joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0243.2
δ . Καὶ θέα τὴν πανουργίαν . Οὐδὲ γὰρ τῶν βοῶν ἀπολλυμένων προσῆγαγε τὸ μηχάνημα τοῦτο , οὐδὲ τῶν ὄνων , οὐδὲ τῶν καμήλων , ἀλλ' οὐδὲ τῆς οἰκίας κατενεχθείσης , οὐδὲ τῶν παίδων καταχωθέντων , ἀλλὰ σιγᾷ τείως καὶ ἡσυχάζειν ἐξ τῆν ἀδήλην ὥραν · [ 255 ] ὅτε δὲ τῶν σκιολήκων ἀνέδυσεεν ἡ πηγή , καὶ σηπόμενον τὸ δέρμα κατέφρει , καὶ διαπανοῦμαι αἱ σάρκες ἰχώρα πολλὴν γέμουσα δυσωδίας ἐποίουν , καὶ τηγάνων καὶ καμίνων καὶ πάσης φλογὸς ὀδυνηρότερον αὐτὸν ἢ τοῦ διαβόλου κατανήλισκε χεῖρ , θηρίου παντὸς χαλεπωτέρων διατρώγουσα πάντοθεν καὶ καταδείουσα τὸ σῶμα , καὶ ἐν ταύτῃ τῇ συμφορᾷ πολὺς προῆλθε χρόνος , τότε αὐτὴν προσάγει τὴν τετρυχημένην καὶ κατεργασμένην . Εἰ γὰρ παρὰ τὰ προοίμια προσῆλθε τῆς συμφορᾶς , οὐδ' ἐπειδὴν ἐφραν οὕτως ἐκνευρισμένον , οὐδ' ἂν αὐτὴ τὴν συμφορὰν ἔσχεν ἐξογκῶσα · οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν λόγῳνυνὶ δὲ ὅτε αὐτὸν εἶδε διὰ τὸ μῆκος τοῦ χρόνου διφώντα ἀπαλλαγῆς , καὶ ἐπιθυμοῦντα τῆς τῶν ἐπικαμιγνῶν λύσεως , σφοδρῶς τότε προσέτρεχεν . Ὡς γὰρ σφόδρα κατειργασμένος ἦν , καὶ οὐδὲ ἀναπνεῖν λοιπὸν εἶχεν , ἀλλὰ καὶ ἀποθανεῖν ἐπώθι , ἔκουσον τὴ φωνήν · [ εἰ γὰρ δυναίην ἐμανὸν χειρώσασθαι , ἢ δεσθήναι ἑτέρου , καὶ ποιήσαιμι τοῦτο . ] Καὶ θέα μοι τὴν κακουργίαν τῆς γυναικός , πόθεν εὐθέως προσιμάζεται · ἀπὸ τοῦ πλήθους τοῦ χρόνου . Μέχρι τίνος καρτερήσεις ; λέγουσα . Εἰ δὲ πολλάκις καὶ πραγμάτων οὐκ ἄντων λόγῳ μόνον ἔχυσαν μαλάξαι , ἄνδρῳσον τί τότε πᾶσχειν αὐτὸν εἰδὸς ἦν , μετὰ τῶν ῥημάτων τούτων καὶ τῶν πραγμάτων ὀδυνώτων αὐτὸν . Καὶ το δὴ πάντων χειρῶν , ὅτι καὶ γυνὴ τὰ ταῦτα λέγουσα ἦν , καὶ γυνὴ ἀναπαύσεως καὶ ἀπαγορεύσεως καὶ διὰ τοῦτο σπουδάζουσα καὶ αὐτὸν εἰς ἀπόγνωσιν ἐμβαλεῖν . Πλὴν ἀλλ' ἵνα σαφέστερον ἴδωμεν τὸ μηχάνημα τῷ ἀδμασεντῶ τούτῳ προσαγογόμενον τείχει , καὶ αὐτῶν ἀκούσωμεν τῶν ῥημάτων . Τίνα οὖν ταῦτά ἐστι ; Μέχρι τίνος καρτερήσεις λέγω , Ἰβού δραμάτων χρόνον ἐπὶ μικρὸν προσδεχόμενος τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μου ; Ἥλεγξέ γὰρ σου , φησί , τὰ ῥήματα ὁ χρόνος , μαχρότερος μὲν γινόμενος , λύσιν δὲ οὐδεμίαν ἐμφαίνων . Ταῦτα δὲ λέγεν , οὐχ εἰς ἀπόγνωσιν αὐτὸν ἐμβαλλούσα μόνον , ἀλλὰ καὶ ὀνειδίζουσα καὶ χωριζοῦσα . Καὶ γὰρ ἐκεῖνος ἐνοχλοῦσαν ἀει παραμιμούμενος καὶ διαχρωμένος τοιαῦτα ἐφθέγγετο · Ἀνάμενον ἐπὶ μικρόν , καὶ ταχέως ἔσται τούτων τὸ τέλος . Ὀνειδίζουσα τοίνυν αὐτῷ , φησί · Μὴ καὶ νῦν τὸ αὐτὸ ἔρειπε ; πολὺς γὰρ ἤδη χρόνος παρήδραμε , καὶ τέλος τούτων οὐδὲν ἀνεράνθη . Καὶ θέα τὴν κακουργίαν · οὐδὲ γὰρ μέμνηται τῶν βοῶν , οὐ τῶν προβάτων , οὐδὲ τῶν καμήλων · ἔδει γὰρ οὐ σφόδρα εὐθέως τοῦτο ; δακνόμενον · ἀλλ' ἐπὶ τὴν φύσιν εὐθέως ἔρχεται , καὶ τῶν παίδων ἀναμνηστικεῖ · ἐπ' αὐτοῖς γὰρ εἶδεν αὐτὸν καὶ τὴν ἐσθῆτα διαρρήξαντα , καὶ τὴν κόμην ἀποκειρμένον . Καὶ οὐχ εἶπεν , Ἀπόλειπτό σου τὰ παῖδια , ἀλλὰ σφόδρα παρισπάζει · Ἡφράντισται σου τὸ μηνημόσυνον ἀπὸ τῆς τῆς , δι' ὃ καὶ τὰ παῖδια ποιεῖ . Εἰ γὰρ καὶ νῦν , ἀναστάσεως φανείσης , ἐντεῦθεν ἐστι τὰ παῖδια ἐπεράστα ἀπὸ τοῦ τὴν [ 256 ] μνήμην τῶν ἀπελθόντων
Lemmas: δ . καί θέα ὁ πανουργία . οὐδέ γάρ ὁ βοῦς ἀπόλλυμι προσάγω ὁ μηχάνημα οὗτος , οὐδέ ὁ ὄνος , οὐδέ ὁ κάμηλος , ἀλλά οὐδέ ὁ οἰκίον καταφέρω , οὐδέ ὁ παῖς καταχώννυμι , ἀλλά σιγάω τείως καί ἡσυχάζω ἐκ ὁ ἄδηλος ὥρα · [ 255 ] ὅτε δέ ὁ σκιοληκαω ἀναδύνω ὁ πηγή , καί σήπω ὁ δέρμα καταφέρω , καί διαπανουμης ὁ σάρξ ἰχώρ πολύς γέμω δυσωδία ποιέω , καί τάγηνον καί κάμινος καί πᾶς φλόξ ὀδυνηρός αὐτός ἢ ὁ διάβολος καταναλίσκω χείρ , θηρίον πᾶς χαλεπός διατρώγω πάντοθεν καί καταδέω ὁ σῶμα , καί ἐν οὗτος ὁ συμφορά πολύς προέρχομαι χρόνος , τότε αὐτός προσάγω ὁ τρύχω καί κατεργάζομαι . εἰμί γάρ παρά ὁ προοίμιον προσέρχομαι ὁ συμφορά , οὐδέ ἐπειδή φρήν οὕτως ἐκνευρίζω , οὐδέ εἄν αὐτός ὁ συμφορά ἔχω διογκώνω · οὗτος καί