὴν κεφαλὴν περιβάλλουσα καὶ πάντοθεν στεγάζουσα · οὕτω καὶ ἡ ἐλπίς τὸν λογισμόν οὐκ ἀφίησι διαπεσεῖν , ἀλλ’ ὀρθὸν ἵστασιν ὡσπερ κεφαλὴν , οὕδὲ τῶν ἐξωθεν εἰς αὐτὸν πεσεῖν ἔοικε . Ἐως δ’ ἂν μὴδὲν καταφθαρῇ , οὐδὲ αὐτὴ ἐπολιορᾶσθαι · τὸν γὰρ τοῦτοὺς πεφραγμένον τοῖς ὅπλοις οὐκ ἔνι ποτὲ πεσεῖν . Μέρεϊ γὰρ , φησίν , πίστις , ἐλπίς , ἀγάπη , τὰ τρία ταῦτα . Εἶτα εἰπών , ἐνδύσαθαι καὶ περιθέσθαι , αὐτὸς κατασκευάζει τὰ ὅπλα λοιπὸν , καὶ δείκνυσιν ὅθεν ἂν εὑρεθῇ πίστις καὶ ἐλπίς καὶ ἀγάπη , καὶ τὰ ὅπλα ἰσχυρότερα γένοιτο , ἐπάγων καὶ λέγων · Ὅτι οὐκ ἐθέλο ἡμᾶς ὁ Θεὸς εἰς ὀργήν , ἀλλ’ εἰς περιποίησιν σωτηρίας διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , τοῦ ἀποθανόντος ὑπὲρ ἡμῶν .
Lemmas: ἐπάγω · καί περικεφαλαία , ἐλπίς σωτηρία . καθά γάρ ὁ περικεφαλαία ὁ καίριος σῴζω ὁ ἐν ἐγώ , ὁ κεφαλή περιβάλλω καί πάντοθεν στεγάζω · οὗτος καί ὁ ἐλπίς ὁ λογισμός οὐ ἀφίημι διαπίπτω , ἀλλά ὀρθός ἵστρχομαι ὡς κεφαλή , οὐδέ ὁ ἐξωθεν εἰς αὐτός πίπτω ἔοικα . ἠώς δέ εἄν μηδείς καταφθείρω , οὐδέ αὐτός επολιοραω · ὁ γάρ οὗτος φράσσω ὁ ὅπλον οὐ ἐν ποτέ πίπτω . μέρος γάρ , φημί , πίστις , ἐλπίς , ἀγάπη , ὁ τρεῖς οὗτος . εἶτα εἶπον , ἐνδύω καί περιτίθημι , αὐτός κατασκευάζω ὁ ὅπλον λοιπός , καί δείκνυμι ὅθεν εἄν εὑρίσκω πίστις καί ἐλπίς καί ἀγάπη , καί ὁ ὅπλον ἰσχυρός γίγνομαι , ἐπάγω καί λέγω · ὅτι2 οὐ ἐθέλω ἐγώ ὁ θεός εἰς ὀργή , ἀλλά εἰς περιποίησις σωτηρία διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ ἀποθνῄσκω ὑπέρ ἐγώ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0457.1
βαιρεται μεθῆ , ἀλλ' ἐν νήφει καὶ προσοχῇ τὴν τοιαύτὴν ὁδεῖαι ὁδὸν · οὐδὲς τοιαύτῃ ὁδεῖον ὁδῶν , ἐπιτρέμετα τι τῶν περιττῶν · ἀπατητὸν γὰρ εὐχυνον ἄντα δυνηθῆναι διαδραμεῖν · οὐδὲς συμποδίζει τοὺς πόδας τοὺς ἑαυτοῦ , ἀλλ' εὐλύτως ἀφρίνει .
Lemmas: βαιρεται Μεθή , ἀλλά ἐν νήφω καί προσοχή ὁ τοιοῦτος ὁδεία ὁδός · οὐδή τοιοῦτος ὁδέω ὁδός , ἐπιτρέμω τίς ὁ περισσός · ἀπατητής γάρ ευχυνω ἄντα δύναμαι διατρέχω · οὐδή συμποδίζω ὁ πούς ὁ ἑαυτοῦ , ἀλλά εὔλυτος ἀφρίνει .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0457.2
ε' . 'Ἡμεῖς δὲ μυρίας φροντίσεις ἑαυτοὺς καταδεσμοῦντες , καὶ μυρία φορτία βιωτικὰ ἐπιφερόμενοι , κεχηννότες καὶ ἐκκεχυμένοι , πῶς τὴν στενὴν προδοχούμεν βαδίζειν ὁδόν ; Οὐχ ἁπλῶς εἶπεν , ὅτι στενὴ ἐστιν ἀλλὰ μετὰ θαυμασμοῦ · Τί στενὴ ἡ ὁδός · τοῦτ' ἐστι , σφόδρα στενή . Τοῦτο καὶ ἡμεῖς ποιοῦμεν ἐπὶ τῶν πάνυ θαυμαζομένων . Καὶ πάλιν , Θελλίμενη , φησίν , [ 493 ] ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωὴν . Καὶ καλῶς εἶπε στενή . Ὅταν γὰρ καὶ ῥημάτων καὶ ἐννοιῶν καὶ πράξεων καὶ πάντων ἀφείλωμεν εὐθὺνως ὑπῆχειν , στενὴ δυνεὶς ἐστι . Στενοτέραν δὲ αὐτὴν ποιοῦμεν ἡμεῖς , πλατύνοντες ἑαυτοὺς καὶ εὐρύνοντες καὶ τοὺς πόδας ἐκχέοντες . 'Ἡ γὰρ στενὴ παντὶ μὲν δυσχερής , μάλιστα δὲ τῷ λιπαίνοντι , ὡς ὁ γε κατατρίχων ἑαυτόν , οὐδ' αἰσθησεται τῆς στενοχωρίας · ὥστε ὁ μεμελετηκὼς θλίβεσθαι , οὐδ' ἀποδυστεπῆσει πρὸς τὸ πιέζεσθαι .
