joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0441.1
σῶμα ἀναλαβεῖν , ἢ τὸ ἀλλότριον ; Ἄλλοι πάλιν φατιν ὑπὸ πυρὸς ἀναλίσκεσθαι α , καὶ ἱματίων ἀνάστασιν γίνεσθαι καὶ ὑποδημάτων , καὶ οὐ κατακελύνονται · ἕτεροι ἀτόμους εἰσάγουσιν . Ἄλλὰ πρὸς ἐκείνους οὐδεὶς ἡμῖν λόγος · πρὸς δὲ τοὺς πιστοὺς , εἰ γε πιστοὺς δεῖ καλεῖν , τοὺς ἐρωτῶντας , ὅμως ἐροῦμεν τὸ ἀποστολικόν , ὅτι πᾶσα ἡ ζωὴ ἀπὸ θορρᾶς γίνεται , πάντα φυτά , πάντα σπέρματα . Οὐχ ὁρᾷς τὴν συκὴν ἥλιχον μὲν ἔχει κορμόν , ἥλικα δὲ σπέρμα ; φύλλα δὲ πόσα , κλῆδους , ἀνθέριχας , βίζας τοσοῦτον ἐπεχοῦσας καὶ ἐγκεχαλπισμένας ; Αὕτη τοίνυν ἡ τῆλικάυτη [ 475 ] καὶ τοιαύτη ἀπὸ τῆς κέγχρου γίνεται ἐκεῖνης τῆς κατασληθείσης , καὶ αὐτῆς διαφθαρείσης πρώτων · μὴν μὴ σαπῇ καὶ διαλυθῇ , οὐδὲν τούτων ἔσται . Εἴπέ μοι , πότεν τοῦτο γίνεται ; Καὶ ἡ ἀμπελος δὲ ἡ οὕτω καλὴ καὶ ἰδεῖν καὶ μετέχειν , ἀπὸ τοῦ εἰδὲ ὧστος γίνεται ἐκεῖνου . Τί δέ , εἴπέ μοι , οὐχὶ ὕδωρ ἐστὶν ἐν τῷ ἀνωθεν καταφερομένῳ ; καὶ πῶς εἰς τοσαῦτα μεταβάλλεται ; Τοῦτο γὰρ τῆς ἀναστάσεως θαυμασιώτερον . Ἐκεῖ μὲν γὰρ καὶ τὸ αὐτὸ σπέρμα , καὶ τὸ αὐτὸ ὑπόκειται φυτόν , καὶ ἡ συγγένεια πολλή · ἐνταῦθα δὲ εἴπέ μοι πῶς μίαν ἔχον ποιότητα καὶ μίαν φύσιν , εἰς τοσαῦτα τρέπεται ; Ἐν ἀμπέλῳ γίνεται οἶνος , οὐχὶ οἶνος μόνον , ἀλλὰ καὶ φύλλα καὶ ὀπός · καὶ γὰρ οὐχ ὁ βότρυς μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ λοιπὸν τῆς ἀμπελοῦ αὐτῷ τρέφεται · πάλιν δὲ ἐλαῖα ἐλαίων , καὶ τὰ ἄλλα , ὅσα οὐκ ἔστιν εἰπεῖν . Καὶ τὸ θαυμαστόν , ἐνταῦθα ὕγρον , ἐκεῖ ξηρόν , ἐνταῦθα γλυκύ , ἐκεῖ δέ , ἐκεῖ στυγνόν , ἐκεῖσθι πικρόν . Πῶς , εἴπέ μοι , τρέπεται εἰς τοσαῦτα ; εἴπέ τὸν λόγον · Ἄλλ’ οὐκ ἂν ἔχοις . Ἐπὶ δὲ σοῦ αὐτοῦ , εἴπέ μοι ( ἐγγύτερον γάρ ) , τοῦτο τὸ σπέρμα τὸ καταβαλλόμενον πῶς εἰς ὀφθαλμοὺς , πῶς εἰς