joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0414.5
β’ . Ὅσπερ οὖν ὁ χρήματα πιστευθεὶς βασιλεῖ , καὶ εἰς τὴν τοῦ βασιλέως δόξαν ἀναλῶσαι κελευθείς , ἂν εἰς ληπτὰς καὶ πόρναις καὶ γόητας δαπανήσῃ ταῦτα , καὶ λαμπρὸς τοῦτοσ ἀπὸ τῶν τοῦ βασιλέως ποιήσῃ χρημάτων , ὡς τὰ μέγιστα ἠδικηκὼς τὸν βασιλέα · κολάζεται · οὕτω καὶ οὗτοι λαβόντες τὴν περὶ τοῦ Θεοῦ γνώσιν καὶ τὴν δόξην αὐτοῦ , εἰτα εἰδῶλως αὐτὴν περιέθηκεν , ἐν ἀδικίᾳ τὴν ἀλήθειαν κατέσχον d , καὶ , τὸ γε εἰς αὐτοὺς ἦκον , ἠδίκησαν τὴν γνώσιν , οὐχ εἰς τὰ προσήκοντα αὐτῇ χρησάμενοι . Ἄρα γέγονεν ὑμῖν σαφὲς τὸ λεχθέν , ἢ δεῖ σαφέστερον αὐτὸ πάλιν εἰπεῖν ; Τάχα ἀναγκαιον πάλιν εἰπεῖν . Τί οὖν ἐστι τὸ λεγόμενον ; Τὴν περὶ αὐτοῦ γνώσιν ἐξ ἀρχῆς τοῖς ἀνθρώποις ἐνέθηκεν ὁ Θεός , ἀλλὰ ταύτην τὴν γνώσιν οἱ Ἕλληνες ξύλοις περιθέντες καὶ λίθοις , ἠδίκησαν τὴν ἀλήθειαν , τὸ γε αὐτῶν μέρος · ἐκεῖνη γὰρ ἀτρεπτος μένει , τὴν οἰκείαν δόξαν ἔχουσα ἀκίνητον . Καὶ πόθεν δῆλον , ὅτι ἐνέθηκεν αὐτοῖς τὴν γνώσιν , ὦ Παῦλε ; Ὅτι , φησὶ , τὸ γνωστὸν αὐτοῦ φανερόν ἐστιν ἐν αὐτοῖς . Ἄλλὰ τοῦτο ἀπφασις ἐστιν , οὐχ ἀπόδειξις · οὐ δὲ μοι κατασκευάσων , καὶ δεῖξον ὅτι ἡ γνώσις ἢ περὶ τοῦ Θεοῦ δόλη ἦν αὐτοῖς , καὶ ἐκόντες παρῆδραμον . Πόθεν οὖν δόλη ἦν ; φωνὴν αὐτοῖς ἀνωθεν ἀφήκεν ; Οὐδαμῶς · ἀλλ’ ὁ φωνὴν αὐτοῖς ἐφελκύσθαι ἐπιλοὺν ἠδύνω , τοῦτο ἐποίησεν , τὴν κτίσιν εἰς μέσον προθείς , ὥστε καὶ σοφὸν καὶ ἰδιώτην , καὶ Σκύθην καὶ βάρβαρον διὰ τῆς δόμης καταμαθόντα τῶν ὁρωμένων τὸ ἀόρατον , ἐπὶ τοῦ Θεοῦ ἀναβαίνειν . Διὸ φησίν · Τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθορᾶται · ὅπερ οὖν καὶ ὁ προφήτης ἔλεγεν · Οἱ οὐρανοὶ διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ . Τί γὰρ εὑροῖ κατ’ ἐκεῖνην τὴν ἡμέραν οἱ Ἕλληνες ; ὅτι Ἠγνοήσαμέν σε ; Εἶτα οὐχ ἠκούσατε τοῦ οὐρανοῦ φωνὴν διὰ τῆς δόμης ἀφέντος , τῆς ἐκάτω τοῦ πάντων ἀρμονίας ἀσπίγγος λαμπρότερον βούσης ; νυκτὸς καὶ ἡμέρας νόμους οὐκ εἴδετε μένοντας [ 450 ] ἀκινήτους διηνεκῶς ; χειμῶνος , ἕαρος , καὶ τῶν ἄλλων ὧρων τὴν εὐταξίαν βεβαίαν τε καὶ
