joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-titum-homiliae-1-6 pg062_0700.6
Ἔρεις δέ , φησίν , τὰς πρὸς τοὺς αἱρετικούς , ἵνα μὴ κάμνωμεν εἰκῇ , ὅταν μηδὲν ἡ κέρδος · τὸ γὰρ τέλος αὐτῶν οὐδέν . Ὅταν ἡ τις δυσσεβὴς μόνος , καὶ μὴ , ἂν ὁτιοῦν γένηται , προηρημένος μεταθέσθαι τὴν γνώμην , τίνος ἕνεκεν εἰκῇ κάμνεις κατὰ πετρῶν σπείρων , δέον πονεῖν τὴν καλὴν τοῦτον πόνον εἰς τοὺς σοὺς τὰ περὶ ἐλεημοσύνης αὐτοῖς διαλεγόμενος ; καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς ; πῶς οὖν ἐτέρωθι φησίν , [ 766 ] Μὴ ποτε ὡς αὐτοῖς ὁ Θεὸς μετάνοιαν , ἐνταῦθα δέ , Αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ μίαν νουθεσίαν καὶ δευτέραν παραίτου , εἰδὼς ὅτι ἐξέστραπται ὁ τοιοῦτος , καὶ ἁμαρτάνει ὧν αὐτοκατάκριτος ; Ἐκεῖ μὲν περὶ τῆς τῶν ἐλπίδα ἔχοντων διορθώσεως φησίν , καὶ περὶ τῶν ἀντιδιαθεμένων ἀπλῶς · ὅταν δὲ ὁλόγος ἡ πίστις καὶ φανερός , τίνος ἕνεκεν πυκτεύεις εἰκῇ ; τί τὸν ἄκρα ἄδρεις ; Τί ἐστιν , Ἄν αὐτοκατάκριτος ; Οὐ γὰρ ἔχει εἰπεῖν , ὅτι οὐδεὶς εἶπεν , οὐδεὶς ἐνουθέτησεν . Ὅταν οὖν μετὰ τὴν παραίνεσιν ὁ αὐτὸς ἐπιμείνῃ , αὐτοκατάκριτός ἐστιν . Ὅταν πέμψω Ἀρτεμᾶν πρὸς σὲ τὴν Τυχήν , σπουδάσων ἐλθεῖν πρὸς με εἰς Νικόπολιαν . Τί λέγεις ; ἐπιστήσας αὐτῷ τῇ Κρήτῃ , πάλιν καλεῖς πρὸς σεαυτόν ; Οὐκ ἀπάγων αὐτὸν τῆς σχολῆς ἐκείνης , ἀλλὰ πλέον θομβίζων . Ὅτι γὰρ οὐχ ὥστε περιάγειν αὐτὸν καὶ πανταχοῦ ἔχειν ἀκολουθοῦντα καλεῖ πρὸς ἑαυτόν , ἀκούσον τὶ φησιν · Ὅτι ἐκεῖ κέκρικα παραμεῖναι . Ἡ δὲ Νικόπολις τῇ ; Θράκης ἐστι . Ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ Ἀπολλῶ σπουδαίως προέκρυγον , ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ · αὐτοὶ δὲ ὑδρόν τιν ἐχειροθύντων ἦσαν , ἀλλὰ τῶν συνόντων αὐτῷ · σφοδρότερος δὲ ἦν ὁ Ἀπολλῶς , δυνατὸς ὧν ἐν ταῖς Γραφαῖς , καὶ ἀνὴρ λόγιος . Εἰ τοίνυν νομικὴν ἦν ἐκείνος , οὐκ ἔδει παρ' ἑτέρων αὐτῷ , φησίν , τρέφεσθαι . Ἄλλὰ νομικὸν ἐνταῦθα φησὶ τὸν τῶν Ἰουδαϊκῶν νόμων ἐμπειρον · ὥσπερ ἔλεγεν , Ἐν πάσῃ ἀρδονίᾳ αὐτοὺς κατέστησεν , ἵνα μηδὲν αὐτοῖς λείπῃ . Μαθητέψωσαν δὲ καὶ οἱ ἡμέτεροι καλῶν ἔργων προΐστασθαι
Lemmas: εἴρω δέ , φημί , ὁ πρός ὁ αἱρετικός , ἵνα μή κάμνω εἰκῇ , ὅταν μηδείς ὁ κέρδος · ὁ γάρ τέλος αὐτός οὐδείς . ὅταν ὁ τις δυσσεβής μόνος , καί μή , εἄν ὁστισοῦν γίγνομαι , προαιρέω μετατίθημι ὁ γνώμη , τίς ἕνεκα εἰκῇ κάμνω κατά πέτρα σπείρω , δήω πονέω ὁ καλός οὗτος πόνος εἰς ὁ σός ὁ περί ἐλεημοσύνη αὐτός διαλέγω ; καί ὁ ἄλλος ἀρετή ; πῶς οὖν ἑτέρωθι φημί , [ 766 ] μή ποτός ὡς αὐτός ὁ θεός μετάνοια , ἐνταῦθα δέ , αἱρετικός ἄνθρωπος μετά εἷς νουθεσία καί δύο παραιτύσκω , εἰδοί ὅτι ἐκστρέφω ὁ τοιοῦτος , καί ἁμαρτάνω ὅς αὐτοκατάκριτος ; ἐκεῖ μέν περί ὁ ὁ ἐλπίς ἔχω διόρθωσις φημί , καί περί ὁ ἀντιδιαθεμένων ἀπλόος · ὅταν δέ ὁλόγος ὁ πίστις καί φανερός , τίς ἕνεκα πυκτεύω εἰκῇ ; τίς ὁ ἄκρος ἁδρέω ; τις εἰμί , ἄν αὐτοκατάκριτος ; οὖον γάρ ἔχω εἶπον , ὅτι οὐδείς εἶπον , οὐδείς νουθετέω . ὅταν οὖν μετά ὁ παραίνεσις ὁ αὐτός ἐπιμένω , αυτοκατακριος εἰμί . ὅταν πέμπω Ἀρτεμᾶς πρός σύ ὁ Τύχη , σπουδάζω ἔρχομαι πρός ἐγώ εἰς νικοπολιος . τις λέγω ; ἐφίστημι αὐτός ὁ Κρήτη , πάλιν καλέω πρός σεαυτοῦ ; οὐ ἀπάγω αὐτός ὁ σχολή ἐκεῖνος , ἀλλά πλέω θομβιζω . ὅτι2 γάρ οὐ ὥστε περιάγω αὐτός καί πανταχοῦ ἔχω ἀκολουθέω καλέω πρός ἑαυτοῦ , ἀκούω τίς φημί · ὅτι2 ἐκεῖ κρίνω παραμένω . ὁ δέ Νικόπολις ὁ ; Θρᾴκη εἰμί . Ζηνᾶς ὁ νομικός καί Ἀπολλῶς σπουδαῖος προεκρυγος , ἵνα μηδείς αὐτός λείπω · αὐτός δέ ὕδρος ὅς χειρόω εἰμί , ἀλλά ὁ σύνειμι αὐτός · σφοδρός δέ εἰμί ὁ Ἀπολλῶς , δυνατός ὅς ἐν ὁ γραφή , καί ἀνήρ λόγιος . εἰμί τοίνυν νομικός εἰμί ἐκείνος , οὐ ἐσθίω παρά ἕτερος αὐτός , φημί , τρέφω . ἀλλά νομικός ἐνταῦθα φημί ὁ ὁ Ἰουδαϊκός νόμος ἔμπειρος · ὥσπερ λέγω , ἐν πᾶς ἀρδονίᾳ αὐτός καθίστημι , ἵνα μηδείς αὐτός λείπω . Μαθητεύω δέ καί ὁ ἡμέτερος καλός ἔργον προίστημι