joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0542.1
μόνον ἐνταῦθα , ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ φαίνεσθαι εὐπορωτάτους ; Ὁ γὰρ καὶ τὰ χωρία καὶ τὰς οἰκίας καὶ τὸ χρυσίον ἐπὶ τῆς ψυχῆς περιφέρων , ὅπουπερ ἂν φανῇ , μετὰ τοῦ πλοῦτου φαίνεται τοῦτοῦ . Καὶ πῶς ἐν τούτῳ γενέσθαι , φησίν ; Ἐνι , καὶ μετὰ πλείονος εὐκολίας . Ἄν γὰρ εἰς τὸν οὐρανὸν αὐτὰ μεταβῇ , διὰ τῆς τῶν πενίτων χειρός , ἅπαντα εἰς τὴν σαυτοῦ ψυχὴν μεταθήσεις , ὥστε κἂν θάνατος ἐπέλθῃ λοιπὸν , οὐδεὶς σε αὐτὰ ἀφαιρήσεται , ἀλλ᾽ ἀπελεύσῃ καὶεὶ πλουτῶν . Τοιούτων εἶχεν ἡ Ταβιθὰ θησαυρόν · διὰ τοῦτο οὐχ ἡ οἰκία αὐτὴν ἀνεκήρυττεν , οὐδὲ οἱ τοῖχοι οὐδὲ οἱ λίθοι οὐδὲ οἱ κῖονες , ἀλλὰ σώματα γηρῶν ἐνδεόμενα , καὶ δάκρυα ἔχουσα , καὶ θάνατος δραπτεῦων , καὶ ζωὴ ἐπανιούσα . Τοιαύτας καὶ ἡμεῖς ἑαυτοῖς κατασκευάσωμεν ἀποθήκας , τοιαύτας οἰκοδομήσωμεν ἑαυτοῖς οἰκίας . Οὕτω καὶ τὸν Θεὸν συνεργὸν ἔχομεν , καὶ αὐτοὶ αὐτῷ συνεργοὶ ἐσόμεθα . Αὐτὸς μὲν γὰρ ἐκ τοῦ μὴ δυτος εἰς τὸ εἶναι πηρήγαγε τοὺς πενιχοὺς , σὺ δὲ παραχθέντας καὶ γενομένους οὐχ ἐάσας διαφθαρῆναι τῷ λιμῷ καὶ τῇ λοιπῇ ταλαωρίᾳ θεραπεύων καὶ διορθοῦμενος , καὶ πανταχόθεν ἀνέχων τοῦ Θεοῦ τὸν ναόν · οὐ τί γένοιτ᾽ ἂν Ἰσὺν εἰς ὠφελείας καὶ εὐδοκίας λόγον ; Εἰ δὲ οὐδὲπω σαφῶς κατεμάθες , πηλίκῳ σε ἄνδρῃς ἄνδρῃ , καλεῦσας διορθοῦν πενίαν , ἐκεῖνο λογίζου πρὸς ἑαυτόν · εἰ σοι τοσαύτην ἔδωκεν ἐξουσίαν , ὥστε τὸν οὐρανὸν δύνασθαι καταπίπτουσα διορθοῦν , οὐχ ἂν τιμὴν ἀφόρῃ σε ὑπερβαίνουσαν τὸ πρᾶγμα ἐνόμισας ; Ἴδου τοίνυν μεῖζους σε κατηξίωσε νῦν τιμῆς . Ὁ γὰρ τῶν οὐρανῶν ἐστιν αὐτῷ τιμιώτερον , τοῦτο σοι διορθοῦν ἐπέτρεψεν · ἀνθρώπου γὰρ οὐδὲν Ἰσὺν τῶν ὁρωμένων τῷ Θεῷ . Καὶ γὰρ καὶ οὐρανὸν καὶ γῆν καὶ θάλατταν δι᾽ ἐκείνου ἐποίησε · καὶ αὐτῷ μᾶλλον ἐνοικοῦν εὐφραῖνεται , ἢ τῷ [ 503 ] οὐρανῷ . Ἄλλ᾽ ὅμως ἡμεῖς καὶ ταῦτα εἰδότες , οὐδεμίαν τῶν τοῦ Θεοῦ ναῶν ἐπιμέλειαν ποιοῦμεθα ἢ πρόνοιαν , ἀλλ᾽ ἀφέντες αὐτοὺς ἡμελήσθαι , ἑαυτοὺς λαμπρὰς καὶ μεγάλας κατασκευάζομεν
