joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0642.1
καὶ εἰρήνην ἀνέτρεψε καὶ τὴν χαρὰν , καὶ τὴδίκη-ασε [ 715 ] πλεῖονα ἢ ὁ τὰ χρήματα ἀρπάζων · καὶ τὸ δὴ χειρόν , ὅτι ἄλλος ἐκώσε , καὶ σὺ δίκεις καὶ ἀπολλύεις . Ὅταν οὖν ταῦτα μὲν μὴ εἰσάγῃ , ἡ βροῦσις καὶ ἡ δοκοῦσα τελειότης , τὰ δὲ ἀνατρέποντα αὐτοὺς εἰσάγῃς , πῶς οὐ χρή καταφρονεῖν τῶν μικρῶν ὡς τὰ μεγάλα τῆσαι ; Εἶτα , ἐπεὶδὴ καὶ ἀπὸ κενοδοξίας ἥρεμα τοῦτο ἐπένευε τὸ ἐπιτιμᾶν , ἀπαξὶς λέγω · Ὁ γὰρ ἂν τοῦτοὺς δουλεύσῃ τῷ Χριστῷ , ἀνάρρεστος τῷ Θεῷ καὶ δοκιμὸς τοῖς ἀνθρώποις . Οὐ γὰρ οὕτω σε θαυμάσουσι πάντες τελειότητος , ὡς τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ὁμονίας ἀπαντες . Τοῦτο μὲν γὰρ τοῦ καλοῦ πάντες ἀπολαύσουσι , ἐκεῖνον δὲ οὐδὲ εἰς . Ἄρα οὖν τὰ τῆς εἰρήνης διώκωμεν , καὶ τὰ τῆς οἰκοδομῆς σῆς εἰς ἀλλήλους . Τοῦτο πρὸς ἐκεῖνον , ἵνα εἰρηνεύσῃ τοῦτο πρὸς τοῦτον , ἵνα μὴ καταλίγῃ τὸν ἀδελφόν . Ἄλλ᾽ ὅμως κοινὰ πάλιν ἀμφότερα ταῦτα πεπλησμένοι εἰπὼν , Τῆς εἰς ἀλλήλους , καὶ δεῖξας ὅτι χωρὶς εἰρήνης οὐκ ἐχολον οἰκοδομεῖν . Μὴ ἐνεκεν βρώματος κατὰλῦον τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ · τὴν σωτηρίαν τοῦ ἀδελφοῦ οὐτω καλῶν , καὶ ἐπιτείνων τὸν φόβονa , καὶ δεῖκνυς ὅτι τοῦναντίον οὐ σπουδάζει ποιεῖν . Οὐ γὰρ μόνον οὐκ οἰκοδομεῖς , φησίν , ἡ νομίζεις , ἀλλὰ καὶ καταλύεις , καὶ οἰκοδομὴν οὐκ ἀνθρωπίνην , ἀλλὰ Θεοῦ , καὶ οὐδὲ μεγάλου τινὸς ἐνεκεν , ἀλλὰ πράγματος εὐτελούς · Ἐνεκεν γὰρ βρώματος , φησίν . Εἶτα ἵνα μὴ αὶ ποσαῦται συγχωρήσεις βεβαιώσωσι τὸν ἀσθενέστερον ἐν τῇ πονηρῇ ὑπολήψει , δογματίζει πάλιν οὕτω λέγων · Πάντα μὲν καθαρά · ἀλλὰ κακὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ διὰ προσκώμματος ἐσθίοντι · τῷ μετὰ συνειδότος πονηροῦ . Ὦστε κἂν ἀναγκάζῃς καὶ φάγῃ , τὸ ἔργος οὐδὲν οὐ γὰρ τὸ φαγεῖν ποιεῖ ἀκάθαρτον , ἀλλ᾽ ἡ γνώμη , μεθ᾽ ἧς ἐσθίει . Ἄν τοίνυν ἐκεῖνον μὴ διορθώσῃ , πάντα εἰκῇ πεποίηκας , καὶ μᾶλλον ἐδλᾶψας · οὐ γὰρ ἴσον νομίζειν ἀκάθαρτόν τι , καὶ νομίζοντα ἀκάθαρτον εἶναι , ἀπογεύεσθαι . Διὸ τοίνυν ἐνταῦθα ἀμαρτάνεις , καὶ τὴν πρόληψιν ἐπιτεῖνων τῇ φιλοπρεπείᾳ , καὶ ἀκαθάρτου ποιῶν ἀπογεύεσθαι · ὡστε ἴως ἂν μὴ πείσῃς , μὴ ἀναγκάζῃς . Καλὸν τὸ μὴ φαγεῖν κρέα , μηδὲ πιεῖν οἶνον , μηδὲ ἐν ᾧ ὁ ἀδελφός σου σκανδαλίζεται ἢ προσκόπτει ἢ ἀσθενεῖ . Πάλιν τὸ πλεῖον ἀπαιτεῖ , ὡστε μὴ μόνον μὴ ἀναγκάζειν , ἀλλὰ καὶ συγκαταβαίνειν αὐτῷ . Καὶ γὰρ καὶ αὐτὸς ὡς πολλοχὺ ἐποίησεν · ὡς δὲ περιετέμεν , ὡς ὅτε ἐξυρᾶτο , ὡς ὅτε ἔθου τὴν Ἰουδαϊκὴν ὁυσίαν ἐκεῖνον . Καὶ οὐ λέγει αὐτῷ , ὅτι Ποίησον , ἀλλ᾽ ἐν τάξει γνώμην αὐτὸ τίθησιν , ἵνα μὴ ἐκεῖνον πάλιν βραδυμότερον ποιήσῃ τὸν ἀσθενέστερον . Καὶ τί φησι ; Καλὸν τὸ μὴ φαγεῖν κρέα . Καὶ τί λέγω κρέαb ; Κἂν οἶνος ἦ , κἂν ἄλλο ὅποιον τοιοῦτον σκανδαλίζων , ἀπέχω · οὐδὲν γὰρ ἴσον τῆς σωτηρίας τοῦ ἀδελφοῦ . Καὶ τοῦτο ὁλοῖ ὁ Χριστός , καὶ ἐξ οὐρανῶν παραγενόμενος , καὶ πάντα παθὼν δι᾽ ἡμᾶς , ἄπερ ἐπαθε . Σκόπαι δὲ μοι πῶς καὶ ἐκεῖνον ἀδικεῖται , λέγων · Προσκόπτει ἢ σκανδαλίζεται ἢ ἀσθενεῖ . Μὴ γὰρ μοι λέγε , φησίν , ὅτι ἀλόγως , ἀλλ᾽ ὅτι δύνασαι [ 714 ] κατορθώσῃ . Καὶ γὰρ ἀρχοῦν ἔχει δικαίωμα εἰς τὸ βοηθεῖσθαι τὴν ἀσθένειαν ἐκείνου , καὶ σοὶ ἀλλὰ οὐδεμία · οὐδὲ γὰρ ὑποχρεῖσις τὸ πράγμα ἐστιν , ἀλλ᾽ οἰκοδομὴ καὶ οἰκονομία . Ἄν μὲν γὰρ ἀναγκάζῃς , καὶ καταλύεται καὶ σοὶ καταγνώσκεται , καὶ μᾶλλον οἰκοδομηθήσετα εἰς τὸ μὴ ἐσθίειν ἐὰν
Lemmas: καί εἰρήνη ἀνατρέπω καί ὁ χαρά , καί τὴδίκη-ασε [ 715 ] πλείων ἢ ὁ ὁ χρῆμα ἁρπάζω · καί ὁ δή χείρων , ὅτι ἄλλος ἐκώσε , καί σύ δικάζω καί ἀπόλλυμι . ὅταν οὖν οὗτος μέν μή εἰσάγω , ὁ βρέω καί ὁ δοκέω τελειότης , ὁ δέ ἀνατρέπω αὐτός εἰσάγω , πῶς οὖον χρή καταφρονέω ὁ μικρός ὡς ὁ μέγας τέω ; εἶτα , ἐπειδή καί ἀπό κενοδοξία ἤρεμος οὗτος ἐπινεύω ὁ ἐπιτιμάω , ἄπαξις λέγω · ὁ γάρ εἄν οὗτος δουλεύω ὁ Χριστός , ἀνάρρεστος ὁ Θεός καί δόκιμος ὁ ἄνθρωπος . οὖον γάρ οὗτος σύ θαυμάζω πᾶς τελειότης , ὡς ὁ εἰρήνη καί ὁ ὁμονίας ἅπας . οὗτος μέν γάρ ὁ καλός πᾶς ἀπολαύω , ἐκεῖνος δέ οὐδέ εἰς . ἄρας οὖν ὁ ὁ εἰρήνη διώκω , καί ὁ ὁ οἰκοδομεύς σός εἰς ἀλλήλων . οὗτος πρός ἐκεῖνος , ἵνα ειρήνευση οὗτος πρός οὗτος , ἵνα μή καταλέγω ὁ ἀδελφός . ἄλλος ὅμως κοινός πάλιν ἀμφότερος οὗτος πίμπλημι εἶπον , ὁ εἰς ἀλλήλων , καί δείκνυμι