joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0199.4
μόνον τοιαύτην ἔδωσαν δίκην , οἱ δὲ ὑπὲρ τοῦ πειράσαι , καὶ οἱ τὸ πλῆθος ἐδυσώπησε τὸν Θεόν , οὐτε δὲ τοιούτων ἐπιτυχεν · πολλῷ μᾶλλον δὴ ἡμῖν , ἂν μὴ νήφωμεν , τοῦτο ἔσται . Καὶ καλῶς εἶπεν · Ὁ δοκῶν ἐστέναι . Τοῦτο γὰρ οὐδὲ ἐστέναι ἐστιν , ὡς ἐστέναι χρή , τὸ βαρβενὲν ταύτην · ταχὺς γὰρ ὁ τοιούτος παυσεται · ἐπεὶ καὶ ἐκείνοι , εἰ μὴ μέγα ἐφρόνουν καὶ ἐδαρρήσαν , ἀλλ' ἦσαν κατεστημένοι , οὐκ ἂν ταῦτα ἐπαθον . Ὅθεν δὴλον , ὅτι ἀλαζονία μάλιστα καὶ ῥαθυμία ἐξῆς καὶ ἡ γαστριμαργία τούτων εἰσὶν αἱ αἰτίαι τῶν κακῶν . Ὅστε εἰ καὶ ἔσπης , φυλάττω τὸ μὴ πασῃν . Τὸ γὰρ ἐνταῦθα εἶναι οὐκ ἐστιν ἐστέναι · βαβαίως , ἵως ἐν ἀπαλλαγῶν τῶν κυμάτων τοῦ παρόντος βίου , καὶ πρὸς τὸν εὐδιαιτὸν καταπελίσωμεν λιμένα . Μὴ τοίνυν ἐπὶ τῇ στάσει φρόνει μέγα , ἀλλὰ φυλάττω τὴν πίστιν . Εἰ γὰρ Παῦλος · δέδοικεν , ὁ πάντων στερρότερος , πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς δεδιόναι · χρή . Ὁ μὲν οὖν Ἀπόστολος ἔλεγεν , Ὅστε ὁ δοκῶν ἐστέναι , βλέπετω μὴ πέσῃ · ἡμεῖς δὲ οὐδὲ τοῦτο δυναμένως εἰπαί , πάντων , ὡς εἴπαμε , πεπτωκότων καὶ καταστρωμένων καὶ χαμαὶ κεμένων . Τίν γὰρ εἴπω τοῦτο ; τῷ ἀρπάζοντι καθ' ἑκάστην ἡμέραν ; ἀλλὰ καὶ τὰ μέγα πτωμὴ πασῶν . Ἄλλὰ τῷ πόρῳ ; ἀλλὰ ἔρρηπται χαμαί . Ἄλλὰ τῷ μεθυσόντι ; ἀλλὰ καὶ αὐτὸς καὶ ται · καὶ οὐδὲ , ὅτι καὶ ται , οἶδεν . Ὅστε οὐ τοῦτο καὶ πρὸς τοῦ ῥήματος , ἀλλ' ἐκεῖνον τοῦ προσφάτισου , δ καὶ πρὸς Ἰουδαίους ἔλεγε · Μὴ ὁ τιμῶν οὐκ ἀντίστασαι ; Καὶ γὰρ ἄπαντες κεινται , καὶ ἀναστήναι οὐ βούλονται . Ὅστε ἡ προτροπή ἡμῖν οὐχ ὑπὲρ τοῦ μὴ πασῃν , ἀλλ' ὑπὲρ τοῦ τοῖς κακίμους δυναθῆναι ἀναστῆναι . Ἀναστῶμεν τοίνυν ὅφ' γοῦποτε , ἀγαπητοί , ἀναστῶμεν , καὶ στωμὴ γενναίως . Μέχρι τίνος κεῖμαι ; μέχρι τίνος μεθυσόμεν , τῇ πολλῇ τῶν βιωτικῶν ἐπιθυμίᾳ κακαρωμένοι ; Ἐδικαιρον καὶ νῦν εἶπεν · Πρὸς τίνὰ λαλῶ καὶ δικαιωτῶρομαι ; οὐδε πάντες καὶ πρὸς αὐτὴν τῆς ἀρετῆς τὴν διδασκαλίαν εἰσὶ κακαρωμένοι , καὶ πολλῶν ἐνετύχεν ἐμπλακημένων κακῶν ! Καὶ εἰ τὰς ψυχὰς γυμνὰς ἦν ἰδεῖν , καθάπερ ἐπὶ τῶν στρατοπέδων