joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0457.4
χαχά , τὴν διαδεξομένην σε τιμωρίαν · καὶ διὰ τοῦτο ὀργνῶ μάλιστα , ὅτι γελᾷς . Πένθδσον σον ἑαυθῆντον μετ' ἐμοῦ καὶ σὰ χαχά . Εἴπέ μοι , ἄν τὲς σοι τῶν οἰκείων ἀπολῆται , οὐχὶ τοὺς μεν γελῶντας ἐπὶ τῇ τελευτῇ καὶ ἀποστρέφει , καὶ ἔχθροὺς ἡγήτοὺς δὲ δακρύοντας καὶ συμπενθούσας φίλας ; Εἰτα τὸς μὲν γυναῖκας προκειμένας νεκρὰς , τὸν γελῶντα ἀποστρέφει , τῆς δὲ ψυχῆς σοι τεθνατωμένης , τὸν δακρύοντα ἀποστρέφει , γελᾷς δὲ αὐτόν ; Ὑφᾶς πῶς ἡμᾶς διέθηκεν ὁ διάβολος , ἔχθροὺς ἑαυτοὺς εἶναι καὶ πολεμοῦς ; Ἄνανήψωμεν ποτε , διαβλέψωμεν , γρηγορήσωμεν , ἐπιλαβώμεθα τῆς αἰωνίου ζωῆς , τὸν πολὺν ὑπὸν ἀποτιναξώμεθα . Κρίσις ἐστι , χλάσεις ἐστιν , ἀνάστασίς ἐστιν , ξέττασις τῶν πεπραγμένων · ὁ Κύριος ἔρχεται ἐν νεφέλαις , Πῦρ ἀνῴσει αὐτοῦ καυθίσοντι , [ 494 ] καὶ κύκλῳ αὐτοῦ καταμὴ σφοδρά , φησὶ · ποταμὸς πυρὸς σύρεται ἐμπροσθεν αὐτοῦ , σκόλης ἀτελεύτητος , πῦρ δαδιστον , σκότος ἐξωτέρον , βρυγμὸς τῶν ὀδόντων . Κλῆν μυριάκις πρὸ τούτου · δυσχρεῖναι τιν , ἐγὼ λέγων οὐ παύσομαι . Εἰ γὰρ λισζόμενοι οἱ προφῆται οὐκ ἐσώθησαν , πολλῷ μᾶλλον ἡμᾶς ἀπεχθεῖαι δεῖ φέρειν , καὶ μὴ πρὸς χάριν ὑμῖν ὁμιλεῖν , ἵνα μὴ ἀπατήσαντες ὑμᾶς , αὐτοὶ διχοτομηθῶμεν . Ἐκαὶ χλάσεις ἐστιν ἀθάνατος , ἀπαραμύθητος · ὁ προστησόμενος οὐδείς . Τίς ἐλεήσει , φησίν , ἐπασιὅδῳ ἐρισθῆκτος ; Ὅταν ἡμᾶς ἑαυτοὺς μὴ ἐλεήσωμεν , τίς ἐλεήσει , εἴπέ μοι ; Ἐὰν ἴδῃς τινὰ ἔξος ἐλαύνοντα δι' ἑαυτοῦ , τοῦτο δυνήσῃ φειδεσθαι ποτε ; Οὐδαμῶς · πολλῷ μᾶλλον , ὅταν παρὸν ἡ κατορθοῦσαι , καὶ μὴ κατορθώσωμεν , τίς ἡμῶν φείσεται ; Οὐδείς . Ἐλεήσωμεν ἑαυτούς · ὅταν εὐχόμεθα τῷ Θεῷ λέγοντες , Ἐλέησόν με , Κύριε , λέγωμεν πρὸς ἑαυτούς , καὶ ἑαυτοὺς ἐλεήσωμεν . Ἡμεῖς ἐσμεν κύριοι τοῦ τὸν Θεὸν ἡμᾶς ἐλεῆσαι · αὐτὸς ἡμῖν τοῦτο ἐχαρίσατο . Ἐὰν δέξια ἐλέους πράττωμεν , ἐὰν δέξια φιλανθρωπίας τῇ παρ' αὐτοῦ , ἐλεήσει ἡμᾶς ὁ Θεός · ἐὰν δὲ ἑαυτοὺς μὴ ἐλεώμεν , τίς ἡμῶν φείσεται ; Ἐλέησον τὸν πλησίον , καὶ ἐλεηθήσῃ παρ' αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ . Πόσοι καθ' ἑκάστην ἡμέραν προσέρχονται λέγοντες , Ἐλέησόν με , καὶ οὐδ' ἐπιστρέφει ; πόσοι γυμνοί , πόσοι ἀνάπτροι , καὶ οὐχ ἐπικαμπτόμεθα , ἀλλὰ παραπεμπτόμεθα αὐτῶν τὰς ἰκετηρίας ; Πῶς οὖν ἀξιοῖς ἐλεηθῆναι , αὐτὸς οὐδὲν δέξιν ἐλέου ποιῶν ; Γενώμεθα οἰκτίρμονες , γνώμεθα