joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0090.2
β . Εἶτα καὶ τὸν τρόπον λέγει καθ' ὃν εἶπεν , ἑτέραν προσθεὶς μαρτυρίαν · Κύριος γάρ , φησίν , γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν , ὅτι εἰσὶ μάταιοι . Ὅταν δὲ ἡ σοφία ἡ ἀπαιρος ταῦτα περὶ αὐτῶν ψηφίζεται , καὶ [ 82 ] ἀποφαίνει τοιούτους , ποίαν ἑτέραν ζητεῖ ἀπόδειξιν τῆς ἑαυτῆς ἀνοδίας αὐτῶν ; Αἱ μὲν γὰρ τῶν ἀνθρώπων κρίσεις πολλοῦ διαιπποῦσιν , ἡ δὲ τοῦ Θεοῦ φήρως ἀληθὴς καὶ ἀδιάκριντος πανταχόθι . Σῆσας τοίνυν τὸ τρόπον οὕτω λαμπρὸν τῆς ἀνὸν χρείας , καταφορικῶς λοιπὸν κέχρηται τῷ λόγῳ , πρὸς τοὺς ἀγρυμνῶν ἀποστρέψας αὐτῶν , καὶ λέγων οὕτως · Ὅτε μηδεὶς καυχᾶσθω ἐν ἀνθρώπους · πάντα γὰρ ὑμῶν ἐστιν . Πάλιν ἐπὶ τὸ πρότερον ἐρχεται , δείκνυς ὅτι οὐδὲ ἐπὶ τοῖς πνευματικοῖς ὀφείλουσι μέγα φρονεῖν , ὅτε οὐδὲν παρ' ἑαυτῶν ἔχοντες . Ὅταν οὖν ἡ μὲν ἔξωθεν σοφία βλαβερὰ ἦ , τὰ δὲ πνευματικὰ μὴ παρ' ὑμῶν ἢ δεδομένα , πόθεν ἔχεις καυχᾶσθαι ; Καὶ ἐπὶ μὲν τῆς ἔξωθεν σοφίας , Μηδεὶς ἐαντὸν ἐξαπατᾶτω , φησίν , ἐπειδὴ ἐπὶ πράγματι ἀφρόνῳ βλαβερῷ · ἐνταῦθα δέ , ἐπειδὴ τὸ πρᾶγμα ἀφελίαν ἔχει , μηδεὶς καυχᾶσθω . Καὶ ἡμεράτερον κήρυσται τῷ λόγῳ . Πάντα γὰρ ὑμῶν ἐστιν · εἴτε Παῦλος εἴτε Ἀπολλὼς εἴτε Κηφᾶς , εἴτε κόσμος , εἴτε ζωὴ εἴτε θάνατος , εἴτε ἐνεστῶτα εἴτε μέλλοντα , πάντα ὑμῶν ἐστιν , ὑμεῖς δὲ Χριστοῦ , Χριστὸς δὲ Θεοῦ . Ἐπειδὴ γὰρ σφῆρα αὐτῶν καθήρηται , πάλιν αὐτοὺς ἀνατίθεται . Καὶ ἀνωτέρω μὲν λέγει , Συνεργοὶ ἐσμὲν τοῦ Θεοῦ , καὶ δι' ἑτέρων δὲ πειθόμενοι αὐτοὺς παραμελῶνται · καὶ ἐνταῦθα δὲ φησίν , Πάντα ὑμῶν ἐστιν , καθαιρῶν τὸν τύφον τῶν διδασκάλων , καὶ δείκνυς ὅτι οὐ μόνον οὐδὲν αὐτοὶς χαρζονται , ἀλλ' ὅτι καὶ οὗτοι ἐκείνοις χάριν ἔχουσι φρελλουσι · διὰ γὰρ αὐτοὺς τοιοῦτοι γεγόνασιν , ἀλλὰ καὶ
Lemmas: Β . εἶτα καί ὁ τρόπος λέγω κατά ὅς εἶπον , ἕτερος προστίθημι μαρτυρία · Κύριος γάρ , φημί , γιγνώσκω ὁ διαλογισμός ὁ σοφός , ὅτι εἰμί μάταιος . ὅταν δέ ὁ σοφία ὁ ἀπαίρω οὗτος περί αὐτός ψηφίζω , καί [ 82 ] ἀποφαίνω τοιοῦτος , ποῖος ἕτερος ζητέω ἀπόδειξις ὁ ἑαυτοῦ ἀνοδία αὐτός ; ὁ μέν γάρ ὁ ἄνθρωπος κρίσις πολύς διαιππους , ὁ δέ ὁ Θεός φῆρος ἀληθής καί ἀδιάκριντος πανταχόθι . σήθω τοίνυν ὁ τρόπος οὗτος λαμπρός ὁ ΑΝΟΝ χρεία , καταφορικός λοιπός χράομαι ὁ λόγος , πρός ὁ αγρυμνα ἀποστρέφω αὐτός , καί λέγω οὕτως · ὅτε μηδείς καυχάομαι ἐν ἄνθρωπος · πᾶς γάρ σύ εἰμί . πάλιν ἐπί ὁ πρότερος ἔρχομαι , δείκνυμι ὅτι οὐδέ ἐπί ὁ πνευματικός ὀφείλω μέγας φρονέω , ὅτε οὐδείς παρά ἑαυτοῦ ἔχω . ὅταν οὖν ὁ μέν ἔξωθεν σοφία βλαβερός εἰμί , ὁ δέ πνευματικός μή παρά σύ ἢ δίδωμι , πόθεν ἔχω καυχάομαι ; καί ἐπί μέν ὁ ἔξωθεν σοφία , μηδείς εἰμί ἐξαπατάω , φημί , ἐπεί ἐπί πρᾶγμα ἀφρονῶ βλαβερός · ἐνταῦθα δέ , ἐπεί ὁ πρᾶγμα ἀφαιρέω ἔχω , μηδείς καυχάομαι . καί ἡμεράτερον κηρύσσω ὁ λόγος . Πάν γάρ σύ εἰμί · εἴτε Παῦλος εἴτε Ἀπολλῶς εἴτε Κηφᾶς , εἴτε κόσμος , εἴτε ζωή εἴτε θάνατος , εἴτε ἐνίστημι εἴτε μέλλω , πᾶς σύ εἰμί , σύ δέ Χριστός , Χριστός δέ Θεός . ἐπεί γάρ σφῆρος αὐτός καθαίρω , πάλιν αὐτός ἀνατίθημι . καί ἀνωτέρω μέν λέγω , συνεργός εἰμί ὁ Θεός , καί διά ἕτερος δέ πείθω αὐτός παραμελέω · καί ἐνταῦθα δέ φημί , Πάν σύ εἰμί , καθαιρέω ὁ τύφω ὁ διδάσκαλος , καί δείκνυμι ὅτι οὖον μόνος οὐδείς αὐτός χαρζοντ , ἀλλά ὅτι καί οὗτος ἐκεῖνος χάρις ἔχω φρελλους · διά γάρ αὐτός τοιοῦτος γίγνομαι , ἀλλά καί