joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0583.3
ἀνακληροῖ παρ’ ἑαυτοῦ τὰ ἐγγεγραμμένα ἅπαντα μετὰ πλείονος τῆς φιλοτιμίας , ἐπειδὴ ἐτιμήθη τῇ ἐγγράφῃ . Ἄπεξ . Ἄρες ποίναν αὐτὸν πληρωθῶν · πρὸς γὰρ αὐτὸν ἀπέναι μέλλεις · αὐτὸς σοι διώξει τὴν δίκην τῶν ἐνταῦθα γεγενημένων ἀπάντων . Ἄλλὰ γὰρ εἰσὶ τινες οὕτως θάλιοι καὶ καλαίμυροι , οἱ μεγά παιδας ἔχοντες οὐκ ἀνέχονται τοῦτο ποιεῖν , ἀλλὰ παραστοὺς καὶ κολάσι , καὶ τῷ δεῖν καὶ τῷ δεῖν μᾶλλον καταδύγονται τὰ αὐτῶν διανέμειν , τῇ τῷ τοιαύτα ὡτοὺς εὐεργετῆσαι · Χριστῷ · Ὄν εἰ γένου · ἐν ἀλωτερον · Τοὺς γὰρ τοιούτους , κἂν δνοῖς , κἂν λίθοις τις παραδίδω , οὐδὲν οὐδὲπὺ τῆς ἀνοίας αὐτῶν καὶ τῆς ἀναισθησίας ἕξιον ἐρεῖ , οὐδ’ ἐν εὐρος τις εἰκίνη τὴν μανίαν αὐτῶν παραστήσει δυναμένην , καὶ τὴν π ραφροσύνην . Ποίας γὰρ τεύξονται συγγνώμης ὅτου ὑπὲρ τοῦ μὴ θρῆσαι αὐτὸν ζῶντες , ὅταν καὶ ἀπέναι μέλλουν πρὸς αὐτόν , μηδὲ ἀπὸ τῶν χρημάτων τούτων , [ 641 ] ὅν οὐκ εἶσι κύριοι λοιπὸν , βουληθῶσιν αὐτῷ μικρὸν τι χαρίσασθαι , ἀλλ’ οὕτως ἄγροὺς διάχονται καὶ πολεμοῦσι , ὡς μηδὲ τῶν ἀχρήστων αὐτοῖς γενομένων αὐτῷ μεταδοῦναι ; Οὐχ ὁρᾷς δὲ τὸν ἀνθρωπὸν οὐδὲ τοῦτον κατηξιώθαι τού τείους , ἀλλ’ ἀπαγόντες ἀπήλθον ; Σὲ δὲ ὁ Θεὸς καὶ ἐπισκήψαι τοῖς προσήκουσι , καὶ εἰπεῖν περὶ τῶν δυντῶν , καὶ τὰ κατὰ τὴν οἰκίαν ἅπαντα διαθεῖναι ἐποίησε κύριον . Ποίαν οὖν ἀπολογίαν ἕξεις , ὅταν καὶ ταύτην λαβὼν παρ’ αὐτοῦ τὴν χάριν , προδῷς τὴν εὐεργεσίαν , καὶ ὡςπερ ἐκ διαμέτρου ἀπεναπένας στήσ τῆς τῆς εὐστείως σου προγόνους ; Ἐκεῖνος μὲν γὰρ καὶ ζῶντες ἐπώλων ἅπαντα , καὶ ἕρερον παρὰ τοὺς πάδας τῶν ἀποστόλων · σὺ δὲ οὐδὲ τελευταίων μερίας τινὸς μεμιδίδως τοῖς δεομένοις . Τὸ μὲν οὖν ἀμερον καὶ πολλὴν παρήξεται παρέχον , ζῶντα διορθοῦν παπάν · εἰ δὲ ἐκεῖνο μὴ βουληθῆς , κἂν τελευταίων ποιήσων τι γενναῖον . Οὐ πολλῆς μὲν γὰρ ἔστιν ἀγάπης τοῦτο τῆς περὶ τὸν Χριστόν · ἀγάπης δ’ οὐν ὅμως . Εἰ γὰρ καὶ μὴ τὴν προεδρίαν · ἕχεις τὴν μετὰ αὐτῶν ἀρχὴν , ἀλλ’ οὐ μικρὸν τὸ κἂν μετ’ ἐκείνους γενέσθαι , καὶ μὴ στήναι μετὰ τῶν ἐρίφων , μηδὲ ἐξ εὐωνύμων . Ἄν δὲ μὴ τοῦτο ποιήσ , τίς σε ἐξαργήσεις λόγος , ὅταν μήτε τὸ τοῦ θανάτου φόβος · μήτε τὰ ἀχρηστὰ σοι λοιπὸν γεγενηθῆσι τὰ χρήματα , μήτε τὸ ἀσφάλειαν καταλιμπᾶναι τοῖς τέκνοις , μήτε τὸ πολλὴν σαυτῷ προαποτίθεσθαι ἕχει συγγνώμην , ποιή σε φιλάνθρωπον ; Διὸ παρακαλῶ μάλιστα μὲν ζῶντας προτεῖναι τοῖς δεομένοις ἐκ τῶν δυντῶν τὴν κλεινὰν μοῖραν . Εἰ δὲ τινες εἰσὶν οὕτω μικρόψυχοι , ὡς μὴ ἀνέχεσθαι τοῦτο , κἂν ὑπὸ τῆς ἀνάγκης γινώσκουσαν οὕτως φιλάνθρωποι . Ὅταν μὲν γὰρ ζῆς , καὶ ἄθαστον , οὕτως ἀνείλω τῶν δυντῶν · νυνὶ δὲ , ἐπειδὴ ἔμαθες , ὅτι θνητὸς γένονας , κἂν νῦν τὸ δόγμα καταλύσων , καὶ ὡς θνητὸς περὶ τῶν σαυτοῦ βούλευσαι · μᾶλλον δέ , ὡς ὀφείλων ἀθανάτων ζωῆς διηνεκῶς ἀπολαῦειν . Εἰ γὰρ καὶ φορτισχὼ τὸ μέλλον ῥηθήσεσθαι , καὶ ἀρίκις γέμω , ἀλλ’ ὅμως ἀναγκαῖον εἰπεῖν · ἀριθμὸν μετὰ τῶν θούλων σου τὸν Δεσπότην . Ἐλευθεροῖς τούς δούλους · Ἐλευθέρωσον τὸν Χριστὸν λυμοῦ καὶ ἀνάγκης καὶ δεσμοτηρίων καὶ γυμνότητος . Ἐφοῖξας ἀκούσας ; Θύσον
Lemmas: ἀνακληρόω παρά ἑαυτοῦ ὁ ἐγγράφω ἅπας μετά πλείων ὁ φιλοτιμία , ἐπεί τιμάω ὁ ἐγγράφω . Ἄπεξ . Ἄρης ποῖνα αὐτός πληρόω · πρός γάρ αὐτός ἀφίημι μέλλω · αὐτός σύ διώκω ὁ δίκη ὁ ἐνταῦθα γίγνομαι ἀπαντάω . ἀλλά γάρ εἰμί τις οὕτως θάλιος καί καλαιμυρος , ὁ μεγός παῖς ἔχω οὐ ἀνέχω οὗτος ποιέω , ἀλλά παρίστημι καί κόλασις , καί ὁ δήω καί ὁ δήω μᾶλλον καταδύω ὁ αὐτός διανέμω , ὁ ὁ τοιοῦτος ὦτος εὐεργετέω · Χριστός · εἰμί εἰμί γίγνομαι · ἐν ἀλωτερον · ὁ γάρ τοιοῦτος , κἀν δίνω , κἀν λίθος τις παραδίδω , οὐδείς οὐδὲπὺ ὁ ἄνοια αὐτός καί ὁ ἀναισθησία ἔξειμι εἴρω , οὐδέ ἐν εὖρος τις ἔοικα ὁ μανία αὐτός παρίστημι δύναμαι , καί ὁ π ραφροσυνειμι . Ποίας γάρ τυγχάνω συγγνώμη ὅστις ὑπέρ ὁ μή τετραίνω αὐτός ζῶ , ὅταν καί ἀφίημι μόλελω πρός αὐτός , μηδέ ἀπό ὁ χρῆμα οὗτος , [ 641 ] ὅς οὐ εἶμι κύριος λοιπός , βούλομαι αὐτός μικρός τίς χαρίζομαι , ἀλλά οὕτως ἀγρός διάγω καί πολεμέω , ὡς μηδέ ὁ ἄχρηστος αὐτός γίγνομαι αὐτός μεταδίδωμι ; οὐχ ὁράω δέ ὁ ἄνθρωπος οὐδέ οὗτος καταξιόω ὅς τέος , ἀλλά ἀπάγω ἀπέρχομαι ; σός δέ ὁ θεός καί ἐπισκήπτω ὁ προσήκω , καί εἶπον περί ὁ δύο , καί ὁ κατά ὁ οἰκίον ἅπας διατίθημι ποιέω κύριος . Ποίας οὖν ἀπολογία ἔχω , ὅταν καί οὗτος λαμβάνω παρά αὐτός ὁ χάρις , προδίδωμι ὁ εὐεργεσία , καί ὡς ἐκ διάμετρος ἀπεναπένας ἵστημι ὁ ὁ εὐστείως σύ πρόγονος ; ἐκεῖνος μέν γάρ καί ζῶ πῶλος ἅπας , καί ἕρερον παρά ὁ παδάω ὁ ἀπόστολος · σύ δέ οὐδέ τελευταῖος Μεριάς τις μεμιδιδωμι ὁ δήω . ὁ μέν οὖν ἡμέρα καί πολύς παρήκω παρέχω , ζῶ διορθόω παπᾶς · εἰμί δέ ἐκεῖνος μή βούλομαι , κἀν τελευταῖος ποιέω τίς γενναῖος . οὖον πολύς μέν γάρ εἰμί ἀγάπη οὗτος ὁ περί ὁ Χριστός · ἀγάπη δέ ὀν ὅμως . εἰμί γάρ καί μή ὁ προεδρία · ἔχω ὁ μετά αὐτός ἀρχή , ἀλλά οὖον μικρός ὁ κἀν μετά ἐκεῖνος γίγνομαι , καί μή ἵστημι μετά ὁ ἔριφος , μηδέ ἐκ εὐώνυμος . ἄν δέ μή οὗτος ποιέω , τίς σύ ἐξαργέω λόγος , ὅταν μήτε ὁ ὁ θάνατος φόβος · μήτε ὁ ἄχρηστος σύ λοιπός γίγνομαι ὁ χρῆμα , μήτε ὁ ἀσφάλεια καταλείπω ὁ τέκνον , μήτε ὁ πολύς σεαυτοῦ προαποτίθημι ἕχω συγγνώμη , ποιέω σύ φιλάνθρωπον ; Διὸ παρακαλέω μάλιστα μέν ζῶ προτείνω ὁ δήω ἐκ ὁ δύο ὁ κλεινός μοῖρα . εἰμί δέ τις εἰμί οὗτος μικρόψυχος , ὡς μή ἀνέχω οὗτος , κἀν ὑπό ὁ ἀνάγκη γιγνώσκω οὕτως φιλάνθρωπος . ὅταν μέν γάρ Ζῆς , καί ἄθαστον , οὕτως ἀνειλέω ὁ δύο · νυνί δέ , ἐπεί μανθάνω , ὅτι θνητός γενοναω , κἀν νῦν ὁ δόγμα καταλύω , καί ὡς θνητός περί ὁ σεαυτοῦ βουλεύω · μᾶλλον δέ , ὡς ὀφείλω ἀθάνατος ζωή διηνεκής ἀπολαύω . εἰμί γάρ καί φορτιεχω ὁ μέλλω εἴρω , καί ἐρείκω γέμω , ἀλλά ὅμως ἀναγκαῖος εἶπον · ἀριθμός μετά ὁ θουλη σύ ὁ δεσπότης . ἐλευθερόω ὁ δοῦλος · ἐλευθερόω ὁ Χριστός λυμός καί ἀνάγκη καί δεσμωτήριον καί γυμνότης . εφοικω ἀκούω ; θύω