joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0290.2
Ὅρῃς πῶς τὸ ἔργον μισεῖν τὸ φαῦλον , οὐχὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκδύεται ; Καὶ γὰρ ἔργον τοῦ διαβόλου τὸ διασπεῖν ἡμᾶς ἀπ’ ἀλλήλων , καὶ σφόδρα ἐσπουδάκεν ἀνελθεῖν τὴν ἀγάπην , ἵνα ἐκκλῇ τῆς διορθώσεως τὴν ὁδόν , καὶ κατὰψῃ ἐκεῖνον μὲν ἐν πλάνῃ , σὲ δὲ ἐν ἀπεχθείᾳ , εἰδ’ οὕτως ἀποστεῖχῃ τῆς ἐκείνου σωτηρίας τὴν ὁδόν . Ὅταν γὰρ μὴ ὁ ἰατρὸς μισῇ τὸν κάμνοντα καὶ φαύλην , καὶ ὁ κάμνων τὸν ἰατρὸν ἀποστρέφεται , πότε ἀναστήσεται ὁ νοῦσιν , ὅταν μὴτε ἐκεῖνος πρὸς αὐτὸν καλῇ , μὴτε οὕτως πρὸς αὐτὸν ἀπῇ ; Τίνος δὲ ἕνεκεν , εἴπé μοι , καὶ ἀποστρέφει καὶ φεύγει αὐτόν ; ὅτι ἀσθενὴς ἐστιν ; Οὐκοῦν διὰ τοῦτο δεῖ προσείσθαι καὶ θεραπεύειν , ἵνα ἀναστῇς νοσούμενος . Εἰ δὲ ἀνίατα νοσεῖ , ἀλλὰ σὺ τὸ σαυτῷ ποιεῖν ἐκκαλούμενος · ἐπεὶ καὶ ὁ Ἰοῦδας ἀνίατα ἐνόσει , καὶ οὐ διελίπεν ὁ θεὸς αὐτὸν θεραπεύειν . Μὴ τοίνυν μηδὲ σὺ ἀποκλίνης . Κἂν γὰρ πολλὰ σπουδάσας μὴ ἀπαλλάξῃς τῆς ἀσθείας αὐτὸν , ὅμως καὶ τοῦ ἀπαλλάξαντος λήψῃ τὸν μισθόν , καὶ παρασκευάσεις αὐτὸν θαυμαζόμενον σου τὴν ἡμερότητα , καὶ οὕτως εἰς τὸν θεὸν ἡ δόξα ἅπασα αὐτὴ διαβήσεται . Κἂν γὰρ θαύματα ποιῆς , κἂν νεκροὺς ἐγείρῃς , κἂν ὁτιοῦν ἐργάση , οὐδὲποτε σε τοῦθ θαυμάσουσι · Ἕλληνας , ὡς ὅταν ἴδωσι πρὸν καὶ [ 307 ] ἡμερον καὶ γλυκύν παρεχόμενον τρόπον . Οὐ μικρὸν δὲ καὶ τοῦτο κατόρθωμα · πολλοὶ γὰρ καὶ τέλειον ἀπαλλαγῶνται τοῦ κακοῦ . Οὐδὲν γὰρ οὕτως ἐπισπάσασθαι δύναται , ὡς ἀγάπη . Ἐπ’ ἐκείνοις μὲν γὰρ σε καὶ ζηλοτυπήσουσι , τοὺς σημεῖους , λέγω , καὶ θαύμασιν , ἐπὶ τούτῳ δὲ καὶ θαυμάσονται καὶ φιλήσουσι · φιλοῦντες δὲ καὶ τῆς ἀληθείας ἐπιλήψονται ὅρῃ προβαίνοντες . Εἰ δὲ οὐχ οὕτως γίνεται πιστὸς , μὴ θαυμάζῃς μηδὲ ἐπέγνω μηδὲ ἀπαντα ὁμοῦ ζῆτει , ἀλλ’ ἕκον αὐτὸν τῶς ἐπαινεῖν , φιλεῖν , καὶ εἰς τοῦτο ὅρῃ προτιν ἤσει . Καὶ ἵνα μάθῃς σαφῶς τλῆσον τοῦτο ἐστιν , ἀκούσον πῶς καὶ Παῦλος · πρὸς δικαστὴν εἰσιών ἀπιστον ἀπελογεῖτο . Μακάριον , γάρ , φησίν , ἡγμαι ἐμαυτὸν , μᾶλλιον ἐπὶ σοῦ κρῖνεσθαι . Ταῦτα δὲ ἔλεγεν , οὐ κολακεύων αὐτόν , ἀπαγε , ἀλλὰ διὰ τῆς ἡμερότητος · κεκδὶναι βουλήμενος . Καὶ τοῦτο ἐξέφραδεν , καὶ τὸν δικαστὴν εἰλεν ὁ τῶς · κατάδικος εἶναι νομιζόμενος , καὶ τὴν νίκην αὐτὸς ὁ χειρωθεὶς ὁμολογεῖ λαμπρὰ τῇ φωνῇ παρόντων ἀπάντων λέγων , Ἐν ὀλίγῳ με πείσεις χριστιανὸν γενέσθαι .
