ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0514.3
ἔσωσεν . Εἶδες πῶς τῆς χάριτος ἡ ὑπερβολή ; Ἄλλ’ οὕτω μὲν οὐκ ἔθηκεν αὐτὸ ὁ Ἀπόστολος · ἀνωμίζας δὲ μόνον καὶ ὀργιζόμενος μέγα , ὡς ἐν ἐρήμῳ τῶν βοηθούντων , διὰ τῆς ἀπορίας δείκνυσι τοῦ Χριστοῦ τὴν δύναμιν , καὶ φράζει · Ταλαιπώρος ἐγὼ ἄνθρωπος · τίς με λύσει ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ; Νόμος οὐκ ἴσχυσε , τὸ σῶνθεῖ , οὐκ ἠρκεσε · καὶ τοῦ γε ἐπιπόνου τὰ καλά , καὶ οὐκ [ 562 ] ἐτήνεχον μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀπεμαχώρησαν πρὸς τὴν ἐναντίαν . Τῷ γὰρ εἰπεῖν , Ἀντιστρατευόμενον , ἔδειξε καὶ αὐτὸν ἀντιταττόμενον . Πῶς οὖν ἔσται σωτηρίας ἐλπίς ; Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ , φησί , διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν . Εἶδες πῶς ἐδείξεν ἀναγκαίαν τῆς χάριτος τὴν παρουσίαν , καὶ κοινὰ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ τὰ κατορθώματα ; Εἰ γὰρ καὶ τῷ Πατρὶ εὐχαρίστει , ἀλλὰ τῆς εὐχαριστίας ταύτης καὶ ὁ Υἱὸς αἴτιος . Ὅταν δὲ ἀκούσῃς λέγοντος αὐτοῦ , Τίς με λύσει ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ; μὴ νόμιζε τῆς σαρκὸς αὐτὸν κατηγορεῖν . Οὐδὲ γὰρ εἶπε σῶμα ἁμαρτίας , ἀλλὰ σῶμα θανάτου · τοῦτέστι τὸ θνητὸν σῶμα , τὸ χειρωθὲν ὑπὸ τοῦ θανάτου , οὐ τὸ γεννήσαν τὸν θάνατον · ὅπερ οὐ τῆς πονηρίας τῆς σαρκός , ἀλλὰ τῆς ἐπιρρείας ἡς ὑπέμεινε , δεῖγμά ἐστιν . Ὦσπερ ἂν εἴ τις αἰχμαλωτισθείς παρὰ βαρβάρων , λέγοιτο εἶναι τῶν βαρβάρων , οὐκ ἐπειδὴ βάρβαρος ἐστιν , ἀλλ’ ἐπειδὴ ὑπ’ ἐκείνων κατέχεται · οὕτω καὶ τὸ σῶμα θανάτου λέγεται , ἐπειδὴ κατεχειρᾶθη παρ’ αὐτοῦ , οὐκ ἐπειδὴ προσέξηνσεν αὐτόν . Ἀσπερ οὐδὲ αὐτὸς τοῦ σώματος βουθήναι βούλεται , ἀλλὰ τοῦ θνητοῦ σώματος , αἰνιττόμενος ὁ πολλάκις ἔφη , ὅτι ἐκ τοῦ παθόντος αὐτὸ γενέσθαι , καὶ εὐπερίληπτον γέγονε τῇ ἁμαρτίᾳ .
Lemmas: σῴζω . εἶδον πῶς ὁ χάρις ὁ ὑπερβολή ; ἄλλος οὗτος μέν οὐ τίθημι αὐτός ὁ ἀπόστολος · ανωμιζευς δέ μόνος καί ὀργίζω μέγας , ὡς ἐν ἐρῆμος ὁ βοηθέω , διά ὁ ἀπορία δείκνυμι ὁ Χριστός ὁ δύναμις , καί φράζω · ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος · τίς ἐγώ λύω ἐκ ὁ σῶμα ὁ θάνατος οὗτος ; Νόμος οὐ ἰσχύω , ὁ σῴζω , οὐ ἀρκέω · καί ὁ γε ἐπίπονος ὁ καλός , καί οὐ [ 562 ] τεχνάομαι μόνος , ἀλλά καί ἀπεμαχώρησαν πρός ὁ ἐναντίος . ὁ γάρ εἶπον , ἀντιστρατεύομαι , δείκνυμι καί αὐτός ἀντιτάσσω . Πῶς οὖν εἰμί σωτηρία ἐλπίς ; εὐχαριστέω ὁ Θεός , φημί , διά Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ . εἶδον πῶς δείκνυμι ἀναγκαῖος ὁ χάρις ὁ παρουσία , καί κοινός πατήρ καί υἱός ὁ κατόρθωμα ; εἰμί γάρ καί ὁ πατήρ εὐχαριστέω , ἀλλά ὁ εὐχαριστία οὗτος καί ὁ υἱός αἴτιος . ὅταν δέ ἀκούω λέγω αὐτός , Τῖς ἐγώ λύω ἐκ ὁ σῶμα ὁ θάνατος οὗτος ; μή νομίζω ὁ σάρξ αὐτός κατηγορέω . οὐδέ γάρ εἶπον σῶμα ἁμαρτία , ἀλλά σῶμα θάνατος · τουτέστι ὁ θνητός σῶμα , ὁ χειρόω ὑπό ὁ θάνατος , οὖον ὁ γεννάω ὁ θάνατος · ὅσπερ οὖον ὁ πονηρία ὁ σάρξ , ἀλλά ὁ ἐπιρρέω εἰμί ὑπομένω , δεῖγμα εἰμί . ὥσπερ εἄν εἰμί τις αἰχμαλωτίζω παρά βάρβαρος , λέγω εἰμί ὁ βάρβαρος , οὐ ἐπεί βάρβαρος εἰμί , ἀλλά ἐπεί ὑπό ἐκεῖνος κατέχω · οὗτος καί ὁ σῶμα θάνατος λέγω , ἐπεί κατεχειρᾶθη παρά αὐτός , οὐ ἐπεί προσέχω αὐτός . ὅσπερ οὐδέ αὐτός ὁ σῶμα βουθήναι βούλομαι , ἀλλά ὁ θνητός σῶμα , αἰνίσσομαι ὁ πολλάκις φημί , ὅτι ἐκ ὁ πάθος αὐτός γίγνομαι , καί εὐπερίληπτος γίγνομαι ὁ ἁμαρτία .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0514.4
δ . Καὶ τίνος ; Ἐνεκεν , φησίν , εἰ τοσαύτη τῆς ἁμαρτίας ἡ τυραννὶς πρὸ τῆς χάριτος ἦν , ἐκολάσθησαν οἱ ἁμαρτάννοντες ; Ὦσι τοιαῦτα ἐπετάχθησαν , οἷα δυνατὸν ἦν καὶ τῆς ἁμαρτίας κρατοῦσθαι κατορθοῦν . Οὐδὲ γὰρ ἄρχαν αὐτοὺς εἶλε πολιτείαν , ἀλλὰ καὶ χρημάτων ἀπολαύειν ἐπέτρεψεν , καὶ γυναικὶ χειρῶσθαι πλεῖσιν οὐκ ἐκώλυε , μὴ θυμῷ χαρίσασθαι μετὰ τοῦ δικαίου , καὶ τροφῇ χρήσασθαι συμμέτρῳ · καὶ τοσαύτην ἦν ἡ συγκατάβασις , ὡς καὶ ἐλάττονα ὧν ὁ ψυχικὸς διηγόρευσε νόμος , τὸν γραπτὸν ἀπατεῖν . Ὁ μὲν γὰρ τῆς φύσεως νόμος ἕνα ἄνδρα μιᾷ γυναικὶ διηνεκτῶς ὁμιλεῖν ἐκέλευεν · ὅπερ οὖν καὶ ὁ Χριστὸς δηλῶν ἔλεγεν , ὅτι Ὁ ποιήσας ἐξ ἀρχῆς , ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς . Ὁ δὲ Μωϋσέως νόμος οὔτε τὴν μὲν ἐκβαλεῖν , τὴν δὲ ἀντεισάγειν ἐκώλυεν , οὔτε δύο κατὰ ταυτὸν ἔχειν ἀπηγόρευε . Χωρὶς δὲ τούτου , καὶ ἕτερα πλεῖονα τῶν ἐν τῷ νόμῳ τοῦς πρὸ τοῦτοῦ κατορθωτάσας ἴδοι · τὶς ἂν τῆς φύσεως παιδεύομενον νόμῳ . Οὐ τοίνυν ἐπηρεάσθησαν οἱ ἐν τῇ Παλαιᾷ πολιτευσάμενοι , συμμέτρου νομοθεσίας οὕτως εἰσενεχθείσης αὐτοῖς . Εἰ δὲ μηδὲ οὕτως ἤρκεσαν περιγενέσθαι , τῆς αὐτῶν βαρυμίας τὸ ἔγκλημα . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος εὐχαριστεῖ , ὅτι οὐδὲν τούτων ἀκριβολογησάμενος ὁ Χριστός , οὐ μόνον τῶν ἡμετέρων οὐκ ἀπητήσεν εὐθύναν , ἀλλὰ καὶ ἐπιτηδεῖος ἐποίησε πρὸς μείζονα δόγματα . Διὸ φησιν , Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ . Καὶ τὴν σωτηρίαν ἀφελὲς ὁμολογημένην , ἐκ τῶν δὴ κατασκευασθέντων ἀπ’ ἄλλο μεταβαίνει · πλεῖον λέγων , ὅτι οὐ τῶν προτέρων ἀπηλλάχθην μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ μέλλον ἀχείρωτοι γεγόναμεν . [ 563 ] Οὐδὲν γάρ , φησί , κατάκριμα νῦν τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , μὴ κατὰ σάρκα
Lemmas: δ . καί τίς ; ἕνεκα , φημί , εἰμί τοσοῦτος ὁ ἁμαρτία ὁ τυραννίς πρό ὁ χάρις εἰμί , κολάζω ὁ ἁμαρτάνω ; εἰμί τοιοῦτος ἐπιτάσσω , οἷος δυνατός εἰμί καί ὁ ἁμαρτία κρατέω κατορθόω . οὐδέ γάρ ἀρχή αὐτός εἴλω πολιτεία , ἀλλά καί χρῆμα ἀπολαύω ἐπιτρέπω , καί γυνή χειρόομαι πλέω οὐ κωλύω , μή θυμός χαρίζομαι μετά ὁ Δίκαιος , καί τροφή χράω σύμμετρος · καί τοσοῦτος εἰμί ὁ συγκατάβασις , ὡς καί μικρός ὅς ὁ ψυχικός διαγορεύω νόμος , ὁ γραπτός ἀπατάω . ὁ μέν γάρ ὁ φύσις νόμος εἷς ἀνήρ εἷς γυνή διηνεκτῶς ὁμιλέω κελεύω · ὅσπερ οὖν καί ὁ Χριστός δηλόω λέγω , ὅτι ὁ ποιέω ἐκ ἀρχή , ἄρσην καί θῆλυς ποιέω αὐτός . ὁ δέ Μωϋσῆς νόμος οὔτε ὁ μέν ἐκβάλλω , ὁ δέ ἀντεισάγω κωλύω , οὔτε δύο κατά τατός ἔχω ἀπαγορεύω . Χωρὶς δέ οὗτος , καί ἕτερος πλείων ὁ ἐν ὁ νόμος ὁ πρό οὗτος κατορθόω ὁράω · τις εἄν ὁ φύσις παιδεύω νόμος . οὖον τοίνυν ἐπαίρω ὁ ἐν ὁ Παλαιή πολιτεύω , σύμμετρος νομοθεσία οὕτως εἰσφέρω αὐτός . εἰμί δέ μηδέ οὕτως ἀρκέω περιγίγνομαι , ὁ αὐτός βαρυεις ὁ ἔγκλημα . Ζεύς οὗτος καί ὁ Παῦλος εὐχαριστέω , ὅτι οὐδείς οὗτος ἀκριβολογέομαι ὁ Χριστός , οὖον μόνος ὁ ἡμέτερος οὐ ἀπαιτέω εὐθύνω , ἀλλά καί ἐπιτήδειος ποιέω πρός μείζων δόγμα . Διὸ φημί , εὐχαριστέω ὁ Θεός ἐγώ διά Ἰησοῦς Χριστός . καί ὁ σωτηρία ἀφελής ὁμολογέω , ἐκ ὁ δή κατασκευάζω ἀπό ἄλλος μεταβαίνω · πλείων λέγω , ὅτι οὖον ὁ πρότερος ἀπαλλάσσω μόνος , ἀλλά καί πρός ὁ μέλλω ἀχείρωτος γίγνομαι . [ 563 ] οὐδείς γάρ , φημί , κατάκριμα νῦν ὁ ἐν Χριστός Ἰησοῦς , μή κατά σάρξ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0515.2
e . Εἰ γὰρ ἐναντίος ἦν ὁ νόμος , [ 564 ] πῶς ὁ Χριστὸς εἰς
Lemmas: e . εἰμί γάρ ἐναντίος εἰμί ὁ νόμος , [ 564 ] πῶς ὁ Χριστός εἰς
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0518.2
