joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0539.2
Ἄλλ' ἐπειδὴ τέως σώματος ὀφθαλμὸς ταῦτα ἰδεῖν οὐκ ἐνί , ἀνάβητι τῷ λογισμῷ , καὶ ὑπὲρ τὸν οὐρανὸν τοῦτον στᾶς , ἀνάδειξον σε ἐκεῖνον τὸν ἀνωτέρω τοῦτον οὐρανόν , εἰς τὸ ὑψος τὸ ἄπειρον , εἰς τὸ φῶς τὸ φρικτὸς γέμον , εἰς τοὺς τῶν ἀγγέλων δήμους , εἰς τὰ σῶμα τῶν ἀρχαγγέλων τὰ ἄπειρα , εἰς τὰς ἄλλας τὰς ἀσωμάτους δυνάμεις . Καὶ πάλιν ἐπίλαβου τῆς παρ' ἡμῖν εἰκόνος καταβὰς ἄνωθεν , καὶ ὑπόγραψον τὰ περὶ τὸν βασιλέα τὸν παρ' ἡμῖν , οἷον ἄνδρας χρυσοφοροῦντας , καὶ ζεύγην λευκῶν ἡμιόνων χρυσῷ καλλωπιζομένων , καὶ ὄχηματα λιθοκόλλητα , καὶ [ 591 ] στρωμνὴν χρυσόνη , καὶ πέταλα τοῖς ὄχημασι περιεσώμενα , καὶ δράκοντας ἐν ἱματίοις σχηματιζομένους σφικῶς , καὶ ἀσπίδας χρυσοῦς ἔχοντας ὀμφαλοῦς , καὶ τελαμῶνας ἐκ τούτων πρὸς τὰς ἄντυχας ἄνω διὰ πολλῶν ἐκτεινομένας λήβων , καὶ ἴππους χρυσοφοροῦντας , καὶ χαλινούς χρυσούς . Ἄλλ' ὅταν τὸν βασιλέα ἴδωμεν , οὐδὲν τούτων λοιπὸν ὁρῶμεν · ἐκεῖνος γὰρ ἡμᾶς ἐπιστρέφει μόνος , καὶ τὰ πορφύρα ἱμάτια , καὶ τὸ διάδημα , καὶ ἡ καθέδρα , καὶ ἡ περόνη , καὶ τὰ ὑποδήματα , ἡ πολλὴ τῆς θάσεως λαμπρότης . Ταῦτ' οὖν ἅπαντα συναγαγὼν ἀχριδῶς , ἀπὸ τούτων πάλιν μεταβες ἐπὶ τὰ ἄνω τοῦ λογισμοῦ , καὶ τὴν ἡμέραν τὴν φοβερὰν ἐκεῖνην , καθ' ἣν ὁ Χριστὸς παραγίνεται . Οὐ γὰρ ζεύγην ἡμιόνων ἴδει τότε , οὐδὲ ὄχηματα χρυσά , οὐδὲ δράκοντας καὶ ἀσπίδας , ἀλλ' ἡ πολλῆς γέμει φρικτῆς , καὶ τοσαύτην ἐμποιεῖ τὴν ἐκπλήξιν , ὡς καὶ αὐτὰς καταπλαγχᾶν τὰς ἀσωμάτους δυνάμεις · Αἱ γὰρ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν , φησὶ , σαλευθήσονται . Τότε γὰρ ἀνοίγεται πᾶς οὐρανός , καὶ τῶν ἀβίλων ἐκείνων ἀναπεπταμένα αἱ πύλαι , κάτεισι δὲ ὁ τοῦ Θεοῦ μονογενὴς Παῖς , οὐκ ἐκκοσιν , οὐδὲ ἐκατὸν ἀνθρώπων δορυφορούντων αὐτὸν , ἀλλὰ χιλιάδων καὶ μυριάδων ἀγγέλων , ἀρχαγγέλων , τῶν Χερουβίμ , τῶν Σεραφίμ , τῶν ἄλλων δυνάμεων , καὶ πάντα ἔσται φόβου καὶ τρόμου μεστὰ , τῆς γῆς ἀναβρηγνυμένης , τῶν πώποτε