ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.76
σῶμα μερίζεται τῷ ἰδρώτι · ἐκεῖ δὲ τῆς ψυχῆς
Lemmas: σῶμα μερίζω ὁ ἱδρώς · ἐκεῖ δέ ὁ Ψυχή
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.77
γυμνῆς · ἐστὶ τὸ κατώρθωμα . Ὅστε μὲκων ὁ πᾶς ,
Lemmas: γυμνός · εἰμί ὁ κατόρθωμα . ὅστε μήκων ὁ πᾶς ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.78
ὅταν μὴ τὸν διανεμομένον πρὸς αὐτὴν ἔχῃ * σοῦ ·
Lemmas: ὅταν μή ὁ διανέμω πρός αὐτός ἔχω * σύ ·
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.79
ἀγῶνας .
Lemmas: ἀγών .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.80
Σ' . Εἶδες πῶς πάντα , ἄπερ ἦν ἔργων , ἔδειξε μετὰ
Lemmas: σύ . εἶδον πῶς πᾶς , Ἄπερ εἰμί ἔργον , δείκνυμι μετά
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.81
πλείονος περιουσίας τῇ πίστει προσοῦν , ὅσον τὸ
Lemmas: πλείων περιουσία ὁ πίστις προσέρχομαι , ὅσος ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.82
καυχᾶσθαι πρὸς τὸν Θεόν , τὸ δυνάμεως δεῖσθαι καὶ
Lemmas: καυχάομαι πρός ὁ Θεός , ὁ δύναμις δήω καί
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.83
πόνου , τὸ δοξάζειν πάλιν τὸν Θεόν ; Εἰπὼν δὲ , Ὅτι ὁ
Lemmas: πόνος , ὁ δοξάζω πάλιν ὁ Θεός ; εἶπον δέ , ὅτι2 ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.84
ἐπηγγέλατο , δυνατὸς ἐστὶ καὶ ποιῆσαι , δοκεῖ μοι καὶ
Lemmas: ἐπαγγέλλω , δυνατός εἰμί καί ποιέω , δοκέω ἐγώ καί
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.85
περὶ τῶν μελλόντων προαναφανεῖν · οὐ γὰρ τὰ παρόντα
Lemmas: περί ὁ μέλλω προαναφαίνω · οὖον γάρ ὁ πάρειμι
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.86
ἐπηγγείλατο μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ μέλλοντα ·
Lemmas: ἐπαγγέλλω μόνος , ἀλλά καί ὁ μέλλω ·
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.87
ταῦτα γὰρ τύπος ἐκείνων . Ἄρα ἀσθενεὺς διανοίας
Lemmas: οὗτος γάρ τύπος ἐκεῖνος . ἄρας ἀσθενής διάνοια
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.88
τὸ μὴ πιστεύειν , καὶ μικρὰς καὶ ταλαιπώρου ; Ὅτε
Lemmas: ὁ μή πιστεύω , καί μικρός καί ταλαίπωρος ; ὅτε
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.89
ὅταν ἡμῖν ἐγκαλῶσι τὴν πίστιν τινες , ἀντεγκαλῶμεν
Lemmas: ὅταν ἐγώ ἐγκαλέω ὁ πίστις τις , ἀντεγκαλέω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.90
ἡμεῖς τὴν ἀπίστιαν αὐτοῖς , ὡς ταλαιπώρους καὶ μικροψύχους
Lemmas: ἐγώ ὁ ἀπιστία αὐτός , ὡς ταλαίπωρος καί μικρόψυχος
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.91
καὶ ἀνήθους καὶ ἀσθενεῖς καὶ ὅσων οὐδὲν
Lemmas: καί άνηθος καί ἀσθενής καί ὅσος οὐδείς
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.92
ἄμεινον διακειμένους . Ὅσπερ γὰρ τὸ πιστεύειν ὀρθ -
Lemmas: ἀγαθός διάκειμαι . ὅσπερ γάρ ὁ πιστεύω ὀρθός -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.93
λῆς καὶ μεγαλοφύους ψυχῆς · οὕτω τὸ ἀπιστεῖν
Lemmas: Λῆς καί μεγαλοφυής Ψυχή · οὗτος ὁ ἀπιστέω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.94
ἀλογωτάτης καὶ εὐτελοῦς καὶ πρὸς τὴν τῶν κτηνῶν
Lemmas: ἄλογος καί εὐτελής καί πρός ὁ ὁ κτῆνος
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.95
ἀνοίαν κατενηγεμένης . Διὸπερ ἐκείνους ἀφήνεις ,
Lemmas: ἄνοια καταφέρω . διόπερ ἐκεῖνος αφήνω ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.96
τὸν πατριάρχην ζηλώσωμεν , καὶ δοξάσωμεν τὸν Θεόν ,
Lemmas: ὁ πατριάρχης ζηλόω , καί δοξάζω ὁ Θεός ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.97
καθάπερ ἐκεῖνος ἔδωκεν αὐτῷ δόξαν . Τί δὲ ἐστιν ,
Lemmas: καθάπερ ἐκεῖνος δίδωμι αὐτός δόξα . τις δέ εἰμί ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.98
Ἔδωκεν αὐτῷ δόξαν ; Ἐνενόησεν[506 ] αὐτῷ τὴν ἐκ -
Lemmas: δίδωμι αὐτός δόξα ; Ἐνενόησεν[506 ] αὐτός ὁ ἐκ -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.99
καιούσῃ , τὴν ἀπερον δυνάμιν καὶ τὴν προφητευσαν
Lemmas: καίω , ὁ ἀπερῶ δυνάμις καί ὁ προφητεύω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.100
περὶ αὐτοῦ ἔνοιαν λαβὼν , οὕτως ἐπληροφορήθη
Lemmas: περί αὐτός νοια λαμβάνω , οὕτως πληροφορέω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.101
περὶ τῶν ὑποσχέσεων . Δοξάσωμεν τοίνυν αὐτὸν καὶ
Lemmas: περί ὁ ὑπόσχεσις . δοξάζω τοίνυν αὐτός καί
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.102
ἡμεῖς καὶ διὰ πίστεως καὶ διὰ ἔργων , ἵνα καὶ μετὰ τὸν
Lemmas: ἐγώ καί διά πίστις καί διά ἔργον , ἵνα καί μετά ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.103
λάβωμεν τὸ παρ' αὐτοῦ δοξασθῆναι . Τοὺς δοξάζοντας
Lemmas: λαμβάνω ὁ παρά αὐτός δοξάζω . ὁ δοξάζω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.104
γὰρ με δόξας , φησί . Καὶ τοῖς εἰ καὶ μηδεὶς ἐκεῖ
Lemmas: γάρ ἐγώ δόξα , φημί . καί ὁ εἰμί καί μηδείς ἐκεῖ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.105
μισθός , αὐτὸ τοῦτο δόξα ἦν τὸ καταξιωθῆναι δοξάζειν
Lemmas: μισθός , αὐτός οὗτος δόξα εἰμί ὁ καταξιόω δοξάζω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.106
Θεόν . Εἰ γὰρ εἰς βασιλέας εὐφημίας λέγοντες ἀνθρώποι ,
Lemmas: Θεός . εἰμί γάρ εἰς βασιλεύς Εὐφημία λέγω ἄνθρωπος ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.107
αὐτῷ τοῦτο καλλωπίζονται μόνῃ , κἂν μηδὲν
Lemmas: αὐτός οὗτος καλλωπίζω μόνος , κἀν μηδείς
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.108
χαριτώσασθαι ἕτερον · ἐννόησον πόσης ἂν εἴη ὄζης
Lemmas: χαριτόω ἕτερος · ἐννοέω πόσος εἄν εἰμί ὄζω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.109
τὸ δι' ἡμᾶς τὸν Δεσπότην δοξάζεσθαι τὸν κτίστην ,
Lemmas: ὁ διά ἐγώ ὁ δεσπότης δοξάζω ὁ κτίστης ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.110
ὅσπερ οὖν καὶ κολάζεσθαι τὸ ποιεῖν αὐτὸν ἡμῖν
Lemmas: ὅσπερ οὖν καί κολάζω ὁ ποιέω αὐτός ἐγώ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.111
μετὰ τὸν δὲ ἡμᾶς · καὶ τοῦτο αὐτὸ τὸ δοξάζεσθαι ,
Lemmas: μετά ὁ δέ ἐγώ · καί οὗτος αὐτός ὁ δοξάζω ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.112
δι' ἡμᾶς βούλεται γίνεσθαι · αὐτὸς γὰρ οὐ δεῖσθαι ,
Lemmas: διά ἐγώ βούλομαι γίγνομαι · αὐτός γάρ οὖον δήω ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0463.113
δι
Lemmas: Ζεύς
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0466.2
ὡς τὰ γε τῆς φύσεως ἴσα καὶ κοινὰ · καὶ γὰρ ὁμοίως ἡμῖν καὶ ἐτέχθη καὶ ἐτράφη , καὶ τὴν γῆν ὤχθη , καὶ ἀέρα ἀνέπνευσεν · ἀλλὰ τὰ ἄλλα πολὺ μειζόνων ἡμῶν ἢ καὶ βελτίων , τὸν ζῆλον , τὴν πίστιν , τὴν ἀγάπην . Μηπωσιώμεθα τοίνυν αὐτόν , δῶμεν καὶ δ' ἡμῶν φθέγξασθαι τῷ Χριστῷ · ἐπιθυμεῖ μᾶλλον τοῦτο ἡμῶν αὐτός , καὶ διὰ τοῦτο τὸ δργανονν κατασκευάσας τοῦτο , καὶ οὐ θέλει μένειν ἀχρηστον αὐτὸ καὶ ἀργόν , ἀλλ' δεῖ μετὰ χειρᾶς ἔχειν αὐτὸ βούλεται . Τί τοίνυν οὐ παρασκευάζεις ἐτοιμον αὐτὸ τῇ τοῦ τεχνίτου χειρί , ἀλλὰ χαλᾷς τὰς νευρὰς , καὶ μαλακωτέρας ποιεῖς τῇ τροφῇ , καὶ ἀχρηστον ὅλην κατασκευάζεις αὐτῇ τὴν χιθάρων , δέον ἐπισφίγγειν καὶ νευροῦν τὰ μέλη , καὶ ἐπιστῦφειν τῷ ἄλατι τῷ πνευματικῷ ; Ἄν γὰρ οὕτως ἡρμοσμένη αὐτὴ ἰδῇ , ἡχήσει καὶ διὰ τῆς ἡμετέρας ψυχῆς ὁ Χριστός . Τοιούτου δὲ γενομένου , καὶ ἄγγέλους ἔχει σκιρτῶντας καὶ ἀρχἄγγέλους καὶ τὰ Χερουβίμ . Γεννώμεθα τοίνυν ἀξίους τῶν χειρῶν τῶν ἀμῶμων · παρακαλέσωμεν αὐτὸν καὶ εἰς τὴν ἡμετέραν κρούσαι καρδίαν · μᾶλλον δὲ οὐδὲ παρακλητέως δεῖται · μόνον ἀξίαν αὐτὴν κατασκευάσασον τῆς ἀπὸς ἐκεῖνης , καὶ αὐτὸς ἐπιδράμεται σοι πρόσθερον . Εἰ γὰρ ὑπὸ τῶν μελλόντων ἐπιτρέχει ( οὕτω γὰρ τῷ Παύλῳ τοιούτω γεγενημένῳ τὸ ἐγκώμιον ἦν ) , ὅταν ἀπρητισμένον ἰδῇ , τί οὖκ ἐργάσεται ; Ἄν δὲ Χριστὸς ἡχῇ , καὶ τὸ Πνεῦμα ἐπιπτήσεται · πάντως , καὶ ἄσφαλὲς τοῦ οὐρανοῦ βελτίους , οὐχ ἡλίον ἔχοντες ἐνεστιγμένον τῷ σώματι [ 508 ] καὶ σελήνην , ἀλλὰ τὸν ἥλιον καὶ σελήνην καὶ ἄγγέλων Δεσπότην ἐνοικοῦντα καὶ ἐμπεριπατοῦντα ἡμῖν .
