joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0055.3
εἶπεν , ἀλλὰ πρότερον Πνεύματος , καὶ τότε , Δυνάμεως · δεικνὺς ὅτι πνευματικὰ ἦν τὰ γινόμενα . Οὐ τοίνυν ἐλάττωσις ἐστι , τὸ μὴ διὰ σοφίας κατηγγελμένον εἶναι τὸ κήρυγμα , ἀλλὰ καὶ μέγιστον κῶσμος . Τοῦτο γοῦν μάλιστα δείκνυσιν αὐτὸ θεῖον ὅν καὶ τὰς βίζας ἄνωθεν ἔχον ἐκ τῶν οὐρανῶν · διὸ καὶ ἐπήγαγεν · Ἴνα ἡ πίστις ὑμῶν μὴ ἐν σοφίᾳ ἀνθρώπων , ἀλλ’ ἐν δυνάμει Θεοῦ . Εἰδὲς πῶς σαφὲς διὰ πάντων ἀπέδειξε πολὺ τῆς ἰδιωτείας τὸ κῆδος , καὶ μέγα τῆς σοφίας τὸ βλάδος ; Αὕτη μὲν γὰρ ἐκείνου τὸν σταυρόν , ἐκείνη δὲ ἀνεκήρυττε τοῦ Θεοῦ τὴν δύναμιν · αὕτη πρὸς τῷ μηδὲν εὑρίσκειν τῶν δεόντων καὶ ἐφ’ ἑαυτοῖς καυχάσθαι παρεσκευάσεν , ἐκείνη πρὸς τῷ τὴν ἀλήθειαν δεῖξασθαι καὶ ἐπὶ τῷ , Θεῷ καλλωπιζέσθαι ἐποίησε . Πάλιν ἡ σοφία ἀνθρώπων οὐ ποττεύειν τὸ δόγμα πολλοὺς ἂν ἐπειθεν · αὕτη σαφῶς ἀπεδείκνυε θεῖον ὅν καὶ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβαῖν . Ὅταν μὲν οὖν ἐν σοφίᾳ λόγων γένηται ἀποδείξεις , πολλάκις καὶ οἱ φαυλότατοι κρατοῦσι τῶν ἐπιεικεστέρων , δεινότεροι λέγοντες ὄντες , καὶ τὸ ψεῦδος παρελαύνον τὴν ἀλήθειαν . Ἐνταῦθα δὲ οὐχ οὕτως · οὔτε γὰρ ἐπεῖτο τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀκαθαρίτω ψυχῇ , οὔτε ἐπελάθον δύναται ἠτηθηναὶ ποτε , κἂν ἅπασα ἡ τῶν λόγων ἐπὶ δεξιότης . Ἡ γὰρ διὰ τῶν ἔργων καὶ τῶν σημείων ἀποδείξεις τῆς διὰ λόγων πολλῷ σαφέστερα . Ἄλλ’ ἐκεῖνον ἴσως εἴποι τις ἂν , ὅτι Εἰ χρή τὸ κήρυγμα κρατεῖν , καὶ λόγων οὐ δεῖται ἵνα μὴ κενωθῇ ὁ σταυρός , τίνος ἐνεκεν τὰ σημεία κεκωλύται νῦν ; Τίνος ἐνεκεν ; ἀπίστουν λέγεις , καὶ οὐδὲ ἐπὶ τῶν ἀποστόλων αὐτὰ γεγενήσθαι καταδεχόμῃ · ος , ἢ δυντος ζητῶν μαθεῖν ; Εἰ γὰρ ἀπίστουν , πρὸς τοῦτο στήσομαι πρῶτον . Εἰ γὰρ οὐχ ἐγένετο σημεία τότε , πῶς ἐλανθάνετο καὶ διωκόμενοι καὶ τρέμοντες καὶ διδεμένοι , καὶ κοινοὶ γεγόμενοι τῆς οἰκουμένης ἐχθροῦ , καὶ πᾶσι πρὸς τὸ κακὸς παθεῖν προκείμενοι , καὶ οὐδὲν οἴκοθεν ἔχοντες ἐπαγωγόν , οὐ λόγον , οὐ περιφάνειαν , οὐ πλοῦτον , οὐ πόλιν , οὐχ ἔθνος , οὐ γένος , οὐχ ἐπιτήδευμα , οὐ δόξαν , οὐχ ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδὲν , ἀλλὰ πάντα τὰ ἐναντία , ἰδιωτεῖαν , εὐτελείαν , πενίαν , μίαν , ἀπέχθειαν , καὶ πρὸς δήμους ὀλοκληροὺς ἰστάμενοι , καὶ τοιαῦτα καταγγέλλοντες , ἐπεθον ; Καὶ γὰρ τὰ ἐπιτάγματα πολὺν εἶχε τὸν μόχθον , καὶ τὰ δόγματα τοὺς κινδύνους · καὶ οἱ ἀκούοντες καὶ πειθεσθαι μέλλοντες , καὶ τρυφὴ καὶ μέθῃ καὶ πολλῇ συντραφέντες ἦσαν κακία . Πόθεν οὖν ἐπεισαν ; εἰπὲ μοι · πόθεν τὸ ἀξιόπιστον ἔσχον ; Ὅπερ γὰρ ἐφθην εἰπεῖν , εἰ σημείων χωρὶς ἐπεισαν , πολλῷ μεῖζον τὸ θαῦμα φαίνεται . Μὴ τοίνυν τὸ μὴ γίνεσθαι νῦν σημεία , τεκμήριον ποιοῦ τοῦ μὴ γεγενήσθαι τότε . Καὶ γὰρ καὶ τότε χρησίμως [ 46 ] ἐγίγετο , καὶ νῦν χρησίμως οὐ γίνεται . Οὐχ ἀναγκάζει δὲ τὸ λόγῳ πειθεσθαι · μόνον , τανὺν ἐν σοφίᾳ εἶναι τὸ κήρυγμα . Οἱ τε γὰρ ἐξ ἀρχῆς τῶν λόγων σπειράντες ἰδιώται ἦσαν καὶ ἀμαθεῖς ἦ , καὶ οὐδὲν οἴκαθεν ἔχεγον , ἀλλ’ ἄπερ ἐδέξαντο παρὰ τοῦ Θεοῦ , ταῦτα τῇ οἰκουμένῃ διδῶσκον · ἡμεῖς τε αὐτοὶ νῦν οὐ τὸ παρ’ ἑαυτῶν ἐπεισφέρομεν , ἀλλὰ τὰ παρ’ ἐκείνων ἐλάβομεν , ταῦτα εἰς ἅπαντας λέγομεν . Καὶ οὐδὲ νῦν ἀπὸ συλλογισμῶν πειθόμεν , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν θείων Γραφῶν
Lemmas: εἶπον , ἀλλά πρότερος πνεῦμα , καί τότε , Δύναμις · δείκνυμι ὅτι πνευματικός εἰμί ὁ γίγνομαι . οὖον τοίνυν ἐλάττωσις εἰμί , ὁ μή διά σοφία καταγγέλλω εἰμί ὁ κήρυγμα , ἀλλά καί μέγας κῶσμος . οὗτος γοῦν μάλιστα δείκνυμι αὐτός θέω ὅς καί ὁ βίζα ἄνωθεν ἔχω ἐκ ὁ οὐρανός · διό καί ἐπάγω · ἵνα ὁ πίστις σύ μή ἐν σοφία ἄνθρωπος , ἀλλά ἐν δύναμις Θεός . ἀνάκλεις πῶς σαφής διά πᾶς ἀποδείκνυμι πολύς ὁ ἰδιωτεία ὁ κῆδος , καί μέγας ὁ σοφία ὁ Βλάδος ; Ἄτη μέν γάρ ἐκεῖνος ὁ σταυρός , ἐκεῖνος δέ ἀνακηρύσσω ὁ Θεός ὁ δύναμις · οὗτος πρός ὁ μηδείς εὑρίσκω ὁ δήω καί ἐπί ἑαυτοῦ καυχάομαι παρασκευάζω , ἐκεῖνος πρός ὁ ὁ ἀλήθεια δείκνυμι καί ἐπί ὁ , Θεός καλλωπίζω ποιέω . πάλιν ὁ σοφία ἄνθρωπος οὖον προσσεύω ὁ δόγμα πολύς εἄν πείθω · οὗτος σαφῶς ἀποδείκνυμι θέω ὅς καί ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω . ὅταν μέν οὖν ἐν σοφία λόγος γίγνομαι ἀποδείκνυμι , πολλάκις καί ὁ φαῦλος κρατέω ὁ ἐπιεικής , δεινός λέγω εἰμί , καί ὁ ψεῦδος παρελαύνω ὁ ἀλήθεια . ἐνταῦθα δέ οὐ οὕτως · οὔτε γάρ ἐφίημι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἀκαθαρίτω Ψυχή , οὔτε πελάθω δύναμαι ἠτηθηναὶ ποτός , κἀν ἅπας ὁ ὁ λόγος ἐπί δεξιότης . ὁ γάρ διά ὁ ἔργον καί ὁ σημεῖον ἀποδείκνυμι ὁ διά λόγος πολύς σαφής . ἄλλος ἐκεῖνος ἴσως εἶπον τις εἄν , ὅτι εἰμί χρή ὁ κήρυγμα κρατέω , καί λόγος οὖον δήω ἵνα μή κενόω ὁ σταυρός , τίς ἕνεκα ὁ σημεῖον κωλύω νῦν ; τίς ἕνεκα ; ἀπιστέω λέγω , καί οὐδέ ἐπί ὁ ἀπόστολος αὐτός γίγνομαι καταδέχομαι · ὅς , ἢ Δύντος ζητέω μανθάνω ; εἰμί γάρ ἀπιστέω , πρός οὗτος ἵστημι πρῶτος . εἰμί γάρ οὐ γίγνομαι σημεῖον τότε , πῶς λανθάνω καί διώκω καί τρέμω καί δίδωμι , καί κοινός γίγνομαι ὁ οἰκέω ἐχθρός , καί πᾶς πρός ὁ κακός πάσχω πρόκειμαι , καί οὐδείς οἴκοθεν ἔχω ἐπαγωγός , οὖον λόγος , οὖον περιφάνεια , οὖον πλοῦτος , οὖον πόλις , οὐ ἔθνος , οὖον γένος , οὐ ἐπιτήδευμα , οὖον δόξα , οὐ ἄλλος ὁ τοιοῦτος οὐδείς , ἀλλά πᾶς ὁ ἐναντίος , ἰδιωτεία , εὐτέλεια , πενία , εἷς , ἀπέχθεια , καί πρός δῆμος ολόκληρος ἵστημι , καί τοιοῦτος καταγγέλλω , πέθω ; καί γάρ ὁ ἐπίταγμα πολύς ἔχω ὁ μόχθος , καί ὁ δόγμα ὁ κίνδυνος · καί ὁ ἀκούω καί πείθω μέλλω , καί τρυφή καί μέθη καί πολύς συντρέφω εἰμί κακία . πόθεν οὖν πείθω ; εἶπον ἐγώ · πόθεν ὁ ἀξιόπιστος ἔχω ; ὅπερ γάρ φθάνω εἶπον , εἰμί σημεῖον Χωρὶς πείθω , πολύς μείζων ὁ θαῦμα φαίνω . μή τοίνυν ὁ μή γίγνομαι νῦν σημεῖον , τεκμήριον ποιέω ὁ μή γίγνομαι τότε . καί γάρ καί τότε χρήσιμος [ 46 ] γίγνομαι , καί νῦν χρήσιμος οὖον γίγνομαι . οὐχ ἀναγκάζω δέ ὁ λόγος πείθω · μόνος , τανὺν ἐν σοφία εἰμί ὁ κήρυγμα . ὁ τε γάρ ἐκ ἀρχή ὁ λόγος σπείρω ἰδιώτης εἰμί καί ἀμαθής εἰμί , καί οὐδείς οικαθιημι χέζω , ἀλλά Ἄπερ δέχομαι παρά ὁ Θεός , οὗτος ὁ οἰκέω δίδωμι · ἐγώ τε αὐτός νῦν οὖον ὁ παρά ἑαυτοῦ ἐπεισφέρω , ἀλλά ὁ παρά ἐκεῖνος λαμβάνω , οὗτος εἰς ἅπας λέγω . καί οὐδέ νῦν ἀπό συλλογισμός πείθω , ἀλλά ἀπό ὁ θεῖον Γραφής