joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0375.3
αὐτοὺς ἐποίει . Ὅταν δὲ ἐλθω , οὐς ἂν δοκιμάσῃτε , δι’ ἐπιστολῶν τούτους πέμψω ἀπενεγκεῖν τὴν χάριν ὑμῶν εἰς Ἱερουσαλὴμ . Οὐχ εἶπεν , Ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα , ἀλλ’ , Ὁς ἂν ὑμεῖς δοκιμάσῃτε , οὐς ἂν ἐλθῃς , ὥστε ἀνθρώπων ποιῆσαι τὴν λειτουργίαν . Διὸ αὐτὸν ποιεῖται τὴν ψῆφον τῆς τῶν ἀποκομισάντων αἱρέσεως . Οὐ γὰρ δῆλον φησίν · Ἡ μὲν εἰσφορά ὑμῶν , ἡ δὲ ἐξουσία τῆς ἐκλογῆς τῶν ἀποκομισάντων , οὐχ ὑμῶν . Εἶτα ἵνα μὴ αὐτοὺς ἀπολιμπάνεσθαι δόξῃ , τὰ γράμματα προστίθησι , λέγων · Ὁς ἂν δοκιμάσῃτε , δι’ ἐπιστολῶν πέμψω . Ὡς ἄνει λέγειν , ὅτι Κατὰ συνδῶμα αὐτοῖς , καὶ κοινωνίᾳ τῆς λειτουργίας διὰ τῶν γραμμάτων . Καὶ οὐχ εἶπε , Τοῦτους πέμψω ἀπενεγκεῖν τὴν ἐλεημοσύνῃν ὑμῶν , ἀλλὰ , Τὴν χάριν ὑμῶν , ἵνα δείξῃ μεγάλα ἐργαζομένους , ἵνα δείξῃ αὐτοὺς κερδαίνοντας . Ἄλλοχόῦ δὲ καὶ εὐλογίαν καὶ κοινωνίαν καλεῖ · τὸ μὲν , ἵνα μὴ ῥαθυμοτέρους ποιήσῃ , τὸ δὲ , ἵνα μὴ ἐπάρῃ · οὐδαμοῦ μέντοι γε ἐλεημοσύνην ὀνομάζει . Ἐὰν δὲ ἡ ἀξίων τοῦ καμῶ πορεύεσθαι , σὺν ἐμοὶ πορεύσονται . Ἐνταῦθα πάλιν εἰς διαβίαν αὐτοὺς προτρέπει . Ἐὰν γὰρ τοσοῦτον ἢ , φησίν , ὡς καὶ τῆς ἐμῆς δεῖσθαι παρουσίας , οὐδὲ τοῦτο παραίτησόμεν . Ἄλλ’ εὐθὺς μὲν τοῦτο οὐκ ἐπηγγέλατο , οὐδὲ εἶπεν , Ἐπειδὰν παραγένωμαι , ἐγὼ ἀποκομίζω · οὐδὲ γὰρ οὐ οὕτως αὐτὸ ἠξίωσεν , εἰ ἐξ ἀρχῆς αὐτὸ τέθεικεν · ὕστερον μέντοι · καλῶς καὶ εὐκαιρῶς αὐτὸ προστίθησι . Διὰ δὲ τοῦτο οὐχ εὐθὺς [ 403 ] ὑπέσχον , οὔτε καθάπαξ αὐτὸ ἀπεκώπησεν , ἀλλ’ εἶπεν , ὅτι Πέρψω , τότε καὶ ἑαυτὸν προστίθησι . Καὶ ἐνταῦθα δὲ πάλιν κυρίως αὐτοὺς ἐποίησεν ἐν τῷ εἰπεῖν · Ἐὰν ἡ ἀξίων τοῦ καμῶ πορεύεσθαι · τοῦτο δὲ ἐπ’ ἐκείνοις ἐκεῖτο , τὸ πολὺ ποιῆσαι τὸ συλλεγόμενον , καὶ τοσοῦτον , ὡς δυσαυθῆσαι καὶ αὐτὸν ἀναστῆσαι . Ἐλεύσομαι δὲ πρὸς ὑμᾶς , φησίν , ὅταν Μακεδονίας διέλθω . Εἶπε καὶ ἄνωτέρω τοῦτο , ἀλλὰ τότε μὲν μετὰ θυμοῦ · προσέθηκε γοῦν · Καὶ γνώσομαι οὐ τὸν λόγον τῶν περυσινῶν , ἀλλὰ τὴν δύναμιν · ἐνταῦθα δὲ προσηνέστερον , ἵνα καὶ ποθήσωσιν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν . Εἶτα , ἵνα μὴ λέγωσι · Τί σὺν Μακεδονίας ἡμῶν προτιμᾷς ; οὐχ εἶπεν , Ἐπειδὰν ἀπέλθω , ἀλλ’ , Ἐπειδὰν διέλθω Μακεδονίας . Μακεδονίας γὰρ διελεύσομαι . Πρὸς ὑμᾶς δὲ τυχὸν Παραμενῶ , ἢ καὶ παραχειμάσω . Οὐδὲ γὰρ ὁδοῦ βούλομαι ποιήσασθαι πάρεργον ὑμᾶς , ἀλλ’ ἐνδιατρίψαι καὶ παραμεῖναι . Ὅτε γὰρ ταῦτα ἐπέστειλεν , ἐν Ἐφέσῳ ἦν , χειμῶνος ὄντος . Λέγει τοίνυν , ὅτι Ἐως Πεντηκοστὴς ἐν Ἐφέσῳ ἐπιμενῶ · μετὰ δὲ ταῦτα ἀπελεύσομαι εἰς Μακεδονίαν , καὶ διελθὼν αὐτήν , ἥξω πρὸς ὑμᾶς τοῦ θερμοῦ · πολλάκις δὲ καὶ τὸν χειμῶνα πρὸς ὑμᾶς ποιήσω .
