joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0730.1
πάντες · οἱ διαλογισμοὶ ἡμῶν · ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ καταλαίψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα , φίλους καὶ συγγενεῖς , υἱούς καὶ θυγατέρας , καὶ πορεύεται μόνος , μεμονωμένος , τὴν αἰώνιον ὁδὸν αὐτοῦ . Συνελθώμεν τοῖς πρὸ ἡμῶν ὀδεύουσι , πρὶν καὶ ἡμεῖς ἀπελθώμεν · καθίσαντε , καὶ τῷ κειμένῳ μὴ ἐνοχλήτε · ἠσυχάσατε , καὶ τὸν θόρυβον λύσατε · ἠρεμήσατε ἑαυτούς , ἐμβλέψατε , καὶ τὸ μέγα μυστήριον ἴδετε · φρίξατε , καὶ τὸ αὐτὸ ἐκδεξάσθε · βασιλεῖς , θεάσασθε , καὶ μήκετι μέγα φρονήσητε · ἄρχοντες , ἐμβλέψατε , καὶ μήκετι μέγα φαντάξησθε · βλέπετε τὸν κείμενον τοῦ βίου χωρισθῆναι , καὶ λοιπὸν μὴ βασιλέα ἢ ἄρχοντα ἑαυτὸν γνωρίσης . Ποῖος γὰρ βασιλεύς , ὅπου ἑαυτὸν οὐ λυτροῦται ; Ἀλλ’ ἰδοὺ καὶ αὐτὸς τὸ ποτήριον τρέμει · ἰδοὺ ὡς εἰς τῶν πάντων ἀγωνιᾷ · ἰδοὺ διος · γέγονεν ἐλεεινός , ὁ πρὸ μικροῦ φοβερός · γέγονε νεκρός · ἰδοὺ ἀπάγεται ὡς κατάδικος , ὃν χθὲς ἔτρεμον οἱ κατάδικοι , ἰδοὺ ἐταράχθη , ἰδοὺ διος ἐταλώθη , ἰδοὺ πᾶσα ἡ σοφία καὶ ἡ δυναστεία κατεπόθη , ἰδοὺ διος Ἐκδαμδος γέγονεν . Εἰς γὰρ ἑξουσίας ἀγγελάχας , καὶ τῆς ἑαυτοῦ ἑξουσίας ἐπελαβὼν εἰς στρατιὰς ἀγγέλων φοβερὰς , καὶ τὴν ἑαυτοῦ ἑξουσίαν ὡς ἄραρχιν ἐλογίζατο · εἶδε μορφὰς δεσποτικὰς , καὶ τὴν μορφὴν ἡλιώσιμον · ἤκουσεν ἀπόσπασιν ψυχῆς , καὶ διος ἐτρόμαξε τῇ ὀρχῇ , καὶ οἷα εἰς ἑαυτὸν διανοεῖται , θαμβουμένος καὶ ἐννοοῦνς πού τῶν βασιλέων ἢ φαντασία , πού τῶν ἄρχόντων ἡ ἑξουσία . Βιβα ! ἰδοὺ τάξις · ἀλήθης , ἰδοὺ δύναμις · κραταιά , ἰδοὺ ἑξουσία ἀβέβητος , ἰδοὺ μορφὰι φοβεραί , ἰδοὺ ἀθάνατοι στρατιᾶ . Ταῦτα καὶ τὰ τοιούτα ὁμοία καὶ ἀπορρήτοτερα ἐννοοῦμεν , ἄπερ μόνοι οἱ προλαβόντες αἱ πειραθότες · ἐπιστᾶνται , οἱ μὲν τῇ κλίνῃ κειμένωι ἀναπηδῶσι , φυγεῖν μὲν βουλομένοι , οὐ δυνάμενοι δέ · οἱ δὲ τοὺς ὀδόντας βρύχουσι , ἄλλοι τὰς σιαγόνας κόπτουσι , ἕτεροι τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐλεεινῶς περιστρέφουσι , ὡς ὁρῶσι τὰς δυνάμεις καὶ ὀλίγον τοῦ σώματος ληγοῦσας , τὴν γλῶτταν φθεγγομένην , καὶ τὴν παρακαταθήκην βεβαίως ἀνομοῦντα , τὰς δυνάμεις τὰς ἐναντίας παρισταμένας λογοθετοῦσας , κατηγοροῦσας , ἀρπάζαι ἐπιχειροῦσας , εἶτα καὶ τὸν κλέπτην εἰσελθόντα καὶ μηνύσαντα καὶ τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν διαρβᾶσθαι . Πολλῶν ἡμῖν δὲ τότε τῶν εὐχῶν , πολλῶν τῶν πράξεων τῶν ἀγαθῶν , πολλῆς ἡμῖν τότε τῆς τῶν ἀγγέλων προστασίας , πολλῆς ἡμῖν τῆς ἐν τῇ τοῦ ἀέρος ἀναβάσει χειραγυίας . Εἰ γὰρ εἰς χωρὰν καὶ ξένὴν πόλιν ἐνταῦθα πορευομένου δεόμεθα τοῦ χειραγωγούντος , πόσων ἡμῖν δεῖ τῶν βοηθῶν καὶ χειραγωγῶν τοῦ διασώμου καὶ διαπεράσαι τὰς ἀρχάς · καὶ τὰς ἑξουσίας · καὶ τοὺς κοσμοκράτορας τοὺς ἀφανεῖς τοῦ ἀέρος τούτου , οὕς διώκτας καὶ τελῶνας καὶ φορολόγους ὀνομάζει ἡ θεία Γραφή ; Καλὴ τότε συνοδοιπόρος · ἡμῖν ἡ ἐλεημοσύνη καὶ ἡ συμπάθεια , δυνάμεναι ἀπέναντις · ἥδε εἰς τὴν τῶν οὐρανῶν πύλην ὀδηγήσει καὶ διασώσει · καλοῖ ἡμῖν ἔχει συνηγοροὺς ὁ πένθης , οὓς ἐνταῦθα πρὸ θανάτου ἠλέησαμεν . Διὸ προπλάτωμεν πρὸ τοῦ προπλάσθηναι , δραμώμεν πρὸ τοῦ καταληφθῆναι . Ὁ βίος βραχύς , ἡ δὲ τέχνη μακρά , τὸ τέλος ἄγγος , καὶ ὁ ὁρδὸς πολὺς , καὶ ὁ λύων οὐδεὶς . Ἐξελάσωμεν ἐν τῷ μνήματι , ὅως ἐσμὲν ἐν τῷ σώματι · ἰδῶμεν τὸ μᾶτατον ἡμῶν φρόνημα , πού ἔχει τὸ σῶμα · ἰδῶμεν τί μετ’ ὀλίγον γινόμεθα , καὶ μὴ πλανώμεθα · ἰδῶμεν πῶς διαλύομεν , καὶ ἑαυτοὺς διορτυώσωμεν · ἰδῶμεν εἰς τὴν κατάληγον , καὶ τοῦ τέλους φροντίσωμεν . Ὡστοὶ τὰ καλὰ κατασκοπεῖτε , ἐν τῇ τάφῳ ταῦτα πολυπραγμονεῖτε · ὅσοι εἰς ἀρχὰς καὶ ἑξουσίας ἐπαιρέσθε , ἐν ταῖς σοφοῖς ἐμβλέψατε , καὶ τὸν Θεὸν φοβηθῆτε · ὅσοι λύπας καὶ μηνσησιαχίας πρὸς ἀλλήλους συνάγετε , καὶ οὐ διαλύεσθε , δεῦτε , ἴδετε πῶς διαλύεσθε . Ἐγνώμεν ἐπιμολοῦ τῇ σοφᾳ · ἴδε κειμένους βασιλεῖς ποτε βασιλεῖς , ἴδε τοὺς ποτε ἄρχοντας ἐν τοῖς λειψάνοις , ἴδε τὴν φοβερὰν θεωρίαν τῶν λειψάνων , λαεῖτε · Ποῖος [ 811 ] ἔχει ὁ βασιλεύς , καὶ ποῖος ὁ ἄρχων ; ποῖος ὁ στρατιώτης ; καὶ ποῖος ὁ στρατηλάτης ; ποῖος ὁ πλούσιος , καὶ ποῖος ὁ πένης ; ποῖος ὁ νεώτερος , καὶ ποῖος ὁ γέρων ; ποῖος ὁ εὐειδής , καὶ ποῖος ὁ Αἰθίω ; Μὴ ἔχειν εἰπεῖν , ὅτι οὐ πάντα κοινά , οὐ πάντα τέρρα · οὐ πάντα δυσωδία · Οὐ πάντα τὰ ποτε φίλητα , νῦν ὁρώμενα βδελυκτά ; Ὡ τῆς ἀφροσύνης ! Τί τοῦτο τὸ μέγα περὶ βιὰ μυστήριον ; Ὁ χθὲς μοι ποθητός , νῦν προκτελεῖ μοι βδελυκτός · ὁ χθὲς μοι μέλος , νῦν οὐδ’ ἀδύτρον βλέπω · ὃν πρὸ μικροῦ ἐνγχαλιζόμην , νῦν οὐδὲ προσελθεῖν βούλομαι · τοὺς δάκρυσι βρέχω ὡς ἐμὸν , καὶ τὸν ἐχωρὰς φεύγω ὡς οὐκ ἐμόν . Προσταλεῖν τῷ ὀδυνδῆτι ὑπὸ τῶν σπλαγχνῶν βιάζομαι , ἀλλ’ ὑπὸ τῆς φθορᾶς καὶ τῶν σκωλήκων τούτου ἐμποδίζομαι . Τὴν πρὸ μικροῦ εἰκόνα τοῦ κειμένου ἔννοω , ἀλλ’ οὐδαμοῦ ταύτην ἐν αὐτῷ κατορῶ . Ποῦ τὸ κάλλος τοῦ προσώπου ; Ἰδοὺ μεμελνισται . Ποῦ οἱ διανεύοντες ὀφθαλμοὶ καὶ εὐειδεῖς ; Ἰδοὺ ἐτάχηναν . Ποῦ τῶν τριχῶν ἡ εὐπρεπεία ; Ἰδοὺ ἀπέπεσεν . Πού ὁ ἀνασταίνεσθαι τράχηλος ; Ἰδοὺ συντέτριπται . Πού ἡ γλώσσα ἡ γοργή ; Ἰδοὺ σήγασεν . Πού τῶν χειρῶν ὁ καλλωπισμός ; Ἰδοὺ λελύται . Πού τὸ μέγεθος τῆς ἡλικίας ; Ἰδοὺ ἐξέφθευσεν . Πού τῶν ἱματίων ἡ πολυτελεία ; Ἰδοὺ σέσηπται . Πού τὰ μύρα καὶ τὰ ἀρώματα ; Ἰδοὺ ἐξέκρεσαν . Πού ἡ τῆς νεότητος ἀφροσύνη ; Ἰδοὺ παρήλθε . Καὶ ἀπλῶς πού ὁ πολυφάνταστος ἄνθρωπος ; Ἰδοὺ πάλιν ὁ χοῦς , χοῦς γέγονεν . Ὅμως μὴ μέχρι τοῦ μηκτατος τὸν λογισμὸν στήσης , ἀλλ’ ἐκεῖθεν μεταβῆθι ἐπὶ τῆν ἀνάστασιν · καὶ ἐννόησον ὅμα καὶ πίστευσον , ὅτι ὁ παρὼν κείμενος , πάλιν ἔσται ἀνιστάμενος , καὶ ἡ γλώσσα ἡ νῦν σιγῶσα , πάλιν λαλήσει τότε , ὅταν καμφθῇ τῷ Θεῷ πᾶν γένος ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων , καὶ πᾶσα γλώσσα ἐξομολογήσεται . Καὶ καθά φησιν ὁ Δανιήλ , Ἐγείρονται ἕως οὗ ὁρόντος ἐτέθησαν , καὶ Παλαιὸς ἡμερῶν ἐκάθισεν . Ὁ θρόνος αὐτοῦ φλόξ πυρός , οἱ τροχοὶ αὐτοῦ πῦρ κελένιον · ποταμὸς πυρὸς ἐξῆλκεν ἐμπροσθεν αὐτοῦ · χιλίαδες χιλιάδες παραστῆσαι εἰσιν αὐτῷ , καὶ μυριάδες μυριάδες ἐλειτούρουν αὐτῷ . Κριτήριον ἐκάθισεν , καὶ βιβλία ἠνεῴχθησαν . Πολὺς ὡς · ἀληθῶς ὁ φόβος ἔχει , πολὺς ὁ τρόμος , ἀδηγία , ἡ ἀνάγκη , ἀκατάπαυστος δάκρυσι , ἀσίγητοι στεναγμοί . Ὡστε ἕξει ἐξαίφνης ἐπὶ θρόνου οὐρανοῦ καὶ ἐπηρμένου , τὸς ὁ οὐρανοῦς · εἰσίσταται ὡς βιβλίων , τὰ ἄστρα ἀκορπίζονται , αἱ δυνάμεις τῶν ἀγγέλων προτρέχουσι , τὰ μνημεῖα ἀνοίγονται , τὰ σώματα ἀνίστανται , αἱ πηγαὶ ἑραίνονται , αἱ δόσοι σαλεύονται , ἡ γῆ πᾶσα κλονίζεται . Ποταποὺς δεῖ εἶναι ἡμᾶς τότε ; ποταποὺς ἄρα , διδόντας λόγον ὑπὲρ πράξεων , ὑπὲρ ἐννοιῶν , ὑπὲρ λόγου ἄρχου , ὑπὲρ τῶν ἐν νυκτί , ὑπὲρ τῶν ἐν ἡμέρᾳ , ὑπὲρ τῶν ἐκουσίων καὶ ἀκουσίων ; Τοῦτο μεριμνῶν ἀναγχαῖον , τοῦτο νυκτὸς καὶ ἡμέρας σκοπεῖν καλόν . Τί τὸ εὐλογὸν εἰπώμεν τότε ; τί ἀπολογήσωμεθα , εἴπε μοι , ὦ ἄνθρωπε ; Ἰδοὺ τρυφῆς πεντηκόντα ἐτὴ ἡ ἐκατὸν , καὶ πλούτου , καὶ τεχνουποιίας , καὶ προκρίσεως · καὶ ἔγχαμίξεις υἱούς καὶ θυγατέρας , καὶ ἄρχας καὶ βασιλείας ἐθνῶν καὶ λαῶν · καὶ μετὰ ταῦτα θάνατος , καὶ μετὰ θάνατον κρίσις τέλος οὐκ ἔχουσα οὐδὲ μετάνοιαν . Οὐχ ἔστι γὰρ , φησίν , ἐν τῷ θανάτῳ ὁ μνημονεύων σου · ἐν δὲ τῷ ἄδη τις ἐξομολογήσεται σοι ; Ὄντως οὐδεὶς . Κἂν γὰρ μυρία παρατιμώμεθα , καὶ πολλὰ δεῖξωμεν , ἀλλ’ οὐδεὶς ὁ ἐξαιρούμενος . Διὰ τοῦτο μάλιστα μακαρίζομεν τοὺς νηπίους ἀποθνῄσκοντας · διὰ τοῦτο πάντες · λέγομεν · Εἰὼς νήπιοι ὄντες ἀπεθάνομεν ! Μὴ οὖν , ὅπερ ἡμεῖς ἐπιθυμοῦμεν , ὁρώντες ἐν τοῖς ἰδίοις τέκνοις , ἀθυμώμεν . Τὸ γὰρ ἡμῖν τοῦ θανάτου ποτήριον ἐπιεικώτερον ἐστι , παρὰ ὃς τοὺς νηπίους σωτηρίων · καὶ τὸ παρὰ πᾶσι φρικτὸν , ἐστὶν ἐκείνοις ἐπαίνεσιον · καὶ ὅπερ ἡμεῖς ἔχομεν εἰς ἀρχὴν τῆς ἐκείνῃ τιμωρίας , ἐστὶ παρ’ ἐκείνοις ἀρχὴ σωτηρίας . Ὑπὲρ τίνος γὰρ λογοθετηθήσων ὁ μηδὲ ὅτως ἁμαρτία δεξαμένου πείραν ; ὑπὲρ τίνος τιμωρηθήσων ὁ καλοῦ ἢ κακοῦ γνωστὸν μὴ φάνωντες ; Ὦ μακαρίους νηπίους μακαρία καὶ ἡ χοίρησις ! ὡ θάνατος ἀθώρων , ἀρχὴ τῆς ὧντως ζωῆς αἰωνίου ὑπαρχούσης ! [ 812 ] τὸ τέλος ἀρχὴ ἀτελεύτητον χαρίζει ! Ἀλλὰ τί φασιν οἱ ὀλιγοφύγοι ; Παῖς μοι , φησίν , ὑπὲρ τῆς μονογενεῖς ἄμα καὶ εὐειδὴς καὶ εὐγενής · οὕτως ἦν τοῦ ἐμοῦ γένους ἡ διαδοχή , οὕτως ἦν τῆς οὐσίας ὁ κληρονόμος , οὕτως τῆς ἐμῆς ἀθυμίας ἡ παραμυθία , οὕτως μοι ἦν τοῦ γήρους ἡ βακτηρία , οὐ · ος τῆς πατρίδος τὸ καύχημα , οὕτως τῆς ἐμῆς βίσης ὁ κλάδος , ὅλος τὸν εἶδει φαῖδρος ὑπάρχων , ὅλος προσηνὴς καὶ ἐπιδείξιος , εὐπρόσγορος , ἐπιλυμπὼν τοῖς ἰδίοις καὶ τοῖς ξένοις , τοῖς δρῶσι καὶ τοῖς ἀκούουσι · οὕτως ὁ σοφοῦς · ἐξαίρετος · ἀνάρπαστος · τῶν ἐμῶν χειρῶν ἐπήρθη , καὶ ὁ πρὸ μικροῦ δρώμενος , ὁ πᾶρεστι θεωρώμενος , ἀλλὰ καταλιπὼν τὸ γεννήσαντα , ἀπήλθε πρὸς τὸν πλάσαντα · ἕκασα με τὸν θρέψαντα , ἐπορεύθη πρὸς τὸν καλέσαντα · χωρισθεὶς σπλαγχνῶν μητρῶς , κατέληψεν εἰς μνήμα γῆς τῆς πάντων μητρός . Οὐ μὴ κλαίωμ τούτων , εἶπά μοι ; μὴ θρηνήσω , μηδὲ ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ ζητήσω ; Οὐ δύναμαι , φησίν , οὐ δύναμαι · κἂν γὰρ μεμασιενήσῃ μοι δόγματα , κἂν μυριάσι παραίνειν δοκιμάζῃς τοῦ μὴ θρηνεῖν γονεῖς τὰ ἑαυτῶν τέκνα , οὐ πῖ -
Lemmas: πᾶς · ὁ διαλογισμός ἐγώ · ἐν ἐκεῖνος ὁ ὥρα καταλαίψει ἄνθρωπος ὁ πατήρ αὐτός καί ὁ μήτηρ , φίλος καί συγγενής , υἱός καί θυγάτηρ , καί πορεύω μόνος , μονόω , ὁ αἰώνιος ὁδός αὐτός . συνέρχομαι ὁ πρό ἐγώ ὀδεύω , πρίν καί ἐγώ ἀπέρχομαι · καθίζω , καί ὁ κεῖμαι μή ἐνοχλέω · ἡσυχάζω , καί ὁ θόρυβος λύω · ἠρεμέω ἑαυτοῦ , ἐμβλέπω , καί ὁ μέγας μυστήριον ὁράω · φρίσσω , καί ὁ αὐτός ἐκδέχομαι · βασιλεύς , θεάομαι , καί μηκέτι μέγας φρονέω · ἄρχω , ἐμβλέπω , καί μηκέτι μέγας φαντάζω · βλέπω ὁ κεῖμαι ὁ βίος χωρίζω , καί λοιπός μή βασιλεύς ἢ ἄρχω ἑαυτοῦ γνωρίζω . ποῖος γάρ βασιλεύς , ὅπου ἑαυτοῦ οὖον λυτρόω ; ἀλλά ἰδού καί αὐτός ὁ ποτήριον τρέμω · ἰδού ὡς εἰς ὁ πᾶς ἀγωνιάω · ἰδού δῖος · γίγνομαι ἐλεεινός , ὁ πρό μικρός φοβερός · γίγνομαι νεκρός · ἰδού ἀπάγω ὡς κατάδικος , ὅς χθές τρέμω ὁ κατάδικος , ἰδού ταράσσω , ἰδού δῖος ἐταλώθη , ἰδού πᾶς ὁ σοφία καί ὁ δυναστεία καταπίνω , ἰδού δῖος Ἐκδαμδος γίγνομαι . εἰς γάρ ἐξουσία ἀγγέλλω , καί ὁ ἑαυτοῦ ἐξουσία ἐπιλαμβάνω εἰς στρατιά ἄγγελος φοβερός , καί ὁ ἑαυτοῦ ἐξουσία ὡς ἄραρχιν λογίζομαι · ὁράω μορφή δεσποτικός , καί ὁ μορφή ἡλιόω · ἀκούω ἀπόσπασις Ψυχή , καί δῖος τρομάζω ὁ ὀρχέομαι , καί οἷος εἰς ἑαυτοῦ διανοέομαι , θαμβέω καί ἐννοέω πού ὁ βασιλεύς ἢ φαντασία , πού ὁ ἄρχω ὁ ἐξουσία . βιβάζω ! ἰδού τάξις · ἀλάομαι , ἰδού δύναμις · κραταιός , ἰδού ἐξουσία ἀβέβητος , ἰδού μορφή φοβερός , ἰδού ἀθάνατος στρατιά . οὗτος καί ὁ τοιουταω ὅμοιος καί ἀπόρρητος ἐννοέω , Ἄπερ μόνος ὁ προλαμβάνω ὁ πειράω · ἐπίσταμαι , ὁ μέν ὁ κλίνη κεῖμαι ἀναπηδάω , φεύγω μέν βούλομαι , οὖον δύναμαι δέ · ὁ δέ ὁ ὀδούς βρύκω , ἄλλος ὁ σιαγών κόπτω , ἕτερος ὁ ὀφθαλμός ἐλεεινός περιστρέφω , ὡς ὁράω ὁ δύναμις καί ὀλίγος ὁ σῶμα λήγω , ὁ γλῶσσα φθέγγομαι , καί ὁ παρακαταθήκη βεβαίως ἀνομέω , ὁ δύναμις ὁ ἐναντίος παρίστημι λογοθετέω , κατηγορέω , ἀρπάζω ἐπιχειρέω , εἶτα καί ὁ κλέπτης εἰσέρχομαι καί μηνύω καί ὁ σῶμα ὁ ψυχή διαρβᾶσθαι . πολλες ἐγώ δέ τότε ὁ εὖχος , πολύς ὁ πρᾶξις ὁ ἀγαθός , πολύς ἐγώ τότε ὁ ὁ ἄγγελος προστασία , πολύς ἐγώ ὁ ἐν ὁ ὁ ἀήρ ἀνάβασις χειραγυια . εἰμί γάρ εἰς χωράω καί ξένος πόλις ἐνταῦθα πορεύω δήω ὁ χειραγωγέω , πόσος ἐγώ δεῖ ὁ βοηθός καί χειραγωγέω ὁ διασωμος καί διαπεράω ὁ ἀρχή · καί ὁ ἐξουσία · καί ὁ κοσμοκράτωρ ὁ ἀφανής ὁ ἀήρ οὗτος , ὅς διώκτης καί τελώνης καί φορολόγος ὀνομάζω ὁ θεῖος γραφή ; Καλός τότε συνοδοιπόρος · ἐγώ ὁ ἐλεημοσύνη καί ὁ συμπάθεια , δύναμαι ἀπέναντις · ὅδε εἰς ὁ ὁ οὐρανός πύλη ὁδηγέω καί διασῴζω · καλέω ἐγώ ἔχω συνήγορος ὁ πενθέω , ὅς ἐνταῦθα πρό θάνατος ἐλεέω . Διὸ προπλήσσω πρό ὁ προπλάσσω , τρέχω πρό ὁ καταλαμβάνω . ὁ βίος βραχύς , ὁ δέ τέχνη μακρός , ὁ τέλος ἄγγος , καί ὁ ὁράω πολύς , καί ὁ λύω οὐδείς . ἐξελαύνω ἐν ὁ μνῆμα , ὅς εἰμί ἐν ὁ σῶμα · ὁράω ὁ ματάω ἐγώ φρόνημα , πού ἔχω ὁ σῶμα · ὁράω τίς μετά ὀλίγος γίγνομαι , καί μή πλανάω · ὁράω πῶς διαλύω , καί ἑαυτοῦ διορτυωθεω · ὁράω εἰς ὁ καταλήγω , καί ὁ τέλος φροντίζω . ὀστόω ὁ καλός κατασκοπέω , ἐν ὁ τάφος οὗτος πολυπραγμονέω · ὅσος εἰς ἀρχή καί ἐξουσία ἐπαίρω , ἐν ὁ σοφός ἐμβλέπω , καί ὁ θεός φοβέω · ὅσος λύπη καί μηνσησιαχίας πρός ἀλλήλων συνάγω , καί οὖον διαλύω , δεῦρο , ὁράω πῶς διαλύω . γιγνώσκω ἐπίμολος ὁ σοφός · ὁράω κεῖμαι βασιλεύς ποτός βασιλεύς , ὁράω ὁ ποτός ἄρχω ἐν ὁ λείψανον , ὁράω ὁ φοβερός θεωρία ὁ λείψανον , λανθάνω · ποῖος [ 811 ] ἔχω ὁ βασιλεύς , καί ποῖος ὁ ἄρχω ; ποῖος ὁ στρατιώτης ; καί ποῖος ὁ στρατηλάτης ; ποῖος ὁ πλούσιος , καί ποῖος ὁ πένης ; ποῖος ὁ νέος , καί ποῖος ὁ γέρων ; ποῖος ὁ εὐειδής , καί ποῖος ὁ Αἰθίω ; μή ἔχω εἶπον , ὅτι οὖον πᾶς κοινός , οὖον πᾶς Τέρρα · οὖον πᾶς δυσωδία · οὖον πᾶς ὁ ποτός Φιλήτα , νῦν ὁράω βδελυκτός ; εἰμί ὁ ἀφροσύνη ! τις οὗτος ὁ μέγας περί βία μυστήριον ; ὁ χθές ἐγώ ποθητός , νῦν προκτελεῖ ἐγώ βδελυκτός · ὁ χθές ἐγώ μέλος , νῦν οὐδέ αδυτρος βλέπω · ὅς πρό μικρός ενγχαλιζομεις , νῦν οὐδέ προσέρχομαι βούλομαι · ὁ δάκρυ βρέχω ὡς ἐμός , καί ὁ χωράω φεύγω ὡς οὐ ἐμός . Προσταλεῖν ὁ ὀδυνδῆτι ὑπό ὁ σπλαγχνή βιάζομαι , ἀλλά ὑπό ὁ φθορά καί ὁ σκώληξ οὗτος ἐμποδίζω . ὁ πρό μικρός εἰκών ὁ κεῖμαι ἐννοέω , ἀλλά οὐδαμοῦ οὗτος ἐν αὐτός κατοράω . πός ὁ κάλλος ὁ πρόσωπον ; ἰδέ μεμελνιειμι . πός ὁ διανεύω ὀφθαλμός καί εὐειδής ; ἰδέ τάσσω . πός ὁ θρίξ ὁ Εὐπρεπεία ; ἰδέ ἀποπίπτω . πού ὁ ἀνίστημι τράχηλος ; ἰδέ συντρίβω . πού ὁ γλῶσσα ὁ γοργός ; ἰδέ σήγασεν . πού ὁ χείρ ὁ καλλωπισμός ; ἰδέ λύω . πού ὁ μέγεθος ὁ ἡλικία ; ἰδέ ἐξέφθευσεν . πού ὁ ἱμάτιον ὁ πολυτέλεια ; ἰδέ σήπω . πού ὁ Μύρα καί ὁ ἄρωμα ; ἰδέ ἐξέκρεσαν . πού ὁ ὁ νεότης ἀφροσύνη ; ἰδέ παρέρχομαι . καί ἀπλόος πού ὁ πολυφάνταστος ἄνθρωπος ; ἰδέ πάλιν ὁ χοῦς , χοῦς γίγνομαι . ὅμως μή μέχρι ὁ μηκτατος ὁ λογισμός ἵστημι , ἀλλά ἐκεῖθεν μεταβαίνω ἐπί ὁ ἀνάστασις · καί ἐννοέω Όμα καί πιστεύω , ὅτι ὁ πάρειμι κεῖμαι , πάλιν εἰμί ἀνίστημι , καί ὁ γλῶσσα ὁ νῦν σιγάω , πάλιν λαλέω τότε , ὅταν κάμπτω ὁ Θεός πᾶς γένος ἐπουράνιος καί ἐπίγειος καί καταχθόνιος , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω . καί καθά φημί ὁ Δανιήλ , ἐγείρω ἠώς ὅς ὁράω τίθημι , καί Παλαιός ἡμέρα καθίζω . ὁ θρόνος αὐτός φλόξ πῦρ , ὁ τροχός αὐτός πῦρ κελένιον · ποταμός πυρός ἐξαιρέω ἔμπροσθεν αὐτός · χιλιάς χιλιάς παρίστημι εἰμί αὐτός , καί μυριάς μυριάς ελειτουροος αὐτός . κριτήριον καθίζω , καί βιβλίον ἀνοίγνυμι . Πολύς ὡς · ἀληθής ὁ φόβος ἔχω , πολύς ὁ τρόμος , ἀδηγία , ὁ ἀνάγκη , ἀκατάπαυστος δάκρυ , ασίγητος στεναγμός . ὡστε ἔχω ἐξαπίνης ἐπί θρόνος οὐρανός καί ἐπαίρω , τός ὁ οὐρανός · εἰμί ὡς βιβλίον , ὁ ἄστρον ακορπιζοντ , ὁ δύναμις ὁ ἄγγελος προτρέχω , ὁ μνημεῖον ἀνοίγω , ὁ σῶμα ἀνίστημι , ὁ πηγή ῥαίνω , ὁ δίδωμι σαλεύω , ὁ γῆ πᾶς κλονίζω . ποταπός δεῖ εἰμί ἐγώ τότε ; ποταπός ἄρα , δίδωμι λόγος ὑπέρ πρᾶξις , ὑπέρ ἔννοια , ὑπέρ λόγος ἄρχω , ὑπέρ ὁ ἐν νύξ , ὑπέρ ὁ ἐν ἡμέρα , ὑπέρ ὁ ἑκούσιος καί ἀεκούσιος ; οὗτος μεριμνάω ἀναγκαῖος , οὗτος