joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0343.3
μετὰ τὴν διάβολον , μετὰ τὰ ἄλλα ἄπαντα . Καὶ γὰρ καὶ ἐν ἀρχῇ ἔσχατος εἰσῆλθε · πρότερον γὰρ ἡ συμβουλή τοῦ διαβόλου , καὶ ἡ παρακοή , καὶ τότε ὁ θάνατος . Τὴν μὲν οὖν δύναμιν καὶ νῦν κατήργηται , τὴν δὲ ἐνεργείαν τότε . Πάντα γὰρ ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ . Ὅταν δὲ εἴπῃ , Πάντα ὑποτέτακται , δῆλον ὅτι ἐκτὸς τοῦ ὑποτάξαντος αὐτῷ τὰ πάντα . Ὅταν δὲ ὑποταγῇ αὐτῷ τὰ πάντα , τότε καὶ αὐτὸς ὁ Υἱὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποταξαντι αὐτῷ τὰ πάντα . Καὶ μὴν ἐμπροσθεν οὐ τὸν Πατέρα ἔλεγεν εἶναι τὸν ὑποτάζαντα , ἀλλ' αὐτὸν καταγοῦντα · Ὅταν γὰρ καταργήσῃ , φησιν , πᾶσαν ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν · καὶ πάλιν , Δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν ἄχρις οὗ ἄν θῇ πάντας τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ . Πῶς οὖν ἐνταῦθα τὸν Πατέρα φησίν ; Καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἀπὶ τὸ δοκοῦν ἀτοπον εἶναι , ἀλλ' ὅτι καὶ δίδοιξες δὲος σφάδρα ἀτοπον , καὶ κέρχεται ἐπιδιορθώσει λέγων · Ἐκτὸς τοῦ ὑποτάξαντος αὐτῷ τὰ πάντα , ὡς τινων ὑποπτευόντων , μῆποτε καὶ ὁ Πατὴρ ὑποταγῇ τῷ Υἱῷ · οὐ τί γένοιτ' ἄν ἀλογώτερον ; Ἄλλ' ὅμως αὐτὸ δίδωσι . Τί οὖν ἔστι ; καὶ γὰρ πολλὰ τὰ ζητήματα ἐφεξὴς καὶται ἀλλὰ συντείνει με τὴν διάνοιαν . Καὶ γὰρ ἀναγκασθὼν ἡμῖν πρῶτον καὶ σκοπὸν εἶπαι Πάυλος καὶ τὴν γνώμην , ἦν πανταχοῦ εὑροῖ τις ἄν διαλάμπουσαν , καὶ τότε τὴν λύσιν ἐπαγαγεῖν · καὶ γὰρ καὶ τοῦτο πρὸς τὴν λύσιν ἡμῖν συντελεῖ . Τίς οὖν ὁ Παύλου γνώμη , καὶ τί τὸ ἔθος ; Ἄλλως , ὅταν περὶ τῆς θεότητος μόνης διαλέγεται , φθέγγεται , καὶ ἐξεῖρας , ὅταν εἰς τὸν τῆς οἰκονομίας ἐμπέσῃ λόγον . Ὅταν γὰρ ἐπιλάβηται τῆς σαρκός , ἀθεῶς ἅπαντα λοιπὸν λέγει τὰ ταπεινά , θαρρῶν ὡς οὐδὲς ἰκανὴς δεξάσθαι τὰ λεγόμενα . Ἴδωμεν τοίνυν καὶ ἐνταῦθα πότερον περὶ γυνῆς τῆς θεότητος · ὁ λόγος αὐτῷ , ἡ μετὰ τῆς οἰκονομίας ἀποφαίνεται περὶ αὐτοῦ ταῦτα , ἄπερ φησίν · μᾶλλον δὲ πρότερον δεῖξωμεν , πῶ τοῦτο ἐποίησεν ὅπερ εἶπον . Ποῦ τοίνυν τοῦτο ἐποίησε ; Φιλιππησίοις γράφων φησίν · Ὡς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων , οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ , ἀλλ' ἑαυτὸν ἐκένωσεν μορφὴν δούλου λαβών , ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος , καὶ σχήματι εὐρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος · ἐταπείνωσεν ἑαυτόν , ὑπήκοος γενόμενος μέχρι θανάτου , θανάτου δὲ σταυροῦ . Διὸ καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσεν . Εἶδες πῶς ; Ἐτε μὲν περὶ τῆς θεότητος διελέγετο μόνος , τὰ μεγάλα ἐκεῖνα εἴρηκε , τὸ ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχειν , καὶ τὸ εἶναι ἴσα τῷ γεγεννηκότι , καὶ ἄωτὸ τὸ πᾶν ἀνατίθησιν · ἐπειδὴ δὲ ἐδεῖξεν αὐτὸν σοι σαρκωθῆναι , καταθεῖδαι πάλιν τὸν λόγον ; Εἰ γὰρ μὴ ταῦτα διέλοι , πολλὴ ἡ μάχη τῶν εἰρημένων . Καὶ γὰρ εἰ ἴσα Θεῷ ἦν , πῶς τὸν ἴσον ἑαυτῷ ὑπερψώσεν ; [ 369 ] εἰ ἐν μορφῇ Θεοῦ ἦν , πῶς ἐκείρωσεν αὐτῷ ἔνομα ; ὁ γὰρ χαριζόμενος , τῷ μὴ ἔχοντι χαρίζεται , καὶ ὁ ψῶν , τὸν ἐμπροσθεν ταπεινὸν ἄντα ψῶν . Εὐρεθήσεται ἄρα ἀτελὴς ὤν , καὶ ἐνδεὴς ἔχων πρὶν ἡ λαβεῖν τὸ ὄνομα καὶ τὸ ὄνομα , καὶ μυρία ἕτερα λήμματα ἐντεῦθεν εἴσεται ἄτοπα . Ἄλλ' ἄν τὴν οἰκονομίαν προσθῇ , οὐχ ἁμαρτήσει ταῦτα λέγων . Ταῦτα
