joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0426.1
στέαν οὐσαν ἑκατέραν ἄ . Δεῖξνυσὶ δὲ λοιπὸν , ὅπερ ἐπὶ τῶν δογμάτων ἐποίησε , καὶ ἐνταῦθα συγγνώμης αὐτοὺς ἀποστερημένους · διὸ φησίν · Οἶστες τὸ δικαίωμα τοῦ Θεοῦ εἰδότες , ὅτι οὐ τὰ τοιαῦτα πράσσοντας ἀξίους θανάτου εἰσίν , οὐ μόνον αὐτοὶ ποιοῦσιν , ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσι τοῖς πράσσουσι . Δύο θείας ἀντιθέσεις , ἐνταῦθα ἀνεῖλεν ἀφωτισίας αὐτὰς προηγουμένως . Τί γὰρ ἂν εἴποις , φησίν , ὅτι οὐκ οἶδας τὰ πρακτικά ; Μάλιστα μὲν εἰ καὶ μὴ ββείς , σὺ αὐτός , ὁ ἀφεὶς τὸν γυμρισαντά σοι Θεόν · νῦν δὲ καὶ διὰ πολλῶν σε δεῖκνυμεν εἰδότα , καὶ ἔχοντα πλημμελοῦντα . Ἄλλ’ ὑπὸ τοῦ πάθους ἔλκη ; Τί οὖν καὶ συμπράττεις , καὶ ἐπαινείς ; Οὐ γὰρ μόνον αὐτὰ ποιοῦσι , φησίν , ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσι σοῖς πράσσοις . Τὸν οὖν χαλεπώτεραν πρότερον θείας καὶ ἀσύγγνωστον , ἵνα ἔλη ( καὶ γὰρ τοῦ πλημμελοῦντος ὁ τὴν ἁμαρτίαν ἐπαινῶν χαλεπώτερος πολύ ) · τοῦτο οὖν πρῶτον εἰπὼν , διὰ τοῦτο σφοδρότερον πάλιν ἐν τοῖς ἔξης αὐτὸν χειροῦται , λέγων οὕτω · Διὸ ἀνασκολήτητος εἶ , ὦ ἄνθρωπε , πᾶς ὁ κρίνων · Ἐν ᾧ γὰρ κρίνεις τὸν ἕτερον , σεαυτὸν κατακρίνεις . Ταῦτα πρὸς τοὺς ἄρχοντας ἀποτιθεμένους ἔλεγε , ἐπειδὴ καὶ ἡ πόλις τότε ἐκείνη τὴν ἀρχὴν ἦν ἐγχειρισμένη τῆς οἰκουμένης . Προλαβὼν οὖν φησι · Σαυτοῦ ἀφαιρεῖ τὴν ἀπολογίαν πᾶς ὅστις ἂν ἦς · ὅταν γὰρ κατακρίνῃ τὸν μοιχόν , μοιχεύεις δὲ καὶ αὐτός , κἂν μηδὲς ἀνθρώπων σε διδάχη , ἐν τῇ περὶ τοῦ ὑπευθύνου ψυχῇ καὶ κατὰ σαυτοῦ τὴν ἀποδοσίαν ἠγέχας . Οἴδαμεν γὰρ , ὅτι τὸ κρίμα τοῦ Θεοῦ ἐστι κατὰ ἀλήθειαν ἐπὶ τοὺς τὰ τοιαῦτα πράσσοντας . Ἵνα γὰρ μὴ λέγῃ τις , ὅτι Τέως διεφυγον , φοβὼν φησίν ἡ , ὅτι οὐχ οὕτως ἔστι παρὰ τῷ Θεῷ ὥσπερ ἐνταῦθα . Ἐνταῦθα γὰρ ὁ μὲν κολάζεται , ὁ δὲ διαφεύγει τὰ αὐτὰ ποιῶν · ἐκεῖ δὲ οὐχ οὕτως . Ὅτι μὴν οὖν οἶδε τὸ δικαῖον ὁ κρίνων , εἴπε · πρῶτον δὲ οἶδεν , οὐκ ἐπὶ προσθήκῃ · περὶ τινὸς γὰρ ἦν . Ἐπεὶ μὲν γὰρ τῆς ἀσεβείας ἀμφότερα δείκνυσιν , καὶ ὅτι τὸν Θεὸν εἰδώς , ἠθέλησε , καὶ πῶθεν εἰδώς , ἀπὸ τῆς κτίσεως . Ἐπειδὴ γὰρ οὐκ ἦν δῆλον ἅπασι , εἴπε καὶ τὴν αἰτίαν · ἐνταῦθα δὲ ὡς ὁμολογημένου , παρέθηκεν . Ὅταν δὲ εἴπη , Πᾶς ὁ κρίνων , οὐ τοῖς ἄρχουσι διαλέγεται μόνον , ἀλλὰ καὶ ἰδιώταις καὶ ἀρχομένοις .
