joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0226.3
ζ’ . Ἄλλὰ δέδοικα , μὴ ποτε τὸ σῆμα καταδεξάμεναι , ἐπὶ τῶν ἔργων εὐρεθῶσιν ἀνασγυνοῦσαι ἕνια τῶν γυναικῶν , καὶ ἀνακεκαλυμμένα ἕτερα . Διὰ γὰρ τοῦτο οὐκ Τιμοθέῳ γράφω οὐκ ἡρωϊστὴ τοιαύτας ὁ Παῦλος , ἀλλ’ ἕτερα προσέθηκεν εἰπών · Ἐν καταστολῇ κοσμῷ μετὰ αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης κοσμεῖσθαι ἑαυτάς , μὴ ἐν πλέγμασιν ἢ χρυσῷ . Εἰ γὰρ γυνὴ μὴ δεῖ τὴν κεφαλήν ἔχειν , ἀλλὰ τῆς ὑποταγῆς τὸ σύμβολον πανταχοῦ περιφέρειν , πολλῷ μᾶλλον διὰ τῶν πράξεων τοῦτο ἐπιδείκνυσθαι χρή . Οὕτω γοῦν καὶ αἱ 236 πρότεραι γυναῖκες καὶ κυρίους τοὺς ἄνδρας ἐκάθουν , καὶ τῶν πρωτεῖων αὐτοὺς παρεχωροῦν . Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι , φησὶ , τὰς γυναῖκας ἡγάπων τὰς ἑαυτῶν . Οἶδα κάγω , καὶ οὐκ ἀγνοῶ · ἀλλ’ ὅταν ὑπὲρ τῶν σοι προστηκέντων πραινομένων , μὴ τὰ ἑαυτῶν σκώπτει . Καὶ γὰρ ὅταν παισὶ παραίνωμεν ὑπακοῦειν γονεῦσι λέγοντες , δτι γέγραπται , Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου , λέγουσι πρὸς ἡμᾶς , Εἴπῃ καὶ τὰ ἐξῆς , δτι Καὶ ὑμεῖς , οἱ γονεῖς , μὴ παροργίζετε τὰ τέκνα · καὶ τοῖς δούλοις , ὅταν εἰπώμεν , δτι γέγραπται ὑπακοῦειν τοῖς κυρίοις , καὶ μὴ κατ’ ὀφθαλμοδουλείαν δουλεύειν , καὶ αὐτοὶ πάλιν τὰ ἐξῆς ἡμᾶς ἀπαιτοῦσι , καλοῦντες καὶ τοὺς δεσπότας εἰς αὐτὰ παραίνειν . Καὶ γὰρ καὶ ἐκεῖνος ὁ Παῦλος ἐκέλευσε , φησίν , ἀνέναι τὴν ἀπειλήν . Ἄλλὰ μὴ οὕτω ποιῶμεν , μηδὲ τὰ ἕτερα ἐπιτεταγμένα μὴ ὅταν , ὅταν ὑπὲρ τῶν ἡμετέρων ἐγκλωμέθα · οὐδὲ γὰρ , ἂν κοινωνῶν λάβῃ τῶν ἐγκλημάτων , ἀπαλλαγὴ τῆς αἰτίας · ἀλλ’ ἐν σκόπῳ μόνον , ὅπως τὰ σὰ ἐγκλήματα ἀποδύση . Ἐπεὶ καὶ Ἄδαμ ἐπὶ τὴν γυναῖκα τὴν αἰτίαν ἔφερε , καὶ αὐτὴ πάλιν ἐπὶ τὸν ὄφιν , ἀλλ’ οὐδὲν αὐτοῖς τοῦτο ἐξείλατο . Μὴ τοίνυν μηδὲ σὺ τοῦτο λέγε μοι νῦν , ἀλλὰ σπουδάσας μετὰ εὐγνωμοσύνης ἀπάτης παρέχειν , ὅπερ ὀφείλεις , τῷ ἀνδρί . Ἐπεὶ καὶ ὅταν τῷ ἀνδρὶ τῷ σῷ διαλέγωμαι , συμβουλεύω σε ἀγαπᾶν καὶ θεραπεύειν , οὐκ ἀφίμω αὐτὸν προενεχθεῖν εἰς μέσον τὸν τῆς γυναικὸς καίμενον νόμον , ἀλλὰ τὸν αὐτὸν γεγραμμένον ἀπαιτεῖν . Καὶ σὺ τοίνυν δτι σοι προστίθεται περιεργάζου μόνα , καὶ πάρεχε σαυτὴν εὐήνιον τῷ συνοικοῦντι . Καὶ γὰρ εἰ διὰ τὸν Θεὸν παῖδη τῷ ἀνδρί , μὴ μει πρόφερε τὰ ὀφείλοντα παρ’ αὐτοῦ γίνεσθαι , ἀλλ’ ἐν ὑπεθυμούνσε ἐποίησεν ὁ νομοθέτης , ταῦτα ἄνυε μετὰ ἀχριβείας . Τοῦτο γὰρ ἔστι μάλιστα Θεῷ παιδεῖσθαι , τὰ μὴ ἐναντία πάσχουσαν μὴ παρακίνειν τὸν νόμον . Διὰ γὰρ τοῦτο ὁ μὲν τὸν φιλοῦντα φιλῶν , οὐδὲν δοκεῖ τι μέγα ποιεῖν · ὁ δὲ τὸν μισοῦντα θεραπεύων , οὕτως μάλιστα ἐστίν ὁ σταυρωμένος . Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ σὺ λογίζου , δτι ἂν μὲν φορτικὸν ὄντα τὸν ἄνδρα ἐνέγκης , λαμπρὸν λήψῃ τὸν στέφανον · ἂν δὲ ἡμῖρον καὶ πρᾶον , τίνος σοι δώσει μισθὸν ὁ Θεός ;
Lemmas: γῆ . ἀλλά δείδω , μή ποτός ὁ σῆμα καταδέχομαι , ἐπί ὁ ἔργον εὑρίσκω ανασγυνουω ἕνος ὁ γυνή , καί ἀνακαλύπτω ἕτερος . Ζεύς γάρ οὗτος οὐ Τιμόθεος γράφω οὐ ἡρωϊστής τοιοῦτος ὁ Παῦλος , ἀλλά ἕτερος προστίθημι εἶπον · ἐν καταστολή κοσμέω μετά αἰδώς καί σωφροσύνη κοσμέω ἑαυτοῦ , μή ἐν πλέγμα ἢ χρυσός . εἰμί γάρ γυνή μή δεῖ ὁ κεφαλή ἔχω , ἀλλά ὁ ὑποταγή ὁ σύμβολον πανταχοῦ περιφέρω , πολύς μᾶλλον διά ὁ πρᾶξις οὗτος ἐπιδείκνυμι χρή . οὕτως γοῦν καί ὁ 236 πρότερος γυνή καί κύριος ὁ ἀνήρ καθίημι , καί ὁ πρωτεῖος αὐτός παραχωρέω . καί γάρ ἐκεῖνος , φημί , ὁ γυνή ἀγαπάω ὁ ἑαυτοῦ . οἶδα κἀγώ , καί οὐ ἀγνοέω · ἀλλά ὅταν ὑπέρ ὁ σύ προΐστημι πραΐνω , μή ὁ ἑαυτοῦ σκώπτω . καί γάρ ὅταν παῖς παραινέω ὑπακούω γονεύς λέγω , δ γράφω , Τίμα ὁ πατήρ σύ καί ὁ μήτηρ σύ , λέγω πρός ἐγώ , εἶπον καί ὁ ἑξῆς , δ καί σύ , ὁ γονεύς , μή παροργίζω ὁ τέκνον · καί ὁ δοῦλος , ὅταν εἶπον , δ γράφω ὑπακούω ὁ κύριος , καί μή κατά ὀφθαλμοδουλεία δουλεύω , καί αὐτός πάλιν ὁ ἑξῆς ἐγώ ἀπαιτέω , καλέω καί ὁ δεσπότης εἰς αὐτός παραινέω . καί γάρ καί ἐκεῖνος ὁ Παῦλος κελεύω , φημί , ἀναίνομαι ὁ ἀπειλή . ἀλλά μή οὗτος ποιέω , μηδέ ὁ ἕτερος ἐπιτάσσω μή ὅταν , ὅταν ὑπέρ ὁ ἡμέτερος ἐγκλάω · οὐδέ γάρ , εἄν κοινωνός λαμβάνω ὁ ἔγκλημα , ἀπαλλαγή ὁ αἴτιος · ἀλλά ἐν σκοπός μόνος , ὅπως ὁ σός ἔγκλημα ἀποδύω . ἐπεί καί Άδαμ ἐπί ὁ γυνή ὁ αἴτιος φέρω , καί αὐτός πάλιν ἐπί ὁ ὄφις , ἀλλά οὐδείς αὐτός οὗτος ἐξαιρέω . μή τοίνυν μηδέ σύ οὗτος λέγω ἐγώ νῦν , ἀλλά σπουδάζω μετά εὐγνωμοσύνη ἀπάτη παρέχω , ὅσπερ ὀφείλω , ὁ ἀνήρ . ἐπεί καί ὅταν ὁ ἀνήρ ὁ σός διαλέγω , συμβουλεύω σύ ἀγαπάω καί θεραπεύω , οὐ ἄφιμος αὐτός προφέρω εἰς μέσος ὁ ὁ γυνή καίω νόμος , ἀλλά ὁ αὐτός γράφω ἀπαιτέω . καί σύ τοίνυν δ σύ προστίθημι περιεργάζομαι μόνος , καί παρέχω σεαυτοῦ εὐήνιος ὁ συνοικέω . καί γάρ εἰμί διά ὁ θεός Παΐδη ὁ ἀνήρ , μή Μέι προφέρω ὁ ὀφείλω παρά αὐτός γίγνομαι , ἀλλά ἐν ὑπεθυμούνσε ποιέω ὁ νομοθέτης , οὗτος ἀνύω μετά ἀκρίβεια . οὗτος γάρ εἰμί μάλιστα Θεός παιδεύω , ὁ μή ἐναντίος πάσχω μή παρακινέω ὁ νόμος . Ζεύς γάρ οὗτος ὁ μέν ὁ φιλέω φίλος , οὐδείς δοκέω τίς μέγας ποιέω · ὁ δέ ὁ μισέω θεραπεύω , οὕτως μάλιστα εἰμί ὁ σταυρωμένος . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί σύ λογίζομαι , δ εἄν μέν φορτικός εἰμί ὁ ἀνήρ φέρω , λαμπρός λαμβάνω ὁ στέφανος · εἄν δέ ἡμῖρον καί πρᾶος , τίς σύ δίδωμι μισθός ὁ Θεός ;