joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0027.1
ἐνια ὄντα . Ἄλλ' ἐβουλήμην , φησίν , εἶναι ἀνάγκη καλός , καὶ πάντων ἀποστερεῖσθαι τῶν μύθων , ἢ προαιρεῖσθαι φαῦλος , καὶ κολάζεσθαι καὶ τιμωρεῖσθαι . Ἄλλ' οὐκ ἔστιν ἀνάγκη ποτὲ καλὸν εἶναι . Εἰ μὲν οὖν ἀγνοεῖς τὸ πρακτέον , δεῦρο , καὶ τότε ἐροῦμεν ὅπερ εἰπεῖν δεῖ · εἰ δὲ οἶδας πονηρῶν τὴν ἀσέλγειαν οὖσαν , εἴνους ἐνεκεν οὐ φεύγεις τὸ πονηρόν ; Οὐ δύναμαι , φησίν . Ἄλλ' ἕτεροί οἱ τὰ μεῖζον κατορθώσαντες κατεγηρήσωσά σου , καὶ ἀπιστομιοῦσά σε ἐκ παρειασιν πολλῆς . Σὺ μὲν γὰρ ἴσως καὶ μετὰ γυναικός ὧν οὐ σωφρονεῖς , ἄλλος δὲ καὶ χωρὶς γυναικὸς ἀκέραυν διατρέπει τὴν ἀγνείαν . Τίνα οὖν ἔχεις ἀπολογίαν , τὸ μέτρον οὐ φυλάττων , ἕτερόν ὑπὲρ τὰ σκάμματα πηδώντος ; Ἄλλ' οὐκ εἰμὶ τοιοῦτος , φησί , τοῦ σώματος τὴν φύσιν ἢ τὴν προαίρεσιν . Ἐπειδὴ μὴ θέλεις , οὐκ ἐπαίσθη μὴ δύνασαι · καὶ γὰρ δείκνυσι πάντας ἐπιτηδεῖως πρὸς ἀρετὴν ἔχοντας . Ὁ γὰρ μὴ δύναται τις ποιήσαι , οὐδὲ ἀνάγκης ἐπικειμένης δύναται ποιήσαι · εἰ δὲ ἀνάγκης ἐπικειμένης δύναται ὁ μὴ πούων , παρὰ προαίρεσιν οὐ ποιεῖ . Οὐδὲν τὶ λέγω . Ἀναπέψαι καὶ πρὸς τὸν οὐρανὸν ἀρρήναι στόμα ἔχοντα , βαρὺ πάντως καὶ ἀδύνατον . Τί οὖν , εἰ βασιλεὺς ἐπιτάξειε τοῦτο ποιήσαι , καὶ θάνατον ἠπειλήσε λέγων , εἰ Τοὺς μὴ πετομένους ἀνθρώπους ἀποτεμεῖσθαι καλεῖν καὶ καίεσθαι , ἢ ἄλλο τι πάσχειν τοιούτων , ἄρα ἂν τις ἐπήκουσεν ; Οὐδαμῶς · οὐ δέχεται γὰρ ἡ φύσις . Ἄν δὲ ἐπὶ σωφροσύνης τὸ αὐτὸ τοῦτο γένηται , καὶ θῆ διατάγματα , ὥστε τὸν ἀσελγεινότα κολάζεσθαι , καίεσθαι . μαστιζέσθαι , μυρία πάσχειν δεινά , ἄρα οὐχ ἂν ἐπαύσθησαν πολλοὶ τῷ προστάγματι ; Οὐχί , φησί · καὶ γὰρ καίεται καὶ νῦν νόμος ὁ καλεῶν μὴ μοιχεύειν , καὶ οὐ πάντες πειθόνται . Οὐκ ἐπειδὴ ὁ φόβος ἠσθένησεν , ἀλλ' ἐπειδὴ λήσονται προσδοκῶσιν οἱ πολλοί · ὡς εἰ παρήγῃ αὐτοῖς ἀσελγαίνειν μέλλουσιν ὁ νομοθέτης καὶ ὁ δικαστής , ἴσχυσεν ἂν ὁ φόβος ἐκβαλεῖν τὴν ἐπιθυμίαν . Ἐπεὶ κἂν ἐλάττονα ταύτης ἐτέραν ἀνάγκην ἐπαγάγω , καὶ λαβὼν αὐτὸν ἀπὸ τῆς ἐρωμένης γυναικὸς ἀπαγάγω καὶ θῶσιν καθεῖρξον , δυνήσεται ἐνεγχεῖν , καὶ μηδὲν παθεῖν ἀδύς .
Lemmas: ἔνιοι εἰμί . ἄλλος βούλομαι , φημί , εἰμί ἀνάγκη καλός , καί πᾶς ἀποστερέω ὁ μῦθος , ἢ προαιρέω φαῦλος , καί κολάζω καί τιμωρέω . ἄλλος οὐ εἰμί ἀνάγκη ποτέ καλός εἰμί . εἰμί μέν οὖν ἀγνοέω ὁ πρακτέος , δεῦρο , καί τότε εἴρω ὅσπερ εἶπον δεῖ · εἰμί δέ οἶδα πονηρός ὁ ἀσέλγεια εἰμί , Ἰνώ ἕνεκα οὖον φεύγω ὁ πονηρός ; οὖον δύναμαι , φημί . ἄλλος ἕτερος ὁ ὁ μείζων κατορθόω κατεγηρήσωσά σύ , καί ἀφίστημι σύ ἐκ παρίημι πολύς . σύ μέν γάρ ἴσως καί μετά γυνή ὅς οὖον σωφρονέω , ἄλλος δέ καί Χωρὶς γυνή ἀκέρα διατρέπω ὁ ἁγνεία . τίς οὖν ἔχω ἀπολογία , ὁ μέτρον οὖον φυλάσσω , ἕτερος ὑπέρ ὁ σκάμμα πηδάω ; ἄλλος οὐ εἰμί τοιοῦτος , φημί , ὁ σῶμα ὁ φύσις ἢ ὁ προαίρεσις . ἐπεί μή ἐθέλω , οὐ παίω μή δύναμαι · καί γάρ δείκνυμι πᾶς ἐπιτηδείως πρός ἀρετή ἔχω . ὁ γάρ μή δύναμαι τις ποιέω , οὐδέ ἀνάγκη ἐπίκειμαι δύναμαι ποιέω · εἰμί δέ ἀνάγκη ἐπίκειμαι δύναμαι ὁ μή Πουῶν , παρά προαίρεσις οὖον ποιέω . οὐδείς τίς λέγω . ἀναπέσσω καί πρός ὁ οὐρανός ἀραρίσκω στόμα ἔχω , βαρύς πάντως καί ἀδύνατος . τις οὖν , εἰμί βασιλεύς ἐπιτάσσω οὗτος ποιέω , καί θάνατος ἀπειλέω λέγω , εἰμί ὁ μή πέτομαι ἄνθρωπος ἀποτέμνω καλέω καί καίω , ἢ ἄλλος τίς πάσχω τοιοῦτος , ἄρα εἄν τις ἐπακούω ; οὐδαμός · οὖον δέχομαι γάρ ὁ φύσις . ἄν δέ ἐπί σωφροσύνη ὁ αὐτός οὗτος γίγνομαι , καί θέω διάταγμα , ὥστε ὁ ἀσελγέω κολάζω , καίω . μαστίζω , μυρίος πάσχω δεινός , ἄρα οὐ εἄν παύω πολύς ὁ πρόσταγμα ; οὐ , φημί · καί γάρ καίω καί νῦν νόμος ὁ καλός μή μοιχεύω , καί οὖον πᾶς πείθω . οὐ ἐπεί ὁ φόβος ἀσθενέω , ἀλλά ἐπεί λανθάνω προσδοκάω ὁ πολύς · ὡς εἰμί παράγω αὐτός ἀσελγαίνω μέλλω ὁ νομοθέτης καί ὁ δικαστής , ἰσχύω εἄν ὁ φόβος ἐκβάλλω ὁ ἐπιθυμία . ἐπεί κἀν μικρός οὗτος ἕτερος ἀνάγκη ἐπάγω , καί λαμβάνω αὐτός ἀπό ὁ ἐράω γυνή ἀπάγω καί τίθημι κατείργω , δύναμαι φέρω , καί μηδείς πάσχω ἡδύς .