joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0286.2
γ . Εἰδὲς καὶ ἐν γυναικὶ ψυχὴν ἀποστολικήν ; Καθὰ περ γὰρ ὁ Παῦλος εἶλετο ( ὡς ἂν εἰ μεγάλῳ τις μικρὸν παραδιδῶσι ) ὑπὸ Ἰουδαίων ἀνὰθεμα γενέσθαι , οὕτω καὶ αὐτή , ἵνα ὁ παὶς εὐλογηθῇ , καὶ καταραθῆναι ἤθετο . Καὶ τῶν μὲν ἀγαθῶν ἐκεῖνοι παρεχώρει · οὐ γὰρ δὴ μετ’ ἐκείνου εὐλογεῖσθαι ἤμελλε · τὰ δὲ κακὰ αὐτὴ μόνη παρεσκευάζετο ὑπομένειν · ἀλλ’ ὅμως ἔχαρε καὶ ἠπείγετο , καὶ ταῦτα τοσούτω κινδύνῳ προκειμένῳ , καὶ τῇ μελλούσῃ τῶν πραγμάτων ἐδυσχέραινε . Καὶ γὰρ ἐδοκίμει μὴ προλαβὼν ὁ Ἠσαὺ ματαῖαν αὐτῆς ποίησιν τῶν σοφῶν . Διὸ καὶ συντέμνει τὰ ῥήματα , καὶ ἐπάγει τὸν νεανίσκον , καὶ ἀφέρεσα ἀντειπαίν πρὸς τὸ εἰρημένον , λογισμὸν ἰκανὸν ποιεῖ αὐτὸν λέγει . Οὐδὲ γὰρ εἶπεν , Εἴπα τὰῦτα λέγεις καὶ μήτην δέδοικας , τοῦ πατρὸς σου γεγηρακὸτος καὶ τῶν τρανῶν τῆς αἰσθήσεως ἀφηρημένου , ἀλλὰ τί ; Ἐπ’ ἐμὲ ἡ κατάρα σου , τέκνον · μόνον οὐ μὴ διαφθερῆς τὸ δόγμα , μηδὲ ἀπολέσῃς τὸ θήραμα , μηδὲ τὸν θησαυρὸν προδῷς . Αὐτὸς δὲ οὕτως ὁ Ἠσαὺς οὐχὶ ἐθῆται παρὰ τῷ συγγενεῖ δι’ ἐστ’ ἐπτά ; οὐχὶ μετὰ τῆς δουλείας καὶ γέλωτα ὠφλὲν ὑπὲρ τῆς ἀπάτης ἐκεῖνης ; Τί οὖν ; ἄρα ἠθέτο τοῦ γέλωτος ; ἄρα ἀσχημονεῖν ἐνόμιζεν ὅτι ἐλευθέρος ὤν καὶ ἐξ ἐλευθέρων καὶ τραφεῖς , εὐγενῶς , τὰ τῶν δούλων ὑπέμενε παρὰ τοῖς προσήκουσιν ; ἢ μάλιστα δάκνειν εἴωθεν , ὅταν παρὰ τοῖς γνωρίμοις τις τὰ ἐπονείδιστα πάσχῃ . Οὐδαμῶς · τὸ δὲ αἴτιον ἡ ἀγάπη , ἡ καὶ τὸν χρόνον πολλὸν ἕνεκα οὐλῶν ἀπέφηνεν . Ἡστῶν γὰρ , φησίν , ἐνἄμωρὸν αὐτοῦ ὥσπερ ἡμέραι ἑλίχαι . Τοσοῦτον ἀπέχει τοῦ δάκνεσθαι · καὶ ἐρυθρῶν ἐπὶ τῇ δουλείᾳ ταύτῃ . Εἰδὼς οὖν εἰλεγεν ὁ μακάριος Παῦλος , Ἡ ἀγάπη οὐκ ἀσχημονεῖ · οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς , οὐ παροξύνεται . Εἰπὼν γὰρ , ὅτι Οὐκ ἀσχημονεῖ , δείκνυσι καὶ τὸν τρόπον , δι’ ὃν οὐκ ἀσχημονεῖ . Τίς δὲ ὁ τρόπος ; Ὅτι οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς . Τὸν γὰρ ἀγαπῶμενον
