joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0066.1
οὐχ ἐπαίδευσεν , ἀλλὰ καὶ ἐκώλυσε καὶ διετέμχισε , καὶ μετὰ τὸ γενέσθαι ἐπεκάλισε τοὺς γεγενημένους , τὸν σταυρὸν κενούσα . Οὐ τοίνυν τῷ μαθεῖν ε δεῖξιν τὴν εἰς ἡμᾶς τιμήν , καὶ μὴ μετὰ ἀγγέλων μαθεῖν , ἀλλὰ καὶ τῷ διὰ [ 55 ] τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ μαθεῖν . Εἶτα δεῖν τὸν τ · « ἔμεθος , φησίν , ὅτι Εἰ μὴ τὸ Πνεῦμα τὸ ἐπιστάμενον τὰ ἀπόρρητα τοῦ Θεοῦ , ἀπεκάλυψεν , οὐκ ἂν εἰδῶμεν » . Οὕτω περιεποῦδαστον τὸν ἀνθρώπῳ τὸ πρᾶγμα ἦν , ὥστε ἐν τοῖς ἀπορρήτοις εἶναι . Διὸ καὶ ἐκείνου ἐδεήθην διδασκάλου τοῦ ταῦτα σαφῶς εἰδότος . Τὸ γὰρ Πνεῦμα πάντα , φησίν , ἐρευνᾷ , καὶ τὰ βάθη τοῦ Θεοῦ : Τίς γὰρ οὐδὲν ἀνθρώπων τὰ τοῦ ἀνθρώπου , εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ ; Οὕτω καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ οὐδεὶς οἶδεν , εἰ μὴ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ . Ἡμεῖς δὲ οὐ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου ἐλάβομεν , ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τὸ ἐκ τοῦ Θεοῦ , ἵνα εἰδῶμεν τὰ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ χαρισθέντα ἡμῖν . Οὐ γὰρ ἀγνοίας , ἀλλ’ ἀκριβοῦς γνώσεως ἐνταῦθα τὸ ἐρευνᾶν ἐνδείκτικόν . Ταύτη γοῦν τὴ λέξει καὶ ἐπὶ τοῦ Θεοῦ χέχρηται λέγων · Ὁ δὲ ἐρευνᾷ τὰς καρδίας , οὐδὲ τὸ ὄρόνημα τοῦ Πνεύματος . Εἶτα περὶ τῆς τοῦ Πνεύματος γνώσεως μετὰ ἀκριβείας εἰπών , καὶ διδάξας ὅτι οὕτως ἐξισάζει πρὸς τὴν τοῦ Θεοῦ γνῶσιν , ὡς ἡ ἀνθρώπου γνῶσις αὐτὴ πρὸς ἐαυτήν , καὶ δείξας ὅτι πάντα ἐκτεῖνεν ἐμθάδμεν , καὶ ἀναγκαίως ἐκτεῖνεν , ἐπήγαγεν · Ἄ καὶ λαλοῦμεν , οὐκ ἐν διδακτοῖς ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοις , ἀλλ’ ἐν διδακτοῖς Πνεύματος ἀγίου , πνευματικοῖς πνευματικὰ συγκρίνοντες . Ὅρᾷς πῶς ἡμᾶς ἀνήγαγεν ἀπὸ τῆς ἀξίας τοῦ διδασκάλου ; Τοσοῦτον γὰρ ἡμεῖς ἐκείνων σοφώτεροι , ὅσον τοῦ μέσου Πλάτωνος τα καὶ Πνεύματος ἀγίου . Οἱ μὲν γὰρ τοὺς ἔμθους ῥήτορας ἔχουσι διδασκάλους , ἡμεῖς δὲ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . Τί δὲ ἔστι , Πνευματικοῖς πνευματικὰ συγκρίνοντες ; Ὅταν πνευματικὸν καὶ ἀπορον ἡ , ἀπὸ τῶν πνευματικῶν τὰς μαρτυρίας ἀγωμεν . Οἷον λέγω , ὅτι ἀνέστη ὁ Χριστός , ὅτι ἀπὸ Παρθένου ἐγεννήθη . Παράγω μαρτυρίας καὶ τύπους καὶ ἀποδείξεις , τοῦ Ἰουδα τὴν ἐν τῷ χήτει διατριβήν , καὶ τὴν ταῦτα ἀπαλλαγὴν , τῶν στερίων τοὺς τοκατοὺς , τῆς Σάββας , τῆς Ῥεβέκκας καὶ τῶν λοιπῶν , τὴν ἐν τῷ παραδείσῳ τῶν δένδρων βλάστην γεγενημένην , οὐ σπερμάτων καταβληθέντων , οὐχ ὑπὸν κατενεχθέντων , οὐχ αὐλακὸς ἀνατμηθείσης . Τὰ γὰρ μέλλοντα διεπλάττετο καὶ διεγράφετο , ὡς ἐν σκιᾷ , τοῖς προτέροις , ἵνα πιστευθῇ ταῦτα παραγενόμενα . Καὶ δείκνυμι πάλιν , πῶς ἀπὸ γῆς ἀνθρώπου , καὶ πῶς ἀπὸ ἀνθρώπου μόνου ἡ γυνή , καὶ οὐδαμοῦ συνοῦσια , πῶς αὕτη ἡ γῆ ἀπ’ οὐδενός , τῆς δυνάμεως τοῦ Δημιουργοῦ πανταχοῦ πρὸς πάντα ἀρκοῦσης . Οὕτω πνευματικοῖς πνευματικὰ συγκρίνω , καὶ οὐδαμοῦ χρείαν ἔχω τῆς Ἑβουδὴν σοφίας , οὐδὲ λογισμοῦ οὐδὲ παρασκευῆν . Ἐκεῖνοι γὰρ καὶ παρασαλεύουσι τὴν ἀσθενεῖ διάνοιαν καὶ διανοροῦσι , καὶ ἀποδείξαι σαφῶς οὐδὲν ὧν λέγουσι ἔχουσι , ἀλλὰ καὶ τοὺν γεντοὶ ποιοῦσι · παράτονον μᾶλλον , καὶ ἴσφρου κληροῦσι καὶ ἀπορίας πολλῆς . Διὸ φησίν · Πνευματικοῖς πνευματικὰ συγκρίνοντες . Ὅρᾷς , πῶς περιττὴν αὐτὴν δείκνυσιν ; οὐ μόνον δὲ περιττήν , ἀλλὰ καὶ ἐναντίαν καὶ βλαβερὰν . Καὶ γὰρ τὸ εἰπεῖν , Ἵνα μὴ κενωθῇ ὁ σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ , καὶ , Ἵνα μὴ ἡ ἐν σοφίᾳ ἀνθρώπων ἡ πίστις ὑμῶν , τοῦτο ἐδήλωσεν . Ἐνταῦθα δὲ δείκνυσιν , ὅτι δεδιωκέν βλαβερὰς καὶ τὸ πᾶν ἐπιτρέποντας αὐτή , μαθεῖν τι τῶν χρησίμων . Ψυχικὸς [ 56 ] γὰρ ἄνθρωπος , φησίν , οὐ δέχεται τὰ τοῦ Πνεύματος . Διὸ τοίνυν αὐτὴν ἀποθεῖσθαι πρότερον . Τί οὖν ; διαβέβληται , φησίν , ἡ σοφία ἡ Ἑβουδὴν ; Καλοῦ ἔργον ἐστὶ τοῦ Θεοῦ . Πόθεν δῆλον ; Οὐ γὰρ αὐτὸς αὐτὴν ἠπόθησεν , ἀλλὰ οὐ ἐπεξεῦρεν · καὶ γὰρ σοφίαν ἐνταῦθα τὸ περιέργον τῆς ζητήσεως λέγει , καὶ τὴν περιττὴν ἐχθρευτείαν . Εἰ δὲ τὴν σύνεσιν τὴν ἀνθρωπίνην φαῖν τις αὐτὴν λέγειν , καὶ οὕτω τὸ ἐγκλημα σόν . Σὺ γὰρ αὐτὴν διαβάλλεις , ὁ κακῶς κεχρημένος , ὁ πρὸς βλάβην καὶ ἐναντίωσιν Θεοῦ , ὁ ἀπαντῶν αὐτῇ ὅπερ οὐκ εἶχεν . Ἐπεὶ οὖν ἐν αὐτῇ καυχάσαι καὶ Θεῷ πολεμεῖς , ἠλέγχεν αὐτῆς τὴν ἀσθένειαν . Ἐπεὶ καὶ ἰσχύς σώματος καλόν · ἀλλ’ ἐπειδὴ οὐκ εἰς δέον ἐχρήσατο ὁ Κάιν , παρέλειψεν αὐτὸν ὁ Θεός , καὶ τρέμειν ἐποίησεν . Καὶ ὁ οἶνος καλόν · ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀμέτρως ἀπέλαυσαν οἱ Ἰουδαῖοι , καθόλου τοῖς ἱερεῦσιν ἀπηγόρευσεν ὁ Θεὸς τοῦ καρποῦ τὴν χρήσιν . Ἐπεὶ οὖν καὶ σὺ τῇ σοφίᾳ εἰς ἀθέτησιν ἀπεχρήσω τοῦ Θεοῦ , καὶ μεῖζον ἀπίστησας αὐτῇ τῆς οἰκείας ἰσχύος , ἀπάγων σε τῆς ἀνθρωπίνης ἐλπίδος , ἔδειξεν αὐτῆς τὴν ἀσθένειαν . Καὶ γὰρ καὶ ψυχικὸς ἐστιν ὁ τὸ πᾶν τοῖς λογισμοῖς τοῖς ψυχικοῖς διδοὺς , καὶ μὴ νομίζων ἀνωδὲν τινὸς δαίσιον βοηθείας , ὅπερ ἐστὶν ἀνοίας . Καὶ γὰρ ἔδωκεν αὐτὴν ὁ Θεός , ἵνα μανθάνῃ καὶ δέχεται τὸ παρ’ αὐτοῦ , οὐχ ἵνα ἐαυτὴ αὐτὴ ἀρχεῖν νομίζῃ . Καὶ γὰρ οἱ ὀφθαλμοὶ καλοὶ καὶ χρήσιμοι , ἀλλ’ ἐὰν βούλωνται χωρὶς φωτὸς ὁρᾶν , οὐδὲν αὐτοῖς τὸ κάλλος δύνησιν οὐδὲ ἡ οἰκεία ἰσχύς , ἀλλὰ καὶ παραβάλλει . Οὕτω τοίνυν καὶ ψυχή , ἐὰν βουληθῇ χωρὶς Πνεύματος βλέπειν , καὶ ἐμπόδιον ἐαυτὴ γίνεται . Πῶς οὖν πρὸ τοῦτο , φησίν , ἀρ’ ἐαυτῆς πάντα ἔωρα ; Οὐδέποτε ἀρ’ ἐαυτῆς , ἀλλ’ ἐχὲ τὴν κτίσιν ἀντὶ βιβλίου προκειμένην ἐν μέσῳ · ἐπειδὴ δὲ , ἀρῆντες βαδίζει τὴν ὁδόν , ἣν αὐτοῖς ὁ Θεὸς ἐκτέλεισε , καὶ διὰ τοῦ κάλλους τῶν ὁρωμένων γνῶναι τὸν Δημιουργὸν , λογισμοῖς τὰ σκήπτερα τῆς γνώσεως ἐνεχείρισαν , εἰς πάλαιος σκεδασίας ἀσθενήσαντες κατέδυσαν , εὐθὺς τὴν δύνασιν τῶν κακῶν εἰσάγοντες , καὶ εἰπόντες οὐδὲν ἐξ οὐκ ὄντων γένεσθαι , ἀλλ’ ἐξ ὕλης ἀγεννήτου . Ὧθεν καὶ μυρίας ἔπεσον αἱρέσεις · καὶ ἐν μὲν τοῖς σφόδρα ἀτόποις συννεγέθησαν , ἐν δὲ οἷς ἐδόκουν ὀμῆς τι καὶ ὡς ἐν σχιαῖς ὀνειρώττειν , ἀλλήλοις συνεβάργησαν , ἵν’ ἐκατέρωθεν καταγελασθῶσιν . Ὅτι μὲν γὰρ ἐξ οὐκ ὄντων