joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0214.2
β . Τί οὖν ἀπέρχῃ , φησίν ; Οὐχ ὡς μᾶλλον ἀκάθαρτος γίνεσθαι , μὴ γένοιτο , ἀλλὰ διὰ τὸν ἀδελφόν , καὶ ἵνα μὴ κοινωνός γένημαι δαιμονίων , καὶ ἵνα μὴ ἀνθίσταμαι παρὰ τοῦ ἀπίστου . Ἐνταῦθα γὰρ οὐκέτι λοιπὸν ἡ φύσις , ἀλλ’ ἡ παραχρῆ καὶ ἡ πρὸς δαιμόνων φιλία ποιεῖ με ἀκάθαρτον , καὶ ἡ προαίρεσις τῶν μολυσμῶν ἐργάζεται . Τί δὲ ἐστι , Τί βλασφημοῦμαι ὑπὲρ σοῦ ἐγὼ εὐχαριστῶ ; Ἐγὼ μὲν γὰρ , φησίν , εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ , ὅτι οὕτω με ὤφελον ἐποίησεν καὶ Ἰουδαϊκῆς ταπεινότητος ἀνώτερον , ὡς μηδαμόθεν βλέπτεσθαι · οἱ δὲ Ἕλληνες , οὐκ εἰδότες μου τὴν φιλοσοφίαν , τῶναντία ὑποπτεύουσι καὶ ἐροῦσιν , ὅτι Χριστιανοὶ τῶν ἡμετέρων ἐρίενται , καὶ ὑποκριταὶ τινές εἰσι , διαβάλλοντες μὲν δαιμόνας καὶ ἀποστρέφοντες , ἐπὶ δὲ τὰς τραπέζας αὐτῶν τρέχοντες · οὐ τὶ γένοιτο · ἄν ἀνασθῶτύτερον ; οὐχ ἄρα ἀληθείας ἕνεκεν , ἀλλὰ φιλοτιμίας καὶ φιλαργυρίας ἐπὶ τὸ δόγμα τοῦτο ἐληλύθασι . Πόσος [ 223 ] οὖν ἄνολας ἄν εἴη , ὅπερ οὐκ οὕτως εὐηργετεῖν , ὡς καὶ εὐχαριστεῖν , ὑπὲρ τούτων βλασφημίας αἴτιον γίνεσθαι ; Ἄλλὰ ταῦτα καὶ νῦν ἔρει , φησίν , ὁ Ἕλλην , ὅταν ἴδῃ μὴ περιεργάζομενον ; Οὐδαμῶς · οὐδὲ γὰρ πάντα εἰδωλολατῶν γέμει , ἵνα τοῦτο ὑποπτεύσῃ · οὔτε αὐτὸς ὡς εἰδωλολατρῶν ἀπογεῖται . Μὴ τοίνυν περιεργάζου περιττά , μηδ’ αὐ πάλιν , λεγόντων τινῶν , ὅτι Εἰδωλολατῶν ἐστι , κοινωνεῖν . Καὶ γὰρ ὁ Χριστὸς χάριν σοι ἔδωκε , καὶ ὤφελον σε ἐποίησεν καὶ μεῖζονα τὰς ἑαυτὸν βλάβας , οὐχ ἵνα κακῶς ἀκούσῃς , οὐδ’ ἵνα , ὅθεν τοσαῦτα ἐκεράναις ὡς καὶ εὐχαριστεῖν , ἀντεῖδεν οὕτω βλαβὼς ἐτέρους ὡς καὶ βλασφημεῖν . Διὰ τί γὰρ οὐ λέγω τῷ Ἕλληνι , φησίν , ὅτι Καὶ τρώγω καὶ οὐδὲν βλάπτομαι , καὶ ὅτι Οὐχ ὡς φιλῶν τοὺς δαίμονας τοῦτο ποιῶ ; Ὅτι οὐ δύνασαι πείσαι , κἂν μυριάκις λέγῃς · ἀδύνατον γὰρ ἐστι , καὶ πολέμιος . Εἰ γὰρ τὸν ἀδελφὸν οὐδὲν ἔπεισας , πολλῷ μᾶλλον τὸν ἄχρηδὸν καὶ Ἕλληνα . Εἰ ἐκεῖνος ἐπὶ τῇ συνειδήσει τοῦ εἰδωλολατρίας κατέχεται , πολλῷ μᾶλλον ὁ ἀπίστος . Τί δὲ ἡμῖν καὶ πραγματεύεσθαι δεῖ τοσούτων ; Τί οὖν , ἐπειδὴ Χριστὸν ἐγνωκέν καὶ εὐχαριστοῦμεν , βλασφημοῦσι δι’ ἐκείνου , διὰ τοῦτο ἀποστασόμεθα καὶ τοῦτο ; Ἄπαγε · οὐ γὰρ ἐστιν Ἰσων · ἐπεὶ μὴν γὰρ πολὺ τὸ κέρδος ἐκ τοῦ φέρειν τὴν βλασφημίαν , ἐνταῦθα δὲ οὐδὲν ἐστὶ πλῆν . Διὰ καὶ προλαβὼν ἔλεγεν · Οὐδετὴν ἄν ἐσάγμεν , περιιστούμεν , οὐδε ἄν μὴ εἰσάγωμεν , ὑστεροῦμεθα α . Καὶ χωρὶς τούτου δὲ φυσικὸν τὸ πράγμα ἀπέφηνεν , ὥστε καὶ ἐτέρωθεν αὐτῶν ἀπέχεται δεῖ , οὐ διὰ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς ἄλλας δὲ εἰρημένας αἰτίας . Εἰτε οὖν ἐσθίετε , εἰτε πίνετε , εἰτε τι ποιεῖτε , πάντα εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖτε . Εἶδες πῶς ἀπὸ τοῦ προκαλεῖν ἐπὶ τὸ καὶολικὸν ἐξῆγαγε τὴν παραίνεσιν , ἵνα καλλίστον τὸν ὅρον ἡμῖν δῷ , τὸν Θεὸν διὰ πάντων δοξάζεσθαι ; Ἄπρόσκοποι γίνεσθε καὶ Ἰουδαίοις καὶ Ἕλλησι καὶ τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ . Τοῦτο ἐστι , μηδαμῶν παρέχειν λαβὴν μηδενί . Καὶ γὰρ ὁ ἀδελφὸς σκανδαλίζεται , καὶ ὁ Ἰουδαῖος μὲν σε μισήσει καὶ καταγνῶσται σου , καὶ ὁ Ἕλλην ὁμοίως ὡς λαίμαργον οὕτω γαλακτεῖν καὶ ὑποκριτήν . Οὐ μόνον δὲ ἀδελφοὺς οὐ χρή πλῆττειν , ἀλλ’ ἐν τοῖς δυνατοῖς οὐδὲ τοὺς Ἑβραίων . Εἰ γὰρ φῶς ἐσμεν καὶ ζῶν καὶ φωστήρες καὶ δῖας β , φωτίζειν , οὐ σκοτίζειν δεῖ · σφίγγειν , οὐ παραλύειν · πρὸς ἑαυτοὺς ἐπισπάσθαι τοὺς ἀπίστους , οὐ φυγάδευσιν . Τί τοίνυν δώσεις , ὡς ἐφράσθαι δεῖ ; Καὶ γὰρ Ἕλληνες πληττόνται , ὅταν Ἰσραὴλ πάλινδρομηθῶσι ἡμῖς εἰς τὰ τοιαῦτα · τὴν γὰρ διάνοιαν οὐχ ἴσασι , οὐδ’ ὅτι παντὶς αἰσθητὸς μολυσμὸς ἀνωτέρα γέγονεν ἡ ψυχή . Καὶ οἱ Ἰουδαῖοι δὲ καὶ τῶν ἀδελφῶν οἱ ἀσθενέστεροι τὰ αὐτὰ πείσονται . Εἶδες πόσας αἰτίας τέθηκε , δι’ ἃς χρή τῶν εἰδωλολατῶν ἀπέχεσθαι ; διὰ τὸ ἀνθρώπου , διὰ τὸ περιττόν , διὰ τὴν τοῦ ἀδελφοῦ βλάβην , διὰ τὴν τοῦ Ἰουδαίου βλασφη-μίαν , διὰ τὸν τοῦ Ἕλληνος καχυπορίαν , διὰ τὸ μὴ δεῖν λαβὴν κοινωνεῖν , διὰ τὸ εἰδωλολατρίας τινὰ εἶναι [ 22 . ] τὸ πρᾶγμα . Εἶτα , ἐπειδὴ εἶπεν , Ἄπρόσκοποι γίνεσθε , καὶ ὑπευθύνως αὐτοὺς ἐποίησεν καὶ τῆς τῶν Ἑλλήνων βλάβης καὶ τῆς τῶν Ἰουδαίων , καὶ βαρὺ τὸ λεγόμενον ἦν , ὅρα πῶς αὐτὸ εὐπαραδέκτον καὶ κοῦφον ποιεῖ , τιθεὶς ἑαυτὸν μέσον , καὶ λέγων · Καθὼς κἀγὼ πάντα πᾶσιν ἄρασκω , μὴ ζητῶν τὸ ἑμαυτοῦ συμφέρον , ἀλλὰ τὸ τῶν πολλῶν , ἵνα σωθῶσι . Μίμηται μου γίνεσθε , καθὼς κἀγὼ Χριστῷ .
