joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0131.2
Ἔορτης ἄρα ὁ παρὼν καιρός . Καὶ γὰρ εἰπών , Ἔορτάζωμεν , οὐκ ἐπειδὴ Πάσχα παρῆν , οὐδὲ ἐπειδὴ ἡ Πεντηκοστή , ἔλεγεν , ἀλλὰ δεῖν ὅτι πᾶς ὁ χρόνος ἑορτὴς ἐστὶ καιρὸς τοῖς Χριστιανοῖς διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῶν δοθέντων ἀγαθῶν . Τί γὰρ οὐ γέγονεν ἀγαθόν ; ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἀνθρώπος γέγονεν διὰ σέ · θανάτῳ σε ἀπήλλαξεν , εἰς βασιλείαν ἐκάλεσεν . Ὁ τοιούτων τοίνυν ἐπιτυχὼν οὐ καὶ ὑπεντυγχάνων , πῶς οὐκ ὀφείλεις ἑορτάζειν πάντα τὸν βίον ; [ 129 ] Μηδεὶς τοίνυν ἔστω κατηφὴς ἐπὶ πεινᾷ καὶ νόσῳ καὶ ἐπιβουλῇ · ἑορτὴς γὰρ ἡμῶν ὁ καιρὸς ἅπας . Διὸ φησιν ὁ Παῦλος · Χαίρετε ἐν Κυρίῳ , χαίρετε , πάλιν ἐρῶ , χαίρετε . Ἐν ταῖς ἑορταῖς οὐδεὶς βυπαρὰ ἐνδύεται ἱμάτια · μὴ τοίνυν μηδὲ ἡμεῖς · γάμοι γὰρ γεγόνασιν , γάμοι πνευματικοί . Ὁμοιώθη γάρ , φησίν , ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ , ὅστις ἠθέλησε ποιῆσαι γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ . Ἐνθα δὲ βασιλεὺς γάμους ποιεῖ , καὶ γάμους τῷ υἱῷ , τί μεῖζον ἂν γένοιτο τῆς ἑορτῆς ταύτης ; Μηδεὶς τοίνυν ῥάκια περιβεβλημένος εἴστω . Οὐ περὶ ἱματίων ἡμῶν ὁ λόγος , ἀλλὰ περὶ πράξεων ἀκαθάρτων . Εἰ γάρ , πάντων λαμπρὰ ἐνδεδυμένων , εἰς μόνος εὐρεθεὶς εἰς τὸν γάμον βυπαρὰ ἔχων , ἀπεβλήθη μετὰ ἀτιμίας , ἄνθρωπον ὅσην ἀπαιτεῖ τὴν ἀκριβείαν καὶ τὴν καθαρότητα ἡ εἰς τὸν γάμον ἐκείνον εἴσοδος . Οὐ διὰ ταῦτα δὲ αὐτὸς μόνον ὑπομιμνήσκει τῶν ἀξίμων , ἀλλὰ καὶ δεῖν τὴν συγγένειαν τῆς Παλαιᾶς πρὸς τὴν Καινήν , δεῖν ὅτι οὐκ ἐνι μετὰ τὰ ἀξίμα πάλιν εἰς Αἴγυπτον εἰσελθεῖν , ἀλλ’ ἂν ὑποστρέφαι βουλήτῃ τις , τὰ αὐτὰ παίσεται ἐκεῖνος · σκιά γὰρ ἐκεῖνα τούτων , κἂν ἀνασάγνη ὁ Ἰουδαῖος . Διόπερ κἂν ἐρωτήσῃς αὐτόν , οὐδὲν μέγα ἐρεῖ · μᾶλλον δὲ μέγα μὲν ἐρεῖ , ἀλλ’ οὐδὲν τοιούτον σὸν ἡμεῖς , ἐπειδὴ τὴν ἀλήθειαν οὐκ οἶδεν . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἐρεῖ , ὅτι τοὺς κατέχοντας Αἰγυπτίους · οὕτω μετέδωκεν ὁ Θεός , ὥστε αὐτοὺς ἡμᾶς προσεῴξεν τοὺς πρὸ τούτου κατέχοντας ἡμᾶς πρὸς βίαν , καὶ μὴ συγχωρήσαντας ζυμῶσαι τὸ φύραμα . Ἄν δὲ ἐμὲ τις ἐρωτᾷ , οὐκ Αἰγυπτὸν ἀκούσεις οὐδὲ τὸν Φαραώ , ἀλλὰ τὴν ἐλευθερίαν τῆς πίστεως τῶν δαιμόνων καὶ τοῦ σκότους τοῦ διαβόλου · οὐχὶ Μωϋσῆς , ἀλλὰ τὸν τοῦ Θεοῦ Υἱόν · οὐχὶ Ἐρυθρὰν θάλασσαν , ἀλλὰ βάπτισμα μυρίων γέμων ἀγαθῶν , ἔνθα ὁ παλαιὸς ἀνθρώπος ἀπεπνίγη . Πάλιν τὸν Ἰουδαῖον ἂν ἐρωτήσῃς , τίνος ἔντευξιν ἐξελαύνει πάντων τῶν ὄρων τὴν ζύμην , ἐνταῦθα καὶ σιγήσεται καὶ οὐδὲ αἰτίαν ἐρεῖ . Ἐπειδὴ γὰρ τὰ μὲν τύποι τῶν μελλόντων ἦσαν , καὶ αἰτίας εἶχε τῶν γινομένων , τὰ δὲ οὐκία , ἵνα μὴ ἐξῆ καὶ χωρεῖν Ἰουδαῖος , ἵνα μὴ ἐπιμείνῃ τῇ σκιᾷ . Τί γάρ , εἴπῃ μοι , βούλεταὶ τὸ ἄρσεν , καὶ τὸ ἄμωμον , καὶ τὸ ἀναμωσίαιον , καὶ τὸ , Ὦστοι οὐ συντριβήσεται ; τί δὲ βούλεταὶ τὸ καὶ τοὺς γείτονας καλεῖν ; ἢ τὸ , ἵστωσας , ἢ τὸ ἐν ἑσπέρᾳ ἰσθεῖν ; ἢ τὸ , τῷ
Lemmas: ἑορτή ἄρα ὁ πάρειμι καιρός . καί γάρ εἶπον , ἑορτάζω , οὐ ἐπεί Πάσχα πάρειμι , οὐδέ ἐπεί ὁ Πεντηκοστή , λέγω , ἀλλά δήω ὅτι πᾶς ὁ χρόνος ἑορτή εἰμί καιρός ὁ Χριστιανός διά ὁ ὑπερβολή ὁ δίδωμι ἀγαθός . τις γάρ οὖον γίγνομαι ἀγαθός ; ὁ υἱός ὁ Θεός ἄνθρωπος γίγνομαι διά σός · θάνατος σύ ἀπαλλάσσω , εἰς βασίλειος καλέω . ὁ τοιοῦτος τοίνυν ἐπιτυγχάνω οὖον καί ὑπεντυγχάνων , πῶς οὐ ὀφείλω ἑορτάζω πᾶς ὁ βίος ; [ 129 ] μηδείς τοίνυν ἵστημι κατηφής ἐπί πεινάω καί νόσος καί ἐπιβουλή · ἑορτή γάρ ἐγώ ὁ καιρός ἅπας . Διὸ φημί ὁ Παῦλος · χαίρω ἐν κύριος , χαίρετε , πάλιν εἴρω , χαίρετε . ἐν ὁ ἑορτή οὐδείς βυπαρὰ ἐνδύω ἱμάτιον · μή τοίνυν μηδέ ἐγώ · γάμος γάρ γίγνομαι , γάμος πνευματικός . ὁμοιόω