joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0095.3
Τί γὰρ κρίνεις τὸν ἀδελφόν σου ; φησίν · ἢ καὶ σὺ τί ἐξουθενεῖς τὸν ἀδελφόν σου ; Οὐ γὰρ τοῦτο ἐπετάγης , ἄνθρωπε , κρίνειν ἑτέρους , ἀλλὰ τὰ σαυτοῦ δοκιμάζειν . Τί τοῖνυν τοῦ δεσπότου τὴν τάξιν ἀρτάξεις ; ἐκεῖνον τὸ κρίνειν ἐστιν , οὐχὶ σόν . Διὸ καὶ ἐπήγαγεν · Ὦστε μὴ πρὸ καιροῦ τι κρίνετε , ἕως ἂν ἔλθῃ ὁ Κύριος , ὃς καὶ φωτίσει τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους , καὶ φανερώσει τὰς βουλάς τῶν καρδιῶν · καὶ τότε ὁ ἐκάστου γενηθήσεται ἐκδοσις ἀπὸ τοῦ Θεοῦ . Τί οὖν , οὐ χρὴ τοὺς διδασκάλους τοῦτο ποιεῖν ; Χρὴ μὲν ἐπὶ τῶν φανερῶν ἁμαρτημάτων καὶ ὡμολογημένων , καὶ τοῦτο μετὰ τοῦ προσήκοντος καιροῦ , καὶ τότε δὲ ἀληθύντας καὶ δακνομένους , καὶ οὐχ ὡς οὗτοι τότε ἐποίουν , ἀπὸ πειοδοσίας καὶ ἀπονοίας . Καὶ γὰρ καὶ ἀντιδὰ οὐ περὶ τῶν ὡμολογημένων ἁμαρτημάτων φησίν , ἀλλὰ περὶ τοῦ τὸν δεῖνα τοῦ δεῖνος προτιθέναι , καὶ συγκρίσεις ποιεῖσθαι βίων . Ταῦτα γὰρ αὐτὸς μόνος οἶδε κρίνειν μετὰ ἀκρίβειας , ὁ μέλλων ἡμῶν τὰ ἀπόρρητα κρίνειν , ποῖα μὲν μειζόνως , ποῖα δὲ ἐλάττονως κολάσους ἐστιν ἕξια καὶ τιμῆς · ἡμεῖς δὲ κατὰ τὰ παρασῶν ταῦτα πράττομεν . Εἰ γὰρ ἐν ὅς αὐτὸς ἁμαρτον , φησίν , οὐδὲν οἶδα σαφῶς , πῶς ἕξιος ἂν εἴην ὑπὲρ ἑτέρων φέρειν ψήφον ; πῶς δὲ , τὰ ἐμαυτοῦ μετὰ ἀκρίβειας μὴ ἐπιστάμενος , τὰ ἄλλων δυνήσομαι κρίνειν ; Εἰ δὲ Παῦλος τοῦτο ἐπασχε , πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς . Καὶ γὰρ σαῦτα ἔλεγεν , οὐχ ἵνα δεῖξῃ ἑαυτὸν ἀληπτον , ἀλλ’ ἵνα δεῖξῃ , ὅτι εἰ καὶ τοιοῦτος εἴη τις παρ’ αὐτοῖς μηδὲν ἁμαρτηκώς , οὐδ’ οὕτως ἕξιος ἂν εἴη τοὺς ἑτέρους κρίνειν βίους · καὶ δτι εἰ οὕτως ὁ μηδὲν ἑαυτῷ συνειδὼς ὑπεύθυνος εἶναι φησι , πολλῷ μᾶλλον ἐκεῖνοι οἱ μυρία ἑαυτοῖς συνειδότες . Οὕτω τοῖνυν ἐπιστομίζας τοὺς τὰς τοιαύτας ποιουμένους