joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0183.1
δοῦναι δίκην , οὐτω παρανόμως τοῖς τοῦ Θεοῦ χρώμενος δώροις ( οὐδὲ γὰρ ἵνα μεθίσωμεν , ὁ οὖνος · οὐδ' ἵνα γαστριμάζωμεν , ἡ τροφὴ γέγονεν · οὐδ' ἵνα διακωτώμεν τὴν γαστέρα , τὰ σκεύη ) · τὸν δὲ πένητα , τὸν ἀθλιον , τὸν οὐδὲν ἄμεινον νεκροῦ διακειμένον , τοῦτον ἀθούνας ἀπαιτεῖς ἀχριδείας , καὶ οὐ δέδοικας τοῦ Χριστοῦ τὸ δικαστήριον τὸ φρικτὸν ἐκεῖνο καὶ φοβερόν ; Καὶ γὰρ εἰ ὑποκρίνεται , ἐξ ἀνάγκης ὑποκρίνεται · καὶ ἀνδείας διὰ τὴν ὠμότητα τὴν σὴν καὶ τὴν ἀπανθρωπίαν τὴν τοιούτων ἀσεμνὴν προσώπειον , τὴν μὴ ἐπιχειμένην πρὸς ἔλεον . Τίς γὰρ οὕτως ἀθλιος καὶ ταλαιπώρος , ὡς μηδεμιᾶς ἀνάγκης ἐπικειμένης ὑπὲρ ἄνδρος ἄρτου τοιαῦτα ἀσχημονεῖν καὶ χόπτεσθαι καὶ τοῦαὐτοῦ ὑπομένειν δίκην ; Ὦστε ἡ ὑπόκρισις ἡ ἐκείνου τῆς σῆς ἀπανθρωπίας περιέρχεται γιγνομένη χήρυν . Ἐπειδὴ γὰρ ἱκετεύει καὶ λπαρῖν καὶ ἐλεεῖν προλέμενος ῥήματα , καὶ δδρύμενος καὶ δακρύων καὶ δι' ὅλης περιιὼν τῆς ἡμέρας , οὐδὲ τῆς ἀναγκαιας εὑπομαὶ τροφῆς , ἐπεψήσεν ἴσως καὶ ταύτην τὴν μηχανὴν , οὐχ ἐκείνῳ τοσαύτην , ὅσην σοί , φέρουσαν τὴν ἀσχημασύνην καὶ τὴν κατηγορίαν . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἐλεεῖσθαι δίκαιος , ὅτι εἰς τοιαύτην κατήλθεν ἀνάγκην · ἡμεῖς δὲ μυρίων ἀξίοι τιμωριῶν , ὅτι τοὺς πέντας τοιαῦτα βιαζόμεθα πάσχειν . Εἰ γὰρ ἐξ εὐκολίας ἐπελώμεθα , οὐχ ἂν ποτε ἐλεετο ἐκεῖνος τοιαῦτα ὑπομένων . Καὶ τί λέγω γύμνους καὶ τρώμους ; Τὸ γὰρ τοῦτου φρικωδέστερον ἐγώ , ὅτι καὶ παῖδας ἠναγκάσθησαν πηρῶσαι τινες ἄνθρωποι ἄγοντας ἡλικίαν , ἵνα τὴς ἡμετέρας ἀνασθησίας καθίσωνται . Ἐπειδὴ γὰρ βλέποντες καὶ γυμνοὶ περιιόντες , οὔτε ἀπὸ τῆς ἡλικίας οὔτε ἀπὸ τῆς συμφορᾶς ἐπεσώσαντο τοὺς ἀνθρώπους , προσἤψαν τοῖς τοσούτοις κακοῖς ἑτέραν χαλεπώτερον τραγωδίαν , ἵνα λύσωσι τὸν λῦμν , κουφάτερον εἶναι νομίζοντες ἀπεσχερισθαι τοῦ κοινὸν τοῦ φωτός καὶ τῆς πᾶσι δεδομένης ἀκτίνος , ἢ λῦμῳ παλαίειν διηνεκῶς καὶ τὸν οἰκτίστον ὑπομένειν θάνατον . Ἐπειδὴ γὰρ οὐ πενίαν ἐμάθετε ἐλεεῖν , ἀλλὰ τέρπεσθαι συμφοραῖς , πληροῦσιν ὑμῶν τὴν ἀχόρεστον ἐπιθυμίαν , καὶ ἑαυτοὺς καὶ ὑμῖν χαλεπωτέραν τὴς γενέσης ἀνάπτοντες τὴν φλόγα . Καὶ ἵνα μάθητε ὅτι διὰ τοῦτο ταῦτα γίνεται καὶ τὰ τοιαῦτα , τεκμήριον ὑμῖν ὡμολογημένον ἐγώ , πρὸς δὲ μηδεὶς ἀντερεῖ . Εἰλοῖν ἑτεροὶ πένθους χούρως καὶ μετέωροι τὰς ψυχάς , καὶ οὐχ εἴδοτες φέρειν λῦμν , ἀλλὰ πάντα μᾶλλον , ἢ τοῦτο ὑπομένοντας . Οὕτοι πολλάκις ὑμῖν ἐλεεῖνοι , καὶ σχήμασι καὶ ῥήμασιν ἀντυχόντες , ἐπειδὴ οὐδὲν δύνανται τὰς ἐκπληξίας ἀφέντες ἐκεῖνας , τοὺς θαυμαστοποιούς ὑμῖν λοιπὸν παρήλασαν , οἱ μὲν δέρματα ὑποδήμασιν μαζώμενοι παπὶ χνῶτιν , οἱ δὲ κατὰ τὰς κεφαλὰς ἤλους ὀξεῖς διαπαίροντες , ἑτεροὶ παπηγὸν ὕδασιν ὑπὸ τοῦ χυμοῦ γυμνὴ τῇ γαστρὶ προσομιλούμενοι , ἄλλοι δὲ ἑτερα ἀποπώτερα τούτων ὑπομένοντας , ἵνα τὸ πονηρὸν περιστήσωσι θέατρον .
