joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0155.3
δὲ καλεῖουσα θαυμάζειν , καὶ χαλκὸν καὶ σίδηρον καὶ ἄ πολλῷ τούτων ἐστὶν εὐτελέστερα . Ἄλλ’ ὡςπερ ταῦτά ἐστιν , οὕτω καὶ οἱ τῶν πολλῶν ἐκείνων ζηλωταὶ εἰσι καὶ νῦν , οἱ λέγοντες · Τεῖς θεοὺς σου οὐ λατρεύομεν , καὶ τῇ εἰκόνι σου οὐ προσκυνούμεν , ἀλλὰ καὶ τὴν κάμινον τῆς πανίας ὑπομείνομεν , καὶ τὴν ἄλλην ταλαιπωρίαν ἅπασαν ὑπὲρ τῶν τοῦ Θεοῦ νόμων . Καὶ οἱ μὲν πολλὰ ἔχοντες , καθάπερ καὶ ἐκεῖνοι τότε , καὶ ταύτην προσκυνούσι πολλάκις καὶ κατακαίνονται [ 157 ] · οἱ δὲ μηδὲν κατεχόμενοι καὶ ταύτης καταφρονεῖ , καὶ ἐν παντὶ ὄντες , ἐν δρόμῳ μᾶλλον εἰσι τῶν ἐν εὐπορίᾳ ζώντων · καθάπερ καὶ τότε οἱ μὲν ἐμβαλόντες κτεχάσανται , οἱ δὲ ἐν μέσῳ ὄντες , ὡςπερ ἐν ὕδατι ἦσαν καὶ δρόμῳ . Καὶ ὁ τύραννος δὲ τότε ἐκεῖνος μᾶλλον ἐκαίετο τῇ φλογί , τοῦ θυμοῦ σφοδρότερον αὐτὸν ἀνάπτοντος , ἢ οἱ παῖδες ἐκεῖνοι . Ἐκείνων μὲν γὰρ οὐκ ἔσχυσε τὸ πῦρ οὐδὲ ἄκραν ἀψάσθαι τῶν τριχῶν · τοῦτο δὲ πῦρος σφοδρότερον κατέκαυσε τὴν διάνοιαν τῇ ὀργῇ . Ἐννόουν γὰρ ὅσον ἤν ἐπ’ ὀλίσει τοιαύταις ὑπὸ παίδων αἰχμαλωτῶσαι αὐτὴν διαπτευσθαι . Ἔδειξε γὰρ λοιπὸν , ὅτι καὶ τὴν πολὺν αὐτῶν ἔλαβεν , οὐ παρὰ τὴν οἰκείαν ἰσχύν , ἀλλὰ παρὰ τὸν τῶν πολλῶν ἀμαρτίαν . Εἰ γὰρ τῶν δεδεμένων οὐκ ἔσχυσε περιγενέσθαι , καὶ ταῦτα ἐν καμίνῳ βεβλημένων , πῶς ἂν τούτων περιγενέτο πολέμου μὲν , πάντων τοιούτων δὲν ; Ὦθεν ὁρῶν ὅτι αὐτὸν πολλῶν ἀμαρτίαι τὴν πολὺν παρέδωκαν . Ὦρα δὲ καὶ τὸ ἀνεκδότον τῶν παίδων . Οὐ γὰρ ἐπεσπῆσαν τῇ καμίνῳ , ἀλλὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν παραγγελίαν ἀκροῦν ἐφύλαττον λέγοντος · Εἴχασθε μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμόν · οὔτε ἔφυγον ἐπειδὴ ἠχόησαν , ἀλλ’ ἔστησαν ἐν τῷ μέσῳ γενναίως , οὔτε μὲ χαλοῦντες τὸ ἀγνοούμενον , οὔτε καλοῦντες μαλακίζομενοι , ἀλλὰ πρὸς πάντα ἕτοιμοι καὶ γενναῖοι , καὶ πάσης γέμοντες παρηγορίας . Ἀκούσωμεν δὲ καὶ τί λέγουσιν , ἵνα κάνατεύδεν μάθωμεν αὐτῶν τὸ φιλόσοφον φρόνημα · Ἔστι Θεὸς ἐν οὐρανοῖς δυνατὸς ἐξελεῖσθαι ἡμᾶς . Οὐ γὰρ ὑπὲρ ἑαυτῶν φροντίζουσιν , ἀλλὰ καὶ καλεῖσαι μέλλοντας , ὑπὲρ τῆς τοῦ Θεοῦ δόξης μεριμνῶσιν . Ἴνα γὰρ μὴ ποτε , φησί , κατακαυθέντων ἡμῶν ἀποδειναι τοῦ Θεοῦ καταγνῶς , ἵδη σοι τὸ δόγμα ἅπαν ἀπαγγέλλομεν ἀκριβῶς τὸ ἡμέτερον · Ἔστι Θεὸς ἐν οὐρανοῖς , οὐ τοιοῦτος , οἷα αὕτη εἰκὼν ἢ ἐπὶ γῆς , ἢ ἄψυχος καὶ ἄνθρωπος , ἀλλ’ ἴκανος καὶ ἐκ μέσης καμίνου τῆς καιομένης ἐξαρπάζαι . Μὴ τοίνυν αὐτοῦ καταγνῶς ἀθόεναι , ὅτι ἀφήσιν ἐμπεσεῖν . Οὕτως ἐστὶ δυνατὸς , ὥστε μετὰ τὸ ἐμπεσεῖν πάλιν ἡμᾶς ἐξαρπάζαι τῆς φλογός · Καὶ ἂν μὴ , γνωστὸν ἔστω σοι , ὦ βασιλεῦ , ὅτι τοὺς θεοὺς σου οὐ λατρεύσομεν , καὶ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ ἢ ἐστησας οὐ προσκυνούμεν . Ὦρα αὐτοὺς οἰκονομικῶς ἀγνοοῦντας τὸ μέλλον . Εἰ γὰρ προῆσαν , οὐδὲ ἂν Ναυμαχίαν , πειστικώτερος διερ’ ἐποιήσαν · τί γὰρ θαυμαστόν , εἰ ἐνέχυρα ἔχοντες σωτηρίας , κατετόλμησαν τῶν δεινῶν ; ἀλλ’ ὁ μὲν Θεὸς ἐδοξάζετο , δυνατὴς ἐκβαλεῖν τῆς καμίνου · ἐκεῖνοι δὲ οὐκ ἐν ἐλπίδι ἔστησαν , ὡς μὴ εἰς κινδύνους ἑαυτοὺς ἄμψαντες . Διὰ τοῦτο αὐτοὺς ἀφήκεις ἀγνοῆσαι τὸ μέλλον , ἵνα αὐτοὺς δοξάσῃ πολὺν . Καὶ καθάπερ αὐτοὶ τοραλίζοντο τὸν βασιλέα μὴ ἀσθένησαν καταγνῶσαι Θεοῦ , εἰ κατακαυθεῖντο · οὕτως ὁ Θεὸς ἀμφοτέρας ἐποίησε , καὶ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν ἐδείξε , καὶ τὴν τῶν παίδων προθυμίαν λαμπροτέραν διαφανῆναι παρασκευάσε . Πόθεν
Lemmas: δέ καλέω θαυμάζω , καί χαλκός καί σίδηρος καί ὅς πολύς οὗτος εἰμί εὐτελής . ἄλλος ὡς οὗτος εἰμί , οὗτος καί ὁ ὁ πολύς ἐκεῖνος ζηλωτής εἰμί καί νῦν , ὁ λέγω · Τεῖς θεός σύ οὖον λατρεύω , καί ὁ εἰκών σύ οὖον προσκυνέω , ἀλλά καί ὁ κάμινος ὁ Πανίας ὑπομένω , καί ὁ ἄλλος ταλαιπωρία ἅπας ὑπέρ ὁ ὁ Θεός νόμος . καί ὁ μέν πολύς ἔχω , καθάπερ καί ἐκεῖνος τότε , καί οὗτος προσκυνέω πολλάκις καί κατακαίνω [ 157 ] · ὁ δέ μηδείς κατέχω καί οὗτος καταφρονέω , καί ἐν πᾶς εἰμί , ἐν δρόμος μᾶλλον εἰμί ὁ ἐν εὐπορία ζῶ · καθάπερ καί τότε ὁ μέν ἐμβάλλω κτεχάσανται , ὁ δέ ἐν μέσος εἰμί , ὡς ἐν ὕδωρ εἰμί καί δρόμος . καί ὁ τύραννος δέ τότε ἐκεῖνος μᾶλλον καίω ὁ φλόξ , ὁ θυμός σφοδρός αὐτός ἀνάπτω , ἢ ὁ παῖς ἐκεῖνος . ἐκεῖνος μέν γάρ οὐ ἔχω ὁ πῦρ οὐδέ ἄκρος ἅπτω ὁ θρίξ · οὗτος δέ Πῦρος σφοδρός κατακαίω ὁ διάνοια ὁ ὀργή . ἐννοέω γάρ ὅσος ἐάν ἐπί ὄλλυμι τοιοῦτος ὑπό παῖς αἰχμαλωτέω αὐτός διαπτύω . δείκνυμι γάρ λοιπός , ὅτι καί ὁ πολύς αὐτός λαμβάνω , οὖον παρά ὁ οἰκεῖος ἰσχύς , ἀλλά παρά ὁ ὁ πολύς ἁμαρτία . εἰμί γάρ ὁ δέω1 οὐ ἔχω περιγίγνομαι , καί οὗτος ἐν κάμινος βάλλω , πῶς εἄν οὗτος περιγίγνομαι πόλεμος μέν , πᾶς τοιοῦτος δέν ; ὤθω ὁράω ὅτι αὐτός πολύς ἁμαρτία ὁ πολύς παραδίδωμι . ὤρα δέ καί ὁ ἀνέκδοτος ὁ παῖς . οὖον γάρ ἐπισπάω ὁ κάμινος , ἀλλά ὁ Χριστός ὁ παραγγελία ἀκροῦν φυλάσσω λέγω · ειχαω μή εἰσέρχομαι εἰς πειρασμός · οὔτε φεύγω ἐπεί ἠχέω , ἀλλά ἵστημι ἐν ὁ μέσος γενναῖος , οὔτε ἐγώ χαλάω ὁ ἀγνοέω , οὔτε καλέω μαλακίζω , ἀλλά πρός πᾶς ἑτοῖμος καί γενναῖος , καί πᾶς γέμω Παρηγορίας . ἀκούω δέ καί τίς λέγω , ἵνα κάνατεύδεν μανθάνω αὐτός ὁ φιλόσοφος φρόνημα · εἰμί θεός ἐν οὐρανός δυνατός ἐξελαύνω ἐγώ . οὖον γάρ ὑπέρ ἑαυτοῦ φροντίζω , ἀλλά καί καλεῖμαι μέλλω , ὑπέρ ὁ ὁ Θεός δόξα μεριμνάω . ἵνα γάρ μή ποτός , φημί , κατακαίω ἐγώ ἀποδένω ὁ Θεός καταγιγνώσκω , ἴδη σύ ὁ δόγμα ἅπας ἀπαγγέλλω ἀκριβῶς ὁ ἡμέτερος · εἰμί θεός ἐν οὐρανός , οὖον τοιοῦτος , οἷος οὗτος εἰκών ἢ ἐπί γῆ , ἢ ἄψυχος καί ἄνθρωπος , ἀλλά ἱκανός καί ἐκ μέσος κάμινος ὁ καίω ἐξαρπάζω . μή τοίνυν αὐτός καταγιγνώσκω ἀθόεναι , ὅτι ἀφίημι ἐμπίπτω . οὕτως εἰμί δυνατός , ὥστε μετά ὁ ἐμπίπτω πάλιν ἐγώ ἐξαρπάζω ὁ φλόξ · καί εἄν μή , γνωστός ἵστημι σύ , εἰμί βασιλεύς , ὅτι ὁ θεός σύ οὖον λατρεύω , καί ὁ εἰκών ὁ χρύσεος ἢ ἵστημι οὖον προσκυνέω . ὤρα αὐτός οἰκονομικός ἀγνοέω ὁ μέλλω . εἰμί γάρ προέρχομαι , οὐδέ εἄν ναυμαχία , πειστικός διερῶ ποιέω · τίς γάρ θαυμαστός , εἰμί ἐνέχυρον ἔχω σωτηρία , κατατολμάω ὁ δεινός ; ἀλλά ὁ μέν θεός δοξάζω , δυνατός ἐκβάλλω ὁ κάμινος · ἐκεῖνος δέ οὐ ἐν ἐλπίς ἵστημι , ὡς μή εἰς κίνδυνος ἑαυτοῦ ἀνάπτω . Ζεύς οὗτος αὐτός αφήνω ἀγνοέω ὁ μέλλω , ἵνα αὐτός δοξάζω πολύς . καί καθάπερ αὐτός τοραλίζοντο ὁ βασιλεύς μή ασθενώ καταγιγνώσκω Θεός , εἰμί κατακαίω · οὕτως ὁ θεός ἀμφότερος ποιέω , καί ὁ ἑαυτοῦ δύναμις δείκνυμι , καί ὁ ὁ παῖς προθυμία λαμπρός διαφαίνω παρασκευάζω . πόθεν