joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0518.1
δυνώμενα τέθεικεν . Οὐδὲ γὰρ ἁμαρτωλὸν σάρκα εἶχεν ὁ Χριστός , ἀλλ’ ὁμοίαν μὲν τῇ ἡμετέρᾳ τῇ ἁμαρτωλῷ , ἀναμάρτητον δέ , καὶ τῇ φύσει τὴν αὐτὴν ἡμῖν . Ὥστε καὶ ἐντεύθεν δῆλον , ὅτι οὐκ ἦν πονηρὰ τῆς σαρκὸς ἡ φύσις . Οὔτε γὰρ ἑτέραν ἀντὶ τῆς προτέρας λαβὼν ὁ Χριστός , οὕτε αὐτὴν ταύτην μεταβαλὼν κατ’ οὐσίαν , οὕτως αὐτὴν ἀναμαχθᾶσθαι παρεσκεύασεν · ἀλλ’ ἀφὲς μένειν ἐπὶ τῆς αὐτῆς φύσεως , τὸν στέφανον ἀναδῆσασθαι ἐποίησε κατὰ τῆς ἁμαρτίας · καὶ τότε αὐτὴν μετὰ τὴν νίκην ἀνέστησε , καὶ ἀθάνατον εἰργάσατο . Τί οὖν , φησί , πρὸς μέ τοῦτο , εἰ ταῦτα ἐν ἐκείνῃ τῇ σαρκὶ γέγονε ; Πρὸς σὲ μὲν οὖν μάλιστα · διὸ καὶ ἐπήγαγεν · “ Ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσι . Τί ἐστι , Τὸ δικαίωμα ; Τὸ τέλος , ὁ σκοπός , τὸ κατορθώμα . Τί γὰρ ἐκεῖνος ἐβούλετο , καὶ τί ποτε ἐπέταττεν ; Ἁμαρτῆτας εἶναι . Τοῦτο τοίνυν κατορθοῦν νῦν ἡμῖν διὰ Χριστοῦ · καὶ τὸ μὲν ἀντιστῆναι καὶ περιγενέσθαι , γέγονεν ἐκείνου · τὸ δὲ ἀπολαῦσαι τῆς νίκης , ἡμέτερον . Οὐκοῦν οὐχ ἁμαρτησόμεθα λοιπόν , οὐχ ἁμαρτησόμεθα , ἂν μὴ σφόδρα ὡμεν ἐκλελυμένοι καὶ ἀναπεπτωκότες ; διὸ καὶ προσέθηκε · Τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσι . “ Ἵνα γὰρ μὴ , ἀκούσας , ὅτι σε ἐρρύσατο ὁ Χριστὸς τοῦ πολέμου τῆς ἁμαρτίας , καὶ τὸ τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πεπληρωμένι ἐν σοί , τῆς ἁμαρτίας κατακριθείσης ἐν τῇ σαρκί , καταλύσῃς τὴν παρακεimenὴν ἅπασαν · διὸ τοῦτο καὶ ἐκεῖ εἶπεν , Οὐδὲν ἄρα καταλῶμεν , προσέθηκε · Τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσι · καὶ ἐνταῦθα , “ Ἵνα πληρωθῇ τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου ἐν ἡμῖν , λέγων , τὸ αὐτὸ · τοῦτο ἐπήγαγε · μᾶλλον δὲ οὐχὶ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ πολλῷ μᾶλλον . Εἶπεν γάρ , ὅτι “ Ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσι , ἐπήγαγεν , “ Ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα · δεῖκνύς , ὅτι οὐ κακῶν ἀπέχεται δεῖ μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ ἀγαθὰ ποιεῖν . Τὸ μὲν γὰρ δούναί σοι τὸν στέφανον , ἐκείνου · τὸ δὲ κατασχεῖν τὰ δοθέντα , σόν . Καὶ γὰρ ὅπερ ἦν δικαίωμα τοῦ νόμου τὸ μὴ γενέσθαι ὑπεύθυνον τῇ ἁρᾷ , τοῦτο ἤνυσέ σοι ὁ Χριστός .
Lemmas: δύναμαι τίθημι . οὐδέ γάρ ἁμαρτωλός σάρξ ἔχω ὁ Χριστός , ἀλλά ὅμοιος μέν ὁ ἡμέτερος ὁ ἁμαρτωλός , ἀναμάρτητος δέ , καί ὁ φύσις ὁ αὐτός ἐγώ . ὥστε καί ἐντεῦθεν δῆλος , ὅτι οὐ εἰμί πονηρός ὁ σάρξ ὁ φύσις . οὔτε γάρ ἕτερος ἀντί ὁ πρότερος λαμβάνω ὁ Χριστός , ἵημι αὐτός οὗτος μεταβάλλω κατά οὐσία , οὕτως αὐτός ἀναμάσσω παρασκευάζω · ἀλλά αφή μένω ἐπί ὁ αὐτός φύσις , ὁ στέφανος ἀναδέω ποιέω κατά ὁ ἁμαρτία · καί τότε αὐτός μετά ὁ Νίκη ἀνίστημι , καί ἀθάνατος ἐργάζομαι . τις οὖν , φημί , πρός ἐγώ οὗτος , εἰμί οὗτος ἐν ἐκεῖνος ὁ σάρξ γίγνομαι ; πρός σύ μέν οὖν μάλιστα · διό καί ἐπάγω · “ ἵνα ὁ δικαίωμα ὁ νόμος πληρόω ἐν ἐγώ ὁ μή κατά σάρξ περιπατέω . τις εἰμί , ὁ δικαίωμα ; ὁ τέλος , ὁ σκοπός , ὁ κατόρθωμα . τις γάρ ἐκεῖνος βούλομαι , καί τίς ποτός ἐπιτάσσω ; Ἁμαρτῆτας εἰμί . οὗτος τοίνυν κατορθόω νῦν ἐγώ διά Χριστός · καί ὁ μέν ἀνθίστημι καί περιγίγνομαι , γίγνομαι ἐκεῖνος · ὁ δέ ἀπολαύω ὁ Νίκη , ἡμέτερος . οὐκοῦν οὐ ἁμαρτάνω λοιπός , οὐ ἁμαρτάνω , εἄν μή σφόδρα εἰμί ἐκλύω καί ἀναπίπτω ; διό καί προστίθημι · ὁ μή κατά σάρξ περιπατέω . “ ἵνα γάρ μή , ἀκούω , ὅτι σύ ῥύομαι ὁ χριστός ὁ πόλεμος ὁ ἁμαρτία , καί ὁ ὁ δικαίωμα ὁ νόμος πληρόω ἐν σύ , ὁ ἁμαρτία κατακρίνω ἐν ὁ σάρξ , καταλύω ὁ παρακούω ἅπας · διό οὗτος καί ἐκεῖ εἶπον , οὐδείς ἄρα καταλέω , προστίθημι · ὁ μή κατά σάρξ περιπατέω · καί ἐνταῦθα , “ ἵνα πληρόω ὁ δικαίωμα ὁ νόμος ἐν ἐγώ , λέγω , ὁ αὐτός · οὗτος ἐπάγω · μᾶλλον δέ οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά καί πολύς μᾶλλον . εἶπον γάρ , ὅτι “ ἵνα ὁ δικαίωμα ὁ νόμος πληρόω ἐν ἐγώ ὁ μή κατά σάρξ περιπατέω , ἐπάγω , “ ἀλλά κατά πνεῦμα · δείκνυμι , ὅτι οὖον κακός ἀπέχω δεῖ μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀγαθός ποιέω . ὁ μέν γάρ δίδωμι σύ ὁ στέφανος , ἐκεῖνος · ὁ δέ κατέχω ὁ δίδωμι , σός . καί γάρ ὅσπερ εἰμί δικαίωμα ὁ νόμος ὁ μή γίγνομαι ὑπεύθυνος ὁ ἀρά , οὗτος ἀνύω σύ ὁ Χριστός .