joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0456.2
δ . Ὥστε οὐ πρὸς τοῦτο ἐκάλεσεν εἰς τὸ ἀπολέσθαι , ἀλλ’ εἰς τὸ σῶσαι . Καὶ τοῦτο βούλεται , πᾶσιν ὁλῶν · Τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ἔδωκεν ὑπὲρ ἡμῶν , φησίν · ὥστε ἡμᾶς ἐπιθυμεῖ σωθῆναι , ὅτι τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ἔδωκε , καὶ οὐχ ἀπλῶς ἔδωκεν , ἀλλ’ εἰς θάνατον . Ἀπὸ τούτων τῶν λογισμῶν ἡ ἐλπίς τίκτεται . Μὴ γὰρ ἀπογνῶς , ἄνθρωπε , πρὸς τὸν Θεὸν ἀπερχόμενος τὸν μὲθ’ Υἱοῦ φεισάμενον διὰ σέ · μὴ ἀπαγορεύσης τοῖς παροῦσι κακοῖς . Ὁ τὸν Μονογενῆ δούς , ἵνα σε σώσῃ καὶ τῆς γέννης ἐξελέηται , τίνος φείσεται λοιπὸν ὑπὲρ τῆς σῆς σωτηρίας ; Ὥστε ἐλπίζειν χρή πάντα χρήστα . Οὐδὲ γὰρ , εἰ πρὸς δικαστὴν ἀπήλθμεν μέλλοντας κρίνειν [ 491 ] ἡμᾶς , καὶ τοσαύτην ἀπόλυσιν ὑπὲρ ἡμῶν ἐπεδείξαμενον , ὡς τὸν υἱὸν κατασφάξαι , ἐδείσαμεν ἂν . Ἐπικύψμεν οὖν χρηστὰ καὶ μεγάλα · τὸ γὰρ κεφαλαῖον ἐλάθομεν , εἰ πιστεύομεν . Εἰδοῦν γὰρ τὸ ὑπόδειγμα · ἀγαπήσωμεν · ἐγατὴς γὰρ ἀνοδίας τὸ μὴ τὸν σὺνδιατεθέντα ἀγαπῆσαι . Ἴνα , εἰτε γρηγοροῦμεν , φησίν , εἰτε καθεύδομεν , ἅμα σύν αὐτῷ ζήσωμεν . Διὸ παρακαλεῖτε ἀλλήλους , καὶ οἰκοδομεῖτε εἰς τὸ ἕνα , καθὼς καὶ ποιεῖτε . Καὶ ἄλλαγεω πάλιν , Εἰτε γρηγοροῦμεν , εἰτε καθεύδομεν a . Ἄλλ’ ἐπερον ἐκείτὸν ὑπὸν φησίν , καὶ ἕτερον ἐνταῦθα · ἐνταῦθα μὲν γὰρ τὸν θάνατον δηλοῖ τὸν σωματικόν , ἐκεῖ δὲ τὴν περὶ τὸν βίον ἀμέλειαν . Ὁ οὖν δηλοῖ , τοῦτό ἐστι · Τοὺς κινδύνους μὴ δεδοίκατε · χὰν ἀποθάνωμεν , ζήσομεθα . Μὴ ἀπελπίσης , ὅτι κινδυνεύεις · ἔχεις ἐνέχυρον ἀσφαλές · οὐχ ἂν , εἰ μὴ σφόδρα ἡμῶν περιεσώκει , τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ἔδωκεν . Ὥστε χὰν ἀποθάνῃ , ζήση · καὶ γὰρ καὶ αὐτὸς ἀπέθανεν . Ἄν τε οὖν ἀποθάνωμεν , ἄν τε ζῶμεν , μετ’ αὐτοῦ ζήσομεθα . Ἀδιάφορον τοῦτο ἔγω · οὐδὲν μοι μέλει , ἄν τε ζῶ , ἄν τε ἀποθάνω · μετ’ ἐκείνου γὰρ ζήσομεθα . Πάντα οὖν ὑπὲρ ἐκείνης πράττωμεν τῆς ζωῆς , πάντα πρὸς ἐκείνην ὁρῶντες ἐργαζόμεθα . Σχέτος ἐστὶν ἡ κακία , ἀγαπητέ , θάνατός ἐστι , νῦν ἐστίν , οὐδὲν ὁρῶμεν τῶν δεόντων , οὐδὲν πράττομεν τῶν προσήκοντων . Καθάπερ οἱ νεκροὶ δυσπαθεῖς εἰσι καὶ διωδότες , οὕτω καὶ αἱ ψυχαὶ τῶν ἐν κακίᾳ πολλῆς εἰσιν ἀκαμαρίας μεσται · μέμυκεν αὐτῶν τὰ ὀμματα , τὸ στόμα συνιληπται , ἀκίνητοι μένουσιν ἐν τῇ κλίνῃ τῆς κακίας · μᾶλλον δὲ τῶν ταῦτα παθόντων ἐλεεινότεροι . Οὕτω μὲν γὰρ πρὸς ἕκαστε νεκροῖ , ἐκεῖνοι δὲ πρὸς μὲν ἀρετὴν ἀναίσθητοι , ζῶντες δὲ