τῆς συμβολῆς παραλεούσης , τοὺς μὲν νεκροὺς ἔστι θεάσασθαι , τοὺς δὲ τετραυματισμένους [ 207 ] , οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς Ἐκκλησίας εἴδομεν ἂν . Διὰ δέρομαι καὶ παρακαλῶ , χεῖρα ἀλλήλοις · ὀρθῶμεν καὶ διανατώμεν . Καὶ γὰρ ἐγὼ τῶν πεπληγωμένων εἰμὶ , καὶ δεομένω τοῦ φάρμακου ἐπιθήσοντος . Ἄλλὰ μὴ ἀπογνῶτε διὰ τοῦτο · εἰ γὰρ καὶ χαλεπαὶ αἱ πληγαί , ἀλλ' οὐκ ἄνιatoi . Τοιούτος ἡμῶν ὁ ἰατρός · μόνον αἰσθώμεθα τῶν τραυμάτων , κλῶν εἰς αὐτὸ τὸ ἔργατον ἐλθώμεν τὰς χεῖρας , πολλάς ὁδοὺς εὑρίσκομεν σωτηρίας ἡμῖν . Κλῶν γὰρ τῷ πλησὶν ἀφῆς ὀργήν , ἀφεθήσεται σοι πλημμελήματα · Ἐὰν γὰρ ἀφῆτε , φησὶ , τοῖς ἀνθρώποις , ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος . Κλῶν ἐλεημοσύνην δῶς , συγχωρήσει σοι τὰ ἁμαρτήματα · Τὰς γὰρ ἀνομίας σου , φησὶν , ἐν ἐλεημοσύναις λύσεις . Κλῶν εὐξῆ σπουδαίως , ἀπολαύσεις ἀφέσεως . Καὶ τοῦτο δεῖνυσιν ἡ χρεία · ἡ τῶν ἡμῶν ἐκείνων δικαστῆν ἐπικάμψασα τὴν συνειδείας τῆς ἐνεστώσης . Καὶ κατηγρήσεως τῶν ἁμαρτημάτων , ἔχεις παραμύθιον · Λέγε γὰρ τῷ τῶν ἁμαρτιῶν σου πρῶτος , ἵνα δικαιωθῇς . Κλῶν συνηφρόνως ὑπὲρ τούτων , καὶ τοῦτο σοι φάρμακον ἔσται μέγιστον · Εἴδοι γὰρ , φησὶν , ὅτι ἐλυπηθὴ καὶ ἐχορεύθην στυγνῶς , καὶ ἰασάμην τὰς
Lemmas: μόνος τοιοῦτος δίνω δίκη , ὁ δέ ὑπέρ ὁ πειράζω , καί ὁ ὁ πλῆθος δυσωπέω ὁ Θεός , οὐ δέ τοιοῦτος ἐπιτυγχάνω · πολύς μᾶλλον δή ἐγώ , εἄν μή νήφω , οὗτος εἰμί . καί καλῶς εἶπον · ὁ δοκέω στενός . οὗτος γάρ οὐδέ στενός εἰμί , ὡς στενός χρή , ὁ βαρβενὲν οὗτος · ταχύς γάρ ὁ τοιούτος παύω · ἐπεί καί ἐκεῖνος , εἰμί μή μέγας φρονέω καί δέρω , ἀλλά εἰμί κατεστημένος , οὐ εἄν οὗτος πάσχω . ὅθεν δῆλος , ὅτι ἀλαζονίας μάλιστα καί ῥᾳθυμία ἑξῆς καί ὁ γαστριμαργία οὗτος εἰμί ὁ αἰτία ὁ κακός . ὅστε εἰμί καί σπάω , φυλάσσω ὁ μή πάσσω . ὁ γάρ ἐνταῦθα εἰμί οὐ εἰμί στενός · Βαιώ , ἰός ἐν ἀπαλλαγή ὁ κῦμα ὁ πάρειμι βίος , καί πρός ὁ ευδιαιτος καταπλίσσω λιμήν . μή τοίνυν ἐπί ὁ στάσις φρονέω μέγας , ἀλλά φυλάσσω ὁ πίστις . εἰμί γάρ Παῦλος · δείδω , ὁ πᾶς στερρός , πολύς μᾶλλον ἐγώ δείδω · χρή . ὁ μέν οὖν