joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0134.2
ε' . Ἐμοὶ δὲ δοκεῖ μάλιστα ὁ περὶ τῆς ζῶμης λόγος καὶ πρὸς τοὺς ἱερεᾶς ἀποτελεῖσθαι , οἱ ἀνέχονται πολλὴν ἐνδοθεν εἶναι ζῶμην παλαιᾶν , οὐκ ἐκκαθαίροντες ἐκ τῶν ὀρίων , τοῦτέστιν , ἐκ τῆς Ἐκκλησίας τοὺς πλεονέκτας , τοὺς ἀρπαγας , καὶ τῶν ὑπερ ἐν ἐκβολῇ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν . Καὶ γὰρ πλεονεξία ζῶμη παλαιά , καὶ ὅπουπερ ἂν πύσῃ , καὶ εἰς ὅλαιν οἰκίαν εἰσῆλθῃ , ἀκάθαρτον αὐτὴν ἐργάζεται . Κᾶν μικρὰ δὲ ἀδικίας κεκρύψῃ , ἀλλοχρὸν σοὺ τὴν οὐσίαν ἐξομώσει . Διὰ τοῦτο πολλάκις τὰ εἰσνεχθέντα κακῶς ὀλίγα , τὰ καλῶς κείμενα ἐξέβαλε πολλά ὄντα . Οὐδὲν γὰρ σφόδερων πλεονεξίας · κᾶν τὴν κλεῖν ἐπιθῇ τῷ τοιοῦτω ταμιαίῳ , κᾶν θύραν , κᾶν μοχλόν , εἰκὶ πάντα ποιεῖ , πλεονεξίαν ἔνδον τῶν χαλεπώτατον ἡστίην ἀποκλείσας , καὶ πάντα δυνάμενον ἐξενεγκεῖν . Τί οὖν , φησίν , δταν πολλοὶ πλεονεκτοῦντες μὴ ταῦτα πάσχωσιν ; Μάλιστα μὲν πείσονται , κᾶν μὴ παρ' αὐτὰ παθῶσιν · ἂν δὲ νῦν ἐκφύγωσι , τότε φοβηθήσεται μᾶλλον · ἐπεὶ μακρὸν γὰρ κολάσει τηροῦνται . Μᾶλλον δὲ , κᾶν αὐτοὶ διαφύγωσιν , ἀλλ' οἱ κληρονομήσαντες τὰ αὐτῶν τὰ αὐτὰ πείσονται . Καὶ ποῦ τοῦτο δίκαιον , φησι ; Καὶ σφόδρα δίκαιον . Ὁ γὰρ διαδεξάμενος κλῆρον ἀδικίας γέγοντα , εἰ καὶ αὐτὸς μὴ ἡρπασεν , ἀλλ' ὅμως , τὸ ἕτερον ἔχει · καὶ τοῦτο πεισάμενος ἀκριδὲς , καὶ διὰ τοῦτο δίκαιος τὴν παθεῖν . Εἰ γὰρ τοῦ δέοντος ἀρπάσαντος , ἔλαβε · σὺ , εἶτα ἐλθὼν ὁ ἀρπασίας ἀπῆλθε , ἂρα ἂν ἡρπασε σοὺ εἰς ἀπολογίαν τὸ μὴ αὐτὸν ἡρπαξέναι σε ; Οὐδαμῶς · τί γὰρ ἂν εἴπες ἐγκαλούμενος , εἴπε μοι ; Ὅτι ἕτερος ἀπέδυσεν ; ἀλλὰ σὺ κατέχεις . Ἐκεῖνος ἡρπάσεν ; ἀλλὰ σὺ ἀπολαύεις . Ταῦτα δὲ καὶ οἱ τῶν Ἰσραὴλ ἰσαὶ νόμοι , οἱ τοὺς ἀρπάσαντας καὶ ἀφελομένους ἀφέντες , ἐκεῖνους καλεῦσιν ἀπαιτεῖν παρ' οἷς ἂν εὕροι τις τὰ αὐτοῦ κείμενα ἀπαντα . Εἰ μὲν οὖν οἷδας τοὺς τῆς κλημένους , ἀπόδος , καὶ ποιήσον ὅπερ ἐποίησεν ὁ Σαχχάριος μετὰ πολλῆς τῆς προσθήκης · εἰ δ' ἀγνοεῖς , καὶ ἕτεραν σοὺ δίδωμι ὀδόν , καὶ οὐκ ἀποκλείει σοὺ τῆς θεραπείας · εἰς τοὺς δεσμίους διάνειμαι ταῦτα ἀπαντα , καὶ παραμύθησι καὶ οὕτω τὸ δεινόν . Εἰ δὲ τινες καὶ εἰς παῖδας καὶ ἐκγόνους ταῦτα παρέπεμψαν , ἀλλ' ἕτερα ἀντὶ τούτων ἐπαθὼν δεῖνα . Καὶ εἰ λέγω τὰ ἐνταῦθα ; Οὐ γὰρ ὅπῃ καὶ κατ' ἐκείνην τὴν ἡμέραν ταῦτα ἐραῖστο , ὅταν ἀμφότεροι γυμνοὶ φαίνωνται , οἱ τε ἀρπαγέντες οἱ τε ἀρπάσαντες · μᾶλλον δὲ 132 οὐχ ὁμοίως γυμνοὶ . Τῶν μὲν γὰρ χρημάτων ὁμοίως ἐκάτερος γυμνὸς ἔστα , ὁ δὲ τῶν ἐκ τούτων ἐγκλημάτων ἐμπεπλησμένος . Τί τοίνυν ποιήσομεν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην , ὅταν πρὸ τοῦ βήματος τοῦ φοβεροῦ ὁ κακῶς παθὼν καὶ τὰ αὐτοῦ πάντα ἀπολωλεκὼς παρἄγεται εἰς μέσον , σοὺ μηδὲν ἔχοντος συλήγον ; τί πρὸς τὸν διδάσκοντα ἐρεῖς ; Νῦν μὲν γὰρ καὶ διαφθεῖραι τὸ δικαστήριον δυνηθὲν τῶν ἀνθρώπων , ἐκεῖνο δὲ τότε οὐχὶ μᾶλλον δὲ οὐδὲ νῦν ; καὶ γὰρ καὶ νῦν πάρεστιν ἐκεῖνο τὸ δικαστήριον . Καὶ γὰρ ὁ Θεὸς ὁρᾷ τὰ γινόμενα , καὶ ἐγύγνεται ἐπὶ τοῖς ἀδίκουμένοις καὶ μὴ καλοῦμενος . Ὁ γὰρ κακῶς παθὼν , κᾶν αὐτὸς ἀνάξιος ἢ τῷ τυχεῖν τινος ἐδικίας , ἀλλ' ὅμως , ἐπειδὴ τῷ Θεῷ τὰ γινόμενα οὐκ ἀρέσκει , ἔχει τὴν ἀμύνοντα πάντως . Πῶς οὖν , φησίν , ὁ δαῖνα εὖ πράττει πονηρὸς ὤν ; Ἀλλ' οὐχ εἰς τέλος . Ἀκούσον τί φησιν ὁ προφήτης · Μὴ παραζήλου ἐν πονηρουμένοις , ὅτι ὡσεὶ χόρτος ταχὺ ἀποξηρανθήσονται . Ποῦ γὰρ , εἴπε μοι , μετὰ τὴν ἐντεύξιν ἀπαγογὴν ὁ ἀρπάσας ; ποῦ αἱ λαμπραὶ ἐλπίδες ; ποῦ τὸ σεμνὸν ὄνομα ; οὐχὶ πάντα παρήλθεν ; οὐχὶ δναρ καὶ σκιά πάντα τὰ ἐκεῖνο ; Τοῦτο καὶ περὶ ἑκάστου τῶν τοιούτων προσδόκα , καὶ τοῦ ζῶντος καὶ τοῦ μετ' ἐκεῖνον . Ἀλλ' οὐ δὲ τῶν ἀγίων ἀνδρῶν τοιαῦτα , οὐδὲ δυνηθὲν τὰ αὐτὰ καὶ ἐπ' ἐκείνων εἰπεῖν , ὅτι σκιά καὶ δναρ καὶ διηγήματα τὰ τοῦτων . Καὶ εἰ βούλει , αὐτὸν τὸν ταῦτα εἰρηκότα , τὸν σκηνοποιόν , καὶ Κλῖκα , τὸν οὐδὲ τινὸς ἦν πατρός , δῆλον , παραγάγωμεν εἰς μέσον . Καὶ πῶς δυνατὸν , φησι , γενέσθαι τοιούτου ; Ὅλως γὰρ ἐπιθυμεῖς ; δλως ἐφέσαι καὶ βούλει γενέσθαι τοιούτος ; Ναί , φησίν . Οὐκοῦν ἀλλὰ τὴν ὀδόν , ἣν οὗτος ἤλθε , καὶ οἱ μετ' αὐτοῦ . Καὶ ποίαν ἤλθεν ὀδόν ; Ὁ μὲν φησιν · Ἐν λιμῷ καὶ διψῇ καὶ γυμνώσει · ὁ δέ , Ἀργύριον καὶ χρυσίον οὐχ ὑπάρχει μοι . Οὕτως οὐδὲν εἶχον , καὶ ὅμως πάντα κατεῖχον .