Lemmas: στέας εἰμί ἑκάτερος ὅς . Δεῖξνυσὶ δέ λοιπός , ὅσπερ ἐπί ὁ δόγμα ποιέω , καί ἐνταῦθα συγγνώμη αὐτός αποστερώ · διό φημί · Οἶστες ὁ δικαίωμα ὁ Θεός οἶδα , ὅτι οὖον ὁ τοιοῦτος πράσσω ἄξιος θάνατος εἰμί , οὖον μόνος αὐτός ποιέω , ἀλλά καί συνευδοκέω ὁ πράσσω . δύο θεῖος ἀντίθεσις , ἐνταῦθα ἀναιρέω ἀφωτισίας αὐτός προηγουμένως . τις γάρ εἄν εἶπον , φημί , ὅτι οὐ οἶδα ὁ πρακτικός ; μάλιστα μέν εἰμί καί μή βαίνω , σύ αὐτός , ὁ ἀφίημι ὁ γυμριοδοω σύ Θεός · νῦν δέ καί διά πολύς σύ δείκνυμι οἶδα , καί ἔχω πλημμελέω . ἄλλος ὑπό ὁ πάθος ἕλκω ; τις οὖν καί συμπράσσω , καί ἐπαινέω ; οὖον γάρ μόνος αὐτός ποιέω , φημί , ἀλλά καί συνευδοκέω σός πράσσω . ὁ οὖν χαλεπός πρότερος θεῖος καί ἀσύγγνωστος , ἵνα Ἐλέα ( καί γάρ ὁ πλημμελέω ὁ ὁ ἁμαρτία ἐπαινέω χαλεπός πολύς ) · οὗτος οὖν πρῶτος εἶπον , διά οὗτος σφοδρός πάλιν ἐν ὁ ἔξειμι αὐτός χειρόομαι , λέγω οὗτος · Διὸ ἀνασκολήτητος εἰμί , εἰμί ἄνθρωπος , πᾶς ὁ κρίνω · ἐν ὅς γάρ κρίνω ὁ ἕτερος , σαυτοῦ κατακρίνω . οὗτος πρός ὁ ἄρχω ἀποτίθημι λέγω , ἐπεί καί ὁ πόλις τότε ἐκεῖνος ὁ ἀρχή εἰμί ἐγχειρίζω ὁ οἰκέω . προλαμβάνω οὖν φημί · σεαυτοῦ ἀφαιρέω ὁ ἀπολογία πᾶς ὅστις εἄν εἰμί · ὅταν γάρ κατακρίνω ὁ μοιχός , μοιχεύω δέ καί αὐτός , κἀν μηδὲς ἄνθρωπος σύ διδαχή , ἐν ὁ περί ὁ ὑπεύθυνος Ψυχή καί κατά σεαυτοῦ ὁ ἀποδίδωμι ἄγω . οἶδα γάρ , ὅτι ὁ κρίμα ὁ Θεός εἰμί κατά ἀλήθεια ἐπί ὁ ὁ τοιοῦτος πράσσω . ἵνα γάρ μή λέγω τις , ὅτι Τέως διαφεύγω , φοβέω φημί ὁ , ὅτι οὐ οὕτως εἰμί παρά ὁ Θεός ὥσπερ ἐνταῦθα . ἐνταῦθα γάρ ὁ μέν κολάζω , ὁ δέ διαφεύγω ὁ αὐτός ποιέω · ἐκεῖ δέ οὐ οὕτως . ὅτι2 μήv οὖν οἶδα ὁ Δίκαιος ὁ κρίνω , εἶπον · πρῶτος δέ οἶδα , οὐ ἐπί προσθήκη · περί τις γάρ εἰμί . ἐπεί μέν γάρ ὁ ἀσέβεια ἀμφότερος δείκνυμι , καί ὅτι ὁ θεός οἶδα , ἐθέλω , καί πίνω οἶδα , ἀπό ὁ κτίσις . ἐπεί γάρ οὐ εἰμί δῆλος ἅπας , εἶπον καί ὁ αἴτιος · ἐνταῦθα δέ ὡς ομολογημένος , παρατίθημι . ὅταν δέ εἶπον , Πᾶς ὁ κρίνω , οὖον ὁ ἄρχω διαλέγω μόνος , ἀλλά καί ἰδιώτης καί ἄρχω .