joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-titum-homiliae-1-6 pg062_0697.2
οἱ προφῆταις ἀπολαύνοντες , καὶ τοσαῦτα ὁρῶντες γινόμενα κακὰ καὶ ἐν τοῖς πολεμίοις καὶ ἐν ἑαυτοῖς , ὅμως οὐκ ἠνεῖχον , ἀλλὰ μυρία κακῶν ἐργάζοντο · εἰ δὲ οἱ ἄλλοι ; Ἄλλὰ τις πάλιν παρ' αὐτοῖς παρθένος γυναικᾶς ἐκάλει παλαίειν ἐπ' ὕψει ἀνθρώπων . Πολλὰ ὑμῖν γένοιτο ἀγαθά , ὅτι οὐδὲ τὸ ῥῆμα ἀκούσαι φέρετε · αὐτὸ δὲ τὸ πρᾶγμα ὁ φιλόσοφος οὐκ ἠσχύννοντο . Ἕτερος δὲ τις φιλόσοφος , ὁ χορευταῖος αὐτῶν , καὶ εἰς πολέμους αὐτὰς ἐξέζευ , καὶ κοινὰς εἶναι καλεῖν , ὡς μαστροποὺς τις ὤν καὶ προαγωγός . Ἐν κακία καὶ φθόνῳ διάγοντες , φησίν . Εἰ γὰρ οἱ φιλοσοφούντες παρ' αὐτοῖς τοιαῦτα ἐνομοθετοῦν , τί ἂν ἐποιμεν περὶ τῶν μὴ φιλοσοφησάντων ; εἰ οἱ τὸ γένεσιν ἔχοντες βαδὺ , καὶ τὸν τριβῶνα ἀναβεβηκότες τοιαῦτα λέγουσι , τί ἂν εἰποῖμεν περὶ ἑτέρων ; Οὐ διὰ τοῦτο γέγonen ἡ γυνή , ἀνδρώτα , ὡστε κοινὴ πᾶσι προκείσθαι . Ὅ πάντα ἀνατρέποντες ὑμεῖς · οἱ τοὺς μὲν ἀδρέσιν ὡς θηλείας μιγνύμενοι , τὰς δὲ θηλείας ὡς ἀνδρας εἰς πόλεμον ἐξάγοντες · τοῦτο γὰρ ἔργον τοῦ διαβόλου , τὸ πάντα συγχέειν καὶ ἀνατρέπειν , καὶ τὰ δὲ ἀρχῆς τεθέντα ὅρια διασαλεύειν καὶ μετατρεῖν ὁ Θεὸς ἔθετο τῇ φύσει . Τῇ μὲν γὰρ γυναικὶ τὸ οἰκουρεῖν μόνον ἐδωκεν ὁ Θεός , τῷ δὲ ἀνδρὶ τὰ δημόσια πράττειν · σὺ δὲ τὴν κεφαλὴν εἰς τοὺς πόδας κατέγαγες , καὶ τοὺς πόδας εἰς τὴν κεφαλὴν ἀνέγαγες . Γυναῖκας ὀπλίζεις , καὶ οὐκ αἰσχύνῃ ; Τί δὲ ταῦτα λέγω ; εἰσάγουσι τινὰ παρ' αὐτοῖς γυναῖκα καὶ παῖδα ; ἀνελούσαν , καὶ οὐκ αἰσχύνονται οὐδὲ ἀντρέπονται τοιαῦτα μυσαρὰ διηγούμενοι εἰς τὰς τῶν ἀνθρώπων ἀκοὰς ἐμβάλλοντες . Ὅτε δὴ ἡ χρηστότης , ἔφη , καὶ ἡ φιλανθρωπία ἐπεφάνη τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ , οὐκ ἐξ ἔργων τῶν ἐν δικαιοσύνῃ , ὧν ἐποιήσαμεν ἡμεῖς , ἀλλὰ κατὰ τὸν αὐτοῦ ἔλεον , ἔσωσεν ἡμᾶς διὰ λουτροῦ καλιγνέσεως καὶ ἀνακαινώσεως Πνεύματος ἁγίου , οὐ ἐξέχεεν ἐφ' ἡμᾶς πλουσίως διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν , ἵνα δικαιοθέντες τῇ ἐκείνου χάριτι , κληρονόμοι γενθῶμεν κατ' ἐλπίδα ζωῆς αἰωνίου . Τί ἐστι , Κατ' ἐλπίδα ; Τούτεστιν , Καθὼς