joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0495.1
ἐπιπλά · Νῦν ἡκουσας τῶν ἀποστόλων λεγόντων , ὅτι οἱ πρῶτοι τὸν λόγον δεξάμενοι καὶ οἰκίας καὶ χωρία ἐπώλουν , ἵνα τοὺς ἀδελφοὺς τρέφῃσι · Σὺ δὲ καὶ οἰκίας καὶ χωρία ἀρπάζεις , ἵνα ἵππον κοσμήσῃς καὶ ὕλα καὶ δέρματα , καὶ τοῖχος καὶ ἕδαφος . Καὶ τὸ δὲ χαλεπώτερον , οὐχ ἄνδρες μόνον , ἀλλὰ καὶ γυναῖκας ταύτην μαίνονται τὴν μανίαν , καὶ τοὺς ἄνδρας εἰς τὴν τοιαύτην ἀλείφουσι ματαιοπονίαν , πανταχοῦ μᾶλλον ἢ ἐν τοῖς ἀναγκαίοις δαπανῶν ἀναγκάζουσαι · κἂν ἐγκαλέσῃ τις ὑπὲρ τούτων , μεμελετήκασιν ἀπολογίας πολλὰς κατηγορίας γέμουσαν . Καὶ γὰρ ταῦτα κάκεῖνα γίνεται , φησί . Τί φῃς ; οὐ δεδοίχας τοιαῦτα φθεγγόμενος , καὶ μετὰ τῶν ἵππων καὶ τῶν ἡμιόνων , καὶ τῶν κλινῶν καὶ τῶν ὑποποδίων τὸν Χριστὸν πεινῶντα ἀριθμῶν ; μᾶλλον δὲ οὐδὲ μετὰ τούτων , ἀλλὰ τὸ μὲν πλεῖον μέρος τούτοις , ἐκείνῳ δὲ μόλις ὀλίγον ἀπονέμων μέρος . Οὐκ οἶδα , ὅτι πάντα αὐτοῦ , καὶ σὺ , καὶ τὰ σά · οὐκ οἶδα , ὅτι καὶ σῶμα αὐτὸς διέπλευς , καὶ ψυχὴν ἐχαρίσω , καὶ τὸν κόσμον ἀπένειμεν ἀπαντα · Σὺ δὲ οὐδὲ μικρὰν τούτῳ ἀντιδίδως ἀμοιβὴν · ἀλλ' ἂν μὲν οἰκίσκον μικρὸν ἐκμισθώσῃς , μετὰ πολλῆς τῆς ἀχριδείας τὸν μισθὸν ἀπαιτεῖς , τὴν δὲ κτίσιον αὐτοῦ πᾶσαν χαρποῦμενος , καὶ κόσμον τοσούτων οἰκίων , οὐδὲ ὀλίγον ἀνέχῃ μισθὸν καταβαλεῖν , ἀλλὰ τῇ κενοδοξίᾳ καὶ σαυτὸν καὶ τὰ σαυτοῦ πάντα ἐξέδωκας · καὶ γὰρ ἐκεῖθεν ἄπαντα ταῦτα ἥρτηται . Οὐδὲ γὰρ πῶς βελτίων ἂν γένοιτο πρὸς τὴν ἀρετὴν αὐτοῦ , τὸν κόσμον περιθέμενος τοῦτον , οὔτε ὁ καθήμενος ἐπ' αὐτοῦ ἄνθρωπος , ἀλλ' ἔστιν ὅτε καὶ ἀτιμότερος . Πολλοὶ γὰρ ἀφέντες τὸν ὁχούμενον , πρὸς τὸν κόσμον τοῦ ἵππου τρέπουσι τοὺς ὀφθαλμοὺς , καὶ τοὺς ἐπομένους οἰκίας καὶ τοὺς προηγοιμένους καὶ τοὺς ἀσβούντας · τὸν δὲ ὑπὸ [ 541 ] τούτων δουρφορούμενον καὶ μισοῦσι , καὶ ἀποστρέφεται ὡς κινῶν ἐχθρόν . Ἀλλ' οὐχ ὅταν τὴν ψυχὴν κοσμῇς , τοῦτο συμβαίνει , ἀλλὰ καὶ ἄνθρωποι καὶ ἄγγελοι καὶ ὁ τῶν ἀγγέλων Δεσπότης , πάντες σοι τὸν στέφανον πλέκουσιν . Ὦστε , εἰ δόξῃς ἄρξας , ἀπόστηθι τούτων ὧν νῦν ποιεῖς , καὶ μὴ τὴν οἰκίαν , ἀλλὰ τὴν ψυχὴν