joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0310.2
Ἐννοῶν μοι τούτων αὐτὸν τὸν ταῦτα λέγοντα , πῶς δει τὸ πᾶν ἀνατίθησι τῷ Θεῷ , πῶς τῶν μὲν ἀμαρτημάτων αὐτοῦ μέμνηται συνεχῶς , τῶν δὲ κατορθωμάτων οὐκίτι . Πλὴν εἰ ποτε μαθητὴς ἐπανορθῶσαι δέοι , κλὴν ἀναγκαίως ποίησαι · τοῦτο , ἀφοροῦνην τὸ πρᾶγμα καλεῖ , καὶ τῶν πρωτείων τῷ Πέτρῳ παραχωρεῖ , καὶ οὐκ αἰσχύνεται ἐργαζόμενος παρὰ Πριγκίπαι καὶ Ἀκύλλῃ , καὶ πανταχοῦ ταπεινὸν ἑαυτὸν ἐπιοῦδας δείκνυται , οὐ σοφὸν ἐπὶ τῆς ἀγῳ - · , οὐδὲ ὁγλος περιφέρειν , ἀλλ’ ἐν τῇ ἀτιμίᾳ κα - · - τάστων ἑαυτὸν . Διὸ καὶ ἔλεγεν , Ἡ δὲ παρουσία τοῦ σώματος δοθεῖς , τοὔτεστιν , εὐκαταρρόνητος καὶ σὺδὲν ἔχουσα κομψόν · καὶ πάλιν , Εὐχομαι ὑμᾶς μὴ ποιήσωι κακὸν μηδὲν , ἵνα μὴ ἡμεῖς δόξωμεν φασῶμεν . Καὶ εἰ θαυμάζεις , εἰ δόξης καταφρονεῖ ταύτῆς ; Ὁ γὰρ τῆς ἄνω δόξης καταφρονεῖ καὶ βασιλείας καὶ γεννῆς διὰ τὸ τοῦ Χριστοῦ δοκοῦν ( καὶ γὰρ ἀνθέμερα οὐχεται εἶναι ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ ὑπὲρ τῆς τοῦ Χριστοῦ δόξης · κλὴν γὰρ ὑπὲρ Ἰουδαίων τοῦτο λέγει βούλεσθαι πάσχειν , διὰ τοῦτο λέγει , ἵνα μὴ δόξῃ τις τῶν ἀνθρώπων ἐπιλαμβάνεσθαι τῶν ἐπαγγελιῶν τῶν πρὸς αὐτοὺς γεγενημένων ) · εἰ τούτων ἐκεῖνα παραδραμεῖν ἔτοιμος , τί θαυμάζεις , εἰ τὰ ἀνθρώπων ὀπερσῶ ; Ἄλλὰ τοὺς νῦν ἅπαντα βαπτίζει , οὐ δόξης ἐπιθυμία μόνον , ἀλλὰ καὶ σκυναντίον ὑβρις καὶ ἀτιμίας δέος . Ἄν τε γὰρ ἐπανείψῃ τις , ἐγυσθήσῃς , ἄν τε ψέξῃ , κατηνέχθη · ἄν . Καὶ καθάπερ τὰ δοθεῖν σώματα καὶ ἀπὸ τῶν τυγχόντων ἐπηρεάζεται , οὕτω καὶ αἱ γαμαλῆλοι φυγαί . Τοὺς γὰρ τοιούτους οὐ πανία μόνον , ἀλλὰ καὶ πλοῦτος ἀπολύσειν , οὐ λύπη μόνον , ἀλλὰ καὶ χαρά , καὶ τὰ χρηστὰ μᾶλλον ἢ τὰ λυπηρά . Ἡ μὲν γὰρ πανία καὶ σωφρονεῖν ἀναγκάζει , ὁ δὲ πλοῦτος · καὶ εἰ · κακὸν τὲ μέγα ἔδεται πολλάκις . Καὶ ὥσπερ οἱ περιττοῦντες πρὸς πάντα εἰσὶ δυσέρστοι , οὕτω καὶ οἱ διαφθαρμένοι τὴν ψυχὴν πάντοθεν πληττονται .
Lemmas: ἐννοέω ἐγώ οὗτος αὐτός ὁ οὗτος λέγω , πῶς δεῖ ὁ πᾶς ἀνατίθημι ὁ Θεός , πῶς ὁ μέν ἁμάρτημα αὐτός μιμνήσκω συνεχῶς , ὁ δέ κατόρθωμα οὐκίτι . πλήν εἰμί ποτός μαθητής ἐπανορθόω δήω , κλῆς ἀναγκαῖος ποιέω · οὗτος , αφορουνη ὁ πρᾶγμα καλέω , καί ὁ πρωτεῖος ὁ Πέτρος παραχωρέω , καί οὐ αἰσχύνω ἐργάζομαι παρά πριγκιπαις καί Ἀκύλλη , καί πανταχοῦ ταπεινός ἑαυτοῦ επιουδαις δείκνυμι , οὖον σοφός ἐπί ὁ ἄγω - · , οὐδέ ὁγλος περιφέρω , ἀλλά ἐν ὁ ἀτιμία ἄν - · - τάστο ἑαυτοῦ . Διὸ καί λέγω , ὁ δέ παρουσία ὁ σῶμα δίδωμι , τουτέστιν , εὐκαταρρόνητος καί σὺδὲν ἔχω κομψός · καί πάλιν , εὔχομαι σύ μή ποιέω κακός μηδείς , ἵνα μή ἐγώ δοκέω φάσω . καί εἰμί θαυμάζω , εἰμί δόξα καταφρονέω οὗτος ; ὁ γάρ ὁ ἄνω δόξα καταφρονέω καί βασίλεια καί γέννα διά ὁ ὁ Χριστός δοκέω ( καί γάρ ἀνθέμερα ουχω εἰμί ἀπό ὁ Χριστός ὑπέρ ὁ ὁ Χριστός δόξα · κλῆς γάρ ὑπέρ Ἰουδαῖος οὗτος λέγω βούλομαι πάσχω , διά οὗτος λέγω , ἵνα μή δόξα τις ὁ ἄνθρωπος ἐπιλαμβάνω ὁ ἐπαγγελία ὁ πρός αὐτός γίγνομαι ) · εἰμί οὗτος ἐκεῖνος παρατρέχω ἑτοῖμος , τίς θαυμάζω , εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὀπερσῶ ; ἀλλά ὁ νῦν ἅπας βαπτίζω , οὖον δόξα ἐπιθυμία μόνος , ἀλλά καί σκυναντίον ὕβρις καί ἀτιμία δέος . ἄν τε γάρ ἐπανείψῃ τις , ἐγυσθήσῃς , ἄν τε ψέγω , καταφέρω · ἄν . καί καθάπερ ὁ δίνω σῶμα καί ἀπό ὁ τυγχάνω επηρεάζω , οὗτος καί ὁ γαμαλῆλοι φυγή . ὁ γάρ τοιοῦτος οὖον πανία μόνος , ἀλλά καί πλοῦτος ἀπολύω , οὖον λύπη μόνος , ἀλλά καί χαρά , καί ὁ χρηστός μᾶλλον ἢ ὁ λυπηρός . ὁ μέν γάρ πανία καί σωφρονέω ἀναγκάζω , ὁ δέ πλοῦτος · καί εἰμί · κακός τε μέγας ἐσθίω πολλάκις . καί ὥσπερ ὁ περιττοῦντες πρός πᾶς εἰμί δυσέρστοι , οὗτος καί ὁ διεφθαρμένος ὁ ψυχή πάντοθεν πλήσσω .