joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0266.3
τετο . Καὶ ἐπὶ τῶν ταλάντων δὲ τοῦτο ἴδιος ἂν γινομενον . Καὶ γὰρ ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν καὶ ὁ τὰ δύο , τῶν αὐτῶν ἡξιώθησαν , καὶ αὐτῷ τῷ τὰ δύο λαθεῖν πολλὴς ἀπέλαυσε μᾶλλον τῆς προνοίας . Εἰ γὰρ τὰ πέντε ἐνεχειρίσθη , μὴ δυνάμενος , τοῦ παντὸς ἂν ἐξέπεσε · δεξάμενος δὲ τὰ δύο , καὶ τὰ παρ' ἑαυτοῦ πληρώσας , τῶν αὐτῶν ἡξιώθη τῷ τὰ πέντε ἐργασαμένῳ , τοσοῦτον πλεονεκτήσας , ὅσω ἀπ' ἐλαττόνων πόνων τῶν αὐτῶν ἐπέτυχε στεφάνων . Καίτοι καὶ αὐτὸς ἄνθρωπος ἦν , ὥσπερ ὁ τὰ πέντε · ἀλλ' ὅμως οὐδὲν πρὸς αὐτὸν ὁ Δεσπότης ἀχριβολογεῖται , οὐδὲ ἀναγκαίας τὰ αὐτὰ ποιεῖν · τῷ συνδυβῷ , οὐδὲ λέγει , Διὰ τί μὴ δύναι τὰ πέντε ἐργάσασθαι ; δικαίως ἂν εἰπών · ἀλλὰ καὶ αὐτὸν στεφάνους . Ταῦτ' οὖν εἰδὼς τις , μὴ ἐπαμβαίνειν τοῖς ἐλάττοσιν οἰμώζους , ἵνα μὴ πρὸ ἐκείνων ἑαυτοὺς βλάψῃτε · ἀποσχόμενοι γὰρ αὐτῶν , τὸ πᾶν διαφθείρετε σῶμα . Τί γὰρ ἄλλο ἐστὶ σῶμα , ἢ τὸ πολλὰ εἶναι μέλη ; καθὼς καὶ αὐτὸς φησιν , τιν [ 281 ] Τὸ σῶμα οὐχ ἓστιν ἓν μέλος , ἀλλὰ πολλά . Τὸ τοίνυν τοῦτο ἐστι σῶμα , φροντίζωμεν τοῦ τὰ πολλὰ μένειν πολλά · ὡς τὰν μὴ τοῦτο διασώζεται , περὶ τὰ χαίρια ἡ πλῆγὴ γίνεται . Διὸ καὶ αὐτὸς οὐ τοῦτο μόνον ἀπατεῖται , τὸ μὴ ἀποχῆσθαι ἀλλήλων , ἀλλὰ καὶ τὸ σφόδρα συνήφθαι . Εἰπὼν γοῦν , Ἵνα μὴ ἦ σχίσμα ἐν τῷ σώματι , οὐχ ἡρεσθὲν τούτῳ , ἀλλ' ἐπήγαγεν · Ἵνα τὸ αὐτὸ ὑπὲρ ἀλλήλων μεριμνῶσι τὰ μέλη · ἑτέραν καὶ ταύτην αἰτίαν προστιθεὶς τοῦ τὰ ἐλάττονα πλείονος ἀπολαύειν τιμῆς . Οὐ γὰρ ἵνα μὴ ἀποχῆσται μόνον ἀλλήλων , οὕτως ὠνομήσεν ὁ Θεός , ἀλλ' ἵνα καὶ ἀγάπῃ ἢ πολλὴ καὶ ὁμόνοια . Εἰ γὰρ ἐν τῇ τοῦ πλησίου σωτηρίᾳ τὸ εἶναι ἕκαστον , μὴ μὲν τὸ ἕλαττον καὶ τὸ πλεῖον εἶπης · ἐνταῦθα γὰρ οὐχ ἓστι πλεῖον καὶ ἕλαττον . Μένοντος γὰρ τοῦ σώματος , δυνατὸν καὶ τὴν διαφορὰν ἰδεῖν · ἀπολλυμένου δὲ , οὐκέτι · ἀπολελται δὲ , ἂν μὴ καὶ τὰ ἐλάττονα μένῃ .
