joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0571.3
καὶ ἐριώντα τῆς παρ᾽ αὐτῶν εὐφημίας . Ἄλλ᾽ οὐχ ὁ θεὸς οὕτως , ἀλλ᾽ ὅταν ἴδῃ σε ἐριώντα τῆς παρ᾽ αὐτοῦ δόξης , τότε σε μάλιστα ἐπαινέσει καὶ θαυμάσει καὶ ἀναχρησιεῖ . Ὁ δὲ ἄνθρωπος οὐχ οὕτως , ἀλλὰ λαβὼν σε δοῦλον ἄντ᾽ ἐλευθέρου , καὶ διὰ ψιλῶ ῥημάτων πολλάκις σοι χαριζόμενος ἐπαίνου ψευδοῦ , ἠρπάσεν ἀπὸ σοῦ μισθὸν ἀληθῆ , καὶ ἀργυρονήτου μισθοῦ ὑπέσπασεν . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ μετὰ τὰ ἐπιτάγματα ἔχουσιν ὑπακούοντας οἱ δεσπόται , σὺ δὲ καὶ χωρὶς ἐπιταγμάτων δουλεύεις . Οὐδὲ γὰρ ἀναμένεις ἀκοῦσαι τι παρ᾽ αὐτῶν , ἀλλ᾽ ἂν γνῶς μόνον δι᾽ ὧν αὐτοῖς χαρίῃ , οὐδὲ ἐπιταττόντων αὐτῶν πάντα ποιεῖς . Πόσας οὖν οὐχ ἂν εἴημεν δεῖοι γεύεσθαι τῶν μὲν μοιχῶν τῶν τέκνων , καὶ πρὶν ἐπιτάξουσιν θεραπεύοντες , τοῦ δὲ θεοῦ καθ᾽ ἑκάστην ἡμέραν ἐγχελουμένου καὶ παρακαλοῦντος , μηδ᾽ οὕτως ἀκούοντες ; Καίτοι γε εἰ δόξης καὶ ἐπαίνου ἐρᾷς , φεύγε τὸν παρ᾽ ἀνθρώπων ἐπαίνον , καὶ τότε ἐπιτεῦξῃ δόξης · ἀποστέρεθι τὰς εὐφημίας , καὶ τότε μυρίοις ἀπολυσις τῶν ἐπαίνων καὶ παρὰ θεῷ , καὶ παρ᾽ ἄνθρώποις . Οὐδὲν γὰρ οὕτω δοξάζειν εἰώθαμεν ὡς τὸν ὑπερφυῶν δόξης , οὐδὲ ἐπαινεῖν καὶ θαυμάζειν ὡς τὸν καταφρονεῖν τοῦ θαυμαζέσθαι καὶ ἐπαινεῖσθαι · εἰ δὲ ἡμεῖς , πολλῷ μᾶλλον ὁ τῶν ὧλων θεός . Ὅταν δὲ ἐκεῖνος σε δοξάσῃ καὶ ἐπαινέσῃ , τὸς σου μαχαριστότερος γένοιτ᾽ ἂν . Καὶ γὰρ ὅσον δόξης καὶ ἀτιμίας τὸ μέσον , τοσοῦτον τῆς ἀνωθεν δόξης πρὸς τὴν ἀνθρωπίνην τὸ διάφορον · μᾶλλον δὲ πολλῷ πλεῖον καὶ ἀπειρον . Εἰ γὰρ καὶ μηδενὶ παραβαλλόμεν αὐτὴν αἰσχρὰ τίς ἐστι καὶ δυσειδής , ὅταν καὶ πρὸς ἑτέραν αὐτὴν ἀνατετάχῃμεν , ἐνόντων ὅσον φαίνεται τὸ αἰσχός . Καθάπερ γὰρ ἐταιριζομένη γυνὴ καὶ ἐπὶ τοῦ στέγους ἐστῶσα πᾶσαν ἐαυτὴν ἐκδίδωσιν , οὕτω καὶ οἱ κενοδοξίας δοῦλοι · μᾶλλον δὲ καὶ ἐκείνης αἰσχυνοῦτοι . Ἐκεῖνα μὲν γὰρ πολλοῖς κατεργόνται , σὺ τινων ἐραστῶν αὐτῶν · σὺ δὲ ἅπαςι σαυτὸν προῦθηκας , καὶ δραπέτας καὶ λῃσταῖς καὶ βαλκανιστῶμοις . Ἀπὸ γὰρ τούτων καὶ τῶν τοιούτων σὲ ἐπαινοῦντα ὑμᾶς συνέστηχε θέατρα · καὶ οὓς καθ᾽ ἑαυτοὺς ὄντας οὐδενὸς ἀξίους εἶναι νομίζεις , τούτους [ 628 ] συλλεγέντας τῆς σεαυτοῦ προτιμᾷς σωτηρίας , καὶ πάντων ἐκείνων ἀτιμότερον σαυτὸν ἀποφαίνεις .
Lemmas: καί ἐρίζω ὁ παρά αὐτός Εὐφημία . ἄλλος οὐ ὁ θεός οὕτως , ἀλλά ὅταν ὁράω σύ ἐρίζω ὁ παρά αὐτός δόξα , τότε σύ μάλιστα ἐπαινέω καί θαυμάζω καί ἀναχρησιεῖ . ὁ δέ ἄνθρωπος οὐ οὕτως , ἀλλά λαμβάνω σύ δοῦλος ἀντί ἐλεύθερος , καί διά ψιλόω ῥῆμα πολλάκις σύ χαρίζομαι ἔπαινος Ψευδού , ἁρπάζω ἀπό σύ μισθός ἀληθής , καί αργυρονητος μισθός ὑποσπάω . ἐκεῖνος μέν γάρ μετά ὁ ἐπίταγμα ἔχω ὑπακούω ὁ δεσπότης , σύ δέ καί Χωρὶς ἐπίταγμα δουλεύω . οὐδέ γάρ ἀναμένω ἀκούω τίς παρά αὐτός , ἀλλά εἄν γιγνώσκω μόνος διά ὅς αὐτός χαρίζομαι , οὐδέ ἐπιτάσσω αὐτός πᾶς ποιέω . πόσος οὖν οὐ εἄν εἰμί δείδω γεύω ὁ μέν μοιχός ὁ τέκνον , καί πρίν ἐπιτάσσω θεραπεύω , ὁ δέ θεός κατά ἕκαστος ἡμέρα ἐγχέω καί παρακαλέω , μηδέ οὕτως ἀκούω ; καίτοι γε εἰμί δόξα καί ἔπαινος ἐράω , φεύγω ὁ παρά ἄνθρωπος ἔπαινος , καί τότε ἐπιτυγχάνω δόξα · ἀποστερέω ὁ Εὐφημία , καί τότε μυρίος ἀπόλυσις ὁ ἔπαινος καί παρά θεός , καί παρά ἄνθρωπος . οὐδείς γάρ οὗτος δοξάζω εἴωθα ὡς ὁ ὑπερφυής δόξα , οὐδέ ἐπαινέω καί θαυμάζω ὡς ὁ καταφρονέω ὁ θαυμάζω καί ἐπαινέω · εἰμί δέ ἐγώ , πολύς μᾶλλον ὁ ὁ ὅλος θεός . ὅταν δέ ἐκεῖνος σύ δοξάζω καί ἐπαινέω , τός σύ μαχαριστότερος γίγνομαι εἄν . καί γάρ ὅσος δόξα καί ἀτιμία ὁ μέσος , τοσοῦτος ὁ ἄνωθεν δόξα πρός ὁ ἀνθρώπινος ὁ διάφορος · μᾶλλον δέ πολύς πλείων καί ἤπειρος . εἰμί γάρ καί μηδείς παραβάλλω αὐτός αἰσχρός τίς εἰμί καί δυσειδής , ὅταν καί πρός ἕτερος αὐτός ἀνατάσσω , ἔνειμι ὅσος φαίνω ὁ αἶσχος . καθά γάρ ἑταιρίζω γυνή καί ἐπί ὁ στέγος ἵστημι πᾶς ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι , οὗτος καί ὁ κενοδοξία δοῦλος · μᾶλλον δέ καί ἐκεῖνος αἰσχύνω . ἐκεῖνος μέν γάρ πολύς κατείργω , σύ τίνω ἐραστής αὐτός · σύ δέ ἅπαις σαυτοῦ προτίθημι , καί δραπέτης καί λῃστής καί βαλκανιστῶμοις . ἀπό γάρ οὗτος καί ὁ τοιοῦτος σύ ἐπαινέω σύ συνίστημι θέατρον · καί ὅς κατά ἑαυτοῦ εἰμί οὐδείς ἄξιος εἰμί νομίζω , οὗτος [ 628 ] συλλέγω ὁ σεαυτοῦ προτιμάω σωτηρία , καί πᾶς ἐκεῖνος ἄτιμος σαυτοῦ ἀποφαίνω .