joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0758.2
Καὶ εἶπεν ὁ Θεός , Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ’ εἰ-κόνα ἡμετέραν , τὸν ἔσω ἄνθρωπον λέγων . Ἄλλ’ ἔρεις σύ · Οὐ λέγει ἡμῖν περὶ λογισμῶν · τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ κατ’ εἰκόνα Θεοῦ , ὁ δὲ λογισμὸς πῶς ἀδύνατος ; Ἄκουε τοῦ Ἀποστόλου λέγοντος · Εἰ καὶ ὁ ἔξω ἡμῶν ἄνθρω-πος διαφθείρεται , ἀλλ’ ὁ ἔσω ἀκαινουῦται ἡμέρα καὶ ἡμέρα . Αὐὸ λοιπὸν γινωῖσκον ἄνθρώπους , ἕνα τὸν φαίνόμενον , καὶ ἕνα τὸν ὑποκεκρυμμένον ἐν τοῖς ὀφθαλ-μοῖς . Ἐσω τοίνυν ἔχομεν ἄνθρωπον , καὶ διπλοῦ τινὲ ἐσ-μεν · καὶ τότε ἀληθῶς λέγομεν , ὅτι ἔνδον ἐσμὲν ἄνθρω-ποι , τὸ δὲ ἔξω οὐ , τὸ τέλειον ἐν τῷ λογισμῷ τῆς ψυ-χῆς ἔχοντες . Ἄστε τὸ μὲν σῶμα ὀργάνον ἐστὶ τῆς τοῦ ἀνθρώπου ψυχῆς · ἄνθρωπος δὲ κυρίως , τὸ κατ’ αὐτὴν τὴν ψυχήν . Καὶ τῷ , Ἀρχέστωσαν , τούτων ἄρατ’ σῶ-ματι , ἡ λογισμῷ · ἐν ψυχῇ ἡ ἀρχικόν , ἡ ἐν σαρκί ; Ἄλλ’ ἐν τίνι τὸ ἀρχικόν , ἡ ἐν τῷ ἔξω λογισμῷ περι-οιζῆ ; Ὅτι γὰρ λείπεται τῇ δυνάμει τοῦ σώματος ὁ ἄνθρωπος , τοσοῦτον περιεστὶ τῇ τοῦ λογισμοῦ κατα-σκευῇ . Οὐχί , Ποιήσωμεν κατ’ εἰκόνα ἡμετέραν , εἶπες , καὶ θυμοῦσθαι · οὐ γὰρ τὰ πάθη πρὸς τὴν τοῦ Θεοῦ εἰκόνα παρελήφθη , ἀλλ’ ὁ λογισμός · τῶν παθῶν δεσπό-της . Ἐδύθη σοι ἀρχὴν τῶν ἀλόγων , ὥστε τοῦ ἀλόγου πάλιν · κρατεῖν · [ καὶ ] εἰ οὖν τῶν θηρίων ἄρχεις , διὰ τί καὶ τῶν ἔνδον θηρίων οὐχ ἄρχεις ; εἰ τῶν ἔξω ἄρχεις , διὰ τί τὰ ἔνδον ἀδασάλωτα καταλιμπάνεις ; Ἄρα γὰρ τούτων ἐκτεί-σθης · μὴ μέντοι λογισμοὺς ἔχε μετεώρους , μηδὲ κού-φως ἔσω καὶ ἄσπατος τῇ διανοία . Ἄστον γὰρ , εἰ τὰ πτωματικὰ μὲν ἔξω καταβάλλεις , ἀπαντὰ δὲ κοῦφως οὕτω καὶ μετεώρως ὑπεραρίθμους μὴ καταβάλλεσθαι . Μὴ οὖν τυφωθῆς ὑπεραπένας , ὑπὲρ ὁ εἰ , καὶ μεῖζον φρο-νήσης τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως · μηδὲ ἐπανοιοῦμενος φυ-σιώθης , μηδὲ δόξας ἐπιζήσεις μηδὲ μέγα τι σεαυτὸν εἶ-ναι νομίσης · ἐπεὶ ἐσὴ ὡς πτηνὸν ἀστήρικτον , ὡδὲ κάκεισε
Lemmas: καί εἶπον ὁ Θεός , ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκόνη ἡμέτερος , ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος λέγω . ἄλλος εἴρω σῦς · οὖον λέγω ἐγώ περί λογισμός · ὁ ἄνθρωπος ἐπί κατά εἰκών Θεός , ὁ δέ λογισμός πῶς ἀδύνατος ; Ἄκουος ὁ ἀπόστολος λέγω · εἰμί καί ὁ ἔξω ἐγώ ἄνθρωπος διαφθείρω , ἀλλά ὁ εἴδομαι ακαινουυος ἡμέρα καί ἡμέρα . Αὐὸ λοιπός γιγνώσκω ἄνθρωπος , εἷς ὁ φαίνω , καί εἷς ὁ ὑποκρύπτω ἐν ὁ ὀφθαλμός . ἕννυμι τοίνυν ἔχω ἄνθρωπος , καί διπλόος τί εἰμί · καί τότε ἀληθής λέγω , ὅτι ἔνδον εἰμί ἄνθρωπος , ὁ δέ ἔξω οὖον , ὁ τέλειος ἐν ὁ λογισμός ὁ ψυχή ἔχω . Ἄστυ ὁ μέν σῶμα ὄργανον εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος Ψυχή · ἄνθρωπος δέ κύριος , ὁ κατά αὐτός ὁ Ψυχή . καί ὁ , Ἀρχής , οὗτος άρατος σῶμα , ὁ λογισμός · ἐν Ψυχή ὁ ἀρχικός , ὁ ἐν σάρξ ; ἄλλος ἐν τίς ὁ ἀρχικός , ὁ ἐν ὁ ἔξω λογισμός περι-οιζω ; ὅτι2 γάρ λείπω ὁ δύναμις ὁ σῶμα ὁ ἄνθρωπος , τοσοῦτος περίειμι ὁ ὁ λογισμός κατασκευάζω . οὐ , ποιέω κατά εἰκών ἡμέτερος , εἶπον , καί θυμόω · οὖον γάρ ὁ πάθος πρός ὁ ὁ Θεός εἰκών παραλαμβάνω , ἀλλά ὁ λογισμός · ὁ πάθος δεσπότης . δύο σύ ἀρχή ὁ ἄλογος , ὥστε ὁ ἄλογος πάλιν · κρατέω · [ καί ] εἰμί οὖν ὁ θηρίον ἄρχω , διά τίς καί ὁ ἔνδον θηρίον οὐ ἄρχω ; εἰμί ὁ ἔξω ἄρχω , διά τίς ὁ ἔνδον ἀδασάλωτα καταλιμπάνω ; ἄρας γάρ οὗτος ἐκτίνω · μή μέντοι λογισμός ἔχω μετέωρος , μηδέ κοῦφος εἴδομαι καί ἄσπαστος ὁ διάνοια . Άστον γάρ , εἰμί ὁ πτωματικός μέν ἔξω καταβάλλω , ἀπαντάω δέ κοῦφος οὗτος καί μετέωρος υπεράριθμος μή καταβάλλω . μή οὖν τυφόω ὑπεραπένας , ὑπέρ ὁ εἰμί , καί μείζων φρονέω ὁ ἀνθρώπινος φύσις · μηδέ επανοιοω φυσιόω , μηδέ δόξα επιζώ μηδέ μέγας τίς σαυτοῦ εἰμί νομίζω · ἐπεί εἰμί ὡς πτηνός ἀστήρικτος , ὧδε κἀκεῖσε