joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0083.2
β' . Ἀλλ' ἄνθρωποι , φησίν , εἰσίν , οἱ ταῦτα ποιοῦντες , ὁ δὲ Θεὸς φιλάνθρωπός ἐστι . Πρῶτον μὲν οὖν οὐδὲ ἄνθρωποι ὡμότητι ταῦτα πράττουσι , ἀλλὰ φιλανθρωπίᾳ · καὶ ὁ Θεὸς δέ , ὡσπερ ἐστὶ φιλάνθρωπος , οὕτω καὶ ἐπεξεῤῥεται · κατὰ γὰρ τὸ ἔλεος αὐτοῦ πολὺς καὶ ὁ ἔλεγχος αὐτοῦ . Ὅταν οὖν εἴπῃς φιλάνθρωπον τὸν Θεόν , τότε μεῖζονά μιν λέγεις τῆς κολάσεως τὴν ἀφορμήν , ὅτι εἰς τοιούτων ἀμαρτάνομεν . Διὸ καὶ ὁ Παῦλος ἔλεγε Φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος . Ἀνάσχεσθε , παρακαλῶ , τῆς πυρὸς τῶν ῥημάτων · Ἰσως γάρ , Ἰσως ἔσται τις μὴν ἐντεύθεν παραμυθία . Τίς ἀνθρώπων δύναται κολάσαι οὕτως , ὡς ἐκόλασεν ὁ Θεός , κατακλυσμὸν ποιήσας καὶ πανωλεθρίαν τοσοῦτον γένους , καὶ μετὰ μικρὸν πάλιν πῦρ ἀνθέν βρέξας , καὶ πάντας ἄρθρον ἀφανίσας ; ποία ἀνθρώπων τιμωρία δύναται εἶναι τοιαύτη ; Οὐχ ὁρᾷς ἀθάνατον σχεδὸν καὶ τὴν ἐντεύθεν κόλασιν οὖσαν ; Τετρακισχίλια ἔτη παρήλθε , καὶ ἡ τιμωρία μένει τῶν Σοδομοιτῶν ἀκμάζουσα . Ὡσπερ γὰρ ἡ φιλανθρωπία αὐτοῦ μεγάλη , οὕτω καὶ ἡ κόλασις . Καὶ γὰρ εἰ μὲν φορτικὰ τινα ἐπέταξε καὶ ἀδύνατα , Ἰσως ἂν τις εἶχε τὴν δυσκολίαν προβαλεῖσθαι τῶν νόμων · εἰ δὲ σοφὸρα ῥῆστα , τί ἂν ἔχοιμεν εἰπεῖν μηδὲ τούτων ποιούμενοι λόγον ; Νηστεύσαι οὐ δύνασαι , οὐδὲ παρθενίαν ἀσκήσαι ; Καίτοι γε δύνασαι , ἐὰν θέλῃς , καὶ κατηγοροῦσιν ἡμῶν οἱ δυνήθεντες · ἀλλ' ὅμως οὐχ ἐχρήσατο ταύτῃ πρὸς ἡμᾶς ὁ Θεὸς τῇ ἀκριβείᾳ , οὐδὲ ἐπέταξε ταῦτα οὐδὲ ἐνομοθέτησεν , ἀλλ' ἀφήκεν εἶναι τὴν αἵρεσιν ἐν τῇ γνώμῃ τῶν ἀκούοντων · ἀσφρονεῖν δὲ ἐν γάμῳ δύνασαι , καὶ μὴ μεθῦεν δύνασαι . Χρήματα κενῶσαι οὐ δύνασαι πάντα ; Καίτοι γε δύνασαι , καὶ δηλοῦσιν οἱ ἐργαζόμενοι · ἀλλ' ὅμως οὐδὲ τοῦτο ἐπέταξεν , ἀλλὰ μὴ ἀρπάζειν ἐκέλευσε , καὶ ἐκ τῶν δυτῶν τοῖς δεομένοις ἐπικουρεῖν . Εἰ δὲ λέγοι τις , ὅτι Οὐδὲ τῇ γυναικὶ μόνον ἀρκεσθῆναι δύναται , ἀπατᾶτ' ἐαυτὸν καὶ παραλογίζεται · καὶ κατηγοροῦσιν οἱ χωρὶς γυναικὸς σωφρονούντες . Τί δέ , εἴπέ μοι , μὴ λοιδορεῖσθαι οὐ δύνασαι ; μὴ καταρᾶσθαι οὐ δύνασαι ; Καὶ μὴν τὸ ταῦτα ποιεῖν φορτικόν , οὐ τὸ μὴ ποιεῖν . Ποίαν οὖν ἔχομεν ἀπολογίαν , τὰ οὕτω κοῦφα καὶ εὐκολία μὴ φυλάττοντες ; Οὐχ ἔστιν εἰπεῖν οὐδεμίαν . Ὅτι μὲν οὖν ἀθάνατος ἡ κόλασις , ἐκ τῶν εἰρημένων ἀπατῶν δήλον · ἐπειδὴ δὲ δοκεῖ τισι τὸ τοῦ Παύλου ῥῆμα ἀντιπίπτειν , φέρε καὶ αὐτὸ καταμάθωμεν ἀγαγόντες εἰς μέσον . Εἰπὼν γάρ , Εἰ τις τὸ ἔργον μένει , ὁ ἐξαποκρόμησε , [ 76 ] Δεῖξεται · καὶ
