joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0163.3
σεαυτὸν ὑποκατακλίνης ; Οἱ μὲν γὰρ ἄνθρωποι καὶ φεισασθαι ἐπιτάττειν πολλάκις , ἐκεῖνοι δὲ οἱ 166 δεσπόται οὐδέποτε χορδύνονται · σοῦ τῆς ἀπωλείας . Δουλεύεις ἀνθρώπῳ ; Ἄλλὰ καὶ ὁ δεσπότης σοι δουλεύει , διοικούμενος σοι εἰς τὴς τροφῆς , ἐπιμελούμενος σοῦ τῆς ὑγείας καὶ ἐνδυμάτων καὶ ὑποδημάτων , καὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων φροντίζει . Καὶ οὐχ οὕτω σὺ δίδωκας , μὴ προσκρούσης τῷ δεσπότῃ , ὡς ἐκεῖνος δέδοικε μὴ τί σοι τῶν ἀναγκαίων ἐπιλίπῃ . Ἄλλ’ ἐκεῖνος κατακλίνεται , σὺ δὲ ἑστηχας . Καὶ τὲ τοῦτο ; οὐδὲ γὰρ τοῦτο παρ’ αὐτῷ μόνον , ἀλλὰ καὶ παρὰ σοί . Πολλάκις · γοῦν σοῦ κατακειμένου καὶ ὑπνόντος ἡδὺς , ἐκεῖνος οὐχ ἑστηχὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ μυρίας ὑπομένει βίας ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς , καὶ ἀγρυπνεῖ σοῦ χαλεπώτερον . Τί γοῦν ; τοιοῦτον ἔπαθε παρὰ τῆς δεσποίνης ὁ Ἰωσὴφ , οὐν παρὰ τῆς ἐπιθυμίας ἐκείνη ; Οὕτως μὲν γὰρ , ἡ ἐπιτάξας ἠθέλησεν ἐκείνη , οὐχ ἐποίησεν ἐκείνην δὲ , ἡ ἐπέταξεν ἡ δεσποῖνα αὐτῆς , ἡ ἀσέλγεια λέγω , πάντα ἔπραξε · καὶ οὐ πρὸτερον ἀπέστη , ἕως ἂν αὐτὴν κατήγνωσεν . Ποῖος ταῦτα ἐπιτάττει δεσπότης ; ποῖος τύραννος ὡμὸς ; Δεῦθιτὶ σοι τοῦ δούλου , φησίν , ἐκεῖνον τὸν αἰχμάλωτον , χολάκευσον τὸν ἀργυρώτην · χἂν διαπτύσῃ , πάλιν ἐπίμενον , χἂν πολλάκις · εἴπης καὶ μὴ ἀνάγκῃ , ἐπιτήρησον ἐφημίαν , καὶ βίασαι καὶ γενού καταγέλαστον . Τί ἀτιμώτερον , τί δὲ τούτων αἰσχρότερον τῶν ῥημάτων ; Ἄν δὲ μηδὲν μηδὲ οὕτως ἄνυσῃς , καὶ συχωφάντησον τὸν ἀδελφόν σου συνοικούντα . Ὅρα πῶς ἀνελύθερα , πῶς αἰσχρὰ τὰ ἐπιτάγματα , πῶς ἀτητὴ καὶ ὠμὰ καὶ μαγικά . Τί τοιούτων ἐπιτάττει ὁ δεσπότης , οἷα ἐπέταξεν ἡ ἀσέλγεια τῇ βασιλίσσῃ γυναικὶ τότε ἐκείνη ; ἀλλ’ ὅμως οὐχ ἐτόλμησε παρακούσαι . Ὁ δὲ Ἰωσὴφ οὐδὲν ἐπέταξεν ὑπέμεινεν , ἀλλὰ τὰ ἐναντία πάντα , ἃ δόξαν ἔφερε καὶ τιμήν . Βούλει καὶ ἕτερον ἄνδρα ἰδεῖν ὑπὸ δεσποίνης χαλεπῆς πολλὰ ἐπιταγμένα , καὶ οὐδὲν τολμήσαντα παρακούσαι ;
Lemmas: σαυτοῦ ὑποκατακλίνω ; ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος καί φείδομαι ἐπιτάσσω πολλάκις , ἐκεῖνος δέ ὁ 166 δεσπότης οὐδέποτε χορδυνοντ · σύ ὁ ἀπώλεια . δουλεύω ἄνθρωπος ; ἀλλά καί ὁ δεσπότης σύ δουλεύω , διοικέω σύ εἰς σής τροφή , ἐπιμελέομαι σύ ὁ ὑγεία καί ἔνδυμα καί ὑπόδημα , καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω φροντίζω . καί οὐ οὗτος σύ δίδωμι , μή προσκρούω ὁ δεσπότης , ὡς ἐκεῖνος δείδω μή τίς σύ ὁ ἀναγκαῖος ἐπιλείπω . ἄλλος ἐκεῖνος κατακλίνω , σύ δέ ἵστημι . καί τε οὗτος ; οὐδέ γάρ οὗτος παρά αὐτός μόνος , ἀλλά καί παρά σύ . πολλάκις · γοῦν σύ κατάκειμαι καί ὑπνόω ἡδύς , ἐκεῖνος οὐ στείχω μόνος , ἀλλά καί μυρίος ὑπομένω Βίας ἐπί ὁ ἀγορά , καί ἀγρυπνέω σύ χαλεπός . τις γοῦν ; τοιοῦτος πάσχω παρά ὁ δέσποινα ὁ Ἰωσήφ , ὀν παρά ὁ ἐπιθυμία ἐκεῖνος ; οὕτως μέν γάρ , ὁ ἐπιτάσσω ἐθέλω ἐκεῖνος , οὐ ποιέω ἐκεῖνος δέ , ὁ ἐπιτάσσω ὁ δέσποινα αὐτός , ὁ ἀσέλγεια λέγω , πᾶς πράσσω · καί οὖον πρότερος ἀφίστημι , ἠώς εἄν αὐτός καταγιγνώσκω . ποῖος οὗτος ἐπιτάσσω δεσπότης ; ποῖος τύραννος ὠμός ; δήω σύ ὁ δοῦλος , φημί , ἐκεῖνος ὁ αἰχμάλωτος , χολακευσος ὁ ἀργυρόω · εἷς διαπτύω , πάλιν ἐπιμένω , εἷς πολλάκις · εἶπον καί μή ἀνάγκη , ἐπιτηρέω ἐφημίαν , καί βιάζομαι καί γίγνομαι καταγέλαστος . τις ἄτιμος , τίς δέ οὗτος αἰσχρός ὁ ῥῆμα ; ἄν δέ μηδείς μηδέ οὕτως ἀνύω , καί συχωφάντησον ὁ ἀδελφός σύ συνοικέω . Ὅρας πῶς ἀνελύθερα , πῶς αἰσχρός ὁ ἐπίταγμα , πῶς ἀτητὴ καί ὠμός καί μαγικός . τις τοιοῦτος ἐπιτάσσω ὁ δεσπότης , οἷος ἐπιτάσσω ὁ ἀσέλγεια ὁ βασίλισσα γυνή τότε ἐκεῖνος ; ἀλλά ὅμως οὐ τολμάω παρακούω . ὁ δέ Ἰωσήφ οὐδείς ἐπιτάσσω ὑπομένω , ἀλλά ὁ ἐναντίος πᾶς , ὁ δόξα φέρω καί τιμή . βούλομαι καί ἕτερος ἀνήρ ὁράω ὑπό δέσποινα χαλεπός πολύς επιταγμένος , καί οὐδείς τολμάω παρακούω ;