ζ’ . Μὴ τοίνυν προδοὺς τὴν τοιαύτην δωρεάν , ἀλλὰ μένε φυλάττων τὸν καλὸν τοῦτον θησαυρόν . Δεῖκνυσι γὰρ ἐνταῦθα σοί , ὅτι οὐκ ἀρκεῖ τὸ λουτρὸν ἡμῖν εἰς σωτηρίαν , ἂν μὴ μετὰ τὸ λουτρὸν ἀξίως ἐπιδειξώμεθα βίον τῆς δωρεᾶς . Ὥστε πάλιν τῷ νόμῳ συνηγορεῖ , ταῦτα λέγων . Καὶ γὰρ μετὰ τὸ πεισθῆναι τῷ Χριστῷ , πάντα δεῖ ποιεῖν καὶ πραγματεύεσθαι , ὥστε τὸ ἐκεῖνον δικαίωμα μένειν ἐν ἡμῖν ὅπερ ἐπλήρωσεν ὁ Χριστός , καὶ μὴ διαφθαρῆναι . Οἱ γὰρ κατὰ σάρκα ὄντες , φησί , τὰ τῆς σαρκὸς φρονοῦσιν · οἱ δὲ κατὰ [ 560 ] πνεῦμα , τὰ τοῦ πνεύματος . Τὸ γὰρ φρόνημα τῆς σαρκὸς θάνατος , τὸ δὲ φρόνημα τοῦ πνεύματος ζωὴ καὶ εἰρήνη . Διότι τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἐχθρὸν εἰς Θεόν · τῷ γὰρ νόμῳ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑποτάσσεται · οὔδὲ γὰρ δύναται . Ἀλλ’ οὐδὲ τοῦτο διαβολὴ τῆς σαρκός . “ Εως μὲν γὰρ ἄν τὴν οἰκίαν φυλάττῃς ταύτην , οὐδὲν ἀτόπον γίνεται · ὅταν δὲ αὐτὴν πάντα ἐπιτρέψωμεν , καὶ τοὺς οἰκείους ὑπερβάσῃ ὅρους καὶ ἐκφεύγονται τῆς ψυχῆς , τότε πάντα σπᾶλυσαι καὶ διαφθεῖραι , οὐ παρὰ τὴν οἰκείαν φύσιν , ἀλλὰ παρὰ τὴν ἀμετρίαν καὶ τὴν ἐκ ταύτης ἀταξίαν . Οἱ δὲ κατὰ πνεῦμα , τὰ τοῦ πνεύματος · τὸ γὰρ φρόνημα τῆς σαρκός , θάνατος . Οὐκ εἶπεν , “ Ἡ γὰρ τῆς σαρκὸς φύσις , οὐδὲ , “ Ἡ οὐσία τοῦ σώματος , ἀλλὰ , Τὸ φρόνημα · δι’ ὧρρωθῆναι δυνατὸν ἄν καὶ ἀναρρήθαι . Τοῦτο δὲ λέγει οὐ τῇ σαρκὶ λογισμὸν διδοὺς τοῦτον , ἔπαρχ , ἀλλὰ τὴν παχυτέραν
Lemmas: γῆ . μή τοίνυν προδίδωμι ὁ τοιοῦτος δωρεά , ἀλλά μένω φυλάσσω ὁ καλός οὗτος θησαυρός . δείκνυμι γάρ ἐνταῦθα σύ , ὅτι οὐ ἀρκέω ὁ λουτρόν ἐγώ εἰς σωτηρία , εἄν μή μετά ὁ λουτρόν ἀξίως ἐπιδείκνυμι βίος ὁ δωρεά . ὥστε πάλιν ὁ νόμος συνηγορέω , οὗτος λέγω . καί γάρ μετά ὁ πείθω ὁ Χριστός , πᾶς δεῖ ποιέω καί πραγματεύομαι , ὥστε ὁ ἐκεῖνος δικαίωμα μένω ἐν ἐγώ ὅσπερ πληρόω ὁ Χριστός , καί μή διαφθείρω . ὁ γάρ κατά σάρξ εἰμί , φημί , ὁ ὁ σάρξ φρονέω · ὁ δέ κατά [ 560 ] πνεῦμα , ὁ ὁ πνεῦμα . ὁ γάρ φρόνημα ὁ σάρξ θάνατος , ὁ δέ φρόνημα ὁ πνεῦμα ζωή καί εἰρήνη . διότι ὁ φρόνημα ὁ σάρξ ἐχθρός εἰς Θεός · ὁ γάρ νόμος ὁ Θεός οὐ ὑποτάσσω · οὐδέ γάρ δύναμαι . ἀλλά οὐδέ οὗτος διαβολή ὁ σάρξ . “ ἠώς μέν γάρ ἄν ὁ οἰκίον φυλάσσω οὗτος , οὐδείς ἄτοπος γίγνομαι · ὅταν δέ αὐτός πᾶς ἐπιτρέπω , καί ὁ οἰκεῖος ὑπερβαίνω ὅρος καί ἐκφεύγω ὁ Ψυχή , τότε πᾶς σπαλυσος καί διαφθείρω , οὖον παρά ὁ οἰκεῖος φύσις , ἀλλά παρά ὁ ἀμετρία καί ὁ ἐκ οὗτος ἀταξία . ὁ δέ κατά πνεῦμα , ὁ ὁ πνεῦμα · ὁ γάρ φρόνημα ὁ σάρξ , θάνατος . οὐ εἶπον , “ ὁ γάρ ὁ σάρξ φύσις , οὐδέ , “ ὁ οὐσία ὁ σῶμα , ἀλλά , ὁ φρόνημα · διά ὁράω δυνατός ἄν καί ἀναρρέω . οὗτος δέ λέγω οὖον ὁ σάρξ λογισμός δίδωμι οὗτος , ἐπάρχω , ἀλλά ὁ παχύς
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0519.2
μὴ εἶναι τὸν πνευματικόν , παντὶ που δῆλον ἦν , οὕτως τὸ μεῖζον τήθην , ὅτι οὐ μόνον ἐν ἁμαρτίᾳ , ἀλλ᾽ ὅτι οὐδὲ ἐν σαρκὶ λοιπὸν ἐστιν ὁ πνευματικὸς ἄνθρωπος , ἀγαλὸς ἐντεῦθεν ἤδη γενόμενος , καὶ πρὸς τὸν οὐρανὸν ἀναβὰς , καὶ λοιπὸν τὸ σῶμα ἀπλῶς περιφέρων . Εἰ δὲ διὰ τοῦτο τὴν σάρκα διαβάλλεις , ἐπειδὴ τῷ ὀνόματι αὐτῆς τὸν σαρκικὸν καλεῖ βίον · καὶ τὸν κόσμον οὕτως διαβάλλεις , ἐπειδὴ καὶ ἐντεῦθεν ἡ πονηρία καλεῖται πολλάκις , καθάπερ καὶ τοῖς μαθηταῖς ἐλεγεν ὁ Χριστός · Ὑμεῖς οὐκ ἐστὲ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου · καὶ τοῖς ἀδελφοῖς τοῖς ἑαυτοῦ ἔλεγε πάλιν · Οὐ δύναται ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖν , ἐμὲ δὲ μισεῖ . Καὶ τὴν ψυχὴν δὲ ἄλλοτριαν εἶναι φήσεται τοῦ Θεοῦ , ἐπειδὴ τοὺς ἐν πλάνῃ ζῶντας ψυχικούς ἐκάλεσεν . Ἄλλ᾽ οὐχ ὅστι ταῦτα , οὐχ ἔστιν . Οὐ γὰρ ἀπλῶς ταῖς λέξεσιν , ἀλλὰ τῇ γνώμῃ τοῦ λέγοντος ἀναγκαῖον πανταχοῦ προσέχειν , καὶ τὴν ἀκριβῆ τῶν εἰρημένων εἰδέναι διαίρεσιν . Τὰ μὲν γὰρ ἐστιν ἀγαθά , τὰ δὲ κακά , τὰ δὲ μέσα , οἷον ψυχὴ καὶ σάρξ τῶν μέσων ἐστὶ καὶ τοῦτο κάκειν γενέσθαι δυναμένη · τὸ δὲ πνεῦμα , τῶν ἀγαθῶν ἀεὶ , καὶ οὐδέποτε ἑτέρου τι γινόμενον . Πάλιν δὲ φρόνησις τῆς σαρκός , τοιούτῃ , ἢ πονηρὰ πράξεις , τῶν δὲ κακῶν · τῷ γὰρ νόμῳ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑποτάσσεται . Ἄν τοίνυν τῷ βελτίονι δῷς τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα , ἐγένου τῆς ἐκείνου μερίδος · ἄν τῷ χείρονι πάλιν , ἥτη , ἐνταῦθα ἀπώλεσας κατέστης [ 569 ] κοινωνός , οὐ παρὰ τὴν φύσιν τῆς ψυχῆς καὶ τῆς σαρκός , ἀλλὰ παρὰ τὴν γνώμην τὴν κυρίαν ἀμφότερα ταῦτα ἐλέσθαι . Καὶ ὅτι ταῦτα τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , καλοῦ σαρκὸς διαβολὴ τὰ εἰρημένα , πάλιν αὐτὴν μεταχειρισάμενος τὴν λέξιν , ἐξετάσωμεν ἀκριβέστερον . Ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκί , ἀλλ᾽ ἐν πνεύματι , φησίν .
Lemmas: μή εἰμί ὁ πνευματικός , πᾶς ποῦ δῆλος εἰμί , οὕτως ὁ μείζων τήθη , ὅτι οὖον μόνος ἐν ἁμαρτία , ἀλλά ὅτι οὐδέ ἐν σάρξ λοιπός εἰμί ὁ πνευματικός ἄνθρωπος , Αγάλος ἐντεῦθεν ἤδη γίγνομαι , καί πρός ὁ οὐρανός ἀναβαίνω , καί λοιπός ὁ σῶμα ἀπλόος περιφέρω . εἰμί δέ διά οὗτος ὁ σάρξ διαβάλλω , ἐπεί ὁ ὄνομα αὐτός ὁ σαρκικός καλέω βίος · καί ὁ κόσμος οὕτως διαβάλλω , ἐπεί καί ἐντεῦθεν ὁ πονηρία καλέω πολλάκις , καθάπερ καί ὁ μαθητής λέγω ὁ Χριστός · σύ οὐ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος οὗτος · καί ὁ ἀδελφός ὁ ἑαυτοῦ λέγω πάλιν · οὖον δύναμαι ὁ κόσμος σύ μισέω , ἐγώ δέ μισέω . καί ὁ ψυχή δέ ἀλλότριος εἰμί φημί ὁ Θεός , ἐπεί ὁ ἐν πλάνη ζῶ ψυχικός καλέω . ἄλλος οὐ ὅστις οὗτος , οὐ εἰμί . οὖον γάρ ἀπλόος ὁ λέξις , ἀλλά ὁ γνώμη ὁ λέγω ἀναγκαῖος πανταχοῦ προσέχω , καί ὁ ἀκριβής ὁ εἴρω οἶδα διαίρεσις . ὁ μέν γάρ εἰμί ἀγαθός , ὁ δέ κακός , ὁ δέ μέσος , οἷος ψυχή καί σάρξ ὁ μέσος εἰμί καί οὗτος κέω γίγνομαι δύναμαι · ὁ δέ πνεῦμα , ὁ ἀγαθός ἀεί , καί οὐδέποτε ἕτερος τίς γίγνομαι . πάλιν δέ φρόνησις ὁ σάρξ , τοιοῦτος , ἢ πονηρός πρᾶξις , ὁ δέ κακός · ὁ γάρ νόμος ὁ Θεός οὐ ὑποτάσσω . ἄν τοίνυν ὁ ἀγαθός δίδωμι ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα , γίγνομαι ὁ ἐκεῖνος μερίς · ἄν ὁ χείρων πάλιν , ἤτω , ἐνταῦθα ἀπόλλυμι καθίστημι [ 569 ] κοινωνός , οὖον παρά ὁ φύσις ὁ Ψυχή καί ὁ σάρξ , ἀλλά παρά ὁ γνώμη ὁ κύριος ἀμφότερος οὗτος αἱρέω . καί ὅτι οὗτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , καλός σάρξ διαβολή ὁ εἴρω , πάλιν αὐτός μεταχειρίζω ὁ λέξις , ἐξετάζω ἀκριβής . σύ δέ οὐ εἰμί ἐν σάρξ , ἀλλά ἐν πνεῦμα , φημί .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0519.3
η . Τί οὖν ; οὐχ ἦσαν ἐν σαρκί , ἀλλ᾽ ἀσώματα περιήσαν ; καὶ πῶς ἄν ἔχοι τοῦτο λόγον ; Ὁρᾷς , ὅτι τὸν σαρκικὸν βίον ἠφίσατο ; Καὶ τίνος ἐνεκεν οὐχ οὕτως , Ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ἐν ἁμαρτίᾳ ; Ἴνα μάθῃς , ὅτι οὐ τὴν τυραννίδα τῆς ἁμαρτίας ἔσβесе μόνον ὁ Χριστός , ἀλλὰ καὶ τὴν σάρκα φωτισάμενος , καὶ πνευματικωτέραν ἐποίησεν , οὐ τὴν φύσιν μεταβαλὼν , ἀλλὰ τὴν πτερώσιν μᾶλλον αὐτῇ . Καθάπερ γὰρ πυρὸς ὁμιλοῦντος σιδήρῳ , καὶ ὁ σίδηρος γίνεται πῦρ ἐν τῇ οἰκείᾳ μένου φύσει · οὕτως καὶ τῶν πιστῶν καὶ εὐημέρων ἐχόντων τὴν σάρξ λοιπὸν πρὸς ἐκείνην μεθίσταται τὴν ἐνέργειαν , ὅλη πνευματικὴ γινόμενη , σταυρουμένη πάντοτε , καὶ τῇ ψυχῇ συναναπτερουμένη · οἷον ἦν καὶ τὸ σῶμα τοῦ ταῦτα λέγοντος . Διὸ τρυφῆς μὲν ἀπάσης καὶ ἡδονῆς κατετέλα , ἐνετρυφά δὲ λιμῷ καὶ μαστίγει καὶ δεσμοτηρίοις , καὶ οὐδὲ ἤλγει ταῦτα πάσχειν . Καὶ τοῦτο δῆλόν ἐλεγε · Τὸ γὰρ παρανεῖμα τῆς ἀγαρρῶν τῆς ἀληθείας ἡμῶν · οὕτως γὰρ καλῶ · καὶ τὴν σάρκα παιδεύσας συντρέχει τῷ πνεύματι . Εἰπερ Πνεῦμα Θεοῦ οἴκει ἐν ὑμῖν . Τὸ , Εἰπερ , τοῦτο καλλοχοῦ οὐχ ἀμφιβάλλων τήθην , ἀλλὰ καὶ σφόδρα πιστεύων , καὶ ἀντὶ τοῦ Ἐπειπερ , ὡς ὅταν λέγῃ · Εἰπερ δίκαιοι παρὰ Θεῷ ἀνταποδοῦναι τοῖς ἀλλοῖς ὑμᾶς οἴλησιν · πάλιν , Τοιαῦτα ἐκάθεσε σιχὴ , εἰ γε καὶ σιχὴ . Εἰ δὲ τὸ Πνεῦμα Χριστοῦ οὐχ ἔχει . Οὐχ εἶπεν , Εἰ δὲ ὑμεῖς οὐχ ἔχετε , ἀλλ᾽ ἐπ᾽ ἄλλων προήγαγε τὸ λυπηρόν . Οὕτως οὐχ ἔστιν αὐτοῦ , φησίν .
Lemmas: ὁ . τις οὖν ; οὐ εἰμί ἐν σάρξ , ἀλλά ἀσώματος περίειμι ; καί πῶς ἄν ἔχω οὗτος λόγος ; ὁράω , ὅτι ὁ σαρκικός βίος ἀφίστημι ; καί τίς ἕνεκα οὐ οὕτως , σύ δέ οὐ εἰμί ἐν ἁμαρτία ; ἵνα μανθάνω , ὅτι οὖον ὁ τυραννίς ὁ ἁμαρτία σβέννυμι μόνος ὁ Χριστός , ἀλλά καί ὁ σάρξ φωτίζω , καί πνευματικός ποιέω , οὖον ὁ φύσις μεταβάλλω , ἀλλά ὁ πτερόω μᾶλλον αὐτός . καθά γάρ πυρός ὁμιλέω σίδηρος , καί ὁ σίδηρος γίγνομαι πῦρ ἐν ὁ οἰκεῖος μένω φύσις · οὕτως καί ὁ πιστός καί εὐημερέω ἔχω ὁ σάρξ λοιπός πρός ἐκεῖνος μεθίστημι ὁ ἐνέργεια , ὅλος πνευματικός γίγνομαι , σταυρόω πάντοτε , καί ὁ Ψυχή συναναπτερόω · οἷος εἰμί καί ὁ σῶμα ὁ οὗτος λέγω . Διὸ τρυφή μέν ἀπασάω καί ἡδονή κατατελέω , ἐντρυφάω δέ λιμός καί μαστιγέω καί δεσμωτήριον , καί οὐδέ ἀλγέω οὗτος πάσχω . καί οὗτος δῆλος λέγω · ὁ γάρ παρανέμω ὁ ἀγαρρῶν ὁ ἀλήθεια ἐγώ · οὕτως γάρ καλέω · καί ὁ σάρξ παιδεύω συντρέχω ὁ πνεῦμα . εἰ πνεῦμα Θεός οἰκέω ἐν σύ . ὁ , εἰ , οὗτος καλλοχοω οὐ ἀμφιβάλλω τήθη , ἀλλά καί σφόδρα πιστεύω , καί ἀντί ὁ ἐπεί , ὡς ὅταν λέγω · εἰ Δίκαιος παρά Θεός ἀνταποδίδωμι ὁ ἄλλος σύ οἶλος · πάλιν , τοιοῦτος καθέσω σιχὴ , εἰμί γε καί σιχὴ . εἰμί δέ ὁ πνεῦμα Χριστός οὐ ἔχω . οὐχ εἶπον , εἰμί δέ σύ οὐ ἔχω , ἀλλά ἐπί ἄλλος προάγω ὁ λυπηρός . οὕτως οὐ εἰμί αὐτός , φημί .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0519.4
Εἰ δὲ Χριστὸς ἐν ὑμῖν . Πάλιν τὸν Χριστὸν ἐπ᾽ αὐτῶν . Καὶ τὸ μὲν λυπηρόν , βραχὺ καὶ μέσον · τὸ δὲ παθητόν , ἐκατέρωθεν καὶ διὰ πολλῶν , ὥστε ἐκεῖνο συσπάσασθαι . Τοῦτο δὲ ἐλεγεν , οὐ τὸ Πνεῦμα Χριστὸν λέγων ,
Lemmas: εἰμί δέ Χριστός ἐν σύ . πάλιν ὁ Χριστός ἐπί αὐτός . καί ὁ μέν λυπηρός , βραχύς καί μέσος · ὁ δέ παθητός , ἑκατέρωθεν καί διά πολύς , ὥστε ἐκεῖνος συσπάω . οὗτος δέ λέγω , οὖον ὁ πνεῦμα Χριστός λέγω ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0522.2
λάμπον ὁρῶν ἐν σοὶ τότε , κολάσει σε παραδοῦναι , οὕτω ; οὐ καταδέξεται , ἐδοξασμένον ἰδών , εἰς τὸν νυμφῶνα εἰσἀγαγεῖν , καὶ ἄρα οὐδὲ τὰς παρθένους ἐκεῖνας . Μὴ τοίνυν ἀφῆς ζῆσαι τὸ σῶμα νῦν , ἵνα τότε ζῆσῃ · ποίησον αὐτὸ ἀποθάνειν , ἵνα μὴ ἀποθάνῃ . Ἐὰν γὰρ μένῃ ζῶν , οὐ ζήσεται · ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ , τότε ζήσεται . Τοῦτο καὶ ἐπὶ τῆς ἀναστάσεως γίνεται τῆς καθόλου · πρότερον 571 γὰρ ἀποθάνειν αὐτὸ δεῖ καὶ ταφῆναι , καὶ τότε γενέσθαι ἀθάνατον . Τοῦτο καὶ ἐν τῷ λουτρῷ γέγονεν · ἐσταυρώθη γοῦν τὸ πρότερον καὶ ἐτάφη , καὶ τότε ἠγέρθη . Τοῦτο καὶ ἐπὶ τοῦ σώματος · τοῦ Κυριακοῦ · καὶ γὰρ καὶ ἐκεῖνο ἐσταυρώθη καὶ ἐτάφη καὶ τότε ἀνέστη .
Lemmas: λάμπω ὁράω ἐν σύ τότε , κολάζω σύ παραδίδωμι , οὗτος ; οὖον καταδέχομαι , δοξάζω ὁράω , εἰς ὁ νύμφη εἰσάγω , καί ἄρα οὐδέ ὁ παρθένος ἐκεῖνος . μή τοίνυν ἀφῆς ζῶ ὁ σῶμα νῦν , ἵνα τότε ζῶ · ποιέω αὐτός ἀποθνῄσκω , ἵνα μή ἀποθνῄσκω . ἐάν γάρ μένω ζῶ , οὖον ζῶ · ἐάν δέ ἀποθνῄσκω , τότε ζῶ . οὗτος καί ἐπί ὁ ἀνάστασις γίγνομαι ὁ καθόλου · πρότερος 571 γάρ ἀποθνῄσκω αὐτός δεῖ καί θάπτω , καί τότε γίγνομαι ἀθάνατος . οὗτος καί ἐν ὁ λουτρόν γίγνομαι · σταυρόω γοῦν ὁ πρότερος καί θάπτω , καί τότε ἐγείρω . οὗτος καί ἐπί ὁ σῶμα · ὁ κυριακόν · καί γάρ καί ἐκεῖνος σταυρόω καί θάπτω καί τότε ἀνίστημι .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0523.1
πλείονα τὸν θάνατον τοῦτον ἐπιοῦντα αὐτῷ θεασάμεθα . [ 572 ] κάκεθεν πάλιν ὑπνον διαδεχόμενον · τὸν δὲ καὶ ἐν νυκτὶ νήφοντα καὶ ἐγρηγόρота . Τίνα οὖν ἂν εἰποίμεν ἐνταῦθα ζῆν , τὸν ἀναίσθητως κείμενον , καὶ προκείμενον ἅπασιν γέλωτα · ἢ τὸν ἐνεργοῦντα , καὶ Θεῷ διαλεγόμενον ; Ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἂν προσελθὲς καὶ εἴπης τὶ τῶν ἀναγκαίων , οὐδὲν ἀκούσῃ φηγομένου , ὡσπερ οὐδὲ τοῦ νεκροῦ · τούτῳ δὲ κἂν ἐν νυκτὶ , κἂν ἐν ἡμέρᾳ συγγενέθαι ἐπιθυρήσης , ἄγγελον μᾶλλον ὄψει ἢ ἄνθρωπον , καὶ φιλοσοφοῦντα ἀκούσῃ περὶ τῶν ἐν οὐρανῷ πραγμάτων . Ὁρᾷς ὅτι ὁ μὲν ὑπὲρ τοὺς ζῶντας ζῇ , ὁ δὲ καὶ τεθνηκότων ἐλεεινότερον κεῖται ; Κἂν ἐνεργεῖν δόξῃ , ἕτερα ἄνθ' ἑτέρων ὁρᾷ , καὶ τοὺς μαινομένους ; ἔοικε , μᾶλλον δὲ ἐκείνων ἐστὶν ἀθλιώτερος . Εἰς ἐκεῖνους μὲν γὰρ ἂν τις ὀβρίση , καὶ ἐλεοῖμεν πάντες τὸν ὑβριζόμενον , καὶ ἐπιτιμῶμεν τῷ ὑβρίζοντι · τούτῳ δὲ κἂν τιναλῆμένον ἔχων , οὐ μόνον οὐκ ἐπικαμπτόμεθα εἰς ἔλεον , ἀλλὰ καὶ καταφριζόμεθα αὐτοῦ κειμένου . Τοῦτο οὖν , εἶπέ μοι , ζῶή ; ἀλλ' οὐ μυρίων θανάτων χαλεπώτερον ; Ὁρᾷς ὅτι οὐ μόνον νεκρὸς ὁ τρυφῶν , ἀλλὰ καὶ νεκροῦ χειρῶν , καὶ δαιμονιζομένῳ ἀθλιώτερος ; Ὁ μὲν γὰρ ἐλεεῖται , ὁ δὲ μισεῖται · καὶ ὁ μὲν συγγνώμης ἀπολαύει , ὁ δὲ κόλασιν δίδωσιν ὑπὲρ ὧν νοσεῖ . Εἰ δὲ ἐξωδεν οὕτως ἐστὶ καταγελάστος , σσηπὸτα σῆλον ἔχων , καὶ οἴνου πνέων ὀδωδός , ἐννόησον τὴν ἀθλίαν ψυχὴν τὴν ὥσπερ ἐν τάφῳ τῷ τοιούτῳ σώματι κατωρυγμένην , πῶς εἴκως διαφέσθαι . Ταυτὸν γὰρ ἐστιν ἰδεῖν , ὅσον ἂν εἰ χόρῃ κοσμία καὶ σώφρων καὶ ἐλευθέρᾳ καὶ εὐγενεῖ καὶ καλῇ θεραπαινίδα βάρβαρόν τινα καὶ αἰσχρὰν καὶ ἀκάθαρτον ἐναλλέσθαι καὶ ἐνυβρίζεσθαι μετὰ πολλῆς τις παρασκευάσεως τῆς ἐξουσίας . Τοιούτων γὰρ ἡ μέθη .
Lemmas: πλείων ὁ θάνατος οὗτος ἐπέρχομαι αὐτός θεάομαι . [ 572 ] καίω πάλιν ὕπνος διαδέχομαι · ὁ δέ καί ἐν νύξ νήφω καί ἐγείρω . τίς οὖν εἄν εἶπον ἐνταῦθα ζῶ , ὁ ἀναισθήτως κεῖμαι , καί πρόκειμαι ἅπας γέλως · ἢ ὁ ἐνεργέω , καί Θεός διαλέγω ; ἐκεῖνος μέν γάρ εἄν προσέρχομαι καί εἶπον τίς ὁ ἀναγκαῖος , οὐδείς ἀκούω φηγομενω , ὡς οὐδέ ὁ νεκρός · οὗτος δέ κἀν ἐν νύξ , κἀν ἐν ἡμέρα συγγίγνομαι επιθυρηση , ἄγγελος μᾶλλον ὁράω ἢ ἄνθρωπος , καί φιλοσοφέω ἀκούω περί ὁ ἐν οὐρανός πρᾶγμα . ὁράω ὅτι ὁ μέν ὑπέρ ὁ ζῶ ζῶ , ὁ δέ καί θνῄσκω ἐλεεινός κεῖμαι ; κἀν ἐνεργέω δόξα , ἕτερος ἀντί ἕτερος ὁράω , καί ὁ μαίνομαι ; ἔοικα , μᾶλλον δέ ἐκεῖνος εἰμί ἄθλιος . εἰς ἐκεῖνος μέν γάρ εἄν τις ὀβρίση , καί ἐλεέω πᾶς ὁ ὑβρίζω , καί ἐπιτιμάω ὁ ὑβρίζω · οὗτος δέ κἀν τιναλῆμένον ἔχω , οὖον μόνος οὐ ἐπικάμπτω εἰς ἔλεος , ἀλλά καί καταφριζομεθη αὐτός κεῖμαι . οὗτος οὖν , εἶπον ἐγώ , ζωή ; ἀλλά οὖον μυρίος θάνατος χαλεπός ; ὁράω ὅτι οὖον μόνος νεκρός ὁ τρυφάω , ἀλλά καί νεκρός χείρ , καί δαιμονίζομαι ἄθλιος ; ὁ μέν γάρ ἐλεέω , ὁ δέ μισέω · καί ὁ μέν συγγνώμη ἀπολαύω , ὁ δέ κόλασις δίδωμι ὑπέρ ὅς νοσέω . εἰμί δέ ἐξωδεν οὕτως εἰμί καταγέλαστος , σσηπὸτα σῆλον ἔχω , καί οἶνος πνέω ὄζω , ἐννοέω ὁ ἄθλιος ψυχή ὁ ὥσπερ ἐν τάφος ὁ τοιοῦτος σῶμα κατορύσσω , πῶς ἵημι διαφέρω . τατός γάρ εἰμί ὁράω , ὅσος εἄν εἰμί Χόρη κόσμιος καί σώφρων καί ἐλεύθερος καί εὐγενής καί καλός θεραπαινίς βάρβαρος τις καί αἰσχρός καί ἀκάθαρτος ἐνάλλω καί ἐνυβρίζω μετά πολύς τις παρασκεύασις ὁ ἐξουσία . τοιοῦτος γάρ ὁ μέθη .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0523.3
ια' . Τοῦτο οὖν , εἶπέ μοι , ζωή , ἀλλ' οὐ θάνατος , μᾶλλον δὲ καὶ θανάτου παντὸς ἐλεεινότερον ; Ὁ μὲν γὰρ θάνατος ἀναπαύει τὸ σῶμα , καὶ γέλους καὶ ἀσχήμοσύνης καὶ ἁμαρτημάτων ἀπαλλάττει · αὐταὶ δὲ αὐ μέλει εἰς πάντα τζῦτα ἐμβαλλοῦσι , τὰς ἀκοὰς ἐμφράττουσι , τοὺς ὀφθαλμούς τηροῦσι , τὴν διάνοιαν ἐν πολλῇ τῇ σκότῳ κατέχουσι . Οὔτε γὰρ ἀκούσει , οὔτε εἰπεῖν ἐτερόν τι ἄνἐχεται , ἀλλ' ἢ τόκους καὶ τόκους τόκων , καὶ ἀναίσχυντα κέρδη , καὶ καπηλείας μεμισθμένας , καὶ πραγματείας ἀνελυσύρους · καὶ δουλοπρεπεῖς , καθάπερ κῦων πρὸς ἅπαντας ὑλακτῶν , πάντας μισῶν , πάντας ἀποστρεφ -
Lemmas: ἰά . οὗτος οὖν , εἶπον ἐγώ , ζωή , ἀλλά οὖον θάνατος , μᾶλλον δέ καί θάνατος πᾶς ἐλεεινός ; ὁ μέν γάρ θάνατος ἀναπαύω ὁ σῶμα , καί γέλως καί ἀσχημοσύνη καί ἁμάρτημα ἀπαλλάσσω · αὐτός δέ αὖος μέλος εἰς πᾶς τζῦτα ἐμβάλλω , ὁ ἀκοή ἐμφράσσω , ὁ ὀφθαλμός τηρέω , ὁ διάνοια ἐν πολύς ὁ σκότος κατέχω . οὔτε γάρ ἀκούω , οὔτε εἶπον ἕτερος τίς ἀνέχω , ἀλλά ἢ τόκος καί τόκος τόκος , καί ἀναίσχυντος κέρδος , καί καπηλεία μεμισθμένας , καί πραγματεία ανελυσυρος · καί δουλοπρεπής , καθάπερ κύω πρός ἅπας ὑλακτέω , πᾶς μισέω , πᾶς ἀποστρέφω -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0526.1
μενος , πολεμῶν ἅπαντι οὐδεμιᾶς ὑποκειμένης αἰτίας , παντῶν κατεπανιστάμενος , τοῖς πλουτίοις βασιλεύων , πρὸς οὐδένα ἡδὼς ἔχων . Κἂν γυναικα ἔχῃ , κἂν παῖδια , κἂν φίλους , ἂν μὴ πάντοθεν ἐξῆ κερδαίνειν αὐτῷ , τῶν φύσει πολεμίων αὐτῷ οὐτοι πολεμιώτερον . Τί ταύτης τοίνυν τῆς μανίας γένοιτ' ἂν χειρόν , τί δὲ ἀθλιώτερον , ὅταν αὐτὸς ἑαυτῷ πανταχοῦ σκοπελοὺς κατασκευάζῃ καὶ θράλους καὶ κρημνοὺς καὶ φράγας καὶ μυρία βάραθρα , σῶμα ἔχων ἄν , καὶ γαστρι δουλεύων μᾶ ; Κἂν μὲν εἰς πολιτικὰς τὰς ἐμβάλῃ σε λειτουργίας , δραστεῖεις , τὸ δαπανηρὸν δεδοικώς · σεαυτὸ δὲ μυρία κττασκευάζεις πασῶν ἐκείνων ἔργα χαλεπώτερα , καὶ οὐχὶ δαπανηροτέρας μόνον , ἀλλὰ καὶ σφαλερωτέρας λειτουργίας τῷ μαμμωνῇ τελούμενος , καὶ οὐ χρήματα μόνον τῇ πονηρῇ τούτῳ τυράννῳ , οὐδὲ πᾶν σῶματος καὶ βλάσαν ψυχῆς καὶ ἀληγάνθας , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ εἰφέρων τὸ σῶμα , ἵνα τί σοι γένηται πλέον , ἀθλιε καὶ ταλαίπωρε , ἐκ τῆς βαρβαρικῆς ταύτης δουλείας . Οὐχ ὁρῆς τοὺς καθ' ἑκάστην ἡμέραν ἢ τὰ μνήματα γερομόνους , πῶς γυμνοὶ καὶ πάντων ἕρημοι πρὸς τοὺς τάφους ἐκείνους ἀπάγονται , οὐδὲν τῶν οἴκοθεν λαβεῖν δυνάμενοι , ἀλλὰ καὶ αὐτὰ δὲ περιβάλλοντες τῇ σκλήρῳ σιρόντες ; Τοῦτοσ καθ' ἑκάστην σκέπει τὴν ἡμέραν , καὶ τάχα λωφήσει τὸ πάθος , εἰ μὴ κάκεῖθεν μέλλεις ἀπὸ τῆς πολυτελείας τῶν ἐνταφίων μαίνεσθαι μεζιζόμενος καὶ γὰρ χαλεπὸν τὸ πάθος , καὶ δεῖνόν τὸ νόσημα . Διὰ δὲ τοῦτο καὶ ἡμεῖς καθ' ἑκάστην ὑμῖν ἐκκλησίαν ὑπὲρ τούτου διαλεγόμεθα , καὶ συνεχῶς ἐπαντιλούμεν ὑμῖν τὰς ἀκούς , ἵνα κἂν τῇ συνηθείῃ δυνηθῇ γενέσθαι τι πλέον . Ἄλλὰ μὴ φιλονειχῆσατε · οὐδὲ γὰρ κατὰ τὴν μέλλουσαν ἡμέραν μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸ ἐκείνης πολλὰς τοῦτο τὸ
Lemmas: μένος , πολεμέω ἅπας οὐδείς ὑπόκειμαι αἴτιος , Παντών κατεπανιιστημι , ὁ πλούτιος βασιλεύω , πρός οὐδείς ἡδύς ἔχω . κἀν γυνή ἔχω , κἀν παιδιά , κἀν φίλος , εἄν μή πάντοθεν ἔξεστι κερδαίνω αὐτός , ὁ φύσις πολέμιος αὐτός οὗτος πολέμιος . τις οὗτος τοίνυν ὁ μανία γίγνομαι εἄν χείρων , τίς δέ ἄθλιος , ὅταν αὐτός ἑαυτοῦ πανταχοῦ σκόπελος κατασκευάζω καί θράλους καί κρημνός καί Πράγα καί μυρίος βάραθρον , σῶμα ἔχω ἄν , καί γαστήρ δουλεύω Μᾶ ; κἀν μέν εἰς πολιτικός ὁ ἐμβάλλω σύ λειτουργία , δραστεῖεις , ὁ δαπανηρός δείδω · σοαυτός δέ μυρίος κττασκευαζω πᾶς ἐκεῖνος ἔργον χαλεπός , καί οὐ δαπανηρός μόνος , ἀλλά καί σφαλερός λειτουργία ὁ μαμμωνῇ τελέω , καί οὖον χρῆμα μόνος ὁ πονηρός οὗτος τύραννος , οὐδέ πᾶς σῶμα καί βλάζω Ψυχή καί ἀληγάνθας , ἀλλά καί αὐτός ειφερω ὁ σῶμα , ἵνα τίς σύ γίγνομαι πλέω , ἄθλιος καί ταλαίπωρος , ἐκ ὁ βαρβαρικός οὗτος δουλεία . οὐχ ὁράω ὁ κατά ἕκαστος ἡμέρα ἢ ὁ μνῆμα γερομονος , πῶς γυμνός καί πᾶς ἐρῆμος πρός ὁ τάφος ἐκεῖνος ἀπάγω , οὐδείς ὁ οἴκοθεν λαμβάνω δύναμαι , ἀλλά καί αὐτός δέ περιβάλλω ὁ σκληρός σιρός ; Τοῦτος κατά ἕκαστος σκέπω ὁ ἡμέρα , καί τάχα λώφησις ὁ πάθος , εἰμί μή κακείθεν μέλλω ἀπό ὁ πολυτέλεια ὁ ἐντάφιος μαίνομαι μεζιζόμενος καί γάρ χαλεπός ὁ πάθος , καί δεῖνος ὁ νόσημα . Ζεύς δέ οὗτος καί ἐγώ κατά ἕκαστος σύ ἐκκλησία ὑπέρ οὗτος διαλέγω , καί συνεχῶς επαντιλουμην σύ ὁ Ἀκοῦς , ἵνα κἀν ὁ συνήθεια δύναμαι γίγνομαι τίς πλέω . ἀλλά μή φιλονειχῆσατε · οὐδέ γάρ κατά ὁ μέλλω ἡμέρα μόνος , ἀλλά καί πρό ἐκεῖνος πολύς οὗτος ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0526.2
ποικιλὸν πάθος ἐπάγει τὰς τιμωρίας . Κἂν γὰρ τοὺς διηνεκῶς δεδεμένους εἴπω , κἂν τὸν νόσῳ μακρᾷ πρεσηλωμένον , κἂν τὸν λυμῷ παλαιόντα , κἂν ὀντινοῦν ἐτερον , οὐδὲνα δυνησόμεν δεῖξαι πάσχοντα τοιαῦτα , οἷα τοὺς χρημάτων ἐρώντας . Τί γὰρ γένοιτο χαλεπώτερον τοῦ παρὰ [ 575 ] πάντων μισεῖσθαι , τοῦ πάντα μισεῖν ; τοῦ πρὸς μηδένα ἡδὼς ἔχειν ; τοῦ μηδέποτε χορεννυσθαι ; τοῦ δι' ὅλου διψῆν ; τοῦ λῃμὶ παιδεῖσθαι διηνεκῶς , καὶ χαλεπωτέρῳ τῷ παρὰ · αὐτὸ νενοιασμένῳ , τοῦ λύπας ἔχειν καθημερινάς ; τοῦ μηδέποτε νήφειν , τοῦ διαπαντὸς ἐν θορύβοις εἶναι καὶ ταραχαῖς ; Ταῦτα γὰρ ἅπαντα καὶ τοῦτον πλεῖον οἱ πλεονέκται ὑφίστανται · ἐν μὲν τῷ κερδαίνειν , κἂν τὰ πάντων περιβάλλωνται , οὐδεμιᾶς αἰσθανόμενοι ἡδονῆς , τῷ πλεῖον ἐρίσσειν · ἐν δὲ τῷ ζημιοῦσθαι , κἂν ὁδὸν ἀπολέσας , πάντων ἡγούμενοι χαλεπώτερα πεπονθέναι , καὶ αὐτὴ ἐκπεπτωκέναι τὴς ζωῆς . Ποῖος οὖν ταῦτα παραστησαι δυνησεται λόγος τὴ κακᾷ ; Εἰ δὲ τὰ ἐνταῦθα τοιαῦτα , ἐννόησον τὰ μετὰ ταῦτα , τὴν ἐκπτωσιν τῆς βασιλείας , τὴν ὀδύνην τὴν ἀπὸ τῆς γεέννης , τὰ διγνεκῆ δεσμὰ , τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον , τὸν σκώληκα τὴν ἰοβόλον , τὸν βρυμὸν πῦν ἄδοντα , τὴν ὀλίγιν , τὴν στενοχωρίαν , τοὺς τοῦ πυρὸς ποταμοὺς , τὰς καύμους τὰ ; μηδέποτε σβεννυμένας · καὶ ταῦτα ἅπαντα συναγαγών , καὶ τῇ τῶν χρημάτων ἀντισθᾶς ἡδονῇ , πρόρριζον ἀνῆσασον τοῦτὸ τὸ νόσημα , ἵνα τῇ ἀληθεῖ πλούτῳ λαθών , καὶ τῆς χαλεπῆς ταύτης πενίας ἀπαλλαγείς , καὶ τῶν παρόντων καὶ τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἐπιτύχῃς , χάριτι καὶ φιλαθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ' οὗ τῷ Πατρὶ δόξα ἅμα τῷ ἀγίῳ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ποικίλος πάθος ἐπάγω ὁ τιμωρία . κἀν γάρ ὁ διηνεκής δέω εἶπον , κἀν ὁ νόσος μακρός πρεσηλωμένον , κἀν ὁ λυμός παλαίω , κἀν οντινοος ἕτερος , οὐδείς δύναμαι δείκνυμι πάσχω τοιοῦτος , οἷος ὁ χρῆμα ἐράω . τις γάρ γίγνομαι χαλεπός ὁ παρά [ 575 ] πᾶς μισέω , ὁ πᾶς μισέω ; ὁ πρός μηδείς ἡδύς ἔχω ; ὁ μηδέποτε χορεννυεπομαι ; ὁ διά ὅλος διψάω ; ὁ λῃμὶ παιδεύω διηνεκής , καί χαλεπός ὁ παρά · αὐτός νοιάζομαι , ὁ λύπη ἔχω καθημέριος ; ὁ μηδέποτε νήφω , ὁ διαπαντός ἐν θόρυβος εἰμί καί ταραχή ; οὗτος γάρ ἅπας καί οὗτος πλείων ὁ πλεονέκτης ὑφίστημι · ἐν μέν ὁ κερδαίνω , κἀν ὁ πᾶς περιβάλλω , οὐδείς αἰσθάνομαι ἡδονή , ὁ πλείων ἐρίζω · ἐν δέ ὁ ζημιόω , κἀν ὁδός ἀπόλλυμι , πᾶς ἡγέομαι χαλεπός πάσχω , καί αὐτός ἐκπίπτω σής ζωή . ποῖος οὖν οὗτος παρίστημι δύναμαι λόγος ὅς κακός ; εἰμί δέ ὁ ἐνταῦθα τοιοῦτος , ἐννοέω ὁ μετά οὗτος , ὁ ἔκπτωσις ὁ βασίλεια , ὁ ὀδύνη ὁ ἀπό ὁ γέεννα , ὁ διγνεκῆ δεσμός , ὁ σκότος ὁ ἐξώτερος , ὁ σκώληξ ὁ ἰοβόλος , ὁ βρυμὸν πῦς ἀείδω , ὁ ὀλίγος , ὁ στενοχωρία , ὁ ὁ πυρός ποταμός , ὁ καυμός ὁ ; μηδέποτε σβέννυμι · καί οὗτος ἅπας συνάγω , καί ὁ ὁ χρῆμα ἀνθίζω ἡδονή , πρόρριζος ἀνίημι οὗτος ὁ νόσημα , ἵνα ὁ ἀληθής πλοῦτος λανθάνω , καί ὁ χαλεπός οὗτος πενία ἀπαλλάσσω , καί ὁ πάρειμι καί ὁ μέλλω ἀγαθός ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλαθρωπίᾳ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ δόξα ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0526.3
ΟΜΙΛΙΑ ΙΔ' .
Lemmas: Ὁμιλία ἴδη .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0526.4
Ἄρα οὖν , ἀδελφοί , ὀφειλέται ἐσμὲν οὐ τῇ σαρκί , τοῦ κατὰ σάρκα ζῆν . Εἰ γὰρ κατὰ σάρκα ζῆτε , μελλετε ἀποθνήσκειν · εἰ δὲ Πνεύματι τὰς πράξεις τοῦ σώματος θανατοῦτε , ζήσετε .
Lemmas: ἄρας οὖν , ἀδελφός , ὀφειλέτης εἰμί οὖον ὁ σάρξ , ὁ κατά σάρξ ζῶ . εἰμί γάρ κατά σάρξ ζῶ , μέλλω ἀποθνήσκω · εἰμί δέ πνεῦμα ὁ πρᾶξις ὁ σῶμα θανατόω , ζῶ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0527.2
β' . Οὗτος γὰρ πάλιν πολλῷ τοῦ προτέρου μεῖζων ὁ στέφανος . Διὸ οὐδὲ ἀπλῶς εἶπεν , Ὅσοι γὰρ Πνεύματι Θεοῦ ζῶσιν , ἀλλ' , Ὅσοι Πνεύματι Θεοῦ ἄγονται , δείκνυς ὅτι οὕτω βούλεται αὐτὸ κύριον εἶναι τῆς ἡμετέρας ζωῆς , ὡς τὸν κυβερνήτην τοῦ πλοίου , καὶ τὸν ἡγούμενον τοῦ ζεύγους τῶν ἵππων . Καὶ οὐχὶ τὸ σῶμα μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τὴν ψυχὴν ὑποβάλλει ταῖς τοιαύταις ἡνίαις . Οὐδὲ γὰρ ἐκείνην βούλεται αὐθεντεῖν , ἀλλὰ καὶ ἐκείνης τὴν ἐξουσίαν ὑπὸ τῇ τοῦ Πνεύματος ἕθηκεν δυνάμει . Ἵνα γὰρ μὴ τῇ δωρεᾷ τοῦ λουτροῦ θαρρήσαντες , τῆς μετὰ ταῦτα ἀμελήσωσι πολιτείας , φησίν , ὅτι κἂν βάπτισμα λάβῃς , μὴ μέλλῃς δὲ Πνεύματι μετὰ ταῦτα ἄγεσθαι , ἀπώλεσας τὴν δεδομένην ἀξίαν , καὶ τῆς υἱοθεσίας τὴν προεβρίαν . Διὰ τοῦτο οὐκ εἶπεν , Ὅσοι Πνεῦμα ἔλαβον , ἀλλ' , Ὅσοι Πνεύματι Θεοῦ ἄγονται · τουτέστιν , Ὅσοι παρὰ πάντα τὸν βίον οὕτω πολιτεύονται , οὗτοι εἰσὶν υἱοὶ Θεοῦ . Εἶτα ἐπειδὴ τοῦτο τὸ δέλωμα καὶ τοῖς Ἰουδαίοις ἦν δεδομένον · Ἐγὼ γὰρ εἶπον , φησίν , Θεὸς ἐστέ , καὶ υἱοὶ Ὑψίστου πάντες · καὶ πάλιν , Υἱὸς ἀρχηγὸν σα καὶ δύνασα · καὶ , Πρωτότοκός μου Ἰσραήλ · καὶ ὁ Παῦλος δὲ φησιν , Ἄν ἡ υἱοθεσία · κατασκευάσεις λοιπὸν ὅσον τὸ μέσον ἐκείνης καὶ ταύτης τῆς τιμῆς . Εἰ γὰρ καὶ τὰ ὀνόματα τὰ αὐτά , φησίν , ἀλλ' οὐ τὰ πράγματα τὰ αὐτά . Καὶ σαφῶς παρέχει τούτων ἀπόδειξιν , καὶ ἀπὸ τῶν κατορθούντων * , καὶ ἀπὸ τῶν δεδομένων , καὶ ἀπὸ τῶν μελλόντων ἔσεσθαι τὴν σύγκρισιν εἰσαγγών · καὶ πρότερον δείκνυσιν τὶνα ἦν τὰ ἐκεῖνοι δεδομένα . Τίνα οὖν ταῦτα ; Πνεῦμα δουλείας · διὸ καὶ ἐπήγαγεν
