joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0379.5
αʹ . Τάχα τις ἠγεῖται ἀνάξιον εἶναι τῆς ἀνδρείας τῆς Τιμοθέου τὴν παράκλησιν ταύτην · ἀλλ᾽ οὐ Τιμοθέου ἐνεκεν τοῦτο εἴρηται , ἀλλὰ τῶν ἀκουόντων , ἵνα μὴ διὰ τῆς εἰς αὐτὸν ἐπιδολῆς ἑαυτοὺς καταβλάψωσιν ἐκεῖνοι · μὴν γὰρ δεῖ πρὸς κινδύνους ἢν παρεμπεδήλημένους . Ὅς γὰρ πατρὶ τέκνον σὺν ἐμοὶ ἐδούλευσεν ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ , φησίν . Ἀλλ᾽ ἵνα μὴ ἀπὸ τῆς εἰς τὸν μαθητὴν ὁρασύτητος , καὶ εἰς τὸν διδάσκαλον προέθωσι καὶ χείρους γένωνται , πόρρωθεν αὐτὸς καλεῖσθαι , λέγων · Ἵνα ἀρδῶς γένηται πρὸς ὑμᾶς · τοῦτέστιν , ἵνα μὴ τις αὐτοῦ κατεξανιστάται τῶν ἀπεγνωσμένων ἐκείνων . Καὶ γὰρ ἐμελεν αὐτοῖς ἰσως ἐπιτιμᾶν , ὑπὲρ ὧν καὶ Παῦλος ἐπέστειλε · καὶ γὰρ ἐπηγγέλατο δι᾽ αὐτὸ τοῦτο πέμψαι αὐτόν . Ἐσεμὲν γὰρ Τιμόθεον ὑμῖν , φησίν , ὃς ὑμᾶς ἀναμνήσει τὰς ὁδοὺς [ 407 ] μου τὰς ἐν Χριστῷ , καθὼς πανταχοῦ ἐν πάσῃ Ἐκκλησίᾳ διδάσκω . Ἵν᾽ οὖν μὴ εὐγενεῖς καὶ πλούσιοι καὶ τῇ τοῦ δήμου συστάσει καὶ τῇ ἐξωθεν σοφίᾳ θαρροῦντες ἐπιπνῶνται καὶ διαπτύουσι καὶ ἐπιβουλεύσωσιν , ἀλγοῦντες τοῖς ἐλέγχοις τοῖς παρ᾽ αὐτοῦ , ἢ ὑπὲρ ὧν ὁ διδάσκαλος ἐπετίμησε , δίχην αὐτὸν ἀπαιτήσωσιν ἐκείνων ἀμυνόμενοι , διὰ τοῦτο φησίν · Ἵνα ἀρδῶς γένηται πρὸς ὑμᾶς . Μὴ γὰρ μοι τοὺς ἐξωθεν εἴπης τοὺς Ἕλληνας καὶ ἀπίστους · τὰ παρ᾽ ὑμῶν ἀπαιτῶ , ὑπὲρ ὧν καὶ ἡ Ἐπιστολὴ ἅπασα συντεθῆ , οὐδὲ καὶ ἐν ἀρχῇ καὶ προοιμίας ἐφόθησε . Διὰ τοῦτο εἶπε · Πρὸς ὑμᾶς . Εἶτα ἀπὸ τῆς διακονίας ἀξιόπιστον αὐτὸν ποιεῖ λέγων · Τὸ γὰρ ἔργον Κυρίου ἐργάζεται . Μὴ γὰρ δὴ τοῦτο ἴδης , φησίν , εἰ μὴ πλούσιος , εἰ μὴ εὐπαιδεύτος , μητὲ πρεσβύτερος , ἀλλὰ τί ἐπιτέτακται καὶ ἀνύει · Τὸ γὰρ ἔργον Κυρίου ἐργάζεται . Τοῦτο δὲ ἀντὶ πάσης αὐτῷ καὶ εὐγενείας καὶ πλούτου καὶ ἡλικίας καὶ σοφίας ἀπόχρη . Καὶ οὐκ ἡρεσθῶ τούτῳ , ἀλλὰ προσέθηκε · Καθὼς καὶ ἐγὼ καὶ ἀνώτερω , Ὅς ἐστὶ μου τέκνον ἀγαπητὸν καὶ πιστὸν ἐν Κυρίῳ · αὐτὸς ὑμᾶς ἀναμνήσει τὰς ὁδοὺς μου τὰς ἐν Χριστῷ . Ἐπεὶ οὖν καὶ νέος ἦν , καὶ μόνος ἐνεχείρισε τοσοῦτον δήμου ὀλιγωρίαν , ἀμφοτέρα δὲ εἰς καταφρόνησιν ἦγεν , εἴωθας ἐπαγγέλλειν · Μὴ τις οὖν αὐτὸν ἐξουθενήσῃ . Καὶ οὐ τοῦτο ἀπαιτεῖ μόνον , ἀλλὰ καὶ τιμὴν πλείονα · διὸ καὶ φησίν · Προσέμεθα δὲ αὐτὸν μετ᾽ εἰρήνης · τοῦτέστιν , ἀφόβως , μὴ μάχας καὶ φιλονεικίας ἐμποιοῦντες , μὴ ἔχθρας καὶ ἀπεχθείας , ἀλλ᾽ ὑποταγὴν καὶ τιμὴν , ὡς διδάσκαλῳ προσέμεθα . Ἵνα ἐλθῇ πρὸς με · ἐκεῖχομαι γὰρ αὐτὸν μετὰ τῶν ἀδελφῶν . Καὶ τοῦτο φοβοῦντος αὐτοῦ ἦν . Ἵνα γὰρ εἴδητε , ὅτι πάντα εἰρήσεται πρὸς αὐτὸν ἄπερ ἂν πάθῃ , ἐπεικιστέροι γίνεσθε , διὰ τοῦτο προσέθηκεν · Ἐκδέχομαι γὰρ αὐτόν . Ἄλλως δὲ καὶ ἐντεύθεν ἀξιόπιστον ποιεῖ , εἰ γε μέλλων ἐξεῖναι , αὐτὸν περιμένει , καὶ τὴν εἰς ἐκείνους δείκνυσιν ἀγάπην , ὅταν τῶν οὕτω χρησίμων δι᾽ αὐτοὺς φαίνηται πέμψας . Περὶ δὲ Ἀπολλίου τοῦ ἀδελφοῦ πολλὰ παρεκάλεσα αὐτόν , Ἵνα ἐλθῇ πρὸς ὑμᾶς μετὰ τῶν ἀδελφῶν . Οὕτω καὶ εὐπαιδεύτους δοκεῖ εἶναι , καὶ πρεσβύτερος τοῦ Τιμοθέου . Ἵν᾽ οὖν μὴ λέγωσι · Τί δήποτε τὸν μὲν ἄνδρα οὐκ ἀπέστειλε , τὸν δὲ νέον ἀντ᾽ ἐκείνου ; ὅρα καὶ τοῦτο πῶς παραμυθεῖται , ἀδελφὸν τε αὐτὸν καλῶν , καὶ πολλὰ παρακαλησάμενος , λέγω . Ἵνα γὰρ μὴ δόξῃ προτετιμημένα αὐτοῦ τὸν Τιμόθεον , καὶ διὰ τοῦτο μὴ ἀπεσταλμένοι , καὶ πλείονα ἐκκαύσῃ τὸν φόβον , ἐπήγαγε · Πολλὰ αὐτὸν παρεκάλεσα , Ἵνα ἐλθῇ . Τί οὖν ; οὐκ εἶχεν ἐκεῖνος οὐδὲ ἐπένευσε , ἀλλ᾽ ἀνέστη καὶ ἐφιλονείκησεν ; Οὐ λέγει τοῦτο , ἀλλ᾽ ἵνα μὴτε ἐκεῖνον διαβάλῃ , καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ ἀπολογησαίτο , φησίν · Καὶ πάντως οὐχ ἥρ ὀλίγω , Ἵνα νῦν ἐλθῇ . Εἶτα ἵνα μὴ λέγωσιν , ὅτι σκῆψ τὰῦτα καὶ πρόφασις , ἐπήγαγεν · Ἐλεύσεται δὲ πρὸς ὑμᾶς , ὅταν εὐκαιρήσῃ . Τοῦτο καὶ ὑπὲρ ἐκείνου ἀπελογήσατο , καὶ αὐτοὺς ἐπιποθοῦντας αὐτὸν τῇ ἐλπίδι τῆς παρουσίας ἀνέπασεν . Εἶτα δείκνυς ὅτι οὐκ ἐν [ 408 ] τοῖς διδασκάλους , ἀλλὰ
