joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0294.3
ἡλίκον ἐστίν . Ἵνα δὲ σοι μικρὸν τι παρανοίζῃ τῆς διαφορὰς ταύτης , καὶ ἀκτίνά τινα ἀμυδροῦ τοῦ νοῦματος ἐναφθῆ σοι τῇ ψυχῇ τοῦτο , ἀναμνήσθητι νομτῶν ἐν τῷ νόμῳ νῦν , ἡνίκα ἡ χάρις ἔλαμψε . Καὶ γὰρ ἐκεῖνα πρὸ τῆς χάριτος μεγάλα τινὰ καὶ θαυμαστὰ · ἐφαινότο δὲ ἡμῖν · ἀκούσων [ 312 ] τι φησι περὶ αὐτῶν μετὰ τὴν χάριν ὁ Παῦλος , ὅτι Οὐ δεδοξάσται τὸ δεδοξασμένον ἐν τούτῳ τῷ μέρει , ἐνεκεν τῆς ὑπερβαλλούσης δόξης . Ἵνα δὲ καὶ σαφέστερον τὸ λόγιον γένηται , ἐφ’ ἑνὸς τινὸς τῶν τότε τελουμένων τὸν λόγον μεταχειρισάμενος , καὶ τότε ἴδει τὸ μέσον ὅσον · καὶ , εἰ βούλει , τὸ Πάσχα εἰς μέσον ἀγάγωμεν ἐκεῖνο καὶ τοῦτο , καὶ τότε εἴσῃ τὴν ὑπεροχὴν . Ἐπετελοῦν μὲν γὰρ καὶ Ἰουδαῖοι , ἐπετελοῦν δὲ οὕτως , ὡς ἐν ἑσόπτρῳ καὶ ἐν αἰνίγματι · τὰ δὲ ἀπορρήτα ταῦτα μυστήρια οὐδὲ εἰς νοῦν ποτε ἔλαβον , οὐδὴ ἤδεσαν τινα ἦν , ἔκεινα προαναφέναι · ἀλλὰ πρὸδασον ὁμῶν στρατιῶν μενόν , καὶ αἴμα ἀλῶγου , καὶ θύρας χρωμένας τοῦτο · ὅτι δὲ ὁ Ἵλς τοῦ Θεοῦ σάρκωθεὶς σφαγήσεται , καὶ τὴν οἰκουμενὴν ἐλευθερώσει · πᾶσαν , καὶ δώσει καὶ Ἑλλησι καὶ βαρβάροις τοῦ αἵματος ἀπογεύεσθαι τοῦτο , καὶ τὸν οὐρανὸν ἀνοίξει πᾶσι , καὶ τὰ ἐκεῖ προσθήσει τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει , καὶ τὴν αἰμαχθεῖσαν σάρκα λαβὼν ὑπὲρ τῶν οὐρανῶν , καὶ τὸν οὐρανὸν τοῦ οὐρανοῦ , καὶ πᾶσα ; ἀπλῶς τὰς ἄνω τῶν ἀγγέλων καὶ ἀρχαγγέλων καὶ τῶν ἄλλων δυνάμεων στρατιὰς ἀναβιβάσει , καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ θρόνου τοῦ βασιλικοῦ ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς αὐτὴν καθιῆ δόξῃ λαμπουσαν ἀφήσει · ταῦτα δὴ οὐτε ἔκεινοι τις , οὔτε τῶν ἄλλων οὐδεὶς ἀνθρώπων , οὔτε προέγνω οὔτε εἰς νοῦν ἡδυνήθη βαλεῖνθαι ποτέ . Ἄλλὰ τί φασι ; οὐ πάντα τολμηροί ; Τὸ , Ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους , περὶ οἰκονομιῶν εἰρήσθαι · τὴν γὰρ περὶ τοῦ Θεοῦ γνώσιν ἀπηρτισμένην αὐτὴν ἔχειν . Καὶ πῶς νήπιον ταύτην καλεῖ ; πῶς δι’ ἑσόπτρου βλέπει ; πῶς ἐν αἰνίγματι , εἰ τὸ πᾶν ἔχει τῆς γνώσεως ; τί δὲ ὡσπερ ἐξαιρετὸν ἀνατίθησιν αὐτῷ τῷ Πνεύματι , καὶ οὐδεμιᾷ δυνάμει τῆς κτίσεως , λέγων · Τίς γὰρ οἶδε τὰ τοῦ ἀνθρώπου , εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ ; Οὕτω καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ οὐδεὶς οἶδε , εἰ μὴ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ . Καὶ ὁ Χριστὸς πάλιν ἐαυτοῦ μόνου τοῦτο εἶναι φησίν , οὕτω λέγων · Οὐχ ὅτι τὸν Πατέρα τις ἔώρακεν , εἰ μὴ ὁ ὢν παρὰ τοῦ Θεοῦ , οὗτος ἔώρακε τὸν Πατέρα · ὁρασίαν τὴν γνώσιν λέγων τὴν σαφεστάτην καὶ ἀπηρτισμένην . Πῶς δὲ τὴν οὐσίαν εἰδώς , τὰς οἰκονομίας ἀγνοεῖ ; ἐκεῖνη γὰρ μεῖζων ταύτης ἡ γνῶσις . Ἄγνοοῦμεν οὖν , φησίν , τὸν Θεόν ; Ἄπαγε · ἀλλ’ ὅτι ἐστιν , ἴσμεν · τί ποτε δὲ ἐστι τὴν οὐσίαν , οὐκ ἴσμεν . Καὶ ἵνα γνῶς ὅτι οὐ περὶ τῶν οἰκονομιῶν εἴρηκε τὸ , Ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους , ἀκούσων τῶν ἑξῆς · ἐπήγαγεν οὖν · Τότε δὲ ἐπιγνώσομαι , καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην . Οὐ δήπου δὲ ὑπὸ τῶν οἰκονομιῶν ἐπεγνώσθη , ἀλλ’ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ . Μηδεὶς τοίνυν μικρὰν , μηδὲ ἀπλὴν νομίζετω εἶναι ταύτην τὴν παρανομίαν , ἀλλὰ καὶ διπλὴν καὶ τριπλὴν καὶ πολλαπλασίονα . Οὐ γὰρ δὴ τοῦτο μόνον ἐστὶ τὸ ἄτοπον , ὅτι ταῦτα ἀλαζνεύονται εἰδέναι , ὅ τοῦ Πνεύματος · ἐστι μόνου , καὶ τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ , ἀλλ’ ὅτι καὶ Παύλου οὐδὲ τὸ μερικὸν τοῦτο τῆς γνώσεως ἄνευ τῆς ἀνωθεν ἀποκαλύψεως δυνηθέντος μαθεῖν , αὐτοὶ τὸ πᾶν ἐκ τῶν οὐκείων [ 313 ] λογισμῶν κατειληφέναι φασίν . Οὐδὲ γὰρ ἔχουσιν
Lemmas: ἡλίκος εἰμί . ἵνα δέ σύ μικρός τίς παρανοιζω ὁ διαφορά οὗτος , καί ἀκτίς τις ἀμυδρός ὁ νουμα νάφθα σύ ὁ Ψυχή οὗτος , ἀναμιμνήσκω νομτῶν ἐν ὁ νόμος νῦν , ἡνίκα ὁ χάρις λάμπω . καί γάρ ἐκεῖνος πρό ὁ χάρις μέγας τις καί θαυμαστός · φαίνω δέ ἐγώ · ἀκούω [ 312 ] τίς φημί περί αὐτός μετά ὁ χάρις ὁ Παῦλος , ὅτι οὖον δοξάζω ὁ δοξάζω ἐν οὗτος ὁ μέρος , ἕνεκα ὁ ὑπερβάλλω δόξα . ἵνα δέ καί σαφής ὁ λόγιος γίγνομαι , ἐπί εἷς τις ὁ τότε τελέω ὁ λόγος μεταχειρίζω , καί τότε ἶδος ὁ μέσος ὅσος · καί , εἰμί βούλομαι , ὁ Πάσχα εἰς μέσος ἄγω ἐκεῖνος καί οὗτος , καί τότε εἶμι ὁ ὑπεροχή . ἐπιτελέω μέν γάρ καί Ἰουδαῖος , ἐπιτελέω δέ οὕτως , ὡς ἐν ἔσοπτρος καί ἐν αἴνιγμα · ὁ δέ ἀπόρρητος οὗτος μυστήριον οὐδέ εἰς νόος ποτός λαμβάνω , οὐδή οἶδα τις εἰμί , ἐκεῖνος προαναφαίνω · ἀλλά προδασος ὁμός