joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0478.4
Πλεῖον γὰρ τῆς ζωῆς ἡ δικαιοσύνη , ἐπειδὴ καὶ βίσα ἐστι ζωῆς . Ὦτι μὲν οὖν πλείονα εἰσῆκται τὰ ἀγαθά , καὶ οὐχ ἐκείνην ἀνήρηται ἡ ἁμαρτία μόνον , ἀλλὰ καὶ πᾶσαι αἱ λοιπαί , ἐδεῖξεν εἰπὼν · Τὸ δὲ χάρισμα ἐκ πολλῶν παραπτωμάτων εἰς δικαίωμα . Ὦδὲν ἀναγκαίως συναποδείκνυται καὶ τὸ τὸν θάνατον προῆρξεν ἀνασπασθαι . Χρεία δὲ κατασκευάζει λοιπὸν , ἐπειδὴ μεῖζον εἴπε τοῦ προτέρου τὸ δεύτερον , καὶ αὐτὸ τοῦτο πάλιν . Πρότερον μὲν γὰρ εἴπεν , ὅτι Εἰ ἕνὸς ἁμαρτία ἀπέκτεινε πάντας , πολλῷ μᾶλλον καὶ ἕνὸς χάρις σώσειν δυνήσεται · μετὰ ταῦτα ἐδεῖξεν , ὅτι οὐχ ἐκείνη ἀνηρέθη μόνον ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς χάριτος , ἀλλὰ καὶ πᾶσαι αἱ λοιπαί , καὶ οὐχ ἁμαρτίαι ἀνηρέθησαν μόνον , ἀλλὰ καὶ δικαιοσύνη ἐδόθη · καὶ οὐ τοσοῦτον ἠφέλαγε μόνον ὁ Χριστος , ὅσον ἐδῶκεν ὁ Ἀδὰμ , ἀλλὰ καὶ πολλῷ πλείον καὶ μεῖζον . Ἐπεὶ οὖν τοιαῦτα ἀπεφήνται , δεῖται πάλιν καὶ ἐνταῦθα κατασκευῆς πλείονος . Πῶς οὖν αὐτὸ κατασκευαζει ; Εἰ γὰρ τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι , [ 522 ] φησίν , ὁ θάνατος ἐδασίλευσε διὰ τοῦ ἑνὸς , πολλῷ μᾶλλον οἱ τὴν περισσειαν τῆς χάριτος καὶ τῆς δωρεὰς τῆς δικαιοσύνης <sup>b</sup> λαμβάνοντες , ἐν ζωῇ βασιλεύσουσι διὰ τοῦ ἑνὸς Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ὦ δὲ λέγει , τοιούτῳ ἐστι · Τί τὸν θάνατον ὠπλίσεν κατὰ τῆς οἰκουμένης ; Τὸ φαγεῖν ἀπὸ τοῦ ξύλου μόνον τὸν ἕνα ἄνθρωπον . Εἰ οὖν ὁ θάνατος τοσαύτην ἔλαβεν ἰσχύν ἐξ ἑνὸς παραπτώματος , ὅταν εὐρεθῶσι τινες πολλῷ μεῖζον τῆς ἁμαρτίας ἐκείνης λαβόντες χάριν καὶ δικαιοσύνην , πῶς ; δυνήσονται εἶναι λοιπὸν ὑπεύθυνοι τῷ θανάτῳ ; Διὰ τοῦτο οὐχ εἴπεν ἐνταῦθα , χάριν , ἀλλὰ , Περισσειαν χάριτος · οὐ γὰρ ὅσον ἐκρήξομεν εἰς τὴν τῆς ἁμαρτίας ἀναλρεσιν , τοσοῦτον ἐλάβομεν μόνον ἐκ τῆς χάριτος , ἀλλὰ καὶ πολλῷ πλεῖον . Καὶ γὰρ καὶ κολάσεως ἀπηλλάγμεν , καὶ κακῶν ἀπεδοσάμεθα πᾶσιν , καὶ ἀνεγνώρισμεν ἀνὼν , καὶ ἀνέστημεν τοῦ παλαίου ταφέντος ἀνθρώπου , καὶ ἀπελυτρώθημεν ,
