joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0755.2
754 ἀναβάλλεται , τὴν πρὸς αὐτὸν προσεδρίαν σου σοφίζομενος , ἵνα γνῶς τί ἐστι δῶρον Θεοῦ , καὶ φυλάξῃς τὸ δοθὲν μετὰ φόβου . Πῶν γὰρ ὁ μετὰ καμάτου πολλοῦ κτάται τις , σπουδάζει τοῦτο φυλάσσειν , ἵνα μὴ ἀπολέσῃ αὐτό , ἀπολέσῃ καὶ τὸν πόλιν αὐτοῦ κάματον , καὶ τὴν χάριν τοῦ Κυρίου ἀθετήσας ἀνάξιος γένηται τῆς αἰωνίου ζωῆς . Γὰρ ὠφέλησε τὸν Σολομῶνα ταχέως λαμβάνοντα τῆς σοφίας τὴν χάριν , καὶ ἀπολέσαντα αὐτήν ; Μὴ οὖν διγυώγεις , ἐὰν μὴ ταχέως λάβῃς τὸ αἰτηθὲν σοι . Εἰ γὰρ ἤδει ὁ ἄρχαῖος Δεσπότης , ὅτι ταχέως λαμβάνων τὴν χάριν οὐκ ἀπολῆς · αὐτὴν , ἕτοιμος ἦν καὶ πρὸ τῆς αἰτήσεως παρασχῆσαι σοι · νυνὶ δὲ κηρύσσοντός σου , τοῦτο ποιεῖ . Εἰ γὰρ ὁ λαβὼν δοῦλος τὸ ταλάντον , καὶ σῶν αὐτὸ φυλάξας , ὅστις μὴ προσεργάσατο , κατεκρίθη · πολλῷ μᾶλλον ὁ ἀπολέσας αὐτὸ κατακριθήσεται . Πρόσεχε σεαυτῷ , καὶ πανταχόθεν σεαυτὸν περισκέψαι · ἀχοιρήσει ἐχε πρὸς τὴν σεαυτοῦ φυλακήν καὶ τοῦ νοὸς δύναμ · ἐν μέσῳ παγίδων διαβαίνεις · κεκρυμμένοι βρόχοι παρὰ τοῦ ἐχθροῦ πονταχόθεν καταπεπτήγασιν . Πάντα οὖν περισκέπτει , ἵνα οὐχὶ ὡσπερ δορκὰς ἐν βρόχῳ . Ἐκεῖνη γὰρ ἀναλύσας ἐστὶ τοῖς βρόχοις , διὰ τῆς ὁράσεως ὀξύτητος · ὅθεν καὶ ἐπιώνυμός ἐστι τῆς ὀξυδρακίας . Ἐκεῖνο μέντοι γε γινώσκειν χρή , ὅτι οὐδὲ ἀληθὴς τις ἐντολὴς τήρησις , οὐδὲ αὐτὴν τὴν πρὸς τὸν Θεὸν ἀγάπη , οὐδὲ τὴν πρὸς τὸν πλησίον δύναμιν θα κατουσιώσαι · ἄλλοτε περὶ ἄλλα τῆς διανοίας · ὁ ἀπολιανούμενος · ἀλλὰ περὶ ἡ ἀσκήσεως τῆς κατὰ τὸν Ἐδωγέλιον τοῦ Χριστοῦ πρὸς Θεὸν εὐαρεστήσεως · ἐν τῇ ἀναχωρήσει τῶν μεριμνῶν τοῦ κόσμου , καὶ τῇ παντελεῖ ἀλατορίσει τῶν ἀνθρώπων ὁ περιστασιμῶν κατορθοῦται . Οὕτω καὶ τοῖς μαθηταῖς ὁ Κύριος , μετὰ τὴν εἰλικρινὴ καὶ ἀμετρίωστον διάθεσιν , ἐμαρτύρει λέγων · Ὑμεῖς οὐκ ἐστὲ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου . Καὶ ἀπὸ τοῦ ἐναντίον τῆν τοῦ Θεοῦ ἐπίγνωσιν τὸν κόσμον ἀπόστατον εἶναι δέξασθαι , μηδὲ τὸ ἄγιον γωρῆσαι · Πνεῦμα διεμαρτύρατο . Πάτερ γὰρ , φησίν , δίκαιε , καὶ ὁ κόσμος σε οὐκ ἔγνω · καὶ , Τὸ Πνεῦμα διὰ τῆς ἀληθείας ὁ ὁ κόσμος οὐ δύναται λαβεῖν . Ἀνθρώποι οὖν δεῖ τῶν θεσμῶν τῆς προστασίας τοῦ βίου τὸν γε ἀληθινὸν τῷ Θεῷ ἀκολουθεῖν μέλλοντας · τοῦτο δὲ διὰ παντελῶς ἀναχωρήσεως καὶ λήθης τῶν παλαιῶν ἐθῶν κατορθοῦται . Τοῦτο δὲ ποιήσαντας πᾶσι φυλακὴν τῆν προσήκει τὴν ἑαυτῶν καρδίαν , μήποτε τὴν περὶ Θεοῦ ἔνοιαν ἐκβαλεῖν , ἢ τὴν μνήμην τῶν θαυμασίων αὐτοῦ φαντασίας τῶν ματαίων καταρρώπαινειν · ἀλλὰ διὰ τῆς σιγῆσεως καὶ καθαράς μνήμης ἐντετυμμένην ἔχειν τὰς ψυχὰς ἡμῶν , ὡσπερ σφαγίδια ἀνεξάλειπτον , τὴν ὁσίαν τοῦ Θεοῦ ἔνοιαν . Οὕτω γὰρ περιγίνεται [ 840 ] ἡμῖν ἡ πρὸς Θεὸν ἀγάπη , ἅμα τε διεγείρεται πρὸς τὴν ἐργασίαν τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου , καὶ ὑπ' αὐτῶν πάλιν αὐτὴ συντηρουμένη πρὸς τὸ διαρκῆς καὶ ἀδιάπτωτον . Καὶ τοῦτο δείκνυσι ὁ Κύριος , ποτὲ μὲν λέγων , Ἐὰν ἀγαπᾶτέ με , τὰς ἐντολὰς μου τηρήσετε · ποτὲ δὲ , Ἄν τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμὰς τηρήσητε , μενεῖτε ἐν τῇ ἀγάπῃ μου · καὶ ἐτι δυσωπητικώτερον , Καθὼς ἔγω τὰς ἐντολὰς τοῦ Πατρὸς μου τετήρηκα , καὶ μενῶ αὐτοῦ ἐν τῇ ἀγάπῃ . Ὁ δὲ παραφυλάσσων ἐν τῇ ἐργασίᾳ τῇ ἀκριβείᾳ τῆς ἐντολῆς , δήλος ἐστὶ περὶ τὴν μνήμην τὴν Θεοῦ ἀσθενοῦν . Συντελεῖ δὲ καὶ τὸ ἀμετρίωστον τῇ ψυχῇ , καὶ τὸ ἰδιάζων κατὰ τὴν οἴκησιν · τὸ γὰρ ἀναμεμύγμενον ἔχει τὴν ζωήν , βλαβερόν . Οὐκοῦν ἵνα μὴ δὲ ὡσπερ ἂν ὁφθαλμῶν ἐρεθίσῃ δεχόμεθα , καὶ ἵνα δυνήσωμεν ἐπιμενεῖν τῇ προσευχῇ , ἀπιδιώσομεν πρῶτον κατὰ τὴν οἴκησιν · οὕτω γὰρ καὶ τοῦ προλαβόντος ἔθους περιγενόμεθα , ἢν ἄλλοτριως ἐξήσωμεν τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ . Καὶ τοῦ , Εἰ τις ἐρχεται πρὸς με , ἀπαρηγησάσθω ἑαυτοῦ , πότε ἂν τις ἐν τούτῳ πληρωσαι δυνήσεται ; Χρὴ γὰρ ἡμᾶς ἀπαρασιμάμενος ἑαυτοῦ , καὶ ἀρᾶν τὸν σταυρὸν τοῦ Χριστοῦ , οὕτως ἀκολουθεῖν αὐτῷ . Ἄρνησις δὲ ἐστιν ἑαυτοῦ , ἡ παντελὴς τῶν περιελθόντων λήθη , καὶ ἡ τῶν θελημάτων αὐτοῦ ἀναγωρησις . Ἐὰν δὲ τι ὑπολιπόμεθα ἑαυτοῦ · μνήμην γήτων ἐν οὐσίᾳ τινὶ φλαττῇ , ἐνταῦθα τοῦ οὐ οὐ οὐν ἐν τινὶ βορβόρῳ κατοργεῖν , ἀνάγκη τὴν ψυχὴν ἀθέατον εἶναι Θεῷ , καὶ πρὸς ἐπιθυμίαν τῶν οὐρανίων καλῶν , καὶ τῶν ἀποκειμένων ἡμῖν ἀγαθῶν ἐν ἐπαγγελίαις , ἀκίνητον . Ὦς δὲ , μηδὲ περὶ τῶν ἀναγκαίων αὐτῶν μεριμνῶν συγχωρήσεται , οἷον , τροφῆς καὶ ἐνδύματος , ὡς , οἷον !
