joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0099.1
καταχέεται . Καὶ τί δεῖ λέγειν οἰκίας καὶ ἀργυροκοπεία ; Ἐγὼ γὰρ οἶμαι τοὺς τοιούτους , κἂν ἐπὶ τῆς γραφῆς ἴδῃσι καὶ τῆς εἰκόνος τὸν πλοῦτον , σπαράττεσθαι καὶ ἀγρυπνεῖν καὶ λυπεῖν · ὥστε πάντοθεν αὐτοῖς τὸ σκότος συνάγεται . Κἂν γὰρ εἰς εἰκόνα βλέψωσι βασιλικήν , οὐ θαυμάζουσι τῶν λίθων τὸ κάλλος οὐδὲ τὸν χρυσὸν οὐδὲ τὴν ἀλουργὴν ἱμάτιον , ἀλλὰ τὴν χονταί . Καὶ καθάπερ ὁ δύσερως ἐκεῖνος , κἂν εἰκόνα θεάσηται τῆς ἐρωμένης γυναικός , προσήλωται τῇ ψυχῇ · οὕτω καὶ οὗτος ἐλὼν ὁρῶν εἰκόνα τοῦ πλούτου , τὸ αὐτὸ πάσχει μειζόνως , ὥστε τυραννικωτέρῳ κατεχόμενος πάλαι · καὶ χρή λοιπὸν ἡ μένειν ἐπὶ τῆς οἰκίας , ἡ ἐμβαλόντα ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς , μυρίας λαβόντα πληγὰς ἀναχωρεῖν οἴκαδε · πολλὰ γὰρ τὰ λυποῦντα αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς . Καὶ καθάπερ ἐκεῖνος οὐδὲν ἔτερον ἢ τὴν γυναῖκα ὁρᾷ , οὕτω καὶ οὗτος πᾶντα μὲν καὶ τὰ ἄλλα πάντα παρατρέχει , ἵνα μὴδὲ παραμυθίαν λάβῃ · πρὸς δὲ τοὺς εὐτρόπους ἐκτείνει τοὺς ὀφθαλμούς , πολὺν καὶ σφοδροὺν ἀπὸ τῆς ἐκείνου δόσεως εἰς τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν εἰσάγων τὸ πῦρ . Πῦρ γὰρ ἐπὶ χαλεπῶς κατεσθίον τὸν ἐμπεσόντα , καὶ εἰ μὴ γένενα ἠπελθὼ μὴδὲ · κόλασις , αὐτὰ τὰ παρόντα κόλασις ἦν , τὸ διηνεκῶς βασανίζεσθαι καὶ μηδέποτε πέρας εὑρίσκειν τοῦ νοσήματος . Καὶ ἵναι καὶ ταῦτα μόνα ποιεῖν τὴν ἀδυναμίαν , αὐτὰ οὐδὲν ἀνωίας χείρον , ἡ καὶ τοὺς ἀθυμίαν φέρουσι πράγμασι καὶ κέρδος οὐδὲν [ 95 ] προσήλωσθαι παρασκευάζει . Διὸ παρακαλῶ ἀρχόμενον ἐκκλίνειν τὸ πᾶθος . Καθάπερ γὰρ πυρετὸς παρὰ μὲν τὴν ἀρχὴν προσβαλὼν , οὐ σφόδρα φλέγει τὴ δίψην τοὺς κάμνοντας , ἐπιδοὺς δὲ καὶ τὴν φύσιν ἐπάρας , ἄνιστα διψᾶν παρασκευάζει · λοιπὸν · κἂν παράσχῃ τις αὐτοῖς ἐμφορηθῆναι τοῦ πώματος , οὐ σβέννυσιν , ἀλλ' ἐκκαίει τὴν κάμνον · οὕτω καὶ ἐπὶ τούτου συμβαίνει τοῦ πάθους · ἂν παρὰ τὴν ἀρχὴν εἰσλαβὼν εἰς τὴν ψυχὴν τὴν ἡμετέραν μὴ χαλώσωμεν μὴδὲ ἀποκλεισώμεν τὰς θύρας , εἰσελθὼν λοιπὸν ἄνιστον ἐργάζεται τοὺς δεξαμένους τὸ νόσημα . Καὶ γὰρ καὶ τὰ καλὰ καὶ τὰ κακὰ ὅταν ἐπιπλεῖον ἡμῖν ἐνδιατριβῇ , δυνατωτέρα γίνεται .
Lemmas: καταχέω . καί τίς δεῖ λέγω οἰκίον καί ἀργυροκοπεῖον ; ἐγώ γάρ οἴομαι ὁ τοιοῦτος , κἀν ἐπί ὁ γραφεύς ὁράω καί ὁ εἰκών ὁ πλοῦτος , σπαράσσω καί ἀγρυπνέω καί λυπέω · ὥστε πάντοθεν αὐτός ὁ σκότος συνάγω . κἀν γάρ εἰς εἰκών βλέπω βασιλικός , οὖον θαυμάζω ὁ λίθος ὁ κάλλος οὐδέ ὁ χρυσός οὐδέ ὁ ἁλουργῆ ἱμάτιον , ἀλλά ὁ Χοντάι . καί καθάπερ ὁ δύσερως ἐκεῖνος , κἀν εἰκών θεάομαι ὁ ἐράω γυνή , προσηλόω ὁ Ψυχή · οὗτος καί οὗτος ἐλ́ειμι ὁράω εἰκών ὁ πλοῦτος , ὁ αὐτός πάσχω μέγας , ὥστε τυραννικός κατέχω πάλαι · καί χρή λοιπός ὁ μένω ἐπί ὁ οἰκίον , ὁ ἐμβάλλω ἐπί ὁ ἀγορά , μυρίος λαμβάνω πληγάς ἀναχωρέω οἴκαδε · πολύς γάρ ὁ λυπέω αὐτός ὁ ὀφθαλμός . καί καθάπερ ἐκεῖνος οὐδείς ἕτερος ἢ ὁ γυνή ὁράω , οὗτος καί οὗτος λήγω μέν καί ὁ ἄλλος πᾶς παρατρέχω , ἵνα μηδέ παραμυθία λαμβάνω · πρός δέ ὁ εὔτροπος ἐκτείνω ὁ ὀφθαλμός , πολύς καί σφοδρός ἀπό ὁ ἐκεῖνος δόσις εἰς ὁ ἑαυτοῦ ψυχή εἰσάγω ὁ πῦρ . πῦρ γάρ ἐπί χαλεπῶς κατεσθίω ὁ ἐμπίτνω , καί εἰμί μή γένενα ἐπέρχομαι μηδέ · κόλασις , αὐτός ὁ πάρειμι κόλασις εἰμί , ὁ διηνεκής βασανίζω καί μηδέποτε πέρας εὑρίσκω ὁ νόσημα . καί εἶμι καί οὗτος μόνος ποιέω ὁ ἀδυναμία , αὐτός οὐδείς ἄνοια χείρων , ὁ καί ὁ ἀθυμία φέρω πρᾶγμα καί κέρδος οὐδείς [ 95 ] προσαιρέω παρασκευάζω . Διὸ παρακαλέω ἄρχω ἐκκλίνω ὁ πάθος . καθά γάρ πυρετός παρά μέν ὁ ἀρχή προσβάλλω , οὖον σφόδρα φλέγω ὅς δίψος ὁ κάμνω , ἐπιδίδωμι δέ καί ὁ φύσις ἐπαίρω , ἀνίστημι δίψα παρασκευάζω · λοιπός · κἀν παρέχω τις αὐτός ἐμφορέω ὁ πῶμα , οὖον σβέννυμι , ἀλλά ἐκκαίω ὁ κάμνω · οὗτος καί ἐπί οὗτος συμβαίνω ὁ πάθος · εἄν παρά ὁ ἀρχή εἰσλαμβάνω εἰς ὁ ψυχή ὁ ἡμέτερος μή χαλόω μηδέ ἀποκλείω ὁ θύρα , εἰσέρχομαι λοιπός Άνιστον ἐργάζομαι ὁ δέχομαι ὁ νόσημα . καί γάρ καί ὁ καλός καί ὁ κακός ὅταν ἐπιπλέω ἐγώ ἐνδιατρίβω , δυνατός γίγνομαι .