joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0274.3
ἀνακαλύπτει , ἀλλὰ πρῶτον τῇ ἐπαγγελίᾳ τὸν ἀχρῶστὴν ἐπάρας , καὶ εἰπών , Καθ’ ὑπερβολὴν ὁδὸν δείκνυμι ὑμῖν , καὶ εἰς ἐπιθυμίαν αὐτὸν ἀγαγών , οὐδὲ ὡτως εὐθὺς εἰς αὐτὴν ἐμβαίνειν , ἀλλ’ ἀδεῖν ἐπὶ καὶ ἐπιτείνειν αὐτὸν τὴν ἐπιθυμίαν , παρὰ τούτων αὐτὸν διαλέγεται πρῶτον , καὶ δείκνυσιν ἐκείνης οὐχ ὁσίας , οὐδὲν δυνα , εἰς μεγίστην αὐτοὺς ἀνάγκην τοῦ φιλεῖν ἀλλήλους · καθιστάς · Ἐπειδὴ καὶ ἐκ τοῦ ταύτην ἡμελήσθαι ἡ αἰτία τῶν κακῶν ἀπάντων ἦν . Ὅστε καὶ κατὰ τοῦτο εἰωθὸς ἂν μεγάλη φανείη , εἰ γε τὰ μὲν χαρίσματα οὐ μόνον αὐτοὺς οὐ συνέγαγον , ἀλλὰ καὶ ἡγώνιους διέστησεν · αὕτη δὲ τοὺς δι’ ἐκείνων διασταίντας δι’ ἑαυτῆς μέλλει συνάγειν καὶ ποιεῖν ὡσα ἐν . Ἀλλ’ οὐ λέγει τοῦτο εὐθὺς , ἀλλ’ ὁ μάλιστα σπῶδων , τοῦτο τίθησι · Ὅσον τὸ χάρισμα τὸ πρᾶγμα ἐστίν , καὶ τῶν χαρισμάτων ἀπάντων ὁδὸς μεθ’ ὑπερβολῆς . Ὅστε εἰ καὶ μὴ διὰ τὸ ὀφελὲιν βούλει τὸν ἀδελφὸν ἀγαπᾶν , διὰ τὸ κρεῖττον ἐπιλαμβάνεσθαι σημείου καὶ χαρίσματος · σαφελῶς κατάδειξαι τὴν ἀγάπην . Καὶ ὅρα πῶθεν ἄρχεται · πρῶτον ἀπὸ τοῦ θευματοῦ δοκοῦντος εἶναι παρ’ αὐτοῖς καὶ μεγάλου , τῶν γλωσσῶν · καὶ ἀγαγὼν εἰς μέσον τὸ χάρισμα , οὐ τοσούτου τίθησι , ὅσον εἶχον , ἀλλὰ πολλῷ πλῆν . Οὐδὲ γὰρ εἶπεν , Ἐὰν γλώσσας λαλῶ , ἀλλ’ Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ . Τί ἐστι , Τῶν ἀνθρώπων ; Πάντων τῶν πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης ἄνθρωπων . Καὶ οὐδὲ ταύτην τὴν ἰσχὺν τῇ ὑπερβολῇ , ἀλλὰ καὶ ἑτέραν πολλῷ μείζονα τίθησι , ἐπἀγὼν καὶ λέγων , Καὶ τῶν ἀγγέλων , ἀγάπην δὲ μὴ [ 268 ] ἔχω , γέγονα χαλκὸς ἠχὼν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον . Εἶδες ποῦ τὸ χάρισμα ἐπάρας , ποῦ καθεῖλεν αὐτὸ καὶ κατεφύλαξεν ; Οὐδὲ γὰρ ἀπλῶς εἶπεν , ὅτι Οὐδὲν εἰμί , ἀλλ’ Ἐγὼν χαλκὸς ἠχὼν , ἀναίσθητόν τι καὶ ἀψυχόν . Πῶς δὲ χαλκὸς ἠχών ; Φωνὴν μὲν ἄρει , εἴκῃ δὲ καὶ μάτην , καὶ εἰς οὐδὲν δέον . Πρὸς γὰρ τῇ μηδὲν ἀνύειν καὶ παρενοχλεῖν δοκῶ καὶ φορτικὸς τις εἶναι καὶ ἐπαχθὴς τοῖς πολλοῖς · ὅρῃς πῶς ὁ ἀγάπης ἀποστερημένος τοῖς ἀγίοις προσώποις καὶ ἀναίσθητός ἐστι ; Πλείστως δὲ ἀγγέλων ἐνταῦθα φησίν , οὐχὶ σώμα περιτθεὶς ἀγγέλοις , ἀλλ’ ὁ λέγει , τοιούτων ἐστι · Κἂν οὕτω φθῆναι , ὡς