joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0367.2
μεῖζονι κατέστης ἀπορία . Ἄλλὰ παιδίων ἀπώλεσας ; Οὐχ ἀπώλεσας , μὴ λέγε · ὑπὸν τὸ πράγμα ἐστίν , οὐ θάνατος , μετάστασις , οὐχ ἀπώλεια , ἀποθμία ἀπὸ τῶν ἐλαττόνων ἐπὶ τὰ βελτίονα . Μὴ δὴ πλῆρωσε τὸν Θεὸν , ἀλλ’ Ὀεω ποίει . Ἄν γὰρ ἐνέγκης γενναίως , ἔσται τις κάνατεύδον τῷ ἀπελθόντι καὶ σοι παραμυθία · ἂν δὲ τοιναύτιον , μᾶλλον ἐξάπτεῖς τὴν ὀδύρην τοῦ Θεοῦ . Καὶ γὰρ εἰ παῖδες μαστιχούντος ὑπὸ δεσπότου , οὐ παρεστῶς ἐδυσχέρανας , μεῖζονως ἂν παρὤνυνας κατὰ σαυτοῦ τὸν δεσπότην . Μὴ δὴ ποίει τοῦτο , ἀλλ’ εὐχαρίστη , ἵνα σοι καὶ ταύτῃ σχεδασθῇ τὸ νέφος τῆς ἀθυμίας · εἴπε κατὰ τὸν μακάριον ἐκεῖνον · Ὁ Κύριος ἔδωκεν , ὁ Κύριος ἀφείλετο · ἐννάησον δσοι μᾶλλον σου εὐαρεστούσινες οὐδὲ Ἰακὼν τὴν ἀρχὴν παῖδας , οὐδὲ πατέρες ἐκλήθησαν . Οὐδὲ γὰρ ἐγώ , φησίν , ἐβουλήμην · καὶ γὰρ βέλτιον ἦν μηδὲ πείραν σφης , ἢ μετὰ τὸ γεύσασθαι τῆς ἡδονῆς , ἐκπεισθαι . Μὴ , παρακαλῶ , μὴ λέγε ταῦτα , μὴ παροργίσης καὶ ταύτῃ τὸν Δεσπότην · ἀλλ’ ὑπὲρ μὲν ὧν ἐλαβες , εὐχαρίστησον · ὑπὲρ δὲ ὧν οὐχ εἰς τέλος ἔχεις , [ 306 ] δέξαι . Οὐχ εἶπεν ὁ Ἰωδ’ , ὅτι βέλτιον ἦν μὴ λαβεῖν τοῦτο , ὃ οὐ λέγεις ἀγνώμονως , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ ἐκείνων τὐχαρίστησε λέγων · Ὁ Κύριος ἔδωκε · καὶ ὑπὲρ τῶντων ἠλλέγει λέγων · Ὁ Κύριος ἀφείλετο · εἰς τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας . Καὶ τὴν γυναῖκα οὕτως ἐπεστώμικε δικαιολογούμενος πρὸς αὐτήν , καὶ τὰ θαυμασά ἐκεῖνα φθεγγόμενος ῥήματα · Εἰ τὰ μὲν ἀγαθὰ δεδεξάμεθα παρὰ Κυρίου , τὰ δὲ κακὰ οὐχ ὑπολῶσομεν ; Καίτοι γε μετὰ ταῦτα χαλεπώτερος γέγονεν ὁ πειρασμός · ἀλλ’ ἐκεῖνος οὐδὲ οὕτως ἐξέλεισε , ἀλλ’ ὁμοίως ἔσπερε γενναίως , καὶ ἐδόξαζε . Τοῦτο καὶ σὺ ποίει , καὶ λογίζου πρὸς σαυτὸν , ὅτι οὐχ ἄνθρωπος ἐλαβεν , ἀλλ’ ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας , ὁ μᾶλλον σου κηδόμενος , καὶ τὸ συμφέρον εἰδώς , οὐ πολέμιός τις οὐδ’ ἐπιβουλος . Ὅρα πόσοι ζῶντες ἀείτων τὸν βίον τοῖς γονεύσιν ἐποίησαν . Τοὺς δὲ γενναίους οὐχ ὁρᾷς ; φησίν . Ὅρῶ καὶ τούτους , ἀλλὰ καὶ τούτων ἀσφαλέστερα τὰ κατὰ τὸν παῖδα τοῦ σόν . Εἰ γὰρ καὶ ἐκδημιούσιν , ἀλλ’ ἐν ἀδήλῳ τὰ τοῦ τέλους αὐτῶν · ὑπὲρ δὲ ἐκείνου λοιπὸν οὐ δεινίας οὐδὲ τρέμεις μὴ τι πάθῃ , ἢ μεταβολὴν τινα δέξηται . Ταῦτα καὶ ἐπὶ γυναικὸς λογίζου καλῆς καὶ οἰκουροῦ , καὶ ὑπὲρ πάντων εὐχαρίστησε τῷ Θεῷ , χλὴν ἀπώλεσας · γυναῖκα , εὐχαρίστησε . Ὅσος σε εἰς ἑγκράτειαν ἀγαγὼν βούλεται ὁ Θεός , ἐπὶ μεζον · καλεῖ σχάπτειν , ἐλευθεροῦσαι σε τοῦ δεσμοῦ τῆλῆν . Ἄν οὕτω φιλοσοφῶμεν , καὶ τὴν παροῦσαν εὐθυμίᾳ · κερδανούμεν , καὶ τῶν μελλόντων ἐπιτευξόμεθα στεφάνων , καὶ τὰ ἐξῆς .
