joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0130.2
β’ . Ὅρα δὲν οὐδὲ ἀναμείναι αὐτοῦ τὴν παρουσίαν ἀφήσιν , οὐδ’ ἐκδέξασθαι αὐτὸν καὶ τότε θῆσαι , ἀλλ’ ὡσπερ θενὶ λοιμὸν μελλόν ἀπελαύνειν , πρὶν ἢ διαδοθῆναι εἰς τὸ λοιπὸν σῶμα , ἐπειγεται κατασχεῖν . Διὸ καὶ ἐπάγει λέγων · Πῶς χείριξω ὡς παρὼν . Ταῦτα δὲ ἔλεγεν , οὐ μόνον καταπεπείκων αὐτοῖς εἰς τὴν ἀπόφασιν , καὶ οὐκ ἀφίει ἀλλο τι βουλεύσασθαι , ἀλλὰ καὶ φοβῶν , εἰ εἴδως ὅτι ἐκεῖ γενησόμενα καὶ κριθήσόμενα . Τοῦτο γὰρ τοῖτο παρεῖναι τῷ πνεύματι , ὡσπερ ὁ Ἐλισσαῖος παρῆν τῷ Γεάζῃ , καὶ ἔλεγεν · Οὐχὶ ἡ καρδία μου ἦν μετὰ σοῦ ; Βαβαὶ κῶσι τοῦ χαρίσματος ἢ ἐνοῦσα , ὅταν πάντας ὁμοῦ καὶ κατ’ αὐτὸ εἶναι ποιῇ , καὶ τὰ πόρρωθεν εἰδέναι παρασκευάζῃ · Ἦδη χείριζα κὲ παρὼν . Οὐκ ἀφήσιν αὐτοὺς ἑτερόν τι ἐννοεῖν . Καὶ γὰρ ἐξήνεγκα τὴν ἀπόφασιν ὡς παρὼν · μὴ μοι ἀναβολὰς καὶ μαλλήσεις λέγε · οὐδὲν γὰρ ἑτερον δεῖ γενέσθαι . Εἶτα ἵνα μὴ δόξῃ πολλὴ εἶναι ἡ ἀσθένεια , μηδ’ ἀσθεστάτερος γίνηται ὁ λόγος , ὅρα πῶς καὶ αὐτοὺς κοινωνοὺς ποιεῖ τοῦ κρίματος . Εἰπὼν γὰρ , Χείριζα , ἐπήγαγε . Τὸν οὐτως τοῦτο κατεργασάμενον . Ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , [ 127 ] συναχθέντων ὑμῶν καὶ τοῦ ἐμοῦ πνεύματος , σὺν τῇ δυνάμει τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ παραδοῦναι τὸν τοιοῦτον τῷ σατανᾷ . Καὶ τί ἐστιν , Ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ; Ἄντι τοῦ , Κατὰ θεόν , μὴ ἀνθρώπινος προληψίς . Τινὲς δὲ ὡσαὶ ἀναγιγνώσκουσιν · Τὸν οὕτω τοῦτο κατεργασάμενον ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ · καὶ ὑποστέλλαντες ἐνταῦθα , ἢ μένη θέντες , οὕτως ἐπάγουσι τὸ ἕξης λέγοντες · Συναχθέντων ὑμῶν καὶ τοῦ ἐμοῦ πνεύματος παραδοῦναι τὸν τοιοῦτον τῷ σατανᾷ . Καὶ φασι τὴν ἔνοιαν ταύτην εἶναι τῆς τοιαύτης ἀναγνώσεως · Τὸν τοῦτο κατεργασάμενον , φησίν , ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ παράδοτε τῷ σατανᾷ · τοῦτέστι , τὸν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ ὑνδριζαντα , τὸν μετὰ τὸ γενέσθαι πιστὸν καὶ ἐπώνυμον ἔχοντα τῆς προσηγρίας τοιαῦτα τολμήσαντα , τοῦτον παραδοῦτε τῷ σατανᾷ . Ἐμοὶ δὲ ἡ πρώτη ἀληθεστέρα ἴσχυσι εἶναι δοκεῖ . Ποῖα δὲ αὕτη ; Ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου συναχθέντων ὑμῶν · τοῦτέστιν , Ἀπὸ τοῦ ὀνόματος ὑμᾶς συνἀγοντας , οὐδὲ σύ συνέχρεσθε . Καὶ τοῦ ἐμοῦ πνεύματος . Πάλιν ἐπιστήσιν αὐτοὺς ἑαυτῷ , ἵν’ ὅταν δικάζωσιν , ὡς αὐτοῦ παρόντος , οὕτως αὐτὸν ἀποτέμωσι , καὶ μᾶλας τολμητὴ συγγενόμενος αὐτὸν ἀδείαν , εἰδὼς ὅτι παρὰς εἰσεταί ἢ γεγόμενα . Ἐκεῖ φοβερώταρον αὐτὸ ποιῶν , φησίν · Σὺν τῇ δυνάμει τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , τοῦτέστιν , ἵ ὅτι ὁ Χριστὸς δύναται τοιαύτην ὑμῖν χάριν δοῦναι , ὡς δύνασθαι τῷ διαβόλῳ παραδιδόναι · ἢ ὅτι καὶ αὐτὸς μετ’ ὑμῶν κατ’ αὐτοῦ φέρει τὴν ἤψιν . Καὶ οὐκ εἴπεν , Ἐνδοῦναι τὸν τοιοῦτον τῷ σατανᾷ , ἀλλὰ , Παραδοῦναι , ἀνολῶν αὐτῷ τῆς μετανοίας τὰς ὥρας , καὶ ὡσπερ παιδαγωγὸν τὸν τοιοῦτον παραδιδούς . Καὶ
