joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0154.4
γ . 155 Ἄλλὰ τὸ μὲν πρὸ τοῦτο ταῦτα γίνεσθαι καίτοι δεῖν ἦν , οὐχ οὕτω δεῖν ἦν · τὸ δὲ μετὰ τὸν οὐρανόν , μετὰ τὰ βασιλεία , μετὰ τὸν μυστηρίων ἀπολαύσαι τῶν φρικτῶν παλίν μολύνεσθαι , πολὺν ἔχει συγγνώμην ; Ἡ οὐχ οἶε καὶ τοὺς πλεονέκτας καὶ πᾶσιν , οἷς ἐμπροσθεν ἀτηρημένους , αὐτὸν τὸν διάβολον συγκατακλίνεσθαι ; τὰς δὲ καλλωπιζομένας πρὸς ἀσέλγειαν γυναῖκας οὐχ ἤττ’ μετ’ ἐκείνου μέ-γνυσθαι ; καὶ τὶς ἀντερεῖ τούτῳ τῷ λόγῳ ; Εἰ δὲ ἔστι τις φιλονεικῶν , ἀποδοῦναι τὴν ψυχὴν τῶν τὰ τοιαῦτα ἀσχημονουσῶν γυναικῶν , καὶ δῆσαι πάντας · τὸν πονηρὸν δαίμονα ἐκεῖνον σφοδρῶς συμπεπλεγμέ-νον αὐταῖς . Δύσκολον γὰρ , ἀγαπητοί , δύσκολον , τάχα δὲ καὶ ἀμήχανον , τοῦ σώματος καλλωπιζομένου οὕτως , καὶ τὴν ψυχὴν ὁμοῦ καλλωπιζεσθαι · ἀλλ’ ἀνάγκη ὅστερον ἀμελεῖσθαι , ἐπιμελουμένου ὁστεροῦ · οὐ γὰρ ἔχει φύσιν ὁμοῦ ταῦτα γίνεσθαι . Διὸ φησιν · ὁ καλ-λώμενος τῇ πόρνη , ἕν σῶμα διενεῖ · ὁ δὲ καλλώ-μενος τῷ Κυρίῳ , ἕν πνεῦμα ἔστι . Πνεῦμα γὰρ γίνεται λοιπὸν ὁ τοιοῦτος , ἅμα σῶμα περιέκται . Ὅταν γὰρ μηδὲν σωματικὸν μηδὲ παρὰ μηδὲ γήινον περὶ αὐτὸν ἢ , ἀπλῶς τὸ σῶμα περιέκται · ὅταν ἢ πᾶσα ἀρχὴ τῆς ψυχῆς ἢ καὶ τοῦ πνεύματος , οὕτως δοξάζεται ὁ Θεός . Διὸ καὶ ἐν τῇ εὐχῇ καλεούμεθα λέγειν · Ἄγιασθήτω τὸ ὄνομά σου · καὶ ὁ Χριστὸς φησι · Ἀγαπητὸν τὸ σῶς ὑμῶν ἑμπροσθὲν τῶν ἀν-θρώπων , ὅπως ἴδωσι τὰ καλὰ ἔργα ὑμῶν , καὶ δο-ξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Οὕτω δοξάζουσιν αὐτὸν καὶ οἱ οὐρανοί , οὐ φαυλὴν ἀφίντες , ἀλλὰ διὰ τῆς δόξης θαυμάζομενοι , καὶ τὴν δόξαν εἰς τὸν Δημιουργὸν ἀναφέρουσι . Οὕτω δοξά-σωμεν αὐτὸν καὶ ἡμεῖς , μᾶλλον δὲ καὶ πλέον ἐκείνων · δυνάμεθα γὰρ , ἂν θέλωμεν . Οὐ γὰρ οὕτως οὐρανὸς καὶ ἡμέρα καὶ νὺξ , ὡς ἅγια ψυχὴ δοξάζει Θεόν . Ὀσ-περ γὰρ εἰς τὸ κάλλος τοῦ οὐρανοῦ τὶς ἀφορῶν , λέγει · Δόξα σοι , ὁ Θεός , οἷον ἔργον ἐκτίσας · οὕτω δὴ καὶ εἰς ἀνδρὸς ἀρετὴν βλέπων , καὶ πολλῷ πλέον ἐντεῦθεν . Ἀπ’ ἐκείνων μὲν γὰρ τῶν κτισμάτων οὐ πάντες δο-ξάζουσιν , ἀλλὰ πολλοὶ καὶ αὐτόματα εἶναι λέγουσι τὰ ὄντα · ἄλλοι δὲ καὶ δαίμονιν ἀνατίθεσι τοῦ κόσμου τὴν δημιουργίαν καὶ τὴν πρόνοιαν , οἱ καὶ σφόδρα ἀσύγγνωστα ἀμαρτάνουσιν · ἐπὶ δὲ ἀνθρώπου ἀρετῆς οὐδεὶς τοιαῦτα ἀναισχυντῶς δυνήσεται , ἀλλὰ πάν-τας δοξάσει τὸν Θεόν , τὸν δουλεύοντα αὐτῷ μετὰ