Lemmas: εἰ . ἐμός δέ δοκέω μάλιστα ὁ περί ὁ ζῶμα λόγος καί πρός ὁ ἱερεύς ἀποτελέω , ὁ ἀνέχω πολύς ἔνδοθεν εἰμί ζάω παλαιός , οὐ ἐκκαθαίρω ἐκ ὁ Ὁρίων , τουτέστιν , ἐκ ὁ ἐκκλησία ὁ πλεονέκτης , ὁ ἁρπάγη , καί ὁ ὑπερ ἐν ἐκβολή ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός . καί γάρ πλεονεξία ζῶμα παλαιός , καί ὅπου εἄν πύθω , καί εἰς ὅλος οἰκίον εἰσέρχομαι , ἀκάθαρτος αὐτός ἐργάζομαι . κἄν μικρός δέ ἀδικία κρύπτω , αλλοχρω σύ ὁ οὐσία ἐξόμνυμι . Ζεύς οὗτος πολλάκις ὁ εἰσφέρω κακῶς ὀλίγος , ὁ καλῶς κεῖμαι ἐκβάλλω πολύς εἰμί . οὐδείς γάρ σφοδερω πλεονεξία · κἄν ὁ κλείς ἐπιτίθημι ὁ τοιοῦτος ταμιαίῳ , κἄν θύρα , κἄν μοχλός , ἴξ πᾶς ποιέω , πλεονεξία ἔνδον ὁ χαλεπός ἑστία ἀποκλείω , καί πᾶς δύναμαι ἐκφέρω . τις οὖν , φημί , δ πολύς πλεονεκτέω μή οὗτος πάσχω ; μάλιστα μέν πείθω , κἄν μή παρά αὐτός πάσχω · εἄν δέ νῦν ἐκφεύγω , τότε φοβέω μᾶλλον · ἐπεί μακρός γάρ κολάζω τηρέω . μᾶλλος δέ , κἄν αὐτός διαφεύγω , ἀλλά ὁ κληρονομέω ὁ αὐτός ὁ αὐτός πείθω . καί ποῦ οὗτος Δίκαιος , φημί ; καί σφόδρα Δίκαιος . ὁ γάρ διαδέχομαι κλῆρος ἀδικία γίγνομαι , εἰμί καί αὐτός μή ἁρπάζω , ἀλλά ὅμως , ὁ ἕτερος ἔχω · καί οὗτος πείθω ἀκρίς , καί διά οὗτος δίκαιος ὁ πάσχω . εἰμί γάρ ὁ δήω ἀρπάζω , λαμβάνω · σύ , εἶτα ἔρχομαι ὁ ἀρπασίας ἀπέρχομαι , ἄρα εἄν ἁρπάζω σύ εἰς ἀπολογία ὁ μή αὐτός ἁρπάζω σύ ; οὐδαμός · τίς γάρ εἄν εἶπον ἐγκαλέω , εἶπον ἐγώ ; ὅτι2 ἕτερος ἀποδύω ; ἀλλά σύ καταχέω . ἐκεῖνος ἁρπάζω ; ἀλλά σύ ἀπολαύω . οὗτος δέ καί ὁ ὁ Ἰσραήλ Ἴσαι νόμος , ὁ ὁ ἀρπάζω καί ἀφαιρέω ἀφίημι , ἐκεῖνος καλέω ἀπαιτέω παρά ὅς εἄν εὑρίσκω τις ὁ αὐτός κεῖμαι ἅπας . εἰμί μέν οὖν οἶδα ὁ ὁ κλάω , ἀποδίδωμι , καί ποιέω ὅσπερ ποιέω ὁ Σαχάριος μετά πολύς ὁ προσθήκη · εἰμί δέ ἀγνοέω , καί ἕτερος σύ δίδωμι ὀδούς , καί οὐ ἀποκλείω σύ ὁ θεραπεία · εἰς ὁ δέσμιος διανέμω οὗτος ἅπας , καί παραμύθησις καί οὗτος ὁ δεινός . εἰμί δέ τις καί εἰς παῖς καί ἔκγονος οὗτος παραπέμπω , ἀλλά ἕτερος ἀντί οὗτος πάσχω Δεῖνα . καί εἰμί λέγω ὁ ἐνταῦθα ; οὖον γάρ ὅπῃ καί κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα οὗτος ἐράω , ὅταν ἀμφότερος γυμνός φαίνω , ὁ τε ἀρπάζω ὁ τε ἀρπάζω · μᾶλλον δέ 132 οὐ ὁμοίως γυμνός . ὁ μέν γάρ χρῆμα ὁμοίως ἐκάς γυμνός εἶμαι , ὁ δέ ὁ ἐκ οὗτος ἔγκλημα ἐμπίμπλημι . τις τοίνυν ποιέω κατά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ὅταν πρό ὁ βῆμα ὁ φοβερός ὁ κακῶς πάσχω καί ὁ αὐτός πᾶς ἀπόλλυμι παράγω εἰς μέσος , σύ μηδείς ἔχω συλάω ; τίς πρός ὁ διδάσκω εἴρω ; νῦν μέν γάρ καί διαφθείρω ὁ δικαστήριον δύναμαι ὁ ἄνθρωπος , ἐκεῖνος δέ τότε οὐ μᾶλλον δέ οὐδέ νῦν ; καί γάρ καί νῦν πάρειμι ἐκεῖνος ὁ δικαστήριον . καί γάρ ὁ θεός ὁράω ὁ γίγνομαι , καί ἐγύγνεται ἐπί ὁ ἀδικέω καί μή καλέω . ὁ γάρ κακῶς πάσχω , κἄν αὐτός ἀνάξιος ἢ ὁ τυγχάνω τις δικός , ἀλλά ὅμως , ἐπεί ὁ Θεός ὁ γίγνομαι οὐ ἀρέσκω , ἔχω ὁ ἀμύνω πάντως . Πῶς οὖν , φημί , ὁ Δάινα εὕω πράσσω πονηρός εἰμί ; ἀλλά οὐ εἰς τέλος . ἀκούω τίς φημί ὁ προφήτης · μή παραζηλόω ἐν πονηρόομαι , ὅτι ὡσεί χόρτος ταχύς ἀποξηραίνω . πός γάρ , εἶπον ἐγώ , μετά ὁ ἔντευξις απαγογη ὁ ἀρπάζω ; ποῦ ὁ λαμπρός ἐλπίς ; ποῦ ὁ σεμνός ὄνομα ; οὐ πᾶς παρέρχομαι ; οὐ δν καί σκιά πᾶς ὁ ἐκεῖνος ; οὗτος καί περί ἕκαστος ὁ τοιοῦτος προσδοκάω , καί ὁ ζῶ καί ὁ μετά ἐκεῖνος . ἀλλά οὖον δέ ὁ Ἀγίων ἀνήρ τοιοῦτος , οὐδέ δύναμαι ὁ αὐτός καί ἐπί ἐκεῖνος εἶπον , ὅτι σκιά καί δν καί διήγημα ὁ τοῦτις . καί εἰμί βούλομαι , αὐτός ὁ οὗτος ἐρῶ , ὁ σκηνοποιός , καί κλίκα , ὁ οὐδέ τις εἰμί πατήρ , δῆλος , παράγω εἰς μέσος . καί πῶς δυνατός , φημί , γίγνομαι τοιοῦτος ; ὅλος γάρ ἐπιθυμέω ; δλως φημί καί βούλομαι γίγνομαι τοιούτος ; Ναίς , φημί . οὐκοῦν ἀλλά ὁ ὀδούς , ὅς οὗτος ἔρχομαι , καί ὁ μετά αὐτός . καί ποῖος ἔρχομαι ὀδούς ; ὁ μέν φημί · ἐν λιμός καί διψάω καί γύμνωσις · ὁ δέ , ἀργύριον καί χρυσίον οὐ ὑπάρχω ἐγώ . οὕτως οὐδείς ἔχω , καί ὅμως πᾶς κατέχω .