joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0444.3
Τοῦτο γὰρ ὑμῖν λέγομεν ἐν λόγῳ Κυρίου , ὅτιἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι εἰς τὴν παρ-ουσίαν τοῦ Κυρίου , οὐ μὴ θάψωμεν τοὺς κοι-μηθέντας · ὅτι αὐτὸς ὁ Κύριος ἐν κελεύσματι,ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου , καὶ ἐν σάλπιγγι Θεοῦκαταβήσεται ἀπ’ οὐρανοῦ , καὶ οἱ νεκροὶ ἐνΧριστῷ ἀναστήσονται πρῶτοι . Ἐπειτα ἡμεῖςοἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι ἅμα σὺν αὐτοῖςἀρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦΚυρίου εἰς ἄερα , καὶ οὕτως πάντοτε σὺν Κυρίῳἐσόμεθα.α’ . Οἱ προφήται μὲν τὸ ἀξιώτιστον τῶν λεγομένωνδεῖξαι βουλόμενοι , πρὸ τῶν ἄλλων ἀπάντων τοῦτο λέ-γουσιν · Ὄρασις , ἣν εἶδεν Ἡσαΐας · καὶ πάλιν,Ῥῆμα Κυρίου , ὃ ἐγενήθη πρὸς Ἰερεμίαν · καὶπάλιν , Τὰδε λέγει Κύριος , καὶ ὅσα τοιαῦτα . Πολλοὶδὲ καὶ αὐτὸν καθήμενον ὁρῶσι τὸν Θεόν , ὡς αὐτοῖςἰδεῖν δυνατόν . Ὁ δὲ Παῦλος , οὐ καθήμενον ἰδών,ἀλλ’ ἔχων ἐν ἑαυτῷ λαλοῦντα τὸν Χριστόν , ἀντὶ τοῦ,Τὰδε λέγει Κύριος , ἔλεγεν , Ἡ δοκιμὴ ζητεῖταιτοῦ ἐν ἡμῖν λαλοῦντος Χριστοῦ · καὶ πάλιν , Παῦ-λος ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ , δείκνυς ὅτι οὐδὲναὐτῷ ἐστίν · ὁ γὰρ Ἀπόστολος [ 478 ] ἐκ τοῦ ἀποστεί-λαντος φέρεται . Καὶ πάλιν , Δοκῶ δὲ χαρῶ ΠνεύματιΘεοῦ ἔχειν . Ἐκεῖνα μὲν οὖν πνεύματι πάντα ἐφθέγ-γετο , τοῦτο δὲ , ὃ λέγει νῦν , καὶ ῥητῶς ἤκουσε παρὰτοῦ Θεοῦ · ὥσπερ καὶ ἑαυτῷ , ἔπερ τοῖς Ἐφεσίωνπρεσβυτέροις διαλεγόμενος ἔλεγε , Μακάριόν ἐστιμᾶλλον διδόναι , ἢ λαμβάνειν , κατὰ τὸ σιωπῶμενἤκουσεν . Ἴδωμεν τοίνυν τί καὶ νῦν φησι . Τοῦτογὰρ ὑμῖν λέγομεν ἐν λόγῳ Κυρίου , ὅτι ἡμεῖς οἱζῶντες οἱ περιλειπόμενοι εἰς τὴν παρουσίαν τοῦΚυρίου , οὐ μὴ θάψωμεν τοὺς κοιμηθέντας · ὅτιαὐτὸς ὁ Κύριος ἐν κελεύσματι , ἐν φωνῇ ἀρχαγ-γέλου , καὶ ἐν σάλπιγγι τῇ ἐσχάτῃ καταβήσεταιἀπ’ οὐρανοῦ . Ὅπερ καὶ ὁ Χριστὸς τότε ἔφησιν , Αἱδυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται . Τί δὴποτεἐν