joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0358.1
αὐτῷ ἀντίδοις τὸ ποιῆσαι τὸ δοκοῦν τῷ Θεῷ . Ὥστε καὶ ὅταν λέγῃ , Εἰ ἂν τῇ ζωῇ ταύτῃ ἡλικιώτες ὁμοῦν ἐν Χριστῷ μόνον , ἐλεεινότεροι πάντων ἀνθρώπων ὁμοῦν · καλεῖ πάλιν τὸ ἐκεῖνον , ὥστε τῷ φόβῳ τῆς ἀθλιότητος ταύτης καταστῶσαι αὐτὸν τὴν ἀπιστίαν τὴν περὶ τῆς ἀναστάσεως , καὶ πρὸς τὴν ἀδελφείαν αὐτῶν συγκαταβαλῶν , οὕτω φησίν . Καὶ γὰρ ὁ μέγας μισθός , τὸ ἀρέσκειν διαπαντὸς τῷ Χριστῷ · καὶ χωρὶς τῆς ἀντιδόσεως , μεγίστη ἀμοιβὴ τὸ δι’ αὐτὸν κινδυνεύειν . Εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται , φάγωμεν καὶ πίωμεν · αὐριον γὰρ ἀποθνήσκομεν . Τοῦτο λοιπὸν τὸ ῥῆμα καὶ κωμωδία ἐστι . Διὸ οὐδὲ οἰκωδεν αὐτὸ παρήγαγεν , ἀλλὰ τὸν προφήτην ἐπίστησε τὸν μεγαλοφώνωτατον Ἠσαΐαν , ὃς περὶ τινὸν ἀπηλγηκότων διαλεγόμενος καὶ ἀπεγνωσμένων , λέγει ταῦτα τὰ ῥήματα · Οἱ σφάζοντες μὲν χοῦς , καὶ θύοντες κρόδατα , ὥστε φαγεῖν κρέα καὶ πιεῖν οἶνον · οἱ λέγοντες · Φάγωμεν καὶ πίωμεν · αὐριον γὰρ ἀποθνήσκομεν . Ἀνακαλύπτει ταῦτά ἐστιν εἰς τὰ ὄντα Κυρίου Σαβαωθ · καὶ οὐκ ἀφανήσεται ὑμῖν ἡ ἀμαρτία αὕτη , ὡς ἂν ἀποθάνητε . Εἰ δὲ τότε συγγνώμης ἦσαν ἀποστερημένοι οἱ ταῦτα λέγοντες , πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τῆς χάριτος . Εἶτα ἵνα μὴ τραχύτερον ποιήσῃ τὸν λόγον , οὐχ ἕκτι πολὺ τῇ εἰς ἀτοπον ἀπαγωγῇ ἐπιμεῖναι , ἀλλὰ πάλιν ἐπὶ παραίνεσιν τρέπει τὸν λόγον , λέγων · Μὴ πλανᾶσθε , φθείρουσιν ἡδὴ χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί . Ταῦτα δὲ ἐλεγε , ὁμοῦ μὲν αὐτὸν καθαπτόμενος ὡς ἀθῶν · χρηστὰ γὰρ ἐνταῦθα εὐφήμως τὰ εὐεξάπτητα ἐκάλεσεν · ὁμοῦ δὲ ὡς οἷόν τε ἐστι καὶ συγγνώμης ὑπὲρ τῶν ἐμπροσθεν αὐτοῦ μεταδοῦς , καὶ τὸ πάλιν τῶν ἐχελμάτων ἀποσκευαζόμενος ἀπ’ ἐκείνων καὶ εἰς ἑτέρους μετατιθείς , ὥστε καὶ ταύτῃ εἰς μετάνοιαν αὐτοὺς ἐκκλίσαι . Ὁ καὶ ἐν τῇ πρὸς Γαλάτας Ἐπιστολῇ ποιεῖ λέγων · Ὁ δὲ ταρδῶσιν ὑμᾶς βαπτίσαι τὸ κρίμα , ὁστε ἂν ἡ . Ἐκνήσατε δικαίως , καὶ μὴ ἀμαρτάνετε · ὡς πρὸς μεθυσίας καὶ μαινομένους . Τὸ γὰρ ἄθροον πάντα ἀπὸ τῶν χειρῶν βίβας , μεθυστῶν καὶ μαινομένων ἦν , τῷ μηκέτι ὀρθῇ ἀ ἐώρων , μηδὲ πιστεύειν οἷς ἐμπροσθεν ὠμολόγησαν . Τί δὲ ἐστι . Δικαίως ; Ἐπὶ συμφέροντι καὶ χρησίμῳ . Ἔστι γὰρ ἀδίκως νήφειν , ὅταν ἐπὶ βλάβῃ τῆς ἑαυτοῦ ψυχῆς διαγερμένος τις ἡ . Καλῶς δὲ καὶ τὸ , Μὴ ἀμαρτάνετε , προσέθηκε , δεῖκνὺς ὅτι ἐντεῦθεν αὐτοῖς τὰ σπέρματα τῆς ἀπιστίας . Καὶ πολλοχοῦ ὁπο ἀντιτείνει , ὅτι βίος διεφθαρμένος πονηρὰ τίκτει δόγματα · ὡς ὅταν λέγῃ , Ρίζα πάντων τῶν κακῶν ἡ φιλαργυρία , ἧς τινες ὁρμήσαντοι , ἀπεκλίσαν · ὁποῦσαν τῆς πίστεως . Καὶ γὰρ πολλοὶ τῶν πονηρῶν συνειδέντες ἔχουσι , καὶ ὁδὸν πονηρῶν δοῦναι δίκην . ἀπὸ τοῦ φόβου τούτου καὶ εἰς τὴν περὶ τῆς ἀναστάσεως παραβλάπτονται πίστιν · ὥσπερ οὖν οἱ μεγάλα κατορθοῦντες καὶ καθ’ ἑκάστην αὐτὴν ἐπαδυμοῦσι τὴν ἡμέραν ἰδεῖν . Ἄγνωσιαν γὰρ Θεοῦ τινες ἔχουσι · πρὸς ἀντροπὴν ὑμῖν λέγω . Ὅρα οὖς πάλιν μετατίθησι τὰ ἐχλήματα εἰς ἐκείνους . Οὐ γὰρ εἴπει , ὅτι Ἄγνωσιαν ἔχετε , [ 585 ] ἀλλ’ , Ἄγνωσιαν τινες ἔχουσι . Τὸ γὰρ τῇ ἀναστάσει
Lemmas: αὐτός ἀντιδέω ὁ ποιέω ὁ δοκέω ὁ Θεός . ὥστε καί ὅταν λέγω , εἰμί εἄν ὁ ζωή οὗτος ἡλικιώτης ὄμνυμι ἐν Χριστός μόνος , ἐλεεινός πᾶς ἄνθρωπος ὄμνυμι · καλέω πάλιν ὁ ἐκεῖνος , ὥστε ὁ φόβος ὁ ἀθλιότης οὗτος καθίστημι αὐτός ὁ ἀπιστία ὁ περί ὁ ἀνάστασις , καί πρός ὁ ἀδελφείαν αὐτός συγκαταβάλλω , οὗτος φημί . καί γάρ ὁ μέγας μισθός , ὁ ἀρέσκω διαπαντός ὁ Χριστός · καί Χωρὶς ὁ ἀντίδοσις , μέγας ἀμοιβή ὁ διά αὐτός κινδυνεύω . εἰμί νεκρός οὐ ἐγείρω , ἐσθίω καί πίνω · αὔριον γάρ ἀποθνῄσκω . οὗτος λοιπός ὁ ῥῆμα καί κωμωδία εἰμί . Διὸ οὐδέ οἰκωδεν αὐτός παράγω , ἀλλά ὁ προφήτης ἐφίστημι ὁ μεγαλόφωνος Ἠσαΐας , ὅς περί τίνω ἀπαλγέω διαλέγω καί ἀπογιγνώσκω , λέγω οὗτος ὁ ῥῆμα · ὁ σφάζω μέν χοῦς , καί θύω κρόδατα , ὥστε ἐσθίω κρέας καί πίνω