joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0747.3
φον · Σὺ , παράλυτε , ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου · Σὺ , ὀλιγίστα , σῦμα , περιέψω · Ἄμεις , δεῦτε ὀλιγω μου , καὶ ποιήσω ὑμῖς ἀλείς ἀνθρώπων · Ἄμεις , λύσατε τὸν νῦν τοῦτον , καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγείρω αὐτόν · Ἄμεις , Μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη . Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾽ ὑμῶν εἰμὶ πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος . Οὐδὲν τούτων ἐφη · Σοὶ δώσει τὰς κλεῖς τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν ὁ Πατὴρ · οὐκ εἰς παράδεισον ἄξει ὁ Πατὴρ · σὺ , λεπτὰ , τὸ θλιγματι τοῦ Πατρὸς καθαριόθητι · σὺ παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐπιτάττει τῇ θαλάττῃ · Σῦμα , περίψω · ὑμεῖς δεῦτε ὀπίσω μου , καὶ ποιήσει ὑμᾶς ὁ Πατὴρ ἀλείς ἀνθρώπων · ἀλλ᾽ ἐξ αὐθεντουσίας ἐξουσίας εἰσὶν αἱ ρήσεις . Εἰ δὲ πῶ τῆς αὐθεντίας · αἱ φωναὶ μετριωτέραι εἰσιν , [ 831 ] ὡς τῷ , Εὐχαριστῶ σοι , Πάτερ , ὅτι ἠκouwσας μου , τὸ τὸ κατὰ φύσεως προστίθεσιν αἴτιον · Διὰ τὸν ὀχλόν , φησίν , τὸν περιεστῶτα εἰκον , ἵνα πιστεύσωσιν ὅτι σὺ με ἀκὁστελίας · τὸν δὲ πρὸς αὐτὸν κεχηνότων · πῶσον φωνὴν ὑψηλὴν πρὸς αὐτὸν ἐστεφανέν . Προσθε περὶ παιδὸς ἐκατόνταρος , ὅσον εἶχε δυνάμεως , ἐν εὐφημίαις ἐπαίρων · Κύριος γὰρ , φησίν , οὐκ εἰμὶ ἰκανὸς ἰνα ὑπὸ τὴν στέγην μου εἰσέλθῃς , ἀλλ᾽ εἰπέ λόγῳ μόνον , καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου · καὶ κροτουμένος τὸ δῶρον ἐλάμβανεν . Ἄμὴ γὰρ , φησίν , λέγω ὑμῖν , οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον . Ἄλλ᾽ ἔλασε , καὶ ὡς ἐξιστεύσας , γεγηθὼς σοι . Πάλιν γυνὴ τῆς αἰμορροτῆς τοῦ Δεσπότου χιτῶνα δοξολογίας προσάψασα τιμήν , μὴτι γε διὰ τὴν θεότητα , ὅν εὐφημίαις τὸ δῶρον ἐλάμβανεν . Ἐπετίμητο δὲ καὶ ὁ ληστὴς ἐν παραδείσω , ὅτι δὴ βασιλεία κέκληκεν σταυρουμένου . Τούτων μεῖζον μὲν παρ᾽ ἡμῖν τῷ Δεσπότῃ Χριστῷ χειροθετηταὶ πίστις , ὅμοι καὶ μεῖζονος μετεχόντων γνῶσεως . Ἔστω δὲ ὅμως , Ἄρειε , τί κἂν γοῦν τότε παραλήψια . Οὐ βούλει μέ τι φρονεῖν τῶν προφηθέντων εἰς Χριστὸν ὑψηλότερον ; Ποιηρὰ μὲν ἡ γνῶμη , μέχρι δὲ τοῦτο στίπτιο . Τί καὶ ταπεινοτέρας ὑπαγορεύεις τοῖς αὐτὸν ἐπικαλουμένοις φωνάς ; Ἔκω τῶν τότε τοὺς λόγους τῆς εὐχῆς χαρακτηρίζας . Οὐ λέγω τὸ Χριστὸν , Κύριε , μηνηθῆτι μου ἐν τῇ ὑπομνή σου , ἀλλὰ λέγω φωνήν , ὅτι ἡ ; ὁ ληστὴς εἰσχοῦσιν · Κύριε , μηνηθῆτι μου ἐν τῇ βασιλείᾳ σου . Οὐ λέγω τὸ Θεὸν λόγῳ , Κύριε , τῶν τοῦ Πατρὸς δωρεῶν ὑπρέτα · ὁ γὰρ ἐκατόνταρος οὐ συγχωρεῖ μοι , βούων , ὅτι , Ὁ Κύριος , εἰπέ λόγῳ μόνον , καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου . Οὐ λέγω πρὸς αὐτόν , Κύριε , ἐὰν αἴτησιν παρὰ τοῦ Πατρὸς , σωθήσομαι , γυναικείας γὰρ εἰσημπακὼν πίστιος ; σμιχρότερον οὐ προσφέρει δεσπότη , Ἄρειε . Οὕτω καλῶ τὸν Υἱόν , ὡς χαίρει καλούμενος · πρότειμι μετὰ τοιούτων φωνῶν , μεθ᾽ ὧν αὐτῷ προσελθόντες , ἐπανήλθον τυγχόντες . Εἰ δὲ ὁ ληστὴς καὶ γυνὴ καὶ στρατιώτης πιστὸς εἰς διδασκάλους ἀπαράδεκτοι πίστεως , αἰδεσθῆτι κἂν τὸν τῶν ἀποστόλων χορόν , ἕνα διώρων τῶν ὑπὲρ φύσιν ἐχρὴν ἐπιδομένων Χριστῶν . Τί φθεγγόμενος Πέτρος ἀναστάτην παραλύων ; Αἰνέα , φησίν , ἰάται σε Ἰησοῦς Χριστὸς · καὶ πάλιν ἕτεραν ἐργαζόμενος ἰασιν , Οὐκ ἔστι , φησίν , ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ σῴζομαι ἡ σωτηρία . Τί λέγων Ἄνανίας ἰθεράπεντος Παύλον ; Σαοῦλ , ἀδελφέ , ὁ Κύριος ἀπέστειλέ με Ἰησοῦς , ὁ ὁρθεῖς σοι ἐν τῇ ὁδῷ , ὅσως ἀναβλέψῃς , καὶ πλησθῆσῃ Πνεύματος ἁγίου . Τὴν τίνος ἐαυτῷ Παῦλος ἐπηύχετο δυνάμιν ; Ἠδιστα , φησίν , καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου , ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ᾽ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ . Ἴνα κατὰ τῆς Σαμαρείτων τιμιρίας Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης ἰκτεύει ; Κύριε , φησίν , θέλες εἰκώμεν καθῆσθαι πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , καὶ ἀναλῶσαι αὐτούς ; Ὁ δὲ τῶν ἀγγέλων χορὸς τῷ ἀνθρώπῳ περὶ αὐτοῦ παρεῖδεν ; Αὐτὸς , φησίν , σῴσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν . Καὶ ταῦτα τῆς ἀξίας ἐλάττον . Οὐ γὰρ ἐστιν ὕμνος , οὐχ ὑπάρων τὸν Υἱόν , οὐχ ἰσοῦμενος , ἀλλ᾽ ὅσον ἐν εὐφημίαις ἀναδαῖς , ὅσην ἄν λόγων μηχανὴν δόξας , μετὰ τοῦ Δαυὶδ βοήσεις ἡττωμένος , Τί ἀνταποδώσω τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων , ὧν ἀνταπέδωκε μοι ; Εἰ δὲ γε τῷ , ἀκτίστῳ , Ἄρειε , φωνὴ τῆς τιμῆς · τὸν Υἱὸν ὑπεραῖρουσα , ἔσται
Lemmas: φος · σύ , παράλυτος , ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία σύ · σύ , ολίγιστος , σῦμα , περιέπω · Ἀμεῖς , δεῦρο ὀλίγος ἐγώ , καί ποιέω ὑμῖς εἴλω ἄνθρωπος · Ἀμεῖς , λύω ὁ νῦν οὗτος , καί ἐν τρεῖς ἡμέρα ἐγείρω αὐτός · Ἀμεῖς , μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος . καί ἰδού ἐγώ μετά σύ εἰμί πᾶς ὁ ἡμέρα ἠώς ὁ συντέλεια ὁ αἰών . οὐδείς οὗτος φημί · σοί δίδωμι ὁ κλείς ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός ὁ πατήρ · οὐ εἰς παράδεισος ἄγω ὁ πατήρ · σύ , λεπτόν , ὁ θλιγματι ὁ πατήρ καθαριόω · σύ παρά ὁ πατήρ ἐπιτάσσω ὁ θάλασσα · σῦμα , περιψάω · σύ δεῦρο ὀπίσω ἐγώ , καί ποιέω σύ ὁ πατήρ εἴλω ἄνθρωπος · ἀλλά ἐκ αὐθεντέω ἐξουσία εἰμί ὁ ῥῆσις . εἰμί δέ πῶ ὁ αὐθεντία · ὁ φωνή μέτριος εἰμί , [ 831 ] ὡς ὁ , εὐχαριστέω σύ , πατήρ , ὅτι ἠκouwσας ἐγώ , ὁ ὁ κατά φύσις προστίθημι αἴτιος · Ζεύς ὁ ὄχλος , φημί , ὁ περιίστημι εἴκω , ἵνα πιστεύω ὅτι σύ ἐγώ ἀκὁστελίας · ὁ δέ πρός αὐτός χάσκω · πίπτω φωνή ὑψηλός πρός αὐτός στεφανόω . πρόσθεν περί παῖς ἐκατόνταρος , ὅσος ἔχω δύναμις , ἐν εὐφημία ἐπαίρω · Κύριος γάρ , φημί , οὐ εἰμί ἰκανός ἵνα ὑπό ὁ στέγη ἐγώ εἰσέρχομαι , ἀλλά εἶπον λόγος μόνος , καί ἰάομαι ὁ παῖς ἐγώ · καί κροτέω ὁ δῶρον λαμβάνω . Ἄμη γάρ , φημί , λέγω σύ , οὐδέ ἐν ὁ Ἰσραήλ τοσοῦτος πίστις εὑρίσκω . ἄλλος ἐλαύνω , καί ὡς ἐξίστημι , γηθέω σύ . πάλιν γυνή ὁ αιμορροος ὁ δεσπότης χιτών δοξολογία προσάπτω τιμή , μῆτις γε διά ὁ θεότης , ὅς εὐφημία ὁ δῶρον λαμβάνω . ἐπιτιμάω δέ καί ὁ λῃστής ἐν παράδεισος , ὅτι δή βασίλειος καλέω σταυρόω . οὗτος μείζων μέν παρά ἐγώ ὁ δεσπότης Χριστός χειροθετέω πίστις , ὅμοιος καί μείζων μετέχω