joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0386.3
ε' Καὶ τὰ μὲν τῆς συμβουλῆς ἔστω ἐν βραχεῖ · οὐδὲ γὰρ δεῖται διδασκαλίας πολλῆς · τὰ δὲ τῆς συγγνώμης πάλιν πολλὰ καὶ ἐπαλλήλα · καὶ ἐπὶ τὴν ἀγάπην καταφεύγε συνεχῶς , συσκαλίζεις φορτικῶς τὴν εἰρημένην , καὶ τὴν ἐξουσίαν αὐτῇ διδούς , καὶ λέγων , ὅτι Ἐγὼ μὲν ταῦτα παραίνω καὶ συμβουλεύω , τοῦ δὲ πεισθῆναι κύριος αὐτός · οὐδὲ γὰρ καταναγκάζω καὶ βαδίζω , ἀλλὰ τῇ οἰκείᾳ σου τὸ πᾶν ἐπιτρέπω γνώμῃ . Ἄν οὖν μεταχειρίσωμεν τὸν ἕλεγχον , δυνησόμεθα βεβαίως τοὺς ἀμαρτάνοντας διορθοῦν · ὡς ἂν νῦν ποιῶμεν , θηρίων μελλόν ἐστι καὶ ἀλόγων , ἢ ἀνθρώπων . Ἄν γὰρ αἰσθωνται τινες νῦν τοιαύτ' ἕνως ἀμαρτάνοντος , ἐκεῖνοι μὲν οὐδὲν διαλέγονται , αὐτοὶ δὲ καθάπερ γραδία μεθύνοντα φιθυρίζουσι μετ' ἀλλήλων · καὶ οὐδαμοῦ τὸ , Εἰκὴ μὴ μισοῦ , εἰκὴ μὴ μισοῦ , ἐνταῦθα δοκεῖ χώραν ἔχειν αὐτοῖς · ἀλλ' ὅταν μὲν κακηγορήσῃ ἐπιθυμῶσι , καταφρονεῖν τοῦ εἰκὴ μισεῖσθαι , μᾶλλον δὲ καὶ τοῦ καλῶσθαι ( οὐδὲ γὰρ μίσους ἐντεύξων μόνον , ἀλλὰ καὶ χλάσεως · τίκτεται ) · ὅταν δὲ διορθώσωσι δὴ , τοῦτο τε αὐτὸ καὶ μυρίας ἕτερας προσφέρουσι προφάσεις . Ταῦτα γὰρ τότε ἐννοεῖν . ἔχρην , ὅταν κακηγορῇς , ὅταν διαβάλλῃς , τὸ , Εἰκὴ μὴ μισοῦ , καὶ τὸ , Οὐδὲν ἀνύω , καὶ τὸ , Οὐδὲν μοι μέλει . Νῦν δὲ , τότε μὲν πολυπραγμονεῖς σφοδρῶς καὶ περιέργως , καὶ μίσους καταφρονεῖς καὶ μυρίων κακῶν · ὅταν δὲ ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τοῦ ἀδελφοῦ φροντίζειν δὴ , τότε καὶ ἀπράγμων καὶ ἀνεπαχθὴς τις εἶναι βούλει · καίτοι ἀπὸ μὲν κακηγορίας καὶ τὸ πρὸς ἀνθρώπους καὶ τὸ πρὸς τὸν Θεὸν γίνεται μῖσος , καὶ οὐ σφόδρα σοι τοῦτο μέλει · ἀπὸ δὲ τῆς κατ' ἰδίαν συμβουλῆς καὶ τῶν τοιούτων ἐλέγχων καὶ πρὸς τοῦτον καὶ πρὸς τὸν Θεὸν ἔσται σοι φιλία . Ἄν δὲ καὶ αὐτὸς μισή , ὁ Θεὸς μένει · διὰ τοῦτο μᾶλλον φιλῶν ·
Lemmas: εἰ καί ὁ μέν ὁ συμβουλή ἵστημι ἐν βραχύς · οὐδέ γάρ δήω διδασκαλία πολύς · ὁ δέ ὁ συγγνώμη πάλιν πολύς καί επάλληλα · καί ἐπί ὁ ἀγάπη καταφεύγω συνεχῶς , συσκαλιζω φορτικός ὁ εἴρω , καί ὁ ἐξουσία αὐτός δίδωμι , καί λέγω , ὅτι ἐγώ μέν οὗτος παραινῶ καί συμβουλεύω , ὁ δέ πείθω κύριος αὐτός · οὐδέ γάρ καταναγκάζω καί βαδίζω , ἀλλά ὁ οἰκεῖος σύ ὁ πᾶς ἐπιτρέπω γνώμη . ἄν οὖν μεταχειρίζω ὁ ἐλέγχω , δύναμαι βεβαίως ὁ ἁμαρτάνω διορθόω · ὡς εἄν νῦν ποιέω , θηρίον μέλλω εἰμί καί ἄλογος , ἢ ἄνθρωπος . ἄν γάρ αἰσθάνομαι τις νῦν τοιοῦτος ἕνος ἁμαρτάνω , ἐκεῖνος μέν οὐδείς διαλέγω , αὐτός δέ καθάπερ γραδία μεθυμιαινω φιθυριζεω μετά ἀλλήλων · καί οὐδαμοῦ ὁ , εἰκῇ μή μισέω , εἰκῇ μή μισέω , ἐνταῦθα δοκέω χώρα ἔχω αὐτός · ἀλλά ὅταν μέν κακηγορέω ἐπιθυμέω , καταφρονέω ὁ εἰκῇ μισέω , μᾶλλον δέ καί ὁ καλέω ( οὐδέ γάρ μῖσος ἐντυγχάνω μόνος , ἀλλά καί κλάσις · τίκτω ) · ὅταν δέ διορθόω δή , οὗτος τε αὐτός καί μυρίος ἕτερος προσφέρω πρόφασις . οὗτος γάρ τότε ἐννοέω . χρή , ὅταν κακηγορέω , ὅταν διαβάλλω , ὁ , εἰκῇ μή μισέω , καί ὁ , οὐδείς ἀνύω , καί ὁ , οὐδείς ἐγώ μέλος . νῦν δέ , τότε μέν πολυπραγμονέω σφοδρός καί περιέργως , καί μῖσος καταφρονέω καί μυρίος κακός · ὅταν δέ ὑπέρ ὁ σωτηρία ὁ ἀδελφός φροντίζω δή , τότε καί ἀπράγμων καί ἀνεπαχθής τις εἰμί βούλομαι · καίτοι ἀπό μέν κακηγορία καί ὁ πρός ἄνθρωπος καί ὁ πρός ὁ θεός γίγνομαι μῖσος , καί οὖον σφόδρα σύ οὗτος μέλος · ἀπό δέ ὁ κατά ἴδιος συμβουλή καί ὁ τοιοῦτος ἐλέγχω καί πρός οὗτος καί πρός ὁ θεός εἰμί σύ φίλιος . ἄν δέ καί αὐτός μισέω , ὁ θεός μένω · διά οὗτος μᾶλλον φίλος ·