joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0210.2
δ . Εἰ γὰρ βασιλεία τις οὐκ ἂν ἀπλῶς θέτοτο · τί λέγω βασιλεία ; ἱματίου μὲν οὖν βασιλικοῦ οὐκ ἂν τις ἀπλῶς ἀξίαιον χειρὸν ἀπαθάρτου , κἂν εἴτ' ἐρμίας ἦ , κλν ἡμῶς ἦ , καὶ μηδὲς ; οὐ παρὼν · καὶτοι γε οὐδὲν ἕτερόν ἐστι τὸ ἱμάτιον , ἢ σχαλῶνων νήματα . Εἰ δὲ τὴν βαφὴν θαυμαζέας , καὶ αὐτὴ νεκρωθέντος ἰχθύος ἐστιν αἷμα · ἀλλ' ὅμως οὐκ ἂν τις ἔλοτο θυσίας αὐτοῦ καταπελῆσαι χειροῖν . Εἰ δὲ ἀνθρωπίνου ἱματίου οὐκ ἂν τις τολμήσαιεν ἀπλῶς θίγειν , πῶς τὸ σῶμα τοῦ εἰλ πάντων Θεοῦ , τὸ δμωμον , τὸ καθαρόν , τὸ τῇ θείᾳ ἐκείνῃ φύσει ὁμιλήσαν , δι' ὃ ζῶμεν καὶ ζῶμεν , δι' ὃ πλῆσι θανάτου κατεχλάσθησαν καὶ οὐρανοῦ ἀξίως ; ἀναλαβόντων , τοῦτο μετὰ τοσαύτης ὑδρεως ληψόμεθα ; Μή , παρακαλῶ , μὴ καταφράδωμεν ἑαυτοὺς διὰ τῆς ἀναίσχυντίας , ἀλλὰ μετὰ φρίκης καὶ καθαρότητος [ 217 ] ἀπάσης αὐτὸν προσίωμεν · καὶ ὅταν αὐτὸ προκείμενον ἴδης , λέγε πρὸς σεαυτόν · Διὰ τοῦτο τὸ σῶμα οὐκέτι γῆ καὶ σποδὸς ἐγώ , οὐκέτι αἰχμάλωτος , ἀλλ' ἐλεύθερος · διὰ τοῦτο τοὺς οὐρανοὺς ἔπληξα , καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς ἀπολαβεσθαι ἀγαθὰ , τὴν ἀθάνατον ζωήν , τὴν τῶν ἀγγέλων λήξιν , τὴν μετὰ Χριστοῦ ὁμιλίαν · τοῦτο τὸ σῶμα προσηλύμην καὶ μαρτυρόμενον οὐκ ἠνέγκα οὐ θάνατος · τοῦτο τὸ σῶμα καὶ ἥλιος σταυρούμενον ἰδὼν , τὰς ἀκτῖνας ἀπέστρεφε · διὰ τοῦτο καὶ καταπέτασμα ἠχίζετο τότε , καὶ πέτραι ἐρρήγνυντο , καὶ γῆ πᾶσα ἐτνάσατο · τοῦτο ἐκεῖνο τὸ σῶμά ἐστι τὸ ἡμαρτήν , τὸ λόγῳ πληγέν , καὶ τὰς σωτηρίας πηγὰς ἀναδύσαν , τὴν τοῦ αἵματος , τὴν τοῦ ὕδατος τῇ οἰκουμένῃ πόσην . Βούλει καὶ ἐτέρωθεν τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ μαθεῖν ; Ἐρώτησον τὴν αἱμορροοῦσαν , τὴν οὐκ αὐτοῦ , ἀλλὰ τοῦ περιμαμένου αὐτὸν ἱματίου , μᾶλλον δὲ οὐδὲ τούτου ὁλοκλήρου , ἀλλὰ τοῦ κραπεδου ἀφέντην · ἐρώτησον τὴν θάλασσαν , τὴν ὑπὲρ τῶν νιῶν αὐτὸ βαστάσαν · ἐρώτησον καὶ αὐτὸν τὸν διάβολον , καὶ εἰπέ · Πόθεν ἔχει ; τὴν αἰχμὴν τὴν ἀνίαν ; πόθεν οὐκέτι ἰσχὺς οὐδὲν ; πόθεν ἄλλως ; τίνε κατεσχέθη φεύγων ; καὶ οὐδὲν ἕτερον , ἢ τὸ σῶμα ἐρεῖ τὸ σταυρωθὲν . Διὰ τοῦτο τὰ κέντρα αὐτοῦ κατεκλάσθη · διὰ τοῦτο ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ συνετρίβη · διὰ τοῦτο αἱ ἄρχαι καὶ αἱ ἐξουσίαι ἠδειψω-ίσθησαν · 'Ἀπεκδυσαμένους γάρ , φησίν , τὰς ἄρχας καὶ τὰς ἐξουσίας , δεδημότησαν , ἐν παρρησία θριαμβεύσας αὐτοὺς ἐν αὐτῷ . Ἐρώτησον καὶ τὸν θάνατον , καὶ εἰπέ · Πόθεν ἀνῃρέθη σου τὸ κέντρον ; πόθεν κατελίθη σου τὸ νῆκος ; πόθεν