Lemmas: 754 ἀναβάλλω , ὁ πρός αὐτός προσεδρία σύ σοφίζω , ἵνα γιγνώσκω τίς εἰμί δῶρον Θεός , καί φυλάσσω ὁ δίδωμι μετά φόβος . ποῦ γάρ ὁ μετά κάματος πολύς κτάομαι τις , σπουδάζω οὗτος φυλάσσω , ἵνα μή ἀπόλλυμι αὐτός , ἀπόλλυμι καί ὁ πόλις αὐτός κάματος , καί ὁ χάρις ὁ κύριος ἀθετέω ἀνάξιος γίγνομαι ὁ αἰώνιος ζωή . γάρ ὠφελέω ὁ Σολομών ταχέως λαμβάνω ὁ σοφία ὁ χάρις , καί ἀπόλλυμι αὐτός ; μή οὖν διγυώγεις , ἐάν μή ταχέως λαμβάνω ὁ αἰτέω σύ . εἰμί γάρ ἦδος ὁ ἀρχαῖος Δεσπότης , ὅτι ταχέως λαμβάνω ὁ χάρις οὐ ἀπόλλυμι · αὐτός , ἑτοῖμος εἰμί καί πρό ὁ αἴτησις παρέχω σύ · νυνί δέ κηρύσσω σύ , οὗτος ποιέω . εἰμί γάρ ὁ λαμβάνω δοῦλος ὁ τάλαντον , καί σός αὐτός φυλάσσω , ὅστις μή προσεργάζομαι , κατακρίνω · πολύς μᾶλλον ὁ ἀπόλλυμι αὐτός κατακρίνω . προσέχω σεαυτοῦ , καί πανταχόθεν σαυτοῦ περισκοπέω · αχοιρησις ἔχω πρός ὁ σεαυτοῦ φυλακή καί ὁ νόος δύναμαι · ἐν μέσος παγίς διαβαίνω · κρύπτω βρόχος παρά ὁ ἐχθρός πονταχόθεν καταπτήσσω . Πάν οὖν περισκέπτομαι , ἵνα οὐ ὡς δορκάς ἐν βρόχος . ἐκεῖνος γάρ ἀναλύω εἰμί ὁ βρόχος , διά ὁ ὅρασις ὀξύτης · ὅθεν καί ἐπιώνυμός εἰμί ὁ ὀξυδρακίας . ἐκεῖνος μέντοι γε γιγνώσκω χρή , ὅτι οὐδέ ἀληθής τις ἐντολή τήρησις , οὐδέ αὐτός ὁ πρός ὁ θεός ἀγάπη , οὐδέ ὁ πρός ὁ πλησίος δύναμις ἀνταπόλλυμι κατουσιόω · ἄλλοτε περί ἄλλος ὁ διάνοια · ὁ απολιανεω · ἀλλά περί ὁ ἄσκησις ὁ κατά ὁ Ἐδωγέλιον ὁ Χριστός πρός θεός εὐαρέστησις · ἐν ὁ ἀναχωρέω ὁ μεριμνάω ὁ κόσμος , καί ὁ παντελής αλατορισεω ὁ ἄνθρωπος ὁ περιστάσιμος κατορθόω . οὕτως καί ὁ μαθητής ὁ Κύριος , μετά ὁ εἰλικρινής καί ἀμετρίωστον διάθεσις , μαρτυρέω λέγω · σύ οὐ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος οὗτος . καί ἀπό ὁ ἐναντίος ὁ ὁ Θεός ἐπίγνωσις ὁ κόσμος ἀποστατός εἰμί δέχομαι , μηδέ ὁ ἀγάω γωρῆσαι · πνεῦμα διαμαρτύρομαι . πατήρ γάρ , φημί , Δίκαιος , καί ὁ κόσμος σύ οὐ γιγνώσκω · καί , ὁ πνεῦμα διά ὁ ἀλήθεια ὁ ὁ κόσμος οὖον δύναμαι λαμβάνω . Ἄνθρωπος οὖν δεῖ ὁ θεσμός ὁ προστασία ὁ βίος ὁ γε ἀληθινός ὁ Θεός ἀκολουθέω μέλλω · οὗτος δέ διά παντελῶς ἀναχώρησις καί λήθη ὁ παλαιός ἔθος κατορθόω . οὗτος δέ ποιέω πᾶς φυλακή ὁ προσήκω ὁ ἑαυτοῦ Καρδία , μήποτε ὁ περί Θεός νοια ἐκβάλλω , ἢ ὁ μνήμη ὁ θαυμάσιος αὐτός φαντασία ὁ μάταιος καταρρωπαινεος · ἀλλά διά ὁ σίγησις καί καθαρός μνήμη ἐντετυμμένην ἔχω ὁ ψυχή ἐγώ , ὡς σφαγίδιον ἀνεξάλειπτος , ὁ ὅσιος ὁ Θεός νοια . οὕτως γάρ περιγίγνομαι [ 840 ] ἐγώ ὁ πρός θεός ἀγάπη , ἅμα τε διεγείρω πρός ὁ ἐργασία ὁ ἐντολή ὁ κύριος , καί ὑπό αὐτός πάλιν αὐτός συντηρέω πρός ὁ διαρκής καί ἀδιάπτωτος . καί οὗτος δείκνυμι ὁ Κύριος , ποτέ μέν λέγω , ἐάν ἀγαπάω ἐγώ , ὁ ἐντολή ἐγώ τηρέω · ποτέ δέ , ἄν ὁ ἐντολή ὁ ἐμός τηρέω , μένω ἐν ὁ ἀγάπη ἐγώ · καί ἔτι δυσωπητικός , καθώς ἐγώ ὁ ἐντολή ὁ πατήρ ἐγώ τηρέω , καί μένω αὐτός ἐν ὁ ἀγάπη . ὁ δέ παραφυλάσσω ἐν ὁ ἐργασία ὁ ἀκρίβεια ὁ ἐντολή , δήλος εἰμί περί ὁ μνήμη ὁ Θεός ἀσθενέω . Συντελής δέ καί ὁ ἀμετρίωστον ὁ Ψυχή , καί ὁ ἰδιάζω κατά ὁ οἴκησις · ὁ γάρ ἀναμείγνυμι ἔχω ὁ ζωή , βλαβερός . οὐκοῦν ἵνα μή δέ ὡς εἄν ὀφθαλμός ἐρεθίζω δέχομαι , καί ἵνα δύναμαι ἐπιμένω ὁ προσευχή , ἀποδίδωμι πρῶτος κατά ὁ οἴκησις · οὗτος γάρ καί ὁ προλαμβάνω ἔθος περιγίγνομαι , εἄν ἀλλότριος ἐξίημι ὁ ἐντολή ὁ Θεός . καί ὁ , εἰμί τις ἔρχομαι πρός ἐγώ , ἀπαρηγησάσθω ἑαυτοῦ , πότε εἄν τις ἐν οὗτος πληρόω δύναμαι ; χρή γάρ ἐγώ ἀπαράσσω ἑαυτοῦ , καί ἀρή ὁ σταυρός ὁ Χριστός , οὕτως ἀκολουθέω αὐτός . ἄρνησις δέ εἰμί ἑαυτοῦ , ὁ παντελής ὁ περιέρχομαι λήθη , καί ὁ ὁ θέλημα αὐτός ἀναγωρησις . ἐάν δέ τίς ὑπολείπω ἑαυτοῦ · μνήμη γῆτες ἐν οὐσία τις φλάσσω , ἐνταῦθα ὁ οὖον οὖον ὀν ἐν τις βόρβορος καταργέω , ἀνάγκη ὁ ψυχή ἀθέατος εἰμί Θεός , καί πρός ἐπιθυμία ὁ οὐράνιος καλός , καί ὁ ἀπόκειμαι ἐγώ ἀγαθός ἐν ἐπαγγελία , ἀκίνητος . οὖς δέ , μηδέ περί ὁ ἀναγκαῖος αὐτός μεριμνάω συγχωρέω , οἷος , τροφή καί ἔνδυμα , ὡς , οἷος !