joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0138.3
κρίνεσθαι ἐπὶ τῶν ἀδίκων , καὶ οὐχὶ ἐπὶ τῶν ἁγίων ; Καὶ ἐνταῦθα πάλιν ὡς ἐπὶ ὁμολογημένων ποιεῖται τὴν κατηγορίαν . Καὶ γὰρ ἔχει φησιν , Ὁλις ἀκούεται ἐν ὑμῖν κωρεῖα · καὶ ἐνταῦθα , Τολμᾷ τις ὅμως ; ἐκ προοιμίου εὐθέως τὸν θυμὸν ἐνδεικνύμενος , καὶ δείκνὺς τὴ τὴν ἐστὶ τὸ πράγμα καὶ παρανομίας . Καὶ τί δὴποτε τὸν περὶ πλεονεξίας καὶ τοῦ μὴ δεῖν ἑξω κρίνεσθαι παρενέβαλε λόγον ; Οἰκείων νόμων πληρῶν . Καὶ γὰρ ἔθος αὐτοῖς τὰ παρεμπίπτοντα διορθοῦν , ὅσπερ ἠγίκα περὶ τῶν κοινῶν τραπεζῶν διαλεγόμενος , εἰς τὸν περὶ τῶν μυστηρίων ἐξῆλθε λόγον . Καὶ ἐνταῦθα τοίνυν , ἐπειδὴ πλεονεκτῶν ἀδελφῶν ἐμνημόνευσε , ζῶν τῇ φροντίδι τὰς διαφωνίας τῶν ἁμαρτανόντων οὐκ ἀνέχεται διατηρῆσαι τάσιν · ἀλλὰ τὸ ἐκ τῆς ἀκολούθιας ἄγχι εἰς μέσον ἄμαρτημα διορθοῦται πάλιν , καὶ οὕτως ἐπὶ τὸν πρότερον ἐπαίνειον . Ἀκούσωμεν οὖν τί φησι καὶ περὶ τούτου · Τολμᾷ τις ὅμω πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ πρᾶγμα ἔχων , κρίνεσθαι ἐπὶ τῶν ἀδίκων , καὶ οὐχὶ ἐπὶ τῶν ἁγίων ; Τέως ; ἐκ τῶν ὀνομάτων γυμνοὶ καὶ ἀποτρέπεται , καὶ ἠγχαλεῖ . Καὶ ἐκ προοιμίου μὲν οὐκ ἀνατρέπεται τὴν κρίσιν τὴν ἐκὼν πιστῶν · δτε δὲ αὐτοὺς κατέπληξε διὰ πολλῶν , τότε καὶ τὸ ὅλως [ 137 ] κρίνεσθαι ἀναιλε . Μάλιστα μὲν γὰρ εἰ δεῖ κρίνεσθαι , φησίν , ἐπὶ τῶν ἀδίκων οὐκ ἔδει · ὅλως δὲ οὐδὲ κρίνεσθαι δεῖ . Ἄλλὰ τοῦτο μὲν ὑστερον τίσθη · τὸ δὲ τὸ πρῶτον διακαθαίρει τὸ μὴ ἑξω δικάζεσθαι . Πῶς γὰρ οὐκ ἀτοπον πρὸς τὸν φίλον μικροψυχούμενον ὁ , τὸν ἑχθρὸν καταλλάξαι τὴν λαμβάνειν , φησι ; πῶς δὲ οὐκ ἀρχὴν οὐδὲ ἐρυθρίας , ὅταν Ἕλλην τῷ Χριστιανῷ καθέζηται δικάζων ; Εἰ δὲ ὑπὲρ ἰδιωτικῶν οὐ χρή παρ' Ἕλλησι δικάζεσθαι , πῶς αὐτοὶς ἐπιτρέψωμεν ὑπὲρ ἑτέρων μεῖζον ; Καὶ ὅρα πῶς εἶπεν · οὐκ εἶπεν , Ἐπὶ τῶν ἀπίστων , ἀλλ' , Ἐπὶ τῶν ἀδίκων , λέξιν θεῖς , ἥς μάλιστα χρειαῖν εἶχεν