Lemmas: ὡς ὁ γε ὁ φύσις ἴσος καί κοινός · καί γάρ ὁμοίως ἐγώ καί τίκτω καί τρέφω , καί ὁ γῆ οἴγω , καί ἀήρ ἀναπνέω · ἀλλά ὁ ἄλλος πολύς μείζων ἐγώ ἢ καί ἀγαθός , ὁ ζῆλος , ὁ πίστις , ὁ ἀγάπη . μηπωσιιημι τοίνυν αὐτός , δήω καί δέ ἐγώ φθέγγομαι ὁ Χριστός · ἐπιθυμέω μᾶλλον οὗτος ἐγώ αὐτός , καί διά οὗτος ὁ δργανονν κατασκευάζω οὗτος , καί οὖον ἐθέλω μένω ἄχρηστος αὐτός καί ἀργός , ἀλλά δεῖ μετά Χειρᾶς ἔχω αὐτός βούλομαι . τις τοίνυν οὖον παρασκευάζω ἑτοῖμος αὐτός ὁ ὁ τεχνίτης χείρ , ἀλλά χαλάω ὁ νευρά , καί μαλακός ποιέω ὁ τροφή , καί ἄχρηστος ὅλος κατασκευάζω αὐτός ὁ κιθάρα , δήω ἐπισφίγγω καί νευρόω ὁ μέλος , καί ἐπιστύφω ὁ ἅλς ὁ πνευματικός ; ἄν γάρ οὕτως ἁρμόζω αὐτός οἶδα , ἠχέω καί διά ὁ ἡμέτερος Ψυχή ὁ Χριστός . τοιοῦτος δέ γίγνομαι , καί ἄγγελος ἔχω σκιρτάω καί ἀρχάγγελος καί ὁ χερουβίν . γεννάω τοίνυν ἄξιος ὁ χείρ ὁ ἄμωμον · παρακαλέω αὐτός καί εἰς ὁ ἡμέτερος κρούω Καρδία · μᾶλλον δέ οὐδέ παρακλητέος δήω · μόνος ἄξιος αὐτός κατασκευάζω ὁ ἀπός ἐκεῖνος , καί αὐτός ἐπιτρέχω σύ πρόσθερον . εἰμί γάρ ὑπό ὁ μέλλω ἐπιτρέχω ( οὗτος γάρ ὁ Παῦλος τοιοῦτος γίγνομαι ὁ ἐγκώμιον εἰμί ) , ὅταν ἀπαρτίζω οἶδα , τίς οὐ ἐργάζομαι ; ἄν δέ Χριστός ἠχή , καί ὁ πνεῦμα ἐπιπέτομαι · πάντως , καί ἀσφαλής ὁ οὐρανός ἀγαθός , οὐ ἥλιος ἔχω ἐνστίζω ὁ σῶμα [ 508 ] καί σελήνη , ἀλλά ὁ ἥλιος καί σελήνη καί ἄγγελος δεσπότης ἐνοικέω καί ἐμπεριπατέω ἐγώ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0466.3
Ταῦτα δὲ λέγω , οὐχ ἵνα νεκροὺς ἀναστήσωμεν , οὐδὲ λεπρούς ἵνα καθάρωμεν , ἀλλ' ἵνα τὸ πάντων τούτων σημεῖον μειζόν ἐπιδειξώμεθα , τὴν ἀγάπην . Ὅπου γὰρ ἂν ἢ τοῦτο τὸ καλόν , εὐθέως καὶ ὁ Υἱὸς ἐφίσταται μετὰ τοῦ Πατρὸς , καὶ ἢ τοῦ Πνεύματος ἐπιφοιτᾷ χάρις . Οὐ γὰρ ἂν ὦσι , φησὶ , δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα , ἐκεῖ εἰμὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν . Ὁ πολλῆς διαθέσεως ἐστὶ καὶ τῶν σφᾶρα φιλοῦντων , τοὺς φιλουμένους ἐκατέρωθεν ἔχειν . Καὶ τίς οὕτως ἄθλιος , φησίν , ὡς μὴ βουλεύσθαι τὸν Χριστὸν ἔχειν μέσον ; Ἡμεῖς οὐ πρὸς ἀλλήλους στασιάζοντες . Καὶ τάχα μοῦ καταγελασθεῖ τις καὶ ἐρεῖ , Τί λέγεις ; ὁρᾷς πάντας ἡμᾶς ὑπὸ τοῖς αὐτοῖς τεῖχεσιν ὄντας , ὑπὸ τὸν αὐτὸν τῆς ἐκκλησίας σκηνὴν , ὑπὸ τὴν αὐτὴν μάνδραν μεθ' ὁμονοίας ἑστῶτας , οὐδένα μαχόμενον , ὑπὸ τῷ αὐτῷ ποιμένι κοινῇ βούντας , κοινῇ τῶν λεγομένων ἀκροωμένους , κοινῇ τὰς εὐχὰς ἀνατέμποντας , καὶ μάχης μέμνησαι καὶ στάσεως ; Μάχης μέμνημαι , καὶ οὐ μόνον οὐδὲ ἐξέφηνκα . Ὅρῶ μὲν γὰρ ἄ ὁρῶ , καὶ οἶδα ὅτι ὑπὸ τὸν σκηνὴν τὸν αὐτὸν ὁμεν καὶ τὸν ποιμένα . Διὰ τοῦτο δὲ μάλιστα θρηνῶ , ὅτι τοσούτων ἡμᾶς συναγόντων πραγμάτων , στασιάζομεν . Καὶ ποίαν στάσιν , φησίν , εἶδες ἐνταῦθα ; Ἐνταῦθα μὲν οὐδεμίαν · ἐπειδὰν δὲ διαλυθῶμεν , ὁ δεῖνα τὸν δεῖνα κατηγορεῖ , ἕτερος ὑβρίζει φανερῶς , ἄλλος βασκαίνει , πλεονεκτεῖ καὶ ἀρπάζει , καὶ βιάζεται ἕτερος , ἄλλος ἐφ' κακῶς , ἄλλος μυρίως ράπτει δόλους . Καὶ εἰ τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἐκκαλύψαι ἐνῆν , τότε ἂν εἴδετε ταῦτα πάντα ἀκριβῶς , καὶ ἔγνωτε ὅτι οὐ μαίνομεν .
Lemmas: οὗτος δέ λέγω , οὐ ἵνα νεκρός ἀνίστημι , οὐδέ λεπρός ἵνα καθαίρω , ἀλλά ἵνα ὁ πᾶς οὗτος σημεῖον μείζων ἐπιδείκνυμι , ὁ ἀγάπη . ὅπου γάρ εἄν ἢ οὗτος ὁ καλός , εὐθύς καί ὁ υἱός ἐφίστημι μετά ὁ πατήρ , καί ἢ ὁ πνεῦμα ἐπιφοιτάω χάρις . οὖον γάρ εἄν εἰμί , φημί , δύο ἢ τρεῖς συνάγω εἰς ὁ ἐμός ὄνομα , ἐκεῖ εἰμί ἐν μέσος αὐτός . ὁ πολύς διάθεσις εἰμί καί ὁ σφᾶρα φιλέω , ὁ φιλέω ἑκατέρωθεν ἔχω . καί τίς οὕτως ἄθλιος , φημί , ὡς μή βουλεύω ὁ Χριστός ἔχω μέσος ; ἐγώ οὖον πρός ἀλλήλων στασιάζω . καί τάχα ἐγώ καταγελάω τις καί εἴρω , τις λέγω ; ὁράω πᾶς ἐγώ ὑπό ὁ αὐτός τεῖχος εἰμί , ὑπό ὁ αὐτός ὁ ἐκκλησία σκηνή , ὑπό ὁ αὐτός μάνδρα μετά ὁμόνοια ἵστημι , οὐδείς μάχομαι , ὑπό ὁ αὐτός ποιμήν κοινός Βούντας , κοινός ὁ λέγω ἀκροάζομαι , κοινός ὁ εὐχή ἀνατέμποντας , καί μάχη μιμνήσκω καί στάσις ; Μάχης μιμνήσκω , καί οὖον μόνος οὐδέ ἐκφαίνω . ὁράω μέν γάρ ὅς ὁράω , καί οἶδα ὅτι ὑπό ὁ σκηνή ὁ αὐτός ἀρτύω καί ὁ ποιμήν . Ζεύς οὗτος δέ μάλιστα θρηνέω , ὅτι τοσοῦτος ἐγώ συνάγω πρᾶγμα , στασιάζω . καί ποῖος στάσις , φημί , ὁράω ἐνταῦθα ; ἐνταῦθα μέν οὐδείς · ἐπειδάν δέ διαλύω , ὁ Δεῖνα ὁ Δεῖνα κατηγορέω , ἕτερος ὑβρίζω φανερῶς , ἄλλος βασκαίνω , πλεονεκτέω καί ἁρπάζω , καί βιάζομαι ἕτερος , ἄλλος ἐπί κακῶς , ἄλλος μυρίος ῥάπτω δόλος . καί εἰμί ὁ ψυχή ἐγώ ἐκκαλύπτω ἐν-εἰμί , τότε εἄν ὁράω οὗτος πᾶς ἀκριβῶς , καί γιγνώσκω ὅτι οὖον μαίνομαι .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0466.4
ἢ . Οὐχ ὁρᾶτε ἐν τοῖς στρατοπέδοις , ὅτι εἰρήνης μὲν οὐσης , τὰ ὅπλα ἀποθέμενοι , γυμνοὶ καὶ ἀρραχτοὶ εἰς τὸ τῶν πολεμίων στρατοπέδων διαβαίνουσιν ; Ὅταν δὲ φράττωνται ὅπλοις , καὶ φυλακαὶ καὶ προφυλακαὶ καὶ ἀγρυπνοὶ νύκτες , καὶ πυρὰ καλεῖται διηνεκής , οὐκέτι
Lemmas: ἢ . οὐχ ὁράω ἐν ὁ στρατόπεδον , ὅτι εἰρήνη μέν εἰμί , ὁ ὅπλον ἀποτίθημι , γυμνός καί ἀραχτός εἰς ὁ ὁ πολέμιος στρατόπεδον διαβαίνω ; ὅταν δέ φράττω ὅπλον , καί φυλακή καί προφυλακή καί ἀγρυπνέω νύξ , καί πυρά καλέω διηνεκής , οὐκέτι
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0467.2
αὐτὸς ἐσταυροῦτο , ἀλλ' ἐπειδὴ ἐκεῖνος προεῖδου . Ὑβρίσῃ σε καὶ ἐλοιόρησε ; Παρακάλεσον τὸν Θεόν , ὥστε Ὀεὼν αὐτῷ γενέσθαι ταχέως . Ἄδελφός ἐστι σός , τὰς αὐτὰς σοὶ ἔλυσεν ὀδόντας · μέλος ἐστὶ σόν , ἐπὶ τὴν αὐτὴν ἐκλήθη τράπεζαν . Ἄλλὰ πλέον καταρβήρης ἐπαμβαίνει μοι , φησίν . Οὐκοῦν μεῖζον καὶ πλεῖον ὁ μισθός . Ταύτῃ μάλιστα τὸν θυμὸν ἀφεναι δικαιοῦ , ἐπειδὴ καὶ μὲν ἐδέξατο τὴν πληγήν , ἐπειδὴ ἔτρωσεν αὐτὸν ὁ διάβολος .
