joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0698.1
καὶ ἀμελήσας τῆς μετανοίας , εἰς κόλασιν αἰώνιον ἐκπέμπεται , πάντες οἴδαμεν . Ταῦτα πάντα ἀφωρᾶς ἐπιστάμενοι , πῶς οὐ τρέμομεν ; πῶς οὐκ ὀδυρόμεθα ; πῶς οὐ διεγείρομεν ἀλλήλους , καὶ συμβουλεύομεθα βοηθῆν σωζούσαν καὶ ἀρέσκουσαν Θεῷ ; Δεῦτε οὖν ὅμοι , πάντες οἱ πιστοί · καὶ φιλήσατε , δεῦτε , συμφωνῶ συνυψώμεν εἰ καὶ τὰ πέρατα ὅλα συναχθῆναι ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀδύνατον , ἀλλὰ χώραν πρὸς γῦραν · εἰ δὲ καὶ τοῦτο δύσκολον , κἂν πόλιν καὶ τὰ περίχωρα αὐτῆς · καὶ συνεργομένων πολλῶν , ἀνακρίνωμεν ἀλλήλους περὶ τῶν σοφῶν ἐκεῖνων κριτηρίων · ἀρξώμεθα καὶ ἴδωμεν εἰ ἔτοιμοί ἐσμεν , ὅσωμεν περὶ ἑκάστου σφάλατος , ὁποῖον κρῖμα ἔγραπτον ὁ Κύριος · ἐποίησεν . Οὕτως ἕκαστος γνῶρισας τὸ ἴδιον σφάλμα , καὶ τὸ αὐτοῦ κατάκριμα , διορθώσεται πρὶν λυθῆναι τὴν πανηγυρίαν καὶ φθασθῆ ἀδιόρθωτος . Εἰ γὰρ βαπτίζει τὰ χρεωστούμενα οὐ παραχρῆμα , ἀλλὰ κατὰ ἀρβείαν ἀνυσί , καὶ πᾶς ἄρχων τὰ ὀφειλόντα ἀπαίτει , πῶς μᾶλλον ὁ δίκαιος κριτὴς πάντα ἀπαίτησει τὰ ὀφειλόμενα ἡμῖν ; Διὰ τοῦτο παρακαλῶ τὴν ἐν Χριστῷ ἀγάπην ὑμῶν , μηδὲς ἀπελθῇ ἐντεῦθεν χρεὸς περιρρωμενος . Ὁδε ἐνι τρόπος ἀπολογίας · ἔχει πολλοὺς τρόπους · πολλὰ γὰρ ὁδὸν βίου . Εἰ γὰρ τὰ σφάλματα πολλά , πολλῶν μᾶλλον ἕλεος τοῦ Θεοῦ · ὅπερ καὶ πολλάκις ὑμῖν διηγήσαμεν , εἰ καὶ ἀνεκδήγητον ἔστι , καὶ πάλιν πομνήσω τὴν ἐν Χριστῷ ἀγάπην ὑμῶν · ἀλλὰ νουνεχῶς ἀκούσωμεν μετὰ φόβου Κυρίου καὶ πολλῶν δακρύων . Οἱ ῥάθυμοι νήψωμεν , οἱ νυστάζοντες ἐξυντισώμεν , οἱ ἐν πειρασμοῖς πέσαν τὴν μερίμναν ἐπιβλήσωμεν ἐπὶ τὸν Κύριον , καθὼς γέγραπται , ὅτι αὐτὴ μελεῖ περὶ ἡμῶν . Συνεγάγουμεν ὧδε τὸν νοῦν , καὶ ἀκούσωμεν τρόπους χρηστοὺς , τρόπους σωτηρίας , τέχνας ψυχωφελεῖς , μεθόδους ἐπιστροφῆς καὶ μετανοίας , καὶ σύντομον θεῖον λόγον καὶ διδασκαλίαν ἀνθρώπων · μόνον , καθὼς προεῖπον , συντενεῖται μοι τὴν διάνοιαν , καὶ μηδεὶς νωθρῶς , καὶ ῥάθυμως ἀκούει · τὸν γὰρ τρόπον ἐν μέλλω λέγειν , πᾶν εἶδος σφάλματος ἀναμιμνήσκει πάντας τοὺς παρατυγχάνοντας , ὅπως