joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0650.4
δ . Εἶτα οὐχ αἰσχυνοῦμεθα , ὅτι ὁ τοῦ διαβόλου καὶ τῶν δαιμόνων ἔρως ἰσχύει ἔχει , ταύτην οὐ δυνάμενοι περὶ τὴν κατὰ Θεὸν ἐπιδείξαι φιλίαν ; οὐχ ἐννοοῦς , ὅτι τοῦτο μεγίστον ἐστὶν ὅπλον κατὰ τοῦ διαβόλου · οὐ συνορᾷς , ὅτι παρέστησεν ὁ πονηρὸς δαίμων ἐκεῖνος , ἕλκων πρὸς ἑαυτὸν τὸν μισούμενον , καὶ βουλόμενος πλεονεκτῆσαι τὸ μέλος ; σὺ δὲ παραστῆσαι , καὶ τὸ ἐπαθλον προδίδως τῇ μάχῃ ; Καὶ γὰρ ἐπαθλον ὁ ἀδελφὸς ἐν τῷ μέσῳ κεῖται · κἂν περιγένη , σὺ τὸν στέφανον ἔλαβες · ἂν δὲ βλημῆτῃ , ἀστεφάνωτος ἀνεχώρησας . Παύσαι τοίνυν τὸ σατανικὸν ἐκεῖνο φθεγγόμενος ῥῆμα , ὅτι Ἐὰν ἀδελφὸς μου μισή με , οὐδὲ ἰδεῖν αὐτὸν βούλομαι . Οὐδὲν γὰρ αἰσχρότερον τοῦ ῥήματος τούτου , καὶτοι σε εὐγενεῖς αὐτῇ ψυχῆς δεῖγμα εἶναι τίθενται οἱ πολλοί · ἀλλ’ οὐδὲν τούτων δυσγενέστερον οὐδὲ ἀνοητότερον οὐδὲ ἀμώτερον . Διὸ δὴ μάλιστα καὶ πενθῶ , ὅτι τὰ τῆς κακίας ἀρετὴ εἶναι νομίζουσιν οἱ πολλοί , καὶ ὑπερορᾶν καὶ καταφρονεῖν , λαμπρὸν ἐδοξεν εἶναι καὶ σεμνόν · ὅπερ μεγίστη παγὶς ἐστὶ τοῦ διαβόλου , τὸ καὶ ἀγαθὸν περιδεῖναι δοξάν τῇ πονηρίᾳ · διὸ καὶ δυσσέλλειπτος γίνεται . Καὶ γὰρ πολλὰν ἔχω γε ἔχουσα σεμνυνωμένων ἐπὶ τῷ μὴ προσίεσθαι τοὺς ἀποστρεφόμενους αὐτοῖς · καὶτοι γε ὁ Δεσπότης σου καὶ ἐγκαλωπίζεται τοῦτο . Ποσάκις γοῦν αὐτὸν διεπτυσαν ἄνθρωποι ; ποσάκις ἀπεστράφησαν ; αὐτὸς δὲ οὐ παύεται ἐπιτρέχων . Μὴ τοίνυν λέγε , ὅτι Οὐ δύναμαι προσίστασθαι τοὺς μισοῦντας , ἀλλ’ εἶπε , ὅτι Οὐ δύναμαι διαπτύσαι τοὺς διαπτύοντας . Τοῦτο τοῦ μαθητοῦ [ 724 ] τοῦ Χριστοῦ τὸ ῥῆμα , ὡς τὸ γε ἕτερον τοῦ διαβόλου · τοῦτο λαμπροὺς ἐποίησε καὶ ἐνδόξους , ὡς τὸ γε ἕτερον αἰσχρὰ καὶ καταγελάστους . Διὰ τοῦτο θαυμαζόμεθα Μωϋσέα , ὅτι καὶ τοῦ Θεοῦ λέγοντος , Ἐασόν με , καὶ θυμωθεῖς ἐκτιμῶ αὐτούς , οὐχ ἡδυνήθη διαπτύσαι τοὺς πολλάκις αὐτὸν ἀποστραφέντας , ἀλλ’ ἔλεγεν , Εἰ μὴ ἀρχῆς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν , ἀρες · εἰ δὲ μή , κἀμὲ ἐξαλείψον . Θεοῦ γὰρ φίλος ἦν καὶ μύστης . Μὴ δὴ σεμνυνώ -
