joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0417.2
ζ' . Πῶς δὲ καὶ ζημία γίνεται χαλεπή ; Ὅταν τὴν ψυχὴν ζημιώσῃς . Εἴπῃ γὰρ μοι , ἀπεστέρεσά σε χρημάτων ὁ κλέπτης · διὰ τί οὐ σαυτὸν ἀποστέρεις σωτηρίας , διὰ τί ἀλγῶν ἐφ' οἷς παρ' ἕτέρων κακῶς ἐπαθες , αὐτὸς πλείονα περιβάλλεις σαυτὸν κακῶς ; Ἐκεῖνος σε ἴσως πέντε περιέβαλε , σὺ δὲ σαυτὸν ἐν τοῖς καιρίοις μάλιστα καταλάμπεις κακοῖς · ἐκεῖνος ἀπεστέρεσά σε τὰ ἐκτὸς σοῦ δυνα , καὶ ὑστερον καὶ ἀχοντὸς σου ἀποπτήσονται · σὺ δὲ τὸν αἰώνιον πλοῦτον σαυτὸν ἀφαίρε . Ἑλύπησά σε ὁ διάβολος ἀφελόμενος τὰ χρήματα · λύτησον αὐτὸν καὶ σὺ εὐχαριστήσας , καὶ μὴ εὐχράνῃς . Ἄν πρὸς μαντείαν ἀπέλθῃς , εὐφράνας · ἂν εὐχαριστήσῃς τῷ Θεῷ , καίριον ἕδωκας αὐτῷ τὴν πληγήν . Καὶ ὅρα τί γίνεται · οὔτε αὐτὴ ἐδράσεις · ἀπελθὼν πρὸς τοὺς μάντειας · οὐ γὰρ ἔστιν ἐκείνων εἰδέναι · εἰ δὲ ποῦ καὶ ἐπὶν ἐπιτύχῃ , καὶ τὴν ψυχὴν προσσαπολλύεις , καὶ ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν καταγελασθήσῃ τῶν σῶν , καὶ πάλιν αὐτὰ κακῶς ἀπολεῖς . Ὁ γὰρ δαιμὼν εἰδὼς ὅτι ζημίαν οὐ φέρεις , ἀλλ' ὑπὲρ τούτων καὶ τὸν Θεὸν σὲ ἀρνή , πάλιν χρήματα διδώσει , ἵνα ἀφορμὴν σχῇ τοῦ πάλιν σε ἀπατῆσαι . Εἰ δὲ καὶ λέγοιεν οἱ μάντειας , μὴ θαυμάζετε · ἀσωμάτους ἔστιν ὁ δαιμὼν , πανταχοῦ περισταίν · αὐτὸς αὐτοὺς ὁπλίζει τοὺς λῃστάς · οὐ γὰρ ἄνευ δαιμόνος ταῦτα γίνεται . Εἰ τοίνυν ὁπλίζει τούτους , καὶ οἶδε καὶ ποῦ κατατίθενται · οὐχ ἀγνοεῖ τοὺς αὐτοῦ ὑπηρέτας . Οὐχ ἔστι δὲ θαυμαστὸν τοῦτο · ἂν ἴδῃ ἀλγούντα σε τῇ ζημίᾳ , καὶ ἕτεραν ἐπάγει · ἂν ἴδῃ καταγελάσθαι καὶ καταφρονεῖν , ἀποστήσεται ταύτης τῆς ὁδοῦ . Καθάπερ γὰρ ἡμεῖς ἕκαστα τοὺς ἐχθροὺς διατιθέμεν ἐν οἷς λυποῦμεν αὐτούς · ἂν δὲ ἴδωμεν ὅτι οὐχ ἀλγοῦσιν , ἀριστάμεθα λοιπὸν , ὡς οὐχ ἕχοντες αὐτοὺς δακεῖν · οὕτω καὶ ὁ διάβολος .
Lemmas: γῆ . Πῶς δέ καί ζημία γίγνομαι χαλεπός ; ὅταν ὁ ψυχή ζημιόω . εἶπον γάρ ἐγώ , ἀποστερέω σύ χρῆμα ὁ κλέπτης · διά τίς οὖον σαυτοῦ ἀποστερέω σωτηρία , διά τίς ἄλγος ἐπί ὅς παρά ἕτερος κακῶς πάσχω , αὐτός πλείων περιβάλλω σαυτοῦ κακῶς ; ἐκεῖνος σύ ἴσως πέντε περιβάλλω , σύ δέ σαυτοῦ ἐν ὁ καίριος μάλιστα καταλάμπω κακός · ἐκεῖνος ἀποστερέω σύ ὁ ἐκτός σύ δυνα , καί ὕστερος καί ἄχω σύ ἀποπτάω · σύ δέ ὁ αἰώνιος πλοῦτος σαυτοῦ ἀφαιρέω . λυπέω σύ ὁ διάβολος ἀφαιρέω ὁ χρῆμα · λύω αὐτός καί σύ εὐχαριστέω , καί μή ευχραινω . ἄν πρός μαντεῖος ἀπέρχομαι , εὐφραίνω · εἄν εὐχαριστέω ὁ Θεός , καίριος δίδωμι αὐτός ὁ πληγή . καί ὁράω τίς γίγνομαι · οὔτε αὐτός εδράζω · ἀπέρχομαι πρός ὁ μαντεῖος · οὖον γάρ εἰμί ἐκεῖνος οἶδα · εἰμί δέ ποῦ καί ἐπί ἐπιτυγχάνω , καί ὁ ψυχή προσαπολύω , καί ὑπό ὁ ἀδελφός καταγελάω ὁ σός , καί πάλιν αὐτός κακῶς ἀπόλλυμι . ὁ γάρ δαίμων εἰδοί ὅτι ζημία οὖον φέρω , ἀλλά ὑπέρ οὗτος καί ὁ θεός σύ ἀρνέομαι , πάλιν χρῆμα δίδωμι , ἵνα ἀφορμή ἔχω ὁ πάλιν σύ ἀπατάω . εἰμί δέ καί λέγω ὁ μαντεῖος , μή θαυμάζω · ἀσώματος εἰμί ὁ δαίμων , πανταχοῦ ἀγαθός · αὐτός αὐτός ὁπλίζω ὁ λῃστής · οὖον γάρ ἄνευ δαίμων οὗτος γίγνομαι . εἰμί τοίνυν ὁπλίζω οὗτος , καί οἶδα καί ποῦ κατατίθημι · οὐ ἀγνοέω ὁ αὐτός ὑπηρέτης . οὐχ εἰμί δέ θαυμαστός οὗτος · εἄν ὁράω ἀλγέω σύ ὁ ζημία , καί ἕτερος ἐπάγω · εἄν ὁράω καταγελάω καί καταφρονέω , ἀφίστημι οὗτος ὁ ὁδός . καθά γάρ ἐγώ ἕκαστος ὁ ἐχθρός διατίθημι ἐν ὅς λυπέω αὐτός · εἄν δέ ὁράω ὅτι οὐ ἀλγέω , ἀριστάω λοιπός , ὡς οὐ ἔχω αὐτός δάκνω · οὗτος καί ὁ διάβολος .