ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0490.2
ἰσμός · διόπερ οὐδὲ σφόδρα κούφον ἦν πρὸς τὸν ὑπὲρ τῆς ἀρετῆς ὅρομον . Οὐτε γὰρ Πνεῦμα παρῆν τῷ βοηθοῦν , οὔτε βάπτισμα τὸ νεκρώσαι δυνάμενον , ἀλλ’ ὥσπερ τις ἵππος δυσήνιος , ἔτρεχε μὲν , διημάρτανε δὲ πολλάκις , τοῦ νόμου τὰ πρακτέα καὶ τὰ μὴ τοιαῦτα διαγορεύοντος μέν , πλεῖον δὲ οὐδὲν τῆς διὰ τῶν ἡμαρτημένων παραίνεσεως τοῖς ἀγωνιζομένοις εἰσφέρουτος · ἐπειδὴ δὲ ὁ Χριστὸς παραγέγονε , τὰ παλαιῶματα λοιπὸν εὐχολώτερα γέγονε . Διὰ καὶ μείζωσα ἡμῖν προετίθετο τὰ σκάμματα , ὅτε μείζονος μετεσχηκὸς τῆς βοηθείας . Διὰ καὶ ὁ Χριστὸς ἔλεγεν · Εἰρ μὴ περισσεύσῃ ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλεῖον τῶν Γραμματέων καὶ Φαρισαίων , οὐ μὴ εἰσἐλθῆτε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν . Ἄλλὰ τοῦτο μὲν ἐν τοῖς ἑξῆς σαφέστερον λέγει , τίνως δὲ αὐτὸ αἰνίττεται διὰ βραχέων ἐνταῦθα , δείκνυσι , ὅτι ἐὰν μὴ ὑποτάξη [ 535 ] ἑαυτοὺς ὑποτακτικώτερον , οὐ παρίδεται ἡμῶν ἡ ἁμαρτία . Οὐ γὰρ ἐστι νόμος ὁ κελεύων μόνον , ἀλλὰ καὶ χάρις ἡ καὶ τὰ πρότερα ἀφεῖσα , καὶ πρὸς τὰ μέλλοντα ἀσφαλίζομένη . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ μετὰ τοὺς πόνους τοὺς στεφάνους ἐπηγγέλλετο , αὐτὴ δὲ πρότερον ἀπεφάνωσα , καὶ τότε εἰς τοὺς ἀγῶνας ἐλκύσεν . Ἐμοὶ δὲ δοκεῖ οὐδὲ πάντα τὸν βίον τοῦ πιστοῦ ἐνιαῦθα αἰνίττεσθαι , ἀλλὰ σύγκριτον βαπτίσματος ποιείσθαι καὶ τοῦ νόμου · ὅπερ καὶ ἄλλοχοῦ φησιν , ὅτι Τὸ μὲν γράμμα ἀποκτείνει , τὸ δὲ πνεῦμα ζωοποιεῖ . Ὁ μὲν γὰρ νόμος ἐλέγχει τὴν παράβασιν , ἡ δὲ χάρις λύει τὴν παράβασιν . Ὡςπερ οὖν ἐκεῖνος ἐλέγχων συνίστησι τὴν ἁμαρτίαν , οὕτως αὐτὴ συγχωροῦσα οὐχ ἀφήσειν εἶναι ὑπὸ ἁμαρτίας · ὥστε διπλῆ τῆς τυραννίδος αὐ ταύτης ἀπολλυμένηνος , τῷ τε μὴ ὑπὸ νόμον εἶναι , καὶ τῷ χάριτος ἀπολελαυκυέναι .
Lemmas: ἴσμα · διόπερ οὐδέ σφόδρα κοῦφος εἰμί πρός ὁ ὑπέρ ὁ ἀρετή ὁράω . οὐ γάρ πνεῦμα πάρειμι ὁ βοηθέω , οὔτε βάπτισμα ὁ νεκρόω δύναμαι , ἀλλά ὥσπερ τις ἵππος δυσήνιος , τρέχω μέν , διαμαρτάνω δέ πολλάκις , ὁ νόμος ὁ πρακτέος καί ὁ μή τοιοῦτος διαγορεύω μέν , πλείων δέ οὐδείς ὁ διά ὁ ἁμαρτάνω παραίνεσις ὁ ἀγωνίζομαι εἰσφέρω · ἐπεί δέ ὁ Χριστός παραγίγνομαι , ὁ παλαίωμα λοιπός εὐχολώτερα γίγνομαι . Ζεύς καί μειζω ἐγώ προτίθημι ὁ σκάμμα , ὅτε μείζων μετέχω ὁ βοήθεια . Ζεύς καί ὁ χριστός λέγω · ΕΙΡ μή περισσεύω ὁ δικαιοσύνη σύ πλείων ὁ Γραμματεύς καί Φαρισαῖος , οὖον μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . ἀλλά οὗτος μέν ἐν ὁ ἑξῆς σαφής λέγω , τίνω δέ αὐτός αἰνίσσομαι διά βραχύς ἐνταῦθα , δείκνυμι , ὅτι ἐάν μή ὑποτάσσω [ 535 ] ἑαυτοῦ ὑποτακτικός , οὖον παροράω ἐγώ ὁ ἁμαρτία . οὖον γάρ εἰμί νόμος ὁ κελεύω μόνος , ἀλλά καί χάρις ὁ καί ὁ πρότερος ἀφίημι , καί πρός ὁ μέλλω ἀσφαλίζω . ἐκεῖνος μέν γάρ μετά ὁ πόνος ὁ στέφανος ἐπαγγέλλω , αὐτός δέ πρότερος ἀποφαίνω , καί τότε εἰς ὁ ἀγών ελκύω . ἐμός δέ δοκέω οὐδέ πᾶς ὁ βίος ὁ πιστός ἐνιαῦθα αἰνίσσομαι , ἀλλά σύγκριτος βάπτισμα ποιέω καί ὁ νόμος · ὅσπερ καί αλλοχοω φημί , ὅτι ὁ μέν γράμμα ἀποκτείνω , ὁ δέ πνεῦμα ζωοποιέω . ὁ μέν γάρ νόμος ἔλεγχος ὁ παράβασις , ὁ δέ χάρις λύω ὁ παράβασις . ὡς οὖν ἐκεῖνος ἐλέγχω συνίστημι ὁ ἁμαρτία , οὕτως αὐτός συγχωρέω οὐ ἀφίημι εἰμί ὑπό ἁμαρτία · ὥστε διπλόος ὁ τυραννίς αὖος οὗτος ἀπολύω , ὁ τε μή ὑπό νόμος εἰμί , καί ὁ χάρις ἀπολαύω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0490.3
δ . Ἐπειδὴ τοίνυν τοῦτοὺς ἀναπνεῦσαι πεποίηκε τὸν ἀκρασθῆν , ἀσφαλίζεται πάλιν αὐτόν , ἐξ ἀντιθέσεως παραίνειν εἰσάγων , καὶ λέγων οὕτω · Τί οὖν ; ἁμαρτήσωμεν , ὅτι οὐκ ὑπὸ νόμον , ἀλλ’ ὑπὸ χάριν ; Μὴ γένοιτο . Πρῶτον μὲν γὰρ τὴν ἀπαγορεύσει , διὰ τὸ σφόδρα ἄτοπον εἶναι τὸ λεγόμενον , κέχρηται · ἔπειτα δὲ καὶ εἰς παραίνεσιν ἐξάγει τὸν λόγον , καὶ δείκνυσι πολλὴν οὔσαν τὴν εὐχολίαν τῶν ἀγῶνων , οὕτω λέγων · Οὐκ οἴδατε , ὅτι ᾧ παριστάνετε ἑαυτοὺς δούλους εἰς ὑπακοήν , δοῦλοι ἐστε , ᾧ ὑπακούετε , ἤτοι ἁμαρτίας εἰς θάνατον , ἢ ὑπακοῆς εἰς δικαιοσύνην ; Οὕτω λέγω τὴν γένναν , φησίν , οὐδὲ τὴν πολλὴν ἐκείνην κόλασιν , ἀλλὰ τὴν ἐνταῦθα αἰσχύνην , ὅταν δοῦλοι γίνησθε , καὶ ἐκόντες δοῦλοι , καὶ ἁμαρτίας δοῦλοι , καὶ ἐπὶ τοιούτῳ μισθῷ , ὥστε πάλιν ἀποθάνειν . Εἰ γὰρ πρὸ τοῦ βαπτίσματος θάνατον εἰργάσατο σωματικὸν , καὶ τοσαύτης ἐδεῖτο τῆς θεραπείας τὸ ἔλκος , ὥστε τὸν Δεσπότην ἀπάντων εἰς θάνατον καταλθεῖν , καὶ οὕτω λύσαι τὸ κακόν , μετὰ τὴν τοσαύτην δωρεάν , καὶ ἐλευθερίαν , λαμβάνουσα σε ἔκοντα αὐτὴ πάλιν ὑποκατακλιωμένου , ὅ , τὸ οὐχ ἐργάσεται ; Μὴ τοίνυν ἐπὶ τούτων δράμης βάρβαρον , μισθὸν ἔχων σεαυτὸν προδῶς . Ἐπεὶ γὰρ τῶν πολέμων καὶ ἄκοντες παραδίδοται πολλάκις οἱ στρατιῶται · ἐνταῦθα δὲ ἂν μὴ αὐτὸς αὐτομαλκήσῃ , οὐδείς σου περιέσται . Ἐνθρεῖας τοίνυν ἀπὸ τοῦ πρῶτου , φοβεῖ καὶ ἀπὸ τῶν ἐπάθλων , καὶ τῆσιν ἀμφοτέρων τὰ ἐπίχειρα , δικαιοσύνην καὶ θάνατον · θάνατον δὲ οὐ τοιοῦτον , ἀλλὰ πολλῇ χαλεπώτερον . Εἰ γὰρ οὐκέτι ἀποθανεται Χριστός , τὴς λύσει τὸν θάνατον ἐκείνον ; Οὐδεὶς . Οὐκοῦν ἀνάγκη διδὸν χολάζεσθαι καὶ τιμωρεῖσθαι ·
Lemmas: δ . ἐπεί τοίνυν οὗτος ἀναπνέω ποιέω ὁ ἀκρασθῆν , ἀσφαλίζω πάλιν αὐτός , ἐκ ἀντίθεσις παραινέω εἰσάγω , καί λέγω οὗτος · τις οὖν ; ἁμαρτάνω , ὅτι οὐ ὑπό νόμος , ἀλλά ὑπό χάρις ; μή γίγνομαι . Πρῶτος μέν γάρ ὁ ἀπαγόρευσις , διά ὁ σφόδρα ἄτοπος εἰμί ὁ λέγω , χράομαι · ἔπειτα δέ καί εἰς παραίνεσις ἐξάγω ὁ λόγος , καί δείκνυμι πολύς εἰμί ὁ εὐκολία ὁ ἀγών , οὗτος λέγω · οὐ οἶδα , ὅτι ὅς παρίστημι ἑαυτοῦ δοῦλος εἰς ὑπακοή , δοῦλος εἰμί , ὅς ὑπακούω , ἤτοι ἁμαρτία εἰς θάνατος , ἢ ὑπακοή εἰς δικαιοσύνη ; οὕτως λέγω ὁ γέννα , φημί , οὐδέ ὁ πολύς ἐκεῖνος κόλασις , ἀλλά ὁ ἐνταῦθα αἰσχύνη , ὅταν δοῦλος γίγνομαι , καί ἑκών δοῦλος , καί ἁμαρτία δοῦλος , καί ἐπί τοιοῦτος μισθός , ὥστε πάλιν ἀποθνῄσκω . εἰμί γάρ πρό ὁ βάπτισμα θάνατος ἐργάζομαι σωματικός , καί τοσοῦτος δήω ὁ θεραπεία ὁ ἔλκος , ὥστε ὁ δεσπότης ἀπαντάω εἰς θάνατος κατέρχομαι , καί οὗτος λύω ὁ κακός , μετά ὁ τοσοῦτος δωρεά , καί ἐλευθερία , λαμβάνω σύ ἑκών αὐτός πάλιν ὑποκατακλίνω , ὅς , ὁ οὐ ἐργάζομαι ; μή τοίνυν ἐπί οὗτος τρέχω βάρβαρος , μισθός ἔχω σαυτοῦ προδίδωμι . ἐπεί γάρ ὁ Πολέμων καί ἄκων παραδίδωμι πολλάκις ὁ στρατιώτης · ἐνταῦθα δέ εἄν μή αὐτός αὐτομαλκήσῃ , οὐδείς σύ περίειμι . Ἐνθρεῖας τοίνυν ἀπό ὁ πρῶτος , φοβέω καί ἀπό ὁ ἔπαθλον , καί τῆσιν ἀμφότερος ὁ ἐπίχειρα , δικαιοσύνη καί θάνατος · θάνατος δέ οὖον τοιοῦτος , ἀλλά πολύς χαλεπός . εἰμί γάρ οὐκέτι ἀποθνῄσκω Χριστός , σής λύω ὁ θάνατος ἐκεῖνος ; οὐδείς . οὐκοῦν ἀνάγκη δίδωμι χολαζομαι καί τιμωρέω ·
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.1
οὐκέτι γὰρ θάνατος παραγίνεται αἰσθητὸς , καθάπερ παρὰ τοῦ Θεοῦ δοθεῖσα , ἡ δὲ ἐπαινετὴ ἡ παρ' ἡμῶν καὶ
Lemmas: οὐκέτι γάρ θάνατος παραγίγνομαι αἰσθητός , καθάπερ παρά ὁ Θεός δίδωμι , ὁ δέ ἐπαινετός ὁ παρά ἐγώ καί
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.2
ἀνταῖδα , ἀνακαίων τὸ σῶμα , καὶ τῆς ψυχῆς διατρίων · τοῦ Θεοῦ κατορθουμένη , καὶ ἰλιώμεθα καὶ ζηλώσομεν .
