joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-titum-homiliae-1-6 pg062_0697.1
τα γῆναι . Πῶτας προσεκενὸν καὶ παλαιστάς . Πόλεμοι συνεχῆς καὶ ἐπάλληλοι , κατὰ πόλιν , [ 762 ] κατὰ κώμην , κατὰ οἰκίαν . Ἐπαίδευστον καὶ παρ' αὐτοῖς φιλόσοφος τις ἐνομοθέτει , δούλῳ ἐκεῖναι μὴτε παιδεύραστειν , μὴτε ζηλοῦρειν , ὡς ἐναργεστὸν τοῦ πράγματος δντος καὶ πολλὴν ἔχοντος τιμὴν . Διὰ τοῦτο καὶ ἐπ' οἰκήματος εἰσῆκτεισαν φανερῶς τοῦτο ποιούντες . Καὶ εἰ πάντα τις ἐπέλειπεν α' κατ' αὐτοὺς , εὐρήσεις φανερῶς ὅτι καὶ εἰς τὴν φύσιν αὐτὴν ἐνυβρίσιν , καὶ οὐδὲς ὁ κυλιὸν ἦν · ἀλλὰ τὰ δράματα αὐτοῖς πάντα τούτων γέμει , μοιχείας , ἀσελγείας , διαφθορᾶς . Παννυχίδες ἐγίνοντο μιαραί , καὶ γυναῖκες ἐκαλοῦντο ἐπὶ τὴν θάαν . Ὥ τῆς μαιρίας ! ἐν νυκτὶ , ἐν θάτῳ παννυχὶς ἦν , καὶ παρθένος ἐκάθητο μεταξὺ νέων μεμηνοῦντος καὶ μεθύοντος ὄχλου .. Τὸ σκῆδος ἦν ἡ πανηγυρίς , καὶ τὰ μυσαρὰ ἔργα τὰ ὑπ' αὐτῶν τελούμενα . Διὰ τοῦτο φησιν · Ἡμεῖς ποτε καὶ ἡμεῖς ἀνθρώποι , ἀσεῖθεῖς , πλανώμενοι , δουλεύοντες ἐπιθυμίαις καὶ ἡδοναῖς ποικίλαις . Ὁ δεῖνα τῆς μητροῦχος τραδούη , φησὶ καὶ ἡ δεῖνα τοῦ προγόνου , καὶ ἀπήχητο . Τοὺς γὰρ τῶν παίδων ἐρωτας , ὡςπερ αὐτοὶ παιδικὰ καλεῖν ἔθος ἐστίν , οὐδὲ εἰπεῖν ἐνι . Ἄλλὰ τί ; βούλει μαρτυρίας ἰδεῖν ; Ἔστι καὶ τοῦτο παρ' αὐτοῖς , καὶ τὸ δὴ δεῖν , ὑπὸ ἀγνοίας τὸ πρᾶγμα ἐγίνετο , καὶ οὐκ ἐκώλυεν ὁ θεὸς ὁ παρ' αὐτοῖς , ἀλλὰ περιεώρῃ τὴν φύσιν ὑβριζομένην , καὶ ταῦτα τῶν ἐπισημῶν οὖσαν . Εἰ δὲ οὐς εἰχὼς , εἰ καὶ μὴ δ' ἑτέρων τι , διὰ γοῦν τὴν τῶν πολλῶν ὀδὴν ἀντέχεσθαι τῆς ἀρετῆς , οὐτοῦ δὲ οὕτω πρηνεῖς κατὰ τὰς κακίας ἐφέροντο · τί εἰχὼ ; τοὺς πολλοὺς καὶ λανθανόντας βιούντας διαφράττεσθαι ; τί ποικιλώτερον ταύτης τῆς ἡδονῆς ; Ἡράδη ἡ δεῖνα τοῦ δεῖνος · ἐπανελθόντα τὸν ἄνδρα ἔσφαξε διὰ τοῦ μοιχοῦ . Τάχα ἰσὶ τὸ διήγημα οἱ πολλοί . Τὸν μοιχὸν ἀνεῖλεν ὁ παὶς τοῦ φονευθέντος , χιλεῖνην ἐπέθυσας · μετὰ ταῦτα ἐμάθη καὶ αὐτὸς , καὶ τὰς ἐριννύσιν ἡλαύνετο · εἶτα αὐτὸς οὕτως ὁ μανεύς ἀπελθὼν ἔσφαξεν ἕτερον , καὶ τὴν