joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0355.1
ταῦτα λέγων ἀμαρτήματα μὲν γὰρ ἀφεῖναι μόνῳ θεῷ δυνατὸν · ἄρχοντας δὲ καὶ βασιλεῖς , κλὴν μοιχοὺς , κλὴν ἀνθρώπων ἀφῆκε , τῆς μὲν καλῶσας τῆς παροῦσης ἀπαλλάττουσι · [ 580 ] τὴν δὲ ἀμαρτίαν αὐτῶν οὐκ ἐκκαθαίρουσι · κλὴν εἰς ἀρχὰς ἀγάγῃ τοὺς ἀφελέντας , κλὴν αὐτὴν περιδίδωσι τὴν ἀλιουργίαν , κλὴν τὸ διδῶσι ἐπιθῴσι , ἀλλὰ βασιλεῖς · μὴν ἰσοψαν ἄν οὖν , τῆς δὲ ἀμαρτίας οὐκ ἄν ἡλευθέρωσαν · Θεὸς γὰρ μόνος τοῦτο ποιεῖ . " Ὁ δὲ καὶ ἐν τῷ λουτρῷ τῆς παλιγγενεσίας ἐργάζεται · αὐτὴς γὰρ ἄπεται τῆς ψυχῆς ἡ χάρις , κλὴκεθεν προφρόβιον ἀνασπῆ τὴν ἀμαρτίαν . Διὰ δὲ τοῦτο τοῦ μὴν ὑπὸ βασιλέως ἀφεθέντος βουλοῦν τὴν ψυχὴν ἔστιν ἰδεῖν , τὴν δὲ τοῦ βαπτισθέντος οὐκ ἔστι , ἀλλ' αὐτὴν τὴν ἡλιακὴν ἀκτινῶν καθαρωτέραν , καὶ οἷα ἐξ ἀρχῆς γενηθεῖσα ἦν , μᾶλλον δὲ καὶ ἐκείνης ἀμείων πολλῇ · Πνεύματος γὰρ ἀπαλαίει τοῦ πανταχόθεν αὐτὴν πυρούμενος καὶ τὴν ἀγνώσιν ἐπιτεινόντος . Καὶ ὡσπερ σίδηρον ἡ χρυσὸν ἀναχωνεύων , καθαρὸν καὶ καινὸν ἀναδιδω ποιεῖ · οὕτω δὲ καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ὡσπερ ἐν χωνευτηρίῳ τῷ βαπτίσματι ἀναχωνεύει αὐτήν , καὶ δαπανῶν τὰ ἀμαρτήματα , χρυσίου παντὸς καθαροῦ καθαρωτέραν ἀποστίλβειν παρασκευάζει . Καὶ τὴν τῶν σωμάτων δὲ ἀνάστασιν ἀξιόπιστον κατεῦθεν σοι πάλιν δείκνυσιν οὖσαν . " Επεὶ γὰρ ἡ ἀμαρτία τὸν θάνατον εἰσήγαγε , τῆς βίης ἐπρανθεῖσης , οὐδὲν δεῖ λοιπὸν ἀμφιβάλλειν ὑπὲρ τῆς τοῦ καρποῦ ἀποωλείας . Διὰ τοῦτο πρότερον εἰπὼν ἀμαρτίαν ἀφεῖναι , τότε ὁμολογεῖ καὶ νεκρῶν ἀνάστασιν , ἐντεύθεν καὶ εἰς ἐκεῖνο χειραγωγούμενος . Εἰτα ἐπειδὴ οὐκ ἀρκεῖ τὸ ὄνομα τῆς ἀναστάσεως δεῖξαι τὸ πλὴν ( πολλοὶ γὰρ ἀναστάντες πάλιν ἀπῆλθον , ὡς οἱ ἐν τῇ Παλαιᾷ , ὡς Ἀδὰρ , ὡς οἱ ἐν τῷ καιρῷ τοῦ σταυροῦ ) , καλεῦσι λέγειν , Καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον , ἵνα μηκέτι θάνατον ὁποπτεύσῃ τις μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἐκείνην . Τοῦτον τοίνυν τῶν ῥημάτων ἀναμιμνήσκων ὁ Παῦλος φησίν · Τί