joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0397.1
Οὐδὲν ἔχω ἰσχύρο , ὅστις γνῶσις τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει · ἐνταῦθα δὲ συντάττει αὐτὸν ἑαυτῷ · Ἐμοὶ δοκεῖ ὅτι ἐμελλον αὐτὸν πέμψαι εὐθέως , καὶ περιττὸν ἦν ἐπιστέλλειν τὸν τὰ γράμματα ὅσον οὕτω καταλήψομεν · φησὶ γὰρ Τοῦτον μὲν ἐλαχὶ πέρυσι ἐξαυτῆς . Ἐνταῦθα δὲ οὐχ οὕτως , ἀλλ’ ἐπανελθὼν ἦν , ὥστε εἰκῶς ἐπίστασιν · Ἄρτι γὰρ ἐλθόντος Τιμοθέου , φησὶ , πρὸς ἡμᾶς ἀφ’ ὑμῶν · Διὰ τί δὲ αὐτοῦ προτίθησι τὸν Σιλουανὸν , καὶ πρὸ μὲν αὐτῷ μαρτυρῶν ἀγαθὰ , καὶ πάντων αὐτὸν προτίθησι ; Ἰσως μὲν δεξιοῦντος τοῦτο αὐτοῦ κατὰ πολλὴν ταπεινοφροσύνην , καὶ παρακαλοῦντος . Ἐπεὶδὴ γὰρ τὸν διδάσκαλον ἔωρα οὕτω ταπεινοφρονοῦντα , ὡς τὸν μαθητὴν ἑαυτῷ συντάττειν , πολλῷ μᾶλλον τοῦτο αὐτὸς ἐξήτησεν αὐτῷ . Πάντως γὰρ , φησὶ , καὶ Σιλουανὸς καὶ Τιμόθεος τῇ Ἐκκλησίᾳ Θεσσαλονικέων . Οὐδὲν ἐνταῦθα περὶ ἑαυτοῦ [ 426 ] εἴρηκεν , οὐχ’ Ὁ ἀπόστολος , οὐχ’ Ὁ δοῦλος . Ἐμοὶ δοκεῖ , διὰ τὸ νεοπαγῆ τοὺς εἶναι τοὺς ἀνδρας , καὶ μηδέπω αὐτοῦ περὶ αὐτῶν εἰληφέναι , οὐ τίθησι τὸ ἀξίωμα · Ἄλλως δὲ καὶ ἀρχὴ τοῦ χρησμοῦ ἐστιν ἡν τοῦ πρὸς αὐτοὺς . Τῇ Ἐκκλησίᾳ , φησὶ , Θεσσαλονικέων . Καλῶς . Ἐπεὶ γὰρ εἰκὸς ἦν ὀλίγους εἶναι καὶ οὐδέπω συνάπται , διὰ τοῦτο αὐτοὺς παρακαλεῖ διὰ τοῦ ὀνόματος τῆς Ἐκκλησίας · Ἐνθα γὰρ πολὺς παρεληλυθὼς χρόνος , καὶ τὸ τῆς Ἐκκλησίας σύστημα πολὺ ἦν , οὐ τίθησι τοῦτο . Ἐπεὶδὴ δὲ ὄνομα μὲν ἤδη ἐστιν , ὡς τὰ πολλὰ , τὸ τῆς Ἐκκλησίας ὄνομα , καὶ συστήματος ἤδη συγκεκροτημένου , διὰ τοῦτο αὐτοὺς οὕτω καλεῖ . Ἐν Θεῷ , φησὶ , Πατρὶ , καὶ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ . Τῇ Ἐκκλησίᾳ , φησὶ , Θεσσαλονικέων τῇ ἐν Θεῷ . Ἰδοὺ πάλιν τὸ , Θεός , ἐπὶ τοῦ Πατρὸς , καὶ ἐπὶ τοῦ Υἱοῦ . Τὸ δὲ , Ἐν Θεῷ , φησίν , ἐπεὶ πολλὰ Ἐκκλησίαι καὶ Ἰουδαῖοι καὶ Ἕλληνες ἦσαν . Μέγα τὸ ἀξίωμα , καὶ οὐ ἰσὸν οὐδὲν , εἰ ἐν Θεῷ ἐστι . Γένοιτο τοίνυν καὶ ταύτην τὴν Ἐκκλησίαν οὕτω καλεῖσθαι · δεδούκα δὲ μὴ μακρὰν τῆς προσηγορίας ταύτης . Εἰ τις γὰρ ἀμαρτίας δοῦλος , οὐ δύναται λέγεσθαι ἐν Θεῷ . Χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη . Εἶδες εὐθὺς ἀπὸ ἐγκωμίων τὸ προοίμιον τῆς ἐπιστολῆς ; Εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ πάντοτε περὶ πάντων ὑμῶν , μεμνῆσθαι ὑμῶν ποιούμενοι ἐπὶ τῶν προσευχῶν ἡμῶν . Τὸ γὰρ εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ ὑπὲρ αὐτῶν , μαρτυροῦντός ἐστιν αὐτοῖς πολλὴν προκοπήν , ὅταν μὴ μόνον ἐπαινοῦνται αὐτοί , ἀλλὰ καὶ Θεὸς εὐχαριστεῖται , ὡς αὐτὸς ἐργασάμενος τὸ πᾶν . Διδάσκει δὲ αὐτοὺς καὶ μετρίαν λέγειν , μονοῦν λέγων , ὅτι τῆς τοῦ Θεοῦ δυνάμεως ἐστι τὸ πᾶν . Τὸ μὲν οὖν εὐχαριστεῖν τῶν κατορθωμάτων ἐνεκεν τίθησι · τὸ δὲ μεμνῆσθαι αὐτῶν ἐπὶ τῶν προσευχῶν , τῆς ἀγάπης τῇ · πρὸς αὐτοὺς . Εἶτα δεῖξαι ὅτι οὐ μόνον ἐπὶ τῶν προσευχῶν μεμνῆσθαι , ἀλλὰ καὶ χωρὶς τῶν εὐχῶν , ὅπερ πολλάκις ποιεῖ · Ἀδιαλείπτως , φησὶ , μεμνημένοι ὑμῶν τοῦ ἔργου τῆς πίστεως , καὶ τοῦ κόπου τῆς ἀγάπης , καὶ τῆς ὑπομονῆς τῆς ἐλπίδος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ἐμπροσθεν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡμῶν . Τί ἐστιν ; Ἀδιαλείπτως μεμνημένοι ὑμῶν ; Ἦτοι μεμνημένοι ἐμπροσθεν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , ἢ τοῦ κόπου τῆς ἀγάπης μεμνημένοι ὑμῶν τοῦ δυντος ἐμπροσθεν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡμῶν . Οὐχ ἀπλῶς δὲ εἶπεν ·
Lemmas: οὐδείς ἔχω ἰσχυρός , ὅστις γνῶσις ὁ περί σύ μεριμνάω · ἐνταῦθα δέ συντάσσω αὐτός ἑαυτοῦ · ἐμός δοκέω ὅτι μέλλω αὐτός πέμπω εὐθύς , καί περισσός εἰμί ἐπιστέλλω ὁ ὁ γράμμα ὅσος οὗτος καταλαμβάνω · φημί γάρ οὗτος μέν ἐλαχύς πέρυσι ἐξαυτῆς . ἐνταῦθα δέ οὐ οὕτως , ἀλλά ἐπανέρχομαι εἰμί , ὥστε ἵημι ἐπίστασις · ἄρτι γάρ ἔρχομαι Τιμόθεος , φημί , πρός ἐγώ ἀπό σύ · Ζεύς τίς δέ αὐτός προτίθημι ὁ Σιλουανός , καί πρό μέν αὐτός μαρτυρέω ἀγαθός , καί πᾶς αὐτός προτίθημι ; ἴσως μέν δεξιόομαι οὗτος αὐτός κατά πολύς ταπεινοφροσύνη , καί παρακαλέω . ἐπειδή γάρ ὁ διδάσκαλος ὁράω οὗτος ταπεινοφρονέω , ὡς ὁ μαθητής ἑαυτοῦ συντάσσω , πολύς μᾶλλον οὗτος αὐτός ἐξαιτέω αὐτός . πάντως γάρ , φημί , καί Σιλουανός καί Τιμόθεος ὁ ἐκκλησία Θεσσαλονικεύς . οὐδείς ἐνταῦθα περί ἑαυτοῦ [ 426 ] εἴρω , οὐ ὁ ἀπόστολος , οὐ ὁ δοῦλος . ἐμός δοκέω , διά ὁ νεοπαγής ὁ εἰμί ὁ ἀνήρ , καί μηδέπω αὐτός περί αὐτός λαμβάνω , οὖον τίθημι ὁ ἀξίωμα · ἄλλος δέ καί ἀρχή ὁ χρησμός εἰμί ἐάν ὁ πρός αὐτός . ὁ ἐκκλησία , φημί , Θεσσαλονικεύς . καλῶς . ἐπεί γάρ εἰκός εἰμί ὀλίγος εἰμί καί οὐδέπω συναπτής , διά οὗτος αὐτός παρακαλέω διά ὁ ὄνομα ὁ ἐκκλησία · ἔνθα γάρ πολύς παρέρχομαι χρόνος , καί ὁ ὁ ἐκκλησία σύστημα πολύς εἰμί , οὖον τίθημι οὗτος . ἐπειδή δέ ὄνομα μέν ἤδη εἰμί , ὡς ὁ πολύς , ὁ ὁ ἐκκλησία ὄνομα , καί σύστημα ἤδη συγκροτέω , διά οὗτος αὐτός οὗτος καλέω . ἐν Θεός , φημί , πατήρ , καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός . ὁ ἐκκλησία , φημί , Θεσσαλονικεύς ὁ ἐν Θεός . ἰδέ πάλιν ὁ , Θεός , ἐπί ὁ πατήρ , καί ἐπί ὁ υἱός . ὁ δέ , ἐν Θεός , φημί , ἐπεί πολύς ἐκκλησία καί Ἰουδαῖος καί Ἕλλην εἰμί . Μέγης ὁ ἀξίωμα , καί οὖον ἴσος οὐδείς , εἰμί ἐν Θεός εἰμί . γίγνομαι τοίνυν καί οὗτος ὁ ἐκκλησία οὗτος καλέω · δούξ δέ μή μακράν ὁ προσηγορία οὗτος . εἰμί τις γάρ ἁμαρτία δοῦλος , οὖον δύναμαι λέγω ἐν Θεός . Χάρις σύ καί εἰρήνη . εἶδον εὐθύς ἀπό ἐγκώμιον ὁ προοίμιον ὁ ἐπιστολή ; εὐχαριστέω ὁ Θεός πάντοτε περί πᾶς σύ , μιμνήσκω σύ ποιέω ἐπί ὁ προσευχή ἐγώ . ὁ γάρ εὐχαριστέω ὁ Θεός ὑπέρ αὐτός , μαρτυρέω εἰμί αὐτός πολύς προκοπή , ὅταν μή μόνος ἐπαινέω αὐτός , ἀλλά καί θεός εὐχαριστέω , ὡς αὐτός ἐργάζομαι ὁ πᾶς . διδάσκω δέ αὐτός καί μέτριος λέγω , μονόω λέγω , ὅτι ὁ ὁ Θεός δύναμις εἰμί ὁ πᾶς . ὁ μέν οὖν εὐχαριστέω ὁ κατόρθωμα ἕνεκα τίθημι · ὁ δέ μιμνήσκω αὐτός ἐπί ὁ προσευχή , ὁ ἀγάπη ὁ · πρός αὐτός . εἶτα δείκνυμι ὅτι οὖον μόνος ἐπί ὁ προσευχή μιμνήσκω , ἀλλά καί Χωρὶς ὁ εὖχος , ὅσπερ πολλάκις ποιέω · ἀδιαλείπτως , φημί , μιμνήσκω σύ ὁ ἔργον ὁ πίστις , καί ὁ κόπος ὁ ἀγάπη , καί ὁ ὑπομονή ὁ ἐλπίς ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ἔμπροσθεν ὁ Θεός καί πατήρ ἐγώ . τις εἰμί ; ἀδιαλείπτως μιμνήσκω σύ ; ἦ μιμνήσκω ἔμπροσθεν ὁ Θεός καί πατήρ , ἢ ὁ κόπος ὁ ἀγάπη μιμνήσκω σύ ὁ Δύντος ἔμπροσθεν ὁ Θεός καί πατήρ ἐγώ . οὐχ ἀπλόος δέ εἶπον ·