Lemmas: ὅς . Τάχα τις ἡγέομαι ἀνάξιος εἰμί ὁ ἀνδρεῖος ὁ Τιμόθεος ὁ παράκλησις οὗτος · ἀλλά οὖον Τιμόθεος ἕνεκα οὗτος εἴρω , ἀλλά ὁ ἀκούω , ἵνα μή διά ὁ εἰς αὐτός ἐπιδολῆς ἑαυτοῦ καταβλάπτω ἐκεῖνος · μήv γάρ δεῖ πρός κίνδυνος εἄν παρεμπεδήλημένους . ὅς γάρ πατήρ τέκνον σύν ἐγώ δουλεύω ἐν ὁ Εὐαγγέλιος , φημί . ἀλλά ἵνα μή ἀπό ὁ εἰς ὁ μαθητής ορασυτητη , καί εἰς ὁ διδάσκαλος προτίθημι καί χείρων γίγνομαι , πόρρωθεν αὐτός καλέω , λέγω · ἵνα ἀρδῶς γίγνομαι πρός σύ · τουτέστιν , ἵνα μή τις αὐτός κατεξανιστάω ὁ ἀπογιγνώσκω ἐκεῖνος . καί γάρ μέλω αὐτός ἴσως ἐπιτιμάω , ὑπέρ ὅς καί Παῦλος ἐπιστέλλω · καί γάρ ἐπαγγέλλω διά αὐτός οὗτος πέμπω αὐτός . ἵζω γάρ Τιμόθεος σύ , φημί , ὅς σύ ἀναμιμνήσκω ὁ ὁδός [ 407 ] ἐγώ ὁ ἐν Χριστός , καθώς πανταχοῦ ἐν πᾶς ἐκκλησία διδάσκω . ἵνα οὖν μή εὐγενής καί πλούσιος καί ὁ ὁ δῆμος σύστασις καί ὁ ἐξωθεν σοφία θαρσέω ἐπιπνέω καί διαπτύω καί ἐπιβουλεύω , ἀλγέω ὁ ἐλέγχω ὁ παρά αὐτός , ἢ ὑπέρ ὅς ὁ διδάσκαλος ἐπιτιμάω , διχάω αὐτός ἀπαιτέω ἐκεῖνος ἀμύνω , διά οὗτος φημί · ἵνα ἀρδῶς γίγνομαι πρός σύ . μή γάρ ἐγώ ὁ ἐξωθεν εἶπον ὁ Ἕλλην καί ἄπιστος · ὁ παρά σύ ἀπαιτέω , ὑπέρ ὅς καί ὁ Ἐπιστολή ἅπας σύντεθημι , οὐδέ καί ἐν ἀρχή καί προοιεις ποθέω . Ζεύς οὗτος εἶπον · πρός σύ . εἶτα ἀπό ὁ διακονία ἀξιόπιστος αὐτός ποιέω λέγω · ὁ γάρ ἔργον κύριος ἐργάζομαι . μή γάρ δή οὗτος ἴδη , φημί , εἰμί μή πλούσιος , εἰμί μή εὐπαίδευτος , Μητός πρέσβυς , ἀλλά τίς ἐπιτάσσω καί ἀνύω · ὁ γάρ ἔργον κύριος ἐργάζομαι . οὗτος δέ ἀντί πᾶς αὐτός καί εὐγένεια καί πλοῦτος καί ἡλικία καί σοφία ἀποχράω . καί οὐ ἐρείδω οὗτος , ἀλλά προστίθημι · καθώς καί ἐγώ καί ανωτέρω , ὅς εἰμί ἐγώ τέκνον ἀγαπητός καί πιστόν ἐν κύριος · αὐτός σύ ἀναμιμνήσκω ὁ ὁδός ἐγώ ὁ ἐν Χριστός . ἐπεί οὖν καί νέος εἰμί , καί μόνος ἐγχειρίζω τοσοῦτος δῆμος ὀλιγωρία , ἀμφότερος δέ εἰς καταφρόνησις ἄγω , εἴωθα ἐπαγγέλλω · μή τις οὖν αὐτός ἐξουθενέω . καί οὖον οὗτος ἀπαιτέω μόνος , ἀλλά καί τιμή πλείων · διό καί φημί · Προσέμεθα δέ αὐτός μετά εἰρήνη · τουτέστιν , ἄφοβος , μή μάχη καί φιλονεικία ἐμποιέω , μή ἔχθρα καί ἀπέχθεια , ἀλλά ὑποταγή καί τιμή , ὡς διδάσκαλος πρόσειμι . ἵνα ἔρχομαι πρός ἐγώ · ἐκχέω γάρ αὐτός μετά ὁ ἀδελφός . καί οὗτος φοβέω αὐτός εἰμί . ἵνα γάρ οἶδα , ὅτι πᾶς εἴρω πρός αὐτός Ἄπερ εἄν πάσχω , επεικιστερεω γίγνομαι , διά οὗτος προστίθημι · ἐκδέχομαι γάρ αὐτός . ἄλλος δέ καί ἐντεῦθεν ἀξιόπιστος ποιέω , εἰμί γε μέλλω ἔξεστι , αὐτός περιμένω , καί ὁ εἰς ἐκεῖνος δείκνυμι ἀγάπη , ὅταν ὁ οὗτος χρήσιμος διά αὐτός φαίνω πέμπω . περι δέ ἀπολιόω ὁ ἀδελφός πολύς παρακαλέω αὐτός , ἵνα ἔρχομαι πρός σύ μετά ὁ ἀδελφός . οὕτως καί εὐπαίδευτος δοκέω εἰμί , καί πρέσβυς ὁ Τιμόθεος . ἵνα οὖν μή λέγω · τις δήποτε ὁ μέν ἀνήρ οὐ ἀποστέλλω , ὁ δέ νέος ἀντί ἐκεῖνος ; ὁράω καί οὗτος πῶς παραμυθέομαι , ἀδελφός τε αὐτός καλός , καί πολύς παρακαλέω , λέγω . ἵνα γάρ μή δόξα προτιμάω αὐτός ὁ Τιμόθεος , καί διά οὗτος μή ἀποστέλλω , καί πλείων ἐκκαίω ὁ φόβος , ἐπάγω · Πολύς αὐτός παρακαλέω , ἵνα ἔρχομαι . τις οὖν ; οὐ ἔχω ἐκεῖνος οὐδέ ἐπινεύω , ἀλλά ἀνίστημι καί φιλονεικέω ; οὖον λέγω οὗτος , ἀλλά ἵνα μήτε ἐκεῖνος διαβάλλω , καί ὑπέρ αὐτός ἀπολογέομαι , φημί · καί πάντως οὐ ἔαρ ὀλίγος , ἵνα νῦν ἔρχομαι . εἶτα ἵνα μή λέγω , ὅτι σκήπτω Ούτος καί πρόφασις , ἐπάγω · ἔρχομαι δέ πρός σύ , ὅταν εὐκαιρέω . οὗτος καί ὑπέρ ἐκεῖνος ἀπολογέομαι , καί αὐτός ἐπιποθέω αὐτός ὁ ἐλπίς ὁ παρουσία ἀναπάσσω . εἶτα δείκνυμι ὅτι οὐ ἐν [ 408 ] ὁ διδάσκαλος , ἀλλά