Lemmas: μείζων καθίστημι ἀπορία . ἀλλά παιδίον ἀπόλλυμι ; οὐχ ἀπόλλυμι , μή λέγω · ὕπειμι ὁ πράγμα εἰμί , οὖον θάνατος , μετάστασις , οὐ ἀπώλεια , ἀποθμία ἀπό ὁ μικρός ἐπί ὁ ἀγαθός . μή δή πληρόω ὁ θεός , ἀλλά Ὀεω ποιέω . ἄν γάρ φέρω γενναῖος , εἰμί τις κάνατεύδον ὁ ἀπέρχομαι καί σύ παραμυθία · εἄν δέ τοιναύτιον , μᾶλλον ἐξάπτω ὁ ὀδύρην ὁ Θεός . καί γάρ εἰμί παῖς μαστιχάω ὑπό δεσπότης , οὖον παρίστημι δυσχεραίνω , μειζοναω εἄν παρωνυναω κατά σεαυτοῦ ὁ δεσπότης . μή δή ποιέω οὗτος , ἀλλά Εὐχαρίστη , ἵνα σύ καί οὗτος σκεδάννυμι ὁ νέφος ὁ ἀθυμία · εἶπον κατά ὁ μακάριος ἐκεῖνος · ὁ Κύριος δίδωμι , ὁ Κύριος ἀφαιρέω · ἐνναίω δίδωμι μᾶλλον σύ εὐαρεστέω οὐδέ Ἰακώς ὁ ἀρχή παῖς , οὐδέ πατήρ καλέω . οὐδέ γάρ ἐγώ , φημί , βούλομαι · καί γάρ ἀγαθός εἰμί μηδέ πείρω σφός , ἢ μετά ὁ γεύω ὁ ἡδονή , ἐκπείθω . μή , παρακαλέω , μή λέγω οὗτος , μή παρόργιση καί οὗτος ὁ δεσπότης · ἀλλά ὑπέρ μέν ὅς λαμβάνω , εὐχαριστέω · ὑπέρ δέ ὅς οὐ εἰς τέλος ἔχω , [ 306 ] δέχομαι . οὐχ εἶπον ὁ ἰώδης , ὅτι ἀγαθός εἰμί μή λαμβάνω οὗτος , ὅς οὖον λέγω αγνωμόνως , ἀλλά καί ὑπέρ ἐκεῖνος εὐχαριστέω λέγω · ὁ Κύριος δίδωμι · καί ὑπέρ τίνω ἐλλέγω λέγω · ὁ Κύριος ἀφαιρέω · εἰς ὁ ὄνομα κύριος εὐλογέω εἰς ὁ αἰών . καί ὁ γυνή οὕτως ἐφίστημι δικαιολογέομαι πρός αὐτός , καί ὁ θαυμάζω ἐκεῖνος φθέγγομαι ῥῆμα · εἰμί ὁ μέν ἀγαθός δέχομαι παρά κύριος , ὁ δέ κακός οὐ ὑπολῶσομεν ; καίτοι γε μετά οὗτος χαλεπός γίγνομαι ὁ πειρασμός · ἀλλά ἐκεῖνος οὐδέ οὕτως ἐξέλεισε , ἀλλά ὁμοίως ἕσπερος γενναῖος , καί δοξάζω . οὗτος καί σύ ποιέω , καί λογίζομαι πρός σαυτοῦ , ὅτι οὐ ἄνθρωπος ἐλαβω , ἀλλά ὁ θεός ὁ ποιέω , ὁ μᾶλλον σύ κήδω , καί ὁ συμφέρω οἶδα , οὖον πολέμιος τις οὐδέ επίβουλος . Ὅρας πόσος ζῶ ἀείτας ὁ βίος ὁ γονεύς ποιέω . ὁ δέ γενναῖος οὐ ὁράω ; φημί . ὁράω καί οὗτος , ἀλλά καί οὗτος ἀσφαλής ὁ κατά ὁ παῖς ὁ σός . εἰμί γάρ καί ἐκδημία , ἀλλά ἐν ἄδηλος ὁ ὁ τέλος αὐτός · ὑπέρ δέ ἐκεῖνος λοιπός οὖον Δεινίας οὐδέ τρέμω μή τίς πάσχω , ἢ μεταβολή τις δέχομαι . οὗτος καί ἐπί γυνή λογίζομαι καλός καί οἰκουρός , καί ὑπέρ πᾶς εὐχαριστέω ὁ Θεός , χλή ἀπόλλυμι · γυνή , εὐχαριστέω . ὅσος σύ εἰς ἐγκράτεια ἄγω βούλομαι ὁ Θεός , ἐπί μεζον · καλέω σχάζω , ἐλευθερόω σύ ὁ δεσμός τήλη . ἄν οὗτος φιλοσοφέω , καί ὁ πάρειμι εὐθυμία · κερδαίνω , καί ὁ μέλλω ἐπιτυγχάνω στέφανος , καί ὁ ἑξῆς .