Lemmas: εἰ . Ἡμεῖς δέ μυρίος φρόντισις ἑαυτοῦ καταδεσμέω , καί μυρίος φορτίον βιωτικός ἐπιφέρω , χάσκω καί ἐκχέω , πῶς ὁ στενός προδοχοω βαδίζω ὁδός ; οὐχ ἁπλόος εἶπον , ὅτι στενός εἰμί ἀλλά μετά θαυμασμός · τις στενός ὁ ὁδός · οὗτος εἰμί , σφόδρα στενός . οὗτος καί ἐγώ ποιέω ἐπί ὁ πάνυ θαυμάζω . καί πάλιν , θελλιμενω , φημί , [ 493 ] ὁ ὁδός ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ζωή . καί καλῶς εἶπον στενός . ὅταν γάρ καί ῥῆμα καί ἔννοια καί πρᾶξις καί πᾶς ἀφαιρέω εὐθύς ὑπηχέω , στενός δύο εἰμί . στενός δέ αὐτός ποιέω ἐγώ , πλατύνω ἑαυτοῦ καί εὐρύνω καί ὁ πούς ἐκχέω . Ἡ γάρ στενός πᾶς μέν δυσχερής , μάλιστα δέ ὁ λιπαίνω , ὡς ὁ γε κατατριχόω ἑαυτοῦ , οὐδέ αἰσθάνομαι ὁ στενοχωρία · ὥστε ὁ μελετάω θλίβω , οὐδέ ἀποδυστεπῆσει πρός ὁ πιέζω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0457.3
Μὴ τοίνυν μετὰ ἀνέσεως , προσδοχάτω τις τὸν οὐρανὸν ἄψεσθαι · οὐ γὰρ ἐνι . Μὴ δεις μετὰ τρυφῆς ἐλπιζέτω τὴν στενὴν ὁδεῖαι ὁδὸν · οὐ γὰρ δυνατόν . Μὴδεις τὴν εὐρύχωρον βαδίζων , τὴν ζωὴν ἐλπιζέτω . Ὅταν οὖν ἴδῃς λουτροῖς , τραπέζῃ πολυτελεῖ , ἢ δογμορροίας ἐντυρβῶντα τὴν δόξαν , μὴ ταλανίσῃς σαυτὸν , ὡς οὐ μετέχοντα τούτων , ἀλλὰ στενάξον ἐκείνων , ὅτι τὴν ἀπολλυμένην ὁδεῖαι ὁδόν . Τί γὰρ ὠφελος σαύτης τῆς ὁδοῦ , ὅταν εἰς θλίψιν τελευτῇ ; ποῖον δὲ βλάδος ἀπ' ἐκείνης τῆς στενοχωρίας , ὅταν εἰς ἄνεσιν ἔρχηται ; Εἴπέ μοι , εἰ τις εἰς τὰ βασιλεῖα καλούμενος , διὰ στενωπῶν θλιβερῶν καὶ ἀποχρήμων βαδίζοι , ἕτερος δὲ τις τὴν ἐπὶ θάνατον ἀγόμενος διὰ μέσης ἔλκοιτο τῆς ἀγορᾶς , τίνα μακαριοῦμεν , τίνα στενάζομεν ; οὐ τὸν διὰ τῆς εὐρύχωρου βαδίζοντα ; Οὕτω καὶ νῦν , μὴ τοὺς τρυφῶντας μακαρίζομεν , ἀλλὰ τοὺς μὴ τρυφῶντας · οὗτοι πρὸς τὸν οὐρανὸν σπεύδουσιν , ἐκεῖνοι πρὸς τὴν γένναν . Καὶ ἴσως μὲν αὐτῶν πολλοὶ καὶ γελάσονται τὰ παρ' ἡμῶν λεγόμενα · ἐγὼ δὲ μάλιστα διὰ τοῦτο ὀδύρομαι καὶ θρηνῶ , ὅτι οὐδ' ἴσασιν ἐφ' οἷς χρὴ γελᾶν , ὑπὲρ ὧν ἐχρὴν μάλιστα πενθεῖν · ἀλλὰ πάντα συγχέουσι καὶ ταράττουσι καὶ θορυβοῦσι . Διὰ ταῦτα αὐτοὺς ἐγὼ θρηνῶ . Τί λέγεις , ἄνθρωπε ; μέλλων ἀναστῆσεσθαι , καὶ λόγον ὑφείρειν τῶν σοι πεπραγμένων , καὶ τὴν ἐσχάτην ὑποστήσεσθαι δίκην , τούτων μὲν οὐδὲνα λόγον ποιῇ , γαστριζεσθαι δὲ μελετᾷς καὶ μυδύνειν καὶ πρὸς τοῖς γελᾷς ; Ἄλλ' ἐγὼ σε θρηνῶ , τὰ μένοντά σε ἐπιστάμενος
Lemmas: μή τοίνυν μετά ἄνεσις , προσδοχατος τις ὁ οὐρανός ἅπτω · οὖον γάρ ἐνι . μή δήω μετά τρυφή ἐλπίζω ὁ στενός ὁδεία ὁδός · οὖον γάρ δυνατός . μηδείς ὁ εὐρύχωρος βαδίζω , ὁ ζωή ἐλπίζω . ὅταν οὖν ὁράω λουτρόν , τράπεζα πολυτελής , ἢ δογμορροια ἐντυρβῶντα ὁ δόξα , μή ταλανίζω σαυτοῦ , ὡς οὖον μετέχω οὗτος , ἀλλά στενάζω ἐκεῖνος , ὅτι ὁ ἀπόλλυμι ὁδεία ὁδός . τις γάρ ὠφελής σεαυτοῦ ὁ ὁδός , ὅταν εἰς θλῖψις τελευτή ; ποῖος δέ Βλάδος ἀπό ἐκεῖνος ὁ στενοχωρία , ὅταν εἰς ἄνεσις ἔρχομαι ; εἶπον ἐγώ , εἰμί τις εἰς ὁ βασιλεία καλέω , διά στενωπός θλιβερός καί αποχρημη βαδίζω , ἕτερος δέ τις ὁ ἐπί θάνατος ἄγω διά μέσος ἕλκω ὁ ἀγορά , τίς μακαρίζω , τίς στενάζω ; οὖον ὁ διά ὁ ευρύχωρος βαδίζω ; οὕτως καί νῦν , μή ὁ τρυφάω μακαρίζω , ἀλλά ὁ μή τρυφάω · οὗτος πρός ὁ οὐρανός σπεύδω , ἐκεῖνος πρός ὁ γέννα . καί ἴσως μέν αὐτός πολύς καί γελάω ὁ παρά ἐγώ λέγω · ἐγώ δέ μάλιστα διά οὗτος ὀδύρομαι καί θρηνέω , ὅτι οὐδέ οἶδα ἐπί ὅς χρή γελάω , ὑπέρ ὅς χρή μάλιστα πενθέω · ἀλλά πᾶς συγχέω καί ταράσσω καί θορυβέω . Ζεύς οὗτος αὐτός ἐγώ θρηνέω . τις λέγω , ἄνθρωπος ; μέλλω ἀνίστημι , καί λόγος ὑφείρω ὁ σύ πράσσω , καί ὁ ἔσχατος ὑφίστημι δίκη , οὗτος μέν οὐδείς λόγος ποιέω , γαστρίζω δέ μελετάω καί ἀμύνω καί πρός ὁ γελάω ; ἄλλος ἐγώ σύ θρηνέω , ὁ μένω σύ ἐπίσταμαι
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0460.1
Ἐρωτῶμεν δὲ ὑμᾶς , ἀδελφοί , εἰδέναι τοὺς κοπῶντας ἐν ὑμῖν , καὶ προισταμένους ὑμῶν ἐν Κυρίῳ , καὶ νουθετοῦντας ὑμᾶς , καὶ ἠγεῖσθαι αὐτοὺς διὰ τὸ ἔργον αὐτῶν .
