joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0682.1
τοῦ πανταχοῦ τὸ κήρυγμα κατασπαράντος · τὴν κόνιν ἐκείνου τοῦ σώματος , δι’ οὗ πανταχοῦ διέδραμε τὴν κόνην τοῦ στόματος , δι’ οὗ Χριστὸς ἐφθέγγετο , καὶ τὸ φῶς ἐξέλαμψε τὸ πάσης ἀστραπῆς λαμπρότερον , καὶ φωνὴ ἐξεπλήσθη πάσης βροντῆς φοβερωτέρα τοῖς δαίμοσι , δι’ οὗ τὸ μακάριον ἐκεῖνο ἐφθέγξατο ῥῆμα λέγων · « Ἡσύχασεν ἀνδράποδα εἶναι ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μου · δι’ οὗ ἐλάλει ἐναντίον βασιλέων , καὶ οὐκ ἠσχύνετο · δι’ οὗ Παῦλος ἐμάθουν , δι’ οὗ τὸν Παῦλον Δεσπότην · Οὐχ οὕτως ἡμῖν ἡ βροντὴ φοβερόν , ὡς ἐκείνη τοῖς δαίμοσι ἡ φωνή . Εἰ γὰρ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐφρίττον , πολλῷ μᾶλλον τὴν φωνήν . Αὕτη δεδεμένους αὐτοὺς ἤγαγεν , αὕτη τὴν οἰκουμένην ἐξεκάθρεν , αὕτη τὰ νοσήματα ἔλυσε , χακίαν ἐξέβαλεν , ἀληθεῖαν ἐπανήγαγε , τὸν Χριστὸν εἶχεν ἐγκαθημένον , καὶ μετ’ αὐτοῦ πανταχοῦ προφεῖ , καὶ [ 758 ] ὅπερ ἦν τὰ Χερουβίμ , τοῦτο ἡ Παύλου φωνή . Καθάπερ γὰρ ἐπὶ δυὸ πτερίων ἐκείνων ἐκάθισεν , οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς τοῦ Παύλου γλώττης . Καὶ γὰρ ἀξία τοῦ δεξασθαι τὸν Χριστὸν ἐγένετο , ἐκεῖνα φθεγγομένου μόνον , ὅ Χριστὸς φίλα ἦν , καὶ πρὸς ὕψος ἀρτατον ἱσταμένη καθάπερ τὰ Σεραφίμ . Τί γὰρ ὑψηλότερον τῆς ζωῆς ἐκείνης τῆς λεγοῦσης , ὅτι Πάσχομαι , ὅτι οὐτε ἄγγελοι , οὔτε ἄρχαι , οὔτε δυνάμεις , οὔτε ἐνεστώτα , οὔτε μέλλοντα , οὔτε δύναμις , οὔτε βάθος , οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνησεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , πῶς δοκεῖ σοι πτέρυγας ἔχειν αὕτη ἡ φωνή · πόσους ὀφθαλμούς · Διὰ τοῦτο ἐλεγε · Οὐ γὰρ αὐτοῦ τὰ νοήματα ἀγνοοῦμεν · διὰ τοῦτο ἐφευρον δαίμονες , οὐχὶ φθεγγομένου μόνον ἀκούοντες , ἀλλὰ καὶ πτόρθων δντος ἱματίων ὁρώντες . Τοῦτο τοῦ στόματος ἐδουλόμην τὴν κόνην ἰδεῖν , δι’ οὗ τὰ μεγάλα καὶ ἀπόρρητα ὁ Χριστὸς ἐλάλησε , καὶ μεῖζονα ἢ δι’ ἑαυτοῦ · ὥσπερ γὰρ εἰργάσατο μεῖζον διὰ τῶν μαθητῶν , οὕτω καὶ ἐφθέγξατο · δι’ οὗ τὸ Πνεῦμα τὴν οἰκουμένην τοὺς θαυμαστους ἐκείνους χρησμούς ἐδωκε . Τί γὰρ οὐκ εἰργάσατο ἐκεῖνο τὸ στόμα ἀγαθόν · Δαίμονας ἤλασε , ἀμαρτήματα ἔλυσε , τυράννους ἐπεστώμισε , φιλοσόφων γλώττας ἐνέφραξε , τὴν οἰκουμένην τῷ Θεῷ προσήγαγε , βαρβάρους φιλοσοφεῖν ἐπείσε , πάντα μετρηθῆναι τὰ ἐν τῇ γῇ · καὶ τὰ ἐν οὐρανοῖς δὲ , ὃν ἐδούλετο , διετέθην τρέψαι , δεσμών οὐς ἐδούλετο , καὶ λύων ἐκεῖ κατὰ τὴν δεδομένην ἐξουσίαν αὐτῷ . Οὐ τοῦ στόματος δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς καρδίας ἐκείνης ἐδουλόμην τὴν κόνην ἰδεῖν , ἣν οὐκ ἄν τις ἁμάρτοι καρδίαν τῆς οἰκουμένης · εἴποι , καὶ τῶν μυρίων ἀγαθῶν πηγὴν , καὶ ἄρχην καὶ στοιχεῖον τῆς ἡμετέρας ζωῆς . Τὸ γὰρ πνεῦμα τῆς ζωῆς ἐκείθεν εἰς ἅπαντα ἐχορηγεῖτο , καὶ τοῖς μέλεσι τοῦ Χριστοῦ διεδίδου , οὐ δι’ ἀρτηρίας ἐκπεμπόμενον , ἀλλὰ διὰ πραιοτάτους ἀγαθῶν . Αὕτη οὖν πλατεῖα ἡ καρδία ἦν , ὡς καὶ πόλεις ὁλοκλήρους δέχεσθαι καὶ δήμους καὶ ἔθνη · « Ἡ καρδία γὰρ μου , φησίν , ἀπελλάττεται . Ἀλλ’ ὅμως τοῦ οὕτω πλατεῖαν συνέσχε πολλάκις καὶ ἐλύμεν ἡ εὐρύνοῦσα αὐτὴν ἀγάπη » · « Ἐκ γὰρ πολλῆς ὀλιγύεως , φησίν , καὶ συνοχῆς καρδίας ἐγράψα ὑμῖν ταύτην . Καὶ διαλελυμένης ἐπεθύμειν ἰδεῖν τὴν πυρουμένην καὶ ἕκαστον τῶν ἀπολλυμένων , τὴν ὀδύνουσαν ἐκ δευτέρου τὰ ἐξαμαρτήματα τῶν παίδων , τὴν τοῦ θεοῦ ὁρώσαν ( Οὐ γὰρ καθαροῖς τῇ καρδίᾳ , φησίν , τῷ Θεῷ ὁρῶνται ) · τὴν θυσίαν γεγεννημένην ( Θυσία γὰρ τῷ Θεῷ , πνεῦμα συντετριμμένον ) · τὴν ὑψηλότεραν τῶν οὐρανῶν , εὐρυτέραν τῆς οἰκουμένης ,
Lemmas: ὁ πανταχοῦ ὁ κήρυγμα κατασπείρω · ὁ κόνις ἐκεῖνος ὁ σῶμα , διά ὅς πανταχοῦ διατρέχω ὁ κονή ὁ στόμα , διά ὅς Χριστός φθέγγομαι , καί ὁ φάος ἐκλάμπω ὁ πᾶς ἀστραπή λαμπρός , καί φωνή ἐκπίμπλημι πᾶς βροντή φοβερός ὁ δαίμων , διά ὅς ὁ μακάριος ἐκεῖνος φθέγγομαι ῥῆμα λέγω · « ἡσυχάζω ἀνδράποδον εἰμί ὑπέρ ὁ ἀδελφός ἐγώ · διά ὅς λαλέω ἐναντίος βασιλεύς , καί οὐ αἰσχύνω · διά ὅς Παῦλος μαθαίνω , διά ὅς ὁ Παῦλος δεσπότης · οὐχ οὕτως ἐγώ ὁ βροντή φοβερός , ὡς ἐκεῖνος ὁ δαίμων ὁ φωνή . εἰμί γάρ ὁ ἱμάτιον αὐτός φρίσσω , πολύς μᾶλλον ὁ φωνή . Ἄτη δέω αὐτός ἄγω , οὗτος ὁ οἰκέω ἐκκαθαίρω , οὗτος ὁ νόσημα λύω , κακία ἐκβάλλω , ἀλήθεια ἐπανάγω , ὁ Χριστός ἔχω ἐγκάθημαι , καί μετά αὐτός πανταχοῦ πρόφημι , καί [ 758 ] ὅσπερ εἰμί ὁ χερουβίν , οὗτος ὁ Παῦλος φωνή . καθά γάρ ἐπί δύο πτέριον