joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0070.1
καὶ σή · ῥον αὐτὸ τοῦτο ἐπεξέθεμεν τῷ λόγῳ , καὶ δεῖξωμεν , ὡς ἀδύνατον ἦν τοῦτο καὶ ἐλεᾶσθαι καὶ ἐνοῆσαι , εἰ μὴ τὸν Χριστὸν εἶχον μεθ’ ἑαυτῶν · οὐχ ἐπειδὴ ἀσθενεῖς πρὸς ἰσχυρούς , οὐχ ἐπειδὴ ὀλίγοι πρὸς πολλούς , οὐχ ἐπειδὴ πέντητες πρὸς πλουσίους , οὐδὲ ἐπειδὴ ἁμαρτὲς πρὸς σοφοὺς παρετάττοντο , ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ τῆς προληψίας πολλὴ ἡν ἡ ἰσχύς . Ἔστε γὰρ ὡς οὐδὲν οὐδὲ ἰσχυρὸν παρὰ ἀνθρώποις , ὡς συνθέας παλαιὰς τυραννίας . Ἔστε εἰ καὶ μὴ διδύσκα ἦσαν μόνον , μηδ’ οὕτως εὐτελεῖς καὶ τοῦτοῦ , ἀλλ’ ἕτερα οἰκουμένην τοσαύτην , καὶ πλήθος ἀντίρρο · πον εἶχον μεθ’ ἑαυτῶν τεταγμένον , ἢ καὶ πολλῷ πλείον , καὶ οὕτω δύσκολον ἦν τὸ γινώμενον . Ἐκεῖ · νος μὲν γὰρ ἡ συνθεσία συνέπραττε , τούτους δὲ ἡ καινοτομία ἠφανιστοῦτο . Οὐδὲν γὰρ οὕτω θορυβεῖ ψυ · χήν , κἂν ἐπὶ χρησίμῳ τινὶ γίνηται , ὡς καινοτομεῖν τι καὶ ξενίζειν , καὶ μάλιστα ὅταν περὶ λατρείας καὶ περὶ τῆς τοῦ θεοῦ δόξης τοῦτο γίνηται . Καὶ δὴ τοῦ · του τοῦ πράγματος , ἡ ἰσχύς , δὴ ποικίλον φανερὸν , πρότερον ἐκεῖνο εἰπῶν , ὅτι καὶ ἕτερα δυσκολία προσ · ἦν πρὸς Ἰουδαίους . Ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν Ἑλλήνων καὶ τοὺς θεοὺς καὶ τὰ δόγματα αὐτῶν κατέλυον ἅπαντα , Ἰουδαῖος δὲ οὐχ οὕτω διελέγοντο · ἀλλὰ τῶν μὲν δογμάτων πολλὰ ἐπανον , τὸν δὲ θεὸν τὸν νομοθετή · σαντα προσαυτὶν ἐξέλουον · καὶ λέγοντες , ὅτι δεῖ ὑε · ραπεῦν τὸν νομοθέτην , ἐλεγόν · Μὴ πάντα πείθου τῷ νόμῳ τῷ παρ’ ἐκείνου τεθέντι , οἷον ἂν τῶ φυλάτ · τειν τὸ σάδδαστον ἢ περιτομὴν τῇρειν ἢ θυσίας προσ · άγειν ἢ ἄλλο τι τῶν τοιούτων ποιεῖν . Ἔστε οὐ μόνον ἡ θυσία ἐμπόδιον ἦν , ἀλλὰ καὶ τὸν θεὸν προσκυ · νεῖν [ 60 ] κελεύσασιν , πολλοὺς τῶν ἐκείνου λύειν κε · λεύειν νόμους . Ἐπὶ δὲ τῶν Ἑλλήνων μεγάλῃ τῆς συνη · θείας ἦν ἡ τυραννίας .
Lemmas: καί σός · ἀντίμοιρος αὐτός οὗτος ἐπέχω ὁ λόγος , καί δείκνυμι , ὡς ἀδύνατος εἰμί οὗτος καί ἐλεάω καί νοέω , εἰμί μή ὁ Χριστός ἔχω μετά ἑαυτοῦ · οὐ ἐπεί ἀσθενής πρός ἰσχυρός , οὐ ἐπεί ὀλίγος πρός πολύς , οὐ ἐπεί πέντητες πρός πλούσιος , οὐδέ ἐπεί ἁμαρτάνω πρός σοφός παρατάσσω , ἀλλά ἐπεί καί ὁ προλαμβάνω πολύς ἐάν ὁ ἰσχύς . εἰμί γάρ ὡς οὐδείς οὐδέ ἰσχυρός παρά ἄνθρωπος , ὡς σύνθεος παλαιός τυραννία . εἰμί εἰμί καί μή διδύσκα εἰμί μόνος , μηδέ οὕτως εὐτελής καί οὗτος , ἀλλά ἕτερος οἰκέω τοσοῦτος , καί πλήθος ἀντίρροος · πως ἔχω μετά ἑαυτοῦ τάσσω , ἢ καί πολύς πλείων , καί οὗτος δύσκολος εἰμί ὁ γίγνομαι . ἐκεῖ · Μύκονος μέν γάρ ὁ συνθεσία συμπράσσω , οὗτος δέ ὁ καινοτομία ἀφανίζω . οὐδείς γάρ οὗτος θορυβέω ψυ · χήν , κἀν ἐπί χρήσιμος τις γίγνομαι , ὡς καινοτομέω τίς καί ξενίζω , καί μάλιστα ὅταν περί λατρεία καί περί ὁ ὁ θεός δόξα οὗτος γίγνομαι . καί δή ὁ · ὁ ὁ πρᾶγμα , ὁ ἰσχύς , δή ποικίλος φανερός , πρότερος ἐκεῖνος εἶπον , ὅτι καί ἕτερος δυσκολία προς · εἰμί πρός Ἰουδαῖος . ἐπί μέν γάρ ὁ Ἕλλην καί ὁ θεός καί ὁ δόγμα αὐτός καταλύω ἅπας , Ἰουδαῖος δέ οὐ οὗτος διαλέγω · ἀλλά ὁ μέν δόγμα πολύς ἐπάνειμι , ὁ δέ θεός ὁ νομοθέτης · ὁδόω προσαυος ἐξαιρέω · καί λέγω , ὅτι δεῖ υἱός · ῥαπεύς ὁ νομοθέτης , λέγω · μή πᾶς πείθω ὁ νόμος ὁ παρά ἐκεῖνος τίθημι , οἷος εἄν ὁ φυλάτος · σῦς ὁ σάδδαστον ἢ περιτομή τηρέω ἢ θυσία προς · ἄγω ἢ ἄλλος τίς ὁ τοιοῦτος ποιέω . εἰμί οὖον μόνος ὁ θυσία ἐμπόδιος εἰμί , ἀλλά καί ὁ θεός προσκυ · νέος [ 60 ] κελεύω , πολύς ὁ ἐκεῖνος λύω κε · λεύειν νόμος . ἐπί δέ ὁ Ἕλλην μέγας ὁ συνίημι · θεῖος εἰμί ὁ τυραννία .