joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0590.1
τον ἰχνουν ἐκεῖνα πρόφασιν ὡς παρορῶντες , καὶ διὰ τοῦτο μὴ πιστεύσαντες . Διὰ δὲ τοῦτο καὶ πάντα προειδὼς ὁ Χριστός , ὅμως πρὸς αὐτοὺς παρεγένετο πρῶτος . Εἰ δὲ τὸ παράπεμμα αὐτῶν πλοῦτος κόσμου , καὶ τὸ ἥττημα αὐτῶν πλοῦτος ἐθνῶν , πῶς μᾶλλον τὸ πλήρωμα αὐτῶν ; Ἐνταῦθα πρὸς χάριν αὐτοῖς διαλέγεται . Καὶ γὰρ εἰ μυριάκις<sup>a</sup> παραπέσον οὕτοι , οὐκ ἂν ἐσώθη τὰ ἔθνη , εἰ μὴ πίστιν ἐπεδείξατο · ὥσπερ οὖν οὐδ’ ἄν οἱ Ἰουδαῖοι ἀπόλωλον , εἰ μὴ ἠπίστησαν καὶ ἐφιλονείκησαν . Ἄλλ’ ὅπερ ἔφη , παραμυθεῖται αὐτοὺς κειμένους , ἐκ περιουσίας παρασκευάζων θαρρεῖν ὑπὲρ τῆς σωτηρίας αὐτῶν , εἰ μεταίουνται . Εἰ γὰρ ὅτε , φησὶ , προεσχήρουν , τοσοῦτοι σωτηρίας ἀπήχυσαν , καὶ ἐν τῷ ἐκπίπτειν ἐκεῖνοι , τοσοῦτοι ἐκλήθησαν , ἐνόντων , τί ἔσται , ὅταν ἐπιστρέψωσιν . Οὐ γὰρ εἶπε , πῶς μᾶλλον ἡ ἐπιστροφὴ αὐτῶν , οὐδὲ ἡ μεταβολὴ αὐτῶν , οὐδὲ τὸ κατορθώμα αὐτῶν , ἀλλὰ , Πῶς μᾶλλον τὸ πλήρωμα αὐτῶν , τουτέστιν , ὅτε πάντες εἰσέλθαι μέλλουσι . Τοῦτο δὲ εἶπε , δεῖκνὺς καὶ τότε τὸ πλέον τῆς χάριτος ἐσόμενον , καὶ τὴς δωρεὰς τοῦ Θεοῦ , καὶ σχεδὸν τὸ πᾶν . Ὑμῖν γὰρ λέγω τοῖς ἔθνεσιν , ἔφ’ ὅσον μὲν εἰμὶ ἐγὼ ἐθνῶν ἀπόστολος , τὴν διακονίαν μου δοξάζω , ὡς πως χωρασιλῶσω μου τὴν σάρκα , καὶ σώσω τινὰς ἐξ αὐτῶν . Πάλιν ὑποψίας πονηρὰς ἐαυτὸν ἀπαλλάζει ἐσπουδῶς · καὶ δοκεῖ μὲν ἐπιπλήττειν τοῖς ἐξ ἐθνῶν , καὶ ταπεινῶσαι αὐτῶν τὰ φρονήματα , ἥρεμα δὲ παρακαλεῖ τὸν Ἰουδαῖον καὶ περιέρχεται μὲν ζητῶν περιστέλλει καὶ παραμυθῆσασθαι τὴν τοσαύτην αὐτῶν ἀπωλείαν , οὐδὲν δὲ εὐρίσκει διὰ τὴν τῶν πραγμάτων φύσιν . Καὶ γὰρ ἐξ ὧν εἴρηκε , μείζονος ἦσαν κατηγορίας ἄξιοι , ὅταν τὰ αὐτὸς εὐτρεπισμένα ἑτεροῖς σφόδρα αὐτῶν ἀποδόντες εἰληφότες ὡσι . Διὰ δὲ τοῦτο ἀπὸ τῶν Ἰουδαίων ἐπὶ τοὺς ἐξ ἐθνῶν μεταβαίνει , καὶ μέσον παρεντείθησι τὸν περὶ τούτων λόγον , ἐνδείξασθαι βουλόμενος , ὅτι ταῦτα πάντα λέγει , ἵνα αὐτοὺς μετριάζειν παιδεύσῃ . Ἐπαίνω γὰρ ὑμᾶς , φησὶ , διὰ δύο ταῦτα · δι’ ἐν μὲν , ὅτι ἀνάγκην ἔχω τὴν διακονίαν ὑμῶν ἐγχειρισαμένως · δι’ ἕτερον δὲ , ἵνα δι’ ὑμῶν ἐτέρους σώσω . Καὶ οὗ λέγει , τοὺς ἀδελφοὺς μου , τοὺς συγγενεῖς μου , ἀλλὰ , Τὴν σάρκα . Εἶτα τὴν φιλονεικίαν [ 637 ] αὐτῶν ἐνδεικνύμενος , οὗ λέγει , εἰ πως · πείσω , ἀλλὰ , Παραζηλώσω καὶ σώσω , καὶ οὐδὲ ἐνταῦθα ἀπηνίας , ἀλλὰ , Τινὰς ἐξ αὐτῶν · οὕτως ἦσαν σκληροί . Καὶ ἐν αὐτῇ τῇ ἐπιτιμήσει δὲ λαμπρὰ δείκνυσι πάλιν τὰ τῶν ἐθνῶν · εἰ γε καὶ αὐτοὶ γίνονται σωτηρίας αὐτοῖς , καὶ οὐ διὰ τῶν αὐτῶν · ἐκεῖνοι μὲν γὰρ τούτοις ἐξ ἀπιστίας , οὗτοι δὲ ἐκείνοις ἀπὸ πίστεως προέχουσιν γίνονται τῶν ἀγαθῶν . Ὦσπερ δοκεῖ καὶ ἱπάζειν , καὶ πλεονεκτεῖν τὰ τῶν ἐθνῶν .
Lemmas: ὁ ἴχνος ἐκεῖνος πρόφασις ὡς παροράω , καί διά οὗτος μή πιστεύω . Ζεύς δέ οὗτος καί πᾶς πρόοιδα ὁ Χριστός , ὅμως πρός αὐτός παραγίγνομαι πρῶτος . εἰμί δέ ὁ παράπεμμα αὐτός πλοῦτος κόσμος , καί ὁ ἥττημα αὐτός πλοῦτος ἔθνος , πῶς μᾶλλον ὁ πλήρωμα αὐτός ; ἐνταῦθα πρός χάρις αὐτός διαλέγω . καί γάρ εἰμί μυριάκις παραπίπτω οὕτος , οὐ εἄν σῴζω ὁ ἔθνος , εἰμί μή πίστις ἐπιδείκνυμι · ὥσπερ οὖν οὐδέ ἄν ὁ Ἰουδαῖος ἀπόλλυμι , εἰμί μή ἀπιστέω καί φιλονεικέω . ἄλλος ὅσπερ φημί , παραμυθέομαι αὐτός κεῖμαι , ἐκ περιουσία παρασκευάζω θαρσέω ὑπέρ ὁ σωτηρία αὐτός , εἰμί μεταιουντ . εἰμί γάρ ὅτε , φημί , προέχω , τοσοῦτος σωτηρία απηχυσαω , καί ἐν ὁ ἐκπίπτω ἐκεῖνος , τοσοῦτος καλέω , ἔνειμι , τίς εἰμί , ὅταν ἐπιστρέφω . οὖον γάρ εἶπον , πῶς μᾶλλον ὁ ἐπιστροφή αὐτός , οὐδέ ὁ μεταβολή αὐτός , οὐδέ ὁ κατόρθωμα αὐτός , ἀλλά , Πῶς μᾶλλον ὁ πλήρωμα αὐτός , τουτέστιν , ὅτε πᾶς εἰσέρχομαι μέλλω . οὗτος δέ εἶπον , δείκνυμι καί τότε ὁ πλέω ὁ χάρις εἰμί , καί σής δωρεά ὁ Θεός , καί σχεδόν ὁ πᾶς . ὑμῖν γάρ λέγω ὁ ἔθνος , ἐπί ὅσος μέν εἰμί ἐγώ ἔθνος ἀπόστολος , ὁ διακονία ἐγώ δοξάζω , ὡς πως χωρασιλῶσω ἐγώ ὁ σάρξ , καί σῴζω τις ἐκ αὐτός . πάλιν ὑποψία πονηρός ἑαυτοῦ ἀπαλλάσσω ἐσπουδῶς · καί δοκέω μέν ἐπιπλήσσω ὁ ἐκ ἔθνος , καί ταπεινόω αὐτός ὁ φρόνημα , ἤρεμος δέ παρακαλέω ὁ Ἰουδαῖος καί περιέρχομαι μέν ζητέω περιστέλλω καί παραμυθέομαι ὁ τοσοῦτος αὐτός ἀπώλεια , οὐδείς δέ εὑρίσκω διά ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις . καί γάρ ἐκ ὅς εἴρω , μείζων εἰμί κατηγορία ἄξιος , ὅταν ὁ αὐτός ευτρεπισμένος ἕτερος σφόδρα αὐτός ἀποδίδωμι λαμβάνω ὡσι . Ζεύς δέ οὗτος ἀπό ὁ Ἰουδαῖος ἐπί ὁ ἐκ ἔθνος μεταβαίνω , καί μέσος παρεντείνω ὁ περί οὗτος λόγος , ἐνδείκνυμι βούλομαι , ὅτι οὗτος πᾶς λέγω , ἵνα αὐτός μετριάζω παιδεύω . Ἔπαινος γάρ σύ , φημί , διά δύο οὗτος · διά ἐν μέν , ὅτι ἀνάγκη ἔχω ὁ διακονία σύ ἐγχειρίζω · διά ἕτερος δέ , ἵνα διά σύ ἕτερος σῴζω . καί ὅς λέγω , ὁ ἀδελφός ἐγώ , ὁ συγγενής ἐγώ , ἀλλά , ὁ σάρξ . εἶτα ὁ φιλονεικία [ 637 ] αὐτός ἐνδείκνυμι , ὅς λέγω , εἰμί πως · πείθω , ἀλλά , παραζηλόω καί σῴζω , καί οὐδέ ἐνταῦθα ἀπηνίας , ἀλλά , τις ἐκ αὐτός · οὕτως εἰμί σκληρός . καί ἐν αὐτός ὁ ἐπιτίμησις δέ λαμπρός δείκνυμι πάλιν ὁ ὁ ἔθνος · εἰμί γε καί αὐτός γίγνομαι σωτηρία αὐτός , καί οὖον διά ὁ αὐτός · ἐκεῖνος μέν γάρ οὗτος ἐκ ἀπιστία , οὗτος δέ ἐκεῖνος ἀπό πίστις προέχω γίγνομαι ὁ ἀγαθός . ὥσπερ δοκέω καί ἱππιάζω , καί πλεονεκτέω ὁ ὁ ἔθνος .