Lemmas: δ . εἶτα οὐ αἰσχύνω , ὅτι ὁ ὁ διάβολος καί ὁ δαίμων Ἔρως ἰσχύω ἔχω , οὗτος οὖον δύναμαι περί ὁ κατά θεός ἐπιδείκνυμι φίλιος ; οὐ ἐννοέω , ὅτι οὗτος μέγας εἰμί ὅπλον κατά ὁ διάβολος · οὖον συνοράω , ὅτι παρίστημι ὁ πονηρός δαίμων ἐκεῖνος , ἕλκω πρός ἑαυτοῦ ὁ μισέω , καί βούλομαι πλεονεκτέω ὁ μέλος ; σύ δέ παρίστημι , καί ὁ ἔπαθλον προδίδωμι ὁ μάχομαι ; καί γάρ ἔπαθλον ὁ ἀδελφός ἐν ὁ μέσος κεῖμαι · κἀν περιγίγνομαι , σύ ὁ στέφανος λαμβάνω · εἄν δέ βλημῆτῃ , ἀστεφάνωτος ἀναχωρέω . παύω τοίνυν ὁ σατανικός ἐκεῖνος φθέγγομαι ῥῆμα , ὅτι ἐάν ἀδελφός ἐγώ μισέω ἐγώ , οὐδέ ὁράω αὐτός βούλομαι . οὐδείς γάρ αἰσχρός ὁ ῥῆμα οὗτος , καίτοι σύ εὐγενής αὐτός Ψυχή δεῖγμα εἰμί τίθημι ὁ πολύς · ἀλλά οὐδείς οὗτος δυσγενής οὐδέ ἀνόητος οὐδέ ἀμώτερον . Διὸ δή μάλιστα καί πενθέω , ὅτι ὁ ὁ κακία ἀρετή εἰμί νομίζω ὁ πολύς , καί ὑπεροράω καί καταφρονέω , λαμπρός δοκέω εἰμί καί σεμνός · ὅσπερ μέγας παγίς εἰμί ὁ διάβολος , ὁ καί ἀγαθός περιδένω δόξα ὁ πονηρία · διό καί δυσσέλλειπτος γίγνομαι . καί γάρ πολύς ἔχω γε ἔχω σεμνύνω ἐπί ὁ μή προσίημι ὁ ἀποστρέφω αὐτός · καίτοι γε ὁ Δεσπότης σύ καί εγκαλωπιζω οὗτος . ποσάκις γοῦν αὐτός διαπτύω ἄνθρωπος ; ποσάκις ἀποστρέφω ; αὐτός δέ οὖον παύω ἐπιτρέχω . μή τοίνυν λέγω , ὅτι οὖον δύναμαι προσίστημι ὁ μισέω , ἀλλά εἶπον , ὅτι οὖον δύναμαι διαπτύω ὁ διαπτύω . οὗτος ὁ μαθητής [ 724 ] ὁ Χριστός ὁ ῥῆμα , ὡς ὁ γε ἕτερος ὁ διάβολος · οὗτος λαμπρός ποιέω καί ἔνδοξος , ὡς ὁ γε ἕτερος αἰσχρός καί καταγέλαστος . Ζεύς οὗτος θαυμάζω Μωϋσῆς , ὅτι καί ὁ Θεός λέγω , ἐάω ἐγώ , καί θυμόω εκτιμώ αὐτός , οὐ δύναμαι διαπτύω ὁ πολλάκις αὐτός ἀποστρέφω , ἀλλά λέγω , εἰμί μή ἀρχή αὐτός ὁ ἁμαρτία , Ἄρης · εἰμί δέ μή , ἐγώ ἐξαλείφω . Θεός γάρ φίλος εἰμί καί μύστης . μή δή σεμνύνω -