joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0510.1
ὕβρις , καὶ κακῶς σε πρὸς ἕκπαντα λέγων διατελεῖ , ἐπαίνεσον πρὸς τοὺς λέγοντας τὴν ὑβριζότα · οὕτω γάρ , κἂν ἀμύνῃναι βουλήθῃς , ἔνυπὴν δίκην λαβεῖν . Οἱ γὰρ ἀκούοντες κλὴν σφόδρα ἀνύστην ὡς , σὲ μὲν ἐπαίνεσυνται , μισήσουσι δὲ ἐκεῖνον ὡς ὧρησι παντὸς χαλεπώτερον , ὅτι ὁ μὲν οὐδὲν τῶν ἐχθρῶν ἐλύπησε , σὺ δὲ καὶ κακῶς παθὼν , τοὺς ἐναντίους ἡμέϊον . Καὶ τὰ εἰρημένα δὲ πάντα οὕτω δεῖξαι · δυνήν ἐξωλα δυνα . Ὁ μὲν γὰρ δακνύμενος τοῦ συνειδέναι τοῖς εἰρημένοις ἀποδείξειν παροχέεται τὸ ἀλγεῖν · ὁ δὲ καταγελάσας , αὐτῷ τούτῳ παρὰ τοῖς παροῦσι πάσης ἑαυτὸν ἀπήλαξεν ὑποψίας . Σκοπεῖ τοίνυν πῶς ἐκ τούτου συλλέγεις καλὰ · πρῶτον ἀπαλλάττεις σεαυτὸν θορύβου καὶ ταραχῆς · εἶτα δὲ , μᾶλλον τοῦτο καὶ τῶν πρῶτον , κλὴν ἀμαρτήματα ἔχεις , καὶ ταῦτα ἀποδύση , καθάπερ τὸ τελείων τὴν τοῦ Φαρσαλίου κατηγορίαν πρᾶξιν ἐνεγκών . Πρὸς τούτοις , φιλόσοφον κατασκευάζεις σου τὴν ψυχὴν τῇ τοιαύτῃ μελέτῃ , καὶ μυρίων παρὰ πάντων ἀπολύσεις ἐπαίνων , καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις ὑποψίαν ἀπολύσεις πᾶσαν . Εἰ δὲ καὶ ἐκεῖνον ἀμύνῃναι ἐπιθυμεῖς , καὶ τοῦτο ἐκ περισυσίας ἕξεσαι , καὶ τοῦ Θεοῦ κολᾶζοντος αὐτὸν ἀνθ᾽ ὧν εἴρηκε , καὶ πρὸς τῆς κολᾶσεως ἐκείνης τῆς σῆς φιλοσοφίας ἀντὶ καιρίας αὐτῷ γινομένης πληγῆς . Οὐδὲν γὰρ οὕτω τοὺς ὑβρίζουτας ἡμᾶς δάκνειν εἰώθες , ὡς τὸ τοὺς ὑβριζομένους ἡμᾶς τὸν ὑβρεῖον καταγελάδιν . Ὦσπερ οὖν ἐκ τοῦ φιλοσοφεῖν τοσαῦτα ἕσταί καλά , οὕτως ἐκ τοῦ μικροψύχου εἶναι τὰ ἐναντία συμβέβηκε · ἀπαντα . Καὶ γὰρ ἐκ τοῦ κατασχυνόμενου , καὶ ὑπεύθουν παρὰ τοῖς παροῦσι δοκοῦντος εἶναι τοῖς λεγομένοις , καὶ τὴν ψυχὴν θορύβου πληρούμεν , καὶ τὸν ἐχθρὸν εὐφραῖνον , καὶ τὸν Θεὸν παροξύνουμεν , καὶ τοῖς ἁμαρτήμασι προστιθέμεν τοῖς ἡμετέροις . Ταῦτα οὖν ἀπαντα ἐννοήσαντες , φύγωμεν τῆς μικροψυχίας τὸ βάραθρον , καὶ πρὸς τὸν λιμένα τῆς μακροθυμίας καταδράμεν , ἵνα καὶ ἐνταῦθα εὐρωμέν ἀνὰ πᾶσιν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν , καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἀπεκέντητο , καὶ [ 507 ] τῶν μελλόντων ἐπιτύχωμεν ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ᾽ οὗ τῷ Πατρὶ , ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ὕβρις , καί κακῶς σύ πρός ἐκφάντης λέγω διατελέω , ἐπαινέω πρός ὁ λέγω ὁ ὑβρίζω · οὗτος γάρ , κἀν ἀμύνω βούλομαι , ἔνυπνος δίκη λαμβάνω . ὁ γάρ ἀκούω κλῆς σφόδρα ἀνυστής ὡς , σύ μέν ἐπαινέω , μισέω δέ ἐκεῖνος ὡς ὥρα πᾶς χαλεπός , ὅτι ὁ μέν οὐδείς ὁ ἐχθρός λυπέω , σύ δέ καί κακῶς πάσχω , ὁ ἐναντίος ἡμεῖς . καί ὁ εἴρω δέ πᾶς οὗτος δείκνυμι · δυνήν ἐξωλα δυνα . ὁ μέν γάρ δακνύμενος ὁ σύνοιδα ὁ εἴρω ἀποδείκνυμι παροχέω ὁ ἀλγέω · ὁ δέ καταγελάω , αὐτός οὗτος παρά ὁ πάρειμι πᾶς ἑαυτοῦ ἀπαλλάσσω ὑποψία . σκοπέω τοίνυν πῶς ἐκ οὗτος συλλέγω καλός · πρῶτος ἀπαλλάσσω σαυτοῦ θόρυβος καί ταραχή · εἶτα δέ , μᾶλλον οὗτος καί ὁ πρῶτος , κλῆς ἁμάρτημα ἔχω , καί οὗτος ἀποδύω , καθάπερ ὁ τέλειος ὁ ὁ Φαρσάλιος κατηγορία πρᾶξις φέρω . πρός οὗτος , φιλόσοφος κατασκευάζω σύ ὁ ψυχή ὁ τοιοῦτος μελέτη , καί μυρίος παρά πᾶς ἀπολύω ἔπαινος , καί ὁ ἐπί ὁ εἴρω ὑποψία ἀπολύω πᾶς . εἰμί δέ καί ἐκεῖνος ἀμύνω ἐπιθυμέω , καί οὗτος ἐκ περισυσίας ξέω , καί ὁ Θεός κολάζω αὐτός ἀντί ὅς εἴρω , καί πρός ὁ κόλασις ἐκεῖνος ὁ σός φιλοσοφία ἀντί καίριος αὐτός γίγνομαι πληγή . οὐδείς γάρ οὗτος ὁ ὑβρίζω ἐγώ δάκνω εἴωθα , ὡς ὁ ὁ ὑβρίζω ἐγώ ὁ ὑβρίζω καταγελάδιν . ὥσπερ οὖν ἐκ ὁ φιλοσοφέω τοσοῦτος εἰμί καλός , οὕτως ἐκ ὁ μικρόψυχος εἰμί ὁ ἐναντίος συμβαίνω · ἅπας . καί γάρ ἐκ ὁ κατασχυνομενω , καί υπευθεω παρά ὁ πάρειμι δοκέω εἰμί ὁ λέγω , καί ὁ ψυχή θόρυβος πληρόω , καί ὁ ἐχθρός εὐφραίνω , καί ὁ θεός παροξύνω , καί ὁ ἁμάρτημα προστίθημι ὁ ἡμέτερος . οὗτος οὖν ἅπας ἐννοέω , φεύγω ὁ μικροψυχία ὁ βάραθρον , καί πρός ὁ λιμήν ὁ μακροθυμία κατατρέχω , ἵνα καί ἐνταῦθα εὑρίσκω ἀνά πᾶς ὁ Ψυχή ἐγώ , καθώς καί ὁ Χριστός ἀποκεντέω , καί [ 507 ] ὁ μέλλω ἐπιτυγχάνω ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ , ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα , δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .