joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-thessalonicenses-homiliae-1-11 pg062_0401.2
δ᾽ . Ἐπεὶ εἰ ἔσχωμεν αἱ εὐχαὶ ἀρχούσας ἡμᾶς εἰσαγαγεῖν εἰς τὴν βασιλείαν , διὰ τί μὴ πάντες Ἕλληνες γίνονται Χριστιανοί ; οὐχὶ ὑπὲρ παντὸς τοῦ κόσμου εὐχόμεθα ; οὐχὶ καὶ Παῦλος τοῦτο ἐποίησε ; οὐχὶ πάντας αἰτοῦμεν ἐπιστραφῆναι ; Εἴτα γάρ , διὰ τί οἱ πονηροὶ μὴ γίνονται χρηστοί ; Ἄρα οὐχὶ δήλον , ὅτι διὰ τὸ μὴ δύνασθαι · αἱ παρ᾽ ἐαυτῶν τι εἰσενεγκεῖν ; Μεγάλα τοίνυν ὠφελούσιν αἱ εὐχαί , ὅταν καὶ ἡμεῖς δὲ παρ᾽ ἐαυτῶν εἰσφέρωμεν . Βούλει μαθεῖν ὅσα ὠφέλησαν εὐχαί ; ἔννοει μοι τὸν Κορνηλίον , τὸν Ταβιθάν · ἄκουε δὲ καὶ τοῦ Ἰακὼβ λέγοντος πρὸς τὸν Ἀδὰμ · Εἰ μὴ ὁ φόβος τοῦ πατρὸς μου ἦν μοι , νῦν ἂν με κενὸν ἐξαπέστειλας · ἄκουε δὲ καὶ τοῦ Θεοῦ πάλιν λέγοντος · Ἱερασαλὶμ τῆς πόλεως ταύτης δι᾽ ἐμέ , καὶ διὰ Δαυὶδ τὸν παῖδά μου . Ἄλλὰ πότε ; Ἐπὶ Ἐκελίου δικαίου ὄντος . Ἐπεὶ εἰ γε ἔσχωμεν εὐχαὶ καὶ ἐπὶ τῶν σφόδρα πονηρῶν , διὰ τί μὴ καὶ , ὅτε ὁ Ναβουχοδονόσορ ἦλθεν , εἶπε τοῦτο ὁ Θεός , ἀλλ᾽ ἐξέδωκε τὴν πόλιν ; Ἐπειδὴ μεῖζον ἔσχωμεν ἡ πονηρία . Παλιν αὐτὸς οὗτος ὁ Σαμουήλ ἠθέτο ὑπὲρ τῶν Ἰσραηλιτῶν , καὶ ἠγύετο · ἀλλὰ πότε ; Ὅτε καὶ αὐτοὶ εὐρέστουν , τότε ἐτροπώσατο τοὺς ἐχθρούς . Καὶ τίς χρεία , φησί , [ 451 ] τῆς παρ᾽ ἐτέρου εὐχῆς , ὅταν ἐγὼ εὐαρεστῶ ; Μηδέποτε τοῦτο εἴπης , ἄνθρωπε . Χρεία , καὶ πολλῆς χρεία εὐχῆς · ἄκουε γὰρ τοῦ Θεοῦ λέγοντος περὶ τῶν φίλων τοῦ Ἰωβ · Καὶ προσευξεται , φησί , περὶ ὑμῶν , καὶ ἀφεθήσεται ὑμῖν ἡ ἁμαρτία · ἐπειδὴ ἁμαρτον μὲν , οὐχ ἁμαρτίαν δὲ μεγάλην . Ἄλλ᾽ αὐτὸς οὗτος · ὁ δικαῖος ὁ σώσας τοὺς φίλους αὐτοῦ τότε ἀπὸ εὐχῆς , ἐν τῷ καιρῷ τῷ Ἰουδαϊκῷ οὐχ ἠδυνήθη σώσαι τοὺς Ἰουδαίους ἀπολλυμένους . Καὶ ἵνα μάθης , ἄκουε τοῦ Θεοῦ λέγοντος διὰ τοῦ προφήτου · Ἄν στή Νῶε , καὶ Ἰωβ , καὶ Δανιήλ , οὐκ ἐξελοῦνται τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας ·
Lemmas: δέ . ἐπεί εἰμί σχάζω ὁ εὐχή ἄρχω ἐγώ εἰσάγω εἰς ὁ βασίλειος , διά τίς μή πᾶς Ἕλλην γίγνομαι Χριστιανός ; οὐ ὑπέρ πᾶς ὁ κόσμος εὔχομαι ; οὐ καί Παῦλος οὗτος ποιέω ; οὐ πᾶς αἰτέω ἐπιστρέφω ; εἴτα̅ γάρ , διά τίς ὁ πονηρός μή γίγνομαι χρηστός ; ἄρας οὐ δῆλος , ὅτι διά ὁ μή δύναμαι · ὁ παρά ἑαυτοῦ τίς εἰσφέρω ; Μεγάλα τοίνυν ὠφελέω ὁ εὐχή , ὅταν καί ἐγώ δέ παρά ἑαυτοῦ εἰσφέρω . βούλομαι μανθάνω ὅσος ὠφελέω εὐχή ; ἐννοέω ἐγώ ὁ Κορνήλιος , ὁ Ταβιθᾶς · ἀκούω δέ καί ὁ Ἰακώβ λέγω πρός ὁ Ἀδάμ · εἰμί μή ὁ φόβος ὁ πατήρ ἐγώ εἰμί ἐγώ , νῦν εἄν ἐγώ κενός ἐξαποστέλλω · ἀκούω δέ καί ὁ Θεός πάλιν λέγω · Ἱερασαλὶμ ὁ πόλις οὗτος διά ἐγώ , καί διά Δαυίδ ὁ παῖς ἐγώ . ἀλλά πότε ; ἐπί ἐχελιον Δίκαιος εἰμί . ἐπεί εἰμί γε σχάζω εὐχή καί ἐπί ὁ σφόδρα πονηρός , διά τίς μή καί , ὅτε ὁ Ναβουχοδονόσορ ἔρχομαι , εἶπον οὗτος ὁ Θεός , ἀλλά ἐκδίδωμι ὁ πόλις ; ἐπεί μείζων σχάζω ὁ πονηρία . πάλιν αὐτός οὗτος ὁ Σαμουήλ αἴθω ὑπέρ ὁ Ἰσραηλίτης , καί ηγυαρτυω · ἀλλά πότε ; ὅτε καί αὐτός εὐρέστουν , τότε τροπόω ὁ ἐχθρός . καί τίς χρεία , φημί , [ 451 ] ὁ παρά ἔτερον εὐχή , ὅταν ἐγώ εὐαρεστῶ ; μηδέποτε οὗτος εἶπον , ἄνθρωπος . χρέος , καί πολύς χρεία εὐχή · ἀκούω γάρ ὁ Θεός λέγω περί ὁ Φίλων ὁ Ἰώβ · καί προσεύχομαι , φημί , περί σύ , καί ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία · ἐπεί ἁμαρτάνω μέν , οὐ ἁμαρτία δέ μέγας . ἄλλος αὐτός οὗτος · ὁ Δίκαιος ὁ σῴζω ὁ φίλος αὐτός τότε ἀπό εὐχή , ἐν ὁ καιρός ὁ Ἰουδαϊκός οὐ δύναμαι σῴζω ὁ Ἰουδαῖος ἀπολύω . καί ἵνα μανθάνω , ἀκούω ὁ Θεός λέγω διά ὁ προφήτης · ἄν ἵστημι Νῶε , καί Ἰώβ , καί Δανιήλ , οὐ ἐξελαύνω ὁ υἱός αὐτός καί ὁ θυγάτηρ ·