joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0367.1
ὀρθῶς · εἴδιον εἰτε ἑτέρως , ὅλῳν πού χωρήσει . Δι’ αὐτὸ γὰρ τοῦτο κόπτουαι , φησίν , ὅτι ἀμαρτωλὸς ἀπώλετο . Σκῆψις ταῦτα καὶ πρόφασις . Εἰ γὰρ διὰ τοῦτο ἀπελθόντα ἐόρησας , ζῶντα μεταπλάσαι ἔχρην καὶ βοηθῆσαι . Ἄλλὰ τὰ σαυτοῦ σὺ πανταχῶ σκοπεῖς , οὐ τὰ ἐκείνου . Εἰ δὲ καὶ ἀμαρτωλὸς ἠπλῆδε , καὶ διὰ τοῦτο δεῖ χαίρειν , ὅτι ἐνεκόπη τὰ ἀμαρτήματα , καὶ οὐ προσέθηκε τῇ κακίᾳ , καὶ βοηθεῖν , ὡς ἂν οἷόν τε ἦ , οὐ δακρύειν , ἀλλ’ εὐχαῖς καὶ ἱκετηρίαις καὶ ἐλπιμοσύναις καὶ προσφοραῖς . Οὐ γὰρ ἀπώλε ταῦτα ἐπινενήσεται , οὐδὲ εἰκὴ μνήμην ποιούμεθα τῶν ἀπελθόντων ἐπὶ τῶν θείων μυστηρίων , καὶ ὑπὲρ αὐτῶν πρόσμεν , διόμενοι τοῦ Ἁμνοῦ τοῦ κειμένου τοῦ λαβόντος τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου , ἀλλ’ ἵνα τις ἐντεῦθεν αὐτοῖς γένηται παραμυθία · οὐδὲ μάτην ὁ παρυστέως τῷ θυσιαστηρίῳ τῶν φρικτῶν μυστηρίων ταλουμένων βεβ - [ 305 ] Ὑπὲρ πάντων τῶν ἐν Χριστῷ κεκοιμημένων , καὶ τῶν τὰς μνείας ὑπὲρ αὐτῶν ἐπιτελουμένων . Ἡ γὰρ μὴ ὑπὲρ αὐτῶν αἱ μνείαι ἐγένοντο , οὐδ’ ἂν ταῦτα εἴρηθη . Οὐ γὰρ ἔστι σκηνὴ τῇ ἡμέτερᾳ , μὴ γένοιτο · Πνεῦματός γὰρ διατάξει ταῦτα γίνεται . ε’ . Βοηθῶμεν τοίνυν αὐτοῖς , καὶ μνείαν ὑπὲρ αὐτῶν ἐπιτελοῦμεν . Εἰ γὰρ τοὺς παῖδας τοῦ Ἰωδ’ ἐκδιώξαιμεν ἢ τοῦ πατρὸς θυσία , τί ἀμφιβάλλεις , εἰ καὶ ἡμῶν ὑπὲρ τῶν ἀπελθόντων προσφερόντων γίνεται τις αὐτοῖς παραμυθία ; Εἴωθε γὰρ ὁ Θεὸς καὶ ἑτέρους ὑπὲρ ἑτέρων χαρίζεσθαι . Καὶ τοῦτο ἐδειξεν ὁ Παῦλος λέγων · Ἵνα ἐν πολλῷ προσάψῃ τὸ εἰς ἡμᾶς χάρισμα διὰ πολλῶν εὐχαριστησῶ ὑπὲρ ἡμῶν . Μὴ δὴ ἀποκάμωμεν τοῖς ἀπελθοῦσι βοηθοῦντες , καὶ προσφέροντες ὑπὲρ αὐτῶν εὐχάς · καὶ γὰρ τὸ κοινὸν τῆς οἰκουμένης κείται χαδάρον . Διὰ τοῦτο θαρροῦντες ὑπὲρ τῆς οἰκουμένης δεόμεθα τότε , καὶ μετὰ μαρτύρων αὐτοὺς καλοῦμεν , μετὰ ὁμολογητῶν , μετὰ ἱερέων . Καὶ γὰρ ἐν σώματι μεμεν ἅπαντες , χλὴν λαμπρότερα μέλη τελῶν · καὶ δυνατὸν πάντοθεν συγγύμωρην αὐτοῖς συνἀγαγεῖν , ἀπὸ τῶν εὐχῶν , ἀπὸ τῶν ὑπὲρ αὐτῶν δώρων , ἀπὸ τῶν μετ’ αὐτῶν · καλουμένων . Τὶ τοίνυν ἀλγεῖς , τὶ δὲ ὀρνεῖς , ὅποτε τοιαύτην δυνατὴν συγγύμμην συναγαγεῖν τῷ ἀπελθόντι ; Ἄλλ’ ὅτι σὺ γέγονας ἔρημος καὶ προστάτην ἀπώλεσας ; Ἄλλὰ μηδὲποτε τοῦτο εἴπης · οὐδὲ γὰρ τὸν Θεὸν ἀπώλεσας . Ὡστε ὡς δι’ τοῦτον ἔχης , καὶ ἀνδρὸς αὐτὸς ἔσται σοι μεῖζων καὶ πατὴρ καὶ παῖδες καὶ κηδεστοῦ · καὶ γὰρ καὶ ζῶντων ἐκείνων , οὕτως ἦν ὁ τὰ πάντα ποιῶν . Ταῦτα τοίνυν ἐννέοι , καὶ λέγε κατὰ τὸν Δαυὶδ · Κύριος ζωτισμός μου καὶ σωτήρ μου , τίνα φοβηθήσομαι ; εἴπε , Σὺ εἶ ὁ πατὴρ τῶν ὀρφανῶν , καὶ κριτὴς τῶν χηρῶν · καὶ ἐπίστασαι αὐτοῦ τὴν βοήθειαν , καὶ μάλλον αὐτὸν ζεῖς νῦν · προνοοῦντα ἢ πρότερον , ὅσον ἐν
Lemmas: ὀρθῶς · εἴδιον εἴτε ἑτέρως , ὅλος πού χωρέω . διά αὐτός γάρ οὗτος κόπτω , φημί , ὅτι ἁμαρτωλός ἀπόλλυμι . Σκῆψις οὗτος καί πρόφασις . εἰμί γάρ διά οὗτος ἀπέρχομαι ὁράω , ζῶ μεταπλάσσω χρή καί βοηθέω . ἀλλά ὁ σεαυτοῦ σύ πανταχῶ σκοπέω , οὖον ὁ ἐκεῖνος . εἰμί δέ καί ἁμαρτωλός ἠπλῆδε , καί διά οὗτος δεῖ χαίρω , ὅτι ἐγκόπτω ὁ ἁμάρτημα , καί οὖον προστίθημι ὁ κακία , καί βοηθέω , ὡς εἄν οἷος τε εἰμί , οὖον δάκρυ , ἀλλά εὐχή καί ἱκετήριος καί ελπιμοσυναιας καί προσφορά . οὖον γάρ ἀπόλλυμι οὗτος ἐπινέω , οὐδέ εἰκῇ μνήμη ποιέω ὁ ἀπέρχομαι ἐπί ὁ θεῖον μυστήριον , καί ὑπέρ αὐτός προσμένω , δίω ὁ ἀμνός ὁ κεῖμαι ὁ λαμβάνω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος , ἀλλά ἵνα τις ἐντεῦθεν αὐτός γίγνομαι παραμυθία · οὐδέ μάτην ὁ παρυστέως ὁ θυσιαστήριον ὁ φρικτός μυστήριον ταλουμην βαίνω - [ 305 ] ὑπέρ πᾶς ὁ ἐν Χριστός κοιμάω , καί ὁ ὁ μνεία ὑπέρ αὐτός ἐπιτελέω . ὁ γάρ μή ὑπέρ αὐτός ὁ μνεία γίγνομαι , οὐδέ εἄν οὗτος εἴρω . οὖον γάρ εἰμί σκηνή ὁ ἡμέτερος , μή γίγνομαι · πνεῦμα γάρ διάταξις οὗτος γίγνομαι . εἰ . βοηθέω τοίνυν αὐτός , καί μνεία ὑπέρ αὐτός ἐπιτελέω . εἰμί γάρ ὁ παῖς ὁ ἰώδης ἐκδιώκω ἢ ὁ πατήρ θυσία , τίς ἀμφιβάλλω , εἰμί καί ἐγώ ὑπέρ ὁ ἀπέρχομαι προσφέρω γίγνομαι τις αὐτός παραμυθία ; εἴωθα γάρ ὁ θεός καί ἕτερος ὑπέρ ἕτερος χαρίζομαι . καί οὗτος δείκνυμι ὁ Παῦλος λέγω · ἵνα ἐν πολύς προσάπτω ὁ εἰς ἐγώ χάρισμα διά πολύς εὐχαριστέω ὑπέρ ἐγώ . μή δή ἀποκάμνω ὁ ἀπέρχομαι βοηθός , καί προσφέρω ὑπέρ αὐτός εὐχή · καί γάρ ὁ κοινός ὁ οἰκέω κεῖμαι χαδάρον . Ζεύς οὗτος θαρσέω ὑπέρ ὁ οἰκέω δήω τότε , καί μετά μάρτυς αὐτός καλέω , μετά ομολογητής , μετά ἱερός . καί γάρ ἐν σῶμα μέμαα ἅπας , χλή λαμπρός μέλος τέλος · καί δυνατός πάντοθεν συγγύμωρην αὐτός συνάγω , ἀπό ὁ εὖχος , ἀπό ὁ ὑπέρ αὐτός δῶρον , ἀπό ὁ μετά αὐτός · καλέω . τίς τοίνυν ἀλγέω , τίς δέ ὄρνις , όποτε τοιοῦτος δυνατός συγγύμμην συνάγω ὁ ἀπέρχομαι ; ἄλλος ὅτι σύ γίγνομαι ἐρῆμος καί προστάτης ἀπόλλυμι ; ἀλλά μηδέποτε οὗτος εἶπον · οὐδέ γάρ ὁ θεός ἀπόλλυμι . ὡστε ὡς διά οὗτος ἔχης , καί ἀνήρ αὐτός εἰμί σύ μείζων καί πατήρ καί παῖς καί κηδεστής · καί γάρ καί ζῶ ἐκεῖνος , οὕτως εἰμί ὁ ὁ πᾶς ποιέω . οὗτος τοίνυν ἐννεόω , καί λέγω κατά ὁ Δαυίδ · Κύριος ζωτισμός ἐγώ καί σωτήρ ἐγώ , τίς φοβέω ; εἶπον , σύ εἰμί ὁ πατήρ ὁ ὀρφανός , καί κριτής ὁ χήρα · καί ἐπίσταμαι αὐτός ὁ βοήθεια , καί μάλλον αὐτός ζέω νῦν · προνοέω ἢ πρότερος , ὅσος ἐν