joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0710.5
μὲν τῇ εὐημερίᾳ αὐτοῦ διήγησε τὸν ἑαυτοῦ πλοῦτον , ἐν δὲ πεινίᾳ πόσον πειρασμὸν ὑπέμεινας , οὐκ ἐλύθη ἡ ἐλπίς αὐτοῦ ἀπὸ Θεοῦ . Ὅρᾶς ὅτι καλὸν τὸ πλουτεῖν τοῖς καλῶς διοικοῦσι , καὶ καλὴ ἡ πεινία τοῖς καλῶς ὑπομένουσι ; Μὴ μοι λέγεις , ὅτι Πενίαν φοβοῦμαι . Πενίαν φοβῆ , καὶ τὸν Θεὸν οὐ φοβῆ ; Πτωχείαν φοβῆ , καὶ ἁμαρτίαν οὐ φοβῆ ; Μὴ φοβοῦ τὴν πεινίαν , ἀλλ’ ἁμαρτίαν τὴν μητέρα τῆς χολάσεως . Ἐὰν ἔχῃς φίλον τὸν βασιλέα , πλουτεῖς σε · καὶ ἐὰν ἀγαπᾷς τὸν Χριστὸν καὶ τοὺς πτωχούς , πλουτεῖσει σε . Αὐτὸς πλουτίζει καὶ πτωχίζει , ταπεινοῖ καὶ ἀνυψοῖ , ἀνιστᾷ ἀπὸ γῆς πέντητα , καὶ ἀπὸ κοπρίας ἀμφολοι πτωχῶν . Ὁ Δεσπότης αἰτεῖ ἐντολὴν , καὶ οὐ δίδως αὐτῷ ; Ὅταν γὰρ ἀκούσῃς αὐτοῦ λέγοντος , ὅτι Ἐγὼ δῶσον ἐπὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου ἐποιήσατε , ἐμοὶ ἐποιήσατε , ὅρᾶς ὅτι ἐὰν δίδως τῷ πέντη , τῷ Θεῷ δίδως . Ἐὰν μὴ δώσῃς οὐν αὐτῷ , πῶς καὶ οὐ αἰτήσεις αὐτὸν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , Ἵνα σε ἐλεήσῃ ; ἀρὰ οὐκ ἐγχαλεῖς σοι , ὅτι Πεινῶντά με εἶδες , καὶ οὐκ ἐγόρασας · διψῶντά με εἶδες , καὶ οὐκ ἐπότισας · γυμνὸν εἶδες , καὶ οὐκ ἐνέδυσας ; τί ἄρα ἐρεῖς αὐτῷ ; ποίαν ἔξεις συγγνώμην ; Σὺ σφρίγξ καὶ λαγὺς καὶ αἰγεία περιεβέβησαι , καὶ ὁ πέννης ῥάκος οὐκ ἔχει · καὶ σὺ μὲν τρύγεις φασιανούς ἢ δροεῖς καὶ χήνας καὶ ὅσα ἐστὶν ἐν ἐδάσμασι · καὶ ὁ πέννης οὐκ ἰσχύει τὴν ἑαυτοῦ κοιλίαν χορτάσαι ἄρτῳ καὶ λαχάνοις · σὺ ἔχεις τοῖχους χρυσοφόρους καὶ μάρμαρα λακεδαμονία ποικίλα , καὶ κίονας καὶ περιεφαλίας κιόνων χρυσάς · καὶ ὁ πέννης οὐκ ἔχει καλύβην . Καὶ ἐνίοτε ἔχεις τὸν οἶκον ἀπὸ ἀρπαγῆς , ἀπὸ πλεονεξίας · καὶ οὐ τελευτᾷς , καὶ ὑπάρχεις μηδὲν ἔχων , καὶ μένει σου ὁ οἶκος διηνεκῶς κατήγορος ἐλέγχων τὰς σὰς πράξεις . Ἐκαστὸς γὰρ παρεργόμενος μέλλει λέγειν · Οὗτος ὁ οἶκος ἐστὶν ἐκείνου τοῦ ἀρπαγός , τοῦ πλεονέκτη · πῶςας χέρας ἐκάκωσε ; πόσους ὀρφάνους κατεπένθυσεν ; πῶσα ὑπάρχοντα διήρπασε ; πόσους πέντηας ἐπλεονέκτησε ; Μὴ μοι λέγεις , ὅτι Ἱπάρχος εἰμί . Οὐχ οἷδα ἀξίωμα ἐγώ , οὐδὲ διαβάλλω , ἀλλὰ τοῖς κακῶς τὸν καλὸν κακῶς χρωμένοις . Καλὸν τὸ πλουτεῖν · εἰ γὰρ ὁ Θεὸς ἐποίησε , πάντα καλὰ κλίαν . Βλέπεις πέντητα , καὶ ὑπερηφανεύεις , καὶ οὐκ ἐννοεῖς , ὅτι ἄνθρωπός εἰ , καὶ ὁ πέννης ἄνθρωπος · ἐστὶν ἄνθρωπος , τὸ περιεσπουδαμένον ζῷον τοῦ Θεοῦ · ἄνθρωπος , δι’ ὃν οὐρανὸς ἐκανύθη · ἄνθρωπος δι’ ὃν ὁ ἥλιος δρόμους τρέχει · ἄνθρωπος , δι’ ὃν ἡ σελήνη ἐπιγινώσκει δυσμάς · ἄνθρωπος , δι’ ὃν ἄστρα διδωσι τὸ φέγγος αὐτῶν , δι’ ὃν θάλασσα ἡπλίσθη , δι’ ὃν ἡ γῆ ἐδεμελιώθη ἐπὶ τῶν ὑδάτων · δι’ ὃν δόχε καὶ νάπαι καὶ βουνοί , δι’ ὃν δίσος καὶ δουμοὶ καὶ φάραγγες καὶ πεδιάδες , δι’ ὃν πηγαὶ καὶ ποταμοί · καὶ λίμναι , δι’ ὃν ἡ γῆ ἀνέτειλε βοτάνην γάστου , καὶ τὰ ὕδατα ἐκάλυψεν ζῷα ζωῆς , δι’ ὃν κτήνη , τσ -