Lemmas: ἐρωτάω δέ σύ , ἀδελφός , οἶδα ὁ κόπτω ἐν σύ , καί προΐστημι σύ ἐν κύριος , καί νουθετέω σύ , καί ἡγέομαι αὐτός διά ὁ ἔργον αὐτός .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0460.3
β' . Ἐνταῦθα πρὸς τοὺς ἄρχοντας διαλέγεται . Νουθετεῖτε , φησίν , τοὺς ἀτάκτους · τοῦτ' ἐστι , μὴ ἀπὸ μεσοσίας , μηδὲ ἀπὸ αὐθάδειας ἐπιπλήσσετε , ἀλλὰ μετὰ ἐπικειρίας , μετὰ ἡμερότητος . Παραμυθεῖσθε τοὺς ὀλιγοψύχους , ἀντέχεσθε τῶν ἀσθενῶν , μακροθυμεῖτε πρὸς πάντας · Ὁ γὰρ αὐστηρότης ἐπιληπττόμενος , ἀπεγνωκὼς ἐαυτοῦ , θρασύτερος γίνεται καταφρονῶν · διὰ τοῦτο τῇ νουθεσίᾳ χρή ἡμῖν κατασκευάζειν τὸ φάρμακον . Τίνες δὲ εἰσιν οἱ ἄτακτοι ; Πάντων οἱ παρὰ τὸν Θεὸν δοκοῦν πράττοντες . Τάξεως γὰρ ἐστι τῆς στρατιωτικῆς ἀρρωστότερα αὐτὴ ἡ τάξις τῆς Ἐκκλησίας . Ὦστε καὶ ὁ λοῖδος ἄτακτος , καὶ ὁ μέθυσος ἄτακτος καὶ ὁ πλεονέκτης καὶ πάντες οἱ ἀμαρτάνοντες · οὐ γὰρ τεταγμένα βαδίζουσιν ἐν τῇ
Lemmas: βε . ἐνταῦθα πρός ὁ ἄρχω διαλέγω . νουθετέω , φημί , ὁ ἄτακτος · οὗτος εἰμί , μή ἀπό μεσοσίας , μηδέ ἀπό αυθάδεια ἐπιπλήσσω , ἀλλά μετά ἐπικείρω , μετά ἡμερότης . παραμυθέομαι ὁ ὀλιγόψυχος , ἀντέχω ὁ ἀσθενής , μακροθυμέω πρός πᾶς · ὁ γάρ αὐστηρότης ἐπιληπττόμενος , γιγνώσκω ἑαυτοῦ , θρασύς γίγνομαι καταφρονέω · διά οὗτος ὁ νουθεσία χρή ἐγώ κατασκευάζω ὁ φάρμακον . τίνω δέ εἰμί ὁ ἄτακτος ; Πάντων ὁ παρά ὁ θεός δοκέω πράσσω . Τάξις γάρ εἰμί ὁ στρατιωτικός ἄρρωστος αὐτός ὁ τάξις ὁ ἐκκλησία . ὥστε καί ὁ Λωΐς ἄτακτος , καί ὁ μέθυσος ἄτακτος καί ὁ πλεονέκτης καί πᾶς ὁ ἁμαρτάνω · οὖον γάρ τάσσω βαδίζω ἐν ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0461.1
φαλαγγι , ἀλλὰ παράφορα · διὰ καὶ περιτρέπονται . Ἄλλ’ ἔστι καὶ ἕτερον εἶδος τῶν κακῶν , οὐ τοιούτων μὲν , κακία δὲ καὶ αὐτό . Ποῖον τοῦτο ; Ἡ μικροφροχία · καὶ γὰρ καὶ αὕτη ὁμοίως τῇ ῥαθυμίᾳ ἀπόλλυσι . Ὁ μὲν φέρων ὀβριν , ὀλιγόφυκος · ὁ μὲ φέρων πειρασμόν , ὀλιγόδυνος · οὕτως ἐστιν ὁ ἐπὶ τῆς πέτρας σπαρείς . 497 Ἔστι καὶ ἄλλο εἶδος , τὸ τῆς ἀθενείας . Ἀντέχεσθε , φησί , τῶν σὐδερῶν , ἀσθενεῖς λέγων τῶν περὶ πίστιν · γίνεται γὰρ ἀσθενεία καὶ περὶ αὐτήν . Ἄλλ’ ὅρα πῶς οὐκ ἀφῃσιν αὐτοὺς διαπτεεσθαι . Καὶ ἀλλαγὼν δὲ γράφων ἔλεγε , Τοὺς ἀσθερούντας τῇ πίστει προσυλαβδένεσθε . Καὶ γὰρ ἐν τοῖς σώμασι τοῖς ἡμετέροις τὸ ἀθενὲς μέρος οὐκ ἠξεν ἀπολέσθαι . Μακροθυμεῖτε , φησί , πρὸς πᾶντας . Τί οὖν ; καὶ πρὸς τοὺς ἀτάκτους ; Καὶ σφόδρα · οὐδὲν γὰρ τοῦτο φαρμάχου ἴσον διδασκαλίᾳ μάλιστα , οὐδὲν οὕτως τοῖς ἀρχομένοις ἐπιτηδεῖν · πάντως ἐντρέψει δύναται , πάντως · δυσωπήσει , καὶ τὸν πάντων ἀργύρον καὶ ἀνασυγχωτέρον .
Lemmas: φάλαγξ , ἀλλά παράφορος · διά καί περιτρέπω . ἄλλος εἰμί καί ἕτερος εἶδος ὁ κακός , οὖον τοιοῦτος μέν , κακία δέ καί αὐτός . Ποῖον οὗτος ; ὁ μικροφροχιος · καί γάρ καί οὗτος ὁμοίως ὁ ῥᾳθυμία ἀπόλλυμι . ὁ μέν φέρω ὀβριν , ὀλιγόφυκος · ὁ ἐγώ φέρω πειρασμός , ὀλιγόδυνος · οὕτως εἰμί ὁ ἐπί ὁ πέτρα σπείρω . 497 εἰμί καί ἄλλος εἶδος , ὁ ὁ ἀθενείας . ἀντέχω , φημί , ὁ συδερω , ἀσθενής λέγω ὁ περί πίστις · γίγνομαι γάρ ἀσθένεια καί περί αὐτός . ἄλλος ὁράω πῶς οὐ ἀφίημι αὐτός διαπέτομαι . καί ἀλλάσσω δέ γράφω λέγω , ὁ ἀσθερούντας ὁ πίστις προσυλαβδένεσθε . καί γάρ ἐν ὁ σῶμα ὁ ἡμέτερος ὁ ἀτενής μέρος οὐ ἄγω ἀπόλλυμι . μακροθυμέω , φημί , πρός λήγω . τις οὖν ; καί πρός ὁ ἄτακτος ; καί σφόδρα · οὐδείς γάρ οὗτος φάρμακον ἴσος διδασκαλία μάλιστα , οὐδείς οὕτως ὁ ἄρχω ἐπιτήδειος · πάντως ἐντρέπω δύναμαι , πάντως · δυσωπέω , καί ὁ πᾶς ἄργυρος καί ἀνασυγχωτέρον .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0461.3
498 γὰρ τὸν θάνατον δεχόμεθα πρότεροι . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ πλήττων ἰσὺς πρὸς μικρὸν ἐλυπήσαμεν · αὐτοὶ δὲ οὐκέτι ζῆσομεν , καθάπερ οὐδὲ ἐκεῖνο τὸ ζῷον . Καίτοι γε ἐπαίνει αὐτὸ ἡ Γραφὴ λέγουσα · Ὅς ἀγαθὸς ἑστίν · ἢς τὴν ἐργασίαν βασιλεῖς καὶ ἰδιῶται πρὸς ὑγίειαν προσφέρουσι · ἀλλ’ οὐδὲν αὐτῆς προΐσταται εἰς τὸ μὴ ἀποθνῄνει , ἀλλὰ δεῖ πάντως ἀπολέσθαι . Εἰ δὲ ἐκεῖνον οὐκ ἐξαιρεῖται ἡ λοιπὴ πλεονεξία σπουδῶσαν κακῶς , πολλῷ μᾶλλον ἡμᾶς .
