joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0210.3
ἐξέστη σου τὰ νεῦρα ; καὶ χόραι ; καὶ παῖδεις γένονας καταγελάστος , ὁ καὶ τυράννος καὶ δικαίως ἐπαυσεν ἄν πρὸ τοῦτο φοβερό ; · καὶ τὸ σῶμα αἰτιάσεται τοῦτο . " Ὅτε γὰρ τοῦτο ἐταφρούτο , τότε νεκροὶ ἀνέστησαν , τότε τὸ δεσμωτήριον ἐκεῖνο ἐρράγη , καὶ αἱ χαλακαὶ ἐχλώσθησαν πύλαι , καὶ οἱ νεκροὶ ἀφείθησαν , καὶ πυλωροὶ ἤδου πάντες ἐπτηξαν . Καίτοι γε εἰ τίνων παλλῶν εἰς ἡν , πονησάντων γενέσθαι ἴδει , τὸν θάνατον δυνατισθῆναι · ἀλλ' οὐκ ἔγινετο · οὐδὲ γὰρ τῶν πολλῶν εἰς ἡν . Διὰ τοῦτο ἐξέλειτο ἐκείνος . Καὶ ὥσπερ οἱ τροφὴν λαβόντες , ἡν οὐκ εἰσι δυνατοὶ κατασχεῖν , καὶ τὰ προσπαχόμενα δι' ἐκείνην ἐμοῦσιν , οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ θανάτου γέγονε · τὸ σῶμα , ὅπερ οὐκ ἦν ἱκανὸς κατεργάσασθαι , λαβὼν , κλῆναι ἐξέβαλεν ὅπερ ἤδον εἰς · καὶ γὰρ δῶνεν ἐγὼν αὐτὸν καὶ ἐξέλειτο , ὅς αὐτὸν ἤμεσε . Διὸ φησίν ὁ 'Απόστολος , Λύσας τὰς δόξας τοῦ θανάτου . Οὐδεὶς γὰρ τυχὴν παίδων χύουσα οὕτως ἀνθίει , ὡς ἐκεῖνος , τὸ σῶμα ἔχων τὸ δεσποτικόν , διεσπάτετο διασπώμενος . Καὶ ὅπερ ἐπὶ τοῦ δράκοντος γέγονε τοῦ Βαβυλωνίου , ὅτε λαβὼν τὴν τροφὴν διεφράγη μέσος , τοῦτο καὶ ἐπὶ τούτου . Ὑπὸ γὰρ διὰ τοῦ στόματος πάλιν ἐξῆλθεν ὁ Χριστὸς τοῦ θανάτου , ἀλλ' αὐτὴν μέσῃν διερρήξας , τὴν γαστέρα τοῦ δράκοντος καὶ ἀνατεμὼν , οὕτως ἀπὸ τῶν ἀδύτων προῆλθε μετὰ πολλῆς τῆς λαμπρότητος , καὶ τὰς ἀκτῖνας ἀφείς , οὐ [ 218 ] μέχρι ταύτου τοῦ οὐρανοῦ , ἀλλ' εἰς αὐτὸν τὸν ἄνω θρόνον · ἐκεῖ γὰρ αὐτὸ καὶ ἀνήγαγε . Τοῦτο τὸ σῶμα ἐδωκεν ἡμῖν καὶ κατέχειν καὶ ἄσθειν , ὅπερ ἀγάπης ἐπιστεμαμένης ἦν . Οὐς γὰρ ἂν φιλήμεν σφόδρα , καὶ διαδιδόνμεν πολλάκις . Διὸ καὶ ὁ 'Ιὼβ τὸν ἔρωτα τῶν οἰκείων τὸν περὶ αὐτὸν ἐνδεικνύμενος , ἔλεγεν · ὅτι πολλάκις ἐκεῖνοι σφόδρα αὐτὸν φιλοῦντες ἔλεγον , Τίς ἂν δόξῃ ἡμῖν τῶν σαρκοῦν αὐτοῦ πλησθῆναι ; Οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς τῶν σαρκῶν αὐτοῦ ἔδωκεν ἡμῖν πλησθῆναι , εἰς φιλίαν πλείονα ἡμᾶς ἐπισπώμενος .
Lemmas: ἐξίστημι σύ ὁ νεῦρον ; καί χόρα ; καί παιδηω γενοναω καταγέλαστος , ὁ καί τύραννος καί δικαίως παύω ἄν πρό οὗτος φοβερός ; · καί ὁ σῶμα αἰτιάομαι οὗτος . " ὅτε γάρ οὗτος ταφρόω , τότε νεκρός ἀνίστημι , τότε ὁ δεσμωτήριον ἐκεῖνος ῥήγνυμι , καί ὁ χαλακαὶ κλώθω Πύλαι , καί ὁ νεκρός ἀφίημι , καί πυλωρός ἀείδω πᾶς πτήσσω . καίτοι γε εἰμί τίνω πάλλω εἰς ἐάν , πονέω γίγνομαι ἶδος , ὁ θάνατος δυνατισθῆναι · ἀλλά οὐ γίγνομαι · οὐδέ γάρ ὁ πολύς εἰς ἐάν . Ζεύς οὗτος ἐξαιρέω ἐκείνος . καί ὥσπερ ὁ τροφή λαμβάνω , ἐάν οὐ εἰμί δυνατός κατέχω , καί ὁ προσπάσχω διά ἐκεῖνος ἐμέω , οὗτος καί ἐπί ὁ θάνατος γίγνομαι · ὁ σῶμα , ὅσπερ οὐ εἰμί ἱκανός κατεργάζομαι , λαμβάνω , κλῆναι ἐκβάλλω ὅσπερ ἀείδω εἰς · καί γάρ Δώνε ἐγώ αὐτός καί ἐξαιρέω , ὅς αὐτός ἐμέω . Διὸ φημί ὁ Απόστολος , Λύσας ὁ δόξα ὁ θάνατος . οὐδείς γάρ Τύχη παῖς χύω οὕτως ἀνθίζω , ὡς ἐκεῖνος , ὁ σῶμα ἔχω ὁ δεσποτικός , διασπάω διασπάω . καί ὅσπερ ἐπί ὁ δράκων γίγνομαι ὁ Βαβυλώνιος , ὅτε λαμβάνω ὁ τροφή διαφράσσω μέσος , οὗτος καί ἐπί οὗτος . ὑπό γάρ διά ὁ στόμα πάλιν ἐξέρχομαι ὁ Χριστός ὁ θάνατος , ἀλλά αὐτός μέσος διαρρήγνυμι , ὁ γαστήρ ὁ δράκων καί ἀνατέμνω , οὕτως ἀπό ὁ ἄδυτος προέρχομαι μετά πολύς ὁ λαμπρότης , καί ὁ ἀκτίς ἀφίημι , οὖον [ 218 ] μέχρι αὐτός ὁ οὐρανός , ἀλλά εἰς αὐτός ὁ ἄνω θρόνος · ἐκεῖ γάρ αὐτός καί ἀνάγω . οὗτος ὁ σῶμα δίδωμι ἐγώ καί καταχέω καί ἀείδω , ὅσπερ ἀγάπη ἐπιστέφω εἰμί . οὖς γάρ εἄν φιλέω σφόδρα , καί διαδίδωμι πολλάκις . Διὸ καί ὁ Ἰώβ ὁ Ἔρως ὁ οἰκέω ὁ περί αὐτός ἐνδείκνυμι , λέγω · ὅτι πολλάκις ἐκεῖνος σφόδρα αὐτός φιλέω λέγω , Τῖς εἄν δόξα ἐγώ ὁ σαρκάω αὐτός πίμπλημι ; οὕτως καί ὁ Χριστός ὁ σάρξ αὐτός δίδωμι ἐγώ πίμπλημι , εἰς φίλιος πλείων ἐγώ ἐπισπάω .