Lemmas: δ . εἰμί γάρ βασίλειος τις οὐ εἄν ἀπλόος τίθημι · τίς λέγω βασίλειος ; ἱμάτιον μέν οὖν βασιλικός οὐ εἄν τις ἀπλόος αξιαιω χείρων ἀπαθάρτου , κἀν ἔτι Ἑρμίας εἰμί , κλν μου εἰμί , καί μηδὲς ; οὖον πάρειμι · καίτοι γε οὐδείς ἕτερος εἰμί ὁ ἱμάτιον , ἢ σχαλῶνων νῆμα . εἰμί δέ ὁ βαφή θαυμάζω , καί αὐτός νεκρόω ἰχθύς εἰμί αἷμα · ἀλλά ὅμως οὐ εἄν τις ἔρχομαι θυσία αὐτός καταπίμπλημι χείρ . εἰμί δέ ἀνθρώπινος ἱμάτιον οὐ εἄν τις τολμάω ἀπλόος θίγω , πῶς ὁ σῶμα ὁ εἴλω πᾶς Θεός , ὁ δμωμον , ὁ καθαρός , ὁ ὁ θεῖος ἐκεῖνος φύσις ὁμιλέω , διά ὅς ζῶ καί ζῶ , διά ὅς πλῆσις θάνατος κατακλάω καί οὐρανός ἀξίως ; ἀναλαμβάνω , οὗτος μετά τοσοῦτος ὑδρεύς λαμβάνω ; μὴ , παρακαλέω , μή καταφράζω ἑαυτοῦ διά ὁ ἀναισχυντία , ἀλλά μετά φρίκη καί καθαρότης [ 217 ] ἀπασάω αὐτός πρόσειμι · καί ὅταν αὐτός πρόκειμαι ἴδη , λέγω πρός σεαυτοῦ · Ζεύς οὗτος ὁ σῶμα οὐκέτι γῆ καί σποδός ἐγώ , οὐκέτι αἰχμάλωτος , ἀλλά ἐλεύθερος · διά οὗτος ὁ οὐρανός πλήσσω , καί ὁ ἐν αὐτός ἀπολαμβάνω ἀγαθός , ὁ ἀθάνατος ζωή , ὁ ὁ ἄγγελος λῆξις , ὁ μετά Χριστός ὁμιλία · οὗτος ὁ σῶμα προσέρχομαι καί μαρτύρομαι οὐ φέρω οὖον θάνατος · οὗτος ὁ σῶμα καί ἥλιος σταυρόω εἶδον , ὁ ἀκτίς ἀποστρέφω · διά οὗτος καί καταπέτασμα ἀχεύω τότε , καί πέτρα ῥήγνυμι , καί γῆ πᾶς τείνω · οὗτος ἐκεῖνος ὁ σῶμα εἰμί ὁ ἡμαρτήν , ὁ λόγος πλήσσω , καί ὁ σωτηρία πηγή ἀναδύνω , ὁ ὁ αἷμα , ὁ ὁ ὕδωρ ὁ οἰκέω πόσος . βούλομαι καί ἑτέρωθεν ὁ ἰσχύς αὐτός μανθάνω ; ἐρωτάω ὁ αἱμορροέω , ὁ οὐ αὐτός , ἀλλά ὁ περιμαίνομαι αὐτός ἱμάτιον , μᾶλλον δέ οὐδέ οὗτος ὁλόκληρος , ἀλλά ὁ κραπεδου ἀφέντης · ἐρωτάω ὁ θάλασσα , ὁ ὑπέρ ὁ Νίων αὐτός βαστάζω · ἐρωτάω καί αὐτός ὁ διάβολος , καί εἶπον · πόθεν ἔχω ; ὁ αἰχμή ὁ ἀνία ; πόθεν οὐκέτι ἰσχύς οὐδείς ; πόθεν ἄλλως ; τίνω κατέχω φεύγω ; καί οὐδείς ἕτερος , ἢ ὁ σῶμα εἴρω ὁ σταυρόω . Ζεύς οὗτος ὁ κέντρον αὐτός κατακλάω · διά οὗτος ὁ κεφαλή αὐτός συντρίβω · διά οὗτος ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία ἠδειψω-ίσθησαν · 'Ἀπεκδυσαμένους γάρ , φημί , ὁ Ἄρχας καί ὁ ἐξουσία , δεδημοτημι , ἐν παρρησία θριαμβεύω αὐτός ἐν αὐτός . ἐρωτάω καί ὁ θάνατος , καί εἶπον · πόθεν ἀναιρέω σύ ὁ κέντρον ; πόθεν κατέρχομαι σύ ὁ Νῆκος ; πόθεν