Lemmas: αὐτός σταυρόω , ἀλλά ἐπεί ἐκεῖνος προοράω . ὑβρίζω σύ καί ελοιορησος ; παρακαλέω ὁ Θεός , ὥστε Ὀεὼν αὐτός γίγνομαι ταχέως . ἀδελφός εἰμί σός , ὁ αὐτός σύ λύω ὀδούς · μέλος εἰμί σός , ἐπί ὁ αὐτός καλέω τράπεζα . ἀλλά πλέω καταρβήρης ἐπαναβαίνω ἐγώ , φημί . οὐκοῦν μείζων καί πλείων ὁ μισθός . Ταύτη μάλιστα ὁ θυμός ἀφίημι δικαιόω , ἐπεί καί μέν δέχομαι ὁ πληγή , ἐπεί τιτρώσκω αὐτός ὁ διάβολος .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0470.1
γέγονε φοβερὸς . Ταῦτ' οὖν ἰννοοῦντες , ἀγαπητοί , φύγωμεν [ 51 ] φθόνον , σδέσμεν κακίαν , ἀγάπην ἀντιδιδόντες ἀλλήλοις , ἵνα δὲ ἐκ ταύτης καρπωσώμεθα ἀγαθά , καὶ κατὰ τὸν παρόντα βίον , καὶ κατὰ τὴν μέλλουσαν ζωὴν , χάριτε καὶ φιλανθρωπία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: γίγνομαι φοβερός . ταῦτα οὖν ἰνέω , ἀγαπητός , φεύγω [ 51 ] φθόνος , σδέσμεν κακία , ἀγάπη ἀντιδίδωμι ἀλλήλων , ἵνα δέ ἐκ οὗτος καρπόω ἀγαθός , καί κατά ὁ πάρειμι βίος , καί κατά ὁ μέλλω ζωή , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0470.2
Οὐχ ἔγραψεν δὲ δι' αὐτὸν μόνον , ὅτι ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην · ἀλλὰ καὶ δι' ἡμᾶς , οἵς μέλλει λογίζεσθαι , τοῖς πιστεύουσιν ἐπὶ τὸν ἐγείραντα Ἰησοῦν τὸν Κύριον ἡμῶν ἐκ νεκρῶν .
Lemmas: οὐχ γράφω δέ διά αὐτός μόνος , ὅτι λογίζομαι αὐτός εἰς δικαιοσύνη · ἀλλά καί διά ἐγώ , οἶς μέλλω λογίζομαι , ὁ πιστεύω ἐπί ὁ ἐγείρω Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ ἐκ νεκρός .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0470.3
α' . Πολλὰ καὶ μεγάλα περὶ τοῦ Ἀβραὰμ εἰπών , καὶ περὶ τῆς πίστεως αὐτοῦ καὶ τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ τιμῆς , ἵνα μὴ λέγῃ ὁ ἄχραστης , Καὶ τί πρὸς ἡμᾶς ; ἐκεῖνος γὰρ ἐστὶν ὁ δικαιωθείς · ἵστησιν ἡμᾶς ἐγγὺς τοῦ πατριάρχου πάλιν.Τοσαύτη τῶν πνευματικῶν λόγων ἡ δύναμις . Τὸν γὰρ ἐξ ἑθνῶν , τὸν ἄρτι προσελθόντα , τὸν οὐδὲν ἐργασάμενον , οὐ μόνον τοῦ Ἰουδαίου τοῦ πιστοῦ οὐδὲν ἔφησεν ἑλαττον ἔχειν , ἀλλ' οὐδὲ τοῦ πατριάρχου · μᾶλλον δέ , εἰ χρή τι θαυμαστὸν εἰπεῖν , καὶ πολλῷ πλεόν . Τοσαύτη γὰρ ἡμῶν ἡ εὐγένεια , ὡς τὴν ἐκείνου πίστιν τὴν ἡμετέραν τύποι εἶναι . Καὶ οὐχ εἰπεῖν , Εἰ δὲ ἐκεῖνος ἐλογίσθη , εἰκὸς ὅτι καὶ ἡμῖν , ἵνα μὴ ποτὴς αὐτὸ συλλογισμὸν · ἐξ αὐθεντίας δὲ τῶν θείων φθέγγεται νόμων , καὶ τῆς Γραφῆς ἀπόφασιν αὐτὸ δλον ποιεῖ . Διὰ τί γὰρ ἔγραψεν , φησίν , ἀλλ' ἢ ἵνα · μάθωμεν , ὅτι καὶ ἡμεῖς οὕτω δικαιούμεθα ; τῷ γὰρ αὐτῷ Θεῷ πεπιστευκάμεν ὑπὲρ τῶν αὐτῶν πραγμάτων , εἰ καὶ μὴ ἐπὶ τῶν αὐτῶν προσώπων . Εἰπὼν δὲ τὴν πίστιν ἡμῶν , λέγει καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν τὴν ἄρατον , ἣν ἀεὶ περιστρέφει , τὸν σταυρὸν εἰς μέσον φέρων · δ καὶ νῦν ἐδήλωσεν εἰπών · Ὅς παρεδόθη διὰ τὰ παραπτώματα ἡμῶν , καὶ ἠγέρθη διὰ τὴν δικαίωσιν ἡμῶν .
Lemmas: ὅς . Πολύς καί μέγας περί ὁ Ἀβραάμ εἶπον , καί περί ὁ πίστις αὐτός καί ὁ δικαιοσύνη καί ὁ παρά ὁ Θεός τιμή , ἵνα μή λέγω ὁ ἄχραστης , καί τίς πρός ἐγώ ; ἐκεῖνος γάρ εἰμί ὁ δικαιόω · ἵστημι ἐγώ ἐγγύς ὁ πατριάρχης παλιν.τοσεαυτου ὁ πνευματικός λόγος ὁ δύναμις . ὁ γάρ ἐκ ἔθνος , ὁ ἄρτι προσέρχομαι , ὁ οὐδείς ἐργάζομαι , οὖον μόνος ὁ Ἰουδαῖος ὁ πιστός οὐδείς φημί μικρός ἔχω , ἀλλά οὐδέ ὁ πατριάρχης · μᾶλλον δέ , εἰμί χρή τίς θαυμαστός εἶπον , καί πολύς πλέω . τοσοῦτος γάρ ἐγώ ὁ Εὐγένεια , ὡς ὁ ἐκεῖνος πίστις ὁ ἡμέτερος τύπος εἰμί . καί οὐ εἶπον , εἰμί δέ ἐκεῖνος λογίζομαι , εἰκός ὅτι καί ἐγώ , ἵνα μή ποτής αὐτός συλλογισμός · ἐκ αὐθεντία δέ ὁ θεῖον φθέγγομαι νόμος , καί ὁ γραφή ἀπόφασις αὐτός δλον ποιέω . Ζεύς τίς γάρ γράφω , φημί , ἀλλά ἢ ἵνα · μανθάνω , ὅτι καί ἐγώ οὗτος δικαιόω ; ὁ γάρ αὐτός Θεός πιστεύω ὑπέρ ὁ αὐτός πρᾶγμα , εἰμί καί μή ἐπί ὁ αὐτός πρόσωπον . εἶπον δέ ὁ πίστις ἐγώ , λέγω καί ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία ὁ ἀείρω , ὅς ἀεί περιστρέφω , ὁ σταυρός εἰς μέσος φέρω · δ καί νῦν δηλόω εἶπον · ὅς παραδίδωμι διά ὁ παράπτωμα ἐγώ , καί ἐγείρω διά ὁ δικαίωσις ἐγώ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0471.1
καυχᾶται γὰρ τις ἐπὶ τοῖς ἤδη παραγενομένοις . Ἐπεὶ οὖν καὶ ἡ τῶν μελλόντων ἐλπίς οὕτω βεβαία καὶ σαφής , ὡς ἡ τῶν δεδημένων , καὶ ἐπ’ ἐκείνην , φησίν , ὁμοίως καυχώμεθα · διὰ τοῦτο καὶ δόξαν αὐτὰ ἐκάλεσεν . Εἰ γὰρ εἰς τὴν τοῦ Θεοῦ συνέλει δόξαν , πάντως ἐκθέσεται , εἰ καὶ μὴ δι’ ἡμᾶς , ἀλλὰ δι’ αὐτόν . Καὶ τί λέγω , φησίνν , δὲ καὶ τὰ μέλλοντα ἀγαθὰ δεῖα καυχᾶσθαι ; Αὐτὰ μὲν οὖν τὰ παρόντα κακὰ ἱκανὰ ἡμᾶς καλλωπίζει , καὶ ποιήσει ἐν αὐτοῖς ἐναδρυνοῦσθαι · διὸ καὶ ἐπήγαγεν · Οὐ μόνον δέ , ἀλλὰ καὶ καυχώμεθα ἐν ταῖς ὀλιγύσει . Ἐνῶν οὖν τοῖνον ἡλίκια τὰ μέλλοντα , ὅταν καὶ ἐπὶ τοῖς δοκοῦσιν εἶναι λυπηροῖς μέγα φρονῶμεν . Τοσαύτη ἡ τοῦ Θεοῦ δωρεά , καὶ οὕτως οὐδὲν αὐτῆς ἀπέδει .
