joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0254.2
Διὸ ἐκάστῳ ἀναγείναι χρή , Τὰ χρήματά σου ἀδύστος καλλιῆ . Εἰ γὰρ τοὺς μεγάλους ἐκείνους καὶ θαυμαστούς οὐχ ὁμοίως ἐγύμνασεν ὁ θεός , ἀλλὰ τὸν μὲν διὰ πενίας , τὸν δὲ διὰ πλοῦτου , καὶ τὸν μὲν δι᾽ ἀνέσεως , τὸν δὲ δι᾽ ὀλιγέως , πολλῷ μᾶλλον νῦν ταύτᾳ ἐνοσειν χρή . Μετὰ δὲ τούτου καὶεῖνο λογίζεσθαι δεῖ , ὅτι · παλὰ τῶν σμβαδινόντων οὐ κατὰ τὴν αὐτοῦ γίνεται γνώμη , ἀλλ᾽ ἀπὸ τῆς ἡμετέρας κακίας . Μὴ τοίνυν λέγε , Διὰ τί ὁ μὲν πλούσιος ; φαῦλος ὢν , ὁ δὲ πένης δίκαιος ὢν ; Μάλιστα γὰρ γὰρ καὶ τούτων ἐστι δοῦναι λόγον , καὶ εἰπεῖν · Ὅτι οὔτε ὁ δίκαιος ἀπὸ τῆς πενίας ἔχει τι βλάβος , ἀλλὰ καὶ μειζόνα προσθήκην εὐδοκιμήσεως , καὶ ὁ κακὸς ἐφόδιον τιμωρίας τὸν πλοῦτον , ἂν μὴ μεταβάλληται , κέκτηται · καὶ πρὸ τῆς καλίσσεως διὰ πολλάκις κακῶν αἴτιος αὐτῷ γέγονεν ὁ πλοῦτος πολλῶν , καὶ εἰς μύρια ἤγαγε βάρβαρον . Ὁ δὲ θεὸς ἀφήσιν , ὁμοῦ τε δείκνυς τὸ αὐτεξούσιον τῆς προαιρέσεως , ὁμοῦ τε τοὺς ἄλλους παιδεύειν μὴ μεινοθαι μηδὲ λυπεῖν περὶ τὰ χρήματα . Τί οὖν , ὅταν πονηρὴ τις ὢν πλουτή , καὶ μηδὲν πάσχῃ δεινόν ; φησίν · Ἄν μὲν γὰρ ἀγαθὸς ὢν πλουτή , δικαίως · ἂν δὲ πονηρός , τί ἐροῦμεν ; Ὅτι καὶ ταύτῃ κλεῖνός · πλοῦτος γὰρ πονηρίᾳ προσγιγνόμενος ἐπιτρίβει τὸ πάθος . ᾿Αλλ᾽ ἀγαθὸς ἐστι , καὶ πένεται ; ᾿Αλλ᾽ οὐδὲν βλάπτεται . ᾿Αλλὰ πονηρὸς ἐστι , καὶ πένεται ; Οὐκοῦν δικαίως καὶ κατ᾽ ἄξίαν , μᾶλλον δὲ καὶ χρησίμως αὐτῷ . ᾿Αλλ᾽ ὁ δεῖνα , φησί , παρὰ προγόνων ἐδέξατο πλοῦτον , καὶ σκορπίζει τοῦτον εἰς πόρνας καὶ παρασίτους , καὶ οὐδὲν πάσχει δεινόν . Τί φῃς ; πορνεύει , καὶ λέγεις , Οὐδὲν πάσχει δεινόν ; μεθοδε , καὶ νομίζεις αὐτὸν ἐρυφῆν ; εἰς οὐδὲν δέον δαπανᾷ , καὶ ζηλοῦν αὐτὸν εἶναι φῃς * ; καὶ τί χείρων γένοιτ᾽ ἂν τοῦτο τοῦ τὴν ψυχὴν λυμαινομένου ; Σὺ δέ , εἰ μὲν τὸ σῶμα διέστραπτο καὶ πεπῆρωτο , μυρίαν ἂν ἔφης ἄξιον αὐτὸν εἶναι δακρύων , τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ πᾶσαν πεπηρωμένην ὄρων , καὶ μακάριον νομίζεις ; ᾿Αλλ᾽ οὐκ αἰσθάνεται , φησί . Καὶ δι᾽ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο πάλιν ἐλεεῖνος , ὥσπερ οἱ παραπαίνοντες . Ὁ μὲν γὰρ εἰδώς , ὅτι νοσεῖ , καὶ τὸν ἰατρὸν ἐπιζητεῖ πάντως , καὶ φαρμάκων ἀνέσταται · ὁ δὲ ἀγνοῶν , οὐδ᾽ ἀπαλλαγῆναι δυνησεται.Τούτων οὖν μακαρίζεις ; εἶπέ μοι . ᾿Αλλ᾽ οὐδὲν θαυμαστὸν · φιλοσοφίας γὰρ ὁ πλοῦσιος [ 267 ] παπλίου . διὰ τοῦτο τὴν ἑσχάτην τίνωμεν δίκην , κολαζόμενοι ,