ἀγγέλοις νόμος πρὸς ἀλλήλους διαλέγεσθαι , ταύτης ἄνευ οὐδὲν εἰμί , ἀλλὰ καὶ ἐπαχθὴς καὶ φορτικός . Οὕτω γοῦν οὐ ἀλλαχοῦ ὅταν λέγῃ , ὅτι Αὐτὸς κάμψας πᾶν γόνυ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων , οὐ γόνατα καὶ ὀστέα περιθεὶς τοῖς ἀγγέλοις ταῦτα λέγει , ἀπαγε , ἀλλὰ τὴν ἐπιπεταμένην προσκύνησιν διὰ τοῦ παρ’ ἡμῖν σχήματος αἰνίσσασθαι βούλεται . Οὕτω καὶ ἐνταῦθα γλώσσας ἐκάλεσεν , οὐ σαρκὸς ὀργανὸν δηλῶν , ἀλλὰ τὴν πρὸς ἀλλήλους αὐτῶν ὁμιλίαν τῷ γνωρίμῳ παρ’ ἡμῖν τρόπῳ αἰνίσασθαι βουλόμενος . Εἶτα ὡστε εὐπαραδέκτον γενέσθαι τὸν λόγον , οὐ μέχρι τῶν γλωσσῶν ἰσταται , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τὰ λοιπὰ πρόσεισι χαρίσματα , καὶ πάντα τῇ αὐτῆς ἀπουσίᾳ καθελών , τότε αὐτῆς ὑπογράφει τὴν εἰκόνα · καὶ ἐπειδὴ αὐθίψιον προφήσει τοῦ λόγου , ἀπὸ τῶν ἐλαττόνων ἀρχόμενος ἀνεισι ἐπὶ τὰ μείζονα . Ὅπερ γάρ , ἡνίκα τὴν τάξιν αὐτῶν ἐνέγραψεν , ὡσαπερ σθεῖκε τὸ τῶν γλωσσῶν , τοῦτο πρῶτον ἀριθμεῖ νῦν κατὰ μικρόν , ὅπερ ἔφη , ἐπὶ τὰ μείζονα ἀναβαίνειν . Εἰπὼν γὰρ περὶ τῶν γλωσσῶν , ἐπὶ τὴν προφητείαν εὐθὺς ἐκβαίνει , καὶ φησίν · Καὶ ἂν ἔχω προφητείαν · καὶ ταύτην πάλιν μεθ’ ὑπερβολῆς . Ὅσπερ γὰρ ἔκω οὐ γλώσσας ἔσχηκεν , ἀλλὰ τὰς πάντων τῶν ἀνθρώπων γλώσσας , καὶ προφῆν τὰς τῶν ἀγγέλων , καὶ τότε ἐδειξεν οὐδὲν ὂν τὸ χάρισμα ἀγάπης ;
Lemmas: ἀνακαλύπτω , ἀλλά πρῶτος ὁ ἐπαγγελία ὁ ἀχρῶστὴν ἐπαίρω , καί εἶπον , κατά ὑπερβολή ὁδός δείκνυμι σύ , καί εἰς ἐπιθυμία αὐτός ἄγω , οὐδέ ὅς εὐθύς εἰς αὐτός ἐμβαίνω , ἀλλά ἀδέω ἐπί καί ἐπιτείνω αὐτός ὁ ἐπιθυμία , παρά οὗτος αὐτός διαλέγω πρῶτος , καί δείκνυμι ἐκεῖνος οὐ ὅσιος , οὐδείς δυνα , εἰς μέγας αὐτός ἀνάγκη ὁ φιλέω ἀλλήλων · καθίστημι · ἐπεί καί ἐκ ὁ οὗτος ἀμελέω ὁ αἰτία ὁ κακός ἀπαντάω εἰμί . ὅστε καί κατά οὗτος εἴωθα εἄν μέγας φαίνω , εἰμί γε ὁ μέν χάρισμα οὖον μόνος αὐτός οὖον συγγίγνομαι , ἀλλά καί ἡγώνιους διΐστημι · οὗτος δέ ὁ διά ἐκεῖνος διΐστημι διά ἑαυτοῦ μέλλω συνάγω καί ποιέω ὠθέω ἐν . ἀλλά οὖον λέγω οὗτος εὐθύς , ἀλλά ὁ μάλιστα σπῶδων , οὗτος τίθημι · ὅσος ὁ χάρισμα ὁ πρᾶγμα εἰμί , καί ὁ χάρισμα ἀπαντάω ὁδός μετά ὑπερβολή . ὅστε εἰμί καί μή διά ὁ ὀφείλω βούλομαι ὁ ἀδελφός ἀγαπάω , διά ὁ ἀγαθός ἐπιλαμβάνω σημεῖον καί χάρισμα · σαφελῶς καταδείκνυμι