joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0550.2
ζ’ . Φρίζομεν τοίνυν ὅσοι μὴδὲ χρημάτων διὰ τὸν Θεὸν καταφρονούμεν · μᾶλλον δέ , ὅσοι μὴδὲ χρημάτων δι’ ἡμᾶς αὐτοὺς καταφρονούμεν . Παῦλος γὰρ μόνος ἦν ὁ διὰ τὸν Χριστὸν γηροῖς ἅπαντα πάσχων , οὐ διὰ βασιλείαν οὐδὲ διὰ τὴν αὐτοῦ τιμὴν , ἀλλὰ διὰ τὴν πρὸς ἐκεῖνον εὐνοιαν . Ἡμᾶς δὲ οὔτε ὁ Χριστός , οὔτε τὰ τοῦ Χριστοῦ , τῶν βιωτικῶν ἀφίηκει πραγμάτων , ἀλλ’ ὡσπερ ὄφεις ἢ ἵγεις ἢ χοῖροι , ἢ καὶ ταῦτα πάντα ὁμοῦ , οὕτως ἐν τῇ ἰδίᾳ συρρόμῃ . Τί γὰρ τῶν θηρίων ἐκείνων ἡμεῖς ἀμείνους , οἱ τοσαῦτα καὶ τηλικαῦτα ἔχοντες παραδείγματα , καὶ ἐπὶ κάτω βλέποντες , καὶ μὴδὲ μικρὸν ἀναβλέψαι πρὸς τὸν οὐρανὸν ἀνεχόμενοι ; Ἄλλ’ ὁ μὲν Θεὸς καὶ τὸν Υἱὸν ἐξέδωκεν · οὐ δὲ οὐδὲ ἄρτου μεταδίδους αὐτῷ τῷ διὰ σὲ ἐκδοθέντι , τῷ διὰ σὲ σφαγέντι . Ὁ Πατὴρ διὰ σὲ αὐτοῦ οὐχ ἐφείσατο , καὶ ταῦτα γνῶσιον ὄντος Παίδος · σὺ δὲ αὐτὸν καὶ λιμῷ τηχόμενον περιορᾷς , καὶ ταῦτα ἀπὸ τῶν αὐτοῦ μέλλων ἀναλίσκειν , καὶ διὰ σαυτὸν ἀναλίσκειν . Τί ταύτης τῆς παρανομίας χειρὸν γένοιτ’ ἄν ; Ἐξεδόθη διὰ σὲ , ἐσφάγη διὰ σὲ , περιέρχεται πεινῶν διὰ σὲ , ἐκ τῶν αὐτοῦ δίδως ἵνα αὐτὸς ὠφεληθῇ , καὶ οὐδὲ οὕτω δίδως . Ποῖον οὖν ἄν εἴεν ἀναίσθητότερον λίθων , οἱ τοσούτων αὐτοῦς ἐλκόντων πραγμάτων , ἐπὶ τῆς διαβολικῆς ταύτης μένοντες ὠμότητος ; Οὐδὲ γὰρ ἡρεσώθη τῷ θανάτῳ καὶ τῷ σταυρῷ μόνον , ἀλλὰ καὶ πένθες γενόμενος κατεδέξατο καὶ ξένος καὶ ἀλήτης καὶ γυμνός , καὶ εἰς δεσμωτήριον ἐμπέσειν , καὶ ἀρώσταν ὑπομεῖναι , ἵνα χάν οὕτως ἐκκαλεσάσθαι . Εἰ γὰρ μὴ ἀμείψαι με , φησίν , ὡς ὑπὲρ σοῦ τὶ παθόντα , διὰ τὴν πεινίαν ἐλέησον . Εἰ δὲ μὴ βούλει διὰ τὴν πεινίαν ἐλεήσαι , διὰ τὴν νόσον ἐπικαμφῶσθι , διὰ δὲ τὸ δεσμωτήριον [ 602 ] ἐπικλᾶσθι · εἰ δὲ μὴδὲ ταῦτά σε ποιεῖ φιλάνθρωπον , διὰ τὸ κοῦφον τῆς αἰτήσεως ἐπίνευσον . Οὐδὲν γὰρ αὐτῷ πολυτελές , ἀλλὰ ἄρτον καὶ στέγην καὶ ῥημάτιον παράληψιν . Εἰ δὲ καὶ μετὰ ταῦτα ἐπὶ μένει · ἄγριος ὤν , χάν διὰ τὴν βασιλείαν γενοῦ βελτιών , χάν διὰ τὰ ἔπαθλα ἄ ὑπεσχόμην . Ἄλλ’ οὐδὲ ἐκεῖνιν ἐστὶ τῇ σοὶ λόγος ; Κἄν πρὸς τὴν φύσιν αὐτὴν ἐπικλᾶσθι , γυμνὸν ὄρων , καὶ τῆς γυμνότητος ἀναμνησθῇτι ἐκείνης , ἣν ἐγυμνώθη ἐπὶ τοῦ σταυροῦ διὰ σὲ . Εἰ δὲ ἐκείνης οὐ βούλει , χάν ταύτης , ἣν διὰ τῶν πενήτων γυμνούμαι . Ἐδετήθη τότε διὰ σὲ , ἀλλὰ καὶ νῦν διὰ σὲ , ἵνα εἴτε ἐντεῦθεν , εἴτε ἐνθεν προαχθεῖς , βουληθῇς ποιῆσαι τινα ἔλεον · ἐνθέουσα διὰ σὲ , πάλιν πεινῶ διὰ σὲ · ἐδῆφσα χρημάμενος ἐπὶ τοῦ σταυροῦ , διψῶ καὶ διὰ τῶν πενήτων , ἵνα καὶ ἐξ ἐκείνου καὶ ἐκ τούτων ἐπισπάσωμαί σε πρὸς ἐμαυτὸν , καὶ ποιήσω φιλάνθρωπον ἐπὶ σωτηρίᾳ τῇ σῇ . διὰ τοῦτο καὶ μυρίων ὀφειλόντα σε ἐξεργετημάτων ἀμοιβὴν ἐμοί , οὐχ ὡς ὀφειλόντα ἀπαιτῶ , ἀλλ’ ὡς χαριζόμενον σε σπεφών , καὶ βασιλείαν δωρούμεν ἀντὶ τῶν μικρῶν τούτων . Οὐδὲ γὰρ λέγω , Αὐδὸν μοι τὴν πεινίαν , οὐδὲ , Χάρισαι μοι πλοῦτον , καίτοι γε ἐπὶγευσά διὰ σὲ · ἀλλ’ ὅμως ἄρτον αὐτῷ καὶ ἱμάτιον καὶ λιμοῦ παραμυθίαν μικράν . Κἄν εἰς δεσμωτήριον ἐμπέσω , οὐχ ἀναγκάζω τὰ δεσμὰ λύσαι καὶ ἐκβάλειν , ἀλλ’ ἐν ἐπιζητῶ μόνον , ἵνα ἴδῃς δεδεμένον διὰ σὲ , καὶ ἀρκοῦσαν ἔλαβον χάριν , καὶ ὑπὲρ τούτου μόνου τὸν οὐρανὸν σοι χαρίζομαι . Καίτοι γε ἤν χαλεπωτάταν σε ἐλύσα δεσμῶν , ἀλλ’ ἐμοὶ μόνον ἄρκει , ἄν βουληθῇς ἰδεῖν με δεδεμένον . Δύναμαι μὲν γὰρ χωρὶς τούτων σε στερφῶν , βούλομαι δὲ σοὶ καὶ ὀφέλετης εἶναι , ἵνα φέρῃ σοι τινα καὶ παρόδους οὐ στερφῶν . Καὶ διὰ τοῦτο καὶ δυνάμενος ἐμαυτὸν θρέψαι , περιἔρχομαι προσαιτῶν , καὶ ταῖς θύραις σου παριστάμενος · προτείνω χεῖρα . Παρὰ σοῦ γὰρ τραφῆναι ἐπιθυμῶ · φιλῶ γὰρ σε σφόδρα · διὸ καὶ τῆς τραπέζης ἐρῶ τῆς σῆς , ὁ τοῖς φιλοῦσιν ἔθος ἐστὶ , καὶ ἐγκαλλωπίζομαι τοῦτο , καὶ τοῦ θεάτρου παρόντος τῆς οἰκουμένης , ἀναχρύπτω σε τότε , καὶ πάντων ἀκούωντων , ἐνδείκνυμαι τὸν τροφέα τὸν ἐμὸν . Καίτοι γε ἡμεῖς ἔταν παρὰ τινος τραφώμεν , αἰσχυνόμεθα τοῦτο καὶ συσκιάζομεν · αὐτὸς δὲ ἐπεὶδὴ σφόδρα ἡμᾶς φιλεῖ , χάν ἡμεῖς σιγώμεν , ἀναγορεύει τότε τὸ γεγενημένον μετὰ πολλῶν τῶν ἐγκωμιῶν , καὶ οὐχ αἰσχύνεται εἰπεῖν , ὅτι καὶ γυμνὸν ὄντα αὐτὸν περιεβάλομεν , καὶ πεινῶντα ἐθρέψαμεν . Ταῦτ’ οὖν ἅπαντα ἐννοοῦντες , μὴ μέχρι τῶν ἐπαίνων στῶμεν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπιτελέσωμεν τὰ εἰρημένα . Τί γὰρ ἔργος τῶν κρότων καὶ τῶν βορβύων τούτων ; Ἐν ζητῶ παρ’ ὑμῶν μόνον , τὴν διὰ τῶν ἔργων ἐπίδειξιν , τὴν διὰ τῶν πραγμάτων ὑπακοήν · τοῦτο ἐπαίνος ἐμοί , τοῦτο κέρδος ὑμῖν , τοῦτο διαθήματος μοι λαμπρότερον . Τοῦτον τοίνυν ἀπελθόντες καὶ ὑμῖν καὶ ἐμοὶ κατασκευάσατε τὸν στέφανον διὰ τῆς τῶν πενήτων χειρός , ἵνα καὶ κατὰ τὸν παρόντα βίον χρηστῇ συντραφώμεν ἐλπίδι , καὶ πρὸς τὴν μέλλουσαν ἀποθανόντες ζωὴν , [ 603 ] τῶν μυρίων ἐπιτυχώμεν ἀγαθῶν · ὧν γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἀγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: γῆ . φρίζω τοίνυν ὅσος μηδέ χρῆμα διά ὁ θεός καταφρονέω · μᾶλλον δέ , ὅσος μηδέ χρῆμα διά ἐγώ αὐτός καταφρονέω . Παῦλος γάρ μόνος εἰμί ὁ διά ὁ Χριστός γηρόω ἅπας πάσχω , οὖον διά βασίλειος οὐδέ διά ὁ αὐτός τιμή , ἀλλά διά ὁ πρός ἐκεῖνος εὔνοια . ἡμός δέ οὔτε ὁ Χριστός , οὔτε ὁ ὁ Χριστός , ὁ βιωτικός ἀφικνέομαι πρᾶγμα , ἀλλά ὡς ὄφις ἢ ἷγμαι ἢ χοῖρος , ἢ καί οὗτος πᾶς ὁμοῦ , οὕτως ἐν ὁ ἴδιος συρρόμῃ . τις γάρ ὁ θηρίον ἐκεῖνος ἐγώ ἀγαθός , ὁ τοσοῦτος καί τηλικόσδε ἔχω παράδειγμα , καί ἐπί κάτω βλέπω , καί μηδέ μικρός ἀναβλέπω πρός ὁ οὐρανός ἀνέχω ; ἄλλος ὁ μέν θεός καί ὁ υἱός ἐκδίδωμι · οὖον δέ οὐδέ ἄρτος μεταδίδωμι αὐτός ὁ διά σύ ἐκδίδωμι , ὁ διά σύ σφάζω . ὁ πατήρ διά σύ αὐτός οὐ φείδομαι , καί οὗτος γιγνώσκω εἰμί Παῖς · σύ δέ αὐτός καί λιμός τήκω περιοράω , καί οὗτος ἀπό ὁ αὐτός μέλλω ἀναλίσκω , καί διά σαυτοῦ ἀναλίσκω . τις οὗτος ὁ παρανομία χείρων γίγνομαι ἄν ; ἐκδίδωμι διά σύ , σφάζω διά σύ , περιέρχομαι πεινάω διά σύ , ἐκ ὁ αὐτός δίδωμι ἵνα αὐτός ὠφελέω , καί οὐδέ οὗτος δίδωμι . Ποῖον οὖν ἄν ἄγω ἀναίσθητος λίθος , ὁ τοσοῦτος αὔτεος ἕλκω πρᾶγμα , ἐπί ὁ διαβολικός οὗτος Μένων ὠμότης ; οὐδέ γάρ ἡρεσώθη ὁ θάνατος καί ὁ σταυρός μόνος , ἀλλά καί πένθος γίγνομαι καταδέχομαι καί ξένος καί ἀλήτης καί γυμνός , καί εἰς δεσμωτήριον ἐμπίπτω , καί ἀρόω ὑπομένω , ἵνα χήν οὕτως ἐκκαλέω . εἰμί γάρ μή ἀμείβω ἐγώ , φημί , ὡς ὑπέρ σύ τίς πάθος , διά ὁ πηνιάω ἐλεέω . εἰμί δέ μή βούλομαι διά ὁ πηνιάω ἐλεέω , διά ὁ νόσος ἐπικάμπτω , διά δέ ὁ δεσμωτήριον [ 602 ] ἐπικλάω · εἰμί δέ μηδέ οὗτος σύ ποιέω φιλάνθρωπον , διά ὁ κοῦφος ὁ αἴτησις ἐπινεύω . οὐδείς γάρ αὐτός πολυτελής , ἀλλά ἄρτος καί στέγη καί ῥημάτιον παράληψις . εἰμί δέ καί μετά οὗτος ἐπί μένω · ἄγριος εἰμί , χήν διά ὁ βασίλειος γίγνομαι βελτιόω , χήν διά ὁ ἔπαθλον ὅς ὑπισχνέομαι . ἄλλος οὐδέ ἐκεῖνος εἰμί ὁ σύ λόγος ; κἀν πρός ὁ φύσις αὐτός ἐπικλάω , γυμνός σύργαστρος , καί ὁ γυμνότης ἀναμιμνήσκω ἐκεῖνος , ὅς γυμνόω ἐπί ὁ σταυρός διά σύ . εἰμί δέ ἐκεῖνος οὖον βούλομαι , χήν οὗτος , ὅς διά ὁ πένης γυμνόω . Ἐδετήθη τότε διά σύ , ἀλλά καί νῦν διά σύ , ἵνα εἴτε ἐντεῦθεν , εἴτε ἐν προάγω , βούλομαι ποιέω τις ἔλεος · ἐνθέω διά σύ , πάλιν πεινάω διά σύ · ἐσθίω χράω ἐπί ὁ σταυρός , διψάω καί διά ὁ πένης , ἵνα καί ἐκ ἐκεῖνος καί ἐκ οὗτος ἐπισπάω σύ πρός ἐμαυτοῦ , καί ποιέω φιλάνθρωπον ἐπί σωτηρία ὁ σός . διά οὗτος καί μυρίος ὀφείλω σύ ἐξεργετημάτων ἀμοιβή ἐγώ , οὐ ὡς ὀφείλω ἀπαιτέω , ἀλλά ὡς χαρίζομαι σύ σπεφών , καί βασίλειος δωρέω ἀντί ὁ μικρός οὗτος . οὐδέ γάρ λέγω , Αὐδὸν ἐγώ ὁ πηνιάω , οὐδέ , χαρίζομαι ἐγώ πλοῦτος , καίτοι γε ἐπὶγευσά διά σύ · ἀλλά ὅμως ἄρτος αὐτός καί ἱμάτιον καί λιμός παραμυθία μικρός . κἀν εἰς δεσμωτήριον ἐμπίπτω , οὐ ἀναγκάζω ὁ δεσμός λύω καί ἐκβάλλω , ἀλλά ἐν ἐπιζητέω μόνος , ἵνα ὁράω δήω διά σύ , καί ἀρκέω λαμβάνω χάρις , καί ὑπέρ οὗτος μόνος ὁ οὐρανός σύ χαρίζομαι . καίτοι γε ἐάν χαλεπός σύ λύω δεσμός , ἀλλά ἐγώ μόνος ἀρκέω , ἄν βούλομαι ὁράω ἐγώ δήω . δύναμαι μέν γάρ Χωρὶς οὗτος σύ στερφόω , βούλομαι δέ σύ καί ὄφελος εἰμί , ἵνα φέρω σύ τις καί πάροδος οὖον στερφόω . καί διά οὗτος καί δύναμαι ἐμαυτοῦ τρέφω , περιέρχομαι προσαίτης , καί ὁ θύρα σύ παρίστημι · προτείνω χείρ . παρά σύ γάρ τρέφω ἐπιθυμέω · φιλέω γάρ σύ σφόδρα · διό καί ὁ τράπεζα εἴρω ὁ σός , ὁ ὁ φιλέω ἔθος εἰμί , καί ἐγκαλλωπίζομαι οὗτος , καί ὁ θέατρον πάρειμι ὁ οἰκέω , ἀνακρύπτω σύ τότε , καί πᾶς ἀκούω , ἐνδείκνυμι ὁ τροφεύς ὁ ἐμός . καίτοι γε ἐγώ ἔτης παρά τις τρέφω , αἰσχύνω οὗτος καί συσκιάζω · αὐτός δέ ἐπειδή σφόδρα ἐγώ φιλέω , χήν ἐγώ σιγάω , ἀναγορεύω τότε ὁ γίγνομαι μετά πολύς ὁ ἐγκώμιον , καί οὐ αἰσχύνω εἶπον , ὅτι καί γυμνός εἰμί αὐτός περιβάλλω , καί πεινάω τρέφω . ταῦτα οὖν ἅπας ἐννοέω , μή μέχρι ὁ ἔπαινος ἵστημι μόνος , ἀλλά καί ἐπιτελέω ὁ εἴρω . τις γάρ ἔργος ὁ Κρότων καί ὁ βορβύων οὗτος ; ἐν ζητέω παρά σύ μόνος , ὁ διά ὁ ἔργον ἐπίδειξις , ὁ διά ὁ πρᾶγμα ὑπακοή · οὗτος ἔπαινος ἐγώ , οὗτος κέρδος σύ , οὗτος διάθημα ἐγώ λαμπρός . οὗτος τοίνυν ἀπέρχομαι καί σύ καί ἐγώ κατασκευάζω ὁ στέφανος διά ὁ ὁ πένης χείρ , ἵνα καί κατά ὁ πάρειμι βίος χρηστός συντρέφω ἐλπίς , καί πρός ὁ μέλλω ἀποθνῄσκω ζωή , [ 603 ] ὁ μυρίος ἐπιτυγχάνω ἀγαθός · ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .