joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0698.3
ἡ . Ταῦτα καὶ ἡμεῖς ποθῶμεν , καὶ σπουδάσωμεν μετανοῆσαι , καὶ διὰ τῆς μετανοίας πάλιν ἀσπίλοι γενέσθαι , καθὼς καὶ πρὸ τοῦ καταπεσεῖν . Τοιούτων γὰρ ἐστὶ τὸ εἶδος καὶ ἡ δύναμις τοῦ τιμίου κτίσματος τῆς μετανοίας · εἰς τὴν πρώτην τιμὴν , ἣν εἶχε πρὸ τοῦ σφάλματος , ἀποκαθίστα πάλιν τὸν μετανοοῦντα . Τολμῶ εἰπεῖν , ὅτι καὶ ὑψηλότεροί τινες γεγόνασι . [ 777 ] Πολλὰ κοσμιώσαντες , καὶ περισσώτερος δακρύσαντες , ἀπέπλυνναν τὴν δυσωδίαν τῆς ἁμαρτίας κατὰ τὸν λέγοντα · Πλύνεις με , καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι . Σπουδῆς δὲ πολλῆς χρεία , ὅτι τῇ ὥρᾳ οὐκ οἴδαμεν , ὁ ἀπαίων ἀρτάται , καὶ οὐδεὶς ὁ ρύμενος . Ὦθεν ἡ θεία φωνὴ ἀπαύτως βοᾷ , Γίνεσθε ἕτοιμοι . Ὁ κρῖνειν λαχὼν , φεύγε τοῦ κρίνειν , τὸ Κυρίῳ λέγοντος , Μὴ κρίνετε · καὶ μὴ παρασιτῶ πάλιν διακαταπονούμενον , ἀλλὰ τοῦ Κυρίου μνημονεύε τοῦ λέγοντος · Μὴ κρίνετε κατ’ ὄψιν , ἀλλὰ τὸν δίκαιον κρίσιν κρίνατε · καὶ πάλιν · Μὴ καταδικάσῃτε , καὶ οὐ μὴ καταδικασθῆτε . Εἰ δὲ τὸν ἕτερον κρίνεις σὺ τὰ αὐτὰ πράσσεις , οὐκ ἐκφεύξεις τὸ κρῖμα τοῦ Θεοῦ . Ἀκούεις τοῦ Ἀποστόλου ἐπιζητούντος τοὺς τοιούτους καὶ λέγοντος · Διὸ ἀναπολόγητος εἶ , ἄνθρωπε , ὁ κρίνων τοὺς τοιαῦτα πράσσοντας , καὶ ποιοῦν αὐτά · ἐν ᾧ γὰρ κρίνεις τὸν ἕτερον , σεαυτὸν κατακρίνεις · ὁ γὰρ διδάσκων ἕτερον , σεαυτὸν οὐ διδάσκεις ; ὁ κηρύσσων μὴ κλέπτειν , κλέπτεις ; ὁ λέγων μὴ μοιχεύειν , μοιχεύεις ; Ἐκβαλε πρῶτον τὴν δοχὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου , καθὼς ἔφη ὁ Κύριος · Ἐν ᾧ γὰρ , φησίν , κρίματι κρίνετε , κριθήσεσθε . Ὦρα οὖν ὁ κρίνων , μὴ λάβῃς ὥρα ἐπ’ ἀθώις · γέγραπται γὰρ · Οὐαὶ οἱ δικαιούμενοι τὸν ἀσεβῆ ἐνεκεν δώρων , καὶ τὸν δίκαιον τοῦ δικαίου ἀρτοῦντες . Εἰ τις οὖν τῶν δικαστῶν καὶ κριτῶν εὑρὶ ἐαυτὸν ἐνοχὸν ἐν τούτοις , σπουδῆς διὰ μετανοίας ἐαυτὸν ἀνέχλυτον ποιήσαι · ἰδοὺ γὰρ ὁ κριτὴς τῶν κριτῶν πρὸ τῶν θυρῶν ἕστηκε . Μηκετὶ οὖν ἀλλήλους κρίνωμεν , ἀλλ’ ἀλλήλους ἀγαπήσωμεν , ἀλλήλοις βοηθῶμεν , ὑπὲρ ἀλλήλων εὐξώμεθα , ὅπως ἰσθώμεν ἀπεντεύξωμεν χάριτι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Εἰ τις τῷ θυμῷ καὶ τῇ ὀργῇ δεδουλωται , ἄκουε τοῦ Ἀποστόλου λέγοντος · Πᾶσα πικρία καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ ἀρρώστης ἀφ’ ὑμῶν · καὶ πάλιν · Ὀργὴ ἀνθρώπου δικαιοσύνην Θεοῦ οὐ καταργάσει · καὶ πάλιν , Ἀπόθασθε ὀργὴν , θυμόν , κακίαν , βλασφημίαν , αἰσχρολογίαν ἐκ τοῦ στόματός ὑμῶν . Προηγούμενος δὲ ἄκουε καὶ τοῦ προφήτου παρασιούντος σε · Πασίσα ἀπὸ ὀργῆς , καὶ ἐγκρατεῖσαι θυμοῦ . Εἶτα καὶ ὁ Σολομῶν φησίν · Ἀνδρὶ θυμῷ μὴ συναλλίζου . Ὁ γὰρ τοῦτού σου ἐστὶ δοῦλος Θεοῦ , ἀλλὰ τοῦ κατέχοντος αὐτὸν πάθους , καθὼς γέγραπται · Ὁ γὰρ ἥττηται , τοῦτο καὶ δεδούλωται . Καὶ διὰ τάχους τὴν ὀργὴν ἀναβλήσαντες , ἐμψύχως μετανοήσατε , ἵνα μὴ ἀρπαγῆντες ἀπενεύξητε εἰς τὸν τόπον ἐκείνον , ἔνθα συνάγεται τὰ τῆς ὀργῆς τέκνα , ἐξ οὐ δυσθέμεν χάριτι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Οἱ γαστριμαργοὶ καὶ κατασπαλαύνοντες ,
