joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-titum-homiliae-1-6 pg062_0696.1
ἡμῶν δεῖ . Οὐχ ἀπλῶς ἔργων , ἀλλὰ ζηλωτῶν , τουτἐστι , μετὰ προθυμίας πολλῆς ἐπ’ αὐτὴν ἰόντα τὴν ἀρετὴν , μετὰ σφοδρότητος τῆς προσποιήσεως . Τὸ μὲν οὖν δεδορμημένους τοῖς κακοῖς καὶ ἀνίατα νοσοῦντας ἀπαλλάξαι , τῆς ἐκείνου φιλαθρωπίας ἦν · τὰ δὲ , μετὰ ταῦτα , καὶ ἡμῶν καὶ ἐκείνου . Ταῦτα λάλει καὶ παρακαλεῖ , καὶ ἐλέγχει μετὰ πάσης ἐπιταγῆς . — Ταῦτα λάλει καὶ παρακαλεῖ . γ . Ὅρᾷς πὼς Τιμοθέῳ μὲν προστάττει , καὶ φησιν , Ἐλεγχον , ἐπιτίμησον , παρακάλεσον · ἐνταῦθα δὲ , Ταῦτα λάλει καὶ παρακαλεῖ , καὶ ἐλέγχει μετὰ πάσης ἐπιταγῆς ; Ἐπειδὴ τὸ ἦθος τούτων σκληρότερον ἦν , διὰ 760 τοῦτο καὶ ἀποσώμας καὶ μετὰ πάσης ἐπιταγῆς ἐλέγχειν ἐπιτάττει . Ἔστι γὰρ τῶν ἀμαρτημάτων , ὧ καὶ ἐπιτιμᾶσιν ἀπεργίαν χρῆ · οἷον , τὸ μὲν χρημάτων καταφρονεῖν παραινούντας δεῖ πειθεῖν , καὶ τὸ ἐπιεικεῖς εἶναι , καὶ ὅσα τοιαῦτα · τὸν δὲ μοιχόν , τὸν πόρνον , τὸν πλεονέκτην μετ’ ἐπιταγῆς ἐπὶ τὸ βέλτιον δεῖ ἐπάγειν . τὸν οἰνωζόμενον , τὸν κληδονιζόμενον , τὸν ἀλλὰ τοιαῦτα πράττοντα , οὐδ’ ἀπλῶς ἐπιταγῆς , ἄλλὰ μετὰ πάσης ἐπιταγῆς . Ὅρᾷς πῶς βούλεται καὶ μετὰ αὐθεντίας , καὶ μετὰ ἰσουσίας πολλῆς ταῦτα αὐτὸν ἐπιτάττειν ; Μηδεὶς σου περιφρονείτω , ἀλλὰ , Ἱερομήτοχος αὐτοὺς ἀρχαὶ καὶ ἐξουσίαις ὑποτάσσεσθαι , παιδαρχεῖν , πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἐτοίμους εἶναι , μηδένα βλασφημεῖν , δημόνους εἶναι . Τί οὖν ; μηδὲ τοὺς κακῶς πράττοντας , μηδὲ ἐκείνους λοιδορεῖσθαι ; Ἄλλὰ πρὸς ἀγαθὸν ἔργον ἀγαθὸν ἐτοίμους εἶναι , μηδένα βλασφημεῖν . Ἀκούσωμεν τῆς παραίνεσεως : · Μηδένα , φησὶ , βλασφημεῖν . Καθαρὸν εἶναι δεῖ ἡμῶν τὸ στόμα καὶ λοιδορίας . Εἰτε γὰρ ἀληθεῖς εἰσιν οἱ λοιδορίαι , οὐχ ἡμῶν ταῦτα λέγειν , ἀλλὰ τοῦ χριστοῦ ἐξετάζειν · Σὺ γὰρ , φησὶ , τὴ κρίσεις τὸν ἀδελφόν σου · εἰτε οὐχ ἀληθεῖς , ὅρα ὅσον τὸ πῦρ · ἀκούσον τοῦ ἡγστοῦ λέγοντος πρὸς τὸν ἑτερον ληστήν · Καὶ γὰρ καὶ αὐτοὶ ἐν τῷ αὐτῷ χρήματι ἔσμεν , τὸν αὐτὸν ἄγωνα τρέχομεν . Ἐὰν ὀνειδίζῃς ἑτέρους , ταχῶς καὶ αὐτὸς