joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0138.2
β . Ἐμνημόνευσε ῥήτους ἐν τῇ Παλαιᾷ καὶ μένης , ὅμω μὲν δείκνὺς , ὅτι καὶ αὐτοὶ τὰ μέγιστα καρδανοῦσιν , ὅσπερ λοιμοῦ τινος ἀπαλλαγέντες χαλεποῦ , [ 136 ] ὅμω δὲ δηλῶν , ὅτι οὐ καινοτομία το τοιούτον , ἀλλὰ καὶ ἄνωθεν ἐδόκει τοῦτο τῷ νομοθέτῃ τοὺς τοιούτους ἐκτείνειν · ἀλλ' ἔχει μὲν ἀφορότερον , ἐνταῦθα δὲ ἡμερώτερον . Διὸπερ καὶ εὐθὺς ἂν τις διαπορήσειε , τί δὴποτε ἐκεῖ μὲν συνεχώρει · καλῶσεθαι τὸν ἁμαρτηκότα καὶ καταλεύεσθαι , ἐνταῦθα δὲ οὐχί , ἀλλ' ἐπὶ μετάνοιαν αὐτὸν ἄγει . Τὸ δὴποτε οὐν ἑτέρως μὲν ἐκεῖνα , ἑτέρως δὲ ταῦτα διετυπώτο ; Διὰ δύο ταύτας αἰτίας · μίαν μὲν , ὅτι ἐπὶ μεῖζον ἄγωνα οὕτοι ἦγοντο , καὶ πλείονος ἐδέοντο τῆς μακροθυμίας · ἑτέραν δὲ τὴν ἀληθεστάταν , ὅτι οὕτοι μὲν ἀπὸ τῆς ἀτιμωρησίας εὐκολώτερον διωρθοῦντο ἐπὶ μετάνοιαν ἐρχόμενοι , ἐκεῖνοι δὲ ἐπὶ κακίαν μεῖζονα ἐμαλλον ἑρπαιν . Εἰ γὰρ τοὺς πρώτους κολαζομένους ὁρώντες τοὺς αὐτοὺς ἐνέμενον , εἰ μηδὲ ἐκολάζοντο τινες , πολλῷ μᾶλλον τοῦτο ἂν ἑπαθον . Διὰ τοῦτο ἔχει μὲν τῷ μοιχῷ καὶ τῷ ἀνδροφόνῳ θάνατος εὐθὺς ἐπάγεται · ἐνταῦθα δὲ , ἂν διὰ μετανοίας ἀπολοῦνται , διέφυγον τὴν κόλασιν . Πλὴν καὶ ἐνταῦθα ἀφορότερα , καὶ ἐν τῇ Παλαιᾷ ἡμερώτερα Θεὸς τις ἂν τιμωρίας , ἵνα δείχῃ διὰ πάντων , ὅτι συγγενεῖς αἱ διαθῆκαι καὶ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ νομοθέτου · καὶ παρὰ πόδας καὶ ἔχει καὶ ἐνταῦθα τὰς τιμωρίας , καὶ μετὰ πολὺν χρόνον πολλάκις ἐν ἐκείνῃ , καὶ οὐδὲ μετὰ πολὺν χρόνον πολλάκις , ἀλλὰ μετανοίᾳ μόνῃ ἀρκοῦμενον τὸν Θεόν . Καὶ γὰρ ἐν τῇ Παλαιᾷ μοιχεύσας καὶ φονεύσας ὁ Δαυὶδ , διὰ μετανοίας ἐσώθη , καὶ ἐν τῇ Καινῇ μικρὰ ἀπὸ χωρίου τιμὴς ὑφελμένος ὁ Ἀνανίας μετὰ τῆς γυναικὸς ἀπωλετο . Εἰ δὲ πλεονάζει ταῦτα ἐν τῇ Παλαιᾷ , τὰ δὲ ἐναντία ἐν τῇ Καινῇ , ἡ διαφορὰ τῶν προσώπων τὴν διαφορὰν τῆς τοιαύτης οἰκονομίας ἐργάζεται . Τολμᾷ τις ὅμως , πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ πρᾶγμα ἔχων ,
Lemmas: Β . μνημονεύω ῥητός ἐν ὁ Παλαιή καί μένω , ὁμός μέν δείκνυμι , ὅτι καί αὐτός ὁ μέγας καρδανους , ὅσπερ λοιμός τις ἀπαλλάσσω χαλεπός , [ 136 ] ὁμός δέ δηλόω , ὅτι οὖον καινοτομία ὁ τοιοῦτος , ἀλλά καί ἄνωθεν δοκέω οὗτος ὁ νομοθέτης ὁ τοιοῦτος ἐκτείνω · ἀλλά ἔχω μέν ἄφορος , ἐνταῦθα δέ ἥμερος . διόπερ καί εὐθύς εἄν τις διαπορέω , τίς δήποτε ἐκεῖ μέν συγχωρέω · καλέω ὁ ἁμαρτάνω καί καταλεύω , ἐνταῦθα δέ οὐ , ἀλλά ἐπί μετάνοια αὐτός ἄγω . ὁ δήποτε ὀν ἑτέρως μέν ἐκεῖνος , ἑτέρως δέ οὗτος διατυπόω ; Ζεύς δύο οὗτος αἴτιος · εἷς μέν , ὅτι ἐπί μείζων ἀγών οὕτος ἄγω , καί πλείων δήω ὁ μακροθυμία · ἕτερος δέ ὁ ἀληθής , ὅτι οὕτος μέν ἀπό ὁ ατιμωρησία εὔκολος διορθόω ἐπί μετάνοια ἐρχόμενος , ἐκεῖνος δέ ἐπί κακία μείζων ἐμαλλον ἕρπη . εἰμί γάρ ὁ πρῶτος κολάζω ὁράω ὁ αὐτός ἐμμένω , εἰμί μηδέ κολάζω τις , πολύς μᾶλλον οὗτος εἄν πάσχω . Ζεύς οὗτος ἔχω μέν ὁ μοιχός καί ὁ ἀνδροφόνος θάνατος εὐθύς ἐπάγω · ἐνταῦθα δέ , εἄν διά μετάνοια ἀπόλλυμι , διαφεύγω ὁ κόλασις . πλήν καί ἐνταῦθα ἄφορος , καί ἐν ὁ Παλαιή ἥμερος θεός τις εἄν τιμωρία , ἵνα δείκνυμι διά πᾶς , ὅτι συγγενής ὁ διαθήκη καί εἷς καί ὁ αὐτός νομοθέτης · καί παρά πούς καί ἔχω καί ἐνταῦθα ὁ τιμωρία , καί μετά πολύς χρόνος πολλάκις ἐν ἐκεῖνος , καί οὐδέ μετά πολύς χρόνος πολλάκις , ἀλλά μετάνοια μόνος ἀρκέω ὁ Θεός . καί γάρ ἐν ὁ Παλαιή μοιχεύω καί φονεύω ὁ Δαυίδ , διά μετάνοια σῴζω , καί ἐν ὁ Καινεύς μικρός ἀπό χωρίον τιμή ὑφαιρέω ὁ Ἀνανίας μετά ὁ γυνή ἀπόλλυμι . εἰμί δέ πλεονάζω οὗτος ἐν ὁ Παλαιή , ὁ δέ ἐναντίος ἐν ὁ Καινεύς , ὁ διαφορά ὁ πρόσωπον ὁ διαφορά ὁ τοιοῦτος οἰκονομία ἐργάζομαι . τολμάω τις ὅμως , πρός ὁ ἀδελφός αὐτός πρᾶγμα ἔχω ,