Lemmas: 498 γάρ ὁ θάνατος δέχομαι πρότερος . ἐκεῖνος μέν γάρ πλήσσω ἰσὺς πρός μικρός λυπέω · αὐτός δέ οὐκέτι ζῶ , καθάπερ οὐδέ ἐκεῖνος ὁ ζῷον . καίτοι γε ἐπαινέω αὐτός ὁ γραφή λέγω · ὅς ἀγαθός εἰμί · εἶμαι ὁ ἐργασία βασιλεύς καί ἰδιώτης πρός ὑγίεια προσφέρω · ἀλλά οὐδείς αὐτός προίστημι εἰς ὁ μή ἀποθνῄσκω , ἀλλά δεῖ πάντως ἀπόλλυμι . εἰμί δέ ἐκεῖνος οὐ ἐξαιρέω ὁ λοιπός πλεονεξία σπουδάζω κακῶς , πολύς μᾶλλον ἐγώ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0464.2
δ . Διὰ γὰρ τοῦτο τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος οὕτως ἠθέλησε συνιστάναι , δύο τὰ μέγιστα κατασκευάζων , ἐν μὲν , διδασκάλους ἐφιστῶν τοὺς πατέρας , ἕτερον δὲ , πολλὴν ἀγάπην ἐνεκτῶν . Εἰ γὰρ ἀπλῶς ἐμελλον οἱ ἄνθρωποι γίνεσθαι , οὐδεὶς ἂν πρὸς οὐδὲνα σχέσιν ἔσχεν . Εἰ γὰρ νῦν πατέρων δυντῶν καὶ παίδων καὶ ἐκγόνων , πολλοὶ πολλῶν οὐ φροντίζουσι , πολλῷ μάλλον τότε . Διὰ τοῦτο σοι παῖδας δίδωκεν ὁ Θεὸς · μὴ τοίνυν κατηγορεῖ τῶν παίδων . Εἰ δὲ οἱ παῖδες ἔχοντες οὐδεμίαν ἔχουσιν ἀπολογίαν , οἱ μὴ ἔχοντες , καὶ κοπτόμενοι περὶ τὴν τοῦ πλοῦτου συλλογὴν , ποῖον ἂν ἐποιουν λόγον ; Ἄλλ' ἕστι τις καὶ αὐτοῖς λόγος πάσης ἀπολογίας ἀπεστερημένος . Τίς δὲ οὗτός ἐστιν ; Ἵνα ἀντὶ τῶν παίδων , φησίν , ἔχωμεν τὸν πλοῦτον ὑπόμνημα . Ὑπὲρ γέλω πολλός . Ἀντὶ τῶν παίδων , φησίν , ἡ οἰκία μνήμη ἀθάνατος γίνεται τῆς δόξης τῆς ἐμῆς . Οὐ τῆς δόξης σου , ἄνθρωπε , ἀλλὰ τῆς πλεονεξίας
Lemmas: δ . Ζεύς γάρ οὗτος ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος οὕτως ἐθέλω συνίστημι , δύο ὁ μέγας κατασκευάζω , ἐν μέν , διδάσκαλος ἐφιστάω ὁ πατήρ , ἕτερος δέ , πολύς ἀγάπη ἐνεκτῶν . εἰμί γάρ ἀπλόος μέλλω ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι , οὐδείς εἄν πρός οὐδείς σχέσις ἔχω . εἰμί γάρ νῦν πατήρ δύο καί παῖς καί ἔκγονος , πολύς πολύς οὖον φροντίζω , πολύς μάλλον τότε . Ζεύς οὗτος σύ παῖς δίδωμι ὁ θεός · μή τοίνυν κατηγορέω ὁ παῖς . εἰμί δέ ὁ παῖς ἔχω οὐδείς ἔχω ἀπολογία , ὁ μή ἔχω , καί κόπτω περί ὁ ὁ πλοῦτος συλλογή , ποῖος εἄν ποιέω λόγος ; ἄλλος εἰμί τις καί αὐτός λόγος πᾶς ἀπολογία ἀποστερέω . Τῖς δέ οὗτος εἰμί ; ἵνα ἀντί ὁ παῖς , φημί , ἔχω ὁ πλοῦτος ὑπόμνημα . ὑπέρ γέλως πολύς . ἀντί ὁ παῖς , φημί , ὁ οἰκίον μνήμη ἀθάνατος γίγνομαι ὁ δόξα ὁ ἐμός . οὖον ὁ δόξα σύ , ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ πλεονεξία
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0464.3
σου ἕσται μνήμη . Ἡ οὐχ ὁρᾷς νῦν πῶς πολλοὶ παριόντες τὰς λαμπρὰς οἰκίας τοιαῦτα διαλέγονται πρὸς ἀλλήλους ; πόσα ὁ δεῖνα ἐπλεονέκτησε , πόσα ἠρπάσατο , ἵνα ταύτην οἰκοδομήσῃ τὴν οἰκίαν ; καὶ νῦν ἐκεῖνος μὲν γέγονε τέφρα καὶ κόνης , αὕτη δὲ εἰς ἐτέρων κλῆρον διέβη . Οὐ τῆς δόξης σου τοίνυν καταλιμπάνεις μνήμην , ἀλλὰ τῆς πλεονεξίας . Καὶ τὸ μὲν σῶμά σου χέρευπται τῇ γῇ , τῆς δὲ πλεονεξίας μνήμην λαβεῖν πλήθει τῶν χρόνων δυναμένην οὐχ ἀφῆς , ἀλλ' ἀναχρωσεῖσαι καὶ ἀνασκάπτεσθαι ποιεῖς διὰ τῆς οἰκίας . Ἔως γὰρ ἂν αὕτη ἕστηκῃ , τὴν ἐπωνυμίαν ἔχουσα τὴν σήν , καὶ τοῦ δεῖνος λεγομένη , πάντες ἀνάγκη καὶ τὰ πάντων ἀνοιχθῆναι στόματα κατὰ σοῦ . Ὅρῃς ὅτι βέλτιον μηδὲν ἔχειν , ἢ ταύτην ὑπομένειν τὴν κατηγορίαν ; Καὶ ταῦτα μὲν ἐνταῦθα · ἕχει δὲ τί ποιήσῃ , εἴπε μοι , τοσούτων μὲν ἐνταῦθα γιγνομένων κύριοι , οὐδεὶ δὲ τῶν δυντῶν μεταβαίνει , ἢ ἀφόρα οὐδὲν ; πῶς τὰς πλεονεξίας ἀποδύσομεθα ; Ὁ γὰρ βουλομένου τὴν πλεονεξίαν ἀποδύσασθαι , οὐχ ὀλίγα ἀπὸ πολλῶν διδοῦσι , ἀλλὰ πολλάπλασιονα τῶν ἀρπασθέντων , καὶ ἕσταται καὶ ἀρπαζέται .
Lemmas: σύ ἕννυμι μνήμη . ὁ οὐ ὁράω νῦν πῶς πολύς πάρειμι ὁ λαμπρός οἰκίον τοιοῦτος διαλέγω πρός ἀλλήλων ; πόσος ὁ Δεῖνα πλεονεκτέω , πόσος ἁρπάζω , ἵνα οὗτος οἰκοδομέω ὁ οἰκίον ; καί νῦν ἐκεῖνος μέν γίγνομαι τέφρα καί Κόνης , οὗτος δέ εἰς ἕτερος κλῆρος διαβαίνω . οὖον ὁ δόξα σύ τοίνυν καταλιμπάνω μνήμη , ἀλλά ὁ πλεονεξία . καί ὁ μέν σῶμα σύ χέρευπται ὁ γῆ , ὁ δέ πλεονεξία μνήμη λαμβάνω πλῆθος ὁ χρόνος δύναμαι οὐ ἀφῆς , ἀλλά ἀναχρώννυμι καί ἀνασκάπτω ποιέω διά ὁ οἰκίον . ἔως γάρ εἄν οὗτος ἵστημι , ὁ ἐπωνυμία ἔχω ὁ σός , καί ὁ Δεῖνος λέγω , πᾶς ἀνάγκη καί ὁ πᾶς ἀνοίγω στόμα κατά σύ . ὄρνυμι ὅτι ἀγαθός μηδείς ἔχω , ἢ οὗτος ὑπομένω ὁ κατηγορία ; καί οὗτος μέν ἐνταῦθα · ἕχω δέ τίς ποιέω , εἶπον ἐγώ , τοσοῦτος μέν ἐνταῦθα γίγνομαι κύριος , οὖδας δέ ὁ δύο μεταβαίνω , ἢ ἀφοράω οὐδείς ; πῶς ὁ πλεονεξία ἀποδύω ; ὁ γάρ βούλομαι ὁ πλεονεξία ἀποδύω , οὐ ὀλίγος ἀπό πολύς δίδωμι , ἀλλά πολλαπλασιαδων ὁ ἁρπάζω , καί ἵστημι καί ἁρπάζω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0465.1
πενεστερώους , καὶ χειροτέχνη οἱ εὐπορώτεροι καὶ δυνατώτεροι τοὺς ἀπορωτέρους καὶ πενεστερούς ἀπεμπολιοῦ , κατήπλιοι καπήλους , καὶ πάντες ὁ ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς . " Ὡστε πάντοθεν βούλομαι τὴν ἀδικίαν ἐξελεῖν . Οὐ γὰρ ἐν τῷ μέτρῳ τὴν ἀρπαγμοσύνην καὶ κλεπτομένην , ἀλλ' ἐν τῇ προαιρέσει τοῦ κλέπτοντος τὸ ἀδίκημα ἵσταται . " Ὅτι δὲ οὐδὲν μᾶλλον εἰσι κλέπται καὶ πλεονέκται , οὐ μηδὲ τῶν μικρῶν καταφαγόντες , οἷσα καὶ μέριμναί πρὸς ὑμᾶς εἰρηκώς , εἴ γε καὶ ὑμεῖς μέμνησθε . Πλὴν ἀλλὰ μηδὲν ἀκριβολογώμεθα · ἑστωσαν ὁμοίως τοῖς πλουσίοις καὶ αὐτοὶ . Παιδεύσωμεν τὴν διάνοιαν λοιπὸν τῶν μειζόνων μὴ ἐπιθυμεῖν , τοῦ πλείονος μὴ ὀρέγεσθαι . Καὶ ἐν μὲν τοῖς οὐρανοῖς μηδεπότε ὅρον ἔχεται ἡ ἐπιθυμία τοῦ πλείονος , ἀλλ' ἀεὶ τοῦ πλείονος ἕκαστος ὀρέγεται · ἐπὶ δὲ τῆς γῆς τῆς χρείας ἕκαστος ἔστιν καὶ τῆς αὐταρκείας , καὶ μᾶλλον ἀελόν ζητεῖτω , ἵν' οὕτω δυνησόμεθα τῶν δυνέων ἀγαθῶν ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ , καὶ τὰ ἕξης .
Lemmas: πενεστερώους , καί χειροτέχνης ὁ εὔπορος καί δυνατός ὁ ἄπορος καί πενεστερούς ἀπεμπολιοῦ , κατήπλιοι κάπηλος , καί πᾶς ὁ ἐπί ὁ ἀγορά . " ὡστε πάντοθεν βούλομαι ὁ ἀδικία ἐξαιρέω . οὖον γάρ ἐν ὁ μέτρον ὁ αρπαγμοσυνειμι καί κλέπτω , ἀλλά ἐν ὁ προαίρεσις ὁ κλέπτω ὁ ἀδίκημα ἵστημι . " ὅτι2 δέ οὐδείς μᾶλλον εἰμί κλέπτης καί πλεονέκτης , οὖον μηδέ ὁ μικρός κατεσθίω , οἷος καί μέριμνα πρός σύ εἴρω , εἰμί γε καί σύ μιμνήσκω . πλήν ἀλλά μηδείς ἀκριβολογέομαι · εἰμί ὁμοίως ὁ πλούσιος καί αὐτός . παιδεύω ὁ διάνοια λοιπός ὁ μείζων μή ἐπιθυμέω , ὁ πλείων μή ὀρέγω . καί ἐν μέν ὁ οὐρανός μηδέποτε ὅρος ἔχω ὁ ἐπιθυμία ὁ πλείων , ἀλλά ἀεί ὁ πλείων ἕκαστος ὀρέγω · ἐπί δέ ὁ γῆ ὁ χρεία ἕκαστος εἰμί καί ὁ αὐτάρκεια , καί μᾶλλον ἀελόν ζητέω , ἵνα οὗτος δύναμαι ὁ δυνεος ἀγαθός ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία , καί ὁ έξειμι .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0465.2
[ 502 ] ΟΜΙΛΙΑ ΙΑ' .
Lemmas: [ 502 ] Ὁμιλία ἰά .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0465.3
Τὸ πνεῦμα μὴ σβέννυτε · προφητείας μὴ ἐξουθενεῖτε . Πάντα δὲ δοκιμάζετε · τὸ καλὸν κατέχετε . Ἀπὸ παντὸς εἴδους ποικροῦ ἀπέχεσθε .
