joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0599.2
τῶν ἐξωθεν ἐπιτριμμάτων τε καὶ σχημάτων , τῶν ὅμοι τε φαινομένων καὶ ἀπολλυμένων · καὶ γὰρ ἀπαντα ταῦτα , πρὶν ἢ φανῇ , λύεται e . Ἄν τούτων τὸ σχῆμα βίψῃς , ταχέως ἐπὶ τὴν μορφὴν ἥξεις . Οὐδὲν γὰρ τῆς κακίας ἀδυενέστερον , οὐδὲν οὕτω παλαιούσης βραδύως . Εἰτα ἐπεὶδ' ἄνθρώπους ὅντας εἰχὲς καθ' ἑκάστην ἀμαρτάνειν τὴν ἡμέραν , παραμυθεῖται τὸν ἀκροατὴν λέγων , ὅτι Καθ' ἑκάστην ἀνακαινίωμεν αὐτούς . Ὅπερ ἐπὶ τῶν οἰκίων ποιῶμεν , παλαιουμένας αὐτὰς ἀεὶ διορθοῦντες , τοῦτο καὶ ἐπὶ σαυτοῦ ποιεῖ . 'Ἡμαρτὲς σήμερον ; ἐπαιλάσωσά σου τὴν ψυχήν ; Μὴ ἀπογνῶς μηδὲ ἀναπέση , ἀλλ' ἀνακαινίσον αὐτὴν μετάνοιᾳ καὶ δάκρυσιν καὶ ἱδρομολογίᾳ καὶ τῇ τῶν ἀγαθῶν ἐργασίᾳ · καὶ μηδὲν τοῦτο διαλέξη ποιοῦν . Καὶ πῶς δυνησόμεθα τοῦτο ποιεῖν ; Εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμῖν τὰ διαφέροντα , τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον . Ἡ τοῦτο φησίν , Ἀνανεώθητε ἵνα μάθητε τὰ συμφέροντα καὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ · ἢ δτι Οὕτω δύνασθε ἀνανεωθῆναι , ἐὰν μάθητε τὰ συμφέροντα , καὶ τί ποτε βούλεται ὁ Θεός . Ἄν γὰρ ἴδῃς τούτω , καὶ τῶν πραγματικῶν μάθῃς διαγιγνώσκειν τὰς φύσεις , ἐπελάθοι τῇ ὀδῷ τῆς κατ' ἀρετὴν ἀπάσης . Καὶ τὶς ἀρετὴ τὸ συμφέροντα , φησίν , καὶ τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ; Οἱ πρὸς τὰ παρόντα ἐπισοιμένοι πράγματα , οἱ πλούσιον ζηλωτὸν εἶναι νομίζοντες , καὶ πεινῶν ἐξευτελίζοντες , οἱ δυσαναστάς διώκοντες , οἱ πρὸς τὴν δόξαν τὴν ἐξωθεν κεχηνότες , οἱ μεγάλοις ἑαυτοὺς εἶναι νομίζοντες , ὅταν οἰκίας λαμπρὰς ἔχῃ , καὶ τάφους πολυτελεῖς πρίωνται , καὶ ἀνδραπόδων ἄγριας ἔχωσι , καὶ πολὺν πονούχων περιφέρωνται ἑαυτῶν . Οὗτοι καὶ τὰ συμφέροντα αὐτοῖς καὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἀγοῦσι · καὶ γὰρ ἀμφότερα ταῦτα ἐν τῷ ἐστίν . γ' . Τὰ τε γὰρ συμφέροντα ἡμῖν ὁ Θεὸς βούλεται · καὶ ἡ βούλεται ὁ Θεός , ταῦτα καὶ συμφέροντα ἡμῖν . Τίνα οὖν ἐστιν , ἄπερ ὁ Θεὸς βούλεται ; Ἐν πεινᾷ ζῆν , ἐν ταπεινοφροσύνῃ , ἐν ὑπερβολῇ δόξης , ἐν ἐγκρατείᾳ , οὐχ ἐν τρυφῇ , ἐν ἡλίκῃ , οὐχ ἐν ἀνέσει , ἐν τῇ πνέσει , οὐχ ἐν τῇ διαχείσει καὶ γελῶν , ἐν τοῖς ἄλλοις οἷς ἐνομοθέτησεν ἅπαντι . Ἄλλ' οἱ πολλοὶ ταῦτα καὶ ὀλιγίζονται , τοσοῦτον ἀπέχουσι νομίζειν εἶναι τὰ συμφέροντα , καὶ Θεοῦ θελήματα . Διὰ τοῦτο οὐδὲ ἐγγύς ποτε τῶν ὑπὲρ τῆς ἀρετῆς ἐλθεῖν δυνησονται πόνων . Οἱ γὰρ μηδὲ αὐτὸ τοῦτο e , ὅ τι ποτὲ ἐστιν ἀρετὴ εἰδότες , ἀλλὰ τὴν κακίαν ἀντὶ ταύτης θαυμάζοντες , καὶ τὴν πόρνην ἀντὶ τῆς σώφρονος γυναικός ἑαυτοῖς συγκατακλειόντες , πότε δυνησονται ἀποσπᾶσθαι τοῦ παρόντος αἰῶνος ; Διὸ χρή πρὸ τῶν ἄλλων ἀπάντων τὴν κρίσιν ἡμῖν εἶναι τῶν πραγμάτων διπρόσωμων · κἂν μὴ μετιώμεν ἀρετὴν , ἐπακινὴν ἀρετὴν · κἂν μὴ φύγμεν κακίαν , κακίσειν πονηρίαν , ἵνα τέως τὰς [ 660 ] ψυχὰς δεδεκάτους ἔχωμεν . Οὕτω γὰρ ὁδὸν προβαλούμεθα , καὶ τῶν ἔργων ἐμπλαθεῖσα δυνησόμεθα . Διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς κελεύει ἀνανεωθῆναι , Εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς , τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ . Ἐνταῦθα δὲ μοι καὶ Ἰουδαίων καθάπτεισθαι δοκεῖ , τῶν ἔχουσιν τοῦ νόμου . Θέλημα μὲν γὰρ ἦν τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ παλαιὰ πολιτεία · ἀλλ' οὐ προσηκόντων , ἀλλὰ διὰ τὴν ἐκεῖνον ἀδυναμίαν συγχωρηθῆν · τὸ δὲ τέλειον καὶ εὐάρεστον , ἡ καινὴ πολιτεία . Καὶ γὰρ λογικὴν ὅτε ἔκαλεσεν λατρείαν , πρὸς ἐκεῖνιν ἀντιδιαστέλλων αὐτὴν οὕτως ὀνόμασεν . Λέγω γὰρ διὰ τῆς χάριτος τῆς δοθείσης μοι ,
Lemmas: ὁ ἐξωθεν ἐπίτριμμα τε καί σχῆμα , ὁ ὅμοιος τε φαίνω καί ἀπόλλυμι · καί γάρ ἅπας οὗτος , πρίν ἢ φαίνω , λύω e . ἄν οὗτος ὁ σχῆμα βίψῃς , ταχέως ἐπί ὁ μορφή ἥκω . οὐδείς γάρ ὁ κακία ἀδυενέστερον , οὐδείς οὗτος παλαιόω βραδύως . εἶτα ἐπειδή ἄνθρωπος εἰμί ἔχω κατά ἕκαστος ἁμαρτάνω ὁ ἡμέρα , παραμυθέομαι ὁ ἀκροατής λέγω , ὅτι κατά ἕκαστος ἀνακαινόω αὐτός . ὅπερ ἐπί ὁ οἰκίον ποιέω , παλαιόω αὐτός ἀεί διορθόω , οὗτος καί ἐπί σεαυτοῦ ποιέω . 'Ἡμαρτὲς σήμερον ; ἐπαιλάσωσά σύ ὁ Ψυχή ; μή ἀπογιγνώσκω μηδέ ἀναπίπτω , ἀλλά ἀνακαινίζω αὐτός μετάνοια καί δάκρυ καί ιδρομολογιος καί ὁ ὁ ἀγαθός ἐργασία · καί μηδείς οὗτος διαλέγω ποιέω . καί πῶς δύναμαι οὗτος ποιέω ; εἰς ὁ δοκιμάζω σύ ὁ διαφέρω , τίς ὁ θέλημα ὁ Θεός ὁ ἀγαθός καί Εὐάρεστον καί τέλειος . ὁ οὗτος φημί , ανανεώνω ἵνα μανθάνω ὁ συμφέρω καί ὁ θέλημα ὁ Θεός · ἢ δ οὕτως δύναμαι ἀνανεόομαι , ἐάν μανθάνω ὁ συμφέρω , καί τίς ποτός βούλομαι ὁ Θεός . ἄν γάρ ὁράω οὗτος , καί ὁ πραγματικός μανθάνω διαγιγνώσκω ὁ φύσις , πελάθω ὁ οὐδός ὁ κατά ἀρετή ἀπασάω . καί τις ἀρετή ὁ συμφέρω , φημί , καί τίς ὁ θέλημα ὁ Θεός ; ὁ πρός ὁ πάρειμι επισοιμενω πρᾶγμα , ὁ πλούσιος ζηλωτός εἰμί νομίζω , καί πεινάω ἐξευτελίζω , ὁ δυσαναστάς διώκω , ὁ πρός ὁ δόξα ὁ ἐξωθεν χάσκω , ὁ μέγας ἑαυτοῦ εἰμί νομίζω , ὅταν οἰκίον λαμπρός ἔχω , καί τάφος πολυτελής ὠνέομαι , καί ἀνδράποδον άγριος ἔχω , καί πολύς πονουχοω περιφέρω ἑαυτοῦ . οὗτος καί ὁ συμφέρω αὐτός καί ὁ θέλημα ὁ Θεός ἄγω · καί γάρ ἀμφότερος οὗτος ἐν ὁ εἰμί . γε . ὁ τε γάρ συμφέρω ἐγώ ὁ θεός βούλομαι · καί ὁ βούλομαι ὁ Θεός , οὗτος καί συμφέρω ἐγώ . τίς οὖν εἰμί , Ἄπερ ὁ θεός βούλομαι ; ἐν πεινάω ζῶ , ἐν ταπεινοφροσύνη , ἐν ὑπερβολή δόξα , ἐν ἐγκράτεια , οὐ ἐν τρυφή , ἐν ἡλίκος , οὐ ἐν ἄνεσις , ἐν ὁ πνέω , οὐ ἐν ὁ διαχέω καί γελάω , ἐν ὁ ἄλλος ὅς νομοθετέω ἅπας . ἄλλος ὁ πολύς οὗτος καί ολιγιζοντ , τοσοῦτος ἀπέχω νομίζω εἰμί ὁ συμφέρω , καί Θεός θέλημα . Ζεύς οὗτος οὐδέ ἐγγύς ποτός ὁ ὑπέρ ὁ ἀρετή ἔρχομαι δύναμαι πόνος . ὁ γάρ μηδέ αὐτός οὗτος e , ὅς τίς ποτέ εἰμί ἀρετή οἶδα , ἀλλά ὁ κακία ἀντί οὗτος θαυμάζω , καί ὁ πόρνη ἀντί ὁ σώφρων γυνή ἑαυτοῦ συγκατακλείω , πότε δύναμαι ἀποσπάω ὁ πάρειμι αἰών ; Διὸ χρή πρό ὁ ἄλλος ἀπαντάω ὁ κρίσις ἐγώ εἰμί ὁ πρᾶγμα διπροσωμος · κἀν μή μέτειμι ἀρετή , επακινη ἀρετή · κἀν μή φεύγω κακία , κακίζω πονηρία , ἵνα τέως ὁ [ 660 ] ψυχή δέκατος ἔχω . οὕτως γάρ ὁδός προβάλλω , καί ὁ ἔργον ἐμπίμπλημι δύναμαι . Ζεύς οὗτος καί αὐτός κελεύω ἀνανεόομαι , εἰς ὁ δοκιμάζω σύ , τίς ὁ θέλημα ὁ Θεός . ἐνταῦθα δέ ἐγώ καί Ἰουδαῖος καθάπτω δοκέω , ὁ ἔχω ὁ νόμος . θέλημα μέν γάρ εἰμί ὁ Θεός καί ὁ παλαιός πολιτεία · ἀλλά οὖον προσήκω , ἀλλά διά ὁ ἐκεῖνος ἀδυναμία συγχωρέω · ὁ δέ τέλειος καί Εὐάρεστον , ὁ καινός πολιτεία . καί γάρ λογικός ὅτε καλέω λατρεία , πρός ἐκεῖνος ἀντιδιαστέλλω αὐτός οὕτως ονομάζω . λέγω γάρ διά ὁ χάρις ὁ δίδωμι ἐγώ ,