joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0503.3
καὶ τὸ πᾶν εἰς τὴν ἐκείνων περιτρέπων κεφαλήν . Ἄν γὰρ τὸν σκοπὸν αὐτῆς θέλεις ἰδεῖν , εἰς ζωὴν ἦγε , φησί , καὶ διὰ τοῦτο ἐδόθη · εἰ δὲ θάνατος ἐντεῦθεν ἐξῆλθεν , τῶν λαβόντων τὴν ἐντολὴν τὸ ἔγκλημα , οὐ τῆς ἐπὶ τὴν ζωὴν ἀγούσης . Σαφέστερον δὲ αὐτὸ τοῦτο καὶ διὰ τῶν ἐξῆς ἐδίδαξεν , εἰπών · Ἡ γὰρ ἁμαρτία ἀφορμὴν λα-βοῦσα διὰ τῆς ἐντολῆς , ἐξηπάτησέ με , καὶ δι’ αὐτῆς ἀπέκτεινεν . Εἶδες πῶς πανταχοῦ τῆς ἁμαρτίας ἔχειται , τὸν νόμον ἀπαλλάττων κατηγορίας ἀπάσης ; Διὸ καὶ ἐπῆγαγε λέγων · Ὥστε ὁ νόμος ἅγιος , καὶ ἡ ἐντολὴ ἁγία καὶ δίκαια καὶ ἀγαθή . Ἄλλ’ , εἰ βούλεσαι , καὶ τῶν παραποιούντων τὰς ἐξηγήσεις ταύτας εἰς μέσον τὸν λόγον ἀγάγωμεν · οὕτω γὰρ σαφέστερα ἔσται τὰ παρ’ ἡμῖν λεγόμενα . Τινὲς γὰρ ἐνταῦθα οὐ περὶ τοῦ νόμου Μωϋσέως αὐτὸν φασὶ λέγειν τὰ λεγόμενα , ἀλλ’ οἱ μὲν περὶ τοῦ φυσικοῦ , οἱ δὲ περὶ τῆς ἐντολῆς τῆς ἐν τῷ παραδείσῳ δοθείσης . Καὶ μὴν πανταχοῦ σκοπῶ τῷ Παύλῳ τοῦτον ἀναπαύει τὸν νόμον , πρὸς τὸ ἐκείνους οὐδὲν λόγον ἔχει · καὶ μᾶλα εἰκότως · τοῦτο γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι δεδιόκότες καὶ φρίττοντες , ἐφιλονεικοῦτὶ χάριτι . Τὴν δὲ ἐντολὴν τὴν ἐν τῷ παραδείσῳ οὐδὲ νόμον φαίνεται ποτε καλέσας , οὔτε αὐτὸς οὔτε ἄλλος οὐδεὶς . Ἴνα δὲ [ 551 ] καὶ ἀπ’ αὐτῶν τῶν εἰρημένων τοῦτο σαφέστερον γένηται , ἐπεξέληθμεν τοῖς ῥήμασι , μικρὸν ἀνωτέρω τὸν λόγον ἀναγαγόντες . Περί γὰρ πολιτείας ἀκριβῶς αὐτός · διαλεγόμενος , ἐπῆγαγε λέγων · Ἡ ἀγνοεῖτε , ἀδελφοί , ὅτι ὁ νόμος κυριεύει τοῦ ἀνθρώπου ὅσον χρόνον ζῇ ; Ὥστε ὑμεῖς θανατωθῆτε τῷ νόμῳ . Οὐκοῦν εἰ περὶ τοῦ φυσικοῦ ταῦτα εἴρηται , εὑρεθησόμεθα νόμον μὴ ἔχοντες φυσικόν · εἰ δὲ τοῦτο ἀληθές , τῶν ἀλλῶν ἐσμεν ἀνωτέροι . Ἄλλ’ οὐχ ἐστὶ ταῦτα , οὐχ ἐστὶ . Περί γὰρ τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ οὐδὲ φιλονεικεῖν ἀναγκαῖον , ἵνα μὴ περιττὸν ἀναδεξάμεθα πλῆμον , πρὸς τὰ ὁμολογημένα ἀποδιδόμενοι . Πῶς οὖν φησι , Τὴν ἁμαρτίαν οὐκ ἔγνων , εἰ μὴ διὰ νόμου ; Οὐ τὴν καθόλου λέγων ἁγνοίαν , ἀλλὰ τὴν ἀκριβέστεραν γνώσιν . Εἰ γὰρ περὶ τοῦ φυσικοῦ τοῦτο εἴρηται , πῶς ἂν τὸ ἐξῆς ἔχοι λόγον ; Ἐγὼ γάρ , φησίν , ἔκων χωρὶς νόμου ποτέ . Οὐτε γὰρ ὁ Ἄδαν , οὔτε ἄλλος ἄνθρωπος οὐδεὶς οὐδέποτε φαίνεται χωρὶς νόμου ζῆσας · φυσικοῦὅμῳ τε γὰρ αὐτὸν ἐπλάττεν ὁ Θεός , καὶ ἐκεῖνον ἐνετίθει τὸν νόμον αὐτῷ , σύνουλον ἀσφαλῶς παρακαθίσας τῇ φύσει · πάσης . Χωρὶς δὲ τούτων οὐδαμοῦ φαίνεται ἐντολὴν τὸν φυσικὸν νόμον καλέσας · τοῦτον δὲ καὶ ἐντολὴν , καὶ δικαίαν , καὶ ἀγίαν καλεῖ , καὶ νόμον πνευματικόν . Ὁ δὲ φυσικὸς οὐχ ἀπὸ Πνεύματος ἡμῖν ἐδόθη · καὶ γὰρ καὶ βάρβαροι καὶ Ἕλληνες καὶ πάντες ἄνθρωποι τούτων τὸν νόμον ἔχουσιν . Ὦθεν δῆλον , ὅτι περὶ τοῦ Μωσαϊκοῦ καὶ δὴν καὶ κάτω καὶ πανταχοῦ διαλέγεται . Διὸ καὶ ἄγιον αὐτὸν καλεῖ λέγων · Ὥστε ὁ μὲν νόμος ἅγιος καὶ ἡ ἐντολὴ ἁγία καὶ δίκαια καὶ ἀγαθή . Εἰ γὰρ καὶ ἀκάθαρτοι γεγονέναι οἱ Ἰουδαῖοι μετὰ τὸν νόμον , καὶ ἀδίκοι καὶ πλεονέκται , οὐ καταφρεῖ τοῦτο τοῦ νόμου τὴν ἀρετήν , ὥσπερ τοῦ Θεοῦ τὴν πίστιν οὐχ ἀναιρεῖ ἡ ἀπίστια αὐτῶν . Ὥστε ἐξ ἀπάντων τούτων δῆλον , ὅτι περὶ τοῦ Μωσαϊκοῦ ταῦτα διαλέγεται νόμου . Τὸ οὖν δραθὲν , φησίν , ἐμοὶ γέγονε θάνατος ; Μὴ γένοιτο · ἀλλ’ ἡ ἁμαρτία , ἵνα φανῇ ἡ ἁμαρτία . Τοῦτέστιν , ἵνα δειχθῇ ὅσον κακὸν ἡ ἁμαρτία , ἡ ῥάθυμος προαίρεσις καὶ ἡ ἐπὶ τὸ χειρὸν ὁρμή , καὶ αὕτη δὲ ἡ πρᾶξις καὶ ἡ δεεφθαρμένη γνώμη · τοῦτο γὰρ πάντων αἴτιον τῶν κακῶν .
Lemmas: καί ὁ πᾶς εἰς ὁ ἐκεῖνος περιτρέπω κεφαλή . ἄν γάρ ὁ σκοπός αὐτός ἐθέλω ὁράω , εἰς ζωή ἄγω , φημί , καί διά οὗτος δίδωμι · εἰμί δέ θάνατος ἐντεῦθεν ἐξέρχομαι , ὁ λαμβάνω ὁ ἐντολή ὁ ἔγκλημα , οὖον ὁ ἐπί ὁ ζωή ἄγω . σαφής δέ αὐτός οὗτος καί διά ὁ ἑξῆς διδάσκω , εἶπον · ὁ γάρ ἁμαρτία ἀφορμή λαμβάνω διά ὁ ἐντολή , ἐξαπατάω ἐγώ , καί διά αὐτός ἀποκτείνω . εἶδον πῶς πανταχοῦ ὁ ἁμαρτία χέω , ὁ νόμος ἀπαλλάσσω κατηγορία ἀπασάω ; Διὸ καί ἐπάγω λέγω · ὥστε ὁ νόμος ἅγιος , καί ὁ ἐντολή ἅγιος καί Δίκαιος καί Ἀγαθή . ἄλλος , εἰμί βούλομαι , καί ὁ παραποιέω ὁ ἐξήγησις οὗτος εἰς μέσος ὁ λόγος ἄγω · οὗτος γάρ σαφής εἰμί ὁ παρά ἐγώ λέγω . Τινές γάρ ἐνταῦθα οὖον περί ὁ νόμος Μωϋσῆς αὐτός φημί λέγω ὁ λέγω , ἀλλά ὁ μέν περί ὁ φυσικός , ὁ δέ περί ὁ ἐντολή ὁ ἐν ὁ παράδεισος δίδωμι . καί μήv πανταχοῦ σκοπέω ὁ Παῦλος οὗτος ἀναπαύω ὁ νόμος , πρός ὁ ἐκεῖνος