σάλπιγγι ; Καὶ γὰρ ἐν τῷ Σιναίῳ ἦρε τοῦτο ὁρώ-μεν , καὶ ἀγγέλους κάλει . Τί δὲ βούλεται ἡ φωνὴ τοῦἀρχαγγέλου ; Καθάπερ ἐπὶ τῶν παρθένων ἔλεγεν · ἔγειραςθε , ἦλθεν ὁ νυμφίος . Ἦτοι τοῦτο φησιν , ἢὅτι καθάπερ ἐπὶ βασιλέως , οὕτω καὶ τότε ἔσται , ἄγ-γελων πρὸς τὴν ἀνάστασιν ὑπηρετουμένων . Λέγει γάρ,ἀναστάτωσιν οἱ νεκροὶ · καὶ γίνεται τὸ ἔργον , οὐ τῶνἀγγέλων πρὸς τοῦτο ἰσχυόντων , ἀλλὰ τοῦ ῥήματοςαὐτοῦ · ὡσανεὶ βασιλέως κελεύσαντος καὶ εἰπόντος·Ἐξέλθοιεν οἱ συγκεκλεισμένοι , καὶ οἱ ὑπὸ πηλῷ ἐξ-άγοιεν , οὐχὶ λοιπὸν ἀπὸ τῆς οἰκείας ἰσχύος , ἀλλ’ἀπὸ τῆς φωνῆς ἐκείνης τοῦτο ποιοῦσι . Τοῦτο καὶ ἅλα-χοῦ ὁ Χριστὸς λέγει · Ἀποστείλει τοὺς ἀγγέλουςαὐτοῦ μετὰ σάλπιγγος μεγάλης , καὶ ἐπισυνάξουσιντοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων,ἀπ’ ἄκρων αὐτῶν . Καὶ πανταχοῦ τοὺς ἀγγέλουςὀρᾷς διατρέχοντας . Τὸν οὖν ἀρχάγγελον οἶμαι τὸνἐφεστῶτα εἶναι τοῖς ἀπεσταλμένοις · βούλται τοῦτο,ὅτι ἐτοίμους ποιεῖτε πάντας · πάρεστι γὰρ ὁ κριτής.Τί ἐστιν , Ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι ; Δείκνυσιν ἐν-ταῦθα πολλὰς τὰς σάλπιγγας γινόμενας , καὶ πρὸς τῇἐσχάτῃ καταβαίνοντα τὸν κριτήν . Καὶ οἱ νεκροὶ,φησιν , ἐν Χριστῷ ἀναστήσονται πρῶτον , ἔπειταἡμεῖς οἱ ζῶντες οἱ περιλειπόμενοι ἅμα σὺν αὐτοῖςἀρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦΚυρίου εἰς ἄερα , καὶ οὕτως πάντοτε σὺν Κυρίῳἐσόμεθα . Ὥστε παρακαλεῖτε ἀλλήλους ἐν τοῖςλόγοις τούτοις . Εἰ μέλλει καταβαίνειν , τίνος ἕνεκενἀρπαγησόμεθα ; Τιμῆς ἕνεκεν . Καὶ γὰρ βασιλέως εἰςπόλιν εἰσελαύνοντος , οἱ μὲν ἐντεῦθι πρὸς ἀπάντησινἐξίσιν , οἱ δὲ κατὰδιχοι ἐνδον μένουσι τὸν κριτήν·καὶ πατρὸς φιλοστόργου παραγενομένου , οἱ μὲνπαῖδες , καὶ ἄλλοι παῖδες εἶναι , ἐπ’ ὀχήματος ἐξ-άγονται ὥστε ἰδεῖν καὶ καταχῦσαι · οἱ δὲ προσκε-κρουότες τῶν οἰκετῶν ἐνδον μένουσιν . Ἐπὶ τοῦὀχήματος φερόμεθα τοῦ Πατρὸς · καὶ γὰρ αὐτὸς ἐννεφέλαις ὑπέλαβεν αὐτόν , καὶ ἡμεῖς ἐν νεφέλαιςἀρπαγησόμεθα . Ὄρᾷς τὴν τιμὴν δση ; καὶ τὴνἀπάντησιν καταβαινόντι ποιοῦμεν , καὶ τῶν πάντωνμακαριώτερον , οὕτω σὺν αὐτῷ ἐσόμεθα . Τίς λαλή-σει τὰς δυνάμεις τοῦ Κυρίου , ἀκουστέας ποιήσῃπάσας τὰς αἰρέσεις αὐτοῦ ; Ὡσὰν ἀγαθῶν , ἔξωσετὸ γένος τὸ ἀνθρώπινον ! πρῶτοι οἱ τελευτήσαντεςἐγείρονται , καὶ οὕτως ὁμοῦ ἡ ἀπάντησις γίνεται.