joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0739.2
καὶ εἰς γῆν ἡ γῆ πορεύσεται , καὶ ἡ χθὼν πάλιν χθὼν γίνεται . Νήψωμεν , ἀγαπητοί , δυσωπῶ , ὀδοιπορήσωμεν , ἀνανεύσωμεν · ἐλεύσεται γὰρ ἡ ὥρα , καὶ ὄντως ἐλεύσεται , τῆς δέδοτο ἡμῶν · καὶ μὴ ἑαυτοὺς ἀπατήσωμεν . Ἔστω , ἀγαπητοί , καταπραγμόνως , ἔστω καὶ πλουσίως πεντησόμεθα ἢ καὶ ἐκταθὼν ἐτη · καὶ μετὰ ταῦτα νῦν σοι καὶ γῆρας , καὶ μετὰ ταῦτα τί ; Ἀδυναμία καὶ θάνατος , καὶ ἡ φρικτὴ ὥρα ἐκείνη ἢ προσδοκώμενη · καὶ φριττόμεν καὶ ἀμελῶμεν . Μέγας φόβος τότε γίνεται , ἀδελφοί · μέγα δὲ ἰδεῖν ψυχὴν χωριζομένην τοῦ σώματος · μεγάλη ἀνάγκη τῆς ὥρας ἐκείνης , ὅταν ἡ γλῶσσα καθαρώς τὸν λόγον εἰπεῖν οὐ δύναται , [ 822 ] ὅταν στρέψωμεν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὧδε καὶ ὧδε συνεχῶς , καὶ τοὺς παριστώτας ἡμῖν φίλους καὶ ἀδελφοὺς γνωρίζωμεν , καὶ πρὸς αὐτοὺς φθέγξασθαι οὐ δυνάμεθα . Τῶν ὀρθοῦντων ἡμᾶς ἀκούομεν , καὶ τοῦτο παραμυθίζεσθαι οὐ δυνάμεθα · τὰ τέκνα ὀδυρόμενα καὶ δακρύοντα βλέπομεν , καὶ τὸν πόρον αὐτῶν ἔχοντες πορευόμεθα . Καὶ τί λέγω τέκνα ; Ἐν γὰρ τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ οὐκ ἔστι μεριμνῆσαι τέκνων , οὐχ ἀδελφῶν , οὐχ ἄλλη φρονεῖς συνέχει ἡμᾶς , ἢ μὴ τῶν ἡμετέρων παραπτωμάτων ἐννοία , καὶ τὸ πῶς ἀπαντήσωμεν τῷ κριτῇ , καὶ ποῖαν ἀπόφασιν λάβωμεν , καὶ ποῖος ἄρα τόπος δεξεται ἡμᾶς . Εἴτα ὡς ταῦτα ἐνθυμούμεθα , ἐξαίφνης ἐφίσταται ἡμῖν ἄγγελος ἀπότομος . Τότε ἡμεῖς τοῦτο σωθῆναι , ἐὰν ἀνευτρεπίσθαι εὕρωμεν , πῶς μέλλομεν ταράττεσθαι , καὶ τῆς κλίνης φεύγειν δοκιμαζόμεν μέν , μὴ δυνάμενοι δέ , προσεύχόμεν πρὸς αὐτοὺς ἐλεεῖν ὀφθαλμοῖς , καὶ στρνγὴ τὸν προσώπου παρακαλοῦντες , δυσωποῦντες , ἐκτείνοντες καὶ λέγοντες · Ἐλεήσατέ με , ἄγγελοι καὶ φοβεροὶ παραστάται τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ , καὶ μὴ με ἀχαριτοῦν καὶ ἀκάθαρτον πρὸς τὸν Κριτὴν ἀπενέγκατε · μὴ με ἀκαρπωλὸν τοῦ σώματος χωρίσατε · μὴ , δέομαι , παρακαλῶ , παρακληθῆτε , δυσωπήσατε , καὶ δάσατέ με ολίγον χρόνον μετανοῆσαι , στενάζειν , πενθεῖν , ἐλεημοσύνας ποιῆσαι , ἐπειδὲ κακῶς τὸν ἑαυτοῦ βίον ἐδαπάνησα καὶ ἀνήλωσα . Ταῦτα ἀκούσαντες οἱ ἄγγελοι , λέγουσι πρὸς ἡμᾶς · Ἡ ψυχὴ τολαίπωρ , πᾶσας τὰς ἡμέρας σου ἐν ἀμελείᾳ ἐξῆσας , καὶ ἄρτι μετανόησαι θέλεις ; ὡ ἀθλία ψυχή , ὁ ἥλιός σου ἔδυεν , ὁ χρόνος σου τετέλεσται · ὁ Θεὸς ἐκείλευσεν ἐκ τοῦ σώματός σου χωρίσαι σε . Δεῦρο καὶ καταδικάζου ἐν πυρὶ αἰωνίῳ κατὰ τὰς πράξεις σου · οὐ γὰρ ἐστι σοι λοιπὸν ἐλπίς σωτηρίας , ἀλλὰ αἰωνία τιμωρία . Ταῦτα ἀκούσαντες , ἀγαπητοί , καὶ πιστεύσαντες , ὅτι ἀλήθῃ εἰσι καὶ οὐ μῦθοι , ἀγνυισθῶμεθα πρὸ τῆς ὥρας ἐκείνης · κἂν ἐτυνηθῶμεν ἁμαρτάνειν , ἀλλ᾽ ἐκκόψωμεν ταύτας διὰ τῆς μετανοίας . Μὴ πλανηθῶμεν , ἀδελφοί , κρίσις ἐστὶ καὶ κόλασις αἰωνία , πῦρ ἀδύσετον καὶ ἀσώλης ἀτελεύτητος , σκότος ἐξώτερον καὶ τάρσερος , βρυγμὸς ὀδόντων καὶ κλαυθμὸς μέγας , ὡς ὁ Κύριος ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις ἐνυμνήσεν · ἀνευθὴς γὰρ ἐστιν ὁ εἰπών , Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσεται , οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσι . Διὸ φοβηθῶμεν καὶ φρίσωμεν , πάντες οἱ ἐν ἁμαρτίαις ἔχοντες , καὶ σπουδάσωμεν μετὰ τῶν ἁγίων εὐρεθῆναι διὰ τῆς μετανοίας . Μὴ εἴπης , Ἐκλέξα , ἐφόνευσα , ἐπόρνευσα , καὶ οὐ δέχεται με ὁ Θεός · μηδὲν τούτων εἴπη · δέχεται γὰρ πάντα , ὡς τὸν λῃστήν , ὡς τὸν τελῶνην καὶ ὡς τὴν πόρνην · μόνον μὴ ἀπογνῶναι , παρακαλῶ , μὴ βαθυμψῶμεν . Κρούσωμεν διὰ μετανοίας καὶ εἴπωμεν · Ἀνοίξον ἡμῖν , Κύριε , τοὺς ἀναβίους καὶ ἀμαρτωλοὺς διὰ τὴν δόξαν σου τὴν ἁγίαν μὴ ἀποστραφῆς ἡμᾶς , ἀλλὰ δυσωπήσατε , καὶ μὴ στερήσης ἡμᾶς τῆς βασιλείας σου . Σὺ γὰρ εἶ Θεὸς τῶν ἀπηλπισμένων , καὶ σωτηρία πάντων τῶν καταφευγόντων εἰς σέ · καὶ σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα σὺν τῷ ἀνάρχῳ Πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: καί εἰς γῆ ὁ γῆ πορεύω , καί ὁ χθών πάλιν χθών γίγνομαι . νήφω , ἀγαπητός , δυσωπέω , ὁδοιπορέω , ἀνανεύω · ἔρχομαι γάρ ὁ ὥρα , καί εἰμί ἔρχομαι , ὁ δίδωμι ἐγώ · καί μή ἑαυτοῦ ἀπατάω . ἔστω , ἀγαπητός , καταπραγμοναω , ἵστημι καί πλούσιος πεντησομεθη ἢ καί ἐκτείνω ἔτος · καί μετά οὗτος νῦν σύ καί γῆρας , καί μετά οὗτος τίς ; ἀδυναμία καί θάνατος , καί ὁ φρικτός ὥρα ἐκεῖνος ἢ προσδοκώμενος · καί φρίσσω καί ἀμελέω . Μέγας φόβος τότε γίγνομαι , ἀδελφός · μέγας δέ ὁράω ψυχή χωρίζω ὁ σῶμα · μέγας ἀνάγκη ὁ ὥρα ἐκεῖνος , ὅταν ὁ γλῶσσα καθαρός ὁ λόγος εἶπον οὖον δύναμαι , [ 822 ] ὅταν στρέφω ὁ ὀφθαλμός ὧδε καί ὧδε συνεχῶς , καί ὁ παρίστημι ἐγώ φίλος καί ἀδελφός γνωρίζω , καί πρός αὐτός φθέγγομαι οὖον δύναμαι . ὁ ὀρθόω ἐγώ ἀκούω , καί οὗτος παραμυθίζομαι οὖον δύναμαι · ὁ τέκνον ὀδύρομαι καί δάκρυ βλέπω , καί ὁ πόρος αὐτός ἔχω πορεύω . καί τίς λέγω τέκνον ; ἐν γάρ ὁ ὥρα ἐκεῖνος οὐ εἰμί μεριμνάω τέκνον , οὐ ἀδελφός , οὐ ἄλλος φρονέω συγχέω ἐγώ , ἢ μή ὁ ἡμέτερος παράπτωμα ἔννοια , καί ὁ πῶς ἀπαντάω ὁ κριτής , καί Ποίας ἀπόφασις λαμβάνω , καί ποῖος ἄρα τόπος δέχομαι ἐγώ . εἴτα̅ ὡς οὗτος ἐνθυμέομαι , ἐξαπίνης ἐφίστημι ἐγώ ἄγγελος ἀπότομος . τότε ἐγώ οὗτος σῴζω , ἐάν ἀνατρέπω εὑρίσκω , πῶς μέλλω ταράσσω , καί ὁ κλίνη φεύγω δοκιμάζω μέν , μή δύναμαι δέ , προσεύχω πρός αὐτός ἐλεέω ὀφθαλμός , καί στρνγὴ ὁ πρόσωπον παρακαλέω , δυσωπέω , ἐκτείνω καί λέγω · ἐλεέω ἐγώ , ἄγγελος καί φοβερός παραστάτης ὁ θρόνος ὁ Θεός , καί μή ἐγώ αχαριος καί ἀκάθαρτος πρός ὁ κριτής ἀποφέρω · μή ἐγώ ἀκαρπωλὸν ὁ σῶμα χωρίζω · μή , δήω , παρακαλέω , παρακαλέω , δυσωπέω , καί δατέομαι ἐγώ ὀλίγος χρόνος μετανοέω , στενάζω , πενθέω , ἐλεημοσύνη ποιέω , ἐπειδέ κακῶς ὁ ἑαυτοῦ βίος δαπανάω καί ἀναλίσκω . οὗτος ἀκούω ὁ ἄγγελος , λέγω πρός ἐγώ · ὁ ψυχή τολαίπωρ , πᾶος ὁ ἡμέρα σύ ἐν ἀμέλεια ἐξίημι , καί ἄρτι μετανοέω ἐθέλω ; εἰμί ἄθλιος ψυχή , ὁ ἥλιος σύ δύο , ὁ χρόνος σύ τελέω · ὁ θεός κελεύω ἐκ ὁ σῶμα σύ χωρίζω σύ . δεῦρο καί καταδικάζω ἐν πῦρ αἰώνιος κατά ὁ πρᾶξις σύ · οὖον γάρ εἰμί σύ λοιπός ἐλπίς σωτηρία , ἀλλά αἰώνιος τιμωρία . οὗτος ἀκούω , ἀγαπητός , καί πιστεύω , ὅτι ἀλάομαι εἰμί καί οὖον μῦθος , ἀγνυισθῶμεθα πρό ὁ ὥρα ἐκεῖνος · κἀν ετυνηθω ἁμαρτάνω , ἀλλά ἐκκόπτω οὗτος διά ὁ μετάνοια . μή πλανάω , ἀδελφός , κρίσις εἰμί καί κόλασις αἰώνιος , πῦρ αδυσετω καί ἀσώλης ἀτελεύτητος , σκότος ἐξώτερος καί τάρσος , βρυγμός ὀδούς καί κλαυθμός μέγας , ὡς ὁ Κύριος ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ενυμιμνησκω · ἀνευθὴς γάρ εἰμί ὁ εἶπον , ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ παρέρχομαι , ὁ δέ λόγος ἐγώ οὖον μή παρέρχομαι . Διὸ φοβέω καί φρίσσω , πᾶς ὁ ἐν ἁμαρτία ἔχω , καί σπουδάζω μετά ὁ ἅγιος εὑρίσκω διά ὁ μετάνοια . μή εἶπον , Ἐκλέξα , φονεύω , πορνεύω , καί οὖον δέχομαι ἐγώ ὁ Θεός · μηδείς οὗτος εἶπον · δέχομαι γάρ πᾶς , ὡς ὁ λῃστής , ὡς ὁ τελώνης καί ὡς ὁ πόρνη · μόνος μή ἀπογιγνώσκω , παρακαλέω , μή βαθυμψῶμεν . κρούω διά μετάνοια καί εἶπον · ἀνοίγω ἐγώ , κύριος , ὁ ἀνάβιος καί ἁμαρτωλός διά ὁ δόξα σύ ὁ ἅγιος μή ἀποστρέφω ἐγώ , ἀλλά δυσωπέω , καί μή στερέω ἐγώ ὁ βασίλεια σύ . σύ γάρ εἰμί θεός ὁ ἀπελπίζω , καί σωτηρία πᾶς ὁ καταφεύγω εἰς σός · καί σύ εἰμί ὁ βασίλειος καί ὁ δύναμις καί ὁ δόξα σύν ὁ ἄναρχος πατήρ καί ὁ πανάγιος καί ἀγαθός καί ζωοποιός πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .