joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0075.1
πρὸς οὓς φησιν ὁ Κύριος · Ὑπάγετε ἀπ’ ἐμοῦ , οὐκ οἶδα ὑμᾶς , οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν · καὶ τοὺς καὶ δαιμόνας ἐξέβαλον , καὶ νεκροὺς ἀνέστησαν , καὶ προφητείας ἐπεδείξαντο . Ὦστε ἔστι καὶ σημεῖα ποιήσαντα εἶναι σαρκοῦν . Καὶ γὰρ τῷ Βαλαὰμ ἐνηργήσεν ὁ Θεός , καὶ τῷ Φαραὼ τὰ μέλλοντα ἀπεκάλυψε , καὶ τῷ Ναβουχοδονόσορ , καὶ Καὶσάρα προεφήτευσεν , οὐκ εἰδώς · ἢ ἔλεγε · καὶ ἕτεροι δὲ τινὲς δαιμόνια ἐξἔβαλον τῷ αὐτοῦ ὀνόματι , οὐκ ὄντες μετ’ αὐτοῦ , ἐπειδὴ οὐ διὰ τοὺς ποιούντας ταῦτα γίνεται , ἀλλὰ δι’ ἑτέρους . Πολλάκις δὲ καὶ δι’ ἀναξίων ταῦτα ἐγένετο . Καὶ τὶ θαυμάζεις , εἰ ἐπὶ ἀνδρῶν ἀναξίων δι’ ἑτέρους ταῦτα γίνεται , ὅσων γε καὶ δι’ ἄνυλον ; καὶ γὰρ Παῦλός φησι · Πάντα ὑμῶν εἰσιν , εἴτε Παῦλος εἴτε Ἀπολλὼς εἴτε Κηφᾶς , εἴτε ζωὴ εἴτε θάνατος · καὶ πάλιν , Ἐγὼ Αὐτὸς ἔδωκα τοὺς μὲν ἀποστόλους , τοὺς δὲ προφήτας , τοὺς δὲ ποιμένας καὶ διδασκάλους πρὸς καταρτισμὸν τῶν ἁγίων , εἰς ἔργον διακονίας . Ἐπεὶ εἰ μὴ τοῦτο ἦν , οὐδὲν ἂν ἰκώμενος πάντα διαφθαρῆναι . Συμβαίνει γὰρ ἄρχοντας μὲν εἶναι φαύλους καὶ μιᾶρούς , τοὺς δὲ ἀρχομένους ἐπικεικὲς καὶ μετρίους , καὶ λαϊκοὺς μὲν ἐν εὐλαβείᾳ ζῆν , ἱεράς δὲ ἐν πονηρίᾳ · καὶ οὐκ ἔμελλον οὐδὲ βάπτισμα εἶναι , οὔτε σῶμα Χριστοῦ , οὔτε προφορά · δι’ ἐκείνων , εἰ πανταχοῦ τὴν δόξαν ἡ χάρις ἔζητεν . Νυνὶ δὲ καὶ δι’ ἀναξίων εἰδὼν ἐνεργεῖν ὁ Θεός , καὶ οὐδὲν τοῦ βαπτίσματος ἡ χάρις παρὰ τοῦ βίου · τοῦ ἱερέως παραλύεται · ἔπει ἔμελλον ὁ λαμβάνων ἐλαττοῦσθαι . Ὦστε εἰ καὶ σπανιᾶν γίνεται ταῦτα , γίνεται γοῦν ὅμως . Ταῦτα δὲ λέγω , ἵνα μὴ τὲ τῶν παρουσῶν τῶν βίου περιεργαζόμενος τοῦ ἱερέως , σκανδαλιζῆται περὶ τὰ τελούμενα . Οὐδὲν γὰρ ἄνθρωπος εἰς τὰ προκειμένα εἰσάγει , ἀλλὰ τὸ πᾶν τῆς τοῦ Θεοῦ δυνάμεως ἔργον ἐστίν , κἀκεῖνός ἐστιν ὑμῶς ὁ μυσταγωγῶν . Καρῶ , ἀδελφοί , οὐκ ἠδυνήθη ὑμῖν λαλήσαι ὡς πνευματικοῖς , ἀλλ’ ὡς σαρκοῦσι . Γὰλα ὑμᾶς ἐπότισα , οὐ βρώμα · ὅπως γὰρ ἐδύνασθε . Ἴνα γὰρ μὴ δόξῃ φιλοτιμία ἐνκεν εἰρηκναι ταῦτα ἄπερ εἴρηχεν , ὅτι Ὁ πνευματικὸς ἀνακρίνει τὰ πάντα , καὶ ὅτι Ὑμ’ οὐδεὶς ἀνακρίνεται , καὶ ὅτι Νοῦν Χριστοῦ ἔχοντες , καὶ τὸν τῶν αὐτῶν καταστῆλεν , ὅρα τί φησιν · Οὐ διὰ τοῦτο , φησιν , εἴρησα , ὡς οὐδὲν πλὴν δυνάμενος ὑμῖν εἰπεῖν , ἀλλ’ ὅτι σαρκοῦσι ἐστε . Ἀλλ’ οὐδὲ ἔτι νῦν δύνασθε .
