joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0071.2
ἡ . Ὥστε διὰ πάντων δεῖκνυται θεία δύναμις οὕσα ἡ κατορθώσασα . Ἐπεὶ πῶθεν ἔπεισαν , εἰπέ μοι , τοὺς χαίνοὺς [ 62 ] καὶ τοὺς διαρρέοντας , ἐπὶ τὸν σκληρὸν καὶ τραχὺν φέροντες βίον ; Ἄλλὰ τὰ μὲν παραγγέλαματα τοιαῦτα · Ἰδωμεν δὲ μήποτε τὸ δόγμα ἐπαγγύων ἦν . Καλ μὴν καὶ τοῦτο ἰκανὸν ἦν τοὺς ἀπίστους ἀποσώθησαι . Τί γὰρ ἔλεγον οἱ χρησίσοντες ; Ὅτι τὸν ἐσταυρωμένον δεῖ προσκυνεῖν , καὶ τοῦτον Θεὸν νομίζειν , τὸν ἐκ γυναικὸς γεννηθέντα Ἰουδαίας . Καὶ τίς ἐν τούτοις ἐπεῖσθη , μὴ δεῖας δυνάμεως προηγουμένης ; Ὅτι μὲν γὰρ ἐσταυρώθη καὶ ἔταφή , πάντες εἰδον · ὅτι δὲ ἀνέστη καὶ ἀνῆλθε , πλὴν τῶν ἀποστόλων οὐδεὶς ἴδεσθαι . Ἄλλ' ἐπαγγελίας αὐτοὺς ἐπήραν , φησί , καὶ φόβῳ ῥημάτων ἠπάτησαν . Τοῦτο μὲν οὖν αὐτὸ μάλιστα δείκνυσι , καὶ χωρὶς τῶν εἰρημένων ἀπάντων , ὅτι οὐχ ἔστιν ἀπάτη τὰ ἡμέτερα . Τὰ μὲν γὰρ δυσχερῇ πάντα ἐντεύθεν συνδέαται · τὰ δὲ χρηστὰ μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἐπαγγελασθᾶι ἴδει . Αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο ( πάλιν γὰρ ἐρῶ ) δείκνυσιν θεῖον ἂν τὸ ἡμέτερον χῆρυγμα . Διὰ τί γὰρ μηδὲς τῶν πιστεύσων τῶν εἰπεν , ὅτι Οὐ πρόσεμι οὐδὲ ἀνέχομαι ; τὰ δυσχερῆ μοι ἐνταῦθα ἀπείλεις , καὶ τὰ χρηστὰ μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἐπαγγέλλῃ ; πῶθεν γὰρ δήλον , ὅτι ἀνάστασις ἔσται ; τίς τῶν ἀπαλλόντων ἤλθε ; τίς τῶν καειμένων ἀνέστη ; τίς τούτων εἶπε τί ἔσται μετὰ τὴν ἐντεύθεν ἀποδημίαν ; Ἄλλ' οὐδὲν τούτων οὐχ ἐνενόησαν , ἀλλὰ καὶ τὰς ψυχὰς ἀπέδωκαν ὑπὲρ τοῦ σταυρωθέντος . Ὥστε αὐτὸ τοῦτο μάλιστα μεγάλης δυνάμεως ἦν , τὸ μηδέποτε μηδὲν τοιούτον ἀκούσοντας ἀδρίων πεῖσαι περὶ μεγάλων οὕτω πραγμάτων , καὶ παρασκευάσαι τὰ μὲν δυσχερῇ καταδέξασθαι ἐπὶ τῆς πείρας , τὰ δὲ χρηστὰ ἐν ἐλπίσιν ἔχειν . Εἰ δὲ ἠπάτων , τοῦναντίον ἂν ἐποίησαν μᾶλλον · τὰ μὲν χρηστὰ ἐντεύθεν ἐπηγγείλαντο , τὰ δὲ σθερα ἐσῆγγαν ἂν , καὶ τὰ παρόντα καὶ τὰ μέλλοντα . Οὕτω γὰρ οἱ ἀπατῶντες καὶ οἱ κολακεῖοντες ποιοῦσιν · οὐδὲν τραχὺ οὐδὲ ἐπαχθὲς οὐδὲ φορτικὸν προτείνουσι , ἀλλὰ τοῦναντίον ἄπαν · τοῦτο γὰρ ἔστιν ἀπάτη . Ἄλλ' ἡ ἄνοια , φησί , σῶν πολλῶν πιστῶσαι τοὺς ἐπορίσας τοὺς λεγόμενος . Τί φης ; ὅτε ὑπὸ Ἑλλήσιν ἦσαν , οὐχ ἦσαν ἀνόητοι , ἀλλ' ὅτε πρὸς ἡμᾶς μετέστησαν , τότε ἀνόητοι γεγόναι ; καίτοι γε οὐχ ἄλλους ἀνθρώπους , οὐδὲ ἐξ ἄλλης οἰκουμένης λαβόντες ἔπεισαν οἱ ἀπόστολοι . Καίτοι τὰ μὲν Ἑλληνῶν ἀπλῶς κατεῖχον , τὰ δὲ ἡμέτερα μετὰ κινδύνων κατεδέξαντο · ὥστε εἰ μετὰ λόγου κρείττονος αὐτὰ κατεῖχον , τοσούτον αὐτοὺς ἐντραφέντας χρόνον , οὐχ ἂν αὐτῶν ἀπέστησαν , καὶ μάλιστα ὅτε οὐδὲ ἀκινδύνως ἀποστήναι ἐνῆν . Ἐπεὶ δὲ ἔγνωσαν ἐξ αὐτῆς τῶν πραγμάτων τῆς φύσεως , ὅτι ἦλως ἐκείνα καὶ πλάνη , διὰ τοῦτο καὶ θανάτων ἀπειλουμένων , τῶν μὲν συνηθῶν ἀπεπήδησαν , εἰς δὲ τὰ καινὰ ὑπομολησαν , ὅτε τούτου μὲν τοῦ δόγματος κατὰ φύσιν ὄντος ,