Lemmas: ὄρνυμι πῶς ὁ ἔργον μισέω ὁ φαῦλος , οὐ ὁ ἄνθρωπος ἐκδύω ; καί γάρ ἔργον ὁ διάβολος ὁ διασπάω ἐγώ ἀπό ἀλλήλων , καί σφόδρα σπουδάζω ἀνέρχομαι ὁ ἀγάπη , ἵνα ἐκκλάω ὁ διόρθωσις ὁ ὁδός , καί καταψάω ἐκεῖνος μέν ἐν πλάνη , σύ δέ ἐν ἀπέχθεια , εἶδος οὕτως ἀποστείχω ὁ ἐκεῖνος σωτηρία ὁ ὁδός . ὅταν γάρ μή ὁ ἰατρός μισέω ὁ κάμνω καί φαῦλος , καί ὁ κάμνω ὁ ἰατρός ἀποστρέφω , πότε ἀνίστημι ὁ Νούσι , ὅταν μήτε ἐκεῖνος πρός αὐτός καλός , μήτε οὕτως πρός αὐτός ἄπειμι ; τίς δέ ἕνεκα , εἶπον ἐγώ , καί ἀποστρέφω καί φεύγω αὐτός ; ὅτι ἀσθενής εἰμί ; οὐκοῦν διά οὗτος δεῖ προσείω καί θεραπεύω , ἵνα ἀνίστημι νοσέω . εἰμί δέ ἀνίατος νοσέω , ἀλλά σύ ὁ σεαυτοῦ ποιέω ἐκκαλέω · ἐπεί καί ὁ Ἰούδας ἀνίατος νοσέω , καί οὖον διαλείπω ὁ θεός αὐτός θεραπεύω . μή τοίνυν μηδέ σύ ἀποκλίνω . κἀν γάρ πολύς σπουδάζω μή ἀπαλλάσσω ὁ ἀστεῖος αὐτός , ὅμως καί ὁ ἀπαλλάσσω λαμβάνω ὁ μισθός , καί παρασκευάζω αὐτός θαυμάζω σύ ὁ ἡμερότης , καί οὕτως εἰς ὁ θεός ὁ δόξα ἅπας αὐτός διαβαίνω . κἀν γάρ θαῦμα ποιός , κἀν νεκρός ἐγείρω , κἀν ὁστισοῦν ἐργάζομαι , οὐδέποτε σύ οὗτος θαυμάζω · Ἕλλην , ὡς ὅταν ὁράω πρόειμι καί [ 307 ] ἥμερος καί γλυκύς παρέχω τρόπος . οὖον μικρός δέ καί οὗτος κατόρθωμα · πολύς γάρ καί τέλειος ἀπαλλάσσω ὁ κακός . οὐδείς γάρ οὕτως ἐπισπάω δύναμαι , ὡς ἀγάπη . ἐπί ἐκεῖνος μέν γάρ σύ καί ζηλοτυπέω , ὁ σημειόω , λέγω , καί θαῦμα , ἐπί οὗτος δέ καί θαυμάζω καί φιλέω · φιλέω δέ καί ὁ ἀλήθεια ἐπιλαμβάνω ὄρος προβαίνω . εἰμί δέ οὐ οὕτως γίγνομαι πιστός , μή θαυμάζω μηδέ ἐπιγιγνώσκω μηδέ ἅπας ὁμοῦ ζητέω , ἀλλά ἑκών αὐτός Τῶς ἐπαινέω , φιλέω , καί εἰς οὗτος ὄρος πρός ἵημι . καί ἵνα μανθάνω σαφῶς τλάω οὗτος εἰμί , ἀκούω πῶς καί Παῦλος · πρός δικαστής εἴσειμι ἄπιστος ἀπολογέομαι . Μακάριος , γάρ , φημί , ἄγω ἐμαυτοῦ , Μάλλιος ἐπί σύ κρίνω . οὗτος δέ λέγω , οὖον κολακεύω αὐτός , ἀπάγω , ἀλλά διά ὁ ἡμερότης · κεκδὶναι βούλομαι . καί οὗτος ἐκφράζω , καί ὁ δικαστής αἱρέω ὁ Τῶς · κατάδικος εἰμί νομίζω , καί ὁ Νίκη αὐτός ὁ χειρόω ὁμολογέω λαμπρός ὁ φωνή πάρειμι ἀπαντάω λέγω , ἐν ὀλίγος ἐγώ πείθω χριστιανός γίγνομαι .