joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0139.1
γ . Σὺ τοίνυν ὁ μέλλων κρίνειν ἐκείνους τότε , πῶς ὑπ’ ἐκείνων ἀνέχῃ κριθῆναι νῦν ; Κρινοῦσι δὲ οὐχὶ αὐτοὺ καθ’ ἑαυτῶν καὶ λόγῳ ἀπαιτοῦντες , ἀλλὰ κατακρινοῦσι . Τοῦτο γοῦν δηλοῖν ἔλεγε · Καὶ εἰ ἐν ὑμῖν κρίνεται ὁ κόσμος , ἀνάξιόι ἄντε κριτηρίων ἐλαχίστων ; Οὐ γὰρ εἶπεν , Ὑφ’ ὑμῶν , ἀλλ’ , Ἐν ὑμῖν · ὡσπερ δταν λέγῃ Βασιλίσουσα νότον ἀναστησεται , καὶ κατακρινεῖ τὴν γενεὰν ταύτην · καὶ , Ἄνδρες Νινευῖται ἀναστήσονται , καὶ κατακρινούσι τὴν γενεὰν ταύτην . Ὅταν γὰρ τὸν αὐτὸν ἥλιον ὁρῶντες , καὶ τῶν αὐτῶν μετέχοντες πάντων , ἡμεῖς μὲν εὐθεβῶμεν πιστεύσαντες , ἐκεῖνοι δὲ ἠπιστηκότες , οὐ δυνήσονται εἰς ἀγῶνιαν καταφυγεῖν · κατηγορήσομεν γὰρ αὐτῶν ἡμεῖς δι’ αὐτῶν , ὡν ἐπράξαμεν . Καὶ πολλὰ τοιαῦτα εὐρήσεις τις ἐκεί κριτήρια . Εἶτα , ἵνα μὴ δόξῃ τις περὶ ἄλλων λέγειν , ὅρα πῶς κοινωνοιεῖ τὸν λόγον · Καὶ εἰ ἐν ὑμῖν κρίνεται [ 138 ] ὁ κόσμος , ἀνάξιοι ἄντε κριτηρίων ἐλαχιστων ; Αἰσχύνην ὑμῖν φέρει τὸ πράγμα , φησὶ , καὶ δνειδὸς ἄρατον . Ἐπειδὴ γὰρ εἰκὸς ἦν αὐτοὺς ὑπὸ τῶν ἑαυ χρινομένων αἰσχυνθῆναι , τοὺνῶντων μὲν οὖν ἐστιν αἰσχύνη , φησίν , ὅταν ὑπὸ τῶν ἑαυ κρίνεσθε · ἐκεῖνα γὰρ ἐστιν ἐλάχιστα τὰ κριτήρια , οὐ ταῦτα . Οὐχ οἴδατε ὅτι ἀγγέλους κρινοῦμεν , μήτε γε βιωτικά ; Τινὲς ἐνταῦθα φασὶ τοὺς ἱερεῖας αἰνίτεσθαι · ἀλλ’ ἄπαγε · περὶ γὰρ δαιμόνων ὁ λόγος αὐτῷ . Εἰ γὰρ περὶ ἱερῶν ἔλεγε διεφθαρμένων , ἠνέγκαἄν αὐτοὺς ἄνω εἰπών , ὅτι Ἐν ὑμῖν κρίνεται ὁ κόσμος · οὐδὲ γὰρ κόσμον καὶ τοὺς πονηροὺς ἀνθρώπους καλεῖν ἡ Γραφή · καὶ οὐχ ἂν ἐκ δευτέρου τὸ αὐτὸ εἴπεν , οὐδ’ ἂν ὡς μεῖζόν τι λέγων ὑστερον αὐτὸ τέθεικεν . Ἄλλὰ περὶ ἐκείνων λέγει τῶν ἀγγέλων , περὶ ὧν φησιν ὁ Χριστός · Πορευθῆσεται εἰς τὸν κύριτὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ · καὶ ὁ Παῦλος , ὅτι Οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ μετασχηματίζονται ὡς διάκονοι δικαιοσύνης . Ὅταν γὰρ αἱ ἀσώματοι δυνάμεις αὐτα : ἑλαττον ἡμῶν εὐρεθῶσιν ἔχουσαι τῶν σάρκα περιδεδημένων , χαλεπωτέραν δώσουσι δίκην . Εἰ δὲ ἐτι φιλοενχοῦν τινες ἱερέας · λέγειν αὐτὸν , ἐρόμεθα ποίους ἱερέας ; Τοὺς βιωτικῶς περιπατήσαντας πάντως . Πῶς οὖν φησίν , Ἄγγέλους κρινοῦμεν , μήτε γε βιωτικά , πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν βιωτικῶν τίθει ; τοὺς ἀγγέλους ; Εἰκότως , ἄτε τῆς τοῦτον χρείας ἐκτὸς γενομένου διὰ τὴν τῆς φύσεως ὑπεροχὴν . Βιωτικά μὲν οὖν κριτήρια ἂν ἔχης , τοὺς δεσυνθημένους ἂν τῇ Ἐκκλησίᾳ , τούτους καλέις . Μεθ’ ὑπερβολῆς δὴ ἡμᾶς διδάζει βουλόμενος , ὅτι , οὐδ’ ἂν ὁτιοῦν ἢ , τοῖς ἑαυλὴν ἑαυτοὺς διδόναι χρή , τὴν δοκοῦσαν εἶναι ἀντὶθεσιν κινήσας , προηγουμενὸς ταύτην Ἐυσαν . Ὁ γὰρ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν · Ἴσως ἔρει τις , οὐ οὐδὲς ἐν ὑμῖν σοφὸς οὐδὲ ἰκανὸς διακρίναι , ἀλλ’ εὐκατα - ’φρόνητοι πάντες . Καὶ τί τοῦτο ; Κἂν γὰρ μηδεὶς ἢ σοφός , φησὶ , τοῖς ἐλαχίστοις ἐπιτρέπετε . Τοῦτο δὲ πρὸς ἄντροπὴν ὑμῖν λέγω . Ἐλλγχοντὸς ἐστι τὴν τοῦτον ἀντίθεσιν , ὡς σκήψιν οὖσαν περιττὴν · διὸ καὶ ἐπήγαγεν · Οὕτως οὐχ ἔνι σοφὸς ἐν ὑμῖν οὐδὲ εἰς ; Τσαύτη , φησίν , ἀπορία · τσαύτη σπάνις ἀνδρῶν συνετῶν παρ’ ὑμῖν ; Καὶ ἡ ἐπαγωγὴ δι μέγισον τὴν πληγὴν ἔχει · εἰπὼν γὰρ , Οὕτως οὐχ ἔνι σοφὸς ἐν ὑμῖν οὐδὲ εἰς ; ἐπήγαγεν · Ὅς δυνησεται διακρίναι μεταξὺ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ; Ὅταν γὰρ ἀδελφὸς δικάζεται μετὰ ἀδελφοῦ , οὐδὲ πολλὰς δεῖ τῆς συνέσεως καὶ τῆς διενόησιν τῆς μειονεύοντι τῇ δίκῃ , τῆς διαθέσεως καὶ τῆς συγγενείας πολλὰ συμπραττούσης πρὸς τὴν λῦσιν τῆς τοιαύτης φιλονεικίας . Ἄλλ’ ἀδελφὸς μετὰ ἀδελφοῦ κρίνεται , καὶ τοῦτο ἐπὶ ἀπίστων . Εἶδες πῶς ἐν ὀργῇ μὲν χρησίμως διἔβαλε τοὺς δικάζοντας , ἀδίκους καλέσας · ἐνταῦθα δὲ ἐντραπησὶν , ἀπίστους εἰπών ; Καὶ γὰρ σφόδρα αἰσχρόν , εἰ μηδ’ ἀδελφοῖς ; [ 139 ] δυνατόν γενέσθαι καταλλαγὴς αἴτιον τὴν ἱερέα , ἀλλ’ ἀνάγκη πρὸς τοὺς ἔξω τρέχειν . Ἀπτε εἰπών , Τοὺς δεσυνθημένους , οὐ τοῦτο εἴπε προηγουμενός , ὅτι τοὺς ἀπεκρίμενους δεῖ καθίζειν , ἀλλὰ καθαιτῶμενος αὐτῶν . Ὅτι γὰρ τοῖς δυναμένοις διακρίνειν ἐπιτρέπεται χρή , ἐδηλώσατο εἰπών · Οὕτως οὐχ ἔνι σοφὸς ἐν ὑμῖν οὐδὲ εἰς ; καὶ ἐκ περιουσίας ἐπιστομίζων καὶ λέγων , ὅτι εἰ καὶ μηδεὶς ἦν σοφὸς ἐν ὑμῖν , τοὺς ἀσυνέτοις ἐπιτρέπειν ἔχρην μᾶλλον τὴν ἀρχῶσιν , ἢ τοὺς ἔξωθεν δικάζειν . Πῶς γὰρ οὐχ ἄτοπον , ἐν οἰκίᾳ μὲν γινομένης μάχης , μηδὲνα τῶν ἑαυδὲν καλεῖν , ἀλλ’ αἰσχύνεσθαι εἰ διαδοθεῖν πρὸς τοὺς ἔξω τὰ ἔνδον γινόμενα ; Ἐνθα δὲ Ἐκκλησία , τῶν ἀπορρήτων μυστηρίων ὁ θησαυρός , πάντα ἐκφράσεται ἔξω ; Ἄλλ’ ἀδελφὸς μετὰ ἀδελφοῦ κρίνεται , καὶ τοῦτο ἐπὶ ἀπίστων . Διπλοῦν τὸ ἔγκλημα , ὅτι κρίνεται , καὶ ἐπὶ ἀπίστων . Εἰ γὰρ καὶ καθ’ ἑαυτὸ τὸ πρᾶγμα ἀμάρτημα τὸ πρὸς ἀδελφὸν κρίνεσθαι , τὸ καὶ ἐπὶ ἑαυτικῶν ποιεῖν ἔχει συγγνώμην ; Ἦδη μὲν οὖν ὅλιος ἠτημα ὑμῖν ἐστιν , ὅτι κρίματα ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν . Εἶδες πῶς αὐτὸ ἐτήρησε , καὶ πῶς εὐχαρίστως αὐτὸ ἀνέλαβε ; Ὡσπερ γὰρ λέγω , φησὶ , τις ἀδικεῖ , ἢ τις ἀδικεῖται · τίνας αὐτὸ τῷ κρίνεσθαι ἑκάτερος διαβλέβηται , καὶ οὐδὲν ἕτερος ἕτερόν βελτίων κατὰ τοῦτο . Ὁ . Εἰ δὲ δικαίως ἢ ἀδίκως κρίνεται , ἕτεροῦ λόγου τοῦτο . Μὴ τοίνυν λέγε · Τὴς ἡδικήσεν · ἐντεῦθεν γὰρ ἤδη σε κατακρίνει ἀπὸ τοῦ δικαζέσθαι . Εἰ δὲ τὸ μὴ δύνασθαι φέρειν ἀδικούμενα , ἔγκλημα , τοὶ καὶ ἀδικεῖν πᾶσης κατηγορίας ἄξιον ; Διὰ τί οὐχὶ μᾶλλον ἀδικεῖσθε ; διὰ τί οὐχὶ μᾶλλον ἀποστερεῖσθε ; Ἄλλ’ αὐτοὶ ἀδικεῖτε καὶ ἀποστερεῖτε , καὶ ταῦτα ἀδελφούς . Πάλιν διπλοῦν τὸ ἔγκλημα , τάχα δὲ καὶ τριπλοῦν καὶ τετραπλάσιον . Ἐν μὲν , τὸ μὴ εἰδέναι ἀδικοῦμενον φέρειν · δευτέρον δὲ , τὸ καὶ ἀδικεῖν · τρίτον , τὸ καὶ τοὺς ἀδίκους ἐπιτρέπαι περὶ τούτων · τέταρτον , τὸ καὶ ἀδελφόν . Οὐδὲ γὰρ ὁμοίως τὰ ἀμαρτήματα κρίνεται , ὅταν εἰς τὸν τυχόντα καὶ εἰς τὸ οἰκεῖον γίνηται μέλος . Ἀπὸ γὰρ πλείονος ἱταμότητος τολμᾷται τοῦτο · κάκει μὲν ἡ φύσις τοῦ πράγματος καταπεπλάται μόνη , ἐνταῦθα δὲ καὶ ἡ τοῦ προσώπου ποιότης . Ἐντεῦθις τοίνυν ἀπὸ τῶν κοινῶν λογισμῶν , καὶ πρὸ τοῦτον ἀπὸ τῶν κατ’ ἰδίαν ἐπάθλων , εἰς ἀπειλὴν κατακλείει