ἕκαστος ἡμῶν τὸ ἴδιον [ 776 ] γνῶρισας σφάλμα , δακρύσῃ , στεναχῇ , τὸ σφάλμα διορθώσας , ἔτοιμόν τε ἐαντὸν πρὸς ἀπολογίαν . Εἰς ἀνάμνησιν πάλιν βούλομαι ὑμᾶς ἀγαγεῖν τὸν σχιθρωμένον καὶ φρικτὸν χολάσεων , καθὼς καὶ ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου πεποίηχα · ταῦτα γὰρ εἰπόντες , ἐδιδάξαμεν οὐδέν , ἀλλὰ μᾶλλον καὶ μεγάλας ὠφελήσαμεν · ῥανὶς γὰρ ἐνδελούσης κοιλαίας πέτραν , καθὼς γέγραπται . Πόθεν οὖν ἀρξώμεθα ; ποῖον τὸ σφάλμα , ἢ ποῖον νόημα προσάγω , ἵνα καὶ τὴν ἀρμόζουσαν τῇ νόσῳ ἰασιν ἐπαγάγω ; Πάντως τὸ πρῶτον κακόν . Καὶ ποῖον ἄρα ἐστὶ τοῦτο ; Δηλοῦσθι ὑπερηφανία , ἥτις ἐπὶ γῆς ἄνωθεν κατέσπασε τὸν ἐωσφόρον . Λοιπὸν ἄκουε ἐν πρώτῳ , ὑπερήφανε · οὐ μηδὲν τῷ γεγραμμένῳ · Ὁ Θεὸς ὑπερηφάνους ἀντιτάσσεται , καὶ μακρὰν ἀπὸ σοῦ τὴν δεινὴν ταύτην ἀρρώστιαν ποίησον , ἵνα μὴ ἀντιταξσόμενος εὐρήσῃ τὸν Θεόν · μηδὲν τῷ σοῦ πεσόντος ἐπὶ τῆς ἄνωθεν , καὶ ἀντὶ τῆς μετὰ Θεοῦ διαγωγῆς καὶ τῶν λοιπῶν συλλειτουργῶν ἀγγέλων , τοῖς καταχθονίοις κατοικούντος ἐν σκοτισμοῖς καὶ ἐν τῇ ἀπωλείᾳ · ἐννοοῦν ἀδ τὸν Κύριον τῆς δόξης πλούσιον ὄντα , πῶς ἐπτώχευσεν . Μηδὲν τῇ κατ’ αὐτοῦ ἐπιβουλῇς καὶ συκοφαντίαις τὰ τε βαπτίσματα , καὶ φρίδας ταπεινώθητι , ἵνα σωθῇς καὶ ὑψωθῇς ἐν καιρῷ ἐπιστροφῆς · ἐγὼς γὰρ Κύριος τοῖς συντετριμμένοις τῇ καρδίᾳ · καὶ ὅτι ὁ ταπεινῶν ἐαυτὸν ὑψωθήσεται . Οἱ δὲ ἐν πορνείαις πλανηθέντες , ἀποστήτωσαν , καὶ μηδέποτε πλανηθῶσιν , ἀλλὰ μνημονεύσωσαν τοῦ Ἀποστόλου χράζοντος , ὅτι Πόρνους καὶ μοιχούς κρινεῖ ὁ Θεός · καί , Ἐτι Παρ ἀμαρτία , ὁ ἄν ποιήσῃ ἄνθρωπος , ἔκτος τοῦ σώματός ἐστιν · ὁ δὲ πορνεύσας , εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἀμαρτάνει · καί , δι Πόρνοι βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν . Μὴ ἐπιλάθεσθε δὲ καὶ τοῦ μολύνοντος ἐν πορνείᾳ τὴν νυμφικὴν στολὴν καὶ μετ’ αἰσχύνης τοῦ βασιλικοῦ γάμου ἐκδιδόντος , καὶ Μετανοεῖτε · ἤρξατο γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . Οἱ μοιχοί , φρίξατε τὴν θείαν φωνὴν τὴν λέγουσαν , Μὴ μοιχεύετε · καὶ τοῦ Ἀποστόλου βοῶντος , Πόρνοις καὶ μοιχοῖς