joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0351.3
Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος ἔλεγε · Ἡδὲ σκατελᾶδον , ζῶσα τέθνηκεν . Τί δόπῃ ; Ὅτι ὡσπερ τάφον τὸ σῶμα περιφέρει μερίοις συνδεδεμένον κακοῖς . Εἰ δὲ τὸ σῶμα οὕτως ἀπόλλυται , πῶς ἡ ψυχὴ διακείσεται , πόσου δορύβου , πόσων κυμάτων , πόσης ζάλης ἀνάπλεως ἔσται ; Διὰ τοῦτο πρὸς πάντα ἀχρηστος γίνεται καὶ οὐτε εἰπεῖν , οὔτε ἀκούσαι , οὔτε βουλεύσασθαι , οὔτε εἰ πράξει τῶν δεόντων ῥάδιως · δυνησεται · ἀλλ’ ὡσπερ κυβερνήτης , χειμῶνος κρατησαντος τῆς τέχνης , αὐτῷ τῷ πλοίῳ καὶ τοῖς ἐπιδάταις ὑποδρύγος γίνεται · οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ μετὰ τοῦ σώματος · εἰς τὴν γαλεπὴν τῇ ἀναίσθησία καταποντίζεται δύσοον . Καὶ γὰρ καθάπερ μίλην τινὰ τὴν γαστέρα ἡμῖν ἐνέθηκεν ὁ Θεός , σύμμετρον αὐτῇ δύναμιν δούς , καὶ τάξας μέτρον ὄνδεν , ὅπερ αὐτὴν ἄλειν δεῖ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν . Ἄν οὖν τις ἐπιδάλῃ πλείονα , ἀκατέργαστα 377 γενόμενα σφ παντὶ λυμαίνεται . Ἐντεῦθεν νόσοι καὶ ἀσθένειαι καὶ ἀμορφιαί · καὶ γὰρ οὐχ ἐπίνοσον μόνον , ἀλλὰ καὶ αἰσχρὰν ποιεῖ ἡ τρυφὴ τὴν καλήν . Ὅταν γὰρ ἐφεύχεται συνεχὲς ἀπὸ τῆς , καὶ σεσηπότος οἴνου πίνει , καὶ κλῶν τοῦ δόντος ἐρυθραῖσθαι , καὶ τὸν προσήκοντα γυναικὶ ῥυθμὸν διαφθείρει , καὶ τὴν εὐκομίαν ἀπόλεσιν πάσχει , καὶ πλεδαρὰ μὲν ἡ σάρξ γίνεται , ὀφαῖμοι δὲ καὶ διατεταμένη αἱ βλαφαρίαι , καὶ πάχος πλῆν τοῦ δόντος , καὶ πολυσαρκία περιττή · ἐννόησον πόση γίνεται ἐντεῦθεν ἀηδία . Ἐγὼ δὲ καὶ ἰατρῶν ἤκουσα λεγόντων , ὅτι πολλοὺς καὶ πρὸς ὕψος ἀναδραμένι ἡ τρυφὴ μάλιστα ἐκώλυσε . Τοῦ γὰρ πνεύματος ἐγκοπομένου τῷ πλήθει τῶν καταβαλλομένων καὶ παρὰ τὸ τοῦτον ἔργασίαν σάχολοῦντος , ὅπερ εἰς αὐθίσιον ἔδει προχωρεῖν , τοῦτο δαπανᾶται εἰς τὴν τῶν παριτῶν ἔργασίαν . Τί ἂν τις εἴποι τὰς ποδαλγίας , τὸ ῥεῦμα τὸ πανταχοῦ πλανώμενον , τὰς ἄλλας νόσους τὰς ἐντεῦθεν , τὴν βδελυρίαν ἐπασαν ; Οὐδὲν γὰρ οὕτως ἀηδές , ὡς τυχὴ πολλὰ σιτουμένη . Διὰ τοῦτο ἐν ταῖς πανοιμαῖς πλείονα τὴν εὐμορφίαν ἴδοι τις ἂν , τῶν παριττωμάτων ἀναλισκομένων καὶ οὐχὶ προσπεπλασμένων αὐταῖς , πηλῳ τινὸς παριττοῦ δίκτην , εἰκὴ καὶ μάτην . Ἡ γὰρ καθημερινὴ γυμνασία καὶ οἱ πόνοι καὶ αἱ ταλαιπωρίαι καὶ ἡ σύμμετρος τράπεζα καὶ ἡ λῆχ δίαιτα πολλὴν μὲν αὐταῖς τὴν εὐξέλιαν , πολλὴν δὲ ἐντεῦθεν καὶ τὴν ὥραν παρέχουσιν . Εἰ δὲ τὴν ἡδονὴν τῆς τρυφῆς λέγοις , μέχρι τῆς φάργγος αὐτὴν εὕρησας μόνον . Ὁμοῦ τε γὰρ τὴν γλῶτταν παρήλθεν καὶ ἀπέκτειν , πολλάς ἐνασπίσεις τὰς ἀηδίας . Μὴ γὰρ μοι κατακειμένους μόνον τοὺς τρυφῶντας ἴδης , ἀλλ’ αὐτοὺς ἀναστάντας ἴδης , τὸτε παρακολουθήσῃ , καὶ βλεῖ θηρίων μᾶλλον ἢ ἀλόγων , ἢ ἀνθρώπων σώματα . Οὗφει γὰρ καρθεδαρούσας , διατεινομένας , συνδεδεμένας , κλίνης δεομένας καὶ στρωμνῆς καὶ ἡσυχίας πολλῆς , καὶ καθἄπερ ἐν κλυδωνίῳ πολλῷ ταρραττομένας , καὶ τῶν
