joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0662.3
σοφὸς τις ἔλεγε , Δίκαιος οἰκτείρει ψυχὰς κτηνῶν αὐτοῦ · εἰ δὲ καὶ κτηνῶν , πῶς μᾶλλον ἀνθρώπων , Ἄλλ’ ἐπειδὴ κτηνοδυνήσθη , λογισώμεθα καὶ τοὺς τῶν προβάτων ποιμένας · τοὺς ἐν τῇ Καππαδοκῶν χώρᾳ , οἷα καὶ ἅλκινα πάσχουσιν ὑπὲρ τῶν τῶν ἀλόγων προστασίας . Πολλάκις γοῦν χιόνι καταχωσθέντες , τρεῖς ἑφῆς ἐμεῖναν ἡμέρας . Λέγονται δὲ καὶ οἱ ἐν τῇ Λιβύῃ οὐκ ἐλάττω τούτων ὑπομένειν δεινὰ , μήνας ὁλοκλήρους τὴν χαλεπὴν ἔρημον ἐκείνην καὶ τῶν πιπρωτάτων γέμουσαν θηρίων περιπολοῦντες . Εἰ δὲ περὶ ἄλογα τοσαύτη σπουδή , τίνα ἂν ἔχοιμεν ἀπολογίαν οἱ ψυχὰς λογικὰς ἐμπιστευθέντες , καὶ τὸν βαθὺν τοῦτον καθεύδοντες ὕπνον ; ἀναπνεῖν γὰρ ὅλως ἔχρην , ἡσυχάζειν δὲ ὅλως , ἀλλ’ οὐ πανταχοῦ περιτρέχειν , καὶ μυρίους ἑαυτοὺς ἐκδιδόναι θανάτους ὑπὲρ τῶν προβάτων τούτων ; Ἦν οὐχ ἴστε τῆς ἀγέλης ταύτης τὸ ἀξίωμα ; οὐχ ὑπὲρ ταύτης ὁ Δεσπότης ὁ σὸς μυρία ἐπραγματεύσατο , καὶ τὸ αἷμα ὑπερεν ἐξέχεε τὸ ἑαυτοῦ ; οὐ δὲ ἀνάπαινον ζητεῖς ; καὶ τί χειρὸν γένοιτ’ ἂν τῶν ποιμένων τούτων ; Οὐχ ἑννοεῖς τοῦτο , ὅτι περιεστέχασιν τὰ πρόβατα ταῦτα λύκοι τούτων πολλῷ πιπρωτέροι καὶ ἀγριώτεροι ; οὐ λογίζῃ πρὸς σαυτὸν οἷας δεῖ ψυχὰς τῷ μέλλοντι τῇ τῇ μεταχειρίζειν τὴν ἀρχήν ; Ἄλλ’ ἀνθρώποι μὲν δημαγωγοὶ ὑπὲρ τῶν τυχόντων βουλευομένων πραγμάτων , τὰς νύκτας ταῖς ἡμέραις προστιθέασιν ἀγρυπνοῦντες · ἡμεῖς δὲ ὑπὲρ οὐρανοῦ τὸν ἄγωνα ἔχοντες , καὶ ἐν ἡμέρᾳ καθεύδομεν ; καὶ τίς ἡμᾶς λοιπὸν ἐξαιρέσει τῆς ἐπὶ τούτοις κολάσεως ; Εἰ γὰρ τὸ σῶμα κατακόπτεσθαι ἔδει , εἰ γὰρ μυρίους ὑποστήναι θανάτους , οὐχ ὡς ἐπὶ πανηγύρῳ τρέχειν ἔχρην ; Ταῦτα δὲ μὴ μόνον ποιμένες , ἀλλὰ καὶ πρόβατα ἀκούετω , ἵνα τοὺς ποιμένας [ 757 ] προθυμοτέρους ποιῶσιν , ἵνα μᾶλλον αὐτῶν τῇ προαίρεσιν ἀλείφωσιν , ἕτερον μὲν οὐδὲν , πειθὼ δὲ καὶ ὑπακοήν , πᾶσαν παρέχοντες . Οὕτω καὶ ὁ Παῦλος ἐκέλευσε λέγων · Πειθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείπκετε , ὅτι αὐτοὶ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν , ὡς λόγον ἀποδώσουσιν . Ὅταν δὲ εἴπῃ , Ἀγρυπνοῦσι , μυρίους λέγει πόνους καὶ φροντίδας καὶ κινδύνους . Ὁ γὰρ καλὸς ποιμὴν καὶ τοιοῦτος , οἷον ὁ Χριστὸς βούλεται , μυρίοις ἀμιλλᾶται μάρτυσιν . Ὁ μὲν γὰρ ἅπαξ δι’ αὐτὸν ἀπέθανεν , οὕτως δὲ μυριάκις διὰ τὴν ποίμνην , εἰ γε ποιμὴν εἶν τοιοῦτος , οἷον εἶναι χρὴ · ὁ γὰρ τοιοῦτος καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἀποθνῄσκειν δύναται . Διὸ καὶ ὑμεῖς εἴδετες τὸν πόνον , συμπράττετε ταῖς εὐχαῖς , τῇ σπουδῇ , τῇ προθυμίᾳ , τῇ φιλή , ἵνα καὶ ἡμεῖς ὑμῖν , καὶ ἡμῶν ὑμεῖς καύχημα γένεσθε . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ τῷ κορυφαίῳ τῶν ἀποστόλων , καὶ ὑπὲρ τῶν ἄλλους φιλούντι αὐτὸν , τοῦτο ἐνεχείρισε , πρότερον ἐρωτήσας αὐτόν , εἰ φιλοῖτο παρ’ αὐτόν , ἵνα μάθῃ , ὅτι τοῦτο πρὸ τῶν ἄλλων τῆς ἀγάπης τῆς εἰς αὐτὸν τεχμηρίον τίθεσθαι · καὶ γὰρ νεανικῆς τοῦτο δεῖται ψυχῆς . Ταῦτα δὲ μοι περὶ ἀρίστους εἰρηται ποιμένων , οὐ περὶ ἐμαυτοῦ καὶ τῶν καθ’ ἡμᾶς , ἀλλ’ εἰ τις τοιοῦτος , οἷος ὁ Παῦλος ἦν , οἷος ὁ Πέτρος , οἷος ὁ Μωϋσῆς . Τούτους οὖν μιμησώμεθα καὶ ἄρχοντες καὶ ἀρχόμενοι · ἔξεστι γὰρ καὶ ἀρχομένοις ἐν μέρει εἶναι ποιμένος ε , τῆς οἰκίας , τῶν φίλων , τῶν οἰκετῶν , τῆς
Lemmas: σοφός τις λέγω , Δίκαιος οἰκτίρω ψυχή κτῆνος αὐτός · εἰμί δέ καί κτῆνος , πῶς μᾶλλον ἄνθρωπος , ἄλλος ἐπεί κτηνοδυνήσθη , λογίζομαι καί ὁ ὁ πρόβατον ποιμήν · ὁ ἐν ὁ Καππαδόκαι χώρα , οἷος καί Αλκίνα πάσχω ὑπέρ ὁ ὁ ἄλογος προστασία . πολλάκις γοῦν χιών καταχώννυμι , τρεῖς ἐφίημι μένω ἡμέρα . λέγω δέ καί ὁ ἐν ὁ Λιβύη οὐ μικρός οὗτος ὑπομένω δεινός , μείς ὁλόκληρος ὁ χαλεπός ἐρῆμος ἐκεῖνος καί ὁ πιπρωτατο γέμω θηρίον περιπολέω . εἰμί δέ περί ἄλογος τοσοῦτος σπουδή , τίς εἄν ἔχω ἀπολογία ὁ ψυχή λογικός ἐμπιστεύω , καί ὁ βαθύς οὗτος καθεύδω ὕπνος ; ἀναπνέω γάρ ὅλως χρή , ἡσυχάζω δέ ὅλως , ἀλλά οὖον πανταχοῦ περιτρέχω , καί μυρίος ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι θάνατος ὑπέρ ὁ πρόβατον οὗτος ; ἦς οὐ οἶδα ὁ ἀγέλη οὗτος ὁ ἀξίωμα ; οὐ ὑπέρ οὗτος ὁ Δεσπότης ὁ σός μυρίος πραγματεύομαι , καί ὁ αἷμα ὕπερος ἐκχέω ὁ ἑαυτοῦ ; οὖον δέ ἀναφαίνω ζητέω ; καί τίς χείρων γίγνομαι εἄν ὁ ποιμήν οὗτος ; οὐχ ἐννοέω οὗτος , ὅτι περιίστημι ὁ πρόβατον οὗτος λύκος οὗτος πολύς πιπρωτέροι καί ἄγριος ; οὖον λογίζομαι πρός σαυτοῦ οἶς δεῖ ψυχή ὁ μέλλω ὁ ὁ μεταχειρίζω ὁ ἀρχή ; ἄλλος ἄνθρωπος μέν δημαγωγός ὑπέρ ὁ τυγχάνω βουλεύω πρᾶγμα , ὁ νύξ ὁ ἡμέρα προστίθημι ἀγρυπνέω · ἐγώ δέ ὑπέρ οὐρανός ὁ ἀγών ἔχω , καί ἐν ἡμέρα καθεύδω ; καί τίς ἐγώ λοιπός ἐξαίρεσις ὁ ἐπί οὗτος κόλασις ; εἰμί γάρ ὁ σῶμα κατακόπτω ἐσθίω , εἰμί γάρ μυρίος ὑφίστημι θάνατος , οὐ ὡς ἐπί πανηγύρῳ τρέχω χρή ; οὗτος δέ μή μόνος ποιμήν , ἀλλά καί πρόβατον ἀκούω , ἵνα ὁ ποιμήν [ 757 ] πρόθυμος ποιέω , ἵνα μᾶλλον αὐτός ὁ προαίρεσις ἀλείφω , ἕτερος μέν οὐδείς , πειθώ δέ καί ὑπακοή , πᾶς παρέχω . οὕτως καί ὁ Παῦλος κελεύω λέγω · πείθω ὁ ἡγέομαι σύ καί ὑπεῖπον , ὅτι αὐτός ἀγρυπνέω ὑπέρ ὁ Ψυχή σύ , ὡς λόγος ἀποδίδωμι . ὅταν δέ εἶπον , ἀγρυπνέω , μυρίος λέγω πόνος καί φροντίς καί κίνδυνος . ὁ γάρ καλός ποιμήν καί τοιοῦτος , οἷος ὁ Χριστός βούλομαι , μυρίος ἁμιλλάω μάρτυς . ὁ μέν γάρ ἅπαξ διά αὐτός ἀποθνῄσκω , οὕτως δέ μυριάκις διά ὁ ποίμνη , εἰμί γε ποιμήν εἶμαι τοιοῦτος , οἷος εἰμί χρή · ὁ γάρ τοιοῦτος κατά ἕκαστος ἡμέρα ἀποθνῄσκω δύναμαι . Διὸ καί σύ εἶδον ὁ πόνος , συμπράσσω ὁ εὐχή , ὁ σπουδή , ὁ προθυμία , ὁ φιλέω , ἵνα καί ἐγώ σύ , καί ἐγώ σύ καύχημα γίγνομαι . Ζεύς οὗτος γάρ καί ὁ κορυφαῖος ὁ ἀπόστολος , καί ὑπέρ ὁ ἄλλος φιλέω αὐτός , οὗτος ἐγχειρίζω , πρότερος ἐρωτάω αὐτός , εἰμί φιλέω παρά αὐτός , ἵνα μανθάνω , ὅτι οὗτος πρό ὁ ἄλλος ὁ ἀγάπη ὁ εἰς αὐτός τεχμηρίον τίθημι · καί γάρ νεανικός οὗτος δήω Ψυχή . οὗτος δέ ἐγώ περί ἀγαθός ἐρω ποιμήν , οὖον περί ἐμαυτοῦ καί ὁ κατά ἐγώ , ἀλλά εἰμί τις τοιοῦτος , οἷος ὁ Παῦλος εἰμί , οἷος ὁ Πέτρος , οἷος ὁ Μωϋσῆς . οὗτος οὖν μιμέομαι καί ἄρχω καί ἄρχω · ἔξεστι γάρ καί ἄρχω ἐν μέρος εἰμί ποιμήν ε , ὁ οἰκίον , ὁ Φίλων , ὁ οἰκέτης , ὁ