joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0452.1
ἐκάστῃ ἡ συντελεία τὸ τῆς αὐτοῦ ζωῆς πέρας ἐστί · τί πολυπραγμονεῖς καὶ ὀδυνῇς ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ τελoῦς ; Ἄλλ’ ὅπερ ἐν τοῖς ἄλλοις πάχοιμεν , τοῦτο μᾶλoν τοῦτο . Καθάπερ γὰρ ἐν τοῖς ἄλλοις τὰ ἴδια ἀφέντες , τὰ κοινὰ μεριμνῶμεν λέγοντες · Ὁ δεῖνα πᾶρoν , ὁ δεῖνα πoρoῖ , ἐκεῖνος ἤρπασεν ἄλλος τῆλoχoς , τῶν δὲ ἐαυτοῦ οὐδεὶς ἡ οὐδὲνα λόγoν πoιεῖται , ἀλλὰ πᾶντoν φρονεῖται μᾶλλον , ἢ τῶν οἰκείων · oὕτω καὶ ἐνταῦθα , ἀφέντες τὸ οἰκεῖον ἑκάστoς τέλος μεριμνῶμεν , τὴν κοινὴν βουλόμεθα καταλῦσιν μαθεῖν . Τί γὰρ σοι κοινὸν πρὸς ἐκείνην ἐστίν ; Ἄν ταύτην καλῶς διᾶθῃ τὴν τελευταίαν , οὐδὲν παρ’ ἐκείνης · πεῖσῃ δεῖνoν . Ἔστω πoρoῖo , ἔστω ἐγγύς · οὐδὲν τοῦτο πρὸς ἡμᾶς . Διὰ τοῦτο οὐκ εἶπεν ὁ Χριστoς , ἐπειδὴ μὴ συνῆφερεν . Καὶ πῶς οὐ συνῆφερεν , φησίν ; Ἀπoὺς οὐδὲν ὁ χρίσας , διὰ τί μὴ συνῆφερεν · ἄκουε γὰρ αὐτοῦ λέγοντος τοῖς ἀποστόλοις · Οὐχ ὀμoῖον ἔστι γνῶναι χρόνους ἢ καιρoὺς , oὐς ὁ Πατὴρ θέτο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ . Τί περιεργάζεσθε λοιπὸν ; οἱ περὶ Πέτρον τὸν κορυφαῖον ταῦτα ἠκoυσαν , ὡς τὰ μεῖζoνα ἐαυτῶν ζητοῦντες μαθεῖν . Ναί , φησίν , ἀλλ’ ἕνην ἢ τῶν Ἑλλήνων ἐπιστομίζειν oὕτω σῶματα . Πῶς , εἶπέ μοι ; Ἐπειδὴ ἐκεῖνοι , φησίν , τὸν κόσμον τοῦτον θεοὺς λέγουσιν εἶναι · εἰ δὲ τὸν καιρὸν ἠδόμεν τῆς καταλῦσεως , ἐπιστομίζομεν ἂν αὐτῶν τὰ σῶματα . Πάνυ γε · τοῦτο γὰρ ἐστὶ τὸ ἐπιστομίζoν ἐκείνους , τὸ μαθεῖν , oτι πoτὲ καταλύεται , ἢ τὸ μαθεῖν πoτὲ καταλύεται ; Εἰ ἐπιστομίζειν βούλεσθε , τοῦτο λέγετε πρὸς αὐτούς , oτι πέρας ἔχει · εἰ μὴ πειθoνται τοῦτο , οὐδὲ ἐκείνoν πεισoνται . Ἄκουσον τοῦ Παύλου λέγοντος · Αὐτοὶ γὰρ ἀκριβῶς oἴδατε , oτι ἡ ἡμέρα Κυρίου , ὡς κλέπτης ἐν νυκτί , οὕτως ἔρχεται · oὐχ ἡ κοινὴ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἡ ἑκάστoυ ἰδία · αὕτη γὰρ ἐκείνην μιμεῖται , ἐπειδὴ ὁμοία αὕτη ἐστὶ καὶ συγγενής . Ὅπερ γὰρ κλέπτης ἐκείνη , τοῦτο αὕτη κατὰ μέρος ποιεῖ · καὶ τῆς συντελείας , ὁ καιρὸς ἀπὸ τοῦ Ἀδὰμ ἔλαβε τὴν ἀρχήν , τoὺ τε τέλος ἑκάστoυ ἡμῶν τῆς ζωῆς εἰκῶν συντελείας ἐστίν , καὶ oὐκ ἐν τῇ ἀμαρτίᾳ συντελεῖται αὐτὴ εἰπoν . Ὅταν γὰρ μυρίoι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν τελευτῶσι , καὶ ἀναμνήσῃ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἀπαντες , καὶ πρὸ ἐκείνης oὐδεὶς ἀνίσταται , oὐχὶ ἐκείνην τὸ ἔργον ἐστίν ; Εἰ δὲ βούλεσθε μαθεῖν διὰ τί ἀποκρύπτεται αὕτη , καὶ διὰ τί ὡς κλέπτης ἐν νυκτὶ οὕτως ἔρχεται , ἐγώ , ὡς ἐμαυτoῦ δοκῶ καλῶς ἔχειν , ἐρῶ . Οὐδεὶς ἀνδρείας ἐπισμελῆθῃ ποτὲ παρὰ τὸν ἀπαντα βίον , εἰ ὁρῶν ἦν καὶ μὴ ἀπεκρύπτο · ἀλλ’ εἰδὼς αὐτοῦ τὴν τελευταίαν ἡμέραν , καὶ μυρία ἐργασάμενος δεῖνὰ , καὶ τῷ λουτρῷ τότε προσελθὼν , οὕτως ἂν ἀπὸ θλoν . Εἰ γὰρ νῦν , τοῦ τῆς ἀδηλίας φόβoυ κατασεσoμένου τὰς ἀπάντας ψυχάς , πάντες τὸν ἔμπροσθεν βίoν ἤπαντες ἐν κακίᾳ καταπαλώσαντες , εἰς ἐσχάτας ἀναπνοὰς τῷ βαπτισματὶ διδoσιν ἐαυτoὺς · εἰ καὶ σφόδρα ὑπὲρ τούτoυ ἦσαν πεπαιδευμένοι , τὸν ἐν πoτὲ ἀρετῆς ἐπιμελῆθῃ ; Εἰ γὰρ , καὶ φόβoυ ἐπιχειμοῦνo , πολλοὶ χωρὶς φωτισμοτoς ἀπὸ θλoν , καὶ oὐδὲ oὕτω · αὐτοῦ οὐ φόβoς ἐπαίδευσε ζῶντας ἐπιμελεῖσθαι τῶν τῷ Θεῷ δοκοῦντων · εἰ καὶ [ 487 ] oὕτω ἀνθρώπoι τoῦ φόβoυ , τὸς ἂν ἐγένετo ποτὲ σώφρων · τὸς δὲ ἐπιεικὴς ; Οὐχ ἔστιν oὐδὲς . Καὶ ἕτερον δὲ πάλιν πολὺ , ὁ τοῦ θανάτoυ φόβoς · κατέχει νῦν , καὶ o τῆς ζωῆς ἔρως · εἰ δὴ ἤδει ἑκάστoς , διὰ πλoρίων πάντως τελευτήσει , oὐδὲν ἂν παρατήσατo τoλιμᾶσαι πρὸς τῆς ἡμέρας ἐκείνης , ἀλλὰ καὶ ἐσφάξειν oὐς ἂν ἠθέλησε , καὶ μυρία ἂν εἰργάσατo δεῖνὰ , τοὺς ἐχθροὺς ἀμυνo - μένoς .
Lemmas: ἐκάστης ὁ συντέλεια ὁ ὁ αὐτός ζωή πέρας εἰμί · τίς πολυπραγμονέω καί ὀδύνη ὑπέρ ὁ κοινός τελής ; ἄλλος ὅσπερ ἐν ὁ ἄλλος πάχω , οὗτος μᾶλα οὗτος . καθά γάρ ἐν ὁ ἄλλος ὁ ἴδιος ἀφίημι , ὁ κοινός μεριμνάω λέγω · ὁ Δεῖνα πᾶρος , ὁ Δεῖνα πῆρος , ἐκεῖνος ἁρπάζω ἄλλος τῆλoχoς , ὁ δέ ἑαυτοῦ οὐδείς ὁ οὐδείς λόγος παίω , ἀλλά πᾶντoν φρονέω μᾶλλον , ἢ ὁ οἰκέω · ὕω καί ἐνταῦθα , ἀφίημι ὁ οἰκέω ἑκάστoς τέλος μεριμνάω , ὁ κοινός βούλομαι κατάλυσις μανθάνω . τις γάρ σύ κοινός πρός ἐκεῖνος εἰμί ; ἄν οὗτος καλῶς διαθέω ὁ τελευταῖος , οὐδείς παρά ἐκεῖνος · πείθω δεῖνος . ἔστω πᾶρος , ἵστημι ἐγγύς · οὐδείς οὗτος πρός ἐγώ . Ζεύς οὗτος οὐ εἶπον ὁ Χριστής , ἐπεί μή συμφέρω . καί πῶς οὖον συμφέρω , φημί ; Ἀπoὺς οὐδείς ὁ χρίω , διά τίς μή συμφέρω · ἀκούω γάρ αὐτός λέγω ὁ ἀπόστολος · οὐχ ὄμνυμι εἰμί γιγνώσκω χρόνος ἢ καιρός , oὐς ὁ πατήρ τίθημι ἐν ὁ ἴδιος ἐξουσία . τις περιεργάζω λοιπός ; ὁ περί Πέτρος ὁ κορυφαῖος οὗτος ηκoυσαω , ὡς ὁ μεῖζα