joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0562.2
ἡ . Ἐνταῦθα οὐ τὸ αὐτεξούσιον ἀναιρῶν τοῦτο λέγει , ἀλλὰ δεῖξαι μέχρι πόσου δεῖ πειθεσθαι τῷ Θεῷ . Εἰς γὰρ τὸν Θεὸν ἀπατεῖν εὐθύναι , οὐδὲν μᾶλλον τοῦ πηλοῦ διακείσθαι δεῖ . Οὐδὲ τοῦτο μόνον ἀντέλεγχον οὐ χρή , οὐδὲ ζητεῖν , ἀλλ' οὐδὲ φθόγγεσθαι ὅλως , οὐδὲ ἐννοεῖν , ἀλλ' εἰκέναι ἐκείνῳ τῷ ἀφύῳ , καὶ ταῖς χερσὶν ἐπομένῃ τοῦ κεραμέως , καὶ περιγνοῦν ὅπουπερ τὰ ἐκεῖνος ἐθέλη . Εἰς τοῦτο γὰρ μόνον τὸ ὑπόδειγμα ἔλαβεν , οὐχ εἰς τὴν τῆς πολιτείας ἐπίβλεψιν , ἀλλ' εἰς τὴν ὑποταγμένην ὑπακοὴν καὶ σιγὴν . Καὶ τοῦτο πανταχοῦ δεῖ παρατιθέναι , ὅτι τὰ ὑποδείγματα οὐ πάντα καθόλου δεῖ λαμβάνειν , ἀλλὰ τὸ χρήσιμον αὐτῶν ἐκλεξαμένους , καὶ εἰς ὅπερ παρεῖληπται , τὸ λοιπὸν ἀπαν ἐὰν . Ὡσπερ οὖν ὅταν λέγῃ , Ἀνασετῶν ἐκοιμήθη ὡς λέων , τὸ ἄμαρ καὶ φοβερὸν ἐκλαμβάνομεν , οὐ τὸ ὡριώδες οὐδὲ ἄλλο τι τῶν τῷ λέοντι προσόντων · καὶ πάλιν ὅταν λέγῃ , Ἀπαντήσομαι αὐτοῖς , ὡς ἄρπας ἀπορουμένη , τὸ τιμωρητικὸν καὶ ἴταν λέγῃ , Ὁ θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλοσκον , τὸ δαπανητικὸν τὸ ἐκ τῆς κολάσεως · οὕτως οὖν καὶ ἐνταῦθα τὸν πηλὸν καὶ τὸν κεραμέα καὶ τὰ σκεῦη ἐκλαμβάνειν ἀνάγκη . Καὶ ὅταν δὲ ἐπάγῃ καὶ λέγῃ , Ἡ οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ὁ κεραμεὺς τοῦ πηλοῦ ἐκ τοῦ αὐτοῦ σχήματος ποιῆσαι , ὁ μὲν εἰς τιμὴν σκεῦος , ὁ δὲ εἰς ἀτιμίαν ; μὴ εἰς δημιουργίας λόγον νομίζετε ταῦτα εἰρῆσθαι τῷ Παύλῳ , μὴ εἰς γνώμης ἀνάγκην , ἀλλ' εἰς ὁικονομίαν ἐξουσίαν καὶ διαφοράν . Εἰ γὰρ μὴ οὕτως ἐκλάβοιμεν , πολλὰ τὰ ἄτοπα ἐφέται . Καὶ γὰρ εἰ περὶ γνώμης ἐνταῦθα ὁ λόγος , καὶ τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν οὐ τοιούτων ἔσται αὐτὸς δημιουργὸς τούτων , καὶ ὁ ἄνθρωπος πάσης αἰτίας ἐκτός · φανείσεται δὲ καὶ ὁ Παῦλος οὕτως αὐτὸς ἑαυτῷ μαχόμενος ὁ πανταχοῦ τὴν προαίρεσιν στεφανῶν . Οὐδὲν τοίνυν ἕτερον ἐνταῦθα κατασκευάσαι βούλεται , ἢ τὸ πεισαι τὸν ἀκροατὴν μισῆ ὑπερβολὴς ἀπάσης εἶκειν τῷ Θεῷ , καὶ μηδενὸς μηδέποτε ἀπατεῖν εὐθύναι αὐτόν . Καθάπερ γὰρ ὁ κεραμεὺς , φησίν , ἐκ τοῦ αὐτοῦ σχήματος βούλεται ποιεῖν , καὶ οὐδεὶς ὁ ἀντιλέγων οὐτὸς καὶ τὸν Θεὸν ἐκ τοῦ αὐτοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων τοὺς μὲν κολάζοντα , τοὺς δὲ τιμῶντα μὴ περιεργάζου , μηδὲ πολυπραγμονεῖ , ἀλλὰ προσκύνει μόνον , καὶ μιμοῦ τὸν πηλόν · καὶ καθάπερ σκεῦος ἐπεταὶ ταῖς χερσὶ τοῦ κεραμέως , οὕτω καὶ σὺ τῇ γνώμῃ τοῦ ταῦτα οἰκονομοῦντος . Οὐδὲν γὰρ ἀπλῶς , οὐδὲ ὡς ἐτυχεν , ἐργάζεται , μᾶν αὐτό · ἀγνοεῖ καὶ τὸ τῆς σοφίας ἀπόρρητον . Σὺ δὲ ἐκεῖνον μὲν συγχωρεῖς ἐκ τοῦ