γενομένων ἀνθρώπων , ἐξ οὗ γέγονεν ὁ Ἄδαμ μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης , ἀπὸ γῆς ἀναβαινόντων τε καὶ ἀρπαζομένων ἀπάντων , αὐτοῦ μετὰ τῆς τοσαύτης φαινομένης δόξης , ὡς καὶ τὴν σελήνην καὶ τὸν ἥλιον καὶ ἅπαν χρὴ πτεοθεῖν φῶς ὑπὸ τῆς αὐτῆς ἐκείνης καταλαμπρότητος . Τίς παραστήσει λόγος τὴν μακαριότητα ἐκείνην , τὴν λαμπρότητα , τὴν δόξαν ; Ὁμοῦ ψυχὴ καὶ γὰρ δακρύσαι μοι νῦν ἐπεὶ καὶ στενάζει μέγα , ἐννοοῦντι ποίαν ἐξεσπουσεν ἀγαθῶν , οἷας ἀλλοτριούμεθα μακαριότητος · καὶ γὰρ ἀλλοτριούμεθα ( τοῦ ἐμαυτοῦ λέγω τέως ) , ἐὰν μὴ τι μέγα καὶ θαυμαστὸν ἐργασώμεθα . Μὴ τοίνυν μοι λέγετε τις γένεσιν ἐνταῦθα · καὶ γὰρ ἀπάτης γένεσις χαλεπωτέραν τὸ τοιαύτης ἐκπεσεῖν τῆς δόξης , καὶ μυρίων κολάσεων χείρον τὸ τῆς λήξεως ἀλλοτριωθῆναι ἐκείνης . Ἄλλ' ὅμως ἐπὶ πρὸς τὰ παρόντα κειχόμενοι , καὶ οὐκ ἐννοοῦντες τοῦ διαβόλου τὴν κακουργίαν , ὅς διὰ τῶν μικρῶν τὰ μεγάλα ἡμᾶς ἀφαιρεῖται , καὶ διδούσι πηλὸν ἵνα ἀπάτης χρυσόν , μᾶλλον δὲ ἵνα ἀρπάσῃ τὸν οὐρανόν , καὶ δικνυσι σκιάς ἵνα ἐκβάλῃ τῆς ἀληθείας , καὶ ἐν ἀνερασὶ φαντάζει ( τοῦτο γὰρ ὁ παρὴν πλούτος ) , ἵνα ἡμᾶς γενομένας πάντων ἀποδείξῃ πενιχρότερους .
Lemmas: ἄλλος ἐπεί τέως σῶμα ὀφθαλμός οὗτος ὁράω οὐ ἐν , ἀναβαίνω ὁ λογισμός , καί ὑπέρ ὁ οὐρανός οὗτος ἵστημι , ἀναδείκνυμι σύ ἐκεῖνος ὁ ἀνωτέρω οὗτος οὐρανός , εἰς ὁ ὕψος ὁ ἤπειρος , εἰς ὁ φάος ὁ φρικτός γέμω , εἰς ὁ ὁ ἄγγελος δῆμος , εἰς ὁ σῶμα ὁ ἀρχάγγελος ὁ ἤπειρος , εἰς ὁ ἄλλος ὁ ἀσώματος δύναμις . καί πάλιν ἐπιλαμβάνω ὁ παρά ἐγώ εἰκών καταβαίνω ἄνωθεν , καί ὑπογράφω ὁ περί ὁ βασιλεύς ὁ παρά ἐγώ , οἷος ἀνήρ χρυσοφορέω , καί ζεύγνυμι λευκός ἡμίονος χρυσός καλλωπίζω , καί ὄχημα λιθοκόλλητος , καί [ 591 ] στρωμνή Χρυσόνη , καί πέταλος ὁ ὄχημα περίειμι , καί δράκων ἐν ἱμάτιον σχηματίζω σφικάω , καί ἀσπίς χρύσεος ἔχω ὀμφαλός , καί τελαμών ἐκ οὗτος πρός ὁ αντυχαω ἄνω διά πολύς ἐκτείνω λήβω , καί ἵππος χρυσοφορέω , καί χαλινός χρυσός . ἄλλος ὅταν ὁ βασιλεύς