joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0183.3
ἀσχημοσύνης ἐκείνης . Διὸ καὶ εὐλογότερον πρὸς τοὺς τινδέντας τοὺς ἀγῶνας τούτους , καὶ μὴ προειμένους μηδὲν ἕως ἂν ἴδωσι κολακίζοντας ἑαυτούς , ταῦτα ἂν λεχθῇ τὰ ῥήματα · Σὴν δὲ τοῦτο , ἀναπνεῖν δὲ ὅλως ; τὸν δὲ ἥλιον τοῦτον ὁρᾶν εἰς τὸν κοινὸν παρανομοῦντας φύσιν , τοὺς εἰς τὸν Θεὸν ὑβρίζοντας ; Καὶ τοῦ μὲν Θεοῦ λέγοντος , Ἄδς ἐλεημοσύνη , καὶ διδὼς σοι βασιλείαν οὐρανῶν , σὺ δὲ ἤκουσας τοῦ διαβόλου τὴν κεφαλὴν κατηλωμένην δεικνύντος , ἐξαιφνὴς φιλέτισμος γέγονες · καὶ μᾶλλον ἐπίκαμψεν ἢ τοῦ πονηροῦ δαίμονος μηχανὴ τοσαύτην ἤκουσα βλάβην , ἢ ἢ τοῦ Θεοῦ ὑπόχρεσις μυρία κομίζουσα τὰ ἀγαθὰ ; δδν , εἰ καὶ χρυσίων καταβλέψας ἐχρῆν ὑπὲρ τοῦ ταῦτα μὴ γίνεσθαι . μὴδὲ γινόμενα ὁρᾶν , πάντα ποιεῖν καὶ ὑπομένειν , ὥστε ἀνελεῖν τὴν πολλὴν ταύτὴν μανίαν · ὅμως δὲ ὑπὲρ σοῦ καὶ γίνεται καὶ γινόμενα ὁρᾷ , πάντα ποιεῖν καὶ πραγματεύεσθαι . Ἐτι οὖν ἐρωτῶ , εἰπέ μοι , διὰ τί γίνεται ; Ἀλλὰ μηκέτι τοῦτο ἐρέων , ἀλλὰ πῶς μὴ γίνεται μόνη . Ἡδῶν γὰρ οὐχ ἄξιοι χολαζόμενοι οὐτοι οἱ τὸ ὄψων ταῦτο καὶ ἀπηνεῖς συγχροτοῦντες θέατρον , καὶ γελῶντες ἐφ' οἷς δακρύειν ἔδει καθεῖναι καὶ ὑμᾶς αὐτούς ; μᾶλλον δὲ ὑμᾶς πόνος τὰ τοιαῦτα ἀναγκάζοντας ἀσχημονεῖν ; Ἀλλ' οὐχ ἀναγκάζω , φησί . Πῶς οὐχ ἀναγκάζεις , εἰπέ μοι , τοὺς μὲν ἐπιεικείας οὐδὲ καὶ δακρύους καὶ τὸν Θεὸν παρακαλοῦντι οὐδὲ προσέχειν ἀνέχμενος · τοῦτο δὲ καὶ ἀργύριον παρέχων δαφιλῆς , καὶ πολλοὺς περιιστὼν τοὺς θαυμάζοντας ; Καὶ ἀποσπῶμεν , φησί , καὶ χρυσίων ἐκεῖνας . Εἰ δὲ πολλὰ χαλεύεις ; Οὐχ ἔστι τοῦτο ἐλεεῖν , ἄνθρωπε , τὸ τοσαύτην ἀπαιτεῖν δίκην ὑπὲρ ὀλίγων ὀβολῶν , τὸ καλεῖν ὑπὲρ ἀναγκαιας κατασπάρεσθαι τροφῆς , καὶ εἰς πολλὴ διατέμεν τῆς κεφαλῆς τὴν δορὰν οὕτω πικρῶς καὶ ἐλεεινῶς . Εὐφρᾷ , φησίν · οὐ γὰρ ἡμεῖς ἐσμεν οἱ τὰς κεφαλὰς καθελόντες ἐκεῖνας . Εἰ δὲ οὐχ οὐχ ἡν οἶκον δεῖν τὸ δεῖν . Ὁ γὰρ σφάττων τινὰ τοῦ καλεῖντος ταυτὸν σφάττειν πολλὸν χαλεπώτερον ποιεῖ · τὸ δὲ καὶ ἐπὶ τούτων συμβαίνει . Καὶ γὰρ δριμύτερας ὑπομένουσι τὰς ὀδύνας , ὅταν καὶ αὐτοὺς ὑποχρεῖν γίνεσθαι τῶν πονηρῶν τούτων ἐπταγμάτων , καὶ ταῦτα ἐν Ἀντιοχείᾳ , ἐν ἧ πρώτον ἐχρημάτισαν Χριστιανοί , ἐν ἧ ἀπάντων