ποίησον οἱ βαπτίζομεν ὑπὲρ τῶν νεκρῶν ; Εἰ γὰρ μὴ ἔστιν ἀνάστασις , φησίν , σκηνὴ τὰ ῥήματα ταῦτα · εἰ μὴ ἔστιν ἀνάστασις , πῶς αὐτοὺς πειθοῦμεν πιστεύειν , ἢ παρ οὐ διδάξαμεν ; ὡσπερ ἄν εἰ τις καλεῦσι γραμματείων ἐκθεῖσαι ὅτι τὸ καὶ τὸ ἔλαβε , μηκέτι δὴ τὰ ἐγγραφέντα , εἰτα μετὰ τὴν ὑπογραφὴν ἀπαιτοῖ τὰ ἐγγραμμένα . Τί γὰρ ποιήσει λοιπὸν ὁ ὑπογράψας , ὁπεύδυνον μὴν ἑαυτὸν ποιήσας , οὐ λαβὼν ὃ λῆπεν ὁμολογίαν εἰληφότα ; Τοῦτο γὰρ καὶ ἐνεκεδὰ λέγει περὶ τῶν βαπτιζομένων . Τί ποιήσουν οἱ βαπτίζομεν , φησίν , ὑπογράφαντες μὴν ἀνάστασιν σωμάτων νεκρῶν , οὐ λαμβάνοντες δὲ , ἀλλ' ἀπατῶμεν ; τί δὲ διὰ καὶ τῆς ὁμολογίας ταύτῆς ἔδει , εἰ τὸ ἔργον μὴ ἐπαίει ; Τί καὶ ἡμεῖς κινδυνεύομεν πᾶσαν ὥραν ; Καθ' ἡμέραν ἀποθνήσκω , τὴν τὴν ὑμετέραν καύχησιν , ἣν ἔχω ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . " Ορα πάλιν ποθὲν ἐπιχειρεῖ κατασκευάζει τὸ δόγμα , ἀπὸ τῆς οἰκείας ψυχῆς , μᾶλλον δὲ οὐ τῆς αὐτοῦ μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς τῶν λοιπῶν ἀποστόλων . Οὐ μικρὸν δὲ καὶ τοῦτο τὸ τοὺς διδασκάλους εἰσάγειν σφόδρα πεπληροφορημένους , καὶ τοῦτο δείκνυντας οὐ διὰ λόγων μόνον , ἀλλὰ καὶ δι' αὐτῶν τῶν πραγμάτων . Διὰ δὲ τοῦτο οὐ λέγει ἀπλῶς , ὅτι Καὶ ἡμεῖς
Lemmas: οὗτος λέγω ἁμάρτημα μέν γάρ ἀφίημι μόνος θεός δυνατός · ἄρχω δέ καί βασιλεύς , κλῆς μοιχός , κλῆς ἄνθρωπος ἀφίημι , ὁ μέν καλέω ὁ πάρειμι ἀπαλλάσσω · [ 580 ] ὁ δέ ἁμαρτία αὐτός οὐ ἐκκαθαίρω · κλῆς εἰς ἀρχή ἄγω ὁ ἀφαιρέω , κλῆς αὐτός περιδίδωμι ὁ ἀλιουργίαν , κλῆς ὁ δίδωμι ἐπιτίθημι , ἀλλά βασιλεύς · μήv ἰσοψαν ἄν οὖν , ὁ δέ ἁμαρτία οὐ ἄν ἐλευθερόω · θεός γάρ μόνος οὗτος ποιέω . " ὁ δέ καί ἐν ὁ λουτρόν ὁ παλιγγενεσία ἐργάζομαι · αὐτός γάρ ἄπειμι ὁ Ψυχή ὁ χάρις , κλὴκεθεν προφροβιος ἀνασπάω ὁ ἁμαρτία . Ζεύς δέ οὗτος ὁ μήv ὑπό βασιλεύς ἀφίημι βουλέω ὁ ψυχή εἰμί ὁράω , ὁ δέ ὁ βαπτίζω οὐ εἰμί , ἀλλά αὐτός ὁ ἡλιακός ακτίνη καθαρός , καί οἷος ἐκ ἀρχή γίγνομαι εἰμί , μᾶλλον δέ καί ἐκεῖνος ἀμείων πολύς · πνεῦμα γάρ ἀπαλαίει ὁ πανταχόθεν αὐτός πυρόω καί ὁ ἀγνώς ἐπιτείνω . καί ὡς σίδηρος ὁ χρυσός ἀναχωνεύω , καθαρός καί καινός ἀναδίδωμι ποιέω · οὗτος δέ καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὡς ἐν χωνευτήριον ὁ βάπτισμα ἀναχωνεύω αὐτός , καί δαπάνη ὁ ἁμάρτημα , χρυσίον πᾶς καθαρός καθαρός ἀποστίλβω παρασκευάζω . καί ὁ ὁ σῶμα δέ ἀνάστασις ἀξιόπιστος καταθέω σύ πάλιν δείκνυμι εἰμί . " ἐπεί γάρ ὁ ἁμαρτία ὁ θάνατος εἰσάγω , ὁ βίαιος πέρνημι , οὐδείς δεῖ λοιπός ἀμφιβάλλω ὑπέρ ὁ ὁ καρπός ἀπόλλυμι . Ζεύς οὗτος πρότερος εἶπον ἁμαρτία ἀφίημι , τότε ὁμολογέω καί νεκρός ἀνάστασις , ἐντεῦθεν καί εἰς ἐκεῖνος χειραγωγέω . εἶτα ἐπεί οὐ ἀρκέω ὁ ὄνομα ὁ ἀνάστασις δείκνυμι ὁ πλήν ( πολύς γάρ ἀνίστημι πάλιν ἀπέρχομαι , ὡς ὁ ἐν ὁ Παλαιή , ὡς Ἀδάρ , ὡς ὁ ἐν ὁ καιρός ὁ σταυρός ) , καλέω λέγω , καί εἰς ζωή αἰώνιος , ἵνα μηκέτι θάνατος ὁράω τις μετά ὁ ἀνάστασις ἐκεῖνος . οὗτος τοίνυν ὁ ῥῆμα ἀναμιμνήσκω ὁ Παῦλος φημί · τις ποιέω ὁ βαπτίζω ὑπέρ ὁ νεκρός ; εἰμί γάρ μή εἰμί ἀνάστασις , φημί , σκηνή ὁ ῥῆμα οὗτος · εἰμί μή εἰμί ἀνάστασις , πῶς αὐτός πείθω πιστεύω , ἢ παρά οὖον διδάσκω ; ὡς ἄν εἰμί τις καλέω γραμματεῖον ἐκτίθημι ὅτι ὁ καί ὁ λαμβάνω , μηκέτι δή ὁ ἐγγράφω , εἶτα μετά ὁ ὑπογραφή ἀπαιτέω ὁ ἐγγράφω . τις γάρ ποιέω λοιπός ὁ ὑπογράφω , οπευδυο μήv ἑαυτοῦ ποιέω , οὖον λαμβάνω ὅς λέπω ὁμολογία λαμβάνω ; οὗτος γάρ καί ἐνεκεδὰ λέγω περί ὁ βαπτίζω . τις ποιώ ὁ βαπτίζω , φημί , ὑπογράφω μήv ἀνάστασις σῶμα νεκρός , οὖον λαμβάνω δέ , ἀλλά ἀπατάω ; τίς δέ διά καί ὁ ὁμολογία οὗτος ἐσθίω , εἰμί ὁ ἔργον μή ἐπαίω ; τις καί ἐγώ κινδυνεύω πᾶς ὥρα ; κατά ἡμέρα ἀποθνῄσκω , ὁ ὁ ὑμέτερος καύχησις , ὅς ἔχω ἐν Χριστός Ἰησοῦς . " ὁράω πάλιν ποθεν ἐπιχειρέω κατασκευάζω ὁ δόγμα , ἀπό ὁ οἰκεῖος Ψυχή , μᾶλλον δέ οὖον ὁ αὐτός μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ λοιπός ἀπόστολος . οὖον μικρός δέ καί οὗτος ὁ ὁ διδάσκαλος εἰσάγω σφόδρα πληροφορέω , καί οὗτος δείκνυμι οὖον διά λόγος μόνος , ἀλλά καί διά αὐτός ὁ πρᾶγμα . Ζεύς δέ οὗτος οὖον λέγω ἀπλόος , ὅτι καί ἐγώ