Lemmas: αὐτός ποιέω . ὅταν δέ ἔρχομαι , οὖς εἄν δοκιμάζω , διά ἐπιστολή οὗτος πέμπω ἀποφέρω ὁ χάρις σύ εἰς Ἱεροσόλυμα . οὐχ εἶπον , ὁ Δεῖνα καί ὁ Δεῖνα , ἀλλά , ὅς εἄν σύ δοκιμάζω , οὖς εἄν ἔρχομαι , ὥστε ἄνθρωπος ποιέω ὁ λειτουργία . Διὸ αὐτός ποιέω ὁ ψῆφος ὁ ὁ ἀποκομίζω αἵρεσις . οὖον γάρ δῆλος φημί · ὁ μέν εἰσφορά σύ , ὁ δέ ἐξουσία ὁ ἐκλογή ὁ ἀποκομίζω , οὐ σύ . εἶτα ἵνα μή αὐτός ἀπολείπω δόξα , ὁ γράμμα προστίθημι , λέγω · ὅς εἄν δοκιμάζω , διά ἐπιστολή πέμπω . ὡς ἀνίημι λέγω , ὅτι κατά συνδῶμα αὐτός , καί κοινωνία ὁ λειτουργία διά ὁ γράμμα . καί οὐ εἶπον , οὗτος πέμπω ἀποφέρω ὁ ἐλεημοσύνη σύ , ἀλλά , ὁ χάρις σύ , ἵνα δείκνυμι μέγας ἐργάζομαι , ἵνα δείκνυμι αὐτός κερδαίνω . Ἄλλος δέ καί εὐλογία καί κοινωνία καλέω · ὁ μέν , ἵνα μή ῥᾴθυμος ποιέω , ὁ δέ , ἵνα μή ἐπαίρω · οὐδαμοῦ μέντοι γε ἐλεημοσύνη ὀνομάζω . ἐάν δέ ὁ ἄξιος ὁ Καμώ πορεύω , σύν ἐγώ πορεύω . ἐνταῦθα πάλιν εἰς διαβίαν αὐτός προτρέπω . ἐάν γάρ τοσοῦτος ἢ , φημί , ὡς καί ὁ ἐμός δήω παρουσία , οὐδέ οὗτος παραιτέω . ἄλλος εὐθύς μέν οὗτος οὐ ἐπαγγέλλω , οὐδέ εἶπον , ἐπειδάν παραγίγνομαι , ἐγώ ἀποκομίζω · οὐδέ γάρ οὖον οὕτως αὐτός ἀξιόω , εἰμί ἐκ ἀρχή αὐτός τίθημι · ὕστερος μέντοι · καλῶς καί ευκαίρως αὐτός προστίθημι . Ζεύς δέ οὗτος οὐ εὐθύς [ 403 ] ὑπέσχον , οὔτε καθάπαξ αὐτός ἀπεκώπησεν , ἀλλά εἶπον , ὅτι Πέρψω , τότε καί ἑαυτοῦ προστίθημι . καί ἐνταῦθα δέ πάλιν κύριος αὐτός ποιέω ἐν ὁ εἶπον · ἐάν ὁ ἄξιος ὁ Καμώ πορεύω · οὗτος δέ ἐπί ἐκεῖνος κεῖμαι , ὁ πολύς ποιέω ὁ συλλέγω , καί τοσοῦτος , ὡς δυσαυθῆσαι καί αὐτός ἀνίστημι . ἔρχομαι δέ πρός σύ , φημί , ὅταν Μακεδονία διέρχομαι . εἶπον καί ανωτέρω οὗτος , ἀλλά τότε μέν μετά θυμός · προστίθημι γοῦν · καί γιγνώσκω οὖον ὁ λόγος ὁ περυσινός , ἀλλά ὁ δύναμις · ἐνταῦθα δέ προσηνής , ἵνα καί ποθέω αὐτός ὁ παρουσία . εἶτα , ἵνα μή λέγω · τις σύν Μακεδονία ἐγώ προτιμάω ; οὐ εἶπον , ἐπειδάν ἀπέρχομαι , ἀλλά , ἐπειδάν διέρχομαι Μακεδονία . Μακεδονία γάρ διέρχομαι . πρός σύ δέ τυγχάνω παραμένω , ἢ καί παραχειμάζω . οὐδέ γάρ ὁδός βούλομαι ποιέω πάρεργον σύ , ἀλλά ἐνδιατρίβω καί παραμένω . ὅτε γάρ οὗτος ἐπιστέλλω , ἐν Ἔφεσος εἰμί , χειμών εἰμί . λέγος τοίνυν , ὅτι Ἠώς Πεντηκοστή ἐν Ἔφεσος ἐπιμένω · μετά δέ οὗτος ἀπέρχομαι εἰς Μακεδονία , καί διέρχομαι αὐτός , ἥκω πρός σύ ὁ θερμός · πολλάκις δέ καί ὁ χειμών πρός σύ ποιέω .