joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0445.2
β . Ὅταν οὖν ταῦτα γένηται , τότε καὶ ἡ φωνὴ τοῦ ἀρχαγγέλου ἔσται τοῖς ἀγγέλοις ἐπιτάττοντος καὶ βούντος , καὶ αἱ σάλπιγγες , μᾶλλον δὲ ὁ τῶν σαλπίνγων ἦχος . Ποῖος ἄρα τρόμος ἔξει , ποῖος φόβος τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς ἀπομένοντας ; Μία γὰρ ἀρπάζεται , καὶ μία καταλιμπάνεται · καὶ εἰς παραλαμβάνεται , καὶ εἰς ἀφίεται . Τίς ἔσται ἡ ψυχὴ ἐκείνων , ὅταν τοὺς μὲν αἰρούμενους ὁρῶσιν , ἐαυτοὺς δὲ ἀφεμένους ; ἄρα οὐ πάσης γενέσεως φοβερώτερον αὐτοὺς ταῦτα διασαλεύσει ; δυνήσεται ; Ὑποθώμεθα τοίνυν ἤδη τοῦτο παρεῖναι τῷ λόγῳ . Εἰ γὰρ θάνατος ἀφνίδιος , ἢ πόλεμος σιωπῶ , καὶ ἀπειλαὶ οὕτω ποιοῦσι τὰς ἡμετέρας ψυχάς · ὅταν τὴν γῆν ἀναρρηγνυμένην ἴδωμεν καὶ πεπληρωμένην πάντων ἐκείνων , ὅταν τῶν σαλπίνγων ἀκούσωμεν , ὅταν τῆς φωνῆς τοῦ ἀρχαγγέλου πάσης σαλπίνγος λαμπροτέρας ὁσῆς , ὅταν τὸν οὐρανὸν συνανελιόμενον , ὅταν αὐτὸν παραγινόμενον τῶν ἀπάντων βασιλέα τὸν Θεόν , τίς ἄρα ἡμῖν ἔσται ἡ ψυχή ; Φρίξωμεν , παρακαλῶ , καὶ φοβηθῶμεν , ὡς ἤδη τούτων γινόμενον · μὴ τῇ μελλήσει παραμυθώμεθα ἐαυτούς · ὅταν γὰρ πάντως δέη γενέσθαι , οὐδὲν ἡ μέλλσις ὠφελεῖ . Πόσος ὁ τρόμος ; πόσος ὁ φόβος τότε ; Εἰδότε ποτε τοὺς ἀπαγομένους τὴν ἐπὶ θάνατον ; ποίαν νομίζεις αὐτοὺς εἶναι τὴν ψυχὴν , τὴν μέχρι τῆς πύλης οὐδὲν βαδίζουσαν ; πόσων θανάτων οὐ χείρονα ; τί οὐκ ἂν ἔλοιτο καὶ πράξειν καὶ παθεῖν , ὥστε ἀπαλλαγῆναι τῆς ἀχλὺος ἐκείνης τοῦ νέφους ; Ἐγὼ πολλῶν ἤκουσα λεγόντων τῶν φιανθρωπῶν βασιλῶν · μετὰ τὴν ἀπαγωγὴν εἰς πολίτευμα κληθέντων , ὅτι οὐδὲ ἀνθρώπων ὁρῶν τούς ἀνθρώπους , τεθορυβημένης τῆς ψυχῆς καὶ ἐκπεπληγμένης καὶ ἐξεστηκυίας . Εἰ τοίνυν σωματικὸς 480 θάνατος οὕτως ἡμᾶς φοβεῖ , ὅταν αἰώνιος παραγίνηται , τί πεισώμεθα ; Καὶ τί λέγω περὶ τῶν ἀπαγομένων ; ὄχλος περιέστηχε τότε , οἱ πλεῖους οὐδὲ εἰδότες αὐτούς . Εἰ τις ἐκείνων τὰς ψυχὰς περιεσκόπησεν , οὐδεὶς οὕτως ὠμὸς , θαῦλες οὕτως θρασύς , οὐδεὶς οὕτω γενναῖος , ὅς οὐ καταπεπτωκυῖαν αὐτὴν ἔχει , παρειμένην ὑπὸ τοῦ φόβου καὶ τῆς ἀθυμίας . Εἰ δὲ ἑτέρων ἀκαιρούμενων τὸν θάνατον τοῦτον , τὸν ὕπου οὐδὲν διαφέρουσα , οἱ μηδὲν κοινωνοῦντες οὕτω διατίθενται · ὅταν ἡμεῖς αὐτοῖς τοῖς μαζοῖς περιπίπτωμεν , τίς ἄρα ἔσται κατάστασις ; Οὐκ ἔστιν , οὐκ ἔστι , πιστεύσατε , παραστέησάι λόγῳ τὸ πάθος . Ναί , φησίν · ἀλλὰ φιλάνθρωπος ὁ Θεός , καὶ οὐδὲν τούτων ἔσται . Οὐκοῦν εἰκῇ γέγραπται . Οὐ , φησίν , ἀλλὰ πρὸς ἀπειλὴν μόνον , ἵνα σωφρονώμεν . Ἐὰν οὖν μὴ σωφρονώμεν , ἀλλὰ μένωμεν κακοί , οὐκ ἐπάξει τὴν κόλασιν , εἴπέ μοι ; οὐκοῦν οὐδὲ τοῖς ἀγαθοῖς ἀποδοῦσι τὰς ἀμοιβάς ; Ναί , φησίν · ἐκεῖνο γὰρ αὐτῷ πρέπουν ἐστὶ καὶ ὑπὲρ τὴν ἀξίαν εὐεργετεῖν . Ὥστε ἐκεῖνα μὲν ἀληθῆ καὶ πάντων ἔσται · τὰ δὲ τῶν κολάσεων οὐ πάντως , ἀλλ’ ἀπειλῆς ἐνεκεν καὶ φόβου ; Πόθεν ὑμᾶς πείσω , οὐκ οἶδα . Ἄν εἴπω ὅτι ὁ σκύλης αὐτῶν οὐ τελευτήσει ,
