joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0314.2
β’ . Καὶ ἵνα μάθῃς , ὅτι τὸ σημεῖον ἐνταῦθα οὐχ ὡς πᾶντι χρήσιμόν τι ποιούν παραήγαγεν , ἐπήγαγε τὸ ἐξ αὐτοῦ γινόμενον . Τί δὴ ἦν τοῦτο ; Ἕροῦσιν , φησίν , ὅτι Μαίνεσθε . Τοῦτο δὲ οὐ παρὰ τῶν τοῦ σημείου φύσιν , ἀλλὰ παρὰ τὴν ἄνοιαν ἐκείνων . Ἀπίστοις δὲ ὅταν ἀκούσῃς , μὴ τοὺς αὐτοὺς πανταχοῦ νόμους λέγεσθαι , ἀλλὰ ποτὲ μὲν τοὺς τὰ ἀνίατα νοσοῦντας καὶ ἀδιορθώτους μόνον , ποτὲ δὲ τοὺς καὶ μεταβαλλοὺς δυναμένους , οἷοι ἦσαν ἐπὶ τῶν ἀποστόλων οἱ θαυμάζοντες τὰ λεγόμενα τοῦ Θεοῦ μεγαλεία · οἷοι ἐπὶ τοῦ Κορινθίων . Ὁ τοίνυν λέγει , τοῦτό ἐστιν · ὅτι ἡ μὲν προφητεία καὶ ἐν τοῖς ἀπίστοις καὶ ἐν τοῖς πιστοῖς ἰσχύει · τὴν δὲ γλῶτταν ἀκούοντες οἱ ἄπιστοι καὶ ἀνόητοι , οὐ μόνον οὐ καρδανοῦσιν , ἀλλὰ καὶ καταγελῶσιν , ὡς μαινομένων , τῶν φθεγγυμένων . Καὶ γὰρ εἰς σημειοῦν ἐστιν αὐτοῖς μόνον · τοὺς τούτων , εἰς τὸ ἐκπλήττεσθαι ἀπλῶς · ὡς οἱ γε νοῦν ἔχοντες καὶ ἐκφέρδαινον , δι’ ἡ δόθην τὸ σημεῖον . Οὐ γὰρ μόνον οἱ μέγαν αὐτῶν κατηγορήσεως ἦσαν τότε , ἀλλὰ πολλοὶ καὶ ἐθαύμαζον αὐτοὺς , ὡς τὰ μεγάλα τοῦ Θεοῦ διηγουμένων · ὡς οἱ γε γελῶντες , οἱ ἄνοητοι ἦσαν . Διὸ καὶ Παῦλος οὐχ ἀπλῶς εἴπεν , Ἕροῦσιν ὅτι Μαίνεσθε , ἀλλὰ προσέθηκεν , Ἰδιῶται καὶ ἄπιστοι . Ἡ δὲ προφητεία οὐχ εἰς σημείον ἀπλῶς , ἀλλὰ καὶ εἰς πίστιν καὶ εἰς ὠφέλειαν ἀμφοτέροις ἐπιτηδεῖα καὶ χρήσιμος . Καὶ τοῦτο εἰ καὶ μὴ εἴδως , ἀλλὰ διὰ τῶν ἔξης σαφέστερον ἡρμήνευσεν , εἰπών · Ἕλέγχεται ὑπὸ πάντων . Ἐὰν γὰρ πάντες προφητεύσωσι , φησίν , εἰσελθῇ δὲ [ 335 ] εἰς ἄπιστος ἢ ἰδιώτης , ἐλέγχεται ὑπὸ πάντων , ἀνακρίνεται ὑπὸ πάντων , καὶ οὕτω τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ φανερά γίνεται , καὶ πτώσιν ἐπὶ πρόσωπον προσκυνήσει τῷ Θεῷ . Ἀκαγγελίων δὲ Θεὸς ὅντως ἐν ὑμῖν ἐστιν . Ἵστε οὐ τοῦτο μόνον μεῖζον ἡ προφητεία τῷ ἐν ἑκατέροις ἰσχύειν , ἀλλὰ καὶ τῷ τοὺς ἀναγνωστούς τῶν ἀπίστων ἐφελίσθαι . Οὐδὲ γὰρ τὸ αὐτὸ θαῦμα ἦν , ὅτε τὴν Σάρπειραν ἤλεγξεν , ὅπερ προφητείας ἦν , καὶ ὅτε γλώσσαις ἐλάλει Πέτρος · ἀλλὰ τότε μὲν πάντες συνεστάλησαν , ὅτε δὲ γλώσσαις ἐλάλει , καὶ παραπαίνους Ἐλαθε δόξαν . Εἰπὼν τοίνυν , ὅτι οὐδὲν ὠφέλιμον γλῶττα , καὶ ὑποτεμὼμενος · πάλιν