joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0239.2
Ἄλλ’ οὐχ οὕτως ὁ Παῦλος ἐχλεύεσεν , ἀλλ’ ἕνα καιρὸν οἶδε προσόδου καὶ κοινωνίας , τοῦ συνειδότος τὴν καθαρότητα . Εἰ γὰρ αἰσθήσῃ οὐχ ἄν ποτε μεταλάδοιμεν τραπέζης πυρετόντος καὶ χυμῶν γέμοντος πονηρῶν , ὥστε μὴ ἀπολείπεσθαι πολλῷ μᾶλλον ταύτης ἀπεσθαι ἡμῖν οὐ θέμις μετὰ ἐπιθυμιῶν ἀτόπων , αἱ περὶ τῶν εἰσι χλεπώτεται . Ὅταν δὲ ἐπιθυμίαι σφόδους εἰσι , καὶ τὰς τῶν σωμάτων λέγω καὶ τὰς τῶν χρημάτων καὶ τὰς τῆς ὀργῆς καὶ τὰς τῆς μνησικακίας , καὶ πάσας τὰς ἄλλας τὰς ἀτόπους . Καὶ διὸ τὸν προσόντα , πάντα ἐφανθησαν ταῦτα , οὕτω τῆς καθαρᾶς ἐκείνης ἀπεσθαι θυσίας , καὶ μῆτις ῥαθύμως διακείμενον καὶ ταλαιπώρως , ἀναγκάζεσθαι διὰ τὴν ἑορτὴν προσεῖναι , μὴτε αὐ κατανυγέντα καὶ παρεσκευασμένον , καὶλῶσθαι διὰ τὸ μὴ εἶναι ἑορτὴν . Ἔορτὴ γὰρ ἔργων ἀγαθῶν ἐστιν ἐπιδείξις , καὶ ψυχῆς εὐλάβεια , καὶ πολιτείας ἀχρίθεια · χὼν ταῦτα ἔχει , διαπαντὸς ἑορτάζειν δυνήσῃ , καὶ διαπαντὸς προσεῖναι . Διὰ τοῦτο φησιν , Δοκιμαζέτω δὲ ἑαυτὸν ἑαυτός , καὶ τότε προσεῖτω . Καὶ οὐχ ἕτερον ἕτέρῳ κελεύει δοκιμάσαι ἄ , ἀλλ’ αὐτὸν ἑαυτὸν , ἀδημοσιευτον ποιῶν τὸ δικαστήριον , ἀμάρτυρον τὸν ἔλεγχον . Ὁ γὰρ ἐσθίει καὶ πίνων ἀναίσιος , [ 251 ] τοῦ Κυρίου κρῆμα σκάνδαλον ἔσθλει καὶ πίνει . Τί λέγεις ; εἶπέ μοι · τῷ τοσούτων ἀγαθῶν αἰτία , καὶ ζωὴν βρῶσιν ἄ τραπέζα , αὕτη κρῆμα γίνεται ; Οὐ παρὰ τὴν αὐτὴν φύσιν , φησίν , ἀλλὰ παρὰ τὴν τοῦ προσιοῦτος προαίρεσιν . Ὡςπερ γὰρ ἡ παρουσία αὐτοῦ , ἡ τὰ μεγάλα ἐκεῖνα καὶ ἀπόρρητα κομιζοῦσα ἡμῖν ἀγαθὰ , τοῖς μὲν δεδαμένως , αὐτὴν μᾶλλον κατέκρινεν · οὕτω καὶ τὰ μυστήρια μεῖζονος ἐφ’ ἑλὶς χολάσεως γίνεται τοῖς ἀναίσιως μετέχουσιν . Διὰ τί διὰ κρῆμα ἑαυτὸν ἐσθίει ; Μὴ διακρινόν τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου . Τοῦτέστι , Μὴ ξετάζων , μὴ ἰννοῶν , ὡς χρή , τὸ μέγεθος τῶν προκειμένων , μὴ λογιζόμενος τὸν ὀγκὸν τῆς δωρεᾶς . Εἰ γὰρ μᾶχος ἀχρίβως τις ποτὲ ἐστιν ὁ προκαίμενος , καὶ τις ὧν τινὶ ἑαυτὸν διδῶν , οὐδὲνς ἕτερου δεήσῃ λόγου , ἀλλ’ ἀρχαὶ σοι τοῦτο εἰς ἅπασαν νῆσιν , εἰ μὴ σφόδρα εἰς ἀναπεπτωκώς . Διὰ τοῦτο ὅτι ὧν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἀρρώστοι , καὶ κοιμῶνται ἱκανοί . Ἐνταῦθα λοιπὸν οὐχὶ ἀπὸ ἕτερων τὰ παραδείγματα φέρει , ὡςπερ ἐπὶ τῶν εἰδωλθύτων ἐποίησε , τὰς καλαίας ἱερουμένας ἱστορίας καὶ τὰς ἐν τῇ ἑρῆμῳ πληγὰς , ἀλλ’ ἀπ’ αὐτῶν τῶν Κορινθίων , ὅπερ καὶ πληκτικώτερον ἐποίησε τὸν λόγον . Ἐπειδὴ γὰρ ἔλεγε , Κρῆμα σκάνδαλον εἶσθε , καὶ , Ἐνοχλᾷ ἐστιν , ἵνα μὴ δοκῇ ῥήματα λέγειν , καὶ ἔργα δείκνυσιν καὶ μαρτύρας αὐτοῦς καλεῖ , ὅπερ μᾶλλον τοῦ ἀπειλῆσαι παιδείαν ἐστι , τοῦ δείξαι εἰς ἔργον τὴν ἀπειλὴν ἐξειλούμενον . Οὐ μὴν τοῦτοὺς ἠρκεῖσθαι μόνους , ἀλλ’ ἀπὸ τούτων καὶ τὸν περὶ τῆς γείνης εἰσήγαγε καὶ ἐπισώσατο λόγον , ἀμπεράμωδεν φοβῶν , καὶ ζήτημα πανταχοῦ περιφερόμενον λύων . Ἐπειδὴ γὰρ πολλοὶ πρὸς ἀλλήλους ἀποροῦσι , πόθεν οἱ ἄμωροι θάνατοι , πόθεν αἱ μαχραὶ νόσοι , λέγει ὅτι ἐξ ἀμαρτημάτων πολλὰ τούτων τῶν ἀδύσχητον τὴν ὑπόθεσιν ἔχει .
Lemmas: ἄλλος οὐ οὕτως ὁ Παῦλος χλευάζω , ἀλλά εἷς καιρός οἶδα πρόσοδος καί κοινωνία , ὁ σύνοιδα ὁ καθαρότης . εἰμί γάρ αἰσθάνομαι οὐ ἄν ποτός μεταλαδοειμι τράπεζα πυρέσσω καί χυμός γέμω πονηρός , ὥστε μή ἀπολείπω πολύς μᾶλλον οὗτος ἀφίημι ἐγώ οὖον θέμις μετά ἐπιθυμία ἄτοπος , ὁ περί ὁ εἰμί χλεπώτεται . ὅταν δέ ἐπιθυμία σφοδιδωμι εἰμί , καί ὁ ὁ σῶμα λέγω καί ὁ ὁ χρῆμα καί ὁ ὁ ὀργή καί ὁ ὁ μνησικακία , καί πᾶς ὁ ἄλλος ὁ ἄτοπος . καί διό ὁ πρόσειμι , πᾶς φαίνω οὗτος , οὗτος ὁ καθαρός ἐκεῖνος ἀφίημι θυσία , καί μῆτις ῥάθυμος διάκειμαι καί ταλαίπωρος , ἀναγκάζω διά ὁ ἑορτή πρόσειμι , μήτε αὖος κατανύσσομαι καί παρασκευάζω , καλέω διά ὁ μή εἰμί ἑορτή . ἑορτή γάρ ἔργον ἀγαθός εἰμί ἐπίδειξις , καί Ψυχή εὐλάβεια , καί πολιτεία αχριθειος · χόω οὗτος