joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0238.1
μετὰ τῶν πανήμων προσερχόμεθα τῇ ἱερᾷ τραπέζῃ ταύτῃ · ἐξελθόντες , ἵν’ ἐξῶ , οὐδὲ ἐκκέναιται δονοῦσιν αὐτοὺς , ἀλλὰ καὶ μαθόντες καὶ πεισθέντες παρατρέχομεν · καὶ Κορίνθιοι τότε ἐνεκαλοῦντο · Καὶ πότε τοῦτο γίνεται ; φησίν . Ἀεὶ μέν , μάλιστα δὲ ἐν ταῖς ἑορταῖς , ὅτε μάλιστα γίνεται οὐχ ἑχρήν . Καὶ γὰρ τότε μετὰ τὴν καινωνίαν εὐδίως μὲν διαδέχεται , καὶ πανήμων ὑπαρκοῦσα · καὶ τοῦ αἵματος μεταλαβὼν , ὅτε νηστεῖας · σοὶ καιρὸς καὶ νήφειας , παραοίνεις καὶ κακομελεῖς . Κλῆν μὲν τι χρηστὸν τύχης ἡριστηκώς , φυλάττει σεαυτόν , ὡστε μὴ ἐτέρῳ ἐδέσματι πονηρῷ λυγηνασθαι τὸ πρότερον πνεῦμα · δὲ ἐσταθεῖς , σατανικῇ ἐπισάσθεις τρυφήν . Ἐννέωμεν , ὅτε μεταλαβον οἱ ἀπόστολοι τῶν ἱερῶν δεῖπνων ἐκείνων , τί ἐποίησαν · οὐχὶ εἰς εὐχὰς ἐτράπησαν καὶ ὑμνήσεις ; οὐχὶ εἰς παννυχίδας ἱερὰς ; οὐχὶ εἰς διδασκαλίαν τὴν μακρὰν ἐκείνην καὶ πολλὰς γέμουσαν φιλοσοφίας ; τὰ γὰρ μεγάλα καὶ παράδοξα τότε αὐτοῖς διηγεῖτο καὶ παρεηγύλλει , ἀπελθόντος τοῦ Ἰουδα καλέσαι εὐὶς μέλλοντος αὐτὸν σταυροῦν . Οὐχ ἤκουσας πῶς καὶ οἱ τρισχίλιοι οἱ τῆς κοινωνίας ἀπολαύσαντες διαπανηδὸς ἦσαν προσκαρτεροῦντες τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διδασκαλίῃ , οὐ μέθας καὶ χάους ; Σὺ δὲ πρὸν ἡ μέν μεταλαβεῖν νηστεῖας , ἵνα ὁπωσδήποτε ἀξίος φανῇς τῆς κοινωνίας · ὅταν δὲ μεταλάβῃς , δὸν σε ἐπιτείνει τὴν σωφροσύνην , πάντα ἀπολλύεις . Καίτοι γε οὐχ ἔστιν Ἰσὺν πρὸ τοῦτο νήφειν , καὶ μετὰ ταῦτα · δεὶ μέν γὰρ ἡν ἐκείνῳ σωφρονεῖν , μάλιστα δὲ μετὰ τὸ δεῖπασθαι τὸν νυμφίον · πρὸ τοῦτο μέν , ἵνα ἀξίος γένη τοῦ λαβεῖν , μετὰ δὲ ταῦτα , ἵνα μὴ ἀνάξιος φανῇς ὃν ἔλαβες . Τί οὖν , νηστεύειν δεὶ μετὰ τὸ λαβεῖν ; Οὐ λέγω τοῦτο , οὐδὲ καταναγκάζω . Καλὸν μέν γὰρ καὶ τοῦτο · πλὴν οὐ βιάζομαι τοῦτο , ἀλλὰ παραινῶ μὴ τρυφῆν εἰς ἀπληστίας . Εἰ γὰρ οὐδέποτε χρή τρυφῆν , καὶ τοῦτο ὁ Παῦλος ἐδήλωσεν εἰπών , ὅτι Ἡ δὲ σκασαλῶσα ἄνθρωπον τέθνηκε , πολλῷ μᾶλλον τότε τεθνήσκει . Εἰ δὲ γυναικὶ ἡ τρυφὴ θάνατος , πολλῷ μᾶλλον ἀνδρὶ · καὶ εἰ ἐν ἄλλῳ καιρῷ τοῦτο γινόμενον ἀπόλλυσι , πολλῷ μᾶλλον μετὰ τὴν τῶν μυστηρίων κοινωνίαν . Σὺ δὲ ἄρτον ζωῆς λαβὼν , πρᾶγμα θανάτου ποιεῖς , καὶ οὐ φρίττεις ; οὐχ ὁλοδα δεα ἀπὸ τρυφῆς ἐπισέρχεται κακὰ ; γέλως ἀκαιρος , ῥήματα ἐκπατα , εὐτραπελία ἀλήθρου γέμουσα , φλυαρία ἀνθάντος , τὰ ἄλλα δὲ μηδ’ εἴπαιν καλόν . Καὶ ταῦτα ποιεῖς τραπέζης ἀπολαύσας Χριστοῦ , κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην , καθ’ ἣν δήλωσθαί δὲ γλώσσης τῶν σαρκῶν αὐτοῦ κατηξιώθης . Πᾶς οὖν , ἵνα ταῦτα μὴ γίνηται , καθάγνίει σου τὴν δεξιάν , τὴν γλῶτταν , τὰ χεῖλη , ὅπερ ἐγένετο πρόθυμα τῇ ἐπιθέσει τοῦ Χριστοῦ · καὶ τράπεζαν παραθεὶς αἰσθητήν , πρὸς ἐκείνην
