joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0211.1
ἐκείνων , λιμὸς καὶ θάνατος . Αὕτη γὰρ ἡ τράπεζα τῆς ψυχῆς ἡμῶν τὰ νεῦρα , τῆς διανοίας ὁ σύνδεσμος , τῆς παρθενίας ἡ ὑπόθεσις , ἡ ὀλβιότης , ἡ σωτηρία , τὸ φῶς , ἡ ζωή . Μετὰ ταύτης ἀπελθόντες ἐκεί τῆς θυσίας , ἐν παρθενίᾳ πολλῇ τῶν ἱερῶν ἐπιδησόμεθα προθύρων , ὡσπερ τισὶν ὀπλοῖς χρυσοῖς περιπεπραγμένοι πάντοθεν . Καὶ τί λέγω τὰ μέλλοντα ; Ἐνταῦθα γὰρ σοι τὴν γῆν οὐρανὸν ποιεῖ τοῦτο τὸ μυστήριον . Ἀναπέτασον γοῦν τοῦ οὐρανοῦ τὰς πλάας , καὶ διάκωνον · μᾶλλον δὲ οὐχὶ τοῦ οὐρανοῦ , ἀλλὰ τοῦ οὐρανοῦ τῶν οὐρανῶν , καὶ τότε δέξαι τὸ εἰρημένον . Τὸ γὰρ πάντων ἐκεῖ τιμιώτερον , τοῦτό σοι ἐπὶ τῆς γῆς δεῖξω κείμενον . Ὦσπερ γὰρ ἐν τοῖς βασιλείοις τὸ πάντων σεμνότερον , οὐ τοῖχοι , οὐχ δροσος χρυσοῦ , ἀλλὰ τὸ βασιλικὸν σῶμα τὸ καθημένον ἐπὶ τοῦ θρόνου · οὕτω καὶ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τὸ τοῦ βασιλέως σῶμα . Ἄλλα τοῦ-τό σοι νῦν ἑξεστὶν ἐπὶ τῆς ἰδεῖν . Οὐ γὰρ ἄγγέλους οὐδὲ ἀρχαγγέλους οὐδὲ οὐρανούς καὶ οὐρανοὺς οὐρανῶν , ἀλλ’ [ 219 ] αὐτὸν τὸν τούτων σοι δείκνυμι Δεσπότην . Εἶδες πῶς τὸ πάντων τιμιώτερον ὁρᾷς ἐπὶ γῆς ; καὶ οὐχ ὁρᾷς ; μόνον , ἀλλὰ καὶ ἄπτει ; καὶ οὐχ ἄπτει μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐσθίεις , καὶ λαβὼν ὀκδα ἀναχωρεῖς ; Ἀπόσμηχε τοίνυν τὴν ψυχήν , παρασχεῦαι τὴν διάνοιαν πρὸς τὴν τούτων τῶν μυστηρίων ὑπόδοχην . Καὶ γὰρ εἰ παιδίων βασιλικὸν μετὰ τοῦ κόσμου καὶ τῆς ἀλουργίδος καὶ τοῦ διαδήματος ἐνεχειρίσθης φέρειν , πάντα ἂν ἐβρίσας τὰ ἐν τῇ γῇ · νυνὶ δὲ οὐ παιδίων ἀνθρώπου βασιλικὸν , ἀλλ’ αὐτὸν τὸν μονογενῆ λαθάνων τοῦ Θεοῦ Παῖδα , οὐ φρίττεις , εἰπὶ μοι , καὶ πάντα τὸν τῶν βιωτικῶν ἐκβάλλεις ἔρωτα , καὶ τὸν κόσμον καλλωπίζεις μόνον ἐκεῖνο , ἀλλ’ ἐπὶ πρὸς τὴν γῆν ὁρᾷς , καὶ χρημάτων ὁρᾷ ; καὶ πρὸς χρυσὸν ἐπιτίθεται ; καὶ τίνα ἂν σφοῖς συγγνώμην ; ποίαν ἀπολογίαν ; Οὐχ ὁδοῦ πῶς ἅπανσαν τὴν βιωτικὴν πολυτελείαν ἀποστρέφεται σοι ὁ Δεσπότης ; οὐ διὰ τοῦτο ἐν φάνη ἐκτὸς τεχθεί , καὶ μητέρα ἔλαβεν εὐτελῆ ; οὐ διὰ τοῦτο ἐκεῖνο τῷ πρὸς καπηλείαν βλέποντι ἐλεγεν Ὁ δὲ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐχ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλῖνη ; Τί δὲ οἱ μαθηταί ; οὐ τὸν αὐτὸν διετρήουν νόμον , εἰς τὰς τῶν πενήτων οἰκίας καταχωρῶν , καὶ ὁ μὲν πρὸς βυρεῖα , ὁ δὲ πρὸς σκηνοδόκους κατεῖχον καὶ πρὸς τὴν πορφυροπλάστια ; οὐ γὰρ οἰκίας περιφάνειαν , ἀλλὰ ψυχῶν ἀρετὰς ἐπεζήτουν . Τούτου τοίνυν καὶ ἡμεῖς ζηλώσωμεν · τὰ μὲν κάλλη τῶν κιόνων καὶ τῶν μαρμάρων παρατρέχοντες , ζητοῦντες δὲ τὰς ἄνω μονάς , καὶ πάντα τῶφον τὸν ἐνταῦθα παθησόμεν μετὰ τῆς τῶν χρημάτων ἐπιθυμίας , καὶ ὑψηλὸν λάβωμεν φρόνημα . Ἄν γὰρ νήσωμεν , οὐδὲ ὁ κόσμος ἡμῶν οὕτως ἔξιο , μήτε γὰρ σφοῖ καὶ περιπατοῦ . Διό , παρακαλῶ , τὴν ψυχὴν τὴν σαυτὸν καλλωπίζωμεν , τὴν οἰκίαν ταύτην κατασκευάζωμεν , ἣν καὶ λαβόντες ἀπελεύσεσθε , ἵνα καὶ τῶν αἰωνίων ἐπιτύχωμεν ἀγαθῶν , χάριτι καὶ εὐλαθρωπία , καὶ τὰ ἔξης .
Lemmas: ἐκεῖνος , λιμός καί θάνατος . Ἄτη γάρ ὁ τράπεζα ὁ Ψυχή ἐγώ ὁ νεῦρον , ὁ διάνοια ὁ σύνδεσμος , ὁ παρθενίη ὁ ὑπόθεσις , ὁ ὄλβιος , ὁ σωτηρία , ὁ φάος , ὁ ζωή . μετά οὗτος ἀπέρχομαι ἐκεῖ ὁ θυσία , ἐν παρθενίας πολύς ὁ ἱερός ἐπιδέω πρόθυρον , ὡς τις ὅπλον χρυσός περιπρασσω πάντοθεν . καί τίς λέγω ὁ μέλλω ; ἐνταῦθα γάρ σύ ὁ γῆ οὐρανός ποιέω οὗτος ὁ μυστήριον . ἀναπετάννυμι γοῦν ὁ οὐρανός ὁ πλάας , καί διάκωνος · μᾶλλον δέ οὐ ὁ οὐρανός , ἀλλά ὁ οὐρανός ὁ οὐρανός , καί τότε δέχομαι ὁ εἴρω . ὁ γάρ πᾶς ἐκεῖ τίμιος , οὗτος σύ ἐπί ὁ γῆ δείκνυμι κεῖμαι . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ βασίλειος ὁ πᾶς σεμνός , οὖον τοῖχος , οὐ δρόσος χρυσός , ἀλλά ὁ βασιλικός σῶμα ὁ κάθημαι ἐπί ὁ θρόνος · οὗτος καί ἐν ὁ οὐρανός ὁ ὁ βασιλεύς σῶμα . ἄλλος τοῦτος σύ νῦν ἔξεστι ἐπί ὁ ὁράω . οὖον γάρ ἄγγελος οὐδέ ἀρχάγγελος οὐδέ οὐρανός καί οὐρανός οὐρανός , ἀλλά [ 219 ] αὐτός ὁ οὗτος σύ δείκνυμι δεσπότης . εἶδον πῶς ὁ πᾶς τίμιος ὁράω ἐπί γῆ ; καί οὐ ὁράω ; μόνος , ἀλλά καί ἅπτω ; καί οὐ ἅπτω μόνος , ἀλλά καί ἐσθίω , καί λαμβάνω ὀκδα ἀναχωρέω ; ἀποσμήχω τοίνυν ὁ Ψυχή , παρέχω ὁ διάνοια πρός ὁ οὗτος ὁ μυστήριον ὑποδοχή . καί γάρ εἰμί παιδίον βασιλικός μετά ὁ κόσμος καί ὁ ἀλουργίς καί ὁ διάδημα ἐγχειρίζω φέρω , πᾶς εἄν βρίθω ὁ ἐν ὁ γῆ · νυνί δέ οὖον παιδίον ἄνθρωπος βασιλικός , ἀλλά αὐτός ὁ μονογενής λανθάνω ὁ Θεός Παῖς , οὖον φρίττω , ἶψ ἐγώ , καί πᾶς ὁ ὁ βιωτικός ἐκβάλλω Ἔρως , καί ὁ κόσμος καλλωπίζω μόνος ἐκεῖνος , ἀλλά ἐπί πρός ὁ γῆ ὁράω , καί χρῆμα ὁράω ; καί πρός χρυσός ἐπιτίθημι ; καί τίς εἄν σφός συγγνώμη ; ποῖος ἀπολογία ; οὐχ ὁδός πῶς ἅπας ὁ βιωτικός πολυτέλεια ἀποστρέφω σύ ὁ Δεσπότης ; οὖον διά οὗτος ἐν φαίνω ἐκτός τέχθω , καί μήτηρ λαμβάνω εὐτελής ; οὖον διά οὗτος ἐκεῖνος ὁ πρός καπηλεία βλέπω λέγω ὁ δέ υἱός ὁ ἄνθρωπος οὐ ἔχω ποῦ ὁ κεφαλή κλίνη ; τις δέ ὁ μαθητής ; οὖον ὁ αὐτός διατρέω νόμος , εἰς ὁ ὁ πένης οἰκίον καταχωρέω , καί ὁ μέν πρός βυρεῖα , ὁ δέ πρός σκηνοδοκος κατέχω καί πρός ὁ πορφυροπλάστια ; οὖον γάρ οἰκίον περιφάνεια , ἀλλά Ψυχή ἀρετή ἐπιζητέω . οὗτος τοίνυν καί ἐγώ ζηλόω · ὁ μέν κάλλος ὁ κίων καί ὁ μάρμαρος παρατρέχω , ζητέω δέ ὁ ἄνω μόνος , καί πᾶς τῶφον ὁ ἐνταῦθα πάσχω μετά ὁ ὁ χρῆμα ἐπιθυμία , καί ὑψηλός λαμβάνω φρόνημα . ἄν γάρ νέος , οὐδέ ὁ κόσμος ἐγώ οὕτως ἔξειμι , μήτε γάρ σφός καί περιπατέω . διό , παρακαλέω , ὁ ψυχή ὁ σαυτοῦ καλλωπίζω , ὁ οἰκίον οὗτος κατασκευάζω , ὅς καί λαμβάνω ἀπέρχομαι , ἵνα καί ὁ αἰώνιος ἐπιτυγχάνω ἀγαθός , χάρις καί εὐλαθρωπία , καί ὁ ἔξειμι .