joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0690.1
σονται Ἄς δὲ ἀλλότριος τῇ ; ἀπλᾳγχῖα ; καὶ ξένος τῆς ἀπηνείας , καὶ ἀμέτοχος πάσης κακίας , τὴν ἀπλᾳγχίαν ἀπολείπει καὶ ἐξορίζει , καὶ ἀποστρέφεται τοὺς ἀπηνεῖς καὶ ἀνελέημους καὶ ἀμεταδότους · καὶ συνεισπλοῦργον μετ’ αὐτῶν , ποτὲ μὲν δι’ ἑαυτοῦ , ποτὲ δὲ διὰ τοῦ πατριάρχου Ἁβραὰμ ἢ καὶ δι’ ἑτέρων ἁγίων . Τοὺς μέλλοντας τότε ἐξ εὐωνύμων εὑρίσκεσθαι αὐτὸς ἐγκάλεῖ καὶ ἀνειδίζει , ὡς δυναμένως ἐλέησαι , καὶ μὴ ἐλεήσαντας . Οὐ γὰρ παρὰ ἀδυνάτων ἀπαιτεῖ ὁ κριτὴς τὸ χρεὸς τοῦ ἐλέους · οἱ γὰρ τοιούτοι ἄλλων ἐνδείᾳ τυγχάνουσιν · ἀλλὰ παρὰ τῶν ἀφθόνως τὰς τοῦ Θεοῦ δωρεὰς εἰληφότων , καὶ τοῦ δεδωκότος ἐπιλαβομένων , καὶ καυχωμένων ὡς μὴ λαδόντων , πρὸς τούτους ἀνειδίζει καὶ ἐγκάλεῖ λέγων · Ἄ ἀνθὼτοι καὶ ἀπλᾳγχοι . [ 767 ] οὐκ ἐγὼ ὑμῖν δέδωκα τὰ ὑμῶν πάντα ; τί γὰρ εἰσῆγγχατε εἰς τὸν κόσμον ; οὐ γυμνοὶ ἐγεννήθητε , καὶ πάλιν γυμνοὶ ἐξέρξεσθε ; οὐχ ἡκούσατε τοῦ Ἀποστόλου κράζοντος , ὅτι Οὐδὲν εἰσηρξάμεν εἰς τὸν κόσμον , δήλον ὅτι οὐδὲ ἐξενεγκεῖν ἐνδυναμεθα ; Ἐννόησον , ἄφρον , ὅτι οὐδὲν ἴδιον κέκτησαι , εἰ μὴ τὴν προαίρεσιν , εἰς ἀγαθὴν , ὡς ὁ Θεὸς εἶπεν , εἰς ἀπίτην , ὡς σὺ ἠθέλησας . Τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον ἐμὸν ἐστιν . Ὁ οὐρανὸς ὕψιστος ἐμός , ἢ γῆ ὑποστίδιον τῶν ποδῶν μου · τὰ πέρατα ἐν τῇ χειρὶ μου , τὰ σύμπαντα ἐμοὶ δουλεύει · ὁ οὐρανὸς καὶ πᾶσαι τῶν ἁγέλων στραταί , ἢ γῇ καὶ ἡ θάλασσα , καὶ πᾶσα κτίσις καὶ πᾶσα πνοὴ ἐμὴ ἐστι , καὶ ἐμοὶ πειθεῖται καὶ ὑπακούει καὶ δουλεύει . Σὺ μόνος ὁ ἀπλᾳγχος ἀλλότριος εὐθελίας τῆς ἐμῆς ὑλιανθροπίας . Εἰπέ μοι , ἄφρον , τίς τὴν γῆν σοι ἐφύπλιωσε ; τίς τὰ φυτὰ κατεπικώσας ; τίς τοὺς σπέρμασι παρέχει τὴν αὔξησιν ; τίς διώσει τὴν γῆν ὑπὸ τὸν χειρὸν τοῦ ἀλοποῦ , καὶ ἀνέμοις ἐπιτιθεῖσιν τῇ λικμητῇ ; τίς τὰ τοιαῦτα μεγέθη τῶν βοῶν ὑπέταξε , καὶ ἑπεῖσιν ἀύλακας ἐλκύσαι , καὶ ἄλωνα συνθλάσαι , καὶ ἀμάξας περιφέρειν ; οὗ ταῦτα πάντα ἀφθόνως παρέσχον , καλῶς τοῖς ἀξίοις , καὶ ὑμῖν , βουλόμενος ἔχειν ὑμᾶς χορηγίᾳ μου καὶ οἰκονόμους ἐκ τῶν ἐμῶν δωρεῶν , ἵνα ἐν καιρῷ ποιητὴν