joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0450.2
ὅταν Ἐκκλησίαν ἀφελουμένην ὁλόκληρον , ἡ ἄγω ἡ καὶ ἐτέρῳ τινὶ τρόπῳ · οὐ τὸ χεῖρον γένοιτ' ἄν ; Οὐδὲ γὰρ τῷ ἀδελφῷ λοιπόν , ἀλλὰ καὶ τῷ θελήματι τοῦ Θεοῦ τοιοῦτος μάχεται . Τοῦτο οὖν ἐνόησας , παύσαι τὴν νόσον , καὶ εἰ μὴ τὸν πλῆσιν βούλει , σαυτὸν γοῦν ἀπάλλαξον τῶν μυρίων κακῶν . Τὶ πόλεμον ἐπεσιάζεις σοὶ τοῖς λογισμοῖς ; τὶ θορύβου τὴν ψυχὴν πληροῖς ; τὶ χειμῶνα ἐργάζῃ ; τὶ τὰ ἄνω κάτω ποιεῖς ; πῶς δύναται διακειμένος οὕτως , ἀμαρτίαν ἀρετὴν αἰτῆσαι ; Εἰ γὰρ τοῖς τὰ εἰς αὐτοὺς μὴ συγχωροῦσιν οὐδὲ αὐτὸς ἀφήσει τὰ ἀμαρτήματα , τοῖς τοὺς οὐδὲν τῆςκήτος ἀδικεῖν ἐπιχειροῦσι ποίαν ἀρεσὶν δώσει ; Ἐσχάτης γὰρ τοῦτο πονηρίας ἀπόδειξις · οἱ τοιοῦτοι μετὰ τοῦ διαβόλου ποιεῦσι τὴν Ἐκκλησίαν · τάχα δὲ καὶ πολλῷ χειρόν · τὸν μὲν γὰρ καὶ φυλάττεσθαι δυνατόν , οὗτοι δὲ προσπεσόν φιλίας ὑποδύντες , λάθρῃ τὴν πυρίαν ἀνάπτουσιν , ἐαυτοὺς προτρέψαντες εἰς τὴν κάμινον ἐμβεβληκότες , καὶ νοσοῦντες νόσον οὐ μόνον ἐλεηθῆναι μὴ [ 490 ] δυναμένην , ἀλλὰ καὶ πολὺν τὴν γάλατα ἔχουσαν . Τὶ γὰρ ὑψηλὴ , εἴπ' μοι , καὶ τρέμεις καὶ περιφάνης ἑστηκας ; τὶ γέγονε δεῖνόν ; ὅτι λαμπρὸς ὁ ἀδελφὸς καὶ περιφάνης καὶ εὐδόκιμος ; Οὐκοῦν στεφανοῦσαί σε δεῖ καὶ χαίρειν καὶ τὸν Θεὸν δοξάζειν , ὅτι τὸ μέλος τὸ σὸν λαμπρὸν καὶ περιφανές · ἀλλὰ ἀλγεῖς , ὅτι ὁ Θεὸς δοξάζεται . Ὅρῃς πού τεινὸς ὁ πόλεμος ; Ἄλλ' οὐχ ὅτι ὁ Θεὸς , φησίν , ἀλλ' ὅτι ὁ ἀδελφὸς δοξάζεται . Ἄλλὰ διὰ τοῦτο πρὸς τὸν Θεὸν ἀναβαίνει ἡ ὀργὴ · οὐκοῦν καὶ ὁ παρὰ σοῦ πόλεμος . Ἄλλ' οὐ τοῦτο με λυπεῖ , φησίν , ἀλλὰ δι' ἐμοῦ τὸν Θεὸν ἐδουλόησαν δοξάζεσθαι . Οὐκοῦν χαίρε εὐδοκιμοῦντος τοῦ ἀδελφοῦ , καὶ δοξάζεται καὶ διὰ σοῦ πάλιν ὁ Θεὸς , καὶ πάντες ἐροῦσιν · Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ὁ τοιούτους ἔχων οἰκέτας , φθόνου παντὸς ἀπηλλαγμένους , τοῖς ἀλλήλων συνδημοῦσι καλοῖς . Καὶ τὶ λέγω τὸν ἀδελφόν ; Εἰ γὰρ καὶ πολέμιος ἦν καὶ ἐχθρὸς , ὁ δὲ Θεὸς δι' αὐτοῦ ἐδόξαζετο , φίλον ἔδει ποιήσασθαι διὰ τοῦτο · σὺ δὲ τὸν φίλον ἐχθρὸν ποιεῖς , ἐπειδὴ ὁ Θεὸς δοξάζεται διὰ τῆς εὐδοκιμίας ἐκείνου . Κἂν μὲν τὸ σῶμα τῆς Θεραπείας τὸ σὸν κακῶς ἔχον , χὼν ἐχθρὸς ἦ , τῶν πρώτων αὐτὸν ἠτήση φίλων εἶναι λοιπὸν · τὸν δὲ τοῦ Χριστοῦ τὸ σῶμα καλλωπίζοντα , τοῦτέστι τὴν Ἐκκλησίαν , καὶ φίλον ἔντα , πολέμιον ἠγή ; Καὶ πῶς ἂν ἐτέρως τὸν πρὸς τὸν Χριστὸν ἐπεδείξω πόλεμον ; Διὰ τοῦτο χὼν σημεῖα τις ποιή , χὼν παρθενίαν , χὼν νηστείας , χὼν ἱμενίαν ἐπιδείξεται , καὶ πρὸς τοὺς ἀγγέλους διὰ ταύτης τῆς ἀρετῆς φθάσις , πάντων ἔσται ἐναγέστερος , τοῦτο ἔχων τὸ ἐλάττωμα , καὶ μοιχὸν καὶ πόρνον καὶ λῃστὸν καὶ τυμβωρύχου παρανομώτερος .
