joannes-chrysostomus.in-epistulam-i-ad-corinthios-homiliae-1-44 pg061_0326.3
ὅταν δὲ καὶ ταῦτα εἰς μέσον ἀγάγωμεν , οὐδὲ ἔνεστιν εἰπεῖν ὅση τῶν σωφρονούντων ἡ ἡδονή , ὅταν ἀναπλάττῃ παρ’ ἑαυτῷ τοὺς στεφάνους , τὰ βραδεῖα , τὴν μετὰ τῶν ἀγγέλων ὁμιλίαν , τὴν ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ἀνάβλεψιν , τὴν [ 348 ] παρῆρτησιν , τὰς χρηστὰς καὶ ἀθανάτους ἐλπίδας ἐκείνας . Ἄλλ’ ἡ μίξις ἔχει τινὰ ἡδονήν ; τοῦτο γὰρ συνεχῶς περιστρέφουσι · τὸ δὲ σωφρονεῖν οὐ δύναται διηνεκῶς μαχοῦμεν τῇ τῆς φύσεως τυραννίδι . Τοῦναντίον μὲν οὖν εἴρω τὸς ἄν · ἡ γὰρ βία αὕτη καὶ ταραχὴ παρὰ τῷ πορνεύοντι μᾶλλον ἔστι . Καὶ γὰρ κλόνος ἐν τῷ σώματι πολύς , καὶ πάσης θαλάττης κυματοῦμένης χαλεπωτέρον οὗτος διάκειται , οὐδέποτε πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν ἰστάμενος , ἀλλ’ ἀεὶ βαλλόμενος ὑπ’ αὐτῆς , ὥσπερ οἱ δαιμονιζόμενοι , καὶ συνεχῶς ὑπὸ τῶν πονηρῶν καταφρηνγόμενοι πνευμάτων . Ὁ δὲ σώφρων καθάπερ ἀριστεύς γενναῖος συνεχῶς αὐτὴν βάλλων , τὴν ἀρίστην καὶ μνημὸν τοιούτων ἤδη καρποῦται ἡδονήν , τὴν νίκην ταύτην καὶ τῷ χρηστῷ συνειδὸς καὶ τοῖς λαμπροῖς τροπαίοις καλλωπιζόμενος διηνεκῶς . Εἰ δὲ μετὰ τὴν ὁμιλίαν ἀναπαύεται μικρὸν ἕνιχος , οὐδὲν τοῦτο ἄν εἴη · πάλιν γὰρ ὁ χειμὼν ἐπίσει , καὶ πάλιν κύματα . Ὁ δὲ φιλοσοφῶν οὐδὲ ἀρχὴν ἀφήσει ταύτην λαβεῖν τὴν ταραχήν , οὐδὲ διαναστήσει τὸ πέλαιος , οὐδὲ βεῖσαι τὸ θηρίον . Εἰ δὲ τινὰ βίαν ὑπομένει κατέχων τὴν τοιαύτην ὀργήν , ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνος συνεχῶς βαλλόμενος καὶ κεντούμενος καὶ τοῦ σίστρον οὐ φέρων · καὶ παρόμοιον γίνεται , ὥσπερ ἄν ἱπποὺ ἀγρίῳ μανιώμενον καὶ ἀντεινέναι ἀνέχοι τὸ χαλινῶ , καὶ κατέχῃ μετὰ τῆς ἀπάσης · ὁ δὲ ἐνδύει , ὥστε τὸν πόνον τοῦτον φυγεῖν , συρρόμενος ὑπ’ αὐτοῦ πανταχοῦ φέρεται . Ταῦτα εἰ καὶ σφιστέροις τοῦ δέοντος ἐρρήθαι , μηδεὶς ἐγκαλεῖτω · οὐ γὰρ λόγῳ σεμνότητι καλλωπιζεσθαι βούλομαι , ἀλλὰ ποιήσαι σεμνούς τοὺς ἀκούοντας .
Lemmas: ὅταν δέ καί οὗτος εἰς μέσος ἄγω , οὐδέ ἔνειμι εἶπον ὅσος ὁ σωφρονέω ὁ ἡδονή , ὅταν ἀναπλάσσω παρά ἑαυτοῦ ὁ στέφανος , ὁ βραδύς , ὁ μετά ὁ ἄγγελος ὁμιλία , ὁ ἐπί ὁ οἰκέω ἀνάβλεψις , ὁ [ 348 ] παραρτάω , ὁ χρηστός καί ἀθάνατος ἐλπίς ἐκεῖνος . ἄλλος ὁ μίξις ἔχω τις ἡδονή ; οὗτος γάρ συνεχῶς περιστρέφω · ὁ δέ σωφρονέω οὖον δύναμαι διηνεκής μάχομαι ὁ ὁ φύσις τυραννίς . τουναντίον μέν οὖν εἴρω τός ἄν · ὁ γάρ βία οὗτος καί ταραχή παρά ὁ πορνεύω μᾶλλον εἰμί . καί γάρ κλόνος ἐν ὁ σῶμα πολύς , καί πᾶς θάλασσα κυματόω χαλεπός οὗτος διάκειμαι , οὐδέποτε πρός ὁ ἐπιθυμία ἰστάμενος , ἀλλά ἀεί βάλλω ὑπό αὐτός , ὥσπερ ὁ δαιμονίζομαι , καί συνεχῶς ὑπό ὁ πονηρός καταφράσσω πνεῦμα . ὁ δέ σώφρων καθάπερ Ἀριστεύς γενναῖος συνεχῶς αὐτός βάλλω , ὁ ἀγαθός καί μνήμων τοιοῦτος ἤδη καρπόω ἡδονή , ὁ Νίκη οὗτος καί ὁ χρηστός σύνοιδα καί ὁ λαμπρός τρόπαιον καλλωπίζω διηνεκής . εἰμί δέ μετά ὁ ὁμιλία ἀναπαύω μικρός ἕνιχος , οὐδείς οὗτος ἄν εἰμί · πάλιν γάρ ὁ χειμών πῖσος , καί πάλιν κῦμα . ὁ δέ φιλοσοφέω οὐδέ ἀρχή ἀφίημι οὗτος λαμβάνω ὁ ταραχή , οὐδέ διανίσταμαι ὁ πέλαιος , οὐδέ βαίνω ὁ θηρίον . εἰμί δέ τις βία ὑπομένω κατέχω ὁ τοιοῦτος ὀργή , ἀλλά καί ἐκεῖνος συνεχῶς βάλλω καί κεντέω καί ὁ σίστρον οὖον φέρω · καί παρόμοιος γίγνομαι , ὥσπερ ἄν ἵππος ἄγριος μανιάω καί ἀντείνω ἀνέχω ὁ χαλινόω , καί κατέχω μετά ὁ ἀπασάω · ὁ δέ ἐνδύω , ὥστε ὁ πόνος οὗτος φεύγω , συρρέω ὑπό αὐτός πανταχοῦ φέρω . οὗτος εἰμί καί σφιστερεω ὁ δήω ῥαίνω , μηδείς ἐγκαλέω · οὖον γάρ λόγος σεμνότης καλλωπίζω βούλομαι , ἀλλά ποιέω σεμνός ὁ ἀκούω .