Lemmas: Β . τις οὖν ἀπέρχομαι , φημί ; οὐχ ὡς μᾶλλον ἀκάθαρτος γίγνομαι , μή γίγνομαι , ἀλλά διά ὁ ἀδελφός , καί ἵνα μή κοινωνός γίγνομαι δαιμόνιος , καί ἵνα μή ἀνθίστημι παρά ὁ ἄπιστος . ἐνταῦθα γάρ οὐκέτι λοιπός ὁ φύσις , ἀλλά ὁ παραχρῆ καί ὁ πρός δαίμων φίλιος ποιέω ἐγώ ἀκάθαρτος , καί ὁ προαίρεσις ὁ μολυσμός ἐργάζομαι . τις δέ εἰμί , τις βλασφημέω ὑπέρ σύ ἐγώ εὐχαριστέω ; ἐγώ μέν γάρ , φημί , εὐχαριστέω ὁ Θεός , ὅτι οὗτος ἐγώ ὀφείλω ποιέω καί Ἰουδαϊκός ταπεινότης ἀνώτερος , ὡς μηδαμόθεν βλέπω · ὁ δέ Ἕλλην , οὐ οἶδα ἐγώ ὁ φιλοσοφία , τείνω ὑποπτεύω καί εἴρω , ὅτι Χριστιανός ὁ ἡμέτερος ἐρίζω , καί ὑποκριτής τις εἰμί , διαβάλλω μέν δαίμων καί ἀποστρέφω , ἐπί δέ ὁ τράπεζα αὐτός τρέχω · οὖον τίς γίγνομαι · ἄν ανασθωτυτερος ; οὐ ἄρα ἀλήθεια ἕνεκα , ἀλλά φιλοτιμία καί φιλαργυρία ἐπί ὁ δόγμα οὗτος ἔρχομαι . πόσος [ 223 ] οὖν ανολαας ἄν εἰμί , ὅσπερ οὐ οὕτως εὐεργέω , ὡς καί εὐχαριστέω , ὑπέρ οὗτος βλασφημία αἴτιος γίγνομαι ; ἀλλά οὗτος καί νῦν ἔρομαι , φημί , ὁ Ἕλλην , ὅταν ὁράω μή περιεργάζω ; οὐδαμός · οὐδέ γάρ πᾶς ειδωλολατος γέμω , ἵνα οὗτος ὑποπτεύω · οὔτε αὐτός ὡς εἰδωλολάτρης ἀπογίγνομαι . μή τοίνυν περιεργάζομαι περισσός , μηδέ αὖος πάλιν , λέγω τις , ὅτι ειδωλολατος εἰμί , κοινωνέω . καί γάρ ὁ Χριστός χάρις σύ δίδωμι , καί ὀφείλω σύ ποιέω καί μείζων ὁ ἑαυτοῦ βλάβη , οὐ ἵνα κακῶς ἀκούω , οὐδέ ἵνα , ὅθεν τοσοῦτος κεράνη ὡς καί εὐχαριστέω , ἀντιδίδωμι οὗτος βλάπτω ἕτερος ὡς καί βλασφημέω . Ζεύς τίς γάρ οὖον λέγω ὁ Ἕλλην , φημί , ὅτι καί τρώγω καί οὐδείς βλάπτω , καί ὅτι οὐχ ὡς φίλος ὁ δαίμων οὗτος ποιέω ; ὅτι2 οὖον δύναμαι πείθω , κἀν μυριάκις λέγω · ἀδύνατος γάρ εἰμί , καί πολέμιος . εἰμί γάρ ὁ ἀδελφός οὐδείς πείθω , πολύς μᾶλλον ὁ ἄχρηδὸν καί Ἕλλην . εἰμί ἐκεῖνος ἐπί ὁ συνείδησις ὁ εἰδωλολατρία κατέχω , πολύς μᾶλλον ὁ Ἀπίστος . τις δέ ἐγώ καί πραγματεύομαι δεῖ τοσοῦτος ; τις οὖν , ἐπεί Χριστός γιγνώσκω καί εὐχαριστέω , βλασφημέω διά ἐκεῖνος , διά οὗτος ἀφίστημι καί οὗτος ; ἄπαγε · οὖον γάρ εἰμί ἰσος · ἐπεί μήv γάρ πολύς ὁ κέρδος ἐκ ὁ φέρω ὁ βλασφημία , ἐνταῦθα δέ οὐδείς εἰμί Πλῆν . Ζεύς καί προλαμβάνω λέγω · ουδετος ἄν σάττω , περιίστημι , οὐ ἄν μή εἰσάγω , ὑστερέω ὅς . καί Χωρὶς οὗτος δέ φυσικός ὁ πράγμα ἀποφαίνω , ὥστε καί ἑτέρωθεν αὐτός ἀπέχω δεῖ , οὖον διά οὗτος μόνος , ἀλλά καί διά ὁ ἄλλος δέ εἴρω αἴτιος . εἴτε οὖν ἐσθίω , εἴτε πίνω , εἴτε τίς ποιέω , πᾶς εἰς δόξα Θεός ποιέω . εἶδον πῶς ἀπό ὁ προκαλέω ἐπί ὁ καὶολικὸν ἐξάγω ὁ παραίνεσις , ἵνα καλῶς ὁ ὅρος ἐγώ δίδωμι , ὁ θεός διά πᾶς δοξάζω ; απροσκοπος γίγνομαι καί Ἰουδαῖος καί Ἕλλην καί ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός . οὗτος εἰμί , μηδαμοί παρέχω λαβή μηδείς . καί γάρ ὁ ἀδελφός σκανδαλίζω , καί ὁ Ἰουδαῖος μέν σύ μισέω καί καταγιγνώσκω σύ , καί ὁ Ἕλλην ὁμοίως ὡς λαίμαργος οὗτος γαλακτεῖν καί ὑποκριτής . οὖον μόνος δέ ἀδελφός οὖον χρή πλήσσω , ἀλλά ἐν ὁ δυνατός οὐδέ ὁ Ἑβραῖος . εἰμί γάρ φάος εἰμί καί ζῶ καί φωστήρ καί δῖος Β , φωτίζω , οὖον σκοτίζω δεῖ · σφίγγω , οὖον παραλύω · πρός ἑαυτοῦ ἐπισπάω ὁ ἄπιστος , οὖον φυγάδευσις . τις τοίνυν δίδωμι , ὡς φράζω δεῖ ; καί γάρ Ἕλλην πλήσσω , ὅταν Ἰσραήλ παλινδρομέω ἡμεῖς εἰς ὁ τοιοῦτος · ὁ γάρ διάνοια οὐ οἶδα , οὐδέ ὅτι Πάντις αἰσθητός μολυσμός ἀνώτερος γίγνομαι ὁ ψυχή . καί ὁ Ἰουδαῖος δέ καί ὁ ἀδελφός ὁ ἀσθενής ὁ αὐτός πείθω . εἶδον πόσος αἴτιος τίθημι , διά ὅς χρή ὁ ειδωλολατος ἀπέχω ; διά ὁ ἄνθρωπος , διά ὁ περισσός , διά ὁ ὁ ἀδελφός βλάβη , διά ὁ ὁ Ἰουδαῖος βλασφημία , διά ὁ ὁ Ἕλλην καχυπορίαν , διά ὁ μή δήω λαβή κοινωνέω , διά ὁ εἰδωλολατρία τις εἰμί [ 22 . ] ὁ πρᾶγμα . εἶτα , ἐπεί εἶπον , απροσκοπος γίγνομαι , καί ὑπεύθυνος αὐτός ποιέω καί ὁ ὁ Ἕλλην βλάβη καί ὁ ὁ Ἰουδαῖος , καί βαρύς ὁ λέγω εἰμί , ὁράω πῶς αὐτός εὐπαράδεκτος καί κοῦφος ποιέω , τίθημι ἑαυτοῦ μέσος , καί λέγω · καθώς ἐγώ πᾶς πᾶς ἄρασκω , μή ζητέω ὁ ἐμαυτοῦ συμφέρω , ἀλλά ὁ ὁ πολύς , ἵνα σῴζω . μιμέομαι ἐγώ γίγνομαι , καθώς ἐγώ Χριστός .