Lemmas: μετά ὁ διάβολος , μετά ὁ ἄλλος ἅπας . καί γάρ καί ἐν ἀρχή ἔσχατος εἰσέρχομαι · πρότερος γάρ ὁ συμβουλή ὁ διάβολος , καί ὁ παρακοή , καί τότε ὁ θάνατος . ὁ μέν οὖν δύναμις καί νῦν καταργέω , ὁ δέ ἐνέργεια τότε . Πάν γάρ ὑποτάσσω ὑπό ὁ πούς αὐτός . ὅταν δέ εἶπον , Πάν ὑποτάσσω , δῆλος ὅτι ἐκτός ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς . ὅταν δέ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , τότε καί αὐτός ὁ υἱός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς . καί μήv ἔμπροσθεν οὖον ὁ πατήρ λέγω εἰμί ὁ ὑποτάζαντα , ἀλλά αὐτός κατάγω · ὅταν γάρ καταργέω , φημί , πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία · καί πάλιν , Δεύς γάρ αὐτός βασιλεύω ἄχρι ὅς ἄν τίθημι πᾶς ὁ ἐχθρός ὑπό ὁ πούς αὐτός . Πῶς οὖν ἐνταῦθα ὁ πατήρ φημί ; καί οὖον οὗτος μόνος ἀπύ ὁ δοκέω ἄτοπος εἰμί , ἀλλά ὅτι καί διδοικω δέος σφάδρα ἄτοπος , καί χράω ἐπιδιόρθωσις λέγω · ἐκτός ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , ὡς τίνω ὑποπτεύω , μήποτε καί ὁ πατήρ ὑποτάσσω ὁ υἱός · οὖον τίς γίγνομαι ἄν ἄλογος ; ἄλλος ὅμως αὐτός δίδωμι . τις οὖν εἰμί ; καί γάρ πολύς ὁ ζήτημα ἐφεξής καΐτης ἀλλά συντείνω ἐγώ ὁ διάνοια . καί γάρ ἀναγκάζω ἐγώ πρῶτος καί σκοπός εἶπον Παῦλος καί ὁ γνώμη , εἰμί πανταχοῦ εὑρίσκω τις ἄν διαλάμπω , καί τότε ὁ λύσις ἐπάγω · καί γάρ καί οὗτος πρός ὁ λύσις ἐγώ συντελής . Τῖς οὖν ὁ Παῦλος γνώμη , καί τίς ὁ ἔθος ; ἄλλος , ὅταν περί ὁ θεότης μόνος διαλέγω , φθέγγομαι , καί ἐκλέγω , ὅταν εἰς ὁ ὁ οἰκονομία ἐμπίπτω λόγος . ὅταν γάρ ἐπιλαμβάνω ὁ σάρξ , ἄθεος ἅπας λοιπός λέγω ὁ ταπεινός , θαρσέω ὡς οὐδή ἱκανός δέχομαι ὁ λέγω . εἶδον τοίνυν καί ἐνταῦθα πότερος περί γυνή ὁ θεότης · ὁ λόγος αὐτός , ὁ μετά ὁ οἰκονομία ἀποφαίνω περί αὐτός οὗτος , Ἄπερ φημί · μᾶλλον δέ πρότερος δείκνυμι , πῶ οὗτος ποιέω ὅσπερ εἶπον . πός τοίνυν οὗτος ποιέω ; Φιλιππήσιος γράφω φημί · ὡς ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω μορφή δοῦλος λαμβάνω , ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι , καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος · ταπεινόω ἑαυτοῦ , ὑπήκοος γίγνομαι μέχρι θάνατος , θάνατος δέ σταυρός . Διὸ καί ὁ θεός αὐτός ὑπερυψόω . εἶδον πῶς ; ἵημι μέν περί ὁ θεότης διαλέγω μόνος , ὁ μέγας ἐκεῖνος εἴρω , ὁ ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω , καί ὁ εἰμί ἴσος ὁ γεννάω , καί ἀάω ὁ πᾶς ἀνατίθημι · ἐπεί δέ δείκνυμι αὐτός σύ σαρκόω , κατατίθημι πάλιν ὁ λόγος ; εἰμί γάρ μή οὗτος διαιρέω , πολύς ὁ μάχη ὁ εἴρω . καί γάρ εἰμί ἴσος Θεός εἰμί , πῶς ὁ ἴσος ἑαυτοῦ ὑπερψώσεν ; [ 369 ] εἰμί ἐν μορφή Θεός εἰμί , πῶς ἐκείρωσεν αὐτός Νομάς ; ὁ γάρ χαρίζομαι , ὁ μή ἔχω χαρίζομαι , καί ὁ ψάω , ὁ ἔμπροσθεν ταπεινός ἄντα ψάω . εὑρίσκω ἄρα ἀτελής εἰμί , καί ἐνδεής ἔχω πρίν ὁ λαμβάνω ὁ ὄνομα καί ὁ ὄνομα , καί μυρίος ἕτερος λῆμμα ἐντεῦθεν εἶμι ἄτοπος . ἄλλος ἄν ὁ οἰκονομία προστίθημι , οὐ ἁμαρτάνω οὗτος λέγω . οὗτος