joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0395.1
ἰδεῖν ὑμᾶς , ἵνα τι μεταδῶ χάρισμα ὑμῖν πνευματικὸν . Ἀπὸ Ῥώμης δὲ Φιλιππησίοις ἐπέστειλε · διὸ φησιν , Ἀπαξίαντα ὑμᾶς οἱ ἄγιοι πάντες , μάλιστα οἱ ἐκ τῆς Καίσαρος οἰκίας . Καὶ Ἑβραίοις δὲ ἐκεῖθεν ὁμοίως · διὸ φησι , τοὺς ἀπὸ τῆς Ἰταλίας ἀσπάσθεσαν πάντας αὐτούς . Καὶ τὴν πρὸς Τιμόθεον δὲ Ἐπιστολὴν καὶ αὐτὴν ἀπὸ Ῥώμης δεδεῖναι ἐπεμψεν · ἢ καὶ ἐσχάτη μοι δοκεῖ πᾶσων εἶναι τῶν Ἐπιστολῶν · καὶ δῆλον ἀπὸ τοῦ τέλους · Ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι , φησί , καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐμῆς ἀναλύσεως ἐφέστηκεν . Ὅτι δὲ τὸν βίον ἐκεῖ κατέλυσε , παντὶ πού δῆλόν ἐστιν . Ἡ δὲ πρὸς Φιλήμονα ἐσχάτη μὲν καὶ αὐτὴ · πρὸς γὰρ ἑσάτω γῆρας αὐτὴν ἔγραψε · διὸ καὶ λέγει · Ἄς Παῦλος πρεσβύτης , ῥυπὶ δὲ καὶ δέσμιος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ · τῆς μέντοι πρὸς Κολοσσαεῖς · προτέρα · καὶ τοῦτο ἀπὸ τοῦ τέλους δῆλον πάλιν . Κολοσσαεῦσι γὰρ γράφων φησιν , εἰς Τυχικὸν πάντα γνωρίσετε ὑμῖν , ὃν ἐκεῖμᾶ σιν Ὀνησίμῳ τῷ πιστῷ καὶ ἀγαπητῷ ἀδελφῷ . Ὀνησίμους δὲ οὗτος ἦν , ὑπὲρ οὐ τὴν πρὸς Φιλήμονα Ἐπιστολὴν συνέθηκε . Καὶ ὅτι οὐχ ἤν ἄλλος οὗτος ὁμώνυμος ἐκεῖνω , δῆλον καὶ ἀπὸ τοῦ Ἀρχίππου · ὃν γὰρ ἐλαβε συνεργὸν ἐν τῇ πρὸς Φιλήμονα Ἐπιστολῇ τῆς παρακλήσεως τῆς ὑπὲρ Ὀνησίμου , τοῦτον Κολοσσαεῦσιν ἐπιστέλλων διεγείρει , λέγων · Εἴπατε Ἀρχίππῳ · Βλέπε τὴν διακονίαν , ἣν παρέλαβες , ἵνα αὐτὴν πληροῖς . Δοκεῖ δὲ μοι καὶ ἢ πρὸς Γαλάτας προτέρα εἶναι τῆς πρὸς Ῥωμαίους . Εἰ δὲ ἐν ταῖς βίβλοις ἑτέρᾳ ἔχουσι τάξιν , θαυμαστὸν οὐδέν · ἐπεὶ καὶ οἱ προφῆται οἱ ὀδώδεκα οὐκ ἐφεξῆς ἀλλήλοις ὄντες κατὰ τοὺς χρόνους , ἀλλὰ πολλῇ διαστηκότες ἀλλήλων , ἐν τῷ τῶν βιβλίων τάξει ἐφεξῆς εἰσι κεῖμενοι . Ὁ γοῦν Ἄγγαῖος καὶ Ζαχαρίας καὶ ἄλλοι μετὰ τὸν Ἰεζεκιὴλ καὶ Δανιὴλ προεφήτευσαν , καὶ πολλοὶ μετὰ τὸν Ἰωνᾶν καὶ τὸν Σοφονίαν καὶ τοὺς ἄλλους δὲ πάντας · ἀλλ’ ὅμως συνηρμόσθαι πᾶσιν εἰσιν ἐκεῖνοις , ὧν τοσοῦτον τῷ χρόνῳ διεστήχασιν . β . Μηδεὶς δὲ πάρειργον τοῦτον ἡγεῖσθω τὸν πόνον , μηδὲ περιεργίας περιττὴς τὴν τοιαύτην ἔρευναν · συντελεῖ γὰρ ἡμῖν πρὸς τὰ ζητούμενα οὐ μικρόν · οἱ τῶν Ἐπιστολῶν χρόνοι . Ὅταν γὰρ ἰδῶ Ῥωμαίους · καὶ Κολοσσαεῦσιν ὑπὲρ τῶν αὐτῶν μὲν ἐπιστέλλοντα , οὐχ ὁμοίως δὲ ὑπὲρ τῶν αὐτῶν , ἀλλ’ ἐκεῖνοις μὲν μετὰ πολλῆς τῆς συγκαταβάσεως , ὡς ὅταν λέγῃ · Τὸν δὲ ἀσθενοῦντα τῇ πίστει προσλαμβάνεσθε , μὴ εἰς διακρίσεις διαλογισμῶν · ὃς μὲν πιστεύει φαγεῖν πάντα · ὁ δὲ ἀσθενῶν λάχανα ἐσθίει · Κολοσσαεῦσι δὲ οὐχ οὕτω περὶ τῶν αὐτῶν , ἀλλὰ μετὰ πλείονος παρρησίας · Εἰ γὰρ ἀπεθάνετε , φησί , σὺν Χριστῷ ἀπὸ τῶν στοιχείων τοῦ κόσμου , τί ὡς ζῶντες ἐν κόσμῳ [ 428 ] ; δογματίζεσθε , Μὴ ἀψῃ , μηδὲ γεύσῃ , μηδὲ θίγης · ἀντ’ ἐντε πάντα εἰς θρόφον τῇ ἀποχρήσει , οὐχ ἐν τιμῇ τινι πρὸς πλησμονὴν τῆς σαρκός · οὐδὲν ἄλλο αἴτιον εὕρισκω τῆς διαφορᾶς ταύτης , ἢ τὸν τῶν πραγμάτων χρόνον . Ἐν ἀρχῇ μὲν γὰρ συγκαταβαίνειν ἔδει , μετὰ δὲ ταῦτα οὐκέτι . Καὶ πολλαχοῦ δὲ ἀλλαγὴ τοῦτο ἂν τις εὑροῖ ποιούσα αὐτόν . Οὕτω καὶ ἰατρὸς καὶ διδάσκαλος ποιεῖν εἰώθασιν · οὔτε γὰρ τοῖς ἐξ ἀρχῆς νοσοῦσιν ὁ ἰατρὸς , καὶ τοῖς πρὸς τὸ τέλος λοιπὸν τῆς ὑγείας ἐλθούσιν , οὔτε τοῖς ἐξ ἀρχῆς μανθάνουσι παιδίοις ὁ διδάσκαλος , καὶ
Lemmas: ὁράω σύ , ἵνα τίς μεταδίδωμι χάρισμα σύ πνευματικός . ἀπό Ῥώμη δέ Φιλιππήσιος ἐπιστέλλω · διό φημί , Ἀπαξίαντα σύ ὁ ἅγιος πᾶς , μάλιστα ὁ ἐκ ὁ Καῖσαρ οἰκίον . καί Ἑβραῖος δέ ἐκεῖθεν ὁμοίως · διό φημί , ὁ ἀπό ὁ Ἰταλία ἀσπάζομαι πᾶς αὐτός . καί ὁ πρός Τιμόθεος δέ Ἐπιστολή καί αὐτός ἀπό Ῥώμη δεινός πέμπω · ἢ καί ἔσχατος ἐγώ δοκέω πάσσω εἰμί ὁ Ἐπιστολή · καί δῆλος ἀπό ὁ τέλος · ἐγώ γάρ ἤδη σπένδω , φημί , καί ὁ καιρός ὁ ἐμός ἀνάλυσις ἐφίστημι . ὅτι2 δέ ὁ βίος ἐκεῖ καταλύω , πᾶς πού δῆλος εἰμί . ὁ δέ πρός Φιλήμων ἔσχατος μέν καί αὐτός · πρός γάρ ἵζω γῆρας αὐτός γράφω · διό καί λέγω · ἄς Παῦλος πρεσβύτης , ῥυπίς δέ καί δέσμιος ἐν Χριστός Ἰησοῦς · ὁ μέντοι πρός Κολοσσαεύς · πρότερος · καί οὗτος ἀπό ὁ τέλος δῆλος πάλιν . Κολοσσαεύς γάρ γράφω φημί , εἰς τυχικός πᾶς γνωρίζω σύ , ὅς κεῖμαι βρόχος Ὀνήσιμος ὁ πιστός καί ἀγαπητός ἀδελφός . Ὀνήσιμος δέ οὗτος εἰμί , ὑπέρ οὖον ὁ πρός Φιλήμων Ἐπιστολή συντίθημι . καί ὅτι οὐ ἐάν ἄλλος οὗτος ὁμώνυμος ἐκεῖνος , δῆλος καί ἀπό ὁ Ἄρχιππος · ὅς γάρ λαμβάνω συνεργός ἐν ὁ πρός Φιλήμων ἐπιστολή ὁ παράκλησις ὁ ὑπέρ Ὀνήσιμος , οὗτος Κολοσσαεύς ἐπιστέλλω διά-ἐγείρω , λέγω · εἶπον Ἄρχιππος · βλέπω ὁ διακονία , ὅς παραλαμβάνω , ἵνα αὐτός πληρόω . δοκέω δέ ἐγώ καί ἢ πρός Γαλάτης πρότερος εἰμί ὁ πρός Ῥωμαῖος . εἰμί δέ ἐν ὁ Βίβλος ἕτερος ἔχω τάξις , θαυμαστός οὐδείς · ἐπεί καί ὁ προφήτης ὁ ὄζω οὐ ἐφεξῆς ἀλλήλων εἰμί κατά ὁ χρόνος , ἀλλά πολύς διΐστημι ἀλλήλων , ἐν ὁ ὁ βιβλίον τάξις ἐφεξῆς εἰμί κεῖμαι . ὁ γοῦν Αγγαίος καί Ζαχαρίας καί ἄλλος μετά ὁ Ἰεζεκιήλ καί Δανιήλ προφητεύω , καί πολύς μετά ὁ Ἰωνᾶς καί ὁ Σοφονίας καί ὁ ἄλλος δέ πᾶς · ἀλλά ὅμως συναρμόζω πᾶς εἰμί ἐκεῖνος , ὅς τοσοῦτος ὁ χρόνος διΐστημι . Β . μηδείς δέ παρείργω οὗτος ἡγέομαι ὁ πόνος , μηδέ περιεργία περιττός ὁ τοιοῦτος ἔρευνα · συντελής γάρ ἐγώ πρός ὁ ζητέω οὖον μικρός · ὁ ὁ Ἐπιστολή χρόνος . ὅταν γάρ βλέπω Ῥωμαῖος · καί Κολοσσαεύς ὑπέρ ὁ αὐτός μέν ἐπιστέλλω , οὐ ὁμοίως δέ ὑπέρ ὁ αὐτός , ἀλλά ἐκεῖνος μέν μετά πολύς ὁ συγκατάβασις , ὡς ὅταν λέγω · ὁ δέ ἀσθενέω ὁ πίστις προσλαμβάνω , μή εἰς διάκρισις διαλογισμός · ὅς μέν πιστεύω ἐσθίω πᾶς · ὁ δέ ἀσθενής λάχανον ἐσθίω · Κολοσσαεύς δέ οὐ οὗτος περί ὁ αὐτός , ἀλλά μετά πλείων παρρησία · εἰμί γάρ ἀποθνῄσκω , φημί , σύν Χριστός ἀπό ὁ στοιχεῖον ὁ κόσμος , τίς ὡς ζῶ ἐν κόσμος [ 428 ] ; δογματίζω , μή ἅπτω , μηδέ γεύω , μηδέ θιγγάνω · ἀντί εἰμί πᾶς εἰς τρόφος ὁ ἀποχράω , οὐ ἐν τιμή τις πρός πλησμονή ὁ σάρξ · οὐδείς ἄλλος αἴτιος εὑρίσκω ὁ διαφορά οὗτος , ἢ ὁ ὁ πρᾶγμα χρόνος . ἐν ἀρχή μέν γάρ συγκαταβαίνω ἐσθίω , μετά δέ οὗτος οὐκέτι . καί πολλαχοῦ δέ ἀλλαγή οὗτος εἄν τις εὑρίσκω ποιέω αὐτός . οὕτως καί ἰατρός καί διδάσκαλος ποιέω εἴωθα · οὔτε γάρ ὁ ἐκ ἀρχή νοσέω ὁ ἰατρός , καί ὁ πρός ὁ τέλος λοιπός ὁ ὑγεία ἔρχομαι , οὔτε ὁ ἐκ ἀρχή μανθάνω παιδίον ὁ διδάσκαλος , καί