joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0471.2
Ἐπεὶ μὲν γὰρ τῶν ἐξωθεν πραγμάτων οἱ μὲν ἀγῶνες πόνον ἔχουσι καὶ ὀδύνην καὶ ταλαιπωρίαν , οἱ δὲ στέφανοι καὶ τὰ ἐπαθλα τὴν ἡδονὴν χορήγουν · ἐνταῦθα δὲ οὐχ οὕτως , ἀλλὰ τῶν ἐπαθλῶν τὰ παλαίσματα οὐχ ἥττον τῶν ἡδίων . Ἐπειδὴ γὰρ πολλοὶ μὲν οἱ πειρασμοὶ τότε ἦσαν , ἡ δὲ βασιλεία ἐν ἐλπίσει , καὶ τὰ μὲν δεῖνὰ ἐν χειρὶ , τὰ δὲ χρηστὰ ἐν προσδοχῇ , τοῦτο δὲ τοῖς ἀδυνεστεροῖς ἐξἐλιξεν , καὶ πρὸ τῶν στεφάνων ἤδη δίδωσιν αὐτοῖς τὴν βραβεία , λέγων ὅτι καὶ ἐν ταῖς ὀλιγύσει δεῖ καυχᾶσθαι . Καὶ οὐχ εἶπε , Δεῖ καυχᾶσθαι ὑμᾶς , ἀλλὰ , Καυχώμεθα , φησίν , ἡμεῖς , ἐν τῷ οἰκεῖν προσάψαι παραίρεσιν ἐνάγων . Εἶτα ἐπειδὴ ἐδοκεῖ ξένον εἶναι καὶ παράδοξον τὸ εἰρημένον , εἰ τὸν λῦμὴν παλαιόντα , καὶ ἐν ἀλύσει καὶ ἐν βασάνῳ ὄντα , καὶ ὑβριζόμενον καὶ ὀνειδιζόμενον καυχᾶσθαι δεῖ , κατασκευάζει λοιπὸν αὐτό · καὶ τὸ δὴ μεῖζον , ὅτι δεῖα καυχῆσεως εἶναι φησίν , οὐ δι’ ἐκείνα τὰ μέλλοντα μόνον , ἀλλὰ καὶ δι’ αὐτὰ τὰ παρόντα · καὶ γὰρ αὐτὰ καὶ ἄλλα · ἅπαντα αἱ ὀλιγύσεις ἀγαθὸν πράγμα ἐστίν . Τίνος ἕνεκεν ; Ὅτι εἰς ὑπομονὴν ἀλείφουσι . Διόπερ εἰπών , Καυχώμεθα ἐν ταῖς ὀλιγύσει , καὶ τὴν αἰτίαν προσέθηκε , λέγων · Εἰδότες , ὅτι ἡ ὀλιγύς ὑπομονὴν κατεργγάζεται . Ὅρα πάλιν τὴν φιλονεικίαν Παύλου , πῶς εἰς τὸ ἐναντίον περιτρέπεται τὸν λόγον . Ἐπειδὴ γὰρ αἱ ὀλιγύσεις μάλιστα ἀπαγορεύειν ἐποιοῦν ὑπὲρ τῶν μελλόντων αὐτῶν , καὶ εἰς ἀπόγνωσιν ἐνέβαλλον , λέγει ὅτι δι’ αὐτὰς μὲν οὖν ταύτας χρὴ θαρρεῖν , καὶ μὴ ἀπογινώσκειν τὰ μέλλοντα . Ἡ γὰρ ὀλιγύς ὑπομονὴν κατεργάζεται , φησίν , [ 514 ] ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν , τὸ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα , ἡ δὲ ἐλπίς οὐ καταισχύνει . Οὐ γὰρ μόνον οὐκ ἀναιρεῖται τῆς τοιαύτης ἐλπίδος αἱ ὀλιγύσεις , ἀλλὰ καὶ κατασκευαστικαί . Ἔχει μὲν γὰρ καὶ πρὸ τῶν μελλόντων μέγιστον καρπὸν τὴν ὑπομονὴν ἡ ὀλιγύς , καὶ τὸ δοκιμον ποιεῖν τὸν πειραζόμενον · συνέλει δὲ τι καὶ πρὸς τὰ μέλλοντα · τὴν γὰρ ἐλπίδα ἀκμάζειν ἐν ἡμῖν ποιεῖ . Οὐδὲν γὰρ οὕτω χρηστὰ ἐλπίζειν παρασκευάζει , ὡς ἀγαθὸν συνειδός .
