joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0699.1
ἀκούσατε τοῦ Κυρίου κραζόντος μετὰ ἀπειλῆς · Οἱοὶ οἱ ἀμαρτησάμενοι , ὅτι πειράζουσιν · καὶ τοῦ προφήτου λέγοντος · Ἔκραξεν Ἰακὼβ καὶ ἐπελήσθη , καὶ ἐγκατέλειπε Θεὸν τὸν ποιήσαντα αὐτόν . Ὅρᾷς ὡς καὶ τοῦ Θεοῦ χωρίζονται οἱ τρυφῶντες , περὶ ὧν καὶ ὁ Ἀπόστολος ἀδελφὸς ἀποδείκνυσι λέγων · Ὦν ὁ θεὸς ἡ κοιλία , καὶ ἡ δόξα ἐν τῇ αἰσχύνῃ αὐτῶν , οἱ τὰ ἐπίγεια φρονοῦντες . Ἄκουε πάλιν τοῦ Θεοῦ πῶς προσαφαιλίζεται πᾶσι διὰ Μωϋσέως , καὶ λέγει · Πρόσεχε σεαυτῷ , μὴ ποτε φανῶν καὶ ἐμπλησθῇς ἐπιλιθῆς Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου · καὶ σπουδάσῃς καταλιπὼν τὴν τρυφὴν τῆς μητρὸς πάντων τῶν παθῶν καὶ πάσης δυσωδίας , ἐπιλάθῃ τῆς εὐδοκίας , ἡγου τῆς ἐγχαρτείας , τὸν χαρτὸν τοῦ ἁγίου Πνεύματος , καθὼς ὁ Ἀπόστολος εἴδωκε · καὶ προσέχῃ σεαυτῷ , ἵνα μὴ ἀκούσῃς · καὶ σύ , καθὼς ὁ σπαταληστὴς ἐκεῖνος πλούσιος , ὁ καὶ μισόπτωχος , ὅτι Ἀπέλαβες τὰ ἀγαθὰ σου ἐν τῇ ζωῇ σου · καὶ ἀντέχω τῆς μετανοίας , τοῦ κεφαλαίου τῆς σωτηρίας ἡμῶν , οἱ οὐκ ὁψάμεν τὴν ἡμέραν οὐδὲ τὴν ὥραν , ἐν ᾗ ὁ Κύριος ἡμῶν ἔρχεται . Οἱ ἐν μέθαις ἡττώμενοι , καὶ τῆς ἀχράντου βασιλείας τῶν οὐρανίων ἑαυτοὺς ἀποχοριζόμενοι · ἰδία γνώμη , ἀκούσατε τοῦ προφήτου κηρύσσοντος · Οὗοι οἱ μεθυσάτες · καὶ τοῦ Ἀποστόλου λέγοντος , ὅτι Μέθυσον βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν · καὶ πάλιν παραγγέλλοντος , Μὴ μεθύσκεσθε οἴνῳ ἐν ᾧ ἐστιν ἀσωτία , καὶ καταλιπόντες τὸν οἶνον , μᾶλλον δὲ τὴν μέθην τὴν ἔξω ἀπολείπουσαν τῆς βασιλείας , ἐπιποθῆσατε ἐκεῖνον τὸν οἶνον , ὃν ὁ Θεὸς ἐκ τῶν [ 778 ] ἁγίων Γραφῶν ἐκράσεν ἡμῖν κατὰ τὴν προφητίαν , οἶνον διανκυσόμεν · ἐν οἷ πίνοντες , ἐν κατανύξει μετανοήσας διαρύνεσθε · γλυκεῖα γὰρ τὰ ῥήματα τοῦ Κυρίου . Οἱ ἐν σαρκὶ πεποιθότες καὶ ἐπὶ ἰδία ματαιότητι , ἀκούσατε τοῦ Θεοῦ διὰ στόματος τῶν ἁγίων βουνῶν · Πᾶσα σάρξ χόρτος , καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου · καὶ πάλιν , Στεφίλω σάρκα βραχίονος αὐτοῦ , ὅτι ματαία σωτηρία ἀνθρώπου . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Ἀπόστολος γράφει · Ἵνα μὴ πεποιθότες ὡμεν ἐφ’ ἑαυτοῖς , ἀλλ’ ἐπὶ τῷ Θεῷ , καθὼς ὁ προφήτης τὰ ὁμοία λέγει · Ἄγαθὸν πεποιθέναι ἐπὶ Κυρίῳ , ἢ πεποιθέναι ἐπ’ ἀνθρώπῳ . Καὶ μετανοήσατε · ἔρχεται γὰρ ὁ κριτὴς ὁ ἀπροσωπόληπτος καταργήσας πᾶσαν ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν καὶ δύναμιν · οὐδὲν γὰρ αὐτοῦ λογιερότερον . Οἱ τὰ περιεργὰ ἐπιτηδεύοντες λαθροφονεῦται , οἱ τοῦ τόπου τῶν φονέων κληρόνυμοι , οἱ χρωφιοὶ λύκοι , οἱ σαρκοὶ διώμονες , οἱ τῶν καταχθονίων οἰκτίστες , οἱ τοῦ αἰωνίου σκότους υἱοὶ καὶ τοῦ σιδηροῦ πυρὸς τέκνα , ἀκούσατε τί διηγείται ὁ ἅγιος εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς περὶ τούτων ἐν ταῖς πράξεσι τῶν ἀποστόλων λέγων · Πολλοὶ δὲ τῶν τὰ περιεργὰ πραξάντων , συνενέγκαντες τὰς βίβλους , κατέκαιον ἐνώπιον πάντων , καὶ συνεψηφίσαστο τὰς τιμὰς αὐτῶν , καὶ εὐρον δραχμίων μυριάδας πέρας . Εἰδὲς ὑπᾶκοι ὀξέαν καὶ σωτηρίαν σύντομον · εἰδὲς πῶς ἐπλησύνθησαν αἱ ἀσθένειαι αὐτῶν · Ἄλλὰ τὸ τάχος τῆς ὑπάκοις πάντα κατῴθουσε . Καὶ ὑμεῖς οἱ τὰ ὁμοία πλανώμενοι , καὶ γνώμῃ ἀπατώμενοι , καταπτύσαντες τὴν τοιαύτην χαλῆτην καὶ ἀπάνθρωπον ἀπάτην , κλὶ ὡς ἀπὸ δρεοῦς ἀποφυγόντες , σπουδάσατε ἀξίαν μετάνοιαν ἐπιδεῖξασθαι , πρὶν φθάσῃ ἡμῖν ἡ ἀνυπόστατος κατὰ τῶν τοιούτων ἀπειλὴ καὶ οἰμωγή · ὁ γὰρ καιρὸς ἐγγὺς , καὶ μὴ ἀμελῆτε . Οἱ τοῦ δυσίστον νοσοῦντες πάθος , τὸν φθόνον λέγω καὶ βαττανιαν , μνήσθητε τῶν φθονερῶν ἐκείνων τῶν ἀκουσάντων · Ἑταίρε , οὐχ ἀδίκως σε , ἄρον τὸ σὸν , καὶ ἔπαγε . Ποῦ ἄρα ; Δηλοῦντι εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον . Καὶ ἀπορίαντες τὴν τοιαύτην ἀβροστίαν , μετανοἥσατε · Φοβερὸν γὰρ τὸ ἐμπέσεσθαι εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος . Οἱ τὰς θείας Γραφὰς ἐξουθενῶντες , καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα ἐνυβρίζοντες τὸ λαλῶν διὰ στόματος τῶν ἐν τῇ Παλαιᾷ καὶ Καινῇ Διαθήκῃ , τί ποιήσετε ἐν ἐφρικτῇ ἐκείνῃ ὥρᾳ , ὅταν τὸ κριτήριον καθίσῃ , καὶ ἀνοιχθῶσιν αἱ βίβλοι , ἃς νῦν βδελυσσάμενοι ἀποστρέφεσθε ; ποῦ φύγητε ; ποῦ κρυβήσεσθε ἀπὸ προσώπου τοῦ λαλῆσαντος · πᾶσαν θείαν Γραφήν , καὶ πᾶσαν ἱερὰν βίβλον συντάξαντος ; Οὐοὶ καὶ ἀπωλεία καταλίμψεται ὑμᾶς , εἰμὴ ταχέως ἀναλαβόντες ὀργήν καὶ ὀδύρμην , καὶ δυσωπήσας ἐν παραμύνητε , παρακάλητε Θεόν . Οὐχ ἀκούετε τοῦ Κυρίου λέγοντος , Ἐρευνᾶτε τὰς Γραφάς ; Οὐχ ἀκούετε πῶς πεπλανημένους ἐκάλεσε τοὺς μὴ εἰδότας τὰς Γραφάς ; Ἀκούσατε τοῦ Ἀποστόλου θεοπνεύστου αὐτὴν καλοῦντος καὶ ὠφέλιμον , καὶ λόγον ὑγιαίνοντα τε
Lemmas: ἀκούω ὁ κύριος κράζω μετά ἀπειλή · οἶος ὁ ἀμαρτησάμενοι , ὅτι πειράζω · καί ὁ προφήτης λέγω · ἐξαράσσω Ἰακώβ καί ἐπιλανθάνομαι , καί ἐγκαταλείπω θεός ὁ ποιέω αὐτός . ὁράω ὡς καί ὁ Θεός χωρίζω ὁ τρυφάω , περί ὅς καί ὁ ἀπόστολος ἀδελφός ἀποδείκνυμι λέγω · ὦς ὁ θεός ὁ κοιλία , καί ὁ δόξα ἐν ὁ αἰσχύνη αὐτός , ὁ ὁ ἐπίγειος φρονέω . Ἄκουος πάλιν ὁ Θεός πῶς προσαφαιλιζω πᾶς διά Μωϋσῆς , καί λέγω · προσέχω σεαυτοῦ , μή ποτός φαίνω καί ἐμπίμπλημι ἐπιλήθω κύριος ὁ Θεός σύ · καί σπουδάζω καταλείπω ὁ τρυφή ὁ μήτηρ πᾶς ὁ πάθος καί πᾶς δυσωδία , ἐπιλανθάνω ὁ εὐδοκία , ἄγω ὁ ἐγχαρτείας , ὁ χαρτός ὁ ἅγιος πνεῦμα , καθώς ὁ ἀπόστολος δίδωμι · καί προσέχω σεαυτοῦ , ἵνα μή ἀκούω · καί σῦς , καθώς ὁ σπαταληστὴς ἐκεῖνος πλούσιος , ὁ καί μισόπτωχος , ὅτι ἀπολαμβάνω ὁ ἀγαθός σύ ἐν ὁ ζωή σύ · καί ἀντέχω ὁ μετάνοια , ὁ κεφάλαιος ὁ σωτηρία ἐγώ , ὁ οὐ ὁράω ὁ ἡμέρα οὐδέ ὁ ὥρα , ἐν ὅς ὁ Κύριος ἐγώ ἔρχομαι . ὁ ἐν μέθη ἡσσάομαι , καί ὁ ἄχραντος βασίλεια ὁ οὐράνιος ἑαυτοῦ αποχοριζομενω · ἴδιος γνώμη , ἀκούω ὁ προφήτης κηρύσσω · Οὗοι ὁ μεθύω · καί ὁ ἀπόστολος λέγω , ὅτι μεθύσκω βασίλειος Θεός οὖον κληρονομέω · καί πάλιν παραγγέλλω , μή μεθύσκω οἶνος ἐν ὅς εἰμί ἀσωτία , καί καταλείπω ὁ οἶνος , μᾶλλον δέ ὁ μέθη ὁ ἔξω ἀπολείπω ὁ βασίλεια , ἐπιποθέω ἐκεῖνος ὁ οἶνος , ὅς ὁ θεός ἐκ ὁ [ 778 ] ἅγιος Γραφής κράζω ἐγώ κατά ὁ προφητίαν , οἶνος διανύω · ἐν οἷ πίνω , ἐν κατάνυξις μετανοέω διαρύνεσθε · γλυκύς γάρ ὁ ῥῆμα ὁ κύριος . ὁ ἐν σάρξ πείθω καί ἐπί ἴδιος ματαιότης , ἀκούω ὁ Θεός διά στόμα ὁ ἅγιος βουνός · πᾶσα σάρξ χόρτος , καί πᾶς δόξα ἄνθρωπος ὡς ἄνθος χόρτος · καί πάλιν , Στεφίλω σάρξ βραχύς αὐτός , ὅτι μάταιος σωτηρία ἄνθρωπος . Ζεύς οὗτος καί ὁ ἀπόστολος γράφω · ἵνα μή πείθω εἰμί ἐπί ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐπί ὁ Θεός , καθώς ὁ προφήτης ὁ ὅμοιος λέγω · Ἀγαθός πείθω ἐπί κύριος , ἢ πείθω ἐπί ἄνθρωπος . καί μετανοέω · ἔρχομαι γάρ ὁ κριτής ὁ ἀπροσωπόληπτος καταργέω πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία καί δύναμις · οὐδείς γάρ αὐτός λογιεροτερος . ὁ ὁ περίεργος ἐπιτηδεύω λαθροφονευτης , ὁ ὁ τόπος ὁ φονεύς κληρονυεγω , ὁ χρωφιοὶ λύκος , ὁ σαρκόω διάω , ὁ ὁ καταχθόνιος οἰκτίζω , ὁ ὁ αἰώνιος σκότος υἱός καί ὁ σιδήρεος πυρός τέκνον , ἀκούω τίς διηγέομαι ὁ ἅγιος εὐαγγελιστής Λουκᾶς περί οὗτος ἐν ὁ πρᾶξις ὁ ἀπόστολος λέγω · πολλός δέ ὁ ὁ περίεργος πράσσω , συμφέρω ὁ Βίβλος , κατακαίω ἐνώπιος πᾶς , καί συμψηφίζω ὁ τιμή αὐτός , καί εὑρίσκω δραχμίον μυριάς πέρας . ἀνάκλεις ὑπᾶκοι ὀξύς καί σωτηρία σύντομος · ἀνάκλεις πῶς πίμπλημι ὁ ἀσθένεια αὐτός · ἀλλά ὁ τάχος ὁ ὑπακοή πᾶς κατωθουω . καί σύ ὁ ὁ ὅμοιος πλανάω , καί γνώμη ἀπατάω , καταπτύω ὁ τοιοῦτος χαλάω καί ἀπάνθρωπος ἀπάτη , κλὶ ὡς ἀπό δρεοῦς ἀποφεύγω , σπουδάζω ἄξιος μετάνοια ἐπιδείκνυμι , πρίν φθάνω ἐγώ ὁ ἀνυπόστατος κατά ὁ τοιοῦτος ἀπειλή καί οἰμωγή · ὁ γάρ καιρός ἐγγύς , καί μή ἀμελέω . ὁ ὁ δυσίστον νοσέω πάθος , ὁ φθόνος λέγω καί βαττανιαν , μιμνήσκω ὁ φθονερός ἐκεῖνος ὁ ἀκούω · Ἑταῖρος , οὐ ἄδικος σύ , ἄρον ὁ σός , καί ἐπάγω . πός ἄρα ; δηλόω εἰς ὁ σκότος ὁ ἐξώτερος . καί ἀπολέγω ὁ τοιοῦτος αβροστια , μετανοέω · Φοβερός γάρ ὁ ἐμπίπτω εἰς χείρ Θεός ζῶ . ὁ ὁ θεῖος γραφή ἐξουθενέω , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐνυβρίζω ὁ λαλέω διά στόμα ὁ ἐν ὁ Παλαιή καί Καινεύς διαθήκη , τίς ποιέω ἐν φρικτός ἐκεῖνος ὥρα , ὅταν ὁ κριτήριον καθίζω , καί ἀνοίγω ὁ Βίβλος , ὅς νῦν βδελύσσω ἀποστρέφω ; ποῦ φεύγω ; ποῦ κρύπτω ἀπό πρόσωπον ὁ λαλέω · πᾶς θεῖος γραφή , καί πᾶς ἱερά Βίβλος συντάσσω ; Οὐοὶ καί ἀπώλεια καταλείπω σύ , ειμή ταχέως ἀναλαμβάνω ὀργή καί ὀδύρμην , καί δυσωπέω ἐν παραμυνεος , παρακαλέω Θεός . οὐχ ἀκούω ὁ κύριος λέγω , ἐρευνάω ὁ γραφή ; οὐχ ἀκούω πῶς πλανάω καλέω ὁ μή οἶδα ὁ γραφή ; ἀκούω ὁ ἀπόστολος θεόπνευστος αὐτός καλέω καί ὠφέλιμος , καί λόγος ὑγιαίνω τε