joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0638.3
βασιλείαν εἶναι μόνον , καὶ μὴ γένναν . Οὕτως ὁ πόρνος καὶ ὁ μοιχὸς καὶ ὁ μυρία κακὰ ἐργασάμενος , τῶν αὐτῶν ἀπολαύσεται τῷ σωφρονῶντι καὶ ἀγωσῦνῃ ἐπιδεξαμένῳ ; καὶ Παῦλος μετὰ Νέρονος στήσεται , μᾶλλον δὲ καὶ ὁ διάβολος μετὰ Παύλου . Εἰ γὰρ μὴ ἐστι γένεσις , ἀνάστασις δὲ πάντων ἐστι , καὶ οἱ πονηροὶ τῶν αὐτῶν ἀγαθῶν τεύξονται τοῖς δικαίοις . Καὶ τὸς ἂν τοῦτο εἴποι καὶ τῶν σοφῶν ἐξισχύσων ἀνθρώπων ; μᾶλλον δὲ τὸς ἂν τοῦτο εἴποι δαιμόνων ; Καὶ γὰρ καὶ ἐκεῖνοι γένναν ὁμολογοῦσιν εἶναι · διὸ καὶ ἰδὼν λέγοντες , Ἦλθε ὤδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς ; Πῶς οὖν οὐ δέδοικας καὶ φρίττεις , καὶ τῶν δαιμόνων ὁμολογούντων , αὐτὸς ἀρνοῦμενος ; πῶς δὲ οὐ συνορᾷ τὸν διδάσκαλον τῶν πονηρῶν τούτων δογμάτων ; Ὁ γὰρ τὸν ἐξ ἀρχῆς ἀπατήσας ἄνθρωπον , καὶ πρῶταις μειζόνων ἐλπίδων καὶ τῶν ἐν χειροῖν ἐκβαλὼν ἀγαθῶν , οὕτως ἐστιν ὁ καὶ νῦν ταῦτα ὑποβάλλων λέγειν τε καὶ νοεῖν · καὶ διὰ τοῦτο πείθει τινὰς ὑποπτεύειν μὴ εἶναι γένναν , 710 ἵνα ἐμβάλῃ εἰς λέγονταν · ὥσπερ οὖν ὁ Θεὸς ἀπεικασίας ἀπελείλει γένναν , καὶ ἡτοίμασε γένναν , ἵνα μαθῶν σὺν βιώσει ὡς μὴ ἐμπεσεῖν εἰς γένναν . Καίτοι εἰ γέννῃς οὐσίας ὁ διάβολος σε ταῦτα ἀναπτεῖσι , πῶς ἂν μὴ οὐσαν ὡμολόγησαν οἱ δαίμονες , οἱς περισπούδαστόν ἐστι μηδὲν τοιούτου ὑποπτεύειν ἡμᾶς , ἵνα τῇ ἀδείᾳ γεννώμενοι γοηθώτεροι , μετ’ αὐτῶν εἰς τὸ πῦρ ἐκεῖνο ἐμπέσωμεν ; Πῶς , οὖν , φησί , τότε ὡμολόγουν ; Τὴν ἀνάγκην οὐ φέροντες τὴν ἐπικειμένην αὐτοῖς . Ἄπερ οὖν ἐννοοῦντες ἄπαντα , παυσέσθων καὶ ἐαυτοὺς καὶ ἕτερους ἀπατῶντες οἱ ταῦτα λέγοντες · ἐπεὶ καὶ τῶν ῥημάτων τούτων δώσουσι δίκην . τὰ φοβερὰ διασύροντες ἐκεῖνα , καὶ πολλοὺς τῶν ὄντως σπουδάζειν βουλομένων ἐκλύοντες , καὶ οὐδὲ τοὺς βαρβάρους Νινευῖτας μειοῦμενοι . Ἐκεῖνοι μὲν γὰρ καίτοι πάντων ὄντες ἀπειροὶ , ἀκούσαντες ὅτι ἡ πόλις καταστραφήσεται , οὐ μόνον οὐχ ἠπίστησαν , ἀλλὰ καὶ ἐντενάζαν καὶ σάκκων περιεβάλλοντο καὶ συνεγύησαν , καὶ οὐ πρότερον ἀπέστησαν πάντα ποιήσαντες , ἕως ἂν ἔλυσαν τὴν ὀργήν · σὺ δὲ τοσαύτην λαβὼν πείραν πραγμάτων , διὰ ῥημάτων