Lemmas: βε . Ὅρας δέν οὐδέ ἀναμένω αὐτός ὁ παρουσία ἀφίημι , οὐδέ ἐκδέχομαι αὐτός καί τότε θῆσαι , ἀλλά ὡς θείνω λοιμός μέλλω ἀπελαύνειν , πρίν ἢ διαδίδωμι εἰς ὁ λοιπός σῶμα , ἐπείγω κατέχω . Διὸ καί ἐπάγω λέγω · Πῶς χειρίζω ὡς πάρειμι . οὗτος δέ λέγω , οὖον μόνος καταπείθω αὐτός εἰς ὁ ἀπόφασις , καί οὐ ἀφίημι ἀλλος τίς βουλεύω , ἀλλά καί φοβέω , εἰμί οἶδα ὅτι ἐκεῖ γίγνομαι καί κρίνω . οὗτος γάρ τέῳ πάρειμι ὁ πνεῦμα , ὡς ὁ Ἐλισσαῖος πάρειμι ὁ Γεάζῃ , καί λέγω · οὐ ὁ καρδία ἐγώ εἰμί μετά σύ ; βαβαί κῶσις ὁ χάρισμα ἢ ἔνειμι , ὅταν πᾶς ὁμοῦ καί κατά αὐτός εἰμί ποιέω , καί ὁ πόρρωθεν οἶδα παρασκευάζω · ἤδη χειρίζω ἄν πάρειμι . οὐ ἀφίημι αὐτός ἕτερος τίς ἐννοέω . καί γάρ ἐξήνεγκα ὁ ἀπόφασις ὡς πάρειμι · μή ἐγώ ἀναβολή καί μαλλήσεις λέγω · οὐδείς γάρ ἕτερος δεῖ γίγνομαι . εἶτα ἵνα μή δόξα πολύς εἰμί ὁ ἀσθένεια , μηδέ ἀσθεστάτερος γίγνομαι ὁ λόγος , ὁράω πῶς καί αὐτός κοινωνός ποιέω ὁ κρίμα . εἶπον γάρ , Χείριζα , ἐπάγω . ὁ οὕτως οὗτος κατεργάζομαι . ἐν ὁ ὄνομα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , [ 127 ] συνάγω σύ καί ὁ ἐγώ πνεῦμα , σύν ὁ δύναμις ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός παραδίδωμι ὁ τοιοῦτος ὁ Σατανᾶς . καί τίς εἰμί , ἐν ὁ ὄνομα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ; Αἴας ὁ , κατά θεός , μή ἀνθρώπινος πρόληψις . Τινές δέ ὠθέω ἀναγιγνώσκω · ὁ οὗτος οὗτος κατεργάζομαι ἐν ὁ ὄνομα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · καί ὑποστέλλω ἐνταῦθα , ἢ μένω θέω , οὕτως ἐπάγω ὁ έξειμι λέγω · συνάγω σύ καί ὁ ἐγώ πνεῦμα παραδίδωμι ὁ τοιοῦτος ὁ Σατανᾶς . καί φημί ὁ νοια οὗτος εἰμί ὁ τοιοῦτος ἀνάγνωσις · ὁ οὗτος κατεργάζομαι , φημί , ἐν ὁ ὄνομα ὁ Χριστός παραδίδωμι ὁ Σατανᾶς · τουτέστι , ὁ εἰς ὁ ὄνομα ὁ Χριστός ὑνδριζαντα , ὁ μετά ὁ γίγνομαι πιστόν καί ἐπώνυμος ἔχω ὁ προσηγρίας τοιοῦτος τολμάω , οὗτος παραδίδωμι ὁ Σατανᾶς . ἐμός δέ ὁ πρῶτος ἀληθής ἴσχυσις εἰμί δοκέω . Ποίας δέ οὗτος ; ἐν ὁ ὄνομα ὁ κύριος συνάγω σύ · τουτέστιν , ἀπό ὁ ὄνομα σύ συνάγω , οὐδέ σῦς συγχρίω . καί ὁ ἐγώ πνεῦμα . πάλιν ἐφίστημι αὐτός ἑαυτοῦ , ἵνα ὅταν δικάζω , ὡς αὐτός πάρειμι , οὕτως αὐτός ἀποτέμνω , καί μάλη τολμητής συγγίγνομαι αὐτός ἄδεια , εἰδοί ὅτι Παρᾶς εἶμι ἢ γίγνομαι . ἐκεῖ φοβερός αὐτός ποιέω , φημί · σύν ὁ δύναμις ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , τουτέστιν , ἵ ὅτι ὁ Χριστός δύναμαι τοιοῦτος σύ χάρις δίδωμι , ὡς δύναμαι ὁ διάβολος παραδίδωμι · ἢ ὅτι καί αὐτός μετά σύ κατά αὐτός φέρω ὁ κώληψ . καί οὐ εἶπον , ἐνδίδωμι ὁ τοιοῦτος ὁ Σατανᾶς , ἀλλά , παραδίδωμι , ανολαω αὐτός ὁ μετάνοια ὁ ὥρα , καί ὡς παιδαγωγός ὁ τοιοῦτος παραδίδωμι . καί