καὶ ἐν ἡμέραις λῴμῳ οἰκονομήσητέ με ; Καὶ ἐπεὶνασα , καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν . Ἐγὼ δέδωκα , καὶ ἐγὼ ἐπεῖνασα · ἐκ τῶν ἐμῶν ἐφάγης , καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν . Καὶ οὐκ ἤτησα περισσοτέρας δαπάνας οὐδὲ τρυφὴν οὐδὲ ἐφόδια , ἀλλὰ φαγεῖν διὰ τὴν εὐπερίστατον ἀνάγκην · καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν . Καὶ ἐν ταῖς ἐμαῖς δωρεαῖς πολλοῖσις τρυφώσις ὑμῶν , καὶ θορυβούσις καὶ εὐφραινομένων ἐν μαλακοῖς ἐνδύμασιν , ἐπέστην τῇ ὕφρᾳ βάθει περιβεβλημένος , παγέτω συνεχόμενος , λῴμῳ τηκόμενος , οὐτε χρᾶζειν ἰσχύων ἐκ τῆς βίας τοῦ λῴμου · καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν . Καὶ οὐκ ἤτησα οἴνον , οὗ κράζα , οὐ σίκρα , εἰ μὴ ἄρτον ψιλὸν καὶ οὐκ ἐδωκάτε μοι φαγεῖν . Ἄ ἀπηνεία καὶ ὠμότης χαλεπὴ καὶ σκόπτος βαθεῖ · πῶς οὐκ ἐμηνυνοῦσατε τὸν δεδωκότα τὰ ὑπάρχοντα ; πῶς οὐκ ἐνθυμήθητε τοῦ δικαίου Ἰωβ κράζοντος , Γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου , γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι ; Ὡδὸπτοτε ἠκούσατε τῶν ἱερῶν ἐπὶ τῆς μυστικῆς τραπέζης βοῶντος , πρὸς με , καὶ εὐχαριστήσατέ μοι καὶ λέγοντος , Τὸ σῶν ἐκ τῶν σῶν σοι προσφέρομεν ; Ἡμεῖς δὲ καυχάσθε , ὡς μὴ λαβόντες · ἐδουλεύσε ἐν τῇ εὐθηνίᾳ ἐκείνῃ ἀσάλευτοι διακινεῖν εἰς τὸν αἰῶνα . Καλῶς ὁ προφήτης τῶν τοιούτων προσώπων ἀναλαβὼν ἐδιόρθωσεν αὐτῶν τὸν νόσον λέγων · Ἐγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ εὐθηνίᾳ μου , Οὐ μὴ σαλευθῶ εἰς τὸν αἰῶνα . Ναί , ἄρτον οὐκ ἐδωκας διὰ τὸ μὴ γνωρίζειν σε τὸν δεδωκότα Θεόν · καὶ ὑπὸ στέγην διὰ τὶ μὴ ὑπέδωκον ; καὶ τοῦτο γὰρ μισθὸς μέγας ἐστίν · ἢ ἀδενευνία μὴ ἐπασκήσω ; οὐ γὰρ μὴ παρεῖδον τὰ βήματα σου · ἢ ἐν φυλακὴ με ὄντα , οὐ παρεγένου , καὶ ἐγάρησο λόγον τῶν πειραχθέντων ; καὶ οὐ μὴ ἀπώλεσας τὸν μισθὸν σου · ἢ καὶ περιέβαλές με γυμνησίοντα · ἢ διψῶντα ἐπότισας ποτηρίον ὕδατος ; πόσῃν ἀνταπόδοσιν ἀνελήψω παρ’ ἐμοῦ ; Ἡμεῖς δὲ ταῦτα πάντα δυνάμενοι ποιεῖν , οὐκ ἐποιήσατε . Ἄλλ’ ἐματαιώθητε ἐν διαλογισμοῖς , καὶ ἐσκοπίσθη τῇ ἀσύνοπτος ὠμὴν καρδίᾳ , καὶ ἐστερησάτε