joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0655.1
παραμυθιαν . " Αν τε γὰρ δίκαιος ἦς , καὶ πᾶσχεις δεινὰ , ἀκήνησέ λέγοντος , ὅτι " Ἐνεκεν σοῦ θανατωθῆμεθα διηνεκῆ ἡμέραν , ἐλοηθῆμεν ὡς πρόβατα θανάτου . Ταῦτα πάντα ἤλθεν ἐφ' ἡμᾶς , καὶ οὐκ ἐπελαθόμεθά σου . Κἂν ἐπάρῃ σε τὰ κατορθώματα , ἀκούσῃ λέγοντος · Μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου , οὐ γὰρ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν · καὶ εὐθὺς ταπεινωθήσῃ . Κἂν ἀμαρτωλὸς ἦς , καὶ ἀπεγνωκὼς ἑαυτοῦ , ἀκούσῃ συνεχῶς ἐπαιδοντος · Σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσῃτε , μὴ σκληρύνετε τὰς καρδίας ὑμῶν , ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ · καὶ ἀναστήσῃ ταχέως . Κἂν διὰτῃμα ἔχῃς ἐπὶ τῆς κεφαλῆς , καὶ μέγα φρονῇς , μαθήσῃ ὅτι οὐ σώζεται βασιλεύς διὰ πολλὴν δύναμιν , καὶ γίγας οὐ σωθήσεται ἐν πλῆθει ἰσχύος αὐτοῦ · καὶ δυνήσῃ μετριάζειν . " Ἐν πλούσῳ ἦς καὶ ἐπιδοξος , πάλιν ἀκούσῃ ψάλλοντος · Οὐαὶ οἱ πεποιθότες ἐπὶ τῇ δυνάμει αὐτῶν , καὶ ἐπὶ τῇ πλῆθει τοῦ κλῆτον αὐτῶν καυχώμενοι · καὶ , ὅτι " Ἀνθρωποί , ὧσεὶ χόρτος αἱ ἡμέραι αὐτοῦ , ὡσεὶ ἄνθος τοῦ ἀγροῦ , οὕτως ἐξανθήσει · καὶ , Οὐ συγκαταθήσεται ἡ δόξα αὐτοῦ ὀπίσω αὐτοῦ · καὶ οὐδὲν ἠγήσῃ μέγα εἶναι τῶν ἐπὶ τῆς γῆς . Τὸ γὰρ πάντων λαμπρότερον , ἡ δόξα καὶ ἡ δυναστεία , ὅταν οὕτως εὐτάκτῃς ἦ , τί ἔσχεον δεῖον ἂν εἴη λόγου τινὸς ἐπὶ τῆς γῆς ; " Αλλ' ἐν ἀθυμίᾳ κατέστης ; " Ἀκούσον αὐτοῦ λέγοντος , " Ἦνα τί πεπλήγως εἶ , ἡ ψυχή μου , καὶ ἵνα τί συνταραχσαίς με ; " Ἐλπίσατε ἐπὶ [ 729 ] τὸν Θεόν , ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ . " Αλλ' ὁρᾷς εὐδοκιμοῦντας παρ' ἀξίαν ; Εἶπε , Μὴ παρακαλῶν ἐν ποτηρευμένοις , ὅτι ὧσεὶ χόρτος ἐφανδρεύσεται , καὶ ὧσεὶ λάχανα χλόης ταχὺ ἀποσευτοῦνται . Ὀρᾷς καὶ δικαίους καὶ ἀμαρτωλοὺς κολαζομένους ; " Ἀκούσον ὅτι οὐχ ἡ αὐτὴ αἰτία · Πολλοὶ γάρ , φησίν , αὶ μάστιγες τοῦ ἀμαρτωλοῦ . " Ἐπὶ-δὲ τῶν δικαίων οὐχ εἶπεν , Αἱ μάστιγες , ἀλλὰ , Πολλαὶ αἱ θλίψεις τῶν δικαίων , καὶ ἐκ πασῶν αὐτῶν ῥύσεται αὐτοὺς ὁ Κύριος · καὶ πάλιν , Θάνατος ἀμαρτωλῶν χαριρός · καὶ , Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τῶν ἁγίων · αὐτοῦ . Ταῦτα λέγε συνεχῶς , ἐντεῦθεν παλδεῖσθαι · τούτων γὰρ ἕκαστον τῶν ῥημάτων πλῆθος ἄγαν ἐχει νοημάτων . " Ἡμεῖς μὲν γὰρ ἀπλῶς αὐτὰ προφέρομεν · εἰ δὲ βουληθεῖτε μετὰ ἀκριβείας διερευνᾶσθαι τὰ εἰρημένα , πολὺν ἔχεσθε τὸν πλοῦτον . " Αλλὰ τίνος καὶ ἐκ τῶν εἰρημένων δυνατὸν παραθεῖναι τῶν ἐπικειμένων παθῶν ; ὅταν γὰρ μὴ τι φροντίζῃ ἐὰ , μήτε λυπεῖσθαι καὶ ἀθυμεῖν ἀπαρῇ , μήτε ἡγεῖσθαι τι πλούτον μήτε θλίψιν μήτε πένθος , μηδὲ αὐτὴν τὴν ζωὴν νομίζειν τι εἶναι , πάντων ἐς ἀπαλλάττει τῶν παθῶν . Ὑπὲρ δὲ τούτων εὐχαριστήσωμεν τῷ Θεῷ , καὶ τὸν θησαυρὸν μεταχειριζώμεθα , " Ἵνα διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως τῶν Γραφῶν τὴν ἀλλοιὰν ἔχωμεν , καὶ τῶν μελλόντων ἀπολαύσωμεν ἀγαθῶν · ὧν γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ , καὶ τὰ ἐξῆς .
