joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0461.4
γ . Θηρίων γὰρ ὅντως χαλεπωτέρων , τὸ , μηδενὸς σε ἀδικούντος , ἀρχεῖν ἀδικίας · μᾶλλον δὲ οὐδὲ θηρίων . Ἐκεῖνα γὰρ ἐκ ἀφῆς ἐπὶ τῆς ἐρήμου νέμεσθαι , καὶ μὴ στενοχωρηθῆναι εἰς ἀνάγκην καταστῆσαι , οὐδέποτε λανθάνεται , οὔτε προσελθούσας , οὔτε διέξας , ἀλλ’ ἀπαλείφεται τὴν οὐσίαν ὅδον · σὺ δὲ ἄνθρωπος ὢν λογικός , τετιμημένος ἀρχῇ τοσαύτῃ καὶ τιμῇ καὶ δόξῃ , οὐδὲ τὰ θηρία μὴ περὶ τοὺς ὁμοιούτους , ἀλλὰ τὸν ἀδελφὸν ἀδικεῖς καὶ κατεσθίεις ; Καὶ πῶθεν ἀπολογήσασθαι δυνήση ; οὐκ ἀκούεις Παύλου λέγοντος · Διὰ τὸ οὐχὶ μᾶλλον ἀδικεῖσθας ; διὰ τὸ οὐχὶ μᾶλλον ἀποστερεῖσθας ; ἀλλ’ αὐτοὶ ἀδικεῖτε καὶ ἀποστερεῖτε , καὶ ταῦτα ἀδελφούς . Ὅρα , ὅτι τὸ κακῶς παθεῖν ἐν τῷ κακῶς ποιῆσαι ἐστι , τὸ δὲ εὖ παθεῖν ἐν τῷ κακῶς παθεῖν ; Εἴπε γὰρ μοι · εἰ τὸς λειποτροπο τοῖς ἀρχούσι , εἰ τὸς ὑβρίζει τοὺς κρατοῦντας , τίνα ἀδικεῖ ; ἐαυτὸν ἢ ἐκεῖνον ; Δῆλον δὲ ἐαυτόν . Εἶτα ἀρχοντα μὲν ὁ ὑβρίζων , οὐκ ἐκεῖνον ὑβρίζει , ἀλλ’ ἐαυτόν , ὁ δὲ ἄνθρωπον ὑβρίζων , ὅτι ἐκεῖνο τὸν Χριστὸν οὐχ ὑβρίζει ; Οὐδαμῶς , φησί . Τί λέγεις ; ὁ δὲ τὰς βασιλέως εἰκόνας λυθάζων , τίνα λυθάζει ; οὐχ ἐαυτόν ; Εἶτα εἰ τὰς εἰκόνας μὲν βασιλέως ἐπιγείων λυθάζων , ἐαυτὸν καταλαύει , τὸ δὲ Χριστοῦ τὴν εἰκόνα ὁ ὑβρίζων ( ἄνθρωπος γὰρ εἰκὼν Θεοῦ ) , οὐχ ἐαυτὸν ἀδικεῖ ; Μέχρι ποτὲ χρημάτων ἐρώμεν ; οὐ παύσομεν γὰρ αὐτὸν κατασθεῖν · ταῦτα γὰρ πάντων αἴτια τῶν κακῶν . Μέχρι τίνος ὡς λαμβάνομεν χρόνον τῆς ἀπλήστου ταύτης ἐπιθυμίας ; τί ἔχει χαλὸν τὸ χρυσίον ; Ἐσπέληγμα ἐπὶ τῷ πράγματι · ὅντως γοῦν τὰς ἐρετὶ τὸ πρᾶγμα , χρυσὸν καὶ ἀργυρὸν τοσοῦτον τιμᾶσθαι παρ’ ἡμῖν . Τῶν μὲν οὖν ψυχῶν ἡμῶν οὐδεὶς ἡμῖν λόγος , ἀνύχων δὲ εἰκόνων πολλὴ ἡ θεραπεία . Πόθεν ἐπαισθῆλε τὸ νόσημα τοῦτο οἰκουμένη ; τίς ἐξολοθρεύσει αὐτὸ δυνήσεται ; ποῖος ἐκκόψαι λόγος τὸ χαλεπὸν τοῦτο θηρίον , καὶ πανωλεθρίᾳ διαφθεῖραι ; Ἐνέσπαρται ταῖς τῶν ἀνθρώπων θαναλαῖς ἡ ἐπιθυμία , καὶ τῶν δοκοῦντων εἶναι ἐν εὐλαβείᾳ . Αἰσχυνώμεθα ἐπὶ τοῖς εὐαγγελικοῖς παραγγέλμασι · ῥήματα κεῖται ἐν τῇ Γραφῇ μόνον , ἐκὼ δὲ τῶν ἔργων οὐδαμοῦ δεῖνται . Ἄλλ’ ἐκὼ δὲ εὐπρόσωπος τῶν πολλῶν λόγος ; Παιδία ἔγω , φησί , καὶ αὐτὸς δέδοικα μὴ ποτε εἰς ἀνέχων καταστῶ λυμῶ 499 καὶ ἐνδείας , μὴ ποτε ἐτέρων ἀπηλῶ αἰσχύνωμαι ἐπαιτεῖν . Διὰ τοῦτο σὺν ἄλλοις ποιεῖ ἐπαιτεῖν ; Οὐ δύναμαι , φησί , πεινῆν . Διὰ τοῦτο οὖν ἕτερος περιβάλλει λυμῶ ; οἷδας ὅσον δεῖν τὸ ἐπαιτεῖν ; ὅσον τῷ λυμῶ φθεῖρεσθαι ; φθεῖσι καὶ τῶν ἀδελφῶν τῶν σῶν . Αἰσχύν πεινῆν , εἴπε μοι , ἀρπάζειν οὐχ οὐκ αἰσχύνῃ ; διδοὺς λυμῶ φθεῖρεσθαι , ἕτερος δὲ φθεῖρειν οὐ δίδωκας ; Καίτοι τὸ μὲν πεινῆν οὐδὲ αἰσχὺνην ἔχει , οὐδὲ ἐγκλημα · τὸ δὲ ἕτερος περιβάλλειν
Lemmas: γ . Θηρίων γάρ εἰμί χαλεπός , ὁ , μηδείς σύ ἀδικέω , ἄρχω ἀδικία · μᾶλλον δέ οὐδέ θηρίον . ἐκεῖνος γάρ ἐκ ἀφῆς ἐπί ὁ ἐρῆμος νέμω , καί μή στενοχωρέω εἰς ἀνάγκη καθίστημι , οὐδέποτε λανθάνω , οὔτε προσέρχομαι , οὔτε διέχω , ἀλλά ἀπαλείφω ὁ οὐσία ὀδούς · σύ δέ ἄνθρωπος εἰμί λογικός , τιμάω ἀρχή τοσοῦτος καί τιμή καί δόξα , οὐδέ ὁ θηρίον μή περί ὁ ὁμοιόω , ἀλλά ὁ ἀδελφός ἀδικέω καί κατεσθίω ; καί πίνω ἀπολογέομαι δύναμαι ; οὐ ἀκούω Παῦλος λέγω · Ζεύς ὁ οὐ μᾶλλον ἀδικέω ; διά ὁ οὐ μᾶλλον ἀποστερέω ; ἀλλά αὐτός ἀδικέω καί ἀποστερέω , καί οὗτος ἀδελφός . Ὅρας , ὅτι ὁ κακῶς πάσχω ἐν ὁ κακῶς ποιέω εἰμί , ὁ δέ εὕω πάσχω ἐν ὁ κακῶς πάσχω ; εἶπον γάρ ἐγώ · εἰμί τός λειποτροπος ὁ ἄρχω , εἰμί τός ὑβρίζω ὁ κράτος , τίς ἀδικέω ; ἑαυτοῦ ἢ ἐκεῖνος ; Δῆλος δέ ἑαυτοῦ . εἶτα ἄρχω μέν ὁ ὑβρίζω , οὐ ἐκεῖνος ὑβρίζω , ἀλλά ἑαυτοῦ , ὁ δέ ἄνθρωπος ὑβρίζω , ὅτι ἐκεῖνος ὁ Χριστός οὐ ὑβρίζω ; οὐδαμός , φημί . τις λέγω ; ὁ δέ ὁ βασιλεύς εἰκών λυθάζω , τίς λυθάζω ; οὐ ἑαυτοῦ ; εἶτα εἰμί ὁ εἰκών μέν βασιλεύς ἐπίγειος λυθάζω , ἑαυτοῦ καταλαύει , ὁ δέ Χριστός ὁ εἰκών ὁ ὑβρίζω ( ἄνθρωπος γάρ εἰκών Θεός ) , οὐ ἑαυτοῦ ἀδικέω ; μέχρι ποτέ χρῆμα ἐράω ; οὖον παύω γάρ αὐτός καθίστημι · οὗτος γάρ πᾶς αἴτιος ὁ κακός . μέχρι τίς ὡς λαμβάνω χρόνος ὁ ἄπληστος οὗτος ἐπιθυμία ; τίς ἔχω χαλός ὁ χρυσίον ; Ἐσπέληγμα ἐπί ὁ πρᾶγμα · εἰμί γοῦν ὁ ἐρετὶ ὁ πρᾶγμα , χρυσός καί ἄργυρος τοσοῦτος τιμάω παρά ἐγώ . ὁ μέν οὖν Ψυχή ἐγώ οὐδείς ἐγώ λόγος , ανυχοω δέ εἰκών πολύς ὁ θεραπεία . πόθεν ἐπαισθῆλε ὁ νόσημα οὗτος οἰκέω ; τίς ἐξολοθρεύω αὐτός δύναμαι ; ποῖος ἐκκόπτω λόγος ὁ χαλεπός οὗτος θηρίον , καί πανωλεθρία διαφθείρω ; ἐνσπείρω ὁ ὁ ἄνθρωπος θαναλαῖς ὁ ἐπιθυμία , καί ὁ δοκέω εἰμί ἐν εὐλάβεια . αἰσχύνω ἐπί ὁ εὐαγγελικός παράγγελμα · ῥῆμα κεῖμαι ἐν ὁ γραφή μόνος , ἔκω δέ ὁ ἔργον οὐδαμοῦ δείδω . ἄλλος ἔκω δέ εὐπρόσωπος ὁ πολύς λόγος ; παιδία ἐγώ , φημί , καί αὐτός δείδω μή ποτός εἰς ἀνέχω καθίστημι λυμός 499 καί ἔνδεια , μή ποτός ἕτερος ἀπηλῶ αἰσχύνω ἐπαιτέω . Ζεύς οὗτος σύν ἄλλος ποιέω ἐπαιτέω ; οὖον δύναμαι , φημί , πεινάω . Ζεύς οὗτος οὖν ἕτερος περιβάλλω λυμός ; οἶδα ὅσος δήω ὁ ἐπαιτέω ; ὅσος ὁ λυμός φθείρω ; φθίω καί ὁ ἀδελφός ὁ σός . Αἰσχύν πεινάω , εἶπον ἐγώ , ἁρπάζω οὐ οὐ αἰσχύνη ; δίδωμι λυμός φθείρω , ἕτερος δέ φθείρω οὖον δίδωμι ; καίτοι ὁ μέν πεινάω οὐδέ αἰσχύνη ἔχω , οὐδέ ἔγκλημα · ὁ δέ ἕτερος περιβάλλω