joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0690.2
ταύτην τὴν εὐφροσύνην ἐκέρδησαν , ταύτην τὴν βασιλείαν ἠρπασαν ὁ ἐλεήμονες , οἱ εὐσπλαγχοι . Εἰς τὰς αἰωνίους γὰρ μονὰς ἀπηνεῖς κληρονομεῖν οὐκ ἔχουσιν , εἰς τὸ ἐμὸν παλάτιον ἀπλᾳγχος οὐκ εἰσέρχεται , εἰς τὸν οὐράνιον παρθεὼν ἀνελέητος οὐκ ἀξιοῦται , εἰς τὰς ἀνὸν μονὰς ἀμετάδοτος οὐ κατοικεῖ · ἀλλὰ [ 768 ] μόνοι οἱ ἐλεήμονες , μόνοι οἱ εὐσπλαγχοι , οἱ ξενόφιλοι , οἱ ὀρφανοτρόφοι , χηρῶν καὶ ἀδυνάτων οἱ ἐπισκεπτηταί , οἱ τῶν καταπονουμένων ἀντιλήπτορες , οἱ τῶν θλιβομένων προστάται , οἱ τῶν χειμαζομένων παρέδροι , τῶν ἐνδεόμενων οἱ εὐφρόροι , τῶν ἀπλησιμένων οἱ παρήγοροι , τῶν νοσούντων οἱ διάκονοι , τῶν χακοπαθούντων οἱ παραμυθίοι , τῶν πενθούντων οἱ παραμυθητορες , τῶν ὀλιγοψύχων οἱ παρακλήτορες , οἱ τῶν ἐν πειραῖς δουλείαις πατέρες , οἱ τῶν ἐν περιστάσει βοηθοί , οἱ τῶν ἐν ἀνάγκαις πρόθυμοι , οἱ τῶν δεδεμένων συνοδεύοντες , οἱ τῶν πλανωμένων ὀδηγοί , οἱ τῶν γυμνῶν σκεπασταί , οἱ τῶν χρευστούντων πληρωταί · καὶ τὰ συντόμως εἰπεῖν , οἱ πάντων τῶν ἐνδεομένων καὶ αἰτούντων οἰκονόμοι , οἱ τοιούτοι τοῦ ἐμοῦ παλατίου οἰκήτορες , καὶ τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν κληρονόμοι . Τῶν τοιούτων ἐστὶν οἰκητήριον ἢ ἄνω πόλις · περὶ τῶν τοιούτων παρεκάλεσα τὸν Πατέρα μου , ὅτι Θεῖε , Πάτερ , ἵνα , ὅπου εἰμὶ ἐγώ , καὶ αὐτοὶ εἰσιν , ἵνα θεωρῶσι τὴν δόξαν μου · πρὸς τοὺς τοιούτους εἶπον , καὶ ἀεὶ λέγω · Ἡμεῖς φίλοι μοῦ ἐστε . Πρὸς ὑμᾶς δὲ ἄρα τί εἶπον ; Ἄρα εἶπετε ; Ἄλλ’ οὐχ ὁρῶ ὡς ὑμῖν χαρπὸν ἐλεύου . Ἄρα οἰκτείρητε ; Ἄλλ’ οὐ βλέπω ἐν ὑμῖν σπλάγχνα οἰκτιρμῶν . Ἄρα συγχωρῶτε ; Ἄλλὰ μειζόν τῆς ἀφέσεως τὸ σφάλμα . Οὐ γὰρ μόνον τὰ σπλάγχνα ἐκλείσατε αἰτούντος μου ἄρτον , ἀλλὰ καὶ ἡ περιεσάλλυμον ῥάχιν ἠρπάσατε καὶ ἐγυμνώσατέ με · καὶ τὸν ἄρτον , ὃν μὴ ἄλλος ἐλεήμων ἔδωκεν , ἐκ τοῦ στόματός μου ἠρπάσατε . Ποσάκις ἤλθον εἰς τὴν θύραν σου , καὶ εἶδον τράπεζαν πεπληθυμμένην , καὶ ὄγκον βρωμάτων , καὶ κῦνας πολλούς · τρεφομένους , καὶ ἐπὶ κλινῶν ἀνακειμένους · καὶ ἐπ’ ἐμοὶ τὰς ὕπρας ἀπεκλείσατε καὶ ἀπετέμνατε ἄστιμον , καὶ οὐδὲ κλῆν ὡς ἐν τῶν κυνῶν , κλάσμασιν ἄρτου ἡξιώσατε ; ποσάκις τοῦ καλυβίου με ἐξηλάσατε παγέτου ἐπιχειμένου , καὶ τοὺς ἵππους ὑμῶν ἐνυχίσσατε , καὶ οὐκ ἐνεδιήρχετο , ὅτι οὐ διὰ κύνας καὶ ἵππους ἐγὼ ἐσπαρρώθην , καὶ τὸ αἷμά μου ἐξέφεγε ; Τῶν κτηνῶν ἀντέχεσθε , τῶν κυνῶν φροντίζετε , τῶν ἵππων ἐπιμελεῖσθε , καὶ τὰ ἐμὰ μέλη , τοὺς πτωχούς , καὶ ἀδυνάτους φθειρομένους λῴμῳ καὶ δίψει καὶ παγέτῳ ὁρώντες , γελᾶτε καὶ βδελυσσθε , καὶ τὰς ὕψεις ἀποστρέφεσθε , καὶ μάλιστα τοὺς ὑπὸ τῆς ἱερᾶς νόσου κατακειμένους ; ὧν τὰ μέλη πρὸ τοῦ θανάτου τῇ γῇ παραδίδοται , ὧν τὰ σώματα τοῖς πολλοῖς σκοτεινὸν καὶ βδελυκτὰ νομίζονται · ἀλλ’ ἢ ψυχὴ ἐκλάμπει ὡς ὁ ἥλιος . Ἡμεῖς δὲ ἐτρουφήσατε , ἐσπαταλήσατε , ἐπὶ τῆς γῆς ἀπελάθετε τὰ ἀγαθὰ ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν . Νῦν δὲ τί εἶπον πρὸς ὑμᾶς ; Ἄρα οὐκ ἠκούσατε , ὅτι κρίσις ἡτοιμάσται ἡ μέλλουσα τοῖς μὴ ποιήσασιν ἔλεος ; Ναί , οὐκ ἠλέησατε , ἀλλὰ τῇ ἀπλᾳγχίᾳ ἐδουλεύσατε . Διὰ τί καὶ ὅπερ εἶχεν ὁ πτωχὸς ἀφηρησάσατε ; Ἄρα ὁ μὴ ἐλεῶν κολάζεται ; διότι οὐ μετέδωκεν · ὁ δὲ καταπονῶν καὶ ἀρπάζων τὰ ἄλλων , τί ποιεῖται ; Ἄρα τί εἶπον πρὸς τὸν ἀπάνθρωπον ὠμὴν προαίρεσιν ; Ὄρω γὰρ μειζόν τῆς ἀφέσεως τὸ σφάλμα · ὑπὲρ πᾶσαν ἰατρείαν τὸ τραῦμα κατεσκεύασται · ἡ ἀποτυχία ὑμῶν παραμυθίαν οὐκ ἔχει , τὸ ναυάγιον ὑμῶν ἀδιόρθωτον , ἢ πληγὴ ἀθεραπεύτος , ἢ νόσος · ἀνίωτος , τὰ παραπτώματα ὑμῶν ἀπάρτι ἀσυγχώρητα . Οὐκ ἐτε · γὰρ μετάνοια , οὐκ ἐτὶ παρακλήσις ἰσχύει , οὐκ ἐτὶ δακρύων θρελός · ἢ ἐγκλημάτων ἀπὸ τοῦ νῦν ἐμοῦ οὐκ ἐμηνυνοῦσα · τῶν ἀποστόλων οὐκ ἡκούσατε , τὰς ἀγίας μου Γραφὰς ἐδδελύξασθε , πεινῶντά με οὐκ ἠλέησατε · ἀκούσατε λοιπὸν τὴν ὀδυνηρὴν καὶ ἀρμόζουσαν φωνήν , ἣν ὑμῖν ἢ ἀπλᾳγχία προεξήνησε · Πορεύεσθε ἀπ’ ἐμοῦ , οἱ κατηραμένοι , εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον . δ’ . Εἰδότε ἀποφασιν χαλεπὴν καὶ ὀδυνηρὰν ; εἰδότε ἀποτυχίαν μὴ ἔχουσαν παντελῶς παραμυθίαν ; εἰδότε ζημίαν μὴ ὑπὲρ πᾶσαν ζημίαν , ἠκούσατε τὴν φρικτὴν τῶν ἀπλᾳγχῶν ἀπόδημιαν ; ἠκούσατε τὰ κατοικητήριον τῶν μὴ ἐλεούντων ; ἐγνώτε πού ἐπιπέμπονται οἱ ἀπηνεῖς ; ἐμάθετε εἰς ποίαν χώραν μακρὰν ἀποδημοῦσιν οἱ καταπονοῦντες καὶ ὀλιβοντες τοὺς ἀδυνάτους ; Βουλεύσε πάλλιν ἀκούσαι · εἰς ποῖαν ἀνάπαυσιν καὶ τρυφὴν ἀπερχέται ; Εἰς τὸ πῦρ τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς
Lemmas: οὗτος ὁ Εὐφρόσυνος κερδαίνω , οὗτος ὁ βασίλειος ἁρπάζω ὁ ἐλεήμων , ὁ εὐσπλαγχοι . εἰς ὁ αἰώνιος γάρ μονή ἀπηνής κληρονομέω οὐ ἔχω , εἰς ὁ ἐμός Παλάτιον ἀπλᾳγχος οὐ εἰσέρχομαι , εἰς ὁ οὐράνιος Παρθέων ἀνελέητος οὐ ἀξιόω , εἰς ὁ ΑΝΟΝ μονή ἀμετάδοτος οὖον κατοικέω · ἀλλά [ 768 ] μόνος ὁ ἐλεήμων , μόνος ὁ εὐσπλαγχοι , ὁ ξενόφιλος , ὁ ὀρφανοτροφέω , χήρα καί ἀδύνατος ὁ ἐπισκέπτομαι , ὁ ὁ καταπονέω ἀντιλήπτωρ , ὁ ὁ θλίβω προστάτης , ὁ ὁ χειμάζω πάρεδρος , ὁ ἐνδέω ὁ ευφρορεω , ὁ ἀπλησιμένων ὁ παρήγορος , ὁ νοσέω ὁ διάκονος , ὁ χακοπαθεω ὁ παραμύθιος , ὁ πενθέω ὁ παραμυθήτωρ , ὁ ὀλιγοψυχέω ὁ παρακλήτωρ , ὁ ὁ ἐν πείρω δουλεία πατήρ , ὁ ὁ ἐν περίστασις βοηθός , ὁ ὁ ἐν ἀνάγκη πρόθυμος , ὁ ὁ δέω1 συνοδεύω , ὁ ὁ πλανάω ὁδηγός , ὁ ὁ γυμνός σκεπαστής , ὁ ὁ χρευστούντων πληρωτής · καί ὁ σύντομος εἶπον , ὁ πᾶς ὁ ἐνδέω καί αἰτέω οἰκονόμος , ὁ τοιοῦτος ὁ ἐγώ Παλάτιον οἰκήτωρ , καί ὁ αἰώνιος ἀγαθός κληρονόμος . ὁ τοιοῦτος εἰμί οἰκητήριον ἢ ἄνω πόλις · περί ὁ τοιοῦτος παρακαλέω ὁ πατήρ ἐγώ , ὅτι Θεῖος , πατήρ , ἵνα , ὅπου εἰμί ἐγώ , καί αὐτός εἰμί , ἵνα θεωρέω ὁ δόξα ἐγώ · πρός ὁ τοιοῦτος εἶπον , καί ἀεί λέγω · ἐγώ φίλος ἐγώ εἰμί . πρός σύ δέ ἄρα τίς εἶπον ; ἄρας εἶπον ; ἄλλος οὐ ὁράω ὡς σύ καρπός λεύω . ἄρας οἰκτειρέω ; ἄλλος οὖον βλέπω ἐν σύ σπλάγχνον οἰκτιρμός . ἄρας συγχωρέω ; ἀλλά μείζων ὁ ἄφεσις ὁ σφάλμα . οὖον γάρ μόνος ὁ σπλάγχνον καλέω αἰτέω ἐγώ ἄρτος , ἀλλά καί ὁ περιεσάλλυμον ῥάχις ἁρπάζω καί γυμνόω ἐγώ · καί ὁ ἄρτος , ὅς μή ἄλλος ἐλεήμων δίδωμι , ἐκ ὁ στόμα ἐγώ ἁρπάζω . ποσάκις ἔρχομαι εἰς ὁ θύρα σύ , καί εἶδον τράπεζα πληθύνω , καί ὄγκος βρῶμα , καί κύω πολύς · τρέφω , καί ἐπί