Lemmas: ἀνταῖς , ἀνακαίω ὁ σῶμα , καί ὁ Ψυχή διατρέω · ὁ Θεός κατορθόω , καί ιλιιημι καί ζηλόω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.3
" Ἐσχάτος γὰρ ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος . " Οὐθεν Τούτων δὲ τῶν δύο τὴν μὲν ὁ Δαυὶδ μακαρίζει λέγων ·
Lemmas: " ἔσχατος γάρ ἐχθρός καταργέω ὁ θάνατος . " οὐδείς οὗτος δέ ὁ δύο ὁ μέν ὁ Δαυίδ μακαρίζω λέγω ·
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.4
ἀθάνατος ἔσται ἡ χάλασις , ἀλλ' οὐχὶ τοὺς ἀποθικοῦσι Μακαρίω ὁν ἀφ' ὧν ἡμῶν αἰ ἀνομίαι · τὴν δὲ ὁ Παῦλος
Lemmas: ἀθάνατος εἰμί ὁ χάλασις , ἀλλά οὐ ὁ ἀποτίθημι Μακάριος εἰμί ἀπό ὅς ἐγώ ὁ ἀνομία · ὁ δέ ὁ Παῦλος
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.5
Θεῷ , ἀλλὰ δικαιοσύνην , καὶ τὰ ἐκ ταύτης βλαστάνοντα θαυμάζει , Γαλάτας γράφων , δι' Οἱ τοῦ Χριστοῦ τὴν
Lemmas: Θεός , ἀλλά δικαιοσύνη , καί ὁ ἐκ οὗτος βλαστάνω θαυμάζω , Γαλάτης γράφω , διά ὁ ὁ Χριστός ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.6
ἀγαθά , ἔσται τὰ ἔπαθλα . Χάρις δὲ τῷ Θεῷ , ὅτι ἤτε σάρκα ἐσταύρωσαν . Τῆς δὲ ἑτέρας συζύγιας τὴν μὲν
Lemmas: ἀγαθός , εἰμί ὁ ἔπαθλον . Χάρις δέ ὁ Θεός , ὅτι ἤτε σάρξ σταυρόω . ὁ δέ ἕτερος συζυγία ὁ μέν
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.7
δοῦλοι τῆς ἁμαρτίας , ὑπηκούσατε δὲ ἐκ καρδίας εἰς εὐκαταφρόνητον εἶναι φησιν ὁ Χριστὸς λέγων · Μὴ φοβη -
Lemmas: δοῦλος ὁ ἁμαρτία , ὑπακούω δέ ἐκ Καρδία εἰς εὐκαταφρόνητος εἰμί φημί ὁ Χριστός λέγω · μή φοβέω -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.8
ὃν παρεδόθητε τύπον διδαχῆς . " Ἐντεῦθεν ἀπὸ τῆς θῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα , τὴν δὲ ψυ -
Lemmas: ὅς παραδίδωμι τύπος διδαχή . " ἐντεῦθεν ἀπό ὁ τίθημι ἀπό ὁ ἀποκτείνω ὁ σῶμα , ὁ δέ ψυ -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.9
δουλείας , [ 556 ] φοβηθῆ ἀπὸ τῶν ἐπαθλῶν καὶ προτρέψαν , χὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι · τὴν δὲ φοβηθῆ , φο -
Lemmas: δουλεία , [ 556 ] φοβέω ἀπό ὁ ἔπαθλον καί προτρέπω , χήν μή δύναμαι ἀποκτείνω · ὁ δέ φοβέω , Φο -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.10
ἄνθρωποι πάλιν ἀπὸ τῆς μνήμης τῶν εὐεργεσιῶν αὐτοῦ . βήθησε γὰρ τὸν δυνάμενον καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα
Lemmas: ἄνθρωπος πάλιν ἀπό ὁ μνήμη ὁ εὐεργεσία αὐτός . βαίνω γάρ ὁ δύναμαι καί ψυχή καί σῶμα
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.11
Διὰ γὰρ τούτων δείκνυσιν , ὅτι τε μεγάλων ἀπηλλάχθησαν ἀπολέσαι ἐν γέεννῃ . Διὰ ταύτην γυνόνας , ἐκείνην
Lemmas: Ζεύς γάρ οὗτος δείκνυμι , ὅτι τε μέγας ἀπαλλάσσω ἀπόλλυμι ἐν γέεννα . Ζεύς οὗτος γυνοναω , ἐκεῖνος
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.12
κακῶν , καὶ ὅτι οὐχ ἐξ οἰκείων ὀδόν , καὶ τὰ μέλἰλιώμεθα τὴν νεκρότητα , τὴν μακαριζομένην καὶ θαυμα -
Lemmas: κακός , καί ὅτι οὐ ἐκ οἰκέω ὀδούς , καί ὁ μέλλω ὁ νεκρότης , ὁ μακαρίζω καί θαῦμα -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.13
λοντα εὐκολώτερα . Καθάπερ γὰρ τις ὡμοῦ τυράννου ζομένην , ἵνα τῶν ἑτέρων τῶν δύο τὴν μὲν φύγωμεν , τὴν
Lemmas: λοντα εὔκολος . καθά γάρ τις ὠμός τύραννος ζέω , ἵνα ὁ ἕτερος ὁ δύο ὁ μέν φεύγω , ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.14
τὸν αἰχμάλωτον ἐξελύσων , καὶ παραίνων μὴ πελινδροδὲ φοβηθῶμεν . Οὐδὲ γὰρ ὀφελος ἡμῖν οὐδὲν τὸν ἤμω
Lemmas: ὁ αἰχμάλωτος ἐξέρχομαι , καί παραινέω μή πελινδροδὲ φοβέω . οὐδέ γάρ ὄφελος ἐγώ οὐδείς ὁ ἀμάω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.15
μῆσαι πρὸς αὐτόν , ἀναμνησκὼν τῆς χαλεπῆς αὐτοῦ ὁρῶσι , καὶ ἐσθίουν καὶ πίνουσιν , ἂν μὴ τὰ διὰ τῶν ἀγα -
Lemmas: μήδομαι πρός αὐτός , ἀναμιμνήσκω ὁ χαλεπός αὐτός ὁράω , καί ἐσθίω καί πίνω , εἄν μή ὁ διά ὁ ἀγα -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.16
τυραννίας · οὕτω καὶ ὁ Παῦλος ἐμφαντιστάτα τὰ θῶν ἔργων ζωὴν παρῆ . Τί γὰρ ὀφελος , εἴπ' μοι , βασι -
Lemmas: τυραννία · οὗτος καί ὁ Παῦλος εμφαντιστατος ὁ Θῶν ἔργον ζωή πάρειμι . τις γάρ ὄφελος , εἶπον ἐγώ , βάσις -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.17
παρελθόντα ἐνδεικνύται · κακὰ διὰ τοῦ εὐχαριστεῖν τῷ λέως ἀλογυρίδα μὲν περιεχέμενον καὶ διπλὰ ἔχοντα ,
Lemmas: παρέρχομαι ἐνδείκνυμι · κακός διά ὁ εὐχαριστέω ὁ Λέως ἀλογυρίδα μέν περιέχω καί διπλός ἔχω ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.18
Θεῷ . Οὐδὲ γὰρ ἀνθρωπίνης λογίας ἦν , φησίν , ἐκεῖνον οὐδὲνα δὲ ὑπήκοον κεκτημένον , ἀλλὰ προαιμῶνα πᾶσι
Lemmas: Θεός . οὐδέ γάρ ἀνθρώπινος λόγιος εἰμί , φημί , ἐκεῖνος οὐδείς δέ ὑπήκοος κτάομαι , ἀλλά προαιμῶνα πᾶς
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.19
ἡμᾶς ἀπαλλάξαι πάντων , ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ χάρις τῷ τοσαῦτα τοὺς βουλομένους ἐνάλλεισθαι καὶ ὑβρίζειν αὐτόν ; Οὕτω
Lemmas: ἐγώ ἀπαλλάσσω πᾶς , ἀλλά ὁ Θεός χάρις ὁ τοσοῦτος ὁ βούλομαι ἐνάλλομαι καί ὑβρίζω αὐτός ; οὕτως
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.20
καὶ βουληθέντι καὶ δυνηθέντι . Καὶ καλῶς εἶπεν , " ὑκαὶ Χριστιανοὶ οὐδὲν ἔσται χέρδος πίστιν μὲν ἔχοντες
Lemmas: καί βούλομαι καί δύναμαι . καί καλῶς εἶπον , " ὕκης Χριστιανός οὐδείς εἰμί χέρδα πίστις μέν ἔχω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.21
πκούσατε ἐκ καρδίας " · οὐδὲ γὰρ ἠναγκάσθητε οὐδὲ ἐβιάκαὶ τὴν ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος δωρεάν , πᾶσι δὲ τοῖς κά -
Lemmas: πκουω ἐκ Καρδία " · οὐδέ γάρ ἀναγκάζω οὐδέ εβιακη ὁ ἀπό ὁ βάπτισμα δωρεά , πᾶς δέ ὁ ἀλκή -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.22
σθητε , ἀλλ' ἐκόντες μετὰ προθυμίας ἀπέστητε . Τοῦτο θεσι ὑποκειμένους · μειζόνων γὰρ οὕτως ἡ δόξίς ἐσται , καὶ
Lemmas: σθητε , ἀλλά ἑκών μετά προθυμία ἀφίστημι . οὗτος θέσις ὑπόκειμαι · μείζων γάρ οὕτως ὁ δόξις εἰμαι , καί
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.23
δὲ καὶ ἐγχαυμιάζοντός ἐστιν ὁμοῦ , καὶ καθαπτομένου . Οἱ πλείων ἡ αἰσχύνη . " Ὡςπερ γὰρ ἐκεῖνος ὁ τὸ διάδημα πι -
Lemmas: δέ καί ἐγχαυμιάζοντός εἰμί ὁμοῦ , καί καθάπτω . ὁ πλείων ὁ αἰσχύνη . " ὡς γάρ ἐκεῖνος ὁ ὁ διάδημα πεῖ -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.24
γὰρ ἐκόντες προσελθόντες , καὶ ὑμθεῖαν ὑπομείναντες ριξείμενος καὶ τὴν ἀλογυρίδα , οὐ μόνον οὐδὲν ἀπὸ τῆς
Lemmas: γάρ ἑκών προσέρχομαι , καί ὑμθεῖαν ὑπομένω ριξείμενος καί ὁ ἀλογυρίδα , οὖον μόνος οὐδείς ἀπό ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.25
ἀνάγκην , ποίαν ἂν συγχωτὴ συγχωτὴ , τινὰ δὲ ἀπολογίαν στολῆς καρπανεῖ ταύτης · εἰς τὴν οἰκείαν τιμὴν , ἀλλὰ
Lemmas: ἀνάγκη , ποῖος εἄν συγχωτὴ συγχωτὴ , τις δέ ἀπολογία στολή καρπανεῖ οὗτος · εἰς ὁ οἰκεῖος τιμή , ἀλλά
