joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0534.2
ζ’ . Εἰδὼς πῶς ἐντρέπεται τῷ ἀρχαρίῳ , μονοῦν λέγων · Μὴ γένη τῆς κτίσεως χειρῶν , καὶ τοὺς παροῦντας ἐμριλοχωρήσεις ; Οὐ γὰρ μόνον αὐτῶν ἀντέχεσθαι οὐ δεῖ , ἀλλὰ καὶ στενάζειν ἐπὶ τῇ μελίσῃ α’ τῆς ἐντεῦθεν ἀποδημίας . Εἰ γὰρ ἡ κτίσις τοῦτο ποιεῖ , πολλῷ μᾶλλον ὁς δίκαιον τοῦτο ἐπιδεικνύσθαι τὸν λόγῳ τετιμημένον . Ἄλλ’ οὕτω τοῦτο μέγα εἰς ἐντροπὴν · διόπερ ἐπήγαγεν · Οὐ μόνον δέ , ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τὴν ἀπαρχὴν τοῦ Πνεύματος ἔχοντες , καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς στενάζομεν · τοῦτ’ ἐστὶ , τῶν μελλόντων ἤδη γευσάμενοι . Κἂν γὰρ σφόδρα λιθινὸς τις ἦ , ἰχνιὰ τὰ δοῦναι ἤδη διαναστῆσαι τε αὐτὸν , καὶ τῶν παρόντων ἀπαγαγεῖν , καὶ πρὸς τὰ μέλλοντα πτερώσαι διπλῆ , καὶ τῷ μεγάλα εἶναι τὰ διδομένα , καὶ τῷ τὰ τοσαῦτα καὶ τηλικαῦτα ἀπαρχὴν εἶναι . Εἰ γὰρ ἡ ἀπαρχὴ τοσαύτη , ὡς δι’ αὐτῆς καὶ ἁμαρτημάτων ἀπαλλαγῆναι , καὶ δικαιοσύνης ἐπιτυχεῖν καὶ ἀγασμοῦ , τοὺς δὲ τότε καὶ δαιμόνων ἐλαύνειν καὶ νεκροὺς ἐγείρειν διὰ σκιᾶς καὶ ἱματίων · ἐνθόνην οὐ δολιχόν . Καὶ εἰ ἡ κτίσις , ἡ νοῦ καὶ λόγῳ ἐστερημένη , οὐδὲν τούτων εἰδυῖα στενάζει · πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς . Εἰτα , ἵνα μὴ δῷ τοῖς αἱρετικοῖς λαβὴν , καὶ δόξῃ ἡ παροῦσα διαβέλλει , Στενάζομεν , φησίν , οὐ τῶν παρόντων κατηγορούμεν , ἀλλὰ τῶν μειζόνων ἐφιέμενοι · τοῦτο γὰρ ἐδήλωσεν εἰπών · Ὑποδεστίαν ἀπεκδεχόμενοι . Τί λέγεις , εἴπέ μοι ; Ἄνω καὶ κάτω συνεχῆς ἐστρέφεις , καὶ ἔδοξας λέγων , ὅτι Ἦδη γεγόναμεν υἱοί , καὶ νῦν ἐν ἐλπίδι τίθης τοῦτ’ τὸ ἀγαθόν , γράφων ὅτι ἐκδέχεσθαι αὐτὴν δεῖ ; [ 584 ] Τοῦτο τοίνυν διορθοῦμενος ἢ ἐπαγωγὴν , λέγει · Τὴν ἀπολύτρωσιν τοῦ σώματος ἡμῶν · τοῦτ’ ἐστιν , τὴν ἀπρητισμένην δόξαν . Νῦν μὲν γὰρ ἐν ἀδήλῳ τὰ ἡμέτερα ἐστὶν ὡς ἐσχάτης ἀναπνοῆς · πολλοὶ γὰρ ὄντες υἱοί , γεγονάσι κύνες καὶ αἰχμάλωτοι . Ἄν δὲ μετὰ χρηστῆς καταλύσωμεν ἐλπίδος , τότε ἀκίνητος ἡ δωρεά , καὶ σαφεστέρα καὶ μειζών , οὐκ ἐτὶ τὴν ἀπὸ τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἁμαρτίας δεδουλωία μεταβολὴν . Τότε οὖν βεβαία ἔσται ἡ χάρις , ὅταν καὶ τὸ σῶμα ἡμῶν ἀπαλλαγῇ θανάτου , καὶ τῶν μυρίων παθῶν . Τοῦτο γὰρ ἐστὶν ἀπολύτρωσις , οὐχ ἀπλῶς λύτρωσις , ἀλλ’ ὥστε μηκέτι πάλιν ὑποστρέφαι ἐπὶ τὸν προτέραν αἰχμαλωσίαν . Ἴνα γὰρ μὴ ἀπορῆς δόξαν ἀκούων συνεχῆς , καὶ μηδὲν σαφῶς ἐπιστάμενος , ἐκ μέρους ὑπανοίγει τὰ μέλλοντα , τὸ σῶμά σοι μεταβάλειν , καὶ τὴν κτίσιν αὐτῇ συμμεταβάλλειν ἀπάσαν · δὲ καὶ ἀλλαχοῦ σαφέστερον ἐδήλωσεν εἰπών · Ὅς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν εἰς τὸ γενέσθαι σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ . Καὶ ἐτέρωθι πάλιν γράφων ἔλεγεν · Ὅταν δὲ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀθανασίαν , τότε γενήσεται ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος · Κατεπόθη ὁ θάνατος εἰς νῖκος . Δεικνύς δέ , ὅτι μετὰ τῆς φθορᾶς τοῦ σώματος καὶ ἡ τῶν βιωτικῶν πραγμάτων κατάστασις οἰχήσεται , ἔγραφε πάλλιν ἀλλαχοῦ · Παράγει γὰρ ὁ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου . Τῇ γὰρ ἐλπίδι ἐδωθήμεν , φησίν . Ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ τῶν μελλόντων ἐνδείτρωμεν ὑποσχέσει , ἐδόκει καὶ