Lemmas: ὁ . ἐνταῦθα οὖον ὁ αὐτεξούσιος ἀναιρέω οὗτος λέγω , ἀλλά δείκνυμι μέχρι πόσος δεῖ πείθω ὁ Θεός . εἰς γάρ ὁ θεός ἀπατάω εὐθύνω , οὐδείς μᾶλλον ὁ πηλός διάκειμαι δεῖ . οὐδέ οὗτος μόνος ἀντελέγχω οὖον χρή , οὐδέ ζητέω , ἀλλά οὐδέ φθογγέω ὅλως , οὐδέ ἐννοέω , ἀλλά εἰκέναι ἐκεῖνος ὁ ἀφύω , καί ὁ χείρ ἕπω ὁ κεραμεύς , καί περιγνοῦν ὅπου ὁ ἐκεῖνος ἐθέλω . εἰς οὗτος γάρ μόνος ὁ ὑπόδειγμα λαμβάνω , οὐ εἰς ὁ ὁ πολιτεία ἐπίβλεψις , ἀλλά εἰς ὁ ὑποτάσσω ὑπακοή καί σιγή . καί οὗτος πανταχοῦ δεῖ παρατίθημι , ὅτι ὁ ὑπόδειγμα οὖον πᾶς καθόλου δεῖ λαμβάνω , ἀλλά ὁ χρήσιμος αὐτός ἐκλέγω , καί εἰς ὅσπερ παραλαμβάνω , ὁ λοιπός ἅπας ἐάν . ὡς οὖν ὅταν λέγω , ἀνάσσω κοιμάω ὡς λέων , ὁ ἦμαρ καί φοβερός ἐκλαμβάνω , οὖον ὁ ωριωδη οὐδέ ἄλλος τίς ὁ ὁ λέων πρόσειμι · καί πάλιν ὅταν λέγω , ἀπαντάω αὐτός , ὡς ἅρπη ἀπορέω , ὁ τιμωρητικός καί ἴτης λέγω , ὁ θεός ἐγώ πῦρ καταναλοσκω , ὁ δαπανητικός ὁ ἐκ ὁ κόλασις · οὕτως οὖν καί ἐνταῦθα ὁ πηλός καί ὁ κεραμεύς καί ὁ σκεῦος ἐκλαμβάνω ἀνάγκη . καί ὅταν δέ ἐπάγω καί λέγω , ὁ οὐ ἔχω ἐξουσία ὁ κεραμεύς ὁ πηλός ἐκ ὁ αὐτός σχῆμα ποιέω , ὁ μέν εἰς τιμή σκεῦος , ὁ δέ εἰς ἀτιμία ; μή εἰς δημιουργία λόγος νομίζω οὗτος εἴρω ὁ Παῦλος , μή εἰς γνώμη ἀνάγκη , ἀλλά εἰς οἰκονομία ἐξουσία καί διαφορά . εἰμί γάρ μή οὕτως ἐκλαμβάνω , πολύς ὁ ἄτοπος ἐφέτης . καί γάρ εἰμί περί γνώμη ἐνταῦθα ὁ λόγος , καί ὁ ἀγαθός καί ὁ οὖον τοιοῦτος εἰμί αὐτός δημιουργός οὗτος , καί ὁ ἄνθρωπος πᾶς αἴτιος ἐκτός · φαίνω δέ καί ὁ Παῦλος οὕτως αὐτός ἑαυτοῦ μάχομαι ὁ πανταχοῦ ὁ προαίρεσις στεφανόω . οὐδείς τοίνυν ἕτερος ἐνταῦθα κατασκευάζω βούλομαι , ἢ ὁ πείθω ὁ ἀκροατής μισέω ὑπερβολή ἀπασάω εἴκω ὁ Θεός , καί μηδείς μηδέποτε ἀπατάω εὐθύνω αὐτός . καθά γάρ ὁ κεραμεύς , φημί , ἐκ ὁ αὐτός σχῆμα βούλομαι ποιέω , καί οὐδείς ὁ ἀντιλέγω οὗτος καί ὁ θεός ἐκ ὁ αὐτός γένος ὁ ἄνθρωπος ὁ μέν κολάζω , ὁ δέ τιμή μή περιεργάζομαι , μηδέ πολυπραγμονέω , ἀλλά προσκυνέω μόνος , καί μῖμος ὁ πηλός · καί καθάπερ σκεῦος ἕπω ὁ χείρ ὁ κεραμεύς , οὗτος καί σύ ὁ γνώμη ὁ οὗτος οἰκονομέω . οὐδείς γάρ ἀπλόος , οὐδέ ὡς τυγχάνω , ἐργάζομαι , τιμή αὐτός · ἀγνοέω καί ὁ ὁ σοφία ἀπόρρητος . σύ δέ ἐκεῖνος μέν συγχωρέω ἐκ ὁ