joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0026.3
γ . Καὶ πῶθεν οὐ πάντες αὐτὰ αἰροῦνται , φησίν ; Παρὰ τὴν οἰκείαν ἀσθένειαν . Καὶ τίς ἐνεκὸν αὐτῶν οὐχ ἐκκόπτε τὴν ἀσθένειαν ; Καὶ πῶς , εἰπὶ πᾶς , καὶ τίνι τρόπῳ ἐκκόπτε ἔχρη ; οὐχὶ κτῖσιν εἰργάσατο διὰσκουσαν αὐτοῦ τὴν φιλανθρωπίαν καὶ τὴν δύναμιν ; Οἱ οὐρανοὶ γὰρ , φησίν , διηγοῦνται δόξαν θεοῦ . Οὐχὶ καὶ προφήτας ἐπεμψεν ; οὐχὶ καὶ ἐκάλεισε καὶ ἐκέρησεν ; οὐχὶ θαυματουργήσεν ; οὐ νόμον ἔδωκε καὶ γραπτὸν καὶ φυσικόν ; οὐ τὸν Υἱὸν ἐπέστειλεν ; οὐχ ἀποστόλους ἐπεμψεν ; οὐ σημεῖα εἰργάσατο ; οὐ γένναν ἠπειλάσεν ; οὐ βασιλείαν ἐπηγγέλατο ; οὐ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἀνατιλλεῖ τὸν ἥλιον αὐτοῦ ; οὐχὶ ὄχ’ ὑπὲρ ἐπέλασε , οὕτως εὐκολα καὶ ῥάβια , ὡς πολλοὺς ὑπερβαίνειν αὐτοῦ τὰ προσταγμάτα τῇ παρουσίᾳ τῆς φιλοσοφίας ; Τί δέει ποιήσαι τῷ δικαλῶτι , καὶ οὐχ ἐποίησα ; Καὶ διὰ τί μὴ ἐποίησεν ἡμῖν φυσικὴν τὴν γνῶσιν , φησίν , καὶ τὴν ἀρετήν ; Τίς ταῦτά φησιν ; ὁ Ἕλλην ἢ ὁ Χριστιανός ; Ἀμφοτέροι μὲν , ἀλλ’ οὐχ ὑπὲρ τῶν αὐτῶν · ἄλλ’ ὁ μὲν ὑπὲρ τῆς γνώσεως , ὁ δὲ ὑπὲρ τοῦ βίου φιλονεῖται . Οὐκοῦν πρώτων πρὸς τὸν ἡμέτερον ἐρούμεν · οὐ τοσοῦτον γὰρ μοι ἐστίν τῶν Ἑλλ . λόγῳ , ὅσον τῶν οἰκείων μελῶν . Τί οὖν φησιν ὁ Χριστιανός ; Αὐτὴν ἔδει τὴν γνῶσιν ἡμῖν ἐνδέναι τῆς ἀρετῆς . Ἐνθένας μὲν οὖν · εἰ γὰρ μὴ ἐνέθηκε , πῶθεν ἠδειμεν τὰ πρακτέα καὶ τὰ μὴ πρακτέα ; πῶθεν οἱ νόμοι καὶ τὰ δικαστήρια ; Ἄλλ’ οὐ τὴν γνῶσιν , ἀλλὰ τὴν πρᾶξιν αὐτήν . Καὶ τίς ἐμελλε λαμβάνειν τὸν μισθόν , εἰ τὸ πᾶν ἐμελλεν ἐκαστὸν τοῦ θεοῦ ; Εἰπὶ γὰρ μοι , σὲ καὶ τὸν Ἕλληνα ἀμαρτάνειν ὁμοίως ὁ θεὸς καλᾷζει ; Οὐδαμῶς · ἔχει γὰρ τίνες τὴν ἀπὸ τῆς γνώσεως παρρησίαν . Τί οὖν , εἰ τὸς ἄρα εἶπε νῦν , ὅτι ὑπὲρ τῆς γνώσεως καὶ σὺ καὶ ὁ Ἕλλην τῶν αὐτῶν ἀξιοῦσθε , ἄρα οὐχ ἄν ἐδυσχέρανα ; Ἐγὼγε οὐμᾶι · εἶπας γὰρ ἄν , ὅτι ἐχων εὐρεῖν οἴκοθεν τὸν Ἕλλην τὴν γνῶσιν , οὐχ ἠθέλησεν . Ἄν οὖν καὶ ἐκεῖνος λέγῃ , ὅτι Ἐδει τὸν θεὸν ἐνδέναι τὴν γνῶσιν ἡμῖν φυσικῶς , οὐχὶ καταγελᾶσθ , καὶ πρὸς αὐτὸν ἐρεῖς , Διὰ τί γὰρ μὴ ἐξήτησας ; διὰ τί μὴ ἐτοποθέτησας , καθάπερ ἐγώ ; καὶ μετὰ πολλῆς στήσης τῆς παρρησίας , καὶ ἐρεῖς , ὅτι ἄνολας ; ἄσχάτης ἦν τὸ ἐγκαλεῖν τῷ θεῷ , ὅτι μὴ τῇ φύσει τὴν γνῶσιν ἐνέθηκε ; Ταῦτα δὲ ἐρεῖς , ἐπειδὴ σοι κατώρθωσαι τὰ τῆς γνώσεως · οὕτω καὶ τὰ τοῦ βίου εἰ κατώρθωτο , οὐχ ἄν ταῦτα ἐξήτησας , ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀποκλίνεις πρὸς τὴν ἀρετήν , διὰ τοῦτο τοὺς ἀνόητους τούτους · προβάλλει λόγους . Πῶς δὲ καὶ ἐχρήν ποιήσαι ἀνάγκην γίνεσθαι καλόν ; Οὐκοῦν ἐμελλεν ἡμῖν τὰ ἄλογα φιλονεῖσθαι τῆς ἀρετῆς , ὅτε ἡμῶν [ 13 ] σωφρονέστερα
Lemmas: γ . καί πίνω οὖον πᾶς αὐτός αἱρέω , φημί ; Παρά ὁ οἰκεῖος ἀσθένεια . καί τίς ἐνέχω αὐτός οὐ ἐκκόπτω ὁ ἀσθένεια ; καί πῶς , ἶψ πᾶς , καί τίς τρόπος ἐκκόπτω χράω ; οὐ κτίσις ἐργάζομαι διασκω αὐτός ὁ φιλανθρωπία καί ὁ δύναμις ; ὁ οὐρανός γάρ , φημί , διηγέομαι δόξα θεός . οὐ καί προφήτης πέμπω ; οὐ καί καλέω καί κείρω ; οὐ θαυματουργώ ; οὖον νόμος δίδωμι καί γραπτός καί φυσικός ; οὖον ὁ υἱός ἐπιστέλλω ; οὐ ἀπόστολος πέμπω ; οὖον σημεῖον ἐργάζομαι ; οὖον γέννα ἠπειλάσεν ; οὖον βασίλειος ἐπαγγέλλω ; οὖον κατά ἕκαστος ἡμέρα ἀνατίλλω ὁ ἥλιος αὐτός ; οὐ ὅτε ὑπέρ πελάζω , οὕτως εύκολος καί ῥάβια , ὡς πολύς ὑπερβαίνω αὐτός ὁ πρόσταγμα ὁ παρουσία ὁ φιλοσοφία ; τις δήω ποιέω ὁ δικαλῶτι , καί οὐ ποιέω ; καί διά τίς μή ποιέω ἐγώ φυσικός ὁ γνῶσις , φημί , καί ὁ ἀρετή ; Τῖς οὗτος φημί ; ὁ Ἕλλην ἢ ὁ Χριστιανός ; Ἀμφότερος μέν , ἀλλά οὐ ὑπέρ ὁ αὐτός · ἄλλος ὁ μέν ὑπέρ ὁ γνῶσις , ὁ δέ ὑπέρ ὁ βίος φιλονεομαι . οὐκοῦν πρῶτος πρός ὁ ἡμέτερος εἴρω · οὖον τοσοῦτος γάρ ἐγώ εἰμί ὁ Ἑλ . λόγος , ὅσος ὁ οἰκέω μέλος . τις οὖν φημί ὁ Χριστιανός ; αὐτός ἐσθίω ὁ γνῶσις ἐγώ ἐνδέω ὁ ἀρετή . Ἐνθένας μέν οὖν · εἰμί γάρ μή ἐντίθημι , πίνω οἶδα ὁ πρακτέος καί ὁ μή πρακτέος ; πίνω ὁ νόμος καί ὁ δικαστήριον ; ἄλλος οὖον ὁ γνῶσις , ἀλλά ὁ πρᾶξις αὐτός . καί τίς μέλλω λαμβάνω ὁ μισθός , εἰμί ὁ πᾶς μέλλω ἕκαστος ὁ θεός ; ἶψ γάρ ἐγώ , σύ καί ὁ Ἕλλην ἁμαρτάνω ὁμοίως ὁ θεός καλάζει ; οὐδαμός · ἔχω γάρ τίς ὁ ἀπό ὁ γνῶσις παρρησία . τις οὖν , εἰμί τός ἄρα εἶπον νῦν , ὅτι ὑπέρ ὁ γνῶσις καί σύ καί ὁ Ἕλλην ὁ αὐτός ἀξιόω , ἄρα οὐ ἄν δυσχεραίνω ; ἐγώ Ουμάι · εἶπον γάρ ἄν , ὅτι ἔχω εὑρίσκω οἴκοθεν ὁ Ἕλλην ὁ γνῶσις , οὐ ἐθέλω . ἄν οὖν καί ἐκεῖνος λέγω , ὅτι ἐσθίω ὁ θεός ἐνδέω ὁ γνῶσις ἐγώ φυσικός , οὐ καταγελάω , καί πρός αὐτός εἴρω , Ζεύς τίς γάρ μή ἐξαιτέω ; διά τίς μή τοποθετέω , καθάπερ ἐγώ ; καί μετά πολύς ἵστημι ὁ παρρησία , καί εἴρω , ὅτι ανολαας ; ἄσχάτης εἰμί ὁ ἐγκαλέω ὁ θεός , ὅτι μή ὁ φύσις ὁ γνῶσις ἐντίθημι ; οὗτος δέ εἴρω , ἐπεί σύ κατορθόω ὁ ὁ γνῶσις · οὗτος καί ὁ ὁ βίος εἰμί κατορθόω , οὐ ἄν οὗτος ἐξαιτέω , ἀλλά ἐπεί ἀποκλίνω πρός ὁ ἀρετή , διά οὗτος ὁ ανόητος οὗτος · προβάλλω λόγος . Πῶς δέ καί χρή ποιέω ἀνάγκη γίγνομαι καλός ; οὐκοῦν μέλλω ἐγώ ὁ ἄλογος φιλονεομαι ὁ ἀρετή , ὅτε ἐγώ [ 13 ] σώφρων