Lemmas: ὅταν ἐκκλησία ἀφαιρέω ὁλόκληρος , ὁ ἄγω ὁ καί ἔς τις τρόπος · οὖον ὁ χείρων γίγνομαι ἄν ; οὐδέ γάρ ὁ ἀδελφός λοιπός , ἀλλά καί ὁ θέλημα ὁ Θεός τοιοῦτος μάχομαι . οὗτος οὖν νοέω , παύω ὁ νόσος , καί εἰμί μή ὁ πλῆσις βούλομαι , σαυτοῦ γοῦν ἀπαλλάσσω ὁ μυρίος κακός . τίς πόλεμος επεσιαζω σύ ὁ λογισμός ; τίς θόρυβος ὁ ψυχή πληρόω ; τίς χειμών ἐργάζομαι ; τίς ὁ ἄνω κάτω ποιέω ; πῶς δύναμαι διάκειμαι οὕτως , ἁμαρτία ἀρετή αἰτέω ; εἰμί γάρ ὁ ὁ εἰς αὐτός μή συγχωρέω οὐδέ αὐτός ἀφίημι ὁ ἁμάρτημα , ὁ ὁ οὐδείς τῆςκήτος ἀδικέω ἐπιχειρέω ποῖος ἄρεσις δίδωμι ; ἔσχατος γάρ οὗτος πονηρία ἀπόδειξις · ὁ τοιοῦτος μετά ὁ διάβολος ποιέω ὁ ἐκκλησία · τάχα δέ καί πολύς χείρων · ὁ μέν γάρ καί φυλάσσω δυνατός , οὗτος δέ προσπίπτω φίλιος ὑποδύομαι , λάθρῃ ὁ πυρία ἀνάπτω , ἑαυτοῦ προσρέπω εἰς ὁ κάμινος ἐμβάλλω , καί νοσέω νόσος οὖον μόνος ἐλεέω μή [ 490 ] δύναμαι , ἀλλά καί πολύς ὁ γάλα ἔχω . τίς γάρ ὑψηλός , εἶπον ἐγώ , καί τρέμω καί Περιφάνης ἵστημι ; τίς γίγνομαι δεῖνος ; ὅτι λαμπρός ὁ ἀδελφός καί Περιφάνης καί Εὐδόκιμος ; οὐκοῦν στεφανόω σύ δεῖ καί χαίρω καί ὁ θεός δοξάζω , ὅτι ὁ μέλος ὁ σός λαμπρός καί περιφανής · ἀλλά ἀλγέω , ὅτι ὁ θεός δοξάζω . ὄρνυμι πού τείνω ὁ πόλεμος ; ἄλλος οὐ ὅτι ὁ θεός , φημί , ἀλλά ὅτι ὁ ἀδελφός δοξάζω . ἀλλά διά οὗτος πρός ὁ θεός ἀναβαίνω ὁ ὀργή · οὐκοῦν καί ὁ παρά σύ πόλεμος . ἄλλος οὖον οὗτος ἐγώ λυπέω , φημί , ἀλλά διά ἐγώ ὁ θεός δουλόω δοξάζω . οὐκοῦν χαίρω εὐδοκιμέω ὁ ἀδελφός , καί δοξάζω καί διά σύ πάλιν ὁ θεός , καί πᾶς εἴρω · εὐλογητός ὁ θεός ὁ τοιοῦτος ἔχω οἰκέτης , φθόνος πᾶς ἀπαλλάσσω , ὁ ἀλλήλων συνδημους καλός . καί τίς λέγω ὁ ἀδελφός ; εἰμί γάρ καί πολέμιος εἰμί καί ἐχθρός , ὁ δέ θεός διά αὐτός δοξάζω , φίλος ἐσθίω ποιέω διά οὗτος · σύ δέ ὁ φίλος ἐχθρός ποιέω , ἐπεί ὁ θεός δοξάζω διά ὁ εὐδοκιμία ἐκεῖνος . κἀν μέν ὁ σῶμα ὁ Θεραπεία ὁ σός κακῶς ἔχω , χόω ἐχθρός εἰμί , ὁ πρῶτος αὐτός αἰτέω Φίλων εἰμί λοιπός · ὁ δέ ὁ Χριστός ὁ σῶμα καλλωπίζω , τουτέστι ὁ ἐκκλησία , καί φίλος Έντα , πολέμιος ἡγέομαι ; καί πῶς εἄν ἑτέρως ὁ πρός ὁ Χριστός ἐπιδείκνυμι πόλεμος ; Ζεύς οὗτος χόω σημεῖον τις ποιέω , χόω παρθενίας , χόω νηστεία , χόω ἱμενίαν ἐπιδείκνυμι , καί πρός ὁ ἄγγελος διά οὗτος ὁ ἀρετή φθάνω , πᾶς εἰμί ἐναγής , οὗτος ἔχω ὁ ἐλάττωμα , καί μοιχός καί πόρνος καί λῃστής καί τυμβωρύχος παράνομος .