joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0707.3
Διαγράφωμεν , ἀγαπητοί , τὰ τῆς μετανοίας φάρμακα , ἵνα τῷ τῆς σωτηρίας λιμένι προσορμίσωμεν . Ἐρωτή-μεν τὴν ἁμαρτίαν · ἰαθῶμεν τῇ μετανοίᾳ · διὰ τῆς ἁμαρ-τίας ὁ διάβολος ἐτρωσε · διὰ τῆς μετανοίας ὁ Χριστὸς ἐθεράπευσεν · ἐκεῖνος διὰ τῆς ἁμαρτίας τὰς ρίζας κατε-σθάλει · ὁ Κύριος προρρίζων τὴν ἁμαρτίαν τῇ ἀξίᾳ τῆς μετανοίας ἐξέτειμεν . Ἰδοὺ γάρ , φησίν , ἡ δέξην ἐκὶ πᾶν δένδρον·κείται . Πᾶρ οὖν δένδρον μὴ ποιούν καρπὸν καλόν , ἐκκόπτεται , καὶ εἰς πῦρ βάλλεται . Ὁ διάβολος τὴν ἁμαρτίαν ὡς ζιζάνιον ἐσπείρε · ὁ Χριστὸς τῇ δρεπανῇ τῆς μετανοίας τὴν ζιζανιώδη ἁμαρτίαν ἀπέκειρε . Κακὸν πάθος ἡ ἁμαρτία , ἀλλὰ καλὸν πρᾶγμα ἡ μετάνοια . Φύγωμεν τοίνυν τὴν φοβερὰν , καὶ στέρωμεν τὴν ποθεινήν . Δι’ ἁμαρτίας ὁ διάβολος εἰς τὴν γένναν ὁδηγεῖ · διὰ μετανοίας ὁ Χριστὸς εἰς τὴν βασιλείαν χειραγωγεῖ . Ἅμαρτες ; Ἡσύχασον · οὐ γὰρ τὸ ἁμαρτεῖν τοσοῦτον δεινόν , ἀλλὰ τὸ ἐμμεῖναι τῇ ἁμαρ-τίᾳ κακόν · τὸ μὲν γὰρ ἀπολογεῖν ἔχεται , τὸ δὲ ἀσύγ-γνωστον τιμωρίαν ἀποφέρει . Ἐπεὶ καὶ ὁ Πέτρος ἀφρησάμενος ἥμαρτε , καὶ Παῦλος διώκων τὸν Χριστὸν παρηγόμης , καὶ Δαυὶδ μοιχεῖαι καὶ φόνον ἐργασάμε-νος , δέξια θανάτου ἐπράξεν . Ἀλλ’ οὐκ ὡς ἄνθρωποι ἥμαρτον , ἀλλ’ ὡς ἄγιοι μετενόησαν · [ 787 ] καὶ εἰ ἀπρόοπτοι · τοῖς δικτύοις τῆς ἁμαρτίας πεπλέχθαι , ἀλλὰ τὴν λύμην τῆς ἀπιστίας ἐκ τῶν τῆς διανοίας ὀφθαλμῶν ἀφελομένοι , προσέδραμον τῇ μετανοίᾳ , ἵνα δι’ αὐτῆς τὴν ἄφεσιν τῶν πλημμελημάτων ἀπενέγκωσι . Δευτε οὖν , καὶ ἡμεῖς προσορμίσωμεν τῇ μετανοίᾳ . Εἰ γὰρ καὶ ἐφρόντισαν ἡμᾶς · ὁ διάβολος τῇ ἁμαρτίᾳ , ἀλλὰ κουφίζει ἡμᾶς ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς , ὁ γεννηθεὶς ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου Μαρίας , τῇ μετανοίᾳ τὸ φορτον τῆς ἁμαρτίας εἰς ἑαυτὸν ἀναδεξάμενος · Ἰδε γάρ , φησίν , ὁ ἀμὸς τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσ-μου . Ὁ διάβολος · γὰρ τὴν ἁμαρτίαν τοῖς ἀνθρώποις ἐπέθηκεν · ὁ Κύριος τὴν ἁμαρτίαν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἀνέλαβεν . Ἐκεῖνος ἔδωκε τὴν ἁμαρτίαν , ἵνα τὴς ἁμαρ-τίας ἔνεκεν ἀπόλησιν τὸν ἄνθρωπον · ὁ Κύριος ἔλαβε τὴν ἁμαρτίαν , ἵνα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως · ἐλευθερώσῃ τὴν ἀτόπιαν . Πρὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας φοβερός ἦν ὁ διάβολος , πρὸ τοῦ σταυροῦ ἀφόρτητος ἦν ἡ ἁμαρτία · ὁ δὲ σταυρὸς νῦν ἔθλασε τῆς ἁμαρτίας τὰ κέντρα · φανεὶς ἐπὶ γῆς ὁ Κύριος Ἰησοῦς , ὡς ἀστραπὴν ἐπὶ τὸ τῆς γῆς χωρίον τὸν διάβολον κατέπασεν · Ἐἰδὼν γάρ , φησί , τὸν Σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα . Ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ ἐλυμήσατο τοῦ θανάτου τὴν βα-σιλείαν . Εἰ γὰρ καὶ Ἐδασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι Μωϋσέως , καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἁμαρτή-σαντας ἐν τῷ ὁμοιώματι τῆς παραβάσεως Ἀδὰμ , ὃς ἐστὶ τύπος τοῦ μέλλοντος · ἀλλ’ ὅμως μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Κυρίου παῖγνιον καὶ νηπίοι · γέγονεν ὁ θά-νατος . Διὸ πάντες μετὰ τὸν τοῦ Χριστοῦ ἀνάστασιν ἐπιχερσοῦντες τοῦ θανάτου τὸν τύφον , λέγουσιν · Ποῦ σου , θάνατε , τὸ κέντρον ; ποῦ σου , ᾠδη , τὸ νί-κος ; Πρὸ τοῦ σταυροῦ καὶ ἡ τὸῦ θρεως συμβολὴν θάνατον ἐπενε · μετὰ δὲ τὸν σταυρόν , μετὰ τὰ πάθη τοῦ Χριστοῦ , ἰδοὺ καὶ πρεσβύται καὶ γυναῖκες , μειρακία τε καὶ ἔφηβοι , ὡσπερ ἄγνοῦνται βοτάνων , οὕτω καὶ αὐτοὶ πατοῦσιν ἐπάνω θρεῶν καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ . Ταῦτα ἔχριν , ἵνα δεῖξῃ τὴν ἁμαρ-τίας τῆς πτώσεως , καὶ τῆς μετανοίας τὴν δύναμιν . Μὴ δέξῃς οὖν καθ’ ἑαυτοῦ τῆς ἁμαρτίας τὸ κέντρον , μὴ τῇ ῥάβδῳ ἀκίνη γέννηται τῆς ἁμαρτίας . Οὐ κατακρινὴν ὅτι ἥμαρτες , ἀλλὰ τιμωρὴ δι’ ἁμαρτίας οὐ μετενόησας . Ὦσπερ γὰρ τὴν ἀσθένειαν τοῦ σώματος , οὐ γυμνώσκων ὁ Κύριος , τὴν ἰατρικὴν ἐπιστήμην τοῖς ἀνθρώποις ἐπ-έστρεψε , καὶ πῶς πρὸς τὴν ἰατρείαν ἀρμοῦσας τὴν γῆν βλαστάνειν ἐποίησεν · οὕτω καὶ τῆς ψυχῆς εἰδὸς τὸ εὐλάσθον , καὶ τῆς ἁμαρτίας τὰ τραύματα , ὡς ἀλεξή-τηριον ἐχούην , τὴν μετάνοιαν ἔδωκε , καὶ ταῖς θε αἰς καὶ πνευματικαῖς βίβλοις τὰς τῆς μετανοίας ἀρρύμης ὡσπερ βοτάνας ἐνέθηκεν , ἵνα ἕκαστος ἡμῶν ἐντάνδην ἔχων τῆς ἰατρείας τὸ ἐμπλαίστρον , φύγῃ τὸ πάθος , ἐπιθεὶς ἑαυτῷ διὰ τῆς