joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0098.1
ἐδ καὶ παψυχωθῆναι ἐπὶ τοῖς ἀμαρτήμασι , ποίας κολάσεις ἐστιν ἄξιον ! Εἰ γὰρ ὁ ἐπὶ τοῖς κατορθώμασι ἐπαιρούμενος , ἀνάδελφος ἐστιν , ὁ ἐπὶ ἀμαρτήμασι τοῦτο πάσχων , ποίας τεύξεται συμφορᾶς ; Ἐπεὶ οὖν τοιούτος ἢν ὁ πεπονηκότας , καὶ τὴν ψυχὴν οὕτως ἵταμην καὶ δυσένδοτον εἰργάσατο διὰ τὴς ἀμαρτίας , ἀναγκαῖως αὐτοῦ προεκσπάλλει τὸν τύφον . Καὶ οὐτε πρῶτον τίθησι τὸ ἔγκλημα , ὥστε μὴ ἀπαναγιγνώσκειν αὐτὸν , ὡς πρὸ τῶν ἄλλων ἐγκαλούμενον οὐτε δὲ δεύτερον , ὥστε αὐτὸν μὴ νομίζειν πάρεγγον εἶναι τὸ κατ᾽ αὐτόν · ἀλλὰ πρῶτον πολὺν αὐτῷ φόβον ἐνθεὶς ἐκ τῆς πρὸς ἑτέρους παρρησίας , τότε ἐπ᾽ αὐτὸν χωρεῖ , ἐν τῇ πρὸς ἑτέρους ἐπιτιμῆσαι προκατεσκευὼν αὐτοῦ τὴν ἀπόνοιαν . Αὐτὰ γὰρ ταῦτα τὰ ῥήματα τδ , Οὐδὲν ἔμαυτῷ σύνοιδα , ἀλλ᾽ οὐκ ἄν εὐθὺς δεικνύοιμι · καὶ τδ , Ὁ κρίνων με , Κύριός ἐστιν , δε καὶ φωτίσει τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους , καὶ φανερώσει τὰς βουλὰς τῶν καρδιῶν , οὐχ ὡς ἔτυχε κάκεινου καὶ τῶν ἐκείνου μὴ συγκροτουμένων , τοὺς δὲ ἄτιους ἐξουθενούντων , καλᾶπτεται . Τί γὰρ , φησίν , εἰ ἔκωθεν ἄνδρατοι φαίνονται τινες καὶ ὁαμαστοί ; Οὐ τῶν ἔκωθεν κριτὴς ἐστι μόνον ἐκεῖνος ὁ δικαστής , ἀλλὰ καὶ τὰ ἀπόρρητα εἰς μέσον ἄγει . Διὸ τοίνυν ἔνεκεν , μᾶλλον δὲ καὶ τριῶν , οὐχ ἕνεκεν ἡμῶν ἡ κρίσις ἀκριβής · ἕνε δὲ , ὅτι κἂν μηδὲν ὅψμεν ἑαυτοὺς συνειδότες , ὅμως διόριζα τοῦ τὰ ἀμαρτήματα ἡμῶν ἐλέγχοντος μετὰ ἀκριβείας · δεύτερον δέ , ὅτι τὰ πλεῖονα τῶν γινομένων ἡμᾶς λανθάνει καὶ ἀρπάζεται · καὶ τρίτον πρὸς τούτους , ὅτι πολλὰ τῶν γενομένων παρ᾽ ἑτέρων δοκεῖ μὴν καλὰ , οὐκ ἀπὸ ὀρθῆς θε γίνεται γνώμης . Τὶ τοίνυν φασι , ὅτι οὐδὲν ἡμάρτησαν τῷ δεῖνι καὶ τῷ δεῖνα , καὶ ὁ δεῖνα τοῦ δεῖνος βελτίων ; Τοῦτο γὰρ οὐκ ἐστιν ἀποφήνασθαι , οὐδὲ περὶ τοῦ μηδὲν ἑαυτῷ συνειδέντος · ὁ γὰρ τὰ ἀπόρρητα κρίνων , ἐκεῖνός ἐστιν ὁ μετὰ ἀκριβείας διὰζῶν . Ἰδοὺ γοῦν , οὐδὲ ἐγώ τι ἑμαυτῷ σύνοιδα · ἀλλ᾽ οὐδ᾽ οὕτω δεικνύομαι · τοῦτέστιν , οὐκ ἀπήλλογισμαι τῶν εὐθυνῶν οὐδὲ τῶν ἐγκλημάτων . Οὐ γὰρ τοῦτο φησιν , ὅτι Οὐκ ἐν τοῖς ἁ δικαίας τέταγμαι , ἀλλ᾽ ὅτι Οὐκ εἰμὶ καθαρός ἀπὸ ἀμαρτίας . Καὶ γὰρ ἀλλοχοῖ φησιν Ὁ δὲ ἀποδοὺς [ 91 ] δεικνύομαι ἀπὸ τῆς ἀμαρτίας · τοῦτέστιν , ἀπήλλαχται . Πολλὰ δὲ καὶ πράττομεν ἀγαθὰ μὲν , οὐκ ἀπὸ ὀρθῆς δὲ γνώμης . Καὶ γὰρ ἐπανοιοῦμεν πολλούς , οὐκ ἐκείνους ποιήσαν λαμπρούς βουλόμενοι , ἀλλ᾽ ἑτέρους δι᾽ ἐκείνων ἐάκνειν . Καὶ τὸ μὲν γινόμενον , καλῶν ( ἐπαινέται γὰρ ὁ κατορθῶν ) , ἡ δὲ διάνοια διεφθαρμένη · ἀπὸ σατανικῆς γὰρ γίνεται γνώμης . Οὐ γὰρ τῷ ἀδελφῷ συγχάριζον , ἀλλὰ τὸν ἕτερον βαλεῖν ἐπιθυμῶν , τοῦτο πολλάκις παροῖσά τις . Πάλιν , ἠμαρτὲ τις ἀμαρτίαν μεγάλην᾽ ἑταρὲς τις αὐτὸν ὑποσκελίσαι βουλόμενος , οὐδὲν φησιν εἰργάσθαι , ἀλλὰ περιπαθεῖ · καὶ δίδωσι αὐτὸν ἀμαρτάνοντα , ἐπὶ τὸ κοινὸν τῆς φύσεως μεταφεύγων · ἀλλ᾽ οὐ συγγινώσκει πολλάκις , ἀλλὰ βεβηρώμενον ἐργάσασθαι βουλόμενος , τοῦτο ποιεῖ . Πάλιν ἐπιτιμᾶται · πολλάκις , οὐχ ὥστε ἀλλάξαι καὶ νευθῆναι , ἀλλ᾽ ὥστε ἐκπομπισθαι καὶ ἐκτραγῳδήσθαι τῷ πλησίον τὴν ἀμαρτίαν . Τὰς δὲ βουλὰς αὐτὰς ἄνθρωπος μὲν οὐκ ἴσασιν , ὁ δὲ τὰς καρδίας ἐραυνὼν ἀκριβῶς ἐπίσταται , καὶ εἰς μέσον ἄξει πάντα τότε ἐκεῖνα . Ἀδ καὶ Ἐαγεν · Ὦς φωτίσει τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους , καὶ φανερώσει τὰς βουλὰς τῶν καρδιῶν . Ὅταν οὖν καὶ ἐν τῷ μηδὲν ἑαυτὸς συνειδέναι μὴ
Lemmas: ΕΔ καί παψυχοω ἐπί ὁ ἁμάρτημα , Ποίας κολάζω εἰμί ἄξιος ! εἰμί γάρ ὁ ἐπί ὁ κατόρθωμα ἐπαίρω , ἀνάδελφος εἰμί , ὁ ἐπί ἁμάρτημα οὗτος πάσχω , Ποίας τυγχάνω συμφορά ; ἐπεί οὖν τοιούτος εἄν ὁ πονέω , καί ὁ ψυχή οὕτως ἰταμός καί δυσένδοτος ἐργάζομαι διά σής ἁμαρτία , ἀναγκαῖος αὐτός προεκσπάλλει ὁ τύφω . καί οὐ πρῶτος τίθημι ὁ ἔγκλημα , ὥστε μή ἀπαναγιγνώσκω αὐτός , ὡς πρό ὁ ἄλλος ἐγκαλέω οὐ δέ δύο , ὥστε αὐτός μή νομίζω παραγίγνομαι εἰμί ὁ κατά αὐτός · ἀλλά πρῶτος πολύς αὐτός φόβος ἐντίθημι ἐκ ὁ πρός ἕτερος παρρησία , τότε ἐπί αὐτός χωρέω , ἐν ὁ πρός ἕτερος ἐπιτιμάω προκατασκευάζω αὐτός ὁ ἀπόνοια . αὐτός γάρ οὗτος ὁ ῥῆμα τδ , οὐδείς ἐμαυτοῦ σύνοιδα , ἀλλά οὐ ἄν εὐθύς δείκνυμι · καί τδ , ὁ κρίνω ἐγώ , κύριος εἰμί , δέ καί φώτισις ὁ κρυπτός ὁ σκότος , καί φανέρωσις ὁ βουλή ὁ Καρδία , οὐ ὡς τυγχάνω ἐκεῖνος καί ὁ ἐκεῖνος μή συγκροτέω , ὁ δέ ἀτίω ἐξουθενέω , καλᾶπτεται . τις γάρ , φημί , εἰμί ἔκωθεν ἄνδρατοι φαίνω τις καί ὁαμαστοί ; οὖον ὁ ἔκωθεν κριτής εἰμί μόνος ἐκεῖνος ὁ δικαστής , ἀλλά καί ὁ ἀπόρρητος εἰς μέσος ἄγω . Διὸ τοίνυν ἐνέλκω , μᾶλλον δέ καί τρεῖς , οὐ ἕνεκα ἐγώ ὁ κρίσις ἀκριβής · ἕνος δέ , ὅτι κἀν μηδείς ὁρμέω ἑαυτοῦ σύνοιδα , ὅμως διορίζω ὁ ὁ ἁμάρτημα ἐγώ ἐλέγχω μετά ἀκρίβεια · δύο δέ , ὅτι ὁ πλείων ὁ γίγνομαι ἐγώ λανθάνω καί ἀρπάζω · καί τρίτος πρός οὗτος , ὅτι πολύς ὁ γίγνομαι παρά ἕτερος δοκέω μήv καλός , οὐ ἀπό ὀρθός ΘΕ γίγνομαι γνώμη . τίς τοίνυν φημί , ὅτι οὐδείς ἁμαρτάνω ὁ δεῖνα καί ὁ Δεῖνα , καί ὁ Δεῖνα ὁ Δεῖνος ἀγαθός ; οὗτος γάρ οὐ εἰμί ἀποφαίνω , οὐδέ περί ὁ μηδείς ἑαυτοῦ συλλέγω · ὁ γάρ ὁ ἀπόρρητος κρίνω , ἐκεῖνος εἰμί ὁ μετά ἀκρίβεια διαζῶ . ἰδέ γοῦν , οὐδέ ἐγώ τίς ἐμαυτοῦ σύνοιδα · ἀλλά οὐδέ οὗτος δείκνυμι · τουτέστιν , οὐ ἀπολογίζομαι ὁ εὔθυνα οὐδέ ὁ ἔγκλημα . οὖον γάρ οὗτος φημί , ὅτι οὐ ἐν ὁ ὅς Δίκαιος τάσσω , ἀλλά ὅτι οὐ εἰμί καθαρός ἀπό ἁμαρτία . καί γάρ αλλοχοω φημί ὁ δέ ἀποδίδωμι [ 91 ] δείκνυμι ἀπό ὁ ἁμαρτία · τουτέστιν , ἀπαλλάσσω . Πολύς δέ καί πράσσω ἀγαθός μέν , οὐ ἀπό ὀρθός δέ γνώμη . καί γάρ επανοιοω πολύς , οὐ ἐκεῖνος ποιέω λαμπρός βούλομαι , ἀλλά ἕτερος διά ἐκεῖνος καίνω . καί ὁ μέν γίγνομαι , καλός ( ἐπαινέτης γάρ ὁ κατορθόω ) , ὁ δέ διάνοια διαφθείρω · ἀπό σατανικός γάρ γίγνομαι γνώμη . οὖον γάρ ὁ ἀδελφός συγχαρίζομαι , ἀλλά ὁ ἕτερος βάλλω ἐπιθυμέω , οὗτος πολλάκις παρίημι τις . πάλιν , ἁμαρτάνω τις ἁμαρτία μεγάλη ἑταρὲς τις αὐτός ὑποσκελίζω βούλομαι , οὐδείς φημί ἐργάζομαι , ἀλλά περιπαθής · καί δίδωμι αὐτός ἁμαρτάνω , ἐπί ὁ κοινός ὁ φύσις μεταφεύγω · ἀλλά οὖον συγγιγνώσκω πολλάκις , ἀλλά βεβηρώμενον ἐργάζομαι βούλομαι , οὗτος ποιέω . πάλιν ἐπιτιμάω · πολλάκις , οὐ ὥστε ἀλλάσσω καί νεύω , ἀλλά ὥστε εκπομπιεπομαι καί ἐκτραγῳδέω ὁ πλησίος ὁ ἁμαρτία . ὁ δέ βουλή αὐτός ἄνθρωπος μέν οὐ οἶδα , ὁ δέ ὁ Καρδία εραυναω ἀκριβῶς ἐπίσταμαι , καί εἰς μέσος ἄγω πᾶς τότε ἐκεῖνος . αδʹ καί ἄγνυμι · οὖς φώτισις ὁ κρυπτός ὁ σκότος , καί φανέρωσις ὁ βουλή ὁ Καρδία . ὅταν οὖν καί ἐν ὁ μηδείς εαυτός σύνοιδα μή