joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0378.1
Ἐνεκεν ἀπολογοῦμενος , καὶ λέγων · “ Ἡ δὲ βουλεῦσθαι , κατὰ σάρκα βουλεύομαι , ἵνα ἡ χαρ’ ἐμοὶ τὸ καὶ καὶ , καὶ τὸ οὐ οὐ . “ Ἵνα ὑμᾶς μὴ προκόψῃτε , οὐ δὴν πορεύομαι . Καὶ τοῦτο ἀγάπης καὶ φιλοστοργίας πολλῆς . Οὐ θέλω γὰρ ὅτις ἂν παρὼν ἴδῃ · Ἐλπίζω γὰρ τινὰ χρόνον ἐκμαθεῖν πρὸς ὑμᾶς , ἀλλ’ ὁ Κύριος ἐπαυρήσει . Ταῦτα δὲ ἔλεγεν , ὅμοῦ μὲν τὴν ἀγάπην ἐνδεικνύμενος , ὁμοῦ δὲ τοὺς ἀμαρτάνοντας φοβῶν , οὐ μὴν ἐκπεσάλλων , ἀλλὰ προσήκοντι φιλίας . “ Ἐπιμενὼν δὲ ἐν “ Ἐφέσῳ διὰ τῆς Πνευματοσότητος . Εἰκῶς ἀκριβῶς αὐτὸς πάντα λέγει , καθάπερ φίλοις δήλων . Καὶ γὰρ τοῦτο φιλίας , τὸ τὴν αἰτίαν εἰπεῖν , δι’ ἣν οὐ παρεγένετο , δι’ ἣν μίλει , καὶ ποῦ διατρίβει . Θώρα γὰρ μοι ἀνέστη μεγάλη καὶ ἐνεργής , καὶ ἀντικείμενος πολλῶν . Καὶ εἰ μεγάλη , ἀντίκειται πονῶν ; Δι’ αὐτὸ μὲν τοῦτο οὐ ἀντικείμενος πολλῶν , ἐπειδὴ μεγάλη ἡ πίστις , ἐπειδὴ μεγάλη καὶ εὐδοκία ἡ εἴσοδος . Τί δὲ ἐστιν , Θύρα μεγάλη ; Ἰλλοὶ εἰσιν οἱ παρασκευασμένοι τὴν πίστιν δεξάσθαι , πολλοὶ ἔσονται προσελθεῖν καὶ ἐπιστρέψαι · εὐρύχωρός μοι ἡ εἴσοδος , ἀμαρτῶντες λοιπὸν τῆς τῶν προσόντων διανοίας εἰς τὴν [ 405 ] τῆς πίστεως ὑπακοήν . Διὰ τοῦτο σφοδρῶς ὁ διάβολος πίνει , ἐπειδὴ πολλοὺς θύρα ἀφισταμένους αὐτοῦ . Διὰ δὲ καὶ ἀμφοτέρων ἔντεχεν μένειν ἔχων , καὶ ἐπειδὴ μέγα τὸ χεῖρος , καὶ ἐστὶ πολλὰς ὁ ἀγών . Καὶ τοῦτο δὲ αὐτοῖς παραθῆρυνε τῷ εἰπεῖν , ὅτι πανταχοῦ λοιπὸν ὁ λόγος ἐνεργεῖται , καὶ βλαστάνει ῥάδιως . Εἰ δὲ πολλοὶ οἱ ἐκδιωκόμενοι , καὶ τοῦτο σημεῖον τῆς τοῦ Εὐαγγελίου προκοπῆς . Οὐδὲποτε γὰρ ὁ πονηρὸς δαίμων ἐκεῖνος ἀργίαίνει , ἀλλ’ ἅπαν πολλὰ τῶν σκευῶν αὐτοῦ ἀρπαζόμενα ἰδῇ . Καὶ ἡμεῖς τοίνυν , ὅταν τι μέγα καὶ γενναῖον ἐργάσθαι βουληθῶμεν , μὴ τοῦτο σκοπῶμεν , ὅτι πολὺν ἔχει πόνον , ἀλλ’ εἰς τὸ κέρδος βλέπωμεν . “ Ὅρα γοῦν καὶ Παῦλον οὐ διὰ τοῦτο ὀκνοῦντα , οὐ διὰ τοῦτο ἀναθυμῶντα , ἐπειδὴ ἀντικείμενος πολλοί , ἀλλ’ , ἐπειδὴ μεγάλη ἡ θύρα , ἐπιχειρεῖν καὶ παραμένειν . Καὶ γὰρ , ὅπερ ἔφη , σημεῖον τοῦτο ἦν τοῦ γυμνῶσαι τὸν διάβολον . Οὐδὲ γὰρ ἐστι , μικρὰ καὶ φαῦλα πράξαντας , παροῦναι τὸ πονηρὸν θηρίον ἐκεῖνο . “ Ὅστε ὅταν ἴδῃς ἄνδρα δικαίον μεγάλην κατορθοῦντα , καὶ μυρία πάσχοντα δεινά , μὴ θαυμάσῃς . Τοῦναντίον γὰρ ἔδει θαυμάζειν , εἰ πολλὰς λαμβάνων ὁ διάβολος πληγάς , ἠμελέει ἡσυχαζεῖν καὶ πρᾶως φέρειν τὰ τραύματα . Οὐδὲ γὰρ , εἰ δρῖς κενοῦμενος συνεχῶς ἀργίαίνει καὶ ἀφίλλοι τὸν κενοῦντα , θαυμάζεις χρή . Καὶ γὰρ δρῖς παντὸς χαλεπώτερον ἔστιν ὁ διάβολος πᾶσιν ἐπιπτήδων , καὶ ὡςπερ σκορπίος τὸ κέντρον ἔχας , διανιστάμενος . Μὴ δὲ τοῦτο ὑμᾶς θορυβεῖτω , καὶ γὰρ τὸν ἐν πολέμῳ καὶ νῦν καὶ σφαγῆς ἐπανόντα ἀνάγκη καὶ ἡμάχθαι , πολλάκις δὲ καὶ τραύματα ἔχειν . Καὶ σὺ τοίνυν ὅταν ἴδῃς τινὰ ἐλεημοσύνας ποιούντα , καὶ ἄλλα μυρία ἐργαζόμενον ἀγαθά , καὶ ταύτῃ συγχωροῦντα τοῦ διαβόλου τὴν δύναμιν , εἶτα πειρασμοῖς περιπεσόντα καὶ κινδύνους , μὴ διὰ τοῦτο θορυβηθῇς · διὰ γὰρ τοῦτο περιπέπτωκεν πειρασμοῖς , ἐπειδὴ ἐπλήρω τὸν διάβολον . Καὶ πῶς ὁ Θεὸς συνεχώρησε , φησίν ; “ Ἵνα μᾶλλον στεφανωθῇ , ἵνα πλείονα πλῆγῃ λάβῃ ἐκεῖνος . “ Ὅταν γὰρ μετὰ τὸ ἀγαθὰ ποιεῖν καὶ δεινὰ πάσχων εὐχαριστῇ
Lemmas: ἕνεκα ἀπολογέομαι , καί λέγω · “ ὁ δέ βουλεύω , κατά σάρξ βουλεύω , ἵνα ὁ χάρις ἐγώ ὁ καί καί , καί ὁ οὖον οὖον . “ ἵνα σύ μή προκόπτω , οὖον δήν πορεύω . καί οὗτος ἀγάπη καί φιλοστοργία πολύς . οὖον ἐθέλω γάρ ὅστις εἄν πάρειμι ὁράω · ἐλπίζω γάρ τις χρόνος ἐκμανθάνω πρός σύ , ἀλλά ὁ Κύριος ἐπαυρέω . οὗτος δέ λέγω , ὁμοῦ μέν ὁ ἀγάπη ἐνδείκνυμι , ὁμοῦ δέ ὁ ἁμαρτάνω φοβέω , οὖον μήv ἐκπεσάλλων , ἀλλά προσήκω φίλιος . “ ἐπιμένω δέ ἐν “ Ἔφεσος διά ὁ πνευματοσοτητη . ἵημι ἀκριβῶς αὐτός πᾶς λέγω , καθάπερ φίλος δῆλος . καί γάρ οὗτος φίλιος , ὁ ὁ αἴτιος εἶπον , διά ὅς οὖον παραγίγνομαι , διά ὅς Μιλέι , καί ποῦ διατρίβω . Θώραξ γάρ ἐγώ ἀνίστημι μέγας καί ἐνεργής , καί ἀντίκειμαι πολύς . καί εἰμί μέγας , ἀντίκειμαι πονέω ; διά αὐτός μέν οὗτος οὖον ἀντίκειμαι πολύς , ἐπεί μέγας ὁ πίστις , ἐπεί μέγας καί εὐδοκία ὁ εἴσοδος . τις δέ εἰμί , θύρα μέγας ; ἰλλός εἰμί ὁ παρασκευάζω ὁ πίστις δέχομαι , πολύς εἰμί προσέρχομαι καί ἐπιστρέφω · εὐρύχωρος ἐγώ ὁ εἴσοδος , ἁμαρτάνω λοιπός ὁ ὁ πρόσειμι διάνοια εἰς ὁ [ 405 ] ὁ πίστις ὑπακοή . Ζεύς οὗτος σφοδρός ὁ διάβολος πίνω , ἐπεί πολύς θύρα ἀφίστημι αὐτός . Ζεύς δέ καί ἀμφότερος ἔντεχνος μένω ἔχω , καί ἐπεί μέγας ὁ εὔχειρ , καί εἰμί πολύς ὁ ἀγών . καί οὗτος δέ αὐτός παραθῆρυνε ὁ εἶπον , ὅτι πανταχοῦ λοιπός ὁ λόγος ἐνεργέω , καί βλαστάνω ῥᾳδίως . εἰμί δέ πολύς ὁ ἐκδιώκω , καί οὗτος σημεῖον ὁ ὁ Εὐαγγέλιος προκοπή . οὐδέποτε γάρ ὁ πονηρός δαίμων ἐκεῖνος αργιαινεω , ἀλλά ἅπας πολύς ὁ σκεῦος αὐτός ἀρπάζω οἶδα . καί ἐγώ τοίνυν , ὅταν τίς μέγας καί γενναῖος ἐργάζομαι βούλομαι , μή οὗτος σκοπέω , ὅτι πολύς ἔχω πόνος , ἀλλά εἰς ὁ κέρδος βλέπω . “ Ὅρας γοῦν καί Παῦλος οὖον διά οὗτος ὀκνέω , οὖον διά οὗτος ἀναθυμῶντα , ἐπεί ἀντίκειμαι πολύς , ἀλλά , ἐπεί μέγας ὁ θύρα , ἐπιχειρέω καί παραμένω . καί γάρ , ὅσπερ φημί , σημεῖον οὗτος εἰμί ὁ γυμνόω ὁ διάβολος . οὐδέ γάρ εἰμί , μικρός καί φαῦλος πράσσω , παρόω ὁ πονηρός θηρίον ἐκεῖνος . “ ὅστε ὅταν ὁράω ἀνήρ Δίκαιος μέγας κατορθόω , καί μυρίος πάσχω δεινός , μή θαυμάζω . τουναντίον γάρ ἐσθίω θαυμάζω , εἰμί πολύς λαμβάνω ὁ διάβολος πληγάς , ἀμελέω ἡσυχάζω καί πρᾶος φέρω ὁ τραῦμα . οὐδέ γάρ , εἰμί δρίς κενόω συνεχῶς αργιαινεω καί ἀπίλλω ὁ κενόω , θαυμάζω χρή . καί γάρ δρίς πᾶς χαλεπός εἰμί ὁ διάβολος πᾶς ἐπιπτήδων , καί ὡς σκορπίος ὁ κέντρον χάω , διανίστημι . μή δέ οὗτος σύ θορυβέω , καί γάρ ὁ ἐν πόλεμος καί νῦν καί σφαγή ἐπάνειμι ἀνάγκη καί αἱμάσσω , πολλάκις δέ καί τραῦμα ἔχω . καί σύ τοίνυν ὅταν ὁράω τις ἐλεημοσύνη ποιέω , καί ἄλλος μυρίος ἐργάζομαι ἀγαθός , καί οὗτος συγχωρέω ὁ διάβολος ὁ δύναμις , εἶτα πειρασμός περιπίπτω καί κίνδυνος , μή διά οὗτος θορυβέω · διά γάρ οὗτος περιπίπτω πειρασμός , ἐπεί πληρόω ὁ διάβολος . καί πῶς ὁ θεός συγχωρέω , φημί ; “ ἵνα μᾶλλον στεφανόω , ἵνα πλείων πλήσσω λαμβάνω ἐκεῖνος . “ ὅταν γάρ μετά ὁ ἀγαθός ποιέω καί δεινός πάσχω εὐχαριστέω