joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0147.1
σχευάζει , καὶ μάλιστα νῦν . Εἰ γὰρ τὸ σῶμα ἡμῶν μέλος τοῦ Χριστοῦ , ἀνέστη δὲ ὁ Χριστός , καὶ τὸ σῶμα πάντως ἑπεται τῇ κεφαλῇ . Διὰ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ . Ἐπειδὴ γὰρ εἶπε πράγμα ἀπιστούμενον καὶ λογισμοῖς οὐ δυνάμενον ὑπονοηθῆναι a , τῷ ἀκαταλήπτῳ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ παρεχώρησε καὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ , οὐ μικρὰν κατ’ αὐτὸν ἀποδείξας καὶ ταύτην παρεχόμενος . Καὶ ἐπὶ μὲν τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ οὐ τέθεικεν αὐτὸ · οὐδὲ γὰρ εἶπεν , ‘Ὁ δὲ Θεὸς καὶ τὸν Κύριον ἐξέγερει · ἐξῆγε γὰρ τὸ πράγμα · ἀλλὰ πῶς ; ‘Ὁ δὲ Θεὸς καὶ τὸν Κύριον ἤγειρε’ · καὶ οὐχ ἐθεῖτο κατασκευὴν . [ 147 ] ‘Ἐπὶ δὲ τῆς ἡμετέρας ἀναστάσεως , ἐπειδὲ οὐδένι γέγονεν , οὐχ οὕτως εἶπεν , ἀλλὰ πῶς ; Καὶ ἡμᾶς ἐξέγερει διὰ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ · τῇ ἀδιοπιστίᾳ τῶν τοιούτων ἰχθὺς τοὺς ἀντιλέγοντας ἐπιστομίζων . Εἰ δὲ τῷ Πατρὶ τὴν ἀνάστασιν λογίζεται τοῦ Χριστοῦ , μηδὲν σε θορυβεῖτω τοῦτο . Οὐ γὰρ ὡς ἀτονούντος τοῦ Χριστοῦ , τοῦτο τέθεικεν · αὐτὸς γὰρ ἐτιν’ οὕ λέγων · ‘Ἀνσαστε τὸν ναὸν τοῦτον , καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν’ · καὶ πάλιν , ‘Ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι τὴν ψυχήν μου , καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν’ · καὶ ὁ Λουκᾶς δὲ ἐν ταῖς Πράξεσιν φησιν · Οὐς καὶ παρέστησεν ἑαυτῷ ζωρτα . Τίνο ; οὐν ἐνεκεν ὁ Παῦλος οὕτως φησίν ; Ὅτι καὶ τὰ τοῦ Υἱοῦ τῷ Πατρὶ λογίζεται , καὶ τὰ τοῦ Πατρὸς τῷ Υἱῷ · Ἡ γὰρ ἄρ ἐκείνου σοφή , φησί , ταῦτα καὶ ὁ Υἱὸς ὁμοίως ποιεῖ . Σφόδρα δὲ εὐχαρίως ἐνταῦθα τῆς ἀναστάσεως ἀνέμνησε , τὰς ἐπὶσιν ἐκείνας καταστρέλλων τῆς ἀθρηγίας τὴν τυραννίδα , καὶ μονοῦχὺ λέγων · “ Ἐραγες ἐπὶς ἀσώτως , καὶ τί τὸ πέρας ; οὐδέν , ἀλλ’ ἡ φθορὰ μόνον . Συνεζύχθη τῷ Χριστῷ , καὶ τί τὸ πέρας ; Μέγα καὶ θαυμαστὴν τὸ μέλλουσα ἀνάστασις , ἡ ἔνδοξος ἐκείνη καὶ πάντα ὑπερβαίνουσα λόγον .
Lemmas: σχευαζομαι , καί μάλιστα νῦν . εἰμί γάρ ὁ σῶμα ἐγώ μέλος ὁ Χριστός , ἀνίστημι δέ ὁ Χριστός , καί ὁ σῶμα πάντως ἕπω ὁ κεφαλή . Ζεύς ὁ δύναμις αὐτός . ἐπεί γάρ εἶπον πράγμα ἀπιστέω καί λογισμός οὖον δύναμαι ὑπονοέω a , ὁ ἀκατάληπτος ὁ δύναμις αὐτός παραχωρέω καί ὁ ἀνάστασις ὁ Χριστός , οὖον μικρός κατά αὐτός ἀποδείκνυμι καί οὗτος παρέχω . καί ἐπί μέν ὁ ἀνάστασις ὁ Χριστός οὖον τίθημι αὐτός · οὐδέ γάρ εἶπον , Ὁ δέ θεός καί ὁ κύριος ἐξεγείρω · ἐξάγω γάρ ὁ πράγμα · ἀλλά πῶς ; Ὁ δέ θεός καί ὁ κύριος ἀγείρω · καί οὐ τίθημι κατασκευή . [ 147 ] Ἐπί δέ ὁ ἡμέτερος ἀνάστασις , ἐπειδέ οὐδείς γίγνομαι , οὐ οὕτως εἶπον , ἀλλά πῶς ; καί ἐγώ ἐξεγείρω διά ὁ δύναμις αὐτός · ὁ αδιοπιστιον ὁ τοιοῦτος ἰχθύς ὁ ἀντιλέγω ἐπιστομίζω . εἰμί δέ ὁ πατήρ ὁ ἀνάστασις λογίζομαι ὁ Χριστός , μηδείς σύ θορυβέω οὗτος . οὖον γάρ ὡς ἀτονέω ὁ Χριστός , οὗτος τίθημι · αὐτός γάρ τίνω ἕ λέγω · ‘Ἀνσαστε ὁ ναός οὗτος , καί ἐν τρεῖς ἡμέρα ἐγείρω αὐτός · καί πάλιν , Ἐξουσία ἔχω τίθημι ὁ Ψυχή ἐγώ , καί ἐξουσία ἔχω πάλιν λαμβάνω αὐτή · καί ὁ Λουκᾶς δέ ἐν ὁ Πρᾶξις φημί · οὖς καί παρίστημι ἑαυτοῦ Ζώρτα . Τίνος ; ὀν ἕνεκα ὁ Παῦλος οὕτως φημί ; ὅτι2 καί ὁ ὁ υἱός ὁ πατήρ λογίζομαι , καί ὁ ὁ πατήρ ὁ υἱός · ὁ γάρ ἄρα ἐκεῖνος σοφός , φημί , οὗτος καί ὁ υἱός ὁμοίως ποιέω . σφόδρα δέ εὐχάριος ἐνταῦθα ὁ ἀνάστασις ἀναμιμνήσκω , ὁ ἔπειμι ἐκεῖνος καταστρέλλων ὁ ἀθρηγίας ὁ τυραννίς , καί μονοῦχος λέγω · “ ῥάξ επ ἄσωτος , καί τίς ὁ πέρας ; οὐδείς , ἀλλά ὁ φθορά μόνος . Συνεζύχθη ὁ Χριστός , καί τίς ὁ πέρας ; Μέγης καί θαυμαστός ὁ μέλλω ἀνάστασις , ὁ ἔνδοξος ἐκεῖνος καί πᾶς ὑπερβαίνω λόγος .