ὁ ἀγάπη . καί ὁράω πίνω ἄρχω · πρῶτος ἀπό ὁ θευματοῦ δοκέω εἰμί παρά αὐτός καί μέγας , ὁ γλῶσσα · καί ἄγω εἰς μέσος ὁ χάρισμα , οὖον τοσοῦτος τίθημι , ὅσος ἔχω , ἀλλά πολύς Πλῆν . οὐδέ γάρ εἶπον , ἐάν γλῶσσα λαλέω , ἀλλά ἐάν ὁ γλῶσσα ὁ ἄνθρωπος λαλέω . τις εἰμί , ὁ ἄνθρωπος ; Πάντων ὁ πανταχοῦ ὁ οἰκέω ἄνθρωπος . καί οὐδέ οὗτος ὁ ἰσχύς ὁ ὑπερβολή , ἀλλά καί ἕτερος πολύς μείζων τίθημι , ἐπάγω καί λέγω , καί ὁ ἄγγελος , ἀγάπη δέ μή [ 268 ] ἔχω , γίγνομαι χαλκός ἠχώ ἢ κύμβαλον ἀλαλάζω . εἶδον ποῦ ὁ χάρισμα ἐπαίρω , ποῦ καθαιρέω αὐτός καί καταφυλάσσω ; οὐδέ γάρ ἀπλόος εἶπον , ὅτι οὐδείς εἰμί , ἀλλά ἐγώ χαλκός ἠχώ , ἀναίσθητος τίς καί ἄψυχος . Πῶς δέ χαλκός ἠχώ ; φωνή μέν Ἄρης , εἴκω δέ καί μάτην , καί εἰς οὐδείς δήω . πρός γάρ ὁ μηδείς ἀνύω καί παρενοχλέω δοκέω καί φορτικός τις εἰμί καί ἐπαχθής ὁ πολύς · ὄρνυμι πῶς ὁ ἀγάπη αποστερώ ὁ ἀγάω πρόσωπον καί ἀναίσθητος εἰμί ; πλείστως δέ ἄγγελος ἐνταῦθα φημί , οὐ σώμα περιτίθημι ἄγγελος , ἀλλά ὁ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · κἀν οὗτος φθάνω , ὡς ἄγγελος νόμος πρός ἀλλήλων διαλέγω , οὗτος ἄνευ οὐδείς εἰμί , ἀλλά καί ἐπαχθής καί φορτικός . οὕτως γοῦν οὖον ἀλλαχοῦ ὅταν λέγω , ὅτι αὐτός κάμπτω πᾶς γόνυ ἐπουράνιος καί ἐπίγειος καί καταχθόνιος , οὖον γόνυ καί ὀστέον περιτίθημι ὁ ἄγγελος οὗτος λέγω , ἀπάγω , ἀλλά ὁ ἐπιπετάννυμι προσκύνησις διά ὁ παρά ἐγώ σχῆμα αἰνίζω βούλομαι . οὕτως καί ἐνταῦθα γλῶσσα καλέω , οὖον σάρξ ὄργανον δηλόω , ἀλλά ὁ πρός ἀλλήλων αὐτός ὁμιλία ὁ γνώριμος παρά ἐγώ τρόπος αἰνίζω βούλομαι . εἶτα ὡστε εὐπαράδεκτος γίγνομαι ὁ λόγος , οὖον μέχρι ὁ γλῶσσα ἵστημι , ἀλλά καί ἐπί ὁ λοιπάς πρόσειμι χάρισμα , καί πᾶς ὁ αὐτός ἀπουσία καθαιρέω , τότε αὐτός ὑπογράφω ὁ εἰκών · καί ἐπεί αυθιψιζω προφέρω ὁ λόγος , ἀπό ὁ μικρός ἄρχω ἀνίημι ἐπί ὁ μείζων . ὅπερ γάρ , ἡνίκα ὁ τάξις αὐτός ἐγγράφω , ὠθέω σθεῖκε ὁ ὁ γλῶσσα , οὗτος πρῶτος ἀριθμέω νῦν κατά μικρός , ὅσπερ φημί , ἐπί ὁ μείζων ἀναβαίνω . εἶπον γάρ περί ὁ γλῶσσα , ἐπί ὁ προφητεία εὐθύς ἐκβαίνω , καί φημί · καί εἄν ἔχω προφητεία · καί οὗτος πάλιν μετά ὑπερβολή . ὅσπερ γάρ ἔκω οὖον γλῶσσα ἔχω , ἀλλά ὁ πᾶς ὁ ἄνθρωπος γλῶσσα , καί προφαίνω ὁ ὁ ἄγγελος , καί τότε δείκνυμι οὐδείς εἰμί ὁ χάρισμα ἀγάπη ;