εἰς τὴν προκειμένην ὑπόθεσιν , ὅστε ἀποτρέπειν καὶ ἀπαγαγεῖν . Ἐπειδὴ γὰρ περὶ δίκης αὐτῷ ὁ λόγος ἦν , οἱ δικαζόμενοι δὲ οὐδὲν οὕτως ἐπιζητοῦσιν , ὡς τὸ πολλὴν εἶναι πρόνοιαν τοῦ δικαίου παρὰ τοῖς δικάζουσιν , ἐντεῦθεν αὐτοὺς ἀποτρέπει , μονοῦν λέγων Ποῖ φέρη καὶ τί ποιεῖς , ἄνθρωπε , τοῦναντίον πάσχων , ὧν ἐπιθυμεῖς , καὶ ὑπὲρ τοῦ τῶν δικαίων τυχεῖν ἀδίκους ἐπιτρέψων ἀνθρώποις ; Καὶ ἐπειδὴ εὐθέως φορτικὸν ἦν ἀκούσαι τὸ μὴ δικάζεσθαι , οὐκ εὐθέως τοῦτο ἐπηγάγετο , ἀλλὰ τοὺς δικάζοντας ἡμῖν μόνον , ἑξωθεν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν εἰσάγων τοὺς δικαζομένους . Εἶτα , ἐπειδὴ εἰ καταφρόνητον εἶναι ἐδόκει τὸ παρὰ τοῖς ἑνδον δικάζεσθαι , καὶ μάλιστα τότε ( οὐ γὰρ ἦσαν ἱσοι ; ἰκανοὶ πράγμα συνιδεῖν , οὔτε τοιούτοι οἷοι ἐφώθην δικασταὶ νόμων ἐμπειροὶ καὶ ῥητορεῖας , δτε ἐξ ἰδιωτῶν οἱ πλείους ἦντες ) · ὅρα πῶς αὐτοὺς ἀξιοπίστους ποιεῖ , πρώτον ἄγλιος καλῶσας . Ἄλλ' ἐπειδὴ τοῦτο βίου καθαρότητα , οὐχὲτι δὲ ἀκρίβειαν τὴν περὶ τὴν ἀκρόασιν αὐτοῖς ἐμαρτύρει , ὅρα πῶς καὶ τοῦτο μεθοδεύει τὸ μέρος , λέγων οὕτως · Ἡ οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ ἄγιοι τὸν κόσμον κρινοῦσι ;
Lemmas: κρίνω ἐπί ὁ ἄδικος , καί οὐ ἐπί ὁ ἅγιος ; καί ἐνταῦθα πάλιν ὡς ἐπί ομολογημένος ποιέω ὁ κατηγορία . καί γάρ ἔχω φημί , Ὁλις ἀκούω ἐν σύ κωρεῖα · καί ἐνταῦθα , τολμάω τις ὅμως ; ἐκ προοίμιον εὐθύς ὁ θυμός ἐνδείκνυμι , καί δείκνυμι ὅς ὁ εἰμί ὁ πράγμα καί παρανομία . καί τίς δήποτε ὁ περί πλεονεξία καί ὁ μή δήω ἔξω κρίνω παρεμβάλλω λόγος ; οἰκέω νόμος πληρόω . καί γάρ ἔθος αὐτός ὁ παρεμπίπτω διορθόω , ὅσπερ ἠγίκα περί ὁ κοινός τράπεζα διαλέγω , εἰς ὁ περί ὁ μυστήριον ἐξέρχομαι λόγος . καί ἐνταῦθα τοίνυν , ἐπεί πλεονέκτης ἀδελφός μνημονεύω , ζῶ ὁ φροντίς ὁ διαφωνία ὁ ἁμαρτάνω οὐ ἀνέχω διατηρέω τάσις · ἀλλά ὁ ἐκ ὁ ἀκολουθία ἄγχι εἰς μέσος ἁμάρτημα διορθόω πάλιν , καί οὕτως ἐπί ὁ πρότερος ἐπαινέω . ἀκούω οὖν τίς φημί καί περί οὗτος · τολμάω τις ὁμός πρός ὁ ἀδελφός αὐτός πρᾶγμα ἔχω , κρίνω ἐπί ὁ ἄδικος , καί οὐ ἐπί ὁ ἅγιος ; Τέως ; ἐκ ὁ ὄνομα γυμνός καί ἀποτρέπω , καί ἠγχαλεῖ . καί ἐκ προοίμιον μέν οὐ ἀνατρέπω ὁ κρίσις ὁ ἔκω πιστός · δ δέ αὐτός καταπλήσσω διά πολύς , τότε καί ὁ ὅλως [ 137 ] κρίνω ἀναιρέω . μάλιστα μέν γάρ εἰμί δεῖ κρίνω , φημί , ἐπί ὁ ἄδικος οὐ ἐσθίω · ὅλως δέ οὐδέ κρίνω δεῖ . ἀλλά οὗτος μέν ὕστερος τίνω · ὁ δέ ὁ πρῶτος διακαθαίρω ὁ μή ἔξω δικάζω . Πῶς γάρ οὐ ἄτοπος πρός ὁ φίλος μικροψυχέω ὁ , ὁ ἐχθρός καταλλάσσω ὁ λαμβάνω , φημί ; πῶς δέ οὐ ἀρχή οὐδέ ἐρυθρίας , ὅταν Ἕλλην ὁ Χριστιανός καθέζομαι δικάζω ; εἰμί δέ ὑπέρ ἰδιωτικός οὖον χρή παρά Ἕλλην δικάζω , πῶς αὐτός ἐπιτρέπω ὑπέρ ἕτερος μείζων ; καί ὁράω πῶς εἶπον · οὐ εἶπον , ἐπί ὁ ἄπιστος , ἀλλά , ἐπί ὁ ἄδικος , λέξις θέω , ἥς μάλιστα χρεία ἔχω εἰς ὁ πρόκειμαι ὑπόθεσις , ὅστε ἀποτρέπω καί ἀπάγω . ἐπεί γάρ περί δίκη αὐτός ὁ λόγος εἰμί , ὁ δικάζω δέ οὐδείς οὕτως ἐπιζητέω , ὡς ὁ πολύς εἰμί πρόνοια ὁ Δίκαιος παρά ὁ δικάζω , ἐντεῦθεν αὐτός ἀποτρέπω , μονόω λέγω ποῖ φέρω καί τίς ποιέω , ἄνθρωπος , τουναντίον πάσχω , ὅς ἐπιθυμέω , καί ὑπέρ ὁ ὁ Δίκαιος τυγχάνω ἄδικος ἐπιτρέπω ἄνθρωπος ; καί ἐπεί εὐθύς φορτικός εἰμί ἀκούω ὁ μή δικάζω , οὐ εὐθύς οὗτος ἐπάγω , ἀλλά ὁ δικάζω ἐγώ μόνος , ἔξωθεν εἰς ὁ ἐκκλησία εἰσάγω ὁ δικάζω . εἶτα , ἐπεί εἰμί καταφρόνητος εἰμί δοκέω ὁ παρά ὁ ἔνδον δικάζω , καί μάλιστα τότε ( οὖον γάρ εἰμί ἴσος ; ἱκανός πράγμα συνοράω , οὔτε τοιοῦτος οἷος φώγω δικαστής νόμος ἔμπειρος καί ρητορεία , δ ἐκ ἰδιώτης ὁ πλείων Αἴας ) · ὁράω πῶς αὐτός ἀξιόπιστος ποιέω , πρῶτος ἄγλις καλέω . ἄλλος ἐπεί οὗτος βίος καθαρότης , οὐχὲτι δέ ἀκρίβεια ὁ περί ὁ ἀκρόασις αὐτός μαρτυρέω , ὁράω πῶς καί οὗτος μεθοδεύω ὁ μέρος , λέγω οὕτως · ὁ οὐ οἶδα ὅτι ὁ ἅγιος ὁ κόσμος κρίνω ;