οἶνος · ὁ λέγω · Φαγίσκω καί πίνω · αὔριον γάρ ἀποθνῄσκω . ἀνακαλύπτω οὗτος εἰμί εἰς ὁ εἰμί κύριος Σαβαώθ · καί οὐ ἀφανέω σύ ὁ ἁμαρτία οὗτος , ὡς εἄν ἀποθνῄσκω . εἰμί δέ τότε συγγνώμη εἰμί αποστερώ ὁ οὗτος λέγω , πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ χάρις . εἶτα ἵνα μή τραχύς ποιέω ὁ λόγος , οὐ ἕκτι πολύς ὁ εἰς ἄτοπος ἀπαγωγή ἐπιμένω , ἀλλά πάλιν ἐπί παραίνεσις τρέπω ὁ λόγος , λέγω · μή πλανάω , φθείρω ἤδη χρηστός ὁμιλία κακός . οὗτος δέ λέγω , ὁμοῦ μέν αὐτός καθάπτω ὡς ανθός · χρηστός γάρ ἐνταῦθα Εὔφημος ὁ εὐεξάπτητα καλέω · ὁμοῦ δέ ὡς οἷος τε εἰμί καί συγγνώμη ὑπέρ ὁ ἔμπροσθεν αὐτός μεταδίδωμι , καί ὁ πάλιν ὁ ἐχελμάτων ἀποσκευάζω ἀπό ἐκεῖνος καί εἰς ἕτερος μετατίθημι , ὥστε καί οὗτος εἰς μετάνοια αὐτός ἐκκλίνω . ὁ καί ἐν ὁ πρός Γαλάτης Ἐπιστολή ποιέω λέγω · ὁ δέ ταρδῶσιν σύ βαπτίζω ὁ κρίμα , ὅστε εἄν ὁ . κνάω δικαίως , καί μή ἁμαρτάνω · ὡς πρός μεθυσία καί μαίνομαι . ὁ γάρ ἀθρόος πᾶς ἀπό ὁ χείρ Βίβας , μέθυσος καί μαίνομαι εἰμί , ὁ μηκέτι ὀρθός ὅς ὁράω , μηδέ πιστεύω ὅς ἔμπροσθεν ὁμολογέω . τις δέ εἰμί . δίκαιος ; ἐπί συμφέρω καί χρήσιμος . εἰμί γάρ ἄδικος νήφω , ὅταν ἐπί βλάβη ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή διαγράφω τις ὁ . καλῶς δέ καί ὁ , μή ἁμαρτάνω , προστίθημι , δείκνυμι ὅτι ἐντεῦθεν αὐτός ὁ σπέρμα ὁ ἀπιστία . καί πολλοχοω οπός ἀντιτείνω , ὅτι βίος διαφθείρω πονηρός τίκτω δόγμα · ὡς ὅταν λέγω , Ρίζα πᾶς ὁ κακός ὁ φιλαργυρία , ὅς τις ὁρμάω , ἀποκλίνω · οπουω ὁ πίστις . καί γάρ πολύς ὁ πονηρός συλλέγω ἔχω , καί ὁδός πονηρός δίδωμι δίκη . ἀπό ὁ φόβος οὗτος καί εἰς ὁ περί ὁ ἀνάστασις παραβλάπτω πίστις · ὥσπερ οὖν ὁ μέγας κατορθόω καί κατά ἕκαστος αὐτός επαδυμους ὁ ἡμέρα ὁράω . ἀγνωσία γάρ Θεός τις ἔχω · πρός ἀντροπὴν σύ λέγω . Ὅρας οὖς πάλιν μετατίθημι ὁ ἐχλήματα εἰς ἐκεῖνος . οὖον γάρ εἶπον , ὅτι ἀγνωσία ἔχω , [ 585 ] ἀλλά , ἀγνωσία τις ἔχω . ὁ γάρ ὁ ἀνάστασις