ἐλεήμονες · ἵν' οὕτως εὐαρεστήσωμεν τῷ Θεῷ , καὶ ἐπιτύχωμεν τῶν ἐπηγγελμένων ἀγαθῶν τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ' οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: χάχας , ὁ διαδέχομαι σύ τιμωρία · καί διά οὗτος ὀργάω μάλιστα , ὅτι γελάω . Πένθδσον σός ἑαυθῆντον μετά ἐγώ καί σός χάχας . εἶπον ἐγώ , ἄν τέ σύ ὁ οἰκέω ἀπόλλυμι , οὐ ὁ μέν γελάω ἐπί ὁ τελευτή καί ἀποστρέφω , καί ἐχθρός ἡγήτοὺς δέ δάκρυ καί συμπενθέω φίλος ; εἶτα τός μέν γυνή πρόκειμαι νεκρός , ὁ γελάω ἀποστρέφω , ὁ δέ Ψυχή σύ θνῄσκω , ὁ δάκρυ ἀποστρέφω , γελάω δέ αὐτός ; ὑφή πῶς ἐγώ διατίθημι ὁ διάβολος , ἐχθρός ἑαυτοῦ εἰμί καί πόλεμος ; ἀνανήφω ποτός , διαβλέπω , γρηγορέω , ἐπιλαμβάνω ὁ αἰώνιος ζωή , ὁ πολύς ὕπειμι ἀποτινάσσω . κρίσις εἰμί , κλάω εἰμί , ἀνάστασις εἰμί , ξέττασις ὁ πράσσω · ὁ Κύριος ἔρχομαι ἐν νεφέλη , πῦρ ἀνοέω αὐτός καίω , [ 494 ] καί κύκλος αὐτός καταμὴ σφοδρός , φημί · ποταμός πυρός σύρω ἔμπροσθεν αὐτός , Σκόλης ἀτελεύτητος , πῦρ δαδιστον , σκότος ἐξωτέρω , βρυγμός ὁ ὀδούς . Κλῆς μυριάκις πρό οὗτος · δυσχρεῖναι ὅς , ἐγώ λέγω οὖον παύω . εἰμί γάρ λίζω ὁ προφήτης οὐ σῴζω , πολύς μᾶλλον ἐγώ ἀπέχθεια δεῖ φέρω , καί μή πρός χάρις σύ ὁμιλέω , ἵνα μή ἀπατάω σύ , αὐτός διχοτομέω . καίμι κλάω εἰμί ἀθάνατος , ἀπαραμύθητος · ὁ προΐστημι οὐδείς . Τῖς ἐλεέω , φημί , επασιοδος ἐρισθῆκτος ; ὅταν ἐγώ ἑαυτοῦ μή ἐλεέω , τίς ἐλεέω , εἶπον ἐγώ ; ἐάν ὁράω τις Ἔξος ἐλαύνω διά ἑαυτοῦ , οὗτος δύναμαι φείδομαι ποτός ; οὐδαμός · πολύς μᾶλλον , ὅταν πάρειμι ὁ κατορθόω , καί μή κατορθόω , τίς ἐγώ φείδομαι ; οὐδείς . ἐλεέω ἑαυτοῦ · ὅταν εὔχομαι ὁ Θεός λέγω , ἐλεάω ἐγώ , κύριος , λέγω πρός ἑαυτοῦ , καί ἑαυτοῦ ἐλεέω . ἐγώ εἰμί κύριος ὁ ὁ θεός ἐγώ ἐλεέω · αὐτός ἐγώ οὗτος χαρίζομαι . ἐάν δεξιός ἔλεος πράσσω , ἐάν δεξιός φιλανθρωπία ὁ παρά αὐτός , ἐλεέω ἐγώ ὁ Θεός · ἐάν δέ ἑαυτοῦ μή ἐλεέω , τίς ἐγώ φείδομαι ; ἐλεάω ὁ πλησίος , καί ἐλεέω παρά αὐτός ὁ Θεός . πόσος κατά ἕκαστος ἡμέρα προσέρχομαι λέγω , ἐλεάω ἐγώ , καί οὐδέ ἐπιστρέφω ; πόσος γυμνός , πόσος ἀνάπτροι , καί οὐ ἐπικάμπτω , ἀλλά παραπέμπω αὐτός ὁ ικετευτικός ; Πῶς οὖν ἀξιόω ἐλεέω , αὐτός οὐδείς δέξις ἔλεος ποιέω ; γίγνομαι οἰκτίρμων , γιγνώσκω ἐλεήμων · ἵνα οὕτως εὐαρεστέω ὁ Θεός , καί ἐπιτυγχάνω ὁ ἐπαγγέλλω ἀγαθός ὁ ἀγαπάω αὐτός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .