joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0687.1
ὑμᾶς καὶ τοῖς βουλευσόμενοις , ἵνα τὸ ὄνομα Κυρίου δοξασθῇ . Εἶτα ὁ διάδοχος Ἠσαΐου Παῦλος , ἡ λύρα τοῦ ἁγίου Πνεύματος , ὁ τέττιξ τῆς Ἐκκλησίας , τὸ τοῦ Χριστοῦ κατακρήμνον ἀναψύχμενος ἐπὶ τοῦ ὀμβροῦς λαμπρῇ τῇ φωνῇ κράζει · ἐν παρθένῳ · Τὸ Πάσχα ἡμῶν ἐκπερ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός . Ὦς ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ Θεοῦ , δικαιοσύνη καὶ ἀγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις . Αὐτὸ τοῦ ἁμαρτοῦ αὐτοῦ τὴν ἀρετὴν τῶν ἁμαρτιῶν ἐλάμβανεν . Δοκιμαζόμεν δὲ ἀνθρώπου ἐαυτῷ , καὶ οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθίειν , καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω . Τί δὲ ἐστι , Δοκιμαζέτω ἑαυτὸν ; Τοῦτ' ἐστιν , ἐνοσίτω τὰ γεγραμμένα , καὶ ἐρευνάτω ἑαυτόν , μὴποτε ἀνέτοιμός ἐστι τῆς ὑποδοχῆς τοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου , καὶ οὐχ ἡτοιμάσεν ἑαυτὸν ὑπὲρ τὸ Συμεών , καὶ ὑπὲρ Ἁννα τὴν προφήτιν , καὶ ὑπὲρ ἐν σινὸνι χαλαρῷ ὁ Ἰωσὴφ . Ἐὰν οὖν , ἑαυτὸν ἡτοιμάσας , αὐτὸν λαβὼν , πίστει καὶ φόβῳ πρόσδεξαι βοῶν καὶ λέγων , Σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος · καὶ οὐ κατακριθῆσῃ ὁ σπουδάζων ποιῆσαι ἑαυτὸν ἄξιον . Ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων ἀναίτιος , κρίμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει . Ὦρᾶτε , ἀδελφοί , μὴ τις κακὸν καὶ κακοῦ ἀποδώσῃ . Ὁ ἥλιος μὴ ἐπιδύεται ἐπὶ τῷ παροργισμῷ ὑμῶν . Βλέπετε πῶς περιπατεῖτε . Ὦρᾶ , πῶς ἀγαθὰ καὶ ὁποῖον γὰρ δέχεται ὁ ἀγαπῶν τὸν Θεόν , καὶ δι' αὐτὸν συναγόμενος ; Ἄκουε πάλιν Ἰωάννου κράζοντος · [ 705 ] Παιδία , ἐσχάτη ὥρα ἐστι , καὶ ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται · καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασι . Ἄλλὰ Μὴ παντὶ πνεύματι πιστεύετε , ὅτι πολλοὶ πλάνοι ἐξῆλθον εἰς τὸν κόσμον . Εἶτα ὁ ἀδελφοφόρος Ἰάκωβος , παρελθὼν εἰς μέσον λέγει · Πῶσαν χαρὰν ἡγήσασθε , ἀδελφοί · μου , ὅταν περιστάσεις περιπέσῃ ποικίλοις . Μακάριος ἄνθρωπος , ὃς ὑπομένει πειρασμόν , ὅτι δοκιμὸς γενόμενος λήψεται τὸν ἀμαράντινον στέφανον τῆς ζωῆς , ὃν ἐπηγγείλατο ὁ Κύριος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν . Μετὰ τοῦτον Πέτρος , ὁ ὑψηλὰς ἀναδραμὼν κράζει · Ἀγαπητοί , πάντων τὸ τέλος ἤγγικε · γρηγορήσατε καὶ νήψατε εἰς προσευχάς . Ἀποθέμενοι οὖν πᾶσαν κακίαν καὶ πᾶντα δόλον καὶ ἀποκρίσεις καὶ φθόνους καὶ πᾶσαν καταλαλίαν , ὡς ἀπεγένητα βρέφη , τὸ λογικὸν ἄδολον γάλα ἐπιποθήσατε . Εἶτα τοῖς ἀναγνώσμασι διαδέχεται ἡ οὐράνιος λαλιά τῶν ἀγγέλων , ὁ τοῦ Θεοῦ ἄγιος , τῶν ἄνω δυνάμεων ἡ τραγωδία · καθὼς ὁ μακάριος Ἰωάννης εὐφραχὲ τε καὶ ἔγραψε λέγων · Ἠκουσα τῶν ἄνω δυνάμεων ὡς φωνὴν ὀχλῶν πολλῶν , καὶ ὡς φωνὴν βροντῶν ἰσχυρῶν λεγόντων , Ἀλληλουία . Μετὰ τοῦτο ὅτε λοιπὸν προκηρυχθῇ πάντα , καὶ καταπαυσουσιν οἱ πρόδρομοι καὶ λειτουργοὶ χρησόμενοι καὶ μὴνύοντες τοῦ Δεσπότου τὴν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἄνοδον , τῶν ἱερῶν τέως καθ' ὁμοιότητα , καὶ τῶν λειτουργῶν σωπτησάντων , καὶ τῆς ὡρᾶς καταφανοῦσης τοῦ ἀναφανῆναι ἐφ' ὑψηλῷ ὀθόνη τὸν ἀχώρεστον Δεσπότην καὶ Κύριον τῆς δόξης , καὶ τοῦ λαοῦ τὰς ἄκοας ἐτοιμάζοντος πρὸς ἀχρόνους τῶν θεολογιῶν καὶ ζωοποιῶν ῥημάτων , καὶ οἰωθόντων ἑαυτοῖς , καὶ τῷ ἁμβύνι πλησιαζόντων , καὶ σῆθι πολλῆς γενομένης , ὅτε λοιπὸν οὐκ ἔξεστιν τινα καθ' ἑαυτοῦ , οὐχ ἀρχιερέα , οὐχ ἱερέα , οὐ βασιλέα ἐνεκεν τῆς ὑπερβαλλούσης δόξης τοῦ ἀναραιομένου , κράζουσι καὶ δυνάμει οἱ τῶν τῶν ἀγγέλων ἐπένγοντες τάξιν , λέγοντες πρὸς πάντας μικροὺς τε καὶ μεγάλους · Ὦρβοὶ πάντες ἀκούσατε καὶ λαλήσει Κύριος ὁ Θεός · ὁρβοὶ ἀκούσωμεν τί κελεύσει , καὶ τί βούλεται ὁ Βασιλεὺς τῶν βασιλέων · ὁρβοὶ ἀκούσωμεν ῥήματα καὶ ἐντολὰς ζωῆς αἰωνίου · ἡ γὰρ ἐντολὴ αὐτοῦ ζωὴ αἰώνιος ἐστι . Τὸ δέ , Ὦρβοι , τί ἄρα σημαίνει ἡ καταδέχεται ; Ὡδε γάρ , ὅτι πολλοὶ τὴν ἐκ τῶν ὁράτων ἐγερσιν νοοῦσι καὶ μόνον · ἐγὼ δὲ πλεῖον τὸ ὑπόνοιον ἔχειν μᾶλλον τὸ μόνον , καὶ οὐ μόνον τὴν ἐκ τῶν ὁράτων ἀνόρθωσιν , ἀλλὰ καὶ μυστικώτερον τὸ σημαίνειν νόημα · τοῦτ' ἐστιν , ὁρβοὶ τῇ πίστει , ὁρβοὶ τῇ καρδίᾳ , ὁρβοὶ τοῖς λογισμοῖς , τῇ ἀγάπῃ , τῇ ὁμολογίᾳ , ὁρβοὶ πρὸς πᾶσαν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου , ὁρβοὶ ἄνω πρὸς τὸν οὐρανόν . Ὡς λογικοὶ τὰ ἄνω φρονεῖτε , καὶ μὴ ὡς τὰ κτήνη τὰ ἄνευ νοῦς . Εἶτα πάντων ἀναστάντων καὶ τῶν