οὐδὲν γίνεται , πάντες ὁμοῦ σχεδὸν εἴπον καὶ ἔγραψαν , καὶ οὕτω μετὰ πολλῆς τῆς σπουδῆς . Ἐν τοῖς ἀτόποις οὖν ἥλασεν αὐτοὺς ὁ διάβολος · ἐν δὲ τοῖς χρησίμοις ἐν οἷς ἐδοξεν αὐτῶν ἡ αἰνίγματι τι τῶν ζητουμένων εὑρίσκειν , ἐν τούτοις ἐαυτοὺς ἐπολέμησαν · οἷον , ὅτι ἀθάνατος ἡ ψυχή , καὶ ὅτι ἡ ἀρετὴ οὐδὲν δεῖται τῶν ἔξωθεν , καὶ ὅτι οὐκ ἀνάγκη οὐδὲ εἰμαρμένης τοῦ γενέσθαι καλοῦς , ἡ μὴ τοιούτους .
Lemmas: οὐ παιδεύω , ἀλλά καί κωλύω καί διετέμχισε , καί μετά ὁ γίγνομαι ἐπεκάλισε ὁ γίγνομαι , ὁ σταυρός κενόω . οὖον τοίνυν ὁ μανθάνω ε δεῖξις ὁ εἰς ἐγώ τιμή , καί μή μετά ἄγγελος μανθάνω , ἀλλά καί ὁ διά [ 55 ] ὁ πνεῦμα αὐτός μανθάνω . εἶτα δήω ὁ τ · « ἐμέθω , φημί , ὅτι εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ ἐφίστημι ὁ ἀπόρρητος ὁ Θεός , ἀποκαλύπτω , οὐ εἄν οἶδα » . οὕτως περιεποῦδαστον ὁ ἄνθρωπος ὁ πρᾶγμα εἰμί , ὥστε ἐν ὁ ἀπόρρητος εἰμί . Διὸ καί ἐκεῖνος δήω διδάσκαλος ὁ οὗτος σαφῶς οἶδα . ὁ γάρ πνεῦμα πᾶς , φημί , ἐρευνάω , καί ὁ βάθος ὁ Θεός : Τῖς γάρ οὐδείς ἄνθρωπος ὁ ὁ ἄνθρωπος , εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐν αὐτός ; οὕτως καί ὁ ὁ Θεός οὐδείς οἶδα , εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ Θεός . ἐγώ δέ οὖον ὁ πνεῦμα ὁ κόσμος λαμβάνω , ἀλλά ὁ πνεῦμα ὁ ἐκ ὁ Θεός , ἵνα οἶδα ὁ ὑπό ὁ Θεός χαρίζω ἐγώ . οὖον γάρ ἄγνοια , ἀλλά ἀκριβής γνῶσις ἐνταῦθα ὁ ἐρευνάω ἐνδεικτικός . Ταύτη γοῦν ὅς λέγω καί ἐπί ὁ Θεός χράω λέγω · ὁ δέ ἐρευνάω ὁ Καρδία , οὐδέ ὁ ὄρόνημα ὁ πνεῦμα . εἶτα περί ὁ ὁ πνεῦμα γνῶσις μετά ἀκρίβεια εἶπον , καί διδάσκω ὅτι οὕτως ἐξισάζω πρός ὁ ὁ Θεός γνῶσις , ὡς ὁ ἄνθρωπος γνῶσις αὐτός πρός ἑαυτοῦ , καί δείκνυμι ὅτι πᾶς κτείνω μανθάνω , καί ἀναγκαῖος κτείνω , ἐπάγω · ὅς καί λαλέω , οὐ ἐν διδακτός ἀνθρώπινος σοφία λόγος , ἀλλά ἐν διδακτός πνεῦμα ἅγιος , πνευματικός πνευματικός συγκρίνω . ὁράω πῶς ἐγώ ἀνάγω ἀπό ὁ ἄξιος ὁ διδάσκαλος ; τοσοῦτος γάρ ἐγώ ἐκεῖνος σοφός , ὅσος ὁ μέσος Πλάτων ὁ καί πνεῦμα ἅγιος . ὁ μέν γάρ ὁ ἔμθους ῥήτωρ ἔχω