joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0442.2
πράττει , ὥστε τὴν πολιτείαν ἡμῶν διαλάμπειν καὶ ὀρθοῦσθαι πάντοθεν . Μὴ τοίνυν βαθμύωμεν · οὕτω γὰρ καὶ τοὺς Ἕλληνας ἀποσπάσαι δυνήσομεθα τῆς πλάνης . Ὅταν δὲ ἐν μὲν ῥήμασι φιλοσοφῶμεν , ἐν δὲ ἔργοις ἀσχημονοῦμεν , ποίοις ὀφθαλμοῖς αὐτοὺς ὁρῶμεθα ; ποίοις στόμασι διαλεξόμεθα περὶ δογμάτων ; Ἐρεῖ γὰρ πρὸς ἕκαστον ἡμῶν Ὁ Παντοκράτωρ μὴ κατορθοῦντες , πῶς ἄξιοι περὶ τοῦ μεῖζονος διδάσκειν ; ὁ μηδὲπω μαθόν , ὅτι πλεονεξία κακόν , πῶς περὶ τῶν ἐν τοῖς οὐρανοῖς πραγμάτων φιλοσοφεῖς ; Ἄλλ' οἶδας , ὅτι κακόν ; Οὐκοῦν μεῖζον τὸ ἔκρηγμα , ὅτι καὶ εἰδὼς πλημμελεῖς . Καὶ τί λέγω τὸν Ἕλληνα ; Οὐδὲ γὰρ οἱ παρ' ἡμῖν νόμοι συγχωροῦσι τὴν ταύτης ἀπολαύειν τῆς παρρησίας , διὰ τὸν βίον ἡμῶν διεφθαρμένον ἢ . Τῷ γὰρ ἁμαρτωλῷ , φησίν , εἶπερ ὁ Θεός · Ἴνα τί σὺ ἐκδιδάσκῃ τὰ δικαιώματά μου ; Ἀπηνέγκηται ποτὲ αἰχμάλωτοι Ἰουδαῖοι , καὶ τῶν Περσῶν ἐπιχειρούντων καὶ ἀξιοῦντων ἄδειν αὐτοὺς τὰς θείας φώδας ἐκείνας , ἐλεγον · Πῶς ἄσομεν τὴν φώρην Κυρίῳ ἐπὶ τῆς ἀλλοτρίας ; Εἰ δὲ ἐν βαρβάρῳ γῇ τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ θέμεν οὐκ ἠδύν , πολλῷ μᾶλλον τὴν βαρβάρων ψυχὴν ; βαρβαρος γὰρ ἐστιν ἡ ἀνελέης ψυχή . Εἰ γὰρ τοὺς αἰχμαλώτους ὄντας , καὶ δούλους ἀνθρώπων ἐν ἀλλοτρίᾳ γῇ γενομένους ὁ νόμος ἐκδιδάσκει [ 481 ] ἐν συγῇ · πολλῷ μᾶλλον τοὺς δούλους ὄντας τῆς ἁμαρτίας καὶ ἐν ἀλλοτρίᾳ πολιτείᾳ γενομένους ἐπιστομίζεσθαι δικαίον . Καὶ τοῦτο καὶ τὰ ὄργανα εἶχον τότε ἐκεῖνοι · Ἐν γὰρ ταῖς ἱεράσι ἐν μέσῳ αὐτῆς , φησίν , ἐκπεριστασμένοι τὰ ὀργανα ἡμῶν · ἀλλ' οὐδὲ οὕτως ἐξήν . Οὐκοῦν οὐδὲ ἡμῖν , κἂν στόμα ἔχωμεν καὶ γλῶτταν , ἄπερ ἐστιν ὀργανα τοῦ λόγου , δέξαι παρρησιάζεσθαι , ἕως ἐν τῇ πάντων βαρβάρων τυραννικωτέραν δουλείᾳ μεν ἁμαρτίᾳ . Εἴπῃ γὰρ μοι , τί πρὸς τὸν Ἕλληνα ἐρεῖς ἀρπάζων καὶ πλεονεκτῶν ; ἀπόστηθι τῆς εἰδωλολατρίας ; ἐπιγνῶναι τὸν Θεόν , μὴδ' ἀργύρῳ καὶ χρυσῷ πρόσεσθι ; Ἄρ' οὖν οὐ γελάσεται καὶ ἐρεῖ · Σαυτὸ ταῦτα διαλέγω πρότερον ; οὐ γὰρ ἐστιν ἴσον Ἕλληνα ὄντα εἰδωλολατρεῖν , καὶ Χριστιανὸν ὄντα τὸ αὐτὸ τοῦτο πλημμελεῖν . Πῶς γὰρ δυνήσομεθα ἑτέρους ἀπάγειν τῆς εἰδωλολατρίας ἐκείνης , ἐαυτοὺς ταύτης οὐκ ἀπάγοντες ; τοῦ γὰρ πλησίον ἡμεῖς ἑγγύτεροι ἐαυτοῖς . Ὅταν οὖν ἐαυτοὺς μὴ πειθῶμεν , πῶς ἑτέρους πείσομεν ; Εἰ γὰρ ὁ τῆς οἰκίας τῆς ἐαυτοῦ μὴ προστάτῃ καλῶς , οὐδὲ Ἐκκλησίας ἐπιμελησεται · πῶς ὁ μηδὲ τῆς ἐαυτοῦ ψυχῆς προστάτης , ἑτέρους διορθώσει δυνήσετα ; Μὴ γὰρ μοι τοῦτο εἴπης , ὅτι οὐ προσκυνεῖς εἰδωλον χρυσον · ἀλλ' ἐκεῖνό μοι δεῖξον , ὅτι μὴ ποιεῖς ταῦτα , ἄπερ ὁ χρυσὸς κελεύει . Καὶ γὰρ διάφοροι εἰδωλολατρίας τρόποι · καὶ ὁ μὲν τὸν μαμμωνᾶν ἡγεῖται κύριον , ὁ δὲ τὴν κοιλίαν Θεόν , ὁ δὲ ἑτέραι ἐπιθυμίαις χαλεπεται . Ἄλλ' οὐ καταθίσεις αὐτοὺς βόας , καθάπερ οἱ Ἕλληνες ; Ἄλλα τὸ πολλῷ χαλεπώτερον τὴν σαυτοῦ κατασφάξεις ψυχὴν . Ἄλλ' οὐ κάμπτεις τὰ γόνατα καὶ προσκυνεῖς ; Ἄλλα μετὰ πλείονος ὑπακοῆς ποιεῖς πάντα , ἄπερ ἂν ἐπιτάξωσι καὶ ἡ γαστὴρ καὶ τὸ χρυσίον καὶ ἡ τῆς ἐπιθυμίας τυραννίς ; ἐπεὶ καὶ οἱ Ἕλληνες διὰ τοῦτο εἰσι βδελυκτοί , ὅτι τὰ πάθη ὑπεσοῦν , τὴν μὲν ἐπιθυμίαν Ἀφροδίτην , τὸν δὲ θυμὸν Ἄρη , τὴν δὲ μέθην Διόνυσον προσετίθεσαν . Εἰ δὲ οὐ γλύφεις εἰδωλα σὺ , καθάπερ ἐκεῖνοι , ἀλλὰ μετὰ πολλῆς τῆς προθυμίας τοῖς αὐτοῖς ὑποκύπτεις πάθεσι , τὰ μῆλη τοῦ Χριστοῦ
Lemmas: πράσσω , ὥστε ὁ πολιτεία ἐγώ διαλάμπω καί ὀρθόω πάντοθεν . μή τοίνυν βαθμυειμι · οὗτος γάρ καί ὁ Ἕλλην ἀποσπάω δύναμαι ὁ πλάνης . ὅταν δέ ἐν μέν ῥῆμα φιλοσοφέω , ἐν δέ ἔργον ἀσχημονέω , ποῖος ὀφθαλμός αὐτός ὁράω ; ποῖος στόμα διαλέγω περί δόγμα ; ἐράομαι γάρ πρός ἕκαστος ἐγώ ὁ Παντοκράτωρ μή κατορθόω , πῶς ἄξιος περί ὁ μείζων διδάσκω ; ὁ μηδέπω μανθάνω , ὅτι πλεονεξία κακός , πῶς περί ὁ ἐν ὁ οὐρανός πρᾶγμα φιλοσοφέω ; ἄλλος οἶδα , ὅτι κακός ; οὐκοῦν μείζων ὁ ἔκρηγμα , ὅτι καί εἰδοί πλημμελής . καί τίς λέγω ὁ Ἕλλην ; οὐδέ γάρ ὁ παρά ἐγώ νόμος συγχωρέω ὁ οὗτος ἀπολαύω ὁ παρρησία , διά ὁ βίος ἐγώ διαφθείρω ἢ . ὁ γάρ ἁμαρτωλός , φημί , εἰ ὁ Θεός · ἵνα τίς σύ ἐκδιδάσκω ὁ δικαίωμα ἐγώ ; Ἀπηνέγκηται ποτέ αἰχμάλωτος Ἰουδαῖος , καί ὁ Πέρσης ἐπιχειρέω καί ἀξιόω ἀνδάνω αὐτός ὁ θεῖος φώδας ἐκεῖνος , λέγω · Πῶς ἀάω ὁ φωράω κύριος ἐπί ὁ ἀλλότριος ; εἰμί δέ ἐν βάρβαρος γῆ ὁ λόγιος ὁ Θεός θέω οὐ ἡδύς , πολύς μᾶλλον ὁ βάρβαρος ψυχή ; βάρβαρος γάρ εἰμί ὁ ἀναιρέω ψυχή . εἰμί γάρ ὁ αἰχμάλωτος εἰμί , καί δοῦλος ἄνθρωπος ἐν ἀλλότριος γῆ γίγνομαι ὁ νόμος ἐκδιδάσκω [ 481 ] ἐν συγῇ · πολύς μᾶλλον ὁ δοῦλος εἰμί ὁ ἁμαρτία καί ἐν ἀλλότριος πολιτεία γίγνομαι ἐπιστομίζω Δίκαιος . καί οὗτος καί ὁ ὄργανον ἔχω τότε ἐκεῖνος · ἐν γάρ ὁ ἱερός ἐν μέσος αὐτός , φημί , ἐκπεριστασμένοι ὁ ὄργανον ἐγώ · ἀλλά οὐδέ οὕτως ἔξεστι . οὐκοῦν οὐδέ ἐγώ , κἀν στόμα ἔχω καί γλῶσσα , Ἄπερ εἰμί ὄργανον ὁ λόγος , δέχομαι παρρησιάζομαι , ἠώς ἐν ὁ πᾶς βάρβαρος τυραννικός δουλεία μέν ἁμαρτία . εἶπον γάρ ἐγώ , τίς πρός ὁ Ἕλλην εἴρω ἁρπάζω καί πλεονέκτης ; ἀφίστημι ὁ εἰδωλολατρία ; ἐπιγιγνώσκω ὁ Θεός , μηδέ ἄργυρος καί χρυσός πρόσειμι ; ἄρα οὖν οὖον γελάω καί εἴρω · Σαυτός οὗτος διαλέγω πρότερος ; οὖον γάρ εἰμί ἴσος Ἕλλην εἰμί εἰδωλολατρέω , καί Χριστιανός εἰμί ὁ αὐτός οὗτος πλημμελέω . Πῶς γάρ δύναμαι ἕτερος ἀπάγω ὁ εἰδωλολατρία ἐκεῖνος , ἑαυτοῦ οὗτος οὐ ἀπάγω ; ὁ γάρ πλησίος ἐγώ εγγύτερος ἑαυτοῦ . ὅταν οὖν ἑαυτοῦ μή πείθω , πῶς ἕτερος πείθω ; εἰμί γάρ ὁ ὁ οἰκίον ὁ ἑαυτοῦ μή προστάτης καλῶς , οὐδέ ἐκκλησία ἐπιμελέομαι · πῶς ὁ μηδέ ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή προστάτης , ἕτερος διόρθωσις δύναμαι ; μή γάρ ἐγώ οὗτος εἶπον , ὅτι οὖον προσκυνέω εἴδωλον χρυσός · ἀλλά ἐκεῖνος ἐγώ δείκνυμι , ὅτι μή ποιέω οὗτος , Ἄπερ ὁ χρυσός κελεύω . καί γάρ διάφορος εἰδωλολατρία τρόπος · καί ὁ μέν ὁ μαμωνᾶς ἡγέομαι κύριος , ὁ δέ ὁ κοιλία Θεός , ὁ δέ ἑτερός ἐπιθυμία χαλεπεται . ἄλλος οὖον κατατίθημι αὐτός βοῦς , καθάπερ ὁ Ἕλλην ; ἄλλος ὁ πολύς χαλεπός ὁ σεαυτοῦ κατασφάζω ψυχή . ἄλλος οὖον κάμπτω ὁ γόνυ καί προσκυνέω ; ἄλλος μετά πλείων ὑπακοή ποιέω πᾶς , Ἄπερ εἄν ἐπιτάσσω καί ὁ γαστήρ καί ὁ χρυσίον καί ὁ ὁ ἐπιθυμία τυραννίς ; ἐπεί καί ὁ Ἕλλην διά οὗτος εἰμί βδελυκτός , ὅτι ὁ πάθος ὑπεσοῦν , ὁ μέν ἐπιθυμία Ἀφροδίτη , ὁ δέ θυμός Ἄρης , ὁ δέ μέθη Διόνυσος προστίθημι . εἰμί δέ οὖον γλύφω εἴδωλον σύ , καθάπερ ἐκεῖνος , ἀλλά μετά πολύς ὁ προθυμία ὁ αὐτός υποκύπτω πάθος , ὁ μήλη ὁ Χριστός