joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0443.5
νία δ , ὅτι καὶ αἱ κατηγορίαι καὶ οἱ ἐλεγχοὶ διὰ τοῦτο πάντως ἐγένοντο , ἵνα λαμπρὰ παρὰ τοῖς ἀκούουσιν ἀνοιγῇ τῆς πίστεως ἡ θύρα . Ἐπειδὴ γὰρ τοῦτο μᾶλιστα Ἰουδαίους ἀπέλυσε τὸ μέγα φρονεῖν ἐφ' ἑαυτοῖς · ὅπερ οὖν καὶ προτὸν ἔλεγεν , ὅτι Ἀγνοοῦντες τοῦ Θεοῦ τὴν δικαιοσύνην , καὶ τὴν ἰδίαν δικαιοσύνην ζητοῦντες στήσαι , τῇ δικαιοσύνῃ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑπετάγησαν · προλαβὼν καὶ ὁ νόμος καὶ ὁ προφήτης , προκατέβαλον αὐτῶν τὰ φρονήματα , καὶ κατέστησαν αὐτῶν τὸ ψῦσμα , ἵνα μὴ ἐνοιοιν αὐτῶν οἰκείων ἐλθόντες ἀμαρτημάτων , καὶ τὴν ἀπνοιαν πᾶσαν κατακενώσαντες , καὶ ἰδόντες ἑαυτοὺς περὶ τῶν ἀγαθῶν κινδυνεύοντας , μετὰ πολλῆς τῆς προθυμίας προσδράμωσι τῷ τὴν ἄρεσιν αὐτοῖς τῶν ἀμαρτημάτων παρέχοντι , καὶ τὴν χάριν διὰ τῆς πίστεως καταδέξωνται . Τοῦτο γοῦν καὶ ἐνταῦθα αἰνιττόμενος ὁ Παῦλος ἔλεγεν · Οἴδαμεν , ὅτι δσα ὁ νόμος λέγει , τοῖς ἐν τῷ νόμῳ λαλεῖ · Ἴνα πᾶν στόμα γραφῇ , καὶ πᾶς ὁ κόσμος τέμνηται πᾶς ὁ κόσμος τῷ Θεῷ . Ἐνταῦθα γὰρ δείκνυσιν αὐτοὺς τῆς μὲν ἀπὸ τῶν ἔργων παρήσσιας ἐρήμους ὄντας , ἐν δὲ τοῖς ἡμμασιν ἀλαζονευομένους μόνον καὶ ἀναλαγνοῦντας · Διὸ καὶ κυρίως ἐχρήσατο τῇ λέξει , εἰπών , Ἴνα πᾶν στόμα γραφῇ , τὴν ἀναλαγνοῦν αὐτῶν καὶ ἐυπαθεκτον μεγαληγορίαν δηλῶν . καὶ τὴν μετ' ἀχρείας ἐπιστομίζομένην αὐτῶν γλῶτταν · καθάπερ γὰρ βέμα ἀφόρητον , οὕτως αὐτὴ ἐφέρετο · ἀλλ' ἐνέφρεξεν αὐτὴν ὁ προφήτης . Ὅταν δὲ λέγῃ Παῦλος , Ἴνα πᾶν στόμα γραφῇ , οὐ τοῦτο φησίν , ὅτι διὰ τοῦτο ἡμαρτον , ἵνα γραφῇ αὐτῶν τὸ στόμα , ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἠλέγχοντο , ἵνα μὴ ἀγνοοῦσιν ἀμαρτάνοντες τοῦτο αὐτό . Καὶ ὑπόδικος γένηται πᾶς ὁ κόσμος τῷ Θεῷ . Οὐκ εἶπεν , Ὁ Ἰουδαῖος , ἀλλὰ , Πᾶσα ἡ φύσις . Τὸ μὲν γὰρ , Ἴνα πᾶν στόμα γραφῇ , ἐκείνους ἐστὶν αἰνιττόμενον , εἰ καὶ μὴ φανερῶς αὐτὸ τέθεται , ὥστε μὴ τραχυτέρον γενέσθαι τὸν λόγον · τὸ δέ , Ἴνα ὑπόδικος γένηται πᾶς ὁ κόσμος τῷ Θεῷ , ὁμοῦ καὶ περὶ Ἰουδαίων καὶ Ἑλλήνων εἴρηται . Οὐ μικρὸν δὲ τοῦτο εἰς τὸ κατασταλεῖν τὴν ἐκείνων ἀπνοιαν , ὅταν καὶ ἐνταῦθα μηδὲν ἔχωσι πλεῖον τῶν Ἑλλήνων , ἀλλ' ὁμοίως ὡς προδεδομένοι κατὰ τὸν τῆς σωτηρίας λόγον . Ὅ γὰρ ὑπόδικος κυρίως ἐν ἐκείνοις λέγοιτο , ὁ μὴ δυνάμενος ἀρκεῖν ἑαυτῷ πρὸς ἀπολογίαν , ἀλλὰ τῇ ἑτέρου δεόμενος βοηθείας · οἷα ἦν καὶ τὰ ἡμέτερα πάντα , ἀπολογητῶν ἡμῶν καὶ πρὸς σωτηρίαν συντείνοντα . Διὰ γὰρ νόμου ἐπίγνωσις ἁμαρτίας . Πᾶλιν ἐφθλάτο τῷ νόμῳ , μετὰ φειδοῦς μέν · οὐ γὰρ αὐτοῦ κατηγορία τὸ εἰρημένον , ἀλλὰ τῶν Ἰουδαίων ἁμαρτίας · πλὴν ἀλλ' ὅμως ἐποῦδαξεν ἐνταῦθα , ἐπειδὴ μέλλει τὸν περὶ τῆς πίστεως · εἰσάγειν λόγον ,
Lemmas: Νία δ , ὅτι καί ὁ κατηγορία καί ὁ ἐλέγχω διά οὗτος πάντως γίγνομαι , ἵνα λαμπρός παρά ὁ ἀκούω ἀνοίγω ὁ πίστις ὁ θύρα . ἐπεί γάρ οὗτος μάλιστα Ἰουδαῖος ἀπολύω ὁ μέγας φρονέω ἐπί ἑαυτοῦ · ὅσπερ οὖν καί προτείνω λέγω , ὅτι ἀγνοέω ὁ Θεός ὁ δικαιοσύνη , καί ὁ ἴδιος δικαιοσύνη ζητέω ἵστημι , ὁ δικαιοσύνη ὁ Θεός οὐ ὑποτάσσω · προλαμβάνω καί ὁ νόμος καί ὁ προφήτης , προκαταβάλλω αὐτός ὁ φρόνημα , καί καθίστημι αὐτός ὁ ψῦσμα , ἵνα μή ενοιος αὐτός οἰκέω ἔρχομαι ἁμάρτημα , καί ὁ ἄπνοια πᾶς κατακενόω , καί ὁράω ἑαυτοῦ περί ὁ ἀγαθός κινδυνεύω , μετά πολύς ὁ προθυμία προστρέχω ὁ ὁ ἄρεσις αὐτός ὁ ἁμάρτημα παρέχω , καί ὁ χάρις διά ὁ πίστις καταδέχομαι . οὗτος γοῦν καί ἐνταῦθα αἰνίσσομαι ὁ Παῦλος λέγω · οἶδα , ὅτι δσοι ὁ νόμος λέγω , ὁ ἐν ὁ νόμος λαλέω · ἵνα πᾶς στόμα γράφω , καί πᾶς ὁ κόσμος τέμνω πᾶς ὁ κόσμος ὁ Θεός . ἐνταῦθα γάρ δείκνυμι αὐτός ὁ μέν ἀπό ὁ ἔργον παρασείω ἐρῆμος εἰμί , ἐν δέ ὁ ἅμμα ἀλαζονεύομαι μόνος καί ἀναλαγνοῦντας · Διὸ καί κύριος χράω ὁ λέγω , εἶπον , ἵνα πᾶς στόμα γράφω , ὁ ἀναλαγνοῦν αὐτός καί ἐυπαθεκτον μεγαληγορία δηλόω . καί ὁ μετά ἀχρεῖος ἐπιστομίζω αὐτός γλῶσσα · καθάπερ γάρ βαίνω ἀφόρητος , οὕτως αὐτός φέρω · ἀλλά ἐνέφρεξεν αὐτός ὁ προφήτης . ὅταν δέ λέγω Παῦλος , ἵνα πᾶς στόμα γράφω , οὖον οὗτος φημί , ὅτι διά οὗτος ἁμαρτάνω , ἵνα γράφω αὐτός ὁ στόμα , ἀλλά διά οὗτος ἐλέγχω , ἵνα μή ἀγνοέω ἁμαρτάνω οὗτος αὐτός . καί ὑπόδικος γίγνομαι πᾶς ὁ κόσμος ὁ Θεός . οὐ εἶπον , ὁ Ἰουδαῖος , ἀλλά , πᾶσα ὁ φύσις . ὁ μέν γάρ , ἵνα πᾶς στόμα γράφω , ἐκεῖνος εἰμί αἰνίσσομαι , εἰμί καί μή φανερῶς αὐτός τίθημι , ὥστε μή τραχύς γίγνομαι ὁ λόγος · ὁ δέ , ἵνα ὑπόδικος γίγνομαι πᾶς ὁ κόσμος ὁ Θεός , ὁμοῦ καί περί Ἰουδαῖος καί Ἕλλην εἴρω . οὖον μικρός δέ οὗτος εἰς ὁ καταστέλλω ὁ ἐκεῖνος ἄπνοια , ὅταν καί ἐνταῦθα μηδείς ἔχω πλείων ὁ Ἕλλην , ἀλλά ὁμοίως ὡς προδίδωμι κατά ὁ ὁ σωτηρία λόγος . ὅς γάρ ὑπόδικος κύριος ἐν ἐκεῖνος λέγω , ὁ μή δύναμαι ἀρκέω ἑαυτοῦ πρός ἀπολογία , ἀλλά ὁ ἕτερος δήω βοήθεια · οἷος εἰμί καί ὁ ἡμέτερος πᾶς , απολογητής ἐγώ καί πρός σωτηρία συντείνω . Ζεύς γάρ νόμος ἐπίγνωσις ἁμαρτία . πάλιν ἐφθλάτο ὁ νόμος , μετά φειδώ μέν · οὖον γάρ αὐτός κατηγορία ὁ εἴρω , ἀλλά ὁ Ἰουδαῖος ἁμαρτία · πλήν ἀλλά ὅμως ἐποῦδαξεν ἐνταῦθα , ἐπεί μέλλω ὁ περί ὁ πίστις · εἰσάγω λόγος ,