ἐκεῖνον γυναῖκα λαμβάνει . Τί τούτων χειρόν τῶν συμφορῶν ; Τούτου χάριν ταῦτα λέγω ἀπὸ τῶν ἑωθῶν , ἵνα τοὺς Ἕλληνας παίσω , πῶσα κατεῖχε τὴν οἰκουμένην κακία . Ἄλλ' , εἰ βούλεσθε , καὶ ἀπὸ τῶν ἡμετέρων δεῖξωμὲν . Ἔθυσαν , φησὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυμετέρας αὐτῶν τοῖς δαιμονίοις . Καὶ πάλιν οἱ τὰ Σόδομα οἰκοῦντες δι' οὐδὲν ἕτερον ἀπώλοντο , ἢ διὰ παίδων ἐπεμαίνοντο . Ἄλλὰ πάλιν ἐν προοιμίοις τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας οὐχὶ ἡ τοῦ βασιλέως θυγάτηρ ἐν μέσῳ ὠρχεῖτο τοῖς συμποσίους ἐν ἀνδρίσποις μεθούσιν ; οὐχὶ φόνον ἤτει , καὶ ὀρχήσεως τιμὴν τὴν κεφαλὴν τοῦ προφήτου ; Τὰς λαλίους τὰς δυσσεβείας τοῦ Κυρίου ; Στυγητοί , φησὶ , μισοῦντες ἀλλήλους . Ἄνάγκη γὰρ πάντας , ὅταν πάσῃ τῇ ψυχῇ ἐκαρψώμεν [ 763 ] τὰς ἡδονάς , πολὺ τὸ μῖσος γίνεσθαι . Διὰ τί ; Ὅτι οὐ μετὰ ἀρετῆς ἡ ἡγάπη , οὐδὲ δ' οὐδὲνα πλεονεκτεῖ . Ὅρα καὶ ὁ Παῦλος τί φησι · Μὴ πλανᾶσθε · οὔτε πόρνοι , οὔτε εἰδωλολάτραι , οὔτε μοιχοί , οὔτε μαλακοί , οὔτε ἀρσενοκοῖται , οὔτε κλεπταί , οὐ λῃστοί , οὐ μέθυστοι βασιλείαν Θεοῦ κληρονομήσουσι . Καὶ ταῦτά τινες ἦτε . Ὅρῃ πῶς πᾶν κακίας εἶδος ἐπεκάλει , καὶ πολλὰ τις ἦν ἡ ἄχλις , καὶ τὸ δίκαιον διεφθείρετο ; Εἰ γὰρ
Lemmas: ὁ γανάω . πώτης προσεκενὸν καί παλαιστής . Πόλεμος συνεχής καί ἐπάλληλος , κατά πόλις , [ 762 ] κατά κώμη , κατά οἰκίον . Ἐπαίδευστον καί παρά αὐτός φιλόσοφος τις νομοθετέω , δοῦλος ἐκεῖνος μήτε παιδεύραστειν , μήτε ζηλουρεω , ὡς ἐναργής ὁ πρᾶγμα δίς καί πολύς ἔχω τιμή . Ζεύς οὗτος καί ἐπί οἴκημα εισηκτεισαω φανερῶς οὗτος ποιέω . καί εἰμί πᾶς τις ἐπιλείπω ὅς κατά αὐτός , εὑρίσκω φανερῶς ὅτι καί εἰς ὁ φύσις αὐτός ἐνύβρισις , καί οὐδή ὁ κυλίω εἰμί · ἀλλά ὁ δρᾶμα αὐτός πᾶς οὗτος γέμω , μοιχεία , ἀσέλγεια , διαφθορά . Παννυχίς γίγνομαι μιαρός , καί γυνή καλέω ἐπί ὁ θάω . ὅς ὁ μαιριάω ! ἐν νύξ , ἐν θάω παννυχίς εἰμί , καί παρθένος κάθημαι μεταξύ νέος μηνίω καί μεθύω ὄχλος .. ὁ σκῆδος εἰμί ὁ πανήγυρις , καί ὁ μυσαρός ἔργον ὁ ὑπό αὐτός τελέω . Ζεύς