ἠλπίζαμεν , οὕτως ἀπολαύσομεν · ἢ ὅτι Ἦδη καὶ κληρονόμοι ἐστέ . Πιστὸς ὁ λόγος . Ἐπεὶδὴ γὰρ περὶ μελλόντων διελέχθη καὶ οὕτω παρόντων , ἐπήγαγε τὸ ἀξιέπιστον . Ἄληθὴ ταῦτά ἐστι , φησὶ , καὶ ὅλον ἐκ τῶν φθασάντων . [ 764 ] Ὁ γὰρ τοσαύτης ἡμᾶς ἀνομίας ἀπαλλάξας καὶ τούτων κακῶν , εὐδηλον ὅτι καὶ τῶν μελλόντων ἡμῖν μεταδοῦναι πάντως ἐπιμελεῖται τῇ χάριτι · ἀπὸ γὰρ τῆς αὐτῆς κηδεμονίας πάντα γίνεται . ε' . Εὐχαριστῶμεν οὖν τῷ Θεῷ , καὶ μηδὲν τοῖς ἄλλοις ἐνειδίζωμεν , μηδὲν ἐγκαλῶμεν , ἀλλὰ παρακαλῶμεν μᾶλλον , εὐχόμεθα ὑπὲρ αὐτῶν , συμβουλεύωμεν , παραίνωμεν , κἂν ὑβρίζωσι , κἂν λακτίζωσι · τοιοῦτο γὰρ εἰσιν οἱ νοσούντες . Ἄλλ' οἱ πρὸς τὴν γένεσιν ἐκείνων σπεύδοντες πάντα φέρουσι , πάντα πράττουσι , κἂν μηδὲν ἀνύωσιν , ἵνα μὴ ἑαυτοὺς ἐγκαλῶσιν ὡς περὶ μηλῆχον . Ἡ οὐκ ἴστε ὅτι πολλὰκις ἱερεῖ ἀπογυμνος τοῦ κάμνοντος , ἕτερός τις φησι τῶν προσεχόντων πρὸς αὐτόν · Θεραπεῖσιν πάλιν πρόσεχε , καὶ μηδὲν ἐλλίπη , ἵνα μηδὲν ἐμπαῖ γένηται , ἵνα μηδὲν μέμφωμαι , ἵνα μὴ κατηγορεῖν ἐγὼ ἐμαυτοῦ ; Οὐχ ὁρᾶτε πῶς τιν οἱ προσεχόντες περὶ τοὺς ἐπιτηδεύσεις ποιοῦνται τὴν πρόνοιαν ; πῶσα ὑπὲρ τούτου πράττουσι , καὶ ἱατροὺς παρακαλοῦντες , καὶ προσευδόμενοι διαπαντός ; Κἂν τούτους μιμούμεθα · καίτοι γε οὐχ ὑπὲρ τῶν ἰσων ἢ
Lemmas: ὁ προφήτης ἀπολαύω , καί τοσοῦτος ὁράω γίγνομαι κακός καί ἐν ὁ πολέμιος καί ἐν ἑαυτοῦ , ὅμως οὐ ἐνέχω , ἀλλά μυρίος κακός ἐργάζομαι · εἰμί δέ ὁ ἄλλος ; ἀλλά τις πάλιν παρά αὐτός παρθένος γυναικάς καλέω παλαίω ἐπί ὕψος ἄνθρωπος . Πολύς σύ γίγνομαι ἀγαθός , ὅτι οὐδέ ὁ ῥῆμα ἀκούω φέρω · αὐτός δέ ὁ πρᾶγμα ὁ φιλόσοφος οὐ αἰσχύνω . ἕτερος δέ τις φιλόσοφος , ὁ χορευτής αὐτός , καί εἰς πόλεμος αὐτός ἐκζέω , καί κοινός εἰμί καλέω , ὡς μαστροπός τις εἰμί καί προαγωγός . ἐν κακία καί φθόνος διάγω , φημί . εἰμί γάρ ὁ φιλοσοφέω παρά αὐτός τοιοῦτος νομοθετέω , τίς εἄν ἔπω περί ὁ μή φιλοσοφέω ; εἰμί ὁ ὁ γένεσις ἔχω Βαδύ , καί ὁ τρίβω ἀναβαίνω τοιοῦτος λέγω , τίς εἄν εἶπον περί ἕτερος ; οὖον διά οὗτος γέγonen ὁ γυνή , ἀνδρώτα , ὡστε κοινός πᾶς πρόκειμαι . ὅς πᾶς ἀνατρέπω σύ · ὁ ὁ μέν ἀδρός ὡς θῆλυς μείγνυμι , ὁ δέ θῆλυς