joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0436.3
σφόδρα καταπεπτώκαμεν , καὶ ἄνδρες γυναῖκας τοῦ Θεοῦ πλεῖον φιλοῦμεν , καὶ γυναῖκες ἄνδρας τοῦ Θεοῦ πλεῖον προτιμῶμεν , τούτου χάριν καὶ ἀκονίας ἡμᾶς εἰς πόδων ἔλαχε τὸν αὐτοῦ . Μὴ φιλε τὸν ἄνδρα τοῦ Θεοῦ πλεῖον , καὶ οὐκ αἰσθήσῃ χρείας ποτέ · μᾶλλον δὲ κἂν συμβῇ , οὐ λήψῃ τὴν αἰσθήσιν . Διὰ τί ; Ὅτι προστάτην ἔχεις τὸν μᾶλλον φιλοῦντα ἀθάνατον . Εἰ μᾶλλον τὸν Θεὸν φιλεῖς , μὴ πένθει · ὁ γὰρ μᾶλλον φιλούμενος , ἀθάνατός ἐστι , καὶ οὐκ ἀφίσει τοῦ ἤκτον φιλουμένου λαβεῖν αἰσθήσιν . Ἴστι ὑποδείγματός σοι τοῦτο ποιήσω φανερὸν . Εἰπέ μοι , ὁ ἄνδρα ἔχεις · κατὰ γνώμην σοι πάντα πράττοντα , εὐδοκιμοῦντα , καὶ ποιούντα σε λαμπρὰν πανταχοῦ , καὶ ἀκαταφρόητον , εὐδοκιμοῦντα παρὰ πᾶσι , συνετὸν , σοφόν , φιλοῦντά σε , μακαριζομένην δι’ αὐτόν , καὶ μετὰ τούτου τέκνης καὶ παιδίων , εἴτα πρὶν ἢ εἰς ὥραν ἐλθεῖν ἡλικίας ἀπελθεῖν τοῦτο , ἄρα αἰσθήσῃ τοῦ πένθους ; Οὐδαμῶς · ὁ γὰρ μᾶλλον φιλούμενος ἐκεῖνος ἀποκρύπτει . Καὶ νῦν τὸν Θεὸν τὸν πλεῖον φιλεῖς τοῦ ἀνδρός , μάλιστα μὲν οὐ ταχέως αὐτὸν λήψεται · εἰ δὲ ἄρα καὶ λάβοι , οὐχ ἔξεις αἰσθήσιν τοῦ πένθους . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ μακάριος Ἰωβ οὐδὲν ἔπαχε ἐκείνῳ , τῶν παίδων ἀθρόον τὸν θάνατον ἀκούσας , ἐπειδὴ τὸν Θεὸν ἐφείλε πλεῖον αὐτῶν . Τοῦ τοίνυν φιλουμένου ζῶντος , οὐδὲν ἐμελὲν ἐκεῖνα λυπῆσαι αὐτόν . Τί λέγεις , ὦ γύναι ; ὁ ἄνηρ καὶ ὁ παῖς προστατὸ σοι , ὁ δὲ Θεὸς οὐ φειδεῖται ὁ σου ; αὐτὸν δὲ ἐκείνων τὸς σοι ἔδωκεν ; οὐχὶ αὐτός ; σὲ δὲ τῆς ἐποψίας ; οὐχὶ αὐτός ; Ὁ μὲν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι παραγαγὼν , καὶ ψυχὴν μὲν ἐμπευκώς , καὶ διάνοιαν ἐνθεῖς , καὶ τὴν αὐτῷ γνώσειν καταστάσας χαρίσασθαι , καὶ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ τοῦ μονογενοῦς διὰ σὲ μὴ φειδόμενος , σοῦ οὐ φειδεῖται , ὁ δὲ ὀμβόδιος φειδεται ; πῶς ταῦτα ὀρθῆς τὰ ῥήματα ; Τί τοιούτον ἔχεις παρὰ τοῦ ἀνδρός ; Οὐδὲν ἂν ἔχοις εἰπεῖν . Εἰ γὰρ ( 470 ) τί σε καὶ εὐηρέτησεν , ἀλλ’ οὐ παιδίων , ἀλλὰ προὑπαρξάσης σου · ἐπὶ δὲ Θεοῦ οὐδὲν τοιούτων ἂν τις ἔχοι λέγειν . Οὐ γὰρ ἐγὼ παθὼν ὁ Θεὸς παρ’ ἡμῶν , οὕτως ἡμᾶς εὐεργετεῖ , ἀλλ’ ἀνευδὴς