joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0095.1
σπεύδων περιθεῖναι τοῖς ἁγίοις . Ὅτι γὰρ τῶν σοφῶν ταπεινῶν ἦν , ἀκούουν τί φησι , τὴν τῶν ἐχθρῶν μαρτυρίαν [ 88 ] εἰς μέσον περὶ τούτου φέρων · ὅτι Ἡ μὲν παρουσία τοῦ σώματος ἀσθενης , καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐξουθενημένος · καὶ πάλιν , Ἐσχάτον δὲ πάντων ὡςπρεπὶ τῷ ἐκτρώματι ὀφθῆν καμοῖ . Ἀλλ’ ὅμως ὁ ταπεινὸς οὗτος , καιροῦ καλοῦντος , σκόπει πῶς τὰ φρονήματα τῶν μαθητῶν ἐπήρεν , οὐχὶ τύπον διδάσκων , ἀλλὰ φρόνημα ὑγιὲς ἐμποιοῦν . Αὐτοῖς γὰρ τούτοις διαλεγόμενος ἔλεγε · Καὶ εἰ ὑμῖν κρίνειν ται ὁ κόσμος , ἀνάξιοι ἐστε κριτηρίων ἐλαχίστων . Ὦσπερ γὰρ ἀλαζονεία εἶναι χερὶ πόρρω τῶν Χριστιανῶν , οὕτω καὶ κολακείας καὶ ἀγεννοῦς φρονήματος . Οὐδὲ γὰρ εἰ λέγοι τις , ὅτι τὰ χρήματα οὐδὲν ἡγοῦμαι εἶναι , ἀλλὰ τὰ παρόντα πάντα σκιά μοι καὶ ὄναρ καὶ παίδων ἀθύρημα , ἀλαζονείας αὐτὸν γραφήσομεν · ἐπεὶ καὶ τὸν Σολομῶνα οὕτως εἰς ἀλαζονείαν διαβαλοῦμεν , περὶ τούτων φιλοσοφοῦντα καὶ λέγοντα · Ματαιότης ματαιοτήτων ἁπάντων , καὶ τὰ πάντα ματαιότης . Ἀλλὰ μὴ γένοιτο τῆς ἀλαζονείας ὑπάρσει τὴν φιλοσοφίαν καλεῖν . Ἄρα οὐκ ἀπονοία τὸ καταφρονεῖν τούτων , ἀλλὰ μεγαλοψυχία , καλοῖ γὰρ βασιλεῖς καὶ ἄρχοντας καὶ δυνατάς ὁρῶμεν αὐτῶν ἀντεχομένους · ἄλλ’ ὁ πτωχὸς φιλοσοφῶν πολυλίκης αὐτῶν ὑπεροχῆς , καὶ οὐ διὰ τοῦτο ἀλαζὼν αὐτῶν , ἀλλὰ μεγαλόφρονα εἶναι φήσομεν · ὡσπερ οὐν οὐδὲ τὸν σοφὸν ἀντεχομένον αὐτῶν , ταπεινόφρονα καὶ μέτριον , ἀλλ’ ἀσθενὴ καὶ μικρόψυχον καὶ ἀνελεύθερον . Καὶ γὰρ εἰ τις υἱὸς τῶν μὲν τῷ πατρὶ προσήκοντων κατεφρόνει , τὰ δὲ δουλικὰ ἐθαύμαζεν , οὐχ ὡς ταπεινόφρονα αὐτὸν ἐπηγνῶσαμεν ἂν , ἀλλ’ ὡς ἀγεννῆ καὶ δουλικὸν ἐνακρίζομεν · ἐθαυμασάμεν δ’ ἂν καταφρονοῦντα ἐκείνων , καὶ τῶν πατρικῶν πολὺν ποιούμενον λόγον . Ἀπονοίας γὰρ ἐστὶ τὸ τῶν ὁμοδούλων ἑαυτὸν νομίζειν εἶναι βελτίον · τὸ μέντοι τὴν οὐσίαν περὶ τῶν πραγμάτων φέρειν ἦττον , οὐχὶ ἀλαζονείας , ἀλλὰ φιλοσοφίας ἐστίν .
Lemmas: σπεύδω περιτίθημι ὁ ἅγιος . ὅτι2 γάρ ὁ σοφός ταπεινός εἰμί , ακούω τίς φημί , ὁ ὁ ἐχθρός μαρτυρία [ 88 ] εἰς μέσος περί οὗτος φέρω · ὅτι ὁ μέν παρουσία ὁ σῶμα ἀσθενής , καί ὁ ἄνθρωπος ἐξουθενέω · καί πάλιν , σχάζω δέ πᾶς ὡςπρεπὶ ὁ ἔκτρωμα ὁράω κάμνω . ἀλλά ὅμως ὁ ταπεινός οὗτος , καιρός καλέω , σκοπέω πῶς ὁ φρόνημα ὁ μαθητής ἐπαίρω , οὐ τύπος διδάσκω , ἀλλά φρόνημα ὑγιής ἐμποιέω . αὐτός γάρ οὗτος διαλέγω λέγω · καί εἰμί σύ κρίνω ὁ ὁ κόσμος , ἀνάξιος εἰμί κριτήριον μικρός . ὥσπερ γάρ ἀλαζονεία εἰμί χείρ πόρρω ὁ Χριστιανός , οὗτος καί κολακεία καί ἀγεννής φρόνημα . οὐδέ γάρ εἰμί λέγω τις , ὅτι ὁ χρῆμα οὐδείς ἡγέομαι εἰμί , ἀλλά ὁ πάρειμι πᾶς σκιά ἐγώ καί ὄναρ καί παῖς ἀθύρημα , ἀλαζονεία αὐτός γράφω · ἐπεί καί ὁ Σολομών οὕτως εἰς ἀλαζονεία διαβάλλω , περί οὗτος φιλοσοφέω καί λέγω · Ματαιότης ματαιότης ἅπας , καί ὁ πᾶς ματαιότης . ἀλλά μή γίγνομαι ὁ ἀλαζονεία ὑπάρσει ὁ φιλοσοφία καλέω . ἄρας οὐ ἀπόνοια ὁ καταφρονέω οὗτος , ἀλλά μεγαλοψυχία , καλέω γάρ βασιλεύς καί ἄρχω καί δυνατός ὁράω αὐτός ἀντέχω · ἄλλος ὁ πτωχός φιλοσοφέω πολυλικεω αὐτός ὑπεροχή , καί οὖον διά οὗτος ἀλαζών αὐτός , ἀλλά μεγαλόφρων εἰμί φημί · ὡς ὀν οὐδέ ὁ σοφός ἀντέχω αὐτός , ταπεινόφρων καί μέτριος , ἀλλά ἀσθενής καί μικρόψυχος καί ἀνελεύθερος . καί γάρ εἰμί τις υἱός ὁ μέν ὁ πατήρ προσήκω καταφρονέω , ὁ δέ δουλικός θαυμάζω , οὐ ὡς ταπεινόφρων αὐτός ἐπηγνῶσαμεν εἄν , ἀλλά ὡς ἀγεννής καί δουλικός ἐνακρίζομεν · θαυμάζω δέ εἄν καταφρονέω ἐκεῖνος , καί ὁ πατρικός πολύς ποιέω λόγος . ἀπόνοια γάρ εἰμί ὁ ὁ ὁμόδουλος ἑαυτοῦ νομίζω εἰμί βελτίων · ὁ μέντοι ὁ οὐσία περί ὁ πρᾶγμα φέρω ἀίσσω , οὐ ἀλαζονεία , ἀλλά φιλοσοφία εἰμί .