φόβῳ ἵσταμένων , ἀκούσαι τί Θεὸς Κύριος διηγήσεται ἡμῖν ἐν Γραφῇ , καθὼς προσεκύμηκεν ὁ προφήτης Δαυὶδ , τί κελεύει , τί ἐντελλέται , τί βουλεύεται ὁ σοφὲρος ἐν βουλαῖς . Εἶτα ἀναψύχεται καὶ ὁ πολυτεμεῖος μαρμαρίτης καὶ προσδόχια τῶν ἐθνῶν , ἡ φυταγωγία τοῦ κόσμου , ἡ χάρις ἡ ἐκ τῶν χειλῶν χυθεῖσα τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ , ἡ ἄνεσις τῶν θλιβομένων , ἡ λύσις τῶν δεδεμένων , ἡ λύτρωσις τῶν ἁμαρτιῶν ,
Lemmas: σύ καί ὁ βουλεύω , ἵνα ὁ ὄνομα κύριος δοξάζω . εἶτα ὁ διάδοχος Ἠσαΐας Παῦλος , ὁ λύρα ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὁ τέττιξ ὁ ἐκκλησία , ὁ ὁ Χριστός κατακρημνός ἀναψύχω ἐπί ὁ ὄμβρος Λαμπρή ὁ φωνή κράζω · ἐν παρθένος · ὁ Πάσχα ἐγώ ἐκ ἐγώ θύω Χριστός . οὖς γίγνομαι ἐγώ σοφία ἀπό Θεός , δικαιοσύνη καί ἁγιασμός καί ἀπολύτρωσις . αὐτός ὁ ἁμαρτάνω αὐτός ὁ ἀρετή ὁ ἁμαρτία λαμβάνω . δοκιμάζω δέ ἄνθρωπος αὐτός , καί οὕτως ἐκ ὁ ἄρτος ἐσθίω , καί ἐκ ὁ ποτήριον πίνω . τις δέ εἰμί , δοκιμάζω ἑαυτοῦ ; οὗτος εἰμί , ἔνοσις ὁ γράφω , καί ἐρευνάω ἑαυτοῦ , μήποτε ανέτοιμος εἰμί ὁ ὑποδοχή ὁ σῶμα καί αἷμα ὁ κύριος , καί οὐ ἑτοιμάζω ἑαυτοῦ ὑπέρ ὁ Συμεών , καί ὑπέρ Ἄννα ὁ προφήτης , καί ὑπέρ ἐν σινὸνι χαλαρός ὁ Ἰωσήφ . ἐάν οὖν , ἑαυτοῦ ἑτοιμάζω , αὐτός λαμβάνω , πίστις καί φόβος προσδέχομαι βοῦς καί λέγω , σύ εἰμί ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ ζῶ · καί οὖον κατακρίνω ὁ σπουδάζω ποιέω ἑαυτοῦ ἄξιος . ὁ γάρ ἐσθίω καί πίνω ἀναίτιος , κρίμα ἑαυτοῦ ἐσθίω καί πίνω . ὁράω , ἀδελφός , μή τις κακός καί κακός πωλέω . ὁ ἥλιος μή ἐπιδύω ἐπί ὁ παροργισμός σύ . βλέπω πῶς περιπατέω . ὤρα , πῶς ἀγαθός καί ὁποῖος γάρ δέχομαι ὁ ἀγάπη ὁ Θεός , καί διά αὐτός συνάγω ; Ἄκουος πάλιν Ἰωάννης κράζω · [ 705 ] παιδία , ἔσχατος ὥρα εἰμί , καί ὁ ἀντίχριστος ἔρχομαι · καί νῦν ἀντίχριστος πολύς γίγνομαι . ἀλλά μή πᾶς πνεῦμα πιστεύω , ὅτι πολύς πλάνος ἐξέρχομαι εἰς ὁ κόσμος . εἶτα ὁ ἀδελφοφόρος Ἰάκωβος , παρέρχομαι εἰς μέσος λέγω · Πῶσαν χαρά ἡγέομαι , ἀδελφός · ἐγώ , ὅταν περίστασις περιπίπτω ποικίλος . Μακάριος ἄνθρωπος , ὅς ὑπομένω πειρασμός , ὅτι δόκιμος γίγνομαι λαμβάνω ὁ ἀμαράντινος στέφανος ὁ ζωή , ὅς ἐπαγγέλλω ὁ Κύριος ὁ ἀγαπάω αὐτός . μετά