joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0442.1
ἐ · ὧν ὑδρίσα · Πῶς οὖν αὐτὸ λύει ; 'Ἐτέρῳ , ἔπερ ἔργῳ , ἀτόπῳ πάλιν . Εἰ γὰρ αἴτιος , φησί , σὺ τῆς νίκης ἐγένου , καὶ μετὰ ταῦτα κολάζῃ , ἀδίκια τὸ γενόμενον · εἰ δὲ οὐχ ἀδίκως , κολάξῃ δέ , οὐκέτι αἴτιος αὐτῷ τῆς νίκης γέγονας . Καὶ ὅρα τὴν εὐλάβειαν τὴν ἀποστολικήν . Εἰπὼν γάρ , Μὴ ἀδίκος ὁ Θεὸς ὁ ἐπίσκεψις τὴν ὀργήν ; ἐπήγαγε , Κατὰ ἄνθρώπου λέγω . Ὡς ἂν τις , φησί , κατὰ ἀνθρώπινον διαλεχθῇ λογισμόν · πολὺ γὰρ καὶ τὰ παρ' ἡμῖν δοκοῦντα εἶναι δικία ὑπερβαίνει τοῦ Θεοῦ ἡ δικαιοκρισία , καὶ ἔχει τινὶ , καὶ ἑτέρους ἀπορρήτους λόγους . Εἶτα ἐπειδὴ ἀπαρξί · ἦν , καὶ ἐκ δευτέρου τὸ αὐτὸ λέγει πάλιν · Εἰ γὰρ ἡ ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ἐμῷ ψεύδει ἐπερίσσευσεν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ , τί ἔτι κἀγὼ ὡς ἁμαρτωλὸς κριθήσομαι ; Εἰ γὰρ ὁ Θεός , φησί , φιλάνθρωπος καὶ δίκαιος ἐφάνη καὶ ἀγαθός , ἐξ ὧν σὺ παρήκουσας , οὐ μόνον οὐχ ὀφείλεις κολαζέσθαι , ἀλλὰ καὶ εὐεργετεῖσθαι . Εἰ δὲ τοῦτο , εὐρεθήσεταί τε ἀποπον ἐκεῖνο , καὶ παρὰ πολλῶν περιφερομένου , τὸ ἐκ τῶν κακῶν εἶναι τὰ καλά , καὶ αἰτία τῶν καλῶν τὰ κακά · καὶ ἀνάγκη δὲ δυοῖν ἑτέρων , ἢ κολάζοτα δόκιμον φαίνεσθαι , ἢ μὴ κολάζεσθαι ἀπὸ τῶν ἡμετέρων κακῶν ἔχειν τὰ νικητήρια · ἄπερ ἀμαρτιρα μεθ' ὑπερβολῆς ἀτοπα . Ὑπερ δεῖνυς καὶ αὐτός , τοὺς πατέρας τῶν τοιούτων ἐπεισάγειν δογμάτων Ἕλληνας , ἀρχεῖν γράψας εἰς κατηγορίαν τῶν εἰρημένων , τὴν ποιότητα τῶν προσώπων τῶν ταῦτα λεγόντων . Τότε γὰρ ἡμᾶς κωμωδῶσιν ἐλεγον , ὅτι Ποιήσωμεν τὰ κακά , ἵνα ἐλθῇ τὰ ἀγαθά · διὸ καὶ πῶς αὐτὸ σαφῶς οὐτω λέγων · Εἰ μὴ καθὼς βλασφημούμεθα , καὶ καθὼς φασί τινες ἡμᾶς λέγειν , ὅτι Ποιήσωμεν τὰ κακά , ἵνα ἐλθῇ τὰ ἀγαθά · ὧν τὸ κρῖμα ἐνδίκον ἐστιν . [ 480 ] Ἐπειδὴ γὰρ ἐλεγεν ὁ Παῦλος , Ὅπου ἐπλεῖσασεν ἡ ἁμαρτία , ὑπερεσερίσσευσεν ἡ χάρις , κωμωδῶντες αὐτὸν καὶ ἐτέρᾳ γνώμῃ διαστρέφοντες τὸ εἰρημένον ἐλεγον , ὅτι δεῖ κακίας ἐχεσθαι , ἵνα ἀπολαύσωμεν ἀγαθῶν . Ὁ δὲ Παῦλος οὐχ οὕτως ἔλεγε · διορθῶμεν γοῦν αὐτό , φησί · Τί οὖν ; ἐπιμενοῦμεν τῇ ἁμαρτίᾳ , ἵνα ἡ χάρις πλεονάσῃ ; Μὴ γένοιτο . Ὑπὲρ γὰρ τῶν παραληδόντων , φησί , εἴρηκα χρόνῳ , οὐχ ἵνα μελετῇν τοῦτο · ποιῶμεθα . Ταύτης γοῦν ἀπάγας τῆς ὑπονοίας , ἔστησεν αὐτὸ καὶ ἀδύνατον εἶναι λοιπόν . Οἷςτις γάρ , φησί , ἐπεθώμενον τῇ ἁμαρτίᾳ , πῶς δεῖ ζήσομεν ἐν αὐτῇ ; Γ' . Τῶν μὲν οὖν Ἑλλήνων εὐχολίας κατέδραμεν · ὁ γὰρ ἵς αὐτῶν σφῆρα διεφθαρτο · τῶν δὲ Ἰουδαίων εἰ καὶ ὁ βίος ἐδόκει παρημελησθαι , ἀλλ' ἢν προκαλύμματα τούτων μεγάλα , νόμος καὶ περιτομή , καὶ τὸ τὸν Θεὸν αὐτοῖς ὁμολογεῖν , καὶ τὸ πάντων εἶναι διδασκάλους . Διὰ τοῦτο καὶ τούτων αὐτῶν ἐγύμνωσε , καὶ πολλὰν ἐδείξεν ἐκ τούτων κολαζομένους , εἰς ὅ καὶ ἐνίοις τῶν λόγων συνέκλεισεν . Εἰ γὰρ μὴ κολάζονται , φησί , τοιαῦτα ποιούντες , ἀνάγκη τὸν βλάσφημον ἐκεῖνον περιφερέσθαι λόγον , τῷ , Ποιήσωμεν τὰ κακά , ἵνα ἐλθῇ τὰ ἀγαθά . Εἰ γὰρ τοῦτο ἀσεβές , καὶ οἱ λέγοντες αὐτὸ δίκην δώσουσι ( τοῦτο γὰρ ὑδηλώσεν εἰπών , Ὅν τὸ κρῖμα ἐνδίκον ἐστιν ) , εὐδῆλον ὅτι κολάζονται . Εἰ γὰρ οἱ λέγοντες , τιμωρίας ἄξιοι , πολλῷ μᾶλλον οἱ πράσσοντες · εἰ δὲ ἄξιοι τιμωρίας , ὡς ἁμαρτηκότες ἄξιοι . Οὐ γὰρ ἄνθρωπός ἐστιν ὁ κολάζων , ἵνα καὶ τις ὑποπτεύσῃ τὸ ψιφῶν , ἀλλ' ὁ Θεὸς ὁ δικαίως πάντα ποιῶν . Εἰ δὲ δικαίως τιμωροῦνται , ἀδίκως ἐκεῖνοι ἐλεγον , ἄπερ ἐλεγον οἱ κωμωδῶντες ἡμᾶς · πάντα γὰρ ὁ Θεὸς ἐπραξε καὶ
Lemmas: εἰ · ὅς ὑδρίσα · Πῶς οὖν αὐτός λύω ; Ἔτερος , ἔπερος ἔργον , ἄτοπος πάλιν . εἰμί γάρ αἴτιος , φημί , σύ ὁ Νίκη γίγνομαι , καί μετά οὗτος κολάζω , ἀδικία ὁ γίγνομαι · εἰμί δέ οὐ ἄδικος , Κολαξή δέ , οὐκέτι αἴτιος αὐτός ὁ Νίκη γίγνομαι . καί ὁράω ὁ εὐλάβεια ὁ ἀποστολικός . εἶπον γάρ , μή ἄδικος ὁ θεός ὁ ἐπίσκεψις ὁ ὀργή ; ἐπάγω , κατά ἄνθρωπος λέγω . ὡς εἄν τις , φημί , κατά ἀνθρώπινος διαλέγω λογισμός · πολύς γάρ καί ὁ παρά ἐγώ δοκέω εἰμί δίκιο ὑπερβαίνω ὁ Θεός ὁ δικαιοκρισία , καί ἔχω τις , καί ἕτερος ἀπόρρητος λόγος . εἶτα ἐπεί ἀπαρξί · εἰμί , καί ἐκ δύο ὁ αὐτός λέγω πάλιν · εἰμί γάρ ὁ ἀλήθεια ὁ Θεός ἐν ὁ ἐμός ψεύδω περισσεύω εἰς ὁ δόξα αὐτός , τίς ἔτι ἐγώ ὡς ἁμαρτωλός κρίνω ; εἰμί γάρ ὁ Θεός , φημί , φιλάνθρωπος καί δίκαιος φαίνω καί ἀγαθός , ἐκ ὅς σύ παρακούω , οὖον μόνος οὐ ὀφείλω κολάζω , ἀλλά καί εὐεργετέω . εἰμί