joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0171.4
Οὐδὲ γὰρ οὕτως αὐτοὺς ἐνάγειν ἔχρην , ἀλλ' ἑτέρως πως λόγῳ πειθόντας καὶ διδασκαλία . Καὶ ἡ συνείδεσις αὐτῶν ἀσθενης οὖσα μολύνεται . Οὐδαμοῦ εἰπὼν περὶ τῆν φύσιν τοῦ πράγματος τῶν λόγων Ἰσπσιν , ἀλλ' ἄνω καὶ κάτω περὶ τὸ συνειδὸς τοῦ μεταλαμβάνοντος στρέφεται . Δεδοίκε γὰρ μὴ πως θλιβὼν διορθῶσαι τὸν ἀσθενῆ , πλήξῃ τὸν ἰσχυρόν , καὶ ἀσθενῆ καὶ τοῦτον ἐργάσηται . Διόπερ οὐχ ἥττον τοῦτο φειδεται , ἢ ἐκείνου . Καὶ οὐχ ἀφήσειν αὐτὸ νομισθήναι τι , ἀλλὰ πολὺν κατασκευάζει τὸν λόγον , ὥστε μὴ τοῦτο ὑποπτευθῆναι . Βρωμά δὲ ἡμᾶς οὐ παρίστησι τῷ Θεῷ . Οὔτε γὰρ ἐὰν φάγωμεν , περισσεύσομεν · οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν , ὑστεροῦμεν . Ὅρᾳ πῶς πάλιν αὐτῶν καθίζει τὸ φρόνημα ; Βλεπὼν γὰρ ὅτι οὐ μόνον ἐκεῖνοι , ἀλλὰ πάντες [ 175 ] γνώσιν ἔχουσι , καὶ ὅτι οὐδεὶς ἐσθίεγγυσε καθὼς δεῖ γνῶναι , καὶ , ὅτι ἡ γνώσις φυσιῖ · εἶτα παραμυθούμενος αὐτοὺς , καὶ εἰπὼν , ὅτι οὐχ ἐν πᾶσιν ἡ γνώσις , καὶ ὅτι δι' ἀσθενείας οὕτοι μολύνονται · ἵνα μὴ λέγωσιν ἐκεῖνοι , Καὶ τί πρὸς ἡμᾶς , εἰ μὴ ἐν πᾶσιν ἡ γνώσις ; διὰ τί γὰρ μὴ ἔχει γνώσιν ὁ δεῖνα ; διὰ τί ἀσθενεῖ ; ἵνα μὴ ταῦτα ἀνθυποφέρων , οὐχ εὐθὺς ἤλθεν ἐπὶ τὸ δεῖξαι σαφῶς , ὅτι διὰ τὴν ἐκείνων βλάβην ἀπέχειν δεῖ · ἀλλὰ προσακολοθούμενος αὐτῶν μόνον πρώτων , τὸ τοῦτο πλεῖον δείκνυσι . Ποῖον δὲ τοῦτο ; Ὅτι εἰ καὶ μηδεὶς ἐβλάπτετο , μηδὲ τῷ τοῦ πλησίον προσῶπῳ διατροφή , οὐδὲ οὕτω δεῖ τοῦτο ποιεῖν · ματαιοῦνειν γὰρ τοῦτο ἐστιν . Ὁ γὰρ ἀκούσας ὅτι βλάπτεται μὲν ἕτερος , αὐτὸς δὲ ἔχει τὸ κέρδος , οὐ σφόδρα ἀφίσταται , ἀλλὰ τοῦτο μᾶλλον , ὅταν μᾶλλον τὸ οὐδὲν αὐτὸς ὠφελεῖται ἀπὸ τοῦ πράγματος . Διὰ τοῦτο πρώτων τοῦτο τίθησι λέγων · Βρωμά δὲ ἡμᾶς οὐ παρίστησι τῷ Θεῷ . Εἰδὲς πῶς αὐτὸ ἐξυνελίξε , ὁ ἴδιος ἀπὸ τελείας γνώσεως γίνεσθαι ; Οὔτε γὰρ ἐὰν φάγωμεν , περισσεύσομεν · τοῦτέστιν , εὐδοκιμοῦμεν παρὰ τῷ Θεῷ , ὡς ἀγαθὸν τι ποιήσαντες καὶ μέγα · οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν , ὑστεροῦμεν · τοῦτέστιν , οὐχ Ἰλατόν τι ἔχομεν .
