joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0419.1
τῶν ἀρρένων μανία · καὶ γὰρ πάσχει ἐν τοῖς ἁμαρτήμασιν ἡ ψυχὴ μᾶλλον καὶ καταίσχύνεται , ἢ τὸ σῶμα ἐν τοῖς νοσήμασι . Θεὰ δὲ πῶς αὐτοὺς καὶ ἐνταῦθα συγγυμνοὺς ἀποστερεῖ , καθάπερ ἐπὶ τῶν δογμάτων , ἐπὶ μὲν τῶν θηλείων εἰπών , Μετηλλαξάτ τῇ ψυχικῇ χρήσιν . Οὐ γὰρ ἔχει τις εἰπεῖν , φησίν , ὅτι κωλυθεῖσα τὴς κατὰ νόμον μίξεως , ἐπὶ τοῦτο ἦλθον , οὐδ' οὐ οὐκ ἔχουσαι τὴν ἐπιθυμίαν πληρῶσαι , πρὸς τὴν ἀλλόκοτον ταύτὴν λύσαν ἐξώκειλαν · τὸ γὰρ μεταλλάξαι , τῶν ἔχοντων ἐστιν · ὅπερ καὶ ἐπὶ τῶν δογμάτων διαλεγόμενος ἔλεγε · Μετηλλαξάτ τῇ ἀληθείᾳ τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει . Ἐπὶ δὲ τῶν ἀρρένων πάλιν ἑτέρως τὸ αὐτὸ ἐδήλωσεν , εἰπών · Ἀρέντες τῇ ψυχικῇ χρήσει τῆς θηλείας . Καὶ ὁμοίως ἐκείναις · καὶ τούτους ἐκβάλλει πάσης ἀπολογίας , κατηγορῶν αὐτῶν , οὐ μόνον ὅτι εἶχον ἀπόλαυσιν , καὶ ἀρέντες ἦν εἶχον , ἐπ' ἄλλην ἦλθον , ἀλλ' ὅτι τὴν κατὰ φύσιν ἀτιμάσαντες , ἐπὶ τὴν παρὰ φύσιν ἔπραμον . Δυσκολώτερα δὲ τὰ παρὰ φύσιν καὶ ἀθέοτερα , ὥστε οὐδὲ ἤδονὴν ἂν ἔχοιν εἰπεῖν · ἡ γὰρ γνῶσις ἤδονὴ ἢ κατὰ φύσιν ἐστίν · ὅταν δὲ Θεὸς ἐγκαταλίπῃ , πάντα ἄνω καὶ κάτω γίνεται . Διὰ τοῦτο οὐ τὸ δόγμα αὐτοῖς σατανικὸν μόνον ἦν , ἀλλὰ καὶ ὁ βίος διαβολικός . Ὅτε μὲν οὖν περὶ δογμάτων διελέγετο , τὸν κόσμον εἰς μέσον ἔθηκε καὶ τὴν διάνοιαν ἢ τῶν ἀνθρωπίνων , εἰπών , ὅτι τῇ συνέσει τῇ παρὰ τοῦ Θεοῦ δεδομένη διὰ τῶν ὁρωμένων ἠδύνατο χειραγωγῆθαι πρὸς τὸν Δημιουργόν , εἰτα μὴ βουληθέντες , ἠμεinan σὺν ἀσυνέτω . Ἐνταῦθα δὲ ἀντὶ τοῦ κόσμου τὴν κατὰ φύσιν τέθεικεν ἤδονὴν , ἥς ἠδύνατο μετὰ ἀδείας πλείονος ἀπολαύοντες καὶ μειζόνος τῆς εὐφροσύνης , ἀππλάγθαι σιγῶντες · ἀλλ' οὐκ ἠθέλησαν · ὅθεν καὶ συγγνώμης ἀπάσης εἰσίν [ 455 ] ἐκτὸς καὶ εἰς αὐτὴν τὴν φύσιν ὑβρίσαντες · καὶ τοῦδε τούτων ἀτιμότερον , ὅταν καὶ γυναῖκες ταύτας ἐπιζητῶσι τὰς μιξεις , ἢς ἀνδρῶν μᾶλλον αἰδεῖσθαι ἐχρή . Ἄξιον δὲ θαυμάζαι καὶ ἐνταῦθα τοῦ Παύλου τὴν σύνεσιν , πῶς εἰς δύο πράγματα ἐμπεσάν ἐναντία , ἀμφότερα ἠγνσε μετὰ πάσης ἀκριβείας . Ἐδούλετο γὰρ καὶ σμηνὺς εἰπεῖν , καὶ δακεῖν τὸν ἀχροατὴν · ταῦτα δὲ ἀμφότερα οὐκ ἔνην , ἀλλὰ ὁστέρον ἐμποδίζει ἑατέρω . Ἄν μὲν γὰρ σμηνὺς εἴπης , οὐ δυνήσῃ καὶ ἐθεῖσαι τοῦ ἀκούοντος · ἐὰν δὲ βουληθῆς καθάμῃσαι σφοδρῶς , ἀνάγκην ἔχεις ἀπογυμνῶσαι σαφέστερον τὸ λεγόμενον . Ἄλλ' ἡ συνετὴ καὶ ἁγία ψυχὴ μετὰ ἀκριβείας ἀμφότερα ἵσχυσε , ἐν τῷ τῆς φύσεως ὀνόματι καὶ τὴν κατηγορίαν αὐξήσας , καὶ ὡσπερ παραπετάσμοί τινι ταύτῃ χρησάμενος εἰς τὸ σμηνὸν τῆς διηγήσεως .
Lemmas: ὁ ἄρσην μανία · καί γάρ πάσχω ἐν ὁ ἁμάρτημα ὁ ψυχή μᾶλλον καί καταισχύνω , ἢ ὁ σῶμα ἐν ὁ νόσημα . θεά δέ πῶς αὐτός καί ἐνταῦθα συγγυμνοος ἀποστερέω , καθάπερ ἐπί ὁ δόγμα , ἐπί μέν ὁ θῆλυς εἶπον , Μετηλλαξάτ ὁ ψυχικός χρῆσις . οὖον γάρ ἔχω τις εἶπον , φημί , ὅτι κωλύω σής κατά νόμος μίξις , ἐπί οὗτος ἔρχομαι , οὐδέ οὖον οὐ ἔχω ὁ ἐπιθυμία πληρόω , πρός ὁ ἀλλόκοτος οὗτος λύω ἐξοκέλλω · ὁ γάρ μεταλλάσσω , ὁ ἔχω εἰμί · ὅσπερ καί ἐπί ὁ δόγμα διαλέγω λέγω · Μετηλλαξάτ ὁ ἀλήθεια ὁ Θεός ἐν ὁ ψεύδω . ἐπί δέ ὁ ἄρσην πάλιν ἑτέρως ὁ αὐτός δηλόω , εἶπον · Ἀρέντες ὁ ψυχικός χρῆσις ὁ θῆλυς . καί ὁμοίως ἐκεῖνος · καί οὗτος ἐκβάλλω πᾶς ἀπολογία , κατηγορέω αὐτός , οὖον μόνος ὅτι ἔχω ἀπόλαυσις , καί ἀείρω εἰμί ἔχω , ἐπί ἄλλος ἔρχομαι , ἀλλά ὅτι ὁ κατά φύσις ἀτιμάζω , ἐπί ὁ παρά φύσις πράμος . δύσκολος δέ ὁ παρά φύσις καί ἄθεος , ὥστε οὐδέ ἡδονή εἄν ἔχω εἶπον · ὁ γάρ γνῶσις ἡδονή ἢ κατά φύσις εἰμί · ὅταν δέ θεός ἐγκαταλείπω , πᾶς ἄνω καί κάτω γίγνομαι . Ζεύς οὗτος οὖον ὁ δόγμα αὐτός σατανικός μόνος εἰμί , ἀλλά καί ὁ βίος διαβολικός . ὅτε μέν οὖν περί δόγμα διαλέγω , ὁ κόσμος εἰς μέσος τίθημι καί ὁ διάνοια ἢ ὁ ἀνθρώπινος , εἶπον , ὅτι ὁ σύνεσις ὁ παρά ὁ Θεός δίδωμι διά ὁ ὁράω δύναμαι χειραγωγέω πρός ὁ Δημιουργός , εἶτα μή βούλομαι , ὅς σύν ἀσύνετος . ἐνταῦθα δέ ἀντί ὁ κόσμος ὁ κατά φύσις τίθημι ἡδονή , ἥς δύναμαι μετά ἄδεια πλείων ἀπολαύω καί μείζων ὁ Εὐφρόσυνος , ἀποπλήσσω σιγάω · ἀλλά οὐ ἐθέλω · ὅθεν καί συγγνώμη ἀπασάω εἰμί [ 455 ] ἐκτός καί εἰς αὐτός ὁ φύσις ὑβρίζω · καί ὅδε οὗτος ἄτιμος , ὅταν καί γυνή οὗτος ἐπιζητέω ὁ μίξις , εἶμαι ἀνήρ μᾶλλον αἰδέομαι χράω . Ἄξιος δέ θαυμάζω καί ἐνταῦθα ὁ Παῦλος ὁ σύνεσις , πῶς εἰς δύο πρᾶγμα ἐμπίπτω ἐναντίος , ἀμφότερος ἄγνυμι μετά πᾶς ἀκρίβεια . Ἐδούλετο γάρ καί σμηνὺς εἶπον , καί δάκνω ὁ αχροατη · οὗτος δέ ἀμφότερος οὐ ἔνειμι , ἀλλά ὁστέρον ἐμποδίζω ἕτερος . ἄν μέν γάρ σμηνὺς εἶπον , οὖον δύναμαι καί θέω ὁ ἀκούω · ἐάν δέ βούλομαι καθάμῃσαι σφοδρός , ἀνάγκη ἔχω ἀπογυμνόω σαφής ὁ λέγω . ἄλλος ὁ συνετός καί ἅγιος ψυχή μετά ἀκρίβεια ἀμφότερος ἰσχύω , ἐν ὁ ὁ φύσις ὄνομα καί ὁ κατηγορία αὐξάνω , καί ὡς παραπετάσμοί τις οὗτος χράω εἰς ὁ σμηνὸν ὁ διήγησις .