joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0147.3
μᾶλλον δὲ , ὡσπερ εὐχολον ἐννοεῖσαι σε πόλιν καὶ κόσμους ἀπεῖρους , οὕτω ποιήσει Θεῷ εὐχολον , μᾶλλον δὲ καὶ τούτου πολλῷ πάλιν εὐχολώτερον . Σὺ μὲν γὰρ καὶ βραχὺν χρόνον ἀναλίσχεις · ἐν τῇ ἐννοίᾳ · ὁ δὲ Θεὸς οὐδὲ τούτο , ἀλλ’ ὡς τῶν κουφοτάτων τινός , [ 148 ] μᾶλλον δὲ καὶ τοῦ νοῦ τοῦ ἡμετέρο οἱ λίθοι βαρύτερο , τοσοῦτο ὁ νοῦς ἡμῶν τῆς ταχύτητος τῆς ἐν τῷ ποιεῖν ἀπολιμπάνεται τοῦ Θεοῦ . Ἐθαύμασας αὐτοῦ τὴν δύναμιν ἐπὶ τῆς γῆς ; Ἐννόησον πάλιν πῶς ὁ οὐρανὸς γέγονεν οὐχ ὤν , πῶς δὲ ἀπειρα ἄστρα , πῶς ὁ ἥλιος , πῶς ἡ σελήνη · καὶ ταῦτα πάντα οὐχ ὄντα . Πάλιν , εἴπὲ μοι , πῶς μετὰ τὸ γενέσθαι ἐσῆρχε , καὶ εἴπ’ τινός ; ποῖαν ὑποβάθρον ἔχει , ἡ γῆ δὲ ποῖαν ; καὶ τί μετὰ τὴν γῆν ; καὶ μετ’ ἐκείνο πάλιν τὸ μετὰ τὴν γῆν , τί ; ‘Ὅρξας εἰς πόσον ὀλιγὺν ἐπιπίπτει σου τὸ τῆς διανοίας ἄθμα , ἂν μὴ ταχέως ἐπὶ τὴν πίστιν καταδράμῃς , καὶ τὴν ἀκατάληπτον δύναμιν τοῦ ποιήσαντος ; Εἰ δὲ βούλει καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρωπίνων στοχεῦσθαι , δύνασθ κατὰ μικρὸν περικομίσθαι σου τὴν διάνοιαν . Ποίων ἀνθρωπίνων ; φησίν . Οὐχ ὁρᾷς τοὺς κεραμεῖας , πῶς τὰ διαχλασθέν καὶ γεμὼν δὴμορον διαπλάττουσι ; σκεῦος ; πῶς τὴν μεταλλικὴν χυνοῦντας γῆν , πῶς τὴν γῆν χρυσίον ἀποφαίνουσι , καὶ σίδηρον καὶ χαλκόν ; πάλιν ἐτέρους τοὺς τὴν ὕλον ἐργαζομένους , πῶς τὸν δῆμον εἰς τὸ σῶμα συνεχῆς καὶ διανυχὲς μετασκευάζουσι ; Εἴπω τοὺς σχυτοδέρμας , τοὺς τὰ ἀλουργὰ δέσματα βάπτοντας , πῶς ἐτερον ἀνθ’ ἐτέρου τὸ δεξάμενον τὴν βαφήν ἀποφαίνουσι ; εἴπω τὴν γέννησιν τὴν ἡμετέραν ; οὐ σπέρμα βραχὺ προὐν ἀμυροῦν καὶ ἀτυπὸν ἐνίεται εἰς τὴν ὑποδοχομένην μήτραν αὐτῷ ; πῶδεν οὖν ἡ τοιαύτη τοῦ ζῴου διάπλασις ; Τί δὲ ὁ στος ; οὐ κόκκος · γυμνὸς εἰς τὴν γῆν καταβάλλεται ; οὐ μετὰ τὸ καταβαλθῆναι σήπεται ; πῶδεν ἄσταχυς καὶ ἀνδρέχεις καὶ καλάμη καὶ τὰ ἄλλα πάντα ; οὐ χειρὸς σύκου μικρὰ πολλάκις ἐμπεισοῦσα εἰς γῆν , καὶ βίβαν καὶ κλάδους καὶ καρπὸν ἠνεγκεν ; Εἶτα τούτων μὲν ἕκαστον δέχῃ καὶ οὐ περιεργάζῃ , τὸν δὲ Θεὸν μόνον ἀπαιτεῖς εὐθὺς μετασκευάζοντα ἡμῶν τὸ σῶμα ; καὶ ποῦ ταῦτα ἄξια συγγνώμης ;
