joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-titum-homiliae-1-6 pg062_0677.4
κάτω ποιεῖ , πηρεῖ τὸ διορατικὸν τῆς διανοίας , μάλιστα δὲ ἢ τῆς ὄψεως μανία . Χρημάτων μὲν γὰρ εὐχὼν καταπορησόμεθα ὡς βουλομένων · τῆς δὲ παρὰ τῶν πολλῶν τιμῆς ὑπερβείας , πολλοῦ δεῖ πόθου , μεγάλης φιλοσοφίας , ψυχῆς τινὸς ἀγγελικῆς αὐτῆς ἀπομείνης · ἢ τῆς κορυφῆς τῆς τοῦ οὐρανοῦ . Οὐ γὰρ ἔστιν , οὐχ ἔστιν οὕτω πᾶθος τυραννικὸν καὶ πανταχοῦ κρατοῦν , ἐκ πλειόνων μὲν καὶ ἐλαττόνων μοιρῶν , πανταχοῦ δὲ ὅμως . Πῶς ἂν οὖν αὐτοῦ περιγενόμεθα , εἰ καὶ μὴ κατὰ κράτος , ἀλλὰ καὶ ἐξ ἐλαχίστου μέρους ; Ἵν’ εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναβιβῶμεν , ἂν τὸν Θεὸν ἀγώμεν πρὸ ὀφθαλμῶν . [ 741 ] Ἄν μειζόνως τῶν γηϊνῶν λάβωμεν λογισμὸν . Ἐννόουν , ὅταν ἐπιθυμῆς ὄψεως , ὅτι αὐτῆς ἐπέτυχες , καὶ ἔμαθες τὸ τέλος , καὶ οὐδὲν εὐρήσεις · ἐννόουν δσην ἔχει τὴν ζημίαν τὸ πρᾶγμα , δῶσον καὶ ἡλικίων ἀποστερεῖ ἀγαθῶν · τοὺς μὲν γὰρ πόθους ὑποστήσει καὶ τοὺς κινδύνους , τῶν δὲ χαρητῶν ἀποστερηθήση καὶ τῶν ἐπάθλων · ἐννοεῖ ὅτι οἱ πλεῖστοι κακοὶ , καὶ καταφρόνησον αὐτῶν τῆς ὄψεως . Καθ’ ἕνα ἕκαστον ἀναλόγισαι τίς ἐστι , καὶ δὴσε τὸ πρᾶγμα παρὰ τοὺς γέμον · δὴσε ὅτι αἰσχρὸν μᾶλλον , ἢ δόξα τὸ πρᾶγμα ἐστι · καὶ μετὰ ταῦτα ἀνάγαγε τὸν λογισμὸν ἐπὶ τὰ ἄνω θέατρα . Ὅταν ἀγαθὸν τι πράττεις ἐννοεῖ , ὅτι δεῖ καὶ ἀνθρώπους δεῖξαι , καὶ τινὰς ἐπιζητῆς θεατὰς τοῦ πράγματος , καὶ ὡδίνης ὡστε ὁφθῆναι · ἐννόουν ὅτι ὁ Θεὸς ὁρᾷ , καὶ πᾶσαν ἐκεῖνον σθενοῦντες τὴν ἀπιθυμίαν · ἀναχώρησον ἐκ τῆς γῆς , πρὸς ἐκεῖνο ἴδε τὸ θέατρον τὸ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Ἄνθρωποι κἂν ἐπανεύσωσιν , ἄλλ’ ὕστερον ἐμέμφαντο , ἀλλὰ φθονοῦσιν , ἄλλ’ ἐπιλαβόνται · κἂν γὰρ τοῦτο πεισῶν , οὐδὲν ὅλως ὡφελήσῃ τὴν ἐπαινουμένην · ἐπὶ δὲ τοῦ Θεοῦ οὐχ οὕτως , ἀλλὰ χαίρει ἐπαινῶν ἡμῶν τὰ κατορθούμενα . Εἴπερ ὁρᾷς , καὶ χρότων ἐπέτυχες · καὶ τί τὸ κέρδος ; Εἰ μὲν γὰρ ὡφελήθησαν οἱ προεσπασαντες καὶ μετεδόχοντο καὶ βελτίους ἐγένοντο , καὶ τῶν προτέρων κακῶν ἀπέστησαν , δεῖ χαίρειν ἡμῶν ἐπὶ τοῖς ἐπαίνοις τοῖς γενομένοις , ἀλλ’ ἐπὶ τῇ μεταβολῇ τῇ καλῇ καὶ θαυμαστῇ . Εἰ δὲ διαπαντὸς μὲν ἐπαινοῦνται καὶ θορυβοῦνται καὶ κρότων δτιολοῦσι , καρποῦνται δὲ οὐδὲν ἀπὸ τῶν κρότων , ἄλγειν μᾶλλον χρή , ὅτι αὐτοῖς εἰς κρίμα ταῦτα γίνεται . Ἄλλ’ ἐπὶ εὐλαβείας δόξης ἔχεις ; Ἄν μὲν ὄντως ἢς εὐλαβής , καὶ μηδὲν ἐαυτῷ σύνοιδας πονηρόν , χαίρειν δεῖ , οὐχ ἐπειδὴ δοκεῖς , ἀλλ’ ἐπειδὴ εἰ · ἂν μέντοι μὴ ὤν , τῆς τῶν πολλῶν δόξης ἐπιθυμῆς , ἐννοεῖ ὅτι οὐχ οὕτω χρινοῦσιν ἡμῖν κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν , ἀλλ’ ὁ τὰ λανθάνοντα μετὰ ἀχριδείας ἐπιστάμενος . Εἰ δὲ συνειδὼς ἐαυτῷ ἁμαρτήματα , καθαρεύς εἶναι παρὰ πᾶσιν ὑποπτεύη , οὐ μόνον οὐ χαίρειν δεῖ , ἀλλὰ καὶ ἄλγειν καὶ στενεῖν πικρῶν , τὴν ἡμέραν ἐννοοῦντα συνεχῶς , καθ’ ἣν πάντα ἀποκαλύπτεται , καθ’ ἣν τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους φωτισθήσεται . Τιμὴς ἀπολαύεις ; διαχρωσοῦ ταύτην , εἰδὼς ὅτι σε ὀφειλέτην καθίστησιν . Οὐδεὶς σοι παρέχει τιμήν ; καὶ χαίρειν δεῖ ἐπὶ τούτῳ · καὶ γὰρ ὁ σοὶ μετὰ τῶν ἄλλων καὶ τοῦτο ὁ Θεὸς προβαλεῖται , ὅτι τιμῆς ἀπήλαυσας . Ἡ οὐχ ὁρᾷς , ὡς μετὰ τῶν ἄλλων εὐεργεσιῶν καὶ τοῦτο ἐγκάλει ὁ Θεὸς διὰ τοῦ προφήτου · Ἐλαβον ἐκ τῶν υἱῶν ὑμῶν εἰς προφήτας , καὶ ἐκ τῶν νεανισκῶν ὑμῶν εἰς ἀρχαγοὺς ; Κἂν τοῦτο τοίνυν κερδανεις , ὅτι οὐχ ἔση ὑπερύβνος ; μειζόνι τιμωρίᾳ . Ὁ μὲν γὰρ μὴ τιμώμενος , ἐν τῷ παρόντι βίῳ , καὶ καταφρονούμενος καὶ οὐδὲ λόγου τινὸς ἀπολαύων , ἀλλὰ
Lemmas: κάτω ποιέω , πῆρος ὁ διορατικός ὁ διάνοια , μάλιστα δέ ἢ ὁ ὄψις μανία . χρῆμα μέν γάρ εὖχος καταπορέω ὡς βούλομαι · ὁ δέ παρά ὁ πολύς τιμή ὑπερβαίνω , πολύς δεῖ πόθος , μέγας φιλοσοφία , Ψυχή τις ἀγγελικός αὐτός ἀπομένω · ἢ ὁ κορυφή ὁ ὁ οὐρανός . οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί οὗτος πάθος τυραννικός καί πανταχοῦ κρατέω , ἐκ πλείων μέν καί μικρός μοῖρα , πανταχοῦ δέ ὅμως . Πῶς εἄν οὖν αὐτός περιγίγνομαι , εἰμί καί μή κατά κράτος , ἀλλά καί ἐκ μικρός μέρος ; ἵνα εἰς ὁ οὐρανός ἀναβιβάω , εἄν ὁ θεός ἄγνυμι πρό ὀφθαλμός . [ 741 ] ἄν μέγας ὁ γήινος λαμβάνω λογισμός . ἐννοέω , ὅταν ἐπιθυμέω ὄψις , ὅτι αὐτός ἐπιτυγχάνω , καί μανθάνω ὁ τέλος , καί οὐδείς εὑρίσκω · ἐννοέω δσην ἔχω ὁ ζημία ὁ πρᾶγμα , δίδωμι καί ἡλικία ἀποστερέω ἀγαθός · ὁ μέν γάρ πόθος ὑφίστημι καί ὁ κίνδυνος , ὁ δέ χαίρω ἀποστερέω καί ὁ ἔπαθλον · ἐννοέω ὅτι ὁ πλεῖστος κακός , καί καταφρονέω αὐτός ὁ ὄψις . κατά εἷς ἕκαστος ἀναλογίζομαι τίς εἰμί , καί δήω ὁ πρᾶγμα παρά ὁ γέμω · δήω ὅτι αἰσχρός μᾶλλον , ἢ δόξα ὁ πρᾶγμα εἰμί · καί μετά οὗτος ἀνάγω ὁ λογισμός ἐπί ὁ ἄνω θέατρον . ὅταν ἀγαθός τίς πράσσω ἐννοέω , ὅτι δεῖ καί ἄνθρωπος δείκνυμι , καί τις ἐπιζητέω θεατής ὁ πρᾶγμα , καί ὠδίνω ὡστε ὁράω · ἐννοέω ὅτι ὁ θεός ὁράω , καί πᾶς ἐκεῖνος σθενέω ὁ απιθυμιαω · ἀναχωρέω ἐκ ὁ γῆ , πρός ἐκεῖνος ὁράω ὁ θέατρον ὁ ἐν ὁ οὐρανός . Ἄνθρωπος κἀν ἐπανίημι , ἄλλος ὕστερος μέμφομαι , ἀλλά φθονέω , ἄλλος ἐπιλαμβάνω · κἀν γάρ οὗτος πεῖσα , οὐδείς ὅλως ὠφελέω ὁ ἐπαινέω · ἐπί δέ ὁ Θεός οὐ οὕτως , ἀλλά χαίρω ἐπαινέω ἐγώ ὁ κατορθόω . εἴπερ ὁράω , καί χροος ἐπιτυγχάνω · καί τίς ὁ κέρδος ; εἰμί μέν γάρ ὠφελέω ὁ προσπάω καί μεταδέχομαι καί ἀγαθός γίγνομαι , καί ὁ πρότερος κακός ἀφίστημι , δεῖ χαίρω ἐγώ ἐπί ὁ ἔπαινος ὁ γίγνομαι , ἀλλά ἐπί ὁ μεταβολή ὁ καλός καί θαυμαστός . εἰμί δέ διαπαντός μέν ἐπαινέω καί θορυβέω καί Κρότων δτιολλυμι , καρπέω δέ οὐδείς ἀπό ὁ Κρότων , ἀλγέω μᾶλλον χρή , ὅτι αὐτός εἰς κρίμα οὗτος γίγνομαι . ἄλλος ἐπί εὐλάβεια δόξα ἔχω ; ἄν μέν εἰμί εἶμαι εὐλαβής , καί μηδείς αὐτός σύνοιδα πονηρός , χαίρω δεῖ , οὐ ἐπεί δοκέω , ἀλλά ἐπεί εἰμί · εἄν μέντοι μή εἰμί , ὁ ὁ πολύς δόξα ἐπιθυμέω , ἐννοέω ὅτι οὐ οὗτος χρίω ἐγώ κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , ἀλλά ὁ ὁ λανθάνω μετά ἀχριδείας ἐπίσταμαι . εἰμί δέ σύνοιδα αὐτός ἁμάρτημα , καθαρεύω εἰμί παρά πᾶς ὑποπτεύω , οὖον μόνος οὖον χαίρω δεῖ , ἀλλά καί ἀλγέω καί στένω πικρός , ὁ ἡμέρα ἐννοέω συνεχῶς , κατά ὅς πᾶς ἀποκαλύπτω , κατά ὅς ὁ κρυπτός ὁ σκότος φωτίζω . τιμή ἀπολαύω ; διαχρώννυμι οὗτος , εἰδοί ὅτι σύ ὀφειλέτης καθίστημι . οὐδείς σύ παρέχω τιμή ; καί χαίρω δεῖ ἐπί οὗτος · καί γάρ ὁ σύ μετά ὁ ἄλλος καί οὗτος ὁ θεός προβάλλω , ὅτι τιμή ἀπελαύνω . ὁ οὐ ὁράω , ὡς μετά ὁ ἄλλος εὐεργεσία καί οὗτος ἐγκαλέω ὁ θεός διά ὁ προφήτης · λαμβάνω ἐκ ὁ υἱός σύ εἰς προφήτης , καί ἐκ ὁ νεανίσκος σύ εἰς ἀρχηγός ; κἀν οὗτος τοίνυν κερδαίνω , ὅτι οὐ σέω ὑπερύβνος ; μείζων τιμωρία . ὁ μέν γάρ μή τιμάω , ἐν ὁ πάρειμι βίος , καί καταφρονέω καί οὐδέ λόγος τις ἀπολαύω , ἀλλά