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.26
ἀπὸ τὰ πρότερα παλινδρομοῦντες ; Εἶτα ἵνα μάθης , ὅτι καὶ ἐκείνην καθυβρίζει διὰ τῆς οἰκείας αἰσχύνης · οὕτω
Lemmas: ἀπό ὁ πρότερος παλινδρομέω ; εἶτα ἵνα μανθάνω , ὅτι καί ἐκεῖνος καθυβρίζω διά ὁ οἰκεῖος αἰσχύνη · οὗτος
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.27
οὐ τῆς αὐτῶν εὐγνωμοσύνης μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς τοῦ καὶ ὁ πιστὸς βίος διεφθαρμένον ζῶν , οὐ μόνον οὐδὲν ἔν -
Lemmas: οὖον ὁ αὐτός εὐγνωμοσύνη μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ καί ὁ πιστός βίος διαφθείρω ζῶ , οὖον μόνος οὐδείς ἐν -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.28
Θεοῦ χάριτος τὸ πᾶν γένον , εἶπεν , " ὑπκούσατε ἐκ θοῦν αἰσθήσεις ἐσται , ἀλλὰ καὶ μειζόνων καταγέλαστος .
Lemmas: Θεός χάρις ὁ πᾶς γένος , εἶπον , " υπκουω ἐκ θέω αἴσθησις εἰμαι , ἀλλά καί μείζων καταγέλαστος .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.29
καρδίας , ἐπήγαγεν , Εἰς ὃν παρεδόθητε τύπον διδα - " Ὅσοι γὰρ , φησίν , ἀνόμως ἤμαρτον , ἀνόμως καὶ ἀπ -
Lemmas: Καρδία , ἐπάγω , εἰς ὅς παραδίδωμι τύπος διδα - " ὅσος γάρ , φημί , ἄνομος ἁμαρτάνω , ἄνομος καί ἀπό -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.30
χῆς . Ἡ μὲν γὰρ ὑπακοὴ ἡ ἐκ καρδίας τὸ αὐτεξούσιον ολοῦνται · καὶ ὅσοι ἐν νόμῳ ἤμαρτον , διὰ νόμου κι -
Lemmas: χάω . ὁ μέν γάρ ὑπακοή ὁ ἐκ Καρδία ὁ αὐτεξούσιος ὄλλυμι · καί ὅσος ἐν νόμος ἁμαρτάνω , διά νόμος κις -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.31
δηλοῖ , τὸ δὲ παραδοθῆναι , τὴν τοῦ Θεοῦ βοηθεῖαν αἰνιτθήσονται . Καὶ " Ἑβραίοις δὲ ἐπιστάμενοι , ἐλεγον · " Ἀθε -
Lemmas: δηλόω , ὁ δέ παραδίδωμι , ὁ ὁ Θεός βοήθεια αἰνίσσομαι . καί " Ἑβραῖος δέ ἐφίστημι , λέγω · " ΑΘΕ -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.32
τεται . Τίς δὲ ὁ τύπος τῆς διδαχῆς ; Ὀρθὸς ἦν καὶ μετὰ τήσονται τὸν νόμον Μωϋσέως , χωρὶς οἰκτιρμοῦ ἐὰι
Lemmas: ὅς . Τῖς δέ ὁ τύπος ὁ διδαχή ; ὀρθός εἰμί καί μετά τήκω ὁ νόμος Μωϋσῆς , Χωρὶς οἰκτιρμός ἑός
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.33
πολιτείας ἀρίστης . " Ἐλευθερωθέντες δὲ ἀπὸ τῆς ἁμαρδυοῖν τῇ τρισὶ μάρτυσιν ἀποθνήσκει . Πῶς δὲ δοκεῖ
Lemmas: πολιτεία ἀγαθός . " ἐλευθερόω δέ ἀπό ὁ αμαρδυος ὁ τρεῖς μάρτυς ἀποθνήσκω . Πῶς δέ δοκέω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.34
τίας , ἐδουλώθητε τῇ δικαιοσύνῃ . Δυὸ ἐνταῦθα δείκνυσιν χειρόγραφον δεδηλώσεται τιμωρίας ὁ τόν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ
Lemmas: Τίας , δουλόω ὁ δικαιοσύνη . δύο ἐνταῦθα δείκνυμι χειρόγραφον δηλόω τιμωρία ὁ ὁ υἱός ὁ Θεός
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.35
τοῦ Θεοῦ δωρεάς , τὸ τε ἁμαρτίας ἐλευθερωθῆναι , καὶ τὸ κατασπαρῆναι ; Καὶ μᾶλα εἰκότως · καὶ γὰρ ὑπὲρ αὐ -
Lemmas: ὁ Θεός δωρεά , ὁ τε ἁμαρτία ἐλευθερόω , καί ὁ κατασπείρω ; καί μῆλον εἰκότως · καί γάρ ὑπέρ αὖος -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.36
δουλωθῆναι τῇ δικαιοσύνῃ , ὅπερ ἐλευθερίας ἀπάσης ἀμείνων τού πᾶντα τὰ πάθη , φησίν , διὰ τοῦ βαπτίσματος . Τί οὖν
Lemmas: δουλόω ὁ δικαιοσύνη , ὅσπερ ἐλευθερία ἀπασάω ἀγαθός ὅς λήγω ὁ πάθος , φημί , διά ὁ βάπτισμα . τις οὖν
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.37
ἐστι . Καὶ γὰρ ταύτην παποίησεν ὁ Θεός , οὐδὲν ἂν εἰ τις γένον , ὅτι εἰς τοσαύτην ἐξῆρτοσας δωρεάν , καὶ γήν -
Lemmas: εἰμί . καί γάρ οὗτος ποιέω ὁ Θεός , οὐδείς εἄν εἰμί τις γένος , ὅτι εἰς τοσοῦτος ἐξαρτάω δωρεά , καί γῆ -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.38
παθῆσα ἐφραγὼν λαβὼν ὑπὸ βαρβάρων εἰς τὴν αὐτῶν ἀπνας ἕτερος ἀνθ' ἑτέρου ; " Ἀπέτετεναι καὶ ἔσωσά σου τὰ
Lemmas: παθέω φραγή λαμβάνω ὑπό βάρβαρος εἰς ὁ αὐτός ἀπνας ἕτερος ἀντί ἕτερος ; " Ἀπέτετεναι καί σῴζω σύ ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.39
ενεχθέντα τὴν , μὴ μόνον τῆς αἰχμαλωσίας ἀπαλλάξαι , πρότερα πλημμελήματα , καθάπερ σκώληκας · τί τοῖν
Lemmas: φέρω ὁ , μή μόνος ὁ αἰχμαλωσία ἀπαλλάσσω , πρότερος πλημμέλημα , καθάπερ σκώληξ · τίς ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.40
ἀλλὰ καὶ πατέρα ταυτὸν αὐτὸν κηδεμονικὸν ἐπιστήσας , ἕτερα ἔσεσθε ; καὶ γὰρ σκώληκων χείρων τὰ ἁμαρτή -
Lemmas: ἀλλά καί πατήρ τατός αὐτός κηδεμονικός ἐφίστημι , ἕτερος εἰμί ; καί γάρ σκώληξ χείρων ὁ ἁμαρτή -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.41
καὶ εἰς μαγίστην ἀξίαν ἀγάγαι · ὁ δὲ καὶ ἂν' ἡμῶν γέματα · οὕτω μὲν γὰρ τὸ σῶμα , ἐκεῖνα δὲ τὴν ψυχὴν λυ -
Lemmas: καί εἰς μάγος ἄξιος ἀγάγω · ὁ δέ καί ἄνω ἐγώ γεμάτος · οὗτος μέν γάρ ὁ σῶμα , ἐκεῖνος δέ ὁ ψυχή Λυ -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.42
γονται . Οὐ γὰρ μόνον τῶν παλαιῶν τῶν ἡμετέρων μαινεῖται , καὶ πλείονα ποιεῖ τὴν δυσωδίαν . " Αλλ' ἡμεῖς
Lemmas: γοντ . οὖον γάρ μόνος ὁ παλαιός ὁ ἡμέτερος μαίνομαι , καί πλείων ποιέω ὁ δυσωδία . " ἀλλά ἐγώ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.43
ἀλλὰ καὶ εἰς ἀγγέλων ἤγαγε βίον , καὶ ὁδὸν ἡμῖν πολιοὐχ αἰσθανόμεθα · διόπερ αὐτὴν οὐδὲ ἐκκαθάρα σπῶν -
Lemmas: ἀλλά καί εἰς ἄγγελος ἄγω βίος , καί ὁδός ἐγώ πολιου αἰσθάνομαι · διόπερ αὐτός οὐδέ ἐκκαθαίρω σπάω -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.44
τείας ἐτεμεν ἀρίστης , τῇ τῆς δικαιοσύνης ἀσφαλείᾳ παμεν . Οὐδὲ γὰρ ὁ μεθυσὸν οὐδὲ πόση τοῦ σεσηπότος οἴνου
Lemmas: τίω τέμνω ἀγαθός , ὁ ὁ δικαιοσύνη ἀσφάλεια ΠΑΜΕ . οὐδέ γάρ ὁ μεθύσκω οὐδέ πόσος ὁ σήπω οἶνος
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.45
ραδοῦσα , καὶ τὰ παλαιὰ ἀποκτεῖναις κακὰ , καὶ νεκρώσας τὴ βελονίαν , ἀλλ' ὁ μὴ μεθυσὸν ἀκριβῶς ταῦτα ἐπίστατὸν
Lemmas: ῥάσσω , καί ὁ παλαιός ἀποκτείνω κακός , καί νεκρόω ὅς βελόνιον , ἀλλά ὁ μή μεθύσκω ἀκριβῶς οὗτος ἐπίστατον
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.46
παλαιὸν ἄνθρωπον , καὶ ἐπὶ τὴν ζωὴν χειραγωγήσας ται . Οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν ἁμαρτημάτων ὁ μὲν σωφρόνως
Lemmas: παλαιός ἄνθρωπος , καί ἐπί ὁ ζωή χειραγωγέω ὁ . οὕτως καί ἐπί ὁ ἁμάρτημα ὁ μέν σωφρόνως
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.47
ἡμᾶς τὴν ἀθάνατον . Μέμψαμεν τοίνυν ταύτην ζῶντες · ζῶν , μετὰ ἀκριβείας οἶδε τὸν βόρβορον ἐκεῖνον καὶ τὴν
Lemmas: ἐγώ ὁ ἀθάνατος . Μέμψαμεν τοίνυν οὗτος ζῶ · ζῶ , μετά ἀκρίβεια οἶδα ὁ βόρβορος ἐκεῖνος καί ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.48
πολλοὶ γὰρ τῶν δοκούντων ἐμπνεῖν καὶ βαδίζειν , νεκρῶν σπῆλα · ὁ δὲ τῇ πονηρίᾳ ἐαυτὸν ἐικόως , καθάπερ μὴ
Lemmas: πολύς γάρ ὁ δοκέω ἐμπνέω καί βαδίζω , νεκρός σπῆλον · ὁ δέ ὁ πονηρία ἑαυτοῦ εἰκός , καθάπερ μή