ἑαυτοῦ ζητέω μανθάνω . Ναίς , φημί , ἀλλά ἕνος ἢ ὁ Ἕλλην ἐπιστομίζω ὕω σῶμα . Πῶς , εἶπον ἐγώ ; ἐπεί ἐκεῖνος , φημί , ὁ κόσμος οὗτος θεός λέγω εἰμί · εἰμί δέ ὁ καιρός ἀείδω ὁ κατάλυσις , ἐπιστομίζω εἄν αὐτός ὁ σῶμα . πάνυ γε · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἐπιστομίζω ἐκεῖνος , ὁ μανθάνω , ὅτι πέτος καταλύω , ἢ ὁ μανθάνω πέτος καταλύω ; εἰμί ἐπιστομίζω βούλομαι , οὗτος λέγω πρός αὐτός , ὅτι πέρας ἔχω · εἰμί μή πείθω οὗτος , οὐδέ ἐκεῖνος πείθω . ἀκούω ὁ Παῦλος λέγω · αὐτός γάρ ἀκριβῶς ὁράω , ὅτι ὁ ἡμέρα κύριος , ὡς κλέπτης ἐν νύξ , οὕτως ἔρχομαι · εὐχή ὁ κοινός μόνος , ἀλλά καί ὁ ἕκαστος ἴδιος · οὗτος γάρ ἐκεῖνος μιμέομαι , ἐπεί ὅμοιος οὗτος εἰμί καί συγγενής . ὅπερ γάρ κλέπτης ἐκεῖνος , οὗτος οὗτος κατά μέρος ποιέω · καί ὁ συντέλεια , ὁ καιρός ἀπό ὁ Ἀδάμ λαμβάνω ὁ ἀρχή , ὅς τε τέλος ἕκαστος ἐγώ ὁ ζωή εἰκών συντέλεια εἰμί , καί oὐκ ἐν ὁ ἁμαρτία συντελέω αὐτός εἶπον . ὅταν γάρ μυρίζω κατά ἕκαστος ἡμέρα τελευτάω , καί ἀναμιμνήσκω ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἅπας , καί πρό ἐκεῖνος oυδηω ἀνίστημι , εὐχή ἐκεῖνος ὁ ἔργον εἰμί ; εἰμί δέ βούλομαι μανθάνω διά τίς ἀποκρύπτω οὗτος , καί διά τίς ὡς κλέπτης ἐν νύξ οὕτως ἔρχομαι , ἐγώ , ὡς ἐμαυτός δοκέω καλῶς ἔχω , εἴρω . οὐδείς ἀνδρεῖος ἐπισμελῆθῃ ποτέ παρά ὁ ἅπας βίος , εἰμί ὁράω εἰμί καί μή ἀποκρύπτω · ἀλλά εἰδοί αὐτός ὁ τελευταῖος ἡμέρα , καί μυρίος ἐργάζομαι δεῖνα , καί ὁ λουτρόν τότε προσέρχομαι , οὕτως εἄν ἀπό θλoν . εἰμί γάρ νῦν , ὁ ὁ ἀδηλία φόβος κατασείω ὁ ἅπας Ψυχή , πᾶς ὁ ἔμπροσθεν βία ἅπας ἐν κακία καταπαλώσαντες , εἰς ἔσχατος ἀναπνοή ὁ βάπτισμα δίδωμι ἐαυτός · εἰμί καί σφόδρα ὑπέρ τοῦτος εἰμί παιδεύω , ὁ ἐν πέτος ἀρετή ἐπιμελέομαι ; εἰμί γάρ , καί φόβος ἐπιχέω , πολύς Χωρὶς φωτισμός ἀπό θλoν , καί oὐδὲ ὕω · αὐτός οὖον φόβος παιδεύω ζῶ ἐπιμελέομαι ὁ ὁ Θεός δοκέω · εἰμί καί [ 487 ] ὕω ἀνθρώπιον ὅς φόβος , τός εἄν γίγνομαι ποτέ σώφρων · τός δέ ἐπιεικής ; οὐχ εἰμί oὐδὲς . καί ἕτερος δέ πάλιν πολύς , ὁ ὁ θάνατος φόβος · κατέχω νῦν , καί o ὁ ζωή Ἔρως · εἰμί δή ἦδος ἑκάστoς , διά πλῆριος πάντως τελευτάω , αὐδάω εἄν παρατήσατo τoλιμαιομαι πρός ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἀλλά καί σφάζω oὐς εἄν ἐθέλω , καί μυρίος εἄν ἐργάζομαι δεῖνα , ὁ ἐχθρός ἀμύνω - μένος .