ὤν , ἐξ ἀγαθότητος μόνης εὖ ποιεῖ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος . Βασιλείαν σοι ἐπηγγείλατο , ζωὴν ἀθάνατον , δόξαν , ἀδελφότητα , υἱοθεσίαν ἔδωκε , συγγληνοῦντο τοῦ Μονογενοῦς ἐποίησεν · οὐ δὲ τοῦ ἀνδρὸς ἐτὶ μέμνησαι μετὰ τοσαῦτα ἀγαθά ; Τί τοιούτον ἐκεῖνος ἐχάρισατο ; Τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἀνείλετο , τὸν ὑστὸν ἔδωκε , ταῖς ἐτησίαις τροφαῖς τρέφει . Οὐαὶ ἡμῖν ἐκ τῆς πολλῆς ἀχαριστίας ! Διὰ τοῦτο λαμβάνει τὸν ἄνδρα , ἵνα αὐτὸν μὴ ζητῇς · σὺ δὲ ἀπελθόντος ἐχὴ ἐτι , καὶ τὸν Θεὸν ἀφήσῃ , δέον εὐχαριστεῖν , δέον τὸ πᾶν ἐπ’ αὐτὸν ἐπιρρίπτειν ; Τί γὰρ ἐστιν ὁ παρὰ τοῦ ἀνδρὸς ἔλαβες ; ὀδύνας , καὶ πόνου , καὶ ὕβρεις , καὶ λοιδορίας πολλὰκις , καὶ ἐπιτιμήσεις , καὶ ἀγανακτήσεις . Οὐ ταῦτα τὰ παρὰ τῶν ἀνδρῶν ; Ἄλλ’ ἐστι , φησί , καὶ ἕτερα χρηστά . Ποία δὴ ταῦτα ; Ἐκαλλώπισαί σε ἱματίοις πολυτελεσίν ; χρυσία περιέθηκε τῷ προσώπῳ , αἰδεσμοῦ πᾶσιν ἐποίησεν ; Ἄλλ’ ἂν θέλῃ , καὶ ἀπελθόντος σοφροῦν κόσμον πολλὴ βελτίονα · τῶν γὰρ χρυσίων πολλῷ θαυμασιωτέραν τὴν ἔχουσαν ἢ σεμνότητα ποιεῖ . Ἔχει καὶ οὗτος ὁ βασιλεὺς ἱμάτια , οὐ τοιαῦτα , ἀλλὰ πολλῷ βελτίονα · ἐκεῖνα , ἂν θέλῃ , περιβαλοῦ . Ποία δὴ τούτα ; Ἱματισμοὶ ἐστι διαχρύσους χρυσούς ἔχων · ἐὰν ἐθέλῃς , τούτω περιβάλε τὴν
Lemmas: σφόδρα καταπίπτω , καί ἀνήρ γυνή ὁ Θεός πλείων φιλέω , καί γυνή ἀνήρ ὁ Θεός πλείων προτιμάω , οὗτος χάρις καί ἀκονίας ἐγώ εἰς Πόδων λαγχάνω ὁ αὐτός . μή φίλος ὁ ἀνήρ ὁ Θεός πλείων , καί οὐ αἰσθάνομαι χρεία ποτός · μᾶλλον δέ κἀν συμβαίνω , οὖον λαμβάνω ὁ αἴσθησις . Ζεύς τίς ; ὅτι2 προστάτης ἔχω ὁ μᾶλλον φιλέω ἀθάνατος . εἰμί μᾶλλον ὁ θεός φιλέω , μή πένθος · ὁ γάρ μᾶλλον φιλέω , ἀθάνατος εἰμί , καί οὐ ἀφίημι ὁ ἕκτος φιλέω λαμβάνω αἴσθησις . Ἴστι υπόδειγμα σύ οὗτος ποιέω φανερός . ἐπές ἐγώ , ὁ ἀνήρ ἔχω · κατά γνώμη σύ πᾶς πράσσω , εὐδοκιμέω , καί ποιέω σύ λαμπρός πανταχοῦ , καί ακαταφροειμι , εὐδοκιμέω παρά πᾶς , συνετός , σοφός , φιλέω σύ , μακαρίζω διά αὐτός , καί μετά οὗτος Τέκνης καί παιδίον , εἴτα̅ πρίν ἢ εἰς ὥρα ἔρχομαι ἡλικία ἀπέρχομαι οὗτος , ἄρα αἰσθάνομαι ὁ πένθος ; οὐδαμός · ὁ γάρ μᾶλλον φιλέω ἐκεῖνος ἀποκρύπτω . καί νῦν ὁ θεός ὁ πλείων φιλέω ὁ ἀνήρ , μάλιστα μέν οὖον ταχέως αὐτός λαμβάνω · εἰμί δέ ἄρα καί λαμβάνω , οὐ ξέω αἴσθησις ὁ πένθος . Ζεύς οὗτος καί ὁ μακάριος Ἰώβ οὐδείς πάχω ἐκεῖνος , ὁ παῖς ἀθρόος ὁ θάνατος ἀκούω , ἐπεί ὁ θεός φείλω πλείων αὐτός . ὁ τοίνυν φιλέω ζῶ , οὐδείς μέλω ἐκεῖνος λυπέω αὐτός . τις λέγω , εἰμί γυνή ; ὁ ἀνήρ καί ὁ παῖς προΐστημι σύ , ὁ δέ θεός οὖον φείδομαι ὁ σύ ; αὐτός δέ ἐκεῖνος τός σύ δίδωμι ; οὐ αὐτός ; σύ δέ ὁ ἐποψία ; οὐ αὐτός ; ὁ μέν ἐκ ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί παράγω , καί ψυχή μέν ἐμπευκώς , καί διάνοια ἐντίθημι , καί ὁ αὐτός γιγνώσκω καθίστημι χαρίζομαι , καί ὁ υἱός αὐτός ὁ μονογενής διά σύ μή φείδομαι , σύ οὖον φείδομαι , ὁ δέ ὀμβόδιος φείδομαι ; πῶς οὗτος ὀρθός ὁ ῥῆμα ; τις τοιοῦτος ἔχω παρά ὁ ἀνήρ ; οὐδείς εἄν ἔχω εἶπον . εἰμί γάρ ( 470 ) τίς σύ καί εὐηρέτησεν , ἀλλά οὖον παιδίον , ἀλλά προυπαρχω σύ · ἐπί δέ Θεός οὐδείς τοιοῦτος εἄν τις ἔχω λέγω . οὖον γάρ ἐγώ πάσχω ὁ θεός παρά ἐγώ , οὕτως ἐγώ εὐεργετέω , ἀλλά ανευδηω εἰμί , ἐκ ἀγαθότης μόνος εὕω ποιέω ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος . βασιλεία σύ ἐπαγγέλλω , ζωή ἀθάνατος , δόξα , ἀδελφότης , υἱοθεσία δίδωμι , συγγληνοῦντο ὁ Μονογενώ ποιέω · οὖον δέ ὁ ἀνήρ τίμι μιμνήσκω μετά τοσοῦτος ἀγαθός ; τις τοιοῦτος ἐκεῖνος χαρίζομαι ; ὁ ἥλιος αὐτός ἀναιρέω , ὁ ὑστὸν δίδωμι , ὁ ἐτησίαι τροφή τρέφω . οὐαί ἐγώ ἐκ ὁ πολύς ἀχαριστία ! Ζεύς οὗτος λαμβάνω ὁ ἀνήρ , ἵνα αὐτός μή ζητέω · σύ δέ ἀπέρχομαι ἔχω ἔτι , καί ὁ θεός ἀφίημι , δήω εὐχαριστέω , δήω ὁ πᾶς ἐπί αὐτός ἐπιρριπτέω ; τις γάρ εἰμί ὁ παρά ὁ ἀνήρ λαμβάνω ; ὀδύνη , καί πόνος , καί ὕβρις , καί λοιδορία πολλάκις , καί ἐπιτίμησις , καί ἀγανάκτησις . οὖον οὗτος ὁ παρά ὁ ἀνήρ ; ἄλλος εἰμί , φημί , καί ἕτερος χρηστός . Ποία δή οὗτος ; εκαλλωπισος σύ ἱμάτιον πολυτελής ; χρυσίον περιτίθημι ὁ πρόσωπον , αιδεσμος πᾶς ποιέω ; ἄλλος εἄν ἐθέλω , καί ἀπέρχομαι σοφρεω κόσμος πολύς ἀγαθός · ὁ γάρ χρυσίον πολύς θαυμάσιος ὁ ἔχω ἢ σεμνότης ποιέω . ἔχις καί οὗτος ὁ βασιλεύς ἱμάτιον , οὖον τοιοῦτος , ἀλλά πολύς ἀγαθός · ἐκεῖνος , εἄν ἐθέλω , περιβάλλω . Ποία δή Τούτα ; ιματισμός εἰμί διάχρυσος χρυσός ἔχω · ἐάν ἐθέλω , οὗτος περιβάλλω ὁ