joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0035.1
τιβήτης ὁ διὰ τῶν ἔργων · ἔπει κἂν μυρία φιλοσοφήσωμεν διὰ τῶν λόγων , βίον δὲ μὴ παργυώμεθα ἐκείνων βελτίονα , τὸ κέρδος οὐδέν . Οὐ γὰρ τοῖς λεγομένοις προσέχουσι , ἀλλὰ πράττομεν ἐξετάζουσι , καὶ φασί · Σὺ πρότερος τοῖς σὲ ῥήμασι πίπτου , καὶ τότε ἕτεροὺς παραίνει . Εἰ δὲ λέγεις μὲν μυρία εἶναι ἀγαθὰ ἐν τῷ μέλλοντι , ὡς οὐκ ὄντων δὲ οὐτεν φαίνου τοῖς παροῦσι προσηλωμένα , τὰ ἔργα σου τῶν ῥημάτων ἐμοὶ πιστότερα . Ὅταν γὰρ ἴδω σε ἀρπάζοντα τὰ ἐτέρων , ὀργυζόμενα ἀμέτρως ἐπὶ τοῖς ἀπελαθούσι , πολλά ἕτερα πλημμελοῦντα , πῶς σοι πιστεύσω ὅτι ἐστιν ἀνάστασις ; Κἂν γὰρ μὴ λέγῃ ταῦτα , ὅμως ἀναγοῦσι ταῦτα , καὶ περιστρέφουσιν ἐπὶ τῆς διανοίας . Καὶ τοῦτό ἐστι τὸ καλίων τοὺς ἀπίστους γενέσθαι Χριστιανούς . Ἐναγάγωμεν αὐτοὺς διὰ τῆς ζωῆς τῆς ἡμετέρας . Πολλοὶ καὶ ἰδιώται ἄνδρες φιλοσόφων οὕτω κατέπληξαν τὴν διάνοιαν , ὡς καὶ τὴν τῶν ἔργων ἐπιδείξαμενοι φιλοσοφίαν , καὶ φωνὴν ἀσάληπτον λαμπροτέραν διὰ τῆς πολιτείας καὶ φιλοσοφίας ἀφέντες · αὕτη γὰρ τῆς γλώττης ἰσχυρότερα . Ὅταν δὲ εἴπω , ὅτι οὐ χρή μνησικακεῖν , εἶτα τὸν Ἕλληνα μυρία ἐργάσωμαι κακὰ , πῶς δυνηθῶ τοὺς λόγους αὐτὸν ἐναγαγεῖν , διὰ τῶν ἔργων αὐτὸν ἀποσοδιών ; Θηρῶσωμεν τοίνυν αὐτοὺς διὰ τῆς πολιτείας , καὶ διὰ τῶν ψυχῶν τούτων οἰκοδομώμεν τὴν Ἐκκλησίαν , καὶ τούτων συναγάγωμεν τὸν πλοῦτον . Οὐχ ἐστι ψυχῆς οὐδὲν ἀντάξιον , οὐδὲ ὁ κόσμος ἅπας . Ὅστε κἂν μυρία δὴς χρήματα πένθῃ , οὐδὲν τοιούτον ἐργάση , οἷον ὁ μίαν ψυχὴν ἐπιστρέφων . Ὁ γὰρ ἐξάγων τίμιον δὲ ἀναξίου , ὡς στόμα μου ἔσται , φησί . Μέγα μὲν γὰρ ἀγαθὸν τὸ τὸ ἔλεειν τοὺς πεινῶντας · ἀλλ' οὐδὲν τοιούτον , οἷον τὸ πλάνην ἀπαλλάττειν · ὁ γὰρ τοῦτο ποιῶν , κατὰ Παῦλον γίνεται καὶ Πέτρον . Ἔξεστι γὰρ ἀναδείξασθαι τὸ ἐκείνων κήρυγμα , οὐχ ἵνα κινδυνεύωμεν καθάπερ ἐκεῖνοι , καὶ λιμοὺς καὶ λοιμοὺς καὶ τὰ ἄλλα ὑποφέρωμεν ( εἰρήνης
Lemmas: τιβήτης ὁ διά ὁ ἔργον · ἔπος κἀν μυρίος φιλοσοφέω διά ὁ λόγος , βίος δέ μή παργυιημι ἐκεῖνος ἀγαθός , ὁ κέρδος οὐδείς . οὖον γάρ ὁ λέγω προσέχω , ἀλλά πράσσω ἐξετάζω , καί φημί · σύ πρότερος ὁ σύ ῥῆμα πίπτω , καί τότε ἕτερος παραινέω . εἰμί δέ λέγω μέν μυρίος εἰμί ἀγαθός ἐν ὁ μέλλω , ὡς οὐ εἰμί δέ οὐ φαίνω ὁ πάρειμι προσηλόω , ὁ ἔργον σύ ὁ ῥῆμα ἐγώ πιστός . ὅταν γάρ ὁράω σύ ἀρπάζω ὁ ἕτερος , ὀργίζω ἄμετρος ἐπί ὁ ἀπελαύνω , πολύς ἕτερος πλημμελέω , πῶς σύ πιστεύω ὅτι εἰμί ἀνάστασις ; κἀν γάρ μή λέγω οὗτος , ὅμως ἀνάγω οὗτος , καί περιστρέφω ἐπί ὁ διάνοια . καί οὗτος εἰμί ὁ Καλίων ὁ ἄπιστος γίγνομαι Χριστιανός . ἐνάγω αὐτός διά ὁ ζωή ὁ ἡμέτερος . πολλός καί ἰδιώτης ἀνήρ φιλόσοφος οὗτος καταπλήσσω ὁ διάνοια , ὡς καί ὁ ὁ ἔργον ἐπιδείκνυμι φιλοσοφία , καί φωνή ἀσάληπτον λαμπρός διά ὁ πολιτεία καί φιλοσοφία ἀφίημι · οὗτος γάρ ὁ γλῶσσα ἰσχυρός . ὅταν δέ εἶπον , ὅτι οὖον χρή μνησικακέω , εἶτα ὁ Ἕλλην μυρίος ἐργάζομαι κακός , πῶς δύναμαι ὁ λόγος αὐτός ἐνάγω , διά ὁ ἔργον αὐτός απονατριο ; Θηρῶσωμεν τοίνυν αὐτός διά ὁ πολιτεία , καί διά ὁ Ψυχή οὗτος οἰκοδομέω ὁ ἐκκλησία , καί οὗτος συνάγω ὁ πλοῦτος . οὐχ εἰμί Ψυχή οὐδείς ἀντάξιος , οὐδέ ὁ κόσμος ἅπας . ὅστε κἀν μυρίος δήω χρῆμα πένθος , οὐδείς τοιοῦτος ἐργάζομαι , οἷος ὁ εἷς ψυχή ἐπιστρέφω . ὁ γάρ ἐξάγω τίμιος δέ ἀνάξιος , ὡς στόμα ἐγώ εἰμί , φημί . Μέγης μέν γάρ ἀγαθός ὁ ὁ ἐλεέω ὁ πεινάω · ἀλλά οὐδείς τοιοῦτος , οἷος ὁ πλάνη ἀπαλλάσσω · ὁ γάρ οὗτος ποιέω , κατά Παῦλος γίγνομαι καί Πέτρος . ἔξεστι γάρ ἀναδείκνυμι ὁ ἐκεῖνος κήρυγμα , οὐ ἵνα κινδυνεύω καθάπερ ἐκεῖνος , καί λιμός καί λοιμός καί ὁ ἄλλος ὑποφέρω ( εἰρήνη