κλίνη ἀνάκειμαι · καί ἐπί ἐγώ ὁ ὕπρας ἀποκλείω καί ἀποτέμνω ἄστιμον , καί οὐδέ κλῆς ὡς ἐν ὁ κύω , κλάσμα ἄρτος ἀξιόω ; ποσάκις ὁ καλύβιον ἐγώ ἐξελαύνω παγετός ἐπιχέω , καί ὁ ἵππος σύ νύσσω , καί οὐ ενεδιαρχω , ὅτι οὖον διά κύω καί ἵππος ἐγώ σπείρω , καί ὁ αἷμα ἐγώ ἐκφέγγω ; ὁ κτῆνος ἀντέχω , ὁ κύω φροντίζω , ὁ ἵππος ἐπιμελέομαι , καί ὁ ἐμός μέλος , ὁ πτωχός , καί ἀδύνατος φθείρω λῴμῳ καί διψάω καί παγετός ὁράω , γελάω καί βδελύσσω , καί ὁ ὑψέω ἀποστρέφω , καί μάλιστα ὁ ὑπό ὁ ἱερός νόσος κατάκειμαι ; ὅς ὁ μέλος πρό ὁ θάνατος ὁ γῆ παραδίδωμι , ὅς ὁ σῶμα ὁ πολύς σκοτεινός καί βδελυκτός νομίζω · ἀλλά ἢ ψυχή ἐκλάμπω ὡς ὁ ἥλιος . ἐγώ δέ ετρουφημι , σπαταλάω , ἐπί ὁ γῆ ἀπέρχομαι ὁ ἀγαθός ἐν ὁ ζωή σύ . νῦν δέ τίς εἶπον πρός σύ ; ἄρας οὐ ἀκούω , ὅτι κρίσις ἑτοιμάζω ὁ μέλλω ὁ μή ποιέω ἔλεος ; Ναίς , οὐ ἐλεέω , ἀλλά ὁ ἀπλᾳγχίᾳ δουλεύω . Ζεύς τίς καί ὅσπερ ἔχω ὁ πτωχός ἀφαιρέω ; ἄρας ὁ μή ἐλεέω κολάζω ; διότι οὖον μεταδίδωμι · ὁ δέ καταπονέω καί ἁρπάζω ὁ ἄλλος , τίς ποιέω ; ἄρας τίς εἶπον πρός ὁ ἀπάνθρωπος ὠμός προαίρεσις ; ὄρνυμι γάρ μείζων ὁ ἄφεσις ὁ σφάλμα · ὑπέρ πᾶς ἰατρεία ὁ τραῦμα κατασκευάζω · ὁ ἀποτυχία σύ παραμυθία οὐ ἔχω , ὁ ναυάγιον σύ ἀδιόρθωτος , ἢ πληγή αθεράπευτος , ἢ νόσος · ἀνίωτος , ὁ παράπτωμα σύ ἀπάρτι ασυγχώρητος . οὐ ἵημι · γάρ μετάνοια , οὐ τίμι παράκλησις ἰσχύω , οὐ τίμι δάκρυ θρελός · ἢ ἔγκλημα ἀπό ὁ νῦν ἐγώ οὐ μηνύω · ὁ ἀπόστολος οὐ ἀκούω , ὁ Ἀγίας ἐγώ γραφή ἐδδελύξασθε , πεινάω ἐγώ οὐ ἐλεέω · ἀκούω λοιπός ὁ ὀδυνηρός καί ἀρμόζω φωνή , ὅς σύ ἢ ἀπλᾳγχία προεξήνησε · πορεύω ἀπό ἐγώ , ὁ καταράομαι , εἰς ὁ πῦρ ὁ αἰώνιος . δέ . οἶδα ἀπόφασις χαλεπός καί ὀδυνηρός ; οἶδα ἀποτυχία μή ἔχω παντελῶς παραμυθία ; οἶδα ζημία μή ὑπέρ πᾶς ζημία , ἀκούω ὁ φρικτός ὁ ἀπλᾳγχῶν ἀποδημία ; ἀκούω ὁ κατοικητήριος ὁ μή ἐλεέω ; γιγνώσκω πού ἐπιπέμπω ὁ ἀπηνής ; μανθάνω εἰς ποῖος χώρα μακράν ἀποδημέω ὁ καταπονέω καί ὀλιβοντες ὁ ἀδύνατος ; Βουλεύς πάλλις ἀκούω · εἰς Ποίας ἀνάπαυσις καί τρυφή ἀπέρχομαι ; εἰς ὁ πῦρ ὁ ἑτοιμάζω ὁ διάβολος καί ὁ