joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0563.2
᾿Ωσὴ ἐκάλεσε μάρτυρα , βούμενα καὶ λέγοντα · Καλέσω τὸν οὐ λαὸν μου , λαὸν μου . Τίς γὰρ ἦν ὁ οὐ λαός ; Τὰ ἔθνη δῆλον . Καὶ τίς ἡ οὐκ ἠγαπημένη ; Τὰ αὐτὰ πάλιν . Ἀλλ' ὅμως ἔφηνεν αὐτοὺς καὶ Λαὸν καὶ ἠγαπημένην , καὶ υἱοὺς Θεοῦ ἐσεσθαι . Ἐκεῖ γὰρ κληθήσονται , φησίν , υἱοὶ Θεοῦ ζῶντος . Εἰ δὲ λέγοιεν περὶ τῶν ἐξ ᾿Ιουδαίων πιστευσάντων τοῦτο εἴρηθαι , καὶ οὕτως ὁ λόγος ἴσταται . Εἰ γὰρ ἐπὶ τῶν ἀγνοησάντων μετὰ πολλῆς ἐδεργάσθη , καὶ ἀλλοτριωθέντων , καὶ τὸ λαὸς εἶναι ἀπολωλεκότων τοσαύτη γέγονεν ἡ μεταβολή , τί ἐκώλυσε καὶ τοὺς οὐ μετὰ τὴν οἰκειωσιν ἀλλοτριωθέντας , ἀλλ' ἐξ ἀρχῆς ἀλλοτριούς ὄντας , κληθῆναι , καὶ ὑπακοῦσοντας τῶν αὐτῶν ἀξιοθῆναι ; Παραγγέγων τοίνυν τὸν ᾿Ωσὴ , οὐχ ἀρκείται τούτῳ μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν Ἠσαΐαν μετ' ἐκείνου εἰσάγει · συνωδὰ τούτῳ φθεγγομένῳ . Ἠσαΐας γὰρ κράζει , φησίν , ὑπὲρ τοῦ ᾿Ισραήλ · τοῦτέστι , μετὰ παρρησίας ἀναφώνει , καὶ οὐδ' ὑποστέλλεται . Τί τοίνυν ἡμῖν ἐγκαλεῖτε * , ὅταν ἐκεῖνοι σάλπιγγος λαμπρόταρον ταῦτα προαναφωνῶσι ; Τί οὖν χρῆζει ὁ Ἠσαΐας ; Ἐὰν ἡ ὁ ἀριθμὸς τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ , ὡσεὶ ἄμμος τῆς θαλάσσης , τὸ ἐγκατάλειμμα σωθήσεται . Ὁρᾷς , ὅτι καὶ ἐκεῖνος οὐχὶ πάντας λέγει σωθήσεθαι , ἀλλὰ τοὺς ἀξίους ; σωθῆναι ; Οὐ γὰρ αἰδοῦνται τὸ πλήθος , φησίν , οὐδὲ δυσαπεῖ με τὸ γένος , οὕτως ἐκκεχυμένον , ἀλλ' ἐκείνους σὺνιχ μόνον τοὺς ἀξίους ἐαυτοὺς παρέχοντας . Καὶ οὐχ ἁπλῶς δῆμου θαλάσσης ἐμνημόνευσεν , ἀλλ' ἀναμιμνήσκων αὐτοῦ · παλαιᾶς ἐπαγγελίας , ἥς ἀναλίψος ἑαυτὸς κατέσχε . Τί τοίνυν θορυβεῖσθε , ὡς τῆς ὑποσχέσεως διαπεσούσης , τῶν προφητῶν ἀπάντων δηλούντων , οὐ πάντα ; εἶναι τοὺς σωζομένους ; Εἶτα καὶ τὸν τρόπον τῆς σωτηρίας λέγει . Εἶδες ἀχριβείαν προφητικήν , καὶ σύνεσιν ἀποστολικήν , οἷαν μαρτυρίαν ἐπήγαγε , πῶς σφόδρα ἐπιτηδεῖαν ; Οὐ γὰρ μόνον ὅτι τινὲς εἰσὶν οἱ σωζόμενοι καὶ οὐχὶ πάντες , δείκνυσιν ἡμῖν αὐτή , ἀλλὰ καὶ πῶς σωθήσονται προστίθησι . Πῶς οὖν σωθήσονται ; καὶ πῶς αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἀξιώσει τῆς ἐδεργείας ; Λόγῳ συντετλῶν καὶ συντετμημένῳ , φησίν , ἐν δικαιοσύνῃ , ὅτι λόγῳ συντετμημένῳ ποιήσει Κύριος ἐπὶ τῆς γῆς . Ὁ δὲ λέγει , τοῦτο ἐστιν · Οὐ περιόδου χρεία καὶ πόνων καὶ τλαιπωρίας τῆς ἀπὸ τῶν ἔργων τῶν νομίμων , ἀλλὰ μετὰ πολλῆς τῆς συντομίας ἔσται ἡ σωτηρία . Τοιούτων γὰρ ἡ πίστις · ἐν βραχεῖ δῆμασιν ἔχει τὴν σωτηρίαν . Ἐὰν γὰρ ὁμολογήσῃς , φησίν , ἐν τῷ στόματί σου Κύριον Ἰησοῦν , καὶ πιστεύσῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου , ὅτι ὁ Θεὸς αὐτὸν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν , σωθήσῃ . 619 ι' . Εἶδες τί ἐστι , Λόγῳ συντετμημένῳ ποιήσει Κύριος ἐπὶ τῆς γῆς ; Καὶ τὸ δὴ θαυμασόν , ὅτι ὁ βραχὺς οὗτος λόγος οὐ σωτηρίαν μόνον , ἀλλὰ καὶ δικαιοσύνην ἐκτίμει . Καὶ καθὼς προείπην Ἠσαΐας , Εἰ μὴ Κύριος Σαβαὼθ ἠγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα , ὡς Σόδομα ἂν ἐγενήθημεν , καὶ ὡς Γόμορρα ἂν ὡμοιώθημεν . Πάλιν ἐνταῦθα ἄλλο τε δείκνυσιν , ὅτι οὐδ' αὐτοὶ οἱ ὀλίγοι οὐθεν διεσώθησαν . Καὶ γὰρ καὶ οὗτοι ἀπόλωντο ἂν καὶ τὰ Σόδομον ἐπαθον , τοῦτέστι , πᾶνωλεθρίαν ὑπέμειναν ἂν . Καὶ γὰρ καὶ ἐκεῖνοι πρῆβφοι πάντες ἀπόλωντο , καὶ οὐδὲ τὸ τυχὸν σπέρμα αὐτῶν κατέλιπον · καὶ οὕτω γοῦν , φησίν , ἂν ἐκεῖνοι ἂν γένοιντο , εἰ μὴ πολλῇ ὁ Θεὸς ἐχρήσατο τῇ ἀγαθότητι , καὶ διετήρησε διὰ τῆς πίστεως αὐτοὺς . Τοῦτο δὲ καὶ ἐπὶ τῆς αἰσθήσεως γέγονεν αἰχμαλωσίας · οἱ μὲν γὰρ πλείους ἀπηχθόησιν
Lemmas: ᾿Ωσὴ καλέω μάρτυς , βουμην καί λέγω · καλέω ὁ οὖον λαός ἐγώ , λαός ἐγώ . Τῖς γάρ εἰμί ὁ οὖον λαός ; ὁ ἔθνος δῆλος . καί τίς ὁ οὐ ἀγαπάω ; ὁ αὐτός πάλιν . ἀλλά ὅμως φαίνω αὐτός καί λαός καί ἀγαπάω , καί υἱός Θεός εἰμί . ἐκεῖ γάρ καλέω , φημί , υἱός Θεός ζῶ . εἰμί δέ λέγω περί ὁ ἐκ Ἰουδαῖος πιστεύω οὗτος λέγω , καί οὕτως ὁ λόγος ἴστημι . εἰμί γάρ ἐπί ὁ ἀγνοέω μετά πολύς δράσσομαι , καί ἀλλοτριόω , καί ὁ λαός εἰμί ἀπόλλυμι τοσοῦτος γίγνομαι ὁ μεταβολή , τίς κωλύω καί ὁ οὖον μετά ὁ οἰκέω ἀλλοτριόω , ἀλλά ἐκ ἀρχή ἀλλότριος εἰμί , καλέω , καί ὑπακούω ὁ αὐτός ἀξιόω ; Παραγγέγων τοίνυν ὁ ᾿Ωσὴ , οὐ ἀρκέω οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ Ἠσαΐας μετά ἐκεῖνος εἰσάγω · συνωδά οὗτος φθέγγομαι . Ἠσαΐας γάρ κράζω , φημί , ὑπέρ ὁ Ισραήλ · τουτέστι , μετά παρρησία αναφωνώ , καί οὐδέ ὑποστέλλω . τις τοίνυν ἐγώ ἐγκαλέω * , ὅταν ἐκεῖνος σάλπιγξ λαμπρός οὗτος προαναφωνέω ; τις οὖν χρῄζω ὁ Ἠσαΐας ; ἐάν ὁ ὁ ἀριθμός ὁ υἱός Ισραήλ , ὡσεί ἄμμος ὁ θάλασσα , ὁ ἐγκατάλειμμα σῴζω . ὁράω , ὅτι καί ἐκεῖνος οὐ πᾶς λέγω σῴζω , ἀλλά ὁ ἄξιος ; σῴζω ; οὖον γάρ αἰδέομαι ὁ πλήθος , φημί , οὐδέ δυσαπεῖ ἐγώ ὁ γένος , οὕτως ἐκχέω , ἀλλά ἐκεῖνος σὺνιχ μόνος ὁ ἄξιος ἑαυτοῦ παρέχω . καί οὐ ἁπλόος δῆμος θάλασσα μνημονεύω , ἀλλά ἀναμιμνήσκω αὐτός · παλαιός ἐπαγγελία , ἥς ἀναλείφω εαυτός κατέχω . τις τοίνυν θορυβέω , ὡς ὁ ὑπόσχεσις διαπίπτω , ὁ προφήτης ἀπαντάω δηλόω , οὖον πᾶς ; εἰμί ὁ σῴζω ; εἶτα καί ὁ τρόπος ὁ σωτηρία λέγω . εἶδον ἀκρίβεια προφητικός , καί σύνεσις ἀποστολικός , οἷος μαρτυρία ἐπάγω , πῶς σφόδρα ἐπιτήδειος ; οὖον γάρ μόνος ὅτι τις εἰμί ὁ σώζω καί οὐ πᾶς , δείκνυμι ἐγώ αὐτός , ἀλλά καί πῶς σῴζω προστίθημι . Πῶς οὖν σῴζω ; καί πῶς αὐτός ὁ θεός ἀξιόω ὁ ἐδεργείας ; λόγος συντέλλω καί συντέμνω , φημί , ἐν δικαιοσύνη , ὅτι λόγος συντέμνω ποιέω Κύριος ἐπί ὁ γῆ . ὁ δέ λέγω , οὗτος εἰμί · οὖον περίοδος χρεία καί πόνος καί τλαιπωρίας ὁ ἀπό ὁ ἔργον ὁ νόμιμος , ἀλλά μετά πολύς ὁ συντομία εἰμί ὁ σωτηρία . τοιοῦτος γάρ ὁ πίστις · ἐν βραχύς δῆμα ἔχω ὁ σωτηρία . ἐάν γάρ ὁμολογέω , φημί , ἐν ὁ στόμα σύ κύριος Ἰησοῦς , καί πιστεύω ἐν ὁ Καρδία σύ , ὅτι ὁ θεός αὐτός ἐγείρω ἐκ νεκρός , σῴζω . 619 εἷς . εἶδον τίς εἰμί , Λόγος συντέμνω ποιέω Κύριος ἐπί ὁ γῆ ; καί ὁ δή θαυμάζω , ὅτι ὁ βραχύς οὗτος λόγος οὖον σωτηρία μόνος , ἀλλά καί δικαιοσύνη ἐκτιμάω . καί καθώς προλέγω Ἠσαΐας , εἰμί μή Κύριος Σαβαώθ ἐγκαταλείπω ἐγώ σπέρμα , ὡς Σόδομα εἄν γίγνομαι , καί ὡς Γόμορρα εἄν ὁμοιόω . πάλιν ἐνταῦθα ἄλλος τε δείκνυμι , ὅτι οὐδέ αὐτός ὁ ὀλίγος οὐδείς διασῴζω . καί γάρ καί οὗτος ἀπόλλυμι εἄν καί ὁ σοδομος πάσχω , τουτέστι , πανωλεθρία ὑπομένω εἄν . καί γάρ καί ἐκεῖνος πρῆβφοι πᾶς ἀπόλλυμι , καί οὐδέ ὁ τυγχάνω σπέρμα αὐτός καταλείπω · καί οὗτος γοῦν , φημί , εἄν ἐκεῖνος εἄν γίγνομαι , εἰμί μή πολύς ὁ θεός χράω ὁ ἀγαθότης , καί διατηρέω διά ὁ πίστις αὐτός . οὗτος δέ καί ἐπί ὁ αἴσθησις γίγνομαι αἰχμαλωσία · ὁ μέν γάρ πλείων ἀπάγω