joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0242.3
ὡ γύναι · οὐχ ἀναμνημονεύσει τῶν ῥημάτων αὐτοῦ τῶν ἐπὶ τῇ συμφορᾷ τῶν παίδων , ὅ μὲν στεφανὸν μᾶλλον ἀνέθηκε τὴν ἁγίαν κεφαλὴν ἑκατέραν , καὶ σαλπίζγον πολλῶν λαμπρότερον ἀνακήρυξεν · οὐ λογίζη τὸ μέγεθος τῆς συμφορᾶς , καὶ τὸ κακὸν ἰσάτιο λαυ-άγιον , καὶ τὴν ἔχνην καὶ παράδοξον τραγῳδίαν ; Σὺ μὲν γὰρ Ἰσὺν ἕνα ἀπώλεσας , ἢ δεύτερον , ἢ τρίτον · ἐκεῖνος δὲ τοσούτους καὶ τοσαύτας · καὶ ὁ πολὺς πλεῖσιν ἐλαφρὸς ἦτο , καὶ οὐδὲ κατὰ μικρὸν αὐτὸ τὸ σπλάγχνον ἀνηλίσκετο , ἀλλ’ ἀθρόον ἅπας ὁ καρπὸς ἀνηρπάζετο · καὶ οὐδὲ τῷ κοινῷ τῆς φύσεως νόμῳ οὐδὲ εἰς γῆρας ἐλθόντες , ἀλλὰ καὶ σώρῳ καὶ βιαίῳ θανάτῳ , καὶ πάντες ὁμοῦ , καὶ οὐδὲ παρόντος οὐδὲ παρακαλουμένου , ἵνα πᾶν ἔσχατον ἀκροῦσας ῥημάτων ἔχῃ τινὰ παραμυθίαν τῆς οὕτω πικρᾶς τελευτῆς , ἀλλὰ παρ’ ἐλπίδα πᾶσαν , καὶ μηδὲν τῶν γνωμένων εἰδότος , ἀθρόον ἅπαντες κατεχύννυντο , καὶ ἢ αἰχμὴ τάρφος αὐτοῖς ἐγένετο καὶ παγίς . Καὶ οὐχ [ 254 ] ἄμωρος μόνον θάνατος , ἀλλὰ καὶ πολλὰ μετὰ τούτου τὰ λυπουμένα ἦν , οἷον τὸ ἐν ἀκμῇ πάντας εἶναι , τὸ ἐναρμόνως πάντας , τὸ φιλικοῖς , τὸ πάντως ὁμοῦ , τὸ τῆς φύσεως ἐκατέρας μηδ’ ἕνα παραλειφθῆναι , τὸ μὴ τῷ κοινῷ νόμῳ τῆς φύσεως , τὸ μετὰ τοσαύτην ἡμερίαν , τὸ μηδὲν ἐαυτῷ συνειδότα πονηρὸν μηδὲ ἐκεῖνος ταῦτα παθεῖν . Τοῦτον γὰρ ἕκαστον ἰκανὸν μὲν καὶ καθ’ ἑαυτὸ θορυβεῖν · ὅταν δὲ ὁμοῦ φαίνηται συνεργόντα , ἄνθρωπον πᾶν χωμάτων τὸ ὑψος , δση τοῦ χειμῶνος ἡ ὑπερβολή . Καὶ τὴν μεῖζον καὶ τοῦ πένθους γείρον , ὅτι οὐδὲ ἤδει τίνος · ἐνενεκ τούτω ἐγένετο . Διὰ δὲ τοῦτο , οὐχ ἔχων οὐδαμίαν αἰτίαν ἐπιθεῖναι τῇ συμφορᾷ , ἐπὶ τὸ θεῷ δοκεῖν ἀναβαίνει , καὶ φησίν · Ὁ Κύριος ἐδωκεν , ὁ Κύριος ἀφείλετο · ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν , οὕτως καὶ ἐγένετο · εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας . Καὶ ταῦτα ἔλεγεν , ἐαυτὸν μὲν ἐν τοῖς ἀγαθοῖς δυνατὸν ὄντα τὴν πᾶσαν ἐπαλόντα ἀρετὴν , πονηροὺς δὲ ἀνθρώπους καὶ γόγγας εὐημεροῦντας , τρυφῶντας , κομπώτας πάντοθεν . Καὶ οὐχ οὕτω οὐδὲν τοιούτων , οἷον εἰκὸς τινὰς τῶν ἀδυνεστερόν εἶναι · Ἐπὶ τοῦτο · Ὁρῶμεν τοὺς παῖδας , καὶ μετὰ ἀκριβείας ἤτησα ἀπάσης · ἐπὶ τούτοις ἠγάπησα τὴν οἰκίαν τοῦ πατριώσιν , ἵνα μετὰ τοὺς πολλοὺς δρόμους ἐκείνους τοὺς ὑπὲρ τῶν δεομένων , τοὺς ὑπὲρ τῶν γυμνῶν , τοὺς ὑπὲρ τῶν ὀρφανῶν , ταύτας ἀπολαβῶ τὰς ἀμοιβάς · Ἄλλ’ ἀντὶ τούτων τὰ πάσης θυσία · χρείττονα ῥήματα ἀνήγγειλεν ἐκεῖσε , λέγων · Γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου , γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι . Εἰ δὲ διόρθωσι τὰ ἱμάτια , καὶ τὴν κόμην ἐπεκαίρατο , μὴ θαυμάζετε · πατὴρ γὰρ ἦν , καὶ πατὴρ φιλόστοργος , καὶ ἤδει καὶ τὴν τῆς φύσεως δεῖξιν ἡ συμπαθεῖν , καὶ τὴν τῆς γνώμης φιλοσοφίαν . Εἰ γὰρ μηδὲ τοῦτο ἐποίησε , τάχα καὶ ἀναίσθησις ἐνέμειν ἄν τις εἶναι τὴν φιλοσοφίαν ταύτην . Διὰ τοῦτο καὶ τὰ σπλάγχνα δείκνυσι καὶ τὴς εὐεξείας τὴν ἀκριβείαν , καὶ ἀλήγεως οὐ περιεστέφθη · ἀλλὰ καὶ παρατέφρων προελόντος αὐτῷ τοῦ ἀγῶνος , πάλιν ἑτέρους ἀναδείξαι στεφανοῦν ἐκ τῶν πρὸς τὴν γυναῖκα ῥημάτων , λέγων · Εἰ τὰ ἄχρη ἐδεξάμην παρὰ Κυρίου , τὰ κακὰ οὐχ ὑπολοίσομεν ; Καὶ γὰρ ἡ γυνὴ μόνη λοιπὸν ὑπελείφθη , πάντων ἀφανισθέντων αὐτῇ , καὶ τῶν παίδων καὶ τῶν κτημάτων καὶ αὐτοῦ τοῦ σώματος , καὶ αὐτὴ πρὸς πείραν καὶ ἐπιβολὴν . Διὰ τοῦτο καὶ αὐτὴν μετὰ τῶν τέκνων οὐκ ἠράνισεν ὁ διδάσκαλος , οὐδὲ ἤφηνεν αὐτὴν τὴν σφαγὴν , ἐπειδὴ προσεῖχεν μεγάλη αὐτῇ συντελεῖν πρὸς τὴν ἐπιβολὴν τοῦ ἁγίου τούτου . Διὰ τοῦτο ὡσπερ τι μέγιστον ὄπλον αὐτῇ
Lemmas: εἰμί γυνή · οὐ ἀναμνημονεύω ὁ ῥῆμα αὐτός ὁ ἐπί ὁ συμφορά ὁ παῖς , ὅς μέν στεφανός μᾶλλον ἀνατίθημι ὁ ἅγιος κεφαλή ἑκάτερος , καί σαλπίζω πολύς λαμπρός ανακηρύσσω · οὖον λογίζομαι ὁ μέγεθος ὁ συμφορά , καί ὁ κακός ἴσος λαυ-άγιον , καί ὁ ἔχνος καί παράδοξος τραγῳδία ; σύ μέν γάρ Ἰσὺν εἷς ἀπόλλυμι , ἢ δύο , ἢ τρίτος · ἐκεῖνος δέ τοσοῦτος καί τοσοῦτος · καί ὁ πολύς πλέω ἐλαφρός ἦτο , καί οὐδέ κατά μικρός αὐτός ὁ σπλάγχνον ἀναλίσκω , ἀλλά ἀθρόος ἅπας ὁ καρπός1 ἀναρπάζω · καί οὐδέ ὁ κοινός ὁ φύσις νόμος οὐδέ εἰς γῆρας ἔρχομαι , ἀλλά καί σωρός καί βίαιος θάνατος , καί πᾶς ὁμοῦ , καί οὐδέ πάρειμι οὐδέ παρακαλέω , ἵνα πᾶς ἔσχατος ἀκρόω ῥῆμα ἔχω τις παραμυθία ὁ οὗτος πικρός τελευτή , ἀλλά παρά ἐλπίς πᾶς , καί μηδείς ὁ γιγνώσκω οἶδα , ἀθρόος ἅπας καταχύνω , καί ἢ αἰχμή τάρφος αὐτός γίγνομαι καί παγίς . καί οὐ [ 254 ] ἄμωρος μόνος θάνατος , ἀλλά