joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0194.1
καὶ τὴν μοιχευομένην αὐτῇ , καὶ οἰκεῖους καὶ φίλους καὶ συγγενεῖς , καὶ τοὺς γὰρ καὶ σκιάς καὶ λαυτὸν , καὶ , τὸ πάντων χαλεπώτερον , τὸ σῶμα ἔχει καταβδύν , ὑλακτοῦν καθ' ἑκάστην ἡμέραν . Ἄν δὲ καὶ τὸ τοῦ θεοῦ δικαστήριον ἐνοσιῇ , οὐδὲ σπῆται δυνήσεται . Καὶ ἡ μὲν ἡδονὴ βραχεῖα , ἡ δὲ ἀπὸ ταύτης ὀδύνη διηνεκής . Καὶ γὰρ καὶ ἂν ἑσπέρας καὶ ἐν νυκτί , καὶ ἐν ἐρημίᾳ , καὶ ἐν πολεί , καὶ πανταχοῦ ἐπιστᾶι ὁ κατήγορος , ἔξος δεκινὸς ἡσυχάζοντα , καὶ τὰς ἀφορτῶς κολάσεις , καὶ τῷ φόβῳ καταναλίσκον αὐτὸν καὶ δαπαντῶν . Ὁ δὲ σώφρων ἐκεῖνος πάντων τούτων ἀπηλλάκται , καὶ ἐστὶν ἐν ἐλευθερίᾳ , καὶ μετὰ ἀδείας ὁρᾷ τὴν γυναῖκα τὴν ἑαυτοῦ , τὰ παῖδια , τοὺς φίλους , καὶ ἐλευθεροῖς ἀπασὶν ὀφθαλμοῖς ἀπαντᾶι . Εἰ δὲ ὁ ἐρῶν μὲν , κρατῶν δὲ , τοιαύτης ἀπολαύσει τῆς ἡδονῆς , ὁ μὲν ἐρῶν , ἀλλὰ καθαρῶς σωφρονῶν , τίνος λυμένος , ποίας γάλαχος οὐχ ἡδὺς καὶ ἡμερώτεραν κτήσεται ψυχήν ; Διὰ τοῦτο τοὺς μοιχεύοντας μὲν ὀλίγους ἂν ἴδοις , σωφρονοῦντας δὲ πλείους . Εἰ δὲ τοῦτο ἴδιον , τοῦτο ἂν εἴποιτο ὁ πολλοῖ . Καὶ μὴ μοι λέγε τὸν ἀπὸ 199 τῶν νόμων φόβον · οὐδὲ γὰρ οὕτως ἐστὶν αὐτοῖς ὁ κατήγορος , ἀλλ' ἡ τῆς ἀτοπίας ὑπεροβή , καὶ τὸ πλείονα εἶναι τὰ λυπηρὰ τῶν ἡδῶν , καὶ ὁ τοῦ συνειδότος ψήφος . Καὶ ὁ μὲν μοιχὸς τοιούτος . Εἰ δὲ βούλεσθε , καὶ τὸν πλεονέκτην εἰς μέσον ἀγάγωμεν , ἕτερον ἔρωτα πάλιν παράφρονα ἀπογυμνοῦντες . Καὶ γὰρ καὶ τοῦτον ὁρῶμεθα τὰ αὐτὰ δεδοικότα , καὶ οὐ δυνάμενον καθαρῆς ἀπολαύειν ἡδονῆς . Καὶ γὰρ καὶ τοὺς ἀδικοῦμένους ἐνοοῦν , καὶ τοὺς συναλγοῦντας αὐτοῖς , καὶ τὴν κοινὴν ἀπάντων περὶ αὐτοῦ ψήφον , μυρία χύματα ἔχει . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἐστὶ τὸ χαλεπόν , ἀλλ' οὐδὲ τῆς ἐρωμένης ἀπολαύσαι δύναται . Τοιούτος γὰρ ὁ τῶν φιλαργύρων τρόπος · οὐχ ἵνα ἀπολαύσωσιν ἔχουσιν , ἀλλ' ἵνα μὴ ἀπολαύσωσιν . Εἰ δὲ ἀνιμᾶι σοι τοῦτο εἶναι δοκεῖ , καὶ τὸ δεῖ τοῦτο χείρον καὶ ἀποριώτερον ἄκουε · ὅτι οὐ ταύτη μόνον ἑστέργηται τῆς τῶν δυνάμεων ἡδονῆς , τῇ μὴ τολμᾶν αὐτὴς χρῆσθαι , ὡς βούλονται , ἀλλὰ καὶ τῇ μηδέποτε αὐτῶν ἐμπιπλάσθαι , ἀλλ' ἐν τῷ διψῆν εἶναι διηνεκῶς · οὐ τὶ γίνουσι ἂν χαλεπώτερον ; Ἄλλ' οὐχ ὁ δίψακος τοῦτο · ἀλλὰ καὶ τρόμου καὶ μίσους , καὶ φόβου καὶ τοῦ ἀνιάτου τούτου δίψους ἀπηλλάκται · καὶ ὥσπερ ἐκεῖνοι πάντες ἐπαρύνται , οὕτω πάντες τούτῳ συνειγόνται · καὶ καθάπερ ἐκεῖνος οὐδὲν κάκτηται · φίλον , οὕτως οὗτος οὐδὲν ἔχθρόν . Τί τοίνυν , τούτων οὕτως ὠμολογημένων , ἡ χακίας ἀρδεστέρον , ἡ ἀρετῆς ἴδιον γένοι ; ἄν ; μᾶλλον δὲ , χὰν μυρία εἴπωμεν , οὐδεὶς οὔτε ἐκείνης τὴν λύπην , οὔτε ταύτης
