joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0449.2
οὖν ἴπης τὰ αὐτὰ ἐκείνοις τιτολημκτά , ἢ καὶ πολλῷ πλείονα , καὶ μὴ διδόντα δίκην , οὐχὶ καὶ ἄκων ὁμολογήσεις τὴν γένναν ; Ἐκλεγε τοὺς τοὺς ἐνταῦθα πρὸ σοῦ κεκολασμένους χαλεπῶς , ἐνδεῖ ὅτι ὁ Θεὸς προσωπολήπτως ἔχει ἐστι , καὶ ὅτι μορία ἐργασάμενος κακῶ , οὐδὲν τοιούτων πέπονθας , καὶ ἴξεις τὴν ἔννοιαν τῆς γέννης . Οὕτω γὰρ ἡμῖν αὐτὴν ὁ Θεὸς ἐγκατἐσπερσεν , ὡς μηδένα ἀγνοεῖν τοῦτο ποτε . Καὶ γὰρ ποιηταὶ καὶ φιλόσοφοι καὶ μυθολόγοι , καὶ πάντες ἀπλῶς ἄνθρωποι , περὶ τῆς ἀναπεδοδῶσεως φιλοσόφησαν τῆς ἐκεί , καὶ ἐν ἄδου κολάζεσθαι εἴρηκασιν τοὺς πολλούς . Εἰ δὲ ἐκεῖνα μῦθοι , ἀλλ’ οὐ τὰ παρ’ ἡμῖν . Ταῦτα οὐχ ἀπλῶς φοβησαὶ βουλόμενος εἶπον , οὐδὲ βαρυνοὺς τὰς ἡμετέρας ψυχάς , ἀλλὰ σωφρονίσασι , καὶ σωφροτέρας ἐργασασθαι . Ἐβουλήμην καὶ αὐτὸς ἐγὼ μὴ εἶναι κολασιν , καὶ μάλιστα πάντων ἐγώ . Τί δήποτε ; Ὅτι ἡμῶν μὲν ἕκαστος ὑπὲρ τῆς ἑαυτοῦ ψυχῆς δέδοικεν · ἐγὼ δὲ καὶ τῆς προστασίας ταύτης εὐδύνα · ὕφεξις ὥστε μάλιστα πάντων ἐμὲ διαφυγεῖν ἀδύνατον . Ἄλλ’ οὐχ ἔστι μοι εἶναι κολασιν καὶ γένναν . Τί πάθω ; Πάλιν ἐπαπορούσι καὶ φασί · Ποῦ οὖν τοῦ Θεοῦ τὸ φιλάνθρωπον ; Πανταχοῦ . Μᾶλλον δὲ ἐν ἑτέρῳ περὶ τούτων διαλέξομαι καιρῷ , ἵνα μὴ τοὺς περὶ γέννης συγχέωμεν λόγους . Τέως δὲ ὅπερ ἐκερδάναμεν ἀπὸ τῶν εἰρημένων , μὴ διαρρή · χέρσος γὰρ οὐ μικρὸν πεπείσθαι περὶ γέννης . 485 Ἡ γὰρ τῶν τοιούτων λόγων μνήμη καθάπερ τι πικρὸν φάρμακον , πᾶσαν κακίαν ἀποσφάζει δυνησεται , συνεχῶς ὁμῶν ἐνιζάνουσα τῇ διανοίᾳ . Χρὴ μὲσα τοίνυν αὐτῷ , ἵνα καθαρὰν καρδίαν ἐντεῦθεν ἔχοντες , οὕτω καταξιωθῶμεν ἰδεῖν , ἢ μήτε ὀφθαλμοὶ εἶδε , μήτε οὖς ἤκουσε , μήτε ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου ἀνέβη · ὡν γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἀγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: οὖν ἶπος ὁ αὐτός ἐκεῖνος τιτολημκτά , ἢ καί πολύς πλείων , καί μή δίδωμι δίκη , οὐ καί ἄκων ὁμολογέω ὁ γέννα ; ἐκλέγω ὁ ὁ ἐνταῦθα πρό σύ κολάζω χαλεπῶς , ἐνδέω ὅτι ὁ θεός προσωπόληπτος ἔχω εἰμί , καί ὅτι μορία ἐργάζομαι κακόω , οὐδείς τοιοῦτος πάσχω , καί ἵκω ὁ ἔννοια ὁ γέννα . οὕτως γάρ ἐγώ αὐτός ὁ θεός ἐγκατασπείρω , ὡς μηδείς ἀγνοέω οὗτος ποτός . καί γάρ ποιητής καί φιλόσοφος καί μυθολόγος , καί πᾶς ἀπλόος ἄνθρωπος , περί ὁ ἀναπεδοδῶσεως φιλοσοφώ ὁ ἐκεῖ , καί ἐν ἀείδω κολάζω εἴρω ὁ πολύς . εἰμί δέ ἐκεῖνος μῦθος , ἀλλά οὖον ὁ παρά ἐγώ . οὗτος οὐ ἀπλόος φοβέω βούλομαι εἶπον , οὐδέ βαρύνω ὁ ἡμέτερος Ψυχή , ἀλλά σωφρονίζω , καί σωφροτέρας ἐργάζομαι . εβουλημη καί αὐτός ἐγώ μή εἰμί κόλασις , καί μάλιστα πᾶς ἐγώ . τις δήποτε ; ὅτι2 ἐγώ μέν ἕκαστος ὑπέρ ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή δείδω · ἐγώ δέ καί ὁ προστασία οὗτος εὐδύνα · ὕφεξις ὥστε μάλιστα πᾶς ἐγώ διαφεύγω ἀδύνατος . ἄλλος οὐ εἰμί ἐγώ εἰμί κόλασις καί γέννα . τις πάσχω ; πάλιν ἐπαπορέω καί φημί · πός οὖν ὁ Θεός ὁ φιλάνθρωπον ; πανταχοῦ . μᾶλλος δέ ἐν ἕτερος περί οὗτος διαλέγω καιρός , ἵνα μή ὁ περί γέννα συγχέω λόγος . Τέως δέ ὅσπερ κερδαίνω ἀπό ὁ εἴρω , μή διαρρέω · χέρσος γάρ οὖον μικρός πείθω περί γέννα . 485 ὁ γάρ ὁ τοιοῦτος λόγος μνήμη καθάπερ τίς πικρός φάρμακον , πᾶς κακία ἀποσφάζω δύναμαι , συνεχῶς ὁμός ἐνιζάνω ὁ διάνοια . χρή μέσος τοίνυν αὐτός , ἵνα καθαρός Καρδία ἐντεῦθεν ἔχω , οὗτος καταξιόω ὁράω , ἢ μήτε ὀφθαλμός ὁράω , μήτε οὖς ἀκούω , μήτε ἐπί Καρδία ἄνθρωπος ἀναβαίνω · ὡς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .