joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0399.2
ἀπὸ τῆς δυνάμεως τῆς ἐν τοῖς σημείοις , ἀπὸ τοῦ Πνεύματος , δι’ οὗ τὸν ἁγιασμὸν ἔδωκεν , ἀπὸ τῆς ἀναστάσεως , δι’ ἧς τοῦ θανάτου τὴν τυραννίδα κατέλυσε . Δι’ οὐ ἐλάμβον χάριν καὶ ἀποστολὴν εἰς ὑπακοὴν πίστεως . Ὅρα ἐγνώρισον οὐκ ἑαυτῷ · οὐδὲν ἑαυτῷ εἶναι βούλεται , ἀλλὰ πάντα τοῦ Δεσπότου . Καὶ μὴ τὸ Πνεῦμα τοῦτο ἔδωκε · διὸ ἔλεγε · Πολλὰ ἔχω λέγειν ὑμῖν , ἀλλ’ οὐ δύνασθε βαστάζειν ἄρτι · ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος ἑ , τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας , ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν · καὶ πάλιν , Ἀφορισάτε μοι τὸν Παῦλον καὶ τὸν Βαρνάβαν . Καὶ ἐν τῇ [ 453 ] πρὸς Κορινθίους δὲ φησιν , ὅτι Ὁ μὲν διὰ τοῦ Πνεύματος διδοται λόγος σοφίας , ἄλλῳ δὲ λόγος γνώσεως · καὶ οἱ Αὐτὸ πάντα διαιρεῖ , καθὼς βούλεται . Καὶ Μιρσούς ἡ δὲ δημηγορῶν , ἔλεγεν · Ἐν φ ἔθετο ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ποιμένας καὶ ἐπισκόπους . Ὡς , ὅτι τὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Υἱοῦ φησι , καὶ τὰ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Πνεύματος · Χάριν καὶ ἀποστολὴν · τοῦτέστιν . Οὐχ ἡμεῖς αὐτὸ καθωρίσαμεν τὸ γενέσθαι ἀποστόλους · οὐδὲ γὰρ καμόντες πολλὰ καὶ πονήσαντες , τὴν ἄξιαν ταύτην ἐλάχομεν · ἀλλὰ χάριν ἐλάβομεν , καὶ τῆς ἀνθῶν δωρεὰς τὰ κατόρθωμα γέγονεν . Εἰς ὑπακοὴν πίστεως γ’ . Οὐχ ἄρα οἱ ἀπόστολοι ἦσαν οἱ κατορθούντες , ἀλλ’ ἡ προσδοκιοῦσα χάρις αὐτοῖς . Ἐκεῖνον μὲν γὰρ ἡν τὸ περιεῖναι καὶ κηρύττειν , τὸ δὲ πείθειν τοῦ ἐνεργοῦντος ἐν αὐτοῖς Θεοῦ · καθὼς καὶ ὁ Λουκᾶς φησιν , ὅτι ἤνοιξε τὴν καρδίαν αὐτῶν · καὶ πάλιν , Ὁς ἦν δεδομένον ἀκούειν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ . Εἰς ὑπακοὴν . Οὐχ εἰπεῖν , Εἰς ζήτησιν καὶ κατασκευήν , ἀλλ’ , Εἰς ὑπακοήν . Οὐδὲ γὰρ ἐπέμφθην , φησίν , συλλογίζεσθαι , ἀλλ’ ὅπερ ἐνἐχειριστήμην ἀποδιδόναι . Ὅταν γὰρ ὁ Δεσπότης ἀποφνηταί τι , τοῖς ἀκούουσιν οὐ περιεργάζεσθαι χρή τὰ λεγόμενα καὶ πολυπραγμονεῖν , ἀλλὰ δέχεσθαι μόνον . Οἱ γὰρ ἀπόστολοι διὰ τοῦτο ἐπέμφθησαν , ἵνα , ἂπερ ἔκουσαν , εἰπῶσιν , οὐχ ἵνα οἰκολοῦν τὴν προσδοκίαν · καὶ ἡμεῖς δὲ λοιπόν , ἵνα πιστεύσωμεν . Τί Ἰνα πιστεύσωμεν ; Περὶ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ · οὐχ ἵνα τὴν οὐσίαν αὐτοῦ περιμγασώμεθα , ἀλλ’ ἵνα εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ πιστεύσωμεν · τοῦτο γὰρ ἦν , δ καὶ τὰ σημεία ἐποίησε . Ἐν γὰρ τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ , φησίν , ἐγείρεται καὶ περιπάτει . Καὶ τοῦτο δὲ αὐτὸ πῖστεως δεῖται , καὶ οὐδὲν τούτων λογισμῷ καταλαβεῖν δυνατόν . Ἐν πίστει τοῖς ἔθνεσιν , ἐν οἷς ἐστε καὶ ὑμεῖς κλητοὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ . Τί οὖν ; πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν ὁ Παῦλος ἐκήρυξεν ; Ὅτι μὲν γὰρ ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ μὲχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ διέβησεν , κάκεθεν πάλιν εἰς αὐτὰς ἐξῆλθε τῆς γῆς τὰς ἐσχάτας , σῆλον ἐξ ὧν Ῥωμαῖοις ἐπέστειλεν . Εἰ δὲ καὶ μὴ πᾶσι ἐπίστη , οὐδ’ οὕτω ψεύδο · τὸ λεγόμενον · οὐ γὰρ περὶ ἑαυτοῦ μόνου φησίν , ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν δώδεκα ἀποστόλων , καὶ πάντων τῶν καταγγελλάντων τὸν λόγον τῶν μετ’ ἐκείνους . Ἄλλως , δὲ οὐδ’ ἐπ’ αὐτοῦ τὸν λόγον ἐλεγχόμενος ἴδοι τις ἂν , εἰ τὴν προθυμίαν ἐννοήσεις τὴν ἐκείνου , καὶ ὅτι μετὰ τελευτὴν οὐ παύεται πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης κηρύττων . Ἐννόησον δὲ πῶς ἐπαίρει τὴν δωρεάν , καὶ δείκνυσι μεγάλην οὐσίαν καὶ πολλὰς τῆς προτέρας ὑψηλοτέραν · εἰ γὰρ τὰ μὲν παλαιὰ περὶ ἔθνους ἐν ἐγίνετο , αὕτη δὲ γῆν καὶ ὁλάσσαν ἐπισπάτατο . Σκόπει δὲ μοι καὶ ὅτι , πῶς κολακείας πάσης ἀπηλλαγμένη ἐστίν ἡ τοῦ Παύλου
Lemmas: ἀπό ὁ δύναμις ὁ ἐν ὁ σημεῖον , ἀπό ὁ πνεῦμα , διά ὅς ὁ ἁγιασμός δίδωμι , ἀπό ὁ ἀνάστασις , διά ὅς ὁ θάνατος ὁ τυραννίς καταλύω . διά οὖον λαμβάνω χάρις καί ἀποστολή εἰς ὑπακοή πίστις . Ὅρας γνωρίζω οὐ ἑαυτοῦ · οὐδείς ἑαυτοῦ εἰμί βούλομαι , ἀλλά πᾶς ὁ δεσπότης . καί μή ὁ πνεῦμα οὗτος δίδωμι · διό λέγω · Πολύς ἔχω λέγω σύ , ἀλλά οὖον δύναμαι βαστάζω ἄρτι · ὅταν δέ ἔρχομαι ἐκεῖνος ὅς , ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια , ὁδηγέω σύ εἰς πᾶς ὁ ἀλήθεια · καί πάλιν , ἀφορίζω ἐγώ ὁ Παῦλος καί ὁ Βαρναβᾶς . καί ἐν ὁ [ 453 ] πρός Κορίνθιος δέ φημί , ὅτι ὁ μέν διά ὁ πνεῦμα δίδωμι λόγος σοφία , ἄλλος δέ λόγος γνῶσις · καί ὁ αὐτός πᾶς διαιρέω , καθώς βούλομαι . καί μύρσος ὁ δέ δημηγορέω , λέγω · ἐν φ τίθημι σύ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ποιμήν καί ἐπίσκοπος . ὡς , ὅτι ὁ ὁ πνεῦμα ὁ υἱός φημί , καί ὁ ὁ υἱός ὁ πνεῦμα · Χάρις καί ἀποστολή · τουτέστιν . οὐχ ἐγώ αὐτός καθορίζω ὁ γίγνομαι ἀπόστολος · οὐδέ γάρ κάμνω πολύς καί πονέω , ὁ ἄξιος οὗτος λαγχάνω · ἀλλά χάρις λαμβάνω , καί ὁ ἄνθος δωρεά ὁ κατόρθωμα γίγνομαι . εἰς ὑπακοή πίστις γε . οὐχ ἄρα ὁ ἀπόστολος εἰμί ὁ κατορθόω , ἀλλά ὁ προσδοκάω χάρις αὐτός . ἐκεῖνος μέν γάρ ἐάν ὁ περίειμι καί κηρύσσω , ὁ δέ πείθω ὁ ἐνεργέω ἐν αὐτός Θεός · καθώς καί ὁ Λουκᾶς φημί , ὅτι ἀνοίγνυμι ὁ Καρδία αὐτός · καί πάλιν , ὅς εἰμί δίδωμι ἀκούω ὁ λόγος ὁ Θεός . εἰς ὑπακοή . οὐχ εἶπον , εἰς ζήτησις καί κατασκευή , ἀλλά , εἰς ὑπακοή . οὐδέ γάρ πέμπω , φημί , συλλογίζομαι , ἀλλά ὅσπερ ἐγχειρίζω ἀποδίδωμι . ὅταν γάρ ὁ Δεσπότης ἀποπνέω τίς , ὁ ἀκούω οὖον περιεργάζομαι χρή ὁ λέγω καί πολυπραγμονέω , ἀλλά δέχομαι μόνος . ὁ γάρ ἀπόστολος διά οὗτος πέμπω , ἵνα , Ἄπερ ἑκών , εἶπον , οὐ ἵνα οἰκολοῦν ὁ προσδοκία · καί ἐγώ δέ λοιπός , ἵνα πιστεύω . τις ἵνα πιστεύω ; περι ὁ ὄνομα αὐτός · οὐ ἵνα ὁ οὐσία αὐτός περιμάσσω , ἀλλά ἵνα εἰς ὁ ὄνομα αὐτός πιστεύω · οὗτος γάρ εἰμί , δ καί ὁ σημεῖον ποιέω . ἐν γάρ ὁ ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός , φημί , ἐγείρω καί περιπατέω . καί οὗτος δέ αὐτός πίστις δήω , καί οὐδείς οὗτος λογισμός καταλαμβάνω δυνατός . ἐν πίστις ὁ ἔθνος , ἐν ὅς εἰμί καί σύ κλητός Ἰησοῦς Χριστός . τις οὖν ; πᾶς ὁ ἔθνος ὁ Παῦλος κηρύσσω ; ὅτι2 μέν γάρ ἀπό Ἱεροσόλυμα μέχρι ὁ Ἰλλυρικός διαβαίνω , καίω πάλιν εἰς αὐτός ἐξέρχομαι ὁ γῆ ὁ ἔσχατος , σῆλον ἐκ ὅς Ῥωμαῖος ἐπιστέλλω . εἰμί δέ καί μή πᾶς ἐπίσταμαι , οὐδέ οὗτος ψευδός · ὁ λέγω · οὖον γάρ περί ἑαυτοῦ μόνος φημί , ἀλλά καί περί ὁ δώδεκα ἀπόστολος , καί πᾶς ὁ καταγγέλλω ὁ λόγος ὁ μετά ἐκεῖνος . ἄλλος , δέ οὐδέ ἐπί αὐτός ὁ λόγος ἐλέγχω ὁράω τις εἄν , εἰμί ὁ προθυμία ἐννοέω ὁ ἐκεῖνος , καί ὅτι μετά τελευτή οὖον παύω πανταχοῦ ὁ οἰκέω κηρύσσω . ἐννοέω δέ πῶς ἐπαίρω ὁ δωρεά , καί δείκνυμι μέγας οὐσία καί πολύς ὁ πρότερος ὑψηλός · εἰμί γάρ ὁ μέν παλαιός περί ἔθνος ἐν γίγνομαι , οὗτος δέ γῆ καί ὁλάω ἐπισπάω . σκοπάω δέ ἐγώ καί ὅτι , πῶς κολακεία πᾶς ἀπαλλάσσω εἰμί ὁ ὁ Παῦλος