joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0351.1
δοχάτην , πολὺν μὲν τὸν γάλακτα , πολλάς δὲ τὰς ἄρτας κατὰ τῆς ἑαυτῶν κεφαλῆς μετὰ τῆς ζημίας ἐπισπασάμενοι ταύτης . Καὶ τὰ μὲν ἔνεαῦθα , τοιαῦτα · τὰ δὲ ἐκεῖ τὶς παραστήσει λόγος ; Ὦσπερ γὰρ οὗτοι τὸν σπεδόρρων ἐνταῦθα σὶτον ἀχρηστον γενόμενον εἰς ποταμοὺς ῥίπτουσιν , οὕτω τοὺς ταῦτα ἐργαζομένους δι’ αὐτὸ τοῦτο ἀχρήστους γενομένους εἰς τὸν τοῦ πυρὸς ῥίπτει ποταμὸν ὁ Θεός . Καθάπερ γὰρ τὸν σὶτον ὁ σὴς καὶ ὁ σκώληξ , οὕτω τὰς τούτων ψυχὰς ἡ ὑμέτερος καὶ ἡ ἀπανθρωπία διέφθαρ . Τούτων δὲ αἴτιον τὸ τοὺς παροῦσι προσηλῦσθαι , καὶ πρὸς τὴν ζῴην ταύτην κεχρηνέναι μόνον · ὅθεν καὶ μυρίας ἀθυμίας μεστοὶ γίνονται οἱ τοιούτοι . Κλὴν γὰρ ὁτιεὶν εἴπης ἡδὺ , πάντα ἰσχνᾶς ὅστιν ἀφανίσεις τῆς τελευταίας ὁ φόβος , καὶ τὸνθηνεν ὁ τοιούτος ἐπὶ ζῶν . Καὶ τὸ μὲν τοὺς ἀπίστους ταῦτα πάσχειν , θαυμαστὸν οὐδέν · ὅταν δὲ οἱ τοσούτων μυστηρίων ἀπολαυόντες , καὶ τοσαῦτα παρὰ τῶν μελλόντων φιλοσοφούντων , τοὺς παροῦσιν ἐμφιλοχωρῶσι , τινὸς ἂν εἰεν ἀξίου συγγνώμης ; Πόθεν οὖν γίνεται τὸ τοὺς παροῦσιν ἐμφιλοχωρεῖν ; Ἀπὸ τοῦ τρυφῇ προστέχειν , καὶ λιπαίνειν τὴν σάρκα , καὶ θρύπτειν τὴν ψυχήν , καὶ βαρὺ τὸ φορτίον ἐργάζεσθαι καὶ πολὺ τὸ σκέος καὶ παχύ τὸ παραπέτασμα . Ἐν γὰρ τῇ τρυφῇ τὸ μὲν χρείττον δουλοῦται , τὸ δὲ χειρόν κρατεῖ · καὶ τὸ μὲν τυφλοῦται πάντοθεν καὶ σύρεται πεπρωμένον , τὸ δὲ ἀγεί καὶ περιάγει πανταχοῦ , ἐν 376 τῇ τῶν ἀτομίων ὀφείλει κισθαι τάξει . Καὶ γὰρ πολὺς ὁ σύνδεσμος τῆς ψυχῆς πρὸς τὸ σῶμα , τοῦτο τοῦ Δημιουργοῦ μηχανησαμένου , ἵνα μὴκὼς ἀλλότριον αὐτὸ παιδαῖς τις μισεῖν . Θ . Ὁ μὲν γὰρ Θεὸς τοὺς ἐχθροὺς ἐκλείπει φυλεῖν ὁ δὲ διάβολος τοσούτον ἰσχύειν , ὡς καὶ τὸ οἰκεῖον σῶμα παιδαὶ τινὰς μισεῖν . Ὅταν γὰρ εἴπῃ , ὅτι τοῦ διαβόλου ἐστιν , οὐδὲν ἄλλο κατασκευάζει , ἢ τοῦτο ὅπερ ἀσχάτης ληρωδίας ἐστίν . Εἰ γὰρ τοῦ διαβόλου ἐστιν , εἰς ἡ τοσαύτη συμφωνία , ὡς ἐπιτιθεῖν αὐτὸ πάντοθεν εἰς τὰς τῆς φιλοσόφου ψυχῆς ἐνέργειας κατασκευάζει ; Καὶ ὁ ἐπιτιθεῖν , φησὶ πῶς αὐτὴν τυφλῶ ; Οὐχὶ τὸ σῶμά ἐστι τὸ τυφλοῦν τὴν ψυχήν , ἀπαγε , ἄνθρωπε , ἀλλ’ ἡ τρυφή . Τῆς δὲ τρυφῆς πότεν ἐφύμαθα ; Οὐ παρὰ τὸ σῶμα ἔχειν , οὐδαμῶς , ἀλλὰ παρὰ προαίρεσιν πονηράν . Τὸ γὰρ σῶμα τροφῆς δεῖται , οὐ τρυφῆς · τὸ σῶμα τοῦ τρέφεσθαι χρήζει , οὐχὶ τοῦ διακόπτεσθαι καὶ διαφθεῖν . Οὐδὲ γὰρ ψυχὴ μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτὴ τῷ σώματι τὸ τρεφομένον πολέμιον ἡ τρυφή . Καὶ γὰρ ἀσθενέστερον ἀντὶ ἰσχυροῦ γίνεται , καὶ μαλακώτερον ἀντὶ στερεοῦ , καὶ ἰνύνοσον ἀντὶ ὑγιεινοῦ , καὶ βαρύτερον ἀντὶ χαύρου , καὶ ἀραιότερον ἀντὶ πυκνοῦ , καὶ αἰσχρὸν ἀντὶ ὡραίου , καὶ δυσωδέστερον ἀντὶ εὐώδους , καὶ ἀκάθαρτον ἀντὶ καθαροῦ , καὶ περιώδυνον ἀντὶ ἀνεμύλου , καὶ ἀχρηστον ἀντὶ χρησίμου , καὶ παλαιὸν ἀντὶ νέου , καὶ σαθρὸν ἀντὶ ἰσχυροῦ , καὶ βραδὺ καὶ νωθρὸν ἀντὶ ταχέος , καὶ χολδὸν ἀντὶ ἀρτίου . Καὶτοι εἰ σοῦ διεβόλου ἦν , οὐχ ἔχρην ὑπὸ τῶν αὐτοῦ παραβλάπτεσθαι , τῆς κακίας λέγω . Ἄλλ’ οὔτε τὸ σῶμα , οὔτε τὰ στέλα , τοῦ διαβόλου , ἀλλ’ ἡ τρυφὴ μόνη . Διὰ γὰρ ταύτης τὰ μυρία ὁ πονηρὸς δαίμων ἐκεῖνος ἀνύει · κακὰ · οὕτω δὴμον ἀλόκληρον ἐξετραχλίσεν · Ἐλιπάρθη
Lemmas: δοχάτην , πολύς μέν ὁ γάλα , πολύς δέ ὁ Ἄρτας κατά ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή μετά ὁ ζημία ἐπισπάω οὗτος . καί ὁ μέν ἔνειμι , τοιοῦτος · ὁ δέ ἐκεῖ τις παρίστημι λόγος ; ὥσπερ γάρ οὗτος ὁ σπεδόρρων ἐνταῦθα σῖτος ἄχρηστος γίγνομαι εἰς ποταμός ῥίπτω , οὗτος ὁ οὗτος ἐργάζομαι διά αὐτός οὗτος ἄχρηστος γίγνομαι εἰς ὁ ὁ πυρός ῥίπτω ποταμός ὁ Θεός . καθά γάρ ὁ σῖτος ὁ σής καί ὁ σκώληξ , οὗτος ὁ οὗτος ψυχή ὁ ὑμέτερος καί ὁ ἀπανθρωπία διαφθείρω . οὗτος δέ αἴτιος ὁ ὁ πάρειμι προσαιρέω , καί πρός ὁ ζῶ οὗτος χράω μόνος · ὅθεν καί μυρίος ἀθυμία μεστός γίγνομαι ὁ τοιοῦτος . Κλῆς γάρ οτιεν εἶπον ἡδύς , πᾶς ἰσχνός Όστιν ἀφάνισις ὁ τελευταῖος ὁ φόβος , καί τὸνθηνεν ὁ τοιούτος ἐπί ζῶ . καί ὁ μέν ὁ ἄπιστος οὗτος πάσχω , θαυμαστός οὐδείς · ὅταν δέ ὁ τοσοῦτος μυστήριον ἀπολαύω , καί τοσοῦτος παρά ὁ μέλλω φιλοσοφέω , ὁ πάρειμι ἐμφιλοχωρέω , τις εἄν ἄγω ἄξιος συγγνώμη ; πόθεν οὖν γίγνομαι ὁ ὁ πάρειμι ἐμφιλοχωρέω ; ἀπό ὁ τρυφή προστάσσω , καί λιπαίνω ὁ σάρξ , καί θρύπτω ὁ Ψυχή , καί βαρύς ὁ φορτίον ἐργάζομαι καί πολύς ὁ σκέος καί παχύς ὁ παραπέτασμα . ἐν γάρ ὁ τρυφή ὁ μέν χρίω δουλόω , ὁ δέ χείρων κρατέω · καί ὁ μέν τυφλόω πάντοθεν καί σύρω ἔπορον , ὁ δέ ἄγω καί περιάγω πανταχοῦ , ἐν 376 ὁ ὁ ατομία ὀφείλω κιεπομαι τάξις . καί γάρ πολύς ὁ σύνδεσμος ὁ Ψυχή πρός ὁ σῶμα , οὗτος ὁ Δημιουργός μηχανάομαι , ἵνα μῆκος ἀλλότριος αὐτός παίδας τις μισέω . Θ . ὁ μέν γάρ θεός ὁ ἐχθρός ἐκλείπω φιλέω ὁ δέ διάβολος τοσοῦτος ἰσχύω , ὡς καί ὁ οἰκέω σῶμα παίδας τις μισέω . ὅταν γάρ εἶπον , ὅτι ὁ διάβολος εἰμί , οὐδείς ἄλλος κατασκευάζω , ἢ οὗτος ὅσπερ ἀσχάτης ληρωδίας εἰμί . εἰμί γάρ ὁ διάβολος εἰμί , εἰς ὁ τοσοῦτος συμφωνία , ὡς ἐπιτίθέω αὐτός πάντοθεν εἰς ὁ ὁ φιλόσοφος Ψυχή ενέργεια κατασκευάζω ; καί ὁ ἐπιτίθέω , φημί πῶς αὐτός τυφλόω ; οὐ ὁ σῶμα εἰμί ὁ τυφλόω ὁ Ψυχή , ἀπάγω , ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ τρυφή . ὁ δέ τρυφή πότε φύω ; οὖον παρά ὁ σῶμα ἔχω , οὐδαμῶς , ἀλλά παρά προαίρεσις πονηρός . ὁ γάρ σῶμα τροφή δήω , οὖον τρυφή · ὁ σῶμα ὁ τρέφω χρῄζω , οὐ ὁ διακόπτω καί διαφθω . οὐδέ γάρ ψυχή μόνος , ἀλλά καί αὐτός ὁ σῶμα ὁ τρέφω πολέμιος ὁ τρυφή . καί γάρ ἀσθενής ἀντί ἰσχυρός γίγνομαι , καί μαλακός ἀντί στερεός , καί ινυνοσος ἀντί ὑγιεινός , καί βαρύς ἀντί χαῦρος , καί ἀραῖος ἀντί πυκνός , καί αἰσχρός ἀντί ὡραῖος , καί δυσώδης ἀντί εὐώδης , καί ἀκάθαρτος ἀντί καθαρός , καί περιώδυνος ἀντί ἀνεμύλου , καί ἄχρηστος ἀντί χρήσιμος , καί παλαιός ἀντί νέος , καί σαθρός ἀντί ἰσχυρός , καί βραδύς καί νωθρός ἀντί ταχύς , καί χολδὸν ἀντί ἄρτιος . καίτοι εἰμί σύ διεβόλου εἰμί , οὐ χρή ὑπό ὁ αὐτός παραβλάπτω , ὁ κακία λέγω . ἄλλος οὔτε ὁ σῶμα , οὔτε ὁ Στέλα , ὁ διάβολος , ἀλλά ὁ τρυφή μόνος . Ζεύς γάρ οὗτος ὁ μυρίος ὁ πονηρός δαίμων ἐκεῖνος ἀνύω · κακός · οὗτος δῆμος αλοκληρος ἐξετραχλίσεν · Ἐλιπάρθη