joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0474.3
χόλασιν καὶ τιμωρίαν ἠπείλησε ; Δι’ αὐτὸ τοῦτο τὸ φιλεῖν · καὶ γὰρ ἐκκόπτων σου τὴν πονηρίαν , καὶ ὡςπερ τινὶ χαλίναυ τῷ φόβῳ κατέχων σου τὴν ἐπὶ τὰς χεῖρας ὁρμὴν , πάντα ποιεῖ καὶ πραγματεύεται , καὶ διὰ τῶν χρηστῶν καὶ διὰ τῶν λυπηρῶν ἀναστέλλων σε τὰς ἐπὶ τὰ κάτω φορὰς , καὶ πρὸς ταῦτον ἐπανάγων καὶ ἀπάγων τὸ κακίας πᾶσος , ἢ γένεσις ἐστὶ χαλεπωτέρα . Εἰ δὲ γελᾷς ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις , καὶ μυριάκις ἐν πονηρίᾳ ζῆν ἐθέλεις , ἢ μίαν κολάζεσθαι ἡμέραν , θαυμαστὸν οὐδέν · καὶ γὰρ καὶ τοῦτο σου τῆς ἀτελοῦς γνώμης σημεῖον , καὶ τῆς ἐσθῆς καὶ τῆς ἀνάτου νόσου · ἐπεὶ καὶ τὰ παιδία τὰ μικρὰ ὅταν ἴδῃ τὸν ἰατρὸν ἢ πῦρ ἢ τομὴν ἐπάγοντα , φεύγει καὶ ἀποτρέπει ἀλλοῦσθαι καὶ σπαρταζόμενα , καὶ μᾶλλον αἱρεῖται διηνεκῶς σηπεδόνι σώματος ἐναπολέσθαι , ἢ πρόσκαιρον ὑπομείναντα πόνον , τὰ μετὰ ταῦτα ἀπολαύειν ὑγείας . Οἱ δὲ νοῦν ἔχοντες ἴσασι , τὸ τὸ νοσεῖν τοῦ τέμνεσθαι χαλεπωτέρον , ὡςπερ οὖν τὸ κακῶς εἶναι τοῦ κολάζεσθαι χειρόν · τὸ μὲν γὰρ θεραπεύεσθαι καὶ ὑγιαίνειν ἐστὶ , τὸ [ 517 ] δὲ ἀπολλύσθαι καὶ ἐν ἀρρωστίᾳ εἶναι διηνεκές . Ὅτι δὲ ἀρρωστίας ὑγεία βέλτιον , παντὶ πού δήλον · ἐπεὶ καὶ τοὺς ληστὰς , οὐχ ὅταν διορτύωνται τὰς πλευράς , δακρύειν δεῖσιν , ἀλλ’ ὅταν διορτύωνται τοὺς καὶ φονεύσων . Εἰ γὰρ βέλτιον ψυχὴ σώματος , ὡςπερ οὖν καὶ βέλτιον , ταύτης ἀπολλυμένης , μᾶλλον στενεῖν δίκαιον καὶ ἀθροῦσθαι · εἰ δὲ μὴ αἰσθάνοιο , καὶ ταύτῃ μεζόνων αὐτὴν πανθεῖν δεῖ . Καὶ γὰρ τοὺς ἐρωτᾶς ἀκόλαστον ἐρωτὰ τῶν πυρεττόντων χαλεπῶς μᾶλλον ἐλεεῖν δεῖσιν , καὶ τοὺς μεθυσόντας τῶν βασανιζομένων . Καὶ εἰ ταῦτα χαλεπώτερα , φησίν , διὰ τί μᾶλλον αὐτὰ αἱρούμεθα ; Ὅτι πολλοὺς τῶν ἀνθρώπων , κατὰ τὴν παροιμίαν , ἀρέσκει τὰ χειρῶ , καὶ ταῦτα αἱροῦνται , τὰ ἀμείνω παρατρέχοντες . Ὅπερ καὶ ἐν ἄδεσμοις ὁρᾷν ἐστί , καὶ ἐν πολιτείαις , καὶ ἐν ζήλοις βίων , καὶ ἐν ἡδονῇ ἀπολαύσει , καὶ ἐν γυναιξί , καὶ ἐν οἰκίαις , καὶ ἐν ἀνδραπόδοις , καὶ ἐν ἄγροις , καὶ ἐπὶ τῶν ἄπαντων γιγνόμενον . Τί γὰρ ἤδον , εἴπέ μοι , γυναιξὶν ἢ ἀρρεσι μέγνυσθαι ; γυναιξὶν ἢ ἡμιόνῳ ; Ἀλλ’ ὅμως πολλοὺς εὐρήσομεν γυναῖκας μὲν παρατρέχοντας , ἄγροισ δὲ μεγνυμένους , καὶ ἀρρεσίν σώμασιν ἐνυβρίζοντας , καίτοι τὰ κατὰ φύσιν τῶν παρὰ φύσιν ἤδίων .
Lemmas: χολάς καί τιμωρία ἀπειλέω ; διά αὐτός οὗτος ὁ φιλέω · καί γάρ ἐκκόπτω σύ ὁ πονηρία , καί ὡς τις χαλιναυς ὁ φόβος κατέχω σύ ὁ ἐπί ὁ χείρ ὁρμή , πᾶς ποιέω καί πραγματεύομαι , καί διά ὁ χρηστός καί διά ὁ λυπηρός ἀναστέλλω σύ ὁ ἐπί ὁ κάτω φορά , καί πρός ταῦτος ἐπανάγω καί ἀπάγω ὁ κακία Πάσος , ἢ γένεσις εἰμί χαλεπός . εἰμί δέ γελάω ἐπί ὁ εἴρω , καί μυριάκις ἐν πονηρία ζῶ ἐθέλω , ἢ εἷς κολάζω ἡμέρα , θαυμαστός οὐδείς · καί γάρ καί οὗτος σύ ὁ ἀτελής γνώμη σημεῖον , καί ὁ ἐσθής καί ὁ ἄνατος νόσος · ἐπεί καί ὁ παιδίον ὁ μικρός ὅταν ὁράω ὁ ἰατρός ἢ πῦρ ἢ τομή ἐπάγω , φεύγω καί ἀποτρέπω αλλουω καί σπαρταζόμενα , καί μᾶλλον αἱρέω διηνεκής σηπεδών σῶμα ἐναπολύω , ἢ πρόσκαιρος ὑπομένω πόνος , ὁ μετά οὗτος ἀπολαύω ὑγεία . ὁ δέ νόος ἔχω οἶδα , ὁ ὁ νοσέω ὁ τέμνω χαλεπός , ὡς οὖν ὁ κακῶς εἰμί ὁ κολάζω χείρων · ὁ μέν γάρ θεραπεύω καί ὑγιαίνω εἰμί , ὁ [ 517 ] δέ ἀπόλλυμι καί ἐν ἀρρωστία εἰμί διηνεκής . ὅτι2 δέ ἀρρωστία ὑγεία ἀγαθός , πᾶς πού δῆλος · ἐπεί καί ὁ ληστής , οὐ ὅταν διορτυιημι ὁ πλευρά , δάκρυ δίειμι , ἀλλά ὅταν διορτυιημι ὁ καί φονεύω . εἰμί γάρ ἀγαθός ψυχή σῶμα , ὡς οὖν καί ἀγαθός , οὗτος ἀπόλλυμι , μᾶλλον στένω Δίκαιος καί αθρουω · εἰμί δέ μή αἰσθάνομαι , καί οὗτος μέγας αὐτός πάσχω δεῖ . καί γάρ ὁ Ἐρωτᾶς ἀκόλαστος ἐρωτάω ὁ πυρέσσω χαλεπῶς μᾶλλον ἐλεέω δίειμι , καί ὁ μεθύσκω ὁ βασανίζω . καί εἰμί οὗτος χαλεπός , φημί , διά τίς μᾶλλον αὐτός αἱρέω ; ὅτι2 πολύς ὁ ἄνθρωπος , κατά ὁ παροιμία , ἀρέσκω ὁ χειρόω , καί οὗτος αἱρέω , ὁ ἀγαθός παρατρέχω . ὅπερ καί ἐν ἄδεσμος ὁράω εἰμί , καί ἐν πολιτεία , καί ἐν ζῆλος Βίων , καί ἐν ἡδονή ἀπολαύω , καί ἐν γυνή , καί ἐν οἰκίον , καί ἐν ἀνδράποδον , καί ἐν ἀγρός , καί ἐπί ὁ ἅπας γίγνομαι . τις γάρ ἀείδω , εἶπον ἐγώ , γυνή ἢ ἄρσην μίγνυμι ; γυνή ἢ ἡμίονος ; ἀλλά ὅμως πολύς εὑρίσκω γυνή μέν παρατρέχω , ἀγρός δέ μίγνυμι , καί ἄρσην σῶμα ἐνυβρίζω , καίτοι ὁ κατά φύσις ὁ παρά φύσις ἡδύς .