joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0631.3
[ 703 ] ἐστῶτος . Ταῦτα δὲ , εἰ μὴ τὸν σκόπον πάλιν καθιδὼν τοῦ Παύλου , βουλομένου μὴ πρὸ καιροῦ τοῦ προσήκοντος ἐπιτιμᾶσθαι αὐτοῖς , σφόδρα ἀνάγκη τῆς Χριστιανικῆς πρεσβυτικῆς κηδεμονίας ἐστίν . Ἄλλ’ ὅπερ ἀεὶ λέγω , τὴν γνώμην ἐξετάζειν δεῖ , μεθ’ ἧς λέγεται , καὶ τὴν ὑπόθεσιν , περὶ ἧς λέγεται , καὶ εἰ σπουδάζων καταφρονεῖ λέγει . Οὐχ ὡς ἐτυχε δὲ ἐνέτρεψε , τοῦτο εἰπών . Εἰ γὰρ ὁ Θεὸς , φησίν , ὁ τὴν ζημίαν ὑπομένου , οὐδὲν ποιεῖ τέως , πῶς οὐκ ἄν εἰς ἀκαιρον οὐ καὶ πέρα τοῦ μέτρου περιέρρε , ἀγχων αὐτὸν καὶ ἐνοχλῶν ; Ὁς μὲν κρίνει ἡμέραν παρ’ ἡμέραν , ὁς δὲ κρίνει πᾶσαν ἡμέραν . Ἐνταῦθα δὲ μοι δοκεῖ ἡρῆμαι καὶ περὶ νηστείας ἀντιτεῖναι . Καὶ γὰρ εἰκὼς τῶν νηστευόντων τινὰς τοὺς μὴ νηστεύοντας κρίνειν διηνεκῶς · ἢ καὶ ἐν παῖς παρατηρήσεις εἰκὼς εἶναι τινὰς τοὺς ῥητὰς ἡμέρας ἀνεχομένους , καὶ ῥητὰς ἐχομένους · διὸ καὶ λέγει , Ἕκαστος τῷ ἰδίῳ νοὶ πληροφορείσθω . Οὕτω γὰρ καὶ τῶν παρατρουμένων τὸν φόβον ἐξέλιεν , ἀδιάφορον τὸ πρᾶγμα εἶναι λέγων , καὶ τῶν ἐπιτιθεμένων αὐτοῖς σφοδρῶς τὴν φιλονεικίαν ἀνῆρε , δείκνὺς ὅτι οὐ σφόδρα περισσοῦσθαι περὶ τούτων ἐνοχλεῖν συεχῶς . Οὐ σφόδρα δὲ περισσοῦσθαι , οὐ παρὰ τὴν οἰκείαν φύσιν , ἀλλὰ παρὰ τὸν καιρόν , καὶ διὰ τὸ νεηλῆδες εἶναι ἐν τῇ πίστει . Ἐπεὶ Κολοσσαίους γράφων , μετὰ πολλῆς ἀπαγορεύει τοῦτο τῆς σπουδῆς , λέγων · Βλέπετε , μὴ τις ὑμᾶς ἔσται ὁ συλαγωγὸν διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ κενῆς δόλῃς , κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων , κατὰ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου , καὶ οὐ κατὰ Χριστὸν καὶ πάλιν , Μὴ οὖν τις ὑμᾶς κρινέτω ἐν βρώσει , ἢ ἐν πόσει καὶ , Μηδεὶς ὑμᾶς καταθραβεύετω . Καὶ Γαλάτας δὲ ἐπιστέλλων , μετὰ πολλῆς ἀκριβείας ἀπατεῖ παρ’ αὐτῶν τὴν ἐν τοῖς τοιούτοις φιλοσοφίαν καὶ τελειότητα . Ἐνταῦθα δὲ οὐ χέχρηται τούτῳ τῷ τόνῳ , διὰ τὸ νεόφυτον εἶναι παρ’ αὐτοῖς τὴν πίστιν . Μὴ τοίνυν εἰς πάντα ἐλθὼμεν τῇ , Ἕκαστος τῷ ἰδίῳ νοὶ πληροφορείσθω . Ὅταν γὰρ περὶ δογμάτων ὁ λόγος ἦ , ἄκουσον τί φησιν · Εἰ τις ὑμῖν εὐαγγελίζεται παρ’ ὁ παρελάβετε , κἂν ἄγγελος ἢ , ἀνάθεμα ἐστὼν καὶ πάλιν , Φοβοῦμαι δὲ , μὴ πως ὡς ὁμὶς Ἔδωρ ἠπάτησθε , οὕτω σφάρα τὰ νοήματα ὑμῶν . Καὶ Φιλίππιοις δὲ ἐπιστέλλων ἔλεγε · Βλέπετε τοὺς λύκους , βλέπετε τοὺς κακοὺς ἔργάτας , βλέπετε τὴν κατατομήν . Παρὰ δὲ Ῥωμαίους ἐπειδὴ οὐκ ἦν τέως καιρὸς τὰ τοιαῦτα διορθοῦν , Ἕκαστος , φησίν , ἐν τῷ ἰδίῳ νοὶ πληροφορείσθω . Καὶ γὰρ περὶ νηστείας ὁ λόγος ἦν , καὶ τὴν ἐκεῖνον τοίνυν ἀλανεῖαν καθαίρων , καὶ τούτων ἐκλῶν τὸν φόβον , ταῦτα ἔλεγεν . Ὁ φροντῶν τῇ ἡμέρᾳ , Κυρίῳ φρονεῖ · καὶ ὁ μὴ φροντῶν τῇ ἡμέρᾳ , Κυρίῳ οὐ φρονεῖ . Καὶ ὁ ἐσθίων , Κυρίῳ ἐσθίει · εὐχαριστεῖ γὰρ τῷ Θεῷ · καὶ ὁ μὴ ἐσθίων , Κυρίῳ οὐχ ἐσθίει , καὶ εὐχαριστεῖ τῷ Θεῷ . Ἕτι τῶν αὐτῶν λέγεται . Ὁ δὲ λέγει , τοιούτων ἐστιν · Οὐ περὶ τὰ κριτα τοῦ [ 704 ] πράγματος ἐστιν · τὸ γὰρ ζητούμενον , εἰ διὰ τὸν Θεὸν καὶ οὕτως καλῶς ἐργάζεται , εἰ ἀμφότεροι εἰς εὐχαριστίαν τελειτῶσι . Καὶ γὰρ καὶ ἐκεῖνος καὶ οὕτως εὐχαριστοῦσι τῷ Θεῷ . Εἰ τοίνυν ἀμφότεροι εὐχαριστοῦσιν , οὐ πολὺ τὸ μέσον . Σὺ δὲ μοι σκέπτε πῶς καὶ ἐνταῦθα πλήττει λανθάνοντος αὐτὸν ἰουδαίζοντα . Εἰ γὰρ τὸ
Lemmas: [ 703 ] ἵστημι . οὗτος δέ , εἰμί μή ὁ σκοπός πάλιν καθίζω ὁ Παῦλος , βούλομαι μή πρό καιρός ὁ προσήκω ἐπιτιμάω αὐτός , σφόδρα ἀνάγκη ὁ Χριστιανικός πρεσβυτικός κηδεμονία εἰμί . ἄλλος ὅσπερ ἀεί λέγω , ὁ γνώμη ἐξετάζω δεῖ , μετά ὅς λέγω , καί ὁ ὑπόθεσις , περί ὅς λέγω , καί εἰμί σπουδάζω καταφρονέω λέγω . οὐχ ὡς τυγχάνω δέ ἐντρέπω , οὗτος εἶπον . εἰμί γάρ ὁ θεός , φημί , ὁ ὁ ζημία ὑπομένω , οὐδείς ποιέω τέως , πῶς οὐ ἄν εἰς ἀκαιρέω οὖον καί πέρα ὁ μέτρον περιέρρω , ἄγχω αὐτός καί ἐνοχλέω ; ὅς μέν κρίνω ἡμέρα παρά ἡμέρα , ὅς δέ κρίνω πᾶς ἡμέρα . ἐνταῦθα δέ ἐγώ δοκέω αἱρέω καί περί νηστεία ἀντιτείνω . καί γάρ ἔοικα ὁ νηστεύω τις ὁ μή νηστεύω κρίνω διηνεκής · ἢ καί ἐν παῖς παρατήρησις ἔοικα εἰμί τις ὁ ῥητός ἡμέρα ἀνέχω , καί ῥητός ἔχω · διό καί λέγω , ἕκαστος ὁ ἴδιος νόος πληροφορέω . οὕτως γάρ καί ὁ παρατρέω ὁ φόβος ἐξαιρέω , ἀδιάφορος ὁ πρᾶγμα εἰμί λέγω , καί ὁ ἐπιτίθημι αὐτός σφοδρός ὁ φιλονεικία ἀνήρ , δείκνυμι ὅτι οὖον σφόδρα περισσουω περί οὗτος ἐνοχλέω συνεχής . οὖον σφόδρα δέ περισσουω , οὖον παρά ὁ οἰκεῖος φύσις , ἀλλά παρά ὁ καιρός , καί διά ὁ νεηλῆδες εἰμί ἐν ὁ πίστις . ἐπεί Κολοσσαίους γράφω , μετά πολύς ἀπαγορεύω οὗτος ὁ σπουδή , λέγω · βλέπω , μή τις σύ εἰμί ὁ συλαγωγός διά ὁ φιλοσοφία καί κενός Δόλης , κατά ὁ παράδοσις ὁ ἄνθρωπος , κατά ὁ στοιχεῖον ὁ κόσμος , καί οὖον κατά Χριστός καί πάλιν , μή οὖν τις σύ κρίνω ἐν βρῶσις , ἢ ἐν πόσις καί , μηδείς σύ καταθραβευιημι . καί Γαλάτης δέ ἐπιστέλλω , μετά πολύς ἀκρίβεια ἀπατάω παρά αὐτός ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος φιλοσοφία καί τελειότης . ἐνταῦθα δέ οὖον χράω οὗτος ὁ τόνος , διά ὁ νεόφυτος εἰμί παρά αὐτός ὁ πίστις . μή τοίνυν εἰς πᾶς ἔρχομαι ὁ , ἕκαστος ὁ ἴδιος νόος πληροφορέω . ὅταν γάρ περί δόγμα ὁ λόγος εἰμί , ἀκούω τίς φημί · εἰμί τις σύ εὐαγγελίζω παρά ὁ παραλαμβάνω , κἀν ἄγγελος ἢ , ἀνάθεμα εἰμί καί πάλιν , φοβέω δέ , μή πως ὡς ὁμός Δῶρα ἀπατάω , οὗτος σφάρα ὁ νόημα σύ . καί Φιλίππιον δέ ἐπιστέλλω λέγω · βλέπω ὁ λύκος , βλέπω ὁ κακός ἐργάτης , βλέπω ὁ κατατομή . παρά δέ Ῥωμαῖος ἐπεί οὐ εἰμί τέως καιρός ὁ τοιοῦτος διορθόω , ἕκαστος , φημί , ἐν ὁ ἴδιος νόος πληροφορέω . καί γάρ περί νηστεία ὁ λόγος εἰμί , καί ὁ ἐκεῖνος τοίνυν ἀλανεῖαν καθαίρω , καί οὗτος κλάω ὁ φόβος , οὗτος λέγω . ὁ Φρόντων ὁ ἡμέρα , κύριος φρονέω · καί ὁ μή Φρόντων ὁ ἡμέρα , κύριος οὖον φρονέω . καί ὁ ἐσθίω , κύριος ἐσθίω · εὐχαριστέω γάρ ὁ Θεός · καί ὁ μή ἐσθίω , κύριος οὐ ἐσθίω , καί εὐχαριστέω ὁ Θεός . ἔτι ὁ αὐτός λέγω . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · οὖον περί ὁ κριτής ὁ [ 704 ] πρᾶγμα εἰμί · ὁ γάρ ζητέω , εἰμί διά ὁ θεός καί οὕτως καλῶς ἐργάζομαι , εἰμί ἀμφότερος εἰς εὐχαριστία τελειόω . καί γάρ καί ἐκεῖνος καί οὕτως εὐχαριστέω ὁ Θεός . εἰμί τοίνυν ἀμφότερος εὐχαριστέω , οὖον πολύς ὁ μέσος . σύ δέ ἐγώ σκέπτος πῶς καί ἐνταῦθα πλήσσω λανθάνω αὐτός ἰουδαῖος . εἰμί γάρ ὁ