Lemmas: βε . οὗτος γάρ πάλιν πολύς ὁ πρότερος μείζων ὁ στέφανος . Διὸ οὐδέ ἀπλόος εἶπον , ὅσος γάρ πνεῦμα Θεός ζῶ , ἀλλά , ὅσος πνεῦμα Θεός ἄγω , δείκνυμι ὅτι οὗτος βούλομαι αὐτός κύριος εἰμί ὁ ἡμέτερος ζωή , ὡς ὁ κυβερνήτης ὁ πλοῖον , καί ὁ ἡγέομαι ὁ ζεῦγος ὁ ἵππος . καί οὐ ὁ σῶμα μόνος , ἀλλά καί αὐτός ὁ ψυχή ὑποβάλλω ὁ τοιοῦτος ἡνία . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος βούλομαι αὐθεντέω , ἀλλά καί ἐκεῖνος ὁ ἐξουσία ὑπό ὁ ὁ πνεῦμα τίθημι δύναμις . ἵνα γάρ μή ὁ δωρεά ὁ λουτρόν θαρσέω , ὁ μετά οὗτος ἀμελέω πολιτεία , φημί , ὅτι κἀν βάπτισμα λαμβάνω , μή μέλλω δέ πνεῦμα μετά οὗτος ἄγω , ἀπόλλυμι ὁ δίδωμι ἄξιος , καί ὁ υἱοθεσία ὁ προεβρίαν . Ζεύς οὗτος οὐ εἶπον , ὅσος πνεῦμα λαμβάνω , ἀλλά , ὅσος πνεῦμα Θεός ἄγω · τουτέστιν , ὅσος παρά πᾶς ὁ βίος οὗτος πολιτεύω , οὗτος εἰμί υἱός Θεός . εἶτα ἐπεί οὗτος ὁ δέλωμα καί ὁ Ἰουδαῖος εἰμί δίδωμι · ἐγώ γάρ εἶπον , φημί , θεός εἰμί , καί υἱός ὕψιστος πᾶς · καί πάλιν , υἱός ἀρχηγός σός καί δύο · καί , πρωτότοκος ἐγώ Ἰσραήλ · καί ὁ Παῦλος δέ φημί , ἄν ὁ υἱοθεσία · κατασκευάζω λοιπός ὅσος ὁ μέσος ἐκεῖνος καί οὗτος ὁ τιμή . εἰμί γάρ καί ὁ ὄνομα ὁ αὐτός , φημί , ἀλλά οὖον ὁ πρᾶγμα ὁ αὐτός . καί σαφῶς παρέχω οὗτος ἀπόδειξις , καί ἀπό ὁ κατορθόω * , καί ἀπό ὁ δίδωμι , καί ἀπό ὁ μέλλω εἰμί ὁ σύγκρισις εἰσάγω · καί πρότερος δείκνυμι τίς εἰμί ὁ ἐκεῖνος δίδωμι . τίς οὖν οὗτος ; πνεῦμα δουλεία · διό καί ἐπάγω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0530.2
τοῦτο δὲ ἔλεγεν , ὅτι Πόλλοι ἀπὸ ἀπατολῶν καὶ δυσμῶν ἡξοῦσι , καὶ ἀνακλιθήσονται μετὰ Ἀβραάμ · οἱ δὲ υἱοὶ τῆς βασιλείας ἔξω βληθήσονται . Ἄλλ' οὐδ' ἐνταῦθα ἴσταται , ἀλλὰ καὶ τοῦτου μεῖζον τίθησι . Ποῖον δὲ τοῦτο ; Ὅτι Θεοῦ κληρονόμοι · διὸ καὶ ἐπήγαγε · Κληρονόμοι μὲν Θεοῦ . Καὶ τοῦ ἐπὶ πλέον , ὅτι οὐχ ἀπλῶς κληρονόμοι , ἀλλὰ [ 580 ] καὶ συγκαληρονόμοι Χριστοῦ . Ὧφθες πῶς πῶλενεικῶς ἐγγὺς ἡμᾶς ἀγαγεῖν τοῦ Δεσπότου ; Ἐπειδὴ γὰρ οὐ πάντα τὰ τέκνα κληρονόμοι , δείκνυσιν ὅτι ἡμεῖς καὶ τέκνα καὶ κληρονόμοι . Ἐπεὶ δὲ οὐ πάντες κληρονόμοι μεγάλων εἰσὶ κληρονόμων πραγμάτων , δείκνυσιν ὅτι καὶ τοῦτο ἔχομεν , κληρονόμοι δντες Θεοῦ . Πάλιν ἐπειδὴ κληρονόμων μὲν εἶναι συμβαίνει Θεοῦ , οὐ πάντως δὲ τῷ Μονογενεῖ συγκαληρονόμων , δείκνυσιν ἡμᾶς καὶ τοῦτο ἔχοντας . Καὶ σκόπει σοφίαν · τὰ γὰρ λυπηρὰ συστέλλας , ἡνικά ἔλεγε , τί περισυνται οἱ κατὰ σάρκα ζῶντες , οἶον , ἐτι μέλλουσιν ἀποθνῄσκειν , ἐπειδὴ τῶν χρησιτωτέρων ἤφτατο , εἰς εὐρυχωρίαν πολλὴν ἐξάγει τὸν λόγον , ἐμπατιῶν αὐτὸν τῇ τῶν πολλῶν ἀνταποδόσει , καὶ ποικίλας καὶ μεγάλας δεῖκνὺς τὰς δωρεάς . Εἰ γὰρ καὶ τὸ τέκνον εἶναι , ἄρατος ἦν ἡ χάρις , ἐννόουν ἡλίκον τὸ , καὶ κληρονόμον . Εἰ δὲ τοῦτο μέγα , πολλῷ μᾶλλον καὶ τὸ , συγκαληρονόμον . Εἰτα δεῖκνυσι , ὅτι οὐ χάριτος μόνον ἐστίν ἡ δωρεά , καὶ ποιοῦν ὁμοῦ καὶ ἀξιοπίστια τὰ εἰρημένα , ἐπήγαγεν · Εἰπερ συμπάσχομεν , Ἰνα καὶ συνδοξασθῶμεν . Εἰ γὰρ ἐν τοῖς λυπηροῖς , φησίν , συνήφασαμεν αὐτῷ , πολλῷ μᾶλλον ἐν τοῖς χρηστοῖς τοῦτο ἔσται . Ὁ γὰρ τοὺς οὐδὲν κατωρθωκότας τοσοῦτοις δωρησάμενος ἀγαθοῖς , ὅταν ἴδῃ καὶ πονήσαντας , καὶ τοιαῦτα παθόντας , πῶς οὐχὶ μᾶλλον ἀμείψεται ;
Lemmas: οὗτος δέ λέγω , ὅτι πολλός ἀπό απατολαω καί δυσμή ἥκω , καί ἀνακλίνω μετά Ἀβραάμ · ὁ δέ υἱός ὁ βασίλεια ἔξω βάλλω . ἄλλος οὐδέ ἐνταῦθα ἴστημι , ἀλλά καί οὗτος μείζων τίθημι . Ποῖον δέ οὗτος ; ὅτι2 Θεός κληρονόμος · διό καί ἐπάγω · Κληρονόμος μέν Θεός . καί ὁ ἐπί πλέω , ὅτι οὐ ἀπλόος κληρονόμος , ἀλλά [ 580 ] καί συγκαληρονομος Χριστός . ὁράω πῶς πῶλενεικῶς ἐγγύς ἐγώ ἄγω ὁ δεσπότης ; ἐπεί γάρ οὖον πᾶς ὁ τέκνον κληρονόμος , δείκνυμι ὅτι ἐγώ καί τέκνον καί κληρονόμος . ἐπεί δέ οὖον πᾶς κληρονόμος μέγας εἰμί κληρονόμος πρᾶγμα , δείκνυμι ὅτι καί οὗτος ἔχω , κληρονόμος δντες Θεός . πάλιν ἐπεί κληρονόμος μέν εἰμί συμβαίνω Θεός , οὖον πάντως δέ ὁ Μονογενής συγκαληρονομος , δείκνυμι ἐγώ καί οὗτος ἔχω . καί σκοπέω σοφία · ὁ γάρ λυπηρός συστέλλω , ἡνίκα λέγω , τίς περισυντ ὁ κατά σάρξ ζῶ , οἶος , ἔτι μέλλω ἀποθνῄσκω , ἐπεί ὁ χρησιτωτέρων ἀφίστημι , εἰς εὐρυχωρία πολύς ἐξάγω ὁ λόγος , ἐμπατιῶν αὐτός ὁ ὁ πολύς ἀνταπόδοσις , καί ποικίλος καί μέγας δείκνυμι ὁ δωρεά . εἰμί γάρ καί ὁ τέκνον εἰμί , Ἄρατος εἰμί ὁ χάρις , ἐννοέω ἡλίκος ὁ , καί κληρονόμος . εἰμί δέ οὗτος μέγας , πολύς μᾶλλον καί ὁ , συγκαληρονομος . εἶτα δείκνυμι , ὅτι οὖον χάρις μόνος εἰμί ὁ δωρεά , καί ποιέω ὁμοῦ καί ἀξιοπιστία ὁ εἴρω , ἐπάγω · εἰ συμπάσχω , ἵνα καί συνδοξάζω . εἰμί γάρ ἐν ὁ λυπηρός , φημί , συνάπτω αὐτός , πολύς μᾶλλον ἐν ὁ χρηστός οὗτος εἰμί . ὁ γάρ ὁ οὐδείς κατορθόω τοσοῦτος δωρέω ἀγαθός , ὅταν ὁράω καί πονέω , καί τοιοῦτος πάθος , πῶς οὐ μᾶλλον ἀμείβω ;
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0530.3
δ . Δεῖξας τοίνυν ἀντίδοσον οὖσαν τὸ πρᾶγμα , ἵνα ἀξιόπιστον ἢ τὸ λεγόμενον , καὶ μηδεὶς ἀμφιβάλλῃ , δείκνυσιν πάλιν καὶ χάριτος δύναμιν ἔχον · τὸ μὲν , ἵνα καὶ παρὰ τοῖς ἀμφιβάλλουσι πιστεύηται τὸ λεγόμενον , καὶ οὐ λαμβάνομεν μὴ αἰσχυνόμεν ὡς ἀεὶ δωρεὰ σωζόμενοι · τὸ δέ , ἵνα μάθῃς , ὅτι νινὰ καὶ ἀντίδοσον τοὺς πόνους ὁ Θεός . Καὶ τοῦ μὲν ἐβήσασιν εἰπὼν , Εἰπερ συμπάσχομεν , Ἰνα καὶ συνδοξασθῶμεν · τοῦτο δέ , ἐπαγαγὼν καὶ προσθεὶς , ὅτι Οὐκ δέμα τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθήναι εἰς ἡμᾶς . Ἐν μὲν γὰρ τοῖς προτέροις τὴν τῶν ἡδῶν διόρθωσιν ἀπαιτεῖ τὸν πνευματικόν , ἐν οἷς ἔλεγεν · Οὐχ ὠφελίετε κατὰ σάρκα ζῆν · οἶον , ἵνα ἐπιθυμίας , ἵνα ὀργῆς , ἵνα χρημάτων , ἵνα κενοδοξίας , ἵνα βασκανίας περιγίνεται ὁ τοιοῦτος · ἐνταῦθα δέ , ἐπειδὴ τῆς δωρεᾶς αὐτὸν ἀνἔμηνσεν ἀπάσας τῆς δοθείσης τῆς μελλούσης , καὶ ἐπήρε καὶ ὕψωσε ταῖς ἐλπίσι , καὶ ἐγγὺς ἔστησε τοῦ Χριστοῦ , καὶ συγκαληρονόμον ἀπέφηνε τοῦ Μονογενοῦς , θαρρῶν αὐτὸν ἐξάγει λοιπὸν καὶ ἐπὶ τοὺς κινδύνους . Οὐδὲ γὰρ ἐστὶν ἴσον τῶν ἐν ἡμῖν παθῶν περιγενέσθαι , καὶ τοὺς πειρασμοὺς ἐκείνους ὑπενεγκεῖν , τὰς μάστιγας , τὸν λῖμνον , τὰς λεηλασίας , τὰ δεσμά , τὰς ἀλύσεις , τὰς ἀπαγωγὰς b · πολὺ γὰρ ταῦτα δεῖται γενναιοτέρας ψυχῆς καὶ νεανικωτέρας . Καὶ δρα πῶς ὁμοῦ καταστέλλει καὶ ἐπαίνει τὸ φρόνημα τῶν ἀγωνιζομένων . Ὅταν γὰρ δεῖξῃ μείζονα τὰ ἑπαθλα τῶν πόνων , καὶ προτρέπεται μειζόνως , καὶ οὐκ ἀφίησι μέγα φρονεῖν , ὅτι νικημένους τῇ τῶν στεφάνων ἀντίδοσει . Καὶ ἀλλοχοῦ μὲν b Τὰς ἀπαγωγὰς , abductions ad supplicium et ad cae - dem , qua voce hoc sensu utitur saepe Chrysostomus .