ὡς ἀνήρ εἰς πόλεμος ἐξάγω · οὗτος γάρ ἔργον ὁ διάβολος , ὁ πᾶς συγχέω καί ἀνατρέπω , καί ὁ δέ ἀρχή τίθημι ὅριον διασαλεύω καί μέτειμι ὁ θεός τίθημι ὁ φύσις . ὁ μέν γάρ γυνή ὁ οἰκουρέω μόνος δίδωμι ὁ Θεός , ὁ δέ ἀνήρ ὁ δημόσιος πράσσω · σύ δέ ὁ κεφαλή εἰς ὁ πούς καταγίγνομαι , καί ὁ πούς εἰς ὁ κεφαλή ἀνάγω . γυνή ὁπλίζω , καί οὐ αἰσχύνη ; τις δέ οὗτος λέγω ; εἰσάγω τις παρά αὐτός γυνή καί παῖς ; ἀναιρέω , καί οὐ αἰσχύνω οὐδέ ἀντρέπω τοιοῦτος μυσαρός διηγέομαι εἰς ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀκοή ἐμβάλλω . ὅτε δή ὁ χρηστότης , φημί , καί ὁ φιλανθρωπία φαίνω ὁ Σωτήρ ἐγώ Θεός , οὐ ἐκ ἔργον ὁ ἐν δικαιοσύνη , ὅς ποιέω ἐγώ , ἀλλά κατά ὁ αὐτός ἔλεος , σῴζω ἐγώ διά λουτρόν καλιγνέσεως καί ἀνακαίνωσις πνεῦμα ἅγιος , οὖον ἐκχέω ἐπί ἐγώ πλούσιος διά Ἰησοῦς Χριστός ὁ Σωτήρ ἐγώ , ἵνα δικαιόω ὁ ἐκεῖνος χάρις , κληρονόμος γίγνομαι κατά ἐλπίς ζωή αἰώνιος . τις εἰμί , κατά ἐλπίς ; τουτέστιν , καθώς ἐλπίζω , οὕτως ἀπολαύω · ἢ ὅτι ἤδη καί κληρονόμος εἰμί . πιστός ὁ λόγος . ἐπειδή γάρ περί μέλλω διαλέγω καί οὗτος πάρειμι , ἐπάγω ὁ ἀξιέπιστον . ἀληθής οὗτος εἰμί , φημί , καί ὅλος ἐκ ὁ φθάνω . [ 764 ] ὁ γάρ τοσοῦτος ἐγώ ἀνομία ἀπαλλάσσω καί οὗτος κακός , ευδηλος ὅτι καί ὁ μέλλω ἐγώ μεταδίδωμι πάντως ἐπιμελέομαι ὁ χάρις · ἀπό γάρ ὁ αὐτός κηδεμονία πᾶς γίγνομαι . εἰ . εὐχαριστέω οὖν ὁ Θεός , καί μηδείς ὁ ἄλλος ενειδιζω , μηδείς ἐγκαλέω , ἀλλά παρακαλέω μᾶλλον , εὔχομαι ὑπέρ αὐτός , συμβουλεύω , παραινέω , κἀν ὑβρίζω , κἀν λακτίζω · τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ νοσέω . ἄλλος ὁ πρός ὁ γένεσις ἐκεῖνος σπεύδω πᾶς φέρω , πᾶς πράσσω , κἀν μηδείς ἀνύω , ἵνα μή ἑαυτοῦ ἐγκαλέω ὡς περί μηλῆχον . ὁ οὐ οἶδα ὅτι πολλάκις ἱερεύς ἀπογυμνόω ὁ κάμνω , ἕτερος τις φημί ὁ προσέχω πρός αὐτός · Θεραπεῖσιν πάλιν προσέχω , καί μηδείς ἐλλείπω , ἵνα μηδείς ἐμπαῖ γίγνομαι , ἵνα μηδείς μέμφομαι , ἵνα μή κατηγορέω ἐγώ ἐμαυτοῦ ; οὐχ ὁράω πῶς ὅς ὁ προσέχω περί ὁ ἐπιτηδεύω ποιέω ὁ πρόνοια ; πάω ὑπέρ οὗτος πράσσω , καί ἰατρός παρακαλέω , καί προσευδιδωμι διαπαντός ; κἀν οὗτος μιμέομαι · καίτοι γε οὐ ὑπέρ ὁ ἰσος ἢ