ὅτι Χωρὶς εἰρήνη οὐ χόλος οἰκοδομέω . μή ἕνεκα βρῶμα καταλύω ὁ ἔργον ὁ Θεός · ὁ σωτηρία ὁ ἀδελφός οὗτος καλός , καί ἐπιτείνω ὁ φόβος , καί δείκνυμι ὅτι τουναντίον οὖον σπουδάζω ποιέω . οὖον γάρ μόνος οὐ οἰκοδομέω , φημί , ὁ νομίζω , ἀλλά καί καταλύω , καί οἰκοδομή οὐ ἀνθρώπινος , ἀλλά Θεός , καί οὐδέ μέγας τις ἕνεκα , ἀλλά πρᾶγμα εὐτελής · ἕνεκα γάρ βρῶμα , φημί . εἶτα ἵνα μή ὅς ποθέω συγχωρέω βεβαιόω ὁ ἀσθενής ἐν ὁ πονηρός ὑπολαμβάνω , δογματίζω πάλιν οὗτος λέγω · Πάν μέν καθαρός · ἀλλά κακός ὁ ἄνθρωπος ὁ διά προσκωμμα ἐσθίω · ὁ μετά σύνοιδα πονηρός . ὥστε κἀν ἀναγκάζω καί ἐσθίω , ὁ ἔργος οὐδείς οὖον γάρ ὁ ἐσθίω ποιέω ἀκάθαρτος , ἀλλά ὁ γνώμη , μετά ὅς ἐσθίω . ἄν τοίνυν ἐκεῖνος μή διορθόω , πᾶς εἰκῇ ποιέω , καί μᾶλλον ἐδλᾶψας · οὖον γάρ ἴσος νομίζω ἀκάθαρτος τίς , καί νομίζω ἀκάθαρτος εἰμί , ἀπογεύω . Διὸ τοίνυν ἐνταῦθα ἁμαρτάνω , καί ὁ πρόληψις ἐπιτείνω ὁ φιλοπρεπείᾳ , καί ἀκάθαρτος ποιέω ἀπογεύω · ὡστε ἴωσις εἄν μή πείθω , μή ἀναγκάζω . κηλόν ὁ μή ἐσθίω κρέας , μηδέ πίνω οἶνος , μηδέ ἐν ὅς ὁ ἀδελφός σύ σκανδαλίζω ἢ προσκόπτω ἢ ἀσθενής . πάλιν ὁ πλείων ἀπαιτέω , ὡστε μή μόνος μή ἀναγκάζω , ἀλλά καί συγκαταβαίνω αὐτός . καί γάρ καί αὐτός ὡς πολλοχὺ ποιέω · ὡς δέ περιτέμνω , ὡς ὅτε ξυρέω , ὡς ὅτε τίθημι ὁ Ἰουδαικός οὐσία ἐκεῖνος . καί οὖον λέγω αὐτός , ὅτι Ποίησος , ἀλλά ἐν τάξις γνώμη αὐτός τίθημι , ἵνα μή ἐκεῖνος πάλιν βραδυμοτερος ποιέω ὁ ἀσθενής . καί τίς φημί ; κηλόν ὁ μή ἐσθίω κρέας . καί τίς λέγω κρέας ; κἀν οἶνος εἰμί , κἀν ἄλλος ὁποῖος τοιοῦτος σκανδαλίζω , ἀπέχω · οὐδείς γάρ ἴσος ὁ σωτηρία ὁ ἀδελφός . καί οὗτος ὄλλυμι ὁ Χριστός , καί ἐκ οὐρανός παραγίγνομαι , καί πᾶς πάσχω διά ἐγώ , Ἄπερ πάσχω . σκοπή δέ ἐγώ πῶς καί ἐκεῖνος ἀδικέω , λέγω · προσκόπτω ἢ σκανδαλίζω ἢ ἀσθενής . μή γάρ ἐγώ λέγω , φημί , ὅτι ἄλογος , ἀλλά ὅτι δύναμαι [ 714 ] κατορθόω . καί γάρ άρχω ἔχω δικαίωμα εἰς ὁ βοηθέω ὁ ἀσθένεια ἐκεῖνος , καί σύ ἀλλά οὐδείς · οὐδέ γάρ υποχρειτις ὁ πράγμα εἰμί , ἀλλά οἰκοδομή καί οἰκονομία . ἄν μέν γάρ ἀναγκάζω , καί καταλύω καί σύ καταγιγνώσκω , καί μᾶλλον οἰκοδομέω εἰς ὁ μή ἐσθίω ἐάν