joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0354.5
α’ . Ἐτέρῳ πάλιν ἐπιχειρεῖ κεφαλαίῳ , ποτὲ μὲν ἐξ ὧν ὁ Θεὸς ποιεῖ , ποτὲ δὲ ἐξ αὐτῶν ὧν πράττουσι , τὰ λεγόμενα κατασκευάζων . Οὐ μικρὸν δὲ καὶ τοῦτο εἰς συνηγορίαν δικαίως , ὅταν τοὺς ἀντιλέγοντας αὐτοὺς μάρτυρας παραγάγῃ , δὲ ὧν ποιούσι , τὸν λεγόμενον . Τί οὖν ἐστιν ὁ φησιν ; ἡ βούλεσθε πρῶτον εἰπεῖν , πῶς παραποιεῖτε τὴν ῥῆσιν ταύτην οἱ τὰ Μαρκίωνος νοοῦντες ; Καὶ οὕδα μὲν δτι πολὺν κίνδυνον γίγνωται , πλὴν ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦτο μάλιστα ἐροῦ , ἵνα μειζόνως αὐτῶν φύγητε τὴν νόσον . Ἐπειδὰν γὰρ τις κατηχούμενος ἀπλῆθ παρ’ αὐτοῖς , τὸν ζῶντα ὑπὸ τὴν χλῖνὴν σοῦ τετελευτηκότος χρυφάσης , προσίᾳσι τῷ νεκρῷ καὶ διαλέγονται καὶ πυνθάνονται , εἰ βούλοιτο λαβεῖν τὸ βάπτισμα · εἶτα ἐκεῖνον μηδὲν ἀποκρινόμενον , ὁ μακρυμμένος καθάπεν ἀντ’ ἐκείνου φησιν , δτι δὴ βούλοιτο βαπτισθῆναι · καὶ οὕτω βαπτίζουσιν αὐτὸν ἀντὶ τοῦ ἀπαλλόντος , καθάπερ ἐπὶ τῆς σκηνῆς παιζοντες · τοσοῦτον ἴσχυσε ταῖς τῶν ῥάβδων ψυχὰς ὁ διάβολος . Εἶτα ἐγκαλούμενοι , τοῦτο παράγουσι τὸ ῥῆμα λέγοντες , δτι καὶ ὁ Ἀπόστολος εἴρηκεν · Οἱ βαπτιζόμενοι ὑπὲρ τῶν νεκρῶν . Εἰδὲ τὸν καταγέλωτα τὸν πολὺν , ἀρ’ οὖν πρὸς ταῦτα ἀντειπεῖν ἀξιόν ; Οὐχ ἔγωγε οἶμαι · πλὴν εἰ μὴ καὶ τοῖς μαινομένοις , ὑπὲρ ὧν παρακαλοῦντες φθέγγονται , διαλέγεσθαι δεῖ . Ἴνα δὴ μηδεὶς τῶν σφόδρα ἀφελειοτέρων ἀλῶ , ἀναγκαῖον ὑπομεῖναι καὶ τὴν πρὸς τούτους ἀντίρρησιν . Εἰ γὰρ τοῦτο ἔλεγεν Παῦλος , τίνος ἐνεκεν ἠπελήσεν ὁ Θεὸς τῷ μὴ βαπτιζομένῳ . Οὐ γὰρ ἐστιν τινὰ μὴ βαπτιζόμενον λοιπὸν ἐπιζηθῆναι τοῦτο · Ἄλλως δὲ τὸ ἔγκλημα οὐδαὶ παρὰ τὸν ἀπελθόντα γίνεται , ἀλλὰ παρὰ τὸν ζῶντα . Τισὶ δὲ Παῦλος , Ἐὰν μὴ γάρητε μου τὴν σάρκα , καὶ πίψητε μου τὸ αἷμα , οὐδὲ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς · τοῖς ζῶσι , τῷ τοῖς τετελευτηκόσιν , εἴπε πάλιν , καὶ πάλιν , Ἄν μὴ τις ἀναγεννηθῇ ἐξ ὕδατος καὶ Πνεύματος , οὐ δύναται ἰδεῖν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ · Εἰ γὰρ τοῦτο ἐφαινεῖ , καὶ οὐ χραι γνῶμης τῆς τοῦ λαμβάνοντος , οὐδὲ συγκαταθέσεως τῆς ἐν τῷ ζῆν , τί καλῶσι καὶ Ἑλλήνας καὶ Ἰουδαίους οὕτω γενέσθαι πιστούς , ἑτέρων μετὰ τὴν καλεῖν ἐκείνων ὑπὲρ ἐκείνων ταῦτα