κρινεῖ ὁ Θεός . Μηδὲν τὸ καὶ τοῦ Σολομῶνος λέγοντος , Ὁ δὲ μοιχὸς δι’ ἔνδειαν φρενῶν ἀπώλειαν τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ περιποιεῖται . Ἀκούσατε δὲ καὶ τοῦ Κυρίου πρὸς τὴν μοιχαλίδα βοῶντος , Ἀπελθε , καὶ μηκέτι ἁμαρτάνε . Καὶ συντόμως , Μετανοήσατε · ἀκούσατε τοῦ Ἀποστόλου
Lemmas: καί ἀμελέω ὁ μετάνοια , εἰς κόλασις αἰώνιος ἐκπέμπω , πᾶς οἶδα . οὗτος πᾶς ἀφοράω ἐφίστημι , πῶς οὖον τρέμω ; πῶς οὐ ὀδύρομαι ; πῶς οὖον διεγείρω ἀλλήλων , καί συμβουλεύω βοηθός σῴζω καί ἀρέσκω Θεός ; δεῦτε οὖν ὅμοιος , πᾶς ὁ πιστός · καί φιλέω , δεῦρο , συμφωνώ συνυψόω εἰμί καί ὁ πέρας ὅλος συνάγω ἐπί ὁ αὐτός ἀδύνατος , ἀλλά χώρα πρός γυρός · εἰμί δέ καί οὗτος δύσκολος , κἀν πόλις καί ὁ περίχωρος αὐτός · καί συνεργέω πολύς , ἀνακρίνω ἀλλήλων περί ὁ σοφός ἐκεῖνος κριτήριον · ἄρχω καί ὁράω εἰμί ἑτοιμάζω εἰμί , ὅσος περί ἕκαστος σφάλατος , ὁποῖος κρίμα γραπτός ὁ Κύριος · ποιέω . οὕτως ἕκαστος γνωρίζω ὁ ἴδιος σφάλμα , καί ὁ αὐτός κατάκριμα , διορθόω πρίν λύω ὁ πανηγύριος καί φθάνω ἀδιόρθωτος . εἰμί γάρ βαπτίζω ὁ χρεωστέω οὖον παραχρῆμα , ἀλλά κατά ἀρβείαν ἄνυσις , καί πᾶς ἄρχω ὁ ὀφείλω ἀπαιτέω , πῶς μᾶλλον ὁ δίκαιος κριτής πᾶς ἀπαιτέω ὁ ὀφείλω ἐγώ ; Ζεύς οὗτος παρακαλέω ὁ ἐν Χριστός ἀγάπη σύ , μηδὲς ἀπέρχομαι ἐντεῦθεν χρέος περιρρωμενος . ὅδε ἐνι τρόπος ἀπολογία · ἔχω πολύς τρόπος · πολύς γάρ ὁδός βίος . εἰμί γάρ ὁ σφάλμα πολύς , πολύς μᾶλλον ἕλος ὁ Θεός · ὅσπερ καί πολλάκις σύ διηγέομαι , εἰμί καί ἀνεκδήγητον εἰμί , καί πάλιν πομναομαι ὁ ἐν Χριστός ἀγάπη σύ · ἀλλά νουνεχής ἀκούω μετά φόβος κύριος καί πολύς δάκρυ . ὁ ῥάθυμος νήφω , ὁ νυστάζω εξυντισαω , ὁ ἐν πειρασμός πέφτω ὁ μεριμνάω ἐπιβάλλω ἐπί ὁ κύριος , καθώς γράφω , ὅτι αὐτός μέλος περί ἐγώ . συνεγαγουμην ὧδε ὁ νόος , καί ἀκούω τρόπος χρηστός , τρόπος σωτηρία , τέχνη ψυχωφελής , μέθοδος ἐπιστροφή καί μετάνοια , καί σύντομος θέω λόγος καί διδασκαλία ἄνθρωπος · μόνος , καθώς προεῖπον , συντείνω ἐγώ ὁ διάνοια , καί μηδείς νωθρός , καί ῥᾴθυμος ἀκούω · ὁ γάρ τρόπος ἐν μέλλω λέγω , πᾶς εἶδος σφάλμα ἀναμιμνήσκω