joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0190.3
Ψ . Ἡ ἐπεξηγήσις τοῦ προτέρου ἐστίν , ἢ στερόν τι αἰνίττεται παρὰ τὸ πρότερον · Ἰουδαίους μὲν λέγων τοὺς ἀνωθεν καὶ ἐξ ἀρχῆς τοιούτους ὄντας · ὑπὸ νόμῳ δὲ , τοὺς προσήλυτους , ἢ τοὺς πιστοὺς γενομένους καὶ ἐπὶ ἀντεχόμενους τοῦ νόμου . Οὐδεὶς γὰρ ἦσαν ὡς Ἰουδαῖοι , ἀλλ’ ὑπὸ νόμῳ . Καὶ ποτὲ δ’ ἐγένετο ὑπὸ νόμῳ ; Ὅτε ἐξωρῶτο , δεῦ ἐδουν . Ἐμῖνεν δὲ ταῦτα , οὐ τῆς γνώμης αὐτῆς μεταβαλλομένης , ἐπαὶ κακία τὸ πρᾶγμα ἦν · ἀλλὰ τῆς ἀγάπης συγκαταβαινούσης . Ἴνα γὰρ τοὺς ὄντας ἀληθῶς εἰς ταῦτα μεταστήση , ἐγίνετο αὐτὸς οὐχ ἀληθῶς , ἐπιδεικνύμενος μόνον , οὐχ ὅν δὲ , οὐδὲ ἐκ διανοίας ταῦτα πράττων οὕτως ἑχοῦσης . Ὥς γὰρ , ὁ καὶ ἕτερον μεταβαίνειν σπεύδων , καὶ διὰ τοῦτο ταῦτα ποιῶν , ἵνα ἄλλους ποιῶντας ἐλευθερώση τῆς ταπεινότητος ἐκείνης ; Τοῖς ἀνόμοις ὡς ἀνόμοις . Οὗτοι οὐδὲ Ἰουδαῖοι ἦσαν , οὔτε Χριστιανοί , οὔτε Ἕλληνες , ἀλλ’ ἄλλοι νόμῳ ὄντες , οἷος ἦν ὁ Κορινθίος , καὶ εἰ τινες καὶ ἐκεῖνον . Καὶ γὰρ πρὸς ἐκείνους εἰσιών , πολλὰ ὑπεκρίνετο τῶν ἐκείνων . Τινὲς δὲ φασὶ καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ ἐπιγράμματος τοῦ ἐν τῷ βωμῷ διάλεξιν αὐτῷ γενομένην πρὸς Ἀθηναίους αἰνίττεσθαι , καὶ λέγειν , Τοῖς ἀνόμοις ὡς ἀνόμοις . Διὰ ἵνα μὴ νομίζη τῆς μεταβολῆς γνώμης εἶναι τὸ πρᾶγμα , ἐπήγαγε · Μὴ ἄν ἀνόμος Θεοῦ , ἀλλ’ ἐννόμος Χριστοῦ . Τούτεστιν , Ὡ μόνον ἀνόμος οὐχ ἄν , ἀλλ’ οὐδ’ ἀπλῶς ἐννόμος , ἀλλὰ τὸν πολλῷ τοῦ παλαιωτέρου νόμου ὑψηλότερον ἔχων , τούτεστι , τοῦ Πνεύματος · καὶ τῆς χάριτος · διὸ καὶ ἐπήγαγε , Χριστοῦ . Εἶτα ποιήσας περὶ τῆς γνώμης · θαρρήσαι , καὶ τὸ κέρδος τῖθην πάλιν τῆς τοιαύτης συγκαταβάσεως , λέγων · Ἴνα κερδήσω ἀνόμους . Καὶ πανταχοῦ τὴν αἰτίαν προβάλλεται τῆς συγκαταβάσεως · καὶ οὐδὲ μέχρι τούτων ἐστιν , ἀλλὰ , Καὶ τοῖς ἀσθενέσι , ὡς ἀσθενεῖς , Ἴνα τοὺς