οὗτος Πέτρος , ὁ ὑψηλός ἀνατρέχω κράζω · Ἀγαπητός , πᾶς ὁ τέλος ἐγγίζω · γρηγορέω καί νήφω εἰς προσευχή . ἀποτίθημι οὖν πᾶς κακία καί λήγω δόλος καί ἀπόκρισις καί φθόνος καί πᾶς καταλαλιά , ὡς ἀπογίγνομαι βρέφος , ὁ λογικός ἄδολος γάλα ἐπιποθέω . εἶτα ὁ ἀνάγνωσμα διαδέχομαι ὁ οὐράνιος λαλιά ὁ ἄγγελος , ὁ ὁ Θεός ἅγιος , ὁ ἄνω δύναμις ὁ τραγωδία · καθώς ὁ μακάριος Ἰωάννης εὐφραχὲ τε καί γράφω λέγω · ἀκούω ὁ ἄνω δύναμις ὡς φωνή ὄχλος πολύς , καί ὡς φωνή βροντή ἰσχυρός λέγω , ἀλληλούϊα . μετά οὗτος ὅτε λοιπός προκηρύσσω πᾶς , καί καταπαύω ὁ πρόδρομος καί λειτουργός χράω2 καί μηνύω ὁ δεσπότης ὁ ἐπί ὁ θυσιαστήριον ἄνοδος , ὁ ἱερός τέως κατά ὁμοιότης , καί ὁ λειτουργός σωπτησάντων , καί ὁ Ὡρᾶς καταφαίνω ὁ ἀναφαίνω ἐπί ὑψηλός ὀθόνη ὁ ἀχωρέω δεσπότης καί κύριος ὁ δόξα , καί ὁ λαός ὁ ἀκοή ἐτοιμάζω πρός ἄχρονος ὁ θεολογία καί ζωοποιέω ῥῆμα , καί οἴομαι ἑαυτοῦ , καί ὁ ἁμβύνι πλησιάζω , καί σήθω πολύς γίγνομαι , ὅτε λοιπός οὐ ἔξεστι τις κατά ἑαυτοῦ , οὐ ἀρχιερεύς , οὐ ἱερεύς , οὖον βασιλεύς ἕνεκα ὁ ὑπερβάλλω δόξα ὁ ἀναιρέω , κράζω καί δύναμις ὁ ὁ ὁ ἄγγελος ἐπιφέρω τάξις , λέγω πρός πᾶς μικρός τε καί μέγας · Ὦρβοὶ πᾶς ἀκούω καί λαλέω Κύριος ὁ Θεός · ὁρβοὶ ἀκούω τίς κελεύω , καί τίς βούλομαι ὁ Βασιλεύς ὁ βασιλεύς · ὁρβοὶ ἀκούω ῥῆμα καί ἐντολή ζωή αἰώνιος · ὁ γάρ ἐντολή αὐτός ζωή αἰώνιος εἰμί . ὁ δέ , Ὦρβοι , τίς ἄρα σημαίνω ὁ καταδέχομαι ; ὧδε γάρ , ὅτι πολύς ὁ ἐκ ὁ ὁράω ἔγερσις νοέω καί μόνος · ἐγώ δέ πλείων ὁ ὑπόνοια ἔχω μᾶλλον ὁ μόνος , καί οὖον μόνος ὁ ἐκ ὁ ὁράω ἀνόρθωσις , ἀλλά καί μυστικός ὁ σημαίνω νόημα · οὗτος εἰμί , ὁρβοὶ ὁ πίστις , ὁρβοὶ ὁ Καρδία , ὁρβοὶ ὁ λογισμός , ὁ ἀγάπη , ὁ ὁμολογία , ὁρβοὶ πρός πᾶς ἐντολή ὁ κύριος , ὁρβοὶ ἄνω πρός ὁ οὐρανός . ὡς λογικός ὁ ἄνω φρονέω , καί μή ὡς ὁ κτῆνος ὁ ἄνευ νόος . εἶτα πᾶς ἀνίστημι καί ὁ φόβος ἵστημι , ἀκούω τίς θεός Κύριος διηγέομαι ἐγώ ἐν γραφή , καθώς προσεκύμηκεν ὁ προφήτης Δαυίδ , τίς κελεύω , τίς ἐντέλλω , τίς βουλεύω ὁ σοφὲρος ἐν βουλή . εἶτα ἀναψύχω καί ὁ πολυτεμεῖος μαρμαριος καί προσδοχιος ὁ ἔθνος , ὁ φυταγωγία ὁ κόσμος , ὁ χάρις ὁ ἐκ ὁ χεῖλος χέω ὁ Σωτήρ ἐγώ Θεός , ὁ ἄνεσις ὁ θλίβω , ὁ λύσις ὁ δέω1 , ὁ λύτρωσις ὁ ἁμαρτία ,