joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0150.2
Ἕ . Τί οὖν ἐγὼ πάθω , φησί ; δ’ ἐκεῖνον ἀπολλύμας ; Μάλιστα μὲν οὐ δι’ ἐκεῖνον · οὐδὲ γὰρ σὺ ἀναμάρτητος ἐμείςας , ἀλλ’ εἰ καὶ μὴ τὴν αὐτὴν ἀμαρτίαν , ἕτεραν γοῦν ἡμάρτας . Ἄλλως δὲ οὐδ’ ἀπὸ τῆς τιμωρίας ἐλθὼν , ἀλλὰ καὶ ἐκπεράνας . Εἰ μὴ γὰρ ἐμελλεν διώλου μέναι ὀνητός , ἕως εἶχεν τὸν λόγον τὸ εἰρημένον · νῦν δὲ καὶ ἀθάνατος εἰ , καὶ ἐδύλης , ὑπὲρ τὸν ἥλιον αὐτὸν λάμψαι δυνηθή . Ἄλλ’ εἰ μὴ θνητὸν Ἄδαμον ἐσώ , φησίν , οὐχ ἂν ἡμάρτον . Τί οὖν , εἶπέ μοι ; ἐκεῖνος , θνητὸν ἔχων σῶμα , ἡμάρτησεν ; Οὐδαμῶς · οὐ γὰρ ἂν , εἰ γε θνητὸν ἦν , ὕστερον ἐν καλοῖς εὐσεβὲς τὸν θάνατον ὑπέμεινεν . Ὅτι δὲ οὐκ ἂν θνητὸν σῶμα ἐμποιεῖτο πρὸς ἀρετὴν , ἀλλὰ καὶ συμφωνεῖ καὶ τὰ μέγιστα συντελεῖ , δῆλον ἐκείνῳ . Εἰ γὰρ προσδοκία ἀθανασίας μόνον οὕτως ἐπάγει τὸν Ἄδαμ , εἰ καὶ τῷ ἕνε ἀθάνατος ἐγεγόνει , πῶς οὐχ ἂν ἀπονεῖσαι ἐξέθη ; Καὶ νῦν μὲν ἀμαρτῶν δύνασαι αὐτοὺ τὰ ἀμαρτήματα , τοῦ σώματος ταπεινοῦ ἕνεος καὶ καταπίπτοντος καὶ διαλυομένου · καὶ γὰρ αὐταὶ αἱ ἐννοίαι ἐκείναι συμφωνοῦσι · εἰ δὲ ἐν ἀθανάτῳ ἐκπηλῆψαι , νομιζομένας ἕως ἐμελλεν εἶναι τὰ ἀμαρτήματα . Οὐ τοίνυν ἡ θνητότης αἰτία τῆς ἀμαρτίας , μὴ καταγηθεῖς , ἀλλ’ ἡ σφραγὶς προαιρέσεως ἐστὶν ἡ ρίζα τῶν κακῶν . Διὰ τί γὰρ μηδὲν τὸν Ἄβελ τὸ σῶμα ἠθέλησεν ; διὰ τί μηδὲν τοὺς δαίμονας ; τὸ ἀσύμμετρον ἄνθρωπον ; Βούλει μαθεῖν , ὅτι οὐ μόνον οὐχ ἐδύλασε τὸ σῶμα θνητὸν γεγονέναι , ἀλλὰ καὶ ὠφελήσεν ; ἐκωσεν δσα περιδύσαι , ἐὰν νήφῃς . ἐκ τούτου . Ἄνδριλαι σε καὶ περιπαλᾶ ἀπὸ τῆς κακίας δύναις καὶ λύπαις καὶ ἄνοις , καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς τοιούτους . Ἄλλὰ καὶ εἰς πορνείαν ἐξάγετε , φησίν ; Οὐ τὸ σῶμα , ἀλλ’ ἡ ἀκολασία · ταῦτα μὲν γὰρ , ὅπερ εἶπον , πάντως τοῦ σώματός ἐστι . Διόπερ οὐχ ἔστιν ἄνθρωπον εἰς τὸν βίον ἐλθόντα τοῦτον μὴ καὶ νοσεῖν καὶ ἀλγεῖν καὶ ἀθυμεῖν · μὴ πορνεύειν δὲ ἕνι . Ὅστε εἰ τὸς τοῦ σώματος ἦν φύσεως καὶ τὰ τῆς κακίας , καθολικὰ ἂν ἦν · τὰ γὰρ φυσικὰ τοιαῦτα , τὸ δὲ πορνεύειν οὐ τοιούτων · ἀλλὰ τὸ μὲν ἀλγεῖν ἐντεύθεν , τὸ δὲ · πορνεύειν ἀπὸ τῆς προαιρέσεως . Μὴ τοίνυν κατηγορεῖ τοῦ σώματος , μὴ σου τὴν τιμὴν ἀφαιρεῖσθαι ὁ διάβολος , ἢν σοὶ ἐδωκεν ὁ Θεός . Ἄν γὰρ δέλωμεν , χαλινός ἐστιν ἄριστος τὸ σῶμα , τὰ σκιρτήματα τῆς ψυχῆς