πίστεως . Ἀλλὰ μὴ μέχρι ῥημά-των στή ἡμῶν ἡ μετάνοια · ἄποτον γὰρ διὰ ῥημάτων μὴ ὑφαίνεισθαι τὴν μετάνοιαν , διὰ πραγμάτων δὲ μὴ οἰκο-δομεῖσθαι τὴν Ἐκκλησίαν Ἰησοῦ Χριστοῦ τὸν Κύριον ἡμῶν . Ὁμολογοῦν σου τὰ πλημμελήματα , ἀνθρώπε , ἐξαγορεύσόν σου τὴν ἁμαρτίαν , ἵνα λάβῃς σου τὴν ἄφεσιν τῆς ἁμαρτίας . Ἐξαγορεύων , τῆς ἀφέσεως τῶν πλημμελημάτων δέχῃ τὴν δωρεάν . Μάρτυς ἐκθεῶ δειλὸ ὁ λέγων · Ἐλπία , Ἐξαγορεύσῶ πατ’ ἐμοῦ τὴν ἀτο-μίαν μου τῷ Κυρίῳ , καὶ σὺ ἀρνήσας τὴν ἀσθεσίαν τῆς καρδίας μου . Νῦν ἐὰν εἴπῃς σου τὸ πλημμέλημα , εὐρίσκεις σου τὴν συγγνώμην · φιλανθρωπίας γὰρ ὁ παρὸν καιρός · ἐν δὲ τῷ μέλλοντι αἰῶνι καὶ θρηγὴν ἀνόντα θρηγήσεις , καὶ μεταμελόμενος οὐκ ἀπολαύσεις τῆς συγγνώσεως . Ἐν γὰρ τῷ δθῃ εἰς ἐξομολογησε-ταί σοι ; Εἰ δὲ καὶ ἐξομολογήσῃ τὸ πλημμέλημα · τίνε , ὑφείσεις σαυτὸν οὐδέν . Καὶ γὰρ ὁ πλούσιος ὁρῶν τὸν Λάζαρον τὸν ἐνδεῖαν εἰς εὐθύναν μεταβαλθεῖσαν , καὶ τὸν ἑαυτοῦ περιούσιον εἰς ἄπειρον πτωχείαν καταπε-σοῦσαν , ἔστενε μὲν , οὐκ ἠλεετο δέ · ἔθρηνε καὶ οὐδ-ρετο , ἀλλ’ οὐκ ἀπήλαυσε παρακλήσεως · ἔζητει λέων , ἀλλ’ οὐκ ἔλαβεν , ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς αἰτούμενος , μετα-δοῦναι οὐκ ἠθέλει . Ἐπλοῦτησεν ὧδε , ἀλλ’ ἐπτωχευσεν ἐκεῖ · ὧδε μεγάλα ἐρῶσα ἐπὶ πλοῦτῳ , ἐκεῖ εἰκεία ἐφθέγχετο ἐπὶ πεινία · ὧδε οἴνων εἶχε χειραβύκας καὶ μύρων πηγὰς , ἐκεῖ καὶ σταγόνα ὑδάτος ζητῶν οὐκ ἐλάβανεν , ἀλλ’ ὧδε κάκιστε περιέβη , ὑπὸ τοῦ αἰδίου πυρὸς καταπληκόμενος . [ 788 ] Προσδράμωμεν οὖν καὶ ἡμεῖς τῇ μετανοίᾳ · μετάνοιας · γὰρ καιρός · οἰκείων τῆς ἁμαρτίας τὴν φύλα τῇ δρόμῳ τῆς μετανοίας · μὴ τῇ μακροθυμίᾳ τοῦ Θεοῦ προσχών , ἀμεταμέλητον κτῆσὶ καρδίαν · μὴ σου σκληρύνῃ τὴν γυμνὴν ἡ τοῦ Θεοῦ χρη-στότης . Τὸ γὰρ χρηστὸν τοῦ Θεοῦ εἰς μετάνοιαν ἀγειρεῖ καὶ δγει . Ὦρα οὖν καὶ κατὰ τὴν σκληρύνῃ σου καὶ ἀμεταμέλητον καρδίαν θησαυρίζεις σεαυ-τῷ ὀργὴν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καὶ ἀποκαλύψεως καὶ δικαιοκρισίας τοῦ Θεοῦ , ὃς ἀποδώσει ἕκαστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ . Ἅμαρτες ; Μετανόησον · μὴ διὰ τῆς ῥαθυμίας ἀνέαντον σεαυτὸν τὸ πάθος ποιήσῃς . Σκῶτος ἀι-λοῦται , φωτὸς φανέντος · καὶ ἁμαρτία ἀφανίζεται , με-τανοίας ὀφθείσης . Γεωργὸς ἑαυτοῦ γένου · ὡς ζιζανίων ἐκτιλὼν τὴν ἁμαρτίαν , ὡς ἀκανθῶν θέρισον τὴν παρι-νομίαν , ὡς ἀγριελαιῶν κάθδον , ὡς ἀνὴρ μου καὶ ἀκά-ρων φυτὸν ἐκκόψον τὴν ἁμαρτίαν . Χαίρουσι δαίμονες ἁμαρτίαν ὁρῶντες , ἀγαλλίαται ἄγγελοι μετάνοιαν καὶ-ορῶντες . Εὐφραίνονται · γάρ , φησίν , οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ , κατὰ τὴν κυριακὴν φωνήν , ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι . Μὴ γυμνώσῃς σαυτὸν , ἀνθρώπε , μὴ πίπτῃς τοῦ ἁγίου Πνεύματος τὴν παντευσίαν , ἵνα μὴ εὐλάσῃς τῇν εἰς πολεμίους · τῷ τῆς μετανοίας θύρωι δέχου καὶ τινάσας τὴν ἐπιθυμίαν τὰ βέλη . Ἡδεῖα ἡ πορνεία , ἀλλ’ ἐπιβλα-βὴς · τραχεῖα ἡ σωφροσύνη , ἀλλ’ ἐπωφελής . Ἡ πορ-νεία συμφράττουσαν ἔχει τοῦ σώματος · τὴν ψυχήν · ἡ σωφροσύνη συνεργούσαν ἔχει τοῦ Πνεύματος τὴν χέριν . Ὄπου τοίνυν πορνεία , ἐκεῖ ὁ διάβολος κατοικεῖ · ὅπου δὲ σωφροσύνη , ἐκεῖ ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἐπαναπαί-εται . Διὰ τοῦτο ὁ μακάριος Παῦλος λέγει · Εἰ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθείρει , φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός · καὶ πάλιν φησίν · Ἄρας οὖν τὰ μέλη τῷ Χριστῷ πορνεί-α πόρνης μέλη ; Μὴ γένοιτο . Στήσωμεν οὖν τῆς ἁμαρ-τίας τὴν ῥύμην τῇ ἀγκύρᾳ τῆς μετανοίας , ἵνα μὴ ἕπάλληλος τῶν ἐπιθυμιῶν ἀντίπνοια ναυάγῳν ἡμᾶς ὀμπεῖται παρασκευάσῃ . Ἄλλ’ οἱ μὲν πλουτεῖς ναυά-γουσιν ἐν ὑδάσιν ὑπομένουσιν , οἱ δὲ ἁμαρτωλοὶ εἰς τὸν ποταμὸν τοῦ πυρὸς τὸν ρέοντα ἐμπέπτωσι τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ , ὥστε μὴλθδὸς καταποντιζονται , οὐ σὺν
Lemmas: διαγράφω , ἀγαπητός , ὁ ὁ μετάνοια φάρμακον , ἵνα ὁ ὁ σωτηρία λιμήν προσορμίζω . Ἐρωτάω ὁ ἁμαρτία · ἰάομαι ὁ μετάνοια · διά ὁ ἁμαρτία ὁ διάβολος τιτρώσκω · διά ὁ μετάνοια ὁ Χριστός θεραπεύω · ἐκεῖνος διά ὁ ἁμαρτία ὁ ῥίζα κατε-σθάλει · ὁ Κύριος προρριζόω ὁ ἁμαρτία ὁ ἄξιος ὁ μετάνοια ἐκτίνω . ἰδέ γάρ , φημί , ὁ δέχομαι ἐπίτεξ πᾶς δενδρον·κειος . Παρά οὖν δένδρον μή ποιέω καρπός καλός , ἐκκόπτω , καί εἰς πῦρ βάλλω . ὁ διάβολος ὁ ἁμαρτία ὡς ζιζάνιον σπείρω · ὁ Χριστός ὁ δρεπάνη ὁ μετάνοια ὁ ζιζανιώδης ἁμαρτία ἀποκείρω . κακός πάθος ὁ ἁμαρτία , ἀλλά καλός πρᾶγμα ὁ μετάνοια . φεύγω τοίνυν ὁ φοβερός , καί στερέω ὁ ποθεινός . διά ἁμαρτία ὁ διάβολος εἰς ὁ γέννα ὁδηγέω · διά μετάνοια ὁ Χριστός εἰς ὁ βασίλειος χειραγωγέω . ἁμαρτάνω ; ἡσυχάζω · οὖον γάρ ὁ ἁμαρτάνω τοσοῦτος δεινός , ἀλλά ὁ ἐμμένω ὁ ἁμαρτία κακός · ὁ μέν γάρ ἀπολογέομαι ἔχω , ὁ δέ ἀσύγγνωστος τιμωρία ἀποφέρω . ἐπεί καί ὁ Πέτρος ἀφαιρέω ἁμαρτάνω , καί Παῦλος διώκω ὁ Χριστός παρηγομεις , καί Δαυίδ μοιχεία καί φόνος ἐργάζομαι , δεξιός θάνατος πράσσω . ἀλλά οὐ ὡς ἄνθρωπος ἁμαρτάνω , ἀλλά ὡς ἅγιος μετανοέω · [ 787 ] καί εἰμί απρόοπτος · ὁ δίκτυον ὁ ἁμαρτία πλέκω , ἀλλά ὁ λύω ὁ ἀπιστία ἐκ ὁ ὁ διάνοια ὀφθαλμός ἀφαιρέω , προστρέχω ὁ μετάνοια , ἵνα διά αὐτός ὁ ἄφεσις ὁ πλημμέλημα ἀποφέρω . δεῦρο οὖν , καί ἐγώ προσορμίζω ὁ μετάνοια . εἰμί γάρ καί φροντίζω ἐγώ · ὁ διάβολος ὁ ἁμαρτία , ἀλλά κουφίζω ἐγώ ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , ὁ γεννάω ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος Μαρία , ὁ μετάνοια ὁ φόρτος ὁ ἁμαρτία εἰς ἑαυτοῦ ἀναδέχομαι · μάργηλις γάρ , φημί , ὁ ἡμέτερος ὁ Θεός ὁ ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος . ὁ διάβολος · γάρ ὁ ἁμαρτία ὁ ἄνθρωπος ἐπιτίθημι · ὁ Κύριος ὁ ἁμαρτία ἀπό ὁ ἄνθρωπος ἀναλαμβάνω . ἐκεῖνος δίδωμι ὁ ἁμαρτία , ἵνα σής ἁμαρτία ἐνέλκω ἀπόλλυμι ὁ ἄνθρωπος · ὁ Κύριος λαμβάνω ὁ ἁμαρτία , ἵνα ὁ ἀνθρώπινος φύσις · ἐλευθερόω ὁ ἀτοπία . πρό ὁ ὁ Χριστός παρουσία φοβερός εἰμί ὁ διάβολος , πρό ὁ σταυρός ἄφορτος εἰμί ὁ ἁμαρτία · ὁ δέ σταυρός νῦν θλάω ὁ ἁμαρτία ὁ κέντρον · φαίνω ἐπί γῆ ὁ Κύριος Ἰησοῦς , ὡς ἀστραπή ἐπί ὁ ὁ γῆ χωρίον ὁ διάβολος καταπάσσω · εἶδος γάρ , φημί , ὁ Σατανᾶς ὡς ἀστραπή ἐκ ὁ οὐρανός πίπτω . ὁ θάνατος ὁ Χριστός λυμαίνομαι ὁ θάνατος ὁ βασιλεία . εἰμί γάρ καί Ἐδασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπό Ἀδάμ μέχρι Μωϋσῆς , καί ἐπί ὁ μή ἁμαρτάνω ἐν ὁ ὁμοίωμα ὁ παράβασις Ἀδάμ , ὅς εἰμί τύπος ὁ μέλλω · ἀλλά ὅμως μετά ὁ θάνατος ὁ κύριος παίγνιον καί νήπιος · γίγνομαι ὁ θάνατος . Διὸ πᾶς μετά ὁ ὁ Χριστός ἀνάστασις ἐπιχερσοῦντες ὁ θάνατος ὁ τύφω , λέγω · πός σύ , θάνατος , ὁ κέντρον ; ποῦ σύ , ᾠδή , ὁ νίκος ; πρό ὁ σταυρός καί ὁ τό́ς θρεως συμβολή θάνατος πένω · μετά δέ ὁ σταυρός , μετά ὁ πάθος ὁ Χριστός , ἰδού καί πρεσβύτης καί γυνή , μειράκιον τε καί ἔφηβος , ὡς ἀγνέω βότανο , οὗτος καί αὐτός πατέω ἐπάνω θρεῶν καί σκορπίος καί ἐπί πᾶς ὁ δύναμις ὁ ἐχθρός . οὗτος χρίω , ἵνα δείκνυμι ὁ ἁμαρτία ὁ πτῶσις , καί ὁ μετάνοια ὁ δύναμις . μή δείκνυμι οὖν κατά ἑαυτοῦ ὁ ἁμαρτία ὁ κέντρον , μή ὁ ῥάβδος ἄκινος γεννητής ὁ ἁμαρτία . οὖον κατακρίνω ὅτι ἁμαρτάνω , ἀλλά τιμωρέω διά ἁμαρτία οὖον μετανοέω . ὥσπερ γάρ ὁ ἀσθένεια ὁ σῶμα , οὖον γυμνόω ὁ Κύριος , ὁ ἰατρικός ἐπιστήμη ὁ ἄνθρωπος ἐπιστρέφω , καί πῶς πρός ὁ ἰατρεία ἁρμόζω ὁ γῆ βλαστάνω ποιέω · οὗτος καί ὁ Ψυχή οἶδα ὁ ἰάλλω , καί ὁ ἁμαρτία ὁ τραῦμα , ὡς ἀλεξή-τηριον χόω , ὁ μετάνοια δίδωμι , καί ὁ ΘΕ ὅς καί πνευματικός Βίβλος ὁ ὁ μετάνοια αρρυμεις ὡς βοτάνη ἐντίθημι , ἵνα ἕκαστος ἐγώ ἐντάνδην ἔχω ὁ ἰατρεία ὁ ἐμπλαίστρον , φεύγω ὁ πάθος , ἐπιτίθημι ἑαυτοῦ διά ὁ πίστις . ἀλλά μή μέχρι ῥῆμα ἵστημι ἐγώ ὁ μετάνοια · ἄποτος γάρ διά ῥῆμα μή ὑφαίνω ὁ μετάνοια , διά πρᾶγμα δέ μή οἰκοδομέω ὁ ἐκκλησία Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ . ὁμολογέω σύ ὁ πλημμέλημα , ἄνθρωπος , ἐξαγορεύω σύ ὁ ἁμαρτία , ἵνα λαμβάνω σύ ὁ ἄφεσις ὁ ἁμαρτία . ἐξαγορεύω , ὁ ἄφεσις ὁ πλημμέλημα δέχομαι ὁ δωρεά . Μάρτυς ἐκθεόω δειλός ὁ λέγω · Ἐλπίας , Ἐξαγορεύω πάτος ἐγώ ὁ ἀτομία ἐγώ ὁ κύριος , καί σύ ἀρνέομαι ὁ ἀσθεσίαν ὁ Καρδία ἐγώ . νῦν ἐάν εἶπον σύ ὁ πλημμέλημα , εὑρίσκω σύ ὁ συγγνώμη · φιλανθρωπία γάρ ὁ πάρειμι καιρός · ἐν δέ ὁ μέλλω αἰών καί θρηγὴν ἄνειμι θρηγήσεις , καί μεταμέλομαι οὐ ἀπολαύω ὁ σύγγνωσις . ἐν γάρ ὁ δίδωμι εἰς ἐξομολογέομαι σύ ; εἰμί δέ καί ἐξομολογέομαι ὁ πλημμέλημα · τίνω , ὑφίημι σαυτοῦ οὐδείς . καί γάρ ὁ πλούσιος ὁράω ὁ Λάζαρος ὁ ἔνδεια εἰς εὐθύνω μεταβάλλω , καί ὁ ἑαυτοῦ περιούσιος εἰς ἤπειρος πτωχεία καταπίπτω , στένω μέν , οὐ ἀλέω δέ · θρῆνος καί οὐδ-ρετο , ἀλλά οὐ ἀπαλαύω παράκλησις · ζητέω λέων , ἀλλά οὐ λαμβάνω , ἐπεί καί αὐτός αἰτέω , μεταδίδωμι οὐ ἐθέλω . Ἐπλοῦτησεν ὧδε , ἀλλά πτωχεύω ἐκεῖ · ὧδε μέγας