στρατιά Μενόν , καί αἷμα ἀλογέω , καί θύρα χράω οὗτος · ὅτι δέ ὁ Ἵλς ὁ Θεός σαρκόω σφάζω , καί ὁ οἰκέω ἐλευθερόω · πᾶς , καί δίδωμι καί Ἕλλην καί βάρβαρος ὁ αἷμα ἀπογεύω οὗτος , καί ὁ οὐρανός ἀνοίγω πᾶς , καί ὁ ἐκεῖ προστίθημι ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος , καί ὁ αἰμάσσω σάρξ λαμβάνω ὑπέρ ὁ οὐρανός , καί ὁ οὐρανός ὁ οὐρανός , καί πᾶς ; ἀπλόος ὁ ἄνω ὁ ἄγγελος καί ἀρχάγγελος καί ὁ ἄλλος δύναμις στρατιά ἀναβιβάζω , καί ἐπί αὐτός ὁ θρόνος ὁ βασιλικός ἐν δεξιός ὁ πατήρ αὐτός καθίζω δόξα λαμπουω ἀφίημι · οὗτος δή οὐ ἐκεῖνος τις , οὔτε ὁ ἄλλος οὐδείς ἄνθρωπος , οὔτε προγιγνώσκω οὔτε εἰς νόος δύναμαι βάλλω ποτός . ἀλλά τίς φημί ; οὖον πᾶς τολμηρός ; ὁ , ἄρτι γιγνώσκω ἐκ μέρος , περί οἰκονομία εἴρω · ὁ γάρ περί ὁ Θεός γνῶσις ἀπαρτίζω αὐτός ἔχω . καί πῶς νήπιος οὗτος καλέω ; πῶς διά ἔσοπτρος βλέπω ; πῶς ἐν αἴνιγμα , εἰμί ὁ πᾶς ἔχω ὁ γνῶσις ; τίς δέ ὡς ἐξαιρετός ἀνατίθημι αὐτός ὁ πνεῦμα , καί οὐδείς δύναμις ὁ κτίσις , λέγω · Τῖς γάρ οἶδα ὁ ὁ ἄνθρωπος , εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐν αὐτός ; οὕτως καί ὁ ὁ Θεός οὐδείς οἶδα , εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ Θεός . καί ὁ Χριστός πάλιν ἑαυτοῦ μόνος οὗτος εἰμί φημί , οὗτος λέγω · οὐχ ὅτι ὁ πατήρ τις ὁράω , εἰμί μή ὁ εἰμί παρά ὁ Θεός , οὗτος ὁράω ὁ πατήρ · ὅρασις ὁ γνῶσις λέγω ὁ σαφής καί ἀπαρτίζω . Πῶς δέ ὁ οὐσία οἶδα , ὁ οἰκονομία ἀγνοέω ; ἐκεῖνος γάρ μείζων οὗτος ὁ γνῶσις . ἀγνοέω οὖν , φημί , ὁ Θεός ; ἄπαγε · ἀλλά ὅτι εἰμί , οἶδα · τίς ποτός δέ εἰμί ὁ οὐσία , οὐ οἶδα . καί ἵνα γιγνώσκω ὅτι οὖον περί ὁ οἰκονομία εἴρω ὁ , ἄρτι γιγνώσκω ἐκ μέρος , ἀκούω ὁ ἑξῆς · ἐπάγω οὖν · τότε δέ ἐπιγιγνώσκω , καθώς καί ἐπιγιγνώσκω . οὖον δήπου δέ ὑπό ὁ οἰκονομία ἐπιγιγνώσκω , ἀλλά ὑπό ὁ Θεός . μηδείς τοίνυν μικρός , μηδέ ἁπλόος νομίζω εἰμί οὗτος ὁ παρανομία , ἀλλά καί διπλός καί τριπλός καί πολλαπλασίων . οὖον γάρ δή οὗτος μόνος εἰμί ὁ ἄτοπος , ὅτι οὗτος ἀλαζών οἶδα , ὅς ὁ πνεῦμα · εἰμί μόνος , καί ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός , ἀλλά ὅτι καί Παῦλος οὐδέ ὁ μερικός οὗτος ὁ γνῶσις ἄνευ ὁ ἄνωθεν ἀποκάλυψις δύναμαι μανθάνω , αὐτός ὁ πᾶς ἐκ ὁ ουκειμαι [ 313 ] λογισμός καταλαμβάνω φημί . οὐδέ γάρ ἔχω