ἐξουθενεῖς τὰ εἰρημένα ; Οὐκοῦν ἐστιν ἡ γέννησις . Ὅσπερ γὰρ ἐκεῖνοι φοβηθέντες τὰ ῥήματα , οὐχ ὑπέμειναν τὴν ἀπὸ τῶν πραγμάτων τιμωρίαν · οὕτω καὶ σὺ τῆς ἀπὸ τῶν ῥημάτων καταφρονῶν ἀπείλη , τὴν ἀπὸ πραγμάτων ὑποστήσῃ κολασιν . Καὶ εἰ νῦν μύθος σοι δοκεῖ εἶναι τὰ ῥήματα , ἀλλ’ οὐχ ὅταν σε τὰ πράγματα πείθῃ τότε . Οὐχ ὁρᾷς ἂν ἐνταῦθα εἰ πεποιήκῃ ; πῶς δύο ληστὰς λαβὼν οὐ τῶν αὐτῶν ἡξίωσεν , ἀλλὰ τὸν μὲν εἰς βασιλείαν εἰσήγαγε , τὸν δὲ εἰς γένναν ἀπέμειψε ; Καὶ τὸ λέγω ληστὴν καὶ ἀνδρόφονον ; Οὐδὲ γὰρ τοῦ ἀποστόλου ἐφείσατο , ἐπειδὴ προδότης ἐγένετο , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ βραχὺν ὁρῶν ἐρωμένη αὐτὸν , καὶ ἀγρύπνουν καὶ μέσον ῥηνομένων ἦν γὰρ Ἐλδάκησε μέσος , καὶ τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ ἐξεχύθη πάντα ) ἀλλ’ ὅμως τὰ ἄπαντα ταῦτα προειδὼς , εἶπε πάντα αὐτὸν ταῦτα παθεῖν , ἀπὸ τῶν παρόντων σε καὶ περὶ τῶν ἐκεῖ πιστοῦμενος πάντων . Μὴ τοίνυν φενακίζετε ἑαυτοὺς τῷ διαβόλῳ πειθόμενοι · ἐκεῖνοι γὰρ ταῦτα τὰ νοήματα . Εἰ γὰρ καὶ δικασταὶ καὶ δεσπόται καὶ διδάσκαλοι καὶ βαρβάρους τοὺς μὲν ἀγαθοὺς τιμῶσι , τοὺς δὲ πονηροὺς κολάζουσι · πῶς ἂν ἔχει λόγον παρὰ τῷ Θεῷ τάναντία γίνεσθαι , καὶ πῶν αὐτῶν ἀξιοῦσθαι τὸν τε ἀγαθὸν καὶ τὸν οὐ τοιοῦτον ; Πότε δὲ καὶ ἀπαλλαγὴ ἔσται εἰς χαλίας ; Οἱ τε γὰρ
Lemmas: βασίλειος εἰμί μόνος , καί μή γέννα . οὕτως ὁ πόρνος καί ὁ μοιχός καί ὁ μυρίος κακός ἐργάζομαι , ὁ αὐτός ἀπολαύω ὁ σωφρονέω καί ἄγω ἐπιδέχομαι ; καί Παῦλος μετά Νέρων ἵστημι , μᾶλλον δέ καί ὁ διάβολος μετά Παῦλος . εἰμί γάρ μή εἰμί γένεσις , ἀνάστασις δέ πᾶς εἰμί , καί ὁ πονηρός ὁ αὐτός ἀγαθός τυγχάνω ὁ Δίκαιος . καί τός εἄν οὗτος εἶπον καί ὁ σοφός ἐξισχύω ἄνθρωπος ; μᾶλλον δέ τός εἄν οὗτος εἶπον δαίμων ; καί γάρ καί ἐκεῖνος γέννα ὁμολογέω εἰμί · διό καί εἶδον λέγω , ἔρχομαι ὧδε πρό καιρός βασανίζω ἐγώ ; Πῶς οὖν οὖον δείδω καί φρίττω , καί ὁ δαίμων ὁμολογέω , αὐτός ἀρνέομαι ; πῶς δέ οὖον συνοράω ὁ διδάσκαλος ὁ πονηρός οὗτος δόγμα ; ὁ γάρ ὁ ἐκ ἀρχή ἀπατάω ἄνθρωπος , καί πρῶτος μείζων ἐλπίς καί ὁ ἐν χείρ ἐκβάλλω ἀγαθός , οὕτως εἰμί ὁ καί νῦν οὗτος ὑποβάλλω λέγω τε