ἐράω ἐπί πλοῦτος , ἐκεῖ καίω φθέγγομαι ἐπί πηνίον · ὧδε οἶνος ἔχω χειραβυκαι καί Μύρων πηγή , ἐκεῖ καί σταγών ὕδωρ ζητέω οὐ λαμβάνω , ἀλλά ὧδε κακός περιβαίνω , ὑπό ὁ ἀΐδιος πυρός καταπλήσσω . [ 788 ] προστρέχω οὖν καί ἐγώ ὁ μετάνοια · Μετάνοιας · γάρ καιρός · οἰκέω ὁ ἁμαρτία ὁ φῦλον ὁ δρόμος ὁ μετάνοια · μή ὁ μακροθυμία ὁ Θεός προέχω , ἀμεταμέλητος κτείνω Καρδία · μή σύ σκληρύνω ὁ γυμνός ὁ ὁ Θεός χρηστότης . ὁ γάρ χρηστός ὁ Θεός εἰς μετάνοια ἀγείρω καί δγει . ὤρα οὖν καί κατά ὁ σκληρύνω σύ καί ἀμεταμέλητος Καρδία θησαυρίζω σεαυτοῦ ὀργή ἐν ἡμέρα ὀργή καί ἀποκάλυψις καί δικαιοκρισία ὁ Θεός , ὅς πωλέω ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός . ἁμαρτάνω ; μετανοέω · μή διά ὁ ῥᾳθυμία ἀναίνομαι σαυτοῦ ὁ πάθος ποιέω . Σκώτος αἱρέω , φάος φαίνω · καί ἁμαρτία ἀφανίζω , μετάνοια ὁράω . Γεωργός ἑαυτοῦ γίγνομαι · ὡς ζιζάνιον ἐκτιλάω ὁ ἁμαρτία , ὡς ἄκανθα θερίζω ὁ παρι-νοεις , ὡς ἀγριελαία καθοράω , ὡς ἀνήρ ἐγώ καί ἀκαρής φυτόν ἐκκόπτω ὁ ἁμαρτία . χαίρω δαίμων ἁμαρτία ὁράω , ἀγαλλιάω ἄγγελος μετάνοια καθοράω . εὐφραίνω · γάρ , φημί , ὁ ἄγγελος ὁ Θεός , κατά ὁ κυριακός φωνή , ἐπί εἷς ἁμαρτωλός μετανοέω . μή γυμνόω σαυτοῦ , ἄνθρωπος , μή πίπτω ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ παντεύς , ἵνα μή εὐλάζω ὁ εἰς πολέμιος · ὁ ὁ μετάνοια θυρόω δέχομαι καί τινάζω ὁ ἐπιθυμία ὁ βέλος . Ἡδεῖα ὁ πορνεία , ἀλλά ἐπιβλαβής · τραχύς ὁ σωφροσύνη , ἀλλά ἐπωφελής . ὁ πορνεία συμφράσσω ἔχω ὁ σῶμα · ὁ Ψυχή · ὁ σωφροσύνη συνεργώ ἔχω ὁ πνεῦμα ὁ Χέριν . ὅπου τοίνυν πορνεία , ἐκεῖ ὁ διάβολος κατοικέω · ὅπου δέ σωφροσύνη , ἐκεῖ ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἐπαναπαί-εται . Ζεύς οὗτος ὁ μακάριος Παῦλος λέγω · εἰμί τις ὁ ναός ὁ Θεός φθείρω , φθείρω οὗτος ὁ Θεός · καί πάλιν φημί · ἄρας οὖν ὁ μέλος ὁ Χριστός πορνεία πόρνη μέλος ; μή γίγνομαι . ἵστημι οὖν ὁ ἁμαρτία ὁ ῥύμη ὁ ἄγκυρα ὁ μετάνοια , ἵνα μή ἐπάλληλος ὁ ἐπιθυμία ἀντίπνοια ναυαγέω ἐγώ ομπειος παρασκευάζω . ἄλλος ὁ μέν πλουτέω ναυαγέω ἐν ὕδωρ ὑπομένω , ὁ δέ ἁμαρτωλός εἰς ὁ ποταμός ὁ πυρός ὁ ῥέω ἐμπίπτω ὁ βῆμα ὁ Χριστός , ὥστε μὴλθδὸς καταποντίζω , οὖον σύν