joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0590.2
Ἐτέρων κατορθωμάτων ὠφελήθησαν<sup>e</sup> . Εἰ δὲ τὸ ἐξ ἀνάγκης συμβεβη , τοῦτο ἐκεῖνιν εἶναι φησὶ , τῇ θαυμαστή · ἵνα γὰρ καὶ τούτους , ὁ πολλάκις , εἶπον , καταστελὴ κάκτεινους προτρέψῃ , οὕτως σχηματίζει τὸν λόγον . Ὑπὲρ γὰρ ἔθνην εἰπών , χῶν μυριάκις ἀπεσβλήθησαν Ἰουδαῖοι , πίστιν τὴν μὴ ἐπεδείξαντο τὰ ἔθνη , οὐκ ἂν ἐσώθησαν ποτε . Ἄλλὰ τῷ ἡθεληκότι παρίσταται μέρε , καὶ βοηθεῖ τῷ πεποιθότι . Ὦρα δὲ καὶ ἐν εἰς χαριζεται διὰ χαριζόμενος αὐτοὺς παραμυθούμενος · μόνον . Εἰ γὰρ ἡ ἀποβολὴ αὐτῶν , φησὶ , καταλλαγὴ κόσμου . Καὶ τί τοῦτο πρὸς Ἰουδαίους ; Τίς ἡ πρόσκλησις , εἰ μὴ ζωὴ ἐκ νεκρῶν ; Ἄλλ’ οὐδὲ τοῦτο τι πρὸς ἐκείνους , εἰ μὴ προσεληφθῆσιν . Ὦ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν · Εἰ ὀργιζόμενος αὐτοῖς , τοσαύτην ἐχαρίσατο ἑαυτῷ , ὅταν αὐτοὺς καταλλαγῇ , τί οὗ χαριεῖται ; Ἄλλ’ ὥσπερ ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν οὐ διὰ τὴν πρόληψιν αὐτῶν , οὕτως οὐδὲ νῦν ἡ σωτηρία ἡ μετέσται δι’ αὐτοὺς · ἀλλ’ ἐξεβλήθησαν μὲν ἐκ τῆς ἀνοίας αὐτῶν , ἐσώθημεν δὲ ἀπὸ τῆς πίστεως ἡμεῖς καὶ τῆς ἀνωθὲν χάριτος . Τούτων δὲ οὕτως ἐκείνους ὠφελήσας δυνήσεται , εἰ μὴ τὴν πρὸς ἑαυτὸν ἐπιδείξαινο πίστιν . Πλὴν ἀλλὰ τὰ αὐτῷ συνήθη ποιῶν , προάγει τὸν λόγον εἰς ἕτερον ἐγκώμιον , οὐκ ἐν ἐγκωμίῳ , ἀλλὰ δοκοῦν εἶναι μόνον , τοὺς ἀρίστους τῶν ἱατρῶν μιμούμενος , οἱ τοσαῦτα παραμυθονται · τοὺς κάμνοντας , ὅσα τῆς ἀρρωστίας ἐνδίδωσι φύσις . Τί γὰρ φησιν ; Εἰ δὲ ἡ ἀπαρχὴ ἅγια , καὶ τὸ φύραμα · καὶ εἰ ἡ ρίζα ἅγια , καὶ οἱ κλάδοι · ἀπαρχὴν ἐνταῦθα καὶ ρίζαν καλῶν , τοὺς περὶ τὸν Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ τούς προφήτας , τοὺς πατριάρχας , τοὺς ἐπὶ τῆς Παλαιᾶς εὐδοκιμηκότας · ἀπαντας · κλάδους δὲ τοὺς ἐξ αὐτῶν πιστεύσαντας . Εἶτα ἐπειδὴ ἀνέπιπτεν αὐτῷ τὸ πολυλοεῖς ἠπιστήκται , ὅρα πῶς αὐτὸ [ 618 ] πάλιν ἡ ὑποτέμενται , καὶ φησιν · Εἰ δὲ τινες τῶν κλάδων ἐξεκλάσθησαν . Καὶ μὴν ἄνω ἔλεγεν , ὅτι οἱ πλεῖστοι ἀπώλοντο , καὶ ὀλίγοι διεσώθησαν · πῶς οὖν ἐνταῦθα ἐπὶ τῶν ἀπολωλότων τὸ , Τινές , τέθεικας , ὅπερ ὀλιγότητος ἐστιν ἐμφαντικόν ; Οὐκ ἐμανθὼν , φησὶ , περιπτόνων , ἀλλὰ θεραπεύσαι σπεύδων καὶ ἀναστήσασθαι τοὺς πεποιηκότας . Εἶδες πῶς διὰ παντὸς τοῦ χωρίου δεῖκνυται τοῦτο κατασκευάζων , τὸ βουλεσθαι παραμυθῆσασθαι αὐτούς ; κἂν ἀνέλθῃ αὐτῷ , πολλὰ ἐφέται τὰ ἐναντίσματα . Σὺ δὲ μοι σκόπει αὐτοῦ τὴν σοφίαν , πῶς δοκῶν ὑπὲρ αὐτῶν λέγειν , καὶ παραμυθίαν αὐτοῖς ἐπινενεῖν , καὶ πλήττει λανθάνων , καὶ πάσης ἀπολογίας δείκνυσι ἐστερημένους , ἀπὸ τῆς ρίζης , ἀπὸ τῆς ἀπαρχῆς . Ἐνένησεν γὰρ πονηρίαν τῶν κλάδων , ὅτε μὴτε ρίζαν μὴτε γλυκεῖαν , μιμοῦνται αὐτὴν καὶ τὴν κακίαν τοῦ φυράματος , ὅταν μὴτὲ ἀπὸ τῆς ἀπαρχῆς μεταβάλλωνται . Εἰ δὲ τινες τῶν κλάδων ἐξεκλάσθησαν . Καὶ μὴν τὸ πλεῖον ἐξεκλάσθη · ἀλλ’ , ὅπερ ἔφην , βούλεται αὐτοὺς παραμυθεῖσθαι . Διὰ τοῦτο οὐδὲ παρ’ ἑαυτοῦ , ἀλλὰ παρ’ ἐκείνων εἰσάγει τὸν λόγον , καὶ ἐν τούτῳ λανθάνων τῶν αὐτῶν καθικνούμενος , καὶ δεῖκνὺς τῆς τοῦ Ἀβραὰμ συγγενείας ἐκπεπτωκότες · τοῦτο γὰρ ἦν , ὃ ἐσπευδὲν εἰπεῖν , ὅτι οὐδὲν κοινὸν πρὸς ἐκείνους ἔχουσιν . Εἰ γὰρ ἅγια ἡ ρίζα , οὕτως δὲ οὐχ ἅγιοι , ἄρα πόρρω τῆς ρίζης οὗτοι . Εἶτα δοκῶν παραμυθῆ · αὐθα τὸν Ἰουδαῖον , πάλιν πλήττει διὰ τῆς κατηγορίας · τοὺς ἐξ ἐθνῶν · εἰπὼν γὰρ , Εἰ δὲ τινες τῶν κλάδων ἐξεκλάσθησαν , ἐπήγαγε · Σὺ δὲ ἀριμέλαις
Lemmas: ἕτερος κατόρθωμα ὠφελέω . εἰμί δέ ὁ ἐκ ἀνάγκη συμβαίνω , οὗτος ἐκεῖνος εἰμί φημί , ὁ θαυμαστός · ἵνα γάρ καί οὗτος , ὁ πολλάκις , εἶπον , καταστέλω κακτεινοος προτρέπω , οὕτως σχηματίζω ὁ λόγος . ὑπέρ γάρ θνῄσκω εἶπον , χόω μυριάκις ἀπεσβλήθησαν Ἰουδαῖος , πίστις ὁ μή ἐπιδείκνυμι ὁ ἔθνος , οὐ εἄν σῴζω ποτός . ἀλλά ὁ ἐθέλω παρίστημι μέρω , καί βοηθέω ὁ πείθω . ὤρα δέ καί ἐν εἰς χαρίζομαι διά χαρίζομαι αὐτός παραμυθέομαι · μόνος . εἰμί γάρ ὁ ἀποβολή αὐτός , φημί , καταλλαγή κόσμος . καί τίς οὗτος πρός Ἰουδαῖος ; Τῖς ὁ πρόσκλησις , εἰμί μή ζωή ἐκ νεκρός ; ἄλλος οὐδέ οὗτος τίς πρός ἐκεῖνος , εἰμί μή προσλαμβάνω . ὦ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · εἰμί ὀργίζω αὐτός , τοσοῦτος χαρίζομαι ἑαυτοῦ , ὅταν αὐτός καταλλαγή , τίς ὅς χαρίζομαι ; ἄλλος ὥσπερ ὁ ἀνάστασις ὁ νεκρός οὖον διά ὁ πρόληψις αὐτός , οὕτως