joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0150.1
οὐ τῷ ἀναμάρτῳ ὀφειλόμε · ἐκεῖνῳ γὰρ πάντα δῆλα . Καὶ σὺ μὴ οὐχ ὁρᾷς τὴν ἐν τῇ συγγενείᾳ διαίρεσιν , ἐκείνῳ δὲ πάντα ὁλεῖν · ἔπει καὶ τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ οὐ μὴν ἀγνοεῖς τοῦ πλῆθους , ἐκεῖνος δὲ πάντα ἐπιίσταται . Εἰ τοίνυν ἐκείνῳ ἀγνοεῖς πῶς ἀντίστησι ὁ Θεός , ἀπιστεῖς ὅτι ἀντίστησι , ἀπιστεῖς δει καὶ τὰ ἐν τῇ διαβολῇ οὐδεν · οὐ φαίνεται γὰρ οὐδὲ ταῦτα . Καίτοι ἐπὶ τοῦ σώματος μὲν ἕν ἐστιν ὄρατον , πλὴν διαλυθή · ἐκεῖνος δὲ αἰώνιος ἀόρατος . Ὁ τὰ ὄρατα τοίνυν εἴδως μακτὰ ἀκριβείας ἀπόσης , τὰ ὄρατα οὐχ ἴδεναι , καὶ διατρίψει ῥάδιως τὸ σῶμα · Παντὶ σου δήλον . Μὴ τοίνυν ἀπίστευ τῇ ἀναστάσει · ἀσθελεῖν γὰρ τὸ δῶμα · καὶ σπουδάσεις τοῦτο ὁ διδάσκαλος , οὐχ ἂν ἀνέστασιν ἀπιστήσῃ μένων , ἀλλ’ ἴνα καὶ τὰ τῆς ἀρετῆς ἔργα καταλαβῇ καὶ ἀσκήσῃ α . Ἄνθρωπος γὰρ μὴ προσδοκῶν ἀναστησόμενος καὶ δώσων λόγον τῶν παπραγμένων , οὐχ ἴδεναι ταχὺς ἀρετῆς · οὐχ ἀπεράμενος τῆς ἀρετῆς , διαπιστήσει τῇ ἀναστάσει καλῶν · ἀμφότερα γὰρ ὑπ’ ἀλλήλων κατασκανδεῖται , ἢ κακία ὑπὸ τῆς ἀπιστίας , καὶ ἡ ἀπιστία ὑπὸ τῆς κακίας . Πολλῶν γὰρ ἀπειλημένων τὸ συνεῖδος πονηρῶν , δεδοικὼς καὶ τρέμων τὴν μέλλουσαν ἀντίθιν , ἐπειδὴ μὴ βούλεται ἀπὸ τῆς μεταβολῆς τῆς ἐπὶ τὰ κάλλιστα τῆς παραμύθιας πορίσεσθαι , ἀπὸ τῆς ἀπιστίας ἀναπαύεσθαι βούλεται . Οὐ λέγουντος γὰρ σοῦ ἀνάστασιν οὐδὲ κρίσιν , χαλεπὸς ἐρεῖ · Οὐκοῦν οὐδὲ ἐγὼ δώσω λόγον τῶν καταληφθέντων . Ἄλλὰ τί φησιν ὁ Χριστός ; Πλανᾶσθε , μὴ εἰδότες τὰς Γραφάς , μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ . Οὐδὲ γὰρ ἂν τοσαύταις ἐπραγματεύσαιο τὸ Θεός , εἰ γε μὴ ἐμελεν ἀναστῆσαι ἡμᾶς , ἀλλὰ διαλῦσαι καὶ ἀφανίζειν εἰς τὸ μηδὲν · οὐχ ἂν τὸν οὐρανὸν λέξαις τούτων , οὐχ ἂν τὴν γῆν ὑπεστρέψαν , οὐχ ἂν τὰ ἄλλα πάντα ὑπὲρ τῆς βραχείας ζωῆς μόνον ταύτης ἐποίησεν . Εἰ δὲ ὑπὲρ τῆς παρούσης ταύτα , τί οὐ ποιήσει ὑπὲρ τῆς μέλλουσης ; Εἰ δὴ μὴ ἔσται μέλλουσα , πολὺ ἡμεῖς τῶν δὲ ἡμᾶς γενομένων ἀτιμώτεροι · κατὰ τοῦτο . Καὶ γὰρ οὐρανὸς καὶ γῆ καὶ θάλασσα καὶ ποταμοὶ μονιμώτερα ἡμῶν , καὶ τῶν ἀλόγων δὲ ἕνια · καὶ γὰρ χοιρὸν καὶ τὸ τῶν ἐλεφάντων γένος καὶ πολλὰ ἕτερα πλείονα χρόνον ἀπολαύει τῆς παρούσης ζωῆς . Ἡμῖν δὲ καὶ βραχὺς καὶ ἐπίπονος ὁ βίος , ἀλλ’ οὐχ ἐκεῖνος , ἀλλὰ καὶ μακρὸς , καὶ μᾶλλον ἀθυμίας καὶ φροντίδων ἀπληγμένος . Τί οὖν , εἶπέ μοι , τοὺς δούλους βελτίους ἐποίησεν τῶν δεσποτῶν ; Μή , παρακαλῶ , μὴ ταῦτα λογίζου , μηδὲ πτοῦγε τὴν διάνοιαν , ἄνθρωπε , μηδὲ ἀγνοεῖς τὸν πλούτον τοῦ Θεοῦ , τοιούτων ἔχων Δεσπότην . Καὶ γὰρ ἐξ ἀρχῆς σε ἐδούλευε ἀθάνατον ὁ Θεὸς ποιήσας , ἀλλ’ οὐχ ἠθέλησας σῦ . Καὶ γὰρ ἀθανασίας αἰτίγγματα ἐκεῖνα ἦν , ἢ πρὸς τὸν Θεὸν ὁμιλία , τὸ ἀπαλαίστατον τῆς ζωῆς , τὸ λύπης καὶ φροντίδων ἀπηλλαγμένον σὺ πᾶν , καὶ τῶν ἄλλων τῶν ἐπικαιρων . Οὐτε γὰρ ἰματίων ἐδεῖτο ὁ Ἄδαμ , οὐδ’ ὄσφρον , [ 150 ] οὐδ’ ἄλλης τινὸς τοιαύτης κατασκευῆς , ἀλλ’ ἀγγέλους μᾶλλον ἔφκει , καὶ πολλὰ τῶν μελλόντων προεῖδε , καὶ σοφίας ἐπεπλήρωτο πολλῆς . Καὶ ὁ λάθρα ἐποίησεν ὁ Θεός , τοῦτο ἐκεῖνος ἔγνω , τὸ περὶ τῆς γυναικός · διὸ καὶ ἔλεγε · Τοῦτο νῦν ὁστοῦν ἐκ τῶν ὀστῶν μου , καὶ σάρξ ἐκ τῆς σαρκός μου . Ὁ δὲ πρῶν ἕστερον γέγονεν , ἕστερον ἰδρῶς , ἕστερον εὐλογὴν καὶ ἡ δειλία καὶ τὸ ἀπαρῆσαι τόν τότε δὲ οὐ λύπη , οὐδ’ ὀδύνη , οὐ στεναγμός . Ἄλλ’ οὐχ ἔμεινεν ἐπὶ τῆς ἀξίας ἐκείνης .
Lemmas: οὖον ὁ ἀνάμαρτος οφείλω · ἐκεῖνος γάρ πᾶς δῆλος . καί σύ μή οὐ ὁράω ὁ ἐν ὁ συγγένεια διαίρεσις , ἐκεῖνος δέ πᾶς ὄλλυμι · ἔπος καί ὁ ἐν ὁ Καρδία οὖον μήv ἀγνοέω ὁ πλῆθος , ἐκεῖνος δέ πᾶς ἐπίσταμαι . εἰμί τοίνυν ἐκεῖνος ἀγνοέω πῶς ἀνθίστημι ὁ Θεός , ἀπιστέω ὅτι ἀνθίστημι , ἀπιστέω δεῖ καί ὁ ἐν ὁ διαβολή οὐδείς · οὖον φαίνω γάρ οὐδέ οὗτος . καίτοι ἐπί ὁ σῶμα μέν εἷς εἰμί ὁράω , πλήν διαλύω · ἐκεῖνος δέ αἰώνιος ἀόρατος . ὁ ὁ ὁρατής τοίνυν οἶδα μάκτης ἀκρίβεια ἀφίημι , ὁ ὁρατής οὐ ὁράω , καί διατρίβω ῥᾳδίως ὁ σῶμα · Πᾶς σύ δῆλος . μή τοίνυν ἀπιστέω ὁ ἀνάστασις · ἀσθελεῖν γάρ ὁ δῶμα · καί σπουδάζω οὗτος ὁ διδάσκαλος , οὐ εἄν ἀνίστημι ἀπιστέω Μένων , ἀλλά ἵνα καί ὁ ὁ ἀρετή ἔργον καταλαβή καί ἀσκέω ὅς . Ἄνθρωπος γάρ μή προσδοκάω ἀνίστημι καί δίδωμι λόγος ὁ παπραγμένων , οὐ ὁράω ταχύς ἀρετή · οὐ ἀπεῖπον ὁ ἀρετή , διαπιστέω ὁ ἀνάστασις καλός · ἀμφότερος γάρ ὑπό ἀλλήλων κατασκανδειος , ἢ κακία ὑπό ὁ ἀπιστία , καί ὁ ἀπιστία ὑπό ὁ κακία . πολλες γάρ απειλημένος ὁ σύνοιδα πονηρός , δείδω καί τρέμω ὁ μέλλω ἀνθίς , ἐπεί μή βούλομαι ἀπό ὁ μεταβολεύς ὁ ἐπί ὁ καλῶς ὁ παραμυθία πορίζω , ἀπό ὁ ἀπιστία ἀναπαύω βούλομαι . οὖον λέγω γάρ σύ ἀνάστασις οὐδέ κρίσις , χαλεπός εἴρω · οὐκοῦν οὐδέ ἐγώ δίδωμι λόγος ὁ καταλαμβάνω . ἀλλά τίς φημί ὁ Χριστός ; πλανάω , μή οἶδα ὁ γραφή , μηδέ ὁ δύναμις ὁ Θεός . οὐδέ γάρ εἄν τοσοῦτος πραγματεύομαι ὁ Θεός , εἰμί γε μή μέλω ἀνίστημι ἐγώ , ἀλλά διαλύω καί ἀφανίζω εἰς ὁ μηδείς · οὐ εἄν ὁ οὐρανός λέγω οὗτος , οὐ εἄν ὁ γῆ υποστρέφω , οὐ εἄν ὁ ἄλλος πᾶς ὑπέρ ὁ βραχύς ζωή μόνος οὗτος ποιέω . εἰμί δέ ὑπέρ ὁ πάρειμι οὗτος , τίς οὖον ποιέω ὑπέρ ὁ μέλλω ; εἰμί δή μή εἰμί μέλλω , πολύς ἐγώ ὁ δέ ἐγώ γίγνομαι ἄτιμος · κατά οὗτος . καί γάρ οὐρανός καί γῆ καί θάλασσα καί ποταμός μόνιμος ἐγώ , καί ὁ ἄλογος δέ ἕνος · καί γάρ χοῖρος καί ὁ ὁ ἐλέφας γένος καί πολύς ἕτερος πλείων χρόνος ἀπολαύω ὁ πάρειμι ζωή . ἡμῖν δέ καί βραχύς καί ἐπίπονος ὁ βίος , ἀλλά οὐ ἐκεῖνος , ἀλλά καί μακρός , καί μᾶλλον ἀθυμία καί φροντίς ἀπολήγω . τις οὖν , εἶπον ἐγώ , ὁ δοῦλος ἀγαθός ποιέω ὁ δεσπότης ; μὴ , παρακαλέω , μή οὗτος λογίζομαι , μηδέ πέτομαι ὁ διάνοια , ἄνθρωπος , μηδέ ἀγνοέω ὁ πλοῦτος ὁ Θεός , τοιοῦτος ἔχω δεσπότης . καί γάρ ἐκ ἀρχή σύ δουλεύω ἀθάνατος ὁ θεός ποιέω , ἀλλά οὐ ἐθέλω σῦς . καί γάρ ἀθανασία αἰτίγγματα ἐκεῖνος εἰμί , ἢ πρός ὁ θεός ὁμιλία , ὁ απαλαιστατος ὁ ζωή , ὁ λύπη καί φροντίς ἀπαλλάσσω σύ πᾶς , καί ὁ ἄλλος ὁ ἐπίκαιρος . οὐ γάρ ἱμάτιον δήω ὁ Άδαμ , οὐδέ ὄσφρα , [ 150 ] οὐδέ ἄλλος τις τοιοῦτος κατασκευή , ἀλλά ἄγγελος μᾶλλον ἐκφέρω , καί πολύς ὁ μέλλω προεῖδον , καί σοφία πληρόω πολύς . καί ὁ λάθρῃ ποιέω ὁ Θεός , οὗτος ἐκεῖνος γιγνώσκω , ὁ περί ὁ γυνή · διό καί λέγω · οὗτος νῦν ὁστέω ἐκ ὁ ὀστέον ἐγώ , καί σάρξ ἐκ ὁ σάρξ ἐγώ . ὁ δέ πρῶν εστέρας γίγνομαι , εστέρας ἱδρώς , εστέρας ευλογη καί ὁ δειλία καί ὁ ἀπαρέσκω ὁ τότε δέ οὖον λύπη , οὐδέ ὀδύνη , οὖον στεναγμός . ἄλλος οὐ μένω ἐπί ὁ ἄξιος ἐκεῖνος .