joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0478.1
ὁ καρπὸς · τὸν γὰρ κοινὸν ἐκείνη θάνατον ἠνέγκαν , ὃς ἐκράτει καὶ ἐτυράννει . Τίνος οὖν ἕνεκεν ἐπάγει , ἁμαρτία δὲ οὐκ ἐλλογεῖται , μὴ ὄντος νόμου ; Ἐξ ἀντιθέσεως τῶν Ἰουδαίων , φησίν , οἱ τὰ ἡμέτερα εἰρηκότες τοῦτο αὐτὸν τεθεωκέναι λέγονται , ὅτι εἰ μὴ ἐστιν ἁμαρτία χωρὶς νόμου , πῶς ὁ θάνατος ἀνήλικος πάντας ἐστιν ; πρὸ τοῦ νόμου ; Ἐμοὶ δὲ δοκεῖ τὸ λεχθῆναι τοῦτο μᾶλλον λόγον ἔχειν μᾶλλον , καὶ τῇ ἀποστολικῇ συμβαίνειν διανοίᾳ . Τί δὲ τοῦτό ἐστιν ; Εἰπὼν , ὅτι ἄχρι νόμου ἁμαρτία ἦν ἐν κόσμῳ , τοῦτο μοι δοκεῖ λέγειν , ὅτι τοῦ νόμου δοθέντος , ἡ ἁμαρτία ἐκράτει ἢ ἐκ τῆς παραβάσεως , καὶ ἕως τότε ἐκράτει , ἕως καὶ νόμος ἦν · οὐδὲ γὰρ δύναται συστήναι , φησίν , ἁμαρτία , μὴ ὄντος νόμου . Εἰ τοίνυν αὕτη ἡ ἁμαρτία , φησίν , ἐκ τῆς τοῦ νόμου παραβάσεως τὸν θάνατον ἐτίναξε , πῶς οἱ πρὸ τοῦ νόμου πάντες ἀπέθανον ; Εἰ γὰρ ἐξ ἁμαρτίας ὁ θάνατος τὴν βίαν ἔσχε , νόμῳ δὲ οὐκ ὄντος ἡ ἁμαρτία οὐκ ἐλλογεῖται , πῶς ὁ θάνατος ἐκράτει ; Ὦδὲν δήλον , ὅτι οὐχ αὕτη ἡ ἁμαρτία ἢ τῆς τοῦ νόμου παραβάσεως , ἀλλ᾽ ἐκείνη ἢ τῆς τοῦ Ἀδὰμ παρακοῆς , αὕτη ἢν ἡ πάντα λυμαίνομενη . Καὶ τις ἢ τοῦτον ἀπόδειξις ; Τὸ καὶ πρὸ τοῦ νόμου πάντας ἀποθνήσκειν . Ἐδασίλευσε γὰρ ὁ θάνατος , φησίν , ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι Μωϋσέως , καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἀμαρτησάντας . Πῶς ἐδασίλευσεν ; Ἐν τῷ ὁμοιώματι τῆς παραβάσεως Ἀδὰμ , ὃς ἐστι τύπος τοῦ μελλόντος . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ τύπος ἐστιν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁ Ἀδὰμ . Πῶς τύπος ; φησίν . Ὦστερ ἐκεῖνος , τὰς ἐξ αὐτοῦ , καὶτοι γε μὴ φαγούσιν ἀπὸ τοῦ ξύλου , γέγονεν αἴτιος θανάτου τοῦ διὰ τὴν βρώσιν εἰσαχθέντος · οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς τοῖς ἐξ αὐτοῦ , καὶτοι γε οὐ δικαιοπράγησιν , γέγονεν πρόξενος δικαιοσύνης , ἢν διὰ τοῦ σταυροῦ πᾶσιν ἡμῖν ἐχαρίσατο . Διὰ τοῦτο ἄνω καὶ κάτω τοῦ ἑνὸς ἔχεται , καὶ συνεχῶς τοῦτο εἰς μέσον φέρει , λέγων · Ὦσπερ δι᾽ ἑνὸς ἀνθρώπου ἡ ἁμαρτία εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθε · καὶ , Ἐν τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι οἱ πολλοὶ ἀπέθανον · καὶ , Οὐχ ὡς δι᾽ ἑνὸς ἁμαρτησάτος , τὸ δῶρημα · καὶ , Τὸ κρίμα ἐξ ἑνὸς εἰς κατάκριμα · καὶ πάλιν , Εἰ γὰρ τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι ὁ θάνατος ἐδασίλευσε διὰ τοῦ ἑνὸς · καὶ , Ἄρα οὖν ὡς δι᾽ ἑνὸς παραπτώματος · καὶ πάλλιν , Ὦσπερ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοί · καὶ οὐχ ἀφἰσταται τοῦ ἑνὸς , ἕν ὅταν λέγῃ σοι ὁ Ἰουδαῖος , Πῶς ; ἵνα ; κατορθώσαντος τοῦ Χριστοῦ , ἢ οἰκουμένη ἐσώθη ; δυνήσῃς αὐτῷ λέγειν , Πῶς , ἕνὸς παρακοῦσαντος τοῦ Ἀδὰμ , ἢ οἰκουμένη κατεκρίθη ; Καὶτοι γε οὐχ ἴσον ἁμαρτία καὶ χάρις , οὐχ ἴσον θάνατος καὶ ζωή , οὐχ ἴσον ἁδύλος καὶ θάσος , ἀλλ᾽ ἄπειρον τὸ μέσον . Ὦταν οὖν καὶ ἀπὸ τῆς τοῦ πράγματος φύσεως , καὶ ἀπὸ τῆς τοῦ ἀπελθόντος δυνάμεως , καὶ ἀπ᾽ αὐτοῦ τοῦ πρέποντος , πολλῷ γὰρ τῷ Θεῷ τοῦτο πρεσβύτερον , τὸ σῴζειν , ἢ τὸ κολάζειν , ἐνταῦθα ἢ ὑπεροχὴ καὶ τὰ νικητήρια , τὴν ἢν ἔχοι λόγον εἰς ἀπίστιαν , εἴπέ μοι ; Ὦτι μὲν οὖν κατὰ [ 521 ] λόγον τὸ γεγενημένον , ἐδεῖξεν εἰπὼν · Ἀλλ᾽ ὡς ἡ τῷ παραπτώματι , οὕτω καὶ τὸ χάρισμα . Ἡ γὰρ ἐκ τοῦ ἑνὸς παραπτώματος οἱ πολλοὶ ἀπέθανον . πολλῷ μᾶλλον ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ δωρεὰ ἐν ἁμαρτίᾳ τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ , εἰς τοὺς πολλοὺς ἐπερίσσευσεν . Ὦ γὰρ λέγει , τοιούτῳ εἰν · Εἰ ἡ ἁμαρτία τοσοῦτον ἰσχύει , καὶ ἀνθρώπου ἁμαρτία ἑνὸς · χάρις , καὶ Θεοῦ χάρις , καὶ οὐ Πατρὸς μόνου , ἀλλὰ καὶ Υἱοῦ , πῶς οὐ περιεῖσται μειζόνως ; πολλῷ γὰρ τοῦτο εὐλογώτερον . Τὸ μὲν γὰρ ἕτερον δι᾽
Lemmas: ὁ καρπός1 · ὁ γάρ κοινός ἐκεῖνος θάνατος φέρω , ὅς κρατέω καί τυραννέω . τίς οὖν ἕνεκα ἐπάγω , ἁμαρτία δέ οὐ ἐλλογέω , μή εἰμί νόμος ; ἐς ἀντίθεσις ὁ Ἰουδαῖος , φημί , ὁ ὁ ἡμέτερος ἐρῶ οὗτος αὐτός θεόω λέγω , ὅτι εἰμί μή εἰμί ἁμαρτία Χωρὶς νόμος , πῶς ὁ θάνατος ἀνήλικος πᾶς εἰμί ; πρό ὁ νόμος ; ἐμός δέ δοκέω ὁ λέγω οὗτος μᾶλλον λόγος ἔχω μᾶλλον , καί ὁ ἀποστολικός συμβαίνω διάνοια . τις δέ οὗτος εἰμί ; εἶπον , ὅτι ἄχρι νόμος ἁμαρτία εἰμί ἐν κόσμος , οὗτος ἐγώ δοκέω λέγω , ὅτι ὁ νόμος δίδωμι , ὁ ἁμαρτία κρατέω ἢ ἐκ ὁ παράβασις , καί ἠώς τότε κρατέω , ἠώς καί νόμος εἰμί · οὐδέ γάρ δύναμαι συνίστημι , φημί , ἁμαρτία , μή εἰμί νόμος . εἰμί τοίνυν οὗτος ὁ ἁμαρτία , φημί , ἐκ ὁ ὁ νόμος παράβασις ὁ θάνατος τινάσσω , πῶς ὁ πρό ὁ νόμος πᾶς ἀποθνῄσκω ; εἰμί γάρ ἐκ ἁμαρτία ὁ θάνατος ὁ βία ἔχω , νόμος δέ οὐ εἰμί ὁ ἁμαρτία οὐ ἐλλογέω , πῶς ὁ θάνατος κρατέω ; ὧδε δῆλος , ὅτι οὐ οὗτος ὁ ἁμαρτία ἢ ὁ ὁ νόμος παράβασις , ἀλλά ἐκεῖνος ἢ ὁ ὁ Ἀδάμ παρακοή , οὗτος εἄν ὁ πᾶς λυμαίνω . καί τις ἢ οὗτος ἀπόδειξις ; ὁ καί πρό ὁ νόμος πᾶς ἀποθνήσκω . εδασιλευσω γάρ ὁ θάνατος , φημί , ἀπό Ἀδάμ μέχρι Μωϋσῆς , καί ἐπί ὁ μή ἁμαρτάνω . Πῶς ἐδασίλευσεν ; ἐν ὁ ὁμοίωμα ὁ παράβασις Ἀδάμ , ὅς εἰμί τύπος ὁ μέλλω . Ζεύς γάρ οὗτος καί τύπος εἰμί Ἰησοῦς Χριστός ὁ Ἀδάμ . Πῶς τύπος ; φημί . Ὅστερ ἐκεῖνος , ὁ ἐκ αὐτός , καίτοι γε μή ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον , γίγνομαι αἴτιος θάνατος ὁ διά ὁ βρῶσις εἰσάγω · οὗτος καί ὁ Χριστός ὁ ἐκ αὐτός , καίτοι γε οὖον δικαιοπράγησις , γίγνομαι πρόξενος δικαιοσύνη , εἄν διά ὁ σταυρός πᾶς ἐγώ χαρίζομαι . Ζεύς οὗτος ἄνω καί κάτω ὁ εἷς ἔχω , καί συνεχῶς οὗτος εἰς μέσος φέρω , λέγω · ὥσπερ διά εἷς ἄνθρωπος ὁ ἁμαρτία εἰς ὁ κόσμος εἰσέρχομαι · καί , ἐν ὁ ὁ εἷς παράπτωμα ὁ πολύς ἀποθνῄσκω · καί , οὐχ ὡς διά εἷς ἁμαρτάνω , ὁ δώρημα · καί , ὁ κρίμα ἐκ εἷς εἰς κατάκριμα · καί πάλιν , εἰμί γάρ ὁ ὁ εἷς παράπτωμα ὁ θάνατος εδασιλευσω διά ὁ εἷς · καί , ἄρας οὖν ὡς διά εἷς παράπτωμα · καί πάλλις , ὥσπερ διά ὁ παρακοή ὁ εἷς ἄνθρωπος ἁμαρτωλός καθίστημι ὁ πολύς · καί οὐ ἀφίστημι ὁ εἷς , εἷς ὅταν λέγω σύ ὁ Ἰουδαῖος , Πῶς ; ἵνα ; κατορθόω ὁ Χριστός , ἢ οἰκέω σῴζω ; δύναμαι αὐτός λέγω , Πῶς , εἷς παρακούω ὁ Ἀδάμ , ἢ οἰκέω κατακρίνω ; καίτοι γε οὐ ἴσος ἁμαρτία καί χάρις , οὐ ἴσος θάνατος καί ζωή , οὐ ἴσος Ἁδύλος καί Θάσος , ἀλλά ἤπειρος ὁ μέσος . Ἄτη οὖν καί ἀπό ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις , καί ἀπό ὁ ὁ ἀπέρχομαι δύναμις , καί ἀπό αὐτός ὁ πρέπω , πολύς γάρ ὁ Θεός οὗτος πρέσβυς , ὁ σῴζω , ἢ ὁ κολάζω , ἐνταῦθα ἢ ὑπεροχή καί ὁ νικητήριος , ὁ εἄν ἔχω λόγος εἰς ἀπιστία , εἶπον ἐγώ ; οὖς μέν οὖν κατά [ 521 ] λόγος ὁ γίγνομαι , δείκνυμι εἶπον · ἀλλά ὡς ὁ ὁ παράπτωμα , οὗτος καί ὁ χάρισμα . ὁ γάρ ἐκ ὁ εἷς παράπτωμα ὁ πολύς ἀποθνῄσκω . πολύς μᾶλλον ὁ χάρις ὁ Θεός καί ὁ δωρεά ἐν ἁμαρτία ὁ εἷς ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός , εἰς ὁ πολύς περισσεύω . ὦ γάρ λέγω , τοιοῦτος ἐν · εἰμί ὁ ἁμαρτία τοσοῦτος ἰσχύω , καί ἄνθρωπος ἁμαρτία εἷς · χάρις , καί Θεός χάρις , καί οὖον πατήρ μόνος , ἀλλά καί υἱός , πῶς οὖον περίειμι μέγας ; πολύς γάρ οὗτος εὔλογος . ὁ μέν γάρ ἕτερος διά