διδάσκαλος , ἐγώ δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . τις δέ εἰμί , Πνευματικός πνευματικός συγκρίνω ; ὅταν πνευματικός καί ἄπορος ὁ , ἀπό ὁ πνευματικός ὁ μαρτυρία ἄγω . Οἷος λέγω , ὅτι ἀνίστημι ὁ Χριστός , ὅτι ἀπό παρθένος γεννάω . παράγω μαρτυρία καί τύπος καί ἀποδείκνυμι , ὁ Ἰουδά ὁ ἐν ὁ χῆτος διατριβή , καί ὁ οὗτος ἀπαλλαγή , ὁ στεριά ὁ τοκατοὺς , ὁ Σάββας , ὁ Ῥεβέκκα καί ὁ λοιπός , ὁ ἐν ὁ παράδεισος ὁ δένδρον βλάστη γίγνομαι , οὖον σπέρμα καταβάλλω , οὐ ὕπειμι καταφέρω , οὐ αὖλαξ ἀνατέμνω . ὁ γάρ μέλλω διαπλήσσω καί διαγράφω , ὡς ἐν σκιά , ὁ πρότερος , ἵνα πιστεύω οὗτος παραγίγνομαι . καί δείκνυμι πάλιν , πῶς ἀπό γῆ ἄνθρωπος , καί πῶς ἀπό ἄνθρωπος μόνος ὁ γυνή , καί οὐδαμοῦ συνουσία , πῶς οὗτος ὁ γῆ ἀπό οὐδείς , ὁ δύναμις ὁ Δημιουργός πανταχοῦ πρός πᾶς ἀρκέω . οὕτως πνευματικός πνευματικός συγκρίνω , καί οὐδαμοῦ χρεία ἔχω ὁ εβουδη σοφία , οὐδέ λογισμός οὐδέ παρασκευή . ἐκεῖνος γάρ καί παρασαλεύω ὁ ἀσθενής διάνοια καί διανορους , καί ἀποδείκνυμι σαφῶς οὐδείς ὅς λέγω ἔχω , ἀλλά καί ὅς γεντοὶ ποιέω · παράτονος μᾶλλον , καί ἴσφρου κληρόω καί ἀπορία πολύς . Διὸ φημί · πνευματικός πνευματικός συγκρίνω . ὁράω , πῶς περισσός αὐτός δείκνυμι ; οὖον μόνος δέ περισσός , ἀλλά καί ἐναντίος καί βλαβερός . καί γάρ ὁ εἶπον , ἵνα μή κενόω ὁ σταυρός ὁ Χριστός , καί , ἵνα μή ὁ ἐν σοφία ἄνθρωπος ὁ πίστις σύ , οὗτος δηλόω . ἐνταῦθα δέ δείκνυμι , ὅτι διώκω βλαβερός καί ὁ πᾶς ἐπιτρέπω αὐτός , μανθάνω τίς ὁ χρήσιμος . Ψυχικός [ 56 ] γάρ ἄνθρωπος , φημί , οὖον δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα . Διὸ τοίνυν αὐτός ἀποθέω πρότερος . τις οὖν ; διαβάλλω , φημί , ὁ σοφία ὁ εβουδη ; Καλός ἔργον εἰμί ὁ Θεός . πόθεν δῆλος ; οὖον γάρ αὐτός αὐτός ποθέω , ἀλλά οὖον ἐπεξευρίσκω · καί γάρ σοφία ἐνταῦθα ὁ περιέργνυμι ὁ ζήτησις λέγω , καί ὁ περισσός ἐχθρεύω . εἰμί δέ ὁ σύνεσις ὁ ἀνθρώπινος φαίνω τις αὐτός λέγω , καί οὗτος ὁ ἔγκλημα σός . σύ γάρ αὐτός διαβάλλω , ὁ κακῶς χράομαι , ὁ πρός βλάβη καί ἐναντίωσις Θεός , ὁ ἀπαντάω αὐτός ὅσπερ οὐ ἔχω . ἐπεί οὖν ἐν αὐτός καυχάομαι καί Θεός πολεμέω , ἐλέγχω αὐτός ὁ ἀσθένεια . ἐπεί καί ἰσχύς σῶμα καλός · ἀλλά ἐπεί οὐ εἰς δήω χράω ὁ Κάϊς , παραλείβω αὐτός ὁ Θεός , καί τρέμω ποιέω . καί ὁ οἶνος καλός · ἀλλά ἐπεί ἄμετρος ἀπολαύω ὁ Ἰουδαῖος , καθόλου ὁ ἱερεύς ἀπαγορεύω ὁ θεός ὁ καρπός ὁ χρῆσις . ἐπεί οὖν καί σύ ὁ σοφία εἰς ἀθέτησις ἀποχράω ὁ Θεός , καί μείζων ἀπιστέω αὐτός ὁ οἰκεῖος ἰσχύς , ἀπάγω σύ ὁ ἀνθρώπινος ἐλπίς , δείκνυμι αὐτός ὁ ἀσθένεια . καί γάρ καί ψυχικός εἰμί ὁ ὁ πᾶς ὁ λογισμός ὁ ψυχικός δίδωμι , καί μή νομίζω ἀνωδὲν τις Δαίσιος βοήθεια , ὅσπερ εἰμί ἄνοια . καί γάρ δίδωμι αὐτός ὁ Θεός , ἵνα μανθάνω καί δέχομαι ὁ παρά αὐτός , οὐ ἵνα ἑαυτοῦ αὐτός ἄρχω νομίζω . καί γάρ ὁ ὀφθαλμός καλός καί χρήσιμος , ἀλλά ἐάν βούλομαι Χωρὶς φάος ὁράω , οὐδείς αὐτός ὁ κάλλος δύω οὐδέ ὁ οἰκεῖος ἰσχύς , ἀλλά καί παραβάλλω . οὕτως τοίνυν καί ψυχή , ἐάν βούλομαι Χωρὶς πνεῦμα βλέπω , καί ἐμπόδιος ἑαυτοῦ γίγνομαι . Πῶς οὖν πρό οὗτος , φημί , ἀρά ἑαυτοῦ πᾶς ὁράω ; οὐδέποτε ἀρά ἑαυτοῦ , ἀλλά ἔχω ὁ κτίσις ἀντί βιβλίον πρόκειμαι ἐν μέσος · ἐπεί δέ , ἀρῆντες βαδίζω ὁ ὁδός , ὅς αὐτός ὁ θεός ἐκτελέω , καί διά ὁ κάλλος ὁ ὁράω γιγνώσκω ὁ Δημιουργός , λογισμός ὁ σκήπτερα ὁ γνῶσις ἐγχειρίζω , εἰς παλαιός Σκεδασία ἀσθενέω καταδύω , εὐθύς ὁ δύνασις ὁ κακός εἰσάγω , καί εἶπον οὐδείς ἐκ οὐ εἰμί γίγνομαι , ἀλλά ἐκ ὕλη ἀγέννητος . ὤθω καί μυρίος πίπτω αἵρεσις · καί ἐν μέν ὁ σφόδρα ἄτοπος συμφέρω , ἐν δέ ὅς δοκέω ὁμός τίς καί ὡς ἐν σχιος ὀνειρώσσω , ἀλλήλων συνεβάργησαν , ἵνα ἑκατέρωθεν καταγελάω . ὅτι2 μέν γάρ ἐκ οὐ εἰμί οὐδείς γίγνομαι , πᾶς ὁμοῦ σχεδόν εἶπον καί γράφω , καί οὗτος μετά πολύς ὁ σπουδή . ἐν ὁ ἄτοπος οὖν ἐλαύνω αὐτός ὁ διάβολος · ἐν δέ ὁ χρήσιμος ἐν ὅς δοκέω αὐτός ὁ αἴνιγμα τίς ὁ ζητέω εὑρίσκω , ἐν οὗτος ἑαυτοῦ πολεμέω · οἷος , ὅτι ἀθάνατος ὁ ψυχή , καί ὅτι ὁ ἀρετή οὐδείς δήω ὁ ἔξωθεν , καί ὅτι οὐ ἀνάγκη οὐδέ εἴμαρμαι ὁ γίγνομαι Καλοῦς , ὁ μή τοιοῦτος .