Lemmas: δίδωμι δίκη , οὗτος παρανόμως ὁ ὁ Θεός χράω δῶρον ( οὐδέ γάρ ἵνα μεθίημι , ὁ ΟΥΝΟΣ · οὐδέ ἵνα γαστριμαζαω , ὁ τροφή γίγνομαι · οὐδέ ἵνα διακωτώμεν ὁ γαστήρ , ὁ σκεῦος ) · ὁ δέ πένης , ὁ ἄθλιος , ὁ οὐδείς ἀγαθός νεκρός διάκειμαι , οὗτος αθομοσσυν ἀπαιτέω ἀχριδείας , καί οὖον δείδω ὁ Χριστός ὁ δικαστήριον ὁ φρικτός ἐκεῖνος καί φοβερός ; καί γάρ εἰμί ὑποκρίνομαι , ἐκ ἀνάγκη ὑποκρίνομαι · καί ἀνδείας διά ὁ ὠμότης ὁ σός καί ὁ ἀπανθρωπία ὁ τοιοῦτος ἀσεμνὴν προσωπεῖον , ὁ μή ἐπιχέω πρός ἔλεος . Τῖς γάρ οὕτως ἄθλιος καί ταλαίπωρος , ὡς μηδείς ἀνάγκη ἐπίκειμαι ὑπέρ Ἄνδρος ἄρτος τοιοῦτος ἀσχημονέω καί χοπετομαι καί τουαυτος ὑπομένω δίκη ; ὥστε ὁ ὑπόκρισις ὁ ἐκεῖνος ὁ σός ἀπανθρωπία περιέρχομαι γίγνομαι χήρυν . ἐπεί γάρ ἱκετεύω καί λπαρῖν καί ἐλεέω προλαμβάνω ῥῆμα , καί δέρω καί δάκρυ καί διά ὅλος περίειμι1 ὁ ἡμέρα , οὐδέ ὁ ἀναγκαῖος ευπομης τροφή , ἐπιψάω ἴσως καί οὗτος ὁ μηχανή , οὐ ἐκεῖνος τοσοῦτος , ὅσος σύ , φέρω ὁ ασχημασυνη καί ὁ κατηγορία . ἐκεῖνος μέν γάρ ἐλεέω δίκαιος , ὅτι εἰς τοιοῦτος κατέρχομαι ἀνάγκη · ἐγώ δέ μυρίος ἄξιος τιμωρία , ὅτι ὁ Πέντας τοιοῦτος βιάζομαι πάσχω . εἰμί γάρ ἐκ εὐκολία πέλω , οὐ εἄν ποτός ἐλεέω ἐκεῖνος τοιοῦτος ὑπομένω . καί τίς λέγω γυμνός καί τρώμους ; ὁ γάρ οὗτος φρικώδης ἐγώ , ὅτι καί παῖς ἀναγκάζω πηρόω τις ἄνθρωπος ἄγω ἡλικία , ἵνα σής ἡμέτερος ἀνασθησίας καθίζω . ἐπεί γάρ βλέπω καί γυμνός περίειμι , οὔτε ἀπό ὁ ἡλικία οὔτε ἀπό ὁ συμφορά ἐπισῴζω ὁ ἄνθρωπος , προσάπτω ὁ τοσοῦτος κακός ἕτερος χαλεπός τραγῳδία , ἵνα λύω ὁ λῦμα , κουφάτερον εἰμί νομίζω απεσχεριεπομαι ὁ κοινός ὁ φάος καί ὁ πᾶς δίδωμι ἀκτίς , ἢ λυμός παλαίω διηνεκής καί ὁ οἰκτίζω ὑπομένω θάνατος . ἐπεί γάρ οὖον πενία μανθάνω ἐλεέω , ἀλλά τέρπω συμφορά , πληρόω σύ ὁ ἀκόρεστος ἐπιθυμία , καί ἑαυτοῦ καί σύ χαλεπός σής γένεση ἀνάπτω ὁ φλόξ . καί ἵνα μανθάνω ὅτι διά οὗτος οὗτος γίγνομαι καί ὁ τοιοῦτος , τεκμήριον σύ ὁμολογέω ἐγώ , πρός δέ μηδείς ἀντιλέγω . ἕλος ἕτερος πένθος χούρος καί μετέωρος ὁ Ψυχή , καί οὐ οἶδα φέρω λῦμα , ἀλλά πᾶς μᾶλλον , ἢ οὗτος ὑπομένω . οὕτος πολλάκις σύ ελεεινός , καί σχῆμα καί ῥῆμα ἀντέχω , ἐπεί οὐδείς δύναμαι ὁ ἐκπληξία ἀφίημι ἐκεῖνος , ὁ θαυμαστοποιός σύ λοιπός παρελαύνω , ὁ μέν δέρμα ὑπόδημα μαζωμένος πάπια χνάω , ὁ δέ κατά ὁ κεφαλή ἧλος ὀξύς διαπαίροντες , ἕτερος πηγός ὕδωρ ὑπό ὁ χυμός γυμνός ὁ γαστήρ προσομιλέω , ἄλλος δέ ἑς ἀποπώτερα οὗτος ὑπομένω , ἵνα ὁ πονηρός περιίστημι θέατρον .