δέ οὗτος , εὑρίσκω τε ἀποπονέω ἐκεῖνος , καί παρά πολύς περιφέρω , ὁ ἐκ ὁ κακός εἰμί ὁ καλός , καί αἰτία ὁ καλός ὁ κακός · καί ἀνάγκη δέ δύο ἕτερος , ἢ κολάζω δόκιμος φαίνω , ἢ μή κολάζω ἀπό ὁ ἡμέτερος κακός ἔχω ὁ νικητήριος · Ἄπερ αμάρτυρος μετά ὑπερβολή ἄτοπος . ὑπερ Δεινῦς καί αὐτός , ὁ πατήρ ὁ τοιοῦτος ἐπεισάγω δόγμα Ἕλλην , ἄρχω γράφω εἰς κατηγορία ὁ εἴρω , ὁ ποιότης ὁ πρόσωπον ὁ οὗτος λέγω . τότε γάρ ἐγώ κωμῳδέω λέγω , ὅτι ποιέω ὁ κακός , ἵνα ἔρχομαι ὁ ἀγαθός · διό καί πῶς αὐτός σαφῶς οὗτος λέγω · εἰμί μή καθώς βλασφημέω , καί καθώς φημί τις ἐγώ λέγω , ὅτι ποιέω ὁ κακός , ἵνα ἔρχομαι ὁ ἀγαθός · ὅς ὁ κρίμα ἔνδικος εἰμί . [ 480 ] ἐπεί γάρ λέγω ὁ Παῦλος , ὅπου πλέω ὁ ἁμαρτία , ὑπερεσερίσσευσεν ὁ χάρις , κωμῳδέω αὐτός καί ἕτερος γνώμη διαστρέφω ὁ εἴρω λέγω , ὅτι δεῖ κακία ἔχω , ἵνα ἀπολαύω ἀγαθός . ὁ δέ Παῦλος οὐ οὕτως λέγω · διορθόω γοῦν αὐτός , φημί · τις οὖν ; ἐπιμένω ὁ ἁμαρτία , ἵνα ὁ χάρις πλεονάζω ; μή γίγνομαι . ὑπέρ γάρ ὁ παραληδόντων , φημί , εἴρω χρόνος , οὐ ἵνα μελετάω οὗτος · ποιέω . Ταύτη γοῦν ἀπάγω ὁ ὑπόνοια , ἵστημι αὐτός καί ἀδύνατος εἰμί λοιπός . Οἷςτις γάρ , φημί , ἐπιτίθημι ὁ ἁμαρτία , πῶς δεῖ ζῶ ἐν αὐτός ; γε . ὁ μέν οὖν Ἕλλην εὐκολία κατατρέχω · ὁ γάρ ἴς αὐτός σφῆρος διαφθείρω · ὁ δέ Ἰουδαῖος εἰμί καί ὁ βίος δοκέω παραμελέω , ἀλλά εἄν προκάλυμμα οὗτος μέγας , νόμος καί περιτομή , καί ὁ ὁ θεός αὐτός ὁμολογέω , καί ὁ πᾶς εἰμί διδάσκαλος . Ζεύς οὗτος καί οὗτος αὐτός γυμνόω , καί πολύς δείκνυμι ἐκ οὗτος κολάζω , εἰς ὅς καί ἔνιοι ὁ λόγος συγκλείω . εἰμί γάρ μή κολάζω , φημί , τοιοῦτος ποιέω , ἀνάγκη ὁ βλάσφημος ἐκεῖνος περιφέρω λόγος , ὁ , ποιέω ὁ κακός , ἵνα ἔρχομαι ὁ ἀγαθός . εἰμί γάρ οὗτος ἀσεβής , καί ὁ λέγω αὐτός δίκη δίδωμι ( οὗτος γάρ ὑδηλώσεν εἶπον , ὅς ὁ κρίμα ἔνδικος εἰμί ) , ευδηλος ὅτι κολάζω . εἰμί γάρ ὁ λέγω , τιμωρία ἄξιος , πολύς μᾶλλον ὁ πράσσω · εἰμί δέ ἄξιος τιμωρία , ὡς ἁμαρτάνω ἄξιος . οὖον γάρ ἄνθρωπος εἰμί ὁ κολάζω , ἵνα καί τις ὑποπτεύω ὁ ψιφῶν , ἀλλά ὁ θεός ὁ δικαίως πᾶς ποιέω . εἰμί δέ δικαίως τιμωρέω , ἄδικος ἐκεῖνος λέγω , Ἄπερ λέγω ὁ κωμῳδέω ἐγώ · πᾶς γάρ ὁ θεός πράσσω καί