καλλωπίζεις , ἵνα γένη λαμπρὸς καὶ περιφανής · ὡς νῦν γε οὐδὲν σοι γένοιτ' ἂν εὐτελέστερον ἐρήμην ἔχοντος τὴν ψυχήν , καὶ τὸ τῆς οἰκίας προβαλλομένου κάλλος . Εἰ δὲ οὐκ ἀνέχῃ τῶν παρ' ἐμοῦ λεγομένων , ἀκούσον τῶν ἐξωθὲν τις ἐποίησε , καὶ αἰσχύνθητι τὴν γοῦν ἐκείνων φιλοσοφίαν . Λέγεται γὰρ τις ἐκείνων εἰς οἰκίαν λαμπρὰν εἰσελθόν , πολλῷ μὲν καταλαμπομένην χρυσίῳ , πολλῷ δὲ ἀπαστράπτουσαν τῷ τῶν μαρμάρων καὶ τῶν κίωνων κάλλει , ἐπειδὴ καὶ τὸ ἕδαφος εἶδε πανταχοῦ τάπητας ἔχον ἐστρωμένους , εἰς τὴν ὕλην ἐμπτύσαι τοῦ τῆς οἰκίας δεσπότου · εἶτα ἐγκαλούμενος εἰπεῖν , διὰ τὸ μηδαμοῦ τῆς οἰκίας ἐτέρωθι τοῦτο ἐξεῖναι ποιῆσαι , εἰς τὴν ὕλην ἀναχασθῆναι ὑβρίσαι τὴν ἐκείνου . Ὄρῃς πῶς καταγέλαστος ὁ τὴ ἐξωθὲν καλλωπίζων ἐστι , καὶ παρὰ πᾶσιν εὐκαταγρύτος τοῖς νοῦν ἔχουσι ; Καὶ μᾶλα εἰκῶς . Οὐδὲ γὰρ εἰ τὴν συνοικὸν τις ἀφεῖς τὴν σὴν ῥάκια περιεκτίσθαι , καὶ ἡμελημένην εἶναι , τὰς θεραπαινίδας λαμπρὰ περιβαλεῖ στολή , πρᾶξας ἂν ἤνεγκας , ἀλλὰ παρωξύνθης , καὶ ὕβριν ἂν τὸ πρᾶγμα ἔφησας εἶναι τὴν ἐσχάτην . Τοῦτο τῶν καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς λογίζου . Ὅταν γὰρ τοὺς μὲν τοὺς καὶ τὸ ἕδαφος καὶ τὰ ἐπιπλά καὶ τὰ ἄλλα πάντα καλλωπίζῃς , ἐλεημοσύνην δὲ μὴ παραχῆς ὀκείλη , μηδὲ τὴν ἄλλην ἀσκής φιλοσοφίαν , οὐδὲν ἕτερον ἢ τοῦτο ποιεῖς , μᾶλλον δὲ τὸ πολλῷ χαλεπώτερον . Τῆς μὲν γὰρ ὕλης καὶ τῆς δεσποίνης οὐδὲν τὸ μέσον , τῆς δὲ ψυχῆς καὶ τῆς σαρκός · πολὺ τὸ διάφορον · εἰ δὲ τῆς σαρκός , πολλῷ μελον τῆς ψυχῆς καὶ τῆς οἰκίας , καὶ τῆς ψυχῆς καὶ τῆς κλίνης καὶ τοῦ ὑποποδίου . Ποίας οὖν ἄξιος ἀπολογίας ; ἂν εἴης , ταῦτα μὲν πάντα ἀργυρίῳ πολλῷ περιβαλὼν , ἐκείνην δὲ περιορῶν ῥαχοδυτοῦσαν , αὐχμῶσαν , πεινῶσαν , τραυμάτων γέμουσαν , ὑπὸ μυρίων σπατατομένη · κυνῶν , καὶ μετὰ ταῦτα ἄπαντα καὶ δοξάζεσθαι ἄπὸ τῶν καλλωπισμῶν τῶν ἐξωθὲν περιεκμένων νομίζων ; ὁ δὲ μάλιστα τῆς ἐσχάτης παραπληξίας ἐστι , τὸ γελώμενον καὶ ὀνειδιζόμενον , καὶ ἀσχημονοῦντα καὶ ἀτιμαζόμενον , καὶ εἰς ἐσχάτην ἐμπτίπτοντα κόλασιν , ἐπὶ καὶ ἐγκαλλωπίζεσθαι τοῦτος . Διὸ παρακαλῶ , ταῦτα πάντα ἐνθυσαντες ἀνανήλωμεν ὡς γοῦν ποτε , καὶ ἡμῶν αὐτῶν γενώμεθα , καὶ τὸν κόσμον τοῦτον ἀπὸ τῶν ἐξωθὲν εἰς τὴν ψυχὴν μετενέπωμεν . Οὕτω γὰρ καὶ αὐτὸς ἄνους μένει , καὶ ἡμᾶς τοῖς ἀγγέλοις ἴσους ἐργάζεται , καὶ τὰ ἀκίνητα προξενήσει καλά · ὧν γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: επιπλάς · νῦν ἀκούω ὁ ἀπόστολος λέγω , ὅτι ὁ πρῶτος ὁ λόγος δέχομαι καί οἰκίον καί χωρίον πωλέω , ἵνα ὁ ἀδελφός τρέφω · σύ δέ καί οἰκίον καί χωρίον ἁρπάζω , ἵνα ἵππος κοσμέω καί ὕλη καί δέρμα , καί τοῖχος καί ἔδαφος . καί ὁ δέ χαλεπός , οὐ ἀνήρ μόνος , ἀλλά καί γυνή οὗτος μαίνομαι ὁ μανία , καί ὁ ἀνήρ εἰς ὁ τοιοῦτος ἀλείφω ματαιοπονία , πανταχοῦ μᾶλλον ἢ ἐν ὁ ἀναγκαῖος δαπάνη ἀναγκάζω · κἀν ἐγκαλέω τις ὑπέρ οὗτος , μελετάω ἀπολογία πολύς κατηγορία γέμω . καί γάρ οὗτος ἐκεῖνος γίγνομαι , φημί . τις φημί ; οὖον δείδω τοιοῦτος φθέγγομαι , καί μετά ὁ ἵππος καί ὁ ἡμίονος , καί ὁ κλίνη καί ὁ ὑποπόδιον ὁ Χριστός πεινάω ἀριθμός ; μᾶλλον δέ οὐδέ μετά οὗτος , ἀλλά ὁ μέν πλείων μέρος οὗτος , ἐκεῖνος δέ μόλις ὀλίγος ἀπονέμω μέρος . οὐ οἶδα , ὅτι πᾶς αὐτός , καί σύ , καί ὁ σός · οὐ οἶδα , ὅτι καί σῶμα αὐτός διαπλέω , καί ψυχή χαρίζομαι , καί ὁ κόσμος ἀπονέμω ἅπας · σύ δέ οὐδέ μικρός οὗτος ἀντιδίδωμι ἀμοιβή · ἀλλά εἄν μέν οἰκίσκος μικρός εκμίσθωση , μετά πολύς ὁ ἀχριδείας ὁ μισθός ἀπαιτέω , ὁ δέ κτίζω αὐτός πᾶς χαρπουμην , καί κόσμος τοσοῦτος οἰκίον , οὐδέ ὀλίγος ἀνέχω μισθός καταβάλλω , ἀλλά ὁ κενοδοξία καί σαυτοῦ καί ὁ σεαυτοῦ πᾶς ἐκδίδωμι · καί γάρ ἐκεῖθεν ἅπας οὗτος ἀρτάω . οὐδέ γάρ πῶς ἀγαθός εἄν γίγνομαι πρός ὁ ἀρετή αὐτός , ὁ κόσμος περιτίθημι οὗτος , οὔτε ὁ κάθημαι ἐπί αὐτός ἄνθρωπος , ἀλλά εἰμί ὅτε καί ἄτιμος . πολλός γάρ ἀφίημι ὁ ὀχέω , πρός ὁ κόσμος ὁ ἵππος τρέπω ὁ ὀφθαλμός , καί ὁ επόμενος οἰκίον καί ὁ προηγοιμενος καί ὁ ἀσβούντας · ὁ δέ ὑπό [ 541 ] οὗτος δουρφορεω καί μισέω , καί ἀποστρέφω ὡς κινέω ἐχθρός . ἀλλά οὐ ὅταν ὁ ψυχή κοσμέω , οὗτος συμβαίνω , ἀλλά καί ἄνθρωπος καί ἄγγελος καί ὁ ὁ ἄγγελος Δεσπότης , πᾶς σύ ὁ στέφανος πλέκω . ὥστε , εἰμί δοκέω ἄρχω , ἀφίστημι οὗτος ὅς νῦν ποιέω , καί μή ὁ οἰκίον , ἀλλά