ὀδόντας , πῶς εἰς χείρας , πῶς εἰς καρδίαν , πῶς εἰς τοσαῦτα ῥυθμίζεται καὶ διατυπῶται ; οὐχὶ μυρίαι διαφοραὶ ἐν τῷ σώματι , σχημάτων , μεγεθῶν , ποιοτήτων , θέσεων , δυνάμεων , ῥυθμῶν ; πῶς νεῦρα , καὶ φλέβες , καὶ σάρκες , καὶ ὀστὰ καὶ ὀμματα , καὶ ἀρτηρίαι , καὶ ἀθρόα , καὶ χόνδρω , καὶ ὅσα ἕτερα τούτων πλείονα παῖδες ἰατρῶν ἀκριβολογοῦνται , ἀ τὴν ἡμετέραν συνέχει φύσιν , καὶ ταῦτα ἀπὸ τοῦ ἑνὸς σπέρματος ; Ἄρα πολλῷ σοι δοκεῖ τούτων εἶναι τοῦτο ἀπορώτερον , πῶς τὸ ὕγρόν καὶ μαλακὸν εἰς σκληρόν καὶ ψυχρὸν πῆγνυται , τὸ δστοῦν ; πῶς εἰς θερμὸν καὶ ὕγρον , καὶ τὸ αἷμα , ἐνωθέν ; πῶς εἰς ψυχρόν καὶ μαλακὸν τὸ νεῦρον ; πῶς εἰς ψυχρόν καὶ ὕγρον τὴν ἀρτηρίαν ; πῶδεν ταῦτα , εἴπέ μοι ; ταῦτα οὐ διαπορεῖς ; Οὐχὶ ὁρᾷς καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἀνάστασιν καὶ θάνατον ἐν ταῖς ἡλικίαις γινόμενον ; πού ἡ νεότης ἀπήλθεν ; πῶδεν τὸ γῆρας ἦλθε ; πῶς ὁ γεγηρακὼς ἐαυτὸν μὲν νέον ποιῆσαι οὐ δύναται , δέρον δὲ παιδίων τίκτει νεώτατον , καὶ ὁ ἐαυτῷ οὐ δύναται παρασχεῖν , τέτρεω παρέχει .
Lemmas: σῶμα ἀναλαμβάνω , ἢ ὁ ἀλλότριος ; ἄλλος πάλιν φημί ὑπό πυρός ἀναλίσκω ὅς , καί ἱμάτιον ἀνάστασις γίγνομαι καί ὑπόδημα , καί οὖον κατακελυνοντ · ἕτερος ἄτομος εἰσάγω . ἀλλά πρός ἐκεῖνος οὐδείς ἐγώ λόγος · πρός δέ ὁ πιστός , εἰμί γε πιστός δεῖ καλέω , ὁ ἐρωτάω , ὅμως εἴρω ὁ ἀποστολικός , ὅτι πᾶς ὁ ζωή ἀπό Θοραί γίγνομαι , πᾶς φυτός , πᾶς σπέρμα . οὐχ ὁράω ὁ συκή ἡλίκος μέν ἔχω κορμός , ἧλιξ δέ σπέρμα ; φύλλον δέ πόσος , χλῆδος , ανθεριχαω , βίζα τοσοῦτος ἐπέχω καί ἐγκεχαλπισμένας ; ἄτη τοίνυν ὁ τηλικόσδε [ 475 ] καί τοιοῦτος ἀπό ὁ κέγχρος γίγνομαι ἐκεῖνος ὁ κατασληθεισος , καί αὐτός διαφθείρω πρῶτος · μήv μή σήπω καί διαλύω , οὐδείς οὗτος εἰμί . εἶπον ἐγώ , πότε οὗτος γίγνομαι ; καί ὁ ἄμπελος δέ ὁ οὗτος κάλως