joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0678.1
χειρας τῶν ὑπὲρ ἀρετῆς πονούντων , μὴδὲ ἐπιεινῆς τὴν ῥαθυμίαν τῶν καθευδόντων . Εἰ γὰρ πεισθῆναι οἱ πολλοί , ὅτι γένενα οὐκ ἔστι , πότε ἀποστήσονται τῆς κακίας ; πῶς δὲ καὶ τὸ δίκαιον φαίνεται ; Οὐ λέγω ἐπὶ ἁμαρτωλῶν καὶ δικαίων , ἀλλ’ ἐπὶ ἁμαρτωλῶν καὶ ἁμαρτωλῶν . Διὰ τί ὁ μὲν ἐκολάσθη ἐνταῦθα , ὁ δὲ οὐχ ἐκολάσθη τὰ αὐτὰ ἁμαρτίων , ἢ καὶ πολλῷ χαλεπώτερα ; Εἰ γὰρ οὐκ ἔστι γένενα , οὐδὲν ὑπὲρ τούτων δυνήσῃ ἀπολογησάσθαι τοῖς ἐγκλοῦσι . Διὸ παρακαλῶ παυσάμενους τοῦ γέλωτος τούτου , ἐπιστοιμίζειν τοὺς ὑπὲρ τούτων ἡμῖν ἀντιλέγοντας . Καὶ γὰρ καὶ τῶν μικροτότων καὶ ἐν τοῖς ἁμαρτήμασι καὶ ἐν τοῖς κατορθώμασιν ἀκριβὴς ἔσται ἡ ἐξέτασις . Καὶ γὰρ καὶ ὀφθαλμοῖς ἀκολάστοις δώσομεν δίκην , καὶ ῥήματος ἄργου , καὶ γέλωτος καὶ λοιδορίας ἀπλῶς , καὶ εὐημερείας , καὶ μέθης εὐθύνας φέρειν μεν ἂς πάλιν καὶ ἐν τοῖς ἀγαθοῖς καὶ ποτηρίῳ ψυχροῦ ληψόμεθα μισθὸν καὶ λόγου ἀγαθοῦ καὶ στεναγμοῦ μόνου . Δὸς γάρ , φησί , τὸ σημεῖον ἐπὶ τὸ πρόσωπον τῶν στεναζόντων καὶ κατοδυνημένων · πῶς οὖν τολμᾶς εἰπεῖν , ὅτι ὁ μετὰ τοσαύτης ἀκριβείας ἐξετάζων τὰ ἡμέτερα , ἀπλῶς καὶ εἰκῇ τὴν γένναν ἠπείλησε ; Μὴ , παρακαλῶ , μὴ ταῖς κεναῖς ταύταις ἐλπίσι σαυτὸν ἀπολῦσαι , ἀλλὰ τοὺς πειθομένους . Εἰ γὰρ τοῖς ἡμετέροις ἀποστείς λόγους , ἐξέτασον Ἰουδαίους , Ἕλληνας , αἱρετικούς ἅπαντας , καὶ πάντες ὡς ἐξ ἑνὸς στόματος ἀποκρίνονται , ὅτι κρίσις ἔσται καὶ ἀντίδοσις . Ἄλλ’ οὐκ ἀρκοῦσι τὸν ἄνθρωπον οἱ τοὺς δαιμόνας αὐτοῦ , καὶ ἀκούση βουόντων · Τί ἤλθες ὧδε πρὸ καιροῦ Βασιλίσια ἡμᾶς ; καὶ ταῦτα πάντα συναγαγὼν πείσον τὴν ψυχὴν μὴ μάτην λῃρεῖν , ἵνα μὴ διὰ τῆς πείρας μάθῃ τὴν γένναν , ἀλλ’ ἐντεῦθεν σωφρονισθεῖσα καὶ τὰς βασάνους ἐκείνας δυνήσῃ διαφυγεῖν , καὶ τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἐπιτύχῃ , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ , διὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: χείρ ὁ ὑπέρ ἀρετή πονέω , μηδέ επιεινω ὁ ῥᾳθυμία ὁ καθεύδω . εἰμί γάρ πείθω ὁ πολύς , ὅτι γένενα οὐ εἰμί , πότε ἀφίστημι ὁ κακία ; πῶς δέ καί ὁ Δίκαιος φαίνω ; οὖον λέγω ἐπί ἁμαρτωλός καί Δίκαιος , ἀλλά ἐπί ἁμαρτωλός καί ἁμαρτωλός . Ζεύς τίς ὁ μέν κολάζω ἐνταῦθα , ὁ δέ οὐ κολάζω ὁ αὐτός ἁμάρτημα , ἢ καί πολύς χαλεπός ; εἰμί γάρ οὐ εἰμί γένενα , οὐδείς ὑπέρ οὗτος δύναμαι ἀπολογέομαι ὁ ἐγκλάω . Διὸ παρακαλέω παύω ὁ γέλως οὗτος , επιστοιμιζεω ὁ ὑπέρ οὗτος ἐγώ ἀντιλέγω . καί γάρ καί ὁ μικρός καί ἐν ὁ ἁμάρτημα καί ἐν ὁ κατόρθωμα ἀκριβής εἰμί ὁ ἐξέτασις . καί γάρ καί ὀφθαλμός ἀκόλαστος δίδωμι δίκη , καί ῥῆμα Ἄργος , καί γέλως καί λοιδορία ἀπλόος , καί εὐημερείας , καί μέθη εὐθύνω φέρω μέν ὅς πάλιν καί ἐν ὁ ἀγαθός καί ποτήριον ψυχρός λαμβάνω μισθός καί λόγος ἀγαθός καί στεναγμός μόνος . δός γάρ , φημί , ὁ σημεῖον ἐπί ὁ πρόσωπον ὁ στενάζω καί κατοδυνάω · πῶς οὖν Τολμᾶς εἶπον , ὅτι ὁ μετά τοσοῦτος ἀκρίβεια ἐξετάζω ὁ ἡμέτερος , ἀπλόος καί εἰκῇ ὁ γέννα ἀπειλέω ; μή , παρακαλέω , μή ὁ κενός οὗτος ἐλπίς σαυτοῦ ἀπολύω , ἀλλά ὁ πείθω . εἰμί γάρ ὁ ἡμέτερος αφίσταμαι λόγος , ἐξετάζω Ἰουδαῖος , Ἕλλην , αἱρετικός ἅπας , καί πᾶς ὡς ἐκ εἷς στόμα ἀποκρίνω , ὅτι κρίσις εἰμί καί Ἀντίδοσις . ἄλλος οὐ ἀρκέω ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ δαίμων αὐτός , καί ἀκούω βοῦς · τις ἔρχομαι ὧδε πρό καιρός βασιλιθεος ἐγώ ; καί οὗτος πᾶς συνάγω πείθω ὁ ψυχή μή μάτην ληρέω , ἵνα μή διά ὁ πείρω μανθάνω ὁ γέννα , ἀλλά ἐντεῦθεν σωφρονίζω καί ὁ βάσανος ἐκεῖνος δύναμαι διαφεύγω , καί ὁ μέλλω ἀγαθός ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ , διά ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .