joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0290.4
καὶ τοὺς παρόντας ἀπαντας τοῦτο γενέσθαι δεξἐγώ , ἄνευ τῶν δεσμίων τούτων . Τί λέγεις , ὦ Παῦλε , Ἄνευ τῶν δεσμίων ; καὶ ποία σοι λοιπὴ παρρησία , εἰ ταῦτα λέγεις καὶ φεύγεις ; καὶ ταῦτα ἐπὶ δήμου τοσοῦτου ; οὐ πανταχοῦ τῶν ἐπιστολῶν ἐπὶ τῇ πράγματι τοῦτῃ καυχᾶσαι , καὶ δεσμίον σεαυτὸν καλεῖς , καὶ τὴν ἄλωσιν ταύτην ἡμῖν ἀντὶ διαδήμου ; πανταχοῦ περιφέρεται ; τί τοίνυν γέγονε νῦν , ὅτι ἀπεῦχῃ τὰ δεσμὰ ; Οὐχ αὐτὸς ἀπεῦχου , φησίν , οὐδὲ ἀσέγνυμαι , ἀλλ’ ἐκεῖνον τῇ ἀσθενείᾳ συγκαταβαίνω · οὕτω γὰρ χρῶνται διδάσκαλοι τὸ καὶ χῆμα τὸ ἐμὸν . Ἐμαθὼν δὲ παρὰ τοῦ δεσποτοῦ μου μὴ ἐπιβάλλειν ἐπὶ δίχμα βάκους · ἀγνάφου ἐπὶ ἰματίῳ παλαιῷ · διὸ τοῦτο οὕτως εἶπον . Καὶ γὰρ διαδιέληνται τέως · πρὸς τὸ δόγμα τὸ ἡμέτερον , καὶ πρὸς τὸν σταυρὸν ἀπεχθῶς ἔχοντων . Ἄν τοίνυν καὶ τὰ δεσμὰ προσθῇ , μείζον τὸ μῖσος γίνεται . Διὰ τοῦτο ἀνελιὼν ταῦτα , ἵνα ἐκεῖνο εὐπαραδέχετον γέννηται . Καὶ γὰρ ἐπενειδίστον αὐτὸς εἶναι δοκεῖ τὸ δεδεσθαι , ἐπεὶ μηδὲπω τῆς παρ’ ἡμῖν ἐγείσεως δεδῆς . Διὰ τοῦν συγκαταβαίνειν . Ὅταν γὰρ μάθῃ φιλοσοφεῖν , τότε εἰσονται καὶ τοῦ σιδήρου τοῦτο τὸ κάλλος , καὶ τὴν ἀπὸ τῶν δεσμίων περιφάνειαν . Ἄλλοις γοῦν διαλεγόμενος , καὶ χάριν ἐπὶ πράγμα καλεῖ λέγων , ὅτι Ἕδὼσθ ἡμῖν ἀπὸ θεοῦ τὸ μόρον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν , ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν · τὸ δὲ τῶς ἀγαπητὸν ἦν τὸν τὸν σταυρὸν τοὺς ἀκούοντας μὴ ἐπαισχυθῆναι . Διὰ τοῦτο ὅδῃ πράεσιν . Οὐδὲ γὰρ εἰς βασιλείαν τις εἰσάγων τινὰ , πρὶν ἢ τὰ προπύλια δεῖξασθαι ἔξω ἐπὶ τῶς , ἀναγκάζει κατοπττεύειν τὰ ἔνδον · οὕτω γὰρ οὐδὲ θαυμαστικὸ φανεῖται , ἂν μὴ τις ἔνδον γενόμενος , ἀπαντα καταμαθῶσι . Οὕτω τοίνυν καὶ ἡμεῖς τοὺς Ἕλληνας παῖδας προσδιδάσκομεν · μετὰ [ 308 ] συγκαταβάσεως , μετὰ ἀγάπης . Μεγάλη γὰρ αὕτη διδασκαλία , καὶ ἰκανὴ καὶ πλῆν ἀπαγαγεῖν , καὶ τρόπον μεταφύμμοσαι , καὶ πρὸς φιλοσοφίαν χειραγωγῆσαι ; καὶ ἀπὸ λίθων ἀνθρώπους ἐργάσασθαι . Καὶ εἰ βούλει μαθεῖν αὐτῆς τὴν δύναμιν , ἄγε μοι ἄνδρα δεῖξον καὶ φοροδεῖ καὶ τὰς ὀκίας τρέμοντα , καὶ δρᾶχμους καὶ τραχῦν καὶ θηρίον μᾶλλον ἢ ἄνθρωπον , καὶ λᾶγον καὶ ἀσελγῆ , καὶ πᾶσαν ἔχοντα κακίαν , καὶ παράδος αὐτὸν ταῖς τῆς ἀγάπης · χεροῖ , καὶ εἰς τὴν γυμνασίον εἰσάγε τοῦτο , καὶ ἴδε · ταχέως τὴν δειλὴν ἐκεῖνον καὶ ἀτολμον , ἀνδρεῖον καὶ μεγαλόψυχον γινόμενον καὶ πάντα τολμῶντα ῥάδιως . Καὶ τὸ ἡ θαυμαστὸν , ὅτι οὐ τῆς φύσεως αὐτῷ μεταβληθείσης ταῦτα γίνεται , ἀλλ’ ἐν αὐτῇ τῇ δειλῇ ψυχῇ τὴν ἐαυτῆς ἐνδείκνυσιν δύναμιν ἡ ἀγάπη · καὶ ταυτὸν γίνεται , οἷον ἐν τῇ μάχαιραν μολιβδίνην , οὐ σιδηρᾶν ποιήσας , ἀλλὰ μένουσαν ἐπὶ τῆς τοῦ μολιβδοῦ φύσεως , τὸ σιδηροῦν ἐργάζεσθαι παρασκευάζει . Σχέπει δέ · Ὁ Ἰακὼβ ἀπλάστος ἦν , οἰκῶν οἰκίαν , καὶ πόνων ἀμελήτης καὶ κινδύνων , ἀνειμένον τινὰ βίον ζῶν καὶ ἐλευθέρον , καὶ καθάπερ παρόνθες ἐν θαλάμῳ , οὕτω καὶ οὕτως ἔνδον καθήμενος τὰ πλεῖστα οἰκουμένην ἠγαχάσθετο , ἠγόρῃ , μὲν καὶ τῶν ἐκ τῆς ἀγορῆς · Ὀσρὶδον καὶ πάντων τῶν τοιούτων ἀπηλλαγμένος , διαπαντὸς δὲ ἐν ἀδείᾳ καὶ ἡσυχίᾳ μένων . Τὶ οὖν ; Ἐπεὶδὴ αὐτὸν ὁ πυρὸς τῆς ἀγάπης ἀνέφθε , τὸν ἀπλάστον τοῦτον καὶ οἰκουμένη οἰκίαν ὅρα πῶς ἐποίησεν καρεστικὸν καὶ φιλόπονον . Καὶ ταῦτα μὴ παρ’ ἐμοῦ , ἀλλὰ παρ’ αὐτοῦ ἀκούει τοῦ πατριάρχου . Ἐγκαλῶν γὰρ τῇ νύμφῃ , φησίν , Ταύτει μοι εἴκοσιν ἐτὴ ἐγὼ εἰμὶ μετὰ σοῦ . Καὶ πῶς τὰ εἴκοσιν ἐτὴ ἐγένον ; καὶ τὰρ καὶ τοῦτο προστίθεται . Συγκαθήμενος τῷ κνήμᾳ τῆς ἡμέρας , καὶ τῷ πατεῶ τῆς νυκτός , καὶ ἀξίστατο ὁ ἔπρος ὑπὲ
Lemmas: καί ὁ πάρειμι ἅπας οὗτος γίγνομαι ἐκδίδωμι , ἄνευ ὁ δέσμιον οὗτος . τις λέγω , εἰμί Παῦλος , ἄνευ ὁ δέσμιον ; καί ποῖος σύ λοιπός παρρησία , εἰμί οὗτος λέγω καί φεύγω ; καί οὗτος ἐπί δῆμος τοσοῦτος ; οὖον πανταχοῦ ὁ ἐπιστολή ἐπί ὁ πρᾶγμα Τούτη καυχάομαι , καί δέσμιον σαυτοῦ καλέω , καί ὁ ἅλωσις οὗτος ἐγώ ἀντί διαδήμου ; πανταχοῦ περιφέρω ; τίς τοίνυν γίγνομαι νῦν , ὅτι ἀπεύχομαι ὁ δεσμός ; οὐχ αὐτός ἀπεύχομαι , φημί , οὐδέ ασεγνυμης , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ ἀσθένεια συγκαταβαίνω · οὗτος γάρ χράω διδάσκαλος ὁ καί Χῆμα ὁ ἐμός . μανθάνω δέ παρά ὁ δεσπότης ἐγώ μή ἐπιβάλλω ἐπί δίχμα βάκος · ἄγναπτος ἐπί ἱμάτιον παλαιός · διό οὗτος οὕτως εἶπον . καί γάρ διαδιέληνται τέως · πρός ὁ δόγμα ὁ ἡμέτερος , καί πρός ὁ σταυρός ἀπεχθῶς ἔχω . ἄν τοίνυν καί ὁ δεσμός προστίθημι , μείζων ὁ μῖσος γίγνομαι . Ζεύς οὗτος ἀναιρέω οὗτος , ἵνα ἐκεῖνος εὐπαραδέχετον γεννητής . καί γάρ ἐπενειδίστον αὐτός εἰμί δοκέω ὁ δήω , ἐπεί μηδέπω