ἐαυτούς τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον , καὶ ἐναυάγησατε ναυάγιον μὴ ἔχον διόρθωσιν . Τὰ λοιπὸν εἶπον πρὸς ὑμᾶς ; Ἄρα τῇ , Δευτε ; Ἄλλὰ τῇ ἀπηνείᾳ οὐ προσαρμόζει τοιαύτη φωνή · τὸ γὰρ Δευτε οὐ εὐλογιμεῖν , ἀλλοῖς ἐδύθη . Πάντες οὖν οἱ ἐν δεξιᾷ μου παριστάμενοι ταύτης τῆς φωνῆς ἡξιώθησαν , ταύτην τὴν δόξαν ἐκλαχρονόμησαν ,
Lemmas: σοντ ἄς δέ ἀλλότριος ὁ ; ἀπλᾳγχῖα ; καί ξένος ὁ ἀπήνεια , καί ἀμέτοχος πᾶς κακία , ὁ ἀπλᾳγχίαν ἀπολείπω καί ἐξορίζω , καί ἀποστρέφω ὁ ἀπηνής καί ἀναιρέω καί αμετάδοτος · καί συνεισπλοῦργον μετά αὐτός , ποτέ μέν διά ἑαυτοῦ , ποτέ δέ διά ὁ πατριάρχης Ἀβραάμ ἢ καί διά ἕτερος ἅγιος . ὁ μέλλω τότε ἐκ εὐώνυμος εὑρίσκω αὐτός ἐγκαλέω καί ανειδιζω , ὡς δύναμαι ἐλεέω , καί μή ἐλεάω . οὖον γάρ παρά ἀδύνατος ἀπαιτέω ὁ κριτής ὁ χρέος ὁ ἔλεος · ὁ γάρ τοιοῦτος ἄλλος ἔνδεια τυγχάνω · ἀλλά παρά ὁ ἄφθονος ὁ ὁ Θεός δωρεά λαμβάνω , καί ὁ δίδωμι ἐπιλαμβάνω , καί καυχάομαι ὡς μή λάδομαι , πρός οὗτος ανειδιζω καί ἐγκαλέω λέγω · ὅς ἀνθὼτοι καί ἀπλᾳγχοι . [ 767 ] οὐ ἐγώ σύ δίδωμι ὁ σύ πᾶς ; τίς γάρ εἰσάγω εἰς ὁ κόσμος ; οὖον γυμνός γεννάω , καί πάλιν γυμνός ἐξέρχομαι ; οὐ ἀκούω ὁ ἀπόστολος κράζω , ὅτι οὐδείς εἰσέρχομαι εἰς ὁ κόσμος , δῆλος ὅτι οὐδέ ἐκφέρω ἐνδύναμαι ; ἐννοέω , ἄφρων , ὅτι οὐδείς ἴδιος κτάομαι , εἰμί μή ὁ προαίρεσις , εἰς ἀγαθός , ὡς ὁ θεός εἶπον , εἰς ἀπίτης , ὡς σύ ἐθέλω . ὁ ἀργύριον καί ὁ χρυσίον ἐμός εἰμί . ὁ οὐρανός ὕψιστος ἐμός , ἢ γῆ υποστιδιος ὁ πούς ἐγώ · ὁ πέρας ἐν ὁ χείρ ἐγώ , ὁ σύμπας ἐγώ δουλεύω · ὁ οὐρανός καί πᾶς ὁ ἀγέλη στρατός , ἢ γῆ καί ὁ θάλασσα , καί πᾶς κτίσις καί πᾶς πνοή ἐμός εἰμί , καί ἐγώ πείθω καί ὑπακούω καί δουλεύω . σύ μόνος ὁ ἀπλᾳγχος ἀλλότριος ευθελια ὁ ἐμός ὑλιανθροπίας . ἐπές ἐγώ , ἄφρων , τίς ὁ γῆ σύ εφυπλιωθεω ; τίς ὁ φυτόν καταπίνω ; τίς ὁ σπέρμα παρέχω ὁ αὔξησις ; τίς δίωσις ὁ γῆ ὑπό ὁ χείρων ὁ ἀλωπός , καί ἄνεμος ἐπιτίθημι ὁ λικμητής ; τίς ὁ τοιοῦτος μέγεθος ὁ βοῦς ὑποτάσσω , καί ἔπειμι αὖλαξ ἕλκω , καί ἄλων συνθλάω , καί ἅμαξα περιφέρω ; ὅς οὗτος πᾶς ἄφθονος παρέχω , καλῶς ὁ ἄξιος , καί σύ , βούλομαι ἔχω