joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0431.3
τέρω ; Ὁ καὶ ἄνω ἂ κατασκευάσας εἶπὼν , Θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργὴν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς , καὶ ἐνταῦθα πάλιν , Κρίνει ὁ Θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων . Ἕκαστος τοῖνυν εἰς τὸ ἑαυτοῦ συνειδὲς ἐλθὼν , καὶ ἀναλογιζόμενος τὰ πλημμελήματα , ἀπαιτεῖτω τὰς εὐθύναις ἑαυτῶν ἀκριβῶς , ἵνα τοῦτὸ ἢ κατακρίμασις μετὰ τῆς οἰκουμενῆς . Φοβερὸν γὰρ ἐκεῖνο τὸ δικαστήριον , φρικτὸν τὸ ῥῆμα , τρόμου γέμουσιν αἱ εὐθύναι , πυρὸς ἔλκεται ποταμός . Ἀδελφὸς οὐ λυτροῦται , λυτρωσεται ἄνθρωπος ; Ἀναμνησθητὶ γὰρ τῶν ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ λεγομένων , τῶν ἀγγέλων τῶν περιιρχομένων , τοῦ νυμφῶνος τοῦ ἀποκλειομένου , τῶν λαμπάδων τῶν μὴ σβεννυμένων , τῶν δυνάμεων τῶν εἰς τὰς χαμίνους ἐλκουσῶν . Κάκεινο λόγισαι , ὅτι εἰ τινὸς ἡμῶν πρᾶγμα κρυπτὸν εἰς μέσον ἐνέχθη τήμερον ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας μόνης , πῶς ἂν ἀπολεθῇ καὶ τὴν αὐτὴν αὐτῷ διαστήναι τῆμα μᾶλλον , ἢ τοσούτους μάρτυρας τῆς κακίας σχεῖν ; Τί οὖν τότε πεισόμεθα , ὅταν ἐπὶ τῆς οἰκουμενῆς εἰς μέσον ἀπαντα φέρηται ἐν τοιούτῳ θεάτρῳ λαμπρῷ καὶ περιφανεῖ , καὶ τῶν γνωρίμων καὶ τῶν ἀγνώστων ἡμῖν ἀπαντα καταπευθόμενοι ; Ἄλλ᾿ οἷοι πύδεν ἀναγκάζομαι φοβεῖν ὑμᾶς ; ἀπὸ τῶν τῶν ἀνθρώπων ὑπολήψεων , δέον ἀπὸ τοῦ φόβου τοῦ Θεοῦ , καὶ τῆς ἑαυτοῦ καταγνώσεως τοῦτο ποιεῖν ; Τίνες γὰρ ἐσοῦμεθα , εἴπε μοι , τότε , ὅταν δεθέντες , τῶν ὀδόντων βρυχόμενοι , εἰς τὸ ἐξωτέραν ἀγώμεθα σκότος ; μᾶλλον δὲ τί ποιήσομεν , ὁ πάντων ἐστὶ φοβερώτερον , ὅταν τῷ Θεῷ προσχωροῦμεν ; Εἰ γὰρ τὴν ἀλαβὴν ἔχει καὶ νοῦν , ἵδη καὶ τὴν γένναν ὑπέμεινεν , ὅταν ἐξ ἑλέμενος γένηται τοῦ Θεοῦ · ἀλλ᾿ ἐπειδὴ τοῦτο οὐχ ὀδυνῆ , διὰ τοῦτο ἠπελὲ πυρὸς . Καὶ γὰρ ἔχρη , οὐχ ὅταν κολάζηται , ἀλλ᾿ ὅταν ἀμαρτάνοιμεν . Ἄκουσον γοῦν τοῦ Παύλου θρυνοῦντος καὶ ἀποδυρομένου ὑπὲρ ἀμαρτημάτων , ὧν οὐκ ἐμελλε δῦσσειν δίκην . Οὐ γὰρ εἰμὶ ἰκανός , φησὶ , καλεῖσθαι ἀπόστολος , ὅτι ἐδιώξα τὴν Ἐκκλησίαν . Ἄκουσον γοῦν καὶ τοῦ Δαυὶδ τῆς μὲν κολάσεως ἀπηλλαγμένου , ἐπειδὴ δὲ ἐνόμισε τῷ Θεῷ προσκεχωρηκέναι , τὴν τιμωρίαν καθ᾿ ἑαυτοῦ καλοῦντος καὶ λέγοντος · Γενέσθω ἡ χεὶρ σου ἐν ἐμοί , καὶ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς μου . Τὸ γὰρ προσκυνεῖν τῷ Θεῷ , τοῦ κολάζεσθαι χαλεπώτερον . Νῦν δὲ οὕτως ἀθλίως διακειμεθα , ὡς εἰ μὴ γέννης φόβος ἦν , μηδὲ ἂν ἐλέσθαι ταχέως ποιήσαι τὸ καλόν . Αὐτὴρ εἰ καὶ μηδεὶς ἕνεκεν ἕτερου , τοῦτο γε ἕνεκεν γέννης ἂν ἡμεν δεῖοι , τὴν γένναν μᾶλλον τοῦ Χριστοῦ φοβούμενοι . Ἄλλ᾿ οὐχ ὁ μακάριος Παῦλος οὕτως , ἀλλ᾿ ἀντιστρόφως . Ἐπειδὴ δὲ ἡμεῖς ἕτερος , διὰ τοῦτο τῇ γέννῃ καταδικάζομεθα · ὡς εἰ γε τὸν Χριστὸν ἐφιλοῦμεν , 470 ὡς φιλεῖν ἔχρην , ἔγνωμεν ἂν , ὅτι γέννης χαλεπώτερον τὸ προσκυνεῖν τῷ φιλουμένῳ · ἐπειδὴ δὲ οὐ φιλοῦμεν , οὐχ ἴσμεν τῆς κολάσεως ταύτης τὸ μέγεθος . Καὶ τοῦτο ἐστιν , ὁ μάλιστα ὀδυρόμεν καὶ θρυνοῦ . Καίτοι τί οὐκ ἐποίησεν ὁ Θεός , ὥστε φιληθῆναι παρ᾿ ἡμῶν ; τί δὲ οὐκ ἐπαραγνώσαστο ; τί δὲ παρέλιπεν ; Ὑδρίσαμεν αὐτὸν μηδὲν ἡδικηκὼτα , ἀλλὰ καὶ εὐεργετήσαντα μυρία καὶ ἀπόρρητα ἄγανά , ἀπεστράφημεν καλοῦντος καὶ πανταχόθεν ἐφελκόμενον , καὶ οὐδὲ οὕτως ἡμᾶς ἐχόλασεν , ἀλλὰ προσέδραμεν αὐτῷ , καὶ κατέχεις φεύγοντας , καὶ ἀπειναζάμεθα καὶ πρὸς τὸν διάβολον ἀπεπτήσαμεν · καὶ οὐδὲ οὕτως ἀπέστη , ἀλλ᾿ ἐπεμψε μυρίους παρακαλοῦντας πάλιν , προφήτας , ἀγγέλους , πατριάρχας · ἡμεῖς δὲ οὐ μόνον οὐκ ἐδεξάμεθα τὴν πρεσβείαν , ἀλλὰ καὶ ὑβρίσαμεν τοὺς ἐλθόντας . Ὁ δὲ οὐδὲ ἐπὶ τούτοις ἡμᾶς διέπτυσεν , ἀλλ᾿ ὥσπερ οἱ σοφοὶ τῶν ἐραστῶν τῶν καταπαρνουμένων , περιφέρε πᾶσιν ἐντυγχάνων , τῷ οὐρανῷ , τῇ γῇ , τῷ Ἰερεμίᾳ , τῷ Μιχαίᾳ , οὐχ ἵνα βαρβῆ , ἀλλ᾿ ἵνα
Lemmas: τέρας ; ὁ καί ἄνω ὅς κατασκευάζω εἶπον , θησαυρίζω σεαυτοῦ ὀργή ἐν ἡμέρα ὀργή , καί ἐνταῦθα πάλιν , κρίνω ὁ θεός ὁ κρυπτός ὁ ἄνθρωπος . ἕκαστος τοίνυν εἰς ὁ ἑαυτοῦ συνοράω ἔρχομαι , καί ἀναλογίζομαι ὁ πλημμέλημα , ἀπαιτέω ὁ εὐθύνω ἑαυτοῦ ἀκριβῶς , ἵνα οὗτος ἢ κατάκριμα μετά ὁ οἰκέω . Φοβερός γάρ ἐκεῖνος ὁ δικαστήριον , φρικτός ὁ ῥῆμα , τρόμος γέμω ὁ εὐθύνω , πυρός ἕλκω ποταμός . ἀδελφός οὖον λυτρόω , λυτρόω ἄνθρωπος ; ἀναμιμνήσκω γάρ ὁ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος λέγω , ὁ ἄγγελος ὁ περιέρχομαι , ὁ νύμφη ὁ ἀποκλείω , ὁ λαμπάς ὁ μή σβέννυμι , ὁ δύναμις ὁ εἰς ὁ χαμινοος ἕλκω . ἐκεῖνος λογίζομαι , ὅτι εἰμί τις ἐγώ πρᾶγμα κρυπτός εἰς μέσος φέρω σήμερον ἐπί ὁ ἐκκλησία μόνος , πῶς εἄν ἀπόλλυμι καί ὁ αὐτός αὐτός διΐστημι τῆμος μᾶλλον , ἢ τοσοῦτος μάρτυς ὁ κακία ἔχω ; τις οὖν τότε πείθω , ὅταν ἐπί ὁ οἰκέω εἰς μέσος ἅπας φέρω ἐν τοιοῦτος θέατρον λαμπρός καί περιφανής , καί ὁ γνώριμος καί ὁ ἄγνωστος ἐγώ ἅπας καταπευθομενω ; ἄλλος οἷος πύδεν ἀναγκάζω φοβέω σύ ; ἀπό ὁ ὁ ἄνθρωπος ὑπόληψις , δήω ἀπό ὁ φόβος ὁ Θεός , καί ὁ ἑαυτοῦ κατάγνωσις οὗτος ποιέω ; τίνω γάρ σέω , εἶπον ἐγώ , τότε , ὅταν δέω , ὁ ὀδούς βρύκω , εἰς ὁ ἐξώτερος ἄγω σκότος ; μᾶλλον δέ τίς ποιέω , ὁ πᾶς εἰμί φοβερός , ὅταν ὁ Θεός προσχωρέω ; εἰμί γάρ ὁ ἀλαβὴν ἔχω καί νόος , ἴδη καί ὁ γέννα ὑπομένω , ὅταν ἐκ ἑλέμενος γίγνομαι ὁ Θεός · ἀλλά ἐπεί οὗτος οὐ ὀδύνη , διά οὗτος πέλω πυρός . καί γάρ χράω , οὐ ὅταν κολάζω , ἀλλά ὅταν ἁμαρτάνω . ἀκούω γοῦν ὁ Παῦλος θρυνοῦντος καί ἀποδύρομαι ὑπέρ ἁμάρτημα , ὅς οὐ μέλλω δύο δίκη . οὖον γάρ εἰμί ἱκανός , φημί , καλέω ἀπόστολος , ὅτι διώκω ὁ ἐκκλησία . ἀκούω γοῦν καί ὁ Δαυίδ ὁ μέν κόλασις ἀπαλλάσσω , ἐπεί δέ νομίζω ὁ Θεός προσχωρέω , ὁ τιμωρία κατά ἑαυτοῦ καλέω καί λέγω · γίγνομαι ὁ χείρ σύ ἐν ἐγώ , καί ἐν ὁ οἶκος ὁ πατήρ ἐγώ . ὁ γάρ προσκυνέω ὁ Θεός , ὁ κολάζω χαλεπός . νῦν δέ οὕτως ἄθλιος διάκειμαι , ὡς εἰμί μή γέννα φόβος εἰμί , μηδέ εἄν αἱρέω ταχέως ποιέω ὁ καλός . Αὐτὴρ εἰμί καί μηδείς ἕνεκα έτερος , οὗτος γε ἕνεκα γέννα εἄν ἠμέν δείδω , ὁ γέννα μᾶλλον ὁ Χριστός φοβέω . ἄλλος οὐ ὁ μακάριος Παῦλος οὕτως , ἀλλά ἀντιστρόφως . ἐπεί δέ ἐγώ ἕτερος , διά οὗτος ὁ γέννα καταδικάζω · ὡς εἰμί γε ὁ Χριστός φιλέω , 470 ὡς φιλέω χρή , γιγνώσκω εἄν , ὅτι γέννα χαλεπός ὁ προσκυνέω ὁ φιλέω · ἐπεί δέ οὖον φιλέω , οὐ οἶδα ὁ κόλασις οὗτος ὁ μέγεθος . καί οὗτος εἰμί , ὁ μάλιστα ὀδύρομαι καί θρυνοος . καίτοι τίς οὐ ποιέω ὁ Θεός , ὥστε φιλέω παρά ἐγώ ; τίς δέ οὐ παραγιγνώσκω ; τίς δέ παραλείπω ; υδρισω αὐτός μηδείς ἡδικηκὼτα , ἀλλά καί εὐεργετέω μυρίος καί ἀπόρρητος σαγήνη , ἀποστρέφω καλέω καί πανταχόθεν ἐφέλκω , καί οὐδέ οὕτως ἐγώ χολάω , ἀλλά προστρέχω αὐτός , καί καταχέω φεύγω , καί ἀπειναζάμεθα καί πρός ὁ διάβολος ἀποπτάω · καί οὐδέ οὕτως ἀφίστημι , ἀλλά πέμπω μυρίος παρακαλέω πάλιν , προφήτης , ἄγγελος , πατριάρχης · ἐγώ δέ οὖον μόνος οὐ δέχομαι ὁ πρεσβεία , ἀλλά καί ὑβρίζω ὁ ἔρχομαι . ὁ δέ οὐδέ ἐπί οὗτος ἐγώ διαπτύω , ἀλλά ὥσπερ ὁ σοφός ὁ ἐραστής ὁ καταπαρνουμην , περιφέρω πᾶς ἐντυγχάνω , ὁ οὐρανός , ὁ γῆ , ὁ Ἰερεμίας , ὁ Μιχαίας , οὐ ἵνα Βάρβη , ἀλλά ἵνα