Lemmas: ὁ πνεῦμα μή σβέννυμι · προφητεία μή ἐξουθενέω . Πάν δέ δοκιμάζω · ὁ καλός κατέχω . ἀπό πᾶς εἶδος ποικρης ἀπέχω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0465.4
α' . Ἀχλὺς τις παγεῖα καὶ ζόφος καὶ νεφέλη κατακέχυται τῆς γῆς ἁπάσης · καὶ τοῦτο δηλοῦν ὁ Ἀπόστολος λέγων " Ἡμερ γὰρ ποτε σκότος · καὶ πάλιν , Ἅγίες , ἀδελφοί , σὺν ἐστὸ ἐν σκότει , ἵνα ἡ ἡμέρα ὑμᾶς ὡς κλέπτης καταλάβῃ . Ἐπεὶ οὖν νὺξ ἐστιν , ὡς εἴπαμε , ἀσέλγος , καὶ ἐν ταύτῃ τῇ νυκτὶ βαδίζομεν , ἔδωκεν ἡμῖν λαμπάδα φαῖδραν ὁ Θεός , τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου τὴν χάριν ἀνάψας ἐν ταῖς ἡμετέραις ψυχαῖς . Ἄλλα τοῦτο τὸ φῶς οὐ μὴν δεξάμενοι λαμπρότερον εἰργάσατο καὶ φαῖδρον , οἷον ὡς Παῦλος , ὡς Πέτρος , ὡς οἱ ἅγιοι πάντες ἐκεῖνοι · οἱ δὲ καὶ ἔσθεσαν , ὡς οἱ πάντες παρθένον , ὡς ἐκεῖνοι οἱ περὶ τὴν πίστιν ναυηγήσαντες , ὡς ὁ ἐν Κορίνθῳ πειρομενῶς , ὡς Γαλάται παρατραπέντες . Διὰ τοῦτο ὁ Παῦλος νῦν φησι , Τὸ πνεῦμα μὴ σβέννυτε , τουτἐστι , τὸ χάρισμα · οὕτω γὰρ αὐτὸ καλεῖν ἔθος τὸ χάρισμα τοῦ Πνεύματος . Σβέννυσαι τὸ αὐτὸ βίος ἀκάθαρτος . Καθάπερ γὰρ τις ἐπὶ τοῦ λυχνίου τούτου φωτὸς , ὕδωρ κατακεκάδασας , ἢ χονῖν , ἔσθεσε τὸ φῶς , καὶ εἰ μηδὲν τούτων , ἀλλὰ γε τὸ ἔλαιον ἐξελών · οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ χαρίσματος · ἄν τε γὰρ γήναι καὶ τῶν διαφθορῶν πραγμάτων κατασκεδάσης φροντίδας , ἔσθεσας τὸ πνεῦμα · ἄν τε σὺ μηδὲν ἐργάσῃ τοιοῦτον , ἐτέρων δὲ ποθεν πειρασμῶς ἐπελθόν προσάδηλῃ σφοδρῶς , καθάπερ τι πνεῦμα , καὶ μὴ σφοδρὰ ἢ ἡ φιλε , ἢ πολὺ τὸ ἔλαιον ἔχουσα , ἢ τὴν ὀπὴν μὴ ἐμφράξης , ἢ τὴν θύραν μὴ προσκλείσης , πάντα ἀπόλωλε .
Lemmas: ὅς . ἀχλύς τις παγεῖα καί ζόφος καί νεφέλη καταχέω ὁ γῆ ἅπας · καί οὗτος δηλόω ὁ ἀπόστολος λέγω " Ἡμερ γάρ ποτός σκότος · καί πάλιν , άγιος , ἀδελφός , σύν ἕννυμι ἐν σκότος , ἵνα ὁ ἡμέρα σύ ὡς κλέπτης καταλαμβάνω . ἐπεί οὖν νύξ εἰμί , ὡς λέω , ασελγής , καί ἐν οὗτος ὁ νύξ βαδίζω , δίδωμι ἐγώ λαμπάς Φαίδρα ὁ Θεός , ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ χάρις ἀνάπτω ἐν ὁ ἡμέτερος Ψυχή . ἄλλος οὗτος ὁ φάος οὖον μήv δέχομαι λαμπρός ἐργάζομαι καί Φαῖδρος , οἷος ὡς Παῦλος , ὡς Πέτρος , ὡς ὁ ἅγιος πᾶς ἐκεῖνος · ὁ δέ καί εἰμί , ὡς ὁ πᾶς παρθένος , ὡς ἐκεῖνος ὁ περί ὁ πίστις ναυαγέω , ὡς ὁ ἐν Κόρινθος πειράω , ὡς Γαλάτης παρατρέπω . Ζεύς οὗτος ὁ Παῦλος νῦν φημί , ὁ πνεῦμα μή σβέννυμι , τουτέστι , ὁ χάρισμα · οὗτος γάρ αὐτός καλέω ἔθος ὁ χάρισμα ὁ πνεῦμα . σβέννυμι ὁ αὐτός βίος ἀκάθαρτος . καθά γάρ τις ἐπί ὁ λυχνίον οὗτος φάος , ὕδωρ κατακεκάδασας , ἢ χονίν , ἐσθίω ὁ φάος , καί εἰμί μηδείς οὗτος , ἀλλά γε ὁ ἔλαιον ἐξαιρέω · οὗτος καί ἐπί ὁ χάρισμα · ἄν τε γάρ γανάω καί ὁ διαφθορά πρᾶγμα κατασκεδάννυμι φροντίς , εἰμί ὁ πνεῦμα · ἄν τε σύ μηδείς ἐργάζομαι τοιοῦτος , ἕτερος δέ πόθεν πειρασμός ἐπέρχομαι προσάδηλῃ σφοδρός , καθάπερ τίς πνεῦμα , καί μή σφοδρός ἢ ὁ φίλος , ἢ πολύς ὁ ἔλαιον ἔχω , ἢ ὁ ὀπή μή έμφραξη , ἢ ὁ θύρα μή προσκλείω , πᾶς ἀπόλλυμι .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0468.1
θηλῶν βούλεται , τοῦτό ἐστι · Μὴ ἐπειδὴ τινες ψευδο-προφῆται παρ' ὑμῖν εἰσι , δι' ἐκείνους καὶ τούτους καλύψατε καὶ ἀποσφαγήτε αὐτούς · μὴ σβέννυτε αὐ-τούς · τοῦτέστι , προφητεύειν μὴ ἐξουθενεῖτε .
Lemmas: θηλή βούλομαι , οὗτος εἰμί · μή ἐπεί τις ψευδο-προφήτης παρά σύ εἰμί , διά ἐκεῖνος καί οὗτος καλύπτω καί ἀποσφάζω αὐτός · μή σβέννυμι αὐτός · τουτέστι , προφητεύω μή ἐξουθενέω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0468.2
β' . Ὅρᾷ ὅτι τοῦτο ἐστίν ὃ φησι , Πάντα δοκιμάζετε .
