joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0383.1
τοὺς ἀδελφοὺς διὰ τῶν εἰδωλολατρῶν , τοὺς ἀπ' ἀνθρώπων ὀνομαζομένους , τοὺς τῇ ἀναστάσει διαπιστούντας . Οὐκ ἐφόβησε δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἔδειξε τῆς ἀρετῆς τὴν ὁδόν , καὶ τῆς κακίας τὴν πηγὴν . Ὡσπερ γὰρ σφοδρὰ περὶ αὐτῶν ἡ ἀγάπη γενομένη , πάντα τῶν ἁμαρτημάτων τὰ εἴδη κατασβέννυσιν : καὶ ἑξωθι' οὕτως ὅταν ἀθεσπέστρα ἢ , βλαστάνειν ταῦτα ποιεῖ . Μααραναθά . Τίς ἐνεκεν τοῦτο εἴρηται ; τί δήποτε καὶ Ἑβραϊς φωνή ; Ἐπειδὴ πάντων τῶν κακῶν ὁ τύφος αἴτιος ἦν · τοῦτον δὲ τὸν τύφον ἡ ἑξωθεν σοφία ἐποίησε , καὶ τοῦτο τὸ κεφάλαιον τῶν κακῶν ἦν , ὁ μάλιστα τὴν Κόρινθον διέσπασε · καταστειλὼν αὐτῶν τὸν τύφον , οὐδ' Ἑλλὰς χέρχεται γλῶσση , ἀλλὰ τῇ Ἑβραϊδι , δείκνὺς ὅτι οὐ μόνον οὐκ αἰσχύνεται τὴν ἰδιωτείαν , ἀλλὰ καὶ μετὰ πολλῆς ἀσάφειας τῆς θεαρότητος . Τί δέ ἐστι Μααραναθά ; Ὁ Κύριος ἡμῶν ἦλθε . Τίς οὖν ἐνεκεν αὐτὸ τοῦτο φησι ; Τὸν τῆς οἰκονομίας βεβαιῶν λόγον , ἐξ ὧν μάλιστα τὰ σπέρματα τῆς ἀναστάσεως συντεθεῖσαι · οὐ τοῦτο δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐκείνους ἐντρέπων , ὡς ἂν ἔλεγεν . Ὁ κοινὸς πάντων Δεσπότης καταβῆναι τοσοῦτον κατἡξίωσε , καὶ ὑμεῖς ἐν · τοῖς αὐτοῖς ἐστε , καὶ ἐπιμένετε ἁμαρτάνοντες ; καὶ οὐ φρίττετε τῆς ἀγάπης τὴν ὑπαρβολήν , τῶν ἀγαθῶν τὸ κεφάλαιον ; Ἐννέησον γὰρ τοῦτο μόνον , φησι , καὶ ἀρκεῖσαι σοι εἰς πάσης ἀρετῆς προκοπήν , καὶ πᾶσαν δυνήσῃ κατασβεῖσαι ἁμαρτίαν . Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ' ὑμῶν . Τοῦτο διδασκάλου , τὸ μὴ μόνον συμβουλεῖν , ἀλλὰ καὶ εὐχὰς βαλθεῖν . Ἡ ἀγάπη μου μετὰ πάντων ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . Ἀμήν . Ἵνα γὰρ μὴ νομίσωσιν , ὅτι κολακεύων αὐτοὺς εἰς τοῦτο κατέληξε , φησίν · Ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . Οὐδὲν γὰρ ἀνθρώπινον ἔχει οὐδὲ σαρκικόν , ἀλλὰ πνευματικὴ τις ἐστὶ · διὸ σφοδρὰ γνῶσις · καὶ γὰρ σφοδρὰ ἐκρίνους τὸ ῥῆμα ἦν . Καὶ γὰρ ἐπειδὴ διεῖσῆχε τῷ τόπῳ , καθάπερ δεξίς εἰνὸς ἐκτάσει , ταῖς τῆς ἀγάπης αὐτοῦ χερσὶ περιλαμβάνει [ 411 ] λέγων , Ἡ ἀγάπη μου μεθ' ὑμῶν , ὡς ἂν εἰ ἔλεγε · Μετὰ πάντων ὑμῶν ἐγώ . Δι' ὧν δείκνυσιν , ὅτι οὐ θυμοῦ οὐδὲ ὀργῆς ἦν τὰ γεγραμένα , ἀλλὰ πηδεμονίας , ὅπου γε μετὰ τοσαύτην κατηγορίαν οὐκ ἀποστρέφεται , ἀλλὰ καὶ φιλεῖ καὶ περιλαμβάνει πόρρωθεν αὐτοὺς ὄντας , διὰ τῶν Ἐπιστολῶν καὶ τῶν γραμμάτων τούτων αὐτοὺς περιχυθεῖς . Οὕτω γὰρ τὸν διορθοῦντα δεῖ ποιεῖν · ὡς δὲ γε ὀργὴ μόνον ποιῶν , οἰκείων πάθος πληροῖ · ὁ δὲ μετὰ τὸ διορθῶσαι τὸν ἁμαρτάνοντα , καὶ τῆς ἀγάπης ἐπιδεικνύμενος , δείκνυσιν ὅτι χάκεινα φιλοσοφίας ἦν , ὅσα ἐπιπλήττων ἔλεγεν . Οὕτω δὲ καὶ ἡμεῖς ἀλλήλους παιδεύομεν , καὶ μήτε ὁ ἐλέγχων ὀργιζέσθω · οὐ γὰρ διορθώσεως τοῦτο , ἀλλὰ πάθους · μήτε ὁ ἐλεγχόμενος δυσχαρινέτω · ἰατρεία γὰρ τὸ γινόμενον , οὐκ ἀπέχθεια . Ἡ δὲ ἰατρῶν παῖδες καλοῦσι καὶ οὐκ ἐγκαλοῦνται , πολλάκις καὶ διαμαρτάνοντες τοῦ τέλους , ἀλλὰ καὶ ἀλγούντες οἱ καίεσθαι καὶ τεμνόμενοι , εὐεργέτας εἶναι νομῖζουσι τοὺς τὴν ἀληθῆν ταύτην διαγιγνώσκοντας · πολλῷ μᾶλλον τὸν δεχόμενον ἐλεγχον οὕτω διακείσθαι χρῆ , καὶ ὡς ἰατρῷ προσέχειν τῷ διορθοῦντι , ἀλλ' οὐχ ὡς ἐχθρῷ . Καὶ ἡμεῖς ἔοι ἐπιτιμῶντες προσέψωμεν μετὰ πολλῆς τῆς ἡμερότητος , μετὰ πολλῆς τῆς συνέσεως ,
Lemmas: ὁ ἀδελφός διά ὁ εἰδωλολάτρης , ὁ ἀπό ἄνθρωπος ὀνομάζω , ὁ ὁ ἀνάστασις διαπιστέω . οὐ φοβέω δέ μόνος , ἀλλά καί δείκνυμι ὁ ἀρετή ὁ ὁδός , καί ὁ κακία ὁ πηγή . ὡς γάρ σφοδρός περί αὐτός ὁ ἀγάπη γίγνομαι , πᾶς ὁ ἁμάρτημα ὁ εἶδος κατασβέννυμι : καί ἑξωθι' οὕτως ὅταν ἀθεσπέστρα ἢ , βλαστάνω οὗτος ποιέω . Μααραναθά . Τῖς ἕνεκα οὗτος εἴρω ; τίς δήποτε καί Ἑβραΐς φωνή ; ἐπεί πᾶς ὁ κακός ὁ τύφος αἴτιος εἰμί · οὗτος δέ ὁ τύφω ὁ ἔξωθεν σοφία ποιέω , καί οὗτος ὁ κεφάλαιος ὁ κακός εἰμί , ὁ μάλιστα ὁ Κόρινθος διασπάω · καταστέλλω αὐτός ὁ τύφω , οὐδέ Ἑλλάς χράω γλῶσσα , ἀλλά ὁ Ἑβραΐς , δείκνυμι ὅτι οὖον μόνος οὐ αἰσχύνω ὁ ἰδιωτεία , ἀλλά καί μετά πολύς ασάφεια ὁ θεαροτητη . τις δέ εἰμί Μααραναθά ; ὁ Κύριος ἐγώ ἔρχομαι . Τῖς οὖν ἕνεκα αὐτός οὗτος φημί ; ὁ ὁ οἰκονομία βεβαιόω λόγος , ἐκ ὅς μάλιστα ὁ σπέρμα ὁ ἀνάστασις συντίθημι · οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί ἐκεῖνος ἐντρέπω , ὡς εἄν λέγω . ὁ κοινός πᾶς Δεσπότης καταβαίνω τοσοῦτος καταξιώνω , καί σύ ἐν · ὁ αὐτός εἰμί , καί ἐπιμένω ἁμαρτάνω ; καί οὖον φρίττω ὁ ἀγάπη ὁ ὑπαρβολήν , ὁ ἀγαθός ὁ κεφάλαιος ; Ἐννέησον γάρ οὗτος μόνος , φημί , καί αρκούμαι σύ εἰς πᾶς ἀρετή προκοπή , καί πᾶς δύναμαι κατασβέννυμι ἁμαρτία . ὁ χάρις ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός μετά σύ . οὗτος διδάσκαλος , ὁ μή μόνος συμβουλεύω , ἀλλά καί εὐχή βάζω . ὁ ἀγάπη ἐγώ μετά πᾶς σύ ἐν Χριστός Ἰησοῦς . ἀμήν . ἵνα γάρ μή νομίζω , ὅτι κολακεύω αὐτός εἰς οὗτος καταλήγω , φημί · ἐν Χριστός Ἰησοῦς . οὐδείς γάρ ἀνθρώπινος ἔχω οὐδέ σαρκικός , ἀλλά πνευματικός τις εἰμί · διό σφοδρός γνῶσις · καί γάρ σφοδρός Κρίνος ὁ ῥῆμα εἰμί . καί γάρ ἐπεί διεῖσῆχε ὁ τόπος , καθάπερ Δεξίς ἴς ἔκτασις , ὁ ὁ ἀγάπη αὐτός χείρ περιλαμβάνω [ 411 ] λέγω , ὁ ἀγάπη ἐγώ μετά σύ , ὡς εἄν εἰμί λέγω · μετά πᾶς σύ ἐγώ . διά ὅς δείκνυμι , ὅτι οὖον θυμός οὐδέ ὀργή εἰμί ὁ γράφω , ἀλλά πηδεμονίας , ὅπου γε μετά τοσοῦτος κατηγορία οὐ ἀποστρέφω , ἀλλά καί φιλέω καί περιλαμβάνω πόρρωθεν αὐτός εἰμί , διά ὁ Ἐπιστολή καί ὁ γράμμα οὗτος αὐτός περιχέω . οὕτως γάρ ὁ διορθόω δεῖ ποιέω · ὡς δέ γε ὀργή μόνος ποιέω , οἰκέω πάθος πληρόω · ὁ δέ μετά ὁ διορθόω ὁ ἁμαρτάνω , καί ὁ ἀγάπη ἐπιδείκνυμι , δείκνυμι ὅτι χάκεινα φιλοσοφία εἰμί , ὅσος ἐπιπλήσσω λέγω . οὕτως δέ καί ἐγώ ἀλλήλων παιδεύω , καί μήτε ὁ ἐλέγχω ὀργίζω · οὖον γάρ διόρθωσις οὗτος , ἀλλά πάθος · μήτε ὁ ἐλέγχω δυσχαρινέτω · ἰατρεία γάρ ὁ γίγνομαι , οὐ ἀπέχθεια . ὁ δέ ἰατρός παῖς καλέω καί οὐ ἐγκαλέω , πολλάκις καί διαμαρτάνω ὁ τέλος , ἀλλά καί ἀλγέω ὁ καίω καί τέμνω , εὐεργέτης εἰμί νομίζω ὁ ὁ ἀλάομαι οὗτος διαγιγνώσκω · πολύς μᾶλλον ὁ δέχομαι ἐλέγχω οὗτος διάκειμαι χράω , καί ὡς ἰατρός προσέχω ὁ διορθόω , ἀλλά οὐ ὡς ἐχθρός . καί ἐγώ εἰμί ἐπιτιμάω προσέψω μετά πολύς ὁ ἡμερότης , μετά πολύς ὁ σύνεσις ,