joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0311.2
Καθάπερ γὰρ θηρία τοῖς τετελευτηκόσιν ἐπιτιθέμε-νοι , οὐδ' ἂν τῶν σαρκῶν ἀπέσχοντο , εἰ γέ που χρή-σιμα ἦν αὐτοῖς τὰ μέλη . Τοιαῦτα ἀπολαύματα τοῦ πλοῦτου , καὶ μετὰ τελευτὴν ὑβρίζοντος , καὶ ταφῆς ἀποστερομένου , ἥς καὶ οἱ τὰ ἀνήκιστα τετολμηκότες ἀπολαύουσιν . Ἐτι [ 332 ] οὖν , εἶπέ μοι , στείρομεν αὐτὸν τὸν οὕτω πολέμιον ; Μὴ , παρακαλῶ , μὴ , ἀδελ-φοί , ἀλλὰ φεύγωμεν ἀμεταπετρεπῶ · χἂν εἰς χεῖρας ἔλθῃ τὰς ἡμετέρας , μὴ κατέχωμεν ἐνδόν , ἀλλὰ θῶ-σωμεν αὐτὸν ταῖς τῶν πενίτων χερσὶ . Ταῦτα γὰρ αὐτὸν δύναται μᾶλλον τὰ δεσμὰ κατέχειν , καὶ ἐκ τῶν ταμείων ἐκείνων οὐδέποτε διαφεύξεται , καὶ ὁ ἀπι-στος οὗτος μένει λοιπὸν πιστός , χρησθήσης , ἡμέρας , τῇ τῆς ἐλεημοσύνης δεξιᾷ ταῦτα γνόμενος . Ἄν μὲν οὖν παραγίνεται ποτε ἡμῖν , ταύτῃ παραδῶμεν αὐ-τόν · ἂν δὲ μὴ παραγίνεται , μὴ ζητῶμεν , μηδὲ ἀγ-χωμεν ἑαυτούς , μηδὲ τοὺς ἔχοντας μακαρίζωμεν . Ποῖος γὰρ οὗτος μακαρισμός ; πλὴν εἰ μὴ καὶ τοὺς θηριομάχους ζηλωτοὺς εἶναι φαίης , ὅτι τὰ πολυτε-λέστα ἐκεῖνα θηρία κατακλείσαντες ἐκείνους φυλάτ-τουνσι · οἱ τοὺς τοιούτους τιθέντες ἀγῶνας , αὐτοὶ μέντοι οὐ προσελθεῖν , οὐχ ἀμαθῶς τολμῶντες , ἀλλ' ἀγω-νίζοντας αὐτὰ καὶ τρέμοντες . Τοιούτων γὰρ εἰ καὶ πλουτοῦντες πάσχουσι , ὅσπερ θηρίον ἀπηχὲς ἐν τοῖς ταμείοις κατακλείσαντες τὸν πλοῦτον , καὶ καθ' ἑκάστην παρ' αὐτοῦ τὴν ἡμέραν μυρία δεχόμε-νοι τὰ τραύματα , ἀπαντᾶσι τοῖς θηρίοις . Ἐκεῖνα μὲν γὰρ ὅταν ἐξαγάγῃς , τότε λυμαίνεται τοῖς ἀπαν-τῶσιν · οὗτος δὲ ὅταν συγκελισμένος ἦ καὶ φυλατ-τόμενος , τότε ἀπολλυσι τοὺς κακηνμένους αὐτὸν καὶ φυλάττοντας . Ἄλλ' ἡμεῖς τὸ θηρίον τοῦτο ποιήσωμεν ἡμερον . Ἔσται δὲ ἡμερον , ἂν μὴ κατακλείσωμεν αὐτό , ἀλλὰ ταῖς ἀπάντων τῶν δεομένων προσάγωμεν χερ-σιν . Οὕτω καὶ τὰ μέγιστα ἐντεῦθεν καρπωσάμεθα ἀγαθά , καὶ ἐν τῷ παρόντι βίῳ μετὰ ἀσφαλείας καὶ χρηστότης ζῶντες ἐλπίδος , καὶ μετὰ τὴν μέλλουσαν ἡμέραν μετὰ παρηγορίας ἰστάμενοι · ἥς γένοιτο πάν-τας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ , καὶ τὰ ἐξῆς .
Lemmas: καθά γάρ θηρίον ὁ τελευτάω ἐπιτίθημι , οὐδέ εἄν ὁ σάρξ ἀπέχω , εἰμί γε ποῦ χρήσιμος εἰμί αὐτός ὁ μέλος . τοιοῦτος απολαυματη ὁ πλοῦτος , καί μετά τελευτή ὑβρίζω , καί ταφή ἀποστερέω , ἥς καί ὁ ὁ ἀνήκιστα τολμάω ἀπολαύω . ἔτι [ 332 ] οὖν , εἶπον ἐγώ , στερέω αὐτός ὁ οὗτος πολέμιος ; μή , παρακαλέω , μή , ἀδελφός , ἀλλά φεύγω ἀμεταπετρεπῶ · εἷς εἰς χείρ ἔρχομαι ὁ ἡμέτερος , μή κατέχω ἐνδίδωμι , ἀλλά θωάζω αὐτός ὁ ὁ πενιος χείρ . οὗτος γάρ αὐτός δύναμαι μᾶλλον ὁ δεσμός καταχέω , καί ἐκ ὁ ταμεῖον ἐκεῖνος οὐδέποτε διαφεύγω , καί ὁ ἀπιστέω οὗτος μένω λοιπός πιστός , χράω , ἡμέρα , ὁ ὁ ἐλεημοσύνη δεξιός οὗτος γιγνώσκω . ἄν μέν οὖν παραγίγνομαι ποτός ἐγώ , οὗτος παραδίδωμι αὐτός · εἄν δέ μή παραγίγνομαι , μή ζητέω , μηδέ ἄγχω ἑαυτοῦ , μηδέ ὁ ἔχω μακαρίζω . ποῖος γάρ οὗτος μακαρισμός ; πλήν εἰμί μή καί ὁ θηριομάχος ζηλωτός εἰμί φημί , ὅτι ὁ πολυτελής ἐκεῖνος θηρίον κατακλείω ἐκεῖνος φυλάσσω · ὁ ὁ τοιοῦτος τίθημι ἀγών , αὐτός μέντοι οὖον προσέρχομαι , οὐ ἀμαθής τολμάω , ἀλλά ἀγωνίζομαι αὐτός καί τρέμω . τοιοῦτος γάρ εἰμί καί πλουτέω πάσχω , ὅσπερ θηρίον ἀπηχής ἐν ὁ ταμεῖον κατακλείω ὁ πλοῦτος , καί κατά ἕκαστος παρά αὐτός ὁ ἡμέρα μυρίος δέχομαι ὁ τραῦμα , ἀπαντάω ὁ θηρίον . ἐκεῖνος μέν γάρ ὅταν ἐξάγω , τότε λυμαίνομαι ὁ ἀπανίστημι · οὗτος δέ ὅταν συγκλίνω εἰμί καί φυλάσσω , τότε ἀπόλλυμι ὁ κακηνμένους αὐτός καί φυλάσσω . ἄλλος ἐγώ ὁ θηρίον οὗτος ποιέω ἥμερος . εἰμί δέ ἥμερος , εἄν μή κατακλείω αὐτός , ἀλλά ὁ ἀπαντάω ὁ δήω προσάγω χέρσις . οὕτως καί ὁ μέγας ἐντεῦθεν καρπόω ἀγαθός , καί ἐν ὁ πάρειμι βίος μετά ἀσφάλεια καί χρηστότης ζῶ ἐλπίς , καί μετά ὁ μέλλω ἡμέρα μετά Παρηγορίας ἵστημι · ἥς γίγνομαι πάντης ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία , καί ὁ ἑξῆς .