οὗτος φημί · ἐγώ ποτός καί ἐγώ ἄνθρωπος , ἀείδω , πλανάω , δουλεύω ἐπιθυμία καί ἡδονή ποικίλος . ὁ Δεῖνα ὁ μητροῦχος τρέχω , φημί καί ὁ Δεῖνα ὁ πρόγονος , καί ἀπάγω . ὁ γάρ ὁ παῖς Ἔρως , ὡς αὐτός παιδικόν καλέω ἔθος εἰμί , οὐδέ εἶπον ἐνι . ἀλλά τίς ; βούλομαι μαρτυρία ὁράω ; εἰμί καί οὗτος παρά αὐτός , καί ὁ δή δήω , ὑπό ἄγνοια ὁ πρᾶγμα γίγνομαι , καί οὐ κωλύω ὁ θεός ὁ παρά αὐτός , ἀλλά περιοράω ὁ φύσις ὑβρίζω , καί οὗτος ὁ ἐπίσημος εἰμί . εἰμί δέ οὖς ἔοικα , εἰμί καί μή δέ ἕτερος τίς , διά γοῦν ὁ ὁ πολύς ὁδή ἀντέχω ὁ ἀρετή , Ούτου δέ οὗτος πρανής κατά ὁ κακία φέρω · τίς ἰχώρ ; ὁ πολύς καί λανθάνω βία διαφράγνυμι ; τίς ποικίλως οὗτος ὁ ἡδονή ; ἀραδέω ὁ Δεῖνα ὁ Δεῖνος · ἐπανέρχομαι ὁ ἀνήρ σφάζω διά ὁ μοιχός . Τάχα ἴς ὁ διήγημα ὁ πολύς . ὁ μοιχός ἀναιρέω ὁ παῖς ὁ φονεύω , χιλεινη ἐπιθύω · μετά οὗτος μανθάνω καί αὐτός , καί ὁ Ἐρινύς ἐλαύνω · εἶτα αὐτός οὕτως ὁ μανεύς ἀπέρχομαι σφάζω ἕτερος , καί ὁ ἐκεῖνος γυνή λαμβάνω . τις οὗτος χείρων ὁ συμφορά ; οὗτος χάρις οὗτος λέγω ἀπό ὁ ὠθέω , ἵνα ὁ Ἕλλην παίω , πάω κατέχω ὁ οἰκέω κακία . ἄλλος , εἰμί βούλομαι , καί ἀπό ὁ ἡμέτερος δείκνυμι . θύω , φημί ὁ υἱός αὐτός καί ὁ θυμετεραω αὐτός ὁ δαιμόνιος . καί πάλιν ὁ ὁ Σόδομα οἰκέω διά οὐδείς ἕτερος ἀπόλλυμι , ἢ διά παῖς ἐπιμαίνω . ἀλλά πάλιν ἐν προοίμιον ὁ ὁ Χριστός παρουσία οὐ ὁ ὁ βασιλεύς θυγάτηρ ἐν μέσος ὀρχέομαι ὁ συμπόσιος ἐν ἀνδρίσποις μεθέω ; οὐ φόνος αἰτέω , καί ὄρχησις τιμή ὁ κεφαλή ὁ προφήτης ; ὁ λάλιος ὁ δυσσέβεια ὁ κύριος ; στυγητός , φημί , μισέω ἀλλήλων . Ἀνάγκη γάρ πᾶς , ὅταν πᾶς ὁ Ψυχή ἐκαρψώμεν [ 763 ] ὁ ἡδονή , πολύς ὁ μῖσος γίγνομαι . Ζεύς τίς ; ὅτι2 οὖον μετά ἀρετή ὁ ἡγάπη , οὐδέ δέ οὐδείς πλεονεκτέω . Ὅρας καί ὁ Παῦλος τίς φημί · μή πλανάω · οὔτε πόρνος , οὔτε εἰδωλολάτρης , οὔτε μοιχός , οὔτε μαλακός , οὔτε ἀρσενοκοίτης , οὔτε κλέπτης , οὖον λῃστοί , οὖον μεθυστής βασίλειος Θεός κληρονομέω . καί οὗτος τις εἰμί . Ὄρος πῶς πᾶς κακία εἶδος ἐπικαλέω , καί πολύς τις εἰμί ὁ ἄχλις , καί ὁ Δίκαιος διαφθείρω ; εἰμί γάρ