Ἄδειλὸ πρὸ πάντων τετελευτηκὼς ὁμοῦ μετὰ τῶν ζῶν-των τότε ἀπαντήσει . Ὥστε οὐδὲν ἔδεται πλέον ἐκείνοιςκατὰ τοῦτο , ἀλλ’ ὁ διαφθορὰς , ὁ τοσαῦτα ἔχων [ 479]ἐν τῇ γῇ ἔπη , μετ’ ἐκείνων ἀπαντήσει , καὶ ἅπαντεςοἱ ἄλλοι . Εἰ γὰρ ἥμας ἐκείνοις ἀνέμειναν ἵνα σφερα-νωθῶμεν , καθὼς ἐτέρωθι φησι · γράφων , Τοῦ Κυρίουπερὶ ἡμῶν κριτέων τι προβλεχθῆναι , ἵνα μὴχωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι · πολλῷ μᾶλλον καὶ ἡμεῖςἐκείνους · μᾶλλον δὲ ἐκείνοις μὲν ἀνέμειναν , ἡμεῖςδὲ οὐκέτι · ἐν γὰρ ἀτόμῳ ἡ ἀνάστασις γίνεται , ἐνβίπῃ ὀφθαλμοῦ . Τὸ δὲ λέγειν , ὅτι συνάγεται , τοῦτοδηλοῖ , ὅτι ἀνίστανται μὲν πανταχοῦ , συνάγονται δὲὑπὸ τῶν ἀγγέλων . Τὸ μὲν οὖν ἀναστῆναι , τῆς τοῦ Θεοῦδυνάμεως ἔργον ἐστίν , τῇ γῇ κελεύουσας ἀφίειν τὴνπαρακαταθήκην , καὶ οὐδεὶς ὁ ὑπερτυμπάνουσι , ὥσπερτότε ἐκάλεσε τὸν Λάζαρον , Λάζαρε , δεῦρὸ ἐξῆ · τὸδὲ ἀγαγεῖν , τῶν ὑπηρετῶν γίνεται . Ἄλλ’ εἰ συνάγεται,καὶ περιτερεύουσιν ἄγγελοι , πῶς αὐτοῦ ἐνταῦθα ἀρπάζ-ονται ; Μετὰ τὸ καταβῆναι ἀρπάζονται , μετὰ τὸ συν-αχθῆναι · ἅμα γὰρ οὐδεὶς εἴδοτος τοῦτο γίνεται.Ὅταν γὰρ ἴδωσι τὴν γῆν κλονομένην , κόνιν ἀναμι -
Lemmas: οὗτος γάρ σύ λέγω ἐν λόγος κύριος , ὅτιἡμεῖς ὁ ζῶ ὁ περιλείπομαι εἰς ὁ παρουσία ὁ κύριος , οὖον μή θάπτω ὁ κοιμάω · ὅτι αὐτός ὁ Κύριος ἐν κελεύσματι,ἐν φωνή ἀρχάγγελος , καί ἐν σάλπιγξ θεουκαταβαινω ἀπό οὐρανός , καί ὁ νεκρός ἐνΧριστῷ ἀνίστημι πρῶτος . ἔπειτα ἡμεῖςοἱ ζῶ ὁ περιλείπομαι ἅμα σύν αυτοιςαρπαγησομεθη ἐν νεφέλη εἰς ἀπάντησις τουκυριος εἰς ἀήρ , καί οὕτως πάντοτε σύν κυριόω . ὁ προφήτης μέν ὁ ἀξιώτης ὁ λεγομενωνδειξαγι βούλομαι , πρό ὁ ἄλλος ἀπαντάω οὗτος λέγω · ὅρασις , ὅς ὁράω Ἠσαΐας · καί πάλιν,Ῥῆμα κύριος , ὅς