Lemmas: Ζεύς οὗτος καί ὁ Παῦλος λέγω · ἡδύς σκατελᾶδον , ζῶ θνῄσκω . τις δόπῃ ; ὅτι2 ὡς τάφος ὁ σῶμα περιφέρω μερίζω συνδέω κακός . εἰμί δέ ὁ σῶμα οὕτως ἀπόλλυμι , πῶς ὁ ψυχή διάκειμαι , πόσος δορυβους , πόσος κῦμα , πόσος ζάλη ἀνάπλεως εἰμί ; Ζεύς οὗτος πρός πᾶς ἄχρηστος γίγνομαι καί οὐ εἶπον , οὔτε ἀκούω , οὔτε βουλεύω , οὔτε εἰμί πρᾶξις ὁ δήω ῥᾳδίως · δύναμαι · ἀλλά ὡς κυβερνήτης , χειμών κρατέω ὁ τέχνη , αὐτός ὁ πλοῖον καί ὁ ἐπιδάταις ὑποδρύγος γίγνομαι · οὗτος καί ὁ ψυχή μετά ὁ σῶμα · εἰς ὁ γαλεπὴν ὁ ἀναισθησία καταποντίζω δύσομαι . καί γάρ καθάπερ μίλη τις ὁ γαστήρ ἐγώ ἐντίθημι ὁ Θεός , σύμμετρος αὐτός δύναμις δίδωμι , καί τάσσω μέτρον ὅνδε , ὅσπερ αὐτός ἀλέω δεῖ κατά ἕκαστος ἡμέρα . ἄν οὖν τις ἐπιδάλῃ πλείων , ἀκατέργαστος 377 γίγνομαι σφι πᾶς λυμαίνομαι . ἐντεῦθεν νόσος καί ἀσθένεια καί ἀμορφία · καί γάρ οὐ ἐπίνοσος μόνος , ἀλλά καί αἰσχρός ποιέω ὁ τρυφή ὁ καλός . ὅταν γάρ φεύγω συνεχής ἀπό ὁ , καί σήπω οἶνος πίνω , καί κλάω ὁ δίδωμι ἐρυθραίνω , καί ὁ προσήκω γυνή ῥυθμός διαφθείρω , καί ὁ εὔκομος ἀπόλεσις πάσχω , καί πλεδαρὰ μέν ὁ σάρξ γίγνομαι , οφαιεγω δέ καί διατείνω ὁ βλαφαρίαι , καί πάχος Πλῆν ὁ δίδωμι , καί πολυσαρκία περισσός · ἐννοέω πόσος γίγνομαι ἐντεῦθεν ἀηδία . ἐγώ δέ καί ἰατρός ἀκούω λέγω , ὅτι πολύς καί πρός ὕψος ἀνατρέχω ὁ τρυφή μάλιστα κωλύω . ὁ γάρ πνεῦμα ἐγκόπτω ὁ πλῆθος ὁ καταβάλλω καί παρά ὁ οὗτος ἐργασία σάχολοῦντος , ὅσπερ εἰς αὐθίσιον ἐσθίω προχωρέω , οὗτος δαπανάω εἰς ὁ ὁ πάρειμι ἐργασία . τις εἄν τις εἶπον ὁ ποδαλγία , ὁ ῥεῦμα ὁ πανταχοῦ πλανάω , ὁ ἄλλος νόσος ὁ ἐντεῦθεν , ὁ βδελυρία πάσσω ; οὐδείς γάρ οὕτως ἀηδής , ὡς Τύχη πολύς σιτέω . Ζεύς οὗτος ἐν ὁ πανοιμας πλείων ὁ εὐμορφία ὁράω τις εἄν , ὁ παριττωμάτων ἀναλίσκω καί οὐ προσπλάσσω αὐτός , πάλλω τις παριτός Δίκτη , εἰκῇ καί μάτην . ὁ γάρ καθημέριος γυμνασία καί ὁ πόνος καί ὁ ταλαιπωρία καί ὁ σύμμετρος τράπεζα καί ὁ λῆχ δίαιτα πολύς μέν αὐτός ὁ εὐξέλιαν , πολύς δέ ἐντεῦθεν καί ὁ ὥρα παρέχω . εἰμί δέ ὁ ἡδονά ὁ τρυφή λέγω , μέχρι ὁ φάργγος αὐτός εὑρίσκω μόνος . ὁμός τε γάρ ὁ γλῶσσα παρέρχομαι καί ἀποκτείνω , πολύς ἐνασπίσεις ὁ ἀηδία . μή γάρ ἐγώ κατάκειμαι μόνος ὁ τρυφάω ἴδη , ἀλλά αὐτός ἀνίστημι ἴδη , τότε παρακολουθέω , καί βλεῖ θηρίον μᾶλλον ἢ ἄλογος , ἢ ἄνθρωπος σῶμα . Οὗφει γάρ καρθεδαρουω , διατείνω , συνδέω , κλίνη δήω καί στρωμνή καί ἡσυχία πολύς , καί καθάπερ ἐν κλυδώνιον πολύς ταράσσω , καί ὁ