joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0227.2
ζ . Ἡλὼν μὴ τούτους πρόσεχε μόνον , ἀλλὰ ἡ ταῦτα λέγουσα σύ καὶ τὰ πρότερα ἐξέταζε , ὅτι ὑβρίζεις εἰς αὐτήν , ὅτι καταλαζονεύεσθι τῆς κυρίας , οὐ τί γένοισ’ ἂν ὀδυνηρότερον ἐλευθέρα γυναικὶ καὶ εὐσχήμονι ; Μὴ τοίνυν τοῦ ἀνδρὸς τὴν ἀρετὴν ἀναμενέτω ἡ γυνή , καὶ τότε τὴν ἑαυτῆς παρεχέτω · τοῦτο γὰρ οὐδὲν μέγα · μηδ’ ἀπ’ αὐτὸν ὁ ἀνὴρ τὰς τῆς γυναικὸς εὐταξίας , καὶ τότε φιλοσοφεῖτω · οὐδὲ γὰρ τοῦτο λοιπὸν αὐτοῦ κατορθώμα · ἀλλ’ ἕκαστος , ὅπερ ἔφη , τὰ παρ’ ἑαυτοῦ παρεχέτω πρότερον . Εἰ γὰρ τοὺς ἐξωθεν βαπτίζους τὴν δεξιάν , δεῖ τὴν ἑτέραν ἐκδιδόναι σιγᾶν , πολλῷ μᾶλλον ἄνδρα θρασύνομονον δεῖ φέρειν . Καὶ οὐ τοῦτο [ 238 ] λέγω , ὥστε τύπτεσθαι γυναῖκα , ἀπαγε · ἐσχάτη γὰρ τοῦτο ὑβρις , οὐ τῇ τυπτομένῃ , ἀλλὰ τῷ τύπτοντι · ἀλλὰ χἂν ἀπὸ περιστάσεως τινος πληρωθῇ , ὡς γυναι , συνοχῶ τοιούτω , μὴ δυσεχρανῆς , τὸν ἀποκειμένον ὑπὲρ τούτων ἐννοοῦσα μὴνδὲν καὶ τὸν ἐν τῷ παρόντι βίῳ ἐπαῖνον . Καὶ πρὸς ἡμᾶς δὲ τοὺς ἄνδρας ἐκεῖνό φημι · μηδὲν ἔστω τοιούτον ἀμαρτήμα , ὡς εἰς ἀνάγκην ὑμᾶς ἄγειν τοῦ γυναῖκα τύπτεσθαι . Καὶ τί λέγω γυναῖκα ; οὐδὲ θεραπαινίδα μὲν οὐν ἀνδρὶ τυπτεῖν ἐλευθέρῳ καὶ χείρας ἐπάγειν ἀνεκτὸν ἐν εἴη . Εἰ δὲ δοῦλὴν τυπτέσθαι ἀνδρὶ πολὺ τὸ δεινός , πολλῷ μᾶλλον κατὰ τῆς ἐλευθέρας ἀνατεῖναι τὴν δεξιάν . Καὶ τοῦτο καὶ ἐκ τῶν ἐξωθεν ἐν τις ἴδοι νομοθετῶν , οἱ τὰ τοιαῦτα παθόντες οὐχὲτι ἀναγκάζουσι συνοικεῖν τῷ τυπτήσαντι , ἀτὲ ἀναξίῳ διὰ τὴν πρὸς αὐτὴν ὁμιλίαν . Καὶ γὰρ ἐσχάτης παρανομίας τὴν τοῦ βίου κοινωνίαν , τὴν τὸν ἀνὲν ἀναγκάζει καὶ ἀνατίνειν σοι συνεργαζομένην , ταύτην ὡς ἀνδράποδον ἀτιμάζειν . Διὸ καὶ τὸν τοιούτον ἄνδρα , εἰ γε ἄνδρα αὐτὸν δεῖ καλεῖν , ἀλλ’ οὐχὶ θηρίον , καὶ πατραλοῦν καὶ μητραλοῦν ἰσον εἶναι φαίνω ἐν . Εἰ γὰρ καὶ πατέρα καὶ μητέρα διὰ ταύτην ἀφείναι προστάγνυται , οὐχ ἀξικοῦντες ἐκείνους , ἀλλὰ νόμον θελοῦν πληροῦντες , καὶ τοὺς γεγεννηκόσιν αὐτοὺς οὕτω ποθεῖν τοῦτο , ὡς καὶ αὐτοὺς τοὺς καταχλιπανομένους καὶ χάριν ἔχειν καὶ μετὰ πολλῆς ἀνείν