αὐτὸ τοῦτο τῷ τὸ ἔγκλημα εἰς τοὺς Ἰουδαίους περι-ρέφαι , προῦδιν δεικνύσιν ὅτι καὶ βλάπτει . Καὶ τίνος , φησίν , ἕνεκεν ἐδόθη ; Ἵνα μετὰ ἐρμηνείας προτῆ ὡς τοῦτο χωρὶς , καὶ τοῦναντίον ἐκβαίνει παρὰ τοῖς ἀνόητοις . Ἐὰν γὰρ , φησίν , γλώσσαις πάντες λαλῶσιν , εἰσελθῶσι δὲ ἄπιστοι ἢ ἰδιῶται , ἔροῦσιν , ὅτι Μαίνεσθε · καθάπερ οὖν καὶ οἱ ἀπόστολοι μεθυόντων ἐλάμβανον ὑπόνοιαν · Οὕτοι γὰρ , φησίν , γλεῦσιν μεμεστωμένοι εἰσίν . Ἄλλ’ οὐ τοῦ σημείου κατηγορία , ἀλλὰ τῆς ἐκείνων ἰδιωτείας . Διὰ τοῦτο προσέθηκεν , Ἰδιῶται καὶ ἄπιστοι , ὥστε τῆς ἐκείνων ἀταρίας ἡ ὑπόληψις καὶ ἀπιστία . Ὅπερ γὰρ ἐφθην εἰπών , οὐχ ἐν τοῖς διαδιδαχμένοις , ἀλλ’ ἐν τοῖς οὐ σοφρόνα ὠφελοῦσι σπουδαῖς κατατάξει τὸ χάρισμα , καὶ τοῦτο , ὡστε καταστέλλει αὐτοῖς · καὶ εἰς ἀνάγκην ἄγαγειν τοῦ τὸν ἐρμηνεύοντα ἐπιζητεῖν . Ἐπειδὴ γὰρ οὐ πρὸς τοῦτο διέκριν , ἀλλὰ πρὸς ἐπίδειξιν αὐτῷ καὶ φιλοτιμίαν ἐκέρχοντο οἱ πολλοί , ἀπὸ τούτου μάλιστα ἀπάγει , δεικνύς ὅτι εἰς δόξαν παραβλέπτονται , μανίας ὑπολήψιν κτησάμενοι . Καὶ τοῦτο μάλιστα ἐστίν , ὃ συνεχῶς ἐπιχειρεῖ κατασκευάζειν ὁ Παῦλος , ὅταν τινὸς ἀπάγειν βούληται , εἰς αὐτὰ ἡ ἐπιθυμεῖ δεικνύσιν αὐτὸν παραβλεπτόμενον . Καὶ οὐ τοίνυν οὕτω ποιεῖ · ἂν ἡδονῆς ἀπαγάγῃ , δεῖξον ὅτι
Lemmas: βε . καί ἵνα μανθάνω , ὅτι ὁ σημεῖον ἐνταῦθα οὐ ὡς πᾶς χρήσιμος τίς ποιέω παράγω , ἐπάγω ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι . τις δή εἰμί οὗτος ; εἴρω , φημί , ὅτι μαίνομαι . οὗτος δέ οὖον παρά ὁ ὁ σημεῖον φύσις , ἀλλά παρά ὁ ἄνοια ἐκεῖνος . Ἄπιστος δέ ὅταν ἀκούω , μή ὁ αὐτός πανταχοῦ νόμος λέγω , ἀλλά ποτέ μέν ὁ ὁ ἀνίατος νοσέω καί αδιόρθωτος μόνος , ποτέ δέ ὁ καί μεταβάλλω δύναμαι , οἷος εἰμί ἐπί ὁ ἀπόστολος ὁ θαυμάζω ὁ λέγω ὁ Θεός μεγαλείο · οἷος ἐπί ὁ Κορίνθιος . ὁ τοίνυν λέγω , οὗτος εἰμί · ὅτι ὁ μέν προφητεία καί ἐν ὁ ἄπιστος καί ἐν ὁ πιστός ἰσχύω · ὁ δέ γλῶσσα ἀκούω ὁ ἄπιστος καί ἀνόητος , οὖον μόνος οὖον καρδανους , ἀλλά καί καταγελάω , ὡς μαίνομαι , ὁ φθεγγυμένων . καί γάρ εἰς σημειόω εἰμί αὐτός μόνος · ὁ οὗτος , εἰς ὁ ἐκπλήσσω ἀπλόος · ὡς ὁ γε νόος ἔχω καί ἐκφέρδαινον , διά ὁ δίδωμι ὁ σημεῖον . οὖον γάρ μόνος ὁ μέγας αὐτός κατηγόρησις εἰμί τότε , ἀλλά πολύς καί θαυμάζω