joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0711.2
ἀλλὰ καὶ δαιμονιώνας ἀπεργάζονται εἰς τοὺς τάφους αὐτῶν , καὶ ἀνακρίνονται αὐτοῖς . Ὦφειλε , ὅτι οἱ νεκροὶ τῶν ἁγίων δυνατωτέροι εἰσι ; Μὴ ἔτι ἀπορρίπτετε τοὺς πέντας . Εἰσέρχεται ὁ πέντης εἰς τὴν αὐλὴν σου ἵππων ἐλεημοσύνην , καὶ ἀναλαβὼν δύο ὧρας , μηδὲν λαμβάνει , καὶ ἐνίοτε ἐπιτάττει τῷ δούλῳ σου βάλλειν αὐτὸν ἔξω . Οὐ οἶδας , ὅτι ἐὰν βάλῃς τὸν πτωχὸν ἔξω , τὸν Χριστὸν ἐξώθεις ; Αὐτὸς γὰρ εἶπεν , ὅτι Ἐγὼ ὤνουν ἐν τούτων τῶν ἐλάχιστων ἐποίησατε , ἐμοὶ ἐποίησατε . Ὦφειλε , ὅτι καὶ ὑβρίζει τὸν πέντην , τὸν Χριστὸν ὑβρίζει ; Ὦν γὰρ τῷ πέντη ποιήσεις , εἰς Χριστὸν ἀναφέρει , καθὼς αὐτὸς εἶπε . Ταῦτα λέγω , καὶ λέγων οὐ παύσομαι . Ἐμοὶ μὲν τὸ λέγειν οὐχ ὀνηρόν , ὑμῖν δὲ ἀσφαλές . Οὐ παύσομαι ὑμᾶς πειθόμενον , ἕως ἂν βελτίους γίνεσθε . γέγραπται γὰρ , Μακάριος ὁ ἐλεῶν εἰς ὧρας ἀκοντῶν . Παρακαλῶ ὁδὸν ἀπεργάζεσθε . Βλέπετε , πέντες , καὶ οὐχ ἐλεεῖς ; πῶς πάρεχῃ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ , καὶ εὐχῇ ; πῶς τὸ στόμα σου ἀνοίγεις ; [ 798 ] καὶ ἐπικαλεῖ τὸν Θεόν ; οὐχ ἐρυθριᾷς ; οὐ τρέμεις ; οὐ φρίττεις ; Εἰσέρχῃ εἰς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ ἐξεύσθαι ; Ποῖον δὲ ἐλεημοσύνην , ἵνα ἐγγραφῇ σου ἡ ἐλεημοσύνη καὶ ἡ δέησις . Ἐμοῖοί τινες ἐκβάλλουσι δέησιν παρὰ τοῦ βασιλέως , τοῦ ἐπὶ τῷ πέντη , καὶ ἀναλαβόντες διακοσίους χρυσίους , καὶ πολλάκις οὐδὲν αὐτοῖς προγυροῦν , ἀλλὰ ὑποσδρίον κατέχεσιν αὐτὸ . καὶ οὐ δύο ὀβολοὺς οὐ θεὶς ὑπογραφὴν σοὶ τὴν δέησιν ; Ἐνταῦθα ὁ βασιλεὺς ὁ ἐπὶ τῷ πέντη , ἐπιγράφει , καὶ πολλάκις ἐναντία ἔστιν ἡ ὑπογραφὴ ὁ δὲ βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων ἐὰν ὑπογράψῃ , κεκυρῶται καὶ βεβαιώται . Εἰδὼς δέησιν δύο ὀβολῶν ὑπογραφομένην ; Διὰ τοῦτο δύο νιπτήρας εἰσι πρὸ τῶν πυλῶν τῆς ἐκκλησίας · μία τοῦ ὕδατος , ἐν ἧ νίπτει τὰς χεῖρας , καὶ μία ἡ χειρ τοῦ πέντητος , ἐν ἧ ἀποκρίνεται τὴν ψυχὴν σου . Εἰσέρχου εἰς τὴν ἐκκλησίαν , καὶ νίπτει τὰς χεῖρας σου · ἐπίθεσε εἰς τὴν χεῖρα τοῦ πέντητος ὀβολόν , καὶ ἀπολύσεις τὴν ψυχὴν σου . Ἐὰν δὲ εἰσέλθῃς καὶ νίψῃς καὶ εὐχῇ , τῷ δὲ πέντη μηδὲν ἐπιδώσῃ , τί ὠφελεῖς ; Πλούσιον ἔχεις , καὶ κρύπτεις αὐτὸν ἐπὶ τῆς γῆς , ἐν ᾧ ἔρχονται νυκτὸς λῃσταί , καὶ διορύσσουσι καὶ κλέπτουσι τὸν θησαυρὸν σου , καὶ ἀναστάς πρωὶ θεωρεῖς αὐτὸν ἀσελῆν . Θέλεις μὴ συληθῆναι ; Οὐ λέγω σοι , τοῦτο ποιήσον , καὶ οὐδέποτε συληθήσῃ τὸν αἰῶνα . Θησαυρὸν ἔχεις ; Χῶσον αὐτὸν εἰς τὴν κοιλίαν τῶν πέντων , καὶ ἐνδυναμοῦ · οὐδέποτε γὰρ δύναται συληθῆναι . Ἐὰν δὲ ψύχῃ εἰς τὴν γῆν , ἀπολέσεις αὐτόν · καὶ ἐὰν δὲ μὴ ἀπολέσῃς , φυλαχθῇ δέ , μετὰ τὴν τελευτὴν σου καὶ ἄλλοι πλουτήσουσιν ἐκ τῶν σου . Τί σοι τὸ θρεῖν , ὅτι κάμνεις καὶ μοχθεῖς , καὶ ἄλλοι εἰσέρχονται εἰς τὸ ὑπάρχον σου , ἀφ' ὧν οὐ λήψῃ μισθόν , καὶ καταφρονήσεις ; Οὐχ ἤκουσας τοῦ προφήτου λέγοντος , Θησαυρίσεις πλούσιος , καὶ οὐ γνώσκει τίνι συνάγεις αὐτό ; Καὶ πάλιν ἀλλοχῶ ὁ αὐτὸς λέγει , Ἄρχων καὶ δῆμος ἀπολούνται , καὶ καταλείψουσιν ἀλλοτρίους τὸν πλοῦτον αὐτῶν · καὶ Μὴ φυλάττῃ , ὅταν πλουτήσῃς ἄνθρωπος , ἢ ὅταν πληθυνθῇ ἡ δόξα τοῦ οἴκου αὐτοῦ . Ὅτι ἐν τῷ ἀποθάνειν αὐτὸν οὐ λήψεται τὰ πάντα , οὐδὲ συνακολουθήσει αὐτῇ ἡ δόξα αὐτοῦ . Καὶ ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις ὁ Κύριος τῷ ἀρχοντί πλουσίῳ λέγει · Ἄρχων , ταύτη τῇ ψυχῇ τῇ ψυχῇ σου πλουτήσῃ ἀπὸ σοῦ · ὁ δὲ ἠρώτησεν , τίνι δώσει ; Ὦφειλε δὲ πᾶσιν τοῖς θησαυρίσαις ἐκείνῳ , ἐπὶ τῆς γῆς . Ἄλλ' ὅτι θησαυρίσας ἐν οὐρανῷ , ὅπου οὐτε σὺς οὐτε βρώσις ἀφανίζει , καὶ μένει ἀσφαλές . Ὦ ἄνθρωπε καὶ ταλαίπωρε , οὐ τῇ γῇ πιστεύεις ; καὶ τῷ Θεῷ οὐ πιστεύεις , τῷ λέγοντι , Ὁ ἐπὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων ἐποίησατε , ἐμοὶ ἐποίησατε ; Οὐχ οἶδας , ὅτι εἰσὶ τινες τῶν γηπένων πέντες , οἰκτροί , τῶν ἡμερῶν ἄρτον ἐκ τῶν οἴκων πορρίζονται πόνων , καὶ ἐν τῷ καυτῷ τοῦ σπόρου οὐχ ἔχουσι πόδων στήρειν ; καὶ λαμβάνει τὸν χιτωνίσκον αὐτοῦ ἢ τὴς γυναῖκός αὐτοῦ , καὶ πολλάκις αὐτὸ τὸ σκάριον , ἐν ᾧ ἐργάζεται τῇ γῇ , καὶ τὸν ἱμῶν αὐτοῦ ἐνέχυρον , καὶ δανείζεται ἕνα μῶνον ἢ δύο ἢ τρεῖς , ἢ ὅσους δύναται αὐτοῦ ἡ ἀγροῦ ὑποδέξασθαι , καὶ δανεισάμενος σκορπίζει αὐτὸ εἰς τὴν γῆν , καὶ πεστεύει τῇ γῇ , καὶ ἐκδέχεται καιρὸν φανερόν , ἕως ἂν ὁ καρπὸς γέννηται ἐν τῇ γῇ ; καὶ ἐκεῖνος μὲν δανεισάμενος ἐπίστευσε τῇ γῇ , οὐ δὲ τῷ Θεῷ οὐ πιστεύεις ; Ἐκεῖνος τῇ συνβολῇ ἐπίστευσεν , καὶ σὺ τῷ Δεσπότῃ οὐ πιστεύεις ; Πόλυν , εἶπὶ μοι , συγγνώμην ἔχεις ; Ταῦτα λέγω οὐ πολλῆς ἀπανθρωπίας ὑμῶν καταγινώσκων , μὴ γένοιτο . ἀλλὰ ἀεὶ ὑμᾶς ἐτοίμους εἶναι πρὸς τὸν τῆς