τοῖς αὐτοῖς περιπέσῃ . Διὰ τοῦτο παραίνει ὁ μακάριος οὕτως λέγων · Ὁ δοκοῦν ἑστάναι , βλέπετω μὴ πέσῃ . Ἀμάχους εἶναι , φησίν . Ἐπεικείς , πᾶσιν ἁνδευνυμένους πρόσεστιν πρὸς πάντα ἀνθρώπους , καὶ Ἕλληνας καὶ Ἰουδαίους , καὶ μοχθηροὺς καὶ πονηρούς . Ἐκεῖ μὲν γὰρ ἀπὸ τῶν μελλόντων φοβεῖ λέγων . Ὅστις ὁ δοκοῦν ἑστάναι , βλέπετω μὴ πέσῃ · ἐνταῦθα δὲ οὐχ ἀπὸ τῶν μελλόντων , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν παρεληλυθότων ἐντρέπεται , τὸ αὐτὸ ποιῶν , δι’ ὧν ἐπάγει , Ἡμερ γὰρ ποτε καὶ ἡμεῖς ἀνὴποι · ὅπερ ἐν τῇ πρὸς Γαλάτας ποιεῖ γράφων · Ὅτε ἡμερ λῃστοί , ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἡμερ δεδουλωμένοι . Οὐκοῦν μηδενὶ ὀνειδίζειν , φησὶ · τοιούτους γὰρ ἦς καὶ σὺ . Ἡμερ γὰρ , φησὶ , ποτὲ καὶ ἡμεῖς ἀνὴποι , ἀπειθεῖς , πλανώμενοι , δουλεύοντες ἐπιθυμίαις καὶ ἡδοναῖς ποικίλαις , ἐν κακίᾳ καὶ φθόνῳ διάγοντες , στυγητοί , μισοῦντες ἀλλήλους . Ποτε πρὸς πάντας τοιούτους εἶναι δεῖ , ἡμῶν ἐχειν . Ὡ γὰρ τοιούτος · ὧν πρότερον , καὶ ἀπαλλαγείς , οὐχ ὀνειδίζειν ὀφείλει πρὸς τοιούτους , ἀλλ’ εὐχεθαι καὶ χάριν ἔχειν τῷ καὶ αὐτὴ κάκνοις δόνη τὴν ἀπαλλάγην τῶν προτέρων κακῶν . Μηδεὶς καυχάσθω · πάντες γὰρ ἡμαρτον . Ὅταν οὖν θελῇς ὀνειδίσαι τινὰ κατοροῶν αὐτό , καὶ τὸν πρότερόν σου ἐννοῶν
Lemmas: ἐγώ δεῖ . οὐχ ἀπλόος ἔργον , ἀλλά ζηλωτής , τουτέστι , μετά προθυμία πολύς ἐπί αὐτός εἶμι ὁ ἀρετή , μετά σφοδρότης ὁ προσποίησις . ὁ μέν οὖν δεδορμημένους ὁ κακός καί ἀνίατος νοσέω ἀπαλλάσσω , ὁ ἐκεῖνος φιλαθρωπίας εἰμί · ὁ δέ , μετά οὗτος , καί ἐγώ καί ἐκεῖνος . οὗτος λαλέω καί παρακαλέω , καί ἔλεγχος μετά πᾶς ἐπιταγή . — οὗτος λαλέω καί παρακαλέω . γ . ὁράω πως Τιμόθεος μέν προστάσσω , καί φημί , ἐλέγχω , ἐπιτιμάω , παρακαλέω · ἐνταῦθα δέ , οὗτος λαλέω καί παρακαλέω , καί ἔλεγχος μετά πᾶς ἐπιταγή ; ἐπεί ὁ ἦθος οὗτος σκληρός εἰμί , διά 760 οὗτος καί ἀποσώμας καί μετά πᾶς ἐπιταγή ἐλέγχω ἐπιτάσσω . εἰμί γάρ ὁ ἁμάρτημα , ἵημι καί ἐπιτιμάω ἀπεργία χράω · οἷος , ὁ μέν χρῆμα καταφρονέω παραινώ δεῖ πείθω , καί ὁ ἐπιεικής εἰμί , καί ὅσος τοιοῦτος · ὁ δέ μοιχός , ὁ πόρνος , ὁ πλεονέκτης μετά ἐπιταγή ἐπί ὁ ἀγαθός δεῖ ἐπάγω . ὁ οινωζομενω , ὁ κληδονίζω , ὁ ἀλλά τοιοῦτος πράσσω , οὐδέ ἀπλόος ἐπιταγή , ἀλλά μετά πᾶς ἐπιταγή . ὁράω πῶς βούλομαι καί μετά αὐθεντία , καί μετά ἰσούσιος πολύς οὗτος αὐτός ἐπιτάσσω ; μηδείς σύ περιφρονέω , ἀλλά , Ἱερομήτοχος αὐτός ἀρχή καί ἐξουσία ὑποτάσσω , παιδαρχεῖν , πρός πᾶς ἔργον ἀγαθός ἑτοῖμος εἰμί , μηδείς βλασφημέω , Δημόνους εἰμί . τις οὖν ; μηδέ ὁ κακῶς πράσσω , μηδέ ἐκεῖνος λοιδορέω ; ἀλλά πρός ἀγαθός ἔργον ἀγαθός ἑτοῖμος εἰμί , μηδείς βλασφημέω . ἀκούω ὁ παραίνεσις : · μηδείς , φημί , βλασφημέω . καθαρός εἰμί δεῖ ἐγώ ὁ στόμα καί λοιδορία . εἴτε γάρ ἀληθής εἰμί ὁ λοιδορία , οὐ ἐγώ οὗτος λέγω , ἀλλά ὁ χριστός ἐξετάζω · σύ γάρ , φημί , ὅς κρίσις ὁ ἀδελφός σύ · εἴτε οὐ ἀληθής , ὁράω ὅσος ὁ πῦρ · ἀκούω ὁ ἡγστοῦ λέγω πρός ὁ ἕτερος λῃστής · καί γάρ καί αὐτός ἐν ὁ αὐτός χρῆμα εἰμί , ὁ αὐτός ἀγών τρέχω . ἐάν ὀνειδίζω ἕτερος , Τάχως καί αὐτός ὁ αὐτός περιπίπτω . Ζεύς οὗτος παραινέω ὁ μακάριος οὕτως λέγω · ὁ δοκέω ἵστημι , βλέπω μή πίπτω . ἄμαχος εἰμί , φημί . πέκω , πᾶς ανδευνυμενος πρόσειμι πρός πᾶς ἄνθρωπος , καί Ἕλλην καί Ἰουδαῖος , καί μοχθηρός καί πονηρός . ἐκεῖ μέν γάρ ἀπό ὁ μέλλω φοβέω λέγω . ὅστις ὁ δοκέω ἵστημι , βλέπω μή πίπτω · ἐνταῦθα δέ οὐ ἀπό ὁ μέλλω , ἀλλά ἀπό ὁ παρέρχομαι ἐντρέπω , ὁ αὐτός ποιέω , διά ὅς ἐπάγω , Ἡμερ γάρ ποτός καί ἐγώ ἀνὴποι · ὅσπερ ἐν ὁ πρός Γαλάτης ποιέω γράφω · ὅτε ἡμερ λῃστοί , ὑπό ὁ στοιχεῖον ὁ κόσμος ἡμερ δουλόω . οὐκοῦν μηδείς ὀνειδίζω , φημί · τοιοῦτος γάρ εἰμί καί σύ . Ἡμερ γάρ , φημί , ποτέ καί ἐγώ ἀνὴποι , ἀπειθέω , πλανάω , δουλεύω ἐπιθυμία καί ἡδονή ποικίλος , ἐν κακία καί φθόνος διάγω , στυγητός , μισέω ἀλλήλων . ποτός πρός πᾶς τοιοῦτος εἰμί δεῖ , ἐγώ ἔχω . εἰμί γάρ τοιούτος · ὅς πρότερος , καί ἀπαλλάσσω , οὐ ὀνειδίζω ὀφείλω πρός τοιοῦτος , ἀλλά εὔχομαι καί χάρις ἔχω ὁ καί αὐτός κάκνος Δόνη ὁ ἀπαλλαγή ὁ πρότερος κακός . μηδείς καυχάομαι · πᾶς γάρ ἁμαρτάνω . ὅταν οὖν ἐθέλω ὀνειδίζω τις κατοροη αὐτός , καί ὁ πρότερος σύ ἐννοέω