joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0143.3
ἠδικηκώς · μᾶλλον δὲ ἐκεῖνος μὲν μετὰ μυρίων τραυμάτων σκώληκα τικτόντων . Ἐννόησον δτι πρόσκαιρα τὰ παρόντα , λόγιοι τοὺς τῶν προγόνων , κατάλαβε τὰ γεγενήμένα σαφῶς , καὶ ὄψει ταῖς ἰχυρότερον σε ἐποίησεν ὁ ἀδίκησας . Τὸ μὲν γὰρ αὐτοῦ πάθος χαλεπώτερον ἐποίησε , τὴν φιλαργυρίαν λέγω · τὸ δὲ σὸν ἀσθενέστερον , λελών τὴν τροφὴν τοῦ θηρίου . Καὶ ἐπὶ πρὸς τούτοις ἀπήλλαξέ σε φροντίδων , ἀγωνίας , βασκανίας συκοφαντιῶν , θορύβου , παραχῆς , φόβου διηνεκοῦς · καὶ τὸν φοροῦντα τῶν κακῶν ἐπεσώμευσεν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ κεφαλήν . Τί οὖν , ἐὰν λιμὼν παλαίωσι , φησί ; Μετὰ Παύλου τοῦτο πάσχεις τοῦ λέγοντος · Ἄγρυ τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμντεύομεν . Ἄλλ᾽ ἐνεῖνος διὰ τὸν Θεόν , φησί . Καὶ σὺ διὰ τὸν Θεόν · ὅταν γὰρ μὴ ἐκἐξέλθῃς , διὰ τὸν Θεὸν τοῦτο ποιεῖς . Ἄλλ᾽ ὁ ἠδικηκὼς μετὰ τῶν πλουτουμένων τρωφᾷ . Μᾶλλον δὲ μετὰ τοῦ διαβόλου · ἀλλὰ σὺ μετὰ Παύλου στεφανοῦσαι . Μὴ τοῖνυν δέδιε λιμὼν · Οὐ γὰρ λιμοκρήσει Κύριος ψυχὰς δικαίων . Καὶ ἕτερός φησι πάλιν · Ἐπιβήσῃ ἐπὶ Κύριον τὴν μερίννιν σου , καὶ αὐτὸς σε διαθρέψει . Εἰ γὰρ τὰ στρουθία τοῦ ἀγροῦ διατρέπει , πῶς σὲ οὐ διαθρέψει ; Μὴ γινώμεθα τοίνυν ἀλιγέσκους μηδὲ ἀλιγώφυτοι , ἀγαπητοί . Ὁ γὰρ βασιλεὺς οὐρανῶν ἐπαγγελιάμενος καὶ τοσαῦτα ἀγαθά , τὰ παρόντα πῶς οὐ δώσει ; Μὴ περιττοὺς ἐπιθυμῶμεν , ἀλλ᾽ ἀυτάρκεις ἔχωμεθα , καὶ διὰ πλουτεῖν σκεπάσματα ζηνῶν καὶ τροφὰς , καὶ πάντων ἐπιληφόμεν καὶ τούτων καὶ τῶν πολλῷ μειόνων . Εἰ δὲ ἀλγεῖς ἐστι καὶ κάτω κῦπτες , ἠδουλήσω σοι τοῦ ἠδικηκότος μετὰ τὴν νίκην δεῖξαι τὴν ψυχήν , πῶς τέφρα γίνεται . Καὶ γὰρ ἡ ἁμαρτία τοιούτων ἕως μὲν ἂν ἐργαζή , παρέχει τινὰ ἡδονήν · [ 144 ] ὅταν δὲ τελεσθῇ , τότε ἡ μικρὰ ἡδονὴ ὑπεξίσταται , ἐπείσρεχεται δὲ ἀθυμία . Ταῦτα καὶ ὅταν ὑδρίζωμεν τινὰς πάχομεν · ὕστερον γοῦν ἐαυτὸν κατηγοροῦμεν . Οὕτω καὶ ὅταν πλεονεκτῶμεν , χαίρομεν · μετὰ δὲ ταῦτα κεντοῦμεθα ὑπὸ τοῦ συνειδότος .
Lemmas: ἀδικέω · μᾶλλον δέ ἐκεῖνος μέν μετά μυρίος τραῦμα σκώληξ τίκτω . ἐννοέω δ πρόσκαιρος ὁ πάρειμι , λόγιος ὁ ὁ πρόγονος , καταλαμβάνω ὁ γίγνομαι σαφῶς , καί ὁράω ὁ ιχυροτερος σύ ποιέω ὁ ἀδικέω . ὁ μέν γάρ αὐτός πάθος χαλεπός ποιέω , ὁ φιλαργυρία λέγω · ὁ δέ σός ἀσθενής , λάω ὁ τροφή ὁ θηρίον . καί ἐπί πρός οὗτος ἀπαλλάσσω σύ φροντίς , ἀγωνία , βασκανία συκοφαντία , θόρυβος , παραχέω , φόβος διηνεκής · καί ὁ φορός ὁ κακός ἐπισῴζω ἐπί ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή . τις οὖν , ἐάν λιμός παλαίωσις , φημί ; μετά Παῦλος οὗτος πάσχω ὁ λέγω · Ἄγρυ ὁ ἄρτι ὥρα καί πεινάω καί διψάω καί γυμνόω . ἄλλος ἔνειμι διά ὁ Θεός , φημί . καί σύ διά ὁ Θεός · ὅταν γάρ μή ἐκἐξέλθῃς , διά ὁ θεός οὗτος ποιέω . ἄλλος ὁ ἀδικέω μετά ὁ πλουτέω τρωφᾷ . μᾶλλος δέ μετά ὁ διάβολος · ἀλλά σύ μετά Παῦλος στεφανόω . μή τοίνυν δείδω λιμός · οὖον γάρ λιμοκρήσει Κύριος ψυχή Δίκαιος . καί ἕτερος φημί πάλιν · ἐπιβαίνω ἐπί κύριος ὁ μερίννιν σύ , καί αὐτός σύ διατρέφω . εἰμί γάρ ὁ στρουθίας ὁ ἀγρός διατρέπω , πῶς σύ οὖον διατρέφω ; μή γίγνομαι τοίνυν ἀλιγέσκους μηδέ αλιγωφυος , ἀγαπητός . ὁ γάρ βασιλεύς οὐρανός ἐπαγγέλλω καί τοσοῦτος ἀγαθός , ὁ πάρειμι πῶς οὖον δίδωμι ; μή περισσός ἐπιθυμέω , ἀλλά αὐτάρκης ἔχω , καί διά πλουτέω σκέπασμα Ζήνων καί τροφή , καί πᾶς ἐπιλαμβάνω καί οὗτος καί ὁ πολύς μείων . εἰμί δέ ἀλγέω εἰμί καί κάτω κύπτω , ἀδουλέω σύ ὁ ἀδικέω μετά ὁ Νίκη δείκνυμι ὁ Ψυχή , πῶς τέφρα γίγνομαι . καί γάρ ὁ ἁμαρτία τοιοῦτος ἠώς μέν εἄν ἐργάζομαι , παρέχω τις ἡδονή · [ 144 ] ὅταν δέ τελέω , τότε ὁ μικρός ἡδονή ὑπεξίσταμαι , ἐπείσρεχεται δέ ἀθυμία . οὗτος καί ὅταν υδριζω τις πάχω · ὕστερος γοῦν ἑαυτοῦ κατηγορέω . οὕτως καί ὅταν πλεονεκτέω , χαίρω · μετά δέ οὗτος κεντέω ὑπό ὁ σύνοιδα .