αὐτός , ὡς ὁ μέγας ὁ Θεός διηγέομαι · ὡς ὁ γε γελάω , ὁ ἀνόητος εἰμί . Διὸ καί Παῦλος οὐ ἀπλόος εἶπον , εἴρω ὅτι μαίνομαι , ἀλλά προστίθημι , Ἰδιώτης καί ἄπιστος . ὁ δέ προφητεία οὐ εἰς σημεῖον ἀπλόος , ἀλλά καί εἰς πίστις καί εἰς ὠφέλεια ἀμφότερος ἐπιτήδειος καί χρήσιμος . καί οὗτος εἰμί καί μή οἶδα , ἀλλά διά ὁ ἔξειμι σαφής ἑρμηνεύω , εἶπον · ἐλέγχω ὑπό πᾶς . ἐάν γάρ πᾶς προφητεύω , φημί , εἰσέρχομαι δέ [ 335 ] εἰς ἄπιστος ἢ ἰδιώτης , ἐλέγχω ὑπό πᾶς , ἀνακρίνω ὑπό πᾶς , καί οὗτος ὁ κρυπτός ὁ Καρδία αὐτός φανερός γίγνομαι , καί πτῶσις ἐπί πρόσωπον προσκυνέω ὁ Θεός . Ἀκαγγελίων δέ θεός εἰμί ἐν σύ εἰμί . οἶδα οὖον οὗτος μόνος μείζων ὁ προφητεία ὁ ἐν ἑκάτερος ἰσχύω , ἀλλά καί ὁ ὁ ἀναγνώστης ὁ ἄπιστος εφελιεπομαι . οὐδέ γάρ ὁ αὐτός θαῦμα εἰμί , ὅτε ὁ Σάρπειραν ἐλέγχω , ὅσπερ προφητεία εἰμί , καί ὅτε γλῶσσα λαλέω Πέτρος · ἀλλά τότε μέν πᾶς συστέλλω , ὅτε δέ γλῶσσα λαλέω , καί παραπαινοος λανθάνω δόξα . εἶπον τοίνυν , ὅτι οὐδείς ὠφέλιμος γλῶσσα , καί ὑποτέμνω · πάλιν αὐτός οὗτος ὁ ὁ ἔγκλημα εἰς ὁ Ἰουδαῖος περιοράω , προδίδωμι δείκνυμι ὅτι καί βλάπτω . καί τίς , φημί , ἕνεκα δίδωμι ; ἵνα μετά ἑρμηνεία προτείνω ὡς οὗτος Χωρὶς , καί τουναντίον ἐκβαίνω παρά ὁ ἀνόητος . ἐάν γάρ , φημί , γλῶσσα πᾶς λαλέω , εἰσέρχομαι δέ ἄπιστος ἢ ἰδιώτης , εἴρω , ὅτι μαίνομαι · καθάπερ οὖν καί ὁ ἀπόστολος μεθύω λαμβάνω ὑπόνοια · οὕτος γάρ , φημί , γλεῦσιν μεστόω εἰμί . ἄλλος οὖον ὁ σημεῖον κατηγορία , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος ἰδιωτεία . Ζεύς οὗτος προστίθημι , Ἰδιώτης καί ἄπιστος , ὥστε ὁ ἐκεῖνος Ἀταρίας ὁ ὑπόληψις καί ἀπιστία . ὅπερ γάρ φθάνω εἶπον , οὐ ἐν ὁ διαδιδάσκω , ἀλλά ἐν ὁ οὖον Σοφρονάς ὠφελέω σπουδή κατάταξις ὁ χάρισμα , καί οὗτος , ὡστε καταστέλλω αὐτός · καί εἰς ἀνάγκη ἄγω ὁ ὁ ἐρμηνεύω ἐπιζητέω . ἐπεί γάρ οὖον πρός οὗτος διεκρέω , ἀλλά πρός ἐπίδειξις αὐτός καί φιλοτιμία χράω ὁ πολύς , ἀπό οὗτος μάλιστα ἀπάγω , δείκνυμι ὅτι εἰς δόξα παραβλέπω , μανία ὑπόληψις κτάομαι . καί οὗτος μάλιστα εἰμί , ὅς συνεχῶς ἐπιχειρέω κατασκευάζω ὁ Παῦλος , ὅταν τις ἀπάγω βούλομαι , εἰς αὐτός ὁ ἐπιθυμέω δείκνυμι αὐτός παραβλέπω . καί οὖον τοίνυν οὗτος ποιέω · εἄν ἡδονή ἀπάγω , δείκνυμι ὅτι