joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0118.3
ἀλλὰ θηρίου τινὸς χαλεποῦ ἦσαν . Ἐπειδὴ δὲ τὰ χρώματα τῆς ἀληθείας Ἰάδε καὶ τὴν πνευματικὴν ἐμπειρίαν , οὐκέτι ἀνδρὸς ἀγνώτου αἱ χεῖρες αὐταῖ , ἀλλὰ πνευματικαί , καθ’ ἑκάστην ἡμέραν δεσμοῦμεναι ἄλιους · καὶ ἐκλῆξαν μὲν οὐδὲν ποτε , ἐπλήγησαν δὲ μυριάκις . Ἠλέσθη ποτὲ καὶ ἔχει ταύτας τὰς χεῖρας ; οὐ γὰρ ἦσαν ἀνθρώπου χεῖρες λοιπῶν · διὰ τοῦτο οὐδὲ καθῆφάτο αὐτῶν . Βούλει καὶ τὰ νῦτα ἰδεῖν τοὺς λοιποὺς τοιούτα μᾶλισιν ; Ἀκούσον τί φησι καὶ περὶ αὐτῶν · Πεντάκις τεσσαράκοντα παρὰ μίαν ἐλαθον ὑπὸ Ἰουδαίων , τρίς ἄρμαλισθην , ἅπαξ ἐλιθόβληθην , τρίς ἀναυγήσθαι , νυχθήμερον ἐν τῷ βυθῷ πεσολίθην . Ἄλλ’ ἵνα μὴ καὶ ἡμεῖς εἰς βυθὸν ἀπειρον ἐμπαύσωμεν , πολλὰ περιενεωθώμεν καθ’ ἑκαστον αὐτοῦ τῶν μελῶν ἐπιόντες , δεῦρὸ ἀποστάντες τοῦ σώματος , ἑτερον κάλλος ἴδωμεν τὸ ἀπὸ τῶν ἰματίων , ὃ καὶ δαίμονες ἠδίσθησαν διὸ καὶ αὐτοὶ ἔφευγον , καὶ νοῦσμα ἐδραπτεύετο . Καὶ ὅπουπερ ἂν ἐκφῇ Παῦλος , πάντα ὑπεχώρει καὶ ὑπεχώρει , καθάπερ τοῦ τῆς οἰκουμένης ἀριστείας παραγενομένου . Καὶ ὅπουπερ οὐ πολλὰς λαβόντες ἐν πολέμῳ πληγὰς , κλιν ἐπὶν ἰδωσι τοὺς κληθέντες αὐτοῦς , παρέραινον · οὕτω δὲ καὶ οἱ δαίμονες , σημεῖα μὲν ὁρῶντες , ἐξἴσταντο . Ποῦ νῦν εἰσιν οἱ πλουτοῦντες , καὶ μέγα φρονοῦντες ἐπὶ χρήμασι ; ποῦ οἱ τὰ ἀξιώματα ἐαυτῶν ἀριθμοῦντες , καὶ τὰ ἱμάτια τὰ πολυτελῆ ; Ὡρᾷ ταῦτα παραβάλλοντας ἐαυτοῖς , σπλὴν ἔχοντας καὶ φοβέρον τὰ ἐαυτῶν ἀπαντα . Καὶ τί λέγω ἱμάτια καὶ χρυσία ; Εἰ γὰρ μοι τῆς οἰκουμένης ἰδούσι τις κρατεῖν πάσης , τὸν δυνὰ μόνον Παύλου πᾶσιν ; ἂν τῆς βασιλείας ἐκείνης ἰσχυρότερον εἶναι ἐνόμισα , πάσης ἐρωτῆς τὴν πεινίαν , πάσης δόξης τὴν ἀδοξίαν , παντὸς πλουτοῦ τὴν γύμνωσιν , πάσης ἀδείας τὸν καλαρισμὸν τῆς ἱερᾶς ἐκείνης κεφαλῆς , παντὸς διαδήματος τὸς λίθους οὐκ ἐβιάσατο . Τοῦτον ποθήσωμεν τὸν στέφανον , ἀγαπητοί · καὶ εἰ μὴ διωγμὸς ἔστι , τέλος παρασκευάσωμεν ἐαυτοῖς . Οὐδὲ γὰρ οὕτως ἀπὸ διωγμῶν μένων τὴν λαμπρὸς ὁ ἀνήρ · καὶ γὰρ ἔλεγεν · Ὑποκείω μου τὸ σῶμα · τοῦτο δὲ αἱ χεῖρες διωγμῶν ἔχουσιν καὶ τυρβούν . Καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιήσασθαι παραγγέλεις ἐπιθυμίας · καὶ κάλιν , ἔχοντες διατροφὴν καὶ σκεπασθόμους , τοῦτοισι ἀρκεσθόμσθα . Εἰς ταῦτα γὰρ διωγμῶν οὐ χρεία . Καὶ τοὺς εὐπόρους δὲ ἰσωφρόνους , ἔγιν · Οἱ βουλεύεσθαι , ἀμυνπίζεσθαι εἰς πειρασμόν . Ἐὰν οὖν καὶ ἡμεῖς οὕτως ἐαυτοὺς ἀν-ήσωμεν , εἰς τὸν ἀγῶνα εἰσὼν ὄντες στεφανωθησόμεθα , καὶ διωγμῶν μὴ παρόντων , πολλὰ ὑπὲρ αὐτῶν ληψόμεθα τὰ βραβεῖα · ἐὰν δὲ ἀπεινώμεν τὸ σῶμα καὶ χοίρων βίον ζῶμεν , καὶ ἐν εἰρήνῃ πολλὰ ἀμαρτησόμεθα καὶ αἰσχυνθήσομεν . Οὐχ ὅρῃς πρὸς τινὰς ἡμῶν ἡ πάλι ; Πρὸς τὰς ἀσωμάτους δυνάμεις . Οὕς οὖν , σάρκας ὄντας , τοῖς πειρασμοῖς ; Εἰ γὰρ πρὸς ἀνθρώπους τις παλαίων , δεῖται ἀσωρνως ἐστιδᾶσαι , πολλῷ μᾶλλον πρὸς δαίμονας . Ὅταν δὲ μετὰ τῆς πολυσαρχίας καὶ τῷ πλούτῳ ὅμως προστιθῶμεν , πῶθεν κρατήσομεν τῶν ἀντιπάλων ; Ἀσφαλὲς γὰρ ἔστιν ὁ πλούτος , [ 115 ] δεσμὸς χαλεπὸς τοῖς οὐκ εἰδόσιν αὐτὸ χρησθαι , τύραννος ὡμὸς καὶ ἀπάνθρωπος , ἐπὶ λύμῃ τῶν δουλεύοντων πάντα ἐπιτάττων . Ἄλλ’ , ἐὰν θέλωμεν , τὴν πικρὴν ταύτην τυραννίδα ἀπὸ τοῦ θρόνου καταστρέψομεν , καὶ ἡμῖν εἰκίν ποτήσομεν , ἀλλ’ οὐκ ἐπιτάττειν . Πῶς οὖν τοῦτο ἔσται ; Ὅταν εἰς πάντας τὸν πλοῦτον διανέμωμεν . Ἐκεῖ μὲν γὰρ ἂν μόνος ἡ πρὸς μόνους καθάπερ ἡγεῖται τις ἐν ἐρημίᾳ , πάντα ἐργάζεται καὶ παρὰ · ὅταν δὲ εἰς μεζὸν αὐτὸν ἀγάγωμεν , οὐκέτι ἡμῶν κρατήσει , πάντοθεν αὐτὸν πάντων δεσμοῦντων .
Lemmas: ἀλλά θηρίον τις χαλεπός εἰμί . ἐπεί δέ ὁ χρῶμα ὁ ἀλήθεια Ἰάς καί ὁ πνευματικός ἐμπειρία , οὐκέτι ἀνήρ ἄγνωτος ὁ χείρ αὐτός , ἀλλά πνευματικός , κατά ἕκαστος ἡμέρα δεσμέω ἥλιος · καί ἐκλήγω μέν οὐδείς ποτός , πλήσσω δέ μυριάκις . ἀλέω ποτέ καί ἔχω οὗτος ὁ χείρ ; οὖον γάρ εἰμί ἄνθρωπος χείρ λοιπός · διά οὗτος οὐδέ καθάπτω αὐτός . βούλομαι καί ὁ νῦτα ὁράω ὁ λοιπός τοιουταω μᾶλις ; ἀκούω τίς φημί καί περί αὐτός · πεντάκις τεσσαράκοντα παρά εἷς λανθάνω ὑπό Ἰουδαῖος , τρίς ἄρμαλισθην , ἅπαξ λιθοβάλλω , τρίς ἀνάγω , νυχθήμερον ἐν ὁ βυθός πεσολίθην . ἄλλος ἵνα μή καί ἐγώ εἰς βυθός ἤπειρος ἐμπαίω , πολύς περιφέρω κατά ἕκαστος αὐτός ὁ μέλος ἔπειμι , δεῦρο ἀφίστημι ὁ σῶμα , ἕτερος κάλλος ὁράω ὁ ἀπό ὁ ἱμάτιον , ὅς καί δαίμων ἠδίσθησαν διό καί αὐτός φεύγω , καί νουσμαω δράπτω . καί ὅπου εἄν ἔκφημι Παῦλος , πᾶς