joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0219.2
παιτέρους ποιῶν . Ὁ μὲν οὖν πιστός , ὡς χρή , καὶ ἐρρωμένος οὐδὲ δεῖται λόγου οὐδὲ αἰτίας , ὑπὲρ ὧν ἂν ἐπιταχθῇ , ἀλλ’ ἀρχεῖται τῇ παραδόσει μόνῃ · ὁ δὲ ἀσθενέστερος , ὅταν καὶ τὴν αἰτίαν μάθῃ , τότε καὶ μετὰ πλείονος τῆς σπουδῆς κατέχει 229 τὸ λεχθέν , καὶ μετὰ πολλῆς ὑπακοῦς τὴς προθυμίας . β’ . Διὰπερ οὐδὲ εἶπε τὴν αἰτίαν , ἕως ὅτου παραδενομένην εἶδε τὴν ἐντολὴν . Τίς οὖν ἡ αἰτία ; Παντὸς ἀνδρὸς ἡ κεφαλὴ ὁ Χριστός ἐστιν . Ἄρ’ οὖν καὶ τοῦ Ἑλληνοῦ ; Οὐδαμῶς . Εἰ γὰρ σῶμα ἐσμεν τοῦ Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους , καὶ ταύτη ἐκείνους τῶν κεφαλῆ , τῶν οὐκ ὄντων ἐν τῷ σώματι οὐδὲ εἰς μέλη τελούντων οὐκ ἂν εἴη κεφαλῆ · ὥστε ὅταν εἴπῃ , Παντὸς , τοῦ πιστοῦ δεῖ προσυπακοῦν . Εἶδες πῶς πανταχοῦ δώδην ἐντρέπεται τῆν ἀποστασίαν ; Καὶ γὰρ ὅτε περὶ ἀγάπης διελέγετο , καὶ ὅτε περὶ ταπεινοφροσύνης , καὶ ὅτε περὶ ἐλεημοσύνης , ἐπειθύνει ἐλεγε τὰ παραδείγματα . Κεφαλὴ δὲ γυναικὸς ὁ ἀνήρ · κεφαλὴ δὲ Χριστοῦ ὁ Θεός . Ἐνταῦθα ἐπιπλησάτω ἡμῖν εἰ αἱρετικοὶ ἐλάττωσιν τινα ἐκ τῶν εἰρημένων ἐπινοοῦντες τῷ Υἱῷ · ἀλλ’ ἑαυτοὺς περιπίπτουσιν . Εἰ γὰρ κεφαλὴ γυναικὸς ὁ ἀνήρ , ὁμοούσιος δὲ ἡ κεφαλὴ τῷ σώματι , κεφαλὴ δὲ τοῦ Χριστοῦ ὁ Θεός , ὁμοούσιος ὁ Υἱὸς τῷ Πατρὶ . Ἄλλ’ οὐ τὸ ἑτεροούσιον ἐντεύθεν ἀποδεῖξαι βουλόμεθα , ἀλλ’ ὅτι ἄρχεται , φησί . Τί οὖν πρὸς τοῦτο εἰποῦμεν ἂν ; Ὅτι μάλιστα μὲν , ὅταν τὶ ταπεινὸν λέγεται μετὰ τῆς σαρκὸς ἄντος αὐτοῦ , οὐκ ἐπιτείνει τῆς θεότητος ἐστι τὸ λεγόμενον , τῆς οἰκονομίας δεχομένης τὸ λεχθέν . Πλὴν ἀλλ’ εἴπε , πῶς τοῦτο βούλει ἐκ τούτου κατασκευάσαι νῦν ; Ὅτι ὡσπερ ὁ ἀνὴρ ἄρχει τῆς γυναικός , φησίν , οὕτω καὶ ὁ Πατὴρ τοῦ Χριστοῦ . Οὕκουν καὶ ὡσπερ ὁ Χριστὸς τοῦ ἀνδρός , οὕτω καὶ ὁ Πατὴρ τοῦ Υἱοῦ ; Παντὸς γὰρ ἀνδρός , φησίν , ἡ κεφαλὴ ὁ Χριστὸς ἐστι . Καὶ τίς ἂν ταῦτα καταδείξαι ποτε ; Εἰ γὰρ ὅσον τὸ ὑπὲρ τοῦ Υἱοῦ πρὸς ἡμᾶς , τοσοῦτον τοῦ Πατρὸς πρὸς τὸν Υἱόν , ἐννόουν εἰς ὧνην αὐτὸν ἄξει τὴν εὐτέλειαν . Ὡστε οὐ πάντα ὁμοίως ἐξεταστέον ἐφ’ ἡμῶν καὶ ἐπὶ τοῦ Θεοῦ , πᾶν ὁμοίως λέγεται · ἀλλ’ ἀπονεμητέον τῷ Θεῷ τινα ἰδιαζούσαν ὑπεροχήν , καὶ τοσαύτην ὅσην Θεῷ . Εἰ γὰρ μὴ τοῦτο συγχωρησαίεν , πολλὰ ἄθετα τὰ ἄτοπα . Σχόπει δὲ · Κεφαλὴ τοῦ Χριστοῦ ὁ Θεός , οὕτως δὲ τοῦ ἀνδρός , κάλλειος τῆς γυναικός . Οὕκουν εἰ ἐπὶ πάντων ὁμοίως ἐκλαδοῦμεν τὴν κεφαλὴν , τοσοῦτον ἔσται ὁ Υἱὸς ἀφεστῶς τῷ Πατρὸς , ὅσον ἡμεῖς αὐτοῦ . Ἄλλα καὶ ἡ γυνὴ τοσοῦτον ἡμῶν ἀποστήσεται , ὅσον ἡμεῖς τοῦ Θεοῦ Λόγου · καὶ ὡσπερ ἐστιν ὁ Υἱὸς πρὸς τὸν Πατέρα , τοῦτο καὶ ἡμεῖς πρὸς τὸν Υἱόν , καὶ ἡ γυνὴ πρὸς τὸν ἄνδρα πάλιν . Καὶ τίς ταῦτα ἀνέξει ; Ἄλλ’ ἑτέρως ἐκλαμβάνεις ἐπὶ γυναικὸς καὶ ἀνδρὸς τὴν κεφαλὴν , καὶ οὐχ ὡς ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ ; Οὕκουν καὶ ἐπὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Πατρὸς ἑτέρως ἐκλαπτέον ἡμῖν . Καὶ πῶς ἑτέρως ἐκλαπτέον ; φησί . Κατὰ τὸ αἴτιον . Καὶ γὰρ εἴπερ ἀρχὴν ἐξῆται εἶναι καὶ ὑποταγὴν ὁ Παῦλος , ὡς σὺ φῃς , οὐκ ἐν γυναικὶ παρήγγειλεν εἰς μίσον , ἀλλὰ δοῦλον μᾶλλον καὶ δεσπότην . Εἰ γὰρ καὶ ὑπερέτακται ἡμῖν ἡ γυνὴ , ἀλλ’ ὡς γυνή , ἀλλ’ ὡς ἐλευθέρα
Lemmas: παιτέρους ποιέω . ὁ μέν οὖν πιστός , ὡς χρή , καί ῥώννυμι οὐδέ δήω λόγος οὐδέ αἴτιος , ὑπέρ ὅς εἄν ἐπιτάσσω , ἀλλά ἄρχω ὁ παράδοσις μόνος · ὁ δέ ἀσθενής , ὅταν καί ὁ αἴτιος μανθάνω , τότε καί μετά πλείων ὁ σπουδή κατέχω 229 ὁ λέγω , καί μετά πολύς υπακούω σής προθυμία . βε . διά οὐδέ εἶπον ὁ αἴτιος , ἠώς ὅστις παραδίδωμι ὁράω ὁ ἐντολή . Τῖς οὖν ὁ αἰτία ; Παντὸς ἀνήρ ὁ κεφαλή ὁ Χριστός εἰμί . ἄρα οὖν καί ὁ Ἑλληνοῦ ; οὐδαμός . εἰμί γάρ σῶμα εἰμί ὁ Χριστός καί μέλος ἐκ μέρος , καί οὗτος ἐκεῖνος ὁ κεφαλή , ὁ οὐ εἰμί ἐν ὁ σῶμα οὐδέ εἰς μέλος τελέω οὐ εἄν εἰμί κεφαλή · ὥστε ὅταν εἶπον , Παντὸς , ὁ πιστός δεῖ προσυπακούω . εἶδον πῶς πανταχοῦ δίδωμι ἐντρέπω ὁ ἀποστασία ; καί γάρ ὅτε περί ἀγάπη διαλέγω , καί ὅτε περί ταπεινοφροσύνη , καί ὅτε περί ἐλεημοσύνη , ἐπιθύνω λέγω ὁ παράδειγμα . Κεφαλή δέ γυνή ὁ ἀνήρ · κεφαλή δέ Χριστός ὁ Θεός . ἐνταῦθα ἐπιπλήσσω ἐγώ εἰμί αἱρετικός ἐλάττωσις τις ἐκ ὁ εἴρω ἐπινοέω ὁ υἱός · ἀλλά ἑαυτοῦ περιπίπτω . εἰμί γάρ κεφαλή γυνή ὁ ἀνήρ , ὁμοούσιος δέ ὁ κεφαλή ὁ σῶμα , κεφαλή δέ ὁ Χριστός ὁ Θεός , ὁμοούσιος ὁ υἱός ὁ πατήρ . ἄλλος οὖον ὁ ἑτεροούσιος ἐντεῦθεν ἀποδείκνυμι βούλομαι , ἀλλά ὅτι ἄρχω , φημί . τις οὖν πρός οὗτος ἴπτομαι εἄν ; ὅτι2 μάλιστα μέν , ὅταν τίς ταπεινός λέγω μετά ὁ σάρξ Ἄντος αὐτός , οὐ ἐπιτείνω ὁ θεότης εἰμί ὁ λέγω , ὁ οἰκονομία δέχομαι ὁ λέγω . πλήν ἀλλά εἶπον , πῶς οὗτος βούλομαι ἐκ οὗτος κατασκευάζω νῦν ; ὅτι2 ὡς ὁ ἀνήρ ἄρχω ὁ γυνή , φημί , οὗτος καί ὁ πατήρ ὁ Χριστός . κέω καί ὡς ὁ Χριστός ὁ ἀνήρ , οὗτος καί ὁ πατήρ ὁ υἱός ; Παντὸς γάρ ἀνήρ , φημί , ὁ κεφαλή ὁ Χριστός εἰμί . καί τίς εἄν οὗτος καταδείκνυμι ποτός ; εἰμί γάρ ὅσος ὁ ὑπέρ ὁ υἱός πρός ἐγώ , τοσοῦτος ὁ πατήρ πρός ὁ υἱός , ἐννοέω εἰς ὠνή αὐτός ἄγω ὁ εὐτέλεια . ὡστε οὖον πᾶς ὁμοίως ἐξεταστέον ἐπί ἐγώ καί ἐπί ὁ Θεός , πᾶς ὁμοίως λέγω · ἀλλά ἀπονεμητέον ὁ Θεός τις ἰδιάζω ὑπεροχή , καί τοσοῦτος ὅσος Θεός . εἰμί γάρ μή οὗτος συγχωρέω , πολύς ἄθετος ὁ ἄτοπος . σκοπάω δέ · Κεφαλή ὁ Χριστός ὁ Θεός , οὕτως δέ ὁ ἀνήρ , κάλλειος ὁ γυνή . κέω εἰμί ἐπί πᾶς ὁμοίως κλαδέω ὁ κεφαλή , τοσοῦτος εἰμί ὁ υἱός ἀφίστημι ὁ πατήρ , ὅσος ἐγώ αὐτός . ἄλλος καί ὁ γυνή τοσοῦτος ἐγώ ἀφίστημι , ὅσος ἐγώ ὁ Θεός Λόγος · καί ὡς εἰμί ὁ υἱός πρός ὁ πατήρ , οὗτος καί ἐγώ πρός ὁ υἱός , καί ὁ γυνή πρός ὁ ἀνήρ πάλιν . καί τίς οὗτος ἀνέχω ; ἄλλος ἑτέρως ἐκλαμβάνω ἐπί γυνή καί ἀνήρ ὁ κεφαλή , καί οὐ ὡς ἐπί ὁ Χριστός ; κέω καί ἐπί ὁ υἱός καί ὁ πατήρ ἑτέρως ἐκλάπτω ἐγώ . καί πῶς ἑτέρως ἐκλάπτω ; φημί . κατά ὁ αἴτιος . καί γάρ εἴπερ ἀρχή ἐξίημι εἰμί καί ὑποταγή ὁ Παῦλος , ὡς σύ φημί , οὐ ἐν γυνή παραγγέλλω εἰς μίσον , ἀλλά δοῦλος μᾶλλον καί δεσπότης . εἰμί γάρ καί ὑπερέτακται ἐγώ ὁ γυνή , ἀλλά ὡς γυνή , ἀλλά ὡς ἐλεύθερος