Lemmas: καυχάομαι γάρ τις ἐπί ὁ ἤδη παραγίγνομαι . ἐπεί οὖν καί ὁ ὁ μέλλω ἐλπίς οὗτος βέβαιος καί σαφής , ὡς ὁ ὁ δεδημένων , καί ἐπί ἐκεῖνος , φημί , ὁμοίως καυχάομαι · διά οὗτος καί δόξα αὐτός καλέω . εἰμί γάρ εἰς ὁ ὁ Θεός συναιρέω δόξα , πάντως ἐκτίθημι , εἰμί καί μή διά ἐγώ , ἀλλά διά αὐτός . καί τίς λέγω , φημί , δέ καί ὁ μέλλω ἀγαθός δεία καυχάομαι ; αὐτός μέν οὖν ὁ πάρειμι κακός ἱκανός ἐγώ καλλωπίζω , καί ποιέω ἐν αὐτός εναδρυνουω · διό καί ἐπάγω · οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί καυχάομαι ἐν ὁ ολιγυσεω . ἔνειμι οὖν τόνος ἡλικία ὁ μέλλω , ὅταν καί ἐπί ὁ δοκέω εἰμί λυπηρός μέγας φρονέω . τοσοῦτος ὁ ὁ Θεός δωρεά , καί οὕτως οὐδείς αὐτός ἀποδέω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0471.3
Γ’ . Οὐδὲς γοῦν τῶν ὁρθῶς βεβιωκότων ἀπιστεῖ περὶ τῶν μελλόντων , ὥσπερ οὖν τῶν ἡμολημένων πολλοὶ πονηρῶ πεισμένοι συνειδότη , οὐδὲ κρίσιν οὐδὲ ἀντίδοσιν εἶναι βούλονται . Τί οὖν ; ἐν ἐλπίσιν ἡμῖν τὰ ἀγαθά ; Ἐν ἐλπίσι μὲν , ἀλλ’ οὐκ ἀνθρωπίνοις , αἱ διαπίπτουσι καὶ καταισχύνουσι πολλάκις τὸν ἐλπίζοντα , τοῦ προσδοκῶντος προίστασθαι τελευτῆσαντος , ἢ ζῶντος μεταβληθέντος . Ἄλλ’ οὐ τὰ ἡμέτερα τοιαῦτα , ἀλλὰ βεβαία καὶ ἀκίνητοι αἱ ἐλπίδες . Ὁ γὰρ ἐπαγγειλάμενος αὐτὴν , ἡμεῖς δὲ οἱ μέλλοντες αὐτῶν ἀπολαύσεσθαι , κἂν ἀποθάνωμεν , ἀναστήσομεθα πάλιν , καὶ οὐδὲν ὅλως ἐστίν ὁ δύναται ἡμᾶς καταισχύναι , ὡς εἴκη καὶ μάτην καὶ ἐπὶ σαφῶς ἐπαρδεῖν ἐλπίσιν . Ἀπαλλάξατε τοίνυν αὐτοὺς ἱκανῶς ἀκριβηθήσεως ἀπάτης διὰ τούτων τῶν ῥημάτων , οὐχ ἴστησι μέχρι τῶν παρόντων τὸν λόγον , ἀλλὰ καὶ τὰ μέλλοντα πάλιν ἐπάγει , εἰδὼς τοὺς ἀσθενεστέρους καὶ τὰ παρόντα ζητοῦντας , καὶ οὐκ ἀρχουμένους τούτοις . Καὶ πιστοῦνται αὐτὰ ἀπὸ τῶν ἤδη δοθέντων . Ἵνα γὰρ μὴ τις λέγῃ , Τί οὖν , εἰ μὴ βούλεται ἡμῖν χαριζάσθαι ὁ Θεός ; μὲν μὲν γὰρ δύναται καὶ μένει καὶ ζη , πάντες ἴσμεν · ποῦ δὲ , ὅτι καὶ βούλησεται ; Ἀπὸ τῶν ἤδη γεγεννημένων . Ποίων γεγονημένων ; Τῆς ἀγάπης , ἣν περὶ ἡμᾶς ἐπεδείξατο .
Lemmas: Γε . Οὐδή γοῦν ὁ ὀρθῶς βιόω ἀπιστέω περί ὁ μέλλω , ὥσπερ οὖν ὁ αμολημένος πολύς πονηρός πεισμένος συνειδοτος , οὐδέ κρίσις οὐδέ ἀντίδοσις εἰμί βούλομαι . τις οὖν ; ἐν ἐλπίς ἐγώ ὁ ἀγαθός ; ἐν ἐλπίς μέν , ἀλλά οὐ ἀνθρώπινος , ὁ διαπίπτω καί καταισχύνω πολλάκις ὁ ἐλπίζω , ὁ προσδοκάω προίστημι τελευτάω , ἢ ζῶ μεταβάλλω . ἄλλος οὖον ὁ ἡμέτερος τοιοῦτος , ἀλλά βέβαιος καί ἀκίνητος ὁ ἐλπίς . ὁ γάρ ἐπαγγέλλω αὐτός , ἐγώ δέ ὁ μέλλω αὐτός ἀπολαύω , κἀν ἀποθνῄσκω , ἀνίστημι πάλιν , καί οὐδείς ὅλως εἰμί ὁ δύναμαι ἐγώ καταισχύνη , ὡς ἵημι καί μάτην καί ἐπί σαφῶς ἐπάρδω ἐλπίς . ἀπαλλάσσω τοίνυν αὐτός ἱκανῶς ἀκριβηθήσεως ἀπάτη διά οὗτος ὁ ῥῆμα , οὐ ἵστημι μέχρι ὁ πάρειμι ὁ λόγος , ἀλλά καί ὁ μέλλω πάλιν ἐπάγω , εἰδοί ὁ ἀσθενής καί ὁ πάρειμι ζητέω , καί οὐ ἄρχω οὗτος . καί πιστόω αὐτός ἀπό ὁ ἤδη δίδωμι . ἵνα γάρ μή τις λέγω , τις οὖν , εἰμί μή βούλομαι ἐγώ χαρίζω ὁ Θεός ; μέν μέν γάρ δύναμαι καί μένω καί ζῶ , πᾶς οἶδα · ποῦ δέ , ὅτι καί βούλομαι ; ἀπό ὁ ἤδη γεννάω . ποῖος γονάω ; ὁ ἀγάπη , ὅς περί ἐγώ ἐπιδείκνυμι .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0474.2
δ . Σηλώσωμεν τοίνυν καὶ ἡμεῖς τὰς ἀνω δυνάμεις , καὶ μὴ μόνον ἐγγὺς τοῦ θρόνου στήναι σπουδάσωμεν , ἀλλὰ καὶ ἐνοῖκον αὐτῶν ἔχειν ἐπὶ τοῦ θρόνου καθημένον . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ καὶ μισοῦντας ἐφίλησε , καὶ φίλων διατελεῖ · καὶ γὰρ Τὸν ἥλιον ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς , καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους . Σὺ δὲ φιλοῦντα γοῦν ἀγάπην φιλεῖ γάρ . Καὶ πῶς , φησίν , ὁ φίλων γένεσιν καὶ
Lemmas: δ . Σηλώσωμεν τοίνυν καί ἐγώ ὁ ἄνω δύναμις , καί μή μόνος ἐγγύς ὁ θρόνος ἵστημι σπουδάζω , ἀλλά καί ἐνοικέω αὐτός ἔχω ἐπί ὁ θρόνος κάθημαι . ἐκεῖνος μέν γάρ καί μισέω φιλέω , καί Φίλων διατελέω · καί γάρ ὁ ἥλιος ἀνατέλλω ἐπί πονηρός καί ἀγαθός , καί βρέχω ἐπί Δίκαιος καί ἄδικος . σύ δέ φιλέω γοῦν ἀγάπη φιλέω γάρ . καί πῶς , φημί , ὁ Φίλων γένεσις καί
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0474.4
Ἀλλ’ ὅμως , εἰσὶ πολλοὶ τὰ καταγλαίστα καὶ ἀδηλὰ καὶ κόλασιν ἔχοντα ὡς ἥδεα διώκοντες . Ἐκεῖνοι γὰρ ἥδεα ταῦτα εἶναι δοκεῖ , φησίν . Ἀλλὰ δι’ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο ἄν εἰεν ἀθλιοί , ὅτι καὶ ἥδεα νομίζουσιν εἶναι τὸ οὐχ ἥδεα . Οὕτω καὶ τὴν κόλασιν τῆς ἁμαρτίας χειρὸν τὸθενται · οὐχ ἔστι δέ , ἀλλὰ τοῦναντίον ἄπαν . Εἰ γὰρ κακὸν ἦν τοῖς ἀμαρτάνουσι , οὐχ ἂν προσέθηκε κακοὺς λακὰ τὸ Θεός , οὐδὲ χειρὸς ἂν αὐτοῖς ποιῆσαι ἐθελήσεν · ὁ γὰρ πάντα ποιῶν , ὥστε σεσωθῆναι τὴν κακίαν , οὐχ ἂν αὐτὴν ἠδύσεν . Οὐχ ἄρα τὸ κολάζεσθαι κακὸν τῷ πλημμελοῦντι , ἀλλὰ τὸ οὐτως ἔχοντα οὐ μὴ κολάζεσθαι , ὡςπερ οὖν τὸν ἀρρωστηκότα μὴ θεραπεύεσθαι . Οὐδὲν γὰρ οὕτως κακὸν ὡς ἐπιθυμία ἄτοπος · ἄτοπον δὲ ὅταν ἐπὶ τῶν τῆς τρυφῆς λέγω , καὶ τὴν τῆς δόξης τῆς ἀκαίρου , καὶ τὴν τῆς δυναστείας , καὶ τὴν ἄπαντων ἀπλῶς τῶν ὑπὲρ τὴν χρείαν πραγμάτων . Ὁ γὰρ τοιούτοις τὸ σὸν ὑγρὸν καὶ διαλελυμένον ζῶν βίον , δοκεῖ μὲν πάντων εἶναι μακαριώτερος , πάντων δὲ ἐστὶν ἀθλιώτερος , δεσποῖνας χαλεπὰς καὶ τυράννους ἐπεισάγων αὐτῷ τὴν ψυχήν . Διὰ τοῦτο ἐπίπτον ὁ Θεὸς ἡμῖν τὸν πᾶροντα ἐποίησε
Lemmas: ἀλλά ὅμως , εἰμί πολύς ὁ καταγλαίστα καί ἄδηλος καί κόλασις ἔχω ὡς οἶδα διώκω . ἐκεῖνος γάρ οἶδα οὗτος εἰμί δοκέω , φημί . ἀλλά διά αὐτός μέν οὖν οὗτος ἄν ἄγω ἄθλιος , ὅτι καί οἶδα νομίζω εἰμί ὁ οὐ οἶδα . οὕτως καί ὁ κόλασις ὁ ἁμαρτία χείρων θνῄσκω · οὐ εἰμί δέ , ἀλλά τουναντίον ἅπας . εἰμί γάρ κακός εἰμί ὁ ἁμαρτάνω , οὐ εἄν προστίθημι κακός λακάω ὁ Θεός , οὐδέ χείρ εἄν αὐτός ποιέω ἐθέλω · ὁ γάρ πᾶς ποιέω , ὥστε σῴζω ὁ κακία , οὐ εἄν αὐτός δύο . οὐχ ἄρα ὁ κολάζω κακός ὁ πλημμελέω , ἀλλά ὁ οὕτως ἔχω οὖον μή κολάζω , ὡς οὖν ὁ ἀρρωστέω μή θεραπεύω . οὐδείς γάρ οὕτως κακός ὡς ἐπιθυμία ἄτοπος · ἄτοπος δέ ὅταν ἐπί ὁ ὁ τρυφή λέγω , καί ὁ ὁ δόξα ὁ ἄκαιρος , καί ὁ ὁ δυναστεία , καί ὁ ἅπας ἀπλόος ὁ ὑπέρ ὁ χρεία πρᾶγμα . ὁ γάρ τοιοῦτος ὁ σός ὑγρός καί διαλύω ζῶ βίος , δοκέω μέν πᾶς εἰμί μακάριος , πᾶς δέ εἰμί ἄθλιος , δέσποινα χαλεπός καί τύραννος ἐπεισάγω αὐτός ὁ Ψυχή . Ζεύς οὗτος πίπτω ὁ θεός ἐγώ ὁ πάρειμι ποιέω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0475.3
Διὰ τοῦτο , ὥσπερ δι’ ἑνὸς ἀνθρώπου ἡ ἁμαρτία εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθε , καὶ διὰ τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος · καὶ οὕτως εἰς πάντας ἀνθρώπους διήλθεν ὁ θάνατος , ἐφ’ ᾧ πάντες ἥμαρτον .