Lemmas: πρός ὅς φημί ὁ Κύριος · ὑπάγω ἀπό ἐγώ , οὐ οἶδα σύ , ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία · καί ὁ καί δαίμων ἐκβάλλω , καί νεκρός ἀνίστημι , καί προφητεία ἐπιδείκνυμι . ὥστε εἰμί καί σημεῖον ποιέω εἰμί σαρκάω . καί γάρ ὁ Βαλαάμ ενεργώ ὁ Θεός , καί ὁ Φαραώ ὁ μέλλω ἀποκαλύπτω , καί ὁ Ναβουχοδονόσορ , καί Καῖσαρ προφητεύω , οὐ οἶδα · ἢ λέγω · καί ἕτερος δέ τις δαιμόνιος ἐκβάλλω ὁ αὐτός ὄνομα , οὐ εἰμί μετά αὐτός , ἐπεί οὖον διά ὁ ποιέω οὗτος γίγνομαι , ἀλλά διά ἕτερος . πολλάκις δέ καί διά Ἀναξίων οὗτος γίγνομαι . καί τίς θαυμάζω , εἰμί ἐπί ἀνήρ Ἀναξίων διά ἕτερος οὗτος γίγνομαι , ὅσος γε καί διά ἄνυλον ; καί γάρ Παῦλος φημί · Πάν σύ εἰμί , εἴτε Παῦλος εἴτε Ἀπολλῶς εἴτε Κηφᾶς , εἴτε ζωή εἴτε θάνατος · καί πάλιν , ἐγώ αὐτός δίδωμι ὁ μέν ἀπόστολος , ὁ δέ προφήτης , ὁ δέ ποιμήν καί διδάσκαλος πρός καταρτισμός ὁ ἅγιος , εἰς ἔργον διακονία . ἐπεί εἰμί μή οὗτος εἰμί , οὐδείς εἄν ἱκνέομαι πᾶς διαφθείρω . συμβαίνω γάρ ἄρχω μέν εἰμί φαῦλος καί μιαρός , ὁ δέ ἄρχω ἐπικεικὲς καί μέτριος , καί λαικός μέν ἐν εὐλάβεια ζῶ , ἱερός δέ ἐν πονηρία · καί οὐ μέλλω οὐδέ βάπτισμα εἰμί , οὔτε σῶμα Χριστός , οὔτε προφορά · διά ἐκεῖνος , εἰμί πανταχοῦ ὁ δόξα ὁ χάρις ζῶ . νυνί δέ καί διά Ἀναξίων ἀνάκλεις ἐνεργέω ὁ Θεός , καί οὐδείς ὁ βάπτισμα ὁ χάρις παρά ὁ βίος · ὁ ἱερεύς παραλύω · ἔπος μέλλω ὁ λαμβάνω ἐλασσόω . ὥστε εἰμί καί σπάνις γίγνομαι οὗτος , γίγνομαι γοῦν ὅμως . οὗτος δέ λέγω , ἵνα μή τε ὁ πάρειμι ὁ βίος περιεργάζω ὁ ἱερεύς , σκανδαλίζω περί ὁ τελέω . οὐδείς γάρ ἄνθρωπος εἰς ὁ πρόκειμαι εἰσάγω , ἀλλά ὁ πᾶς ὁ ὁ Θεός δύναμις ἔργον εἰμί , ἐκεῖνος εἰμί ὑμός ὁ μυσταγωγός . κείρω , ἀδελφός , οὐ δύναμαι σύ λαλέω ὡς πνευματικός , ἀλλά ὡς σαρκόω . Γάλα σύ ποτίζω , οὖον βρῶμα · ὅπως γάρ δύναμαι . ἵνα γάρ μή δόξα φιλοτιμία Ένκε λέγω οὗτος Ἄπερ λέγω , ὅτι ὁ πνευματικός ἀνακρίνω ὁ πᾶς , καί ὅτι σύ οὐδείς ἀνακρίνω , καί ὅτι Νοῦς Χριστός ἔχω , καί ὁ ὁ αὐτός καταστέλλω , ὁράω τίς φημί · οὖον διά οὗτος , φημί , λέγω , ὡς οὐδείς πλήν δύναμαι σύ εἶπον , ἀλλά ὅτι σαρκόω εἰμί . ἀλλά οὐδέ ἔτι νῦν δύναμαι .