joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0375.2
β’ . Πλὴν ἄλλ’ ἵσως ἂν τις ἐπατίμῃσεν , ὡς ὑπὲρ ἑαυτοῦ ποιουμένου τὸν λόγον · νῦν δὲ ὑπὲρ τῶν δεομένων τὴν ἐκπετρίαν τίθημι , μᾶλλον δὲ οὐχ ὑπὲρ τῶν δεομένων , ἀλλ’ ὑπὲρ ὑμῶν τῶν παρεχόντων · διὸ καὶ παρησιάζομαι . Ποία γὰρ αἰσχύνη ἐστίν , Ἄδς τῷ Κυρίῳ πεινῶντι , Ἐνδυσον αὐτῷ γυμνὸν περιμάτια , ὑπὸδεδεξένον ὄντα ; Ὁ Δεσπότης σου οὐχ αἰσχύνεται ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ταῦτα λέγων ; Ἐπειτάσα , καὶ οὐχ ἐδωκατέ μοι φαγεῖν ; ὁ ἀνεσῆσας καὶ μηδεὸς χρήζων · καὶ ἐγὼ αἰσχυνοῦμαι καὶ ὀκνῶ ; Ἄπαγε · διαδολικῆς ἐπιδολῆς αὕτη ἡ αἰσχύνη . Οὐ τοίνυν αἰσχύνομαι , ἀλλὰ καὶ μετὰ παρρησίας λέγω · Δότε τοῖς δεομένοις , καὶ μετὰ πλείονος , ἢ οἱ δεόμενοι , φωνῆς . Εἰ μὲν γὰρ ἔχει τις δεῖξαι καὶ ἐλέγχει , ὅτι ταῦτα λέγοντες , πρὸς ἑαυτοὺς ὑμᾶς ἔλχομεν , καὶ προσήχμασι τῶν πενήτων αὐτοὶ κερδαίνομεν , οὐχ αἰσχύνης ἀξία ταῦτα μόνον , ἀλλὰ καὶ μυρίων κεραυνῶν , καὶ οὐδὲ ζῆν ἀξίον τοὺς τὰ τοιαῦτα ποιούντας · εἰ δὲ τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι οὐδὲν ὑπὲρ ἑαυτὸν ἐνοχλοῦμεν , ἀλλ’ ἀδάπανον ὑμῖν τὸ Εὐαγγέλιον ἐθήκαμεν , πονοῦντες μὲν οὐδαμῶς καθάπερ [ 402 ] Παῦλος , τοῖς δὲ οἰκείοις ἀρκοῦμενοι , μετὰ παρρησίας πάσης ἔρω · Δότε τοῖς δεομένοις , καὶ οὐ παύσομαι τοῦτο λέγων , καὶ μὴ διδόντων ἔσομαι χαλεπὸς κατηγόρος . Καὶ γὰρ εἰ στρατηγὸς ἡμῶν καὶ στρατιώτας εἶχον , οὐχ ἂν ἠσχύνθην τοῖς στρατιώταις τροφὰς αἰτῶν . Σφόδρα γὰρ ἐρω τῆς σωτηρίας τῆς ὑμετέρας . Ἄλλ’ ἵνα καὶ ἐνεργεστέρος ὁ λόγος γένηται καὶ δραστηρίως μᾶλλον , Παῦλον παραστάτην λαβὼν , μετ’ ἐκείνου διαλέξομαι λέγων · Ἐκαστος ὑμῶν παρ’ ἑαυτῷ τιθῶτο , θησαυρίζων ὅ τι ἂν εὐδοκῶσι . Σκόπει γὰρ αὐτοῦ καντεῦθεν τὸ ἀνεπαχθὲς · οὐχ εἶπε , Τοσούδε ἢ τοσούδε , ἀλλ’ Ὁ τι ἂν εὐδοκῶσι , εἰτε πολὺ , εἰτε ὀλίγον · καὶ οὐχ εἶπεν , Ὁ τι ἂν τις κερδάνῃ , ἀλλ’ , Ὁ τι ἂν εὐδοκῶ , δείκνυς ὅτι παρὰ τοῦ Θεοῦ ἡ χορηγία . Οὐ κατὶ τὸ μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ μὴ ἐνὶ χρόνῳ τὸ πᾶν κελεύσαι καταβαλεῖν , ῥάδιαν ποιεῖ τὴν συμβολὴν · αἰτῶ γὰρ κατὰ μικρὸν συλλέγεσθαι ἀνεπαισθητος · ἡ λειτουργία καὶ ἡ δαπάνη . Διὰ δὲ τοῦτο οὐδὲ εὐθὺς κελεύει εἰς μέσον ἀγαγεῖν , ἀλλὰ πολλὴν δίδωσι τὴν προθεσμίαν , καὶ τὴν αἰτίαν τισοῖς φησιν · Ἴνα μὴ , ὅταν ἐλθω , τότε λογία γίνωνται . Τοῦτέστιν , Ἴνα μὴ ἐν τῷ καιρῷ τῆς εἰσφορᾶς , τότε ἀναγκάζησθε συλλέγειν . Καὶ τοῦτο δὲ οὐχ ὡς ἐτυχεν αὐτοῖς πάλιν πρὸς ἔρεψιν · ἡ γὰρ προσδοκία Παύλου προθυμοτέρους
Lemmas: βε . πλήν ἄλλος ἴσως εἄν τις επατιπαραμαω , ὡς ὑπέρ ἑαυτοῦ ποιέω ὁ λόγος · νῦν δέ ὑπέρ ὁ δήω ὁ ἐκπετρίαν τίθημι , μᾶλλον δέ οὐ ὑπέρ ὁ δήω , ἀλλά ὑπέρ σύ ὁ παρέχω · διό καί παρησιαζομης . Ποία γάρ αἰσχύνη εἰμί , ΑΔΣ ὁ κύριος πεινάω , ἐνδύω αὐτός γυμνός περιμάτια , ὑποδείκνυμι εἰμί ; ὁ Δεσπότης σύ οὐ αἰσχύνω ἐπί ὁ οἰκέω οὗτος λέγω ; Ἐπειτάσα , καί οὐ δίδωμι ἐγώ ἐσθίω ; ὁ ἀνίημι καί Μήδεος χρῄζω · καί ἐγώ αἰσχύνω καί ὀκνέω ; ἄπαγε · διαδολικεω ἐπιδολῆς οὗτος ὁ αἰσχύνη . οὖον τοίνυν αἰσχύνω , ἀλλά καί μετά παρρησία λέγω · δίδωμι ὁ δήω , καί μετά πλείων , ἢ ὁ δήω , φωνή . εἰμί μέν γάρ ἔχω τις δείκνυμι καί ἔλεγχος , ὅτι οὗτος λέγω , πρός ἑαυτοῦ σύ λέγω , καί πρόσχημα ὁ πένης αὐτός κερδαίνω , οὐ αἰσχύνη ἄξιος οὗτος μόνος , ἀλλά καί μυρίος κεραυνός , καί οὐδέ ζῶ ἄξιος ὁ ὁ τοιοῦτος ποιέω · εἰμί δέ ὁ ὁ Θεός χάρις οὐδείς ὑπέρ ἑαυτοῦ ἐνοχλέω , ἀλλά ἀδάπανος σύ ὁ Εὐαγγέλιος τίθημι , πονέω μέν οὐδαμῶς καθάπερ [ 402 ] Παῦλος , ὁ δέ οἰκέω αρκούμενος , μετά παρρησία πᾶς Ἔρως · δίδωμι ὁ δήω , καί οὖον παύω οὗτος λέγω , καί μή δίδωμι εἰμί χαλεπός κατήγορος . καί γάρ εἰμί στρατηγός ἐγώ καί στρατιώτης ἔχω , οὐ εἄν αἰσχύνω ὁ στρατιώτης τροφή αἰτέω . σφόδρα γάρ εἴρω ὁ σωτηρία ὁ ὑμέτερος . ἄλλος ἵνα καί ἐνεργής ὁ λόγος γίγνομαι καί δραστηρίως μᾶλλον , Παῦλος παραστάτης λαμβάνω , μετά ἐκεῖνος διαλέγω λέγω · ἕκαστος σύ παρά ἑαυτοῦ τίθημι , θησαυρίζω ὅς τίς εἄν εὐδοκέω . σκοπάω γάρ αὐτός καντεῦθεν ὁ ἀνεπαχθής · οὐ εἶπον , τοσόσδε ἢ τοσόσδε , ἀλλά ὁ τίς εἄν εὐδοκέω , εἴτε πολύς , εἴτε ὀλίγος · καί οὐ εἶπον , ὁ τίς εἄν τις κερδαίνω , ἀλλά , ὁ τίς εἄν εὐδοκέω , δείκνυμι ὅτι παρά ὁ Θεός ὁ χορηγία . οὖον κράς ὁ μόνος , ἀλλά καί ὁ μή ἐν χρόνος ὁ πᾶς κελεύω καταβάλλω , ῥᾴδιος ποιέω ὁ συμβολή · αἰτέω γάρ κατά μικρός συλλέγω ἀνεπαίσθητος · ὁ λειτουργία καί ὁ δαπάνη . Ζεύς δέ οὗτος οὐδέ εὐθύς κελεύω εἰς μέσος ἄγω , ἀλλά πολύς δίδωμι ὁ προθεσμία , καί ὁ αἴτιος τίνω φημί · ἵνα μή , ὅταν ἔρχομαι , τότε λόγιος γίγνομαι . τουτέστιν , ἵνα μή ἐν ὁ καιρός ὁ εἰσφορά , τότε ἀναγκάζω συλλέγω . καί οὗτος δέ οὐ ὡς τυγχάνω αὐτός πάλιν πρός ἔρεψις · ὁ γάρ προσδοκία Παῦλος πρόθυμος