ἐπί ὁ λόγῳνυνὶ δέ ὅτε αὐτός ὁράω διά ὁ μῆκος ὁ χρόνος διφάω ἀπαλλαγή , καί ἐπιθυμέω ὁ ὁ ἐπικαμιγνῶν λύσις , σφοδρός τότε προστρέχω . ὡς γάρ σφόδρα κατεργάζομαι εἰμί , καί οὐδέ ἀναπνέω λοιπός ἔχω , ἀλλά καί ἀποθνῄσκω ἐπωθέω , ἔκω ὅς φωνή · [ εἰμί γάρ δυναίην μανός χειρόομαι , ἢ ἐσθίω ἕτερος , καί ποιέω οὗτος . ] καί θέα ἐγώ ὁ κακουργία ὁ γυνή , πόθεν εὐθύς προσιμάζεται · ἀπό ὁ πλῆθος ὁ χρόνος . μέχρι τίς καρτέρησις ; λέγω . εἰμί δέ πολλάκις καί πρᾶγμα οὐ Ἄντων λόγος μόνος χύνω μαλάσσω , ἄνδρῳσον τίς τότε πάσχω αὐτός οἶδα εἰμί , μετά ὁ ῥῆμα οὗτος καί ὁ πρᾶγμα οδυνωτον αὐτός . καί ὁ δή πᾶς χείρ , ὅτι καί γυνή ὁ οὗτος λέγω εἰμί , καί γυνή ἀνάπαυσις καί ἀπαγόρευσις καί διά οὗτος σπουδάζω καί αὐτός εἰς ἀπόγνωσις ἐμβάλλω . πλήν ἀλλά ἵνα σαφής ὁράω ὁ μηχάνημα ὁ ἀδμασεντῶ οὗτος προσάγω τεῖχος , καί αὐτός ἀκούω ὁ ῥῆμα . τίς οὖν οὗτος εἰμί ; μέχρι τίς καρτέρησις λέγω , Ίβου δρᾶμα χρόνος ἐπί μικρός προσδέχομαι ὁ ἐλπίς ὁ σωτηρία ἐγώ ; ἐλέγχω γάρ σύ , φημί , ὁ ῥῆμα ὁ χρόνος , μακρός μέν γίγνομαι , λύσις δέ οὐδείς ἐμφαίνω . οὗτος δέ λέγω , οὐ εἰς ἀπόγνωσις αὐτός ἐμβάλλω μόνος , ἀλλά καί ὀνειδίζω καί χωρίζω . καί γάρ ἐκεῖνος ἐνοχλέω ἀει παραμιμέομαι καί διαχράω τοιοῦτος φθέγγομαι · ἀναμένω ἐπί μικρός , καί ταχέως εἰμί οὗτος ὁ τέλος . ὀνειδίζω τοίνυν αὐτός , φημί · μή καί νῦν ὁ αὐτός ἐρείπω ; πολύς γάρ ἤδη χρόνος παρατρέχω , καί τέλος οὗτος οὐδείς ἀνεράνθη . καί θέα ὁ κακουργία · οὐδέ γάρ μιμνήσκω ὁ βοῦς , οὖον ὁ πρόβατον , οὐδέ ὁ κάμηλος · ἐσθίω γάρ οὖον σφόδρα εὐθύς οὗτος ; δάκνω · ἀλλά ἐπί ὁ φύσις εὐθύς ἔρχομαι , καί ὁ παῖς ἀναμνηστικός · ἐπί αὐτός γάρ ὁράω αὐτός καί ὁ ἐσθής διαρρήγνυμι , καί ὁ κόμη ἀποκείρω . καί οὐ εἶπον , Ἀπόλειπτό σύ ὁ παιδιά , ἀλλά σφόδρα παρισπαζω · ηφραντιειμι σύ ὁ μηνημοσυνειμι ἀπό ὁ ὁ , διά ὅς καί ὁ παιδιά ποιέω . εἰμί γάρ καί νῦν , ἀνάστασις φαίνω , ἐντεῦθεν εἰμί ὁ παιδιά περαστός ἀπό ὁ ὁ [ 256 ] μνήμη ὁ ἀπέρχομαι