Lemmas: γ . 155 ἀλλά ὁ μέν πρό οὗτος οὗτος γίγνομαι καίτοι δήω εἰμί , οὐ οὗτος δήω εἰμί · ὁ δέ μετά ὁ οὐρανός , μετά ὁ βασίλειος , μετά ὁ μυστήριον ἀπολαύω ὁ φρικτός πάλιν μολύνω , πολύς ἔχω συγγνώμη ; ὁ οὐ οἶς καί ὁ πλεονέκτης καί πᾶς , ὅς ἔμπροσθεν ἀτηρημένους , αὐτός ὁ διάβολος συγκατακλίνω ; ὁ δέ καλλωπίζω πρός ἀσέλγεια γυνή οὐ κακός μετά ἐκεῖνος μίγνυμι ; καί τις ἀντιλέγω οὗτος ὁ λόγος ; εἰμί δέ εἰμί τις φιλονεικέω , ἀποδίδωμι ὁ ψυχή ὁ ὁ τοιοῦτος ἀσχημονέω γυνή , καί δήω πᾶς · ὁ πονηρός δαίμων ἐκεῖνος σφοδρός συμπλέκω αὐτός . δύσκολος γάρ , ἀγαπητός , δύσκολος , τάχα δέ καί ἀμήχανος , ὁ σῶμα καλλωπίζω οὕτως , καί ὁ ψυχή ὁμοῦ καλλωπίζω · ἀλλά ἀνάγκη ὅστερον ἀμελέω , ἐπιμελέομαι ὁστεροῦ · οὖον γάρ ἔχω φύσις ὁμοῦ οὗτος γίγνομαι . Διὸ φημί · ὁ καλέω ὁ πόρνη , εἷς σῶμα διανέω · ὁ δέ καλλώ-μενος ὁ κύριος , εἷς πνεῦμα εἰμί . πνεῦμα γάρ γίγνομαι λοιπός ὁ τοιοῦτος , ἅμα σῶμα περιέχω . ὅταν γάρ μηδείς σωματικός μηδέ παρά μηδέ γήινος περί αὐτός ἢ , ἀπλόος ὁ σῶμα περιέχω · ὅταν ἢ πᾶς ἀρχή ὁ Ψυχή ἢ καί ὁ πνεῦμα , οὕτως δοξάζω ὁ Θεός . Διὸ καί ἐν ὁ εὐχή καλέω λέγω · ἁγίζω ὁ ὄνομα σύ · καί ὁ Χριστός φημί · Ἀγαπητός ὁ σῶς σύ ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , ὅπως ὁράω ὁ καλός ἔργον σύ , καί δοξάζω ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . οὕτως δοξάζω αὐτός καί ὁ οὐρανός , οὖον φαῦλος ἀφίνω , ἀλλά διά ὁ δόξα θαυμάζω , καί ὁ δόξα εἰς ὁ Δημιουργός ἀναφέρω . οὕτως δοξάζω αὐτός καί ἐγώ , μᾶλλον δέ καί πλέω ἐκεῖνος · δύναμαι γάρ , εἄν ἐθέλω . οὖον γάρ οὕτως οὐρανός καί ἡμέρα καί νύξ , ὡς ἅγιος ψυχή δοξάζω Θεός . ὅσπερ γάρ εἰς ὁ κάλλος ὁ οὐρανός τις ἀφοράω , λέγω · Δόξα σύ , ὁ Θεός , οἷος ἔργον ἐκτίνω · οὗτος δή καί εἰς ἀνήρ ἀρετή βλέπω , καί πολύς πλέω ἐντεῦθεν . ἀπό ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ κτίσμα οὖον πᾶς δοξάζω , ἀλλά πολύς καί αὐτόματος εἰμί λέγω ὁ εἰμί · ἄλλος δέ καί δαίμων ανατιθεσις ὁ κόσμος ὁ δημιουργία καί ὁ πρόνοια , ὁ καί σφόδρα ἀσύγγνωστος ἁμαρτάνω · ἐπί δέ ἄνθρωπος ἀρετή οὐδείς τοιοῦτος ἀναισχυντέω δύναμαι , ἀλλά πάντης δοξάζω ὁ Θεός , ὁ δουλεύω αὐτός μετά