νύξ καί ἡμέρα σκοπέω καλός . τις ὁ ευλογος εἶπον τότε ; τίς ἀπολογέομαι , εἶπον ἐγώ , εἰμί ἄνθρωπος ; ἰδέ τρυφή πεντήκοντα ἐτός ὁ ἑκατόν , καί πλοῦτος , καί τεχνουποιια , καί πρόκρισις · καί εγχαμιξεω υἱός καί θυγάτηρ , καί Ἄρχας καί βασίλεια ἔθνος καί λαός · καί μετά οὗτος θάνατος , καί μετά θάνατος κρίσις τέλος οὐ ἔχω οὐδέ μετάνοια . οὐχ εἰμί γάρ , φημί , ἐν ὁ θάνατος ὁ μνημονεύω σύ · ἐν δέ ὁ ἀείδω τις ἐξομολογέω σύ ; ὄντως οὐδείς . κἀν γάρ μυρίος παρατιμάω , καί πολύς δείκνυμι , ἀλλά οὐδείς ὁ ἐξαιρέω . Ζεύς οὗτος μάλιστα μακαρίζω ὁ νήπιος ἀποθνήσκω · διά οὗτος πᾶς · λέγω · Ἠώς νήπιος εἰμί ἀποθνῄσκω ! μή οὖν , ὅσπερ ἐγώ ἐπιθυμέω , ὁράω ἐν ὁ ἴδιος τέκνον , ἀθυμέω . ὁ γάρ ἐγώ ὁ θάνατος ποτήριον ἐπιεικώτερον εἰμί , παρά ὅς ὁ νήπιος Σωτηρίων · καί ὁ παρά πᾶς φρικτός , εἰμί ἐκεῖνος ἐπαινέω · καί ὅσπερ ἐγώ ἔχω εἰς ἀρχή ὁ ἐκεῖνος τιμωρία , εἰμί παρά ἐκεῖνος ἀρχή σωτηρία . ὑπέρ τίς γάρ λογοθετέω ὁ μηδέ ὅς ἁμαρτία δέχομαι πείρω ; ὑπέρ τίς τιμωρέω ὁ καλός ἢ κακός γνωστός μή φάνων ; ὦ μακάριος νήπιος μακάριος καί ὁ χοίρησις ! εἰμί θάνατος ἀθώρων , ἀρχή ὁ εἰμί ζωή αἰώνιος ὑπάρχω ! [ 812 ] ὁ τέλος ἀρχή ἀτελεύτητος χαρίζομαι ! ἀλλά τίς φημί ὁ ολιγοφευγω ; Παῖς ἐγώ , φημί , ὑπέρ ὁ μονογενής ἄμη καί εὐειδής καί εὐγενής · οὕτως εἰμί ὁ ἐγώ γένος ὁ διαδοχή , οὕτως εἰμί ὁ οὐσία ὁ κληρονόμος , οὕτως ὁ ἐμός ἀθυμία ὁ παραμυθία , οὕτως ἐγώ εἰμί ὁ γήρους ὁ βακτηρία , οὖον · ὅς ὁ πατρίς ὁ καύχημα , οὕτως ὁ ἐμός βίσα ὁ κλάδος , ὅλος ὁ εἶδος Φαῖδρος ὑπάρχω , ὅλος προσηνής καί ἐπίδειξις , εὐπρόσγορος , ἐπιλυμπὼν ὁ ἴδιος καί ὁ ξένος , ὁ δράω καί ὁ ἀκούω · οὕτως ὁ σοφός · ἐξαίρετος · ἀνάρπαστος · ὁ ἐμέω χείρ ἐπαίρω , καί ὁ πρό μικρός δράω , ὁ πάρειμι θεωρέω , ἀλλά καταλείπω ὁ γεννάω , ἀπέρχομαι πρός ὁ πλάσσω · καίω ἐγώ ὁ τρέφω , πορεύω πρός ὁ καλέω · χωρίζω σπλαγχνή μήτρως , καταλαμβάνω εἰς μνήμη γῆ ὁ πᾶς μήτηρ . οὖον μή κλαίωμ οὗτος , λέγω ἐγώ ; μή θρηνέω , μηδέ ὡς κόρη ὀφθαλμός ζητέω ; οὖον δύναμαι , φημί , οὖον δύναμαι · κἀν γάρ μεμασιενιημι ἐγώ δόγμα , κἀν μυριάς παραινέω δοκιμάζω ὁ μή θρηνέω γονεύς ὁ ἑαυτοῦ τέκνον , οὖον πεῖ -