joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0207.1
τῶν πιστευσάντων , φησίν , ἥν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυα χὴ μία . Ἄλλ’ οὐχὶ νῦν , ἀλλὰ τοῦναντίον ἅπαν · πολλοὶ καὶ ποικίλοι μεταξὺ πάντων οἱ πόλεμοι , καὶ θηρίων χαλεπωτέρων πρὸς τὰ ἀλλήλων διεκείμεθα μέλη . Καὶ ὁ μὲν Χριστὸς τοσοῦτόν σε διασώζειν λαυτὴ ἠγωνε · σὺ δὲ οὐδὲ τῷ ἀδελφῷ ἀξίος ἠφώθησαι μετὰ ἀκριβείας τῆς προσήκουσης , ἀλλὰ ἀποσύλας σεαυτὸν , τοσαύτης καὶ ἀγάπης καὶ ζωῆς ἀπολαύσας παρὰ τοῦ Δεσπότου . Οὐδὲ γὰρ ἀπλῶς τὸ σῶμα αὐτοῦ ἔδωκεν · ἀλλ’ ἐπειδὴ ἡ προτέρα τῆς σαρκὸς φύσις ἡ ἀπὸ τῆς διαπλάσεως , ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας ἐφθασε νεκρωθῆναι καὶ ζωῆς γενέσθαι ἔρημος , ἑτέραν , ὡς ἂν εἰποι τις , μέγαν καὶ ζῆν ἐπεισήγαγε , τὴν λαυτοῦ σάρκα , φύσει μὲν οὖσαν τὴν αὐτήν , ἁμαρτίας δὲ ἀπηλλαγμένην καὶ ζωῆς γεμούσαν , καὶ πᾶσιν ἐδωκεν αὐτὴν μεταλαμβάνειν , ἵνα ταύτῃ τρεφόμενοι , καὶ τὴν προτέραν ἀποθέμενοι τὴν νεκράν , εἰς τὴν ζῶν τὴν ἀθάνατον διὰ τῆς τραπέζης ἀνακερασθῶμεν ταύτης . Βλέπετε τὸν Ἰωραὴλ κατὰ σάρκα · οὐχ ὁ ἐσθίωντες τὰς θυσίας κοινωνοὶ τοῦ θυσιαστηρίου εἰσί ; Πάλιν ἀπὸ τῆς Παλαιᾶς · καὶ εἰς τοῦτο ἐνάγει . Ἐπειδὴ γὰρ πολὺ τοῦ μεγέθους τῶν λεχθέντων ἦσαν ταπεινότεροι , καὶ ἀπὸ τῶν προτύπων αὐτοὺς καὶ συνἔθων παιδεύει . Καὶ καλῶς , Κατὰ σάρκα , φησίν , ὡς αὐτῶν κατὰ πνεῦμα ὄντων . Ὁ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστι · Κἂν ἀπὸ τῶν παχυτέρων παιδεύθητε , ὅτι οἱ ἐσθίοντες τὰς θυσίας κοινωνοὶ τοῦ θυσιαστηρίου εἰσιν . Ὥς πῶς ; δείκνυσιν οὐχ ἔχοντας γνῶσιν τελείαν τοὺς δοκοῦντας εἶναι τελείους , εἰ γε μὴ τοῦτο ἴασιν , ὅτι κοινωνία τις ἀπὸ τούτων καὶ φίλια πολλὸς πολλάκις πρὸς δαίμονα γίνεται , κατὰ μικρὸν τῆς συνθείας · αὐτοὺς ἐρριχαμένης · Εἰ γὰρ ἐπ’ ἀνθρώπων τὸ κοινωνεῖν ἀλῶν καὶ τραπέζης φίλια ἀφορμὴ καὶ σύμβολον γίνεται , ἐγχειρεῖ καὶ ἐπὶ δαιμόνων τοῦτο συμβῆναι · σὺ δέ μοι σκόπει , πῶς ἐπὶ μὲν τῶν Ἰουδαίων οὐχ εἶπεν , ὅτι τῷ Θεῷ κοινωνοῦσιν , ἀλλὰ , Κοινωνοὶ τοῦ θυσιαστηρίου εἰσί · καὶ γὰρ κατεκαίετο τὸ τεθειμένον · ἐπὶ δὲ τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ οὐχ οὕτως · ἀλλὰ πῶς ; Κοινωνία τοῦ σώματος τοῦ Κυρίου ἐστιν . Οὐ γὰρ τοῦ θυσιαστηρίου , ἀλλ’ αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ κοινωνοὶ γινόμεθα . Εἰπὼν δὲ , ὅτι Κοινωροὶ τοῦ θυσιαστηρίου εἰσιν , εἶτα δείσας μὴ διζή ὡςπερ ἰσχὺν ἔχόντων τῶν εἰδώλων διαλέγεσθαι καὶ δυνάμεων τι βλάψαι · ὅρα πῶς αὐτὰ καθαίρει πάλιν λέγων · Τί οὖν ρημ ; ὅτι εἰδώλων τί ἐστιν ; ἢ ὅτι εἰδωλόθυτον τί ἐστι ; γ . Ταῦτα δὲ λέγω , φησίν , καὶ ἀπάγω , οὐχ ὡς δυναμένων βλάψαι τι τῶν εἰδώλων ἢ ἰσχὺν ἔχοντων · οὐδὲν γὰρ ἐστιν · ἀλλὰ βούλομαι καταπρονεῖν αὐτῶν ὑμᾶς . Καὶ εἰ βούλει καταφρονεῖν , φησίν , τίνος ἐνεκεν μετὰ σπουδῆς · αὐτῶν ἡμᾶς ἀπάγει ; Ὅτι οὐ προσάγεταί τῷ [ 215 ] Δεσπότῃ τῷ σῷ . Ὁ γὰρ θύει , φησίν , τὰ ἄδη , δαιμονίοις θύει , καὶ οὐ Θεῷ . Μὴ τοίνυν τρέγετε ἐπὶ τὰ ἐναντία . Οὐδὲ γὰρ , εἰ βασιλέως υἱὸς ἦς , εἰτα τῆς πατρικῆς ἀπολαὺὼν τραπέζης , ἀφεὶς ἐκείνην , τῆς τῶν καταβίων καὶ δεσμοτῶν ἠθέλησας κοινωνῆσαι ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ , ἐπάτρεψεν ἂν ὁ πατήρ · ἀλλὰ καὶ μετὰ πολλῆς ἂν ἀπηγάγε τῆς σφοδρότητος , οὐχ ὡς δυναμένης τῆς τραπέζης βλάψαι , ἀλλ’ ὡς καταίσχυνοῦσης σου τὴν εὐγένειαν καὶ τὴν τράπεζαν τὴν βασιλικήν . Καὶ γὰρ καὶ οὕτω οἰκεία εἰσὶ προσκεκοισάτες , ἡτιμωμένοι , κατεδείς , δεσμιώται ἀφορίτης καλᾶσαι τηροῦμενοι , μυρίοις ὑπ’ ἰδυνοι κακοῖς . Πῶς οὖν οὐκ αἰσχύνῃ κατὰ τοὺς λαμάρους καὶ ἀνελευθέρους ,
Lemmas: ὁ πιστεύω , φημί , ὅς ὁ καρδία καί ὁ ψόα χέω εἷς . ἄλλος οὐ νῦν , ἀλλά τουναντίον ἅπας · πολύς καί ποικίλος μεταξύ πᾶς ὁ πόλεμος , καί θηρίον χαλεπός πρός ὁ ἀλλήλων διάκειμαι μέλος . καί ὁ μέν Χριστός τοσοῦτόν σύ διασῴζω λαυτὴ ἀγών · σύ δέ οὐδέ ὁ ἀδελφός Ἀξιός ἠφώθησαι μετά ἀκρίβεια ὁ προσήκω , ἀλλά ἀποσυλάω σαυτοῦ , τοσοῦτος καί ἀγάπη καί ζωή ἀπολαύω παρά ὁ δεσπότης . οὐδέ γάρ ἀπλόος ὁ σῶμα αὐτός δίδωμι · ἀλλά ἐπεί ὁ πρότερος ὁ σάρξ φύσις ὁ ἀπό ὁ διάπλασις , ἀπό ὁ ἁμαρτία φθάνω νεκρόω καί ζωή γίγνομαι ἐρῆμος , ἕτερος , ὡς εἄν εἶπον τις , μέγας καί ζῶ ἐπεισάγω , ὁ λαυος σάρξ , φύσις μέν εἰμί ὁ αὐτός , ἁμαρτία δέ ἀπαλλάσσω καί ζωή γέμω , καί πᾶς δίδωμι αὐτός μεταλαμβάνω , ἵνα οὗτος τρέφω , καί ὁ πρότερος ἀποτίθημι ὁ νεκρός , εἰς ὁ ζῶ ὁ ἀθάνατος διά ὁ τράπεζα ἀνακεράννυμι οὗτος . βλέπω ὁ Ἰωραὴλ κατά σάρξ · οὐ ὁ ἐσθίω ὁ θυσία κοινωνός ὁ θυσιαστήριον εἰμί ; πάλιν ἀπό ὁ Παλαιή · καί εἰς οὗτος ἐνάγω . ἐπεί γάρ πολύς ὁ μέγεθος ὁ λέγω εἰμί ταπεινός , καί ἀπό ὁ προτύπων αὐτός καί συντίθημι παιδεύω . καί καλῶς , κατά σάρξ , φημί , ὡς αὐτός κατά πνεῦμα εἰμί . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · κἀν ἀπό ὁ παχύς παιδεύω , ὅτι ὁ ἐσθίω ὁ θυσία κοινωνός ὁ θυσιαστήριον εἰμί . ὥ πῶς ; δείκνυμι οὐ ἔχω γνῶσις τέλειος ὁ δοκέω εἰμί τέλειος , εἰμί γε μή οὗτος ἴασις , ὅτι κοινωνία τις ἀπό οὗτος καί φίλιος πολύς πολλάκις πρός δαίμων γίγνομαι , κατά μικρός ὁ συνθεΐα · αὐτός ἐρριχαμένης · εἰμί γάρ ἐπί ἄνθρωπος ὁ κοινωνέω ἀλέω καί τράπεζα φίλιος ἀφορμή καί σύμβολον γίγνομαι , ἐγχειρέω καί ἐπί δαίμων οὗτος συμβαίνω · σύ δέ ἐγώ σκοπέω , πῶς ἐπί μέν ὁ Ἰουδαῖος οὐ εἶπον , ὅτι ὁ Θεός κοινωνέω , ἀλλά , κοινωνός ὁ θυσιαστήριον εἰμί · καί γάρ κατακαίω ὁ τίθημι · ἐπί δέ ὁ σῶμα ὁ Χριστός οὐ οὕτως · ἀλλά πῶς ; κοινωνία ὁ σῶμα ὁ κύριος εἰμί . οὖον γάρ ὁ θυσιαστήριον , ἀλλά αὐτός ὁ Χριστός κοινωνός γίγνομαι . εἶπον δέ , ὅτι Κοινωροὶ ὁ θυσιαστήριον εἰμί , εἶτα δείδω μή δίζημαι ὡς ἰσχύς ἔχοω ὁ εἴδωλον διαλέγω καί δύναμις τίς βλάπτω · ὁράω πῶς αὐτός καθαίρω πάλιν λέγω · τις οὖν Ρημ ; ὅτι εἴδωλον τίς εἰμί ; ἢ ὅτι εἰδωλόθυτον τίς εἰμί ; γ . οὗτος δέ λέγω , φημί , καί ἀπάγω , οὐ ὡς δύναμαι βλάπτω τίς ὁ εἴδωλον ἢ ἰσχύς ἔχω · οὐδείς γάρ εἰμί · ἀλλά βούλομαι καταπίμπρημι αὐτός σύ . καί εἰμί βούλομαι καταφρονέω , φημί , τίς ἕνεκα μετά σπουδή · αὐτός ἐγώ ἀπάγω ; ὅτι2 οὖον προσάγω ὁ [ 215 ] δεσπότης ὁ σός . ὁ γάρ θύω , φημί , ὁ ἀείδω , δαιμόνιος θύω , καί οὖον Θεός . μή τοίνυν τρώγω ἐπί ὁ ἐναντίος . οὐδέ γάρ , εἰμί βασιλεύς υἱός εἰμί , εἶτα ὁ πατρικός ἀπολαύω τράπεζα , ἀφίημι ἐκεῖνος , ὁ ὁ καταβίων καί δεσμοος ἐθέλω κοινωνέω ἐν ὁ δεσμωτήριον , ἐπάτρεψεν εἄν ὁ πατήρ · ἀλλά καί μετά πολύς εἄν ἀπάγω ὁ σφοδρότης , οὐ ὡς δύναμαι ὁ τράπεζα βλάπτω , ἀλλά ὡς καταισχύνω σύ ὁ εὐγένεια καί ὁ τράπεζα ὁ βασιλικός . καί γάρ καί οὗτος οἰκεῖος εἰμί προσκεκοισάτες , ἡτιμωμένοι , κατέδω , δεσμιόω αφοριος καλέω τηρέω , μυρίος ὑπό ιδυνοος κακός . Πῶς οὖν οὐ αἰσχύνη κατά ὁ λαμάρης καί ἀνελεύθερος ,