joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0683.4
α’ . Ἀεὶ μὲν μνημονεύειν Θεοῦ καλόν , καὶ πᾶν καλόν · καὶ τὸ ἄν γένοιτ’ ἂν τούτου κάλλιον ; Ἡ γὰρ τῶν κρι-μάτων αὐτοῦ μνήμη παράκλησιν παρέχει , καθὼς φησιν ὁ Προφήτης · Ἐμνήσθη τῶν κριμάτων σου τῶν ἀπ’ αἰῶνος , Κύριε , καὶ παρεκλήθην . Πόσον λοιπὸν παρά-κλησιν καὶ παραμυθίαν εἴκως καὶ εὐφροσύνην ὑποδέχε-σθαι τὸν ἀεὶ τοῦ Θεοῦ μνημονεύοντα ; καθὼς πάλιν ὁ αὐτὸς Προφήτης λέγει · Ἐμνήσθη τοῦ Θεοῦ , καὶ ἠγ-ράνθη . Καὶ γενόμενος ἐν ἀπολαύσει τῆς ἐκ τῆς μνή-μης ταύτης εὐφροσύνης , οὐκ ἔτι ἠνέχθη τὸ ἄλλο ἐπὶ μνήμης φέρειν , εἰ μὴ μόνον τοῦ Θεοῦ , λέγων · Κύριε , μνησθήσομαι τῆς δικαιοσύνης σου μόνου · καὶ πάλιν , Μνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου ἐν ἀσῃ γενεὰ καὶ γενεά . Καὶ ἀλλαγὴν πάλιν καθολικώτερον λέγει · Μνη-σθήσομαι καὶ ἐπιστραφήσομαι πρὸς Κύριον πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς . Ὥς δὴ ὡφέλειαν παρέχει ἡ τοῦ Θεοῦ μνήμη ; ὅρῃς δὴν ἰσχὺν παρέχει , ὡς καὶ τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης ἐλκύσαι πρὸς ταύτην ; Καὶ οὐ μόνον εὐδαιμονίας ἡλευθέρωσεν , ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς μνή-μης αὐτῶν λήθην ἐνεποιήσεν . Ἐλευθερίαν γὰρ ὑπὸ τῆς τοῦ Θεοῦ μνήμης καὶ φωτισθέντα καὶ γυμνώσαντα Θεὸν ἀληθινόν , λέγουσι περὶ τῶν ματαίων εἰδῶλων · Οὐ μὴ μνησθῶ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν διὰ χειλέων μου . Εἰδὲς μνήμης Θεοῦ ἰσχύν ; εἶδες ἀλλοιωτὴν ἀγαθὴν ; εἶδες μετ-ριεκείαν ἐπαινουμένην ; Ἀληθῶς Αὐτὴ ἡ ἀλλοιώσις τῆς δεξιᾶς τοῦ Ὑψίστου , ἡγου τῆς Χριστοῦ ἐπιθυ-μίας , δὲ ἐστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς , δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο . Λοιπὸν καλῶς ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου εἶπον , ὅτι πάντων τῶν καλῶν κάλλιον τὸ μνημονεύειν Θεοῦ . Ταύτης τῆς μνήμης ἐν πείρᾳ γενόμενος ὁ Προφήτης , καὶ τὴν ἐξ αὐτῆς ὠφέλειαν ἐπιλαβόμενος , πάντων ἡθύνων τε καὶ τῶν τετράνων ὡςπερ ἐπιλαβόμενος , ὡς καὶ τὸ φαγεῖν τὸν ἄρτον , ἔλεγε · Κύριε , μνησθήσομαι τῆς δικαιοσύ-νης σου μόνου · καὶ , Οὐ μὴ ἐκλιλάθωμαι τῶν δικαιω-μάτων σου . Τῆς τοιαύτης μνήμης τὴν ὠφέλειαν καὶ ὁ Ἀπόστολος εὑρὼν καὶ γευσάμενος ἔλεγεν , οὐ πρὸς Τι-μόθεον μόνον , ἀλλὰ πρὸς πάντα ἄνθρωπον , Τιμοθέῳ λέ-γων · Μνημόνευε Χριστὸν Ἰησοῦν ἐγερμένον ἐκ νεκρῶν . Καὶ ὡςπερ ὁ ἔχων θησαυρὸν ἐν τινὶ τόπῳ κρυμμένον , πᾶσαν ὥραν , ἡμέραν τε καὶ νύκτα διὰ τὸν τοῦτο ἔχει ἔστι , καὶ ὡςπερ τις σιδηροδέσμιος παραμένει , [ 762 ] καὶ οὔτε κἂν βραχὺ τοῦ τόπου ἀφίσταται , καθὼς καὶ ὁ Κύριος εἶπεν , Ὅπου ὁ θησαυρός , ἐκεῖ ἐστί καὶ ἡ καρδία ὑμῶν · οὕτω καὶ ὁ ἐπιθυμῶν ἐκείνης τῆς ὠραιότητος καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐπουρανίου νυμφίου , καὶ αὐτὸ ἐκεῖνον μόνον μνημονεύει , ἐλκόμενος ὑπὸ τοῦ θείου ἔρωτος καὶ τῆς ἀκορέστου ἐπιθυμίας , φάλλων δὲ μετὰ τοῦ ἱεροφάντου Δαυὶδ τῷ , Ἐμνήσθη τοῦ Θεοῦ , καὶ ἠγράνθη . Τοῦτο καὶ ὁ Κύριος ἐντείλατο ἡμῖν λέγων · Τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν . Ὥρῃς πῶς μνημονεύεσθαι θέλει παρ’ ἡμῶν αὐτὸς ὁ Κύριος ; Μνημονεύσωμεν οὖν φιλόχριστοι τοῦ Θεοῦ πάν-τοτε , καὶ μὴ ἐπιλαβώμεθα , ἵνα μὴ καὶ ἡμᾶς ὀνειδίσῃ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ὅτι Θεὸν τὸν γεννήσαντά σε ἐγασ-δλίσεως , καὶ ἐξελάθου Θεοῦ τοῦ τρέφοντός σε . Ἀλλὰ τοῦ μὲν μνημονεύειν Θεοῦ μὴ παυώμεθα , καὶ ὑπὸ τῆς μνημονευθῆναι ἡμῶν , αὐτὸν κράζειν μὴ ἀντιωμὴν Μνησθητί ἡμῶν , Κύριε , ὅταν ἐλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου . Ὡςπερ δὲ καλὸν μνημονεύειν Θεοῦ διὰ τὴν ἀκό-ραστον ἐκείνην εὐφροσύνην , οὕτω πάλιν μέγα κέρδος καὶ ὠφέλειαν ἔχει ἂν ἡ μνήμη , οὐ μόνον τῶν τετράνων καὶ λοιπῶν χαροποιῶν , ἀλλὰ καὶ τῶν σκυθρωπῶν καὶ λυπη-ρῶν . Καὶ γὰρ τῶν τοιούτων ἐνοσιὴν βεβαιώτερον ἀπερ-χάσεται τὸν μνήμονα , καὶ σπουδαιότερον γενέσθαι πα-ρασκευάσει . Καὶ ποίων , φησίν , σκυθρωπῶν ; Οὐχ ἄρνησις , ὡς οἴμαι , ἤδη καὶ διδαχθῆναι ζητεῖς ; Ἀκούσον ἐκ τῶν πολλῶν ὀλίγα , τοῦ βασανιζομένου πλουσίου οἰκτρῶς φωνῆς πρὸς τὸν ψιλὸν πατριάρχην Ἀβραὰμ γενομένης · ὅστις διὰ τὴν κακότητά σου ἐγὼ ἐν τῷ ἄβυσσῳ ἐκεῖνο καὶ φοβερὸν γάμα παρελθεῖν , ὅπερ ὡρῶν αὐτὸν ἡ ἀσπλαγχνία · ὁμοίως δὲ καὶ τὸν πέντε μαρτῶν παρὲ-νον , ὡςπερ τὸ ἀνέλεον ὁμοίως ἐξω τοῦ μακαρίου νυμ-φώνας ἀποκλεισθῆναι κατεδίκασεν · εἶτα πῶς ἐξ ἐωνύ-μων πάλιν τὸν ὀνειδισμὸν , τὴν αἰσχύνην , τὴν ἐντροπήν , καὶ τέλος καὶ ἐπώδυνον ἀπόκρισιν , τὸ , Πορεύεσθε ἀπ’ ἐμοῦ οἱ κατηργημένοι . Ἐννέει δὲ καὶ ἐκεῖνον καὶ μάλιστα
Lemmas: ὅς . ἀείς μέν μνημονεύω Θεός καλός , καί πᾶς καλός · καί ὁ ἄν γίγνομαι εἄν οὗτος καλός ; ὁ γάρ ὁ κρίμα αὐτός μνήμη παράκλησις παρέχω , καθώς φημί ὁ Προφήτης · Ἐμνάω ὁ κρίμα σύ ὁ ἀπό αἰών , κύριος , καί παρακαλέω . πόσος λοιπός παράκλησις καί παραμυθία ἵημι καί Εὐφρόσυνος ὑποδέχομαι ὁ ἀεί ὁ Θεός μνημονεύω ; καθώς πάλιν ὁ αὐτός Προφήτης λέγω · Ἐμνάω ὁ Θεός , καί ἀγείρω . καί γίγνομαι ἐν ἀπολαύω ὁ ἐκ ὁ μνήμη οὗτος Εὐφρόσυνος , οὐ ἔτι φέρω ὁ ἄλλος ἐπί μνήμη φέρω , εἰμί μή μόνος ὁ Θεός , λέγω · κύριος , μιμνήσκω ὁ δικαιοσύνη σύ μόνος · καί πάλιν , μιμνήσκω ὁ ὄνομα σύ ἐν ἄση γενεά καί γενεά . καί ἀλλαγή πάλιν καθολικός λέγω · μιμνήσκω καί ἐπιστρέφω πρός κύριος πᾶς ὁ πέρας ὁ γῆ . ὥ δή ὠφέλεια παρέχω ὁ ὁ Θεός μνήμη ; ὄρνυμι δήν ἰσχύς παρέχω , ὡς καί ὁ πέρας ὁ οἰκέω ἕλκω πρός οὗτος ; καί οὖον μόνος εὐδαιμονία ἐλευθερόω , ἀλλά καί αὐτός ὁ μνήμη αὐτός λήθη ἐμποιέω . ἐλευθερία γάρ ὑπό ὁ ὁ Θεός μνήμη καί φωτίζω καί γυμνόω θεός ἀληθινός , λέγω περί ὁ μάταιος εἴδωλον · οὖον μή μιμνήσκω ὁ ὄνομα αὐτός διά χεῖλος ἐγώ . ἀνάκλεις μνήμη Θεός ἰσχύς ; ὁράω ἀλλοιωτός ἀγαθός ; ὁράω μετ-ρικαιω ἐπαινέω ; ἀληθής αὐτός ὁ ἀλλοιόω ὁ δεξιός ὁ ὕψιστος , ἄγω ὁ Χριστός ἐπιθυμία , δέ εἰμί ἐν δεξιός ὁ πατήρ , διά ὅς ὁ πᾶς γίγνομαι . λοιπός καλῶς ἐν ἀρχή ὁ λόγος εἶπον , ὅτι πᾶς ὁ καλός καλός ὁ μνημονεύω Θεός . Ταύτη ὁ μνήμη ἐν πείρω γίγνομαι ὁ Προφήτης , καί ὁ ἐκ αὐτός ὠφέλεια ἐπιλαμβάνω , πᾶς ηθυναω τε καί ὁ τετραίνω ὡς ἐπιλαμβάνω , ὡς καί ὁ ἐσθίω ὁ ἄρτος , λέγω · κύριος , μιμνήσκω ὁ δικαιόσυνος σύ μόνος · καί , οὖον μή εκλιλανθανω ὁ δικαίωμα σύ . ὁ τοιοῦτος μνήμη ὁ ὠφέλεια καί ὁ ἀπόστολος εὑρίσκω καί γεύω λέγω , οὖον πρός Τιμόθεος μόνος , ἀλλά πρός πᾶς ἄνθρωπος , Τιμόθεος λέγω · μνημονεύω Χριστός Ἰησοῦς ἐγείρω ἐκ νεκρός . καί ὡς ὁ ἔχω θησαυρός ἐν τις τόπος κρύπτω , πᾶς ὥρα , ἡμέρα τε καί νύξ διά ὁ οὗτος ἔχω εἰμί , καί ὡς τις σιδηροδέσμιος παραμένω , [ 762 ] καί οὔτε κἀν βραχύς ὁ τόπος ἀφίστημι , καθώς καί ὁ Κύριος εἶπον , ὅπου ὁ θησαυρός , ἐκεῖ εἰμί καί ὁ καρδία σύ · οὗτος καί ὁ ἐπιθυμέω ἐκεῖνος ὁ ὡραιότης καί ὁ ἐλευθερία ὁ ἐπουράνιος νυμφίος , καί αὐτός ἐκεῖνος μόνος μνημονεύω , ἕλκω ὑπό ὁ θεῖον Ἔρως καί ὁ ἀκόρεστος ἐπιθυμία , φαλλός δέ μετά ὁ ἱεροφάντης Δαυίδ ὁ , Ἐμνάω ὁ Θεός , καί ἐγείρω . οὗτος καί ὁ Κύριος ἐντέλλω ἐγώ λέγω · οὗτος ποιέω εἰς ὁ ἐμός ἀνάμνησις . Ὥρα πῶς μνημονεύω ἐθέλω παρά ἐγώ αὐτός ὁ Κύριος ; μνημονεύω οὖν φιλόχριστος ὁ Θεός πάντω , καί μή ἐπιλαμβάνω , ἵνα μή καί ἐγώ ὀνειδίζω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ὅτι θεός ὁ γεννάω σύ ἐγασ-δλίσεως , καί ἐκλανθάνω Θεός ὁ τρέφω σύ . ἀλλά ὁ μέν μνημονεύω Θεός μή παύω , καί ὑπό ὁ μνημονεύω ἐγώ , αὐτός κράζω μή ἀντιάω μιμνήσκω ἐγώ , κύριος , ὅταν ἔρχομαι ἐν ὁ βασίλεια σύ . ὡς δέ καλός μνημονεύω Θεός διά ὁ ἀκό-ραστον ἐκεῖνος Εὐφρόσυνος , οὗτος πάλιν μέγας κέρδος καί ὠφέλεια ἔχω εἄν ὁ μνήμη , οὖον μόνος ὁ τετραίνω καί λοιπός χαροποιός , ἀλλά καί ὁ σκυθρωπός καί λυπηρός . καί γάρ ὁ τοιοῦτος ἐνοσιὴν βέβαιος ἀπέρχομαι ὁ μνήμων , καί σπουδαῖος γίγνομαι παρασκευάζω . καί ποῖος , φημί , σκυθρωπός ; οὐχ ἄρνησις , ὡς οἴμη , ἤδη καί διδάσκω ζητέω ; ἀκούω ἐκ ὁ πολύς ὀλίγος , ὁ βασανίζω πλούσιος οἰκτρός φωνή πρός ὁ ψιλός πατριάρχης Ἀβραάμ γίγνομαι · ὅστις διά ὁ κακότης σύ ἐγώ ἐν ὁ ἄβυσσος ἐκεῖνος καί φοβερός γαμάω παρέρχομαι , ὅσπερ ὥρα αὐτός ὁ ἀσπλαγχνία · ὁμοίως δέ καί ὁ πέντε μάρτης παροινέω , ὡς ὁ ἀνέλεος ὁμοίως ἐξω ὁ μακάριος νύμφη ἀποκλείω καταδικάζω · εἶτα πῶς ἐκ ὠνύμων πάλιν ὁ ὀνειδισμός , ὁ αἰσχύνη , ὁ ἐντροπή , καί τέλος καί ἐπώδυνος ἀπόκρισις , ὁ , πορεύω ἀπό ἐγώ ὁ καταργέω . ἐννέω δέ καί ἐκεῖνος καί μάλιστα