joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0283.3
β . Καὶ θέα πῶς αὐτὴν οὐκ ἀφ’ ὧν ἔχει μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ὧν οὐκ ἔχει , κοσμεῖ . Καὶ γὰρ ἀρετὴν ἐπακείἀγει , καὶ κακίαν ἐκκόπτει , φησί , μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἀφήσει φύαι τὴν ἀρχήν . Οὐδὲ γὰρ εἶπε , ζηλοῖ μὲν , περιγίνεται δὲ τοῦ φθόνου , οὐδ’ ὅτι · Ἀπανοεῖται μὲν , κολάζει δὲ τὸ πάθος , ἀλλ’ ὅτι Οὐ ζηλοῖ , οὐ περπερεύεται , οὐ φυσιοῦται · δὴ μάλιστα ἐστὶ θυμαστὸν , ὅτι καὶ χωρὶς πόνων κατορθοῖ τὰ ἀγαθά , καὶ χωρὶς πολέμου καὶ παρατάξεως τὸ τρόπαιον ἵστησιν . Οὐ γὰρ ἀφίησιν ἰδρύσασθαι τὸν ἔχοντα , καὶ οὕτω τὸν στέφανον λαβεῖν , ἀλλ’ ἀπονηλεὶ κομίζει τὸ βραβεῖον αὐτῷ . Ἐνθά γὰρ οὐκ ἔστιν ἀνείπαλον πάθος τῷ σώφρονι λογισμῷ , [ 301 ] τὶς ἂν γένοιτο πόνος ; Οὐχ ἀσχημονεῖ α . Γὰρ λέγω , φησίν , ὅτι οὐ φυσιοῦται , ὅπου γε τοσοῦτον ἀπέχει τοῦ πάθους , ὅτι καὶ τὰ ἔχοντα παθοῦσα διὰ τὸ ἀγαπητικόν , οὐδὲ ἀσχημοσύνην τῷ πράγμα νομίζει ; Οὐκ εἶπε πάλιν , ὅτι ἀσχημονεῖ μὲν , φέρει δὲ τὴν αἰσχύνην γενναίως , ἀλλ’ ὅτι οὐδὲ αἰσθῆσιν τινὰ λαμβάνει τῆς αἰσχύνης . Εἰ γὰρ οἱ φιλοχρήματοι πάντα ὑπομένοντες τὰ ἐπονειδίστα τῆς καπηλείας ἕνεκεν ἐκείνης , οὐ μόνον οὐκ ἐγκαλύπτονται , ἀλλὰ καὶ ἄγχιλλονται , πολλῷ μᾶλλον ὁ τὴν ἐπαινετὴν ταύτην ἔχων ἀγάπην , ὑπὲρ τῆς τῶν φιλουμένων ἀσφαλείας οὐδὲν ὅτιοῦν παραιτήσεται , καὶ οὐ μόνον οὐ παραιτήσεται β , ἀλλ’ οὐδὲ πάσχων αἰσχύνεται · ἀλλ’ ἵνα μὴ ἀπὸ τοῦ πονηροῦ πράγματος τὸ παράδειγμα φέρωμεν , ἐξετάσωμεν ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ τοῦτο αὐτό , καὶ τότε ὁφόμεθα τοῦ λεχθέντος τὴν δύναμιν . Ὁ γὰρ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς καὶ ἐντεῦθε καὶ ἐξῆλθε παρὰ ἀνδραπόδων οἰκτρῶν · καὶ οὐ μόνον οὐκ ἐνόμιζεν ἀσχημονεῖν , ἀλλὰ καὶ ἠγάλλετο , καὶ ὁρῶν τὸ πρᾶγμα ἐκάλει · καὶ ληστὴν καὶ ἀνδροφόνον μεθ’ ἑαυτοῦ πρὸ τῶν ἄλλων εἰς τὸν παράδεισον εἴσαγεν , καὶ πᾶργν διαλεγμένος , καὶ ταῦτα τῶν περισσεύων ἀπάντων ἐγκαλούντων , οὐκ ἐνόμιζε τὸ πρᾶγμα εἶναι αἰσχρόν , ἀλλὰ καὶ φιλεῖν αὐτῇ τοὺς πλάδας παρεῖχε τοὺς ἑαυτοῦ , καὶ βρέχειν τὸ σῶμα τοῖς δάκρυσιν , καὶ ἀπομάσσειν ταῖς ὀδὶξί · καὶ ταῦτα ἐν μέσῳ θεάτρῳ τῶν ἐχθρῶν καὶ πολεμίων . Ἡ γὰρ ἀγάπη οὐχ ἀσχημονεῖ . Διὰ τοῦτο καὶ πατέρες , κἂν ἀπάντων ὡσι φιλοσοφώτεροι καὶ ῥητορικώτεροι , οὐχ αἰσχύνονται τοῖς παισὶ συμψελλίζοντες · καὶ οὐδὲς ἐγκάλει τῶν ὁρώντων , ἀλλ’ οὕτω καλὸν εἶναι τὸ πρᾶγμα δοκεῖ , ὡς καὶ εὐχή · δέξιν εἶναι . Κἂν πονηροὶ γένωνται πάλιν , οὕτοι μένουσι διορθοῦντες , ἐπιμελόμενοι , συστελλόντες αὐτοῖς τὰ ὀνειδῆ , καὶ οὐκ αἰσχύνονται . Ἡ γὰρ ἀγάπη οὐχ ἀσχημονεῖ , ἀλλὰ καθάπερ χρυσίας τισὶ πέρδει · συγκαλύπτει πάντα τὰ ἀμαρτήματα τῶν ἀγαπυμένων . Οὕτω καὶ τὸν Δαυὶδ ὁ Ἰωάνθαν ἔφεισε , καὶ ἀκούων τοῦ πατρὸς λέγοντος , Γλῆ παρασιτῶν αὐτοῦ.λοῦντων ὁ γυναικοτράφης , οὐχ ἠσχύνετο , καίτοι γε πολλὰς αἰσχρότητος τὰ ῥήματα γέμει . Ὡ γὰρ λέγει , τοῦτο ἐστιν · Γλῆ πορνικῶν ἐπιμανομένων ἀνδράσιν , ἐπιπρεχόντων τοῖς παριοῦσιν , ἐκνευρισμέναι καὶ μαλακαὶ καὶ μηδὲν ἔχων ἀνδρός , ἀλλ’ ἐπ’ αἰσχύνῃ σου
Lemmas: Β . καί θέα πῶς αὐτός οὐ ἀπό ὅς ἔχω μόνος , ἀλλά καί ἀπό ὅς οὐ ἔχω , κοσμέω . καί γάρ ἀρετή επακειαγω , καί κακία ἐκκόπτω , φημί , μᾶλλον δέ οὐδέ ἀφίημι φυή ὁ ἀρχή . οὐδέ γάρ εἶπον , ζηλόω μέν , περιγίγνομαι δέ ὁ φθόνος , οὐδέ ὅτι · απανοιημι μέν , κολάζω δέ ὁ πάθος , ἀλλά ὅτι οὖον ζηλόω , οὖον περπερεύομαι , οὖον φυσιόω · δή μάλιστα εἰμί θυμαστος , ὅτι καί Χωρὶς πόνος κατορθόω ὁ ἀγαθός , καί Χωρὶς πόλεμος καί παράταξις ὁ τρόπαιον ἵστημι . οὖον γάρ ἀφίημι ἱδρύω ὁ ἔχω , καί οὗτος ὁ στέφανος λαμβάνω , ἀλλά απονηλεης κομίζω ὁ βραβεῖον αὐτός . ἔνθα γάρ οὐ εἰμί ἀναπάλλω πάθος ὁ σώφρων λογισμός , [ 301 ] τις εἄν γίγνομαι πόνος ; οὐχ ἀσχημονέω ὅς . γάρ λέγω , φημί , ὅτι οὖον φυσιόω , ὅπου γε τοσοῦτος ἀπέχω ὁ πάθος , ὅτι καί ὁ ἔχω πάσχω διά ὁ ἀγαπητικός , οὐδέ ἀσχημοσύνη ὁ πράγμα νομίζω ; οὐ εἶπον πάλιν , ὅτι ἀσχημονέω μέν , φέρω δέ ὁ αἰσχύνη γενναῖος , ἀλλά ὅτι οὐδέ αἴσθησις τις λαμβάνω ὁ αἰσχύνη . εἰμί γάρ ὁ φιλοχρήματος πᾶς ὑπομένω ὁ επονείδιστα ὁ καπηλεία ἕνεκα ἐκεῖνος , οὖον μόνος οὐ ἐγκαλύπτω , ἀλλά καί αγχιλλοντ , πολύς μᾶλλον ὁ ὁ ἐπαινετός οὗτος ἔχω ἀγάπη , ὑπέρ ὁ ὁ φιλέω ἀσφάλεια οὐδείς ὁσ́τσιοῦν παραιτέομαι , καί οὖον μόνος οὖον παραιτέομαι Β , ἀλλά οὐδέ πάσχω αἰσχύνω · ἀλλά ἵνα μή ἀπό ὁ πονηρός πρᾶγμα ὁ παράδειγμα φέρω , ἐξετάζω ἐπί ὁ Χριστός οὗτος αὐτός , καί τότε ὁράω ὁ λέγω ὁ δύναμις . ὁ γάρ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός καί ἐντίθημι καί ἐξέρχομαι παρά ἀνδράποδον οἰκτρός · καί οὖον μόνος οὐ νομίζω ἀσχημονέω , ἀλλά καί ἀγάλλομαι , καί ὁράω ὁ πρᾶγμα καλέω · καί λῃστής καί ἀνδροφόνος μετά ἑαυτοῦ πρό ὁ ἄλλος εἰς ὁ παράδεισος εἰσάγω , καί πρᾶγος διαλεγμένος , καί οὗτος ὁ περισσεύω ἀπαντάω ἐγκαλέω , οὐ νομίζω ὁ πρᾶγμα εἰμί αἰσχρός , ἀλλά καί φιλέω αὐτός ὁ πλάδη παρέχω ὁ ἑαυτοῦ , καί βρέχω ὁ σῶμα ὁ δάκρυ , καί ἀπομάσσω ὁ ὀδὶξί · καί οὗτος ἐν μέσος θέατρον ὁ ἐχθρός καί πολέμιος . ὁ γάρ ἀγάπη οὐ ἀσχημονέω . Ζεύς οὗτος καί πατήρ , κἀν ἀπαντάω ὡσι φιλόσοφος καί ῥητορικός , οὐ αἰσχύνω ὁ παῖς συμψελλίζω · καί οὐδή ἐγκαλέω ὁ ὁράω , ἀλλά οὗτος καλός εἰμί ὁ πρᾶγμα δοκέω , ὡς καί εὐχή · δέξις εἰμί . κἀν πονηρός γίγνομαι πάλιν , οὕτος μένω διορθόω , ἐπιμελέομαι , συστέλλω αὐτός ὁ ὄνειδος , καί οὐ αἰσχύνω . ὁ γάρ ἀγάπη οὐ ἀσχημονέω , ἀλλά καθάπερ Χρυσίας τις πέρδομαι · συγκαλύπτω πᾶς ὁ ἁμάρτημα ὁ ἀγαπυμένων . οὕτως καί ὁ Δαυίδ ὁ Ἰωάνθαν φείδομαι , καί ἀκούω ὁ πατήρ λέγω , Γλῆ παρασιτέω αὐτοῦ.λοῦντων ὁ γυναικοτρεφω , οὐ αἰσχύνω , καίτοι γε πολύς αἰσχρότης ὁ ῥῆμα γέμω . εἰμί γάρ λέγω , οὗτος εἰμί · Γλῆ πορνικός ἐπιμαίνω ἀνήρ , ἐπιπρεχόντων ὁ πάρειμι , ἐκνευρίζω καί μαλακός καί μηδείς ἔχω ἀνήρ , ἀλλά ἐπί αἰσχύνη σύ