Lemmas: βε . ὁράω ὅτι οὗτος εἰμί ὅς φημί , Πάν δοκιμάζω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0468.5
γ' . Βούλεσθε ὑμῖν διηγήσωμαι τι πρᾶγμα , ὅπερ καὶ αὐτὸς ἄχθησι · οὐδὲ γὰρ πλάττον λέγω , ἀλλὰ παρὰ προσ-ώπου ἀξιοπίστου ἀκήκοας . Παιδίσκη τις ἀνδρὶ πονηρῷ συνεζυγμένη , μισθῷ , δραπέτη , αὕτη , πολλὰ τοῦ ἀν-δρὸς ἡμαρτηκότος , καὶ μέλλοντος ἀπεμψολέσθαι παρὰ τῆς δεσποίνης · καὶ γὰρ μεῖζονα συγγνώμης ἦν τὰ ἁμαρτήματα , καὶ χηρα ἦν ἡ γυνή , καὶ κολάζειν αὐ-τὸν λυμαινόμενον αὐτῆς τὴν οἰκίαν οὐκ ἔσχεν , ἀλλ' ἔργω ἀποδιδόσι · εἶτα ἀνδρὸν εἶναι νομίζουσα ἡ δε-σποινα διασπάσαι τῆς γυναιχὸς τὸν ἄνδρα , κατεδὲ-ξατο καὶ χρησίμην οὖσαν τὴν κόρην , ὑπὲρ τῆς ἀπαλ-λαγῆς τῆς ἐκείνου συναπεμπολῆσαι καὶ τὴν γυναῖκα . Ὁρῶσα τοίνυν ἡ κόρη ἐαυτὴν ἐν τοῖς ἀνδρὶ οὖσαν , λελθούσα πρὸς αἰδεσίμω προσώπῳ καὶ σύνηθες τῇ δεσποίνῃ αὐτῆς , τὸ κάμω διηγήσατο , καὶ τῶν γονέ-ων ἀπομνησθ , καὶ μυρία ἀποδυρομένη , παρεκάλεσεν ὥστε τὴν αὐτῆς ἀξιώσαι δεσποῖναν ὑπὲρ αὐτῆς · καὶ πολλοὺς ἀναλώσας λόγους , ὕστερον καὶ τοῦτο προσ-έθηκεν , ὡς τοῦτο πεῖσουσα μάλιστα , ὁρκοὺν τινὰ ὁρκω-δεστάτον ἐπάγουσα · ὁ δὲ ὁρκος ἦν οὕτος · Οὕτω τὸν Χριστὸν Ἰδοὺ ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως , μὴ παρίδῃς μου τὴν ἀξίωσιν · καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἀπήλθεν . Ἡ δὲ παρα-κληθεῖσα , φροντίδος τινὸς ἐμπεσούσης βιωτῆς , οὐ συμβαίνει ἐν ταῖς οἰκίαις , ἐπελάθετο . Εἶτα ἄρως δεῖξας μεσομβρίαν εἰς μνήμην ἦλθε τοῦ ὁρκωδεστά-του ὁρκου , καὶ κατενύγη σφοδρῶς , καὶ ἀπελθούσα ἡξίωσε μετὰ πολλῆς τῆς ἐπιμελείας , καὶ τὸ πρᾶγμα ἠγύσε . Καὶ καὶ ἐκεῖνην τὴν νύκτα ἀπρόσδοτος οὐρα-νοὺς εἶδεν ἀνεῳγτας , καὶ αὐτὸν τὸν Χριστὸν · εἶδ [ 506 ] δὲ , ὡς δυνατὸν γυναικὶ ἰδεῖν . Ἐπειδὴ γὰρ ὅλως
Lemmas: γε . βούλομαι σύ διηγέομαι τίς πρᾶγμα , ὅσπερ καί αὐτός ἄγω · οὐδέ γάρ πλάσσω λέγω , ἀλλά παρά προσοράω ἀξιόπιστος ἀκούω . Παιδίσκη τις ἀνήρ πονηρός συζεύγνυμι , μισθός , δραπέτης , οὗτος , πολύς ὁ ἀνήρ ἁμαρτάνω , καί μέλλω ἀπεμψολέσθαι παρά ὁ δέσποινα · καί γάρ μείζων συγγνώμη εἰμί ὁ ἁμάρτημα , καί χήρα εἰμί ὁ γυνή , καί κολάζω αὐτός λυμαίνομαι αὐτός ὁ οἰκίον οὐ ἔχω , ἀλλά ἔργον ἀποδίδωμι · εἶτα Ἄνδρος εἰμί νομίζω ὁ δέσποινα διασπάω ὁ γυνή ὁ ἀνήρ , καταδέχομαι καί χρήσιμος εἰμί ὁ κόρη , ὑπέρ ὁ ἀπαλλαγή ὁ ἐκεῖνος συναπεμπολάω καί ὁ γυνή . ὁράω τοίνυν ὁ κόρη ἑαυτοῦ ἐν ὁ ἀνήρ εἰμί , λανθάνω πρός αἰδέσιμος πρόσωπον καί συνήθης ὁ δέσποινα αὐτός , ὁ κάμνω διηγέομαι , καί ὁ γονεύς ἀπομιμνῄσκω , καί μυρίος ἀποδύρομαι , παρακαλέω ὥστε ὁ αὐτός ἀξιόω δέσποινα ὑπέρ αὐτός · καί πολύς ἀναλίσκω λόγος , ὕστερος καί οὗτος προσφέρω , ὡς οὗτος πείθω μάλιστα , Ορκούν τις ὁρκω-δεστάτον ἐπάγω · ὁ δέ Ὅρκος εἰμί οὗτος · οὕτως ὁ Χριστός ἰδέ ἐν ἡμέρα κρίσις , μή παροράω ἐγώ ὁ ἀξίωσις · καί οὗτος εἶπον ἀπέρχομαι . ὁ δέ παρακαλέω , φροντίς τις ἐμπίτνω Βιώτης , οὖον συμβαίνω ἐν ὁ οἰκίον , ἐπιλανθάνομαι . εἶτα ἀράω δείκνυμι μεσομβρίαν εἰς μνήμη ἔρχομαι ὁ ὁρκωδεστά-του Ὅρκος , καί κατανύσσομαι σφοδρός , καί ἀπέρχομαι ἀξιόω μετά πολύς ὁ ἐπιμέλεια , καί ὁ πρᾶγμα ἠγύσε . καί καί ἐκεῖνος ὁ νύξ απροσδοος οὐρανός ὁράω ἀνοίγω , καί αὐτός ὁ Χριστός · εἶδον [ 506 ] δέ , ὡς δυνατός γυνή ὁράω . ἐπεί γάρ ὅλως
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0469.1
ἐφρόντιας τοῦ ὀρκισμοῦ , ἐπειδὴ ἐφοβήθη , τῆς ὀπτασίας καταπικώθη ταύτης . Ταῦτα δὲ εἶπον , ἵνα μὴ καταφρονῶμεν τῶν ὀρκισμῶν , μάλιστα ὅταν ὑπὲρ ἀγαθῶν πραγμάτων ἡμᾶς τινες παρακαλῶσιν , ὑπὲρ ἐλεημοσῦνης , ὑπὲρ φιλανθρωπίας . Νῦν δὲ κάθηται πέντες ἐκκεχωρισμένοι τοὺς πόδας , δρῶντες σε παρατρέχουσαν · εἰτ’ ἐπειδὴ τοῖς ποσὶν ἐπακολουθῆσαι μὴ δύναιται , καθάπερ ἀγελιοῦν τινὶ προσδοκᾷ κατἔχειν τῷ φόβῳ τοῦ ὄρκου , καὶ τὰς χεῖρας ἐκτεινοὺς ὀρμίζουσι , ὥστε δοῦναι ὀβολὸν ἕνα , ἢ δύο μόνον · οὐδὲ παρατρέχεις , τὸν Δεσπότην ὀρμίζομένη τῶν σὸν . Καὶ ἄν μὲν κατὰ τῶν ὀφθαλμῶν ἢ τοῦ ἀνδρὸς τοῦ ἀποδημοῦντος ὀρκίση , ἢ τοῦ παιδίου , ἢ τῆς θυγατρός , εὐθέως εἴκεις , καὶ ἐφάλλεται σοῦ ἡ διάνοια καὶ διαθερμάνη · ἄν δὲ τὸν Κύριον ὀρκίση , παρατρέχεις . Πολλὰς δὲ οἶδα ἐγώ , αἱ , τὸν μὲν Χριστὸν ἀκούουσαι , παρέδραμον · εἰς δὲ κάλλος ἐπαινεθεῖσαι παρὰ τῶν προσώπων , διεχύθησαν , ἐμαλάχθησαν , καὶ χειρὰ ὤρεξαν . Τοιγαροῦν εἰς τοῦτο τοὺς πέντας κατέστησαν τοὺς ἀλλήλους , εἰς τὸ γελοιοποιεῖν . Ἐπειδὴ γὰρ τὰ σφοδρὰ ῥήματα καὶ πικρὰ λέγοντες οὐ καθάπτουσι τῆς ψυχῆς , ἐπὶ ταύτῃ ἐργονται τὴν ὁδόν , οἱ τὸς μάλιστα τέρπουσι · καὶ τὸν ἐν συμφορᾷ ὄντα καὶ ὑπὸ τοῦ λιμοῦ ἄγχονα μὲν ἠνάγκασαν ἢ πολλὴ φαιλότης ἡμῶν κάλλους ἐγκώμια λέγειν τοὺς ἐπαιτοῦντας .
Lemmas: φροντίζω ὁ ὁρκισμός , ἐπεί φοβέω , ὁ ὀπτασία καταπικώθη οὗτος . οὗτος δέ εἶπον , ἵνα μή καταφρονέω ὁ ὁρκισμός , μάλιστα ὅταν ὑπέρ ἀγαθός πρᾶγμα ἐγώ τις παρακαλέω , ὑπέρ ἐλεημοσύνη , ὑπέρ φιλανθρωπία . νῦν δέ κάθημαι Πέντες ἐκχωρίζω ὁ πούς , δράω σύ παρατρέχω · εἶτα ἐπεί ὁ πούς ἐπακολουθέω μή δύναμαι , καθάπερ ἀγελίζω τις προσδοκάω καταχέω ὁ φόβος ὁ Ὅρκος , καί ὁ χείρ ἐκτείνω ὁρμίζω , ὥστε δίδωμι ὀβολός εἷς , ἢ δύο μόνος · οὐδέ παρατρέχω , ὁ δεσπότης ὁρμίζω ὁ σός . καί ἄν μέν κατά ὁ ὀφθαλμός ἢ ὁ ἀνήρ ὁ ἀποδημέω όρκιση , ἢ ὁ παιδίον , ἢ ὁ θυγάτηρ , εὐθύς εἴκω , καί ἐφάλλομαι σύ ὁ διάνοια καί διαθερμαίνω · ἄν δέ ὁ κύριος όρκιση , παρατρέχω . Πολύς δέ οἶδα ἐγώ , ὁ , ὁ μέν Χριστός ἀκούω , παρατρέχω · εἰς δέ κάλλος ἐπαινέω παρά ὁ πρόσωπον , διαχέω , μαλάσσω , καί χείρ ὀρέγω . τοιγάρ εἰς οὗτος ὁ Πέντας καθίστημι ὁ ἀλλήλων , εἰς ὁ γελοιοποιώ . ἐπεί γάρ ὁ σφοδρός ῥῆμα καί πικρός λέγω οὖον καθάπτω ὁ Ψυχή , ἐπί οὗτος ἔργω ὁ ὁδός , ὁ τός μάλιστα τέρπω · καί ὁ ἐν συμφορά εἰμί καί ὑπό ὁ λιμός ἀγχόνη μέν ἀναγκάζω ἢ πολύς φαιλοος ἐγώ κάλλος ἐγκώμιον λέγω ὁ ἐπαιτέω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0469.3
τῷ Θεῷ . Ὅρᾷς ἐκείνους ἐν καμίνῳ πινίας , καὶ παρὰ πάντων μὲν αἰτοῦντας , παρ’ ὀλίγων δὲ λαμβάνοντας . Ὅταν ἀποκαλῆς εὐχόμενος , καὶ μὴ λαμβάνης , ἐνὸν δὲ ποσάκις ἤκουσας πέντης σε καλοῦντος , καὶ οὐκ ἠκούσας , καὶ οὐχ ἠγανάκτησας ἐκείνος , οὐδὲ ὑβρίσας σε . Καίτοι σὺ μὲν ἀπὸ ὠμότητος τοῦτο ποιεῖς , ὁ δὲ Θεὸς ἀπὸ φιλανθρωπίας καὶ τὸ μὴ ἀκούειν ποιεῖ . Εἰ τοίνυν αὐτὸς τὸ ἀδοῦλόν δι’ ὠμότητά μὴ ἀκούειν οὐκ ἀξιοῖς ἐγκαλεῖσθαι , τῷ δεσπότῃ τοῦ δούλου διὰ φιλανθρωπίαν οὐκ ἀκούειν ἐγκαλεῖς ; Ὅρᾷς πῶσον τὸ ἄνισον ; πῶσον τὸ δίκκον ;
Lemmas: ὁ Θεός . ὁράω ἐκεῖνος ἐν κάμινος πίνιος , καί παρά πᾶς μέν αἰτέω , παρά ὀλίγος δέ λαμβάνω . ὅταν ἀποκαλέω εὔχομαι , καί μή λαμβάνω , ἐν-εἰμί δέ ποσάκις ἀκούω πέντη σύ καλέω , καί οὐ ἥκω , καί οὐ ἀγανακτέω ἐκείνος , οὐδέ ὑβρίζω σύ . καίτοι σύ μέν ἀπό ὠμότης οὗτος ποιέω , ὁ δέ θεός ἀπό φιλανθρωπία καί ὁ μή ἀκούω ποιέω . εἰμί τοίνυν αὐτός ὁ ἄδουλος διά ὠμότης μή ἀκούω οὐ ἀξιόω ἐγκαλέω , ὁ δεσπότης ὁ δοῦλος διά φιλανθρωπία οὐ ἀκούω ἐγκαλέω ; ὁράω πίπτω ὁ ἄνισος ; πίπτω ὁ δίκος ;