σύ χορηγία ἐγώ καί οἰκονόμος ἐκ ὁ ἐμέω δωρεά , ἵνα ἐν καιρός ποιητής καί ἐν ἡμέρα λῴμῳ οἰκονομέω ἐγώ ; καί πεινάω , καί οὐ δίδωμι ἐγώ ἐσθίω . ἐγώ δίδωμι , καί ἐγώ πεινάω · ἐκ ὁ ἐμέω ἐσθίω , καί οὐ δίδωμι ἐγώ ἐσθίω . καί οὐ αἰτέω περισσός δαπάνη οὐδέ τρυφή οὐδέ ἐφόδια , ἀλλά ἐσθίω διά ὁ εὐπερίστατος ἀνάγκη · καί οὐ δίδωμι ἐγώ ἐσθίω . καί ἐν ὁ ἐμός δωρεά πόλλος τρυφάω σύ , καί θορυβέω καί εὐφραίνω ἐν μαλακός ἔνδυμα , ἐφίστημι ὁ ὕφρᾳ βάθος περιβεβλημένος , παγετός συνέχω , λῴμῳ τήκω , οὐ χρῄζω ἰσχύω ἐκ ὁ Βίας ὁ λῴμου · καί οὐ δίδωμι ἐγώ ἐσθίω . καί οὐ αἰτέω ὄνος , ὅς κράζω , οὖον σίκρα , εἰμί μή ἄρτος ψιλός καί οὐ δίδωμι ἐγώ ἐσθίω . ὅς ἀπήνεια καί ὠμότης χαλεπός καί σκόπτος βαθύς · πῶς οὐ μηνύω ὁ δίδωμι ὁ ὑπάρχω ; πῶς οὐ ἐνθυμέομαι ὁ Δίκαιος Ἰώβ κράζω , γυμνός ἐξέρχομαι ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ , γυμνός καί ἀπέρχομαι ; Ὡδὸπτοτε ἀκούω ὁ ἱερός ἐπί ὁ μυστικός τράπεζα βοῦς , πρός ἐγώ , καί εὐχαριστέω ἐγώ καί λέγω , ὁ σός ἐκ ὁ σός σύ προσφέρω ; ἐγώ δέ καυχάομαι , ὡς μή λαμβάνω · δουλεύω ἐν ὁ εὐθηνία ἐκεῖνος ἀσάλευτος διακινέω εἰς ὁ αἰών . καλῶς ὁ προφήτης ὁ τοιοῦτος πρόσωπον ἀναλαμβάνω διορθόω αὐτός ὁ νόσος λέγω · ἐγώ δέ εἶπον ἐν ὁ εὐθηνία ἐγώ , οὖον μή σαλεύω εἰς ὁ αἰών . Ναίς , ἄρτος οὐ δίδωμι διά ὁ μή γνωρίζω σύ ὁ δίδωμι Θεός · καί ὑπό στέγη διά τίς μή ὑποδίδωμι ; καί οὗτος γάρ μισθός μέγας εἰμί · ἢ ἀδενευνία μή ἐπασκέω ; οὖον γάρ μή παρεῖδον ὁ βῆμα σύ · ἢ ἐν φυλακή ἐγώ εἰμί , οὖον παραγίγνομαι , καί ἐγάρησο λόγος ὁ περιάγω ; καί οὖον μή ἀπόλλυμι ὁ μισθός σύ · ἢ καί περιβάλλω ἐγώ γυμνάζω · ἢ διψάω ποτίζω ποτήριον ὕδωρ ; πόσος ἀνταπόδοσις ἀναλαμβάνω παρά ἐγώ ; ἐγώ δέ οὗτος πᾶς δύναμαι ποιέω , οὐ ποιέω . ἄλλος ματαιόω ἐν διαλογισμός , καί σκοπίζω ὁ ἀσύνοπτος ὠμός Καρδία , καί στερέω ἑαυτοῦ ὁ ζωή ὁ αἰώνιος , καί ναυαγέω ναυάγιον μή ἔχω διόρθωσις . ὁ λοιπός εἶπον πρός σύ ; ἄρας ὁ , δεῦρο ; ἀλλά ὁ ἀπήνεια οὖον προσαρμόζω τοιοῦτος φωνή · ὁ γάρ δεῦρο οὖον εὐλογίζομαι , ἄλλος δύο . πάνετες οὖν ὁ ἐν δεξιός ἐγώ παρίστημι οὗτος ὁ φωνή ἀξιόω , οὗτος ὁ δόξα ἐκλαχρονόμησαν ,