τὴν παραίνεσιν , ἰσχυρότερον ποιῶν τὸν λόγον , καὶ οὕτως λέγων · Οὐχ οἴδατε ὅτι ἀδικοὶ βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσονται ; Μὴ πλανᾶσθε · οὔτε πόρνοι , οὔτε εἰδωλολάτραι , οὔτε μοιχοί , οὔτε μαλακοί , οὔτε ἀρσενοκοῖται , οὔτε κλέπται , οὐ λῃσταί , οὐ μέθυσοι , οὐ λοιδοροι , οὐχ ἄρπαγες βασιλείαν θεοῦ * Legebatur τοῦ ἀδελφοῦ , οὐδέποτε δεῖται .
Lemmas: γ . σύ τοίνυν ὁ μέλλω κρίνω ἐκεῖνος τότε , πῶς ὑπό ἐκεῖνος ἀνέχω κρίνω νῦν ; κρίνω δέ οὐ αὐτου κατά ἑαυτοῦ καί λόγος ἀπαιτέω , ἀλλά κατακρίνω . οὗτος γοῦν δηλόω λέγω · καί εἰμί ἐν σύ κρίνω ὁ κόσμος , ανάξιος ἄντομαι κριτήριον μικρός ; οὖον γάρ εἶπον , ὑπό σύ , ἀλλά , ἐν σύ · ὡς δ λέγω Βασιλίζω νότος ἀνίστημι , καί κατακρίνω ὁ γενεά οὗτος · καί , ἀνήρ Νινευῖται ἀνίστημι , καί κατακρίνω ὁ γενεά οὗτος . ὅταν γάρ ὁ αὐτός ἥλιος ὁράω , καί ὁ αὐτός μετέχω πᾶς , ἐγώ μέν εὐθεβῶμεν πιστεύω , ἐκεῖνος δέ ἀπιστέω , οὖον δύναμαι εἰς ἀγωνία καταφεύγω · κατηγορέω γάρ αὐτός ἐγώ διά αὐτός , ὡς πράσσω . καί πολύς τοιοῦτος εὑρίσκω τις ἐκεῖ κριτήριον . εἶτα , ἵνα μή δόξα τις περί ἄλλος λέγω , ὁράω πῶς κοινωνέω ὁ λόγος · καί εἰμί ἐν σύ κρίνω [ 138 ] ὁ κόσμος , ἀνάξιος ἄντομαι κριτήριον μικρός ; αἰσχύνη σύ φέρω ὁ πράγμα , φημί , καί δνειδὸς ἀείρω . ἐπεί γάρ εἰκός εἰμί αὐτός ὑπό ὁ ἑ χρίω αἰσχύνω , τούνα μέν οὖν εἰμί αἰσχύνη , φημί , ὅταν ὑπό ὁ ἑ κρίνω · ἐκεῖνος γάρ εἰμί μικρός ὁ κριτήριον , οὖον οὗτος . οὐχ οἶδα ὅτι ἄγγελος κρίνω , μήτε γε βιωτικός ; Τινές ἐνταῦθα φημί ὁ ἱέρεια αἰνίσσομαι · ἀλλά ἀπάγω · περί γάρ δαίμων ὁ λόγος αὐτός . εἰμί γάρ περί ἱερός λέγω διαφθείρω , ἀναγκάζω αὐτός ἄνω εἶπον , ὅτι ἐν σύ κρίνω ὁ κόσμος · οὐδέ γάρ κόσμος καί ὁ πονηρός ἄνθρωπος καλέω ὁ γραφή · καί οὐ εἄν ἐκ δύο ὁ αὐτός εἶπον , οὐδέ εἄν ὡς μέγας τίς λέγω ὕστερος αὐτός τίθημι . ἀλλά περί ἐκεῖνος λέγω ὁ ἄγγελος , περί ὅς φημί ὁ Χριστός · πορεύω εἰς ὁ κύρω ἑτοιμάζω ὁ διάβολος καί ὁ ἄγγελος αὐτός · καί ὁ Παῦλος , ὅτι ὁ ἄγγελος αὐτός μετασχηματίζω ὡς διάκονος δικαιοσύνη . ὅταν γάρ ὁ ἀσώματος δύναμις αὐτός : μικρός ἐγώ εὑρίσκω ἔχω ὁ σάρξ περιδέω , χαλεπός δίδωμι δίκη . εἰμί δέ ἔτι φιλοενχοῦν τις ἱερεύς · λέγω αὐτός , ἔρομαι ποῖος ἱερεύς ; ὁ βιωτικός περιπατέω πάντως . Πῶς οὖν φημί , Ἄγγελος κρίνω , μήτε γε βιωτικός , πρός ἀντιδιαστολή ὁ βιωτικός τίθημι ; ὁ ἄγγελος ; εἰκότως , αὔγ-ασμα ὁ οὗτος χρεία ἐκτός γίγνομαι διά ὁ ὁ φύσις ὑπεροχή . βιωτικός μέν οὖν κριτήριον εἄν ἔχης , ὁ δεσυνθημένους εἄν ὁ ἐκκλησία , οὗτος καλέω . μετά ὑπερβολή δή ἐγώ διδάζει βούλομαι , ὅτι , οὐδέ εἄν ὁστισοῦν ἢ , ὁ αὐλή ἑαυτοῦ δίδωμι χρή , ὁ δοκέω εἰμί ἀντίθεσις κινέω , προηγούμενος οὗτος εὕω . ὁ γάρ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · Ἴσος ἔρομαι τις , οὖον οὐδή ἐν σύ σοφός οὐδέ ἰκανός διακρίνω , ἀλλά εὐκατα - φρονέω πᾶς . καί τίς οὗτος ; κἀν γάρ μηδείς ἢ σοφός , φημί , ὁ μικρός ἐπιτρέπω . οὗτος δέ πρός ἄντροπὴν σύ λέγω . Ἐλλγχοντὸς εἰμί ὁ οὗτος ἀντίθεσις , ὡς σκῆψις εἰμί περισσός · διό καί ἐπάγω · οὕτως οὐ ἐν σοφός ἐν σύ οὐδέ εἰς ; Τσαύτη , φημί , ἀπορία · τσαύτη σπάνις ἀνήρ συνετός παρά σύ ; καί ὁ ἐπαγωγή Ζεύς μίγνυμι ὁ πληγή ἔχω · εἶπον γάρ , οὕτως οὐ ἐν σοφός ἐν σύ οὐδέ εἰς ; ἐπάγω · ὅς δύναμαι διακρίνω μεταξύ ὁ ἀδελφός αὐτός ; ὅταν γάρ ἀδελφός δικάζω μετά ἀδελφός , οὐδέ πολύς δεῖ ὁ σύνεσις καί ὁ διανοέομαι ὁ μειονευειμι ὁ δίκη , ὁ διάθεσις καί ὁ συγγένεια πολύς συμπράσσω πρός ὁ λύσις ὁ τοιοῦτος φιλονεικία . ἄλλος ἀδελφός μετά ἀδελφός κρίνω , καί οὗτος ἐπί ἄπιστος . εἶδον πῶς ἐν ὀργή μέν χρήσιμος διαβάλλω ὁ δικάζω , ἄδικος καλέω · ἐνταῦθα δέ ἐντρέπω , ἄπιστος εἶπον ; καί γάρ σφόδρα αἰσχρός , εἰμί μηδέ ἀδελφός ; [ 139 ] δυνατός γίγνομαι καταλλαγή αἴτιος ὁ ἱερεύς , ἀλλά ἀνάγκη πρός ὁ ἔξω τρέχω . ἅπτω εἶπον , ὁ δεσυνθημένους , οὖον οὗτος εἶπον προηγούμενος , ὅτι ὁ ἀποκρίνω δεῖ καθίζω , ἀλλά καθαιτῶμενος αὐτός . ὅτι2 γάρ ὁ δύναμαι διακρίνω ἐπιτρέπω χρή , δηλόω εἶπον · οὕτως οὐ ἐν σοφός ἐν σύ οὐδέ εἰς ; καί ἐκ περιουσία ἐπιστομίζω καί λέγω , ὅτι εἰμί καί μηδείς εἰμί σοφός ἐν σύ , ὁ ἀσύνετος ἐπιτρέπω χρή μᾶλλον ὁ ἄρχω , ἢ ὁ ἔξωθεν δικάζω . Πῶς γάρ οὐ ἄτοπος , ἐν οἰκίον μέν γίγνομαι μάχη , μηδείς ὁ ἑαυδὲν καλέω , ἀλλά αἰσχύνω εἰμί διαδίδω πρός ὁ ἔξω ὁ ἔνδον γίγνομαι ; ἔνθα δέ ἐκκλησία , ὁ ἀπόρρητος μυστήριον ὁ θησαυρός , πᾶς ἐκφράζω ἔξω ; ἄλλος ἀδελφός μετά ἀδελφός κρίνω , καί οὗτος ἐπί ἄπιστος . διπλόος ὁ ἔγκλημα , ὅτι κρίνω , καί ἐπί ἄπιστος . εἰμί γάρ καί κατά ἑαυτοῦ ὁ πρᾶγμα ἁμάρτημα ὁ πρός ἀδελφός κρίνω , ὁ καί ἐπί εαυτικως ποιέω ἔχω συγγνώμη ; ἤδη μέν οὖν ὀλίγος ἠτημα σύ εἰμί , ὅτι κρίμα ἔχω μετά ἑαυτοῦ . εἶδον πῶς αὐτός τηρέω , καί πῶς εὐχάριστος αὐτός ἀναλαμβάνω ; ὡς γάρ λέγω , φημί , τις ἀδικέω , ἢ τις ἀδικέω · τίς αὐτός ὁ κρίνω ἑκάτερος διαβάλλω , καί οὐδείς ἕτερος ἕτερος ἀγαθός κατά οὗτος . ὁ . εἰμί δέ δικαίως ἢ ἄδικος κρίνω , ἕτερος λόγος οὗτος . μή τοίνυν λέγω · σής ἀδικέω · ἐντεῦθεν γάρ ἤδη σύ κατακρίνω ἀπό ὁ δικάζω . εἰμί δέ ὁ μή δύναμαι φέρω ἀδικέω , ἔγκλημα , σύ καί ἀδικέω πᾶς κατηγορία ἄξιος ; Ζεύς τίς οὐ μᾶλλον ἀδικέω ; διά τίς οὐ μᾶλλον ἀποστερέω ; ἄλλος αὐτός ἀδικέω καί ἀποστερέω , καί οὗτος ἀδελφός . πάλιν διπλόος ὁ ἔγκλημα , τάχα δέ καί τριπλόος καί τετραπλάσιος . ἐν μέν , ὁ μή οἶδα ἀδικέω φέρω · δεύτερος δέ , ὁ καί ἀδικέω · τρίτος , ὁ καί ὁ ἄδικος ἐπιτρέπω περί οὗτος · τέταρτος , ὁ καί ἀδελφός . οὐδέ γάρ ὁμοίως ὁ ἁμάρτημα κρίνω , ὅταν εἰς ὁ τυγχάνω καί εἰς ὁ οἰκέω γίγνομαι μέλος . ἀπό γάρ πλείων ἱταμότητα τολμάω οὗτος · κέω μέν ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα καταπλάσσω μόνος , ἐνταῦθα δέ καί ὁ ὁ πρόσωπον ποιότης . Ἐντεῦθις τοίνυν ἀπό ὁ κοινός λογισμός , καί πρό οὗτος ἀπό ὁ κατά ἴδιος ἔπαθλον , εἰς ἀπειλή κατακλείω ὁ παραίνεσις , ἰσχυρός ποιέω ὁ λόγος , καί οὕτως λέγω · οὐχ οἶδα ὅτι ἀδικέω βασίλειος θεός οὖον κληρονομέω ; μή πλανάω · οὔτε πόρνος , οὔτε εἰδωλολάτρης , οὔτε μοιχός , οὔτε μαλακός , οὔτε ἀρσενοκοίτης , οὔτε κλέπτης , οὖον λῃστής , οὖον μέθυσος , οὖον λοιδορέω , οὐ ἅρπαξ βασίλειος θεός * Legebatur ὁ ἀδελφός , οὐδέποτε δήω .