joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0299.1
ἐναιων δέδοται παρὰ τοῦ Θεοῦ : Καὶ πᾶν δὴλον , ὅτι παρὰ τοῦ Θεοῦ τὸ πλουτεῖν : Ἡ Γραφὴ φησίν , Ἐμοῦ τὸ ἀργύριον , καὶ ἐμοῦ τὸ χρυσίον , καὶ ὅ ἐὰν βούλωμαι , δώσω αὐτό . Ἐνταῦθα εἰ μὴ πράγμα ἐποιοῦν αὐχθρόν , καὶ ἐγλάσα νῦν πλεῖον γέλωτα , τῶν ταῦτα λεγόντων καταγελῶν , ὅτι καθάπερ παῖδια μικρὰ τραπέζης ἀπειλαίας βασιλικῆς , μετ’ ἐκείνης τῆς τροφῆς καὶ οὗ προστυχὸν ἄπαν ἐπαμβέλουσι τῷ στόματι : οὕτω καὶ οὗτοι μετὰ τῶν θείων Γραφῶν καὶ τὰ παρ’ ἑαυτῶν συνεισάγουσι . Τὸ μὲν γὰρ , Ἐμοῦ τὸ ἀργύριον , καὶ ἐμοῦ τὸ χρυσίον , οὕτω εἰρημένον τῷ προφήτῃ · τὸ δέ , Ἡ ἐὰν βούλω , δώσω αὐτό , οὐχὶ ἐκ προσοκείμενον , ἀλλὰ παρὰ τῶν συρρετῶν τούτων ἐπεισηνεχμένον . Καὶ ἐκεῖνο δὲ τίνος ἐνεκεν εἴρηται ἔστι . Ὁ γὰρ προφήτης Ἀγγαῖος ἐπειδὴ συνεχῶς ἐπηγγέλλετο τοῖς Ἰουδαίοις μετὰ τὴν ἐπάνοδον τὴν ἐξ Βαβυλῶνος τὸν ναὸν δεῖξαι ἐπὶ τοῦ σχήματος τοῦ προτέρου , καὶ ἠσίουσαν τῷ λεγομένῳ τινὲς καὶ σχεδὸν ἀδύνατον εἶναι ἐνόμιζον , εἰ μετὰ τὴν τέτραν καὶ τὴν κόνην τοιούτος πάλιν φαίνεται ὁ οἶκος : ἐκεῖνος ἐκλιπὼν αὐτῶν τὴν ἀπιστίαν , ἵς προσώπου τοῦ Θεοῦ [ 318 ] ταῦτα λέγει , ὡς ἂν εἰ ἔλεγε · Τί δεδοίκατε ; τί δὲ ἀπιστεῖτε ; Ἐμοῦ τὸ ἀργύριον , καὶ ἐμοῦ τὸ χρυσίον , καὶ οὐ δόρω , παρ’ ἑτέρων δανειζάμενος , οὕτω καλλωπίζει τὸν οἶκον . Καὶ ὅτι τοῦτο ἐστιν , ἐπἦλθεν . Καὶ ἔσται ἡ δόξα τοῦ οἴκου τούτου ἡ ὀψάτην ὑπὲρ τὴν πρώτην . Μὴ τοίνυν ἀρχαίων ὑπάρματα ἐπιστάζωμεν τῷ πέπλῳ τῆς βασιλικῆς . Εἰ γὰρ , ἐν ἀλουργίᾳ εἰ τις ἄλλοι χρόνον παρέσχημεν ἐμαλίκων , τὴν ἐλάχιστην δώσει δίκην , πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τῶν πνευματικῶν · οὐδὲ γὰρ τὸ τυχὸν ἀντεῦθεν ἀμάρτημα γίνεται . Καὶ τί λέγω παρὰ προσθήκην καὶ ἀφαίρεσιν ; παρὰ στιγμὴν μόνην , καὶ παρὰ ὑπόκρισιν μόνην ἀναγνώσεως πολλὰ πολλάκι ; ἄτοπα ἐτέχθη νοήματα .
Lemmas: νάω δίδωμι παρά ὁ Θεός : καί πᾶς δῆλος , ὅτι παρά ὁ Θεός ὁ πλουτέω : ὁ γραφή φημί , ἐμέω ὁ ἀργύριον , καί ἐγώ ὁ χρυσίον , καί ὅς ἐάν βούλομαι , δίδωμι αὐτός . ἐνταῦθα εἰμί μή πράγμα ποιέω αὐχθρόν , καί γλάσο νῦν πλείων γέλως , ὁ οὗτος λέγω καταγελάω , ὅτι καθάπερ παιδιά μικρός τράπεζα απειλαιος βασιλικός , μετά ἐκεῖνος ὁ τροφή καί ὅς προστυγχάνω ἅπας επαμβελους ὁ στόμα : οὗτος καί οὗτος μετά ὁ θεῖον Γραφής καί ὁ παρά ἑαυτοῦ συνεισάγω . ὁ μέν γάρ , ἐμέω ὁ ἀργύριον , καί ἐγώ ὁ χρυσίον , οὗτος εἴρω ὁ προφήτης · ὁ δέ , ὁ ἐάν βούλω , δίδωμι αὐτός , οὐ ἐκ προσοικέω , ἀλλά παρά ὁ σύρω οὗτος ἐπεισφέρω . καί ἐκεῖνος δέ τίς ἕνεκα εἴρω εἰμί . ὁ γάρ προφήτης Ἀγγαῖος ἐπεί συνεχῶς ἐπαγγέλλω ὁ Ἰουδαῖος μετά ὁ ἐπάνοδος ὁ ἐκ Βαβυλών ὁ ναός δείκνυμι ἐπί ὁ σχῆμα ὁ πρότερος , καί ησιειμι ὁ λέγω τις καί σχεδόν ἀδύνατος εἰμί νομίζω , εἰμί μετά ὁ τετρᾶς καί ὁ κονή τοιούτος πάλιν φαίνω ὁ οἶκος : ἐκεῖνος ἐκλείπω αὐτός ὁ ἀπιστία , ἴς πρόσωπον ὁ Θεός [ 318 ] οὗτος λέγω , ὡς εἄν εἰμί λέγω · τις δείδω ; τίς δέ ἀπιστέω ; ἐμέω ὁ ἀργύριον , καί ἐγώ ὁ χρυσίον , καί οὖον δορός , παρά ἕτερος δανείζω , οὗτος καλλωπίζω ὁ οἶκος . καί ὅτι οὗτος εἰμί , ἐπέρχομαι . καί εἰμί ὁ δόξα ὁ οἶκος οὗτος ὁ ὁράω ὑπέρ ὁ πρῶτος . μή τοίνυν ἀρχαῖος ὑπάρματα ἐπιστάζω ὁ πέπλος ὁ βασιλικός . εἰμί γάρ , ἐν ἁλουργία εἰμί τις ἄλλος χρόνος παρέχω μάλικος , ὁ μικρός δίδωμι δίκη , πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ πνευματικός · οὐδέ γάρ ὁ τυγχάνω ἀνατίθημι ἁμάρτημα γίγνομαι . καί τίς λέγω παρά προσθήκη καί ἀφαίρεσις ; παρά στιγμή μόνος , καί παρά ὑπόκρισις μόνος ἀνάγνωσις πολύς πολλάκις ; ἄτοπος τίκτω νόημα .