γάρ , φημί , ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός ἄνθρωπος βασιλεύς , ὅστις ἐθέλω ποιέω γάμος ὁ υἱός αὐτός . ἔνθα δέ βασιλεύς γάμος ποιέω , καί γάμος ὁ υἱός , τίς μείζων εἄν γίγνομαι ὁ ἑορτή οὗτος ; μηδείς τοίνυν ῥάκιον περιβεβλημένος οἶδα . οὖον περί ἱμάτιον ἐγώ ὁ λόγος , ἀλλά περί πρᾶξις ἀκάθαρτος . εἰμί γάρ , πᾶς λαμπρός ἐνδύω , εἰς μόνος εὑρίσκω εἰς ὁ γάμος βυπαρὰ ἔχω , ἀποβάλλω μετά ἀτιμία , ἄνθρωπος ὅσος ἀπαιτέω ὁ ἀκρίβεια καί ὁ καθαρότης ὁ εἰς ὁ γάμος ἐκεῖνος εἴσοδος . οὖον διά οὗτος δέ αὐτός μόνος ὑπομιμνῄσκω ὁ ἀξίμων , ἀλλά καί δήω ὁ συγγένεια ὁ Παλαιή πρός ὁ Καινός , δήω ὅτι οὐ ἐνι μετά ὁ ἀξίμα πάλιν εἰς Αἴγυπτος εἰσέρχομαι , ἀλλά εἄν ὑποστρέφω Βουλήτη τις , ὁ αὐτός παίω ἐκεῖνος · σκιά γάρ ἐκεῖνος οὗτος , κἀν ἀνασάγνη ὁ Ἰουδαῖος . διόπερ κἀν ἐρωτάω αὐτός , οὐδείς μέγας εἴρω · μᾶλλον δέ μέγας μέν εἴρω , ἀλλά οὐδείς τοιοῦτος σός ἐγώ , ἐπεί ὁ ἀλήθεια οὐ οἶδα . ἐκεῖνος μέν γάρ εἴρω , ὅτι ὁ κατέχω Αἰγύπτιος · οὗτος μεταδίδωμι ὁ Θεός , ὥστε αὐτός ἐγώ προσοίγνυμι ὁ πρό οὗτος κατέχω ἐγώ πρός βία , καί μή συγχωρέω ζυμόω ὁ φύραμα . ἄν δέ ἐγώ τις ἐρωτάω , οὐ Αἴγυπτος ἀκούω οὐδέ ὁ Φαραώ , ἀλλά ὁ ἐλευθερία ὁ πίστις ὁ δαίμων καί ὁ σκότος ὁ διάβολος · οὐ Μωϋσῆς , ἀλλά ὁ ὁ Θεός υἱός · οὐ ἐρυθρός θάλασσα , ἀλλά βάπτισμα μυρίος γέμω ἀγαθός , ἔνθα ὁ παλαιός ἄνθρωπος ἀποπνίγω . πάλιν ὁ Ἰουδαῖος εἄν ἐρωτάω , τίς ἔντευξις ἐξελαύνω πᾶς ὁ σύργαστρος ὁ ζύμη , ἐνταῦθα καί σιγάω καί οὐδέ αἴτιος εἴρω . ἐπεί γάρ ὁ μέν τύπος ὁ μέλλω εἰμί , καί αἴτιος ἔχω ὁ γίγνομαι , ὁ δέ οὐκία , ἵνα μή ἔξεστι καί χωρέω Ἰουδαῖος , ἵνα μή ἐπιμένω ὁ σκιά . τις γάρ , εἶπον ἐγώ , βούλομαι ὁ ἄρσην , καί ὁ ἄμωμον , καί ὁ αναμωσιαιω , καί ὁ , ὀστόω οὖον συντρίβω ; τίς δέ βούλομαι ὁ καί ὁ γείτων καλέω ; ἢ ὁ , ἵστημι , ἢ ὁ ἐν ἑσπέρα ἴστω ; ἢ ὁ , ὁ