γίγνομαι πρός Ἰερεμίας · καὶπάλιν , ὅδε λέγω Κύριος , καί ὅσος τοιοῦτος . πολύς καί αὐτός κάθημαι ὁράω ὁ Θεός , ὡς αυτοιςιδηω δυνατός . ὁ δέ Παῦλος , οὖον κάθημαι ἰδών,ἀλλ’ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ λαλέω ὁ Χριστός , ἀντί τοῦ,Τὰδε λέγω Κύριος , λέγω , ὁ δοκιμή ζητέω ἐν ἐγώ λαλέω Χριστός · καί πάλιν , Παῦλος ἀπόστολος Ἰησοῦς Χριστός , δείκνυμι ὅτι οὐδὲναὐτῷ εἰμί · ὁ γάρ ἀπόστολος [ 478 ] ἐκ ὁ ἀποστέλλω φέρω . καί πάλιν , δοκάζω δέ χαίρω πνευματιθεος ἔχω . ἐκεῖνος μέν οὖν πνεῦμα πᾶς φθέγγομαι , οὗτος δέ , ὅς λέγω νῦν , καί ῥητός ἀκούω παράτον Θεός · ὥσπερ καί ἑαυτοῦ , ἔπερος ὁ εφεσιωνπρεσβυτερεω διαλέγω λέγω , Μακάριος ἐστιμᾶλλον δίδωμι , ἢ λαμβάνω , κατά ὁ σιωπωμενηκουω . εἶδον τοίνυν τίς καί νῦν φημί . Τοῦτογὰρ σύ λέγω ἐν λόγος κύριος , ὅτι ἐγώ οιζω ὁ περιλείπομαι εἰς ὁ παρουσία τουκυριος , οὖον μή θάπτω ὁ κοιμάω · ὅσιος ὁ Κύριος ἐν κέλευσμα , ἐν φωνή ἀρχάγγελος , καί ἐν σάλπιγξ ὁ ἔσχατος καταβαίνω οὐρανός . ὅπερ καί ὁ Χριστός τότε ἐφίημι , αιδυναμις ὁ οὐρανός σαλεύω . τις δὴποτεἐν σάλπιγξ ; καί γάρ ἐν ὁ Σιναῖον ἀείρω οὗτος ὁράω , καί ἄγγελος καλέω . τις δέ βούλομαι ὁ φωνή τουαρχαγγελος ; καθά ἐπί ὁ παρθένος λέγω · ἐγείρω , ἔρχομαι ὁ νυμφίος . ἦ οὗτος φημί , ἤὁτι καθάπερ ἐπί βασιλεύς , οὗτος καί τότε εἰμί , ἄγγελος πρός ὁ ἀνάστασις ὑπηρετέω . Λέγος γάρ,ἀναστάτωσιν ὁ νεκρός · καί γίγνομαι ὁ ἔργον , οὖον ἀναγγέλλω πρός οὗτος ἰσχύω , ἀλλά ὁ ῥῆμα · ὡσανεί βασιλεύς κελεύω καί ειποντος·εξελθοιημι ὁ συγκλείω , καί ὁ ὑπό πηλός ἐξάγω , οὐ λοιπός ἀπό ὁ οἰκεῖος ἰσχύς , ἀλλ’ἀπὸ ὁ φωνή ἐκεῖνος οὗτος ποιέω . οὗτος καί ἅλα-χοῦ ὁ Χριστός λέγω · αποστέλλω ὁ ἀγγέλλω μετά σάλπιγξ μέγας , καί επισυναξουσιντος ἐκλεκτός αὐτός ἐκ ὁ τέσσαρες ἀνέμων ἄκρος αὐτός . καί πανταχοῦ ὁ ἀγγέλλω διατρέχω . ὁ οὖν ἀρχάγγελος οἴομαι τὸνἐφεστῶτα εἰμί ὁ ἀποστέλλω · βούλτος ὁράω ἑτοῖμος ποιέω πᾶς · πάρειμι γάρ ὁ κριτής.