κρίσεις , ὡδίνει λοιπὸν ἀπορρήξας τὸν θυμὸν ἐπὶ τὸν πεπορνευκότα ἐλθεῖν · καὶ καθάπερ χειμὼν ἐπὶ δόντος νέφη τινὰ ζωφὴν προτρέχει , εἶτα ἐπειδὰν ὁ τῶν βροντῶν πάταγος γένηται καὶ τὸν οὐρανὸν ἐργάσηται νέφος ἐν , τότε ἀδρόν ἐπὶ τὴν γῆν καταρρήγνυται ὁ ὕετός · οὕτω καὶ τότε συνέβαινε . Καὶ γὰρ ἔχων μετὰ πολλῆς ἀγανακτήσεως χρῆσασθαι τῷ πεπορνευκότι , τοῦτο οὐ ποιεῖ , ἀλλὰ φοβεροῦς · ἢ ἡμᾶσι κατασταλέει πρότερον τὸ ψῆγμα τοῦ ἀνδρός · ἐπειδὴ καὶ διπλοῦν ἁμάρτημα ἢν τὸ συμβάν , πορνεία , καὶ πορνείας [ 90 ] χείρον , τὸ μὴ πενθεῖν ὑπὲρ τοῦ πλημμεληθέντος . Οὐ γὰρ οὕτω τὸν ἁμαρτητὰ πενθεῖ , ὡς τὸν ἁμαρτηκότα , καὶ μὴ μετανοοῦντα . Πενθῆσω γὰρ πολλούς , φησίν , οὐχὶ τῶν προσημαρτηκότων ἀπλῶς , ἀλλὰ τῶν μὴ μετανοησάντων ἐπὶ τῇ ἀσελγείᾳ καὶ ἀκαθαρσίᾳ ἢ ἐπεφάν . Ὁ γὰρ μετὰ τὸ ἁμαρτεῖν μετανοία κεχρημένος , οὐ πένθος , ἀλλὰ μακαρισμὸν ἐστὶν ἕξιος , ἐπὶ τῶν τῶν δικαίων χορῶν μεταστάς . Λέγε γὰρ σοὶ τὰς ἀνομίας ὁ σον πρώτος , ἵνα δικαιωθῇς . Εἰ δὲ μετὰ τὸ ἁμαρτεῖν ἀναίσχυνται , οὐχ οὕτως ἐπὶ τῷ πεσεῖν ἐστιν ἐλεεινός , ὡς ἐπὶ τῷ κεῖσθαι πεσών .
Lemmas: τις γάρ κρίνω ὁ ἀδελφός σύ ; φημί · ἢ καί σύ τίς ἐξουθενέω ὁ ἀδελφός σύ ; οὖον γάρ οὗτος ἐπιτάσσω , ἄνθρωπος , κρίνω ἕτερος , ἀλλά ὁ σεαυτοῦ δοκιμάζω . τις τοίνυν ὁ δεσπότης ὁ τάξις ἀρτάξεις ; ἐκεῖνος ὁ κρίνω εἰμί , οὐ σός . Διὸ καί ἐπάγω · ὥστε μή πρό καιρός τίς κρίνω , ἠώς εἄν ἔρχομαι ὁ Κύριος , ὅς καί φώτισις ὁ κρυπτός ὁ σκότος , καί φανέρωσις ὁ βουλή ὁ Καρδία · καί τότε ὁ ἕκαστος γίγνομαι ἔκδοσις ἀπό ὁ Θεός . τις οὖν , οὖον χρή ὁ διδάσκαλος οὗτος ποιέω ; χρή μέν ἐπί ὁ φανερός ἁμάρτημα καί ὁμολογέω , καί οὗτος μετά ὁ προσήκω καιρός , καί τότε δέ ἀλέω καί δάκνω , καί οὐ ὡς οὗτος τότε ποιέω , ἀπό πειοδοσίας καί ἀπόνοια . καί γάρ καί ἀντιδίδωμι οὖον περί ὁ ὁμολογέω ἁμάρτημα φημί , ἀλλά περί