Lemmas: ἐπεί μέν γάρ ὁ ἐξωθεν πρᾶγμα ὁ μέν ἀγών πόνος ἔχω καί ὀδύνη καί ταλαιπωρία , ὁ δέ στέφανος καί ὁ ἔπαθλον ὁ ἡδονά χορηγέω · ἐνταῦθα δέ οὐ οὕτως , ἀλλά ὁ ἔπαθλον ὁ πάλαισμα οὐ ἥσσων ὁ ἡδύς . ἐπεί γάρ πολύς μέν ὁ πειρασμός τότε εἰμί , ὁ δέ βασίλειος ἐν ἐλπίζω , καί ὁ μέν δεῖνα ἐν χείρ , ὁ δέ χρηστός ἐν προσδοχή , οὗτος δέ ὁ ἀδυνεστεροῖς εξελίσσω , καί πρό ὁ στέφανος ἤδη δίδωμι αὐτός ὁ βραβεία , λέγω ὅτι καί ἐν ὁ ολιγυσεω δεῖ καυχάομαι . καί οὐ εἶπον , Δεύς καυχάομαι σύ , ἀλλά , καυχάομαι , φημί , ἐγώ , ἐν ὁ οἰκέω προσάπτω παραίρεσις ἐνάγω . εἶτα ἐπεί ἐδοκέω ξένος εἰμί καί παράδοξος ὁ εἴρω , εἰμί ὁ λύω παλαίω , καί ἐν ἅλυσις καί ἐν βάσανος εἰμί , καί ὑβρίζω καί ὀνειδίζω καυχάομαι δεῖ , κατασκευάζω λοιπός αὐτός · καί ὁ δή μείζων , ὅτι δεία καύχησις εἰμί φημί , οὖον διά ἐκεῖνος ὁ μέλλω μόνος , ἀλλά καί διά αὐτός ὁ πάρειμι · καί γάρ αὐτός καί ἄλλος · ἅπας ὁ ὀλιγύσεις ἀγαθός πράγμα εἰμί . τίς ἕνεκα ; ὅτι2 εἰς ὑπομονή ἀλείφω . διόπερ εἶπον , καυχάομαι ἐν ὁ ολιγυσεω , καί ὁ αἴτιος προστίθημι , λέγω · οἶδα , ὅτι ὁ ὀλιγύς ὑπομονή κατεργάζομαι . Ὅρας πάλιν ὁ φιλονεικία Παῦλος , πῶς εἰς ὁ ἐναντίος περιτρέπω ὁ λόγος . ἐπεί γάρ ὁ ὀλιγύσεις μάλιστα ἀπαγορεύω ποιέω ὑπέρ ὁ μέλλω αὐτός , καί εἰς ἀπόγνωσις ἐμβάλλω , λέγω ὅτι διά αὐτός μέν οὖν οὗτος χρή θαρσέω , καί μή ἀπογιγνώσκω ὁ μέλλω . ὁ γάρ ὀλιγύς ὑπομονή κατεργάζομαι , φημί , [ 514 ] ὁ δέ ὑπομονή δοκιμή , ὁ δέ δοκιμή ἐλπίς , ὁ δέ ἐλπίς οὖον καταισχύνω . οὖον γάρ μόνος οὐ ἀναιρέω ὁ τοιοῦτος ἐλπίς ὁ ὀλιγύσεις , ἀλλά καί κατασκευαστικός . ἔχις μέν γάρ καί πρό ὁ μέλλω μέγας καρπός ὁ ὑπομονή ὁ ὀλιγύς , καί ὁ δόκιμος ποιέω ὁ πειράζω · συναιρέω δέ τίς καί πρός ὁ μέλλω · ὁ γάρ ἐλπίς ἀκμάζω ἐν ἐγώ ποιέω . οὐδείς γάρ οὗτος χρηστός ἐλπίζω παρασκευάζω , ὡς ἀγαθός σύνοιδα .