joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0499.3
Οὐκ ἐντεύθεν δὲ προτρέπεται μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς ὑπεροχῆς τοῦ δευτέρου ἀνδρός · διὸ καὶ ἐπηγάγεν · Εἰς τὸ γενέσθαι ὑμῖς ἑτέρῳ , τῷ ἐκ νεκρῶν ἐγερθέντι . Εἰτα , ἵνα μὴ λέγωσι , Τί οὖν , ἂν μὴ βουλώμεθα δευτέρῳ ὁμιλῆσαι ἀνδρὶ ; ὁ γὰρ νόμος τὴν χηρεύσασαν οὐ ποιεῖ μὲν εἶναι μοιχαλίδα δευτέρῳ ὁμιλήσασαν γάμῳ , οὐ μὴν ἀναγκάζει ὁμιλῆσαι · Ἴν’ οὖν μὴ τοῦτο λέγωσι , δείκνυσιν ὅτι καὶ ἐκ τῶν ὑπὸργημένων ἤδη ἡμῖν βουληθηναι · δι’ ὃπερ καὶ ἀλλαχοῦ σαφέστερον τὸ ἦτον , λέγων · Οὐκ ἑστὲ ἑαυτῶν · καὶ , Τιμὴς ἠγοράσθητε · καὶ , Μὴ γίνεσθε δοῦλοι ἀνθρώπων · καὶ πάλιν , Εἰς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , ἵνα οἱ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν , ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανόντι . Τοῦτο γοῦν καὶ ἐνταῦθα ἠνέχαστο αὐτῷ · Διὰ τοῦ σώματος . Εἶτα καὶ προτρέπεται ταῖς χρείαις ἐλπίσι , λέγων · Ἴνα καρποφορήσωμεν τῷ Θεῷ . Τότε μὲν γὰρ ἐκαρποφορεῖτε τῷ θανάτῳ , φησίν , νῦν δὲ τῷ Θεῷ . Ὅτε γὰρ ἤμεν ἐν τῇ σαρκί , τὰ πάθηματα τῶν ἁμαρτιῶν τὰ διὰ τοῦ νόμου ἐνηργεῖτο ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν εἰς τὸ καρποφορῆσαι τῷ θανάτῳ . Εἶδες τοῦ προτέρου ἀνδρὸς τὸ χέρδος ; Καὶ οὐκ εἶπεν , Ὅτε ἤμεν ἐν τῷ νόμῳ , πανταχοῦ φειδόμενος δοῦναι αἰρετικοῖς λαβὴν · ἀλλ’ , Ὅτε ἤμεν ἐν τῇ σαρκί , τοῦτέ ἐστιν , ταῖς πονηραῖς πράξεσι , τῷ σαρκικῷ βίῳ . Οὐ γὰρ τοῦτο φησίν , ὅτι πρὸ τούτου μὲν ἐν σαρκὶ ἦσαν , νυνὶ δὲ ἀσώματοι γεγόναι περιήσαν . Τοῦτο δὲ εἰπών , οὔτε αἰτίον εἶναι φησιν ἁμαρτημάτων τὸν νόμον , οὔτε ἀπαλλάττει αὐτὸ ἀπειθείας · κατηγορῶν γὰρ τάξιν ἐπεῖχε σιρκροῦ , ἀπογυμνῶν τὰ ἁμαρτήματα · ὁ γὰρ τὸ μηδὲν πειθεσθαι βουλομένῳ πλεῖον ἐπιτάζτων , πλεονάζει τὸ παράπτωμα . Διὰ τοῦτο οὐκ εἶπε , Τὰ πάθηματα τῶν ἁμαρτιῶν καὶ ὑπὸ τοῦ νόμου γινόμενα , ἀλλὰ , Τὰ διὰ τοῦ νόμου , καὶ οὐ προσέθηκε , Γινόμενα , ἀλλ’ ἀπλῶς , Διὰ τοῦ νόμου , τοῦτέ ἐστι , διὰ τοῦ νόμου φαινομένα ἢ γνωριζόμενα . Εἰτα , ἵνα μηδὲ τῇ σαρκὶ κατηγορήσῃ , οὐκ εἶπεν , Ἄ ἐνέργει τὰ μέλη , ἀλλ’ Ἄ ἐνηργεῖτο ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν · δείκνυς ἐξερθεν ὄσαν τῆς πονηρίας τὴν ἀρχήν , ἀπὸ τῶν ἐνεργούντων λογισμῶν , οὐκ ἀπὸ τῶν ἐνεργουμένων μελῶν . Ἡ μὲν γὰρ ψυχὴ τεχνίτου τάξιν ἐπεῖχε , κιθάρας δὲ τῆς σαρκὸς ἡ φύσις , οὕτως ἠγοῦσα , ὡς ἠνάγκασεν ὁ τεχνίτης . Οὐκοῦν οὐ ταύτῃ τὸ ἀπηχὲς μελῶν , ἀλλ’ ἐκείνῃ πρὸ ταύτης λογιστέον ἡμῖν . Νῦν δὲ , φησίν , κατηργήθημεν ἀπὸ τοῦ νόμου . Ὅρῃς πῶς πάλιν ἐνταῦθα τῆς σαρκὸς καὶ τοῦ νόμου φειδεται ; Οὐ γὰρ εἶπεν , ὅτι Κατηργήθη ὁ νόμος , οὐδ’ ὅτι Κατηργήθη ἡ σάρξ , ἀλλ’ ὅτι Κατηργήθημεν ἡμεῖς . Καὶ πῶς ἡμεῖς κατηργήθημεν ; Τοῦ κατεχομένου παρὰ τῆς ἁμαρτίας ἀνθρώπου παλαίου ἀποθανόντος καὶ ταφέντος · τοῦτο γὰρ ἐδήλωσεν εἰπών · Ἀποθανόντες ἐν ᾧ κατεῖχόμεθα . Ὡσαὶ ἐλεγεν , Ὁ δεσμός , δι’ οὗ κατεχόμεθα , ἐνεκρούθη καὶ διεφθάρη , ὥστε τὸν κατέχοντα μηδὲν κατέχειν λοιπόν , τοῦτέ ἐστι , τὴν ἁμαρτίαν . Ἄλλὰ μὴ ἀναπέσης [ 547 ] μηδὲ βαθμύτερος γένῃ · κατηργήθης γὰρ ὥστε δουλεύειν πάλιν , ἀλλ’ οὐχ ὁμοίως , ἀλλ’ Ὅστε δουλεύειν ἡμῖν ἐν καινότητι πνεύματος , καὶ οὐ παλαιότητι γράμματος . Τί δὲ ἐστιν , ὁ φησίν ; ἀναγκαῖον γὰρ αὐτὸ δὴ ἐκκαλύψαι , ἵν’ , ὅταν εἰς τὸ χωρίον ἐμπέσωμεν , μὴ θορυβώμεθα . Ὅτε γάρ , φησίν , ἤμαρτεν ὁ Ἄδαμ , καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ γέγονε θνητὸν καὶ παθητόν , καὶ πολλὰ ἐλαττώματα ἐδέξατο φυσικά , καὶ βαρύτερος καὶ δυσήνιος ὁ ἵππος κατέστη .
Lemmas: οὐ ἐντεῦθεν δέ προτρέπω μόνος , ἀλλά καί ἐκ ὁ ὑπεροχή ὁ δύο ἀνήρ · διό καί ἐπάγω · εἰς ὁ γίγνομαι ὑμῖς ἕτερος , ὁ ἐκ νεκρός ἐγείρω . εἶτα , ἵνα μή λέγω , τις οὖν , εἄν μή βούλομαι δύο ὁμιλέω ἀνήρ ; ὁ γάρ νόμος ὁ χηρεύω οὖον ποιέω μέν εἰμί μοιχαλίς δύο ὁμιλέω γάμος , οὖον μήv ἀναγκάζω ὁμιλέω · ἵνα οὖν μή οὗτος λέγω , δείκνυμι ὅτι καί ἐκ ὁ ὑπάρχω ἤδη ἐγώ βούλομαι · διά ὅσπερ καί ἀλλαχοῦ σαφής ὁ εἰμί , λέγω · οὐ εἰμί ἑαυτοῦ · καί , τιμή ἀγοράζω · καί , μή γίγνομαι δοῦλος ἄνθρωπος · καί πάλιν , εἰς ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , ἵνα ὁ ζῶ μηκέτι ἑαυτοῦ ζῶ , ἀλλά ὁ ὑπέρ αὐτός ἀποθνῄσκω . οὗτος γοῦν καί ἐνταῦθα ἀνέχω αὐτός · Ζεύς ὁ σῶμα . εἶτα καί προτρέπω ὁ χρεία ἐλπίς , λέγω · ἵνα καρποφορέω ὁ Θεός . τότε μέν γάρ καρποφορώ ὁ θάνατος , φημί , νῦν δέ ὁ Θεός . ὅτε γάρ εἰμί ἐν ὁ σάρξ , ὁ πάθημα ὁ ἁμαρτία ὁ διά ὁ νόμος ἐνεργέω ἐν ὁ μέλος ἐγώ εἰς ὁ καρποφορέω ὁ θάνατος . εἶδον ὁ πρότερος ἀνήρ ὁ χέρδα ; καί οὐ εἶπον , ὅτε εἰμί ἐν ὁ νόμος , πανταχοῦ φείδομαι δίδωμι αἱρετικός λαβή · ἀλλά , ὅτε εἰμί ἐν ὁ σάρξ , τουτῶ εἰμί , ὁ πονηρός πρᾶξις , ὁ σαρκικός βίος . οὖον γάρ οὗτος φημί , ὅτι πρό οὗτος μέν ἐν σάρξ εἰμί , νυνί δέ ἀσώματος γονεύς περίειμι . οὗτος δέ εἶπον , οὔτε αἴτιος εἰμί φημί ἁμάρτημα ὁ νόμος , οὔτε ἀπαλλάσσω αὐτός ἀπείθεια · κατηγορέω γάρ τάξις ἐπέχω σιρκροῦ , ἀπογυμνόω ὁ ἁμάρτημα · ὁ γάρ ὁ μηδείς πείθω βούλομαι πλείων ἐπιτάζτων , πλεονάζω ὁ παράπτωμα . Ζεύς οὗτος οὐ εἶπον , ὁ πάθημα ὁ ἁμαρτία καί ὑπό ὁ νόμος γίγνομαι , ἀλλά , ὁ διά ὁ νόμος , καί οὖον προστίθημι , γίγνομαι , ἀλλά ἀπλόος , Ζεύς ὁ νόμος , τουτῶ εἰμί , διά ὁ νόμος φαίνω ἢ γνωρίζω . εἶτα , ἵνα μηδέ ὁ σάρξ κατηγορέω , οὐ εἶπον , ὅς ἐνεργέω ὁ μέλος , ἀλλά ὅς ἐνεργέω ἐν ὁ μέλος ἐγώ · δείκνυμι ἐξέρχομαι ὄζω ὁ πονηρία ὁ ἀρχή , ἀπό ὁ ἐνεργέω λογισμός , οὐ ἀπό ὁ ἐνεργέω μέλος . ὁ μέν γάρ ψυχή τεχνίτης τάξις ἐπέχω , κιθάρα δέ ὁ σάρξ ὁ φύσις , οὕτως ἐγώ , ὡς ἀναγκάζω ὁ τεχνίτης . οὐκοῦν οὖον οὗτος ὁ ἀπηχής μέλος , ἀλλά ἐκεῖνος πρό οὗτος λογίζομαι ἐγώ . νῦν δέ , φημί , καταργέω ἀπό ὁ νόμος . ὄρνυμι πῶς πάλιν ἐνταῦθα ὁ σάρξ καί ὁ νόμος φείδομαι ; οὖον γάρ εἶπον , ὅτι καταργέω ὁ νόμος , οὐδέ ὅτι καταργέω ὁ σάρξ , ἀλλά ὅτι καταργέω ἐγώ . καί πῶς ἐγώ καταργέω ; ὁ κατέχω παρά ὁ ἁμαρτία ἄνθρωπος παλαιός ἀποθνῄσκω καί θάπτω · οὗτος γάρ δηλόω εἶπον · ἀποθνῄσκω ἐν ὅς κατέχω . ὠθέω λέγω , ὁ δεσμός , διά ὅς κατέχω , ἐγκρούω καί διαφθείρω , ὥστε ὁ κατέχω μηδείς καταχέω λοιπός , τουτῶ εἰμί , ὁ ἁμαρτία . ἀλλά μή ἀναπίπτω [ 547 ] μηδέ βαθμύτερος γίγνομαι · καταργέω γάρ ὥστε δουλεύω πάλιν , ἀλλά οὐ ὁμοίως , ἀλλά ὅστε δουλεύω ἐγώ ἐν καινότης πνεῦμα , καί οὖον παλαιότης γράμμα . τις δέ εἰμί , ὁ φημί ; ἀναγκαῖος γάρ αὐτός δή ἐκκαλύπτω , ἵνα , ὅταν εἰς ὁ χωρίον ἐμπίπτω , μή θορυβέω . ὅτε γάρ , φημί , ἁμαρτάνω ὁ Άδαμ , καί ὁ σῶμα αὐτός γίγνομαι θνητός καί παθητός , καί πολύς ἐλάττωμα δέχομαι φυσικός , καί βαρύς καί δυσήνιος ὁ ἵππος καθίστημι .