joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-titum-homiliae-1-6 pg062_0704.4
Ὅρα γὰρ τὸ θαυμαστόν · οὐς ἔδησαν ἄνθρωποι , τούτους ἔλυσε τὸ πῦρ . Καθάπερ γὰρ εἰ τις παραδοὺς τινὰς τοὺς οἰκέτας τῶν φίλων , οὕτοι δὲ τὴν φιλίαν αἰδοῦμενοι τοῦ δεσπότου , οὐ μόνον αὐτοὺς οὐ λυμαίνονται , ἀλλὰ καὶ πολλῆς μεταδίδωσι τιμῆς · οὕτω καὶ τὸ πῦρ , ἐπειδὴ ἐπέγνω ὅτι φίλοι τοῦ Δεσπότου αὐτοῦ εἰσιν οἱ παῖδες ἐκεῖνοι , καὶ διέρρηξεν αὐτῶν τὰ δεσμὰ , καὶ ἔλυσε αὐτοὺς καὶ ἀφήκε , καὶ ἕδαφος αὐτοὺς ἐγίνετο , καὶ κατεπατεῖτο ὑπ’ αὐτῶν , εἰκῶς · ὅπερ γὰρ τῆς δόξης 770 ἐνεδεδίητο τοῦ Θεοῦ . Ὅσοι ἐν θλίψειν ἔπαμεν , ταῦτα κατέχωμεν τὰ ὑποδείγματα . Ἄλλ’ ἴδου , φησίν , ἐκεῖνοι ἀπηλλάγησαν τῆς θλίψεως , ἡμεῖς δὲ οὔ . Καὶ εἰκῶς , ἐπειδὴ οὐχ οὕτως ἐνέβησαν εἰς τὴν κάμινον ἐκεῖνοι , ὡς ἀπαλλαγούμενοι , ἀλλ’ ὡς τεθηδόμενοι τέλεον · ἄκουε γὰρ αὐτῶν λεγόντων · Ἔστι Θεὸς ἐν οὐρανοῖς , δὲ ρύσεται ἡμᾶς · καὶ ἂν μὴ , γνωστόν ἐστιν σοι , Βασιλεῦ , τὲς τοῖς θείοις σοῦ οὐ λατρεύομεν , καὶ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ , ἢ ἐστησας , οὐ προσκυνοῦμεν . Ἡμεῖς δὲ ὡς πραγματευόμενοι τοῦ Θεοῦ τὰς παιδείας , καὶ χρόνον ὀρίζομεν λέγοντες · Ἐὰν μέχρι τοσοῦδε μὴ ἐλθῃ . Διὰ τοῦτο οὐχ ἀπαλλάττομεθα . Ἐπεὶ καὶ ὁ Ἀβραὰμ οὐχ ὡς σῶν ληψόμενος τὸν υἱόν , οὕτως ἀπήρχετο , ἀλλ’ ὡς σφαγιάζων · καὶ παρὰ προσδοκίαν σῶν ἔλαβε . Καὶ οὐ δταν ἐπέπεσε εἰς θλίψιν , μὴ ταχύνης , μὴ σπεύσης ἀπαλλαγῆναι , παρασκευάζων τὴν διάνοιάν σου πρὸς πᾶσαν ὕπομονὴν , καὶ ἀπαλλαγὴν ταχέως τῆς θλίψεως · διὰ γὰρ τοῦτο καὶ ἐπάγει αὐτὴν ὁ Θεός , ἵνα παιδεύσῃ . Ὅταν οὖν ἐκ προνοιῶν παιδευθῶμεν φέρειν , καὶ μὴ ἀλιώμεν , ἀνῆκε λοιπὸν ἄ , ὡς τοῦ παντὸς κατωρθωμένου . Βουλομᾶι τι διήγημα πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν χρήσιμον , καὶ πολλὴν ἔχον τὴν ὠφέλειαν . Τί δὲ τοῦτό ἐστι ; Διωγμοῦ ποτε κατειληφέντος , καὶ πολέμου σφοδροῦ κατὰ τῆς Ἐκκλησίας ἀναρρηθέντος , δύο τινὲς συνελήφθησαν ἄνδρες · καὶ ὁ μὲν ἕτοιμος ἦν πᾶν ὅτιοῦν παθεῖν , ὁ δὲ πρὸς μὲν τὸ ἀπομυθῆναι τὴν κεφαλὴν καὶ αὐτὸς ἕτοιμος καὶ γενναῖος , πρὸς δὲ τὰς ἄλλας βασάνους δεδοικὼς καὶ τρέμων . Ὅρα τοίνυν τὴν οἰκονομίαν · Ἐπειδὴ ἐκάθισεν ὁ δικαστής , τὸν μὲν ἕτοιμον ὄντα πᾶν ὅτιοῦν παθεῖν , ἐκέλευσεν ἀπομυθῆναι τὴν κεφαλήν · ἐκεῖνον δὲ ἀναρτήσας κατέεινε , καὶ οὐχ ἅπαξ οὐδὲ δεύτερον , ἀλλὰ πάσας περιάγων τὰς πόλεις . Τί δήποτε τοῦτο συνεχωρήθη ; Ἰνα τὸ ἡμελημένον αὐτοῦ τῆς διανοίας ἀνακτήσεται διὰ τῶν βασάνων , ἵνα τὴν δειλίαν πᾶσαν ἐκβάλῃ , ἵνα μηκέτι ἢ δεδοικὼς μηδὲ ὀκνῶν μηδὲ τρέμων πρὸς τὸ πρᾶγμα . Καὶ Ἰωσὴφ δὲ ὅτε μάλιστα ἠπεῖγετο ἐξελθεῖν , τότε μάλιστα ἐναπέμεινεν · ἄκουε γὰρ αὐτοῦ λέγοντος , Κλοσὴ ἐκλάτην ἐκ γῆς Ἑβραίων · καὶ , Μηθήσθη μοι , φησί , πρὸς τὸν Βασιλέα . Διὰ τοῦτο ἐναπέμεινεν , ἵνα μάθῃ ὅτι οὐ χρὴ θαρρεῖν , οὐδὲ ἐπελπίζειν ἀνδράσιν , ἀλλὰ τὸ πᾶν ἐπὶ τὸν Θεὸν βίπτειν . Ταῦτα οὖν εἰδότες , χάριν ὁμολογώμεν τῷ Θεῷ , καὶ πάντα πράττωμεν τὰ πρὸς τὸ συμφέρον · ἵνα τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἐπιτύχωμεν , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἡ δόξα , σὺν τῷ ἀγίῳ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: Ὅρας γάρ ὁ θαυμαστός · οὖς δήω ἄνθρωπος , οὗτος λύω ὁ πῦρ . καθά γάρ εἰμί τις παραδίδωμι τις ὁ οἰκέτης ὁ Φίλων , οὕτος δέ ὁ φίλιος αἰδέομαι ὁ δεσπότης , οὖον μόνος αὐτός οὖον λυμαίνομαι , ἀλλά καί πολύς μεταδίδωμι τιμή · οὗτος καί ὁ πῦρ , ἐπεί ἐπιγιγνώσκω ὅτι φίλος ὁ δεσπότης αὐτός εἰμί ὁ παῖς ἐκεῖνος , καί διαρρήγνυμι αὐτός ὁ δεσμός , καί λύω αὐτός καί ἀφίημι , καί ἔδαφος αὐτός γίγνομαι , καί καταπατέω ὑπό αὐτός , ἵημι · ὅσπερ γάρ ὁ δόξα 770 ἐνδέω ὁ Θεός . ὅσος ἐν θλίβω πάσσω , οὗτος κατέχω ὁ ὑπόδειγμα . ἄλλος ὁράω , φημί , ἐκεῖνος ἀπαλλάσσω ὁ θλῖψις , ἐγώ δέ οὖον . καί ἵημι , ἐπεί οὐ οὕτως ἐμβαίνω εἰς ὁ κάμινος ἐκεῖνος , ὡς ἀπαλλάσσω , ἀλλά ὡς τεθηδομενω τελέω · ἀκούω γάρ αὐτός λέγω · εἰμί θεός ἐν οὐρανός , δέ ῥύομαι ἐγώ · καί εἄν μή , γνωστός εἰμί σύ , Βασιλεύς , τέ ὁ θεῖον σύ οὖον λατρεύω , καί ὁ εἰκών ὁ χρύσεος , ἢ ἵστημι , οὖον προσκυνέω . ἐγώ δέ ὡς πραγματεύομαι ὁ Θεός ὁ παιδεία , καί χρόνος ὁρίζω λέγω · ἐάν μέχρι τοσόσδε μή ἔρχομαι . Ζεύς οὗτος οὐ ἀπαλλάσσω . ἐπεί καί ὁ Ἀβραάμ οὐ ὡς σός λαμβάνω ὁ υἱός , οὕτως ἀπάρχω , ἀλλά ὡς σφαγιάζω · καί παρά προσδοκία σός λαμβάνω . καί οὖον δ ἐπιπίπτω εἰς θλῖψις , μή ταχύνω , μή σπεύδω ἀπαλλάσσω , παρασκευάζω ὁ διάνοια σύ πρός πᾶς ὑπομονή , καί ἀπαλλαγή ταχέως ὁ θλῖψις · διά γάρ οὗτος καί ἐπάγω αὐτός ὁ Θεός , ἵνα παιδεύω . ὅταν οὖν ἐκ πρόνοια παιδεύω φέρω , καί μή ἁλιόω , ἀνίημι λοιπός ὅς , ὡς ὁ πᾶς κατορθόω . βούλομαι τίς διήγημα πρός σύ εἶπον χρήσιμος , καί πολύς ἔχω ὁ ὠφέλεια . τις δέ οὗτος εἰμί ; διωγμός ποτός καταλαμβάνω , καί πόλεμος σφοδρός κατά ὁ ἐκκλησία ἀναρρέω , δύο τις συλλαμβάνω ἀνήρ · καί ὁ μέν ἑτοῖμος εἰμί πᾶς ὁσ́τσιοῦν πάσχω , ὁ δέ πρός μέν ὁ ἀπομύω ὁ κεφαλή καί αὐτός ἑτοῖμος καί γενναῖος , πρός δέ ὁ ἄλλος βάσανος δείδω καί τρέμω . Ὅρας τοίνυν ὁ οἰκονομία · ἐπεί καθίζω ὁ δικαστής , ὁ μέν ἑτοῖμος εἰμί πᾶς ὁσ́τσιοῦν πάσχω , κελεύω ἀπομύω ὁ κεφαλή · ἐκεῖνος δέ ἀναρτάω καταφέρω , καί οὐ ἅπαξ οὐδέ δύο , ἀλλά πᾶς περιάγω ὁ πόλις . τις δήποτε οὗτος συγχωρέω ; ἵνα ὁ ἀμελέω αὐτός ὁ διάνοια ἀνακτάομαι διά ὁ βάσανος , ἵνα ὁ δειλία πᾶς ἐκβάλλω , ἵνα μηκέτι ἢ δείδω μηδέ ὀκνέω μηδέ τρέμω πρός ὁ πρᾶγμα . καί Ἰωσήφ δέ ὅτε μάλιστα ἐπείγω ἐξέρχομαι , τότε μάλιστα απομένω · ἀκούω γάρ αὐτός λέγω , Κλοσὴ κλάω ἐκ γῆ Ἑβραῖος · καί , Μηθήσθη ἐγώ , φημί , πρός ὁ Βασιλεύς . Ζεύς οὗτος απομένω , ἵνα μανθάνω ὅτι οὖον χρή θαρσέω , οὐδέ ἐπελπίζω ἀνήρ , ἀλλά ὁ πᾶς ἐπί ὁ θεός βίπτειν . οὗτος οὖν οἶδα , χάρις ὁμολογέω ὁ Θεός , καί πᾶς πράσσω ὁ πρός ὁ συμφέρω · ἵνα ὁ μέλλω ἀγαθός ἐπιτυγχάνω , ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , μετά ὅς ὁ πατήρ ὁ δόξα , σύν ὁ ἅγιος πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .