joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0407.1
βαρὺ δι ἑμαυ . Ὑποτέμνεταί τοίνυν καὶ τοῦτο πάλιν τὸ φορετικόν , λεαίνων πανταχόθεν τὸν λόγον , καὶ ποιῶν εὐπαραδέχετον . Οὐ γὰρ ἀπλῶς εἶπε , Παρακληθήναι , ἀλλὰ , Συμπαρακληθήναι , καὶ οὐδὲ τοῦτο ἠρεσάθη , ἀλλὰ καὶ ἑτέρων εἰσαγὼν πλείονα ἑρμηνείαν , εἰμὴν · Διὰ τῆς ἐν ἀλλήλοις πίστεως , ὧνν τε καὶ ἐμοῦ . Βαβαί , πόση ἡ ταπεινοφροσύνη ! Ἐδεῖς καὶ ἐαυτὸν ἐκεῖνον δεόμενον , οὐκ ἐκεῖνον τοῦτον μόνον · καὶ τοὺς μαθητὰς ἐν τάξει διδασκάλων ἐκθεῖσεν , οὐδεμίαν ὑπεροχὴν ἀφείς μετὰν παρ’ αὐτῷ , ἀλλὰ πολλὴν τὴν ἰσοτιμίαν ἐπιδειξάμενος . Κοινὸν γὰρ ἐστὶ τὸ κέρδος , φησί , καὶ ἐγὼ τῆς παρ’ ὑμῶν δόξαι παρακληθεὼς , καὶ ὑμεῖς [ 441 ] τῆς παρ’ ἐμοῦ . Καὶ πῶς τοῦτο γίνεται ; Διὰ τῆς ἐν ἀλλήλοις πίστεως , ὧνν τε καὶ ἐμοῦ . Καθάπερ γὰρ ἐπὶ πυρὸς ἄν πολλάς τὰς συναγάγῃ λαμπάδας , λαμπρὰν ἀνάπτεται τὴν φλόγα · οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν πιστῶν γίνεται πέφυκεν . Ὅταν μὲν γὰρ καθ’ ἑαυτοὺς ὦμεν διεσπασμένοι , ἀθυμό - · κεροὶ πῶς ἐσμεν · ὅταν δὲ ἰδόντες ἀλλήλους τοὺς οἰκείους περιπλακώμεν μέλσει , πολλὴν δεξόμεθα τὴν παράκλησιν . Μὴ γὰρ μοι τὸν παρόντα καιρὸν ἐξετάσης , καθ’ ὃν τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι κατὰ κώμην καὶ πόλιν , καὶ ἐν αὐτῇ τῇ ἑρήμῳ πολλὰ τῶν πιστευόντων τὰ τάγματα , · καὶ πᾶσα ἀδελφεία ἐξελήλαται , ἀλλ’ ἐννόουν κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν , ὅσον ἦν ἀγαθὸν καὶ διδάσκαλον . Ἰδεῖν τοὺς μαθητὰς , καὶ ὑπὸ ἀδελφῶν . ἀδελφῶς θρυλῆναι ἐξ ἀλλης πόλεως ἐπελθόντας . Ἵνα δὲ καὶ σαφέστερον τὸ λεγόμενον ποιήσω , ἐπὶ ὑποδείγματος τὸν λόγον ἀγάγωμεν . Εἰ γὰρ συμβαίη ποτὲ καὶ γένοιτο , ὅ μὴ γένοιτο , ἀπενεύθεν τας εἰς τὴν Περσῶν τὴν ἢ Σκυθῶν ἢ βαρβάρων ἐξέριον διεσπάρθαικατὰ δύο καὶ τρεῖς ἐν ἐκείναις ταῖς πόλεσιν , εἶτα ἐξαίφνης τινὰ τῶν ἐντεῦθεν ἰδεῖν ἐπελθόντα , ἐννόσον ὅσην ἂν ἐκπρασμάθεια τὴν παρακλήσειν . Οὐχ ὅρατε καὶ τοὺς ἐν τοῖς δεσμοτηρίοις ὄντας , εἰ τινὰ τῶν ἐπιτηδείων ἰδοιεν , ἀνισταμένους καὶ ἐπτερωμένους ὑπὸ τῆς ἡδονῆς ; Εἰ δὲ αἰχμαλωτὴν καὶ δεσμοτηρίῳ παραβάλλω πρὸς τότε καιροὺς , μὴ θαυμάσης · πολὺ γὰρ χαλεπώτερα τούτων ἔπασχον ἐκεῖνοι , διεσπαρμένοι καὶ ἐλαυνόμενοι , καὶ λιμῷ καὶ πολέμοις συχνῶντες , καὶ καθημερινὸς θανάτους τρέμοντες , καὶ ὑποπτινόντες καὶ φίλους καὶ οἰκείους καὶ συγγενεῖς , καὶ καθάπερ ξένων τὴν οἰκουμένην οἰκοῦντες , μᾶλλον δὲ πολλῷ τῶν ἐν ἀλλοτρίᾳ διατρίβόντων χαλεπώτερον . Διὰ τοῦτο φησιν ( Εἰς τὸ στηριχθῆναι ὑμᾶς , καὶ συμπαρακληθῆναι διὰ τῆς ἐν ἀλλήλοις πίστεως . ) Τοῦτο δὲ ἔλεγεν , οὐχ ὡς αὐτὸς χρησίων τῆς παρ’ ἐκείνων συμμάχιας , ἀπαγε · πῶς γὰρ ὁ τῆς Ἐκκλησίας σῦλος , ὁ σιδήρου καὶ πέτρας στερρότερος , ὁ πνευματικὸς ἀδάμας καὶ μυρίαις ἀρχαῖς πόλεσιν ; ἀλλ’ ἵνα μὴ καταφορικόν ποιήσῃ τὸν λόγον μηδὲ σφοδρὰν τὴν ἐπιμήτην , καὶ αὐτὸς δεῖσθαι τῆς παρακλήσεως ἔλεγε τῆς ἐκείνων . ] Εἰ δὲ τὴς ἐνταῦθα παρακλήσιν καὶ εὐφροσύνην τὴν ἐπὶ τῆς πίστεως αὐτῶν ἐπιδόσιν λέγω , καὶ ταύτης δεῖσθαι τὸν Παῦλον , οὐχ ἂν οὐδὲ σύτως ἀμάρτοι τοῦ λόγου . Εἰ οὖν καὶ ἐπιθυμεῖς , φησί , καὶ εὐχῇ , καὶ μέλλεις παρακλήσεως ἀπολαῦειν , καὶ παρακλήσεως μεταδιδόναι , τί τὸ κωλῶν ἐλθεῖν ; Ταύτην τοίνυν λύων τὴν ὑπόνοιαν , ἐπήγαγεν · Οὐ θέλεις δὲ ὑμᾶς ἀγνοεῖν , ἀδελφοί , ὅτι πολλάκις προεὑμήθησεν ἡ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς , καὶ ἐκωλύθη ἄχρι τῆς δεύρο . Ὅρα μέτρα δουλικῆς ὑπακοῆς , καὶ πολλῆς εὐγνωμοσύνης ἀποδείξιν . Ὅτι μὲν γὰρ ἐκωλύθη , λέγει · διὰ τί δέ , οὐκ ἔτι . Οὐ γὰρ ἐξετάζει τοῦ Δεσπότου τὸ πρόσταγμα , ἀλλὰ πειθεται μόνον · καίτοι γε εἰδὼς ἢν διαπορῆσαι , τίνος ἐνεκεν πόλιν οὕτω λαμπρὰν καὶ μεγάλην , καὶ πρὸς ἣν ἅπασα ἐθέλεν ἡ οἰκουμένη , ἐκώλυσεν ὁ Θεὸς ἀπολαῦσαι διδασκάλου [ 442 ] τοιούτου , καὶ ἐπὶ χρόνον τοσοῦτον . Ὁ μὲν γὰρ τῆς κρατούσης πόλεως περιγεγυμμένος , καὶ τοῖς ἀρχομένοις ῥαδίως ἐπῆρε · ὁ δὲ τὴν βασιλικωτέραν ἀφεῖς , τοῖς δὲ ὑπηκόοις ἐφεδρεύων , τὸ κεφάλαιον εἶχεν ἠμελλόμενον . Ἄλλ’ ὅμως οὐδὲν τούτων περιεργάζεται , ἀλλὰ παραχωρεῖ τῇ τῆς προνοίας ἀκαταλήπτῳ , τὸ τε ἐμμελὲς ἐπιδεικνύμενος τῆς ἑαυτοῦ ψυχῆς , καὶ παιδεύων πάντας ἡμᾶς μηδέποτε τὸν Θεὸν ἀπατεῖν εὐθύντας τῶν γινομένων , χἤν δοκῇ πολλοὺς θορυβεῖν τὰ πραττόμενα . Δεσπότου μὲν γὰρ ἐστὶ μόνον τὸ ἐπιτάστειν , δούλων δὲ τὸ πειθεσθαι . Διὰ τοῦτο , ὅτι μὲν ἐκωλύθη , λέγει · τίνος δὲ ἔνεκεν , οὐκ εἶσι · Οὐδὲ γὰρ ἐγὼ οἶδα , φησί . Μὴ τοίνυν ἐρώτα με Θεοῦ βούλην ἢ γνώμην . Οὐδὲ γὰρ ἐρεῖ τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι · Τί με ἐποίησας οὕτω ; Τίνος γὰρ ἐνεκεν , εἰπέ μοι , καὶ ζητεῖ μανθάνειν ; οὐχ οἶδα , ὅτι μέλει πάντων αὐτῷ , ὅτι σοφὸς ἐστιν , ὅτι οὐδὲν ἀπλῶς ἐργάζεται καὶ εἰκῇ ; ὅτι τῶν γεγενηκότων σε μᾶλλον φιλεῖ , καὶ πατὴρ ἐκ πολλοῦ τοῦ παρόντος ὑπερβαίνει φιλοστοργίαν , καὶ μητρὸς κηδεμονίαν ; Μὴδὲν οὖν πλέον ζητεῖ , μηδὲ πρὸβαινε περαιτέρω · καὶ γὰρ ἀρκεῖ σοι ταῦτα εἰς παραμυθίαν · ἐπεὶ καὶ τότε σοφῶς ὠκονόμησεν τὸ τῶν Ῥωμαίων α . Ἵλ δὲ τὸν τρόπον ἀγνοεῖς , μὴ δυσχέραίνε · τοῦτο γὰρ πίστευε μάλιστα , τὸ καὶ ἀγνοοῦντα τὸν τρόπον τῆς οἰκονομίας , δέχεσθαι τὸν περὶ προνοίας λόγον . ε’ . Κατορθώσας τοίνυν ὅπερ ἐσπούδαζεν ὁ Παῦλος ( οὐδὲ τοῦτο ἦν ; Τὸ δεῖξαι , ὅτι οὐ καταφρονῶν αὐτῶν οὐκ ἦρχετο , ἀλλὰ καὶ σφόδρα ἐπιθυμῶν ἐκωλύετο ) , καὶ τὸ ἑγκλημα ἀποδυσάμενος τῆς ῥαθυμίας , καὶ πεῖσας ὅτι αὐτῶν οὐχ ἥττον ἐκεῖνος ο . ἰδεῖν αὐτοὺς ἐπεθύμει · πάλιν καὶ δι’ ἑτέρων ἐνδείκνυται τὴν ἀγάπην . Οὐδὲ γὰρ , ἐπειδὴ ἐκωλύθη , φησίν , ἀπέστην τοῦ ἐπιχειρεῖν , ἀλλ’ ἀεὶ μὲν ἐπεχείρουν , ἀεὶ δὲ ἐκωλύομην , οὐδέποτε δὲ ἀφιστάμην , τῷ μὲν θελήματι τοῦ Θεοῦ οὐκ ἀντιπίπτον , τῇ δὲ ἀγάπῃ τερπών . Διὰ μὲν γὰρ τοῦ προτιθεσθαι καὶ μὴ ἀφίστασθαι τὸ φίλτρον ἐπεδείκνυτο · διὰ δὲ τοῦ κωλυεσθαι καὶ μὴ ἀντειπεῖν τὴν περὶ τὸν Θεὸν ἅπασαν ἀγάπην ! ἐδηλοῦ . Ἵνα τινὰ χαρὰς σὺ καὶ ἐν ὑμῖν . Καίτοι καὶ ἀνωτέρω τὴν αἰτίαν εἶπε τῆς ἐπιθυμίας , καὶ αὐτῷ πρέπουσαν ἐδεῖξεν , ἀλλ’ ὅμως καὶ ἐνταῦθα αὐτὴν τίθησι , σφοδρῶς ἐκκαθαίρων αὐτῶν τὴν ὑπόνοιαν . Ἐπειδὴ γὰρ περίβλεπτος ἦν ἡ πόλις , καὶ θάτεν πανταχοῦ τῆς καὶ θαλάττης τοιαύτη , καὶ ἢ τῆς ἱστορίας αὐτῆς ἐπιθυμία μόνη πολλοὺς ἀποδημίας πρὸφασιν γέγονεν · ἵνα μὴ καὶ περὶ τοῦ Παύλου ποιούτων τι νομίσαιεν , μηδὲ ὑποπτεύσαιεν , ὅτι ἀπλῶς ἢ οἰκειώσει αὐτῶν ἐγκαλωπτιζόμενος ἐπεθύμει τῆς ἐκεί παροῦσίας , συνεχῶς τίθησι τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἐπιθυμίας . Καὶ ἐμπροσθεν μὲν φησιν · Ἵνα τὴν μεταδοὺ χάρισμα ὑμῖν πνευματικὴν , ἐπεθύμουν ἰδεῖν · ἐνταῦθα δὲ σαφέστερον Ἵνα τινὰ χαρὰς σὺ καὶ ἐν ὑμῖν , καθὼς καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς [ 443 ] ἔθνεσι . Τοὺς ἀρχοντας μετὰ τῶν ἀρχόντων ἐσῆς , καὶ μετὰ τὰ μὲν τρόπαια καὶ τὰς νίκας καὶ τὴν τῶν ὑπάτων περιφάνειαν , μετὰ τῶν βαρβάρων αὐτοὺς τίθησι · καὶ μάλα εἰκότως . Ὅπου γὰρ ἢ τῆς πίστεως εὐγένεια , οὐδεὶς βαρβαρος , οὐδεὶς Ἕλλην , οὐδεὶς ξένος , οὐδεὶς πολίτης , ἀλλ’ εἰς μίαν ἀπαντες ἀξιώματος ἀναβαίνουσι ὑπεροχὴν . Ὅρα δὲ αὐτὸν καὶ ἐνταῦθα μετριάζοντα . Οὐ γὰρ Ἄλλη , οἰκεῖτον . Ibiidem editi ἐκώλυε , male . Mss . omnes ἐκωλύθη . Mss . , τὰ τῶν Ῥωμα . Mss . , ἐκεῖνον , iorte melius . Iidem , εὐνοίας .
Lemmas: βαρύς Ζεύς ἑμαυ . ὑποτέμνω τοίνυν καί οὗτος πάλιν ὁ φορετικόν , λεαίνω πανταχόθεν ὁ λόγος , καί ποιέω εὐπαραδέχετον . οὖον γάρ ἀπλόος εἶπον , παρακαλέω , ἀλλά , Συμπαρακαλέω , καί οὐδέ οὗτος ἐρέσσω , ἀλλά καί ἕτερος εἰσάγω πλείων ἑρμηνεία , ἵημι · Ζεύς ὁ ἐν ἀλλήλων πίστις , ὅς τε καί ἐγώ . βαβαί , πόσος ὁ ταπεινοφροσύνη ! δήω καί ἑαυτοῦ ἐκεῖνος δήω , οὐ ἐκεῖνος οὗτος μόνος · καί ὁ μαθητής ἐν τάξις διδάσκαλος ἐκτίθημι , οὐδείς ὑπεροχή ἀφίημι μετά παρά αὐτός , ἀλλά πολύς ὁ ἰσοτιμία