Lemmas: οὐδέ γάρ οὕτως αὐτός ἐνάγω χρή , ἀλλά ἑτέρως πως λόγος πείθω καί διδασκαλία . καί ὁ συνείδεσις αὐτός ἀσθενής εἰμί μολύνω . οὐδαμός εἶπον περί ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα ὁ λόγος Ἰσπσιν , ἀλλά ἄνω καί κάτω περί ὁ σύνοιδα ὁ μεταλαμβάνω στρέφω . δείδω γάρ μή πως θλίβω διορθόω ὁ ἀσθενής , πλήσσω ὁ ἰσχυρός , καί ἀσθενής καί οὗτος ἐργάζομαι . διόπερ οὐ ἥσσων οὗτος φείδομαι , ἢ ἐκεῖνος . καί οὐ ἀφίημι αὐτός νομίζω τίς , ἀλλά πολύς κατασκευάζω ὁ λόγος , ὥστε μή οὗτος ὑποπτεύω . βρομάω δέ ἐγώ οὖον παρίστημι ὁ Θεός . οὔτε γάρ ἐάν ἐσθίω , περισσεύω · οὔτε ἐάν μή ἐσθίω , ὑστερέω . ὁράω πῶς πάλιν αὐτός καθίζω ὁ φρόνημα ; βλέπω γάρ ὅτι οὖον μόνος ἐκεῖνος , ἀλλά πᾶς [ 175 ] γνῶσις ἔχω , καί ὅτι οὐδείς ἐσθίεγγυσε καθώς δεῖ γιγνώσκω , καί , ὅτι ὁ γνῶσις φύω · εἶτα παραμυθέομαι αὐτός , καί εἶπον , ὅτι οὐ ἐν πᾶς ὁ γνῶσις , καί ὅτι διά ἀσθένεια οὕτος μολύνω · ἵνα μή λέγω ἐκεῖνος , καί τίς πρός ἐγώ , εἰμί μή ἐν πᾶς ὁ γνῶσις ; διά τίς γάρ μή ἔχω γνῶσις ὁ Δεῖνα ; διά τίς ἀσθενής ; ἵνα μή οὗτος ἀνθυποφέρω , οὐ εὐθύς ἔρχομαι ἐπί ὁ δείκνυμι σαφῶς , ὅτι διά ὁ ἐκεῖνος βλάβη ἀπέχω δεῖ · ἀλλά προσακολοθεω αὐτός μόνος πρῶτος , ὁ οὗτος πλείων δείκνυμι . Ποῖον δέ οὗτος ; ὅτι2 εἰμί καί μηδείς βλάπτω , μηδέ ὁ ὁ πλησίος πρόσωπον διατροφή , οὐδέ οὗτος δεῖ οὗτος ποιέω · ματαιόω γάρ οὗτος εἰμί . ὁ γάρ ἀκούω ὅτι βλάπτω μέν ἕτερος , αὐτός δέ ἔχω ὁ κέρδος , οὖον σφόδρα ἀφίστημι , ἀλλά οὗτος μᾶλλον , ὅταν μᾶλλον ὁ οὐδείς αὐτός ὠφελέω ἀπό ὁ πρᾶγμα . Ζεύς οὗτος πρῶτος οὗτος τίθημι λέγω · βρομάω δέ ἐγώ οὖον παρίστημι ὁ Θεός . ἀνάκλεις πῶς αὐτός ἐξυνελίξε , ὁ ἴδιος ἀπό τέλειος γνῶσις γίγνομαι ; οὔτε γάρ ἐάν ἐσθίω , περισσεύω · τουτέστιν , εὐδοκιμέω παρά ὁ Θεός , ὡς ἀγαθός τίς ποιέω καί μέγας · οὔτε ἐάν μή ἐσθίω , ὑστερέω · τουτέστιν , οὐ ἱλήκω τίς ἔχω .