Lemmas: δ . δείκνυμι τοίνυν ἀντιδίδωμι εἰμί ὁ πρᾶγμα , ἵνα ἀξιόπιστος ἢ ὁ λέγω , καί μηδείς ἀμφιβάλλω , δείκνυμι πάλιν καί χάρις δύναμις ἔχω · ὁ μέν , ἵνα καί παρά ὁ ἀμφιβάλλω πιστεύω ὁ λέγω , καί οὖον λαμβάνω μή αἰσχύνω ὡς ἀεί δωρεά σώζω · ὁ δέ , ἵνα μανθάνω , ὅτι νίνον καί ἀντιδίδωμι ὁ πόνος ὁ Θεός . καί ὁ μέν βαίνω εἶπον , εἰ συμπάσχω , ἵνα καί συνδοξάζω · οὗτος δέ , ἐπάγω καί προστίθημι , ὅτι οὐ δέμα ὁ πάθημα ὁ νῦν καιρός πρός ὁ μέλλω δόξα ἀποκαλύπτω εἰς ἐγώ . ἐν μέν γάρ ὁ πρότερος ὁ ὁ Ἠδωνός διόρθωσις ἀπαιτέω ὁ πνευματικός , ἐν ὅς λέγω · οὐχ ὠφελέω κατά σάρξ ζῶ · οἶος , ἵνα ἐπιθυμία , ἵνα ὀργή , ἵνα χρῆμα , ἵνα κενοδοξία , ἵνα βασκανία περιγίγνομαι ὁ τοιοῦτος · ἐνταῦθα δέ , ἐπεί ὁ δωρεά αὐτός ἀναμιμνήσκω ἅπας ὁ δίδωμι ὁ μέλλω , καί ἐπαίρω καί ὑψόω ὁ ἐλπίς , καί ἐγγύς ἵστημι ὁ Χριστός , καί συγκαληρονομος ἀποφαίνω ὁ Μονογενώ , θαρσέω αὐτός ἐξάγω λοιπός καί ἐπί ὁ κίνδυνος . οὐδέ γάρ εἰμί ἴσος ὁ ἐν ἐγώ πάθος περιγίγνομαι , καί ὁ πειρασμός ἐκεῖνος ὑποφέρω , ὁ μάστιξ , ὁ λίμνος , ὁ λεηλασία , ὁ δεσμός , ὁ ἄλυσις , ὁ ἀπαγωγή b · πολύς γάρ οὗτος δήω γενναῖος Ψυχή καί νεανικός . καί δράω πῶς ὁμοῦ καταστέλλω καί ἐπαινέω ὁ φρόνημα ὁ ἀγωνίζομαι . ὅταν γάρ δείκνυμι μείζων ὁ ἔπαθλον ὁ πόνος , καί προτρέπω μέγας , καί οὐ ἀφίημι μέγας φρονέω , ὅτι νικάω ὁ ὁ στέφανος ἀντίδοσις . καί αλλοχοω μέν b ὁ ἀπαγωγή , abductions ad supplicium et ad cae - dem , qua voce hoc sensu utitur saepe Chrysostomus .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0531.2
ε' . Τοῦτο δὲ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν λυπηρῶν ποιοῦσι πολλάκις , [ 582 ] εἰσάγοντες καὶ δμπελον θρηνοῦσαν , καὶ οἶνον καὶ βρὴ καὶ τὰ φατνώματα ὀλολῦζοντα τοῦ ναοῦ , ἵνα καὶ ἐντεῦθεν πάλιν τὴν ὑπερβολὴν τῶν κακῶν ἐννοήσωμεν . Τοῦτο δὲ καὶ ὁ Ἀπόστολος μιμούμενος , προσωποποιεῖ τὴν κτίσιν ἐνταῦθα , καὶ φησι στενάζειν αὐτὴν καὶ ὀδυνεῖν · οὐχ ἐπειδὴ στεναγμοῦ τινος ἤκουσεν ἀπὸ γῆς καὶ οὐρανοῦ φερομένου , ἀλλ' ἵνα τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἐνδείξηται τὴν ὑπερβολὴν , καὶ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ἀπαλλαγῆς
Lemmas: εἰ . οὗτος δέ αὐτός καί ἐπί ὁ λυπηρός ποιέω πολλάκις , [ 582 ] εἰσάγω καί δμπελον θρηνέω , καί οἶνος καί Βρη καί ὁ φάτνωμα ὀλολύζω ὁ ναός , ἵνα καί ἐντεῦθεν πάλιν ὁ ὑπερβολή ὁ κακός ἐννοέω . οὗτος δέ καί ὁ ἀπόστολος μιμέομαι , προσωποποιέω ὁ κτίσις ἐνταῦθα , καί φημί στενάζω αὐτός καί οδυνεος · οὐ ἐπεί στεναγμός τις ἀκούω ἀπό γῆ καί οὐρανός φέρω , ἀλλά ἵνα ὁ μέλλω ἀγαθός ἐνδείκνυμι ὁ ὑπερβολή , καί ὁ ἐπιθυμία ὁ ἀπαλλαγή
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0534.1
τὰ λεγόμενα . Εἰ γὰρ ἡ κτίσις ἐλπίζει διὰ σὲ πάντα γινωμένη , πολλῷ μᾶλλον σὺ , δι’ ὃν ἡ κτίσις ἀπολούσει μελεῖ τῶν ἀγαθῶν πάντων ἔχειν . Οὕτω καὶ οἱ ἀνθρώποι , τοῦ υἱοῦ μελόντος ἐπ’ ἀξιώματι φαίνεσθαι , καὶ τοὺς δούλους λαμπροτέραν ἐνδύσει στολὴν εἰς τὴν τοῦ παιδὸς δόξαν · ὥσπερ οὖν καὶ ὁ Θεὸς τὴν κτίσιν ἀφθαρσίαν περιβάλλει εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων . Οἴδαμεν γάρ , ὅτι πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συναλγεῖ ἄχρι τοῦ νῦν .
Lemmas: ὁ λέγω . εἰμί γάρ ὁ κτίσις ἐλπίζω διά σύ πᾶς γινωμένος , πολύς μᾶλλον σύ , διά ὅς ὁ κτίσις ἀπόλουσις μέλος ὁ ἀγαθός πᾶς ἔχω . οὕτως καί ὁ ἄνθρωπος , ὁ υἱός μέλω ἐπί ἀξίωμα φαίνω , καί ὁ δοῦλος λαμπρός ἐνδύω στολή εἰς ὁ ὁ παῖς δόξα · ὥσπερ οὖν καί ὁ θεός ὁ κτίσις ἀφθαρσία περιβάλλω εἰς ὁ ἐλευθερία ὁ δόξα ὁ τέκνον . οἶδα γάρ , ὅτι πᾶς ὁ κτίσις συστενάζω καί συναλγέω ἄχρι ὁ νῦν .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0534.4
ζ’ . Εἶτα δεῖξας , ὅτι πρὸς τὸ κούφον τοῦτο πολλῆς ἀπολαύσομεν βοηθείας , ἐπάγει · Ὁσαύτως δὲ καὶ τὸ Πνεῦμα συναντιλαμβάνεται ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν . Τὸ μὲν γὰρ γίνεται σὺν , τὸ τῆς ὑπομονῆς · τὸ δὲ τῆς τοῦ Πνεύματος χορηγίας , εἰς τε τὴν ἐλπίδα σε ἀλείφοντος καὶ δι’ αὐτῆς πάλιν τοὺς πόνους σου κουφίζοντος . Εἰτα , ἵνα μάθῃς , ὅτι οὐχ ἐν τοῖς πόνους σου μόνον καὶ τοῖς κινδύνοις παρέστηκεν αὐτῇ ἡ χάρις , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς εὐκολωτάτοις δοκοῦσιν εἶναι συμπτώμασι , καὶ πανταχοῦ τὴν παρ’ ἐαυτῆς εἰσφέρει συμμάχον , ἐπήγαγε λέγων · Τὸ γὰρ τί προσευξώμεθα καθ’ ὃ δεῖ , οὐκ οἴδαμεν . Ταῦτα δὲ ἔλεγε , τὴν τε πολλὴν τοῦ Πνεύματος πρόνοιαν φαίνων τὴν περὶ ἡμᾶς , καὶ παιδεύων αὐτούς , μὴ πάντας ἐκεῖνα νομίζειν εἶναι συμπτώματα , ἃ τοῖς λογισμοῖς φαίνεται τοῖς ἀνθρωπίνους . Ἐπειδὴ γὰρ ἢν εἴκως αὐτοὺς μαστιζομένους , ἐλαυνομένους , μυρίᾳ
Lemmas: γῆ . εἶτα δείκνυμι , ὅτι πρός ὁ κοῦφος οὗτος πολύς ἀπολαύω βοήθεια , ἐπάγω · ὁσάυτος δέ καί ὁ πνεῦμα συναντιλαμβάνομαι ὁ ἀσθένεια ἐγώ . ὁ μέν γάρ γίγνομαι σύν , ὁ ὁ ὑπομονή · ὁ δέ ὁ ὁ πνεῦμα χορηγία , εἰς τε ὁ ἐλπίς σύ ἀλείφω καί διά αὐτός πάλιν ὁ πόνος σύ κουφίζω . εἶτα , ἵνα μανθάνω , ὅτι οὐ ἐν ὁ πόνος σύ μόνος καί ὁ κίνδυνος παρίστημι αὐτός ὁ χάρις , ἀλλά καί ἐν ὁ εὔκολος δοκέω εἰμί σύμπτωμα , καί πανταχοῦ ὁ παρά ἑαυτοῦ εἰσφέρω σύμμαχος , ἐπάγω λέγω · ὁ γάρ τίς προσεύχομαι κατά ὅς δεῖ , οὐ οἶδα . οὗτος δέ λέγω , ὁ τε πολύς ὁ πνεῦμα πρόνοια φαίνων ὁ περί ἐγώ , καί παιδεύω αὐτός , μή πᾶς ἐκεῖνος νομίζω εἰμί σύμπτωμα , ὁ ὁ λογισμός φαίνω ὁ ἀνθρώπινος . ἐπεί γάρ εἄν ἵημι αὐτός μαστίζω , ἐλαύνω , μυρίος
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0535.2
ἕνεκεν τοῦτο γίνεται , καὶ τοῦ δεῖξθαι τοῦ Πνεύματος τὴν ἀγάπην , ὅτι μέχρι τοσοῦτον συγκαταβαίνει . Ὦδε καὶ τὸ ἀκούειν ἐγένετο τῷ εὐχομένῳ , διὰ τὸ κατα Θεὸν γίνεσθαι τὴν εὐχὴν . Ὅρᾷ δι’ ὧν αὐτοὺς παιδεύει τὴν ὑπὲρ αὐτῶν ἀγάπην καὶ τὴν τιμὴν τὴν γινόμενῃ εἰς αὐτούς ;
Lemmas: ἕνεκα οὗτος γίγνομαι , καί ὁ δείκνυμι ὁ πνεῦμα ὁ ἀγάπη , ὅτι μέχρι τοσοῦτος συγκαταβαίνω . ὧδε καί ὁ ἀκούω γίγνομαι ὁ εὔχομαι , διά ὁ κατά θεός γίγνομαι ὁ εὐχή . ὁράω διά ὅς αὐτός παιδεύω ὁ ὑπέρ αὐτός ἀγάπη καί ὁ τιμή ὁ γίγνομαι εἰς αὐτός ;
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0538.2
θ’ . Ὁρᾷς τὴν ἀχρίδειαν τοῦ ῥήματος , καὶ πῶς διηνεκῶς ἐλεήμονας ἡμᾶς βούλεται εἶναι ; Οὐ γὰρ εἶπεν , Ἐλεήσατε , ἀπλῶς , ἀλλ’ , Ἐνθυσασθε · ἵνα ὡσπερ τὸ ἱμάτιον ἀεὶ μεθ’ ἡμῶν ἔστιν , οὕτω καὶ ἡ ἐλεημοσύνη . Καὶ οὐκ εἶπεν ἀπλῶς , Ἐλεημόνους , ἀλλὰ , Σπλάγχνα οἰκτιρμῶν , ἵνα ψυχὴν μὴ μεμψόμεθα φιλοστοργίαν . Ἄλλ’ ἡμεῖς τάναντία ποιοῦμεν · κἂν προσέλθῃ τις αὐτῶν ὀβολὸν ἔνθα , ὀβρίζομεν , λοιδοροῦμεν , ἐπιθέμεν καλοῦμεν . Οὐ φρήττες , ἄνθρωπε , οὐκ ἐρυθρίας , ἐπιθέμεν ὑπὲρ ἄρτου καλῶν ; Εἰ δὲ καὶ ἐπιθέμεν ὁ τοιοῦτος ποιεῖ , διὰ τοῦτο καὶ ἐλεεῖσθαι δίκαιος , ὅτι οὕτως ὑπὸ λιμοῦ πιέζεται ὡς τοιοῦτον ὑποδύναι προσωπεῖον . Καὶ τοῦτο τῆς ἡμετέρας ὠμότητος ἐγκλημα . Ἐπεὶδὴ γὰρ εὐχολῶς παρέχειν οὐκ ἀνεχόμην , μυρίας ἀναγκάζοι ἐπινοεῖν μηχαννὰς , ὥστε ἡμῶν σοφίσασθαι τὴν ἀπανθρωπίαν , καὶ τὴν τραχύτητα καταμαλάξειν . Ἄλλως δὲ , εἰ μὲν ἄργύριον ἦται καὶ χρυσίον , σίχεν ἂν σοὶ τὰ τῆς ὑποφίας λόγον · εἰ δὲ ὑπὲρ ἀναγκαιὰς σοι τροφῆς προσέρχεται , τί φιλοσοφεῖς ἀκαίρως , καὶ ἀκριβολογεῖ εἰ περιττά , ἀργίαν ἐγκάλων καὶ δίκον ; Εἰ γὰρ δεῖ ταῦτα λέγειν , οὐχ ἑτέροις , ἀλλ’ ἡμῖν αὐτοῖς ἐπιλέγειν δεῖ . Ὅταν γοῦν τῷ Θεῷ προσῆς ἁμαρτημάτων αὐτῶν συγχώρησιν , τοῦτον ἀναμνησθῆναι τῶν ῥημάτων , καὶ γνώση ὅτι δικαιότερον ταῦτα αὐτὸς ἀκούσῃ
