joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0494.2
ζ' . Ἡ γὰρ τῶν χρημάτων τυραννὶς οὐ κατὰ τῶν ζῴων μόνον , ἀλλὰ καὶ κατὰ τῶν ἀποθανόντων τὰς τοιαύτας ὀψίας δεξιάς · καὶ οὐδὲ τῷ θανάτῳ πρὸς αὐτοὺς σπένδονται , ἀλλὰ θῆκας ἀναρρήγνυντες , καὶ κατὰ νεκρῶν σωμάτων τὰς μίτρας ἐκτείνουσι χεῖρας , οὐδὲ τὸν ἀπαλλαγέντα τῆς ζωῆς τῆς ἐαυτῶν ἀφέντες ἀπῆλθον ἐπι-εσυχῆς . Καὶ ὅσα ἂν εὕρῃς κακὰ , κἂν ἐν οἴκῳ , κἂν ἐν ἀγορᾷ , κἂν ἐν δικαστηρίῳ , κἂν ἐν βουλευτηρίῳ , κἂν ἐν βασιλείοις , κἂν ὁπουδήποτε , ἐντεῦθεν πάντα ὁρῇ βλαστάνοντα . Τοῦτο γὰρ ἐστι , τοῦτο τὸ κακὸν ὁ πάντα αἱμάτων καὶ φόνων ἐνέπλησε , τοῦτο τὴν φύσιν τῆς γενέσεως ἀνῆψε , τοῦτο τῆς ἐρήμου τὰς πόλεις οὐδὲν ἤμενον διαχειρίσασθαι ἐποίησεν , ἀλλὰ καὶ πολλῷ χειρόν . Τοὺς μὲν γὰρ ταῖς ὁδοῖς ἐφεδρεύοντας καὶ φυλάσσοντας ῥάδιον , ὅπερ οὐ διὰ παντὸς ἐπιτιθεμένους · οἱ δὲ ἐν μέσῃς ταῖς πόλεσιν ἐκεῖνοις μιμούμενοι , τοσοῦτο χείρους ἐκείνων , ὅσῳ καὶ δυσφυλάκτω · μᾶλλον αὐτῶν , καὶ μετὰ παρρησίας ταῦτα τολμῶσιν , ὅ μετὰ τοῦ λανθάνειν ἐκεῖνοι . Τοὺς γὰρ ἐπ' ἀναίρεσι τῆς πονηρίας αὐτῶν κειμένους νόμους , τούτους καὶ εἰς συμμάχους ἔλκοντες , τῶν τοιούτων φόνων καὶ μισαμάτων τὰς πόλεις ἐνέπλησαν . Ἡ οὐ φόνος , εἴπέ μοι , καὶ φόνου χείρων , τὸ λιμῷ παραδιδόναι πέντε[539 ] καὶ εἰς δεσμωτήριον ἐμβαλεῖν , καὶ μετὰ τοῦ λιμοῦ καὶ βατάνους ἐκδιδόναι καὶ μυρίους αἰχμασίους ; Κἂν γὰρ αὐτὸ ταῦτα μὴ ποιῆς , παρέχης δὲ τὴν αἰτίαν τοῦ γίνεσθαι , τῶν διακονουμένων μᾶλλον αὐτὰ ἐργάζῃ . Ὁ μὲν γὰρ ἀνθρώπου ὁμοῦ τὸ ξίφος ἐνέπτησε , καὶ μικρὸν λυπήσας χρόνον οὐχὶ περαιτέρω προάγει τὴν βάσανον · σὺ δὲ ταῖς συκοφαντίαις , ταῖς ἐπηρεσίαις , ταῖς ἐπιβουλαῖς τὸ φῶς ἐργαζόμενος αὐτῷ σκότος , καὶ ἐν ἐπιθυμίᾳ καθιστὰς τοῦ μυριάδας ἀποθανεῖν , ἐνδύσον ὅσους ἐργάσῃ ἀν' ἑνὸς θανάτου . Καὶ τὸ δὴ πάντων χαλεπώτερον , ὅτι ἀρπάξεις καὶ πλεονεκτεῖς , οὐχ ὑπὸ πενίας ὀδυνομένου οὐδὲ λιμοῦ σε καταναγκάζοντος , ἀλλ' ἵνα οἱ τοῦ ἵππου χαλινὸς ἀλείφῃται πολλῇ τῷ χρυσῷ , καὶ οἱ τῆς οἰκίας δροσος , καὶ αἱ τῶν κίων κεφαλαί . Καὶ πᾶσης οὐκ ἂν εἴη ταῦτα γενέσεως δίκαι , ὅταν τὸν ἀδελφόν , καὶ τῶν ἀπορρήτων σοι κοινωνήσαντα ἀγαθῶν , καὶ οὕτω παρὰ τοῦ Δεσπότου σου τιμηθῆντι , ἵνα λῆθους καλλω -