ἐκεῖνος καθίζω , οὗτος καί ἐπί ὁ ὁ Παῦλος γλῶσσα . καί γάρ ἄξιος ὁ δέχομαι ὁ Χριστός γίγνομαι , ἐκεῖνος φθέγγομαι μόνος , ὅς Χριστός φίλος εἰμί , καί πρός ὕψος ἀρτάω ἵστημι καθάπερ ὁ Σεραφείμ . τις γάρ ὑψηλός ὁ ζωή ἐκεῖνος ὁ λέγω , ὅτι πάσχω , ὅτι οὐ ἄγγελος , οὔτε ἀρχή , οὔτε δύναμις , οὔτε ἐνίστημι , οὔτε μέλλω , οὔτε δύναμις , οὔτε βάθος , οὔτε τις κτίσις ἕτερος δύναμαι ἐγώ χωρίζω ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ θεός ὁ ἐν Χριστός Ἰησοῦς , πῶς δοκέω σύ πτέρυξ ἔχω οὗτος ὁ φωνή · πόσος ὀφθαλμός · Ζεύς οὗτος λέγω · οὖον γάρ αὐτός ὁ νόημα ἀγνοέω · διά οὗτος ἐφευρίσκω δαίμων , οὐ φθέγγομαι μόνος ἀκούω , ἀλλά καί πτόρθος δίς ἱμάτιον ὁράω . οὗτος ὁ στόμα δουλόω ὁ κονή ὁράω , διά ὅς ὁ μέγας καί ἀπόρρητος ὁ Χριστός λαλέω , καί μείζων ἢ διά ἑαυτοῦ · ὥσπερ γάρ ἐργάζομαι μείζων διά ὁ μαθητής , οὗτος καί φθέγγομαι · διά ὅς ὁ πνεῦμα ὁ οἰκέω ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος χρησμός δίδωμι . τις γάρ οὐ ἐργάζομαι ἐκεῖνος ὁ στόμα ἀγαθός · Δαίμων ἐλαύνω , ἁμάρτημα λύω , τύραννος ἐπιστομίζω , φιλόσοφος γλῶσσα ἐμφράσσω , ὁ οἰκέω ὁ Θεός προσάγω , βάρβαρος φιλοσοφέω πείθω , πᾶς μετρέω ὁ ἐν ὁ γῆ · καί ὁ ἐν οὐρανός δέ , ὅς δουλόω , διατίθημι τρέπω , δεσμός οὖς δουλόω , καί λύω ἐκεῖ κατά ὁ δίδωμι ἐξουσία αὐτός . οὖον ὁ στόμα δέ μόνος , ἀλλά καί ὁ Καρδία ἐκεῖνος δουλόω ὁ κονή ὁράω , ὅς οὐ ἄν τις ἁμαρτάνω Καρδία ὁ οἰκέω · εἶπον , καί ὁ μυρίος ἀγαθός πηγή , καί ἀρχή καί στοιχεῖον ὁ ἡμέτερος ζωή . ὁ γάρ πνεῦμα ὁ ζωή ἐκεῖθεν εἰς ἅπας χορηγέω , καί ὁ μέλος ὁ Χριστός διαδίδωμι , οὖον διά ἀρτηρία ἐκπέμπω , ἀλλά διά πραίος ἀγαθός . ἄτη οὖν πλατύς ὁ καρδία εἰμί , ὡς καί πόλις ὁλόκληρος δέχομαι καί δῆμος καί ἔθνος · « ὁ καρδία γάρ ἐγώ , φημί , ἀπελλάττεται . ἀλλά ὅμως ὁ οὗτος πλατύς συνέχω πολλάκις καί λύω ὁ εὐρύνω αὐτός ἀγάπη » · « ἐκ γάρ πολύς ολιγυηως , φημί , καί συνοχεύς Καρδία γράφω σύ οὗτος . καί διαλύω ἐπιθυμέω ὁράω ὁ πυρόω καί ἕκαστος ὁ ἀπόλλυμι , ὁ οδυνουω ἐκ δύο ὁ ἐξαμάρτημα ὁ παῖς , ὁ ὁ θεός ὁράω ( οὖον γάρ καθαρός ὁ Καρδία , φημί , ὁ Θεός ὁράω ) · ὁ θυσία γεννάω ( Θυσία γάρ ὁ Θεός , πνεῦμα συντρίβω ) · ὁ ὑψηλός ὁ οὐρανός , εὐρύς ὁ οἰκέω ,