joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0130.3
πάλιν . Τὸν τοιοῦτον , καὶ οἰδαμοῦ ἀνέγεται τῆς προσηγρίας αὐτοῦ μηκονευθῆσαι . Εἰς δέσπορον τῆς σφαρᾶς . Ὦσπερ ἐπὶ τοῦ μαχαριᾶν Ἰωβ γέγονεν , ἀλλ’ οὐχ ὑπὲρ τῆς αὐτῆς ὑποθέσεως . Ἐκεῖ μὲν γὰρ ὑπὲρ στεφάνων λαμπροτέρων , ἐνταῦθα δὲ ὑπὲρ ἀμαρτημάτων λύσεως , ἵνα μαθητὴν αὐτὸν ἔχει πονηρῷ ἢ νόσῳ ἑτέρᾳ . Καὶ μὴν ἀλλᾶγού φησιν , ὅτι Ἵαλ τοῦ Κυρίου κρινόμενος , ταῦτα πάσχωσιν . Ἄλλ’ ἐνταῦθα μᾶλλον καθάψασθαι θέλων , τῷ σατανᾷ παραδιδῶσι . Καὶ τοῦτο δὲ θεῷ δοκοῦν ἐγένετο , ὡς κολάζεσθαι αὐτοῦ τὴν σάρκα . Ἐπειδὴ γὰρ ἀπὸ τῆς ἀθεργίας καὶ τῆς τρυφῆς τῆς κατὰ τὴν σάρκα ἐπιθυμίαι τίκτονται , ταύτην κολάζει . Ἵνα τὸ πνεῦμα σωθῇ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ . Τοῦτέστιν , ἢ ψυχὴ · οὐχ ὡς ταύτης σωζομένης μόνης , ἀλλ’ ὡς ὁμολογουμένου τοῦτο , ὅτι κοινωμένης ἐκείνης , ἀναντιβρήτως καὶ τὸ σῶμα κοινωνήσει τῆς σωτηρίας . Καὶ γὰρ θνητὸν δι’ αὐτὴν ἐγένετο ἀμαρτοῦσιν · κἂν αὐτὴ δικαιοπραγήσῃ , πάλιν πολλὴς καὶ αὐτὸ ἀπολυθήσεται δόξης . Τινὲς δὲ τὸ πνεῦμα τὸ χάρισμα φασιν , ὅπερ σβέννυται ἀμαρτανόντων ἡμῶν . Ἵν’ οὖν τοῦτο μὴ γένηται , φησίν , τιμωρεῖσθω , ἵνα ταύτην βελτίων γενόμενος , ἐπισπάσθαι τὴν χάριν , καὶ εὐραθῇ σὺν αὐτῇ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ παρεχόμενος . Ὦστε κηδόμενοι μᾶλλον ἐστι καὶ ἰατρεύοντος , οὐχὶ κολούντος ἀπλῶς , οὐδὲ κολάζοντος εἰκῇ καὶ μάτην . Μείζων γὰρ τὸ κέρδος τῆς τιμωρίας · ἢ μὲν γὰρ πρόσκαιρος , τὸ δὲ διηνεκές . Καὶ οὐχ [ 128 ] ἀπλῶς εἴπεν , Ἵνα τὸ πνεῦμα σωθῇ , ἀλλ’ , ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ . Καλῶς αὐτοὺς καὶ εὐχαρίστως τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἀναμιμνήσκων , ἵνα καὶ αὐτοὶ προθυμότερον ὁλίσων ἐπὶ τὴν ἰατρείαν , χάκεινος · καταδεξάσθαι μᾶλλον , οὐχ ὡς ὀργῆς ῥήματα ὄντα , ἀλλ’ ὡς πατρὸς κηδεμονικοῦ πρᾶγμα . Διὰ γὰρ τοῦτο , Καὶ οὐκ δλεσθὼν τῆς σφαρᾶς , εἶπεν · ἦδη τῷ διαβόλῳ νόμῳς τιθείς , καὶ οὐκ ἀφεῖς αὐτὸν παρατεῖρον προθύναι · ὡσπερ ἐπὶ τοῦ Ἰωβ ἔλεγεν ὁ θεός · Πλὴν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ μὴ ἀφή .
Lemmas: πάλιν . ὁ τοιοῦτος , καί ὁράω ἀναγίγνομαι ὁ προσηγρίας αὐτός μηκονευθῆσαι . εἰς δέσπορον ὁ σπαράω . ὥσπερ ἐπί ὁ μαχάριος Ἰώβ γίγνομαι , ἀλλά οὐ ὑπέρ ὁ αὐτός ὑπόθεσις . ἐκεῖ μέν γάρ ὑπέρ στέφανος λαμπρός , ἐνταῦθα δέ ὑπέρ ἁμάρτημα λύσις , ἵνα μαθητής αὐτός ἔχω πονηρός ἢ νόσος ἕτερος . καί μήv ἀλλάσσω φημί , ὅτι Ἴαλ ὁ κύριος κρίνω , οὗτος πάσχω . ἄλλος ἐνταῦθα μᾶλλον καθάπτω ἐθέλω , ὁ Σατανᾶς παραδίδωμι . καί οὗτος δέ θεός δοκέω γίγνομαι , ὡς κολάζω αὐτός ὁ σάρξ . ἐπεί γάρ ἀπό ὁ ἀθεργίας καί ὁ τρυφή ὁ κατά ὁ σάρξ ἐπιθυμία τίκτω , οὗτος κολάζω . ἵνα ὁ πνεῦμα σῴζω ἐν ὁ ἡμέρα ὁ κύριος Ἰησοῦς . τουτέστιν , ἢ ψυχή · οὐ ὡς οὗτος σῴζω μόνος , ἀλλά ὡς ὁμολογέω οὗτος , ὅτι κοινόω ἐκεῖνος , ἀναντιβρήτως καί ὁ σῶμα κοινωνέω ὁ σωτηρία . καί γάρ θνητός διά αὐτός γίγνομαι ἁμαρτάνω · κἀν αὐτός δικαιοπραγέω , πάλιν πολύς καί αὐτός ἀπολύω δόξα . Τινές δέ ὁ πνεῦμα ὁ χάρισμα φημί , ὅσπερ σβέννυμι ἁμαρτάνω ἐγώ . ἵνα οὖν οὗτος μή γίγνομαι , φημί , τιμωρέω , ἵνα οὗτος ἀγαθός γίγνομαι , ἐπισπάω ὁ χάρις , καί εὑρίσκω σύν αὐτός ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα παρέχω . ὥστε κήδω μᾶλλον εἰμί καί ἰατρεύω , οὐ κολούω ἀπλόος , οὐδέ κολάζω εἰκῇ καί μάτην . μείζων γάρ ὁ κέρδος ὁ τιμωρία · ἢ μέν γάρ πρόσκαιρος , ὁ δέ διηνεκής . καί οὐ [ 128 ] ἀπλόος εἶπον , ἵνα ὁ πνεῦμα σῴζω , ἀλλά , ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα . καλῶς αὐτός καί εὐχάριστος ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἀναμιμνήσκω , ἵνα καί αὐτός πρόθυμος ὁλίζω ἐπί ὁ ἰατρεία , χάκεινος · καταδέχομαι μᾶλλον , οὐ ὡς ὀργή ῥῆμα εἰμί , ἀλλά ὡς πατήρ κηδεμονικός πρᾶγμα . Ζεύς γάρ οὗτος , καί οὐ δλεσθὼν ὁ σπαράω , εἶπον · ἤδη ὁ διάβολος νόμος τίθημι , καί οὐ ἀφίημι αὐτός παρατεῖρον προτίθημι · ὡς ἐπί ὁ Ἰώβ λέγω ὁ θεός · πλήν ὁ Ψυχή αὐτός μή ἁφή .