Lemmas: γ . ἀνάκλεις καί ἐν γυνή ψυχή ἀποστολικός ; καθά περ γάρ ὁ Παῦλος αἱρέω ( ὡς εἄν εἰμί μέγας τις μικρός παραδίδωμι ) ὑπό Ἰουδαῖος ἀνάθεμα γίγνομαι , οὗτος καί αὐτός , ἵνα ὁ παῖς εὐλογέω , καί καταίρω αἴθω . καί ὁ μέν ἀγαθός ἐκεῖνος παραχωρέω · οὖον γάρ δή μετά ἐκεῖνος εὐλογέω μέλλω · ὁ δέ κακός αὐτός μόνος παρασκευάζω ὑπομένω · ἀλλά ὅμως χαίρω καί ἐπείγω , καί οὗτος τοσοῦτος κίνδυνος πρόκειμαι , καί ὁ μέλλω ὁ πρᾶγμα δυσχεραίνω . καί γάρ δοκιμάω μή προλαμβάνω ὁ Ἠσαύς μάταιος αὐτός ποίησις ὁ σοφός . Διὸ καί συντέμνω ὁ ῥῆμα , καί ἐπάγω ὁ νεανίσκος , καί ἀφέρεσα αντειπαις πρός ὁ εἴρω , λογισμός ἱκανός ποιέω αὐτός λέγω . οὐδέ γάρ εἶπον , εἶπον Ούτος λέγω καί μήτης δείδω , ὁ πατήρ σύ γηράσκω καί ὁ τρανής ὁ αἴσθησις αφηρημένος , ἀλλά τίς ; ἐπί ἐγώ ὁ κατάρα σύ , τέκνον · μόνος οὖον μή διαφθείρω ὁ δόγμα , μηδέ ἀπόλλυμι ὁ θήραμα , μηδέ ὁ θησαυρός προδίδωμι . αὐτός δέ οὕτως ὁ Ἠσαὺς οὐ ἔθω παρά ὁ συγγενής διά ἐστώ ἑπτά ; οὐ μετά ὁ δουλεία καί γέλως ὠφλὲν ὑπέρ ὁ ἀπάτη ἐκεῖνος ; τις οὖν ; ἄρα αἴθω ὁ γέλως ; ἄρα ἀσχημονέω νομίζω ὅτι ἐλεύθερος εἰμί καί ἐκ ἐλεύθερος καί τρέφω , εὐγενής , ὁ ὁ δοῦλος ὑπομένω παρά ὁ προσήκω ; ἢ μάλιστα δάκνω εἴωθα , ὅταν παρά ὁ γνώριμος τις ὁ ἐπονείδιστος πάσχω . οὐδαμός · ὁ δέ αἴτιος ὁ ἀγάπη , ὁ καί ὁ χρόνος πολύς ἕνεκα ὅλος ἀποφαίνω . εἰμί γάρ , φημί , ἄνωμος αὐτός ὥσπερ ἡμέρα ἑλίσσω . τοσοῦτος ἀπέχω ὁ δάκνω · καί ἐρυθρός ἐπί ὁ δουλεία οὗτος . εἰδώς οὖν λέγω ὁ μακάριος Παῦλος , ὁ ἀγάπη οὐ ἀσχημονέω · οὖον ζητέω ὁ ἑαυτοῦ , οὖον παροξύνω . εἶπον γάρ , ὅτι οὐ ἀσχημονέω , δείκνυμι καί ὁ τρόπος , διά ὅς οὐ ἀσχημονέω . Τῖς δέ ὁ τρόπος ; ὅτι2 οὖον ζητέω ὁ ἑαυτοῦ . ὁ γάρ ἀγαπάω