Lemmas: παραμυθία . " Αν τε γάρ δίκαιος εἰμί , καί πάσχω δεινός , ἀκήνησέ λέγω , ὅτι " ἕνεκα σύ θανατόω διηνεκής ἡμέρα , λούω ὡς πρόβατον θάνατος . οὗτος πᾶς ἔρχομαι ἐπί ἐγώ , καί οὐ ἐπιλανθάνομαι σύ . κἀν ἐπαίρω σύ ὁ κατόρθωμα , ἀκούω λέγω · μή εἰσέρχομαι εἰς κρίσις μετά ὁ δοῦλος σύ , οὖον γάρ δικαιόω ἐνώπιον σύ πᾶς ζῶ · καί εὐθύς ταπεινόω . κἀν ἁμαρτωλός εἰμί , καί γιγνώσκω ἑαυτοῦ , ἀκούω συνεχῶς επαιδιδωμι · σήμερον ἐάν ὁ φωνή αὐτός ἀκούω , μή σκληραίνω ὁ Καρδία σύ , ὡς ἐν ὁ παραπικρασμός · καί ἀνίστημι ταχέως . κἀν διὰτῃμα ἔχω ἐπί ὁ κεφαλή , καί μέγας φρονέω , μανθάνω ὅτι οὖον σῴζω βασιλεύς διά πολύς δύναμις , καί Γίγας οὖον σῴζω ἐν πλῆθος ἰσχύς αὐτός · καί δύναμαι μετριάζω . " ἐν πλούσος εἰμί καί ἐπίδοξος , πάλιν ἀκούω ψάλλω · οὐαί ὁ πείθω ἐπί ὁ δύναμις αὐτός , καί ἐπί ὁ πλῆθος ὁ καλέω αὐτός καυχάομαι · καί , ὅτι " Ἄνθρωπος , ὡσεί χόρτος ὁ ἡμέρα αὐτός , ὡσεί ἄνθος ὁ ἀγρός , οὕτως ἐξάνθησις · καί , οὖον συγκατατίθημι ὁ δόξα αὐτός ὀπίσω αὐτός · καί οὐδείς ἡγέομαι μέγας εἰμί ὁ ἐπί ὁ γῆ . ὁ γάρ πᾶς λαμπρός , ὁ δόξα καί ὁ δυναστεία , ὅταν οὕτως εὐτακτέω εἰμί , τίς ἔχω δείδω εἄν εἰμί λόγος τις ἐπί ὁ γῆ ; " ἀλλά ἐν ἀθυμία καθίστημι ; " ἀκούω αὐτός λέγω , " ἀπτήν τίς πλήσσω εἰμί , ὁ ψυχή ἐγώ , καί ἵνα τίς συνταραχή ἐγώ ; " ἐλπίζω ἐπί [ 729 ] ὁ Θεός , ὅτι ἐξομολογέω αὐτός . " ἀλλά ὁράω εὐδοκιμέω παρά ἄξιος ; εἶπον , μή παρακαλέω ἐν ποτηρευμενω , ὅτι ὡσεί χόρτος εφανδρευσετα , καί ὡσεί λάχανον χλόη ταχύς αποσευτεω . ὁράω καί Δίκαιος καί ἁμαρτωλός κολάζω ; " ἀκούω ὅτι οὐ ὁ αὐτός αἰτία · πολλός γάρ , φημί , ὅς μάστιξ ὁ ἁμαρτωλός . " Ἐπὶ-δὲ ὁ Δίκαιος οὐ εἶπον , ὁ μάστιξ , ἀλλά , πολλή ὁ θλῖψις ὁ Δίκαιος , καί ἐκ πᾶς αὐτός ῥύομαι αὐτός ὁ Κύριος · καί πάλιν , Θάνατος ἁμαρτωλός χαριρός · καί , Τίμιος ἐναντίος κύριος ὁ θάνατος ὁ ἅγιος · αὐτός . οὗτος λέγω συνεχῶς , ἐντεῦθεν παλδειεπομαι · οὗτος γάρ ἕκαστος ὁ ῥῆμα πλῆθος ἄγαν ἔχω νόημα . " ἐγώ μέν γάρ ἀπλόος αὐτός προφέρω · εἰμί δέ βούλομαι μετά ἀκρίβεια διερευνάω ὁ εἴρω , πολύς ἔχω ὁ πλοῦτος . " αλλά τίς καί ἐκ ὁ εἴρω δυνατός παρατίθημι ὁ ἐπίκειμαι πάθος ; ὅταν γάρ μή τίς φροντίζω ἔα , μήτε λυπέω καί ἀθυμέω ἀπαίρω , μήτε ἡγέομαι τίς πλοῦτος μήτε θλῖψις μήτε πένθος , μηδέ αὐτός ὁ ζωή νομίζω τίς εἰμί , πᾶς εἰς ἀπαλλάσσω ὁ πάθος . ὑπέρ δέ οὗτος εὐχαριστέω ὁ Θεός , καί ὁ θησαυρός μεταχειρίζω , " ἵνα διά ὁ ὑπομονή καί ὁ παράκλησις ὁ Γραφής ὁ ἀλλοῖος ἔχω , καί ὁ μέλλω ἀπολαύω ἀγαθός · ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία , καί ὁ ἑξῆς .