Lemmas: μόνος ἐνταῦθα , ἀλλά καί ἐκεῖ φαίνω εὔπορος ; ὁ γάρ καί ὁ χωρίον καί ὁ οἰκίον καί ὁ χρυσίον ἐπί ὁ Ψυχή περιφέρω , ὅπου εἄν φαίνω , μετά ὁ πλοῦτος φαίνω οὗτος . καί πῶς ἐν οὗτος γίγνομαι , φημί ; ἐνι , καί μετά πλείων εὐκολία . ἄν γάρ εἰς ὁ οὐρανός αὐτός μεταβαίνω , διά ὁ ὁ πενιος χείρ , ἅπας εἰς ὁ σεαυτοῦ ψυχή μετατίθημι , ὥστε κἀν θάνατος ἐπέρχομαι λοιπός , οὐδείς σύ αὐτός ἀφαιρέω , ἀλλά ἀπέρχομαι καίω πλοῦτος . τοιοῦτος ἔχω ὁ Ταβιθᾶ θησαυρός · διά οὗτος οὐ ὁ οἰκίον αὐτός ἀνακηρύσσω , οὐδέ ὁ τοῖχος οὐδέ ὁ λίθος οὐδέ ὁ κίων , ἀλλά σῶμα γηράσκω ἐνδέω , καί δάκρυ ἔχω , καί θάνατος δραπτεῦων , καί ζωή ἐπανέρχομαι . Τοιαύτη καί ἐγώ ἑαυτοῦ κατασκευάζω ἀποθήκη , τοιοῦτος οἰκοδομέω ἑαυτοῦ οἰκίον . οὕτως καί ὁ θεός συνεργός ἔχω , καί αὐτός αὐτός συνεργός εἰμί . αὐτός μέν γάρ ἐκ ὁ μή δυτος εἰς ὁ εἰμί πηρήγαγε ὁ πενιχοὺς , σύ δέ παράγω καί γίγνομαι οὐ ἐάω διαφθείρω ὁ λιμός καί ὁ λοιπός ταλαωρίᾳ θεραπεύω καί διορθόω , καί πανταχόθεν ἀνέχω ὁ Θεός ὁ ναός · οὖον τίς γίγνομαι εἄν Ἰσὺν εἰς ὠφέλεια καί εὐδοκία λόγος ; εἰμί δέ οὐδέπω σαφῶς καταμανθάνω , πηλίκος σύ Ἀνδρῆς Ανδρή , καλέω διορθόω πενία , ἐκεῖνος λογίζομαι πρός ἑαυτοῦ · εἰμί σύ τοσοῦτος δίδωμι ἐξουσία , ὥστε ὁ οὐρανός δύναμαι καταπίπτω διορθόω , οὐ εἄν τιμή ἀφορέω σύ ὑπερβαίνω ὁ πρᾶγμα νομίζω ; ὁράω τοίνυν μείζων σύ καταξιώνω νῦν τιμή . ὁ γάρ ὁ οὐρανός εἰμί αὐτός τίμιος , οὗτος σύ διορθόω ἐπιτρέπω · ἄνθρωπος γάρ οὐδείς Ἰσὺν ὁ ὁράω ὁ Θεός . καί γάρ καί οὐρανός καί γῆ καί θάλασσα διά ἐκεῖνος ποιέω · καί αὐτός μᾶλλον ἐνοικέω εὐφραίνω , ἢ ὁ [ 503 ] οὐρανός . ἄλλος ὅμως ἐγώ καί οὗτος οἶδα , οὐδείς ὁ ὁ Θεός ναός ἐπιμέλεια ποιέω ἢ πρόνοια , ἀλλά ἀφίημι αὐτός ἀμελέω , ἑαυτοῦ λαμπρός καί μέγας κατασκευάζω