Lemmas: δ . ὥστε οὖον πρός οὗτος καλέω εἰς ὁ ἀπόλλυμι , ἀλλά εἰς ὁ σῴζω . καί οὗτος βούλομαι , πᾶς ὄλλυμι · ὁ υἱός αὐτός δίδωμι ὑπέρ ἐγώ , φημί · ὥστε ἐγώ ἐπιθυμέω σῴζω , ὅτι ὁ υἱός αὐτός δίδωμι , καί οὐ ἀπλόος δίδωμι , ἀλλά εἰς θάνατος . ἀπό οὗτος ὁ λογισμός ὁ ἐλπίς τίκτω . μή γάρ ἀπογιγνώσκω , ἄνθρωπος , πρός ὁ θεός ἀπέρχομαι ὁ μετά υἱός φείδομαι διά σός · μή απαγόρευση ὁ πάρειμι κακός . ὁ ὁ Μονογενεύς δίδωμι , ἵνα σύ σῴζω καί ὁ γέννα ἐξελαύνω , τίς φείδομαι λοιπός ὑπέρ ὁ σός σωτηρία ; ὥστε ἐλπίζω χρή πᾶς Χρήστα . οὐδέ γάρ , εἰμί πρός δικαστής ἀπέρχομαι μέλλω κρίνω [ 491 ] ἐγώ , καί τοσοῦτος ἀπόλυσις ὑπέρ ἐγώ ἐπιδείκνυμι , ὡς ὁ υἱός κατασφάζω , δείδω εἄν . Ἐπικύπτω οὖν χρηστός καί μέγας · ὁ γάρ κεφάλαιος λανθάνω , εἰμί πιστεύω . βλέπω γάρ ὁ ὑπόδειγμα · ἀγαπάω · ἐγατὴς γάρ ἀνοδία ὁ μή ὁ συνδιατίθημι ἀγαπάω . ἵνα , εἴτε γρηγορέω , φημί , εἴτε καθεύδω , ἅμα σῦς αὐτός ζῶ . Διὸ παρακαλέω ἀλλήλων , καί οἰκοδομέω εἰς ὁ εἷς , καθώς καί ποιέω . καί ἄλλαγεω πάλιν , εἴτε γρηγορέω , εἴτε καθεύδω a . ἄλλος περίειμι κέω ὕπειμι φημί , καί ἕτερος ἐνταῦθα · ἐνταῦθα μέν γάρ ὁ θάνατος δηλόω ὁ σωματικός , ἐκεῖ δέ ὁ περί ὁ βίος ἀμέλεια . ὁ οὖν δηλόω , οὗτος εἰμί · ὁ κίνδυνος μή δείδω · χήν ἀποθνῄσκω , ζῶ . μή ἀπελπίζω , ὅτι κινδυνεύω · ἔχω ἐνέχυρον ἀσφαλής · οὐ εἄν , εἰμί μή σφόδρα ἐγώ περισῴζω , ὁ υἱός αὐτός δίδωμι . ὥστε χήν ἀποθνῄσκω , ζῶ · καί γάρ καί αὐτός ἀποθνῄσκω . ἄν τε οὖν ἀποθνῄσκω , ἄν τε ζῶ , μετά αὐτός ζῶ . ἀδιάφορος οὗτος ἐγώ · οὐδείς ἐγώ μέλος , ἄν τε ζῶ , ἄν τε ἀποθνῄσκω · μετά ἐκεῖνος γάρ ζῶ . Πάν οὖν ὑπέρ ἐκεῖνος πράσσω ὁ ζωή , πᾶς πρός ἐκεῖνος ὁράω ἐργάζομαι . Σκέτος εἰμί ὁ κακία , ἀγαπητός , θάνατος εἰμί , νῦν εἰμί , οὐδείς ὁράω ὁ δήω , οὐδείς πράσσω ὁ προσήκω . καθά ὁ νεκρός δυσπαθής εἰμί καί διώδης , οὗτος καί ὁ ψυχή ὁ ἐν κακία πολύς εἰμί ἀκαμαρίας μεστός · μύω αὐτός ὁ ὄμμα , ὁ στόμα συλλαμβάνω , ἀκίνητος μένω ἐν ὁ κλίνη ὁ κακία · μᾶλλον δέ ὁ οὗτος πάσχω ἐλεεινός . οὕτως μέν γάρ πρός ἕκαστος νεκρόω , ἐκεῖνος δέ πρός μέν ἀρετή ἀναίσθητος , ζῶ δέ