Τί εἰμί , ἐν ὁ ἔσχατος σάλπιγξ ; δείκνυμι ἐνταῦθα πολύς ὁ σάλπιγξ γίγνομαι , καί πρός τῇἐσχάτῃ καταβαίνω ὁ κριτής . καί ὁ νεκροὶ,φησιν , ἐν Χριστός ἀνίστημι πρῶτος , ἐπιτέμνω ὁ ζῶ ὁ περιλείπομαι ἅμα σύν αυτοιςαρπαγησομεθη ἐν νεφέλη εἰς ἀπάντησις τουκυριος εἰς ἀήρ , καί οὕτως πάντοτε σύν Κυρίζω . ὥστε παρακαλέω ἀλλήλων ἐν τοῖςλόγοις οὗτος . εἰμί μέλλω καταβαίνω , τίς ενεκεναρπαγησομεθη ; Τιμῆς ἕνεκα . καί γάρ βασιλεύς ειςπολις εἰσελαύνω , ὁ μέν ἐντίθημι πρός ἀπάντησις , ὁ δέ καταδιχοω ἔνδον μένω ὁ κριτήν·καὶ πατήρ φιλόστοργος παραγίγνομαι , ὁ μὲνπαῖδες , καί ἄλλος παῖς εἰμί , ἐπί ὄχημα ἐξάγω ὥστε ὁράω καί καταχύω · ὁ δέ προσκρούω ὁ οἰκέτης ἔνδον μένω . ἐπί τουοχημα φέρω ὁ πατήρ · καί γάρ αὐτός ἐννεφέλαις ὑπολαμβάνω αὐτός , καί ἐγώ ἐν νεφελαιςαρπαγησομεθη . ὁράω ὁ τιμή δέση ; καί ἀναπάντητος καταβαίνω ποιέω , καί ὁ πάντωνμακαριώτερον , οὗτος σύν αὐτός εἰμί . Τῖς λαλέω ὁ δύναμις ὁ κύριος , ἀκουστέος ποιέω ὁ αἵρεσις αὐτός ; ὡσάν ἀγαθός , ἔξωσις γένος ὁ ἀνθρώπινος ! πρῶτος ὁ τελευτάω , καί οὕτως ὁμοῦ ὁ ἀπάντησις γίνεται.Ἄδειλὸ πρό πᾶς τελευτάω ὁμοῦ μετά ὁ ζῶ τότε ἀπαντάω . ὥστε οὐδείς ἐσθίω πλέω ἐκεῖνος οὗτος , ἀλλά ὁ διαφθορά , ὁ τοσοῦτος ἔχω [ εὖς ὁ γῆ ἔπος , μετά ἐκεῖνος ἀπαντάω , καί ἅπας ἄλλος . εἰμί γάρ ἀμάω ἐκεῖνος ἀναμένω ἵνα σφερα-νωθῶμεν , καθώς ἑτέρωθι φημί · γράφω , ὁ Κυρίουπερὶ ἐγώ κριτέος τίς προβάλλω , ἵνα μὴχωρὶς ἐγώ τελειόω · πολύς μᾶλλον καί μειόω · μᾶλλον δέ ἐκεῖνος μέν ἀναμένω , ἡμεῖς οὐκέτι · ἐν γάρ ἄτομος ὁ ἀνάστασις γίγνομαι , ἐνίπτω ὀφθαλμός . ὁ δέ λέγω , ὅτι συνάγω , τοῦτος , ὅτι ἀνίστημι μέν πανταχοῦ , συνάγω δὲὑπὸ ὁ ἄγγελος . ὁ μέν οὖν ἀνίστημι , ὁ ὁ θεουδυναμις ἔργον εἰμί , ὁ γῆ κελεύω ἀφίημι τὴνπαρακαταθήκην , καί οὐδείς ὁ υπερτυμπανους , ὥσπερτότε καλέω ὁ Λάζαρος , Λάζαρος , δεῦρο ἔξεστι · ὅδε ἄγω , ὁ ὑπηρέτης γίγνομαι . ἄλλος εἰμί συνάγεται,καὶ περιτερευειμι ἄγγελος , πῶς αὐτός ἐνταῦθα ἀρπάζω ; μετά ὁ καταβαίνω ἁρπάζω , μετά ὁ συνάγω · ἅμα γάρ οὐδείς οἶδα οὗτος γινεται.οος γάρ ὁράω ὁ γῆ κλονέω , κόνις ἀνίημι -