ὁ ψυχή καλλωπίζω , ἵνα γένος λαμπρός καί περιφανής · ὡς νῦν γε οὐδείς σύ γίγνομαι εἄν εὐτελής ἐρῆμος ἔχω ὁ Ψυχή , καί ὁ ὁ οἰκίον προβάλλω κάλλος . εἰμί δέ οὐ ἀνέχω ὁ παρά ἐγώ λέγω , ἀκούω ὁ ἔξωθεν τις ποιέω , καί αἰσχύνω ὁ γοῦν ἐκεῖνος φιλοσοφία . λέγω γάρ τις ἐκεῖνος εἰς οἰκίον λαμπρός εἰσέρχομαι , πολύς μέν καταλάμπω χρυσίον , πολύς δέ ἀπαστράπτω ὁ ὁ μάρμαρος καί ὁ κίων κάλλος , ἐπεί καί ὁ ἔδαφος ὁράω πανταχοῦ τάπης ἔχω στόρεννυμι , εἰς ὁ ὕλη ἐμπτύω ὁ ὁ οἰκίον δεσπότης · εἶτα ἐγκαλέω εἶπον , διά ὁ μηδαμοῦ ὁ οἰκίον ἑτέρωθι οὗτος ἔξεστι ποιέω , εἰς ὁ ὕλη ἀναχάζομαι ὑβρίζω ὁ ἐκεῖνος . ὄρνυμι πῶς καταγέλαστος ὁ ὅς ἔξωθεν καλλωπίζω εἰμί , καί παρά πᾶς ευκαταγρυος ὁ νόος ἔχω ; καί μῆλον ἵημι . οὐδέ γάρ εἰμί ὁ συνοικέω τις ἀφίημι ὁ σός ῥάκιον περικτιζω , καί ἀμελέω εἰμί , ὁ θεραπαινίς λαμπρός περιβάλλω στολή , πράσσω εἄν φέρω , ἀλλά παροξύνω , καί ὕβρις εἄν ὁ πρᾶγμα φημί εἰμί ὁ ἔσχατος . οὗτος ὁ καί ἐπί ὁ Ψυχή λογίζομαι . ὅταν γάρ ὁ μέν ὁ καί ὁ ἔδαφος καί ὁ επιπλάς καί ὁ ἄλλος πᾶς καλλωπίζω , ἐλεημοσύνη δέ μή παραχέω ὀκείλη , μηδέ ὁ ἄλλος ἀσκέω φιλοσοφία , οὐδείς ἕτερος ἢ οὗτος ποιέω , μᾶλλον δέ ὁ πολύς χαλεπός . ὁ μέν γάρ ὕλη καί ὁ δέσποινα οὐδείς ὁ μέσος , ὁ δέ Ψυχή καί ὁ σάρξ · πολύς ὁ διάφορος · εἰμί δέ ὁ σάρξ , πολύς μέλω ὁ Ψυχή καί ὁ οἰκίον , καί ὁ Ψυχή καί ὁ κλίνη καί ὁ ὑποπόδιον . Ποίας οὖν ἄξιος ἀπολογία ; εἄν εἰμί , οὗτος μέν πᾶς ἀργύριον πολύς περιβάλλω , ἐκεῖνος δέ περιοράω ραχοδυτουω , αὐχμέω , πεινάω , τραῦμα γέμω , ὑπό μυρίος σπατατομενω · κύω , καί μετά οὗτος ἅπας καί δοξάζω ἀπό ὁ καλλωπισμός ὁ ἔξωθεν περιεκμένων νομίζω ; ὁ δέ μάλιστα ὁ ἔσχατος παραπληξία εἰμί , ὁ γελάω καί ὀνειδίζω , καί ἀσχημονέω καί ἀτιμάζω , καί εἰς ἔσχατος ἐμπίπτω κόλασις , ἐπί καί ἐγκαλλωπίζομαι τοῦτος . Διὸ παρακαλέω , οὗτος πᾶς ἐνθύω ἀνανήλωμεν ὡς γοῦν ποτός , καί ἐγώ αὐτός γίγνομαι , καί ὁ κόσμος οὗτος ἀπό ὁ ἔξωθεν εἰς ὁ ψυχή μεταφέρω . οὕτως γάρ καί αὐτός ἄνοος μένω , καί ἐγώ ὁ ἄγγελος ἴσος ἐργάζομαι , καί ὁ ἀκίνητος προξένησις καλός · ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .