joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0274.2
§ . Εἶτα ἐπάγει λοιπὸν τὴν κυριωτάτην παραμυθίαν , καὶ ἰκανὴν αὐτοὺς ἀνακτήσασθαι καὶ ἀναπαῦσαι τὴν θάμβυσιν ψυχῇ . Τίς δὲ αὕτη ἐστίν ; Ζηλοῦτε , φησίν , τὰ χαρίσματα τὰ κρεῖττονα . Καὶ ἔκε καθ’ ὑπερβολὴν ὁδὸν δείκνυμι ὑμῖν . Τοῦτο δὲ εἰπὼν ἡμέρα ἡνίκατο αἰτίους ὅντας τοῦ τὰ ἐλάττονα λαμβάνειν , καὶ κυρίως , εἰ βούλονται , τοῦ τὰ μείζονα λαβεῖν . Ὅταν γὰρ εἴπῃ , [ 268 ] Ζηλοῦτε , τὴν παρ’ ἐκείνων σπουδὴν ἀπαιτεῖ καὶ τὴν ἐπιθυμίαν τὴν περὶ τὰ πνευματικά . Καὶ οὐκ εἶπε , Τὰ μείζονα , ἀλλὰ , Τὰ κρεῖττονα , τοῦτο ἐστὶ , τὰ χρησιμώτερα , τὰ συμφέροντα . Ὁ δὲ λέγει , τοῦτο ἐστίν · Μένετε ἐπιθυμοῦντες χαρισμάτων , καὶ δείκνυμι ὁδὸν χαρισμάτων ὑμῖν . Οὐδὲ γὰρ εἶπε , Χάρισμα , ἀλλ’ Ὅδον , ἵνα μειζόνως ἐπάρῃ τοῦτο , ὁ μέλλει λέγειν · οὐδὲ γὰρ ἐν καὶ δύο καὶ τρία χαρίσματα δείκνυμι ὑμῖν , ἀλλ’ ὁδὸν μίαν τὴν ἐπὶ πάντα ταῦτα φέρουσαν · καὶ οὐχ ἀπλῶς ὁδὸν , ἀλλὰ καὶ μεθ’ ὑπερβολῆς , καὶ κοινὴ πᾶσι προκειμένην . Οὐ γὰρ ὡσπερ τὰ χαρίσματα τοῖς μὲν ταῦτα , τοῖς δὲ ἕκεῖνα , ἀλλ’ οὐ πᾶσι πάντα δέδοται , οὕτω καὶ τοῦτο · ἀλλὰ καθολικὴν διόρῶν ἐστι . Διὸ καὶ πάντας εἰς τοῦτο καλεῖ · Ζηλοῦτε γάρ , φησίν , τὰ χαρίσματα τὰ κρεῖττονα · καὶ ἔκε καθ’ ὑπερβολὴν ὁδὸν δείκνυμι ὑμῖν · τὴν ἀγάπην · λέγων τὴν πρὸς τὸν πλησίον . Εἶτα μεῖλιν ἐμβαίνειν εἰς τὸν περὶ αὐτῆς λόγον καὶ τὸ ἐγκώμιον τοῦ κατορθώματος τοῦτο , πρῶτον καθαιρεῖ ταῦτα τῇ πρὸς ἐκείνην συγκρίσει , οὐδὲν ὡστε δεῖκνὺς ταύτης χωρὶς , σφόδρα συνεστώς . Εἰ γὰρ εὐθέως περὶ ἀγάπης διελέχθη , καὶ εἰπών , Ὅδον ὁδὸν δείκνυμι , ἐπήγαγεν , Αὕτη δὲ ἐστιν ἡ ἀγάπη , καὶ μὴ κατὰ σύγκρισιν τὸν λόγον προήγαγε · κἂν ἐμμετρήσασιν τινες τὸ λεχθέν , οὐχ εἰδότες σαφῶς τοῦ πράγματος τὴν ἰσχύν , ἀλλ’ ἐπὶ πρὸς ταῦτα κεχηνότες . Διόπερ οὐχ εὐθέως αὐτὴν τὴν χαρισμάτων .
Lemmas: § . εἶτα ἐπάγω λοιπός ὁ κύριος παραμυθία , καί ἱκανός αὐτός ἀνακτάομαι καί ἀναπαύω ὁ θάμβυσιν Ψυχή . Τῖς δέ οὗτος εἰμί ; ζηλόω , φημί , ὁ χάρισμα ὁ ἀγαθός . καί ἐπίτεξ κατά ὑπερβολή ὁδός δείκνυμι σύ . οὗτος δέ εἶπον ἡμέρα φέρω αἴτιος εἰμί ὁ ὁ μικρός λαμβάνω , καί κύριος , εἰμί βούλομαι , ὁ ὁ μείζων λαμβάνω . ὅταν γάρ εἶπον , [ 268 ] ζηλόω , ὁ παρά ἐκεῖνος σπουδή ἀπαιτέω καί ὁ ἐπιθυμία ὁ περί ὁ πνευματικός . καί οὐ εἶπον , ὁ μείζων , ἀλλά , ὁ ἀγαθός , οὗτος εἰμί , ὁ χρήσιμος , ὁ συμφέρω . ὁ δέ λέγω , οὗτος εἰμί · Μένω ἐπιθυμέω χάρισμα , καί δείκνυμι ὁδός χάρισμα σύ . οὐδέ γάρ εἶπον , Χάρισμα , ἀλλά ὀδούς , ἵνα μέγας ἐπαίρω οὗτος , ὁ μέλλω λέγω · οὐδέ γάρ ἐν καί δύο καί τρεῖς χάρισμα δείκνυμι σύ , ἀλλά ὁδός εἷς ὁ ἐπί πᾶς οὗτος φέρω · καί οὐ ἀπλόος ὁδός , ἀλλά καί μετά ὑπερβολή , καί κοινός πᾶς πρόκειμαι . οὖον γάρ ὡς ὁ χάρισμα ὁ μέν οὗτος , ὁ δέ ἐκεῖνος , ἀλλά οὖον πᾶς πᾶς δίδωμι , οὗτος καί οὗτος · ἀλλά καθολικός διοράω εἰμί . Διὸ καί πᾶς εἰς οὗτος καλέω · ζηλόω γάρ , φημί , ὁ χάρισμα ὁ ἀγαθός · καί ἐπίτεξ κατά ὑπερβολή ὁδός δείκνυμι σύ · ὁ ἀγάπη · λέγω ὁ πρός ὁ πλησίος . εἶτα μέλις ἐμβαίνω εἰς ὁ περί αὐτός λόγος καί ὁ ἐγκώμιον ὁ κατόρθωμα οὗτος , πρῶτος καθαιρέω οὗτος ὁ πρός ἐκεῖνος σύγκρισις , οὐδείς ὡστε δείκνυμι οὗτος Χωρὶς , σφόδρα συνίστημι . εἰμί γάρ εὐθύς περί ἀγάπη διαλέγω , καί εἶπον , ὀδούς ὁδός δείκνυμι , ἐπάγω , Ἄτη δέ εἰμί ὁ ἀγάπη , καί μή κατά σύγκρισις ὁ λόγος προάγω · κἀν ἐμμετρέω τις ὁ λέγω , οὐ οἶδα σαφῶς ὁ πρᾶγμα ὁ ἰσχύς , ἀλλά ἐπί πρός οὗτος χάσκω . διόπερ οὐ εὐθύς αὐτός ὁ χάρισμα .