Lemmas: καί ὁ μοιχεύω αὐτός , καί οἰκεῖος καί φίλος καί συγγενής , καί ὁ γάρ καί σκιά καί λαυος , καί , ὁ πᾶς χαλεπός , ὁ σῶμα ἔχω καταβδύν , ὑλακτέω κατά ἕκαστος ἡμέρα . ἄν δέ καί ὁ ὁ θεός δικαστήριον ενοσιμαι , οὐδέ ἕπω δύναμαι . καί ὁ μέν ἡδονή βραχύς , ὁ δέ ἀπό οὗτος ὀδύνη διηνεκής . καί γάρ καί εἄν ἑσπέρα καί ἐν νύξ , καί ἐν ἐρημία , καί ἐν πολύς , καί πανταχοῦ πιστός ὁ κατήγορος , Ἔξος δεκινὸς ἡσυχάζω , καί ὁ ἀφορτῶς κολάζω , καί ὁ φόβος καταναλίσκω αὐτός καί δαπάντης . ὁ δέ σώφρων ἐκεῖνος πᾶς οὗτος ἀπαλλάσσω , καί εἰμί ἐν ἐλευθερία , καί μετά ἄδεια ὁράω ὁ γυνή ὁ ἑαυτοῦ , ὁ παιδιά , ὁ φίλος , καί ἐλευθερόω ἅπας ὀφθαλμός ἀπαντή . εἰμί δέ ὁ ἐράω μέν , κράτος δέ , τοιοῦτος ἀπολαύω ὁ ἡδονή , ὁ μέν ἐράω , ἀλλά καθαρός σωφρονέω , τίς λύνω , Ποίας γάλα οὐ ἡδύς καί ἥμερος κτάομαι Ψυχή ; Ζεύς οὗτος ὁ μοιχεύω μέν ὀλίγος εἄν ὁράω , σωφρονέω δέ πλείων . εἰμί δέ οὗτος ἴδιος , οὗτος εἄν εἶπον ὁ πολύς . καί μή ἐγώ λέγω ὁ ἀπό 199 ὁ νόμος φόβος · οὐδέ γάρ οὕτως εἰμί αὐτός ὁ κατήγορος , ἀλλά ὁ ὁ ἀτοπία ὑπεροβή , καί ὁ πλείων εἰμί ὁ λυπηρός ὁ Ἠδωνός , καί ὁ ὁ σύνοιδα ψήφος . καί ὁ μέν μοιχός τοιούτος . εἰμί δέ βούλομαι , καί ὁ πλεονέκτης εἰς μέσος ἄγω , ἕτερος Ἔρως πάλιν παράφρων ἀπογυμνόω . καί γάρ καί οὗτος ὁράω ὁ αὐτός δείδω , καί οὖον δύναμαι καθαρός ἀπολαύω ἡδονή . καί γάρ καί ὁ ἀδικέω νοέω , καί ὁ συναλγέω αὐτός , καί ὁ κοινός ἀπαντάω περί αὐτός ψῆφος , μυρίος χύμα ἔχω . καί οὖον οὗτος μόνος εἰμί ὁ χαλεπός , ἀλλά οὐδέ ὁ ἐράω ἀπολαύω δύναμαι . τοιούτος γάρ ὁ ὁ φιλάργυρος τρόπος · οὐ ἵνα ἀπολαύω ἔχω , ἀλλά ἵνα μή ἀπολαύω . εἰμί δέ ἀνίημι σύ οὗτος εἰμί δοκέω , καί ὁ δεῖ οὗτος χείρων καί ἀπόριος ἀκούω · ὅτι οὖον οὗτος μόνος στέργω ὁ ὁ δύναμις ἡδονή , ὁ μή τολμάω αὐτός χράω , ὡς βούλομαι , ἀλλά καί ὁ μηδέποτε αὐτός ἐμπίμπλημι , ἀλλά ἐν ὁ διψάω εἰμί διηνεκής · οὖον τίς γίγνομαι εἄν χαλεπός ; ἄλλος οὐ ὁ δίψακος οὗτος · ἀλλά καί τρόμος καί μῖσος , καί φόβος καί ὁ ἀνίατος οὗτος δίψος ἀπαλλάσσω · καί ὥσπερ ἐκεῖνος πᾶς ἐπαίρω , οὗτος πᾶς οὗτος συλλέγω · καί καθάπερ ἐκεῖνος οὐδείς κτείνω · φίλος , οὕτως οὗτος οὐδείς ἐχθρός . τις τοίνυν , οὗτος οὕτως ομολογημένος , ὁ κακία ἀρδεστέρον , ὁ ἀρετή ἴδιος γίγνομαι ; ἄν ; μᾶλλον δέ , χήν μυρίος εἶπον , οὐδείς οὔτε ἐκεῖνος ὁ λύπη , οὔτε οὗτος