Lemmas: Ζεύς οὗτος , ὥσπερ διά εἷς ἄνθρωπος ὁ ἁμαρτία εἰς ὁ κόσμος εἰσέρχομαι , καί διά ὁ ἁμαρτία ὁ θάνατος · καί οὕτως εἰς πᾶς ἄνθρωπος διέρχομαι ὁ θάνατος , ἐπί ὅς πᾶς ἁμαρτάνω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0475.4
α’ . Καθάπερ οἱ τῶν ἰατρῶν ἄριστοι τὴν βίβλον ἀεὶ πολυπραγμονοῦσι τῶν νοσημάτων , καὶ ἐπ’ αὐτὴν ἔρχονται τὴν πηγὴν τοῦ κακοῦ · οὕτω καὶ ὁ μακάριος Παῦλος . Εἰπὼν γάρ , ὅτι ἐδικαιώθημεν , καὶ δεῖξας ἀπὸ τοῦ πατριάρχου καὶ ἀπὸ τοῦ Πνεύματος καὶ ἐκ τοῦ ἀποθανεῖν τὸν Χριστὸν ( οὐδὲ γὰρ ἂν ἀπέθανεν , εἰ μὴ ἐμελλε δικαιοῦν ) , κατασκευάζει λοιπὸν καὶ ἀτερωθὲν τὰ διὰ τούτων ἀποδειχθέντα , καὶ ἀπὸ τῶν ἐναντίων συνιστὰς τὸ προκειμένον , τούτεστι , ἀπὸ τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἁμαρτίας ,
Lemmas: ὅς . καθά ὁ ὁ ἰατρός ἀγαθός ὁ Βίβλος ἀεί πολυπραγμονέω ὁ νόσημα , καί ἐπί αὐτός ἔρχομαι ὁ πηγή ὁ κακός · οὗτος καί ὁ μακάριος Παῦλος . εἶπον γάρ , ὅτι δικαιόω , καί δείκνυμι ἀπό ὁ πατριάρχης καί ἀπό ὁ πνεῦμα καί ἐκ ὁ ἀποθνῄσκω ὁ Χριστός ( οὐδέ γάρ εἄν ἀποθνῄσκω , εἰμί μή μέλλω δικαιόω ) , κατασκευάζω λοιπός καί ἀτερωθὲν ὁ διά οὗτος ἀποδείκνυμι , καί ἀπό ὁ ἐναντίος συνίστημι ὁ πρόκειμαι , τουτέστι , ἀπό ὁ θάνατος καί ὁ ἁμαρτία ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0475.5
πῶς καὶ τίνι τρόπῳ ζητεῖ , καὶ πῶθεν εἰσῆλθεν ὁ θάνατος , καὶ πῶς ἐκράτησε . Πῶς οὖν εἰσῆλθεν ὁ θάνατος , καὶ ἐκράτησε ; Διὰ τῆς ἁμαρτίας τοῦ ἑνός . Τί δέ ἐστιν , Ἐφ’ ᾧ πάντες ἥμαρτον ; Ἐμεῖνον πεσόντος , καὶ οἱ μὴ φαγόντες ἀπὸ τοῦ ξύλου γεγόνασιν ἐξ ἐκείνου πάντες ὀντοί . Ἄχρι γὰρ νόμου ἁμαρτία ἦν ἐν κόσμῳ · ἁμαρτία δὲ οὐκ ἐλλογεῖται , μὴ ὄντος νόμου . Τὸ , Ἄχρι νόμου , τινὲς τὸν χρόνον ἐκεῖνον νομῖζοῦσιν αὐτὸν εἰρηκέναι τὸν πρὸ τῆς τοῦ νόμου ὁδοῦς · οἱ δὲ ἐπὶ Ἀβελ , τὸν ἐπὶ Νῶε , τὸν ἐπὶ Ἀβραάμ , τὸν ἕως ὅτε Μωϋσῆς ἐγεννήθη . Ποῖα οὖν τότε ἦν ἡ ἁμαρτία ; Τινὲς φασὶ τὴν ἐν παραδείσῳ λέγειν αὐτὸν · οὐδέπω γὰρ ἦν λυθεῖσα , φησίν , ἀλλὰ [ 520 ] καὶ ἡγοῦ αὐτῆς
Lemmas: πῶς καί τίς τρόπος ζητέω , καί πίνω εἰσέρχομαι ὁ θάνατος , καί πῶς κρατέω . Πῶς οὖν εἰσέρχομαι ὁ θάνατος , καί κρατέω ; Ζεύς ὁ ἁμαρτία ὁ εἷς . τις δέ εἰμί , ἐπί ὅς πᾶς ἁμαρτάνω ; μένω πίπτω , καί ὁ μή ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον γίγνομαι ἐκ ἐκεῖνος πᾶς Οντόι . ἄχρι γάρ νόμος ἁμαρτία εἰμί ἐν κόσμος · ἁμαρτία δέ οὐ ἐλλογέω , μή εἰμί νόμος . ὁ , ἄχρι νόμος , τις ὁ χρόνος ἐκεῖνος νομίζω αὐτός εἴρω ὁ πρό ὁ ὁ νόμος ὀδούς · ὁ δέ ἐπί Ἅβελ , ὁ ἐπί Νῶε , ὁ ἐπί Ἀβραάμ , ὁ ἠώς ὅτε Μωϋσῆς γεννάω . Ποίας οὖν τότε εἰμί ὁ ἁμαρτία ; Τινές φημί ὁ ἐν παράδεισος λέγω αὐτός · οὐδέπω γάρ εἰμί λύω , φημί , ἀλλά [ 520 ] καί ἡγέομαι αὐτός
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0478.2
ἕτερον κολάζεσθαι , οὐ σφόδρα δοκεῖ λόγον ἔχειν · τὸ δὲ ἕτερον δι᾽ ἕτερον σῴζεσθαι , καὶ πρεσβύτερον μᾶλλον καὶ εὐλογώτερον . Εἰ τοίνυν ἐκεῖνο γέγονε , πολλῷ μᾶλλον τοῦτο .
Lemmas: ἕτερος κολάζω , οὖον σφόδρα δοκέω λόγος ἔχω · ὁ δέ ἕτερος διά ἕτερος σῴζω , καί πρέσβυς μᾶλλον καί εὔλογος . εἰμί τοίνυν ἐκεῖνος γίγνομαι , πολύς μᾶλλον οὗτος .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0478.3
β . Ὦτι μὲν οὖν εἰκὸς καὶ εὐλογον , ἐκ τούτων ἐδεῖξε · καὶ γὰρ ἐκείνου <sup>a</sup> κατασκευασθέντος , εὐπαραδέχετον τοῦτο λοιπὸν ἐμελλεν εἶναι · ὅτι δὲ καὶ ἀναγκαῖον , ἐκ τῶν ἕξης κατασκευάζει . Πῶς οὖν τοῦτο κατασκευάζει ; Οὐχ ὡς δι᾽ ἑνὸς ἁμαρτησάτος τὸ δῶρημα , φησίν · τὸ μὲν γὰρ κρίμα ἐξ ἑνὸς εἰς κατάκριμα · τὸ δὲ χάρισμα ἐκ πολλῶν παραπτωμάτων εἰς δικαίωμα . Καὶ τί ποτὲ ἐστι τοῦτο τὸ λεγόμενον ; Ὦτι τὸν μὲν θάνατον καὶ τὸ κατάκριμα ἰσχύσεν ἁμαρτία μία εἰσενεγκεῖν · ἢ δὲ χάρις οὐ τὴν μίαν ἐκείνην ἁμαρτίαν ἀνείλε μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰς μετ᾽ ἐκείνην ἐπείσαλθούσας . Ἴνα γὰρ τὸ , ὡς , καὶ ὅν , οὕτω , τιθέμενον , μὴ ἴσον εἰσάγῃ μέτρον τῶν ἀγαθῶν πρὸς τὰ κακά , μὴδὲ νομίζῃς ἀκούων τὸν Ἀδὰμ , ἐκείνην ἀνηργῆσθαι μόνην τὴν ἁμαρτίαν , ἢν ἐκεῖνος εἰσήνεγκε , λέγει ὅτι πολλῶν παραπτωμάτων ἢ ἀναλρεσις γέγονε . Πόθεν δήπου ; Ὦτι μετὰ τὰς ἀπειροὺς ἁμαρτίας τὰς μετ᾽ ἐκείνην τὴν ἐν τῷ παραδείσῳ εἰς δικαίωμα τὸ πρῶγμα ἐξέθε . Ὦπου δὲ δικαιοσύνη , ἐξ ἀνάγκης καὶ ζωὴ πάντες ἔπεσται , καὶ τὰ μυρία ἀγαθά , ὡσπερ οὖν , ὅπου ἁμαρτία , θάνατος .
Lemmas: Β . οὖς μέν οὖν εἰκός καί εὐλογέω , ἐκ οὗτος δείκνυμι · καί γάρ ἐκεῖνος <sup>a</sup> κατασκευάζω , εὐπαραδέχετον οὗτος λοιπός μέλλω εἰμί · ὅτι δέ καί ἀναγκαῖος , ἐκ ὁ έξειμι κατασκευάζω . Πῶς οὖν οὗτος κατασκευάζω ; οὐχ ὡς διά εἷς ἁμαρτάνω ὁ δώρημα , φημί · ὁ μέν γάρ κρίμα ἐκ εἷς εἰς κατάκριμα · ὁ δέ χάρισμα ἐκ πολύς παράπτωμα εἰς δικαίωμα . καί τίς ποτέ εἰμί οὗτος ὁ λέγω ; οὖς ὁ μέν θάνατος καί ὁ κατάκριμα ἰσχύω ἁμαρτία εἷς εἰσφέρω · ἢ δέ χάρις οὖον ὁ εἷς ἐκεῖνος ἁμαρτία ἀναιρέω μόνος , ἀλλά καί ὁ μετά ἐκεῖνος ἐπεισέρχομαι . ἵνα γάρ ὁ , ὡς , καί ὅς , οὗτος , τίθημι , μή ἴσος εἰσάγω μέτρον ὁ ἀγαθός πρός ὁ κακός , μηδέ νομίζω ἀκούω ὁ Ἀδάμ , ἐκεῖνος ἀνεργάζομαι μόνος ὁ ἁμαρτία , εἄν ἐκεῖνος εἰσφέρω , λέγω ὅτι πολύς παράπτωμα ἢ ἀναλρεσις γίγνομαι . πόθεν δήπου ; οὖς μετά ὁ ἤπειρος ἁμαρτία ὁ μετά ἐκεῖνος ὁ ἐν ὁ παράδεισος εἰς δικαίωμα ὁ πρῶγμα ἐκτίθημι . ὦπον δέ δικαιοσύνη , ἐκ ἀνάγκη καί ζωή πᾶς ἔπειμι , καί ὁ μυρίος ἀγαθός , ὡς οὖν , ὅπου ἁμαρτία , θάνατος .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0482.1
ἵνα οὖν πᾶσας ὑπερέβησαν , ἐπλεόνασε τὸ ἁμάρτημα . Εἰδὲ πᾶσιν τὸ μέσον τῆς χάριτος καὶ τοῦ νόμου ; Ὁ μὲν γὰρ καὶ προσθήκην κατακρίσεως ἐγένετο , ἡ δὲ πλεονασμὸς δωρεᾶς .
Lemmas: ἵνα οὖν πᾶος ὑπερβαίνω , πλεονάζω ὁ ἁμάρτημα . ἀνάκλεις πᾶς ὁ μέσος ὁ χάρις καί ὁ νόμος ; ὁ μέν γάρ καί προσθήκη κατάκρισις γίγνομαι , ὁ δέ πλεονασμός δωρεά .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0482.3
ε . Ἄλλὰ γὰρ δακρύσαι μοι λοιπὸν ἐπεὶ καὶ στενάζει μέγα , ὅταν ἐννοήσω πόσῃ μὲν ἡμᾶς ἀπατεῖ φιλοσοφίαν ὁ Παῦλος , πόσῳ δὲ ταυτοὺς ἐξεδίδαξεν ῥᾳθυμίᾳ , μετὰ τὸ βάπτισμα ἐπὶ τὸ πρότερον ἐπανιόντες · γῆρας , καὶ εἰς τὴν Αἴγυπτον ἀνακάμψαντες , καὶ τῶν σκωρδίων μεμνημένοι μετὰ τὸ μᾶνα . Δέκα γὰρ καὶ εἴκοσι ἡμέρας παρ’ αὐτὸ τὸ βάπτισμα μεταβαλλόμενοι , τοῖς προτέροις πάλιν ἐπιχειροῦμεν . Ἄλλ’ οὐκ ἀριθμὸν ἡμερῶν ταχθὲν , ἀλλ’ ὅλον ἡμᾶς τὸν βίον ἀπατεῖ ταύτην τὴν πολιτείαν ὁ Παῦλος · ἡμεῖς δὲ ἐπὶ τὸν πρότερον ἐπανερχόμεθα ἔμετον , μετὰ τὴν ἀπὸ τῆς χάριτος νεότητα , τὸ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν κατασκευάζοντες γῆρας . Καὶ γὰρ τὸ χρημάτων ἐργῶν , καὶ τὸ δουλεύειν ἐπιθυμίαις ἀτόποις , καὶ πᾶσα ἀπλῶς ἁμαρτία παλαιοῦν εἴωθε τὴν ἡρξαμένην · τὸ δὲ παλαιοῦμενον καὶ γηράσκον ἐγγὺς ἀφανισμοῦ . Οὐ γὰρ ἐστιν , οὐκ ἐστιν οὐτὸ σῶμα ὑπὸ χρόνων παραλελυμένον ἰδεῖν , ὡς ψυχὴν ὑπὸ ἁμαρτημάτων πολλῶν σαθρομεμένην καὶ καταπίπτουσαν . Ἡ γὰρ εἰς ἰσχὺν ληωθίαν ἐξάγεται λοιπόν , ἄσημα φθεγγομένη καθάπερ οἱ γεγηρακότες καὶ παραπαίνοντες , καὶ χωρίσης ἀνακπληψιμῆς καὶ παραπληξίας πολλῆς καὶ λήθης , καὶ λήμψις πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν ἔχουσα , καὶ ἀνθρώποις βδελυρά , καὶ τῷ διαβόλῳ εὐχερώτατος · καὶ γὰρ τοιαῦται αἱ τῶν ἁμαρτωλῶν ψυχαί . Ἄλλ’ οὐχ αἱ τῶν δικαίων , ἀλλὰ νεάζουσι καὶ σφριγάζει , καὶ ἐν αὐτῇ τῇ ἀντι τῆς γλῶσσης ἰσὶ διανπαντὸς , πρὸς πᾶσαν μάχην καὶ πάλιν ἀεὶ παρα -
Lemmas: ε . ἀλλά γάρ δάκρυ ἐγώ λοιπός ἐπεί καί στενάζω μέγας , ὅταν ἐννοέω πόσος μέν ἐγώ ἀπατάω φιλοσοφία ὁ Παῦλος , πόσος δέ αὐτός ἐκδιδάσκω ῥᾳθυμία , μετά ὁ βάπτισμα ἐπί ὁ πρότερος ἐπανέρχομαι · γῆρας , καί εἰς ὁ Αἴγυπτος ἀνακάμπτω , καί ὁ σκόρδιον μιμνήσκω μετά ὁ μάνα . δέκα γάρ καί εἴκοσι ἡμέρα παρά αὐτός ὁ βάπτισμα μεταβάλλω , ὁ πρότερος πάλιν ἐπιχειρέω . ἄλλος οὐ ἀριθμός ἡμέρα τάσσω , ἀλλά ὅλος ἐγώ ὁ βίος ἀπατάω οὗτος ὁ πολιτεία ὁ Παῦλος · ἐγώ δέ ἐπί ὁ πρότερος ἐπανέρχομαι ἔμετος , μετά ὁ ἀπό ὁ χάρις νεότης , ὁ ἀπό ὁ ἁμαρτία κατασκευάζω γῆρας . καί γάρ ὁ χρῆμα ἔργον , καί ὁ δουλεύω ἐπιθυμία ἄτοπος , καί πᾶς ἀπλόος ἁμαρτία παλαιόω εἴωθα ὁ ἄρχω · ὁ δέ παλαιόω καί γηράσκω ἐγγύς ἀφανισμός . οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί Ούτο σῶμα ὑπό χρόνος παραλύω ὁράω , ὡς ψυχή ὑπό ἁμάρτημα πολύς σαθρομεμένην καί καταπίπτω . ὁ γάρ εἰς ἰσχύς ληωθίαν ἐξάγω λοιπός , ἄσημος φθέγγομαι καθάπερ ὁ γηράσκω καί παραπαίω , καί χωρίζω ανακπληψιμεις καί παραπληξία πολύς καί λήθη , καί λῆμψις πρό ὁ ὀφθαλμός ἔχω , καί ἄνθρωπος βδελυρός , καί ὁ διάβολος εὐχερώτατος · καί γάρ τοιοῦτος ὁ ὁ ἁμαρτωλός Ψυχή . ἄλλος οὐ ὁ ὁ Δίκαιος , ἀλλά νεάζω καί σφριγάζει , καί ἐν αὐτός ὁ ἀντι ὁ γλῶσσα ἴς διανπαντὸς , πρός πᾶς μάχη καί πάλιν ἀεί παρά -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0483.2
βούλεται , ἢ ἐκεῖνο . Διὰ τοῦτο γοῦν καὶ πάντα ἐποίησεν ἄπαρ ἐποίησε , καὶ οὐδὲ τοῦ Μονογενοῦς αὐτοῦ ἀφείσατο , ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν , ἵνα μὴ ὡς Δεσπότην μόνον , ἀλλὰ καὶ ὡς Πατέρα αὐτὸν ἀγαπῶμεν . Κἂν τύχῃ τούτου παρ᾽ ἡμῶν , καθάπερ τις δοξαζόμενος ἐναδύναται , καὶ εἰς πάντας αὐτὸ ἐκφέρει , ὁ μηδενὸς δεόμενος τῶν ἡμετέρων . Τοῦτο γοῦν ἐπὶ τοῦ Ἀβραὰμ ἐποίησε , πανταχοῦ λέγων , Ἐγὼ ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ . Καὶτοι γε τοὺς οἰκέτας ἐχρὴν καλλωπιζεσθαι τοῦτ᾽ · νῦν δὲ ὁ Δεσπότης φαίνεται τοῦτο ποιῶν . Διὰ τοῦτο καὶ Πέτρῳ φησίν , Φιλεις με πλὴν τούτων ; δεικνὺς ὅτι οὐδὲν πρὸ τούτου ζητεῖ παρ᾽ ἡμῶν . Διὰ τοῦτο καὶ τὸν Ἀβραὰμ τὸν υἱὸν θύσαι ἐκέλευσεν , ἵνα δείξῃ πᾶσιν , ὅτι σφόδρα φιλεῖται παρὰ τοῦ πατριάρχου . Τοῦτο δὲ τὸ σφόδρα φιλεῖσθαι ἰδεῖν , ἀπὸ τοῦ σφόδρα φιλεῖν γίνεται . Διὰ τοῦτο καὶ τοῖς ἀποστόλοις ἔλεγεν Ὁ φιλιὸν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμέ , οὐκ ἔστι μου ἀξιος .
Lemmas: βούλομαι , ἢ ἐκεῖνος . Ζεύς οὗτος γοῦν καί πᾶς ποιέω ἄπαρος ποιέω , καί οὐδέ ὁ Μονογενώ αὐτός ἀφίημι , ἵνα ὁ υἱοθεσία ἀπολαμβάνω , ἵνα μή ὡς δεσπότης μόνος , ἀλλά καί ὡς πατήρ αὐτός ἀγαπάω . κἀν τυγχάνω οὗτος παρά ἐγώ , καθάπερ τις δοξάζω εναδυναω , καί εἰς πᾶς αὐτός ἐκφέρω , ὁ μηδείς δήω ὁ ἡμέτερος . οὗτος γοῦν ἐπί ὁ Ἀβραάμ ποιέω , πανταχοῦ λέγω , ἐγώ ὁ θεός Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ . καίτοι γε ὁ οἰκέτης χρή καλλωπίζω οὗτος · νῦν δέ ὁ Δεσπότης φαίνω οὗτος ποιέω . Ζεύς οὗτος καί Πέτρος φημί , φιλέω ἐγώ πλήν οὗτος ; δείκνυμι ὅτι οὐδείς πρό οὗτος ζητέω παρά ἐγώ . Ζεύς οὗτος καί ὁ Ἀβραάμ ὁ υἱός θύω κελεύω , ἵνα δείκνυμι πᾶς , ὅτι σφόδρα φιλέω παρά ὁ πατριάρχης . οὗτος δέ ὁ σφόδρα φιλέω ὁράω , ἀπό ὁ σφόδρα φιλέω γίγνομαι . Ζεύς οὗτος καί ὁ ἀπόστολος λέγω ὁ φίλιος πατήρ ἢ μήτηρ ὑπέρ ἐγώ , οὐ εἰμί ἐγώ Ἀξιός .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0483.3
§ . Διὰ τοῦτο , ὁ πάντων ἡμῖν ἐστιν οἰκειώτερον ἡ ψυχή , καὶ ταύτην δευτέραν καλεῖ · τίθεσθαι τῆς εἰς αὐτὸν ἀγάπης , επειδὴ μεῦ ὑπερολίας ἀπάσης βούλεται φιλεῖσθαι παρ᾽ ἡμῶν . Καὶ γὰρ ἡμεῖς , ὅταν μὴ μὴ σφάλημεν περὶ τινὰ ὧν διακειμένοι , οὐδὲ τῆς παρ᾽ ἐκείνου σφόδρα δεομένης φιλίας , κἂν μέγας ἢ καὶ περιφανής · ὅταν δὲ θερμῶς τινὰ καὶ γνησίως φιλοῦμεν , κἂν εὐτελῆς , κἂν μικρὸς ὁ φιλούμενος , μεγίστην τιμῶμεθα δόξαν τὸ παρ᾽ ἐκείνου φίλτρον . Διὸ καὶ αὐτὸς ὁ τὸν φιλεῖσθαι παρ᾽ ἡμῶν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ ἡμῶν παθεῖν τὰ ἐπανοίσθαι ἐκεῖνα , δόξαν ἐκάλε . Ἀλλ᾽ ἐκεῖνα μὲν δι᾽ ἀγάπην μόνον δόξα ἦν · ἡ δὲ ἡμεῖς ὑπὲρ αὐτοῦ πάθωμεν , οὐ δι᾽ ἀγάπην μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ μέγεθος τοῦ ποθοῦμεν καὶ τὴν ἀξίαν , δόξα ἂν εἴκτως καὶ καλοῖτο καὶ εἴη .
