joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0750.4
Πάλιν ἡμῖν παρὰ τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔσθῆ χαριδὸς τοῦ καταβαλεῖν ταῖς ὑμετέραις ἀκοαῖς τὰ τῆς ἐλεημοσύνης σπέρματα · πάλιν ἡμῖν ὁ Χριστὸς δέδωκε τὸν σπορεὰ μεμεθασθαι τὸν ἐπὶ τὴν καλὴν γῆν σπείροντα τὸν σπόρον αὐτοῦ , καὶ ἑκατονταπλασίονα κομισάμενον . Ἰδοὺ γὰρ τὸ τῶν χειρῶν ἐδαλπισε χρήμα · ἰδοὺ τὸ τῆς ἐλεημοσύνης ὑσάτρον συνεχορτήθη . Καλεῖσθωσαν οὖν εἰς μέσον οἱ φιλόθεοι καὶ φιλότιμοι καὶ φιλοπένθες · καλεῖσθωσαν οἱ τῶν στεφάνων ἐρασταί . Πάρεστι · γὰρ ὁ Θεὸς ὁ τῶν βραβείων χορηγός , ὀλίγα χρήματα παρὰ τῶν φιλοπένθων ὑποδεξάμενος , καὶ βασιλείαν οὐρανῶν αὐτοῖς χαρίζομενος . Μὴδεὶς τοίνυν ὑμῶν , παρακαλῶ , ζημιωθῇ τῆς τοιαύτης χάριτος · μηδὲ τὸ μέγα τοῦτο καὶ ὑπερκόσμιον δῶρον δι᾽ ὀλίγα χρήματα παρίσθι , μὴ πένθης , μὴ πλούσιος , μὴ δοῦλος , μὴ ἐλεύθερος , μὴ σοφός , μὴ ἰδιώτης , μὴ ἀνήρ , μὴ γυνή · ἀλλὰ πάντες , παρακαλῶ , μετὰ προθυμίας ἀγοράζωμεν τὴν τῶν οὐρανῶν βασιλείαν . Καὶ μὴ μοι περ τῶν πεντῶν λεγέτω · Πτωχός εἰμι · αὐτὸν γὰρ πρῶτον ἀναγκαῖον καθίστασθαι , ἐπειδὴ περ νομίζουσιν αὐτὸν τὴν ἀπολογίαν συλλαμβάνειν παρὰ τοῦ Θεοῦ φαλνεῦσαι . Ἴ γὰρ φησι πολλakis ; ὁ πένης ; Οὐχ ἔγω χρήματα , τῆς καθημερινῆς οὐχ εὐπορίαν τροφῆς , ὀλὴν τὴν ἡμέραν κλῶν καὶ ταλαιπωρῶ , ἵνα μόλις τῆς ζωῆς δυνηθῶ παριγενέσθαι · ὀμοφορῶ , τεκτονεύω , σφυροκοπῶ , καὶ τὴν τοῦ σώματος καταπαραλίν δύναμιν · καὶ σὺ καθέζης κατακρινὼν με τῶν ἐμῶν καμάτων τοῖς ἀλλοτρίοις χαρίσασθαι ; Ὅλος γὰρ , εἴπέ μοι , τῶν σῶν καμάτων λέγεις , καὶ σὸν κτῆμα νομίζεις τὴν ἰσχὺν τοῦ σώματός σου ; καὶ οὐ πιστεύεις , ὅτι ἐὰν μικρόν τι τῶν , ὡς λέγεις , καμάτων σου δώσεις , ἐλεημοσύνην ἐκεῖνῃ παρέξεις τῷ χαρισάμενῳ σοι τὴν ἰσχὺν καὶ δύναμιν τῆς ἐργασίας ; Μᾶλλον παρὰ μικρόν δὲ τῷ σώματί σου , ἵνα τῇ ψυχῇ χαρίσης τὸν πολὺν θησαυρόν . Μὴ γὰρ , ἐὰν ἔχων δέκα