Lemmas: ἀλλά καί δαιμονιαβρων ἀπεργάζομαι εἰς ὁ τάφος αὐτός , καί ἀνακρίνω αὐτός . ὀφείλω , ὅτι ὁ νεκρός ὁ ἅγιος δυνατός εἰμί ; μή ἔτι ἀπορρίπτω ὁ Πέντας . εἰσέρχομαι ὁ πέντη εἰς ὁ αὐλή σύ ἵππος ἐλεημοσύνη , καί ἀναλαμβάνω δύο ἀείρω , μηδείς λαμβάνω , καί ἐνίοτε ἐπιτάσσω ὁ δοῦλος σύ βάλλω αὐτός ἔξω . οὖον οἶδα , ὅτι ἐάν βάλλω ὁ πτωχός ἔξω , ὁ Χριστός ἐξωθέω ; αὐτός γάρ εἶπον , ὅτι ἐγώ ὠνέω ἐν οὗτος ὁ λίγος ποιέω , ἐγώ ποιέω . ὀφείλω , ὅτι καί ὑβρίζω ὁ πέντη , ὁ Χριστός ὑβρίζω ; ὦς γάρ ὁ Πέντη ποιέω , εἰς Χριστός ἀναφέρω , καθώς αὐτός εἶπον . οὗτος λέγω , καί λέγω οὖον παύω . ἐμός μέν ὁ λέγω οὐ ὄνειρος , σύ δέ ἀσφαλής . οὖον παύω σύ πείθω , ἠώς εἄν ἀγαθός γίγνομαι . γράφω γάρ , Μακάριος ὁ ἐλεέω εἰς ἀείρω ἄκων . παρακαλέω ὁδός ἀπεργάζομαι . βλέπω , Πέντες , καί οὐ ἐλεέω ; πῶς παρέχω ἐν ὁ ἐκκλησία , καί εὐχή ; πῶς ὁ στόμα σύ ἀνοίγω ; [ 798 ] καί ἐπικαλέω ὁ Θεός ; οὐ ἐρυθριάω ; οὖον τρέμω ; οὖον φρίττω ; εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός εξευεπομαι ; Ποῖον δέ ἐλεημοσύνη , ἵνα ἐγγράφω σύ ὁ ἐλεημοσύνη καί ὁ δέησις . Ἐμός τις ἐκβάλλω δέησις παρά ὁ βασιλεύς , ὁ ἐπί ὁ Πέντη , καί ἀναλαμβάνω διακόσιοι χρύσιον , καί πολλάκις οὐδείς αὐτός προγυροω , ἀλλά ὑποσδρίον κατέχω αὐτός . καί οὖον δύο ὀβολός οὖον τίθημι ὑπογραφή σύ ὁ δέησις ; ἐνταῦθα ὁ βασιλεύς ὁ ἐπί ὁ Πέντη , ἐπιγράφω , καί πολλάκις ἐναντίος εἰμί ὁ ὑπογραφή ὁ δέ βασιλεύς ὁ βασιλεύω ἐάν ὑπογράφω , κυρόω καί βεβαιόω . εἰδώς δέησις δύο ὀβολός ὑπογράφω ; Ζεύς οὗτος δύο νιπτήρ εἰμί πρό ὁ πύλη ὁ ἐκκλησία · εἷς ὁ ὕδωρ , ἐν ἧ νίζω ὁ χείρ , καί εἷς ὁ χείρ ὁ πέντη , ἐν ἧ ἀποκρίνω ὁ ψυχή σύ . εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἐκκλησία , καί νίζω ὁ χείρ σύ · επιθέτω εἰς ὁ χείρ ὁ πέντη ὀβολός , καί ἀπολύω ὁ ψυχή σύ . ἐάν δέ εἰσέρχομαι καί νίζω καί εὐχή , ὁ δέ Πέντη μηδείς ἐπιδίδωμι , τίς ὠφελέω ; Πλούσιος