joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0487.1
μὲν τοῦ θανάτου ἐμνημόνευσεν , οὐκ εἶπε , Σὺμφυτοι τῷ θανάτῳ , ἀλλὰ , Τῷ ὀνόματι τοῦ θανάτου · ἥνixa δὲ τῇ ἀναστάσει , οὐκ εἶπε , Τῷ ὀνόματι τῆς ἀναστάσεως , ἀλλ’ Αὐτῆς τῆς ἀναστάσεως ἐσόμεθα . Καὶ οὐκ εἶπε , Γεγόναμεν , ἀλλ’ Ἑσόμεθα , καὶ τοῦτο πάλιν δηλῶν τὸ ῥῆμα ἐκεῖνον τὴν οὐδέπω γεγενημένην ἀνάστασιν , ἀλλὰ μέλλουσαν . Εἶτα βουλόμενος ἀξιόπιστον ποιῆσαι τὸν λόγον , δείκνυσιν ἑτέραν ἀνάστασιν ἐνταῦθα γενομένην πρὸ ἐκείνης , ἵνα ἀπὸ τῆς παρούσης καὶ τῇ μελλούσῃ πιστεύσῃς . Εἰπὼν γάρ , ὅτι σύμφυτοι ἐσόμεθα τῆς ἀναστάσεως , ἐπήγαγε · Τοῦτο γινώσκοντες , ὅτι ὁ παλαιὸς ἡμῶν ἄνθρωπος συνεσταυρώθη , ἵνα καταρθῇ τὸ σῶμα τῆς ἁμαρτίας · ὅμω καὶ αἰτίαν καὶ ἀπόδειξιν τῆς μελλούσης τίθεῖς ἀναστάσεως . Καὶ οὐκ εἶπεν , Ἑσταυρώσται , ἀλλὰ , Συνεσταυρώσται , ἐγγὺς ἄγων τὸ βάπτισμα τῷ σταυρῷ . Διὸ καὶ ἀνωτέρω ἔλεγε , Σὺμφυτοι τῷ ὀνόματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ γεγόνημεν , ἵνα καταργηθῇ τὸ σῶμα τῆς ἁμαρτίας , οὐ τὸ σῶμα τοῦτο οὕτω καλὸν , ἀλλὰ τὴν πονηρίαν ἅπασαν . Ὡσπερ γὰρ παλαιὸν ἄνθρωπον λέγει τὴν διόλκρον κακίαν , οὕτω καὶ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου τὴν ἀπὸ τῶν διαφόρων μερῶν πονηρίας συγκειμένην πάλιν κακίαν . Καὶ ὅτι οὐ στοχαμὸς τὸ εἰρημένον , ἀπὸ τοῦ Παύλου τοῦτο αὐτὸ διὰ τῶν ἑξῆς ἐρμηνεύσαντος ἀκούσον . Εἰπὼν γάρ , Ἴνα καταργηθῇ τὸ σῶμα τῆς ἁμαρτίας , ἐπήγαγε · Τοῦ μηκέτι δουλεύειν ἡμᾶς τῇ ἁμαρτίᾳ . Ταύτη γὰρ αὐτὸ εἶναι βούλεται νεκρόν , οὐχ ὥστε ἀφανισθῆναι καὶ ἀποθανεῖν , ἀλλ’ ὥστε μὴ ἁμαρτάνειν . Καὶ πρὸ ὧν ἐτι · σαφέστερον αὐτὸ ποιεῖ · Ὁ γὰρ ἀποθανών , φησί , δεδικαίωται ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας . Περὶ πάντὸς ἀνθρώπου τοῦτο φησίν , ὅτι ὡσπερ ὁ ἀποθανὼν ἀπήλλασται τοῦ λοιποῦ τοῦ ἁμαρτάνειν , νεκρὸς κείμενος , οὕτω καὶ ὁ ἀναβὰς ἀπὸ τοῦ βαπτισματος · ἐπειδὴ γὰρ ἅπαξ ἀπέθανεν ἐκεῖ , νεκρὸν δεῖ μένειν διαπαντὸς τῇ ἁμαρτίᾳ .
Lemmas: μέν ὁ θάνατος μνημονεύω , οὐ εἶπον , σύμφυτος ὁ θάνατος , ἀλλά , ὁ ὄνομα ὁ θάνατος · ὅς δέ ὁ ἀνάστασις , οὐ εἶπον , ὁ ὄνομα ὁ ἀνάστασις , ἀλλά αὐτός ὁ ἀνάστασις εἰμί . καί οὐ εἶπον , γίγνομαι , ἀλλά ἕννυμι , καί οὗτος πάλιν δηλόω ὁ ῥῆμα ἐκεῖνος ὁ οὐδέπω γίγνομαι ἀνάστασις , ἀλλά μέλλω . εἶτα βούλομαι ἀξιόπιστος ποιέω ὁ λόγος , δείκνυμι ἕτερος ἀνάστασις ἐνταῦθα γίγνομαι πρό ἐκεῖνος , ἵνα ἀπό ὁ πάρειμι καί ὁ μέλλω πιστεύω . εἶπον γάρ , ὅτι σύμφυτος εἰμί ὁ ἀνάστασις , ἐπάγω · οὗτος γιγνώσκω , ὅτι ὁ παλαιός ἐγώ ἄνθρωπος συσταυρόομαι , ἵνα καταίρω ὁ σῶμα ὁ ἁμαρτία · ὁμός καί αἴτιος καί ἀπόδειξις ὁ μέλλω τίθημι ἀνάστασις . καί οὐ εἶπον , Ἑσταυρώσται , ἀλλά , Συνεσταυρώσται , ἐγγύς ἄγω ὁ βάπτισμα ὁ σταυρός . Διὸ καί ἀνωτέρω λέγω , σύμφυτος ὁ ὄνομα ὁ θάνατος αὐτός γίγνομαι , ἵνα καταργέω ὁ σῶμα ὁ ἁμαρτία , οὖον ὁ σῶμα οὗτος οὗτος καλός , ἀλλά ὁ πονηρία ἅπας . ὡς γάρ παλαιός ἄνθρωπος λέγω ὁ διόλκρον κακία , οὗτος καί σῶμα ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὁ ἀπό ὁ διάφορος μέρος πονηρία σύγκειμαι πάλιν κακία . καί ὅτι οὖον στοχαμὸς ὁ εἴρω , ἀπό ὁ Παῦλος οὗτος αὐτός διά ὁ ἑξῆς ἐρμηνεύω ἀκούω . εἶπον γάρ , ἵνα καταργέω ὁ σῶμα ὁ ἁμαρτία , ἐπάγω · ὁ μηκέτι δουλεύω ἐγώ ὁ ἁμαρτία . Ταύτη γάρ αὐτός εἰμί βούλομαι νεκρός , οὐ ὥστε ἀφανίζω καί ἀποθνῄσκω , ἀλλά ὥστε μή ἁμαρτάνω . καί πρό ὅς ἔτι · σαφής αὐτός ποιέω · ὁ γάρ ἀποθνῄσκω , φημί , δικαιόω ἀπό ὁ ἁμαρτία . περι πᾶς ἄνθρωπος οὗτος φημί , ὅτι ὡς ὁ ἀποθνήσκω ἀπαλλάσσω ὁ λοιπός ὁ ἁμαρτάνω , νεκρός κεῖμαι , οὗτος καί ὁ ἀναβαίνω ἀπό ὁ βάπτισμα · ἐπεί γάρ ἅπαξ ἀποθνῄσκω ἐκεῖ , νεκρός δεῖ μένω διαπαντός ὁ ἁμαρτία .