κατέχον , ἀπόνοιαν κατασπών , ἀλαζονείαν καλῶν , ἐν τοῖς μεγίστοις [ 151 ] κ . σοφώμασιν ἡμῖν διακονοῦμενον . Μὴ γὰρ μοι τοὺς μανουμένους εἴπης · ἐπεὶ καὶ τῶν ἵππων πολλούς ὁρῶ ··· τὰ χρημύνων φερομένους , τὸν ἡνιόχον βίβαντας μετὰ τοῦ χαλινού · ἀλλ’ οὐ μεμφόμεθα τὸν χαλινόν · οὐ γὰρ ἐκεῖνος διασπασθεὶς τοῦτο εἰργάσατο , ἀλλ’ ὁ ἡνιόχος ὁ μὴ κατασχών , πάντα ἀπολύσων . Οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα λογίζου · ἄν ἴδῃς νέον ἐν ὀργαῖς ζῶντα καὶ μυρία ἐργαζόμενον κακά , μὴ τὸ σῶμα αἰτίου , ἀλλὰ τὸν ἡνιόχον τὸν συρόμενον , τὸν λογισμὸν λέγω . Ὅσπερ γὰρ αἱ ἡνίαι οὐ παρέχουσι πράγματα τῷ ἡνιόχῳ , ἀλλ’ ὁ ἡνιόχος πάντων αἴτιος · οὕ καλῶς αὐτὰς κατέχων · διὸ καὶ δίχην αὐτὸν ἀπαντῶσι , συμπλακόμεναι αὐτῷ καὶ παρασύρονσαι πολλάκις καὶ ἀναγκάζουσαι τῆς οἰκίας δυσπραγίας κοινωνεῖν · οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα . Ἕγὼ μὲν γὰρ , φησίν , ἡμασσον τὸ στόμα τοῦ ἵππου , ἕως κατέχεις · ἐπειδὴ δὲ ἐρρίψας , ἀπαντῶ σε τῇ καταστροφῇ καὶ δίχῃ , καὶ περιπλέκομαι καὶ παρασύρω , ὥστε μηκέτι τὸ αὐτὸ παθεῖν . Μηδεὶς τοίνυν αἰτιάσθω τὰς ἡνίας , ἀλλ’ ἑαυτὸν καὶ τὴν διεφθαρμένην γνώμην . Καὶ γὰρ ἐπ’ ἑμῶν ἡνιόχος ἐστιν ὁ λογισμός · ἡνίαι δὲ τὸ σῶμα , συνήχουσαι τοὺς ἵππους πρὸς τὸν ἡνιόχον . Ἄν μὲν οὖν καλῶς αὐταὶ διακένωνται , οὐδὲν πείσῃ δεσινὸν ἂν
Lemmas: ὅς . τις οὖν ἐγώ πάσχω , φημί ; δέ ἐκεῖνος ἀπόλυμα ; μάλιστα μέν οὖον διά ἐκεῖνος · οὐδέ γάρ σύ ἀναμάρτητος ἐμέω , ἀλλά εἰμί καί μή ὁ αὐτός ἁμαρτία , ἕτερος γοῦν ἁμαρτάνω . ἄλλος δέ οὐδέ ἀπό ὁ τιμωρία ἔρχομαι , ἀλλά καί ἐκπεραίνω . εἰμί μή γάρ μέλλω διόλλυμι μέναι ὀνητός , ἠώς ἔχω ὁ λόγος ὁ εἴρω · νῦν δέ καί ἀθάνατος εἰμί , καί ἐδύλης , ὑπέρ ὁ ἥλιος αὐτός λάμπω δύναμαι . ἄλλος εἰμί μή θνητός Ἀδάμ ἕννυμι , φημί , οὐ εἄν ἁμαρτάνω . τις οὖν , εἶπον ἐγώ ; ἐκεῖνος , θνητός ἔχω σῶμα , ἁμαρτάνω ; οὐδαμός · οὖον γάρ εἄν , εἰμί γε θνητός εἰμί , ὕστερος ἐν καλός εὐσεβής ὁ θάνατος ὑπομένω . ὅτι2 δέ οὐ εἄν θνητός σῶμα ἐμποιέω πρός ἀρετή , ἀλλά καί συμφωνέω καί ὁ μέγας συντελής , δῆλος ἐκεῖνος . εἰμί γάρ προσδοκία ἀθανασία μόνος οὕτως ἐπάγω ὁ Άδαμ , εἰμί καί ὁ ἕνος ἀθάνατος γίγνομαι , πῶς οὐ εἄν ἀπονέομαι ἐκτίθημι ; καί νῦν μέν ἁμαρτάνω δύναμαι αὐτου ὁ ἁμάρτημα , ὁ σῶμα ταπεινός ἐνεός καί καταπίπτω καί διαλύω · καί γάρ αὐτός ὁ ἔννοια ἐκεῖνος συμφωνέω · εἰμί δέ ἐν ἀθάνατος ἐκπηλῆψαι , νομίζω ἠώς μέλλω εἰμί ὁ ἁμάρτημα . οὖον τοίνυν ὁ θνητότης αἰτία ὁ ἁμαρτία , μή κατάγω , ἀλλά ὁ σφραγίς προαίρεσις εἰμί ὁ ρίζα ὁ κακός . Ζεύς τίς γάρ μηδείς ὁ Ἄβελ ὁ σῶμα ἐθέλω ; διά τίς μηδείς ὁ δαίμων ; ὁ ἀσύμμετρος ἄνθρωπος ; βούλομαι μανθάνω , ὅτι οὖον μόνος οὐ εδυλασω ὁ σῶμα θνητός γίγνομαι , ἀλλά καί ὠφελέω ; χόω δσοι περιδύω , ἐάν νήφω . ἐκ οὗτος . ανδριλαας σύ καί περιπαλη ἀπό ὁ κακία δύο καί λύπη καί ἀγριαίνω , καί ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος . ἀλλά καί εἰς πορνεία ἐξάγω , φημί ; οὖον ὁ σῶμα , ἀλλά ὁ ἀκολασία · οὗτος μέν γάρ , ὅσπερ εἶπον , πάντως ὁ σῶμα εἰμί . διόπερ οὐ εἰμί ἄνθρωπος εἰς ὁ βίος ἔρχομαι οὗτος μή καί νοσέω καί ἀλγέω καί ἀθυμέω · μή πορνεύω δέ ἐν . ὅστε εἰμί τός ὁ σῶμα εἰμί φύσις καί ὁ ὁ κακία , καθολικός εἄν εἰμί · ὁ γάρ φυσικός τοιοῦτος , ὁ δέ πορνεύω οὖον τοιοῦτος · ἀλλά ὁ μέν ἀλγέω ἐντεῦθεν , ὁ δέ · πορνεύω ἀπό ὁ προαίρεσις . μή τοίνυν κατηγορέω ὁ σῶμα , μή σύ ὁ τιμή ἀφαιρέω ὁ διάβολος , εἄν σύ δίδωμι ὁ Θεός . ἄν γάρ δέλωμεν , χαλινός εἰμί ἀγαθός ὁ σῶμα , ὁ σκίρτημα ὁ Ψυχή κατέχω , ἀπόνοια κατασπάω , ἀλαζονεία καλός , ἐν ὁ μέγας [ 151 ] Κ . σοφώμασιν ἐγώ διακονέω . μή γάρ ἐγώ ὁ μαίνομαι εἶπον · ἐπεί καί ὁ ἵππος πολύς ὁράω ··· ὁ χρημυναω φέρω , ὁ ἡνίοχος βιβάς μετά ὁ χαλινός · ἀλλά οὖον μέμφομαι ὁ χαλινός · οὖον γάρ ἐκεῖνος διασπάω οὗτος ἐργάζομαι , ἀλλά ὁ ἡνίοχος ὁ μή κατέχω , πᾶς ἀπολύω . οὕτως δή καί ἐνταῦθα λογίζομαι · ἄν ὁράω νέος ἐν ὀργή ζῶ καί μυρίος ἐργάζομαι κακός , μή ὁ σῶμα αἴτιος , ἀλλά ὁ ἡνίοχος ὁ σύρω , ὁ λογισμός λέγω . ὅσπερ γάρ ὁ ἡνία οὖον παρέχω πρᾶγμα ὁ ἡνίοχος , ἀλλά ὁ ἡνίοχος πᾶς αἴτιος · ἕ καλῶς αὐτός κατέχω · διό καί διχάω αὐτός ἀπαντάω , συμπλέκω αὐτός καί παρασύρω πολλάκις καί ἀναγκάζω ὁ οἰκίον δυσπραγία κοινωνέω · οὗτος δή καί ἐνταῦθα . ἐγώ μέν γάρ , φημί , μάσσω ὁ στόμα ὁ ἵππος , ἠώς καταχέω · ἐπεί δέ ῥίπτω , ἀπαντάω σύ ὁ καταστροφή καί διχή , καί περιπλέκω καί παρασύρω , ὥστε μηκέτι ὁ αὐτός πάσχω . μηδείς τοίνυν αἰτιάομαι ὁ ἡνία , ἀλλά ἑαυτοῦ καί ὁ διαφθείρω γνώμη . καί γάρ ἐπί ἐμέω ἡνίοχος εἰμί ὁ λογισμός · ἡνία δέ ὁ σῶμα , συνάγω ὁ ἵππος πρός ὁ ἡνίοχος . ἄν μέν οὖν καλῶς αὐτός διακενόω , οὐδείς πείθω δεσινὸν εἄν