joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0554.2
τῷ πελάγει τῆς ἀγάπης , καὶ μετὰ ἀδείας πανταχοῦ νηχόμενοι , καὶ τὴν φλόγα ἐννοοῦντες τὴν ἄρατον · μᾶλλον δὲ , ὅπερ ἂν εἴποι τις , οὐδὲν ἄξιον [ 607 ] ἔρει . Καὶ γὰρ πελάγους παντὸς εὐρύτερα , καὶ φλογὸς ἀπάσης σφοδρότερα ἦν αὕτη , καὶ οὐδὲς αὐτὴν κατ’ ἀξίαν ἀναγορεύσαι δυνήσεται λόγος · ἀλλ’ ἐκεῖνος μόνος οἶδεν αὐτὴν ὁ μετὰ ἀκριβείας αὐτὴν χρησάμε-νος . Φέρε οὖν πάλιν αὐτὰ τὰ ῥήματα εἰς μέσον ἀγά-γωμεν · Νυχόμηρ γὰρ ἀνθρώπων εἰμὶ αὐτὸς ἀγώ . Τί ἐστιν , Αὐτὸς ἐγώ ; “ Ὁ διδάσκαλος ἀπάντων γενό-μενος , ὁ μυρία κατορθώματα συναγαγὼν , ὁ κυρίους ἀναμένων στεφάνους , ὁ ποθήσας αὐτὸν οὕτως , ὡς πάντων προτιμῆσαι αὐτῷ τὴν ἀγάπην , ὁ καὶτ’ ἑκάστην ἡμέραν δι’ αὐτὸν καύσμενος , καὶ πάντα δεῦτερα εἶναι νομίζων τοῦ φίλτου τοῦ πρὸς αὐτόν . Οὐδὲ γὰρ τοῦ φιλεῖσθαι ἐμελεν αὐτῷ παρὰ τοῦ Χριστοῦ μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῦ σφόδρα φιλεῖν αὐτόν · καὶ τοῦτο μάλιστα ἦν ἡ . Διὰ γὰρ τοῦτο πρὸς τοῦτο ἐξέπεσε μόνον , καὶ πάντα εὐχλῶς ἔφερεν · ἐν γὰρ ἐσχόπει διὰ πάντων , τὸ τὸν καλὸν τοῦτον ἐμπλήξαι ἔρωτα . Καὶ εὐέται μεν ταῦτα · ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἐμελε γένεσθαι οὕτως , οὐδὲ ἐμελλεν ἀνάδεμα εἶναι , πειράσται λοιπὸν καὶ εἰς ἀπολογίαν ἐμβῆναι τῶν ἐγκλημάτων , καὶ τὰ θρυλ-λούμενα παρὰ πάντων εἰς μέσον ἄγων , ἀνατρέψει . Καὶ πρὶν εἰς τὴν σαφῆ τούτων ἀπολογίαν ἐμβῆναι , τὰ σπέρματα αὐτῆς ἤδη προκαταβάλλεται . “ Ὅταν γὰρ λέγῃ , Ἀν’ ἡ νιοθεσία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ συμμαχία καὶ ἡ λατρεία καὶ αἱ ἐπαγγελίαι , οὐδὲν ἄλλο φησίν , ἢ ὅτι ὁ Θεὸς μὲν αὐτοὺς ἐβούλετο συζῆν ( καὶ τοῦτο ἐδήλωσε δι’ ὧν ἐμπροσθεν ἐποίησε , καὶ δι’ ὧν ὁ Χρι-στὸς ἐξ ἐκείνων ἐγένετο , καὶ δι’ ὧν τοὺς πατράσιν ἐπηγγέλατο ) · αὐτοὶ δὲ ἐξ οἰκείας ἀγνωμοσύνης ἀπεχωρίσαντο τὴν εὐεργεσίαν . Διὸ καὶ ἐκεῖνα τίθησι , ὅπερ τῆς τοῦ Θεοῦ δωρεᾶς ἐστιν ἐνδεικτικά μόνον , οὐχ ἐκείνων ἐγκώμια · καὶ γὰρ ἡ νιοθεσία τῆς αὐ-τοῦ γέγονε χάριτος , καὶ ἡ δόξα καὶ αἱ ἐπαγγελίαι καὶ ὁ νόμος . Ἄπερ ἅπαντα ἐννοήσας , καὶ λογισά-μενος πᾶσιν ὁ Θεὸς μετὰ τοῦ Παῖδός ἐποίησατο τὴν σπουδὴν σώσαι αὐτούς , ἀνέθηκε μέγα , καὶ εἶπεν · “ Ὡς ἐστὶν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἄμην · τὴν ὑπὲρ πάντων εὐχαριστίαν ἀναφέρων αὐτὸς τῷ Μο-νογενεῖ τοῦ Θεοῦ . Τί γὰρ , εἰ καὶ ἕτεροί βλασφημοῦσι , φησίν , ἀλλ’ ἡμεῖς οἱ τὰ ἀπόρρητα εἰδότες αὐτοῦ , καὶ τὴν σοφίαν τὴν ἄρατον , καὶ τὴν πρᾶξιν τὴν πολλήν , ἰσμεν σαφῶς , ὅτι οὐ τοῦ βλασφημεῖσθαι , ἀλλὰ τοῦ δοξάζεσθαι ἄξιος . Οὐχ ἀρκεσθῆσαι δὲ αὐτῷ τῷ συνεπι-δότι , πειράσται καὶ λογισμὸν τίθεναι λοιπόν , καὶ σφοδρότεργι χειρήσθαι κατ’ αὐτῶν τῷ λόγῳ · καὶ οὐ πρότερον ἀποστεῖσθαι πρὸς αὐτοὺς , ἕως τὴν ὑπόνοιαν τὴν αὐτῶν περιελειν . Ἴνα γὰρ μὴ δόξῃ ὡς ἐχθροὺς διαλέγεσθαι , καὶ προῖων φησίν · Ἄδελφοι , ἡ μὲν εὐδοκία τῆς ἐμῆς καρδίας , καὶ ἡ δέησις ἡ πρὸς τὸν Θεόν , ὑπὲρ αὐτῶν ἐστὶν εἰς σωτηρίαν · καὶ ἐνταῦθα δὲ μετὰ τῶν ἄλλων , ὧν εἴρηκε , κατεσκευάσε τὸ μὴ δόξαι δι’ ἐχθραν λέγειν , ἄπερ ἐμελε κατ’ αὐτῶν ἐρεῖν · διόπερ οὐδὲ συγγενεῖς αὐτοὺς καὶ ἀδελ-φοὺς παρατίθεται · ὀνομάζειν . Εἰ γὰρ καὶ διὰ τὸν Χριστὸν ἔλεγεν , ἄπερ ἔλεγεν , ἀλλ’ ὅμως καὶ τὴν ἐκείνων ἐπιστάται διάνοιαν , καὶ προοδποιοι τῷ λόγῳ , καὶ πᾶσιν ἑαυτὸν ὑποψίας ἀπαλλάττει διὰ τὰ μέλ-λλοντα κατ’ αὐτῶν λεχθησομένα , καὶ τότε λοιπὸν ἐμβαίνει [ 608 ] εἰς τὸν παρὰ τῶν πολλῶν ζητού-μενον λόγον . Καὶ γὰρ ζήτουν πολλοί , καὶ ἄπερ ἐφθό-νεπών , τίνος ἐνεκεν οἱ μὲν δεδόμενοι τὴν ἐπαγγελίαν ἐξέπεσον , οἱ δὲ μὴ ἀκούσαντες αὐτῆς πώποτε , πρὸ ἐκείνων ἐσώθησαν . Ταύτην τοίνυν λύων τὴν ἀπορίαν ,
Lemmas: ὁ πέλαγος ὁ ἀγάπη , καί μετά ἄδεια πανταχοῦ νήχω , καί ὁ φλόξ ἐννοέω ὁ ἀείρω · μᾶλλον δέ , ὅσπερ εἄν εἶπον τις , οὐδείς ἄξιος [ 607 ] ἔρομαι . καί γάρ πέλαγος πᾶς εὐρύς , καί φλόξ ἀπασάω σφοδρός εἰμί οὗτος , καί οὐδή αὐτός κατά ἄξιος ἀναγορεύω δύναμαι λόγος · ἀλλά ἐκεῖνος μόνος οἶδα αὐτός ὁ μετά ἀκρίβεια αὐτός χράω . φέρω οὖν πάλιν αὐτός ὁ ῥῆμα εἰς μέσος ἄγω · Νυχόμηρ γάρ ἄνθρωπος εἰμί αὐτός ἀγός . τις εἰμί , αὐτός ἐγώ ; “ ὁ διδάσκαλος ἀπαντάω γίγνομαι , ὁ μυρίος κατόρθωμα συνάγω , ὁ κύριος ἀναμένω στέφανος , ὁ ποθέω αὐτός οὕτως , ὡς πᾶς προτιμάω αὐτός ὁ ἀγάπη , ὁ καίω ἕκαστος ἡμέρα διά αὐτός καίω , καί πᾶς δύο εἰμί νομίζω ὁ φίλτος ὁ πρός αὐτός . οὐδέ γάρ ὁ φιλέω μέλω αὐτός παρά ὁ Χριστός μόνος , ἀλλά καί ὁ σφόδρα φιλέω αὐτός · καί οὗτος μάλιστα εἰμί ὁ . Ζεύς γάρ οὗτος πρός οὗτος ἐκπίπτω μόνος , καί πᾶς εὐχλῶς φέρω · ἐν γάρ σκοπέω διά πᾶς , ὁ ὁ καλός οὗτος ἐμπλήσσω Ἔρως . καί εὕω μέν οὗτος · ἐπεί δέ οὐ μέλω γίγνομαι οὕτως , οὐδέ μέλλω ἀνάδεμα εἰμί , πειραστής λοιπός καί εἰς ἀπολογία ἐμβαίνω ὁ ἔγκλημα , καί ὁ θρυλέω παρά πᾶς εἰς μέσος ἄγω , ἀνατρέπω . καί πρίν εἰς ὁ σαφής οὗτος ἀπολογία ἐμβαίνω , ὁ σπέρμα αὐτός ἤδη προκαταβάλλω . “ ὅταν γάρ λέγω , ἄνω ὁ νιοθεσία καί ὁ δόξα καί ὁ συμμαχία καί ὁ λατρεία καί ὁ ἐπαγγελία , οὐδείς ἄλλος φημί , ἢ ὅτι ὁ θεός μέν αὐτός βούλομαι συζάω ( καί οὗτος δηλόω διά ὅς ἔμπροσθεν ποιέω , καί διά ὅς ὁ Χριστός ἐκ ἐκεῖνος γίγνομαι , καί διά ὅς ὁ πατήρ ἐπαγγέλλω ) · αὐτός δέ ἐκ οἰκεῖος ἀγνωμοσύνη ἀποχωρίζω ὁ εὐεργεσία . Διὸ καί ἐκεῖνος τίθημι , ὅσπερ ὁ ὁ Θεός δωρεά εἰμί ἐνδεικτικός μόνος , οὐ ἐκεῖνος ἐγκώμιον · καί γάρ ὁ νιοθεσία ὁ αὐ-τός γίγνομαι χάρις , καί ὁ δόξα καί ὁ ἐπαγγελία καί ὁ νόμος . Ἄπερ ἅπας ἐννοέω , καί λογίζομαι πᾶς ὁ θεός μετά ὁ Παῖς ποιέω ὁ σπουδή σῴζω αὐτός , ἀνατίθημι μέγας , καί εἶπον · “ ὡς εἰμί εὐλογητός εἰς ὁ αἰών . Ἄμη · ὁ ὑπέρ πᾶς εὐχαριστία ἀναφέρω αὐτός ὁ Μονογενής ὁ Θεός . τις γάρ , εἰμί καί ἕτερος βλασφημέω , φημί , ἀλλά ἐγώ ὁ ὁ ἀπόρρητος οἶδα αὐτός , καί ὁ σοφία ὁ ἀείρω , καί ὁ πρᾶξις ὁ πολύς , οἶδα σαφῶς , ὅτι οὖον ὁ βλασφημέω , ἀλλά ὁ δοξάζω ἄξιος . οὐχ ἀρκέω δέ αὐτός ὁ συνεπι-δότι , πειραστής καί λογισμός τίθημι λοιπός , καί σφοδρός χειρόομαι κατά αὐτός ὁ λόγος · καί οὖον πρότερος ἀφίστημι πρός αὐτός , ἠώς ὁ ὑπόνοια ὁ αὐτός περιαιρέω . ἵνα γάρ μή δόξα ὡς ἐχθρός διαλέγω , καί πρόειμι φημί · ἀδελφός , ὁ μέν εὐδοκία ὁ ἐμός Καρδία , καί ὁ δέησις ὁ πρός ὁ Θεός , ὑπέρ αὐτός εἰμί εἰς σωτηρία · καί ἐνταῦθα δέ μετά ὁ ἄλλος , ὅς εἴρω , κατασκευάζω ὁ μή δόξα διά ἐχθρός λέγω , Ἄπερ μέλω κατά αὐτός εἴρω · διόπερ οὐδέ συγγενής αὐτός καί ἀδελφός παρατίθημι · ὀνομάζω . εἰμί γάρ καί διά ὁ Χριστός λέγω , Ἄπερ λέγω , ἀλλά ὅμως καί ὁ ἐκεῖνος ἐπιστάτης διάνοια , καί προοδοποιός ὁ λόγος , καί πᾶς ἑαυτοῦ ὑποψία ἀπαλλάσσω διά ὁ μέλλω κατά αὐτός λέγω , καί τότε λοιπός ἐμβαίνω [ 608 ] εἰς ὁ παρά ὁ πολύς ζητέω λόγος . καί γάρ ζητέω πολύς , καί Ἄπερ ἐφθό-νεπών , τίς ἕνεκα ὁ μέν δίδωμι ὁ ἐπαγγελία ἐκπίπτω , ὁ δέ μή ἀκούω αὐτός πώποτε , πρό ἐκεῖνος σῴζω . οὗτος τοίνυν λύω ὁ ἀπορία ,