joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0630.2
ἑκεῖτο ἐπὶ τῆς πρῶρας · κατακλιθῆναι ἔχρη , καὶ ἐπὶ γόρτου καταπεσεῖν ἐκλέυσε . Καὶ τὰ ἱμάτια δὲ εὐτελῆ · καὶ πολυχαροῦ μόνος διέτριβεν , οὐδένας ἐπισιουρόμενος . Καὶ τὰ ἐν τῷ σταυρῷ δέ , καὶ τὰ ἐν ταῖς ὑβρεσι , καὶ πάντα ἀπλῶς καταμαθὼν , ζήλωσον · καὶ οὕτως ἐνεδύσω τὸν Χριστὸν , ἣν τὴν σαρκὸς πρὸνοιαν μὴ ποιῆς εἰς ἐπιθυμίας · οὐδὲ γὰρ ἡδονὴν τὸ πρᾶγμα ἔχει . Καὶ γὰρ αἱ ἐπιθυμίαι αὐτὰς τίκτουσι πάλιν ἑτέρας ὀριμνωτέρας , καὶ οὐδέποτε λήγῃ χόρον , ἀλλὰ βάσανον ἐργάσῃ σαυτῷ μεγάλην . Ὡσπερ γὰρ ὁ διηνεκῶς ὧν ἐν τῷ διψῆ , κἂν μυρίας ἔχῃ παρακειμένας πηγὰς , οὐδὲν ἐντεύθεν χεραίνει , μὴ δυνάμενος τὸ νόσημα σβέσαι · οὕτω καὶ ὁ διηνεκῶς ἐν ἐπιθυμίαις ζῶν . Ἄν δὲ τῆς χρείας ἤς ἐντὸς , οὐδέποτε τούτων δέξη τὸν πυρετόν , ἀλλὰ πάντα ἐκεῖνα οἰχήσεται , καὶ μέθαι καὶ ἀσελγείαι . Τοσοῦτον τοίνυν ἔσθιε ὅσον λύσαι λιμὴν , τοιαῦτα ἐνδύσω σὸν σκέπεσθαι μόνον , μηδὲ καλλωπίζε ἱματίους τὴν ἀρχα , ἵνα μὴ αὐτὴν ἀπόλησῃ · καὶ γὰρ καὶ μαλακωτέραν αὐτὴν ποιεῖς , καὶ τὴν εὐεξίαν αὐτῆς λυμαίνει , τῇ πολλῇ βλακείᾳ διαλῶν αὐτήν . Ἵν᾽ οὖν ἔχῃς αὐτὴν ὀχῆμα χαλὸν τῆς ψυχῆς , ἵνα ὁ κυβερνήτης ἀσφαλῶς εἴ τῶν οἰκίων κάθηται , καὶ ὁ στρατιώτης εὐκόλως μεταχειρίζῃ τὰ ὅπλα , εὐάρμοστα πάντα ποιεῖ . Οὐ γὰρ τὸ πολλά ἔχειν , ἀλλὰ τὸ ὀλίγον δεῖσθαι , ἀναλώτους ποιεῖ . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ , κἂν μὴ ἀδικηθῇ , δέδοικεν · οὕτως δέ , κἂν ἀδικηθῇ , τῶν οὐχ ἠδικημένων ἀμείνον διακείσεται , καὶ ἐν πλείονι καὶ διὰ τοῦτο ἔσται εὐθυμία . Μὴ τοίνυν τοῦτο ζητῶμεν , ὅπως μηδεὶς ἐπηρεάσῃ , ἀλλ᾽ ὅπως , κἂν ἐπηρεάσῃ τις βουλήται , μὴ δύνηται . Τοῦτο δὲ οὐδαμοθεν ἐτέρωθεν ἔσται , ἀλλ᾽ ἢ ἐκ τοῦ τῆς χρείας ἔχεσθαι , καὶ μὴ πλείονὸν ἐπιθυμεῖν . Οὕτω γὰρ καὶ ἐνταῦθα τρυφῆσαι δυνησόμεθα , καὶ τῶν μελλόντων ἐπιτευξόμεθα ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ᾽ οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἀγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων Ἀμήν .
Lemmas: κεῖμαι ἐπί ὁ πρῷρα · κατακλίνω χράω , καί ἐπί γόρτου καταπίπτω ἐκλύω . καί ὁ ἱμάτιον δέ εὐτελής · καί πολυχαροῦ μόνος διατρίβω , οὐδείς ἐπισιουρόμενος . καί ὁ ἐν ὁ σταυρός δέ , καί ὁ ἐν ὁ ὕβρις , καί πᾶς ἀπλόος καταμανθάνω , ζηλόω · καί οὕτως ἐνδύω ὁ Χριστός , ὅς ὁ σάρξ πρόνοια μή ποιός εἰς ἐπιθυμία · οὐδέ γάρ ἡδονά ὁ πρᾶγμα ἔχω . καί γάρ ὁ ἐπιθυμία αὐτός τίκτω πάλιν ἕτερος ὀριμνωτέρας , καί οὐδέποτε λήγω χόρος , ἀλλά βάσανος ἐργάζομαι σεαυτοῦ μέγας . ὡς γάρ ὁ διηνεκής ὅς ἐν ὁ διψάω , κἀν μυρίος ἔχω παράκειμαι πηγή , οὐδείς ἐντεῦθεν κεραίνω , μή δύναμαι ὁ νόσημα σβέννυμι · οὗτος καί ὁ διηνεκής ἐν ἐπιθυμία ζῶ . ἄν δέ ὁ χρεία εἶμαι ἐντός , οὐδέποτε οὗτος δέχομαι ὁ πυρετός , ἀλλά πᾶς ἐκεῖνος οἴχομαι , καί μέθη καί ἀσέλγεια . τοσοῦτος τοίνυν ἐσθίω ὅσος λύω λιμήν , τοιοῦτος ἐνδύω σός σκέπω μόνος , μηδέ καλλωπίζω ἱμάτιον ὁ ἀρχή , ἵνα μή αὐτός ἀπόλλυμι · καί γάρ καί μαλακός αὐτός ποιέω , καί ὁ εὐεξία αὐτός λυμαίνομαι , ὁ πολύς βλακεία διάβολος αὐτός . ἵνα οὖν ἔχω αὐτός ὄχημα χαλός ὁ Ψυχή , ἵνα ὁ κυβερνήτης ἀσφαλῶς εἰμί ὁ οἰκίον κάθημαι , καί ὁ στρατιώτης εὐκόλως μεταχειρίζω ὁ ὅπλον , εὐάρμοστος πᾶς ποιέω . οὖον γάρ ὁ πολύς ἔχω , ἀλλά ὁ ὀλίγος δήω , ἀνάλωτος ποιέω . ἐκεῖνος μέν γάρ , κἀν μή ἀδικέω , δείδω · οὕτως δέ , κἀν ἀδικέω , ὁ οὐ ἀδικέω ἀμείνων διάκειμαι , καί ἐν πλείων καί διά οὗτος εἰμί εὐθυμία . μή τοίνυν οὗτος ζητέω , ὅπως μηδείς ἐπηρεάζω , ἀλλά ὅπως , κἀν ἐπηρεάζω τις βούλομαι , μή δύναμαι . οὗτος δέ οὐδαμόθεν ἑτέρωθεν εἰμί , ἀλλά ἢ ἐκ ὁ ὁ χρεία ἔχω , καί μή πλεῖος ἐπιθυμέω . οὕτως γάρ καί ἐνταῦθα τρυφάω δύναμαι , καί ὁ μέλλω ἐπιτυγχάνω ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών ἀμήν .