οὐδέ νῦν ὁ σωτηρία ὁ μέτειμι διά αὐτός · ἀλλά ἐκβάλλω μέν ἐκ ὁ ἄνοια αὐτός , σῴζω δέ ἀπό ὁ πίστις ἐγώ καί ὁ ἄνωθεν χάρις . οὗτος δέ οὕτως ἐκεῖνος ὠφελέω δύναμαι , εἰμί μή ὁ πρός ἑαυτοῦ ἐπιδείκνυμι πίστις . πλήν ἀλλά ὁ αὐτός συνήθης ποιέω , προάγω ὁ λόγος εἰς ἕτερος ἐγκώμιον , οὐ ἐν ἐγκώμιον , ἀλλά δοκέω εἰμί μόνος , ὁ ἀγαθός ὁ ἰατρός μιμέομαι , ὁ τοσοῦτος παραμυθέομαι · ὁ κάμνω , ὅσος ὁ ἀρρωστία ἐνδίδωμι φύσις . τις γάρ φημί ; εἰμί δέ ὁ ἀπαρχή ἅγιος , καί ὁ φύραμα · καί εἰμί ὁ ρίζα ἅγιος , καί ὁ κλάδος · ἀπαρχή ἐνταῦθα καί ῥίζα καλός , ὁ περί ὁ Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ ὁ προφήτης , ὁ πατριάρχης , ὁ ἐπί ὁ Παλαιή εὐδοκιμέω · ἅπας · κλάδος δέ ὁ ἐκ αὐτός πιστεύω . εἶτα ἐπεί ἀναπίπτω αὐτός ὁ πολυλουω ἀπιστέω , ὁράω πῶς αὐτός [ 618 ] πάλιν ὁ ὑποτέμνω , καί φημί · εἰμί δέ τις ὁ κλάδος ἐκκλάω . καί μήv ἄνω λέγω , ὅτι ὁ πλεῖστος ἀπόλλυμι , καί ὀλίγος διασῴζω · πῶς οὖν ἐνταῦθα ἐπί ὁ ἀπόλλυμι ὁ , τις , τίθημι , ὅσπερ ὀλιγότης εἰμί ἐμφαντικός ; οὐ μανθάνω , φημί , περιπτοναω , ἀλλά θεραπεύω σπεύδω καί ἀνίστημι ὁ ποιέω . εἶδον πῶς διά πᾶς ὁ χωρίον δείκνυμι οὗτος κατασκευάζω , ὁ βούλομαι παραμυθέομαι αὐτός ; κἀν ἀνέρχομαι αὐτός , πολύς ἐφέτης ὁ ἐναντίσματα . σύ δέ ἐγώ σκοπέω αὐτός ὁ σοφία , πῶς δοκέω ὑπέρ αὐτός λέγω , καί παραμυθία αὐτός ἐπινέω , καί πλήσσω λανθάνω , καί πᾶς ἀπολογία δείκνυμι στερέω , ἀπό ὁ ῥίζα , ἀπό ὁ ἀπαρχῆς . ἐνεός γάρ πονηρία ὁ κλάδος , ὅτε μήτε ῥίζα μήτε γλυκύς , μιμέομαι αὐτός καί ὁ κακία ὁ φύραμα , ὅταν μήτε ἀπό ὁ ἀπαρχῆς μεταβάλλω . εἰμί δέ τις ὁ κλάδος ἐκκλάω . καί μήv ὁ πλείων ἐκκλάω · ἀλλά , ὅσπερ φημί , βούλομαι αὐτός παραμυθέομαι . Ζεύς οὗτος οὐδέ παρά ἑαυτοῦ , ἀλλά παρά ἐκεῖνος εἰσάγω ὁ λόγος , καί ἐν οὗτος λανθάνω ὁ αὐτός καθικνέομαι , καί δείκνυμι ὁ ὁ Ἀβραάμ συγγένεια ἐκπίτνω · οὗτος γάρ εἰμί , ὅς σπεύδω εἶπον , ὅτι οὐδείς κοινός πρός ἐκεῖνος ἔχω . εἰμί γάρ ἅγιος ὁ ρίζα , οὕτως δέ οὐ ἅγιος , ἄρα πόρρω ὁ ῥίζα οὗτος . εἶτα δοκέω Παραμύθη · αὐθα ὁ Ἰουδαῖος , πάλιν πλήσσω διά ὁ κατηγορία · ὁ ἐκ ἔθνος · εἶπον γάρ , εἰμί δέ τις ὁ κλάδος ἐκκλάω , ἐπάγω · σύ δέ αριμελας