ἀνθρώπων ἡμερώτεροι γεγόνασιν , ἐν ἧ πολὺς τῆς ἐλεημοσύνης τὸ παλαιὸν ἐχόμα καρπός . Οὐδὲ γὰρ τοὺς παροῦσι μόνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς πόρρωθεν ἐπεμπον ἐκ πολλοῦ τοῦ διαστήματος , καὶ ταῦτα λῦμῳ [ 189 ] προσδοκωμένῳ . Τί οὖν δεῖ ποιεῖν ; φησί . Τῆς μὲν θρησκείας ταύτης καθυφεῖν , πεῖσαι δὲ τοὺς δεομένους ἀπαντας , ὅτι ταῦτα μὴ ποιούντες οὐδὲν λήψονται , ἐπεικῶς δὲ προσιόντες , πολλῆς ἀπολαύσουσι τῆς φιλοτιμίας . Ἄν δὲ ταῦτα μᾶθωσι , κἂν πάντων δσῶν ἀλλιώτεροι , οὐχ αἰρήσονται οὐδέποτε τοιαῦτα χαλάζεσθαι , ἐγὼ ἐγγυώμαι · ἀλλὰ καὶ χάριν ὑμῖν εἰσονται , ὅτι καὶ τοῦ γέλους καὶ τῆς ὀδύνης αὐτοὺς ἀπηλλάξατε ἐκείνης . Νῦν δὲ ὑπὲρ μὲν ἡνιῶν καὶ παίδων ἡ ἐκδοθὴς τοὺς ὑμετέρους , καὶ ὑπὲρ ὀρχηστῶν καὶ αὐτὰς ἂν προδοίης τὰς ψυχὰς ὑπὲρ δὲ τοῦ Χριστοῦ πεινῶντος , οὐδὲ τὸ πολυϊστόν τῆς οὐσίας προῆσθες μέρος · ἀλλὰ ἂν ὀλίγον δῶτε ἀργύριον , ὡς τὸ πᾶν ἐκτετιχόσθαι , οὕτω διὰκεῖσθε , οὐχ εἰδότες ὅτι οὐ τὸ δούνα , ἀλλὰ τὸ μετὰ δαφιλείας δούνα , τοῦτο μάλιστα ἐστὶν ἐλεημοσύνη . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ προφήτης οὐ τοὺς διδόντας ἀπλῶς ἀνακηρύττει καὶ μακαρίζει , ἀλλὰ τοὺς ἀφθόνως παρέχοντας . Οὐ γὰρ ἀπλῶς εἶπεν , Ἔδωκαν , ἀλλὰ πῶς ; Ἐσκόρπισεν , ἔδωκε τοῖς πένει . Τί γὰρ ὀφελες , ὅταν πλουτὼν τοιοῦτον δῶς , ὅσον ἐν τῆς
Lemmas: ἀσχημοσύνη ἐκεῖνος . Διὸ καί εὔλογος πρός ὁ τινδέντας ὁ ἀγών οὗτος , καί μή προίημι μηδείς ἠώς εἄν ὁράω κολακιζω ἑαυτοῦ , οὗτος εἄν λέγω ὁ ῥῆμα · σής δέ οὗτος , ἀναπνέω δέ ὅλως ; ὁ δέ ἥλιος οὗτος ὁράω εἰς ὁ κοινός παρανομέω φύσις , ὁ εἰς ὁ θεός ὑβρίζω ; καί ὁ μέν Θεός λέγω , ΑΔΣ ἐλεημοσύνη , καί δίδωμι σύ βασίλειος οὐρανός , σύ δέ ἀκούω ὁ διάβολος ὁ κεφαλή κατηλωμένην δείκνυμι , ἐξαπίνης φιλέτισμος γονή · καί μᾶλλον ἐπικάμπτω ἢ ὁ πονηρός δαίμων μηχανή τοσοῦτος ἀκούω βλάβη , ἢ ἢ ὁ Θεός ὑπόχρεσις μυρίος κομίζω ὁ ἀγαθός ; δδν , εἰμί καί χρυσίον καταβλέπω χρή ὑπέρ ὁ οὗτος μή γίγνομαι . μηδέ γίγνομαι ὁράω , πᾶς ποιέω καί ὑπομένω , ὥστε ἀναιρέω ὁ πολύς οὗτος μανία · ὅμως δέ ὑπέρ σύ καί γίγνομαι καί γίγνομαι ὁράω , πᾶς ποιέω καί πραγματεύομαι . ἔτι οὖν ἐρωτάω , εἶπον ἐγώ , διά τίς γίγνομαι ; ἀλλά μηκέτι οὗτος εἴρω , ἀλλά