joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0410.1
εἶπεν , Ἵνα διδάξῃ καὶ κατεχθῶ , ἀλλὰ τί ; Ἵνα τινὰ καρπὸν σχῶ . Καὶ οὐδὲ ἀπλῶς καρπὸν , ἀλλὰ Ἵνα τινὰ καρπὸν · πάλιν συστρέψαν τὰ καθ’ αὐτὸν , ὥσπερ ὀνοτέρω εἶπεν Ἵνα τι μεταδοῦ . Εἶτα καὶ αὐτῶς , ὥσπερ ἔφησεν εἰπὼν , καταστῆλον , Καθὼς καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς ἔθνεσι , φησίν . Οὐ γὰρ , ἐπειδὴ πλουτεῖν καὶ τῶν ἄλλων ἔχεται πλέον , ἔλθοντα περὶ τῶν λοιπῶς σπουδὴν ἐπιδείκνυμι · οὐ γὰρ τοὺς πλουτοῦντας ζητοῦμεν , ἀλλὰ τοὺς πιστοὺς . Ποῦ νῦν οἱ σοφοὶ τῶν Ἑλλήνων , οἱ τοὺς βαθεῖς πύργους ἔλκοντες , καὶ τὰς ἐξομίδας ἀναβεβλημένοι , καὶ τὰ μεγάλα φυσοῦντες ; Τὴν Ἑλλάδα , τὴν βάρβαρον πᾶσαν ὁ σκηνοποιὸς ἐπέστρεψεν . Ὁ δὲ παρ’ αὐτὸς ἀγόμενος ἂ καὶ περιφερόμενος Πλάτων , τρίτον εἰς Σικελίαν ἐλθὼν μετὰ τοῦ κόμπου τῶν ῥημάτων ἐκεῖνον , μετὰ τῆς ὑπολήψεως τῆς λαμπρᾶς , οὐδὲ ἕνος περιγενέτο τυράννου , ἀλλ’ οὕτως ἀθλιῶς ἀπήλλαξεν , ὡς καὶ αὐτὴς ἐκπεσεῖν τῆς ἐλευθερίας . Ὁ δὲ σκηνοποιὸς οὐτὸς οὐ Σικελίαν μόνον οὐδὲ Ἰταλίαν , ἀλλὰ πᾶσαν ἐπῆρκε τὴν οἰκουμένην , καὶ οὐδὲ ἐν τῇ χρηστῇ τῆς τέχνης ἄπτεται , ἀλλὰ καὶ τότε δέρματα ἔβραζεν , καὶ ἐργαστηρίου προεῖστήκει · καὶ οὐδὲ τοῦτο ἐσκανδάλισε τοὺς ἐξ ὑπάτων · καὶ μᾶλα εἰκῶς . Οὐ γὰρ αἱ τέχναι καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα , ἀλλὰ τὰ ψεύδε καὶ τὰ πεπλασμένα δόγματα εὐκαταφρόνητον ποιεῖν εἴωθε τοὺς διδάσκοντας . Διὰ τοῦτο τοῦτο ἐκεῖνον μὲν καὶ Ἀθηναῖοι λοιπὸν κατέχλωσι · τοῦτο δὲ καὶ βάρβαροι προσέχουσι · καὶ ἀνθρώποι καὶ ἰδιῶται . Κοινὸν γὰρ τὸ κήρυγμα πρόκειται πᾶσιν · οὐκ ἀξιώματος · οὐδὲ διαφορᾶν , οὐκ ἔθνους ὑπεροχὴν , οὐκ ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδὲν πλάττεται γὰρ δεῖπνα μόνης , οὐ συλλογισμῶν . Διὸ δὴ μάλιστα αὐτὸ θαυμάζειν δεῖ , οὐχ ὅτι χρήσιμον καὶ σωτήριον μόνον , ἀλλ’ ὅτι καὶ εὐχολον καὶ βραχύν , καὶ τοῖς πᾶσιν εὐληπτον · δ δὴ μάλιστα τῆς τοῦ Θεοῦ προνοίας ἔργον ἐστίν , κοινὰ δὲ παρ’ ἑαυτοῦ προτιθέντος ἅπασιν . Ὅπερ γὰρ ἐπὶ ἡλίου καὶ σελήνης καὶ γῆς καὶ θαλάττης καὶ τῶν ἄλλων ἐποίησεν , οὐ τοῖς μὲν πλουτοῦσι καὶ σοφοῖς πλείονος μεταδοὺς τῆς ἀπὸ τούτων χορηγίας , ἐλάττονος δὲ τοῖς πένησιν , ἀλλ’ ἴσην ἅπασιν τὴν ἀπόλαυσιν προτιθεὶς , τοῦτο καὶ ἐπὶ τοῦ κηρύγματος εἰργάσατο , καὶ πολλῷ πλέον , ὅσω καὶ ἀναγκαιότερον τοῦτο ἐκεῖνον . Διὸ καὶ Παῦλος φησι συνεχῶς · Πάσι ο τοῖς ἔθνεσιν . Εἶτα δεῖνός αὐτοῖς , ὅτι οὐδὲν αὐτοῖς χαρίζεται , ἀλλ’ ἐπίταγμα πληροῖ δεσποτικόν , καὶ παραπέμπων αὐτοὺς ἐπὶ τὴν τοῦ Θεοῦ τῶν ὅλων εὐχαριστίαν , φησίν · Ἑλλησὶ τε καὶ βαρβάροις , σοφοῖς τε καὶ ἀνοήτοις ὀφειλέτης εἰμί . Ὁ καὶ Κορινθίοις ἐπιστέλλων ἔλεγε . Λέγει δὲ τοῦτο , τὸ πᾶν ἀνατιθεὶς τῷ Θεῷ . Οὕτω τὸ κατ’ ἐμὲ πρόθυμον , καὶ ὑμῖν τοῖς ἐν Ῥώμῃ εὐαγγελίσασθαι .
Lemmas: εἶπον , ἵνα διδάσκω καί κατάγω , ἀλλά τίς ; ἵνα τις καρπός ἔχω . καί οὐδέ ἀπλόος καρπός , ἀλλά ἵνα τις καρπός · πάλιν συστρέφω ὁ κατά αὐτός , ὥσπερ ὄνος εἶπον ἵνα τίς μεταδίδωμι . εἶτα καί αὔτως , ὥσπερ φημί εἶπον , καταστέλλω , καθώς καί ἐν ὁ λοιπός ἔθνος , φημί . οὖον γάρ , ἐπεί πλουτέω καί ὁ ἄλλος ἔχω πλέω , ἔρχομαι περί ὁ λοιπός σπουδή ἐπιδείκνυμι · οὖον γάρ ὁ πλουτέω ζητέω , ἀλλά ὁ πιστός . πός νῦν ὁ σοφός ὁ Ἕλλην , ὁ ὁ βαθύς πύργος ἕλκω , καί ὁ εξομιδαις ἀναβάλλω , καί ὁ μέγας φυσάω ; ὁ Ἑλλάς , ὁ βάρβαρος πᾶς ὁ σκηνοποιός ἐπιστρέφω . ὁ δέ παρά αὐτός ἄγω ὅς καί περιφέρω Πλάτων , τρίτος εἰς Σικελία ἔρχομαι μετά ὁ κόμπος ὁ ῥῆμα ἐκεῖνος , μετά ὁ ὑπόληψις ὁ λαμπρός , οὐδέ ἕνος περιγίγνομαι τύραννος , ἀλλά οὕτως ἄθλιος ἀπαλλάσσω , ὡς καί αὐτός ἐκπίπτω ὁ ἐλευθερία . ὁ δέ σκηνοποιός οὗτος οὖον Σικελία μόνος οὐδέ Ἰταλία , ἀλλά πᾶς ἐπαίρω ὁ οἰκέω , καί οὐδέ ἐν ὁ χρηστός ὁ τέχνη ἄπτω , ἀλλά καί τότε δέρμα βράζω , καί ἐργαστήριον προΐστημι · καί οὐδέ οὗτος σκανδαλίζω ὁ ἐκ ὕπατος · καί μῆλον ἵημι . οὖον γάρ ὁ τέχνη καί ὁ ἐπιτήδευμα , ἀλλά ὁ ψεύδω καί ὁ πλάσσω δόγμα εὐκαταφρόνητος ποιέω εἴωθα ὁ διδάσκω . Ζεύς οὗτος οὗτος ἐκεῖνος μέν καί Ἀθηναῖος λοιπός κατέχλωσι · οὗτος δέ καί βάρβαρος προσέχω · καί ἄνθρωπος καί ἰδιώτης . κοινός γάρ ὁ κήρυγμα πρόκειμαι πᾶς · οὐ ἀξίωμα · οὐδέ διαφορά , οὐ ἔθνος ὑπεροχή , οὐ ἄλλος ὁ τοιοῦτος οὐδείς πλάσσω γάρ δεῖπνον μόνος , οὖον συλλογισμός . Διὸ δή μάλιστα αὐτός θαυμάζω δεῖ , οὐ ὅτι χρήσιμος καί σωτήριος μόνος , ἀλλά ὅτι καί ευχολος καί βραχύς , καί ὁ πᾶς ευληπτος · δ δή μάλιστα ὁ ὁ Θεός πρόνοια ἔργον εἰμί , κοινός δέ παρά ἑαυτοῦ προτίθημι ἅπας . ὅπερ γάρ ἐπί ἥλιος καί σελήνη καί γῆ καί θάλασσα καί ὁ ἄλλος ποιέω , οὖον ὁ μέν πλουτέω καί σοφός πλείων μεταδίδωμι ὁ ἀπό οὗτος χορηγία , μικρός δέ ὁ πένης , ἀλλά ἴσος ἅπας ὁ ἀπόλαυσις προτίθημι , οὗτος καί ἐπί ὁ κήρυγμα ἐργάζομαι , καί πολύς πλέω , ὅσος καί ἀναγκαῖος οὗτος ἐκεῖνος . Διὸ καί Παῦλος φημί συνεχῶς · Πᾶς ὁ ὁ ἔθνος . εἶτα δεῖνα αὐτός , ὅτι οὐδείς αὐτός χαρίζομαι , ἀλλά ἐπίταγμα πληρόω δεσποτικός , καί παραπέμπω αὐτός ἐπί ὁ ὁ Θεός ὁ ὅλος εὐχαριστία , φημί · Ἕλλην τε καί βάρβαρος , σοφός τε καί ἀνόητος ὀφειλέτης εἰμί . ὁ καί Κορίνθιος ἐπιστέλλω λέγω . Λέγος δέ οὗτος , ὁ πᾶς ἀνατίθημι ὁ Θεός . οὕτως ὁ κατά ἐγώ πρόθυμος , καί σύ ὁ ἐν Ῥώμη εὐαγγελίζω .