Lemmas: μετά ὁ πάνημος προσέρχομαι ὁ ἱερός τράπεζα οὗτος · ἐξέρχομαι , ἵνα ἐξίημι , οὐδέ εκκεναιος δονέω αὐτός , ἀλλά καί μανθάνω καί πείθω παρατρέχω · καί Κορίνθιος τότε ἐγκαλέω · καί πότε οὗτος γίγνομαι ; φημί . ἀείς μέν , μάλιστα δέ ἐν ὁ ἑορτή , ὅτε μάλιστα γίγνομαι οὐ χρή . καί γάρ τότε μετά ὁ καίνων εὐδίως μέν διαδέχομαι , καί πάνημος υπαρκουω · καί ὁ αἷμα μεταλαμβάνω , ὅτε νηστεία · σύ καιρός καί νήφω , παραφέρω καί κακομελω . Κλῆς μέν τίς χρηστός τυγχάνω ἀριστάω , φυλάσσω σεαυτοῦ , ὡστε μή ἔς ἔδεσμα πονηρός λυγηνασθαι ὁ πρότερος πνεῦμα · δέ ἵστημι , σατανικός ἐπισάσθεις τρυφή . ἐννεόω , ὅτε μεταλαμβάνω ὁ ἀπόστολος ὁ ἱερός δεῖπνον ἐκεῖνος , τίς ποιέω · οὐ εἰς εὐχή τρέπω καί ὑμνέω ; οὐ εἰς παννυχίς ἱερή ; οὐ εἰς διδασκαλία ὁ μακράν ἐκεῖνος καί πολύς γέμω φιλοσοφία ; ὁ γάρ μέγας καί παράδοξος τότε αὐτός διηγέομαι καί παρεηγύλλει , ἀπέρχομαι ὁ Ἰουδά καλέω εὐὶς μέλλω αὐτός σταυρόω . οὐχ ἀκούω πῶς καί ὁ τρισχίλιοι ὁ ὁ κοινωνία ἀπολαύω διαπανηδὸς εἰμί προσκαρτερέω ὁ προσευχή καί ὁ διδασκαλία , οὖον μέθη καί χάος ; σύ δέ πρόειμι ὁ μέν μεταλαμβάνω νηστεία , ἵνα ὅπως Ἀξιός φαίνω ὁ κοινωνία · ὅταν δέ μεταλαμβάνω , δίδωμι σύ ἐπιτείνω ὁ σωφροσύνη , πᾶς ἀπόλλυμι . καίτοι γε οὐ εἰμί Ἰσὺν πρό οὗτος νήφω , καί μετά οὗτος · δεῖ μέν γάρ ἐάν ἐκεῖνος σωφρονέω , μάλιστα δέ μετά ὁ δειπαω ὁ νυμφίος · πρό οὗτος μέν , ἵνα Ἀξιός γένος ὁ λαμβάνω , μετά δέ οὗτος , ἵνα μή ἀνάξιος φαίνω ὅς λαμβάνω . τις οὖν , νηστεύω δεῖ μετά ὁ λαμβάνω ; οὖον λέγω οὗτος , οὐδέ καταναγκάζω . κηλόν μέν γάρ καί οὗτος · πλήν οὖον βιάζομαι οὗτος , ἀλλά παραινῶ μή τρυφή εἰς ἀπληστία . εἰμί γάρ οὐδέποτε χρή τρυφή , καί οὗτος ὁ Παῦλος δηλόω εἶπον , ὅτι ὁ δέ σκασαλῶσα ἄνθρωπος θνῄσκω , πολύς μᾶλλον τότε θνῄσκω . εἰμί δέ γυνή ὁ τρυφή θάνατος , πολύς μᾶλλον ἀνήρ · καί εἰμί ἐν ἄλλος καιρός οὗτος γίγνομαι ἀπόλλυμι , πολύς μᾶλλον μετά ὁ ὁ μυστήριον κοινωνία . σύ δέ ἄρτος ζωή λαμβάνω , πρᾶγμα θάνατος ποιέω , καί οὖον φρίττω ; οὐ ὁλοδα δα ἀπό τρυφή ἐπεισέρχομαι κακός ; γέλως άκαιρος , ῥῆμα ἐκπατα , εὐτραπελία ἀλήθρου γέμω , φλυαρία ἀνθάντος , ὁ ἄλλος δέ μηδέ εἶπον καλός . καί οὗτος ποιέω τράπεζα ἀπολαύω Χριστός , κατά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , κατά ὅς δηλόω δέ γλῶσσα ὁ σάρξ αὐτός καταξιόω . Πᾶς οὖν , ἵνα οὗτος μή γίγνομαι , καθαγνίζω σύ ὁ δεξιός , ὁ γλῶσσα , ὁ χεῖλος , ὅσπερ γίγνομαι πρόθυμος ὁ ἐπίθεσις ὁ Χριστός · καί τράπεζα παρατίθημι αἰσθητής , πρός ἐκεῖνος