joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0468.4
ἀπλῶς τοῦτο λέγων , ἀλλὰ πᾶν ἐφίμενος τῶν ὑμε-τέρων εὐχῶν . Εἰ γὰρ ὑπεύθυνος ἐγενόμην τῆς πάν-των ὑμῶν προστασίας , καὶ λόγους ὑπέχειν μέλλω , πολλῷ μᾶλλον ὀφείλω τῆς παρ' ὑμῶν ἀπολαύειν εὐ-χῆς . Αἱ εὐδυνὰ μοι μεῖζον ἐγένοντο δι' ὑμᾶς · οὐχ-οῦν καὶ ἡ βοήθεια πλείων παρ' ὑμῶν . Ἀσπάσασθε τοὺς ἀδελφοὺς πάντας ἐν ἀφιῷ φιλήματι . Βαβαί τῆς θερμότητος ! βαβαί τῆς διανοίας ! Ἐπειδὴ φιλή-ματι αὐτοὺς ἀσπάσασθαι οὐχ ἡδύνατο [ 505 ] ἀπών , δι' ἑτέρων αὐτοὺς ἀσπάζεται · οὕτω καὶ ἡμεῖς ποιοῦ-μεν , ὡς ὅταν λέγωμεν , Φίλησον αὐτὸν ἀντ' ἐμοῦ . Οὕτω καὶ αὐτοὶ κατέχετε τὸ πῦρ τῆς ἀγάπης · οὐ γὰρ ἀνέχεται διαστημάτων , ἀλλὰ καὶ διὰ μέσων τῶν ἐδῶν ἐαυτὴν ἐκτείνει , καὶ πανταχῶ πάρεστιν . Ὁρκίῶ ὑμᾶς τὸν Κύριον , ἀναγνωσθῆναι τὴν ἐπι-στολὴν πᾶσι τοῖς ἀγίοις ἀδελφοῖς . Καὶ τοῦτο πό-θου μάλιστα , οὐ διδασκαλίας τοσοῦτον · ἵνα κάκει-νοις ὡς προδιαλεγόμενος , φησίν · Ἡ χάρις τοῦ Κυ-ρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ' ὑμῶν . Ἀμήν . Καὶ οὐχ ἀπλῶς ἐπιτάττει , ἀλλ' ὁρκίζει , ἀπὸ θερμῆς διανοίας καὶ τοῦτο ποιῶν , ἵνα κἂν αὐτοὺ καταφρονή-σωσι , διὰ τὸν ὄρκισμὸν πράξωσι τὸ ἐπιταχθέν . Μέ-γαν γὰρ εἶχον τότε φόβον τοῦ πράγματος · νυνὶ δὲ καὶ τοῦτο πεπλάτηται . Καὶ ἔστι πολλὰκις παῖς μυστη-ζόμενος , καὶ ὁρῶν τὸν Θεὸν καὶ τὸν Χριστὸν αὐ-τοῦ , καὶ οὐτω Χριστιανὸς ἀποθάνει , καλοῦσθες προσ-έχει , οὐδεὶς ἐπιστρέφεται · ἂν δὲ τὸν υἱὸν τὸν ἴδιον ὁρκί-ση , εὐθέως καὶ ἄκων , καὶ τρίζων τοὺς ὀδόντας , ψήφιστοῦ θυμοῦ . Ἄλλος πάλιν ἐλκόμενος , ἀπαγόμενος ἐπὶ μέσης τῆς ἀγορᾶς , καὶ Ἑλλήνων καὶ Ἰουδαίων παρόν-των , ὁρκοὺ τὸν ἀπάγοντα ὁρκοὺς ὁρκωδεστάτους , καὶ οὐδεὶς προσέχει . Τί οὖκ ἐροῦσιν οἱ Ἕλληνες , ὅταν πιστὸς τὸν πιστὸν καὶ Χριστιανὸν ὁρκῶ , καὶ μηδεὶς γίνεται λόγος , ἀλλὰ καὶ καταφρονῶμεν ;
Lemmas: ἀπλόος οὗτος λέγω , ἀλλά πᾶς ἐφίημι ὁ ὑμέτερος εὖχος . εἰμί γάρ ὑπεύθυνος γίγνομαι ὁ πάντος σύ προστασία , καί λόγος ὑπέχω μέλλω , πολύς μᾶλλον ὀφείλω ὁ παρά σύ ἀπολαύω εὐχή . ὁ εὐδυνὰ ἐγώ μείζων γίγνομαι διά σύ · οὐχ-οῦν καί ὁ βοήθεια πλείων παρά σύ . ἀσπάζομαι ὁ ἀδελφός πᾶς ἐν ἀφίημι φίλημα . βαβαί ὁ θερμότης ! βαβαί ὁ διάνοια ! ἐπεί φίλημα αὐτός ἀσπάζομαι οὐ ἡδύνω [ 505 ] ἄπειμι , διά ἕτερος αὐτός ἀσπάζομαι · οὗτος καί ἐγώ ποιέω , ὡς ὅταν λέγω , φιλέω αὐτός ἀντί ἐγώ . οὕτως καί αὐτός κατέχω ὁ πῦρ ὁ ἀγάπη · οὖον γάρ ἀνέχω διάστημα , ἀλλά καί διά μέσος ὁ Ἐδῶν ἑαυτοῦ ἐκτείνω , καί πανταχῶ πάρειμι . ὅρκιος σύ ὁ κύριος , ἀναγιγνώσκω ὁ ἐπιστολή πᾶς ὁ ἀγάω ἀδελφός . καί οὗτος πόθος μάλιστα , οὖον διδασκαλία τοσοῦτος · ἵνα κάκει-νοις ὡς προδιαλέγω , φημί · ὁ χάρις ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός μετά σύ . ἀμήν . καί οὐ ἀπλόος ἐπιτάσσω , ἀλλά ὁρκίζω , ἀπό θερμός διάνοια καί οὗτος ποιέω , ἵνα κἀν αὐτου καταφρονέω , διά ὁ ὁρκισμός πράσσω ὁ ἐπιτάσσω . Μέγας γάρ ἔχω τότε φόβος ὁ πρᾶγμα · νυνί δέ καί οὗτος πλάσσω . καί εἰμί πολλάκις παῖς μυστη-ζόμενος , καί ὁράω ὁ θεός καί ὁ Χριστός αὐ-τός , καί οὗτος Χριστιανός πεθαίνω , καλέω προσέχω , οὐδείς ἐπιστρέφω · εἄν δέ ὁ υἱός ὁ ἴδιος ὁρκίζω , εὐθύς καί ἄκων , καί τρίζω ὁ ὀδούς , ψηφιστής θυμός . ἄλλος πάλιν ἕλκω , ἀπάγω ἐπί μέσος ὁ ἀγορά , καί Ἕλλην καί Ἰουδαῖος παροράω , Ὅρκος ὁ ἀπάγω Ὅρκος ὁρκωδεστάτους , καί οὐδείς προσέχω . τις οὐ εἴρω ὁ Ἕλλην , ὅταν πιστός ὁ πιστόν καί Χριστιανός Ὅρκος , καί μηδείς γίγνομαι λόγος , ἀλλά καί καταφρονέω ;