joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0487.3
καὶ τὸ , Ἐπιμενοῦμεν τῇ ἁμαρτίᾳ , ἵνα ἡ χάρις πλεονάσῃ . Πρόρριψον τοίνυν τὴν τοιαύτην ὑπόληψιν · ἅπαντα ταῦτα τίθησι . Ὁ δὲ ξὴ , τῷ Θεῷ ξὴ , φησί · τοῦτἐστιν ἀκαταλύτως , ὡς μηκέτι κρατεῖσθαι ὑπὸ τοῦ θανάτου . Εἰ γὰρ καὶ τὸν πρότερον θάνατον οὐχ ὑπεῦθυν ὢν ἀπέθανεν , ἀλλὰ διὰ τὴν ἑτέρων ἁμαρτίαν · πολλῷ μᾶλλον νῦν οὐκ ἀποθνήσκει , καταλύσας αὐτήν . Ὁ καὶ ἐν τῇ πρὸς Ἑβραίους λέγει · Ἄπαξ γάρ , φησίν , ἐλ συντελεῖς τῶν αἰώνων εἰς ἀθέτησιν ἁμαρτίας διὰ τῆς θυσίας αὐτοῦ πεφανέρωται . Καὶ καθὼς ἀπόκειται τοῖς ἀνθρώποις ἅπαξ ἀποθανεῖν , οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς ἅπαξ προσενεχθεὶς εἰς τὸ πολλῶν ἀνεγκεῖν ἁμαρτίας , ἐκ δευτέρου χωρὶς ἁμαρτίας , φήσεται · τοῖς αὐτὸν ἀπελχομένοις εἰς σωτηρίαν . Δείκνυσιν δὲ καὶ τῆς κατὰ Θεὸν ζωῆς τὴν ἰσχὺν , καὶ τῆς ἁμαρτίας τὴν δύναμιν · τῆς μὲν κατὰ Θεὸν ζωῆς , ὅτι οὐκέτι ἀποθνήσκει · τῆς δὲ ἁμαρτίας , ὅτι εἰ τὸν ἀναμάρτητον αὐτὴ παρεσκεύασεν ἀποθανεῖν , τοὺς ὑπευθύνους δυνάμεως πῶς οὐκ ἀπολεῖ ; Εἶτα , ἐπειδὴ περὶ τοῦ αὐτοῦ ζωῆς διελέχθη , ἵνα μὴ λέγῃ τις , Τί οὖν πρὸς ἡμᾶς τὸ εἰρημένον ; ἐπήγαγε · Οὕτω καὶ ὑμεῖς λογίζεσθε ἑαυτούς , φησί , νεκρούς μὲν εἶναι τῇ ἁμαρτίᾳ , ζῶντας δὲ τῷ Θεῷ . Καλῶς εἶπε , Λογίζεσθε , ἐπειδὴ ἴδει παραστήσων τὸ λεγόμενον οὐκ οὐκ ἔστι . Καὶ τί λογίζεσθε , φησί ; Νεκρούς μὲν εἶναι τῇ ἁμαρτίᾳ , ζῶντας δὲ τῷ Θεῷ , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν · ὁ γὰρ οὕτω τὴν ψυχὴν ἐπληρώσατο ἀρετῆς , αὐτὸν ἔχων σύμμαχον τὸν Ἰησοῦν · τοῦτο γὰρ ἐστιν , Ἐν Χριστῷ . Εἰ γὰρ νεκρούς ὄντας ἀνέστησε , πολλῷ μᾶλλον ζῶντας κατασχεῖν δυνήσεται . Μὴ οὖν βασιλευέτω ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ [ 353 ] θνητῷ ὑμῶν σώματι , εἰς τὸ ὑπακούειν αὐτῇ ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτοῦ . Οὐκ εἶπε , Μὴ οὖν ζήτω ἡ σάρξ , μηδὲ ἐνεργεῖτω , ἀλλ’ Ἡ ἁμαρτία μὴ βασιλευέτω · οὐ γὰρ τὴν φύσιν ἤθελεν ἀνελεῖν , ἀλλὰ τὴν προαίρεσιν διορθῶσαι . Εἶτα δείκνυσιν , ὅτι οὐ βίᾳ καὶ ἀνάγκῃ κατεχόμεθα ὑπὸ τῆς πονηρίας , ἀλλ’ ἑκόντες , οὐκ εἶπε , Μὴ τυραννεῖτω , ὅπερ ἀνάγκης ἦν , ἀλλὰ , Μὴ βασιλευέτω . Καὶ γὰρ ἄτοπον εἶς βασιλείαν ἀγνοῦμενος τῶν οὐρανῶν , βασιλῖδα τὴν ἁμαρτίαν ἔχειν , καὶ καλουμένου · συμβασιλεύειν τῷ Χριστῷ , αἰρεῖσθαι γενοῦσθαι τῆς ἁμαρτίας αἰχμάλωτος · ὡσπερ ἂν εἰ τις τὸ διάδημα βίᾳ ἀπὸ τῆς κεφαλῆς , δαιμονιώσῃ γυναικὶ καὶ προσαιτούσῃ καὶ ῥάκτια περιβεβλημένῃ δουλεύειν ἐθέλοι . Εἶτα , ἐπειδὴ βαρὺ τὸ περιγενέσθαι ἁμαρτίας , ὅρα πῶς καὶ κοῦφον ἐδείξε , καὶ τὸν πόνον παρεμυθίσσατο εἰπὼν , Ἐν τῷ θνητῷ ὑμῶν σώματι . Τοῦτο γὰρ δείκνυσιν · προσκαλρους ὄντας τοὺς ἄγῶνας , καὶ ταχέως καταλαυομένους · ὅμω δὲ καὶ τὸν προτέρων ἡμᾶς ἀναμνησκομένους κακῶν , καὶ τῆς τοῦ θανάτου βίζης · ἐνέσθην γὰρ καὶ παρὰ τὴν ἀρχὴν θνητὸν γέγονεν . Ἄλλ’ ἕξεστι καὶ θνητὸν ὄντος σῶμα , μὴ ἁμαρτάνειν . Εἶδες τὴν περιουσίαν τῆς τοῦ Χριστοῦ χάριτος ; Ὁ μὲν γὰρ Ἄδαμ οὐδέπω θνητὸν ἔχων , ὁλίσθη · σὺ δὲ καὶ θανάτου λαβὼν ὑπεῦθυνον ὢν , στεφανωθῆναι δυνήσῃ . Καὶ πῶς βασιλεύει , φησίν , ἡ ἁμαρτία ; Οὐκ ἀπὸ τῆς οἰκείας δυνάμεως , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς σῆς ῥαθυμίας . Διὰ τοῦτο εἶπὼν , Μὴ βασιλευέτω , καὶ τὸν τρόπον δείκνυσιν τῆς τοιαύτης βασιλείας , ἐπάγων καὶ λέγων · Εἰς τὸ ὑπακούειν αὐτῇ ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτοῦ . Οὐ γὰρ ἐστι τιμὴ τὸ μετ’ ἐξουσίας αὐτῷ πάντα χαρίζεσθαι , ἀλλ’ ἰσχυτὴ δουλεία καὶ ἀτιμία ἐπίτασις . Ὅταν γὰρ ἀ βούλεται πράττῃ , τότε ἐλευθερίας ἐστὶρται πάσης · ὅταν δὲ κωλύται , τότε μάλιστα τὴν οἰκείαν ἀξίαν διατηρεῖ . Μηδὲ παριστάνετε τὰ μέλη ὑμῶν ὅπλα ἀδικίας τῇ ἁμαρτίᾳ , ἀλλ’ ὅπλα δικαιοσύνης .
Lemmas: καί ὁ , ἐπιμένω ὁ ἁμαρτία , ἵνα ὁ χάρις πλεονάζω . προριπτω τοίνυν ὁ τοιοῦτος ὑπόληψις · ἅπας οὗτος τίθημι . ὁ δέ διαειδικός , ὁ Θεός διαειδικός , φημί · τουτέστιν ἀκατάλυτος , ὡς μηκέτι κρατέω ὑπό ὁ θάνατος . εἰμί γάρ καί ὁ πρότερος θάνατος οὐ ὑποθύω εἰμί ἀποθνῄσκω , ἀλλά διά ὁ ἕτερος ἁμαρτία · πολύς μᾶλλον νῦν οὐ ἀποθνήσκω , καταλύω αὐτός . ὁ καί ἐν ὁ πρός Ἑβραῖος λέγω · ἅπαξ γάρ , φημί , Ελ συντελής ὁ αἰών εἰς ἀθέτησις ἁμαρτία διά ὁ θυσία αὐτός φανερόω . καί καθώς ἀπόκειμαι ὁ ἄνθρωπος ἅπαξ ἀποθνῄσκω , οὗτος καί ὁ Χριστός ἅπαξ προσφέρω εἰς ὁ πολύς φέρω ἁμαρτία , ἐκ δύο Χωρὶς ἁμαρτία , φημί · ὁ αὐτός ἀπολέγω εἰς σωτηρία . δείκνυμι δέ καί ὁ κατά θεός ζωή ὁ ἰσχύς , καί ὁ ἁμαρτία ὁ δύναμις · ὁ μέν κατά θεός ζωή , ὅτι οὐκέτι ἀποθνήσκω · ὁ δέ ἁμαρτία , ὅτι εἰμί ὁ ἀναμάρτητος αὐτός παρασκευάζω ἀποθνῄσκω , ὁ ὑπεύθυνος δύναμις πῶς οὐ ἀπόλλυμι ; εἶτα , ἐπεί περί ὁ αὐτός ζωή διαλέγω , ἵνα μή λέγω τις , τις οὖν πρός ἐγώ ὁ εἴρω ; ἐπάγω · οὕτως καί σύ λογίζομαι ἑαυτοῦ , φημί , νεκρός μέν εἰμί ὁ ἁμαρτία , ζῶ δέ ὁ Θεός . καλῶς εἶπον , λογίζομαι , ἐπεί ἶδος παρίστημι ὁ λέγω οὐ οὐ εἰμί . καί τίς λογίζομαι , φημί ; νεκρός μέν εἰμί ὁ ἁμαρτία , ζῶ δέ ὁ Θεός , ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ · ὁ γάρ οὗτος ὁ ψυχή πληρόω ἀρετή , αὐτός ἔχω σύμμαχος ὁ Ἰησοῦς · οὗτος γάρ εἰμί , ἐν Χριστός . εἰμί γάρ νεκρός εἰμί ἀνίστημι , πολύς μᾶλλον ζῶ κατέχω δύναμαι . μή οὖν βασιλεύω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ [ 353 ] θνητός σύ σῶμα , εἰς ὁ ὑπακούω αὐτός ἐν ὁ ἐπιθυμία αὐτός . οὐ εἶπον , μή οὖν ζῶ ὁ σάρξ , μηδέ ἐνεργέω , ἀλλά ὁ ἁμαρτία μή βασιλεύω · οὖον γάρ ὁ φύσις ἐθέλω ἀναιρέω , ἀλλά ὁ προαίρεσις διορθόω . εἶτα δείκνυμι , ὅτι οὖον βία καί ἀνάγκη κατέχω ὑπό ὁ πονηρία , ἀλλά ἑκών , οὐ εἶπον , μή τυραννέω , ὅσπερ ἀνάγκη εἰμί , ἀλλά , μή βασιλεύω . καί γάρ ἄτοπος εἰμί βασίλειος ἀγνέω ὁ οὐρανός , βασιλίς ὁ ἁμαρτία ἔχω , καί καλέω · συμβασιλεύω ὁ Χριστός , αἱρέω γίγνομαι ὁ ἁμαρτία αἰχμάλωτος · ὡς εἄν εἰμί τις ὁ διάδημα βία ἀπό ὁ κεφαλή , δαιμονίζω γυνή καί προσαιτέω καί ῥάκτια περιβάλλω δουλεύω ἐθέλω . εἶτα , ἐπεί βαρύς ὁ περιγίγνομαι ἁμαρτία , ὁράω πῶς καί κοῦφος δείκνυμι , καί ὁ πόνος παραμυθίζομαι εἶπον , ἐν ὁ θνητός σύ σῶμα . οὗτος γάρ δείκνυμι · προσκαλρους εἰμί ὁ ἀγών , καί ταχέως καταλαυομενος · ὁμός δέ καί ὁ πρότερος ἐγώ ἀναμιμνήσκω κακός , καί ὁ ὁ θάνατος Βίζης · ἐνίημι γάρ καί παρά ὁ ἀρχή θνητός γίγνομαι . ἄλλος ἔξεστι καί θνητός εἰμί σῶμα , μή ἁμαρτάνω . εἶδον ὁ περιουσία ὁ ὁ Χριστός χάρις ; ὁ μέν γάρ Άδαμ οὐδέπω θνητός ἔχω , ὀλισθάνω · σύ δέ καί θάνατος λαμβάνω ὑπεύθυνος εἰμί , στεφανόω δύναμαι . καί πῶς βασιλεύω , φημί , ὁ ἁμαρτία ; οὐ ἀπό ὁ οἰκεῖος δύναμις , ἀλλά ἀπό ὁ σός ῥᾳθυμία . Ζεύς οὗτος εἶπον , μή βασιλεύω , καί ὁ τρόπος δείκνυμι ὁ τοιοῦτος βασίλεια , ἐπάγω καί λέγω · εἰς ὁ ὑπακούω αὐτός ἐν ὁ ἐπιθυμία αὐτός . οὖον γάρ εἰμί τιμή ὁ μετά ἐξουσία αὐτός πᾶς χαρίζομαι , ἀλλά ἰσχυτὴ δουλεία καί ἀτιμία ἐπίτασις . ὅταν γάρ ὅς βούλομαι πράσσω , τότε ἐλευθερία ἐστὶρται πᾶς · ὅταν δέ κωλυτής , τότε μάλιστα ὁ οἰκεῖος ἄξιος διατηρέω . μηδέ παρίστημι ὁ μέλος σύ ὅπλον ἀδικία ὁ ἁμαρτία , ἀλλά ὅπλον δικαιοσύνη .