joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0203.1
λαμβάνοντα καὶ δίκελλαν , οὕτως εἰσάγει ἔνδον , καὶ ληκύθιον ἐπιφέρεσθαι , ὥστε ἐπιστάζει ἐντεῦθεν τῷ λύχνῳ τὸ ἔλαιον , διὰ τὸ σκότος εἶναι καὶ τὴν ἡμέραν ἀφεγγῆ , ὥσπερ ἔφησεν ἑαυτῶν . Ἐπεὶ δὲ καὶ τὸν ταλαιπώρον αὐτὸν καλῇ τροφῇ , αὐτὸν μὲν γυναικῶν τὸν χαῖρον , τὸν δὲ δεσμοφύλακα τὸν ἐκείνου ἀνὼθεν καταξέναι σφοδρῶς τὸ στήλαιον , διὰ τοῦ πατάγου καὶ τῆς φωνῆς ἐκείνης ὁπλῶν τοὺς κάτω ἐργαζομένους τῆς ἡμέρας τὸ τέλος . Ἄρ’ οὖν ἐφρόντισε ταῦτα ἀκούσαντες ; Ἰδοῦμεν τοίνυν , εἰ μὴ χαλεπώτερα τούτων πάσχουσι οἱ φιλάργυροι . Καὶ γὰρ καὶ οὗτοι βαρύτερον ἔχουσι δεσμοφύλακα τὴν φιλαργυρίαν , καὶ τοσοῦτον βαρύτερον , ὅσω μετὰ τοῦ σώματος καὶ τὴν ψυχὴν αὐτοῖς συνδεδ . Καὶ τὸ σκότος δὲ τοῦτο , ἐκεῖνον φρικωδέστερον · οὐ γὰρ ἔστιν ἀδηθὴν , ἀλλ’ ἐνδεδεν αὐτὸ τίκτοντες , ὅπουπερ ἂν ἀπίωσι , πανταχωὶ μεθ’ ἑαυτῶν περιφέρουσι . Ἐσθεῖται γὰρ αὐτοὺς ὁ τῆς ψυχῆς ὀφθαλμός . Διὰ καὶ μάλιστα πάντων αὐτοὺς ὁ Χριστὸς ταλαιπῶν λέγων · Εἰ δὲ τὸ φῶς σὸ σολ , σκότος , τὸ σκότος πόσον ; Καὶ εἰνοὶ μὲν κἂν λύχνον ἔχουσι φαίνοντα , οὗτοι δὲ καὶ ταύτῃς ἀποστέργεται τῆς αὐγῆς [ 210 ] · διὸ καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν εἰς μυρία ἐμπιπτοῦσι βάρηματα . Καὶ οἱ μὲν κτηδόνιοι , νυκτὸς καταλαμβάνουσι , ἀναπνέουσι , εἰς τὴν κοινὴν τῶν δυσμερούμενων καταπλεύσαντες γαλήνην , τὴν νύκτα λέγω · τοὺς δὲ φιλαργύρους καὶ τούτων ἡ κλεονεξία προστύχουσι τὸν λιμένα · τοιαῦτα καὶ ἐν νυκτὶ φροντίζουσι καλεπτά , ὅτε μηδενὲς ἐγγυζόντος μετὰ σχολῆς ἀπάσης κατακήποντες ἑαυτούς . Καὶ τὰ μὲν ἐνταῦθα τοιαῦτα · τὰ δὲ ἐκεῖ , ποῖος παραστήσει λόγος ; τὰς καμίνους τὰς ἀφορτοῦς , τοὺς πυριφλεγέθοντας ποταμούς , τοὺς βεβωμένους ὀδόντας , τὰ δεσμὰ τὰ δίλτα , τὸν σκάλακα τὸν ἰοδόλον , τὸ σκότος τὸ ἀφεγγές , τὰ μηδὲποτε πέρα λαμβάνοντα χακὰ . Φοβηθῶμεν τοίνυν , ἀγαπητοί , φοβηθῶμεν τὴν πηγὴν τῶν τοιούτων τιμωριῶν , τὴν ἀχέριστον μανίαν , τὴν λύμην τῆς ἡμετέρας σωτηρίας . Οὐ γὰρ ἔστιν ὅμοῦ καὶ ἀργύριον φιλεῖν καὶ ψυχὴν . Μάθωμεν δὲ τῇ καὶ σποδὸς τὰ χρήματα , ὅτι ἀπολιμπάνει ἡμᾶς ἀποθνήσκοντες ἐντεῦθεν , μᾶλλον δὲ ὅτι καὶ πρὸ τῆς ἀποδημίας πολλάκις ἡμῶν ἀποσπᾷ , καὶ πρὸς τὸ μέλλοντα παραβλάπτει , καὶ πρὸς τὴν παροῦσαν ζώην . Καὶ γὰρ πρὸ τῆς γεύσεως καὶ πρὸ τῆς καλῆς τῆς ἐκείνης μυρίους κίνδυνους ἡμᾶς περιβάλλει πολέμους , καὶ στάσεις ἐγείρει καὶ μάχας . Οὐδὲν γὰρ οὕτω πολεμοποιοῦν , ὡς φιλαργυρία · οὐδὲν οὕτω πτωχοποιόν , κἂν