πᾶς ὁ παρατυγχάνω , ὅπως ἕκαστος ἐγώ ὁ ἴδιος [ 776 ] γνωρίζω σφάλμα , δάκρυ , στεναχή , ὁ σφάλμα διορθόω , ἑτοῖμος τε εἰμί πρός ἀπολογία . εἰς ἀνάμνησις πάλιν βούλομαι σύ ἄγω ὁ σχιθρωμένον καί φρικτός κόλασις , καθώς καί ἐν ἀρχή ὁ λόγος ποιέω · οὗτος γάρ εἶπον , διδάσκω οὐδείς , ἀλλά μᾶλλον καί μέγας ὠφελέω · ῥανίς γάρ ενδελουω κοιλαῖος πέτρα , καθώς γράφω . πόθεν οὖν ἄρχω ; ποῖος ὁ σφάλμα , ἢ ποῖος νόημα προσάγω , ἵνα καί ὁ ἀρμόζω ὁ νόσος ἵημι ἐπάγω ; πάντως ὁ πρῶτος κακός . καί ποῖος ἄρα εἰμί οὗτος ; Δηλόω ὑπερηφανία , ὅστις ἐπί γῆ ἄνωθεν κατασπάω ὁ Ἑωσφόρος . λοιπός ἀκούω ἐν πρῶτος , ὑπερήφανος · οὖον μηδείς ὁ γράφω · ὁ θεός ὑπερήφανος ἀντιτάσσω , καί μακράν ἀπό σύ ὁ δεινός οὗτος ἀρρωστία ποιέω , ἵνα μή ἀντιτάσσω εὑρίσκω ὁ Θεός · μηδείς ὁ σύ πίπτω ἐπί ὁ ἄνωθεν , καί ἀντί ὁ μετά Θεός διαγωγεύς καί ὁ λοιπός συλλειτουργέω ἄγγελος , ὁ καταχθόνιος κατοικέω ἐν σκοτισμός καί ἐν ὁ ἀπώλεια · ἐννοέω αδʹ ὁ κύριος ὁ δόξα πλούσιος εἰμί , πῶς πτωχεύω . μηδείς ὁ κατά αὐτός επιβουλή καί συκοφαντία ὁ τε βάπτισμα , καί φριδαις ταπεινόω , ἵνα σῴζω καί ὑψόω ἐν καιρός ἐπιστροφή · ἐγώ γάρ Κύριος ὁ συντρίβω ὁ Καρδία · καί ὅτι ὁ ταπεινός ἑαυτοῦ ὑψόω . ὁ δέ ἐν πορνεία πλανάω , ἀπόστημι , καί μηδέποτε πλανάω , ἀλλά μνημονεύω ὁ ἀπόστολος χράζοντος , ὅτι πόρνος καί μοιχός κρίνω ὁ Θεός · καί , ἔτι πηρός ἁμαρτία , ὁ ἄν ποιέω ἄνθρωπος , ἕκτος ὁ σῶμα εἰμί · ὁ δέ πορνεύω , εἰς ὁ ἴδιος σῶμα ἁμαρτάνω · καί , Ζεύς πόρνος βασίλειος Θεός οὖον κληρονομέω . μή ἐπιλανθάνομαι δέ καί ὁ μολύνω ἐν πορνεία ὁ νυμφικός στολή καί μετά αἰσχύνη ὁ βασιλικός γάμος ἐκδίδωμι , καί μετανοέω · ἄρχω γάρ ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . ὁ μοιχός , φρίσσω ὁ θεῖος φωνή ὁ λέγω , μή μοιχεύω · καί ὁ ἀπόστολος βοῦς , πόρνος καί μοιχός κρίνω ὁ Θεός . μηδείς ὁ καί ὁ Σολομών λέγω , ὁ δέ μοιχός διά ἔνδεια φρήν ἀπώλεια ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή περιποιέω . ἀκούω δέ καί ὁ κύριος πρός ὁ μοιχαλίς βοῦς , ἀπέρχομαι , καί μηκέτι ἁμαρτάνω . καί σύντομος , μετανοέω · ἀκούω ὁ ἀπόστολος