Lemmas: § . Ζεύς οὗτος , ὁ πᾶς ἐγώ εἰμί οἰκεῖος ὁ ψυχή , καί οὗτος δύο καλέω · τίθημι ὁ εἰς αὐτός ἀγάπη , ἐπειδή μεῦ ὑπερολίας ἀπασάω βούλομαι φιλέω παρά ἐγώ . καί γάρ ἐγώ , ὅταν μή μή σφάλλω περί τις ὅς διάκειμαι , οὐδέ ὁ παρά ἐκεῖνος σφόδρα δήω φίλιος , κἀν μέγας ἢ καί περιφανής · ὅταν δέ θερμός τις καί γνήσιος φιλέω , κἀν εὐτελής , κἀν μικρός ὁ φιλέω , μέγας τιμάω δόξα ὁ παρά ἐκεῖνος φίλτρον . Διὸ καί αὐτός ὁ ὁ φιλέω παρά ἐγώ μόνος , ἀλλά καί ὁ ὑπέρ ἐγώ πάσχω ὁ επανοιεπομαι ἐκεῖνος , δόξα καλός . ἀλλά ἐκεῖνος μέν διά ἀγάπη μόνος δόξα εἰμί · ὁ δέ ἐγώ ὑπέρ αὐτός πάσχω , οὖον διά ἀγάπη μόνος , ἀλλά καί διά ὁ μέγεθος ὁ ποθέω καί ὁ ἄξιος , δόξα εἄν ἔοικα καί καλέω καί εἰμί .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0483.4
Ὡς ἐπὶ στεφάνου τοίνυν μεγίστους τρέχωμεν τοὺς ὑπὲρ αὐτοῦ κινδύνους , καὶ μήτε πενίαν μήτε νόσον μήτε ἐπῤῥησίαν , μὴ συκοφαντίαν , μὴ αὐτὸν τὸν θάνατον νομίζωμεν εἶναι βαρὺ καὶ ἐπαχθές , ὅταν δι᾽ αὐτὸν ταῦτα ὑπομείνωμεν . Ἄν γὰρ νικήσωμεν , τὰ μεγίστα διὰ τούτων ἀπάντων κερδανούμεν · ὡςπερ οὖν ἂν μὴ νικήσωμεν , οὐδὲ ἀπὸ τῶν ἐναντίων καρπωσόμεθὰ τι χρηστόν . Ἐκδπει δὲ · ἐπηρεάζει σοι τις καὶ πολεμεῖ ; Οὐχὼν ἐργοπορέναι σε παρασκευάζει , καὶ ἀφορμὴν σοι παρέχει τοῦ γενέσθαι ὁμοιον τῷ Θεῷ . Ἄν γὰρ ἀγαπήσης τὸν ἐπιβουλεύοντα , ὁμοῖος ἔσῃ τῷ Τῷ ἡλίῳ ἀνατέλλειν ἐπὶ σονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς . Ἐτερος ἀφαιρεῖται σοι τὰ χρήματα ; Ἄν γενναίως ἐνέχης , τοῖς εἰς πάντας πάντα δεδωρηκόσι τὸν αὐτὸν λήψῃ μισθόν . Καὶ γὰρ τῇ ἀρχατῇ τῶν ὑπαρχόντων ὧν , φησίν , μετὰ χαρᾶς προσεδέξασθε , γινώσκοντες κρείττονα ἔχειν θησαυρὸν ἐν οὐρανοῖς , καὶ μένουσαν . Εἴπε τις [ 529 ] κακῶς καὶ ὀνειδίσαν ; Ἄν , τε ἀληθῆ ταῦτα ἢ , ἂν τε ψευδῆ , στέφανόν σοι μέγιστον ἐπέλεξεν , ἂν πρᾶως τὴν λαβόναν ἐνέχης . Ὁ τε γὰρ συκοφαντῶν πολὺν ἡμῖν προφέρει τὸν μισθόν ( Χαῖρετε γάρ , φησίν , καὶ ἀγαλ -
Lemmas: ὡς ἐπί στέφανος τοίνυν μέγας τρέχω ὁ ὑπέρ αὐτός κίνδυνος , καί μήτε πενία μήτε νόσος μήτε ῥησία , μή συκοφαντία , μή αὐτός ὁ θάνατος νομίζω εἰμί βαρύς καί ἐπαχθής , ὅταν διά αὐτός οὗτος ὑπομένω . ἄν γάρ νικάω , ὁ μέγας διά οὗτος ἀπαντάω κερδαίνω · ὡς οὖν εἄν μή νικάω , οὐδέ ἀπό ὁ ἐναντίος καρπόω τίς χρηστός . Ἐκδπει δέ · ἐπηρεάζω σύ τις καί πολεμέω ; Οὐχὼν ἐργοπορέναι σύ παρασκευάζω , καί ἀφορμή σύ παρέχω ὁ γίγνομαι ὅμοιος ὁ Θεός . ἄν γάρ ἀγαπάω ὁ ἐπιβουλεύω , ὅμοιος εἰμί ὁ ὁ ἥλιος ἀνατέλλω ἐπί σονηρος καί ἀγαθός . ἕτερος ἀφαιρέω σύ ὁ χρῆμα ; ἄν γενναῖος ἐνέχω , ὁ εἰς πᾶς πᾶς δωρέω ὁ αὐτός λαμβάνω μισθός . καί γάρ ὁ ἀρχατῇ ὁ ὑπάρχω ὅς , φημί , μετά χαρά προσδέχομαι , γιγνώσκω ἀγαθός ἔχω θησαυρός ἐν οὐρανός , καί Μένων . εἶπον τις [ 529 ] κακῶς καί ὀνειδίζω ; ἄν , τε ἀληθής οὗτος ἢ , εἄν τε ψευδής , στέφανος σύ μέγας ἐπιλέγω , εἄν πρᾶος ὁ λαβώνω ἐνέχω . ὁ τε γάρ συκοφάντης πολύς ἐγώ προφέρω ὁ μισθός ( χαίρετε γάρ , φημί , καί ἀγαλ -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0486.1
στον λέγειν · Ἐξεστι γὰρ ἐπελθόντα τοὺς δάιλους τοῦ Ἰώδῃ ἀπαντα ταῦτα μετ' ἀκριβείας μαθεῖν . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος ἔλεγεν · Εἰ ὁ Θεὸς σπέρ ἡμῶν , τὶς καθ' ἡμῶν ; Ὡσπερ οὖν σπουδάζοντες καὶ ἀπὸ τῶν λυπουμένων κερδαίνομεν , οὕτω ῥαθυμοῦντες οὐδ' ἀπὸ τῶν ὠφελομένων ἀμείνους γινόμεθα . Τί γὰρ τὸν Ἰούδαν ὠφέλησεν , εἰπὲ μοι , ἡ τοῦ Χριστοῦ συνοῦσία ; τί δὲ τοὺς Ἰουδαίους ὁ νόμος ; τί δὲ τὸν Ἄδαμ ὁ παράδεισος ; τί δὲ τοὺς ἐν τῇ ἑρήμῃ Μωϋσῆς ; Διὰ τοῦ τούτου πάντα ἀφέντας , ἐν δεῖ σκοπεῖν μόνον , ὅπως τὰ κατ' ἑαυτοὺς οἰκονομήσωμεν καλῶς · κἂν τούτο ποιῶμεν , οὐδ' αὐτὸς ὁ διάβολος ἡμῶν περιέσται ποτε , ἀλλὰ καὶ μειζόνως ἡμᾶς ὠφελησεῖ , νῆφειν παρασκευάζων . Οὕτω γοῦν καὶ τοὺς Ἐφεσίους ὁ Παῦλος διήγειρε , τὴν ἐκείνου διηγούμενος ἀγριότητα . Ἄλλ' ἡμεῖς καθεύδομεν καὶ ῥέγγομεν καὶ ταῦτα πρὸς οὕτω πονηρὸν πολέμιον ἔχοντες . Καὶ εἰ μὲν ὧν ἐμφωλεύοντα ἔγνωμεν παρὰ τὴν κλίνην τὴν ἡμετέραν , πολλὴν ἂν ἐποιήσαμεθα σπουδὴν ὥστε αὐτὸν ἀναλεῖν · τοῦ διαβόλου δὲ ἐμφωλεύοντος ἡμῶν ταῖς ψυχαῖς , οὐδὲν ἡγοῦμεθα πᾶσχειν δεῖνον , ἀλλ' ἀναπεπτώκαμεν . Τὸ δὲ αἴτιον , ὅτι τοὺς ὀφθαλμοὺς οὐχ ὁρῶμεν αὐτὸν τοὺς τοῦ σώματος · καὶ τοῦ γοῦτο ἐχρὴν ἐρηγορήσατε μᾶλλον καὶ νῆφειν . Τὸν μὲν γὰρ αἰσθητὸν πολέμιον κἂν φυλάξαιτο τις ῥαδίως , τὸν δὲ ἀόρατον , ἂν μὴ διὰ παντὸς ὡς μεν καθωπλισμένοι , οὐ δυνήσομεθα εὐκλῶς διαφυγεῖν · καὶ a Sie mss . et Savil . , rectius vulgato ἀφέντες . Edit .
Lemmas: στον λέγω · ἔξεστι γάρ ἐπέρχομαι ὁ δαυλός ὁ ἰώδης ἅπας οὗτος μετά ἀκρίβεια μανθάνω . Ζεύς οὗτος καί ὁ Παῦλος λέγω · εἰμί ὁ θεός σπέρ ἐγώ , τις κατά ἐγώ ; ὡς οὖν σπουδάζω καί ἀπό ὁ λυπέω κερδαίνω , οὗτος ῥᾳθυμέω οὐδέ ἀπό ὁ ὠφελέω ἀγαθός γίγνομαι . τις γάρ ὁ Ἰούδας ὠφελέω , εἶπον ἐγώ , ὁ ὁ Χριστός συνουσία ; τίς δέ ὁ Ἰουδαῖος ὁ νόμος ; τίς δέ ὁ Άδαμ ὁ παράδεισος ; τίς δέ ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος Μωϋσῆς ; Ζεύς ὁ οὗτος πᾶς ἀφίημι , ἐν δεῖ σκοπέω μόνος , ὅπως ὁ κατά ἑαυτοῦ οἰκονομέω καλῶς · κἀν οὗτος ποιέω , οὐδέ αὐτός ὁ διάβολος ἐγώ περίειμι ποτός , ἀλλά καί μέγας ἐγώ ὠφελέω , νήφω παρασκευάζω . οὕτως γοῦν καί ὁ Ἐφέσιος ὁ Παῦλος διεγείρω , ὁ ἐκεῖνος διηγέομαι ἀγριότης . ἄλλος ἐγώ καθεύδω καί ῥέζω καί οὗτος πρός οὗτος πονηρός πολέμιος ἔχω . καί εἰμί μέν ὅς ἐμφωλεύω γιγνώσκω παρά ὁ κλίνη ὁ ἡμέτερος , πολύς εἄν ποιέω σπουδή ὥστε αὐτός ἀναλεῖ · ὁ διάβολος δέ ἐμφωλεύω ἐγώ ὁ Ψυχή , οὐδείς ἡγέομαι πάσχω δεῖνος , ἀλλά ἀναπίπτω . ὁ δέ αἴτιος , ὅτι ὁ ὀφθαλμός οὐ ὁράω αὐτός ὁ ὁ σῶμα · καί ὁ γούτος χρή ἐρηγορήσατε μᾶλλον καί νήφω . ὁ μέν γάρ αἰσθητός πολέμιος κἀν φυλάσσω τις ῥᾳδίως , ὁ δέ ἀόρατος , εἄν μή διά πᾶς ὡς μέν καθοπλίζω , οὖον δύναμαι ευκλαω διαφεύγω · καί a Sie mss . et Savil . , rectius vulgato ἀφίημι . Edit .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0486.2
μάλιστα , ὅτι οὐδ' ἐξ εὐθείας οὐδὲ πολεμεῖν · ἢ γὰρ ἂν ἐλθὼν ταχέως · ἀλλὰ σχήματι πολλάκις φιλίας τὸν τῆς ὠμότητος ἰὸν ἐνίησιν . Οὕτω γοῦν καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ Ἰώδῃ παρεσκεύασε , προσωπεῖον φιλοστοργίας ὑποδύσας τὴν πονηρὰν ἐκείνην εἰσενεγκεῖν συμβουλήν · οὕτω καὶ τῷ Ἄδαμ διαλεγόμενος , ὑποκρίνεται τὸ κηδεμονικὸν καὶ προστατικόν , λέγων , ὅτι Ἀποθῆσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοὶ ἢ ἄρ ἡμέρα φάνητε ἀπὸ τοῦ ξύλου . Οὕτω καὶ τὸν Ἱεράμ ἀνέπεισε προσχήματι εὐσεβείας τὴν θυγατέρα κατασφάξαι , καὶ τὴν παράνομον θυσίαν ἀνεγκεῖν . Εἰδὲς αὐτοῦ τὰς μεθοδείας ; εἰδὲς τὸν ποικίλον πόλεμον ; Φυλάττου τοίνυν , καὶ πανταχόθεν φράττου τοὺς ὀφθαλμοὺς τοὺς πνευματικούς , καὶ καταμάθαινε τὰς ἐκείνου μηχανὰς μετὰ ἀκριβείας , ἵνα καὶ ἀνάλωτος ἦς καὶ ἔλῃς αὐτὸν εὐκλῶς · ἐπεὶ καὶ Παῦλος οὕτως αὐτοῦ περιεγένετο , ταῦτα μετὰ ἀκριβείας καταμαθών · διὸ καὶ ἔλεγεν · Οὐ γὰρ αὐτοῦ τὰ νοήματα ἀγνοοῦμεν . Καὶ ἡμεῖς τοίνυν καὶ μαθεῖν καὶ φυγεῖν τὰς ἐπιβολὰς αὐτοῦ σπουδάσωμεν , ἵνα τὴν κατ' αὐτοῦ νίκην ἀρρώμεθα , καὶ κατὰ τὴν παρόντα βίον , καὶ κατὰ τὸν [ 550 ] μέλλοντα ἀνακληθῶμεν αἰῶνα , καὶ τῶν ἀκηράτων ἐπιτύχωμεν ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ' οὗ τῷ Πατρὶ , ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . b Mss . , τῷ Ἰώδ .