αὐτὴ τῆς σπουδῆς · πῶς οὐχ ἐσχάτης μανίας ταύτην ὑβρίζειν , δι’ ἣν καὶ τοὺς γεγεννηκότας ὁ Θεὸς ἀφελεῖν ἐκέλευσεν ; ἀρ’ οὖν μανία μόνον τοῦτο ; Τὸν δὲ αἰγύγην , εἴπέ μοι , τίς οἶσει ; ποῖος δὲ αὐτῇ παραστήσαι δυνησεται λόγος , ὅταν ὁλολυγαὶ καὶ κουκντοὶ κατὰ τοὺς στενωποὺς φέρωνται , καὶ δρόμος ἐπὶ τῇ οἰκίᾳ τοῦ ταῦτα ἀσχημονοῦντος καὶ τῶν γειτόνων καὶ τῶν παρόντων , καθάπερ τινὸς θηρίου τὰ ἔνδον λυμαίνουμένου ; Βέλτιον διαστέναι τὴν γῆν τῷ τὰ τοιαῦτα παροινούντι , ἢ ἐκ’ ἀγορᾶς αὐτὸν ὀρθῆναι λοιπόν . Ἄλλα θρασύνεσθαι ἡ γυνή , φησίν . Ἄλλ’ ἀνδρὸς οὐ γυνή , τὸ ἀσθενὲς σκεῦος , σὺ δὲ ἀνήρ . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ ἄρχων ἐχειροτονήθης , καὶ ἐν τάξει κεφαλῆς ἐδόθη , ἵνα φέρῃς τῆς ἀρχομένης τὴν ἀσθένειαν . Ποίησον γοῦν λαμππράν σοι τὴν ἀρχήν · ἔσται δὲ λαμπρά , ὅταν τὸ ἄρχόμενον μὴ ἀτιμάζῃς . Καὶ καθάπερ ὁ βασιλείων τοσούτω σεμνότερος φαίνεται , ὅσῳ ἂν τὸν ὑπάρχον σεμνότερον ἀποφύγῃ · ἂν δὲ ἀτιμάζῃ καὶ καταφρονῇ τῆς ἀξίας ἐκείνης τὸ μέγεθος , καὶ τῆς ἑαυτοῦ δόξης οὐχ ὀλίγον ὑποτέμνεται μέρος · οὕτω καὶ σὺ ἂν τὴν μετὰ σὲ ἀρχοῦσαν ἀτιμάζῃς , οὐχ ὡς ἐτυχε λυμαίνεις σου · τῆς ἀρχῆς τὴν τιμήν . Ταῦτα τοίνυν λογιζόμενος
Lemmas: ζ . ἡλόω μή οὗτος προσέχω μόνος , ἀλλά ὁ οὗτος λέγω σῦς καί ὁ πρότερος ἐξετάζω , ὅτι ὑβρίζω εἰς αὐτός , ὅτι καταλαζονεύομαι ὁ κύριος , οὖον τίς γίγνομαι εἄν ὀδυνηρός ἐλεύθερος γυνή καί εὐσχήμων ; μή τοίνυν ὁ ἀνήρ ὁ ἀρετή ἀναμένω ὁ γυνή , καί τότε ὁ ἑαυτοῦ παρέχω · οὗτος γάρ οὐδείς μέγας · μηδέ ἀπό αὐτός ὁ ἀνήρ ὁ ὁ γυνή εὐταξία , καί τότε φιλοσοφέω · οὐδέ γάρ οὗτος λοιπός αὐτός κατόρθωμα · ἀλλά ἕκαστος , ὅσπερ φημί , ὁ παρά ἑαυτοῦ παρέχω πρότερος . εἰμί γάρ ὁ ἐξωθεν βαπτίζω ὁ δεξιός , δεῖ ὁ ἕτερος ἐκδίδωμι σιγάω , πολύς μᾶλλον ἀνήρ θρασύνω δεῖ φέρω . καί οὖον οὗτος [ 238 ] λέγω , ὥστε τύπτω γυνή , ἀπάγω · ἔσχατος γάρ οὗτος ὕβρις , οὖον ὁ τύπτω , ἀλλά ὁ τύπτω · ἀλλά εἷς ἀπό περίστασις τις πληρόω , ὡς γυνή , συνοχέω τοιοῦτος , μή δυσεχρανῆς , ὁ αποκειμαι ὑπέρ οὗτος ἐννοέω μὴνδὲν καί ὁ ἐν ὁ πάρειμι βίος ἔπαινος . καί πρός ἐγώ δέ ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος φημί · μηδείς ἵστημι τοιοῦτος ἁμάρτημα , ὡς εἰς ἀνάγκη σύ ἄγω ὁ γυνή τύπτω . καί τίς λέγω γυνή ; οὐδέ θεραπαινίς μέν ὀν ἀνήρ τύπτω ἐλεύθερος καί χείρ ἐπάγω ἀνεκτός ἐν εἰμί . εἰμί δέ δοῦλος τύπτω ἀνήρ πολύς ὁ δεινός , πολύς μᾶλλον κατά ὁ ἐλεύθερος ἀνατείνω ὁ δεξιός . καί οὗτος καί ἐκ ὁ ἐξωθεν ἐν τις ὁράω νομοθέτης , ὁ ὁ τοιοῦτος πάθος οὐχὲτι ἀναγκάζω συνοικέω ὁ τύπτω , ἁλί-ευμα ἀνάξιος διά ὁ πρός αὐτός ὁμιλία . καί γάρ ἔσχατος παρανομία ὁ ὁ βίος κοινωνία , ὁ ὁ ἀνίημι ἀναγκάζω καί ἀνατείνω σύ συνεργάζομαι , οὗτος ὡς ἀνδράποδον ἀτιμάζω . Διὸ καί ὁ τοιοῦτος ἀνήρ , εἰμί γε ἀνήρ αὐτός δεῖ καλέω , ἀλλά οὐ θηρίον , καί πατραλοῦν καί μητραλοῦν ἴσος εἰμί φαίνω ἐν . εἰμί γάρ καί πατήρ καί μήτηρ διά οὗτος ἀφίημι προστάσσω , οὐ ἀξικοῦντες ἐκεῖνος , ἀλλά νόμος Θέλουν πληρόω , καί ὁ γεννάω αὐτός οὗτος ποθέω οὗτος , ὡς καί αὐτός ὁ καταχλιπανομενος καί χάρις ἔχω καί μετά πολύς ἀγριαίνω αὐτός ὁ σπουδή · πῶς οὐ ἔσχατος μανία οὗτος ὑβρίζω , διά ὅς καί ὁ γεννάω ὁ θεός ἀφαιρέω κελεύω ; ἀρά οὖν μανία μόνος οὗτος ; ὁ δέ αιγυγης , εἶπον ἐγώ , τίς φέρω ; ποῖος δέ αὐτός παρίστημι δύναμαι λόγος , ὅταν ὀλολυγή καί κουκντοὶ κατά ὁ στενωπός φέρω , καί δρόμος ἐπί ὁ οἰκίον ὁ οὗτος ἀσχημονέω καί ὁ γείτων καί ὁ πάρειμι , καθάπερ τις θηρίον ὁ ἔνδον λυμαίνω ; Ἀγαθός διΐστημι ὁ γῆ ὁ ὁ τοιοῦτος παροινέω , ἢ ἐπίτεξ ἀγορά αὐτός ὄρνυμι λοιπός . ἄλλος θρασύνω ὁ γυνή , φημί . ἄλλος ἀνήρ οὖον γυνή , ὁ ἀσθενής σκεῦος , σύ δέ ἀνήρ . Ζεύς γάρ οὗτος καί ἄρχω χειροτονέω , καί ἐν τάξις κεφαλή δίδωμι , ἵνα φέρω ὁ ἄρχω ὁ ἀσθένεια . Ποίησος γοῦν λαμπρός σύ ὁ ἀρχή · εἰμί δέ λαμπρός , ὅταν ὁ ἄρχω μή ἀτιμάζω . καί καθάπερ ὁ βασίλειος τοσοῦτος σεμνός φαίνω , ὅσος εἄν ὁ ὑπάρχω σεμνός ἀποφεύγω · εἄν δέ ἀτιμάζω καί καταφρονέω ὁ ἄξιος ἐκεῖνος ὁ μέγεθος , καί ὁ ἑαυτοῦ δόξα οὐ ὀλίγος ὑποτέμνω μέρος · οὗτος καί σύ εἄν ὁ μετά σύ ἄρχω ἀτιμάζω , οὐ ὡς τυγχάνω λυμαίνω σύ · ὁ ἀρχή ὁ τιμή . οὗτος τοίνυν λογίζομαι