ὀβολοὺς δώσῃς ἕνεκά τοῦ σώματι καὶ ἐν τῇ ψυχῇ , παρὰ τοῦτο σοι πάντα τὰ κατὰ τὸν βίον ἀνατρέπεται ; Ἐὰν εἴπορθησῃς ὀβολοὺς πεντήκοντα , καὶ δώσῃς τῷ Θεῷ πάντε διὰ τῶν ἀδυνάτων , καὶ τὰ τεσσαράκοντα πέντε ἑαυτῷ , ἐνίσχυσας τὴν ψυχὴν τῇ πίστει , ἐνεδυνάμωσας καὶ τὸ σῶμα διὰ τὴν ἐτέρεων προσευχὴν , καὶ ἔλαβες χάριν πρὸς τὸ πάλιν ἐργάσασθαι , καὶ πάλιν κερδάνεις πολυπλασίονα . [ 833 ] καὶ γέγονας πλουσιόν πλουσιώτερος εἰς ἐλεημοσύνην . Ἄλλὰ πάντως ἔρεις μοι . Καὶ τί , φησί , κερδανῶν ἐκ τούτου ; Ὅτι οὐχ ἐτὶ ὀναρχῶ πένθης , ἀλλὰ δανειστῆς Θεοῦ . Καὶ πῶθεν μοι , φησί , τοῦτο γενήσεται ; Πιστεύεται τῇ Γραφῇ τῇ λεγούσῃ · Ὁ ἐλεῶν πτωχὸν δανείζει Θεῷ , καὶ ἔχεις ἀκούσαι παρ᾽ αὐτοῦ · Ἐγὼ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων , ἐμοὶ ἐποιήσατε . Ἄρα οὐ πολλakis καθημέρας ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς εἶδες πλουσίων παρεργόμενον , καὶ ἐμαχάρισας αὐτὸν λέγων , Μακάριέ ; ἐστιν οὗτος ὁ πλούσιος , ὅτι τῆς τῶν ἐτέρων οὐ χρείαν ἔχει χοργίας , ἀλλὰ μάλλον καὶ δανείζει ; Καὶ ἐκεῖνος ; μὲν ἀνθρώποις δανείζει , σὺ δὲ τῷ Θεῷ · ἐκεῖνος ; ἐκάστῳ τὰ ἀπὸ καμάτων λαμ -
Lemmas: πάλιν ἐγώ παρά ὁ κύριος καί Θεός καί Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ἐσθίω καρίς ὁ καταβάλλω ὁ ὑμέτερος ἀκοή ὁ ὁ ἐλεημοσύνη σπέρμα · πάλιν ἐγώ ὁ Χριστός δίδωμι ὁ σπορέας μεθίημι ὁ ἐπί ὁ καλός γῆ σπείρω ὁ σπόρος αὐτός , καί ἑκατονταπλασίων κομίζω . ἰδέ γάρ ὁ ὁ χείρ ἐδαλπισε χρήμα · ἰδού ὁ ὁ ἐλεημοσύνη ὑσάτρον συνεχορτήθη . καλέω οὖν εἰς μέσος ὁ φιλόθεος καί φιλότιμος καί φιλοπένθες · καλέω ὁ ὁ στέφανος ἐραστής . πάρειμι · γάρ ὁ θεός ὁ ὁ βραβεῖον χορηγός , ὀλίγος χρῆμα παρά ὁ φιλοπενθος ὑποδείκνυμι , καί βασίλειος οὐρανός αὐτός χαρίζομαι . μηδείς τοίνυν σύ , παρακαλέω , ζημιόω ὁ τοιοῦτος χάρις · μηδέ ὁ μέγας οὗτος καί ὑπερκόσμιος δῶρον διά ὀλίγος χρῆμα πάρειμι , μή πενθέω , μή πλούσιος , μή δοῦλος , μή ἐλεύθερος , μή σοφός , μή ἰδιώτης , μή ἀνήρ , μή γυνή · ἀλλά πᾶς , παρακαλέω , μετά προθυμία ἀγοράζω ὁ ὁ οὐρανός βασίλειος . καί μή ἐγώ περ ὁ πέντη λέγω · Πτωχός εἰμί · αὐτός γάρ πρῶτος ἀναγκαῖος καθίστημι , ἐπεί περ νομίζω αὐτός ὁ ἀπολογία συλλαμβάνω παρά ὁ Θεός φαλνευσος . ἴ γάρ φημί πολ ; ὁ πένης ; οὐχ ἐγώ χρῆμα , ὁ καθημερινός οὐ εὐπορία τροφή , ὅλος ὁ ἡμέρα κλάω καί ταλαιπωρέω , ἵνα μόλις ὁ ζωή δύναμαι παριγιγνομαι · ομοφορος , τεκτονεύω , σφυροκοπέω , καί ὁ ὁ σῶμα καταπαραλίν δύναμις · καί σύ καθέζω κατακρίνω ἐγώ ὁ ἐμέω κάματος ὁ ἀλλότριος χαρίζομαι ; ὅλος γάρ , εἶπον ἐγώ , ὁ σός κάματος λέγω , καί σός κτῆμα νομίζω ὁ ἰσχύς ὁ σῶμα σύ ; καί οὖον πιστεύω , ὅτι ἐάν μικρός τίς ὁ , ὡς λέγω , κάματος σύ δίδωμι , ἐλεημοσύνη ἐκεῖνος παρέχω ὁ χαρίζομαι σύ ὁ ἰσχύς καί δύναμις ὁ ἐργασία ; μᾶλλος παρά μικρός δέ ὁ σῶμα σύ , ἵνα ὁ Ψυχή χαρίζομαι ὁ πολύς θησαυρός . μή γάρ , ἐάν ἔχω δέκα ὀβολός Δώσης ἕνεκα ὁ σῶμα καί ἐν ὁ Ψυχή , παρά οὗτος σύ πᾶς ὁ κατά ὁ βίος ἀνατρέπω ; ἐάν εἶπον ὀβολός πεντήκοντα , καί Δώσης ὁ Θεός πᾶς διά ὁ ἀδύνατος , καί ὁ τεσσαράκοντα πέντε ἑαυτοῦ , ἐνισχύω ὁ ψυχή ὁ πίστις , ἐνδυναμόω καί ὁ σῶμα διά ὁ ἕτερος προσευχή , καί λαμβάνω χάρις πρός ὁ πάλιν ἐργάζομαι , καί πάλιν κερδαίνω πολυπλασίων . [ 833 ] καί γίγνομαι πλούσιος πλούσιος εἰς ἐλεημοσύνη . ἀλλά πάντως εἴρω ἐγώ . καί τίς , φημί , κερδαίνω ἐκ οὗτος ; ὅτι2 οὐ τίμι ὀναρχῶ πενθέω , ἀλλά δανειστής Θεός . καί πίνω ἐγώ , φημί , οὗτος γίγνομαι ; πιστεύω ὁ γραφή ὁ λέγω · ὁ ἐλεέω πτωχός δανείζω Θεός , καί ἔχω ἀκούω παρά αὐτός · ἐγώ ὅσος ποιέω εἷς οὗτος ὁ μικρός , ἐγώ ποιέω . ἄρας οὖον πολ καθήμερος ἐπί ὁ ἀγορά ὁράω πλούσιος παρέρχομαι , καί εμαχαρισος αὐτός λέγω , Μακάριος ; εἰμί οὗτος ὁ πλούσιος , ὅτι ὁ ὁ ἕτερος οὖον χρεία ἔχω χοργίας , ἀλλά μάλλον καί δανείζω ; καί ἐκεῖνος ; μέν ἄνθρωπος δανείζω , σύ δέ ὁ Θεός · ἐκεῖνος ; ἕκαστος ὁ ἀπό κάματος Λαμ -