ἐπιδείκνυμι . κοινός γάρ εἰμί ὁ κέρδος , φημί , καί ἐγώ ὁ παρά σύ δόξα παρακαλέω , καί σύ [ 441 ] ὁ παρά ἐγώ . καί πῶς οὗτος γίγνομαι ; Ζεύς ὁ ἐν ἀλλήλων πίστις , ὅς τε καί ἐγώ . καθά γάρ ἐπί πυρός ἄν πολύς ὁ συνάγω λαμπάς , λαμπρός ἀνάπτω ὁ φλόξ · οὗτος καί ἐπί ὁ πιστός γίγνομαι φύω . ὅταν μέν γάρ κατά ἑαυτοῦ εἰμί διασπάω , άθυμος - · κείρω πῶς εἰμί · ὅταν δέ ὁράω ἀλλήλων ὁ οἰκεῖος περιπλέκω μέλω , πολύς δέχομαι ὁ παράκλησις . μή γάρ ἐγώ ὁ πάρειμι καιρός ἐξετάζω , κατά ὅς ὁ ὁ Θεός χάρις κατά κώμη καί πόλις , καί ἐν αὐτός ὁ ἐρῆμος πολύς ὁ πιστεύω ὁ τάγμα , · καί πᾶς ἀδελφεία ἐξελαύνω , ἀλλά ἐννοέω κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός , ὅσος εἰμί ἀγαθός καί διδάσκαλος . εἶδον ὁ μαθητής , καί ὑπό ἀδελφός . ἀδελφός θρυλέω ἐκ ἄλλος πόλις ἐπέρχομαι . ἵνα δέ καί σαφής ὁ λέγω ποιέω , ἐπί ὑπόδειγμα ὁ λόγος ἄγω . εἰμί γάρ συμβαίνω ποτέ καί γίγνομαι , ὅς μή γίγνομαι , ἀπονεύω ὅς εἰς ὁ Πέρσης ὁ ἢ Σκύθης ἢ βάρβαρος ἐξεῖπον διεσπάρθαικατὰ δύο καί τρεῖς ἐν ἐκεῖνος ὁ πόλις , εἶτα ἐξαπίνης τις ὁ ἐντεῦθεν ὁράω ἐπέρχομαι , ἐννοσέω ὅσος εἄν ἐκπράσσω ὁ παράκλησις . οὐχ ὁράω καί ὁ ἐν ὁ δεσμωτήριον εἰμί , εἰμί τις ὁ ἐπιτήδειος ὁράω , ἀνίστημι καί πτερόω ὑπό ὁ ἡδονή ; εἰμί δέ αἰχμαλωτὴν καί δεσμωτήριον παραβάλλω πρός τότε καιρός , μή θαυμάζω · πολύς γάρ χαλεπός οὗτος πάσχω ἐκεῖνος , διασπείρω καί ἐλαύνω , καί λιμός καί πόλεμος συνέχω , καί καθημέριος θάνατος τρέμω , καί ὑποπτινόντες καί φίλος καί οἰκεῖος καί συγγενής , καί καθάπερ ξένος ὁ οἰκέω οἰκέω , μᾶλλον δέ πολύς ὁ ἐν ἀλλότριος διατρίβω χαλεπός . Ζεύς οὗτος φημί ( εἰς ὁ στηρίζω σύ , καί συμπαρακαλέω διά ὁ ἐν ἀλλήλων πίστις . ) οὗτος δέ λέγω , οὐ ὡς αὐτός χρήσιον ὁ παρά ἐκεῖνος συμμαχία , ἀπάγω · πῶς γάρ ὁ ὁ ἐκκλησία Σῦλος , ὁ σίδηρος καί πέτρα στερρός , ὁ πνευματικός ἀδάμας καί μυρίος ἀρχή πόλις ; ἀλλά ἵνα μή καταφορικός ποιέω ὁ λόγος μηδέ σφοδρός ὁ ἐπιμήτην , καί αὐτός δήω ὁ παράκλησις λέγω ὁ ἐκεῖνος . ] εἰμί δέ σής ἐνταῦθα παράκλησις καί Εὐφρόσυνος ὁ ἐπί ὁ πίστις αὐτός ἐπίδοσις λέγω , καί οὗτος δήω ὁ Παῦλος , οὐ εἄν οὐδέ σύτως ἁμαρτάνω ὁ λόγος . εἰμί οὖν καί ἐπιθυμέω , φημί , καί εὐχή , καί μέλλω παράκλησις ἀπολαύω , καί παράκλησις μεταδίδωμι , τίς ὁ κῶλον ἔρχομαι ; οὗτος τοίνυν λύω ὁ ὑπόνοια , ἐπάγω · οὖον ἐθέλω δέ σύ ἀγνοέω , ἀδελφός , ὅτι πολλάκις προμηθέομαι ὁ ἔρχομαι πρός σύ , καί κωλύω ἄχρι ὁ δεύρο . Ὅρας μέτρον δουλικός ὑπακοή , καί πολύς εὐγνωμοσύνη ἀπόδειξις . ὅτι2 μέν γάρ κωλύω , λέγω · διά τίς δέ , οὐ ἔτι . οὖον γάρ ἐξετάζω ὁ δεσπότης ὁ πρόσταγμα , ἀλλά πείθω μόνος · καίτοι γε εἰδοί εἄν διαπορέω , τίς ἕνεκα πόλις οὗτος λαμπρός καί μέγας , καί πρός ὅς ἅπας ἐθέλω ὁ οἰκέω , κωλύω ὁ θεός ἀπολαύω διδάσκαλος [ 442 ] τοιοῦτος , καί ἐπί χρόνος τοσοῦτος . ὁ μέν γάρ ὁ κράτος πόλις περιγεγυμμένος , καί ὁ ἄρχω ῥᾳδίως ἐπαίρω · ὁ δέ ὁ βασιλικός ἀφίημι , ὁ δέ ὑπήκοος ἐφεδρεύω , ὁ κεφάλαιος ἔχω ημελλομενω . ἄλλος ὅμως οὐδείς οὗτος περιεργάζομαι , ἀλλά παραχωρέω ὁ ὁ πρόνοια ἀκατάληπτος , ὁ τε ἐμμελής ἐπιδείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή , καί παιδεύω πᾶς ἐγώ μηδέποτε ὁ θεός ἀπατάω εὐθυντής ὁ γίγνομαι , χήν δοκέω πολύς θορυβέω ὁ πράσσω . δεσπότης μέν γάρ εἰμί μόνος ὁ ἐπιτάσσω , δοῦλος δέ ὁ πείθω . Ζεύς οὗτος , ὅτι μέν κωλύω , λέγω · τίς δέ ἐνέλκω , οὐ εἶμι · οὐδέ γάρ ἐγώ οἶδα , φημί . μή τοίνυν ἐρωτάω ἐγώ Θεός βουλή ἢ γνώμη . οὐδέ γάρ εἴρω ὁ πλάσμα ὁ πλάσσω · τις ἐγώ ποιέω οὗτος ; τίς γάρ ἕνεκα , εἶπον ἐγώ , καί ζητέω μανθάνω ; οὐ οἶδα , ὅτι μέλος πᾶς αὐτός , ὅτι σοφός εἰμί , ὅτι οὐδείς ἀπλόος ἐργάζομαι καί εἰκῇ ; ὅτι ὁ γίγνομαι σύ μᾶλλον φιλέω , καί πατήρ ἐκ πολύς ὁ πάρειμι ὑπερβαίνω φιλοστοργία , καί μήτηρ κηδεμονία ; μηδείς οὖν πλέω ζητέω , μηδέ προβαίνω περαιτέρω · καί γάρ ἀρκέω σύ οὗτος εἰς παραμυθία · ἐπεί καί τότε σοφός οἰκονομέω ὁ ὁ Ῥωμαῖος ὅς . Ιλ δέ ὁ τρόπος ἀγνοέω , μή δυσχεραίνω · οὗτος γάρ πιστεύω μάλιστα , ὁ καί ἀγνοέω ὁ τρόπος ὁ οἰκονομία , δέχομαι ὁ περί πρόνοια λόγος . εἰ . κατορθόω τοίνυν ὅσπερ σπουδάζω ὁ Παῦλος ( οὐδέ οὗτος εἰμί ; ὁ δείκνυμι , ὅτι οὖον καταφρονέω αὐτός οὐ ἄρχω , ἀλλά καί σφόδρα ἐπιθυμέω κωλύω ) , καί ὁ ἔγκλημα ἀποδύω ὁ ῥᾳθυμία , καί πείθω ὅτι αὐτός οὐ ἥσσων ἐκεῖνος ὁ . ὁράω αὐτός ἐπιθυμέω · πάλιν καί διά ἕτερος ἐνδείκνυμι ὁ ἀγάπη . οὐδέ γάρ , ἐπεί κωλύω , φημί , ἀφίστημι ὁ ἐπιχειρέω , ἀλλά ἀεί μέν ἐπιχειρέω , ἀεί δέ κωλύω , οὐδέποτε δέ ἀφίστημι , ὁ μέν θέλημα ὁ Θεός οὐ ἀντιπίπτω , ὁ δέ ἀγάπη τερπών . Ζεύς μέν γάρ ὁ προτίθημι καί μή ἀφίστημι ὁ φίλτρον ἐπιδείκνυμι · διά δέ ὁ κωλύω καί μή ἀντιλέγω ὁ περί ὁ θεός ἅπας ἀγάπη ! δηλέομαι . ἵνα τις χαρά σύ καί ἐν σύ . καίτοι καί ἀνωτέρω ὁ αἴτιος εἶπον ὁ ἐπιθυμία , καί αὐτός πρέπω δείκνυμι , ἀλλά ὅμως καί ἐνταῦθα αὐτός τίθημι , σφοδρός ἐκκαθαίρω αὐτός ὁ ὑπόνοια . ἐπεί γάρ περίβλεπτος εἰμί ὁ πόλις , καί ἵημι πανταχοῦ ὁ καί θάλασσα τοιοῦτος , καί ἢ ὁ ἱστορία αὐτός ἐπιθυμία μόνος πολύς ἀποδημία πρόφασις γίγνομαι · ἵνα μή καί περί ὁ Παῦλος ποιόω τίς νομίζω , μηδέ ὑποπτεύω , ὅτι ἀπλόος ἢ οἰκειόω αὐτός ἐγκαλωπτιζόμενος ἐπιθυμέω ὁ ἐκεῖ παρουσία , συνεχῶς τίθημι ὁ ὑπόθεσις ὁ ἐπιθυμία . καί ἔμπροσθεν μέν φημί · ἵνα ὁ μεταδίδωμι χάρισμα σύ πνευματικός , ἐπιθυμέω ὁράω · ἐνταῦθα δέ σαφής ἵνα τις χαρά σύ καί ἐν σύ , καθώς καί ἐν ὁ λοιπός [ 443 ] ἔθνος . ὁ ἄρχω μετά ὁ ἄρχω εἴσειμι , καί μετά ὁ μέν τρόπαιον καί ὁ Νίκη καί ὁ ὁ ὕπατος περιφάνεια , μετά ὁ βάρβαρος αὐτός τίθημι · καί μάλα εἰκότως . ὅπου γάρ ἢ ὁ πίστις Εὐγένεια , οὐδείς βάρβαρος , οὐδείς Ἕλλην , οὐδείς ξένος , οὐδείς πολίτης , ἀλλά εἰς εἷς ἅπας ἀξίωμα ἀναβαίνω ὑπεροχή . Ὅρας δέ αὐτός καί ἐνταῦθα μετριάζω . οὖον γάρ ἄλλη , οἰκέω . Ibiidem editi κωλύω , male . Mss . omnes κωλύω . Mss . , ὁ ὁ Ῥώμη . Mss . , ἐκεῖνος , iorte melius . Iidem , εὔνοια .