joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0651.6
Ἐπειδὴ γὰρ σὺ παρέβης τὸν νόμον , διὰ τοῦτο ἐκείνος ἐπλήρωσεν , οὐχ ἵνα σὺ πληρώσῃς , ἀλλ’ ἵνα σοι τὰς ἐπαγγελίας βεβαιώσῃ τὰς πρὸς τοὺς πατέρας , ἵ · νόμος διαπτεσείν ἐποίει , δεῖκνὺς σε προσσεκρουχὸν καὶ τῆς κληρονομίας ὄντα ἀνάξιον · ὥστε καὶ σὺ κατὰ χάριν σώθῃς · καὶ γὰρ ἀποβελιψόμενος ἦς . Μὴ τοίνυν στασίαζε , μηδὲ φιλονεικεῖς ἀντεχόμενος ἀκαίρως τοῦ νόμου , ὃς καὶ τὰς ἐπαγγελίας ἐξέβαλεν ἂν , εἰ μὴ τοσαύτην ἔπαθεν ὑπὲρ σοῦ ὁ Χριστός . Ἐπαθε δὲ ταῦτα , οὐχ ἐπειδὴ σὺ ἄξιος ἦς σωτηρίας , ἀλλ’ ὡστε ἀληθεύσαι τὸν Θεόν . Εἰτα , ἵνα μὴ τοῦτο φυτῇ τιν ἐξ ἐθνῶν , φησίν · Τὰ δὲ ἔθνη ὑπὲρ ἔλους δοξάσω τὸν Θεόν . Ὁ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν · Οἱ μὲν Ἰουδαῖοι κἂν ἐπαγγελίας ἑ εἴχον , εἰ καὶ ἀνίασι ἦσαν · σὺ δὲ οὐδὲ τοῦτο , ἀλλ’ ἀπὸ φιλανθρωπίας ἐσώθης μόνης . Εἰ καὶ τὰ μάλιστα οὐδὲ ἐκείνοις ; τι πλὴν ἐγένετο ἀπὸ τῆς ἐπαγγελίας , εἰ μὴ παρεγένετο ὁ Χριστός ; Ἀλλ’ ὅμως ; ἵνα αὐτοὺς κεράσῃ , καὶ συγχωρήσῃ κατεξανίστασθαι τῶν ἀσθενειῶν , μέμνηται τῶν ἐπαγγελιῶν · περὶ δὲ τούτων φησίν , ὅτι ἐλαβέ ἐκείνησαν μόνον · διὸ καὶ δίκαιοι ἂν εἰεν μάλιστα δοξαζεῖν τὸν Θεόν . Δόξα δὲ Θεῷ , τὸ συνήφθαι , τὸ ἡμῶσθαι , τὸ ὁμοθυμαδὸν εὐφημεῖν , τὸ βαπτίζειν τὸν ἀσθενεστέρον , τὸ μὴ περιφρονεῖν ἀπορρηγνυμένου τοῦ μέλους . Εἰτα καὶ μαρτυρίας ἐπάγει , ἐν αἷς δεῖκνυσιν , ὅτι δι’ συνήφθαι τοὺς ἐξ Ἰουδαίων τοῖς ἐξ ἐθνῶν , οὕτω λέγων · Καθὼς γέγραπται · Διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαι σοι ἐν ἔθνεσι , Κύριε , καὶ τῷ ὀνόματί σου [ 726 ] ψαλῶ · καὶ , Εὐφράνθητε , ἔθνη , μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ · καὶ , Αἰνεῖτε , πάντα τὰ ἔθνη , τὸν Κύριον , ἐπαινέσατε αὐτόν , πάντες οἱ λαοί · καὶ , Ἔστω ἡ ρίζα τοῦ Ἰεσσαί , καὶ ὁ ἀνιστάμενος ἄρχειν ἔθνῶν · ἐπ’ αὐτῷ ἔθνη ἐλπιοῦσιν . Ταῦτα δὲ πάντα παρήγαγε , δεῖκνὺς ὅτι δεῖ ἡμῶσαι καὶ δοξάζειν τὸν Θεόν , ὁμοῦ καὶ τὸν ἐξ Ἰουδαίων καταστῆλον , ἵνα μὴ ἐπαίρῃται κατὰ τούτους , τῶν προφητῶν πάντων τούτους καλούντων , καὶ τὸν ἐξ ἐθνῶν πειθῶν μετράζειν , τῷ δεῖξαι πλείονος ὑπὲρ ὑμῶν ὄντα χάριτος . β' . Εἰτα πάλιν ἐπὶ εὐχὴν κατακλίνει τὸν λόγον , λέγων · Ὁ δὲ Θεὸς τῆς ἐλπίδος πληρώσαι ὑμᾶς πάσης χαρᾶς καὶ εἰρήνης ἐν τῷ πιστεύειν , εἰς τὸ περισσεύειν ὑμᾶς ἐν ἐλπίδι , ἐν δυνάμει Πνεύματος ἁγίου . Τούτεστιν , ἀπαλλαγείης τῆς πρὸς ἀλλήλους ἀθυμίας , καὶ μὴ καταληφθεῖς ποτε ὑπὸ τῶν πειρασμῶν · τοῦτο δὲ ἕσται ἐν τῷ περισσεύειν ὑμᾶς ἐν
Lemmas: ἐπεί γάρ σύ παραβαίνω ὁ νόμος , διά οὗτος ἐκείνος πληρόω , οὐ ἵνα σύ πληρόω , ἀλλά ἵνα σύ ὁ ἐπαγγελία βεβαιόω ὁ πρός ὁ πατήρ , ἵ · νόμος διαπέτομαι ποιέω , δείκνυμι σύ προσσεκρουχὸν καί ὁ κληρονομία εἰμί ἀνάξιος · ὥστε καί σύ κατά χάρις σῴζω · καί γάρ ἀποβάλλω εἰμί . μή τοίνυν στασιάζω , μηδέ φιλονεικέω ἀντέχω ἄκαιρος ὁ νόμος , ὅς καί ὁ ἐπαγγελία ἐκβάλλω εἄν , εἰμί μή τοσοῦτος πάσχω ὑπέρ σύ ὁ Χριστός . πάσχω δέ οὗτος , οὐ ἐπεί σύ ἄξιος εἰμί σωτηρία , ἀλλά ὡστε ἀληθεύω ὁ Θεός . εἶτα , ἵνα μή οὗτος φυτός ὅς ἐκ ἔθνος , φημί · ὁ δέ ἔθνος ὑπέρ ἕλος δοξάζω ὁ Θεός . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ὁ μέν Ἰουδαῖος κἀν ἐπαγγελία ὅς ἔχω , εἰμί καί ἀνέρχομαι εἰμί · σύ δέ οὐδέ οὗτος , ἀλλά ἀπό φιλανθρωπία σῴζω μόνος . εἰμί καί ὁ μάλιστα οὐδέ ἐκεῖνος ; τίς πλήν γίγνομαι ἀπό ὁ ἐπαγγελία , εἰμί μή παραγίγνομαι ὁ Χριστός ; ἀλλά ὅμως ; ἵνα αὐτός κεράννυμι , καί συγχωρέω κατεξανίσταμαι ὁ ἀσθένεια , μιμνήσκω ὁ ἐπαγγελία · περί δέ οὗτος φημί , ὅτι λαμβάνω κινέω μόνος · διό καί Δίκαιος εἄν ἄγω μάλιστα δοξάζω ὁ Θεός . Δόξα δέ Θεός , ὁ συνάπτω , ὁ ἡμῶσθαι , ὁ ὁμοθυμαδόν εὐφημέω , ὁ βαπτίζω ὁ ἀσθενής , ὁ μή περιφρονέω ἀπορρήγνυμι ὁ μέλος . εἶτα καί μαρτυρία ἐπάγω , ἐν ὅς δείκνυμι , ὅτι διά συνάπτω ὁ ἐκ Ἰουδαῖος ὁ ἐκ ἔθνος , οὗτος λέγω · καθώς γράφω · Ζεύς οὗτος ἐξομολογέω σύ ἐν ἔθνος , κύριος , καί ὁ ὄνομα σύ [ 726 ] ψάλλω · καί , εὐφραίνω , ἔθνος , μετά ὁ λαός αὐτός · καί , αἰνέω , πᾶς ὁ ἔθνος , ὁ κύριος , ἐπαινέω αὐτός , πᾶς ὁ λαός · καί , ἔστω ὁ ρίζα ὁ Ἰεσσαί , καί ὁ ἀνίστημι ἄρχω ἔθνος · ἐπί αὐτός ἔθνος ἐλπίζω . οὗτος δέ πᾶς παράγω , δείκνυμι ὅτι δεῖ ἡμῶσαι καί δοξάζω ὁ Θεός , ὁμοῦ καί ὁ ἐκ Ἰουδαῖος καταστέλλω , ἵνα μή ἐπαίρω κατά οὗτος , ὁ προφήτης πᾶς οὗτος καλέω , καί ὁ ἐκ ἔθνος πειθώ μετράζειν , ὁ δείκνυμι πλείων ὑπέρ σύ εἰμί χάρις . βε . εἶτα πάλιν ἐπί εὐχή κατακλίνω ὁ λόγος , λέγω · ὁ δέ θεός ὁ ἐλπίς πληρόω σύ πᾶς χαρά καί εἰρήνη ἐν ὁ πιστεύω , εἰς ὁ περισσεύω σύ ἐν ἐλπίς , ἐν δύναμις πνεῦμα ἅγιος . τουτέστιν , ἀπαλλάσσω ὁ πρός ἀλλήλων ἀθυμία , καί μή καταλαμβάνω ποτός ὑπό ὁ πειρασμός · οὗτος δέ ἕννυμι ἐν ὁ περισσεύω σύ ἐν