Lemmas: Τέτος . καί ἐπί ὁ τάλαντον δέ οὗτος ἴδιος εἄν γίγνομαι . καί γάρ ὁ ὁ πέντε τάλαντον λαμβάνω καί ὁ ὁ δύο , ὁ αὐτός ἀξιόω , καί αὐτός ὁ ὁ δύο λανθάνω πολύς ἀπολαύω μᾶλλον ὁ πρόνοια . εἰμί γάρ ὁ πέντε ἐγχειρίζω , μή δύναμαι , ὁ πᾶς εἄν ἐκπίπτω · δέχομαι δέ ὁ δύο , καί ὁ παρά ἑαυτοῦ πληρόω , ὁ αὐτός ἀξιόω ὁ ὁ πέντε ἐργάζομαι , τοσοῦτος πλεονεκτέω , ὅσος ἀπό μικρός πόνος ὁ αὐτός ἐπιτυγχάνω στέφανος . καίτοι καί αὐτός ἄνθρωπος εἰμί , ὥσπερ ὁ ὁ πέντε · ἀλλά ὅμως οὐδείς πρός αὐτός ὁ Δεσπότης αχριβολογεω , οὐδέ ἀναγκαῖος ὁ αὐτός ποιέω · ὁ συνδυβῷ , οὐδέ λέγω , Ζεύς τίς μή δύο ὁ πέντε ἐργάζομαι ; δικαίως εἄν εἶπον · ἀλλά καί αὐτός στέφανος . ταῦτα οὖν εἰδοί τις , μή ἐπαμβαίνω ὁ μικρός οἰμώζω , ἵνα μή πρό ἐκεῖνος ἑαυτοῦ βλάπτω · ἀπέχω γάρ αὐτός , ὁ πᾶς διαφθείρω σῶμα . τις γάρ ἄλλος εἰμί σῶμα , ἢ ὁ πολύς εἰμί μέλος ; καθώς καί αὐτός φημί , ὅς [ 281 ] ὁ σῶμα οὐ ἕστiν εἷς μέλος , ἀλλά πολύς . ὁ τοίνυν οὗτος εἰμί σῶμα , φροντίζω ὁ ὁ πολύς μένω πολύς · ὡς ὁ μή οὗτος διασῴζω , περί ὁ χαΐρι ὁ πληγή γίγνομαι . Διὸ καί αὐτός οὖον οὗτος μόνος ἀπατάω , ὁ μή ἀποχέω ἀλλήλων , ἀλλά καί ὁ σφόδρα συνάπτω . εἶπον γοῦν , ἵνα μή εἰμί σχίσμα ἐν ὁ σῶμα , οὐ ἀρέσκω οὗτος , ἀλλά ἐπάγω · ἵνα ὁ αὐτός ὑπέρ ἀλλήλων μεριμνάω ὁ μέλος · ἕτερος καί οὗτος αἴτιος προστίθημι ὁ ὁ μικρός πλείων ἀπολαύω τιμή . οὖον γάρ ἵνα μή ἀποχέω μόνος ἀλλήλων , οὕτως ωνοπαραμαω ὁ Θεός , ἀλλά ἵνα καί ἀγάπη ἢ πολύς καί Ὁμόνοια . εἰμί γάρ ἐν ὁ ὁ πλησίος σωτηρία ὁ εἰμί ἕκαστος , μή μέν ὁ μικρός καί ὁ πλείων εἶπον · ἐνταῦθα γάρ οὐ εἰμί πλείων καί μικρός . Μένων γάρ ὁ σῶμα , δυνατός καί ὁ διαφορά ὁράω · ἀπόλλυμι δέ , οὐκέτι · ἀπόλλυμι δέ , εἄν μή καί ὁ μικρός μένω .