Lemmas: λαμβάνω καί δίκελλα , οὕτως εἰσάγω ἔνδον , καί ληκύθιον ἐπιφέρω , ὥστε ἐπιστάζω ἐντεῦθεν ὁ λύχνος ὁ ἔλαιον , διά ὁ σκότος εἰμί καί ὁ ἡμέρα ἀφεγγής , ὥσπερ φημί ἑαυτοῦ . ἐπεί δέ καί ὁ ταλαίπωρος αὐτός καλός τροφή , αὐτός μέν γυνή ὁ χαίρω , ὁ δέ δεσμοφύλαξ ὁ ἐκεῖνος ἄνωθεν κατάγω σφοδρός ὁ στέλλω , διά ὁ πάταγος καί ὁ φωνή ἐκεῖνος ὁπλή ὁ κάτω ἐργάζομαι ὁ ἡμέρα ὁ τέλος . ἄρα οὖν φροντίζω οὗτος ἀκούω ; ἰδέω τοίνυν , εἰμί μή χαλεπός οὗτος πάσχω ὁ φιλάργυρος . καί γάρ καί οὗτος βαρύς ἔχω δεσμοφύλαξ ὁ φιλαργυρία , καί τοσοῦτος βαρύς , ὅσος μετά ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή αὐτός συνδεδ . καί ὁ σκότος δέ οὗτος , ἐκεῖνος φρικώδης · οὖον γάρ εἰμί ἀδηθὴν , ἀλλά ἐνδέω αὐτός τίκτω , ὅπου εἄν ἄπειμι , πανταχωὶ μετά ἑαυτοῦ περιφέρω . ἐσθέω γάρ αὐτός ὁ ὁ Ψυχή ὀφθαλμός . Ζεύς καί μάλιστα πᾶς αὐτός ὁ Χριστός ταλαιπαω λέγω · εἰμί δέ ὁ φάος σός σολ , σκότος , ὁ σκότος πόσος ; καί εἵνω μέν κἀν λύχνος ἔχω φαίνων , οὗτος δέ καί οὗτος ἀποστέργω ὁ αὐγή [ 210 ] · διό καί κατά ἕκαστος ἡμέρα εἰς μυρίος ἐμπίπτω βάρημα . καί ὁ μέν κτηδόνιοι , νύξ καταλαμβάνω , ἀναπνέω , εἰς ὁ κοινός ὁ δυσμερουμην καταπλέω γαλήνη , ὁ νύξ λέγω · ὁ δέ φιλάργυρος καί οὗτος ὁ κλεονεξία προστυγχάνω ὁ λιμήν · τοιοῦτος καί ἐν νύξ φροντίζω καλεπτά , ὅτε μηδένες ἐγγυζόντος μετά σχολή ἀπασάω κατακήποντες ἑαυτοῦ . καί ὁ μέν ἐνταῦθα τοιοῦτος · ὁ δέ ἐκεῖ , ποῖος παρίστημι λόγος ; ὁ κάμινος ὁ άφορτος , ὁ πυριφλέγω ποταμός , ὁ βιόω ὀδούς , ὁ δεσμός ὁ δίλτα , ὁ σκάλαξ ὁ ιοδολος , ὁ σκότος ὁ ἀφεγγής , ὁ μηδέποτε πέρα λαμβάνω χάκα . φοβέω τοίνυν , ἀγαπητός , φοβέω ὁ πηγή ὁ τοιοῦτος τιμωρία , ὁ ἀχέριστον μανία , ὁ λύω ὁ ἡμέτερος σωτηρία . οὖον γάρ εἰμί ὁμοῦ καί ἀργύριον φιλέω καί ψυχή . Μάθωμεν δέ ὁ καί σποδός ὁ χρῆμα , ὅτι ἀπολείπω ἐγώ ἀποθνῄσκω ἐντεῦθεν , μᾶλλον δέ ὅτι καί πρό ὁ ἀποδημία πολλάκις ἐγώ ἀποσπάω , καί πρός ὁ μέλλω παραβλάπτω , καί πρός ὁ πάρειμι ζῶ . καί γάρ πρό ὁ γεῦσις καί πρό ὁ καλός ὁ ἐκεῖνος μυρίος κίνδυνος ἐγώ περιβάλλω πόλεμος , καί στάσις ἐγείρω καί μάχη . οὐδείς γάρ οὗτος πολεμοποιέω , ὡς φιλαργυρία · οὐδείς οὗτος πτωχοποιός , κἀν