Lemmas: ὁ . ὥστε διά πᾶς δείκνυμι θεῖος δύναμις εἰμί ὁ κατορθόω . ἐπεί πίνω πείθω , εἶπον ἐγώ , ὁ χαίνω [ 62 ] καί ὁ διαρρέω , ἐπί ὁ σκληρός καί τραχύς φέρω βίος ; ἀλλά ὁ μέν παράγγελμα τοιοῦτος · ὁράω δέ μήποτε ὁ δόγμα ἐπαγγύων εἰμί . Καλ μήv καί οὗτος ἱκανός εἰμί ὁ ἄπιστος ἀποσῴζω . τις γάρ λέγω ὁ χρῄζω ; ὅτι2 ὁ σταυρόω δεῖ προσκυνέω , καί οὗτος θεός νομίζω , ὁ ἐκ γυνή γεννάω Ἰουδαῖος . καί τίς ἐν οὗτος πείθω , μή Δείας δύναμις προηγούμενος ; ὅτι2 μέν γάρ σταυρόω καί θάπτω , πᾶς εἶδον · ὅτι δέ ἀνίστημι καί ἀνέρχομαι , πλήν ὁ ἀπόστολος οὐδείς ὁράω . ἄλλος ἐπαγγελία αὐτός ἐπαίρω , φημί , καί φόβος ῥῆμα ἀπατάω . οὗτος μέν οὖν αὐτός μάλιστα δείκνυμι , καί Χωρὶς ὁ εἴρω ἀπαντάω , ὅτι οὐ εἰμί ἀπάτη ὁ ἡμέτερος . ὁ μέν γάρ δυσχερής πᾶς ἐντεῦθεν συνδέω · ὁ δέ χρηστός μετά ὁ ἀνάστασις ἐπαγγέλλω ἶδος . αὐτός μέν οὖν οὗτος ( πάλιν γάρ εἴρω ) δείκνυμι θέω εἄν ὁ ἡμέτερος χῆρυγμα . Ζεύς τίς γάρ μηδὲς ὁ πιστεύω ὁ εἶπον , ὅτι οὖον προσέρχομαι οὐδέ ἀνέχω ; ὁ δυσχερής ἐγώ ἐνταῦθα ἀπειλέω , καί ὁ χρηστός μετά ὁ ἀνάστασις ἐπαγγέλλω ; πίνω γάρ δῆλος , ὅτι ἀνάστασις εἰμί ; τίς ὁ ἀπαλλάσσω ἔρχομαι ; τίς ὁ καίω ἀνίστημι ; τίς οὗτος εἶπον τίς εἰμί μετά ὁ ἐντεῦθεν ἀποδημία ; ἄλλος οὐδείς οὗτος οὐ ἐννοέω , ἀλλά καί ὁ ψυχή ἀποδίδωμι ὑπέρ ὁ σταυρόω . ὥστε αὐτός οὗτος μάλιστα μέγας δύναμις εἰμί , ὁ μηδέποτε μηδείς τοιοῦτος ἀκούω Ἁδρίων πείθω περί μέγας οὗτος πρᾶγμα , καί παρασκευάζω ὁ μέν δυσχερής καταδέχομαι ἐπί ὁ πείρω , ὁ δέ χρηστός ἐν ἐλπίς ἔχω . εἰμί δέ ἀπατάω , τουναντίον εἄν ποιέω μᾶλλον · ὁ μέν χρηστός ἐντεῦθεν ἐπαγγέλλω , ὁ δέ σθερα εἰσάγω εἄν , καί ὁ πάρειμι καί ὁ μέλλω . οὕτως γάρ ὁ ἀπατάω καί ὁ κολακειειμι ποιέω · οὐδείς τραχύς οὐδέ ἐπαχθής οὐδέ φορτικός προτείνω , ἀλλά τουναντίον ἅπας · οὗτος γάρ εἰμί ἀπάτη . ἄλλος ὁ ἄνοια , φημί , σός πολύς πιστόω ὁ πορίζω ὁ λέγω . τις φημί ; ὅτε ὑπό Ἕλλην εἰμί , οὐ εἰμί ἀνόητος , ἀλλά ὅτε πρός ἐγώ μεθίστημι , τότε ἀνόητος γονεύς ; καίτοι γε οὐ ἄλλος ἄνθρωπος , οὐδέ ἐκ ἄλλος οἰκέω λαμβάνω πείθω ὁ ἀπόστολος . καίτοι ὁ μέν Ἕλλην ἀπλόος κατέχω , ὁ δέ ἡμέτερος μετά κίνδυνος καταδέχομαι · ὥστε εἰμί μετά λόγος ἀγαθός αὐτός κατέχω , τοσοῦτος αὐτός ἐντρέφω χρόνος , οὐ εἄν αὐτός ἀφίστημι , καί μάλιστα ὅτε οὐδέ ἀκίνδυνος ἀφίστημι ἐν-εἰμί . ἐπεί δέ γιγνώσκω ἐκ αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις , ὅτι ἁλίσκομαι ἐκεῖνος καί πλάνη , διά οὗτος καί θάνατος ἀπειλέω , ὁ μέν συνήθης ἀποπηδάω , εἰς δέ ὁ καινός υπομολανθανω , ὅτε οὗτος μέν ὁ δόγμα κατά φύσις εἰμί ,