οὐδείς λόγος ἔχω · καί μῆλον εἰκότως · οὗτος γάρ ὁ Ἰουδαῖος δίδωμι καί φρίσσω , ἐφιλονεικοῦτὶ χάρις . ὁ δέ ἐντολή ὁ ἐν ὁ παράδεισος οὐδέ νόμος φαίνω ποτός καλέω , οὔτε αὐτός οὔτε ἄλλος οὐδείς . ἵνα δέ [ 551 ] καί ἀπό αὐτός ὁ εἴρω οὗτος σαφής γίγνομαι , ἐπεξέρχομαι ὁ ῥῆμα , μικρός ἀνωτέρω ὁ λόγος ἀνάγω . Περί γάρ πολιτεία ἀκριβῶς αὐτός · διαλέγω , ἐπάγω λέγω · ὁ ἀγνοέω , ἀδελφός , ὅτι ὁ νόμος κυριεύω ὁ ἄνθρωπος ὅσος χρόνος ζῶ ; ὥστε σύ θανατόω ὁ νόμος . οὐκοῦν εἰμί περί ὁ φυσικός οὗτος εἴρω , εὑρίσκω νόμος μή ἔχω φυσικός · εἰμί δέ οὗτος ἀληθής , ὁ ἄλλος εἰμί ανώτερος . ἄλλος οὐ εἰμί οὗτος , οὐ εἰμί . Περί γάρ ὁ ἐν ὁ παράδεισος οὐδέ φιλονεικέω ἀναγκαῖος , ἵνα μή περισσός ἀναδέχομαι πίμπλημι , πρός ὁ ομολογημένος ἀποδίδωμι . Πῶς οὖν φημί , ὁ ἁμαρτία οὐ γιγνώσκω , εἰμί μή διά νόμος ; οὖον ὁ καθόλου λέγω ἄγνοια , ἀλλά ὁ ἀκριβής γνῶσις . εἰμί γάρ περί ὁ φυσικός οὗτος εἴρω , πῶς εἄν ὁ ἑξῆς ἔχω λόγος ; ἐγώ γάρ , φημί , ἑκών Χωρὶς νόμος ποτός . οὐ γάρ ὁ Ἄδα , οὔτε ἄλλος ἄνθρωπος οὐδείς οὐδέποτε φαίνω Χωρὶς νόμος ζῶ · φυσικός τε γάρ αὐτός πλάσσω ὁ Θεός , καί ἐκεῖνος ἐντίθημι ὁ νόμος αὐτός , συνοιαλλω ἀσφαλῶς παρακαθίζω ὁ φύσις · πᾶς . Χωρὶς δέ οὗτος οὐδαμοῦ φαίνω ἐντολή ὁ φυσικός νόμος καλέω · οὗτος δέ καί ἐντολή , καί Δίκαιος , καί ἅγιος καλέω , καί νόμος πνευματικός . ὁ δέ φυσικός οὐ ἀπό πνεῦμα ἐγώ δίδωμι · καί γάρ καί βάρβαρος καί Ἕλλην καί πᾶς ἄνθρωπος οὗτος ὁ νόμος ἔχω . ὤθω δῆλος , ὅτι περί ὁ μωσαϊκός καί δήν καί κάτω καί πανταχοῦ διαλέγω . Διὸ καί ἀγάω αὐτός καλέω λέγω · ὥστε ὁ μέν νόμος ἅγιος καί ὁ ἐντολή ἅγιος καί Δίκαιος καί Ἀγαθή . εἰμί γάρ καί ἀκάθαρτος γίγνομαι ὁ Ἰουδαῖος μετά ὁ νόμος , καί ἄδικος καί πλεονέκτης , οὖον καταφράζω οὗτος ὁ νόμος ὁ ἀρετή , ὥσπερ ὁ Θεός ὁ πίστις οὐ ἀναιρέω ὁ ἀπιστία αὐτός . ὥστε ἐκ ἀπαντάω οὗτος δῆλος , ὅτι περί ὁ μωσαϊκός οὗτος διαλέγω νόμος . ὁ οὖν δαρθάνω , φημί , ἐγώ γίγνομαι θάνατος ; μή γίγνομαι · ἀλλά ὁ ἁμαρτία , ἵνα φαίνω ὁ ἁμαρτία . τουτέστιν , ἵνα δείκνυμι ὅσος κακός ὁ ἁμαρτία , ὁ ῥάθυμος προαίρεσις καί ὁ ἐπί ὁ χείρων ὁρμή , καί οὗτος δέ ὁ πρᾶξις καί ὁ δεεφθαρμένη γνώμη · οὗτος γάρ πᾶς αἴτιος ὁ κακός .