Lemmas: Β . ὅταν οὖν οὗτος γίγνομαι , τότε καί ὁ φωνή ὁ ἀρχάγγελος εἰμί ὁ ἄγγελος ἐπιτάσσω καί βοῦς , καί ὁ σάλπιγξ , μᾶλλον δέ ὁ ὁ σαλπίνγων ἦχος . ποῖος ἄρα τρόμος ἔξειμι , ποῖος φόβος ὁ ἐπί ὁ γῆ απομένω ; Μία γάρ ἀρπάζω , καί εἷς καταλείπω · καί εἰς παραλαμβάνω , καί εἰς ἀφίημι . Τῖς εἰμί ὁ ψυχή ἐκεῖνος , ὅταν ὁ μέν αἱρέω ὁράω , ἑαυτοῦ δέ ἀφίημι ; ἄρα οὖον πᾶς γένεσις φοβερός αὐτός οὗτος διασάλευσις ; δύναμαι ; ὑποτίθημι τοίνυν ἤδη οὗτος πάρειμι ὁ λόγος . εἰμί γάρ θάνατος ἀφνίδιος , ἢ πόλεμος σιωπάω , καί ἀπειλή οὗτος ποιέω ὁ ἡμέτερος Ψυχή · ὅταν ὁ γῆ ἀναρρήγνυμι ὁράω καί πληρόω πᾶς ἐκεῖνος , ὅταν ὁ σαλπίνγων ἀκούω , ὅταν ὁ φωνή ὁ ἀρχάγγελος πᾶς σαλπίνγος λαμπρός ὅσος , ὅταν ὁ οὐρανός συναναιρέω , ὅταν αὐτός παραγίγνομαι ὁ ἀπαντάω βασιλεύς ὁ Θεός , τίς ἄρα ἐγώ εἰμί ὁ ψυχή ; φρίσσω , παρακαλέω , καί φοβέω , ὡς ἤδη οὗτος γίγνομαι · μή ὁ μέλλω παραμυθέομαι ἑαυτοῦ · ὅταν γάρ πάντως δήω γίγνομαι , οὐδείς ὁ μέλλω ὠφελέω . πόσος ὁ τρόμος ; πόσος ὁ φόβος τότε ; οἶδα ποτός ὁ ἀπάγω ὁ ἐπί θάνατος ; ποῖος νομίζω αὐτός εἰμί ὁ ψυχή , ὁ μέχρι ὁ πύλη οὐδείς βαδίζω ; πόσος θάνατος οὖον χείρων ; τίς οὐ εἄν αἱρέω καί πράσσω καί πάσχω , ὥστε ἀπαλλάσσω ὁ ἀχλύς ἐκεῖνος ὁ νέφος ; ἐγώ πολύς ἀκούω λέγω ὁ φιανθρωπος Βασίλων · μετά ὁ ἀπαγωγή εἰς πολίτευμα καλέω , ὅτι οὐδέ ἄνθρωπος ὁράω ὁ ἄνθρωπος , θορυβέω ὁ Ψυχή καί ἐκπλήσσω καί ἐξίστημι . εἰμί τοίνυν σωματικός 480 θάνατος οὕτως ἐγώ φοβέω , ὅταν αἰώνιος παραγίγνομαι , τίς πείθω ; καί τίς λέγω περί ὁ ἀπάγω ; ὄχλος περιίστημι τότε , ὁ πλείων οὐδέ οἶδα αὐτός . εἰμί τις ἐκεῖνος ὁ ψυχή περισκοπέω , οὐδείς οὕτως ὠμός , θάλλω οὕτως θρασύς , οὐδείς οὗτος γενναῖος , ὅς οὖον καταπίπτω αὐτός ἔχω , παρίημι ὑπό ὁ φόβος καί ὁ ἀθυμία . εἰμί δέ ἕτερος ἀκαιρέω ὁ θάνατος οὗτος , ὁ ὕπος οὐδείς διαφέρω , ὁ μηδείς κοινωνέω οὗτος διατίθημι · ὅταν ἐγώ αὐτός ὁ μαστός περιπίπτω , τίς ἄρα εἰμί κατάστασις ; οὐ εἰμί , οὐ εἰμί , πιστεύω , παρίστημι λόγος ὁ πάθος . Ναίς , φημί · ἀλλά φιλάνθρωπος ὁ Θεός , καί οὐδείς οὗτος εἰμί . οὐκοῦν εἰκῇ γράφω . οὖον , φημί , ἀλλά πρός ἀπειλή μόνος , ἵνα σωφρονέω . ἐάν οὖν μή σωφρονέω , ἀλλά μένω κακός , οὐ ἐπάγω ὁ κόλασις , εἶπον ἐγώ ; οὐκοῦν οὐδέ ὁ ἀγαθός ἀποδέω ὁ ἀμοιβή ; Ναίς , φημί · ἐκεῖνος γάρ αὐτός πρέπει εἰμί καί ὑπέρ ὁ ἄξιος εὐεργετέω . ὥστε ἐκεῖνος μέν ἀληθής καί πᾶς εἰμί · ὁ δέ ὁ κόλασις οὖον πάντως , ἀλλά ἀπειλή ἕνεκα καί φόβος ; πόθεν σύ πείθω , οὐ οἶδα . ἄν εἶπον ὅτι ὁ σκύλλω αὐτός οὖον τελευτάω ,