Lemmas: γῆ . ὁ γάρ ὁ χρῆμα τυραννίς οὖον κατά ὁ ζῷον μόνος , ἀλλά καί κατά ὁ ἀποθνῄσκω ὁ τοιοῦτος ὄψιος δεξιός · καί οὐδέ ὁ θάνατος πρός αὐτός σπένδω , ἀλλά τίθημι ἀναρρήγνυμι , καί κατά νεκρός σῶμα ὁ μίτρα ἐκτείνω χείρ , οὐδέ ὁ ἀπαλλάσσω ὁ ζωή ὁ ἑαυτοῦ ἀφίημι ἀπέρχομαι επι-εσυχεω . καί ὅσος εἄν εὑρίσκω κακός , κἀν ἐν οἶκος , κἀν ἐν ἀγορά , κἀν ἐν δικαστήριον , κἀν ἐν βουλευτήριον , κἀν ἐν βασίλειος , κἀν ὁπουδήποτε , ἐντεῦθεν πᾶς ὁράω βλαστάνω . οὗτος γάρ εἰμί , οὗτος ὁ κακός ὁ πᾶς αἷμα καί φόνος ἐμπίμπλημι , οὗτος ὁ φύσις ὁ γένεσις ἀνάπτω , οὗτος ὁ ἐρῆμος ὁ πόλις οὐδείς ἧμαι διαχειρίζω ποιέω , ἀλλά καί πολύς χείρων . ὁ μέν γάρ ὁ ὁδός ἐφεδρεύω καί φυλάσσω ῥούδιον , ὅσπερ οὖον διά πᾶς ἐπιτίθημι · ὁ δέ ἐν μέσος ὁ πόλις ἐκεῖνος μιμέομαι , τοσοῦτος χείρων ἐκεῖνος , ὅσος καί δυσφυλακτέω · μᾶλλον αὐτός , καί μετά παρρησία οὗτος τολμάω , ὅς μετά ὁ λανθάνω ἐκεῖνος . ὁ γάρ ἐπί ἀναίρεσις ὁ πονηρία αὐτός κεῖμαι νόμος , οὗτος καί εἰς σύμμαχος ἕλκω , ὁ τοιοῦτος φόνος καί μισαμα ὁ πόλις ἐμπίμπλημι . ὁ οὖον φόνος , εἶπον ἐγώ , καί φόνος χείρων , ὁ λιμός παραδίδωμι πέντε ] καί εἰς δεσμωτήριον ἐμβάλλω , καί μετά ὁ λιμός καί βατάνους ἐκδίδωμι καί μυρίος αἰχμασίους ; κἀν γάρ αὐτός οὗτος μή ποιός , παρέχω δέ ὁ αἴτιος ὁ γίγνομαι , ὁ διακονέω μᾶλλον αὐτός ἐργάζομαι . ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος ὁμοῦ ὁ ξίφος ἐμπτήσσω , καί μικρός λυπέω χρόνος οὐ περαιτέρω προάγω ὁ βάσανος · σύ δέ ὁ συκοφαντία , ὁ επηρεσιος , ὁ ἐπιβουλή ὁ φάος ἐργάζομαι αὐτός σκότος , καί ἐν ἐπιθυμία καθίστημι ὁ μυριάς ἀποθνῄσκω , ἐνδύω ὅσος ἐργάζομαι ἄνω εἷς θάνατος . καί ὁ δή πᾶς χαλεπός , ὅτι ἁρπάζω καί πλεονεκτέω , οὐ ὑπό πενία ὄζω οὐδέ λιμός σύ καταναγκάζω , ἀλλά ἵνα ὁ ὁ ἵππος χαλινός ἀλείφω πολύς ὁ χρυσός , καί ὁ ὁ οἰκίον δρόσος , καί ὁ ὁ κίων κεφαλή . καί πᾶς οὐ εἄν εἰμί οὗτος γένεσις δίκη , ὅταν ὁ ἀδελφός , καί ὁ ἀπόρρητος σύ κοινωνέω ἀγαθός , καί οὗτος παρά ὁ δεσπότης σύ τιμάω , ἵνα λῆθος Καλλώ -