καί ὁράω καί μετέχω , ἀπό ὁ ἀνάκλεις ὧστος γίγνομαι ἐκεῖνος . τις δέ , εἶπον ἐγώ , οὐ ὕδωρ εἰμί ἐν ὁ ἄνωθεν καταφέρω ; καί πῶς εἰς τοσοῦτος μεταβάλλω ; οὗτος γάρ ὁ ἀνάστασις θαυμάσιος . ἐκεῖ μέν γάρ καί ὁ αὐτός σπέρμα , καί ὁ αὐτός ὑπόκειμαι φυτός , καί ὁ συγγένεια πολύς · ἐνταῦθα δέ εἶπον ἐγώ πῶς εἷς ἔχω ποιότης καί εἷς φύσις , εἰς τοσοῦτος τρέπω ; ἐν ἄμπελος γίγνομαι οἶνος , οὐ οἶνος μόνος , ἀλλά καί φύλλον καί ὄψ · καί γάρ οὐ ὁ βότρυς μόνος , ἀλλά καί ὁ λοιπός ὁ Αμπελός αὐτός τρέφω · πάλιν δέ ἐλαία ἔλαιον , καί ὁ ἄλλος , ὅσος οὐ εἰμί εἶπον . καί ὁ θαυμαστός , ἐνταῦθα ὑγρός , ἐκεῖ ξηρός , ἐνταῦθα γλυκύς , ἐκεῖ δέ , ἐκεῖ στυγνός , κεῖμαι πικρός . Πῶς , εἶπον ἐγώ , τρέπω εἰς τοσοῦτος ; εἶπον ὁ λόγος · ἄλλος οὐ εἄν ἔχω . ἐπί δέ σύ αὐτός , εἶπον ἐγώ ( ἐγγύς γάρ ) , οὗτος ὁ σπέρμα ὁ καταβάλλω πῶς εἰς ὀφθαλμός , πῶς εἰς ὀδούς , πῶς εἰς χείρ , πῶς εἰς Καρδία , πῶς εἰς τοσοῦτος ῥυθμίζω καί διατυπόω ; οὐ μυρίος διαφορά ἐν ὁ σῶμα , σχῆμα , μέγεθος , ποιότης , θέσις , δύναμις , ῥυθμός ; πῶς νεῦρον , καί φλέψ , καί σάρξ , καί ὁστόν καί ὄμμα , καί ἀρτηρία , καί ἀθρόος , καί χόνδρος , καί ὅσος ἕτερος οὗτος πλείων παῖς ἰατρός ἀκριβολογέω , ὅς ὁ ἡμέτερος συγχέω φύσις , καί οὗτος ἀπό ὁ εἷς σπέρμα ; ἄρας πολύς σύ δοκέω οὗτος εἰμί οὗτος ἄπορος , πῶς ὁ ὑγρός καί μαλακός εἰς σκληρός καί ψυχρός πήγνυμι , ὁ δύστος ; πῶς εἰς θερμός καί ὑγρός , καί ὁ αἷμα , νοέω ; πῶς εἰς ψυχρός καί μαλακός ὁ νεῦρον ; πῶς εἰς ψυχρός καί ὑγρός ὁ ἀρτηρία ; πῶδεν οὗτος , εἶπον ἐγώ ; οὗτος οὖον διαπορέω ; οὐ ὁράω κατά ἕκαστος ἡμέρα ἀνάστασις καί θάνατος ἐν ὁ ἡλικία γίγνομαι ; πού ὁ νεότης ἀπέρχομαι ; πῶδεν ὁ γῆρας ἔρχομαι ; πῶς ὁ γηράσκω ἑαυτοῦ μέν νέος ποιέω οὖον δύναμαι , δέρω δέ παιδίον τίκτω νέος , καί ὁ αὐτός οὖον δύναμαι παρέχω , τέτρεω παρέχω .