joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0386.1
ἀλλὰ τῷ διαβόλῳ , τῷ ὀδούντι · καὶ ὑποσκαλίζοντι · Καὶ πῶθεν τοῦτο ; Ὅτι οὐκ ἀνύω , φησί , λέγων καὶ συμβουλεύων τὰ ἀέοντα . Πόθεν δὲ δῆλον ὅτι οὐκ ἀνύσεις ; καὶ γὰρ τοῦτο πάλιν ἔσχετῆς ἀνοίας , ἐν ἀθλίῳ τοῦ τέλους καιμῶν , βαθυμίας ὠμολογημένης ἐγκλήματα δέχεσθαι . Καίτοι ὁ Σὲδς τὸ μέλλοντα προειδὼς , πολλάκις εἶπε , καὶ οὐκ ἤνυσε , καὶ οὐδ' οὕτως ἀπέστη , καὶ ταῦτα εἰδὼς , ὅτι οὐ μέλλει πᾶθεῖν . Εἰ δὲ ὁ προειδὼς ὅτι οὐδὲν πλέον ποιήσει , τοῦ διορθοῦν οὐκ ἀφίσταται , τίνα ἕξεις ἀπολογίαν ὁ ἀγνοῶν τὸ μέλλον παντελῶς , καὶ ἐκλυόμενος καὶ ναρκῶν ; Καὶ γὰρ πολλάκις ἐπιχειρήσασιν ἤνυσαν πολλοί · καὶ ὅτε μάλιστα ἀπέγνωσαν , τότε μάλιστα ἐπέτυχαν . Ἄν δὲ καὶ μηδὲν ποιήσῃς πλέον , τὸ σαυτοῦ πασχίσχας . Μὴ τοίνυν ἀπάνθρωπος γίνου , μὴτε ἀνηλεής , μὴτε διήγμων . Ὅτι γὰρ ὠμότης ταῦτα τὰ ῥήματα καὶ βεθυμίας , δῆλον ἐκείθεν . Τίνος γὰρ ἕνεκεν , ἕνὸς τῶν μελῶν τοῦ σώματός σου χάρμοντος , οὐ λέγεις · Τί μοι μέλει , καὶ πῶθεν δῆλον , ὅτι εἰ ἐπιμυελίας συγχάνει , ὀγναινει ; ἀλλὰ πάντα ποιεῖ , ἵνα κἂν μηδὲν ὠφελήσῃ , μὴ ἕχῃς ἐγκάλειν σαυτῷ , ὅτι τῶν ὀφειλόντων γενέσθαι τι παραλείφθῃ . Εἶτα μὲν μὲν τοῦ σώματος οὕτω 413 φροντισοῦμεν μελῶν , τῶν δὲ τοῦ Χριστοῦ ἀμελήσομεν ; καὶ ποῦ ταῦτα συγγνώμης ἄξια ; Εἰ γὰρ σε μὴ κατακαλῶμεν λέγων , ὅτι Τοῦ μέλους σου φρόντισον , ἵνα κἂν τῷ φόβῳ γένη βελτίων , τοῦ σώματος ἀναμιγνύσθω σε τοῦ Χριστοῦ . Πῶς γὰρ οὐ φρίξεις δέιον σημομένην αὐτοῦ τὴν σάρκα ὁρᾶν , καὶ περιρροῆν ; Καὶ εἰ μὲν οἰκτείρη ἔχοις ἢ ἔνιοι σπλαγχνὰ ἔχοντα , οὐκ ἂν ἀνύσωσι παριδεῖν · τὸ δὲ σῶμα τοῦ Χριστοῦ φώρας ὁρῶν ἐμπειπλησμένον , παρατρέχεις ; Καὶ οὐχ ἥττ' ταῦτα μυρίων ἄξια εἶναι καρανών ; Διὰ τοῦτο πάντα ἄνω καὶ κάτω γέγονε , διὰ τὴν ἀπανθρωπίαν ταύτην , διὰ τὴν βεθυμίαν . Διὸ δή , παρακαλῶ , ταύτην ἐκβάλωμεν τὴν ὠμότητα · πρόσθετε ἐκεῖνον τῷ συνοικοῦντι τῇ παρθένῳ , καὶ εἴπε μικρὸν ἐγκώμιον τοῦ ἀνδρόπου , ἀπὸ τῶν ἄλλων ὧν ἔχει πλεονεκτημάτων αὐτὸ συντιθέμεν · καὶ ὡσπερ ὀδατε θερμῷ περιχλύζων τοὺς ἐπαίνοις , οὕτω χλάσον αὐτοῦ τὸν ὀχγον τοῦ τραύματος · ταλάνισον καὶ σαυτὸν , κατηγόρησον τοῦ κοινοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους , δεῖξον ὅτι πάντες ἐν ἀμαρτήμασι τυγχάνομεν , αἴτησον συγγνώμην , εἰπών , ὅτι μειζοσι σαυτοῦ πράγμασιν ἐπιχειρεῖς , ἀλλ' ἡ ἀγάπη πάντα πείσει τοὺς . Εἶτα συμβουλεύσων , μὴ ἐπιτακτικῶς , ἀλλ' ἀδελφικῶς τοῦτο ποιεῖ · καὶ τοῦτοὺς πᾶσι χλάσας τὴν φλεγμονήν , καὶ παραμυθισάμενος τὴν ἀλγήσιν τὴν ἐκ τῆς τομῆς συμβαίνουσαν σοῦ μᾶλλον ἄλλογχο γενέσθαι , καὶ πολλάκις τῇ παραιτήσει χρησάμενος , καὶ παρακαλέσας μὴ ὀργισθῆναι · ὅταν αὐτὸν καταδήσῃς τοῦτο , τότε ἔπαγε τὴν πληγήν , μὴτε δεσμὸν τὸ πρᾶγμα , μὴτε ἐκλύων , ἵνα μὴτε ἐκλείπῃ ἀπεσχηδήσῃ , μὴτε ἐντεθῇν καταφρόνησις . Ἄν τε γὰρ μὴ καιρίαν ὁρῇς , εἴθην εἰργάσω πλέον ἄν δὲ σφοδροὺς πλήξῃς , ἀποσκήψεται ἔκπληξας . Διὸ δή καὶ μετὰ ταῦτα πάντα ἐλέγχειν μέλλων , ἀνάμνησον πάλιν ἐγκώμιον τοῖς ἐλέγχοις · καὶ ἐπειδὴ αὐτὸ καθ' ἑαυτὸ τὸ γιγνόμενον οὐ δύναται εἶναι ἐγκώμιον ( οὐ γὰρ δέιον ἐπαίνοι τὸ κόρη συννακεῖν παρθένῳ ) , ἀπὸ τῆς γνώμης τοῦ συνοικοῦντος
Lemmas: ἀλλά ὁ διάβολος , ὁ ὄζω · καί ὑποσκαλίζοντι · καί πίνω οὗτος ; ὅτι2 οὐ ἀνύω , φημί , λέγω καί συμβουλεύω ὁ αεοειντα . πόθεν δέ δῆλος ὅτι οὐ ἀνύω ; καί γάρ οὗτος πάλιν ἔχω ἄνοια , ἐν ἄθλιος ὁ τέλος καημός , βαθυεις ομολογημένος ἔγκλημα δέχομαι . καίτοι ὁ Σὲδς ὁ μέλλω πρόοιδα , πολλάκις εἶπον , καί οὐ ἀνύω , καί οὐδέ οὕτως ἀφίστημι , καί οὗτος εἰδοί , ὅτι οὖον μέλλω πάσχω . εἰμί δέ ὁ πρόοιδα ὅτι οὐδείς πλέω ποιέω , ὁ διορθόω οὐ ἀφίστημι , τίς ἔχω ἀπολογία ὁ ἀγνοέω ὁ μέλλω παντελῶς , καί ἐκλύω καί νάρκη ; καί γάρ πολλάκις ἐπιχειρέω ἀνύω πολύς · καί ὅτε μάλιστα ἀπογιγνώσκω , τότε μάλιστα πετυχαίνω . ἄν δέ καί μηδείς ποιέω πλέω , ὁ σεαυτοῦ πασχίζω . μή τοίνυν ἀπάνθρωπος γίγνομαι , μήτε νηλεής , μήτε διήγμων . ὅτι2 γάρ ὠμότης οὗτος ὁ ῥῆμα καί βεθυεις , δῆλος ἐκεῖθεν . τίς γάρ ἕνεκα , εἷς ὁ μέλος ὁ σῶμα σύ χάρμων , οὖον λέγω · τις ἐγώ μέλος , καί πίνω δῆλος , ὅτι εἰμί ἐπιμυελίας συγχάσκω , ὀγναινει ; ἀλλά πᾶς ποιέω , ἵνα κἀν μηδείς ὠφελέω , μή ἔχω ἐγκαλέω σεαυτοῦ , ὅτι ὁ ὀφείλω γίγνομαι τίς παραλείπω . εἶτα μέν μέν ὁ σῶμα οὗτος 413 φροντίζω μέλος , ὁ δέ ὁ Χριστός ἀμελέω ; καί ποῦ οὗτος συγγνώμη ἄξιος ; εἰμί γάρ σύ μή κατακαλέω λέγω , ὅτι ὁ μέλος σύ φροντίζω , ἵνα κἀν ὁ φόβος γένος ἀγαθός , ὁ σῶμα ἀναμίσγω σύ ὁ Χριστός . Πῶς γάρ οὖον φρίσσω δέρω σήμων αὐτός ὁ σάρξ ὁράω , καί περιρροή ; καί εἰμί μέν οἰκτειρέω ἔχω ἢ ἔνιοι σπλάγχνον ἔχω , οὐ εἄν ἀνύω παρεῖδον · ὁ δέ σῶμα ὁ Χριστός φώρ ὁράω ἐμπίμπλημι , παρατρέχω ; καί οὐ κακός οὗτος μυρίος ἄξιος εἰμί κάρανος ; Ζεύς οὗτος πᾶς ἄνω καί κάτω γίγνομαι , διά ὁ ἀπανθρωπία οὗτος , διά ὁ βεθυεις . Διὸ δή , παρακαλέω , οὗτος ἐκβάλλω ὁ ὠμότης · προστίθημι ἐκεῖνος ὁ συνοικέω ὁ παρθένος , καί εἶπον μικρός ἐγκώμιον ὁ ἀνδρόπου , ἀπό ὁ ἄλλος ὅς ἔχω πλεονέκτημα αὐτός συντίθημι · καί ὡς ὁδάω θερμός περιχλυζω ὁ ἔπαινος , οὗτος κλάω αὐτός ὁ ὀχγον ὁ τραῦμα · ταλανίζω καί σαυτοῦ , κατηγορέω ὁ κοινός ὁ ἄνθρωπος γένος , δείκνυμι ὅτι πᾶς ἐν ἁμάρτημα τυγχάνω , αἰτέω συγγνώμη , εἶπον , ὅτι μείζων σεαυτοῦ πρᾶγμα ἐπιχειρέω , ἀλλά ὁ ἀγάπη πᾶς πείθω ὁ . εἶτα συμβουλεύω , μή ἐπιτακτικός , ἀλλά ἀδελφικῶς οὗτος ποιέω · καί οὗτος πᾶς κλάω ὁ φλεγμονή , καί παραμυθίζομαι ὁ ἄλγησις ὁ ἐκ ὁ τομή συμβαίνω σύ μᾶλλον ἄλλογχο γίγνομαι , καί πολλάκις ὁ παραιτέομαι χράω , καί παρακαλέω μή ὀργίζω · ὅταν αὐτός καταδέω οὗτος , τότε ἐπάγω ὁ πληγή , μήτε δεσμός ὁ πρᾶγμα , μήτε ἐκλύω , ἵνα μήτε ἐκλείπω ἀπέχω , μήτε ἐντίθημι καταφρόνησις . ἄν τε γάρ μή καίριος ὁράω , ἰθή ἐργάζομαι πλέω ἄν δέ σφοδρός πλήσσω , ἀποσκήπτω ἐκπλήσσω . Διὸ δή καί μετά οὗτος πᾶς ἐλέγχω μέλλω , ἀναμιμνήσκω πάλιν ἐγκώμιον ὁ ἐλέγχω · καί ἐπεί αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ γίγνομαι οὖον δύναμαι εἰμί ἐγκώμιον ( οὖον γάρ δέρω ἐπαινέω ὁ κόρη συννακεῖν παρθένος ) , ἀπό ὁ γνώμη ὁ συνοικέω