Lemmas: Διὸ ἕκαστος ἀναγείναι χρή , ὁ χρῆμα σύ ἀδύστος καλλιά . εἰμί γάρ ὁ μέγας ἐκεῖνος καί θαυμαστός οὐ ὁμοίως γυμνάζω ὁ θεός , ἀλλά ὁ μέν διά πενία , ὁ δέ διά πλοῦτος , καί ὁ μέν διά ἄνεσις , ὁ δέ διά ὀλιγέως , πολύς μᾶλλον νῦν ταύτᾳ νοσέω χρή . μετά δέ οὗτος καίω λογίζομαι δεῖ , ὅτι · Παλά ὁ σμβαδινόντων οὖον κατά ὁ αὐτός γίγνομαι γνώμη , ἀλλά ἀπό ὁ ἡμέτερος κακία . μή τοίνυν λέγω , Ζεύς τίς ὁ μέν πλούσιος ; φαῦλος εἰμί , ὁ δέ πένης δίκαιος εἰμί ; μάλιστα γάρ γάρ καί οὗτος εἰμί δίδωμι λόγος , καί εἶπον · ὅτι2 οὔτε ὁ δίκαιος ἀπό ὁ πενία ἔχω τίς βλάβη , ἀλλά καί μείζων προσθήκη εὐδοκίμησις , καί ὁ κακός ἐφόδιον τιμωρία ὁ πλοῦτος , εἄν μή μεταβάλλω , κτάομαι · καί πρό ὁ καλίσσεως διά πολλάκις κακός αἴτιος αὐτός γίγνομαι ὁ πλοῦτος πολύς , καί εἰς μύριοι ἄγω βάρβαρος . ὁ δέ θεός ἀφίημι , ὁμοῦ τε δείκνυμι ὁ αὐτεξούσιος ὁ προαίρεσις , ὁμοῦ τε ὁ ἄλλος παιδεύω μή μεινοθος μηδέ λυπέω περί ὁ χρῆμα . τις οὖν , ὅταν πονηρός τις εἰμί πλοῦτος , καί μηδείς πάσχω δεινός ; φημί · ἄν μέν γάρ ἀγαθός εἰμί πλοῦτος , δικαίως · εἄν δέ πονηρός , τίς εἴρω ; ὅτι2 καί οὗτος κλεινός · πλοῦτος γάρ πονηρία προσγίγνομαι ἐπιτρίβω ὁ πάθος . Αλλά ἀγαθός εἰμί , καί πένομαι ; Αλλά οὐδείς βλάπτω . Αλλά πονηρός εἰμί , καί πένομαι ; οὐκοῦν δικαίως καί κατά ἄξιος , μᾶλλον δέ καί χρήσιμος αὐτός . Αλλά ὁ Δεῖνα , φημί , παρά πρόγονος δέχομαι πλοῦτος , καί σκορπίζω οὗτος εἰς πόρνη καί παράσιτος , καί οὐδείς πάσχω δεινός . τις φημί ; πορνεύω , καί λέγω , οὐδείς πάσχω δεινός ; μέθοδος , καί νομίζω αὐτός ερυφημι ; εἰς οὐδείς δήω δαπανάω , καί ζηλόω αὐτός εἰμί φημί * ; καί τίς χείρων γίγνομαι εἄν οὗτος ὁ ὁ ψυχή λυμαίνομαι ; σύ δέ , εἰμί μέν ὁ σῶμα διαστρέφω καί πίμπρημι , μυρίος εἄν φημί ἄξιος αὐτός εἰμί δάκρυ , ὁ δέ ψυχή αὐτός πᾶς πηρόω σύργαστρος , καί μακάριος νομίζω ; Αλλά οὐ αἰσθάνομαι , φημί . καί διά αὐτός μέν οὖν οὗτος πάλιν ἐλεεινός , ὥσπερ ὁ παραπαίω . ὁ μέν γάρ οἶδα , ὅτι νοσέω , καί ὁ ἰατρός ἐπιζητέω πάντως , καί φάρμακον ἀνίστημι · ὁ δέ ἀγνοέω , οὐδέ ἀπαλλάσσω δυνησεται.τουος οὖν μακαρίζω ; εἶπον ἐγώ . Αλλά οὐδείς θαυμαστός · φιλοσοφία γάρ ὁ πλούσιος [ 267 ] παπλίου . διά οὗτος ὁ ἔσχατος τίνω δίκη , κολάζω ,