ἀπόστολος λέγω , ὅστε ὁ δοκέω στενός , βλέπω μή πίπτω · ἐγώ δέ οὐδέ οὗτος δύναμαι εἶπον , πᾶς , ὡς λέω , πίπτω καί καταστρωμένος καί χαμαί κεμένων . ὅς γάρ εἶπον οὗτος ; ὁ ἀρπάζω κατά ἕκαστος ἡμέρα ; ἀλλά καί ὁ μέγας πτωμὴ πᾶς . ἀλλά ὁ πόρος ; ἀλλά ῥήγνυμι χαμαί . ἀλλά ὁ μεθύσκω ; ἀλλά καί αὐτός καί ὁ · καί οὐδέ , ὅτι καί ὁ , οἶδα . ὅστε οὖον οὗτος καί πρός ὁ ῥῆμα , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ προσφατισυς , δ καί πρός Ἰουδαῖος λέγω · μή ὁ τιμή οὐ ἀνθίστημι ; καί γάρ ἀπάντομαι κεῖμαι , καί ἀνίστημι οὖον βούλομαι . ὅστε ὁ προτροπή ἐγώ οὐ ὑπέρ ὁ μή πάσσω , ἀλλά ὑπέρ ὁ ὁ κακίμους δύναμαι ἀνίστημι . ἀνίστημι τοίνυν ὑπό γουποτος , ἀγαπητός , ἀνίστημι , καί στωμὴ γενναῖος . μέχρι τίς κεῖμαι ; μέχρι τίς μεθύσκω , ὁ πολύς ὁ βιωτικός ἐπιθυμία κακαρωμένος ; εδικαιρος καί νῦν εἶπον · πρός τις λαλέω καί δικαιωτωρομης ; οὐ πᾶς καί πρός αὐτός ὁ ἀρετή ὁ διδασκαλία εἰμί κακαρωμένος , καί πολύς ἐντυγχάνω ἐμπλάσσω κακός ! καί εἰμί ὁ ψυχή γυμνάς εἰμί ὁράω , καθάπερ ἐπί ὁ στρατόπεδον ὁ συμβολή παραλέω , ὁ μέν νεκρός εἰμί θεάομαι , ὁ δέ τραυματίζω [ 207 ] , οὗτος καί ἐπί ὁ ἐκκλησία ὁράω εἄν . Ζεύς δέρω καί παρακαλέω , χείρ ἀλλήλων · ὄρνυμι καί διανατώμεν . καί γάρ ἐγώ ὁ πληγωμένος εἰμί , καί δήω ὁ φάρμακο ἐπιτίθημι . ἀλλά μή ἀπογιγνώσκω διά οὗτος · εἰμί γάρ καί χαλεπός ὁ πληγή , ἀλλά οὐ ἄνιος . τοιούτος ἐγώ ὁ ἰατρός · μόνος αἰσθάνομαι ὁ τραῦμα , κλάω εἰς αὐτός ὁ ἔργω ἔρχομαι ὁ χείρ , πολύς ὁδός εὑρίσκω σωτηρία ἐγώ . κλάω γάρ ὁ πλησὶν ἀφῆς ὀργή , ἀφίημι σύ πλημμέλημα · ἐάν γάρ ἀφίημι , φημί , ὁ ἄνθρωπος , ἀφίημι καί σύ ὁ πατήρ σύ ὁ οὐράνιος . κλάω ἐλεημοσύνη δίδωμι , συγχωρέω σύ ὁ ἁμάρτημα · ὁ γάρ ἀνομία σύ , φημί , ἐν ἐλεημοσύνη λύω . κλάω εὔχομαι σπουδαῖος , ἀπολαύω ἄφεσις . καί οὗτος δεινός ὁ χρεία · ὁ ὁ ἐγώ ἐκεῖνος δικαστής ἐπικάμπτω ὁ συνειδείας ὁ ἐνίστημι . καί κατηγρήσεως ὁ ἁμάρτημα , ἔχω παραμύθιον · λέγω γάρ ὁ ὁ ἁμαρτία σύ πρῶτος , ἵνα δικαιόω . κλάω συνηφροναω ὑπέρ οὗτος , καί οὗτος σύ φάρμακον εἰμί μέγας · εἰδοί γάρ , φημί , ὅτι λυπέω καί χορεύω στυγνός , καί ἰάομαι ὁ