joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0047.3
γ’ . Τίς οὖν ἡμῶν σοφώτερος τῶν οὐ τὴν Πλάτωνος ἔχοντων σοφίαν , ἀλλ’ αὐτὸν τὸν Χριστόν , τοῦτο τοῦ Θεοῦ βουληθέντος ; Τί δέ ἐστιν , Ἀπὸ Θεοῦ ; Ὅταν μεγάλα εἴπῃ περὶ τοῦ Μονογενοῦς , τότε προσάπτεται τὸν Πατέρα , ἵνα μὴ νομίζῃ τις ἀγέννητον εἶναι τὸν Υἱόν . Ἐπειδὴ οὖν εἶπεν , ὅτι τοιαῦτα ἔσχυσεν , καὶ τὸ πᾶν ἀνέθηκε τῷ Υἱῷ , σοφίαν αὐτὸν λέγων ἡμῖν γεγενήσθαι καὶ δικαιοσύνην καὶ ἁγιασμὸν καὶ ἀπολύτρωσιν . Διὰ τοῦ Υἱοῦ πάλιν τὸ πᾶν ἀνατίθεται τῷ Πατρὶ εἶπεν · Ἀπὸ Θεοῦ . Διὰ τί δὲ μὴ εἶπεν , Ἐσώφισεν ἡμᾶς , ἀλλ’ , Ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ; Τὸ διαφιλὲς ἐνδείκνυμενος τῆς δωρεᾶς · ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν · Ἐαυτὸν ἡμῖν ἔδωκε . Καὶ ὅρα πῶς ὀρθῇ προβαίνει . Πρότερον γὰρ ἡμᾶς σοφοὺς ἐποίησεν ἀκαλλάξας τῆς πλάνης , καὶ τότε δικαίους καὶ ἁγίους , τὸ Πνεῦμα χαρισάμενος , καὶ οὕτως ἀπηλλάξας ἡμᾶς ἀπάντων τῶν κακῶν , ὥστε αὐτοῦ εἶναι . Καὶ οὐ τῆς οὐσιώσεως τοῦτο δηλωτικόν , ἀλλὰ τῆς πίστεως · ὅ . Ἀλλοχοῦ μὲν οὖν φησιν , ὅτι ἡμεῖς ἐγενόμεθα δικαιοσύνην ἐν αὐτῷ , οὕτως λέγων · Τὸν μὴ γινόντα ἁμαρτίαν , ἁμαρτίαν ὑπὲρ ἡμῶν ἐποίησεν , ἵνα ἡμεῖς γενώμεθα δικαιοσύνη Θεοῦ ἐν αὐτῷ · νῦν δὲ αὐτὸν φησὶ δικαιοσύνην ἡμῖν γεγενηθῆναι , ὥστε ἔξεστι τῷ βουλομένῳ μετέχειν ὁαφιλιῶς . Οὐ γὰρ ὁ δεῖνα σοφὸς ἐποίησεν καὶ ὁ δεῖνα , ἀλλ’ ὁ Χριστός . Ὁ τοίνυν καυχώμενος , ἐν αὐτῷ καυχάσθω , μὴ ἐν τῷ δεῖν καὶ τῷ δεῖν · παρὰ τοῦ Χριστοῦ γέγονεν ἅπαντα . Διὸ εἰπών , Ὅς ἐγενήθη ἡμῖν σοφία καὶ δικαιοσύνη καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις , ἐπήγαγεν · Ἵνα , καθὼς γέγραπται , Ὁ καυχώμενος , ἐν Κυρίῳ καυχάσθω . Διὰ τοῦτο καὶ σφοδρῶς κατηνέχθη κατὰ τῆς τῶν [ 37 ] Ἑλλήνων σοφίας , ἵνα τοῦτο αὐτὸ ὁ παίσῃ τοὺς ἀνθρώπους , ὅπερ οὐν καὶ ἔστι δικαῖον , ἐν Θεῷ καυχάσθαι . Ὅταν γὰρ παρ’ ἑαυτῶν τὰ ὑπὲρ ἑαυτῶν ζητῶσιν , οὐδὲν μαρτυροῦν , οὐδὲν ἀσθενέστερον ἡμῶν γίνεται . Γνώσταν μὲν γὰρ ἔχειν ἡσυχίαν , δυνατὸν , δόγματά δὲ ἰσχυρά , ἀμήχανον · ἀλλὰ τοῖς τῶν ἀρχαίων ὑφάρμασι λειλακωοὶ λογισμοὶ καθ’ ἑαυτοὺς δντες . Εἰς τοῦτο γὰρ τινες παρήλασαν μανίας , ὡς · μὴδὲν ἀληθὲς εἶναι λέγειν τῶν ὄντων , ἀλλὰ πάντα ἀνταῖα διεγυρίζεσθαι τῶν φαινομένων . Μηδὲν τοίνυν εἴπης αὐτοῦ , μὴ ἐν πᾶσιν ἐν Θεῷ καυχῶ · μηδενὶ ἀνθρώπῳ τί ποτε λογίζη . Εἰ γὰρ Παύλῳ οὐδὲν χρή λογίζεσθαι , πολλῷ μᾶλλον ἐτέροις · Ἐγὼ γάρ , φησίν , ἐφύτυνα , Ἀποκλλῶς ἐποίησεν , ἀλλ’ ὁ Θεὸς ἠξίωσεν . Ὁ μαθὼν ἐν Κυρίῳ καυχάσθαι , εὐθέτως ἐπαρθήσεται , ἀλλ’ ἀεὶ καὶ μετριάσει , καὶ ἐν πᾶσιν ἔσται εὐχάριστος . Ἀλλ’ οὐ τὰ τῶν Ἑλλήνων τοιαῦτα , ἀλλὰ πάντα ἑαυτοῖς ἀνατι -
Lemmas: γε . Τῖς οὖν ἐγώ σοφός ὁ οὖον ὁ Πλάτων ἔχω σοφία , ἀλλά αὐτός ὁ Χριστός , οὗτος ὁ Θεός βούλομαι ; τις δέ εἰμί , ἀπό Θεός ; ὅταν μέγας εἶπον περί ὁ Μονογενώ , τότε προσάπτω ὁ πατήρ , ἵνα μή νομίζω τις ἀγέννητος εἰμί ὁ υἱός . ἐπεί οὖν εἶπον , ὅτι τοιοῦτος ἔχω , καί ὁ πᾶς ἀνατίθημι ὁ υἱός , σοφία αὐτός λέγω ἐγώ γίγνομαι καί δικαιοσύνη καί ἁγιασμός καί ἀπολύτρωσις . Ζεύς ὁ υἱός πάλιν ὁ πᾶς ἀνατίθημι ὁ πατήρ εἶπον · ἀπό Θεός . Ζεύς τίς δέ μή εἶπον , Ἐσώφισεν ἐγώ , ἀλλά , γίγνομαι ἐγώ σοφία ; ὁ διαφιλος ἐνδείκνυμι ὁ δωρεά · ὡς εἄν εἰμί λέγω · ἑαυτοῦ ἐγώ δίδωμι . καί ὁράω πῶς ὀρθός προβαίνω . πρότερος γάρ ἐγώ σοφός ποιέω ἀκαλλάξας ὁ πλάνης , καί τότε Δίκαιος καί ἅγιος , ὁ πνεῦμα χαρίζομαι , καί οὕτως ἀπαλλάσσω ἐγώ ἀπαντάω ὁ κακός , ὥστε αὐτός εἰμί . καί οὖον ὁ οὐσίωσις οὗτος δηλωτικός , ἀλλά ὁ πίστις · ὅς . αλλοχοω μέν οὖν φημί , ὅτι ἐγώ γίγνομαι δικαιοσύνη ἐν αὐτός , οὕτως λέγω · ὁ μή γίγνομαι ἁμαρτία , ἁμαρτία ὑπέρ ἐγώ ποιέω , ἵνα ἐγώ γίγνομαι δικαιοσύνη Θεός ἐν αὐτός · νῦν δέ αὐτός φημί δικαιοσύνη ἐγώ γίγνομαι , ὥστε ἔξεστι ὁ βούλομαι μετέχω ὁαφιλιῶς . οὖον γάρ ὁ Δεῖνα σοφός ποιέω καί ὁ Δεῖνα , ἀλλά ὁ Χριστός . ὁ τοίνυν καυχάομαι , ἐν αὐτός καυχάομαι , μή ἐν ὁ δήω καί ὁ δήω · παρά ὁ Χριστός γίγνομαι ἅπας . Διὸ εἶπον , ὅς γίγνομαι ἐγώ σοφία καί δικαιοσύνη καί ἁγιασμός καί ἀπολύτρωσις , ἐπάγω · ἵνα , καθώς γράφω , ὁ καυχάομαι , ἐν κύριος καυχάομαι . Ζεύς οὗτος καί σφοδρός καταφέρω κατά ὁ ὁ [ 37 ] Ἕλλην σοφία , ἵνα οὗτος αὐτός ὁ παίω ὁ ἄνθρωπος , ὅσπερ ὀν καί εἰμί Δίκαιος , ἐν Θεός καυχάομαι . ὅταν γάρ παρά ἑαυτοῦ ὁ ὑπέρ ἑαυτοῦ ζητέω , οὐδείς μαρτυρέω , οὐδείς ἀσθενής ἐγώ γίγνομαι . Γνώστας μέν γάρ ἔχω ἡσυχία , δυνατός , δόγμα δέ ἰσχυρός , ἀμήχανος · ἀλλά ὁ ὁ ἀρχαῖος ὑφάρμασι λειλακωοὶ λογισμός κατά ἑαυτοῦ δντες . εἰς οὗτος γάρ τις παρελαύνω μανία , ὡς · μηδείς ἀληθής εἰμί λέγω ὁ εἰμί , ἀλλά πᾶς ἀνταῖος διεγυριζω ὁ φαίνω . μηδείς τοίνυν εἶπον αὐτός , μή ἐν πᾶς ἐν Θεός καυχάομαι · μηδείς ἄνθρωπος τίς ποτός λογίζομαι . εἰμί γάρ Παῦλος οὐδείς χρή λογίζομαι , πολύς μᾶλλον ἕτερος · ἐγώ γάρ , φημί , φύω , ἀποκλάω ποιέω , ἀλλά ὁ θεός ἀξιόω . ὁ μανθάνω ἐν κύριος καυχάομαι , εὔθετος ἐπαίρω , ἀλλά ἀεί καί μετριάζω , καί ἐν πᾶς εἰμί εὐχάριστος . ἀλλά οὖον ὁ ὁ Ἕλλην τοιοῦτος , ἀλλά πᾶς ἑαυτοῦ ἀνατί -