joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0318.3
πῶς πάλιν τὴν αἰτίαν 339 τίθησι , δι’ ἣν πάντο ποιεῖ ; Εἰ γὰρ τὸν γλώτταις λαλοῦντα καθόλου κωλύει λέγειν , ὅταν ἐρμηνέα μὴ ἔχῃ , διὰ τὸ ἀνωφελές , εἰκῶς καὶ προφητείαν , ἂν μὴ τοῦτο ἔχῃ , ἀλλὰ σύγχυσιν ποιῆ καὶ ταραχὴν καὶ ὀρθροὺν ἀκαιρον , κατἔχειν καλεῖ . Καὶ πνεύματα προφητῶν προφηταῖς ὑποτάσσεσθαι . Εἰδὲ πῶς ἐντέρευν αὐτὸν εὐτόνως καὶ φοβερώς ; Ἵνα γὰρ μὴ φιλονεικῇ , μηδὲ στασιάσῃ ὁ ἄνθρωπος , αὐτὸ τὸ χάρισμα δείκνυσιν ὑποτάσσομενον · πνεῦμα γὰρ ἐνταῦθα τὴν ἐνέργειαν λέγει . Εἰ δὲ τὸ πνεῦμα ὑποτάσσεται , πολλῷ μᾶλλον σὺ ὁ κακτημένος οὐχ ἂν εἰς δικαῖος φιλονεικεῖν . Εἶτα δεῖκνυσιν ὅτι καὶ τῷ Θεῷ τοῦτο δοκεῖ , ἐπάγων καὶ λέγων · Οὐ γὰρ ἐστὶν ἀκαταστασίας ὁ Θεός · ἀλλὰ εἰρήνης , ὡς ἐν πάσαις ταῖς Ἐκκλησίαις τῶν ἁγίων διδάσκετε . Εἰδὲ δι’ ὅσων ἠγαγεν αὐτὸν εἰς σιγὴν , καὶ παρεμύησατο ὁσάτερὸν παραχωροῦντα ; δι’ ἑνὸς μὲν καὶ πρώτου , τοῦ μὴ ἐκλείπειν τοῦτο γινομένου · Ἀνθίστα γὰρ , φησὶ , καθ’ ἕνα πάντες προφητεύειν · δι’ ἐτέρου δὲ τοῦ καὶ τῷ Πνεύματι τοῦτο δοκεῖν · Πνεύματα γὰρ προφητῶν προφηταῖς ὑποτάσσεσθαι · πρὸς τούτοις τῷ κατὰ γνώμην τοῦ Θεοῦ τοῦτο εἶναι · Οὐ γὰρ ἐστὶν ἀκαταστασίας , φησίν , ὁ Θεός , ἀλλὰ εἰρήνης · καὶ τετάρτῳ , τῷ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης τοῦτον κρατεῖν τὸν νόμον , καὶ μηδὲν ξένον αὐτῷ ; ἐπιτάττεσθαι . Οὕτω γὰρ ἂν ἀσάφως , φησὶ , ταῖς Ἐκκλησίαις τῶν ἁγίων διδάσκω . Τί τοίνυν φρικωδέστερον τούτων γένοιτ’ ἂν τῶν πραγμάτων ; Καὶ γὰρ οὐρανὸς τῆς Ἐκκλησίας τότε , τοῦ Πνεύματος πάντα δημαγωγοῦντος καὶ τῶν προσεστῶτῶν ἑκάστον κινοῦντος , καὶ ἕνδον ποιούντος . Ἄλλὰ νῦν τὰ σύμβολα κατέχομεν τῶν χαρισμάτων εκείνων μόνον . Καὶ γὰρ καὶ νῦν δύο ἢ τρεῖς λέγομεν , καὶ ἀνὰ μέρος , καὶ ἑτέρου σιγόντος ἕτερος ἄρχεται · ἀλλὰ σημεῖα ταῦτα μόνον ἐστὶν ἐκείνων καὶ ὑπομνήματα . Διὸ ἐπειδὰν ἀρξάμεθα λέγειν , ὁ λαὸς ἀντιφθέγγεται , Τῷ Πνεύματί σου , δείκνυς ὅτι τὸ παλαῖον οὕτως ἔλεγεν , οὐχ οἰκεία σοφίᾳ , ἀλλὰ τῷ Πνεύματι · κινοῦμενοι . Ἄλλ’ οὐχὶ νῦν · τὸ ἑμαυτοῦ λέγω τέως .
Lemmas: πῶς πάλιν ὁ αἴτιος 339 τίθημι , διά ὅς Πάντο ποιέω ; εἰμί γάρ ὁ γλῶσσα λαλέω καθόλου κωλύω λέγω , ὅταν ἑρμηνεύς μή ἔχω , διά ὁ ἀνωφελής , ἵημι καί προφητεία , εἄν μή οὗτος ἔχω , ἀλλά σύγχυσις ποιέω καί ταραχή καί ὀρθρόω ἀκαιρέω , καταχέω καλέω . καί πνεῦμα προφήτης προφήτης ὑποτάσσω . ἀνάκλεις πῶς ἐντερεύω αὐτός εὔτονος καί φοβερός ; ἵνα γάρ μή φιλονεικέω , μηδέ στασιάζω ὁ ἄνθρωπος , αὐτός ὁ χάρισμα δείκνυμι ὑποτάσσω · πνεῦμα γάρ ἐνταῦθα ὁ ἐνέργεια λέγω . εἰμί δέ ὁ πνεῦμα ὑποτάσσω , πολύς μᾶλλον σύ ὁ κακτημένος οὐ εἄν εἰς Δίκαιος φιλονεικέω . εἶτα δείκνυμι ὅτι καί ὁ Θεός οὗτος δοκέω , ἐπάγω καί λέγω · οὖον γάρ εἰμί ἀκαταστασία ὁ Θεός · ἀλλά εἰρήνη , ὡς ἐν πᾶς ὁ ἐκκλησία ὁ ἅγιος διδάσκω . ἀνάκλεις διά ὅσος ἄγω αὐτός εἰς σιγή , καί παρεμυαειδω ὅσος παραχωρέω ; διά εἷς μέν καί πρῶτος , ὁ μή ἐκλείπω οὗτος γίγνομαι · ἀνθίστημι γάρ , φημί , κατά εἷς πᾶς προφητεύω · διά ἔτερον δέ ὁ καί ὁ πνεῦμα οὗτος δοκέω · πνεῦμα γάρ προφήτης προφήτης ὑποτάσσω · πρός οὗτος ὁ κατά γνώμη ὁ Θεός οὗτος εἰμί · οὖον γάρ εἰμί ἀκαταστασία , φημί , ὁ Θεός , ἀλλά εἰρήνη · καί τέταρτος , ὁ πανταχοῦ ὁ οἰκέω οὗτος κρατέω ὁ νόμος , καί μηδείς ξένος αὐτός ; ἐπιτάσσω . οὕτως γάρ εἄν ἄσαφος , φημί , ὁ ἐκκλησία ὁ ἅγιος διδάσκω . τις τοίνυν φρικώδης οὗτος γίγνομαι εἄν ὁ πρᾶγμα ; καί γάρ οὐρανός ὁ ἐκκλησία τότε , ὁ πνεῦμα πᾶς δημαγωγέω καί ὁ προσίστημι ἕκαστος κινέω , καί ἔνδον ποιέω . ἀλλά νῦν ὁ σύμβολον κατέχω ὁ χάρισμα ἐκεῖνος μόνος . καί γάρ καί νῦν δύο ἢ τρεῖς λέγω , καί ἀνά μέρος , καί ἕτερος σιγάω ἕτερος ἄρχω · ἀλλά σημεῖον οὗτος μόνος εἰμί ἐκεῖνος καί ὑπόμνημα . Διὸ ἐπειδάν ἄρχω λέγω , ὁ λαός ἀντιφθέγγομαι , ὁ πνεῦμα σύ , δείκνυμι ὅτι ὁ παλαιός οὕτως λέγω , οὐ οἰκεῖος σοφία , ἀλλά ὁ πνεῦμα · κινέω . ἄλλος οὐ νῦν · ὁ ἐμαυτοῦ λέγω τέως .