Lemmas: ὁ . ὁράω ὁ ἀχρίδειαν ὁ ῥῆμα , καί πῶς διηνεκής ἐλεήμων ἐγώ βούλομαι εἰμί ; οὖον γάρ εἶπον , ἐλεάω , ἀπλόος , ἀλλά , ενθυσαω · ἵνα ὡς ὁ ἱμάτιον ἀεί μετά ἐγώ εἰμί , οὗτος καί ὁ ἐλεημοσύνη . καί οὐ εἶπον ἀπλόος , Ἐλεήμων , ἀλλά , σπλάγχνον οἰκτιρμός , ἵνα ψυχή μή μέμφομαι φιλοστοργία . ἄλλος ἐγώ τἀναντία ποιέω · κἀν προσέρχομαι τις αὐτός ὀβολός ἔνθα , οὐρίζω , λοιδορέω , ἐπιτίθημι καλέω . οὖον φράσσω , ἄνθρωπος , οὐ ἐρυθρίας , ἐπιτίθημι ὑπέρ ἄρτος καλός ; εἰμί δέ καί ἐπιτίθημι ὁ τοιοῦτος ποιέω , διά οὗτος καί ἐλεέω δίκαιος , ὅτι οὕτως ὑπό λιμός πιέζω ὡς τοιοῦτος ὑποδύνω προσωπεῖον . καί οὗτος ὁ ἡμέτερος ὠμότης ἔγκλημα . ἐπειδή γάρ εὐχολῶς παρέχω οὐ ἀνέχω , μυρίος ἀναγκάζω ἐπινοέω μηχανή , ὥστε ἐγώ σοφίζω ὁ ἀπανθρωπία , καί ὁ τραχύτης καταμαλάσσω . ἄλλος δέ , εἰμί μέν ἀργύριον ἀείδω καί χρυσίον , σίχεν εἄν σύ ὁ ὁ ὑποφίας λόγος · εἰμί δέ ὑπέρ ἀναγκαῖος σύ τροφή προσέρχομαι , τίς φιλοσοφέω ἄκαιρος , καί ακριβολογώ εἰμί περισσός , ἀργία ἐγκαλέω καί δικεῖν ; εἰμί γάρ δεῖ οὗτος λέγω , οὐ ἕτερος , ἀλλά ἐγώ αὐτός ἐπιλέγω δεῖ . ὅταν γοῦν ὁ Θεός πρόσειμι ἁμάρτημα αὐτός συγχώρησις , οὗτος ἀναμιμνήσκω ὁ ῥῆμα , καί γιγνώσκω ὅτι Δίκαιος οὗτος αὐτός ἀκούω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0539.3
ια' . Ταῦτ' οὖν ἐννοήσαντες , ἀλὰ γοῦν ποτε φύγωμεν τὸν δόλον , καὶ πρὸς τὰ μέλλοντα μεταστώμεν . Οὐ γὰρ ἐστὶν εἰπεῖν , ὅτι ἡγνοοῦμεν τοῦ παρόντος · ἤδη τὸ ἐπίχρον , τῶν πραγμάτων καὶ ἐκάστην ἡμέραν βεβίωντες ἀλλήγους λαμπρότερον τῶν παρόντων ἐκείλειαν , τὸν σιλέγματος , τὴν αἰσχύνην , τοὺς κινδύνους , τὰ βάραθρα . Ποίαν οὖν ἔχομεν ἀπολογίαν , τὰ μὲν ἐπικινδύνα [ 592 ] καὶ αἰσχύνες γέμοντα μετὰ πολλῆς διώκοντες τῆς σπουδῆς , τὰ δὲ ἀσφαλῆ καὶ ἐνδόξους ἡμᾶς ποιοῦντα καὶ λαμπροὺς φεύγοντες , καὶ ὅλους ἑαυτοὺς τῷ τῶν χρημάτων ἐκδιδόντες τυραννίδι ; Καὶ γὰρ τυραννίδος ἀπάτης χαλεπωτέρα ἢ τούτων δουλεία · καὶ ἵσασιν ὅσοι αὐτῆς ἀπαλλαγῆναι κατηξιώθησαν . Ἴν' οὖν καὶ ὑμεῖς μάθητε τὴν καλὴν ταύτην ἐλευθερίαν , διαρρήξατε τὰ δεσμὰ , ἀποπρήσατε τῆς παγίδος · καὶ μὴ κείσθω χρυσίον ὑμῖν ἐπὶ τῆς οἰκίας , ἀλλ' , ὁ μὲρὸν χρημάτων ἐστὶ τιμιώτερον , περιέστωσιν καὶ φιλοanthρωπία ἀντὶ χρυσίου . Δύνη μέν γὰρ παρήξασιν πρὸς τὸν Θεὸν ἡμῖν διώσαν , ἐκεῖνο δὲ πολλὴν ἡμῖν διαχέσει τὴν αἰσχύνην , καὶ σφοδρὸν ποιεῖ πνεῖν τὸν διάβολον καθ' ἡμῶν . Τί τοῖνυν καθοπλίζεις σου τὸν ἐχθρόν , καὶ ἰσχυρότερον ποιεῖς ; Ὀπλισον τὴν σεαυτοῦ δεξιὰν κατ' ἐκείνου , καὶ τὸ κάλλος τῆς οἰκίας ἅπαν εἰς τὴν ψυχὴν εἰσάγαγε , καὶ τὸν πλοῦτον ἐν τῇ διανοίᾳ ἀπόθου ἅπαντα , καὶ τὸ χρυσίον ἀντὶ κιβωτίου καὶ οἰκίας ὁ οὐρανὸς φυλάττετο , καὶ πάντα ἡμεῖς περιβαλλόμεθα τὰ ἡμέτερα · πολὺ γὰρ τῶν τοιῶν βελτίους ἡμεῖς , καὶ τοῦ ἐδαφους σεμνότεροι . Τί τοίνυν ἡμᾶς αὐτοὺς ἀφέντες , εἰς ἐκείνη τὴν σπουδὴν ἅπαντα κενοῦμεν , ἀπερ ἀπίοντας οὐκ ἐνὶ λαβεῖν , πολλάκις δὲ οὐδὲ ἐνταῦθα μένοντας κατασχεῖν , παρὸν οὕτω πλουτεῖν , ὡς μὴ
Lemmas: ἰά . ταῦτα οὖν ἐννοέω , ἀλάομαι γοῦν ποτός φεύγω ὁ δόλος , καί πρός ὁ μέλλω μεθίστημι . οὖον γάρ εἰμί εἶπον , ὅτι ἀγνοέω ὁ πάρειμι · ἤδη ὁ ἐπίχροος , ὁ πρᾶγμα καί ἕκαστος ἡμέρα βιόω αληγής λαμπρός ὁ πάρειμι εκειλειος , ὁ σιλέγματος , ὁ αἰσχύνη , ὁ κίνδυνος , ὁ βάραθρον . Ποίας οὖν ἔχω ἀπολογία , ὁ μέν επικίνδυνος [ 592 ] καί αισχύνη γέμω μετά πολύς διώκω ὁ σπουδή , ὁ δέ ἀσφαλής καί ἔνδοξος ἐγώ ποιέω καί λαμπρός φεύγω , καί ὅλος ἑαυτοῦ ὁ ὁ χρῆμα ἐκδίδωμι τυραννίς ; καί γάρ τυραννίς ἀπάτη χαλεπός ἢ οὗτος δουλεία · καί οἶδα ὅσος αὐτός ἀπαλλάσσω καταξιόω . ἵνα οὖν καί σύ μανθάνω ὁ καλός οὗτος ἐλευθερία , διαρρήγνυμι ὁ δεσμός , ἀποπίμπρημι ὁ παγίς · καί μή κεῖμαι χρυσίον σύ ἐπί ὁ οἰκίον , ἀλλά , ὁ μέρω χρῆμα εἰμί τίμιος , περιίστημι καί φιλοanthρωπία ἀντί χρυσίον . δύναμαι μέν γάρ παρήκω πρός ὁ θεός ἐγώ διωθέω , ἐκεῖνος δέ πολύς ἐγώ διαχέω ὁ αἰσχύνη , καί σφοδρός ποιέω πνέω ὁ διάβολος κατά ἐγώ . τις τοίνυν καθοπλίζω σύ ὁ ἐχθρός , καί ἰσχυρός ποιέω ; ὁπλίζω ὁ σεαυτοῦ δεξιά κατά ἐκεῖνος , καί ὁ κάλλος ὁ οἰκίον ἅπας εἰς ὁ ψυχή εἰσάγω , καί ὁ πλοῦτος ἐν ὁ διάνοια ἀποτίθημι ἅπας , καί ὁ χρυσίον ἀντί κιβώτιον καί οἰκίον ὁ οὐρανός φυλάσσω , καί πᾶς ἐγώ περιβάλλω ὁ ἡμέτερος · πολύς γάρ ὁ τοῖος ἀγαθός ἐγώ , καί ὁ ἔδαφος σεμνός . τις τοίνυν ἐγώ αὐτός ἀφίημι , εἰς ἐκεῖνος ὁ σπουδή ἅπας κενόω , ὅσπερ ἄπειμι οὐ ἐν λαμβάνω , πολλάκις δέ οὐδέ ἐνταῦθα μένω κατέχω , πάρειμι οὗτος πλουτέω , ὡς μή
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0542.3
ΟΜΙΛΙΑ ΙΕ .
Lemmas: Ὁμιλία ΙΕ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0542.4
Οἴδαμεν δέ , ὅτι τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν .
Lemmas: οἶδα δέ , ὅτι ὁ ἀγαπάω ὁ θεός πᾶς συνεργέω εἰς ἀγαθός .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0542.5
α᾽ . Ἐνταῦθὰ μὴ δοκεῖ πρὸς τοὺς ἐν κινδύνοις ὄντας ἅπαν τοῦτο κεκινηχέναι τὸ χωρίον · μᾶλλον δὲ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ μικρὰ πρὸ τούτων εἰρημένα . Καὶ γὰρ τὸ , Οὐχ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθήναι , καὶ τὸ , τὴν κτίσιν ἅπασαν στενάζειν , καὶ τὸ λέγειν , ὅτι Τῇ ἐλπίδι ἐσώθημεν , καὶ τὸ , Δι᾽ ὑπομονῆς ἀπεκδεχόμεθα , καὶ τὸ , Τί προσευξόμεθα καθ᾽ ὃ δεῖ , οὐχ οἴδαμεν · ἅπαντα ταῦτα πρὸς ἐκείνους ἐφράτι . Παιδεύει γὰρ αὐτοὺς μὴ ἄτερ ἂν αὐτοὶ νομίσωσιν εἶναι συμφέροντα , ταῦτα [ 504 ] αἱρεῖσθαι πάντως , ἀλλ᾽ ἄτερ ἂν τὸ Πνεῦμα ὑποδῇ . Καὶ γὰρ πολλὰ αὐτοῖς δοκοῦντα λυστελεῖν , ἔστιν ὅτε καὶ βλάβῃν ἠνεγκε πολλήν . Ἄνεσις γοῦν καὶ κινδύνων ἀπαλλαγή , καὶ τὸ ἐν ἀδείᾳ ζῆν , ἐδίδει συμφέρον εἶναι ἐκεῖνοι . Καὶ τί θαυμαστόν , εἰ ἐκείνους , ὅπου γε καὶ αὐτῷ τῷ μακαρίῳ Παύλῳ τοῦτο οὕτως ἔδοξεν ἔχειν ; Ἄλλ᾽ ὅμως ἐμάνθανεν ὕστερον , ὅτι τὰ ἐναντία τοῖς ταῦτά ἐστι τὰ συμφέροντα , καὶ μαθὼν ἔστερεν . Ὁ γοῦν τρίς τὸν Κύριον παρακαλέσας ὥστε ἀπαλλαγῆναι κινδύνων , ἐπειδὴ ἤκουσεν αὐτοῦ λέγοντος , Ἄρκει σοι ἡ χάρις μου · ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται , ἐκρίτη λοιπὸν δικαίως , ὕβριζόμενοῦ , τὰ ἀνήκεστα πάσχον . Εὐδοκῶ γάρ ,
Lemmas: ὅς . ἐνταῦθα μή δοκέω πρός ὁ ἐν κίνδυνος εἰμί ἅπας οὗτος κινέω ὁ χωρίον · μᾶλλον δέ οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ μικρός πρό οὗτος εἴρω . καί γάρ ὁ , οὐχ ἄξιος ὁ πάθημα ὁ νῦν καιρός πρός ὁ μέλλω δόξα ἀποκαλύπτω , καί ὁ , ὁ κτίσις ἅπας στενάζω , καί ὁ λέγω , ὅτι ὁ ἐλπίς σῴζω , καί ὁ , διά ὑπομονή ἀπεκδέχομαι , καί ὁ , τις προσεύχομαι κατά ὅς δεῖ , οὐ οἶδα · ἅπας οὗτος πρός ἐκεῖνος ἐφράτι . παιδεύω γάρ αὐτός μή ἄτερ εἄν αὐτός νομίζω εἰμί συμφέρω , οὗτος [ 504 ] αἱρέω πάντως , ἀλλά ἄτερ εἄν ὁ πνεῦμα ὑποδέω . καί γάρ πολύς αὐτός δοκέω λυστελλω , εἰμί ὅτε καί βλάβη φέρω πολύς . ἄνεσις γοῦν καί κίνδυνος ἀπαλλαγή , καί ὁ ἐν ἄδεια ζῶ , δίδωμι συμφέρω εἰμί ἐκεῖνος . καί τίς θαυμαστός , εἰμί ἐκεῖνος , ὅπου γε καί αὐτός ὁ μακάριος Παῦλος οὗτος οὕτως δοκέω ἔχω ; ἄλλος ὅμως μανθάνω ὕστερος , ὅτι ὁ ἐναντίος ὁ οὗτος εἰμί ὁ συμφέρω , καί μανθάνω στερέω . ὁ γοῦν τρίς ὁ κύριος παρακαλέω ὥστε ἀπαλλάσσω κίνδυνος , ἐπεί ἀκούω αὐτός λέγω , ἀρκέω σύ ὁ χάρις ἐγώ · ὁ γάρ δύναμις ἐγώ ἐν ἀσθένεια τελειόω , κρίνω λοιπός δικαίως , ὑβρίζω , ὁ ἀνήκεστος πάσχω . εὐδοκέω γάρ ,