ὁ παρά ἐγώ ἐγείσεως Δέδης . Ζεύς τοῦν συγκαταβαίνω . ὅταν γάρ μανθάνω φιλοσοφέω , τότε εἶμι καί ὁ σίδηρος οὗτος ὁ κάλλος , καί ὁ ἀπό ὁ δέσμιον περιφάνεια . ἄλλος γοῦν διαλέγω , καί χάρις ἐπί πράγμα καλέω λέγω , ὅτι Ἕδὼσθ ἐγώ ἀπό θεός ὁ μόρον ὁ εἰς αὐτός πιστεύω , ἀλλά καί ὁ ὑπέρ αὐτός πάσχω · ὁ δέ Τῶς ἀγαπητός εἰμί ὁ ὁ σταυρός ὁ ἀκούω μή ἐπαισχύνω . Ζεύς οὗτος ὁδή πρᾶος . οὐδέ γάρ εἰς βασίλειος τις εἰσάγω τις , πρίν ἢ ὁ προπύλια δείκνυμι ἔξω ἐπί Τῶς , ἀναγκάζω κατοπτεύω ὁ ἔνδον · οὗτος γάρ οὐδέ θαυμαστικός φαίνω , εἄν μή τις ἔνδον γίγνομαι , ἅπας καταμανθάνω . οὕτως τοίνυν καί ἐγώ ὁ Ἕλλην παῖς προσδιδάσκω · μετά [ 308 ] συγκατάβασις , μετά ἀγάπη . Μεγάλη γάρ οὗτος διδασκαλία , καί ἱκανός καί Πλῆν ἀπάγω , καί τρόπος μεταφυμμοσος , καί πρός φιλοσοφία χειραγωγέω ; καί ἀπό λίθος ἄνθρωπος ἐργάζομαι . καί εἰμί βούλομαι μανθάνω αὐτός ὁ δύναμις , ἄγω ἐγώ ἀνήρ δείκνυμι καί φοροδεῖ καί ὁ ὀκίας τρέμω , καί δραχμός καί τραχύς καί θηρίον μᾶλλον ἢ ἄνθρωπος , καί Λᾶγος καί ἀσελγής , καί πᾶς ἔχω κακία , καί παραδίδωμι αὐτός ὁ ὁ ἀγάπη · χεροῖ , καί εἰς ὁ γυμνάσιον εἰσάγω οὗτος , καί ὁράω · ταχέως ὁ δειλός ἐκεῖνος καί ἄτολμος , ἀνδρεῖος καί μεγαλόψυχος γίγνομαι καί πᾶς τολμάω ῥᾳδίως . καί ὁ ὁ θαυμαστός , ὅτι οὖον ὁ φύσις αὐτός μεταβάλλω οὗτος γίγνομαι , ἀλλά ἐν αὐτός ὁ δειλός Ψυχή ὁ ἑαυτοῦ ἐνδείκνυμι δύναμις ὁ ἀγάπη · καί τατός γίγνομαι , οἷος ἐν ὁ μάχαιρα μολίβδινος , οὖον σιδήρεος ποιέω , ἀλλά Μένων ἐπί ὁ ὁ μολιβδεω φύσις , ὁ Σιδηροῦς ἐργάζομαι παρασκευάζω . σκέπω δέ · ὁ Ἰακώβ άπλαστος εἰμί , οἰκέω οἰκίον , καί πόνος ἀμελητής καί κίνδυνος , ἀνίημι τις βίος ζῶ καί ἐλεύθερος , καί καθάπερ πάρειμι ἐν θάλαμος , οὗτος καί οὕτως ἔνδον κάθημαι ὁ πλεῖστος οἰκέω ἀγχάζω , ἀγορά , μέν καί ὁ ἐκ ὁ ἀγορά · Ὀσρὶδον καί πᾶς ὁ τοιοῦτος ἀπαλλάσσω , διαπαντός δέ ἐν ἄδεια καί ἡσυχία Μένων . τίς οὖν ; ἐπειδή αὐτός ὁ πυρός ὁ ἀγάπη ἀνέφθε , ὁ ἄπλαστος οὗτος καί οἰκέω οἰκίον ὁράω πῶς ποιέω καρεστικὸν καί φιλόπονος . καί οὗτος μή παρά ἐγώ , ἀλλά παρά αὐτός ἀκούω ὁ πατριάρχης . ἐγκαλέω γάρ ὁ νύμφη , φημί , Ταῦτις ἐγώ εἴκοσι ἐτός ἐγώ εἰμί μετά σύ . καί πῶς ὁ εἴκοσι ἐτός γένος ; καί ἄρα καί οὗτος προστίθημι . συγκάθημαι ὁ κνήμη ὁ ἡμέρα , καί ὁ πατέω ὁ νύξ , καί αξιιστημι ὁ πίμπρημι ΥΠΕ