Lemmas: μέν ὁ εὐημερία αὐτός διηγέομαι ὁ ἑαυτοῦ πλοῦτος , ἐν δέ πηνίον πόσος πειρασμός ὑπομένω , οὐ λύω ὁ ἐλπίς αὐτός ἀπό Θεός . ὁράω ὅτι καλός ὁ πλουτέω ὁ καλῶς διοικέω , καί κάλως ὁ πηνίον ὁ καλῶς ὑπομένω ; μή ἐγώ λέγω , ὅτι πενία φοβέω . πενία φοβέω , καί ὁ θεός οὖον φοβέω ; πτωχεία φοβέω , καί ἁμαρτία οὖον φοβέω ; μή φοβέω ὁ πηνιάω , ἀλλά ἁμαρτία ὁ μήτηρ ὁ κόλασις . ἐάν ἔχω φίλος ὁ βασιλεύς , πλουτέω σύ · καί ἐάν ἀγαπάω ὁ Χριστός καί ὁ πτωχός , πλουτέω σύ . αὐτός πλουτίζω καί πτωχίζω , ταπεινόω καί ἀνυψόω , ἀνίστημι ἀπό γῆ πέντη , καί ἀπό Κοπρίας ἀμφολοι πτωχός . ὁ Δεσπότης αἰτέω ἐντολή , καί οὖον δίδωμι αὐτός ; ὅταν γάρ ἀκούω αὐτός λέγω , ὅτι ἐγώ δίδωμι ἐπί οὗτος ὁ ἀδελφός ἐγώ ποιέω , ἐγώ ποιέω , ὁράω ὅτι ἐάν δίδωμι ὁ Πέντη , ὁ Θεός δίδωμι . ἐάν μή Δώσης ὀν αὐτός , πῶς καί οὖον αἰτέω αὐτός ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἵνα σύ ἐλεέω ; ἀρά οὐ ἐγχαλάω σύ , ὅτι Πεινῶντά ἐγώ ὁράω , καί οὐ ἐγόρασας · διψάω ἐγώ ὁράω , καί οὐ ποτίζω · γυμνός ὁράω , καί οὐ ἐνδύω ; τίς ἄρα εἴρω αὐτός ; ποῖος ξέω συγγνώμη ; σύ σφρίγξ καί λαγός καί Αἰγεία περιβαίνω , καί ὁ Πέννης ῥάκος οὐ ἔχω · καί σύ μέν τρυγέω φασιανός ἢ δροεῖς καί Χήνας καί ὅσος εἰμί ἐν δάσμα · καί ὁ Πέννης οὐ ἰσχύω ὁ ἑαυτοῦ κοιλία χορτάζω ἄρτος καί λάχανον · σύ ἔχω τοῖχος χρυσοφόρος καί μάρμαρον λακεδαμονία ποικίλος , καί κίων καί περιεφαλίας κίων χρύσεος · καί ὁ Πέννης οὐ ἔχω καλύβη . καί ἐνίοτε ἔχω ὁ οἶκος ἀπό ἁρπάζω , ἀπό πλεονεξία · καί οὖον τελευτάω , καί ὑπάρχω μηδείς ἔχω , καί μένω σύ ὁ οἶκος διηνεκής κατήγορος ἐλέγχω ὁ σός πρᾶξις . ἕκαστος γάρ παρέρχομαι μέλλω λέγω · οὗτος ὁ οἶκος εἰμί ἐκεῖνος ὁ Ἅρπαγος , ὁ πλεονέκτης · πῶς χείρ κακόω ; πόσος ὀρφανός κατεπένθυσεν ; πάω ὑπάρχω διαρπάζω ; πόσος πέντη πλεονεκτέω ; μή ἐγώ λέγω , ὅτι Ἵπαρχος εἰμί . οὐχ οἶδα ἀξίωμα ἐγώ , οὐδέ διαβάλλω , ἀλλά ὁ κακῶς ὁ καλός κακῶς χράω . κηλόν ὁ πλουτέω · εἰμί γάρ ὁ θεός ποιέω , πᾶς καλός Κλιάν . βλέπω πέντη , καί ὑπερηφανεύω , καί οὐ ἐννοέω , ὅτι ἄνθρωπος εἰμί , καί ὁ Πέννης ἄνθρωπος · εἰμί ἄνθρωπος , ὁ περισπουδάζω ζῷον ὁ Θεός · ἄνθρωπος , διά ὅς οὐρανός καίνυμαι · ἄνθρωπος διά ὅς ὁ ἥλιος δρόμος τρέχω · ἄνθρωπος , διά ὅς ὁ σελήνη ἐπιγιγνώσκω δυσμή · ἄνθρωπος , διά ὅς ἄστρον δίδωμι ὁ φέγγος αὐτός , διά ὅς θάλασσα ἡπλίσθη , διά ὅς ὁ γῆ εδεμελιωθεω ἐπί ὁ ὕδωρ · διά ὅς δοκέω καί νάπη καί βουνός , διά ὅς Δισός καί δοῦμος καί φάραγξ καί πεδιάς , διά ὅς πηγή καί ποταμός · καί λίμνη , διά ὅς ὁ γῆ ἀνατέλλω βοτάνη γάστης , καί ὁ ὕδωρ καλύπτω ζῷον ζωή , διά ὅς κτῆνος , τςʹ -