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.49
ἀλλοιότερον διώκεινται . τινὶ κακωρωμένους , οὐδὲ αὐτὸ τοῦτο οἶδε , εἰ νοεῖ . Καὶ
Lemmas: ἀλλοῖος διώκω . τις κακωρωμένους , οὐδέ αὐτός οὗτος οἶδα , εἰμί νοέω . καί
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.50
τοῦτο μάλιστα τῆς κακίας τὸ χαλεπώτατον , ὅτι οὐδὲ
Lemmas: οὗτος μάλιστα ὁ κακία ὁ χαλεπός , ὅτι οὐδέ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.51
ἰδὼν ἀφρίζει τοὺς εἰς αὐτὴν ἐμπεσόντας τῆς οἰκίας
Lemmas: εἶδον ἀφρίζω ὁ εἰς αὐτός ἐμπίπτω ὁ οἰκίον
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.52
λύμης τὸ μέγεθος , ἀλλ' ἐν βορβόρῳ καὶ μεῖνον μὴρ ἐπα -
Lemmas: λύμη ὁ μέγεθος , ἀλλά ἐν βόρβορος καί μένω ΜΗΡ επά -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.53
λαῦεν νομίζουσιν · διόπερ οὐδὲ ἀπαλλάττεσθαι δύνανται ,
Lemmas: λαῦεν νομίζω · διόπερ οὐδέ ἀπαλλάσσω δύναμαι ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.54
ἀλλὰ σκωληκῶν γέμοντες , [ 558 ] ὡςπερ λίθοις τεῖχος ὀλι -
Lemmas: ἀλλά σκώληξ γέμω , [ 558 ] ὡς λίθος τεῖχος ὄλλυμι -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.55
λωπίζομενοι , οὕτως ἐναβρόνται . Διὰ ταῦτα αὐτοὺς ὀλι -
Lemmas: λωπίζω , οὕτως εναβροντ . Ζεύς οὗτος αὐτός ὄλλυμι -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.56
ἀποκτεῖναι ἐθελούσιν , ἀλλὰ καὶ τρέφουσιν καὶ αὐξοῦσιν
Lemmas: ἀποκτείνω ἐθέλω , ἀλλά καί τρέφω καί αὐξάνω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.57
ἐν ἑαυτοῖς , ἕως ἂν αὐτοὺς πρὸς τοὺς τοῦ μέλλοντος αἰῶνος
Lemmas: ἐν ἑαυτοῦ , ἠώς εἄν αὐτός πρός ὁ ὁ μέλλω αἰών
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.58
παραπέμψωσι σκώληκας . Καὶ γὰρ ἐκείνους οὐκ
Lemmas: παραπέμπω σκώληξ . καί γάρ ἐκεῖνος οὐ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.59
πρόξενον · οὐ πρόξενον δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ πατέρας εἰσὶν
Lemmas: Πρόξενος · οὖον Πρόξενος δέ μόνος , ἀλλά καί πατήρ εἰμί
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.60
ἐκείνων τῶν μηδέποτε τελευτῶντων . " Ὁ γὰρ σκώληξ
Lemmas: ἐκεῖνος ὁ μηδέποτε τελευτάω . " ὁ γάρ σκώληξ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.61
αὐτῶν οὐ τελευτήσει , φησίν . Οὕτω τὴν γένναν ἀν -
Lemmas: αὐτός οὖον τελευτάω , φημί . οὕτως ὁ γέννα εἰς -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.62
τάπτουσι τὴν μηδέποτε σβεννυμένην . " Ἐν οὖν ταῦτα μὴ
Lemmas: πάσσω ὁ μηδέποτε σβέννυμι . " ἐν οὖν οὗτος μή
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.63
γένηται , τὴν πηγὴν τῶν κακῶν ἀνέλωμεν , καὶ τὴν
Lemmas: γίγνομαι , ὁ πηγή ὁ κακός ἀναιρέω , καί ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.64
χάρινον σδέσωμεν , καὶ τὴν βίαν τῆς πονηρίας κάθυσ -
Lemmas: χαρίνω σδέσωμεν , καί ὁ βία ὁ πονηρία κάθυς -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.65
ε' . Καὶ γὰρ διάφοροι νεκρότητός εἰσι τρόποι · καὶ ἔστιν
Lemmas: εἰ . καί γάρ διάφορος νεκρότης εἰμί τρόπος · καί εἰμί
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.66
εἰς μὲν ὁ τοῦ σώματος , καθ' ὃν ὁ " Ἀβραὰμ νεκρὸς ὤν ,
Lemmas: εἰς μέν ὁ ὁ σῶμα , κατά ὅς ὁ " Ἀβραάμ νεκρός εἰμί ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.67
οὐχ ἦν νεκρός · " Ὁ γὰρ Θεός , φησίν , οὐκ ἔστι Θεὸς
Lemmas: οὐ εἰμί νεκρός · " ὁ γάρ Θεός , φημί , οὐ εἰμί θεός
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.68
νεκρῶν , ἀλλὰ ζώντων · ἕτερος δὲ τῆς ψυχῆς , ὃν ὁ Χριστὸς
Lemmas: νεκρός , ἀλλά ζῶ · ἕτερος δέ ὁ Ψυχή , ὅς ὁ Χριστός
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.69
αἰνιττόμενος ἔλεγεν . " Ἄρες τοὺς νεκροὺς θάψαι
Lemmas: αἰνίσσομαι λέγω . " Ἄρης ὁ νεκρός θάπτω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.70
τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς · ἄλλος ὁ καὶ ἐπαινετός , ὁ διὰ τῆς
Lemmas: ὁ ἑαυτοῦ νεκρός · ἄλλος ὁ καί ἐπαινετός , ὁ διά ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.71
φιλοσοφίας γινόμενος , περὶ οὗ φησιν ὁ Παῦλος · Νεκρώσατε
Lemmas: φιλοσοφία γίγνομαι , περί ὅς φημί ὁ Παῦλος · νεκρόω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.72
ὑμῶν τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς · ἕτερος ὁ καὶ τοῦτου
Lemmas: σύ ὁ μέλος ὁ ἐπί ὁ γῆ · ἕτερος ὁ καί οὗτος
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.73
γεγεννημένος αἴτιος , ὁ ἐπὶ τοῦ βαπτίσματος · " Ὁ γὰρ
Lemmas: γεννάω αἴτιος , ὁ ἐπί ὁ βάπτισμα · " ὁ γάρ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.74
καλῶς ἡμῶν ἄνθρωπος , φησίν , ἐσταύρωται , τουτἐστι
Lemmas: καλῶς ἐγώ ἄνθρωπος , φημί , σταυρόω , τουτέστι
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.75
νεκρόνεται . Ταῦτ' οὖν εἰδότες , ἐκείνην μὲν φύγωμεν
Lemmas: νεκρονω . ταῦτα οὖν οἶδα , ἐκεῖνος μέν φεύγω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.76
τὴν νέκρωσιν , καθ' ἣν καὶ ζῶντες ἀποθνῄσκομεν ·
Lemmas: ὁ νέκρωσις , κατά ὅς καί ζῶ ἀποθνῄσκω ·
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.77
ταύτην δὲ μὴ δεῖσασμεν , καθ' ἣν ὁ κοινὸς ἐπεσι θάνατος .
Lemmas: οὗτος δέ μή δείδω , κατά ὅς ὁ κοινός ἔπος θάνατος .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0491.78
Τὰς δὲ ἑτέρας δύο , ἧν ἡ μὲν ἐστι [ 557 ] μακαριστὴ ἡ
Lemmas: ὁ δέ ἕτερος δύο , ἧμαι ὁ μέν εἰμί [ 557 ] μακαριστός ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0494.1
ἀνασπάτωμεν · ἐπεὶ καὶ δένδρον πονηρὸν ἂν ἀποτέμης ἄνωθεν , οὐδὲν πλέον ἐποίησας , τῆς ῥίζης κάτω μενούσης , καὶ τὰ αὐτὰ βλαστάνουσης πάλιν . Τίς οὖν ἡ ρίζα τῶν κακῶν ; Μᾶθε παρὰ τοῦ χαλοῦ φωτιστοῦ , τοῦ τὰ τοιαῦτα ἀκριβῶς ἐπιστάμενου , καὶ τὴν ἀπελου τὴν πνευματικὴν θεραπεύοντος , καὶ τὴν οἰκουμένην χειρουργοῦντος ἅπασαν . Τίνα οὖν εὕρξ φησιν εἶναι τὴν αἰτίαν τῶν κακῶν ἁπάντων ; Τῶν τῶν χρημάτων ἐπιθυμιῶν . Ῥίζα γὰρ πάντων τῶν κακῶν , φησίν , ἡ φιλαργυρία . Ἐντεῦθεν μάχαι καὶ ἔχθραι καὶ πόλεμοι , ἐντεῦθεν φιλονεικίαι καὶ λοιδορίαι καὶ ὑποψίαι καὶ ὑβρεῖς , ἐντεῦθεν φόνοι καὶ κλοπαὶ καὶ τυμβωρυχαί · διὰ ταύτην οὐ πόλεις καὶ χώραι μόνον , ἀλλὰ καὶ ὅδοι , καὶ οἰκουμένη καὶ ἀοίκητος , καὶ δρη , καὶ νάπαι , καὶ βουνοὶ καὶ πάντα ἀπλῶς αἱμάτων γεμεί · καὶ φόνων . Καὶ οὐδὲ τῆς θαλάττης ἀπέσχετο τοῦτο τὸ κακόν , ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ μετὰ πολλῆς εἰσῆλθεν εἰς τὴν θάλασσαν , τῶν πειρατῶν αὐτὴν πολιορκοῦντων πάντοθεν , καὶ καινὸν τινὰ ἡστέλει ἐπινοοῦντων τρόπον . Διὰ ταύτην καὶ οἱ τῆς φύσεως ἀνετράπησαν νόμοι , καὶ οἱ τῆς συγγενείας ἐκινήθησαν θεσμοί , καὶ τὰ τῆς οὐσίας αὐτῆς διέφθαρται δίκαια .
Lemmas: ἀνασπάω · ἐπεί καί δένδρον πονηρός εἄν ἀποτέμνω ἄνωθεν , οὐδείς πλέω ποιέω , ὁ ῥίζα κάτω Μένων , καί ὁ αὐτός βλαστανουω πάλιν . Τῖς οὖν ὁ ρίζα ὁ κακός ; μανθάνω παρά ὁ Χαλού φωτιστής , ὁ ὁ τοιοῦτος ἀκριβῶς επιστάμενος , καί ὁ ἀπέρχομαι ὁ πνευματικός θεραπεύω , καί ὁ οἰκέω χειρουργέω ἅπας . τίς οὖν εὕρξ φημί εἰμί ὁ αἴτιος ὁ κακός ἅπας ; ὁ ὁ χρῆμα ἐπιθυμία . ῥίζα γάρ πᾶς ὁ κακός , φημί , ὁ φιλαργυρία . ἐντεῦθεν μάχη καί ἔχθρα καί πόλεμος , ἐντεῦθεν φιλονικία καί λοιδορία καί ὑποψία καί ὕβρις , ἐντεῦθεν φόνος καί κλοπή καί τυμβωρυχία · διά οὗτος οὖον πόλις καί χώρα μόνος , ἀλλά καί ὁδός , καί οἰκέω καί ἀοίκητος , καί δρης , καί νάπη , καί βουνός καί πᾶς ἀπλόος αἷμα γέμω · καί φόνος . καί οὐδέ ὁ θάλασσα ἀπέχω οὗτος ὁ κακός , ἀλλά καί ἐκεῖ μετά πολύς εἰσέρχομαι εἰς ὁ θάλασσα , ὁ πειρατής αὐτός πολιορκέω πάντοθεν , καί καινός τις ἡστέλει ἐπινοέω τρόπος . Ζεύς οὗτος καί ὁ ὁ φύσις ἀνατρέπω νόμος , καί ὁ ὁ συγγένεια κινέω θεσμός , καί ὁ ὁ οὐσία αὐτός διαφθείρω Δίκαιος .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0494.4
Σὺ δὲ μετὰ τῆς φύσεως μυρίας ἔχων ὑποθέσεις συναγοῦσας σε καὶ σφίγγούσας πρὸς τὰ οἰκεῖα μέλη , τὸ τετιμηθῆναι λόγῳ , τὸ μετέχειν ἐξουσίας , τὸ κοινωνεῖν μυρίων ἀγαθῶν , ἐκείνων ἀγριωτέρας γέγονας , εἰς μὲν τὰ ἀνόητα πολλὴν τὴν σπουδὴν ἐνδεικνύμενος , τοὺς δὲ ναοὺς τοῦ Θεοῦ καὶ λιμῷ καὶ γυμνοτητὶ παραρῶν · ἀπολλυμένου , πολλάκις δὲ καὶ μυρίους περιβάλλον κακοῖς . Εἰ γὰρ δόξης ἐρῶν ταῦτα ποιεῖς , πολλῷ μᾶλλον τὸν ἀδελφὸν τοῦ ἵππου θεραπεύειν δεῖ . Ὅσῳ γὰρ βελτίων ὁ τῆς εὐεργεσίας ἀπολαύων , τοσοῦτο καὶ λαμπρότερός σοι πλέκεται τῆς τοιαύτης σπουδῆς ὁ στέφανος · ὡς γὰρ γε τοῖς ἐναντίοις περιπίπτων , καὶ μυρίους ἐπισπώμενος κατὰ σεαυτοῦ κατηγοροὺς , οὐκ αἰσθάνῃ . Τίς γὰρ σε οὐκ ἐρεῖ κακῶς ; τίς γὰρ σε οὐ γράφεται τῆς ἑοῦς ὀμοῦ θρόνος καὶ μισανθρωπίας , ὅταν τὸ μὲν τῶν ἀνθρώπων ἀτιμάζοντα γένος , τὸ δὲ τῶν ἀλόγων πρὸ τῶν ἀνθρώπων ποιούμενον , καὶ μετὰ τῶν ἀλόγων τὴν οἰκίαν καὶ τὸ
Lemmas: σύ δέ μετά ὁ φύσις μυρίος ἔχω ὑπόθεσις συνάγω σύ καί σφίγγω πρός ὁ οἰκεῖος μέλος , ὁ τιμάω λόγος , ὁ μετέχω ἐξουσία , ὁ κοινωνέω μυρίος ἀγαθός , ἐκεῖνος ἄγριος γίγνομαι , εἰς μέν ὁ ἀνόητος πολύς ὁ σπουδή ἐνδείκνυμι , ὁ δέ ναός ὁ Θεός καί λιμός καί γυμνοτητὶ παραρή · ἀπόλλυμι , πολλάκις δέ καί μυρίος περιβάλλω κακός . εἰμί γάρ δόξα ἐράω οὗτος ποιέω , πολύς μᾶλλον ὁ ἀδελφός ὁ ἵππος θεραπεύω δεῖ . ὅσος γάρ ἀγαθός ὁ ὁ εὐεργεσία ἀπολαύω , τοσοῦτος καί λαμπρός σύ πλέκω ὁ τοιοῦτος σπουδή ὁ στέφανος · ὡς γάρ γε ὁ ἐναντίος περιπίπτω , καί μυρίος ἐπισπάω κατά σεαυτοῦ κατήγορος , οὐ αἰσθάνομαι . Τῖς γάρ σύ οὐ εἴρω κακῶς ; τίς γάρ σύ οὖον γράφω ὁ ἑοῦς ὀμόω θρόνος καί μισανθρωπία , ὅταν ὁ μέν ὁ ἄνθρωπος ἀτιμάζω γένος , ὁ δέ ὁ ἄλογος πρό ὁ ἄνθρωπος ποιέω , καί μετά ὁ ἄλογος ὁ οἰκίον καί ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0495.2
Ἀνθρώπινον λέγω διὰ τὴν ἀσθένειαν τῆς σαρκὸς ὑμῶν . Ὡσπερ γὰρ παρεστήσατε τὰ μέλη τῆς σαρκὸς ὑμῶν δούλα τῇ ἀκαθαρσίᾳ καὶ τῇ ἀνομίᾳ εἰς τὴν ἀνομίαν , οὕτω νῦν παραστήσατε τὰ μέλη ὑμῶν δούλα τῇ δικαιοσύνῃ εἰς ἀγιασμόν .
Lemmas: Ἀνθρώπινος λέγω διά ὁ ἀσθένεια ὁ σάρξ σύ . ὡς γάρ παρίστημι ὁ μέλος ὁ σάρξ σύ δοῦλος ὁ ἀκαθαρσία καί ὁ ἀνομία εἰς ὁ ἀνομία , οὗτος νῦν παρίστημι ὁ μέλος σύ δοῦλος ὁ δικαιοσύνη εἰς ἁγιασμός .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0495.3
α' . Ἐπειδὴ πολλὴν ἀπήτησεν ἀχριδείαν τοῦ βίου , νεκρούς εἶναι κελεύων τῷ κόσμῳ , καὶ τεθνηκέναι τῇ πονηρίᾳ , καὶ ἀκινήτους μένειν πρὸς τὴν τῶν ἁμαρτημάτων ἐνέργειαν , καὶ ἐδίδου μέγα τι καὶ βαρὺ λέγειν καὶ τὴν ἀνθρωπίνην ὑπερβαῖνον φύσιν · δεῖξαι βουλόμενος , ὅτι οὐδὲν ὑπέροχον ἀπαιτεῖ , οὐδὲ ὅσον ἐχρὴν τὸν τοσαύτης ἀπολαύσαντα δωρεᾶς , ἀλλὰ καὶ σφόδρα σύμμετρον καὶ κοῦφον , ἀπὸ τῶν ἐναντίων αὐτὸ κατασκευαζει , καὶ φησιν , Ἀνθρώπινον λέγω · ὡσανεὶ ἔλεγεν , ἀπὸ ἀνθρωπίνων λογισμῶν , ἀπὸ τῶν ἐν συνηθείᾳ γινομένων · τὸ γὰρ σύμμετρον αὐτῇ προσηγορίᾳ τοῦ ἀνθρωπίνου δηλοῖ · καὶ γὰρ καὶ ἄλλοχοῦ φησιν · Περισσὸς ὑμᾶς οὐκ ἐλάλησεν , εἰ μὴ ἀνθρώπινος · τοὔνεστι , σύμμετρος καὶ μικρός . Ὡσπερ γὰρ παρεστήσατε τὰ μέλη ὑμῶν δούλα τῇ ἀκαθαρσίᾳ καὶ τῇ ἀνομίᾳ εἰς τὴν ἀνομίαν , οὕτω νῦν παραστήσατε τὰ μέλη ὑμῶν δούλα τῇ δικαιοσύνῃ εἰς ἀγιασμόν . Καίτοι πολλῶν τῶν δεσποτῶν τὸ μέσον , ἀλλ' ὅμως τὸν ἴσον τῆς δουλείας ἀπαιτοῦ μέτρον . Ἔδει μὲν γὰρ καὶ πολλῷ πλεῖον εἰςενεγκεῖν , καὶ τοσούτῳ πλεῖον , ὅσῳ καὶ αὐτὴ μεῖζων τῆς δεσποτείας ἐκείνης καὶ ἀμείνων · πλὴν ἀλλ' οὐδὲν πλεῖον ἀπαιτοῦ διὰ τὴν ἀσθένειαν . Καὶ οὐκ εἶπε , Τὰς πρᾶρέσεις ὑμῶν , οὐδὲ Τὰς προθυμίας , ἀλλὰ , Τὰς σαρκὸς ὑμῶν , ἀπεκατέστησεν ποιῶν τὸν λόγον . Καὶ ταῦτα μὲν ἀκαθαρσία , τὸ δὲ ἀγιασμός · τὸ μὲν ἀνομία , τὸ
