joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0430.3
ε' . Ὡρᾶς πῶς μεῖζον τοῖς Ἰουδαίοις τὴν ἀνάγκην ἐπέστησε τοῦ τῇ χάριτι προσδραμεῖν ; Ἐπειδὴ γὰρ ἔλεγον , ὅτι οὐ δέονται τῆς χάριτος , διὰ μόνου τοῦ νόμου δικαιοῦμενοι , δείκνυσιν , ὅτι αὐτοὶ μᾶλλον τῶν Ἑλλήνων ἔδονται , εἰ γε μᾶλλον μέλλουσι κολάζεσθαι . Εἶτα πάλιν ἐπάγει λογισμὸν ἕτερον , τοῖς εἰρημένοις ἐπαγωνιζόμενος . Οὐ γὰρ οἱ ἀκούοντες τοῦ νόμου δίκαιοι παρὰ τῷ Θεῷ · Καλῶς προσέθηκε , Παρὰ τῷ Θεῷ · παρὰ μὲν γὰρ ἀνθρώποις ἴσως σερνοὶ δύνανται φαίνεσθαι καὶ μεγάλα κομπάζειν , παρὰ δὲ τῷ Θεῷ , τούναντιον ἄπαν . Οἱ ποιλὰ τοῦ νόμου δικαιούσονται μόνον . Εἰδὲ πῶς τῇ περιουσίᾳ κέχρηται εἰς τὸ ἐναντίον περιτρεπὼν τὸν λόγον ; Εἰ γὰρ διὰ τὸν νόμον ἀξιοῖς σωθῆναι , φησίν , πρῶτός σου ταύτην τὴν Ἕλλην στήσεται , ποιητὴν φανὲν τῶν ἐγγεγραμμένων . Καὶ πῶς ἐνι , φησίν , ἀκροάσῃ μὴ γενόμενον , ποιητὴν γενέσθαι ; Ἐνι , φησίν , οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῦ τοῦτο πολλῷ πλεόν . Οὐ γὰρ μόνον χωρὶς ἀκροάσεως ἐστι γενέσθαι ποιητήν , ἀλλὰ καὶ μετὰ ἀκροάσεως μὴ εἶναι τοῦτο · ὅπερ ὕστερον σαφέστερον τίθησι λέγων , καὶ μετὰ πλείονος τῆς περιουσίας · Ὁ διδάσκων ἕτερον , σεαυτὸν οὐ διδάσκεις ; Ἐνταῦθα δὲ τείως τὸ πρότερον κατασκευάζει . Ὅταν γὰρ ἔδην , φησίν , τὰ μὴ νόμου ἔχοντα , φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιεῖ , οὗτοι νόμου μὴ ἔχοντες , ἑαυτοῖς εἰσι νόμος . Οὐχ ἐκδιδλὼν τὸν νόμον , φησίν , ἀλλὰ καὶ ἐντεῦθεν δικαίως τὰ ἔθνη . Εἰδὲ πῶς ὑπορύπτων τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ τὴν δόξαν , οὐδεμιᾶν καθ' ἑαυτοῦ διώσι λαβὴν ὡς ἀτιμάζων τὸν νόμον , ἀλλὰ τούναντιον , ὡς ἐπαίρων καὶ μέγαν δείκνυς , οὕτω κατασκευάζει τὸ πᾶν ; Φύσει δὲ ὅταν εἴποι , τοῖς ἐκ φύσεως λέγει λογισμοῖς . Καὶ δείκνυσιν ἑτέρους ὄντας αὐτῶν βελτίους , καὶ τοῖς μείζον , διὰ τοῦτο βελτίους , ἐπειδὴ μὴ νόμου ἐλαβον , μηδὲ ἔχουσι τοῦτον , ψ δοκοῦσιν αὐτῶν πλεονεκτεῖν οἱ Ἰουδαῖοι . Διὰ τοῦτο γὰρ , φησίν , εἰσὶ θαυμαστοί , ὅτι νόμου οὐχ ἐδεξήσαντο , καὶ τὰ τοῦ νόμου πάντα ἐπεδείξαντο , τὰ ἔργα c , οὐ τὰ γράμματα , ταῖς διανοίαις αὐτῶν ἐγκολάψαντες . Τοῦτο γὰρ φησίν · Οὕτως ἐνδιδύκονται τὸ ἔργον τοῦ νόμου γραπτὸν εἰν ταῖς καρδίαις αὐτῶν , συμμαρτυρούσης αὐτοῖς τῆς συνειδήσεως , καὶ μεταξὺ ἀλλήλων τῶν λογισμῶν κατηγορούντων , ἢ καὶ ἀπολοουμένων , ἐν ἡμέρᾳ , ὅτε κρινεῖ ὁ Θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων , κατὰ τὸ Εὐαγγέλιόν μου , διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ὡρᾶς πῶς πάλιν παρέστησε τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ἐγγὺς ἦγαγε , κατασεῖεν αὐτῶν τὴν διάνοιαν , καὶ δείκνυς , ὅτι τούτους δεῖ τιμᾶσθαι μᾶλλον τούς χωρὶς νόμου τὰ τοῦ νόμου κατορθοῦν ὁπουδακάδας ; Ὁ δὲ μάλιστα ἐστι θαυμάσαι τῆς συνέσεως τῆς ἀποστολικῆς , τοῦτο δεῖσον