γνῶσις . ἔστω δέ ὅμως , Ἄρειος , τίς κἀν γοῦν τότε παραλαμβάνω . οὖον βούλομαι ἐγώ τίς φρονέω ὁ προφαίνω εἰς Χριστός ὑψηλός ; ποιηρός μέν ὁ γνώμη , μέχρι δέ οὗτος στίπτιο . τις καί ταπεινός υπαγορεύω ὁ αὐτός ἐπικαλέω φωνή ; ἔκω ὁ τότε ὁ λόγος ὁ εὐχή χαρακτηρίζω . οὖον λέγω ὁ Χριστός , κύριος , μηνίω ἐγώ ἐν ὁ ὑπομνή σύ , ἀλλά λέγω φωνή , ὅτι ὁ ; ὁ λῃστής ἴσχω · κύριος , μηνίω ἐγώ ἐν ὁ βασίλεια σύ . οὖον λέγω ὁ θεός λόγος , κύριος , ὁ ὁ πατήρ δωρεά ὑπρέτα · ὁ γάρ ἐκατόνταρος οὖον συγχωρέω ἐγώ , βοῦα , ὅτι , ὁ Κύριος , εἶπον λόγος μόνος , καί ἰάομαι ὁ παῖς ἐγώ . οὖον λέγω πρός αὐτός , κύριος , ἐάν αἴτησις παρά ὁ πατήρ , σῴζω , γυναικεῖος γάρ εἰσημπακὼν πίστις ; σμιχροτερος οὖον προσφέρω δεσπότης , Ἄρειος . οὕτως καλέω ὁ υἱός , ὡς χαίρω καλέω · προτίνω μετά τοιοῦτος φωνή , μετά ὅς αὐτός προσέρχομαι , ἐπανέρχομαι τυγχάνω . εἰμί δέ ὁ λῃστής καί γυνή καί στρατιώτης πιστός εἰς διδάσκαλος απαράδεκτος πίστις , αἰδέομαι κἀν ὁ ὁ ἀπόστολος χορός , εἷς δίωρο ὁ ὑπέρ φύσις χρή ἐπιδίδωμι Χριστός . τις φθέγγομαι Πέτρος ἀναστάτης παραλύω ; Αἰνείας , φημί , ἰάομαι σύ Ἰησοῦς Χριστός · καί πάλιν ἕτερος ἐργάζομαι ἵημι , οὐ εἰμί , φημί , ἐν ἄλλος οὐδείς σῴζω ὁ σωτηρία . τις λέγω Ἀνανίας ἰθεράπεντος Παῦλος ; Σαοῦλ , ἀδελφός , ὁ Κύριος ἀποστέλλω ἐγώ Ἰησοῦς , ὁ ὄρνυμι σύ ἐν ὁ ὁδός , ὅσος ἀναβλέπω , καί πίμπλημι πνεῦμα ἅγιος . ὁ τίς αὐτός Παῦλος ἐπεύχομαι δυνάμις ; Ἡδίστα , φημί , καυχάομαι ἐν ὁ ἀσθένεια ἐγώ , ἵνα ἐπισκηνόω ἐπί ἐγώ ὁ δύναμις ὁ Χριστός . ἵνα κατά ὁ Σαμαρείτης τιμιρίας Ἰάκωβος καί Ἰωάννης ἱκτεύω ; κύριος , φημί , θέλα ἵημι κάθημαι πῦρ ἐκ ὁ οὐρανός , καί ἀναλίσκω αὐτός ; ὁ δέ ὁ ἄγγελος χορός ὁ ἄνθρωπος περί αὐτός παροράω ; αὐτός , φημί , σῴζω ὁ λαός αὐτός ἀπό ὁ ἁμαρτία αὐτός . καί οὗτος ὁ ἄξιος ἐλάσσων . οὖον γάρ εἰμί ὕμνος , οὐ ὑπαρόω ὁ υἱός , οὐ ἰσόω , ἀλλά ὅσος ἐν εὐφημία ἀναδαῖς , ὅσος ἄν λόγος μηχανή δόξα , μετά ὁ Δαυίδ βοάω ἡσσάομαι , τις ἀνταποδίδωμι ὁ κύριος περί πᾶς , ὅς ἀνταποδίδωμι ἐγώ ; εἰμί δέ γε ὁ , ἄκτιστος , Ἄρειος , φωνή ὁ τιμή · ὁ υἱός ὑπεραίρω , εἰμί