Lemmas: ὅς . ἐπεί πολύς ἀπαιτέω ἀχριδείαν ὁ βίος , νεκρός εἰμί κελεύω ὁ κόσμος , καί θνῄσκω ὁ πονηρία , καί ἀκίνητος μένω πρός ὁ ὁ ἁμάρτημα ἐνέργεια , καί δίδωμι μέγας τίς καί βαρύς λέγω καί ὁ ἀνθρώπινος ὑπερβαίνω φύσις · δείκνυμι βούλομαι , ὅτι οὐδείς ὑπέροχος ἀπαιτέω , οὐδέ ὅσος χρή ὁ τοσοῦτος ἀπολαύω δωρεά , ἀλλά καί σφόδρα σύμμετρος καί κοῦφος , ἀπό ὁ ἐναντίος αὐτός κατασκευάζω , καί φημί , Ἀνθρώπινος λέγω · ὡσανεί λέγω , ἀπό ἀνθρώπινος λογισμός , ἀπό ὁ ἐν συνήθεια γίγνομαι · ὁ γάρ σύμμετρος αὐτός προσηγορία ὁ ἀνθρώπινος δηλόω · καί γάρ καί αλλοχοω φημί · Περισσός σύ οὐ λαλέω , εἰμί μή ἀνθρώπινος · τοὔνεστι , σύμμετρος καί μικρός . ὡς γάρ παρίστημι ὁ μέλος σύ δοῦλος ὁ ἀκαθαρσία καί ὁ ἀνομία εἰς ὁ ἀνομία , οὗτος νῦν παρίστημι ὁ μέλος σύ δοῦλος ὁ δικαιοσύνη εἰς ἁγιασμός . καίτοι πολύς ὁ δεσπότης ὁ μέσος , ἀλλά ὅμως ὁ ἴσος ὁ δουλεία ἀπαιτέω μέτρον . δέω μέν γάρ καί πολύς πλείων εἰςενεγκεῖν , καί τοσοῦτος πλείων , ὅσος καί αὐτός μείζων ὁ δεσποτεία ἐκεῖνος καί ἀγαθός · πλήν ἀλλά οὐδείς πλείων ἀπαιτέω διά ὁ ἀσθένεια . καί οὐ εἶπον , ὁ πρᾶρέσεις σύ , οὐδέ ὁ προθυμία , ἀλλά , ὁ σάρξ σύ , ἀποκαθίστημι ποιέω ὁ λόγος . καί οὗτος μέν ἀκαθαρσία , ὁ δέ ἁγιασμός · ὁ μέν ἀνομία , ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0498.2
β’ . Εἰδὲς πῶς τὰ μὲν δεῖξιν δεδωμένα , τὰ δὲ ἐν ἐλ-πίσιν ὄντα ; Καὶ ἀπὸ τῶν δεδομένων κάκεινα πιστοῦ-ται , ἀπὸ τοῦ ἁγιασμοῦ τὴν ζωὴν . Ἴνα γὰρ μὴ λέγῃς , ὅτι πάντα ἐν ἐλπίσι , δεῖξιν ὅτι καὶ ἥδε σε καρπωσάμε-νον · πρῶτον τὸ ἀπαλλαγῆναι τῆς πονηρίας καὶ τοιού-των κακῶν , ὧν καὶ ἡ μνήμη αἰσχύνην φέρει · δεύτερον τὸ δουλεύειν τῇ δικαιοσύνῃ · τρίτον τὸν ἁγιασμὸν ἀπο-λαῦσαι · τέταρτον τὸ καὶ ζωῆς ἐπιτυχεῖν , καὶ ζωῆς οὐ προσωχαιροῦ , ἀλλ’ αἰωνίας . Ἀλλ’ ὅμως καὶ τούτων ὄντων ,
Lemmas: βε . ἀνάκλεις πῶς ὁ μέν δεῖξις δίδωμι , ὁ δέ ἐν ἐλπίς εἰμί ; καί ἀπό ὁ δίδωμι ἐκεῖνος πιστόω , ἀπό ὁ ἁγιασμός ὁ ζωή . ἵνα γάρ μή λέγω , ὅτι πᾶς ἐν ἐλπίς , δεῖξις ὅτι καί ὅδε σύ καρπόω · πρῶτος ὁ ἀπαλλάσσω ὁ πονηρία καί τοιοῦτος κακός , ὅς καί ὁ μνήμη αἰσχύνη φέρω · δύο ὁ δουλεύω ὁ δικαιοσύνη · τρίτος ὁ ἁγιασμός ἀπολαύω · τέταρτος ὁ καί ζωή ἐπιτυγχάνω , καί ζωή οὖον προσωχαιροος , ἀλλά αἰώνιος . ἀλλά ὅμως καί οὗτος εἰμί ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0499.1
θινή ὁ ἀνήρ , ἐλευθέρα ἐστίν ἀπὸ τοῦ νόμου , τοῦ μὴ εἶναι αὐτῇ μοιχαλίδα , γενομένην ἀνδρὶ ἑτέρῳ . Συνεχῶς αὐτὸ περιστρέφει , καὶ μετὰ πολλῆς τῆς ἀκριβείας · ἐπειδὴ σοφὸρα θαρρεῖ [ 545 ] τῷ ὑπ’ αὐτοῦ κατασκευαζομένῳ . Καὶ τίθησιν ἐν τάξει μὲν τοῦ ἀνδρὸς τὸν νόμον , ἐν τάξει δὲ τῆς γυναικὸς τοὺς πιστεύοντας ἀπαντας . Εἶτα δὲ συμπέρασμα οὐ κατὰ τὴν πρότασιν ἔπαυσεν · τὸ γὰρ ἀκόλουθον ἤν εἰπεῖν · Ὦστε , ἀδελφοί μου , οὐ κυριεύσει ὑμῶν ὁ νόμος · ἀπέθανε γάρ . Ἄλλ’ οὐκ εἶπεν οὕτως , ἀλλ’ ἐν μὲν τῇ προτάσει τοῦτο ἠνέχαστο , ἐν δὲ τῇ ἐπαγωγῇ λοιπόν , ὥστε ἀναπαχθῆ ποιῆσαι τὸν λόγ·ον , τὴν γυναῖκα εἰσάγει τετελευτηκυίαν , λέγων · Ὦστε , ἀδελφοί μου , καὶ ὑμεῖς ἐθανατώθητε τῷ νόμῳ . Ὅταν γὰρ καὶ τοῦτο καθεῖν γεγόναιεν αὐτὴν ἐλευθερίαν παρέχῃ , τί κωλύει χαρίσασθαι τῷ νόμῳ , τοῦ πράγματος μηδὲν παραβαπτομένου ; Ἡ γὰρ ὑπάρχρος γυνὴ τῷ ζῶντι ἀνδρὶ δεδεται νόμῳ . Πῶς νῦν εἰσιν οὗ τὸν νόμον διαβάλλοντες ; Ἀκούετωσαν πῶς καὶ εἰς ἀνάγκην ἐμπεσών , οὐ καθαίρει αὐτῷ τὸ ἀξίωμα , ἀλλὰ μεγάλως περὶ τῆς ἐξουσίας αὐτοῦ διαλέγεται , εἰ γε ζῶντος αὐτοῦ , δεδεται ὁ Ἰουδαῖος , καὶ μοιχὸι χρηματίζουσιν οἱ παραβαίνοντες καὶ ἀρνεῖντες αὐτὸν ζῶντα · εἰ δὲ τελευτήσαντα εἰασεν , οὐδὲν θαυμαστὸν · καὶ γὰρ ἐπ’ ἀνθρώπων οὐ διαβάλλεται τὸ τοῦτο ποιῶν . Ἐὰρ δὲ ἀποθάνῃ ὁ ἀνήρ , κατήργηται ἀπὸ τοῦ νόμου τοῦ ἀνδρός .
Lemmas: θινή ὁ ἀνήρ , ἐλεύθερος εἰμί ἀπό ὁ νόμος , ὁ μή εἰμί αὐτός μοιχαλίς , γίγνομαι ἀνήρ ἕτερος . συνεχής αὐτός περιστρέφω , καί μετά πολύς ὁ ἀκρίβεια · ἐπεί σοφόρα θαρσέω [ 545 ] ὁ ὑπό αὐτός κατασκευάζω . καί τίθημι ἐν τάξις μέν ὁ ἀνήρ ὁ νόμος , ἐν τάξις δέ ὁ γυνή ὁ πιστεύω ἅπας . εἶτα δέ συμπέρασμα οὖον κατά ὁ πρότασις παύω · ὁ γάρ ἀκόλουθος ἐάν εἶπον · ὥστε , ἀδελφός ἐγώ , οὖον κυριεύω σύ ὁ νόμος · ἀποθνῄσκω γάρ . ἄλλος οὐ εἶπον οὕτως , ἀλλά ἐν μέν ὁ πρότασις οὗτος ἀνέχω , ἐν δέ ὁ ἐπαγωγή λοιπός , ὥστε ἀναπάσσω ποιέω ὁ λόγ·ον , ὁ γυνή εἰσάγω τελευτάω , λέγω · ὥστε , ἀδελφός ἐγώ , καί σύ θανατόω ὁ νόμος . ὅταν γάρ καί οὗτος κάθω γίγνομαι αὐτός ἐλευθερία παρέχω , τίς κωλύω χαρίζομαι ὁ νόμος , ὁ πρᾶγμα μηδείς παραβάπτω ; ὁ γάρ ὑπάρχρος γυνή ὁ ζῶ ἀνήρ δήω νόμος . Πῶς νῦν εἰμί ὅς ὁ νόμος διαβάλλω ; Ἀκούετωσαν πῶς καί εἰς ἀνάγκη ἐμπίπτω , οὖον καθαίρω αὐτός ὁ ἀξίωμα , ἀλλά μέγας περί ὁ ἐξουσία αὐτός διαλέγω , εἰμί γε ζῶ αὐτός , δήω ὁ Ἰουδαῖος , καί μοιχός χρηματίζω ὁ παραβαίνω καί ἀρνέομαι αὐτός ζῶ · εἰμί δέ τελευτάω ἐάω , οὐδείς θαυμαστός · καί γάρ ἐπί ἄνθρωπος οὖον διαβάλλω ὁ οὗτος ποιέω . Ἔαρ δέ ἀποθνῄσκω ὁ ἀνήρ , καταργέω ἀπό ὁ νόμος ὁ ἀνήρ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0502.1
ἀλλ' ὁ Χριστὸς ἐλθὼν , διὰ τοῦ βαπτίσματος κουφότερον ἡμῖν αὐτὸ ἐποίησεν τῷ πνεύτῳ διεγείρων τὸ Πνεῦμα·τοσ .