ἔχω , καί κρύπτω αὐτός ἐπί ὁ γῆ , ἐν ὅς ἔρχομαι νύξ λῃστής , καί διορύσσω καί κλέπτω ὁ θησαυρός σύ , καί ἀνίστημι πρωί θεωρέω αὐτός ἀσελῆν . ἐθέλω μή συλάω ; οὖον λέγω σύ , οὗτος ποιέω , καί οὐδέποτε συλάω ὁ αἰών . θησαυρός ἔχω ; χόω αὐτός εἰς ὁ κοιλία ὁ πέντος , καί ἐνδυναμόω · οὐδέποτε γάρ δύναμαι συλάω . ἐάν δέ ψύχω εἰς ὁ γῆ , ἀπόλλυμι αὐτός · καί ἐάν δέ μή ἀπόλλυμι , φυλάσσω δέ , μετά ὁ τελευτή σύ καί ἄλλος πλουτέω ἐκ ὁ σύ . τις σύ ὁ θρέω , ὅτι κάμνω καί μοχθέω , καί ἄλλος εἰσέρχομαι εἰς ὁ ὑπάρχω σύ , ἀπό ὅς οὖον λαμβάνω μισθός , καί καταφρονέω ; οὐχ ἀκούω ὁ προφήτης λέγω , θησαύριση πλούσιος , καί οὖον γιγνώσκω τίς συνάγω αὐτός ; καί πάλιν ἄλοχος ὁ αὐτός λέγω , Ἄρχων καί δῆμος ἀπόλλυμι , καί καταλείπω ἀλλότριος ὁ πλοῦτος αὐτός · καί μή φυλάσσω , ὅταν πλουτέω ἄνθρωπος , ἢ ὅταν πληθύνω ὁ δόξα ὁ οἶκος αὐτός . ὅτι2 ἐν ὁ ἀποθνῄσκω αὐτός οὖον λαμβάνω ὁ πᾶς , οὐδέ συνακολουθέω αὐτός ὁ δόξα αὐτός . καί ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Κύριος ὁ ἄρχω πλούσιος λέγω · Ἄρχων , οὗτος ὁ Ψυχή ὁ Ψυχή σύ πλουτέω ἀπό σύ · ὁ δέ ἐρωτάω , τίς δίδωμι ; ὀφείλω δέ πᾶς ὁ θησαυρίζω ἐκεῖνος , ἐπί ὁ γῆ . ἄλλος ὅτι θησαυρίζω ἐν οὐρανός , ὅπου οὐ σῦς οὐ βρῶσις ἀφανίζω , καί μένω ἀσφαλής . ὦ ἄνθρωπος καί ταλαίπωρος , οὖον ὁ γῆ πιστεύω ; καί ὁ Θεός οὖον πιστεύω , ὁ λέγω , ὁ ἐπί οὗτος ὁ μικρός ποιέω , ἐγώ ποιέω ; οὐχ οἶδα , ὅτι εἰμί τις ὁ γηπένων Πέντες , οἰκτρός , ὁ ἡμέρα ἄρτος ἐκ ὁ οἶκος πορίζω πόνος , καί ἐν ὁ καυτῷ ὁ σπόρος οὐ ἔχω Πόδων στῆρις ; καί λαμβάνω ὁ χιτωνίσκος αὐτός ἢ σής γυνή αὐτός , καί πολλάκις αὐτός ὁ σκάριον , ἐν ὅς ἐργάζομαι ὁ γῆ , καί ὁ ἱμάς αὐτός ἐνέχυρον , καί δανείζω εἷς μόνος ἢ δύο ἢ τρεῖς , ἢ ὅσος δύναμαι αὐτός ὁ ἀγρός ὑποδείκνυμι , καί δανείζω σκορπίζω αὐτός εἰς ὁ γῆ , καί πεστεύει ὁ γῆ , καί ἐκδέχομαι καιρός φανερός , ἠώς εἄν ὁ καρπός1 γεννητής ἐν ὁ γῆ ; καί ἐκεῖνος μέν δανείζω πιστεύω ὁ γῆ , οὖον δέ ὁ Θεός οὖον πιστεύω ; ἐκεῖνος ὁ συμβολή πιστεύω , καί σύ ὁ δεσπότης οὖον πιστεύω ; Πολύς , ἴψ ἐγώ , συγγνώμη ἔχω ; οὗτος λέγω οὖον πολύς ἀπανθρωπία σύ καταγιγνώσκω , μή γίγνομαι . ἀλλά ἀεί σύ ἑτοῖμος εἰμί πρός ὁ ὁ