joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0226.1
ἐπάγει τὴν διάρρωσιν , λέγων · Πλὴν οὔτε ἀνὴρ χωρὶς γυναικός , οὔτε γυνὴ χωρὶς ἀνδρὸς ἐν Κυρίῳ . Μὴ γὰρ μοι , φησί , τὰ πρῶτα ἔξετάζει μόνα , μηδὲ τὴν δημιουργίαν ἐκείνην · ἄν γὰρ τὰ μετὰ ταῦτα ζητῆς , ἕκτερος ἕκατέρου αἴτιος , μᾶλλον δὲ οὐδ’ οὕτως ἕκτερος ἕκατέρου , ἀλλ’ ὁ Θεὸς ἀμφοῖν · διὸ φησιν , Οὔτε ἀνὴρ χωρὶς γυναικός , οὔτε γυνὴ χωρὶς ἀνδρός ἐν Κυρίῳ . Ὦσπερ γὰρ ἡ γυνὴ ἐκ τοῦ ἀνδρός , οὕτως καὶ ὁ ἀνὴρ διὰ τῆς γυναικός . Οὐχ εἰπον . Ἐκ τῆς γυναικός , ἀλλὰ πάλιν , Ἐκ τοῦ ἀνδρός · ἔτι γὰρ αὐτὴ τοῦτο ἀχίραιον μένει παρὰ τῷ ἀνδρί . Ἄλλ’ οὐ τοῦ ἀνδρός ταῦτα τὰ κατορθώματα , ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ · διὸ καὶ ἐπῆγαγε , Τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ . Εἰ τοίνυν τοῦ Θεοῦ τὰ πάντα , αὐτὸς δὲ καλεῖν ταῦτα , παῦσον καὶ μὴ ἀντίλεγε . Ἐν ὑμῖν αὐτοῖς κρίνατε , ἀρέσκει ὑμῖν γυναῖκα ἀκατακαλύπτου τῷ Θεῷ προσεύχεσθαι ; Πάλιν αὐτοὺς καθίζει δικαστάς τῶν λεγομένων , ὅπερ καὶ ἐπὶ τῶν εἰδωλοθύτων ἐποίησε · καὶ γὰρ ἐκεῖ φησι , Κρίνατε ὑμεῖς τὸ σῶμα · καὶ ἐνταῦθα , Ἐν ὑμῖν αὐτοῖς κρίνατε · καὶ τι φοβερωτέρων αἰνίττεται · ἐνταῦθα · τὴν γὰρ ὑδριν ἐνταῦθα εἰς τὸν Θεὸν φησὶ διαβαίνειν . Ἄλλ’ οὕτω μὲν οὐ φησιν , ἡμερώτερον δὲ πως καὶ αἰνιγματωδέστερων λέγων · Πρῶτον ἔστι γυναῖκα ἀκατακαλύπτου τῷ Θεῷ προσεύχεσθαι ; Ἡ οὐδὲ αὐτὴ ἡ φύσις ὑμᾶς διδάσκει , ὅτι ἀνὴρ μὲν ἐὰν κομῆ , ἀτιμία αὐτῇ ἔστι · γυνὴ δὲ ἐὰν κομῆ , δόξα αὐτῇ ἔστι ; διότι ἡ κόμη ἀντὶ περιβόλαιου δέδοται αὐτῇ . Ὦσπερ δὲ ποιεῖ , κοινούς λογισμούς τιθεῖς , τοῦτο καὶ ἐνταῦθα 235 ἐργάζεται , ἐπὶ τὴν κοινὴν συνήθειαν καταφεύγων , καὶ σφᾶρα ἐντερεῖν τούς ἀναμάνοντας ταῦτα μαρθάνειν παρ’ αὐτοῦ , ὅ καὶ ἀπὸ τῆς κοινῆς συνήθειας δυνατὸν [ ἦν ] μαθάναι · τὰ γὰρ ποικίλα , οὔτε βαρβάρους ἀγνοοῦσι . Καὶ δρα πῶς πανταχοῦ πληκτικώτε χήρηται · ταῖς λέξεσι · Πᾶς ἀνὴρ προσευχόμενος κατακαλύπτων αὐτοῦ τὴν κεφαλήν , κατασχύνει τὴν κεφαλήν αὐτοῦ · καὶ πάλιν , Εἰ δὲ αἰσχρὸν γυναικὶ κείρεσθαι ἢ ξυράσθαι , κατακαλύπτεσθω · καὶ ἐνταῦθα πάλιν , Ἄνθρω μὲν ἐὰν κομῆ , ἀτιμία αὐτῇ ἔστι · γυνὴ δὲ ἐὰν κομῆ , δόξα αὐτῇ ἔστιν , ὅτι ἡ κόμη ἀντὶ περιβολαίου δέδοται . Καὶ εἰ ἀντὶ περιβόλαιου δέδοται , φησὶ , εἰνὸς ἐνεκεν δεῖ περιβόλαιον ἕτερον προστιθέναι ; Ὦστε μὴ ἀπὸ τῆς φύσεως μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς προαιρέσεως τὴν ὑποταγὴν ὁμολογεῖν . Ὦτι γὰρ δεῖ σε καλύπτεσθαι , προλαβοῦσα καὶ ἡ φύσις ἐνομοθέτησε . Προστίθει τοίνυν καὶ τὰ παρὰ σαυτῆς , ἵνα μὴ δόξῃς καὶ τοῖς τῆς φύσεως ἀνατρέπαι νόμοις · ὅπερ πολλῆς ἔστιν ἰσαμότητος , μὴ μόνον ἡμῖν , ἀλλὰ καὶ τῇ φύσει πικτεύειν . Διὸ καὶ Ἰουδαῖος ὁ Θεὸς ἐγκαλῶν ἐλεγεν , Ἐσφαγὰς τοὺς υἱούς σου καὶ τὰς θυγατέρας σου · τοῦτο παρὰ πάντα τὰ θελητήματά σου . Καὶ τοῖς παρὰ Ῥωμαίοις ἀσελγαῖνοις πάλιν ὁ Παῦλος ἐπιτιμῶν , οὕτως αἰδεῖ τὴν κατηγορίαν λέγων , ὅτι οὐ παρὰ νόμον τὸν τοῦ Θεοῦ μόνον , ἀλλὰ καὶ παρὰ φύσιν τὴν χρείας ἦν · Ἐνέλασεν γὰρ τὴν φυσικὴν χρήσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν . Διὰ δὲ τοῦτο καὶ ἐνταῦθα τοῦτον γυμνάζει τὸν λόγον , τοῦτο τε αὐτῷ δεικνύς , καὶ ὅτι οὐδὲν ξένον νομοθετεῖ , καὶ ὅτι παρ’ Ἑλλησὶ τῆς καινοτομίας ἀπαντα τῆς παρὰ φύσιν . Οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς τοῦτο δεικνύς ἐλεγεν Ὦσα ἂν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι , καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς · δηλῶν ὅτι οὐδὲν καινὸν ἐπιστάζει . Εἰ δὲ τις δοκεῖ φιληδονικὸς εἶναι , ἡμεῖς τοιαύτην συνηθείαν οὐκ ἔχομεν , οὐδὲ αἱ Ἑλλησίαι τοῦ Θεοῦ . Ἄρα φιλονεικίας τὸ ἀντειπεῖν τοῖ -
Lemmas: ἐπάγω ὁ διαρρέω , λέγω · πλήν οὔτε ἀνήρ Χωρὶς γυνή , οὔτε γυνή Χωρὶς ἀνήρ ἐν κύριος . μή γάρ ἐγώ , φημί , ὁ πρῶτος ἐξετάζω μόνος , μηδέ ὁ δημιουργία ἐκεῖνος · ἄν γάρ ὁ μετά οὗτος ζητέω , ἕκτερος ἑκάτερος αἴτιος , μᾶλλον δέ οὐδέ οὕτως ἕκτερος ἑκάτερος , ἀλλά ὁ θεός ἄμφω · διό φημί , οὔτε ἀνήρ Χωρὶς γυνή , οὔτε γυνή Χωρὶς ἀνήρ ἐν κύριος . ὥσπερ γάρ ὁ γυνή ἐκ ὁ ἀνήρ , οὕτως καί ὁ ἀνήρ διά ὁ γυνή . οὐχ εἶπον . ἐκ ὁ γυνή , ἀλλά πάλιν , ἐκ ὁ ἀνήρ · ἔτι γάρ αὐτός οὗτος αχιραιω μένω παρά ὁ ἀνήρ . ἄλλος οὖον ὁ ἀνήρ οὗτος ὁ κατόρθωμα , ἀλλά ὁ Θεός · διό καί ἐπάγω , ὁ δέ πᾶς ἐκ ὁ Θεός . εἰμί τοίνυν ὁ Θεός ὁ πᾶς , αὐτός δέ καλέω οὗτος , παύω καί μή ἀντιλέγω . ἐν σύ αὐτός κρίνω , ἀρέσκω σύ γυνή ἀκατακάλυπτος ὁ Θεός προσεύχομαι ; πάλιν αὐτός καθίζω δικαστής ὁ λέγω , ὅσπερ καί ἐπί ὁ εἰδωλόθυτος ποιέω · καί γάρ ἐκεῖ φημί , κρίνω σύ ὁ σῶμα · καί ἐνταῦθα , ἐν σύ αὐτός κρίνω · καί τίς φοβερός αἰνίσσομαι · ἐνταῦθα · ὁ γάρ ὑδρίς ἐνταῦθα εἰς ὁ θεός φημί διαβαίνω . ἄλλος οὗτος μέν οὖον φημί , ἥμερος δέ πως καί αἰνιγματώδης λέγω · Πρῶτος εἰμί γυνή ἀκατακάλυπτος ὁ Θεός προσεύχομαι ; ὁ οὐδέ αὐτός ὁ φύσις σύ διδάσκω , ὅτι ἀνήρ μέν ἐάν κομέω , ἀτιμία αὐτός εἰμί · γυνή δέ ἐάν κομέω , δόξα αὐτός εἰμί ; διότι ὁ κόμη ἀντί περιβόλαιον δίδωμι αὐτός . ὥσπερ δέ ποιέω , κοινός λογισμός τιθεῖς , οὗτος καί ἐνταῦθα 235 ἐργάζομαι , ἐπί ὁ κοινός συνήθεια καταφεύγω , καί σφᾶρα ἐντείρω ὁ ἀναμάνοντας οὗτος μαραίνω παρά αὐτός , ὅς καί ἀπό ὁ κοινός συνήθεια δυνατός [ εἰμί ] μαθαίνω · ὁ γάρ ποικίλος , οὔτε βάρβαρος ἀγνοέω . καί δράω πῶς πανταχοῦ πληκτικός χαίρω · ὁ λέξις · Πᾶς ἀνήρ προσεύχομαι κατακαλύπτω αὐτός ὁ κεφαλή , κατέχω ὁ κεφαλή αὐτός · καί πάλιν , εἰμί δέ αἰσχρός γυνή κείρω ἢ ξυρέω , κατακαλύπτω · καί ἐνταῦθα πάλιν , ἄνθρω μέν ἐάν κομέω , ἀτιμία αὐτός εἰμί · γυνή δέ ἐάν κομέω , δόξα αὐτός εἰμί , ὅτι ὁ κόμη ἀντί περιβόλαιον δίδωμι . καί εἰμί ἀντί περιβόλαιον δίδωμι , φημί , ἴς ἕνεκα δεῖ περιβόλαιον ἕτερος προστίθημι ; ὥστε μή ἀπό ὁ φύσις μόνος , ἀλλά καί ἀπό ὁ προαίρεσις ὁ ὑποταγή ὁμολογέω . οὖς γάρ δεῖ σύ καλύπτω , προλαμβάνω καί ὁ φύσις νομοθετέω . προστίθημι τοίνυν καί ὁ παρά σεαυτοῦ , ἵνα μή δοκέω καί ὁ ὁ φύσις ἀνατρέπω νόμος · ὅσπερ πολύς εἰμί ἴσαμος , μή μόνος ἐγώ , ἀλλά καί ὁ φύσις πικτευεν . Διὸ καί Ἰουδαῖος ὁ θεός ἐγκαλέω λέγω , σφαγή ὁ υἱός σύ καί ὁ θυγάτηρ σύ · οὗτος παρά πᾶς ὁ θελητήματά σύ . καί ὁ παρά Ῥωμαῖος ἀσελγαίνω πάλιν ὁ Παῦλος ἐπιτιμάω , οὕτως αἰδέομαι ὁ κατηγορία λέγω , ὅτι οὖον παρά νόμος ὁ ὁ Θεός μόνος , ἀλλά καί παρά φύσις ὁ χρεία εἰμί · ἐνελαύνω γάρ ὁ φυσικός χρῆσις εἰς ὁ παρά φύσις . Ζεύς δέ οὗτος καί ἐνταῦθα οὗτος γυμνάζω ὁ λόγος , οὗτος τε αὐτός δείκνυμι , καί ὅτι οὐδείς ξένος νομοθετέω , καί ὅτι παρά Ἕλλην ὁ καινοτομία ἅπας ὁ παρά φύσις . οὕτως καί ὁ Χριστός οὗτος δείκνυμι λέγω ὠθέω εἄν ἐθέλω ἵνα ποιέω σύ ὁ ἄνθρωπος , καί σύ ποιέω αὐτός · δηλόω ὅτι οὐδείς καινός ἐπιστάζω . εἰμί δέ τις δοκέω φιληδονικός εἰμί , ἐγώ τοιοῦτος συνήθεια οὐ ἔχω , οὐδέ ὁ Ἑλλησίαι ὁ Θεός . ἄρας φιλονεικία ὁ ἀντιλέγω τοῖ -