Lemmas: γῆ . εἰδώς πῶς ἐντρέπω ὁ ἀρχάριον , μονόω λέγω · μή γένος ὁ κτίσις χείρ , καί ὁ παρόω εμριλοχωρεω ; οὖον γάρ μόνος αὐτός ἀντέχω οὖον δεῖ , ἀλλά καί στενάζω ἐπί ὁ μελίζω ὅς ὁ ἐντεῦθεν ἀποδημία . εἰμί γάρ ὁ κτίσις οὗτος ποιέω , πολύς μᾶλλον ὅς Δίκαιος οὗτος ἐπιδείκνυμι ὁ λόγος τιμάω . ἄλλος οὗτος οὗτος μέγας εἰς ἐντροπή · διόπερ ἐπάγω · οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἀπαρχή ὁ πνεῦμα ἔχω , καί ἐγώ αὐτός ἐν ἑαυτοῦ στενάζω · οὗτος εἰμί , ὁ μέλλω ἤδη γεύω . κἀν γάρ σφόδρα λίθινος τις εἰμί , ἴχνιον ὁ δίδωμι ἤδη διανίσταμαι τε αὐτός , καί ὁ πάρειμι ἀπάγω , καί πρός ὁ μέλλω πτερόω διπλόος , καί ὁ μέγας εἰμί ὁ δίδωμι , καί ὁ ὁ τοσοῦτος καί τηλικόσδε ἀπαρχή εἰμί . εἰμί γάρ ὁ ἀπαρχή τοσοῦτος , ὡς διά αὐτός καί ἁμάρτημα ἀπαλλάσσω , καί δικαιοσύνη ἐπιτυγχάνω καί ἀγασμοῦ , ὁ δέ τότε καί δαίμων ἐλαύνω καί νεκρός ἐγείρω διά σκιά καί ἱμάτιον · ενθονη οὖον δολιχός . καί εἰμί ὁ κτίσις , ὁ νόος καί λόγος στερέω , οὐδείς οὗτος οἶδα στενάζω · πολύς μᾶλλον ἐγώ . εἶτα , ἵνα μή δίδωμι ὁ αἱρετικός λαβή , καί δόξα ὁ πάρειμι διαβάλλω , στενάζω , φημί , οὖον ὁ πάρειμι κατηγορέω , ἀλλά ὁ μείζων ἐφίημι · οὗτος γάρ δηλόω εἶπον · Ὑποδεστίαν ἀπεκδέχομαι . τις λέγω , εἶπον ἐγώ ; ἄνοος καί κάτω συνεχής στρέφω , καί δοκέω λέγω , ὅτι ἤδη γίγνομαι υἱός , καί νῦν ἐν ἐλπίς τίθημι οὗτος ὁ ἀγαθός , γράφω ὅτι ἐκδέχομαι αὐτός δεῖ ; [ 584 ] οὗτος τοίνυν διορθόω ἢ ἐπαγωγή , λέγω · ὁ ἀπολύτρωσις ὁ σῶμα ἐγώ · οὗτος εἰμί , ὁ ἀπαρτίζω δόξα . νῦν μέν γάρ ἐν ἄδηλος ὁ ἡμέτερος εἰμί ὡς ἔσχατος ἀναπνοή · πολύς γάρ εἰμί υἱός , γίγνομαι κύω καί αἰχμάλωτος . ἄν δέ μετά χρηστός καταλύω ἐλπίς , τότε ἀκίνητος ὁ δωρεά , καί σαφής καί μείζων , οὐ τίμι ὁ ἀπό ὁ θάνατος καί ὁ ἁμαρτία δουλόω μεταβολή . τότε οὖν βέβαιος εἰμί ὁ χάρις , ὅταν καί ὁ σῶμα ἐγώ ἀπαλλάσσω θάνατος , καί ὁ μυρίος πάθος . οὗτος γάρ εἰμί ἀπολύτρωσις , οὐ ἀπλόος λύτρωσις , ἀλλά ὥστε μηκέτι πάλιν ὑποστρέφω ἐπί ὁ πρότερος αἰχμαλωσία . ἵνα γάρ μή ἀπορέω δόξα ἀκούω συνεχής , καί μηδείς σαφῶς ἐπίσταμαι , ἐκ μέρος ὑπανοίγω ὁ μέλλω , ὁ σῶμα σύ μεταβάλλω , καί ὁ κτίσις αὐτός συμμεταβάλλω ἅπας · δέ καί ἀλλαχοῦ σαφής δηλόω εἶπον · ὅς μετασχημάτισις ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ἐγώ εἰς ὁ γίγνομαι σύμμορφος ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός . καί ἑτέρωθι πάλιν γράφω λέγω · ὅταν δέ ὁ θνητός οὗτος ἐνδύω ἀθανασία , τότε γίγνομαι ὁ λόγος ὁ γράφω · καταπίνω ὁ θάνατος εἰς Νίκη . δείκνυμι δέ , ὅτι μετά ὁ φθορά ὁ σῶμα καί ὁ ὁ βιωτικός πρᾶγμα κατάστασις οἴχομαι , γράφω πάλλις ἀλλαχοῦ · παράγω γάρ ὁ σχῆμα ὁ κόσμος οὗτος . ὁ γάρ ἐλπίς δίδωμι , φημί . ἐπεί γάρ ἐν ὁ ὁ μέλλω ἐνδέρω ὑπόσχεσις , δοκέω καί