Lemmas: μάλιστα , ὅτι οὐδέ ἐκ εὐθύς οὐδέ πολεμέω · ἢ γάρ εἄν ἔρχομαι ταχέως · ἀλλά σχῆμα πολλάκις φίλιος ὁ ὁ ὠμότης ἰός ἐνίημι . οὕτως γοῦν καί ὁ γυνή ὁ ἰώδης παρασκευάζω , προσωπεῖον φιλοστοργία ὑποδύω ὁ πονηρός ἐκεῖνος εἰσφέρω συμβουλή · οὗτος καί ὁ Άδαμ διαλέγω , ὑποκρίνομαι ὁ κηδεμονικός καί προστατικός , λέγω , ὅτι ἀποτίθημι σύ ὁ ὀφθαλμός ἢ ἄρα ἡμέρα φαίνω ἀπό ὁ ξύλον . οὕτως καί ὁ Ἱεράμ ἀναπείθω πρόσχημα εὐσέβεια ὁ θυγάτηρ κατασφάζω , καί ὁ παράνομος θυσία φέρω . ἀνάκλεις αὐτός ὁ μεθοδεία ; ἀνάκλεις ὁ ποικίλος πόλεμος ; φυλάσσω τοίνυν , καί πανταχόθεν φράττω ὁ ὀφθαλμός ὁ πνευματικός , καί καταμανθάνω ὁ ἐκεῖνος μηχανή μετά ἀκρίβεια , ἵνα καί ἀνάλωτος εἰμί καί αἱρέω αὐτός ευκλαω · ἐπεί καί Παῦλος οὕτως αὐτός περιγίγνομαι , οὗτος μετά ἀκρίβεια καταμανθάνω · διό καί λέγω · οὖον γάρ αὐτός ὁ νόημα ἀγνοέω . καί ἐγώ τοίνυν καί μανθάνω καί φεύγω ὁ ἐπιβολή αὐτός σπουδάζω , ἵνα ὁ κατά αὐτός Νίκη ἀρόω , καί κατά ὁ πάρειμι βίος , καί κατά ὁ [ 550 ] μέλλω ἀνακαλέω αἰών , καί ὁ ἀκήρατος ἐπιτυγχάνω ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ , ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . b Mss . , ὁ Ἰώδης .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0486.3
ΟΜΙΛΙΑ ΙΑ' .
Lemmas: Ὁμιλία ἰά .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0486.4
Εἰ γὰρ σύμφυτοι γεγόναμεν τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ , ἀλλὰ καὶ τῆς ἀναστάσεως ἐσόμεθα .
Lemmas: εἰμί γάρ σύμφυτος γίγνομαι ὁ ὁμοίωμα ὁ θάνατος αὐτός , ἀλλά καί ὁ ἀνάστασις εἰμί .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0487.2
β’ . Εἰ τοίνυν ἀπέθανεν ἐν τῷ βαπτίσματι , μὲν νεκρός · καὶ γὰρ ἕκαστος ἀποθανών , οὐκέτι ἁμαρτάνειν δύναται · ἄν · εἰ δὲ ἁμαρτάνεις , λυμαίνῃ τὸν Θεὸν τῇ δωρεᾷ . Ἄπατήσας τοίνυν τοσαύτην ἡμᾶς φιλοσοφίαν , καὶ τὸν στέφανον ταχέως ἐπήγαγε , λέγων · Εἰ δὲ ἀπεθάνομεν σὺν Χριστῷ . Καίτοι καὶ τοῦτο πρὸ τοῦ στεφάνου μέγιστος στέφανος , τὸ κοινωνῆσαι τῷ Δεσπότῃ · πλὴν ἀλλὰ καὶ ἕτερον δίδωμί σοι , φησίν , [ 352 ] ἐπαθλον . Ποῖον δὲ τοῦτο ; Τὴν αἰώνιον ζωὴν . Πιστεύομεν γάρ , φησίν , ὅτι καὶ συζήσομεν αὐτῷ . Καὶ πῶθεν τοῦτο δήλον ; Εἰδότες , ὅτι Χριστὸς ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν , οὐκέτι ἀποθνῄσκει . Καὶ σκόπει πάλιν αὐτοῦ τὴν φιλοτιμίαν , καὶ πῶς ἀπὸ τῶν ἐναντίων αὐτὸ κατασκευάζει . Ἐπειδὴ γὰρ εἰκὸς ἦν τινὰς θορυβεῖσθαι διὰ τὸν σταυρὸν καὶ τὸν θάνατον , δείκνυσιν ὅτι δι’ αὐτὸ μὲν οὐν τοῦτο χρή θαρρεῖν λοιπόν . Μὴ γάρ , ἐπειδὴ ἅπαξ ἀπέθανεν , φησί , νομίσῃς αὐτὸν θνητὸν εἶναι · καὶ γὰρ διὰ τοῦτο αὐτὸ ἀθάνατος μένει · Ὁ γὰρ θάνατος ὁ θάνατος αὐτοῦ γέγονε · καὶ ἐπειδὴ ἀπέθανεν , καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἀποθνῄσκει · καὶ γὰρ ἐκεῖνον τὸν θάνατον Τῇ ἁμαρτίᾳ ἀπέθανεν . Τί ἐστι , Τῇ ἁμαρτίᾳ ; Τοῦτέστιν , οὐδὲ ἐκεῖνον ὑπεῦθυνος ἦν , ἀλλὰ διὰ τὴν ἁμαρτίαν τὴν ἡμετέραν . Ἴνα γὰρ αὐτὴν ἀνελῇ , καὶ ἐκκόψῃ τὰ νεῦρα αὐτῆς καὶ τὴν δύναμιν ἅπασαν , διὰ τοῦτο ἀπέθανεν . Εἶδες πῶς ἐφόβησεν ; Εἰ γὰρ οὐκ ἀποθνῄσκει δεύτερον , οὐδὲ λουτρὸν ἔστι δεύτερον · εἰ δὲ λουτρὸν οὐκ ἔστι · δεύτερον , μηδὲ οὐ πρὸς ἁμαρτίαν ἐπ·ρρέπτος ἔχει . Ταῦτα γὰρ πάντα λέγει , πρὸς ἐκεῖνο ἰστάμενος τὸ , Ποιήσωμεν τὰ κακά , ἵνα ἐλθῇ τὰ ἀγαθά ,
Lemmas: βε . εἰμί τοίνυν ἀποθνῄσκω ἐν ὁ βάπτισμα , μέν νεκρός · καί γάρ ἕκαστος ἀποθνῄσκω , οὐκέτι ἁμαρτάνω δύναμαι · ἄν · εἰμί δέ ἁμαρτάνω , λυμαίνομαι ὁ θεός ὁ δωρεά . ἀπατάω τοίνυν τοσοῦτος ἐγώ φιλοσοφία , καί ὁ στέφανος ταχέως ἐπάγω , λέγω · εἰμί δέ ἀποθνῄσκω σύν Χριστός . καίτοι καί οὗτος πρό ὁ στέφανος μέγας στέφανος , ὁ κοινωνέω ὁ δεσπότης · πλήν ἀλλά καί ἕτερος δίδωμι σύ , φημί , [ 352 ] ἔπαθλον . Ποῖον δέ οὗτος ; ὁ αἰώνιος ζωή . πιστεύω γάρ , φημί , ὅτι καί συζάω αὐτός . καί πίνω οὗτος δῆλος ; οἶδα , ὅτι Χριστός ἐγείρω ἐκ νεκρός , οὐκέτι ἀποθνῄσκω . καί σκοπέω πάλιν αὐτός ὁ φιλοτιμία , καί πῶς ἀπό ὁ ἐναντίος αὐτός κατασκευάζω . ἐπεί γάρ εἰκός εἰμί τις θορυβέω διά ὁ σταυρός καί ὁ θάνατος , δείκνυμι ὅτι διά αὐτός μέν ὀν οὗτος χρή θαρσέω λοιπός . μή γάρ , ἐπεί ἅπαξ ἀποθνῄσκω , φημί , νομίζω αὐτός θνητός εἰμί · καί γάρ διά οὗτος αὐτός ἀθάνατος μένω · ὁ γάρ θάνατος ὁ θάνατος αὐτός γίγνομαι · καί ἐπεί ἀποθνῄσκω , καί διά οὗτος οὐ ἀποθνῄσκω · καί γάρ ἐκεῖνος ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω . τις εἰμί , ὁ ἁμαρτία ; τουτέστιν , οὐδέ ἐκεῖνος ὑπεύθυνος εἰμί , ἀλλά διά ὁ ἁμαρτία ὁ ἡμέτερος . ἵνα γάρ αὐτός ἀναιρέω , καί ἐκκόπτω ὁ νεῦρον αὐτός καί ὁ δύναμις ἅπας , διά οὗτος ἀποθνῄσκω . εἶδον πῶς φοβέω ; εἰμί γάρ οὐ ἀποθνῄσκω δύο , οὐδέ λουτρόν εἰμί δύο · εἰμί δέ λουτρόν οὐ εἰμί · δύο , μηδέ οὖον πρός ἁμαρτία ἐπ·ρρέπτος ἔχω . οὗτος γάρ πᾶς λέγω , πρός ἐκεῖνος ἰστάμενος ὁ , ποιέω ὁ κακός , ἵνα ἔρχομαι ὁ ἀγαθός ,