ὁ ὁ Δεῖνα ὁ Δεῖνος προτίθημι , καί σύγκρισις ποιέω Βίων . οὗτος γάρ αὐτός μόνος οἶδα κρίνω μετά ακρίβεια , ὁ μέλλω ἐγώ ὁ ἀπόρρητος κρίνω , ποῖος μέν μέγας , ποῖος δέ ελαττοναω κολάζω εἰμί ἐξά καί τιμή · ἐγώ δέ κατά ὁ Παρασός οὗτος πράσσω . εἰμί γάρ ἐν ὅς αὐτός ἁμαρτάνω , φημί , οὐδείς οἶδα σαφῶς , πῶς ἕξις εἄν εἰμί ὑπέρ ἕτερος φέρω ψῆφος ; πῶς δέ , ὁ ἐμαυτοῦ μετά ακρίβεια μή ἐπίσταμαι , ὁ ἄλλος δύναμαι κρίνω ; εἰμί δέ Παῦλος οὗτος πάσχω , πολύς μᾶλλον ἐγώ . καί γάρ σαῦτα λέγω , οὐ ἵνα δείκνυμι ἑαυτοῦ ἄληπτος , ἀλλά ἵνα δείκνυμι , ὅτι εἰμί καί τοιοῦτος εἰμί τις παρά αὐτός μηδείς ἁμαρτάνω , οὐδέ οὕτως ἕξις εἄν εἰμί ὁ ἕτερος κρίνω βίος · καί δ εἰμί οὕτως ὁ μηδείς ἑαυτοῦ σύνοιδα ὑπεύθυνος εἰμί φημί , πολύς μᾶλλον ἐκεῖνος ὁ μυρίος ἑαυτοῦ σύνοιδα . οὕτως τοίνυν ἐπιστομίζω ὁ ὁ τοιοῦτος ποιέω κρίσις , ὠδίνω λοιπός ἀπορρήγνυμι ὁ θυμός ἐπί ὁ πορνεύω ἔρχομαι · καί καθάπερ χειμών ἐπί δίδωμι νέφος τις ζωφὴν προτρέχω , εἶτα ἐπειδάν ὁ ὁ βροντή πάταγος γίγνομαι καί ὁ οὐρανός ἐργάζομαι νέφος ἐν , τότε ἁδρός ἐπί ὁ γῆ καταρρήγνυμι ὁ ὑετός · οὗτος καί τότε συμβαίνω . καί γάρ ἔχω μετά πολύς ἀγανάκτησις χράω ὁ πορνεύω , οὗτος οὖον ποιέω , ἀλλά φοβερός · ἢ ἦμαρ καταστέλλω πρότερος ὁ ψῆγμα ὁ ἀνήρ · ἐπεί καί διπλόος ἁμάρτημα εἄν ὁ συμβαίνω , πορνεία , καί πορνεία [ 90 ] χείρων , ὁ μή πενθέω ὑπέρ ὁ πλημμελέω . οὖον γάρ οὗτος ὁ ἁμαρτητὰ πενθέω , ὡς ὁ ἁμαρτάνω , καί μή μετανοέω . πενθέω γάρ πολύς , φημί , οὐ ὁ προσαμαρτάνω ἀπλόος , ἀλλά ὁ μή μετανοέω ἐπί ὁ ἀσέλγεια καί ἀκαθαρσία ἢ ἐπιφαίνω . ὁ γάρ μετά ὁ ἁμαρτάνω μετάνοια χράομαι , οὖον πένθος , ἀλλά μακαρισμός εἰμί ἕξις , ἐπί ὁ ὁ Δίκαιος χορός μεθίστημι . λέγω γάρ σύ ὁ ἀνομία ὁ σός πρώτος , ἵνα δικαιόω . εἰμί δέ μετά ὁ ἁμαρτάνω ἀναισχυντέω , οὐ οὕτως ἐπί ὁ πίπτω εἰμί ἐλεεινός , ὡς ἐπί ὁ κεῖμαι πίπτω .