ὑποχωρέω καί ὑποχωρέω , καθάπερ ὁ ὁ οἰκέω ἀριστεία παραγίγνομαι . καί ὅπου οὖον πολύς λαμβάνω ἐν πόλεμος πληγάς , Κλιν ἐπί ὁράω ὁ καλέω αὔτεος , παρέραινον · οὗτος δέ καί ὁ δαίμων , σημεῖον μέν ὁράω , ἐξίστημι . πός νῦν εἰμί ὁ πλουτέω , καί μέγας φρονέω ἐπί χρῆμα ; ποῦ ὁ ὁ ἀξίωμα ἑαυτοῦ ἀριθμέω , καί ὁ ἱμάτιον ὁ πολυτελής ; ἰχώρ οὗτος παραβάλλω ἑαυτοῦ , σπλήν ἔχω καί φοβερός ὁ ἑαυτοῦ ἅπας . καί τίς λέγω ἱμάτιον καί χρυσίον ; εἰμί γάρ ἐγώ ὁ οἰκέω ὁράω τις κρατέω πᾶς , ὁ δυάς μόνος Παῦλος πᾶς ; εἄν ὁ βασίλεια ἐκεῖνος ἰσχυρός εἰμί νομίζω , πᾶς Ἐρωτῆς ὁ πηνιάω , πᾶς δόξα ὁ ἀδοξία , πᾶς πλοῦτος ὁ γύμνωσις , πᾶς ἄδεια ὁ καλάρισμα ὁ ἱερός ἐκεῖνος κεφαλή , πᾶς διάδημα τός λίθος οὐ βιάζομαι . οὗτος ποθέω ὁ στέφανος , ἀγαπητός · καί εἰμί μή διωγμός εἰμί , τέλος παρασκευάζω ἑαυτοῦ . οὐδέ γάρ οὕτως ἀπό διωγμός Μένων ὁ λαμπρός ὁ ἀνήρ · καί γάρ λέγω · ὑπόκειμαι ἐγώ ὁ σῶμα · οὗτος δέ ὁ χείρ διωγμός ἔχω καί τυρβούν . καί ὁ σάρξ πρόνοια μή ποιέω παραγγέλλω ἐπιθυμία · καί Καλίν , ἔχω διατροφή καί σκεπασθόμους , οὗτος ἀρκέω . εἰς οὗτος γάρ διωγμός οὖον χρεία . καί ὁ εὔπορος δέ ισωφρονοος , γίγνομαι · ὁ βουλεύω , αμυνπιζω εἰς πειρασμός . ἐάν οὖν καί ἐγώ οὕτως ἑαυτοῦ ἀναφέρω , εἰς ὁ ἀγών ἴσος εἰμί στεφανόω , καί διωγμός μή πάρειμι , πολύς ὑπέρ αὐτός λαμβάνω ὁ βραβεῖον · ἐάν δέ ἀπολέγω ὁ σῶμα καί χοῖρος βίος ζῶ , καί ἐν εἰρήνη πολύς ἁμαρτάνω καί αἰσχύνω . οὐχ ὄρνυμι πρός τις ἐγώ ὁ πάλιν ; πρός ὁ ἀσώματος δύναμις . ὅς οὖν , σάρξ εἰμί , ὁ πειρασμός ; εἰμί γάρ πρός ἄνθρωπος τις Παλαίων , δήω ἀσωρνως ἐστιδᾶσαι , πολύς μᾶλλον πρός δαίμων . ὅταν δέ μετά ὁ πολυσαρκία καί ὁ πλοῦτος ὅμως προστίθημι , πίνω κρατέω ὁ ἀντίπαλος ; ἀσφαλής γάρ εἰμί ὁ πλούτος , [ 115 ] δεσμός χαλεπός ὁ οὐ οἶδα αὐτός χράω , τύραννος ὠμός καί ἀπάνθρωπος , ἐπί λύμη ὁ δουλεύω πᾶς ἐπιτάσσω . ἄλλος , ἐάν ἐθέλω , ὁ πικρός οὗτος τυραννίς ἀπό ὁ θρόνος καταστρέφω , καί ἐγώ ἔοικα ποτέω , ἀλλά οὐ ἐπιτάσσω . Πῶς οὖν οὗτος εἰμί ; ὅταν εἰς πᾶς ὁ πλοῦτος διανέμω . ἐκεῖ μέν γάρ εἄν μόνος ὁ πρός μόνος καθάπερ ἡγέομαι τις ἐν ἐρημία , πᾶς ἐργάζομαι καί παρά · ὅταν δέ εἰς μεζὸν αὐτός ἄγω , οὐκέτι ἐγώ κρατέω , πάντοθεν αὐτός πᾶς δεσμέω .