ἔχω , διαπαντός ἑορτάζω δύναμαι , καί διαπαντός πρόσειμι . Ζεύς οὗτος φημί , δοκιμάζω δέ ἑαυτοῦ εαυτός , καί τότε προσίημι . καί οὐ ἕτερος ἕτερος κελεύω δοκιμάζω ὅς , ἀλλά αὐτός ἑαυτοῦ , αδημοσιευος ποιέω ὁ δικαστήριον , ἀμάρτυρος ὁ ἔλεγχος . ὁ γάρ ἐσθίω καί πίνω ἀναίσιος , [ 251 ] ὁ κύριος κρῆμα σκάνδαλον εἰσέρχομαι καί πίνω . τις λέγω ; εἶπον ἐγώ · ὁ τοσοῦτος ἀγαθός αἰτία , καί ζωή βρῶσις ὅς τράπεζα , οὗτος κρῆμα γίγνομαι ; οὖον παρά ὁ αὐτός φύσις , φημί , ἀλλά παρά ὁ ὁ προσέρχομαι προαίρεσις . ὡς γάρ ὁ παρουσία αὐτός , ὁ ὁ μέγας ἐκεῖνος καί ἀπόρρητος κομίζω ἐγώ ἀγαθός , ὁ μέν δαμάζω , αὐτός μᾶλλον κατακρίνω · οὗτος καί ὁ μυστήριον μείζων ἐπί Έλις κόλασις γίγνομαι ὁ ἀναίσιος μετέχω . Ζεύς τίς διά κρῆμα ἑαυτοῦ ἐσθίω ; μή διακρίνω ὁ σῶμα ὁ κύριος . τουτέστι , μή ἐξετάζω , μή ἰνόω , ὡς χρή , ὁ μέγεθος ὁ πρόκειμαι , μή λογίζομαι ὁ ὄγκος ὁ δωρεά . εἰμί γάρ μῆχος αχριβους τις ποτέ εἰμί ὁ προκαίω , καί τις ὅς τις ἑαυτοῦ δίδωμι , οὐδὲνς έτερος δήω λόγος , ἀλλά ἀρχή σύ οὗτος εἰς ἅπας νῆσις , εἰμί μή σφόδρα εἰς ἀναπίπτω . Ζεύς οὗτος ὅτι ὅς πολύς ἀσθενής καί ἄρρωστος , καί κοιμάω ἱκανός . ἐνταῦθα λοιπός οὐ ἀπό έτερος ὁ παράδειγμα φέρω , ὡς ἐπί ὁ ειδωλθυος ποιέω , ὁ καλαίας ἱερόω ἱστορία καί ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος πληγάς , ἀλλά ἀπό αὐτός ὁ Κορίνθιος , ὅσπερ καί πληκτικός ποιέω ὁ λόγος . ἐπεί γάρ λέγω , Κρῆμα σκάνδαλον ἵημι , καί , νοχλάω εἰμί , ἵνα μή δοκέω ῥῆμα λέγω , καί ἔργον δείκνυμι καί μάρτυς αὔτεος καλέω , ὅσπερ μᾶλλον ὁ ἀπειλέω παιδεία εἰμί , ὁ δείκνυμι εἰς ἔργον ὁ ἀπειλή ἐξειλέω . οὖον μήv οὗτος ἀρκέω μόνος , ἀλλά ἀπό οὗτος καί ὁ περί ὁ γείνω εἰσάγω καί ἐπισῴζω λόγος , ἀμπεράμωδεν φοβέω , καί ζήτημα πανταχοῦ περιφέρω λύω . ἐπεί γάρ πολύς πρός ἀλλήλων ἀπορέω , πόθεν ὁ ἄμωρος θάνατος , πόθεν ὁ μακρός νόσος , λέγω ὅτι ἐκ ἁμάρτημα πολύς οὗτος ὁ αδυεχω ὁ ὑπόθεσις ἔχω .