joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0647.3
ἡ δὲ τῶν πνευματικῶν μένει , ἂν πρὸς εἰκοδομήν τοῦτο ποιῇς . Διὸ παρὰ πάντων τοῦτο ἀπατεῖ · οὐ γὰρ ὁ δεῖνα καὶ ὁ δεῖνα , ἀλλ’ Ἐκαστὸς ὑμῶν . Εἶτα ἐπισπῆ μέγα ἐπέταξε , καὶ τῆς οἰκείας ἐκείνους καθυφεῖν τελειοῦσε , εἰς τὴν διορθώσει τῶν ἑτέρων ἀσθένειαν , πάλιν τὸν Χριστὸν εἰσάγει μέσον λέγων · Καὶ γὰρ Χριστὸς οὐχ ἑαυτῷ ἤρεσεν · ὅπερ καὶ ἀεί ποιεῖ . Καὶ γὰρ ὅτε περὶ ἐλεημοσύνης ἔλεγεν , αὐτὸν παρήγαγε , λέγων · Γινώσκετε τὴν χάριν τοῦ Κυρίου , ὅτι δι’ ἡμᾶς ἐπτώχευσε πλούσιος ὢν · καὶ ὅτε εἰς ἀγάπην προτρέπεται , ἐκεῖθεν προτρέψεν , εἰπών · Καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς · καὶ ὅτε περὶ τοῦ φέρειν αἰσχύνην καὶ κινδύνους συνειδούλενεν , ἐπ’ αὐτὸν κατέφυγε , 721 λέγων · Ὡς ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινε σταυρόν , αἰσχύνης καταφρονήσας . Οὕτω καὶ ἐνταῦθα δείκνυσι καὶ αὐτὸν τοῦτο ποιήσαντα , καὶ τὴν προφητὴν ἀνωθεν προαναφώνησαντα · διὸ καὶ ἐπήγαγε , Καθὼς γέγραπται , Οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσον ἐπ’ ἐμέ . Τί δέ ἐστιν , Οὐχ ἑαυτῷ ἤρεσεν ; Ἐξῆν αὐτῷ μὴ ὀνειδισθῆναι , ἐξῆν μὴ παθεῖν ὅπερ ἔπαθεν , εἰ γε ἤθελε τὸ ἑαυτοῦ σκοπεῖν · ἀλλ’ ἄλλους οὐχ ὁρῶντας , ἀλλὰ τὸ ἡμέτερον σκοπῆσας , τὸ ἑαυτοῦ παρέδωκε . Καὶ τίνος ἕνεκεν οὐχ εἶπεν , Ἐαυτὸν ἐκένωσεν ; Ὅτι οὐ τοῦτο ἐδούλει δείξαι μόνον , ὅτι ἄνθρωπος γέγονεν , ἀλλ’ ὅτι καὶ ὑδρίσθη , καὶ πονηρὰν παρὰ πολλοῖς ἔλαβε δόξαν , ἀσθενὴς εἶναι νομισθεῖς . Εἰ γὰρ Υἱὸς εἶ , φησίν , τοῦ Θεοῦ , κατάδηλόν ἀπὸ τοῦ σταυροῦ · καὶ , Ἄλλους ἔσωσεν , ἑαυτὸν οὐ δύναται σῴσαι . Διὰ πράγματος ἐμνημόνευσε χρησιμεύοντος αὐτῷ εἰς τὴν παρουσιαν ὑπόθεσιν , καὶ δείκνυσι πολλῷ πάλιν ὁ ἐπηγγείλατο . Οὐ γὰρ τὸν Χριστὸν δείκνυσι ὀνειδιζόμενον μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν Πατέρα · Οἱ ὀνειδισμοὶ γὰρ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσον , φησίν , ἐπ’ ἐμέ . Ὁ δὲ λέγει , τοιούτων ἐστιν Οὐδὲν συνέβη καινόν , οὐδὲν ξένον . Οἱ γὰρ ἐπὶ τῆς Παλαιᾶς ὀνειδίζοντες αὐτὸ μελετήσαντες , οὗτοι καὶ κατὰ τοῦ Παυδὸς ἐμάνησαν . Ταῦτα δὲ ἐγράφη , ἵνα μεμψόμεθα . Ἐνταῦθα αὐτοῖς καὶ εἰς πειρασμὸν ὑπομονὴν ἀλείφει λειπὼν · Ὡς γὰρ προεγράφη , φησίν , εἰς διδασκαλίαν ἡμῶν προεγράφη · ἵνα διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως τῶν Γραφῶν τὴν ἐλπίδα ἔχωμεν , τοῦτ’ ἐστιν , ἵνα μὴ ἐκπέσωμεν . Ποικίλοι γὰρ οἱ ἀγῶνες ἔσονται , ἔξωθεν , ἵνα νευρούμενοι καὶ παρακαλούμενοι παρὰ τῶν Γραφῶν , ὑπομονὴν ἐπιδείξωμεθα , ἔνα ἐν ὑπομονῇ ζώμεν , μένοντες ἐπὶ τῆς ἐλπίδος . Ταῦτα γὰρ ἀλλήλων ἐστὶ κατασκευαστικά , ἡ ὑπομονὴ τῆς ἐλπίδος , ἡ ἐλπίς τῆς ὑπομονῆς · ὅπερ ἀμφότερα ἀπὸ τῶν Γραφῶν γίνεται . Εἶτα πάλιν εἰς εὐχὴν περιτρέπει τὸν λόγον , λέγων · Ὁ δὲ Θεὸς τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως δῶν ὑμῖν τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν ἀλλήλοις , κατὰ Χριστὸν Ἰησοῦν . Ἐπειδὴ γὰρ εἶπε τὰ παρ’ ἑαυτοῦ , καὶ τὰ ὑποδείγματα ἐπήγαγε τοῦ Χριστοῦ , καὶ τὴν ἀπὸ τῶν Γραφῶν προσέθηκε μαρτυρίαν , δείκνυσι ὅτι μετὰ τῶν Γραφῶν καὶ αὐτὸς πάλιν διδασκὶ τὴν ὑπομονήν . Διὰ τοῦτο ἔλεγεν , Ὁ δὲ Θεὸς τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως δῶν ὑμῖν τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν ἀλλήλοις , κατὰ Χριστὸν Ἰησοῦν . Τοῦτο γὰρ ἐστὶν ἀγάπης ἡ , ὅπερ ἑαυτοῦ τις φρονεῖ , τοῦτο καὶ περὶ τοῦ ἄλλου .
Lemmas: ὁ δέ ὁ πνευματικός μένω , εἄν πρός οἰκοδομέω οὗτος ποιέω . Διὸ παρά πᾶς οὗτος ἀπατάω · οὖον γάρ ὁ Δεῖνα καί ὁ Δεῖνα , ἀλλά ἕκαστος σύ . εἶτα ἐφέπω μέγας ἐπιτάσσω , καί ὁ οἰκεῖος ἐκεῖνος καθυφίημι τελειόω , εἰς ὁ διόρθωσις ὁ ἕτερος ἀσθένεια , πάλιν ὁ Χριστός εἰσάγω μέσος λέγω · καί γάρ Χριστός οὐ ἑαυτοῦ ἀρέσκω · ὅσπερ καί ἀεί ποιέω . καί γάρ ὅτε περί ἐλεημοσύνη λέγω , αὐτός παράγω , λέγω · γιγνώσκω ὁ χάρις ὁ κύριος , ὅτι διά ἐγώ πτωχεύω πλούσιος εἰμί · καί ὅτε εἰς ἀγάπη προτρέπω , ἐκεῖθεν προτρέπω , εἶπον · καθώς καί ὁ Χριστός ἀγαπάω ἐγώ · καί ὅτε περί ὁ φέρω αἰσχύνη καί κίνδυνος συνειδούλενεν , ἐπί αὐτός καταφεύγω , 721 λέγω · ὡς ἀντί ὁ πρόκειμαι αὐτός χαρά ὑπομένω σταυρός , αἰσχύνη καταφρονέω . οὕτως καί ἐνταῦθα δείκνυμι