ποιούντων ; Ἄλλ’ ἵνα μὴ ἐπιπλῶσι τὰ ἀραχνίδια διακόπτοντες ματαιοσυνδύων , φέρε τῆς ῥήσεως ταύτης τὴν δύναμιν [ 379 ] δηλὼν ἀναπτεροῦμεν . Τί οὖν φησιν ὁ Παῦλος ; Πρῶτον δὲ ἀναμνήσαι βούλομαι τοὺς μεμνημένους ὑμᾶς ῥήσεως , ἣν κατὰ τὴν ἑσπέραν ἐκείνην οἱ μυσταγωγοῦντες ὑμᾶς λέγειν κελεύουσι , καὶ τότε ἐρῶ καὶ τὸ τοῦ Παύλου · οὕτω γὰρ ὑμῖν καὶ τοῦτο ἔσται σαφέστερον . Μετὰ γὰρ τὰ ἄλλα πάντα τοῦτο προστίθεμεν , δ νῦν ὁ Παῦλος λέγει . Καὶ βούλομαι μὲν σαφῶς αὐτὸ εἰπεῖν , οὐ τολμῶ δὲ διὰ τοὺς ἀμήχανους · οὕτω γὰρ δυσκολώτερον ἡμῖν ποιοῦσι τὴν ἐξἡγήσειν , ἀναγκάζοντες ἢ μὴ λέγειν σαφῶς , ἢ εἰς αὐτοὺς ἐκφέρειν τὰ ἀπόρρητα . Πλὴν ἀλλ’ ὡς ἂν εἰδὲς τε δ , συννεκισαμένως ἐροῦ . Μετὰ γὰρ τὴν ἀναγγελίαν τῶν μυστικῶν ῥημάτων ἐκεῖνον καὶ φοβερῶν , καὶ τοὺς φρικτοὺς κανόνας τῶν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ κατενεχθέντων δογμάτων , καὶ τοῦτο πρὸς τῷ τέλει προστίθεμεν , ὅταν μέλλωμεν βαπτίζειν , κελεύοντες λέγειν , δτι Πιστεύω εἰς νεκρῶν ἀνάστασιν , καὶ ἐπὶ τῇ πίστει ταύτῃ βαπτίζομαι . Μετὰ γὰρ τὸ ὁμολογήσαι τοῦτο μετὰ τῶν ἄλλων , τότε καθίεμεν εἰς τὴν πηγὴν τῶν ἱερῶν μαγμάτων ἐκείνων . Τοῦτο τοίνυν ἀναμνησθῆναι ὁ Παῦλος ἔχεν · Εἰ μὴ ἔστιν ἀνάστασις , τί καὶ βαπτίζω ὑπὲρ τῶν νεκρῶν ; τοῦτέστι , τῶν σωμάτων . Καὶ γὰρ ἐπὶ τοῦτῷ βαπτίζω , τοῦ νεκροῦ σώματος ἀναστῆσαι πιστεύειν , δτι οὐδαὶ μένει νεκρόν . Καὶ οὐ μὲν διὰ τῶν ῥημάτων λέγει νεκρῶν ἀνάστασιν · δ τὸ ἰδεῖν , ὡσπερ ἐν εἰκόνι τινὶ , διὰ τὴν ἐπίστευσιν καὶ διὰ τῶν ῥημάτων ὁμολόγησας , δείκνυσί σοι καὶ διὰ τῶν πραγμάτων αὐτῶν . Ὅταν χωρὶς σημείου πιστεύσῃς , τότε σοι καὶ τὸ σημεῖον παρέχει · ὅταν τὰ σαυτοῦ ποιήσῃς , τότε καὶ ὁ Θεὸς σε πληροφορεῖ . Πῶς καὶ τινὶ τρόπῳ ; Διὰ τοῦ ὕδατος . Τὸ γὰρ βαπτίζεσθαι καὶ καταδύεσθαι , εἶτα ἀνανεύειν , τῆς εἰς ἕδου καταβάσεως ἐστι σύμβολον καὶ τῆς ἐκείθεν ἀνόδου . Διὸ καὶ τάφον τὸ βάπτισμα ὁ Παῦλος καλεῖ λέγων · Συνετάφημεν οὖν αὐτῷ διὰ τοῦ βαπτίσματος εἰς τὸν θάνατον . Ἀπὸ τούτου καὶ τὸ μέλλον ἀξιόμην ποιεῖ , τῶν σωμάτων λέγω τὴν ἀνάστασιν . Τοῦ γὰρ σώμα ἀναστήσει πολλῷ μειζόν τὸ ἀμαρτήματα ἀφανίσει . Καὶ τοῦτο ὁ Χριστὸς ἀποκρίνόμενος , ἔλεγον · Τί γὰρ ἔστιν ἐπικώφωτερον εἰπεῖν , Ἀφένταί σοι αἱ ἁμαρτίαι , ἢ εἰπεῖν , Ἄρον τὸν κρῆβδόνα σου , καὶ περιπάτει ; Τὸ μὲν δυσκολώτερον ἐκεῖνο , φησιν · ἐπειδὴ δὴ ἀπίστευσας δτε ἀδύλω δντι , καὶ τὸ εὐκολώτερον ἀντὶ δυσκολοῦ ποιείσθες τῆς ἐμῆς δυνάμεως ἀπόδειξιν , οὐδὲ τοῦτο παραἰτήσωμαι παρασχέιν ὑμῖν τὸ δελτίον . Τότε λέγει τῷ παραλυτικῷ · Ἐγερθεὶς ἄρον τὴν κλίνην σου , καὶ δπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου .
Lemmas: ὅς . ἔς πάλιν ἐπιχειρέω κεφάλαιος , ποτέ μέν ἐκ ὅς ὁ θεός ποιέω , ποτέ δέ ἐκ αὐτός ὅς πράσσω , ὁ λέγω κατασκευάζω . οὖον μικρός δέ καί οὗτος εἰς συνηγορία δικαίως , ὅταν ὁ ἀντιλέγω αὐτός μάρτυς παράγω , δέ ὅς ποιέω , ὁ λέγω . τις οὖν εἰμί ὁ φημί ; ὁ βούλομαι πρῶτος εἶπον , πῶς παραποιέω ὁ ῥῆσις οὗτος ὁ ὁ Μαρκίων νοέω ; καί οὐδή μέν δ πολύς κίνδυνος γίγνομαι , πλήν ἀλλά καί διά οὗτος μάλιστα ἔρομαι , ἵνα μέγας αὐτός φεύγω ὁ νόσος . ἐπειδάν γάρ τις κατηχέω ἀπέρχομαι παρά αὐτός , ὁ ζῶ ὑπό ὁ χλινη σύ τελευτάω χρυφημι , πρόσειμι ὁ νεκρός καί διαλέγω καί πυνθάνομαι , εἰμί βούλομαι λαμβάνω ὁ βάπτισμα · εἶτα ἐκεῖνος μηδείς ἀποκρίνω , ὁ μακρύνω καθάπτω ἀντί ἐκεῖνος φημί , δ δή βούλομαι βαπτίζω · καί οὗτος βαπτίζω αὐτός ἀντί ὁ ἀπαλλάσσω , καθάπερ ἐπί ὁ σκηνή παίζω · τοσοῦτος ἰσχύω ὁ ὁ ῥάβδος ψυχή ὁ διάβολος . εἶτα ἐγκαλέω , οὗτος παράγω ὁ ῥῆμα λέγω , δ καί ὁ ἀπόστολος εἴρω · ὁ βαπτίζω ὑπέρ ὁ νεκρός . ἀνάκλεις ὁ κατάγελως ὁ πολύς , ἀρά οὖν πρός οὗτος ἀντιλέγω Ἀξιός ; οὐχ ἔγωγε οἴομαι · πλήν εἰμί μή καί ὁ μαίνομαι , ὑπέρ ὅς παρακαλέω φθέγγομαι , διαλέγω δεῖ . ἵνα δή μηδείς ὁ σφόδρα αφελειοτερας ἀλέω , ἀναγκαῖος ὑπομένω καί ὁ πρός οὗτος ἀντίρρησις . εἰμί γάρ οὗτος λέγω Παῦλος , τίς ἕνεκα ἀπέρχομαι ὁ θεός ὁ μή βαπτίζω . οὖον γάρ εἰμί τις μή βαπτίζω λοιπός ἐπιζῶ οὗτος · ἄλλος δέ ὁ ἔγκλημα οὐδή παρά ὁ ἀπέρχομαι γίγνομαι , ἀλλά παρά ὁ ζῶ . τις δέ Παῦλος , ἐάν μή γηράσκω ἐγώ ὁ σάρξ , καί πίπτω ἐγώ ὁ αἷμα , οὐδέ ἔχω ζωή ἐν ἑαυτοῦ · ὁ ζῶ , ὁ ὁ τελευτάω , εἶπον πάλιν , καί πάλιν , ἄν μή τις ἀναγεννάω ἐκ ὕδωρ καί πνεῦμα , οὖον δύναμαι ὁράω ὁ βασίλειος ὁ Θεός · εἰμί γάρ οὗτος φαίνω , καί οὖον χρα γνώμη ὁ ὁ λαμβάνω , οὐδέ συγκατάθεσις ὁ ἐν ὁ ζῶ , τίς καλέω καί Ἕλλην καί Ἰουδαῖος οὗτος γίγνομαι πιστός , ἕτερος μετά ὁ καλέω ἐκεῖνος ὑπέρ ἐκεῖνος οὗτος ποιέω ; ἄλλος ἵνα μή ἐπιπλέω ὁ αραχνίδια διακόπτω ματαιοσυνδυω , φέρω ὁ ῥῆσις οὗτος ὁ δύναμις [ 379 ] δηλόω ἀναπτερόω . τις οὖν φημί ὁ Παῦλος ; Πρῶτος δέ ἀναμιμνήσκω βούλομαι ὁ μιμνήσκω σύ ῥῆσις , ὅς κατά ὁ ἑσπέρα ἐκεῖνος ὁ μυσταγωγέω σύ λέγω κελεύω , καί τότε εἴρω καί ὁ ὁ Παῦλος · οὗτος γάρ σύ καί οὗτος εἰμί σαφής . μετά γάρ ὁ ἄλλος πᾶς οὗτος προστίθημι , δ νῦν ὁ Παῦλος λέγω . καί βούλομαι μέν σαφῶς αὐτός εἶπον , οὖον τολμάω δέ διά ὁ αμήχανος · οὗτος γάρ δύσκολος ἐγώ ποιέω ὁ ἐξήγησις , ἀναγκάζω ἢ μή λέγω σαφῶς , ἢ εἰς αὐτός ἐκφέρω ὁ ἀπόρρητος . πλήν ἀλλά ὡς εἄν ἀνάκλεις τε δ , συννεκισαμένως ἔρομαι . μετά γάρ ὁ ἀναγγελία ὁ μυστικός ῥῆμα ἐκεῖνος καί φοβερός , καί ὁ φρικτός κανών ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταφέρω δόγμα , καί οὗτος πρός ὁ τέλος προστίθημι , ὅταν μέλλω βαπτίζω , κελεύω λέγω , δ Πιστεύω εἰς νεκρός ἀνάστασις , καί ἐπί ὁ πίστις οὗτος βαπτίζω . μετά γάρ ὁ ὁμολογέω οὗτος μετά ὁ ἄλλος , τότε καθίημι εἰς ὁ πηγή ὁ ἱερός μάγμα ἐκεῖνος . οὗτος τοίνυν ἀναμιμνήσκω ὁ Παῦλος ἔχω · εἰμί μή εἰμί ἀνάστασις , τίς καί βαπτίζω ὑπέρ ὁ νεκρός ; τουτέστι , ὁ σῶμα . καί γάρ ἐπί οὗτος βαπτίζω , ὁ νεκρός σῶμα ἀνίστημι πιστεύω , δ οὐδή μένω νεκρός . καί οὖον μέν διά ὁ ῥῆμα λέγω νεκρός ἀνάστασις · δ ὁ ὁράω , ὡς ἐν εἰκών τις , διά ὁ πίστευσις καί διά ὁ ῥῆμα ὁμολογέω , δείκνυμι σύ καί διά ὁ πρᾶγμα αὐτός . ὅταν Χωρὶς σημεῖον πιστεύω , τότε σύ καί ὁ σημεῖον παρέχω · ὅταν ὁ σεαυτοῦ ποιέω , τότε καί ὁ θεός σύ πληροφορέω . Πῶς καί τις τρόπος ; Ζεύς ὁ ὕδωρ . ὁ γάρ βαπτίζω καί καταδύω , εἶτα ἀνανεύω , ὁ εἰς δίδωμι κατάβασις εἰμί σύμβολον καί ὁ ἐκεῖθεν ἄνοδος . Διὸ καί τάφος ὁ βάπτισμα ὁ Παῦλος καλέω λέγω · συνθάπτω οὖν αὐτός διά ὁ βάπτισμα εἰς ὁ θάνατος . ἀπό οὗτος καί ὁ μέλλω ἀξιόω ποιέω , ὁ σῶμα λέγω ὁ ἀνάστασις . ὁ γάρ σώμα ἀνίστημι πολύς μείζων ὁ ἁμάρτημα ἀφάνισις . καί οὗτος ὁ Χριστός ἀποκρίνω , λέγω · τις γάρ εἰμί ἐπίκωφος εἶπον , ἀφέντης σύ ὁ ἁμαρτία , ἢ εἶπον , ἄρος ὁ κρῆβδόνα σύ , καί περιπατέω ; ὁ μέν δύσκολος ἐκεῖνος , φημί · ἐπεί δή ἀπιστέω δ Ἁδυλώ δντι , καί ὁ εὔκολος ἀντί δύσκολος ποιέω ὁ ἐμός δύναμις ἀπόδειξις , οὐδέ οὗτος παραιτέομαι παρέχω σύ ὁ δελτίον . τότε λέγω ὁ παραλυτικός · ἐγείρω ἄρον ὁ κλίνη σύ , καί δπαγε εἰς ὁ οἶκος σύ .