Lemmas: εἰ . Ὡρᾶς πῶς μείζων ὁ Ἰουδαῖος ὁ ἀνάγκη ἐφίστημι ὁ ὁ χάρις προστρέχω ; ἐπεί γάρ λέγω , ὅτι οὖον δήω ὁ χάρις , διά μόνος ὁ νόμος δικαιόω , δείκνυμι , ὅτι αὐτός μᾶλλον ὁ Ἕλλην ἐσθίω , εἰμί γε μᾶλλον μέλλω κολάζω . εἶτα πάλιν ἐπάγω λογισμός ἕτερος , ὁ εἴρω ἐπαγωνίζομαι . οὖον γάρ ὁ ἀκούω ὁ νόμος Δίκαιος παρά ὁ Θεός · καλῶς προστίθημι , Παρά ὁ Θεός · παρά μέν γάρ ἄνθρωπος ἴσως σερνοὶ δύναμαι φαίνω καί μέγας κομπάζω , παρά δέ ὁ Θεός , τουναντίον ἅπας . ὁ Ποΐλα ὁ νόμος δικαιόω μόνος . ἀνάκλεις πῶς ὁ περιουσία χράομαι εἰς ὁ ἐναντίος περιτρέπω ὁ λόγος ; εἰμί γάρ διά ὁ νόμος ἀξιόω σῴζω , φημί , πρότερος σύ οὗτος ὁ Ἕλλην ἵστημι , ποιητής φαίνω ὁ ἐγγράφω . καί πῶς ἐνι , φημί , ἀκροάομαι μή γίγνομαι , ποιητής γίγνομαι ; ἐνι , φημί , οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ οὗτος πολύς πλέω . οὖον γάρ μόνος Χωρὶς ἀκρόασις εἰμί γίγνομαι ποιητής , ἀλλά καί μετά ἀκρόασις μή εἰμί οὗτος · ὅσπερ ὕστερος σαφής τίθημι λέγω , καί μετά πλείων ὁ περιουσία · ὁ διδάσκω ἕτερος , σαυτοῦ οὖον διδάσκω ; ἐνταῦθα δέ τείως ὁ πρότερος κατασκευάζω . ὅταν γάρ ἐσθίω , φημί , ὁ μή νόμος ἔχω , φύσις ὁ ὁ νόμος ποιέω , οὗτος νόμος μή ἔχω , ἑαυτοῦ εἰμί νόμος . οὐχ ἐκδιδλὼν ὁ νόμος , φημί , ἀλλά καί ἐντεῦθεν δικαίως ὁ ἔθνος . ἀνάκλεις πῶς υπορυπτω ὁ Ἰουδαϊσμός ὁ δόξα , οὐδείς κατά ἑαυτοῦ δείδω λαβή ὡς ἀτιμάζω ὁ νόμος , ἀλλά τουναντίον , ὡς ἐπαίρω καί μέγας δείκνυμι , οὗτος κατασκευάζω ὁ πᾶς ; Φύσις δέ ὅταν εἶπον , ὁ ἐκ φύσις λέγω λογισμός . καί δείκνυμι ἕτερος εἰμί αὐτός ἀγαθός , καί ὁ μείζων , διά οὗτος ἀγαθός , ἐπεί μή νόμος λαμβάνω , μηδέ ἔχω οὗτος , ψ δοκέω αὐτός πλεονεκτέω ὁ Ἰουδαῖος . Ζεύς οὗτος γάρ , φημί , εἰμί θαυμαστός , ὅτι νόμος οὐ δείκνυμι , καί ὁ ὁ νόμος πᾶς ἐπιδείκνυμι , ὁ ἔργον c , οὖον ὁ γράμμα , ὁ διάνοια αὐτός ἐγκολάπτω . οὗτος γάρ φημί · οὕτως ἐνδιδύω ὁ ἔργον ὁ νόμος γραπτός ἐν ὁ Καρδία αὐτός , συμμαρτυρέω αὐτός ὁ συνείδησις , καί μεταξύ ἀλλήλων ὁ λογισμός κατηγορέω , ἢ καί ἀπόλλυμι , ἐν ἡμέρα , ὅτε κρίνω ὁ θεός ὁ κρυπτός ὁ ἄνθρωπος , κατά ὁ εὐαγγέλιον ἐγώ , διά Ἰησοῦς Χριστός . Ὡρᾶς πῶς πάλιν παρίστημι ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος καί ἐγγύς ἄγω , κατασείω αὐτός ὁ διάνοια , καί δείκνυμι , ὅτι οὗτος δεῖ τιμάω μᾶλλον ὁ Χωρὶς νόμος ὁ ὁ νόμος κατορθόω ὁπουδακάδας ; ὁ δέ μάλιστα εἰμί θαυμάζω ὁ σύνεσις ὁ ἀποστολικός , οὗτος δείδω