καί πολύς μετά οὗτος ὁ λυπέω εἰμί , οἷος ὁ ἐν ἀκμή πᾶς εἰμί , ὁ εναρμοναω πᾶς , ὁ φιλικός , ὁ πάντως ὁμοῦ , ὁ ὁ φύσις ἑκάτερος μηδέ εἷς παραλείφω , ὁ μή ὁ κοινός νόμος ὁ φύσις , ὁ μετά τοσοῦτος ἡμερία , ὁ μηδείς αὐτός σύνοιδα πονηρός μηδέ ἐκεῖνος οὗτος πάσχω . οὗτος γάρ ἕκαστος ἱκανός μέν καί κατά ἑαυτοῦ θορυβέω · ὅταν δέ ὁμοῦ φαίνω συνεργέω , ἄνθρωπος πᾶς χῶμα ὁ ὕψος , δέση ὁ χειμών ὁ ὑπερβολή . καί ὁ μείζων καί ὁ πένθος γείρον , ὅτι οὐδέ ἦδος τίς · φέρω οὗτος γίγνομαι . Ζεύς δέ οὗτος , οὐ ἔχω ουδαμια αἴτιος ἐπιτίθημι ὁ συμφορά , ἐπί ὁ θεός δοκέω ἀναβαίνω , καί φημί · ὁ Κύριος δίδωμι , ὁ Κύριος ἀφαιρέω · ὡς ὁ κύριος δοκέω , οὕτως καί γίγνομαι · εἰμί ὁ ὄνομα κύριος εὐλογέω εἰς ὁ αἰών . καί οὗτος λέγω , ἑαυτοῦ μέν ἐν ὁ ἀγαθός δυνατός εἰμί ὁ πᾶς ἐφάλλομαι ἀρετή , πονηρός δέ ἄνθρωπος καί γόγγα εὐημερέω , τρυφάω , κομπώτας πάντοθεν . καί οὐ οὗτος οὐδείς τοιοῦτος , οἷος εἰκός τις ὁ ἀδυνεστερόν εἰμί · ἐπί οὗτος · ὁράω ὁ παῖς , καί μετά ἀκρίβεια αἰτέω ἀπασάω · ἐπί οὗτος ἀγαπάω ὁ οἰκίον ὁ πατριους , ἵνα μετά ὁ πολύς δρόμος ἐκεῖνος ὁ ὑπέρ ὁ δήω , ὁ ὑπέρ ὁ γυμνός , ὁ ὑπέρ ὁ ὀρφανός , οὗτος ἀπολαμβάνω ὁ ἀμοιβή · ἄλλος ἀντί οὗτος ὁ πᾶς θυσία · ἀγαθός ῥῆμα ἀναγγέλλω ἐκεῖσε , λέγω · γυμνός ἐξέρχομαι ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ , γυμνός καί ἀπέρχομαι . εἰμί δέ διόρθωσις ὁ ἱμάτιον , καί ὁ κόμη ἐπικείρω , μή θαυμάζω · πατήρ γάρ εἰμί , καί πατήρ φιλόστοργος , καί ἦδος καί ὁ ὁ φύσις δεῖξις ὁ συμπαθέω , καί ὁ ὁ γνώμη φιλοσοφία . εἰμί γάρ μηδέ οὗτος ποιέω , τάχα καί ἀναίσθησις ἐνεμέω ἄν τις εἰμί ὁ φιλοσοφία οὗτος . Ζεύς οὗτος καί ὁ σπλάγχνον δείκνυμι καί σής εὐεξής ὁ ἀκρίβεια , καί ἀλήγεως οὖον περιστέφω · ἀλλά καί παρατέφρων προαιρέω αὐτός ὁ ἀγών , πάλιν ἕτερος ἀναδείκνυμι στεφανόω ἐκ ὁ πρός ὁ γυνή ῥῆμα , λέγω · εἰμί ὁ ἄχρη δέχομαι παρά κύριος , ὁ κακός οὐ υπολοισω ; καί γάρ ὁ γυνή μόνος λοιπός ὑπολείπω , πᾶς ἀφανίζω αὐτός , καί ὁ παῖς καί ὁ κτῆμα καί αὐτός ὁ σῶμα , καί αὐτός πρός πείρω καί ἐπιβολή . Ζεύς οὗτος καί αὐτός μετά ὁ τέκνον οὐ ἐρανίζω ὁ διδάσκαλος , οὐδέ φαίνω αὐτός ὁ σφαγή , ἐπεί προσέχω μέγας αὐτός συντελέω πρός ὁ ἐπιβολή ὁ ἅγιος οὗτος . Ζεύς οὗτος ὡς τίς μέγας ὅπλον αὐτός