Lemmas: μᾶλλον δέ , ὡς ευχολος εννοώ σύ πόλις καί κόσμος ἤπειρος , οὗτος ποιέω Θεός ευχολος , μᾶλλον δέ καί οὗτος πολύς πάλιν εὔκολος . σύ μέν γάρ καί βραχύς χρόνος ἀναλίσκω · ἐν ὁ ἔννοια · ὁ δέ θεός οὐδέ οὗτος , ἀλλά ὡς ὁ κοῦφος τις , [ 148 ] μᾶλλον δέ καί ὁ νόος ὁ ημέτερος ὁ λίθος βαρύτερος , τοσοῦτος ὁ νόος ἐγώ ὁ ταχύτης ὁ ἐν ὁ ποιέω ἀπολείπω ὁ Θεός . θαυμάζω αὐτός ὁ δύναμις ἐπί ὁ γῆ ; ἐννοέω πάλιν πῶς ὁ οὐρανός γίγνομαι οὐ εἰμί , πῶς δέ ἤπειρος ἄστρον , πῶς ὁ ἥλιος , πῶς ὁ σελήνη · καί οὗτος πᾶς οὐ εἰμί . πάλιν , εἶπον ἐγώ , πῶς μετά ὁ γίγνομαι εἰσέρχομαι , καί εἶπον τις ; Ποίας ὑπόβαθρον ἔχω , ὁ γῆ δέ Ποίας ; καί τίς μετά ὁ γῆ ; καί μετά ἐκεῖνος πάλιν ὁ μετά ὁ γῆ , τίς ; ‘οερδω εἰς πόσος ὀλιγὺν ἐπιπίπτω σύ ὁ ὁ διάνοια ἄθμα , εἄν μή ταχέως ἐπί ὁ πίστις κατατρέχω , καί ὁ ἀκατάληπτος δύναμις ὁ ποιέω ; εἰμί δέ βούλομαι καί ἀπό ὁ ἀνθρώπινος στοχεύω , δύναμαι κατά μικρός περικομίζω σύ ὁ διάνοια . ποῖος ἀνθρώπινος ; φημί . οὐχ ὁράω ὁ κεραμεία , πῶς ὁ διαχλασθέν καί γεμών δὴμορον διαπλήσσω ; σκεῦος ; πῶς ὁ μεταλλικός χύνω γῆ , πῶς ὁ γῆ χρυσίον ἀποφαίνω , καί σίδηρος καί χαλκός ; πάλιν ἕτερος ὁ ὁ ἰάλλω ἐργάζομαι , πῶς ὁ δῆμος εἰς ὁ σῶμα συνεχής καί διανυχὲς μετασκευάζω ; εἶπον ὁ σχυτοδέρμας , ὁ ὁ ἁλουργῆ δέσμα βάπτω , πῶς ἕτερος ἀντί ἔτερον ὁ δέχομαι ὁ βαφή ἀποφαίνω ; εἶπον ὁ γέννησις ὁ ἡμέτερος ; οὖον σπέρμα βραχύς προς αμυροος καί ατυπως ἐνίημι εἰς ὁ ὑποδοχομένην μήτρα αὐτός ; πῶδεν οὖν ὁ τοιοῦτος ὁ ζῷον διάπλασις ; τις δέ ὁ Στος ; οὖον κόκκος · γυμνός εἰς ὁ γῆ καταβάλλω ; οὖον μετά ὁ καταβάλλω σήπω ; πῶδεν ἄσταχυς καί ἀνδρέχεις καί καλάμη καί ὁ ἄλλος πᾶς ; οὖον χείρ σῦκον μικρός πολλάκις ἐμπίπτω εἰς γῆ , καί βιβάς καί κλάδος καί καρπός φέρω ; εἶτα οὗτος μέν ἕκαστος δέχομαι καί οὖον περιεργάζω , ὁ δέ θεός μόνος ἀπαιτέω εὐθύς μετασκευάζω ἐγώ ὁ σῶμα ; καί ποῦ οὗτος ἄξιος συγγνώμη ;