Lemmas: βε . ὅσπερ οὖν ὁ χρῆμα πιστεύω βασιλεύς , καί εἰς ὁ ὁ βασιλεύς δόξα ἀναλίσκω κελεύω , εἄν εἰς ληπτός καί πόρνη καί γόης δαπανάω οὗτος , καί λαμπρός τοῦτος ἀπό ὁ ὁ βασιλεύς ποιέω χρῆμα , ὡς ὁ μέγας ἀδικέω ὁ βασιλεύς · κολάζω · οὗτος καί οὗτος λαμβάνω ὁ περί ὁ Θεός γνῶσις καί ὁ δόξη αὐτός , εἶτα εἰδῶλως αὐτός περιτίθημι , ἐν ἀδικία ὁ ἀλήθεια κατέχω d , καί , ὁ γε εἰς αὐτός ἔκω , ἀδικέω ὁ γνῶσις , οὐ εἰς ὁ προσήκω αὐτός χράω . ἄρας γίγνομαι σύ σαφής ὁ λέγω , ἢ δεῖ σαφής αὐτός πάλιν εἶπον ; Τάχα ἀναγκαῖος πάλιν εἶπον . τις οὖν εἰμί ὁ λέγω ; ὁ περί αὐτός γνῶσις ἐκ ἀρχή ὁ ἄνθρωπος ἐντίθημι ὁ Θεός , ἀλλά οὗτος ὁ γνῶσις ὁ Ἕλλην ξύλον περιτίθημι καί λίθος , ἀδικέω ὁ ἀλήθεια , ὁ γε αὐτός μέρος · ἐκεῖνος γάρ ἄτρεπτος μένω , ὁ οἰκεῖος δόξα ἔχω ἀκίνητος . καί πόθεν δῆλος , ὅτι ἐντίθημι αὐτός ὁ γνῶσις , εἰμί Παῦλος ; ὅτι2 , φημί , ὁ γνωστός αὐτός φανερός εἰμί ἐν αὐτός . ἀλλά οὗτος ἀπφασις εἰμί , οὐ ἀπόδειξις · οὖον δέ ἐγώ κατασκευάζω , καί δείκνυμι ὅτι ὁ γνῶσις ἢ περί ὁ Θεός Δόλη εἰμί αὐτός , καί ἑκών παρατρέχω . πόθεν οὖν Δόλη εἰμί ; φωνή αὐτός ἄνωθεν ἀφίημι ; οὐδαμός · ἀλλά ὁ φωνή αὐτός ἐφέλκω πιλέω δύναμαι , οὗτος ποιέω , ὁ κτίσις εἰς μέσος προτίθημι , ὥστε καί σοφός καί ἰδιώτης , καί Σκύθης καί βάρβαρος διά ὁ Δόμης καταμανθάνω ὁ ὁράω ὁ ἀόρατος , ἐπί ὁ Θεός ἀναβαίνω . Διὸ φημί · ὁ γάρ ἀόρατος αὐτός ἀπό κτίσις κόσμος ὁ ποίημα νοέω καθοράω · ὅσπερ οὖν καί ὁ προφήτης λέγω · ὁ οὐρανός διηγέομαι δόξα Θεός . τις γάρ εὑρίσκω κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ὁ Ἕλλην ; ὅτι ἀγνοέω σύ ; εἶτα οὐ ἀκούω ὁ οὐρανός φωνή διά ὁ Δόμης ἀφίημι , ὁ ἕκατος ὁ πᾶς ἁρμονία ἀσπίγγος λαμπρός βουω ; νύξ καί ἡμέρα νόμος οὐ ὁράω μένω [ 450 ] ἀκίνητος διηνεκής ; χειμών , ἔαρ , καί ὁ ἄλλος ὁράω ὁ εὐταξία βέβαιος τε καί