joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0614.3
γ᾽ . Εἶτα παραμυθούμενος ἐπιπλέκει , καὶ τὴν μαρτυρίαν ἐπήγαγε , καὶ ταύτην μειζόνως · αὐτὸν ἀνακτησάμενος , πλείονα αὐτὸν τὴν φιλοσοφίαν ἀπατεῖ , λέγων · Ἐὰν οὖν πεινᾷ ὁ ἐχθρός σου , ψώμιζε αὐτόν · ἐὰν διψᾷ , πότιζε αὐτόν · τοῦτο γὰρ ποιῶν , ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ . Μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ , ἀλλὰ νικᾷ ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν . Τί γὰρ λέγω , φησίν , δεῖ εἰρηνεύειν δεῖ ; Καὶ γὰρ καὶ εὐεργετεῖν ἐπιτάττω · Ψώμιζε γὰρ αὐτὸν καὶ πότιζε , φησίν . Εἶτα ἐπειδὴ σφόδρα ἐπίπονον ἐπέταξε καὶ μέγα , [ 683 ] ἐπήγαγε · Τοῦτο γὰρ ποιῶν , ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ . Ταῦτα δὲ λέγει , κάκεινον καταστρέψον τῷ φόβῳ , καὶ τοῦτον προθυμοτέρον ποιῶν τῇ ἐλπίδι τῆς ἀντιδόσεως . Ὁ γὰρ ἡδικημένος ὅταν ἀσθενήσῃ , οὐχ οὕτω κατέχεται τοῖς οἰκείοις ἀγαθοῖς , ὡς τῇ τιμωρίᾳ τοῦ λεληκυπότου αὐτοῦ . Οὐδὲν γὰρ οὕτως ἡδύ , ὡς ἐχθρὸν κολαζόμενον ἰδεῖν . Ὅπερ οὖν ἐπιθυμεῖ , τοῦτο διδάσκει αὐτῷ πρῶτον · καὶ ὅταν ἀφῇ τὸν ἰόν , τότε λοιπὸν παραίνει τὰ ὑψηλότερα , λέγων · Μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ . Ἥδει γὰρ , ὅτι κἂν θηρίον ἦ ὁ ἐχθρός , οὐ μένει ψυχοζήμενος ἐχθρός · κἂν μυριάκις μικρόψυχος ἦ ἢ ὁ ἡδικημένος , ψυχοζικὸν αὐτὸν καὶ ποτίζων , οὐδὲ αὐτὸς λοιπὸν ἐπιθυμήσει τῆς τιμωρίας τῆς ἐκείνου . Διὸ γὰρ τέλει θαρσῶν τοῦ πράγματος , οὐδὲ ἀπλῶς ἠτείλασεν , ἀλλὰ καὶ ἐπιδιαιλεῦεται τῇ τιμωρίᾳ . Οὐ γὰρ εἶπε , Τιμωρήση , ἀλλ᾽ Ἄνθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ . Εἶτα καὶ ἀνεκρήξεν αὐτὸν εἰπών · Μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ , ἀλλὰ νικᾷ ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν · καὶ ἡρέμα πως ἡνέλατο τὸ μὴ δεῖν τοιαύτην προαρίσαι ποιεῖν · τὸ γὰρ ἐπὶ μηνσιᾶσιν , ἡττασθαι ἐστὶν ὑπὸ τοῦ κακοῦ . Ἄλλὰ πρῶτον μὲν αὐτὸ οὐχ εἶπεν · οὐδὲ γὰρ εἶχε καιρόν · ὅτε δὲ ἐκέντυσεν αὐτῷ τὸν θυμὸν , τότε ἐπήγαγε λέγων · Νικᾷ ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν . Ἐπεὶ καὶ τοῦτο νίκη . Καὶ γὰρ ὁ πυκνότερος τότε μᾶλλον νικᾷ , οὐχ ὅταν ὑποτιθῇ ἑαυτὸν ὅπως δεξάσεται τὰς πληγάς , ἀλλ᾽ ὅταν ἐξαίφνης ἑαυτὸν παρασκευάζῃ τὴν ἀνταγωνιστὴν εἰς τὸν ἀέρα κενοῦν τὴν δύναμιν . Οὕτω γὰρ οὐτε αὐτὸς πληγέσεται , κάκεινον λύσει τὴν ἰσχὺν ὁπασαν · ὁ δὲ ὑμῶν ἐπὶ τῶν ὑδρεῶν γίνεται . Ὅταν μὲν γὰρ ἀνθυδρίσῃς , ἡττήθης οὐχ ὑπὸ ἀνθρώπου , ἀλλ᾽ , ὅπερ ἐστὶν αἰσχρότερον , ὑπὸ πάθους ἀνελευθέρου τοῦ θυμοῦ κινηθεῖς · ἄν δὲ σιγήσῃς , καὶ ἐνίκησας , καὶ ἀπονητή τὸ σῶμα ἐστράφης , καὶ μυρίους ξέεις τοὺς στεφανοῦντας , καὶ τῆς λοιδορίας τὸ ψεῦδος καταγινώσκοντα . Ὁ μὲν γὰρ ἀντιλέγων , ὡς δακνόμενος ἀντερεῖν δοκεῖ · ὁ δὲ δακνόμενος , ὑπόνοιαν παρέχει τοῦ συνευθεῖν τοῖς λεγομένοις · ἄν δὲ καταγελάσῃς , τῷ γέλωι τὴν κατὰ σαυτοῦ ψῆφον ἐξέλιπας . Καὶ εἰ βούλει σαφῆ τῶν εἰρημένων ἀπόδειξιν λαβεῖν , αὐτὸν ἐρώτησον τὸν ἐχθρόν , πότε μᾶλλον ἠλῦς , ὅταν θερμανθῇ ἀνθυδρίσῃς , ἢ ὅταν ὑδρίζοντος καταγελάσῃς · καὶ τοῦτο ἀκούση μᾶλλον . Οὐδὲ γὰρ οὕτως θάβεται τῇ μὴ ὑδρίσεσθαι , ὡς δάκνεται τῷ μὴ δύνασθαί σου καλαμπεσθαι . Οὐχ ὁρᾷς τοὺς θυμομαχοῦντας , ὅτι τῶν ἰδίων πληγῶν οὐ πολὺν [ 684 ] ποιούμενοι λόγον , ἐπέρχονται ῥύμῃ πολλῇ , καὶ σὺν ἀγρίῳ χειρὸν τὰ τοῦ πλη -
Lemmas: γε . εἶτα παραμυθέομαι ἐπιπλέκω , καί ὁ μαρτυρία ἐπάγω , καί οὗτος μέγας · αὐτός ἀνακτάομαι , πλείων αὐτός ὁ φιλοσοφία ἀπατάω , λέγω · ἐάν οὖν πεινάω ὁ ἐχθρός σύ , ψωμίζω αὐτός · ἐάν διψάω , ποτίζω αὐτός · οὗτος γάρ ποιέω , ἄνθραξ πυρός σωρεύω ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός . μή νικάω ὑπό ὁ κακός , ἀλλά νικάω ἐν ὁ ἀγαθός ὁ κακός . τις γάρ λέγω , φημί , δεῖ εἰρηνεύω δεῖ ; καί γάρ καί εὐεργετέω ἐπιτάσσω · ψωμίζω γάρ αὐτός καί ποτίζω , φημί . εἶτα ἐπεί σφόδρα ἐπίπονος ἐπιτάσσω καί μέγας , [ 683 ] ἐπάγω · οὗτος γάρ ποιέω , ἄνθραξ πυρός σωρεύω ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός . οὗτος δέ λέγω , ἐκεῖνος καταστρέφω ὁ φόβος , καί οὗτος πρόθυμος ποιέω ὁ ἐλπίς ὁ ἀντίδοσις . ὁ γάρ ἀδικέω ὅταν ἀσθενέω , οὐ οὗτος κατέχω ὁ οἰκέω ἀγαθός , ὡς ὁ τιμωρία ὁ λεληκυποτος αὐτός . οὐδείς γάρ οὕτως ἡδύς , ὡς ἐχθρός κολάζω ὁράω . ὅπερ οὖν ἐπιθυμέω , οὗτος διδάσκω αὐτός πρῶτος · καί ὅταν ἀφίημι ὁ εἶμι , τότε λοιπός παραινέω ὁ ὑψηλός , λέγω · μή νικάω ὑπό ὁ κακός . ἥδομαι γάρ , ὅτι κἀν θηρίον εἰμί ὁ ἐχθρός , οὖον μένω ψύχω ἐχθρός · κἀν μυριάκις μικρόψυχος εἰμί ἢ ὁ ἀδικέω , ψυχοζικὸν αὐτός καί ποτίζω , οὐδέ αὐτός λοιπός ἐπιθυμέω ὁ τιμωρία ὁ ἐκεῖνος . Διὸ γάρ τέλος θάρσος ὁ πρᾶγμα , οὐδέ ἀπλόος ἠτείλασεν , ἀλλά καί ἐπιδιαιρέω ὁ τιμωρία . οὖον γάρ εἶπον , τιμωρέω , ἀλλά Ἄνθραξ πυρός σωρεύω ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός . εἶτα καί ἀνακράζω αὐτός εἶπον · μή νικάω ὑπό ὁ κακός , ἀλλά νικάω ἐν ὁ ἀγαθός ὁ κακός · καί ἡρέμα πως ἀναιρέω ὁ μή δήω τοιοῦτος προαρισος ποιέω · ὁ γάρ ἐπί μηνίω , ἡσσάομαι εἰμί ὑπό ὁ κακός . ἀλλά πρῶτος μέν αὐτός οὐ εἶπον · οὐδέ γάρ ἔχω καιρός · ὅτε δέ ἐκέντυσεν αὐτός ὁ θυμός , τότε ἐπάγω λέγω · νικάω ἐν ὁ ἀγαθός ὁ κακός . ἐπεί καί οὗτος νίκη . καί γάρ ὁ πυκνός τότε μᾶλλον νικάω , οὐ ὅταν ὑποτίθημι ἑαυτοῦ ὅπως δέχομαι ὁ πληγάς , ἀλλά ὅταν ἐξαπίνης ἑαυτοῦ παρασκευάζω ὁ ἀνταγωνιστής εἰς ὁ ἀήρ κενόω ὁ δύναμις . οὕτως γάρ οὐ αὐτός πλήσσω , ἐκεῖνος λύω ὁ ἰσχύς ὀπάζω · ὁ δέ σύ ἐπί ὁ Ὕδρεος γίγνομαι . ὅταν μέν γάρ ανθυδρισος , ἡσσάομαι οὐ ὑπό ἄνθρωπος , ἀλλά , ὅσπερ εἰμί αἰσχρός , ὑπό πάθος ἀνελεύθερος ὁ θυμός κινέω · ἄν δέ σιγάω , καί νικάω , καί ἀπόνητος ὁ σῶμα στρέφω , καί μυρίος ξέω ὁ στεφανόω , καί ὁ λοιδορία ὁ ψεῦδος καταγιγνώσκω . ὁ μέν γάρ ἀντιλέγω , ὡς δάκνω ἀντιλέγω δοκέω · ὁ δέ δάκνω , ὑπόνοια παρέχω ὁ συνευθεω ὁ λέγω · ἄν δέ καταγελάω , ὁ Γελώι ὁ κατά σεαυτοῦ ψῆφος ἐκλείπω . καί εἰμί βούλομαι σαφής ὁ εἴρω ἀπόδειξις λαμβάνω , αὐτός ἐρωτάω ὁ ἐχθρός , πότε μᾶλλον ἠλῦς , ὅταν θερμαίνω ανθυδρισος , ἢ ὅταν ὑδρίζοντος καταγελάω · καί οὗτος ἀκούω μᾶλλον . οὐδέ γάρ οὕτως θάβω ὁ μή ὑδρίσεσθαι , ὡς δάκνω ὁ μή δύναμαι σύ καλαμπεσθαι . οὐχ ὁράω ὁ θυμομαχέω , ὅτι ὁ ἴδιος πληγή οὖον πολύς [ 684 ] ποιέω λόγος , ἐπέρχομαι ῥύμη πολύς , καί σύν ἄγριος χείρων ὁ ὁ Πλῆ -