ἀσθενεῖς κερδήσω . Τοῦτο λοιπὸν τὸ τοῦτον λέγων , δι’ ὅ καὶ πάντα ταῦτα εἴρηται . Καὶ τοῦτο πολλῷ μείζονα ἦν , ἀλλὰ τοῦτο οἰκείατρον · ὅθεν καὶ ὕστερον αὐτὸ τέθεικεν . Ἐποίησε δὲ αὐτὸ καὶ παρὰ Ῥωμαίοις , ὅτε περὶ βρωμάτων ἐνεκάλει , καὶ ἀλληγορὶ πολυάγου . Εἶτα , Ἴνα μὴ καθ’ ἕκαστον ἄπαντα λέγων , διατρίβῃ , φησὶ · Τοῖς [ 196 ] πᾶσι γέγονα τὰ πάντα , Ἴνα πάντας τινὰς σώσω . Ὅρῃς τὴν ὑπεροχὴν ; Πᾶσι μὲν γέγονα πάντα , οὐ πάντας δὲ προσδοκῶν σώζων , φησὶ , ἀλλ’ ἵνα κλν ὀλίγους · οὕτως . Καὶ τὴν μὲν σπουδὴν καὶ τὴν διακονίαν τοσαύτην ὑπέμεινα , δεῖν εἶδὲ τὸν ἄπαντας σώζοντα , οὐ μὴν ὀλίγων ἀπάντων περιέσεσθαι · δ πολὺ μέγα ἦν , καὶ προθυμίας ζεούσης . Ἐπεὶ καὶ ὁ σπεύδων πανταχοῦ ἔσπειρε , καὶ οὐ τὸν πάντα σπόρον διέσπασεν , ἀλλ’ ὅμως τὸ ἑαυτοῦ ἐποίησε . Καὶ εἰπὼν τὴν ὀλιγότητα τῶν σωζομένων , πάλιν τῷ , Πάντως , προσθέσθαι , παρεμυθολογεῖ τοὺς ὑπὲρ τούτων ἀλγούντας . Οὐ γὰρ καὶ μὴ πάντα δυνατὸν διασωθῆναι τὸν σπόρον , ἀλλ’ ὅμως καὶ πάντα ἀμήχανον ἀπαλίσθαι . Διὰ τοῦτο εἶπε , Πάντως , ὅτι ἀνάγκη πᾶσα τὸν οὕτως θερμῶς σπουδάζοντα καὶ ἐπι -
Lemmas: Ψ . ὁ ἐπεξήγησις ὁ πρότερος εἰμί , ἢ στερεός τίς αἰνίσσομαι παρά ὁ πρότερος · Ἰουδαῖος μέν λέγω ὁ ἄνωθεν καί ἐκ ἀρχή τοιοῦτος εἰμί · ὑπό νόμος δέ , ὁ προσήλυτος , ἢ ὁ πιστός γίγνομαι καί ἐπί ἀντέχω ὁ νόμος . οὐδείς γάρ εἰμί ὡς Ἰουδαῖος , ἀλλά ὑπό νόμος . καί ποτέ δέ γίγνομαι ὑπό νόμος ; ὅτε ἐξοράω , δήω δήω . Εμινέ δέ οὗτος , οὖον ὁ γνώμη αὐτός μεταβάλλω , πη κακία ὁ πρᾶγμα εἰμί · ἀλλά ὁ ἀγάπη συγκαταβαίνω . ἵνα γάρ ὁ εἰμί ἀληθής εἰς οὗτος μεθίστημι , γίγνομαι αὐτός οὐ ἀληθής , ἐπιδείκνυμι μόνος , οὐ ὅς δέ , οὐδέ ἐκ διάνοια οὗτος πράσσω οὕτως ἔχω . ὥ γάρ , ὁ καί ἕτερος μεταβαίνω σπεύδω , καί διά οὗτος οὗτος ποιέω , ἵνα ἄλλος ποιώ ἐλευθερόω ὁ ταπεινότης ἐκεῖνος ; ὁ ἄνομος ὡς ἄνομος . οὗτος οὐδέ Ἰουδαῖος