ὁράω , οὐδείς οὗτος λοιπός ὁράω · ἐκεῖνος γάρ ἐγώ ἐπιστρέφω μόνος , καί ὁ πορφύρα ἱμάτιον , καί ὁ διάδημα , καί ὁ καθέδρα , καί ὁ περόνη , καί ὁ ὑπόδημα , ὁ πολύς ὁ θάση λαμπρότης . ταῦτα οὖν ἅπας συνάγω ἀχριδῶς , ἀπό οὗτος πάλιν μεταβαίνω ἐπί ὁ ἄνω ὁ λογισμός , καί ὁ ἡμέρα ὁ φοβερός ἐκεῖνος , κατά ὅς ὁ Χριστός παραγίγνομαι . οὖον γάρ ζεύγνυμι ἡμίονος ἶδος τότε , οὐδέ ὄχημα χρύσεος , οὐδέ δράκων καί ἀσπίς , ἀλλά ὁ πολύς γέμω φρικτός , καί τοσοῦτος ἐμποιέω ὁ ἔκπληξις , ὡς καί αὐτός καταπλάσσω ὁ ἀσώματος δύναμις · ὁ γάρ δύναμις ὁ οὐρανός , φημί , σαλεύω . τότε γάρ ἀνοίγω πᾶς οὐρανός , καί ὁ Ἄβιλα ἐκεῖνος ἀναπετάννυμι ὁ Πύλαι , κατέρχομαι δέ ὁ ὁ Θεός μονογενής Παῖς , οὐ ἐκκοσιν , οὐδέ ἑκατόν ἄνθρωπος δορυφορέω αὐτός , ἀλλά χιλιάς καί μυριάς ἄγγελος , ἀρχάγγελος , ὁ χερουβίν , ὁ Σεραφείμ , ὁ ἄλλος δύναμις , καί πᾶς εἰμί φόβος καί τρόμος μεστός , ὁ γῆ αναβρηγνυμενω , ὁ πώποτε γίγνομαι ἄνθρωπος , ἐκ ὅς γίγνομαι ὁ Άδαμ μέχρι ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἀπό γῆ ἀναβαίνω τε καί ἀρπάζω ἀπαντάω , αὐτός μετά ὁ τοσοῦτος φαίνω δόξα , ὡς καί ὁ σελήνη καί ὁ ἥλιος καί ἅπας χρή πέτομαι φάος ὑπό ὁ αὐτός ἐκεῖνος καταλαμπροτητη . Τῖς παρίστημι λόγος ὁ μακαριότης ἐκεῖνος , ὁ λαμπρότης , ὁ δόξα ; ὁμός ψυχή καί γάρ δάκρυ ἐγώ νῦν ἐπεί καί στενάζω μέγας , ἐννοέω ποῖος εξεσπουω ἀγαθός , οἶς ἀλλοτριόω μακαριότης · καί γάρ ἀλλοτριόω ( ὁ ἐμαυτοῦ λέγω τέως ) , ἐάν μή τίς μέγας καί θαυμαστός ἐργάζομαι . μή τοίνυν ἐγώ λέγω τις γένεσις ἐνταῦθα · καί γάρ ἀπάτη γένεσις χαλεπός ὁ τοιοῦτος ἐκπίπτω ὁ δόξα , καί μυρίος κόλασις χείρων ὁ ὁ λῆξις ἀλλοτριόω ἐκεῖνος . ἄλλος ὅμως ἐπί πρός ὁ πάρειμι κιχάνω , καί οὐ ἐννοέω ὁ διάβολος ὁ κακουργία , ὅς διά ὁ μικρός ὁ μέγας ἐγώ ἀφαιρέω , καί δίδωμι πηλός ἵνα ἀπάτη χρυσός , μᾶλλον δέ ἵνα ἁρπάζω ὁ οὐρανός , καί δικνυμι σκιά ἵνα ἐκβάλλω ὁ ἀλήθεια , καί ἐν ἀνερασὶ φαντάζω ( οὗτος γάρ ὁ πηρός πλούτος ) , ἵνα ἐγώ γίγνομαι πᾶς ἀποδείκνυμι πενιχρός .