joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0383.2
χὰν ἦχος τὸν ἀδελφὸν πλημμελοῦντα , ὡς ὁ Χριστὸς ἐκείνους , μὴ δημοσιεύει τὸν ἐλεγχον , ἀλλὰ μεταξὺ σοῦ καὶ αὐτοῦ μόνου , οὐκ ὀνειδίζων οὐδὲ ἐπαμβαίνων καὶ μένη , ἀλλὰ καὶ ἀλγῶν καὶ τιμῶμενος · καὶ ἐτοιμὸν σαυτὸν πᾶρεχε καὶ πρὸς τὸ ἐλέγχεσθαι , εἰ τι διαμαρτάνους . Ἵνα δὲ καὶ σαφέστερον ὁ λόγος γένηται , καθ' ὑπόδειξιν τῶν λόγων γυμναζώμεν · μὴ γὰρ δὴ γένοιτο ἐπὶ τῆς ἀληθείας αὐτῆς εὐπορήσαι παραδείγματος τοιούτου . Ἔστιν τις ἀδελφὸς παρόντων συνοικῶν , κόσμιος μὲν καὶ σώφρων , πλὴν ἀλλὰ μηδὲ οὕτω διαφευγέτω τὴν πονηρὰν δόξαν . Ἄν τοίνυν ἀκούσῃς ὀρυλλομένην τὴν συνοικίαν ταύτην , μὴ καταπροσθῇς μηδὲ ἐπιψ · Αὐτὸς γὰρ οὐ κἀκτεται νοῦν ; αὐτὸς γὰρ οὐκ οἶδε τί τὸ συμφέρον ; εἰκὴ φιλοῦ , καὶ μὴ μισοῦ εἰκὴ · τί γὰρ μοι μέλει ἔχθραν ἀναδέξασθαι περὶ τού ; Ταῦτα ληρώδη ῥήματα τῶν θηρίων , μᾶλλον δὲ τῶν δαιμόνων . Οὐ γὰρ ἔστιν εἰκὴ μισεῖσθαι τὸν ἐπὶ διορθώσει τοῦτο ποιούντα , ἀλλ' ἐπὶ μεγάλους ἀγαθοὺς καὶ στεφανοῦς ἀπορρήτῃ . Εἰ δὲ λέγεις , Τί γὰρ , αὐτὸς οὐκ ἔχει νοῦν ; ἀκούσῃ παρ' ἡμῶν , ὅτι οὐκ ἔχει · μεθὺς γὰρ τῷ πᾶθει . Εἰ γὰρ ἐπὶ τῶν ἑξωθεν δικαστηρίων ὁ ἀδίκουσις οὐκ ἂν δυναιτο εἶπαι ὑπὸ ταυτῶν ξένους τῇ ὀργῇ , καὶ τα γε οὐκ ἔστιν ἐγκλημα ἡ συμπάθεια αὐτῇ · καὶ ὡς μᾶλλον οἱ συνηθείς πονηρὸ κατεχόμενοι ; Διὰ τοῦτο λέγω , ὅτι χἂν μυριάσις ἢ φρόνιμος , οὐκ ἔχει νοῦν ἐγρηγορότα . Τί γὰρ τοῦ Δαυὶδ συνετιστέρον ἦν , ἀνθρώπου λέγοντος , Τὰ ὀδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδηλώσας μοι ; ἀλλ' ὅτε τῇ τῷ στρατιώτῃ [ 412 ] . γυναικὶ οὐδὲν φθασμοῦς δέξιος , τότε , ὅπερ ἐπὶ τῆς θαλάττης τῆς μαυμονιμῶς τοὺς ἐμπλόντας πᾶσχειν ἔλεγεν , Πᾶσα ἡ σοφία αὐτοῦ κατεσκόπη · καὶ ἐτέραν ἰδαίαν τὸν διορθοῦντα , καὶ οὐδὲ ἡσθάνετο οἷον κακῶν ἦν ἔντος . Διὸ καὶ θρηγὼν τὰ ἁμαρτήματα αὐποῦ ἔλεγεν Ὦσεὶ φορτίον βαρὺ ἐβαρύνθησαν ἐπ' ἐμέ . Προσέψαν καὶ ἐτάπηνσαν οἱ μᾶλλωπές μου ἀπὸ προσώπου τῆς ἀπροσότητος μου .
Lemmas: χήν ἦχος ὁ ἀδελφός πλημμελέω , ὡς ὁ Χριστός ἐκεῖνος , μή δημοσιεύω ὁ ἐλέγχω , ἀλλά μεταξύ σύ καί αὐτός μόνος , οὐ ὀνειδίζω οὐδέ ἐπαμβαίνω καί μένω , ἀλλά καί ἄλγος καί τιμάω · καί ἑτοῖμος σαυτοῦ παρέχω καί πρός ὁ ἐλέγχω , εἰμί τίς διαμαρτάνω . ἵνα δέ καί σαφής ὁ λόγος γίγνομαι , κατά ὑπόδειξις ὁ λόγος γυμνάζω · μή γάρ δή γίγνομαι ἐπί ὁ ἀλήθεια αὐτός εὐπορέω παράδειγμα τοιοῦτος . ἔρτις τις ἀδελφός πάρειμι συνοικέω , κόσμιος μέν καί σώφρων , πλήν ἀλλά μηδέ οὗτος διαφεύγω ὁ πονηρός δόξα . ἄν τοίνυν ἀκούω ὀρυλλομένην ὁ συνοικία οὗτος , μή καταπίμπρημι μηδέ ἐπιψ · αὐτός γάρ οὖον κτῶ νόος ; αὐτός γάρ οὐ οἶδα τίς ὁ συμφέρω ; εἰκῇ φιλέω , καί μή μισέω εἰκῇ · τίς γάρ ἐγώ μέλος ἔχθρα ἀναδέχομαι περί ὅς ; οὗτος ληρώδης ῥῆμα ὁ θηρίον , μᾶλλον δέ ὁ δαίμων . οὖον γάρ εἰμί εἰκῇ μισέω ὁ ἐπί διόρθωσις οὗτος ποιέω , ἀλλά ἐπί μέγας ἀγαθός καί Στεφανοῦς απόρρητος . εἰμί δέ λέγω , τις γάρ , αὐτός οὐ ἔχω νόος ; ἀκούω παρά ἐγώ , ὅτι οὐ ἔχω · μεθίημι γάρ ὁ πάθος . εἰμί γάρ ἐπί ὁ ἔξωθεν δικαστήριον ὁ ἄδικος οὐ εἄν δύναμαι εἶπον ὑπό αὐτός ξένος ὁ ὀργή , καί ὁ γε οὐ εἰμί ἔγκλημα ὁ συμπάθεια αὐτός · καί ὡς μᾶλλον ὁ συνήθης πονηρός κατέχω ; Ζεύς οὗτος λέγω , ὅτι εἷς μυριάς ἢ φρόνιμος , οὐ ἔχω νόος ἐγείρω . τις γάρ ὁ Δαυίδ συνετιστής εἰμί , ἄνθρωπος λέγω , ὁ ὀδηλα καί ὁ κρύφιος ὁ σοφία σύ δηλόω ἐγώ ; ἀλλά ὅτε ὁ ὁ στρατιώτης [ 412 ] . γυνή οὐδείς φθασμοῦς Δέξιος , τότε , ὅσπερ ἐπί ὁ θάλασσα ὁ μαυμονιμος ὁ ἐμπλέω πάσχω λέγω , πᾶσα ὁ σοφία αὐτός κατασκοπέω · καί ἕτερος ἰδαῖος ὁ διορθόω , καί οὐδέ αἰσθάνομαι οἷος κακός εἰμί ἔντεα . Διὸ καί θρηγὼν ὁ ἁμάρτημα αὐποῦ λέγω ὡσεί φορτίον βαρύς βαρύνω ἐπί ἐγώ . Προσέψαν καί ἐτάπηνσαν ὁ μᾶλλωπές ἐγώ ἀπό πρόσωπον ὁ απροσοτητη ἐγώ .