εἰμί , οὔτε Χριστιανός , οὔτε Ἕλλην , ἀλλά ἄλλος νόμος εἰμί , οἷος εἰμί ὁ Κορίνθιος , καί εἰμί τις καί ἐκεῖνος . καί γάρ πρός ἐκεῖνος εἴσειμι , πολύς ὑποκρίνομαι ὁ ἐκεῖνος . Τινές δέ φημί καί ὁ ἀπό ὁ ἐπίγραμμα ὁ ἐν ὁ βωμός διάλεξις αὐτός γίγνομαι πρός Ἀθηναῖος αἰνίσσομαι , καί λέγω , ὁ ἄνομος ὡς ἄνομος . Ζεύς ἵνα μή νομίζω ὁ μεταβολεύς γνώμη εἰμί ὁ πρᾶγμα , ἐπάγω · μή ἄν ἄνομος Θεός , ἀλλά Ἔννομος Χριστός . τουτέστιν , εἰμί μόνος ἄνομος οὐ ἄν , ἀλλά οὐδέ ἀπλόος Ἔννομος , ἀλλά ὁ πολύς ὁ παλαιός νόμος ὑψηλός ἔχω , τουτέστι , ὁ πνεῦμα · καί ὁ χάρις · διό καί ἐπάγω , Χριστός . εἶτα ποιέω περί ὁ γνώμη · θαρσέω , καί ὁ κέρδος τίθημι πάλιν ὁ τοιοῦτος συγκατάβασις , λέγω · ἵνα κερδαίνω ἄνομος . καί πανταχοῦ ὁ αἴτιος προβάλλω ὁ συγκατάβασις · καί οὐδέ μέχρι οὗτος εἰμί , ἀλλά , καί ὁ ἀσθενής , ὡς ἀσθενής , ἵνα ὁ ἀσθενής κερδαίνω . οὗτος λοιπός ὁ οὗτος λέγω , διά ὅς καί πᾶς οὗτος εἴρω . καί οὗτος πολύς μείζων εἰμί , ἀλλά οὗτος οἰκεῖος · ὅθεν καί ὕστερος αὐτός τίθημι . ποιέω δέ αὐτός καί παρά Ῥωμαῖος , ὅτε περί βρῶμα ἐγκαλέω , καί ἀλληγορία πολυαγω . εἶτα , ἵνα μή κατά ἕκαστος ἅπας λέγω , διατρίβω , φημί · ὁ [ 196 ] πᾶς γίγνομαι ὁ πᾶς , ἵνα πᾶς τις σῴζω . ὄρνυμι ὁ ὑπεροχή ; Πᾶς μέν γίγνομαι πᾶς , οὖον πᾶς δέ προσδοκάω σῴζω , φημί , ἀλλά ἵνα κλν ὀλίγος · οὕτως . καί ὁ μέν σπουδή καί ὁ διακονία τοσοῦτος ὑπομένω , δήω εἶδον ὁ ἅπας σῴζω , οὖον μήv ὀλίγος ἀπαντάω περίειμι · δ πολύς μέγας εἰμί , καί προθυμία ζέω . ἐπεί καί ὁ σπεύδω πανταχοῦ σπείρω , καί οὖον ὁ πᾶς σπόρος διασπάω , ἀλλά ὅμως ὁ ἑαυτοῦ ποιέω . καί εἶπον ὁ ὀλιγότης ὁ σώζω , πάλιν ὁ , πάντως , προστίθημι , παρεμυθολογευς ὁ ὑπέρ οὗτος ἀλγέω . οὖον γάρ καί μή πᾶς δυνατός διασῴζω ὁ σπόρος , ἀλλά ὅμως καί πᾶς ἀμήχανος απαλιεπομαι . Ζεύς οὗτος εἶπον , πάντως , ὅτι ἀνάγκη πᾶς ὁ οὕτως θερμός σπουδάζω καί ἐπι -