joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0587.4
γ . Καὶ διὰ πάντων δηλοῦται , ὅτι ἡ μὲν ἀπολωλὶα τῶν πραγμάτων αὐτῇ ἦν , ἐκεῖνον προσελθεῖν πρῶτους , καὶ τότε τοὺς ἐξ ἑθνῶν · ἐπειδὴ δὲ ἑπίστησαν , ἀντεστράφη ἡ τάξις , καὶ ἡ ἀπιστία αὐτῶν καὶ τὸ παράπτωμα τοῦτον ἐποίησεν εἰσελθεῖν πρῶτους . Διὸ φησι , Τῷ αὐτῶν παραπτώματι ἡ σωτηρία τοῖς ἑθνεσιν , εἰς τὸ παραζηλῶσαι αὐτούς . Εἰ δὲ τὸ ἐξ ἀκολουθίας ἐκδὸν ὡς προηγούμενον γεγενημένον λέγει , μὴ θαυμάσῃς · βούλεται γὰρ αὐτῶν παραμυθήσασθαι παληγυίας τὰς ψυχάς . Ὁ δὲ λέγει , τοσούτον ἐστίν · Ἦλθε πρὸς αὐτούς Ἰησοῦς · οὐκ ἐδέξαντο αὐτὸν μυρία θαυματουργούντα , ἀλλ' ἐταπεινώσαν · ἐπεσκάσατε λοιπὸν τὰ ἑθνη , ἵνα ἡ ἑκαίων τιμὴ δάκνῃσιν αὐτῶν τὴν ἀναίσθησίαν , πᾶν ἐκ τῆς πρὸς ἑτέρους φιλονεικίας αὐτοὺς παλὸν προσελθεῖν . Ἔδει μὲν γὰρ δεχθῆναι ἐκείνους πρῶτον , καὶ τότε ἡμᾶς · διὸ καὶ λέγει · Ἄδραμεν γὰρ Θεοῦ δεῦρ' εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι , Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἑλλήνι · ἐπειδὴ δὲ ἀπεκόπησαν , οἱ δεύτεροι πρῶτοι γεγόναμεν . Εἶδες τοίνυν [ 646 ] πόσῃν αὐτοὺς σφάλας κατένεγκεν τιμῆς · μὲν μὲν , ἐπεὶ τότε φησίν ἡμᾶς κληθῆναι , ὅτε αὐτοὶ οὐκ ἤθελον · δευτέρον δέ , ὅτι διὰ τοῦτο φησιν κληθῆναι , οὐχ ἵνα ἡμεῖς σωθῶμεν μόνον , ἀλλ' ἵνα καὶ ἐκεῖνοι διὰ τῆς ἡμετέρας σωτηρίας ζηλώσαντες , βελτίους γένωνται . Τί οὖν , φησίν ; εἰ μὴ διὰ τῶν Ἰουδαίων , οὐκ ἂν ἐκλήθημεν καὶ ἐκώθημεν ; Οὐχ ἐν πρὸ ἐκείνων , ἀλλ' ἐν τῇ προστάσει τάξει . Διὸ καὶ ὅτε τοῖς μαθηταῖς ἔλεγεν , οὐχ εἶπεν ἀπλῶς , Πορεύσεσθε πρὸς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλὶα οἴκου Ἰσραὴλ , ἀλλὰ , Πορεύσεσθε , μᾶλλον δείκνυσι ὅτι καὶ πρὸς ἐκεῖνα δεῖ μετὰ ταῦτα ἀπιλθεῖν . Καὶ Παῦλος πάλιν οὐχ εἶπεν , Ἄναγκαιον ὑμῖν λαλθῆναι τὸν λόγον , ἀλλ' Ἐμὴν γὰρ ἀναγκαιον πρῶτον λαληθῆναι , δείκνυσι ὅτι καὶ ἐκ δευτέρου καὶ ἡμῖν . Ταῦτα δὲ καὶ ἐγένετο καὶ ἐλέγετο , ἵνα μηδὲ ἀναξιῶν
Lemmas: γ . καί διά πᾶς δηλόω , ὅτι ὁ μέν ἀπόλλυμι ὁ πρᾶγμα αὐτός εἰμί , ἐκεῖνος προσέρχομαι πρῶτος , καί τότε ὁ ἐκ ἔθνος · ἐπεί δέ ἐφίστημι , αντιστρέφω ὁ τάξις , καί ὁ ἀπιστία αὐτός καί ὁ παράπτωμα οὗτος ποιέω εἰσέρχομαι πρῶτος . Διὸ φημί , ὁ αὐτός παράπτωμα ὁ σωτηρία ὁ ἔθνος , εἰς ὁ παραζηλόω αὐτός . εἰμί δέ ὁ ἐκ ἀκολουθία ἐκδίδωμι ὡς προηγούμενος γίγνομαι λέγω , μή θαυμάζω · βούλομαι γάρ αὐτός παραμυθέομαι παληγυια ὁ Ψυχή . ὁ δέ λέγω , τοσοῦτος εἰμί · ἔρχομαι πρός αὐτός Ἰησοῦς · οὐ δέχομαι αὐτός μυρίος θαυματουργέω , ἀλλά ταπεινώνω · ἐπισκάζω λοιπός ὁ ἔθνος , ἵνα ὁ καίω τιμή δάκνω αὐτός ὁ ἀναισθησία , πᾶς ἐκ ὁ πρός ἕτερος φιλονεικία αὐτός πάλος προσέρχομαι . δέω μέν γάρ δέχομαι ἐκεῖνος πρῶτος , καί τότε ἐγώ · διό καί λέγω · Ἄδραμεν γάρ Θεός δεῦρο εἰς σωτηρία πᾶς ὁ πιστεύω , Ἰουδαῖος τε πρῶτος καί Ἕλλην · ἐπεί δέ ἀποκόπτω , ὁ δύο πρῶτος γίγνομαι . εἶδον τοίνυν [ 646 ] πόσος αὐτός σφάλλω καταφέρω τιμή · μέν μέν , ἐπεί τότε φημί ἐγώ καλέω , ὅτε αὐτός οὐ ἐθέλω · δεύτερος δέ , ὅτι διά οὗτος φημί καλέω , οὐ ἵνα ἐγώ σῴζω μόνος , ἀλλά ἵνα καί ἐκεῖνος διά ὁ ἡμέτερος σωτηρία ζηλόω , ἀγαθός γίγνομαι . τις οὖν , φημί ; εἰμί μή διά ὁ Ἰουδαῖος , οὐ εἄν καλέω καί χόω ; οὐχ ἐν πρό ἐκεῖνος , ἀλλά ἐν ὁ πρόστασις τάξις . Διὸ καί ὅτε ὁ μαθητής λέγω , οὐ εἶπον ἀπλόος , πορεύω πρός ὁ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ , ἀλλά , πορεύω , μᾶλλον δείκνυμι ὅτι καί πρός ἐκεῖνος δεῖ μετά οὗτος ἀπέρχομαι . καί Παῦλος πάλιν οὐ εἶπον , ἀναγκαῖος σύ λανθάνω ὁ λόγος , ἀλλά ἐμός γάρ ἀναγκαῖος πρῶτος λαλέω , δείκνυμι ὅτι καί ἐκ δύο καί ἐγώ . οὗτος δέ καί γίγνομαι καί λέγω , ἵνα μηδέ Ἀναξίων