πῶς μή γίγνομαι μόνος . Ἠδωνός γάρ οὐ ἄξιος χολαζομενω οὗτος ὁ ὁ ὄψον ταῦτο καί ἀπηνής συγκροτέω θέατρον , καί γελάω ἐπί ὅς δάκρυ ἐσθίω καθίημι καί σύ αὐτός ; μᾶλλον δέ σύ πόνος ὁ τοιοῦτος ἀναγκάζω ἀσχημονέω ; ἀλλά οὐ ἀναγκάζω , φημί . Πῶς οὐ ἀναγκάζω , εἶπον ἐγώ , ὁ μέν ἐπιείκεια οὐδέ καί δακρύω καί ὁ θεός παρακαλέω οὐδέ προσέχω ἀνέχω · οὗτος δέ καί ἀργύριον παρέχω Δαφίλης , καί πολύς περιϊστάω ὁ θαυμάζω ; καί ἀποσπάω , φημί , καί χρυσίον ἐκεῖνος . εἰμί δέ πολύς χαλεύω ; οὐχ εἰμί οὗτος ἐλεέω , ἄνθρωπος , ὁ τοσοῦτος ἀπαιτέω δίκη ὑπέρ ὀλίγος ὀβολός , ὁ καλέω ὑπέρ ἀναγκαῖος κατασπείρω τροφή , καί εἰς πολύς διατέμνω ὁ κεφαλή ὁ δορά οὗτος πικρός καί ἐλεεινός . Εὐφρᾶς , φημί · οὖον γάρ ἐγώ εἰμί ὁ ὁ κεφαλή καθαιρέω ἐκεῖνος . εἰμί δέ οὐ οὐ ἐάν οἶκος δήω ὁ δήω . ὁ γάρ σφάζω τις ὁ καλέω τατός σφάζω πολύς χαλεπός ποιέω · ὁ δέ καί ἐπί οὗτος συμβαίνω . καί γάρ δριμύς ὑπομένω ὁ ὀδύνη , ὅταν καί αὐτός υποχρω γίγνομαι ὁ πονηρός οὗτος ἐπταγμάτων , καί οὗτος ἐν Ἀντιόχεια , ἐν ἧ πρῶτος χρηματίζω Χριστιανός , ἐν ἧ ἀπαντάω ἄνθρωπος ἥμερος γίγνομαι , ἐν ἧ πολύς ὁ ἐλεημοσύνη ὁ παλαιός ἔχω καρπός . οὐδέ γάρ ὁ πάρειμι μόνος , ἀλλά καί ὁ πόρρωθεν πέμπω ἐκ πολύς ὁ διάστημα , καί οὗτος λυμός [ 189 ] προσδοκάω . τις οὖν δεῖ ποιέω ; φημί . ὁ μέν θρησκεία οὗτος καθυφίημι , πείθω δέ ὁ δήω ἅπας , ὅτι οὗτος μή ποιέω οὐδείς λαμβάνω , ἐπεκός δέ πρόσειμι , πολύς ἀπολαύω ὁ φιλοτιμία . ἄν δέ οὗτος μανθάνω , κἀν πᾶς δίδωμι ἄλλιος , οὐ αἱρέω οὐδέποτε τοιοῦτος χαλάω , ἐγώ εγγυώμαι · ἀλλά καί χάρις σύ εἶμι , ὅτι καί ὁ γέλως καί ὁ ὀδύνη αὐτός ἀπαλλάσσω ἐκεῖνος . νῦν δέ ὑπέρ μέν ἡνία καί παῖς ὁ ἐκδίδωμι ὁ ὑμέτερος , καί ὑπέρ ὀρχηστής καί αὐτός εἄν προδίδωμι ὁ ψυχή ὑπέρ δέ ὁ Χριστός πεινάω , οὐδέ ὁ πολυοιδα ὁ οὐσία προΐημι μέρος · ἀλλά εἄν ὀλίγος δίδωμι ἀργύριον , ὡς ὁ πᾶς ἐκτειχίζω , οὗτος διάκειμαι , οὐ οἶδα ὅτι οὖον ὁ Δούνα , ἀλλά ὁ μετά δαφιλειος Δούνα , οὗτος μάλιστα εἰμί ἐλεημοσύνη . Ζεύς οὗτος καί ὁ προφήτης οὖον ὁ δίδωμι ἀπλόος ἀνακηρύσσω καί μακαρίζω , ἀλλά ὁ ἄφθονος παρέχω . οὖον γάρ ἀπλόος εἶπον , δίδωμι , ἀλλά πῶς ; σκορπίζω , δίδωμι ὁ πένομαι . τις γάρ ὀφείλω , ὅταν πλοῦτος τοιοῦτος δίδωμι , ὅσος ἐν ὁ