καί νοέω · καί διά οὗτος πείθω τις ὑποπτεύω μή εἰμί γέννα , 710 ἵνα ἐμβάλλω εἰς λέω · ὥσπερ οὖν ὁ θεός ἀπεικασία ἀπέρχομαι γέννα , καί ἑτοιμάζω γέννα , ἵνα μάθος σύν βιόω ὡς μή ἐμπίπτω εἰς γέννα . καίτοι εἰμί γέννα οὐσία ὁ διάβολος σύ οὗτος ἀναπέτομαι , πῶς εἄν μή εἰμί ὁμολογέω ὁ δαίμων , οἱςστις περισπούδαστος εἰμί μηδείς τοιοῦτος ὑποπτεύω ἐγώ , ἵνα ὁ ἄδεια γεννάω γοηθώτεροι , μετά αὐτός εἰς ὁ πῦρ ἐκεῖνος ἐμπίπτω ; Πῶς , οὖν , φημί , τότε ὁμολογέω ; ὁ ἀνάγκη οὖον φέρω ὁ ἐπίκειμαι αὐτός . Ἄπερ οὖν ἐννοέω ἅπας , παύω καί ἑαυτοῦ καί έτερος ἀπατάω ὁ οὗτος λέγω · ἐπεί καί ὁ ῥῆμα οὗτος δίδωμι δίκη . ὁ φοβερός διασύρω ἐκεῖνος , καί πολύς ὁ εἰμί σπουδάζω βούλομαι ἐκλύω , καί οὐδέ ὁ βάρβαρος Νινευῖται μειόω . ἐκεῖνος μέν γάρ καίτοι πᾶς εἰμί ἤπειρος , ἀκούω ὅτι ὁ πόλις καταστρέφω , οὖον μόνος οὐ ἀπιστέω , ἀλλά καί ἐντενάζαν καί σάκκος περιβάλλω καί συνεγγυάω , καί οὖον πρότερος ἀφίστημι πᾶς ποιέω , ἠώς εἄν λύω ὁ ὀργή · σύ δέ τοσοῦτος λαμβάνω πείρω πρᾶγμα , διά ῥῆμα ἐξουθενέω ὁ εἴρω ; οὐκοῦν εἰμί ὁ γέννησις . ὅσπερ γάρ ἐκεῖνος φοβέω ὁ ῥῆμα , οὐ ὑπομένω ὁ ἀπό ὁ πρᾶγμα τιμωρία · οὗτος καί σύ ὁ ἀπό ὁ ῥῆμα καταφρονέω ἀπειλή , ὁ ἀπό πρᾶγμα ὑφίστημι κόλασις . καί εἰμί νῦν μύθος σύ δοκέω εἰμί ὁ ῥῆμα , ἀλλά οὐ ὅταν σύ ὁ πρᾶγμα πείθω τότε . οὐχ ὁράω εἄν ἐνταῦθα εἰμί ποιέω ; πῶς δύο ληστής λαμβάνω οὖον ὁ αὐτός ἀξιόω , ἀλλά ὁ μέν εἰς βασίλειος εἰσάγω , ὁ δέ εἰς γέννα ἀπέμειψε ; καί ὁ λέγω λῃστής καί ἀνδροφόνος ; οὐδέ γάρ ὁ ἀπόστολος φείδομαι , ἐπεί προδότης γίγνομαι , ἀλλά καί ἐπί βραχύς ὁράω ἐράω αὐτός , καί ἀγρυπνέω καί μέσος ῥαίνω εἰμί γάρ Ἐλδάκησε μέσος , καί ὁ σπλάγχνον αὐτός ἐκχέω πᾶς ) ἀλλά ὅμως ὁ ἅπας οὗτος πρόοιδα , εἶπον πᾶς αὐτός οὗτος πάσχω , ἀπό ὁ πάρειμι σύ καί περί ὁ ἐκεῖ πιστόω πᾶς . μή τοίνυν φενακίζω ἑαυτοῦ ὁ διάβολος πείθω · ἐκεῖνος γάρ οὗτος ὁ νόημα . εἰμί γάρ καί δικαστής καί δεσπότης καί διδάσκαλος καί βάρβαρος ὁ μέν ἀγαθός τιμάω , ὁ δέ πονηρός κολάζω · πῶς εἄν ἔχω λόγος παρά ὁ Θεός τἀναντία γίγνομαι , καί ποῦ αὐτός ἀξιόω ὁ τε ἀγαθός καί ὁ οὖον τοιοῦτος ; πότος δέ καί ἀπαλλαγή εἰμί εἰς χαλία ; ὁ τε γάρ