Lemmas: ὁ . οὗτος καί ἐγώ πίνω , καί σπουδάζω μετανοέω , καί διά ὁ μετάνοια πάλιν άσπιλος γίγνομαι , καθώς καί πρό ὁ καταπίπτω . τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ εἶδος καί ὁ δύναμις ὁ τίμιος κτίσμα ὁ μετάνοια · εἰς ὁ πρῶτος τιμή , ὅς ἔχω πρό ὁ σφάλμα , ἀποκαθίστημι πάλιν ὁ μετανοέω . τολμάω εἶπον , ὅτι καί ὑψηλός τις γίγνομαι . [ 777 ] Πολύς κοσμιωθεω , καί περισσός δάκρυ , ἀποπλύνω ὁ δυσωδία ὁ ἁμαρτία κατά ὁ λέγω · πλύνω ἐγώ , καί ὑπέρ χιών λευκαίνω . Σπουδή δέ πολύς χρεία , ὅτι ὁ ὥρα οὐ οἶδα , ὁ ἀπαίων ἀρτάω , καί οὐδείς ὁ ῥύομαι . ὤθω ὁ θεῖος φωνή ἄπαυτος βοάω , γίγνομαι ἑτοῖμος . ὁ κρίνω λαγχάνω , φεύγω ὁ κρίνω , ὁ κύριος λέγω , μή κρίνω · καί μή παρασιτέω πάλιν διακαταπονέω , ἀλλά ὁ κύριος μνημονεύω ὁ λέγω · μή κρίνω κατά ὄψις , ἀλλά ὁ Δίκαιος κρίσις κρίνω · καί πάλιν · μή καταδικάζω , καί οὖον μή καταδικάζω . εἰμί δέ ὁ ἕτερος κρίνω σύ ὁ αὐτός πράσσω , οὐ ἔκφευξις ὁ κρίμα ὁ Θεός . ἀκούω ὁ ἀπόστολος ἐπιζητέω ὁ τοιοῦτος καί λέγω · Διὸ ἀναπολόγητος εἰμί , ἄνθρωπος , ὁ κρίνω ὁ τοιοῦτος πράσσω , καί ποιέω αὐτός · ἐν ὅς γάρ κρίνω ὁ ἕτερος , σαυτοῦ κατακρίνω · ὁ γάρ διδάσκω ἕτερος , σαυτοῦ οὖον διδάσκω ; ὁ κηρύσσω μή κλέπτω , κλέπτω ; ὁ λέγω μή μοιχεύω , μοιχεύω ; ἐκβάλλω πρῶτος ὁ δοχός ἐκ ὁ ὀφθαλμός σύ , καθώς φημί ὁ Κύριος · ἐν ὅς γάρ , φημί , κρίμα κρίνω , κρίνω . ὤρα οὖν ὁ κρίνω , μή λαμβάνω ὥρα ἐπί Ἄθως · γράφω γάρ · οὐαί ὁ δικαιόω ὁ ἀσεβής ἕνεκα δῶρον , καί ὁ Δίκαιος ὁ Δίκαιος ἀρτέω . εἰμί τις οὖν ὁ δικαστής καί κριτής σύμμαρτυς ἑαυτοῦ ἔνοχος ἐν οὗτος , σπουδή διά μετάνοια ἑαυτοῦ ανεχλυος ποιέω · ἰδού γάρ ὁ κριτής ὁ κριτής πρό ὁ θύρα ἵστημι . μηκέτι οὖν ἀλλήλων κρίνω , ἀλλά ἀλλήλων ἀγαπάω , ἀλλήλων βοηθέω , ὑπέρ ἀλλήλων εὔχομαι , ὅπως ἵστημι απεντευξεω χάρις ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . εἰμί τις ὁ θυμός καί ὁ ὀργή δουλόω , ἀκούω ὁ ἀπόστολος λέγω · πᾶσα πικρία καί θυμός καί ὀργή ἀρρωστέω ἀπό σύ · καί πάλιν · Ὀργή ἄνθρωπος δικαιοσύνη Θεός οὖον καταργάσει · καί πάλιν , αποθεαομαι ὀργή , θυμός , κακία , βλασφημία , αἰσχρολογία ἐκ ὁ στόμα σύ . προηγούμενος δέ ἀκούω καί ὁ προφήτης παρασιούντος σύ · φασίζω ἀπό ὀργή , καί ἐγκρατέω θυμός . εἶτα καί ὁ Σολομών φημί · ἀνδρίς θυμός μή συναλίζω . ὁ γάρ οὗτος σύ εἰμί δοῦλος Θεός , ἀλλά ὁ κατέχω αὐτός πάθος , καθώς γράφω · ὁ γάρ ἡσσάομαι , οὗτος καί δουλόω . καί διά τάχος ὁ ὀργή ἀναβάλλω , ἔμψυχος μετανοέω , ἵνα μή ἀρπάζω απενευξεω εἰς ὁ τόπος ἐκεῖνος , ἔνθα συνάγω ὁ ὁ ὀργή τέκνον , ἐκ οὖον δυσθέμεν χάρις ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . ὁ γαστρίμαργος καί κατασπαλαύνοντες ,