joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0694.3
5 Ἐννοήσατε ὁποία ἐστὶν ἀναίδης καὶ ἀναλαγυγνος . Οὐχ ἐνεστράφη εἰς τὸν τίμιον ἐκεῖνον καὶ μακάριον χορὸν τῶν ἀποστόλων , ὃν καὶ οἱ δαίμονες φρίττουσι , ὡν καὶ αἱ σκιάι παλῶν ψυγάδεσθαι , ὡν τὰ χρώτα νοσηματιζόντων , ὡν ὑπὸ τοὺς πόδας πάντα τὰ ὕψη καὶ βασιλεῖς καὶ δυνάσταί καὶ σοφοὶ ὑπετάχθησαν . Ἄλλ᾽ ὅμως ἡ ἀναίδης ἐπεπτήσεν ὕπερ ληστὴς καὶ ὡς λέων οὐρόμενος , καὶ ἀφρᾶσατε τὸν ἀπόστολον , ἀλλ᾽ ἐκ τῶν δόξεως τῶν ἐκλεκτῶν , τῶν λογάδων καὶ χορωγαίων , οὐκ ἀμοιρον τῆς Χριστοῦ εὐλογίας · καὶ δωρεὰς παρὰ τῶν ἐνδέκα , οὐδὲ τῶν γαρισματῶν φθόνους · γὰρ ὡν ὁ διδάσκαλος , ὅσπερ τοῖς λοιποῖς κάκεινον ἐτίμησεν , καὶ παρέσχετο χάρισμα τῶν ἰαμάτων καὶ τὴν κατὰ τοῦ ἀλλοτρίου ἐξουσίαν . Ἄλλὰ καὶ τοὺς πόδας αὐτοῦ τοὺς κατὰ τοῦ Διδασκάλου τρέχοντας οἰκείας γερεῖν , ὥστε καὶ τῶν λοιπῶν μαθητῶν , ἐνέψεν ὁ ἀγαθὸς καὶ ἀνεξίκακος Κύριος . Ὅποιαν λοιπὸν δοκεῖς δύναμιν ἔχειν λαβόντα τὴν ἐξουσίαν παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Δεσπότου τῶν ὄλων κατὰ δαιμόνων καὶ παντοίων παθῶν ; [ 773 ] Ἐγὼ λέγω · πάντων τῶν βασιλέων καὶ δυναστῶν ὑπερέχοντος τοῦτο , καὶ πᾶσης ἐξουσίας φοβερώτερον εἶναι . Καὶ λοιπὸν ἐνθυμήθητε , ὦ φιλάργυροι , εἰ τὸν παρόντων καὶ τηλικούτων στρατιωτῶν ὡς γυμνὸν καὶ ἀδοθήτον κατεπόνθησεν καὶ ἔβαλεν ὡς αἰχμάλωτον , τί λοιπὸν πάθωμεν ἡμεῖς ὁ μηδὲν κατὀρθώμα ἀρετῆς κατημμένοι ; Καὶ τί λέγω περὶ ἀποστόλων καὶ μαθητῶν ; Αὐτὸν τὸν Κύριον καὶ Δεσπότην τῶν ὅλων οὐχ ἠξίωσεν , ἀλλὰ καὶ ἐπ᾽ αὐτὸν τὰς χεῖρας ἐπέβαλε , καὶ τὸν ἀπράτον ἐπράσα , καὶ τὸν πᾶσης δόξης καὶ τιμῆς ὑπάρχοντα ἄξιον ἐτίμασε , καὶ ἡ κάμπτει πᾶν γόνυ , ἐράβισσε , καὶ ψ φρικτὴ προσκυνούσιν οὐρανίᾳ στρατία , ἐνέπνευσεν καὶ , ἵνα τὸ μεῖζον εἴπω , τὸν ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς , τὸν τὰ πάντα ζωοποιούντα ἀπέκτεινε . Λοιπὸν μηδεὶς καυχᾶσθαι ἐν ἀνθρώποις , μηδὲς ἐνδυναμωθῶ ὑπὸ τῆς ἰδίας ματαιότητος · μὴ τις θαρρεῖτω , ὅτι Ἰάδου οὐ νικᾷ με ποτὲ · εἰς πολλὰ γὰρ νικᾷ σε , καὶ νικητὴς εἶναι δοκεῖς · τὸν ἀπόστολον τοῦ Χριστοῦ ἐνίκησας , καὶ σὺ καταφρονεῖς ; τὸν χορωγαίων ἡχμαλώτευσας , καὶ σὺ ἀμεριμνεῖς καὶ μεγαλαυχεῖς ; Ὅρα οὖν ὁ δοκῶν
