joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0738.4
Ἐθεώρουν ἐν ὄραματι τῆς νυκτός , ἔως οἱ θρόνοι ἐτέθησαν , καὶ Παισιὸς ἡμερῶν ἐκάθισεν . Τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡσεὶ χιών , ἡ θριξ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ καθαρὸν ως ἔριον · ὁ θρόνος αὐτοῦ γλῶς , ὁ τροχὸς αὐτοῦ πῦρ φλέγον . Ποταμὸς πυρὸς ἐλίκην ἐλαροσθεν αὐτοῦ · χιλία χιλιάδες παρεῖσθῆκισαν αὐτῷ , καὶ μυρία μυριάδες ἐλειτούργουν αὐτῷ · τὸ κριτήριον ἐκάθισεν , καὶ βίβλοι ἠνεώχθησαν . Ἐφρῆξα τότε τὸ πνεῦμά μου . " Ἐγὼ Δανιὴλ εἶδον , καὶ ἡ ἀκρόσις τῆς κεφαλῆς μου συνετετραβάζε με . Βαβαῖ ! ὁ προφήτης τὸ δρομα τῆς μελλούσης κρίσεως ἰδὼν ἐφοβήθη ! Καὶ τί ἄρα ἡμεῖς μέλλομεν ὑπομεῖν , ὅταν εἰς αὐτὰ τὰ πράγματα ἐλθῶμεν ; ὅταν ἀπὸ ἀνατολῶν ἤλιου μέχρι δυσμῶν ἐπισυναχθῶμεν · παριστώμεθα γυμνοί , καὶ τὸ φορτίον τῶν ἁμαρτιῶν ἐπὶ τοῦ τραχύλου πᾶσιν ἐπιδεικνύντες ; Τότε τῶν βλασφημιῶν αἱ γλῶσσαι φλογίζονται , καὶ οὐχ ἕσται ὁ δροσίζων · τότε τῶν καταλαλούντων οἱ ὀδόντες συντρίβονται ὑπὸ ἀπότομων ἀγγέλων · τότε τῶν φιλαργύρων αἱ χεῖρες χρειαζόμεναι τρέμουσι , καὶ ξεφάμενι ὀδυνόνται · τότε τῶν φιλάργων αἱ στόματα ὑπὸ τοῦ πυρὸς ἐμφράσσονται · τότε τῶν διανευόντων οἱ ὀφθαλμοὶ ἐξορύττονται ἀνίλεως . Ποῦ τότε γονεῖς , ποῦ ἀδελφοί , ποῦ πατήρ , ποῦ μήτηρ , ποῦ οἱ συγγενεῖς , ποῦ οἱ φίλοι , ποῦ τῶν βασιλέων φαντασία , ποῦ τῶν ἀρχόντων ἡ ἐξουσία , ποῦ ἡ τῶν τυράννων ἀπόνοια , ποῦ ἡ τῶν δικαστῶν ὑπερηφανία ; ποῦ οἱ δοῦλοι , ποῦ αἱ δοῦλαι ; ποῦ οἱ καλλωπισμὸς τῶν ἱματίων , ποῦ αἱ χρυσὸ τῶν μαργάρων , ποῦ ἡ φαντασία τοῦ χρυσίου , ποῦ ὁ κτύπος τοῦ ἀργυρίου ; ποῦ ἡ κάμψις τῶν δακτυλίων , ποῦ τῶν ποδῶν τὸ περισφιγμένον ὑπόδημα , ποῦ τὰ σπικὰ ἱμάτια , ποῦ τὰ βύσσινα ; ποῦ τὰ κράδε , ποῦ τὰ μύρα καὶ τὰ μάτια καπτισματα ; ποῦ οἱ φυλασσόμενοι θησαυροί ; ποῦ αἱ κεκοσμημέναι κλίναι ; ποῦ οἱ παρονοῦντες τοὺς πέντας ; ποῦ αἱ παραβλέποντες τοὺς ἐν ἀνάγκῃ ; ποῦ οἱ νομίζοντες εἶναι σοφοί ; ποῦ οἱ μετὰ τυμπάνων καὶ χορῶν τὸν οἶνον πίνοντες ; ποῦ οἱ διαπαντὸς γελῶντες , καὶ τοὺς εὐλαβεῖς ἐκμυκτηριζόντες ; ποῦ οἱ τοὺς δούλους καταπονούντες , καὶ τοῦ φόβου τοῦ Θεοῦ καταφρονούντες ; ποῦ εἰσὶν ἀπιστοῦντες τὴν κόλασιν , καὶ ως ἀθάνατοι διακειμένοι ; ποῦ εἰσὶν λέγοντες , Φάγωμεν καὶ πίωμεν · αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν ; ποῦ εἰσὶν οἱ λέγοντες , Δός μοι τὴν σήμερον , καὶ λάβε τὴν αὔριον ; ποῦ εἰσὶν οἱ λέγοντες , Ἀπολαύσωμεν τῶν ὧδε , καὶ περὶ τῶν ἐκεῖ βλέπωμεν ; ποῦ εἰσὶν οἱ λέγοντες , Φιλάνθρωπος ἐστιν ὁ Θεός , καὶ οὐ κολάξει τοὺς ἁμαρτωλούς ; " Ὦ πόσα μετανοήσουσιν ὅ τὰ τοιαῦτα λέγοντες ! πόσα κολάζονται , καὶ οὐχ ἔστιν ὁ ἐλεῶν αὐτούς ! πόσα στενάζουσι , καὶ οὐδεὶς ὁ λυτροῦμενος ! πόσα ἐαυτοὺς
Lemmas: θεωρέω ἐν ὅραμα ὁ νύξ , ἔως ὁ Θρόνοι τίθημι , καί Παίσιος ἡμέρα καθίζω . ὁ ἔνδυμα αὐτός λευκός ὡσεί χιών , ὁ θρίξ ὁ κεφαλή αὐτός καθαρός ως ἔριον · ὁ θρόνος αὐτός γλῶς , ὁ τροχός αὐτός πῦρ φλέγω . Ποταμός πυρός ἑλίκη ἐλαροσθεν αὐτός · χίλιοι χιλιάς παρίστημι αὐτός , καί μυρίος μυριάς λειτουργέω αὐτός · ὁ κριτήριον καθίζω , καί Βίβλος ἀνοίγω . πράσσω τότε ὁ πνεῦμα ἐγώ . " ἐγώ Δανιήλ εἶδον , καί ὁ ακροτις ὁ κεφαλή ἐγώ συνετετραβάζε ἐγώ . βαβαί ! ὁ προφήτης ὁ δρομάς ὁ μέλλω κρίσις εἶδον φοβέω ! καί τίς ἄρα ἐγώ μέλλω ὑπομένω , ὅταν εἰς αὐτός ὁ πρᾶγμα ἔρχομαι ; ὅταν ἀπό ἀνατολή Ήλιος μέχρι δυσμή ἐπισυνάγω · παρίστημι γυμνός , καί ὁ φορτίον ὁ ἁμαρτία ἐπί ὁ τραχύλου πᾶς ἐπιδείκνυμι ; τότε ὁ βλασφημία ὁ γλῶσσα φλογίζω , καί οὐ ἕννυμι ὁ δροσίζω · τότε ὁ καταλαλέω ὁ ὀδούς συντρίβω ὑπό απότομος ἄγγελος · τότε ὁ φιλάργυρος ὁ χείρ χρειάζω τρέμω , καί ξεφάμενι ὄζω · τότε ὁ φίλαργος ὁ στόμα ὑπό ὁ πυρός ἐμφράσσω · τότε ὁ διανεύω ὁ ὀφθαλμός ἐξορύσσω ἀνίλεως . πός τότε γονεύς , ποῦ ἀδελφός , ποῦ πατήρ , ποῦ μήτηρ , ποῦ ὁ συγγενής , ποῦ ὁ φίλος , ποῦ ὁ βασιλεύς φαντασία , ποῦ ὁ ἄρχω ὁ ἐξουσία , ποῦ ὁ ὁ τύραννος ἀπόνοια , ποῦ ὁ ὁ δικαστής ὑπερηφανία ; ποῦ ὁ δοῦλος , ποῦ ὁ δοῦλος ; ποῦ ὁ καλλωπισμός ὁ ἱμάτιον , ποῦ ὁ Χρυσό ὁ μάργαρον , ποῦ ὁ φαντασία ὁ χρυσίον , ποῦ ὁ κτύπος ὁ ἀργύριον ; ποῦ ὁ κάμψις ὁ δακτύλιος , ποῦ ὁ πούς ὁ περισφίγγω ὑπόδημα , ποῦ ὁ σπικὰ ἱμάτιον , ποῦ ὁ βύσσινος ; ποῦ ὁ κράδος , ποῦ ὁ Μύρα καί ὁ μάτι καπτισματα ; ποῦ ὁ φυλάσσω θησαυρός ; ποῦ ὁ κοσμέω κλίνη ; ποῦ ὁ παρονοῦντες ὁ Πέντας ; ποῦ ὁ παραβλέπω ὁ ἐν ἀνάγκη ; ποῦ ὁ νομίζω εἰμί σοφός ; ποῦ ὁ μετά τύμπανον καί χορός ὁ οἶνος πίνω ; ποῦ ὁ διαπαντός γελάω , καί ὁ εὐλαβής ἐκμυκτηρίζω ; ποῦ ὁ ὁ δοῦλος καταπονέω , καί ὁ φόβος ὁ Θεός καταφρονέω ; ποῦ εἰμί ἀπιστέω ὁ κόλασις , καί ως ἀθάνατος διάκειμαι ; ποῦ εἰμί λέγω , Φαγίσκω καί πίνω · αὔριον γάρ ἀποθνῄσκω ; ποῦ εἰμί ὁ λέγω , δίδωμι ἐγώ ὁ σήμερον , καί λαμβάνω ὁ αὔριον ; ποῦ εἰμί ὁ λέγω , ἀπολαύω ὁ ὧδε , καί περί ὁ ἐκεῖ βλέπω ; ποῦ εἰμί ὁ λέγω , Φιλάνθρωπος εἰμί ὁ Θεός , καί οὖον κολάζω ὁ ἁμαρτωλός ; " ὦ πόσος μετανοέω ὅς ὁ τοιοῦτος λέγω ! πόσος κολάζω , καί οὐ εἰμί ὁ ἐλεέω αὐτός ! πόσος στενάζω , καί οὐδείς ὁ λυτρόω ! πόσος ἑαυτοῦ