Lemmas: βε . ἀλλά ἄνθρωπος , φημί , εἰμί , ὁ οὗτος ποιέω , ὁ δέ θεός φιλάνθρωπος εἰμί . Πρῶτος μέν οὖν οὐδέ ἄνθρωπος ὡμότητι οὗτος πράσσω , ἀλλά φιλανθρωπία · καί ὁ θεός δέ , ὡς εἰμί φιλάνθρωπος , οὗτος καί ἐπεξελαύνω · κατά γάρ ὁ ἔλεος αὐτός πολύς καί ὁ ἔλεγχος αὐτός . ὅταν οὖν εἶπον φιλάνθρωπον ὁ Θεός , τότε μέγας ὅς λέγω ὁ κόλασις ὁ ἀφορμή , ὅτι εἰς τοιοῦτος ἁμαρτάνω . Διὸ καί ὁ Παῦλος λέγω Φοβερός ὁ ἐμπίπτω εἰς χείρ Θεός ζῶ . ἀνέχω , παρακαλέω , ὁ πυρός ὁ ῥῆμα · ἴσως γάρ , ἴσως εἰμί τις μήv ἐντεῦθεν παραμυθία . Τῖς ἄνθρωπος δύναμαι κολάζω οὕτως , ὡς κολάζω ὁ Θεός , κατακλυσμός ποιέω καί πανωλεθρία τοσοῦτος γένος , καί μετά μικρός πάλιν πῦρ ανθός βρέχω , καί πᾶς ἄρθρον ἀφανίζω ; ποῖος ἄνθρωπος τιμωρία δύναμαι εἰμί τοιοῦτος ; οὐχ ὁράω ἀθάνατος σχεδόν καί ὁ ἐντεῦθεν κόλασις εἰμί ; τετρακισχίλιοι ἔτος παρέρχομαι , καί ὁ τιμωρία μένω ὁ σοδομοιτος ἀκμάζω . ὡς γάρ ὁ φιλανθρωπία αὐτός μέγας , οὗτος καί ὁ κόλασις . καί γάρ εἰμί μέν φορτικός τις ἐπιτάσσω καί ἀδύνατος , ἴσως εἄν τις ἔχω ὁ δυσκολία προβάλλω ὁ νόμος · εἰμί δέ σοφόρα Ρήστα , τίς εἄν ἔχω εἶπον μηδέ οὗτος ποιέω λόγος ; νηστεύω οὖον δύναμαι , οὐδέ παρθενίας ἀσκέω ; καίτοι γε δύναμαι , ἐάν ἐθέλω , καί κατηγορέω ἐγώ ὁ δύναμαι · ἀλλά ὅμως οὐ χράω οὗτος πρός ἐγώ ὁ θεός ὁ ἀκρίβεια , οὐδέ ἐπιτάσσω οὗτος οὐδέ νομοθετέω , ἀλλά ἀφίημι εἰμί ὁ αἵρεσις ἐν ὁ γνώμη ὁ ἀκούω · ασφρονεος δέ ἐν γάμος δύναμαι , καί μή μεθύω δύναμαι . χρῆμα κενόω οὖον δύναμαι πᾶς ; καίτοι γε δύναμαι , καί δηλόω ὁ ἐργάζομαι · ἀλλά ὅμως οὐδέ οὗτος ἐπιτάσσω , ἀλλά μή ἁρπάζω κελεύω , καί ἐκ ὁ δύτης ὁ δήω ἐπικουρέω . εἰμί δέ λέγω τις , ὅτι οὐδέ ὁ γυνή μόνος ἀρκέω δύναμαι , ἀπατάω ἑαυτοῦ καί παραλογίζομαι · καί κατηγορέω ὁ Χωρὶς γυνή σωφρονέω . τις δέ , εἶπον ἐγώ , μή λοιδορέω οὖον δύναμαι ; μή καταράομαι οὖον δύναμαι ; καί μήv ὁ οὗτος ποιέω φορτικός , οὖον ὁ μή ποιέω . Ποίας οὖν ἔχω ἀπολογία , ὁ οὗτος κοῦφος καί Εὐκολία μή φυλάσσω ; οὐχ εἰμί εἶπον οὐδείς . ὅτι2 μέν οὖν ἀθάνατος ὁ κόλασις , ἐκ ὁ εἴρω ἀπάτη δῆλος · ἐπεί δέ δοκέω τις ὁ ὁ Παῦλος ῥῆμα ἀντιπίπτω , φέρω καί αὐτός καταμανθάνω ἄγω εἰς μέσος . εἶπον γάρ , εἰμί τις ὁ ἔργον μένω , ὁ ἐξαποκρόμησε , [ 76 ] δείκνυμι · καί