Lemmas: ἀλλά ὁ Χριστός ἔρχομαι , διά ὁ βάπτισμα κοῦφος ἐγώ αὐτός ποιέω ὁ πνεύτῳ διεγείρω ὁ Πνεῦμα .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0502.3
οὖν τὴν ἀπορίαν . Εἶδες πῶς μετ' αὐτοῦ τὸν ἀντίδικον ἵσταται , καὶ τὸ τοῦ διδασκάλου ἀξίωμα λαβὼν , ἐπὶ τὴν λύσιν ἔρχεται ; Τίς οὖν ἡ λύσις ; Ἁμαρτία μὲν οὐκ ἐστίν , φησίν . Ἁμαρτία δὲ οὐχ ἂν ἐγνώ , εἰ μὴ διὰ νόμου . Ὦφει σοφίας ἐπίτασιν . Ὅπερ οὐκ ἐστὶν ὁ νόμος , ἐξ ἀντιθέσεως τέθεικεν , ἵνα ἀναίρῃ τοῦτο , καὶ ταύτῃ χαριζόμενος τῷ Ἰουδαίῳ , πείσῃ τὸ ἐλάττον αὐτὸν καταδέξασθαι . Τί δὲ ἐστὶ τὸ ἐλάττον ; Ὅτι Τὴν ἁμαρτίαν οὐκ ἔγνων , εἰ μὴ διὰ νόμου . Τὴν τε γὰρ ἐπιθυμίαν οὐκ ἤδειν , φησίν , εἰ μὴ ὁ νόμος ἔλεγεν . Οὐκ ἐπιθυμήσεις . Ὦφει πῶς κατὰ μικρὸν οὐχὶ μόνον κατηγοροῦν αὐτὸν ὄντα δείκνυσιν τῆς ἁμαρτίας , ἀλλὰ καὶ ἥρεμα κατασκευαστικόν · οὐ μὴν παρὰ τὴν αἰτίαν τοῦ αὐτοῦ , ἀλλὰ παρὰ τὴν τῶν ἀγνοούντων Ἰουδαίων ἀποραίας τοῦτο συμβαίνον . Καὶ γὰρ καὶ Μανιχαῖοι ἐποιοῦντο ἐμφράζει τὰ στόματα τῶν κατηγορούντων τοῦ νόμου . Εἰπὼν γὰρ , ὅτι · Τὴν ἁμαρτίαν οὐκ ἔγνων , εἰ μὴ διὰ νόμου , καὶ τὴν ἐπιθυμίαν οὐκ ἤδειν , εἰ μὴ ὁ νόμος ἔλεγεν · Οὐκ ἐπιθυμήσεις , ἐπήγαγεν · Ἁμαρτία δὲ λαβοῦσα ἡ ἀμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς , κατεργάσατο ἐν ἐμοὶ πᾶσαν ἐπιθυμίαν .
Lemmas: οὖν ὁ ἀπορία . εἶδον πῶς μετά αὐτός ὁ ἀντίδικος ἵστημι , καί ὁ ὁ διδάσκαλος ἀξίωμα λαμβάνω , ἐπί ὁ λύσις ἔρχομαι ; Τῖς οὖν ὁ λύσις ; ἁμαρτία μέν οὐ εἰμί , φημί . ἁμαρτία δέ οὐ εἄν γιγνώσκω , εἰμί μή διά νόμος . ὄφις σοφία ἐπίτασις . ὅπερ οὐ εἰμί ὁ νόμος , ἐκ ἀντίθεσις τίθημι , ἵνα ἀναίρω οὗτος , καί οὗτος χαρίζομαι ὁ Ἰουδαῖος , πείθω ὁ ἐλάσσων αὐτός καταδέχομαι . τις δέ εἰμί ὁ ἐλάσσων ; ὅτι2 ὁ ἁμαρτία οὐ γιγνώσκω , εἰμί μή διά νόμος . ὁ τε γάρ ἐπιθυμία οὐ ἀδέω , φημί , εἰμί μή ὁ νόμος λέγω . οὐ ἐπιθυμέω . ὄφις πῶς κατά μικρός οὐ μόνος κατηγορέω αὐτός εἰμί δείκνυμι ὁ ἁμαρτία , ἀλλά καί ἤρεμος κατασκευαστικός · οὖον μήv παρά ὁ αἴτιος ὁ αὐτός , ἀλλά παρά ὁ ὁ ἀγνοέω Ἰουδαῖος ἀποραίας οὗτος συμβαίνω . καί γάρ καί Μανιχαῖος ποιέω ἐμφράζω ὁ στόμα ὁ κατηγορέω ὁ νόμος . εἶπον γάρ , ὅτι · ὁ ἁμαρτία οὐ γιγνώσκω , εἰμί μή διά νόμος , καί ὁ ἐπιθυμία οὐ ἀδέω , εἰμί μή ὁ νόμος λέγω · οὐ ἐπιθυμέω , ἐπάγω · ἁμαρτία δέ λαμβάνω ὁ ἁμαρτία διά ὁ ἐντολή , κατεργάζομαι ἐν ἐγώ πᾶς ἐπιθυμία .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0503.2
c . Οὐδὲ γὰρ κατὰ λόγον ἦν τὸ γινόμενον , τὸ διὰ τῶν ωφελοῦντων βλάπτεσθαι · διὸ καὶ ἔλεγε · Καὶ εὑρέθη μοι ἡ ἐντολὴ ἡ εἰς ζωήν , αὕτη εἰς θάνατον . Οὐχ εἶπε , Τέγονε θάνατος , οὐδὲ , Ἔσχε θάνατον , ἀλλ’ , Εὑρέθη , τὸ κακὸν καὶ παράδοξον τὰς ἀτοπίας οὕτως ἐμψυχῶν ,
Lemmas: c . οὐδέ γάρ κατά λόγος εἰμί ὁ γίγνομαι , ὁ διά ὁ ὠφελέω βλάπτω · διό καί λέγω · καί εὑρίσκω ἐγώ ὁ ἐντολή ὁ εἰς ζωή , οὗτος εἰς θάνατος . οὐχ εἶπον , Τέγονε θάνατος , οὐδέ , ἔχω θάνατος , ἀλλά , εὑρίσκω , ὁ κακός καί παράδοξος ὁ ἀτοπία οὕτως ἐμψυχόω ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0507.2
Εἰ δὲ οἱ πρὸ τοῦ νόμου ἀπὸ τῆς ῥαθυμίας ταύτης κατὰ μικρὸν εἰς αὐτὴν τὸν πυθμένα τῆς κακίας ἤλθον , ἐννόησον νὶ πεισόμεθα ἡμεῖς , οἱ πρὸς μεῖζονα καλούμενοι σκάμματα , ἂν μὴ μετὰ ἀκριβείας ἐαυτοῖς προστέχωμεν , καὶ τοὺς σπινηθῆρας τῶν κακῶν , πρὶν τὴν πυρὰν ἀναφθῆναι , προλαβόντες σθενοῦμεν . Οἷον τι λέγω · Ἐπιχορεῖς συνεχῶς ; Μὴ πρὸς τοῦτο στήσ μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ ὁμνῦναι ἀνελε , καὶ οὐ δεήση πόνου λοιπόν · πολὺ γὰρ δυσκολώτερον , ὁμνῦναι μὴ ἐπιχορεῖν , ἢ μηδὲ ὁμνῦναι διως . Ὑβριστὴς εἶ καὶ λοιδόρος καὶ πλῆκτης ; Γράφω [ 555 ] σεαυτῷ νόμον μὴ ὀργίζεσθαι μηδὲ χράζειν διως , καὶ συναναίρειταί τῇ ρίζῃ καὶ ὁ χαρπός . Λάγνως ; εἰ καὶ ἄσωτος ; Τίθει σεαυτῷ πάλιν ὅρον , ὥστε μὴ ὁρᾶν εἰς γυναῖκα , μήτε δὲ εἰς τὸ θέατρον ἀναβαίνειν , μηδ' ἐν ἀγορᾷ τὰ ἀλλότρια περιεργάζεσθαι κάλλη . Πολὺ γὰρ εὐκολώτερον , τὴν ἀρχὴν μηδὲ ἰδεῖν εὐμορφον γυναῖκα , ἢ θεασάμενον , καὶ δεξάμενον τὴν ἐπιθυμίαν , ἐκβάλλειν τὸν ἐκ ταύτης θόρυβον . Κουφότεροι γὰρ ἐν προοιμίοις οἱ ἀγῶνες · μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἀγῶνες ἡμῖν δεῖ , ἂν μὴ τὰς θύρας ἀνοίξωμεν τῷ πολέμῳ , μηδὲ τὰ σπέρματα τῆς
Lemmas: εἰμί δέ ὁ πρό ὁ νόμος ἀπό ὁ ῥᾳθυμία οὗτος κατά μικρός εἰς αὐτός ὁ πυθμήν ὁ κακία ἔρχομαι , ἐννοέω ν́ς πείθω ἐγώ , ὁ πρός μείζων καλέω σκάμμα , εἄν μή μετά ἀκρίβεια ἑαυτοῦ προστάσσω , καί ὁ σπινηθῆρας ὁ κακός , πρίν ὁ πυρή ἀνάπτω , προλαμβάνω σθενόω . οἷος τίς λέγω · επιχορεω συνεχῶς ; μή πρός οὗτος ἵστημι μόνος , ἀλλά καί ὁ ὄμνυμι ἀναιρέω , καί οὖον δήω πόνος λοιπός · πολύς γάρ δύσκολος , ὄμνυμι μή ἐπιχωρέω , ἢ μηδέ ὄμνυμι διάω . Ὑβριστής εἰμί καί λοίδορος καί πλήκτης ; γράφω [ 555 ] σεαυτοῦ νόμος μή ὀργίζω μηδέ χρῄζω διάω , καί συναναιρέω ὁ ῥίζα καί ὁ Χάρπος . λάγνος ; εἰμί καί ἄσωτος ; τίθημι σεαυτοῦ πάλιν ὅρος , ὥστε μή ὁράω εἰς γυνή , μήτε δέ εἰς ὁ θέατρον ἀναβαίνω , μηδέ ἐν ἀγορά ὁ ἀλλότριος περιεργάζομαι κάλλος . Πολύς γάρ εὔκολος , ὁ ἀρχή μηδέ ὁράω εὔμορφος γυνή , ἢ θεάομαι , καί δέχομαι ὁ ἐπιθυμία , ἐκβάλλω ὁ ἐκ οὗτος θόρυβος . κοῦφος γάρ ἐν προοίμιον ὁ ἀγών · μᾶλλον δέ οὐδέ ἀγών ἐγώ δεῖ , εἄν μή ὁ θύρα ἀνοίγω ὁ πόλεμος , μηδέ ὁ σπέρμα ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0507.3
κακίας δεξώμεθα . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Χριστὸς τὸν ἀκελάστον ὁρῶντα εἰς γυναῖκα ἐκολάσεν , ἵνα πλείονας ἡμᾶς ἀπαλλάξῃ πόνου , πρὶν ἢ γενέσθαι τὴν ἀνταγωνιστήν ἰσχυρὸν κελεύων ἐκβάλλειν τῆς οἰκίας , ὅτε καὶ εὐκόλως ἐκβάλλεσθαι δύναται . Ποῖα γὰρ ἀνάγκη πράγματα ἔχειν περιττά , καὶ συμπλέκεσθαι τοῖς ἀνταγωνίσταις , παρὸν χωρὶς συμπλοχῆς στήσαι τὸ τρόπαιον , καὶ πρὸ τῆς πάλης ἀρπάσαι τὸ βραβεῖον ; Οὐ γὰρ τοσούτου πόνου , μὴ ὁρᾶν γυναῖκας ὡραίας , ὅσος πόνος ὁρῶντα κατέχει · μᾶλλον δὲ οὐδὲ πόνος τὸ πρότερον ἂν εἴη , ἀλλὰ πολὺς ἰδρώς καὶ μόχθος μετὰ τὸ ἰδεῖν ἐγγίνεται .