Lemmas: 5 ἐννοέω ὁποῖος εἰμί ἀναιδής καί ἀναλαγυγνος . οὐχ ἐνστρέφω εἰς ὁ τίμιος ἐκεῖνος καί μακάριος χορός ὁ ἀπόστολος , ὅς καί ὁ δαίμων φρίσσω , ὡς καί ὁ σκιά πάλη ψύχω , ὡς ὁ χρώς νοσηματιζόντων , ὡς ὑπό ὁ πούς πᾶς ὁ ὕψος καί βασιλεύς καί δυνάστης καί σοφός ὑποτάσσω . ἄλλος ὅμως ὁ ἀναιδής πίπτω ὑπέρ λῃστής καί ὡς λέων οὐρέω , καί ἀφράζω ὁ ἀπόστολος , ἀλλά ἐκ ὁ δόξις ὁ ἐκλεκτός , ὁ λογάς καί χορωγαίων , οὐ αμοιερος ὁ Χριστός εὐλογία · καί δωρεά παρά ὁ ἕνδεκα , οὐδέ ὁ γαρισμαω φθόνος · γάρ ὡς ὁ διδάσκαλος , ὅσπερ ὁ λοιπός ἐκεῖνος τιμάω , καί παρέχω χάρισμα ὁ ἴαμα καί ὁ κατά ὁ ἀλλότριος ἐξουσία . ἀλλά καί ὁ πούς αὐτός ὁ κατά ὁ Διδασκάλου τρέχω οἰκεῖος γέρνω , ὥστε καί ὁ λοιπός μαθητής , ἐνέψω ὁ ἀγαθός καί ἀνεξίκακος Κύριος . ὁποῖος λοιπός δοκέω δύναμις ἔχω λαμβάνω ὁ ἐξουσία παρά ὁ Θεός καί δεσπότης ὁ ὅλος κατά δαίμων καί παντοῖος πάθος ; [ 773 ] ἐγώ λέγω · πᾶς ὁ βασιλεύς καί δυνάστης ὑπερέχω οὗτος , καί πᾶς ἐξουσία φοβερός εἰμί . καί λοιπός ἐνθυμέομαι , εἰμί φιλάργυρος , εἰμί ὁ πάρειμι καί τηλικόσδε στρατιώτης ὡς γυμνός καί αδοτιθημι καταπονέω καί βάλλω ὡς αἰχμάλωτος , τίς λοιπός πάσχω ἐγώ ὁ μηδείς κατόρθωμα ἀρετή καταμάω ; καί τίς λέγω περί ἀπόστολος καί μαθητής ; αὐτός ὁ κύριος καί δεσπότης ὁ ὅλος οὐ ἀξιόω , ἀλλά καί ἐπί αὐτός ὁ χείρ ἐπιβάλλω , καί ὁ ἄπρατος πέρνημι , καί ὁ πᾶς δόξα καί τιμή ὑπάρχω ἄξιος τιμάω , καί ὁ κάμπτω πᾶς γόνυ , ἐράβισσε , καί ψ φρικτός προσκυνέω οὐράνιος Στρατίη , ἐμπνέω καί , ἵνα ὁ μείζων εἶπον , ὁ ἀρχηγός ὁ ζωή , ὁ ὁ πᾶς ζῳοποιέω ἀποκτείνω . λοιπός μηδείς καυχάομαι ἐν ἄνθρωπος , μηδὲς ενδυναμώνω ὑπό ὁ ἴδιος ματαιότης · μή τις θαρσέω , ὅτι Ἰάδου οὖον νικάω ἐγώ ποτέ · εἰς πολύς γάρ νικάω σύ , καί νικητής εἰμί δοκέω · ὁ ἀπόστολος ὁ Χριστός νικάω , καί σύ καταφρονέω ; ὁ χορωγαίων ηχμαλωτευσος , καί σύ ἀμεριμνέω καί μεγαλαυχής ; Ὅρας οὖν ὁ δοκέω