joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0563.1
617 σ' . Ἀλλ' οὐκ εἶπε τὴν φιλανθρωπίαν , ἀλλὰ τὴν δόξαν , δεῖκνὺς ὅτι τοῦτο μάλιστα δόξα Θεοῦ , καὶ τοῦτο πρὸ τῶν ἄλλων ἀπάντων ἐσπουδάσκει . Ὅταν δὲ λέγῃ , Ἄ προετοίμασεν εἰς δόξαν , οὐ τοῦ Θεοῦ τὸ πᾶν εἶναι φησίν · ἀπεὶ εἰ τοῦτο ἦν , οὐδὲν ἐκώλυσεν ἀπαντας σώζεσθαι · ἀλλὰ πάλιν αὐτὸ τὴν πρόγνωσιν δείκνυσι , καὶ τὸ μέσον ᾿Ιουδαίων καὶ ἐθνῶν ἀναιρεῖ . Καὶ οὐ μικρὸν δὲ καὶ ἐντεῦθεν τῷ λόγῳ κατασκευάζει πάλιν ἀπολογίαν . Οὐδὲ γὰρ μόνον ἐπὶ τῶν ᾿Ιουδαίων οἱ μὲν ἀπόλωντο , οἱ δὲ ἐσώθησαν , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἐθνῶν τοῦτο γέγονε · διόπερ οὐδὲ λέγει τὰ ἔθνη πάντα , ἀλλ' , Ἐξ ἐθνῶν · Ὦσπερ οὖν ὁ Φαραὼ σκεῦος ὀργῆς γέγονεν ἀπὸ τῆς οἰκείας παρανομίας · οὕτω καὶ οὗτοι σκεῦῃ ἐλέους ἀπὸ τῆς οἰκείας εὐγνωμοσύνης . Εἰ γὰρ καὶ τὸ πλεῖον ἐστι τοῦ Θεοῦ , ἀλλ' ὅμως καὶ αὐτοὶ τι μικρὸν εἰσηγύχαμεν . Διὸ οὐδὲ εἶπε , σκεῦῃ κατωρθωμάτων , οὐδὲ , σκεῦῃ παρρήσιας , ἀλλὰ , Σκεῦῃ ἐλέους , δεῖκνὺς , ὅτι τὸ πᾶν ἐστὶ τοῦ Θεοῦ . Καὶ γὰρ τὸ , Οὐ τοῦ θέλοντος οὐδὲ τοῦ τρέχοντος , εἰ καὶ ἐν τάξει ἀντιθέσεως εἴρηται , ἀλλ' ὅμως καὶ παρὰ τοῦ Παύλου λεγόμενον , οὐδεμίαν ἀπορίαν φέρει . Ὅταν γὰρ εἴπῃ , Οὐ τοῦ θέλοντος οὐδὲ τοῦ τρέχοντος , οὐ τὴν ἐξουσίαν ἀναιρεῖ , ἀλλὰ δείκνυσι , ὅτι οὐ τὸ πᾶν αὐτοῦ ἐστιν , ἀλλὰ δεῖται τῆς ἀνωθεν χάριτος . Δεῖ μὲν γὰρ καὶ θέλειν καὶ τρέχειν , βαρβεν δὲ μὴ τοῖς οἰκείαις ἰσχύσι , ἀλλὰ τῇ τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίᾳ · διπερ καὶ ἀλλοχοῦ ἔλεγεν · Οὐχ ἐγὼ δέ , ἀλλ' ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σὺν ἐμοί . Καὶ καλῶς εἶπεν · Ἄ προετοιμάσεν εἰς δόξαν . Ἐπεὶδὴ γὰρ τοῦτο ἀνειλεῖτο , ὅτι χάριτι ἐσώθησαν , καὶ καταξιῶντες αὐτοὺς ἐνόμιζον , ἐκ πολλῆς τῆς περιουσίας ταύτῃ ἀναιρεῖ τὴν ὑπόνοιαν . Εἰ γὰρ τῷ Θεῷ τὸ πρᾶγμα δόξαν ἤγαγε , πολλῷ μᾶλλον ἐκεῖνοις , δι' ὧν ὁ Θεὸς ἐδοξάσθη . Σκοπει δὲ αὐτοῦ εὐγνωμοσύνην καὶ σοφίαν φαινοταν . Δυνάμενος γὰρ μὴ τὸν Φαραὼ παρενεγκεῖν εἰς τὸν περὶ τῶν χολασμένων λόγον , ἀλλ' ἐξ ᾿Ιουδαίων τοὺς ἁμαρτηκότας , καὶ σαφέστερον μᾶλλον ποιῆσαι τὸν λόγον , καὶ δεῖξαι ὅτι ἕνα οἱ αὐτοῦ πατέρες , ἔθνα τὰ αὐτὰ ἁμαρτήματα , οἱ μὲν ἀπόλωντο , οἱ δὲ ἠλεήθησαν , καὶ πείσαι μηκέτι διαπορεῖν , εἰ καὶ ἐξ ἐθνῶν τινες ἐσώθησαν , ᾿Ιουδαίων ἀπολλυμένων · ἵνα μὴ ποιήσῃ τὸν λόγον φορτικόν , τὴν μὲν χολασίαν ἀπόδειξιν ἀπὸ τοῦ βαρβάρου παράγει , ὥστε μὴ ἀναγκασθῆναι σκεῦῃ ὀργῆς αὐτοὺς καλέσαι · τοὺς δὲ ἐλεομένους ἀπὸ τοῦ δήμου τῶν ᾿Ιουδαίων παράγει . Καίτοι γε ἰκανῶς καὶ ὑπὲρ τοῦ Θεοῦ ἀπολογεῖται , ὅτι καὶ σφόδρα αὐτὸν εἰδὼς ἀπαρτίζοντα ἑαυτὸν σκεῦος · ἀπελείας , ὅμως τὰ παρ' ἑαυτοῦ εἰσήγαγε , τὴν ἀνοχὴν , τὴν μακροθυμίαν , καὶ οὐχ ἁπλῶς μακροθυμίαν , ἀλλὰ πολὺλην μακροθυμίαν · ἀλλ' ὅμως οὐχ ἠλέησεν ἐπὶ τῶν ᾿Ιουδαίων αὐτὸ γυμνάζει . Πῶς οὖν οἱ μὲν σκεῦῃ ὀργῆς , οἱ δὲ ἐλέους ; Ἀπὸ προαιρέσεως οἰκείας . Ὁ δὲ Θεὸς σφόδρα ἀγαθὸς ὤν , ἐπ' ἀφορτῶν τὴν αὐτὴν ἐπιδείκνυται χρηστότητα . Καὶ γὰρ οὐχὶ τοὺς σωζομένους ἠλέησε μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν Φαραὼ , τὸ γε αὐτοῦ μέρος · τῆς γὰρ αὐτῆς μακροθυμίας χῆσεν καὶ οὗτος ἀπήλαυσεν . Εἰ δὲ μὴ ἐσώθη , παρὰ τῶν αὐτοῦ γνώμην τὸ πᾶν · ὡς 618 τὸ γε εἰς τὸν Θεὸν ἤκον , οὐδὲν ἕκαστον τῶν διασωθέντων ἔσχεν . Ἀποδοὺς τοίνυν τὴν λύσιν τῷ ζητήματι τῇ διὰ τῶν προφητῶν , ὥστε καὶ ἐτέρωθεν ἀξιόπιστον ποιῆσαι τὸν λόγον , τοὺς προφήτας εἰσάγει καὶ αὐτὰ προαναφωνοῦντας , καὶ γὰρ ᾿Ωσὴ , φησίν , ἀνύθει ταῦτα ἔγραψεν , οὕτω λέγων · Καλέσω τὸν οὐ λαὸν μου , λαὸν μου · καὶ τὴν οὐκ ἠγαπημένην , ἠγαπημένην . Ἴνα γὰρ μὴ λέγωσιν , ὅτι · Παραλογίζῃ ἡμᾶς · ταῦτα λέγων , τὸν
Lemmas: 617 σός . ἀλλά οὐ εἶπον ὁ φιλανθρωπία , ἀλλά ὁ δόξα , δείκνυμι ὅτι οὗτος μάλιστα δόξα Θεός , καί οὗτος πρό ὁ ἄλλος ἀπαντάω σπουδάζω . ὅταν δέ λέγω , ὅς προετοιμάζω εἰς δόξα , οὖον ὁ Θεός ὁ πᾶς εἰμί φημί · ἄπειμι εἰμί οὗτος εἰμί , οὐδείς κωλύω ἅπας σῴζω · ἀλλά πάλιν αὐτός ὁ πρόγνωσις δείκνυμι , καί ὁ μέσος Ἰουδαῖος καί ἔθνος ἀναιρέω . καί οὖον μικρός δέ καί ἐντεῦθεν ὁ λόγος κατασκευάζω πάλιν ἀπολογία . οὐδέ γάρ μόνος ἐπί ὁ Ἰουδαῖος ὁ μέν ἀπόλλυμι , ὁ δέ σῴζω , ἀλλά καί ἐπί ὁ ἔθνος οὗτος γίγνομαι · διόπερ οὐδέ λέγω ὁ ἔθνος πᾶς , ἀλλά , ἐς ἔθνος · ὥσπερ οὖν ὁ Φαραώ σκεῦος ὀργή γίγνομαι ἀπό ὁ οἰκεῖος παρανομία · οὗτος καί οὗτος σκεῦος ἔλεος ἀπό ὁ οἰκεῖος εὐγνωμοσύνη . εἰμί γάρ καί ὁ πλείων εἰμί ὁ Θεός , ἀλλά ὅμως καί αὐτός τίς μικρός εἰσάγω . Διὸ οὐδέ εἶπον , σκεῦος κατόρθωμα , οὐδέ , σκεῦος παρρησία , ἀλλά , σκεῦος ἔλεος , δείκνυμι , ὅτι ὁ πᾶς εἰμί ὁ Θεός . καί γάρ ὁ , οὖον ὁ ἐθέλω οὐδέ ὁ τρέχω , εἰμί καί ἐν τάξις ἀντίθεσις εἴρω , ἀλλά ὅμως καί παρά ὁ Παῦλος λέγω , οὐδείς ἀπορία φέρω . ὅταν γάρ εἶπον , οὖον ὁ ἐθέλω οὐδέ ὁ τρέχω , οὖον ὁ ἐξουσία ἀναιρέω , ἀλλά δείκνυμι , ὅτι οὖον ὁ πᾶς αὐτός εἰμί , ἀλλά δήω ὁ ἄνωθεν χάρις . Δεύς μέν γάρ καί ἐθέλω καί τρέχω , βαρβός δέ μή ὁ οἰκεῖος ἰσχύς , ἀλλά ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία · Ζεύς καί αλλοχοω λέγω · οὐχ ἐγώ δέ , ἀλλά ὁ χάρις ὁ Θεός ὁ σύν ἐγώ . καί καλῶς εἶπον · ὅς προετοιμάζω εἰς δόξα . ἐπειδή γάρ οὗτος ἀνειλέω , ὅτι χάρις σῴζω , καί καταξιόω αὐτός νομίζω , ἐκ πολύς ὁ περιουσία οὗτος ἀναιρέω ὁ ὑπόνοια . εἰμί γάρ ὁ Θεός ὁ πρᾶγμα δόξα ἄγω , πολύς μᾶλλον ἐκεῖνος , διά ὅς ὁ θεός δοξάζω . σκοπέω δέ αὐτός εὐγνωμοσύνη καί σοφία φαίνομαι . δύναμαι γάρ μή ὁ Φαραώ παραφέρω εἰς ὁ περί ὁ κολασμένος λόγος , ἀλλά ἐκ Ἰουδαῖος ὁ ἁμαρτάνω , καί σαφής μᾶλλον ποιέω ὁ λόγος , καί δείκνυμι ὅτι εἷς ὁ αὐτός πατήρ , θνῄσκω ὁ αὐτός ἁμάρτημα , ὁ μέν ἀπόλλυμι , ὁ δέ ἐλεέω , καί πείθω μηκέτι διαπορέω , εἰμί καί ἐκ ἔθνος τις σῴζω , Ἰουδαῖος ἀπόλλυμι · ἵνα μή ποιέω ὁ λόγος φορτικός , ὁ μέν χολασιος ἀπόδειξις ἀπό ὁ βάρβαρος παράγω , ὥστε μή ἀναγκάζω σκεῦος ὀργή αὐτός καλέω · ὁ δέ ἐλεέω ἀπό ὁ δῆμος ὁ Ἰουδαῖος παράγω . καίτοι γε ἱκανῶς καί ὑπέρ ὁ Θεός ἀπολογέομαι , ὅτι καί σφόδρα αὐτός εἰδοί ἀπαρτίζω ἑαυτοῦ σκεῦος · ἀφέλεια , ὅμως ὁ παρά ἑαυτοῦ εἰσάγω , ὁ ἀνοχή , ὁ μακροθυμία , καί οὐ ἁπλόος μακροθυμία , ἀλλά πολύς μακροθυμία · ἀλλά ὅμως οὐ ἐλεέω ἐπί ὁ Ἰουδαῖος αὐτός γυμνάζω . Πῶς οὖν ὁ μέν σκεῦος ὀργή , ὁ δέ ἔλεος ; ἀπό προαίρεσις οἰκεῖος . ὁ δέ θεός σφόδρα ἀγαθός εἰμί , ἐπί άφορτος ὁ αὐτός ἐπιδείκνυμι χρηστότης . καί γάρ οὐ ὁ σῴζω ἐλεέω μόνος , ἀλλά καί ὁ Φαραώ , ὁ γε αὐτός μέρος · ὁ γάρ αὐτός μακροθυμία χέζω καί οὗτος ἀπαλαύω . εἰμί δέ μή σῴζω , παρά ὁ αὐτός γνώμη ὁ πᾶς · ὡς 618 ὁ γε εἰς ὁ θεός ἥκω , οὐδείς ἕκαστος ὁ διασῴζω ἔχω . ἀποδίδωμι τοίνυν ὁ λύσις ὁ ζήτημα ὁ διά ὁ προφήτης , ὥστε καί ἑτέρωθεν ἀξιόπιστος ποιέω ὁ λόγος , ὁ προφήτης εἰσάγω καί αὐτός προαναφωνέω , καί γάρ ᾿Ωσὴ , φημί , ἀνύω οὗτος γράφω , οὗτος λέγω · καλέω ὁ οὖον λαός ἐγώ , λαός ἐγώ · καί ὁ οὐ ἀγαπάω , ἀγαπάω . ἵνα γάρ μή λέγω , ὅτι · παραλογίζομαι ἐγώ · οὗτος λέγω , ὁ