Lemmas: κακία δέχομαι . Ζεύς οὗτος καί ὁ Χριστός ὁ ἀκελάστον ὁράω εἰς γυνή κολάζω , ἵνα πλείων ἐγώ ἀπαλλάσσω πόνος , πρίν ἢ γίγνομαι ὁ ἀνταγωνιστής ἰσχυρός κελεύω ἐκβάλλω ὁ οἰκίον , ὅτε καί εὐκόλως ἐκβάλλω δύναμαι . ποίας γάρ ἀνάγκη πρᾶγμα ἔχω περισσός , καί συμπλέκω ὁ ἀνταγωνιστής , πάρειμι Χωρὶς συμπλοχεω ἵστημι ὁ τρόπαιον , καί πρό ὁ πάλη ἁρπάζω ὁ βραβεῖον ; οὖον γάρ τοσοῦτος πόνος , μή ὁράω γυνή ὡραῖος , ὅσος πόνος ὁράω κατέχω · μᾶλλον δέ οὐδέ πόνος ὁ πρότερος εἄν εἰμί , ἀλλά πολύς ἱδρώς καί μόχθος μετά ὁ ὁράω ἐγγίγνομαι .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0507.5
Ὅρᾷς ὅτι πανταχοῦ τοῦ μὴ κακῶς πάσχειν ἡμεῖς ἐσμεν κύριοι , οὐχ οἱ ποιοῦντες ἡμᾶς ; Μᾶλλον δὲ οὐ τοῦ μὴ πάσχειν κακῶς μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῦ παθεῖν εὖ αὐτοῖς τὴν ἐξουσίαν ἔχομεν · ὁ δὴ μάλιστα ἐστι θαυμαστόν , ὅτι οὐ μόνον οὐκ ἀδικοῦμεθα , ἐὰν ὑφ' ἡμῶν , ἀλλὰ καὶ εὐεργετοῦμεθα καὶ δι' αὐτῶν τῶν ἀδικοῦντων παρ' ἐτέρων . Σχόπει δὲ · Ὑβρίζει ὁ δεῖνα ; Σὺ κύριος εἶ ποιῆσαι τὴν ὑβριν ταύτην ἐγκώμιον σόν . Ἄν μὲν γὰρ ἀνθυβρίσῃς , ἐπέτεινες τὴν αἰσχύνην · ἐὰν δὲ εὐλογήσῃς τὸν ὑβριζόντα , πάντας θησι τοὺς παρόντας στεφανοῦντάσε καὶ ἀνακηρύττοντας . Εἰδὲς πῶς δι' ὧν ἀδικοῦμεθα εὐεργετοῦμεθα , ἂν θέλωμεν ; Τοῦτο καὶ ἐπὶ χρημάτων , τοῦτο καὶ ἐπὶ πληγῶν , τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων ἐστιν ἰδεῖν συμβαῖνον . Ἄν γὰρ τοῖς ἐναντίοις αὐτοὺς ἀμειδώμεθα , καὶ ὑπὲρ ὧν κακῶς ἐπάθομεν , καὶ ὑπὲρ ὧν εὐεργετοῦμεν , διπλοῦν ἐαυτοῖς ὑφαίνομεν στέφανον . Ὅταν τοίνυν ἐλθὼν τις εἴπη , ὅτι Ὁ δεῖνός σε
Lemmas: ὁράω ὅτι πανταχοῦ ὁ μή κακῶς πάσχω ἐγώ εἰμί κύριος , οὐ ὁ ποιέω ἐγώ ; μᾶλλος δέ οὖον ὁ μή πάσχω κακῶς μόνος , ἀλλά καί ὁ πάσχω εὕω αὐτός ὁ ἐξουσία ἔχω · ὁ δή μάλιστα εἰμί θαυμαστός , ὅτι οὖον μόνος οὐ ἀδικέω , ἐάν ὑπό ἐγώ , ἀλλά καί εὐεργετέω καί διά αὐτός ὁ ἀδικέω παρά ἕτερος . σκοπάω δέ · ὑβρίζω ὁ Δεῖνα ; σύ κύριος εἰμί ποιέω ὁ ὕβρις οὗτος ἐγκώμιον σός . ἄν μέν γάρ ἀνθυβρίζω , ἐπιτείνω ὁ αἰσχύνη · ἐάν δέ εὐλογέω ὁ ὑβρίζω , πᾶς τίθημι ὁ πάρειμι στεφανόω καί ἀνακηρύσσω . ἀνάκλεις πῶς διά ὅς ἀδικέω εὐεργετέω , εἄν ἐθέλω ; οὗτος καί ἐπί χρῆμα , οὗτος καί ἐπί πληγή , οὗτος καί ἐπί ὁ ἄλλος ἀπαντάω εἰμί ὁράω συμβαίνω . ἄν γάρ ὁ ἐναντίος αὐτός ἀμειδέω , καί ὑπέρ ὅς κακῶς πάσχω , καί ὑπέρ ὅς εὐεργετῶ , διπλόος ἑαυτοῦ ὑφαίνω στέφανος . ὅταν τοίνυν ἔρχομαι τις εἶπον , ὅτι ὁ δεῖνα σύ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0510.2
ΟΜΙΛΙΑ ΙΓ .
Lemmas: Ὁμιλία ΙΓ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0511.1
ἀλλ' ὁ μισῶ , τοῦτο ποιῶ . Πῶς οὖν οὐ γινώσκεις , ὁ κατερράζης ; Εἰ γὰρ θέλεις τὸ καλόν , καὶ μισεῖς τὸ πονηρόν , γινώσκεις τοῦτο ἀπηρτισμένως εἶναι . " Οὐκ ὁρῶν , ὅτι καὶ , " Ὁ οὐ θέλω " α , εἴρηκεν , οὐχ ὅτι αὐτεξοῦσιν ἀναιρῶν , οὐδὲ ἀνάγκην τινὰ εἰσάγων βεβιασμένην . Εἰ γὰρ οὐχ ἔχοντες , ἀλλ' ἀναγκαζόμενοι ἁμαρτάνομεν , πάλιν τὰ τῶν κολάσεων τῶν ἐμπροσθεν γεγενημένων οὐκ ἂν ἔχοι λόγον . " Ἀλλ' ὦσπερ , οὐ γινώσκω , λέγω , οὐχ ἀγνοίαν ἐνέφηνεν , ἀλλ' ἅπαρ εἰρήκαμεν · οὕτω καὶ τὸ , " Ὁ οὐ θέλω , προσθεῖς , οὐχ ἀνάγκην ἐδήλωσεν , ἀλλὰ τὸ μὴ ἐπαινεῖν τὰ γινόμενα · ἐπεὶ εἰ μὴ τοῦτο ἦν δήλωσας τῇ εἰπεῖν , " Ὁ οὐ θέλω , τοῦτο πράσσω , πῶς οὐχ ἐπήχησεν , " Ἀλλ' ὁ ἀναγκαζομαι καὶ βιάζομαι , τοῦτο ποιῶ ; τοῦτο γὰρ τῷ θελεῖν καὶ τῇ ἐξουσίᾳ ἀντικείται . Νυνὶ δὲ οὐ τοῦτο εἴρηκεν , ἀλλ' ἀντὶ τοῦτο τοῦ , " Ὁ μισῶ , τέθεικεν , ἵνα μάθῃς ὡς καὶ ἐν τῷ εἰπεῖν , " Ὁ οὐ θέλω , οὐ τὴν ἐξουσίαν ἀνείλε . Τὶ οὖν [ 559 ] ἐστὶ τὸ , " Ὁ οὐ θέλω ; " Ὁ μὴ ἐπαινῶ , ὁ μὴ ἀποδέχομαι , ὁ μὴ φιλῶ · οὐ πρὸς ἀντιδιαστολὴν καὶ τῇ ἐξῆς ἐπήγαγεν εἰπών . " Ἀλλ' ὁ μισῶ , τοῦτο ποιῶ . Εἰ δὲ ὁ οὐ θέλω , τοῦτο ποιῶ , σύμφημι τῷ νόμῳ ὅτι καλός .
Lemmas: ἀλλά ὁ μισέω , οὗτος ποιέω . Πῶς οὖν οὖον γιγνώσκω , ὁ κατερράζης ; εἰμί γάρ ἐθέλω ὁ καλός , καί μισέω ὁ πονηρός , γιγνώσκω οὗτος ἀπηρτισμένως εἰμί . " οὐ ὁράω , ὅτι καί , " ὁ οὖον ἐθέλω " ὅς , εἴρω , οὐ ὅτι αυτικτω ἀναιρέω , οὐδέ ἀνάγκη τις εἰσάγω βεβιασμένος . εἰμί γάρ οὐ ἔχω , ἀλλά ἀναγκάζω ἁμαρτάνω , πάλιν ὁ ὁ κόλασις ὁ ἔμπροσθεν γίγνομαι οὐ εἄν ἔχω λόγος . " ἀλλά ὥσπερ , οὖον γιγνώσκω , λέγω , οὐ ἄγνοια ἐμφαίνω , ἀλλά ἧπαρ εἴρω · οὗτος καί ὁ , " ὁ οὖον ἐθέλω , προστίθημι , οὐ ἀνάγκη δηλόω , ἀλλά ὁ μή ἐπαινέω ὁ γίγνομαι · ἐπεί εἰμί μή οὗτος εἰμί δηλόω ὁ εἶπον , " ὁ οὖον ἐθέλω , οὗτος πράσσω , πῶς οὐ ἐπηχέω , " ἀλλά ὁ ἀναγκάζω καί βιάζομαι , οὗτος ποιέω ; οὗτος γάρ ὁ ἐθέλω καί ὁ ἐξουσία ἀντίκειμαι . νυνί δέ οὖον οὗτος εἴρω , ἀλλά ἀντί οὗτος ὁ , " ὁ μισέω , τίθημι , ἵνα μανθάνω ὡς καί ἐν ὁ εἶπον , " ὁ οὖον ἐθέλω , οὖον ὁ ἐξουσία ἀναιρέω . τίς οὖν [ 559 ] εἰμί ὁ , " ὁ οὖον ἐθέλω ; " ὁ μή ἐπαινέω , ὁ μή ἀποδέχομαι , ὁ μή φιλέω · οὖον πρός ἀντιδιαστολή καί ὁ ἑξῆς ἐπάγω εἶπον . " ἀλλά ὁ μισέω , οὗτος ποιέω . εἰμί δέ ὁ οὖον ἐθέλω , οὗτος ποιέω , σύμφημι ὁ νόμος ὅτι καλός .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0514.1
Συνήδομαι γάρ , φησί , τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ , κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον . Ἦδειν μὲν γὰρ καὶ πρὸ τοῦτοῦ , φησί , τὸ καλόν , εὐρῶν δὲ αὐτὸ καὶ ἐν γράμμασι κείμενον , ἐπαινῶ . Βλέπω δὲ ἕτερον νόμον ἐν τοῖς μέλεσί μου , ἀντιπράττοντα τῷ νόμῳ τῆς νοῦς μου .
Lemmas: συνήδομαι γάρ , φημί , ὁ νόμος ὁ Θεός , κατά ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος . οἶδα μέν γάρ καί πρό οὗτος , φημί , ὁ καλός , εὖρος δέ αὐτός καί ἐν γράμμα κεῖμαι , ἐπαινέω . βλέπω δέ ἕτερος νόμος ἐν ὁ μέλος ἐγώ , ἀντιπράσσω ὁ νόμος ὁ νόος ἐγώ .