Lemmas: πλεῖος γάρ ὁ ζωή ὁ δικαιοσύνη , ἐπεί καί Βίσα εἰμί ζωή . οὖς μέν οὖν πλείων εἰσάγω ὁ ἀγαθός , καί οὐ ἐκεῖνος ἀναράω ὁ ἁμαρτία μόνος , ἀλλά καί πᾶς ὁ λοιπός , δείκνυμι εἶπον · ὁ δέ χάρισμα ἐκ πολύς παράπτωμα εἰς δικαίωμα . ὧδε ἀναγκαῖος συναποδείκνυμι καί ὁ ὁ θάνατος προάρχω ἀνασπάω . χρέος δέ κατασκευάζω λοιπός , ἐπεί μείζων εἶπον ὁ πρότερος ὁ δύο , καί αὐτός οὗτος πάλιν . Πρότερος μέν γάρ εἶπον , ὅτι εἰμί εἷς ἁμαρτία ἀποκτείνω πᾶς , πολύς μᾶλλον καί εἷς χάρις σῴζω δύναμαι · μετά οὗτος δείκνυμι , ὅτι οὐ ἐκεῖνος ἀναιρέω μόνος ὁ ἁμαρτία διά ὁ χάρις , ἀλλά καί πᾶς ὁ λοιπός , καί οὐ ἁμαρτία ἀναιρέω μόνος , ἀλλά καί δικαιοσύνη δίδωμι · καί οὖον τοσοῦτος ἀφαιρέω μόνος ὁ Χριστος , ὅσος δίδωμι ὁ Ἀδάμ , ἀλλά καί πολύς πλείων καί μείζων . ἐπεί οὖν τοιοῦτος ἀποφαίνω , δήω πάλιν καί ἐνταῦθα κατασκευή πλείων . Πῶς οὖν αὐτός κατασκευάζω ; εἰμί γάρ ὁ ὁ εἷς παράπτωμα , [ 522 ] φημί , ὁ θάνατος εδασιλευσω διά ὁ εἷς , πολύς μᾶλλον ὁ ὁ περισσεία ὁ χάρις καί ὁ δωρεά ὁ δικαιοσύνη <sup>b</sup> λαμβάνω , ἐν ζωή βασιλεύω διά ὁ εἷς Ἰησοῦς Χριστός . ὦ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · τις ὁ θάνατος ὁπλίζω κατά ὁ οἰκέω ; ὁ ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον μόνος ὁ εἷς ἄνθρωπος . εἰμί οὖν ὁ θάνατος τοσοῦτος λαμβάνω ἰσχύς ἐκ εἷς παράπτωμα , ὅταν εὑρίσκω τις πολύς μείζων ὁ ἁμαρτία ἐκεῖνος λαμβάνω χάρις καί δικαιοσύνη , πῶς ; δύναμαι εἰμί λοιπός ὑπεύθυνος ὁ θάνατος ; Ζεύς οὗτος οὐ εἶπον ἐνταῦθα , χάρις , ἀλλά , περισσεία χάρις · οὖον γάρ ὅσος ἐκρήγνυμι εἰς ὁ ὁ ἁμαρτία ἀναλρεσιν , τοσοῦτος λαμβάνω μόνος ἐκ ὁ χάρις , ἀλλά καί πολύς πλείων . καί γάρ καί κόλασις ἀπαλλάσσω , καί κακός ἀποδίδωμι πᾶς , καί ἀναγνωρίζω ἰδμάν , καί ἀνίστημι ὁ παλαιός θάπτω ἄνθρωπος , καί ἀπολυτρόω ,