καί αὐτός οὗτος ποιέω , καί ὁ προφήτης ἄνωθεν προαναφωνέω · διό καί ἐπάγω , καθώς γράφω , ὁ ὀνειδισμός ὁ ὀνειδίζω σύ ἐπιπίπτω ἐπί ἐγώ . τις δέ εἰμί , οὐχ ἑαυτοῦ ἀρέσκω ; ἔξεστι αὐτός μή ὀνειδίζω , ἔξεστι μή πάσχω ὅσπερ πάσχω , εἰμί γε ἐθέλω ὁ ἑαυτοῦ σκοπέω · ἀλλά ἄλλος οὐ ὁράω , ἀλλά ὁ ἡμέτερος σκοπέω , ὁ ἑαυτοῦ παραδίδωμι . καί τίς ἕνεκα οὐ εἶπον , ἑαυτοῦ κενόω ; ὅτι2 οὖον οὗτος δουλέω δείκνυμι μόνος , ὅτι ἄνθρωπος γίγνομαι , ἀλλά ὅτι καί ὑδρίσθη , καί πονηρός παρά πολύς λαμβάνω δόξα , ἀσθενής εἰμί νομίζω . εἰμί γάρ υἱός εἰμί , φημί , ὁ Θεός , κατάδηλος ἀπό ὁ σταυρός · καί , ἄλλος σῴζω , ἑαυτοῦ οὖον δύναμαι σῴζω . Ζεύς πρᾶγμα μνημονεύω χρησιμεύω αὐτός εἰς ὁ παρουσία ὑπόθεσις , καί δείκνυμι πολύς πάλιν ὁ ἐπαγγέλλω . οὖον γάρ ὁ Χριστός δείκνυμι ὀνειδίζω μόνος , ἀλλά καί ὁ πατήρ · ὁ ὀνειδισμός γάρ ὁ ὀνειδίζω σύ ἐπιπίπτω , φημί , ἐπί ἐγώ . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί οὐδείς συμβαίνω καινός , οὐδείς ξένος . ὁ γάρ ἐπί ὁ Παλαιή ὀνειδίζω αὐτός μελετάω , οὗτος καί κατά ὁ παῖς μαίνομαι . οὗτος δέ γράφω , ἵνα μέμφομαι . ἐνταῦθα αὐτός καί εἰς πειρασμός ὑπομονή ἀλείφω λείπω · ὡς γάρ προγράφω , φημί , εἰς διδασκαλία ἐγώ προγράφω · ἵνα διά ὁ ὑπομονή καί ὁ παράκλησις ὁ Γραφής ὁ ἐλπίς ἔχω , οὗτος εἰμί , ἵνα μή ἐκπίπτω . ποικίλος γάρ ὁ ἀγών εἰμί , ἔξωθεν , ἵνα νευρόω καί παρακαλέω παρά ὁ Γραφής , ὑπομονή ἐπιδείκνυμι , νάω ἐν ὑπομονή ζῶ , Μένων ἐπί ὁ ἐλπίς . οὗτος γάρ ἀλλήλων εἰμί κατασκευαστικός , ὁ ὑπομονή ὁ ἐλπίς , ὁ ἐλπίς ὁ ὑπομονή · ὅσπερ ἀμφότερος ἀπό ὁ Γραφής γίγνομαι . εἶτα πάλιν εἰς εὐχή περιτρέπω ὁ λόγος , λέγω · ὁ δέ θεός ὁ ὑπομονή καί ὁ παράκλησις δήω σύ ὁ αὐτός φρονέω ἐν ἀλλήλων , κατά Χριστός Ἰησοῦς . ἐπεί γάρ εἶπον ὁ παρά ἑαυτοῦ , καί ὁ ὑπόδειγμα ἐπάγω ὁ Χριστός , καί ὁ ἀπό ὁ Γραφής προστίθημι μαρτυρία , δείκνυμι ὅτι μετά ὁ Γραφής καί αὐτός πάλιν διδασκὶ ὁ ὑπομονή . Ζεύς οὗτος λέγω , ὁ δέ θεός ὁ ὑπομονή καί ὁ παράκλησις δήω σύ ὁ αὐτός φρονέω ἐν ἀλλήλων , κατά Χριστός Ἰησοῦς . οὗτος γάρ εἰμί ἀγάπη ὁ , ὅσπερ ἑαυτοῦ τις φρονέω , οὗτος καί περί ὁ ἄλλος .