joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0638.1
ολιγόθ<sup>a</sup> παραίνων ἡμῖν μὴ θαρδεῖν , ὅταν , ἐτέρων δόντων δίκην , ἡμεῖς πολλὰ πλημμελήσαντες μὴ δώμεν . Ἄν γὰρ μὴ μεταβαλώμεθα , δώσωμεν πάντως . Καὶ πῶς , φησίν , ἀθάναια κολάζεσθαι , ἐνταῦθα βραχὺν χρόνον ἁμαρτόντες ; πῶς ἐνταῦθα ἄνθρωπος ἐν βραχεῖς καιροῦ βραχὺ ἕνα φρόνον πεποιήκας , διηνεκῶς τῇ τῶν μεταλλῶν καταδικάζεται τιμωρίᾳ ; Ἄλλ’ ὁ Θεός , οὐ ποιεῖ ταῦτα , φησί . Πῶς οὖν τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἐτῆ ἐν τοιαύτῃ κολάσει τὸν παράλυτον κατέχειεν ; Ὅτι γὰρ δι’ ἁμαρτήματα αὐτὸν ἐκώλizei , ἀκούοντι σῆνιν · Ἰδε , ὦνῆς τέχνας · μηκέτι ἁμάρτανε , ἵνα μὴ χειρόν τί σοι γένηται . Ἄλλ’ ὅμως ἔλαβε λύσιν , φησίν . Ἄλλ’ οὐ τὰ ἔχει τοιαῦτα · δι’ γὰρ ἐκεῖνα λύσιν οὐχ ἔχει ποτέ , ἀκούσων αὐτοῦ λέγοντος · Ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτήσει , καὶ τὸ πῦρ οὐ σβενθυνθήσεται · καὶ , Πορεύεσθαι οὗτοι εἰς ζωὴν αἰώνιον , καὶ οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον . Οἱ τοίνυν ἡ ζωὴ αἰώνιος , καὶ ἡ κόλασις αἰώνιος . Οὐχ ὁρᾷς πῶσα ἠπαίλησεν Ἰουδαίους ; ἄρα οὖν ἔδεξεν τὰ ἀπειληθέντα , ἢ λόγος ἦν τὰ εἰρημένα ; Οὐ μὴ μείνῃ λίθος ἐπὶ λίθου · ἄρα οὖν ἔμεινε ; Τί δέ , ὅτε εἶπεν , Ἔσται ὀλίγος σὺ οὐ γέγονεν ; ἄρα οὐκ ἐγένετο ; Ἄναγνωθὶ τὴν ἱστορίαν τοῦ Ἰωσήπου , καὶ οὕδ’ ἀναπνεύσαι δυνήση , μόνον ἀκούων ἄπερ ἐπαθον ἐπὶ τῶν πραγμάτων ἐκείνῳ . 709 Ταῦτα λέγω , οὐχ ἵνα λυπηθῶ , ἀλλ’ ἵνα ἀπραλίσωμαι , καὶ μὴ ψυχῶν γοήθους ὑμᾶς περιττὰ παρασκευάσω χαλεπώτερα ὑπομεῖναι . Διὰ τί γὰρ , εἴπέ μοι , οὐχ ἀξίος κολάζεσθαι ἁμαρτάνων ; οὐχὶ προεῖπ’ οὐκ ἄπαντα ; οὐχὶ ἠπειλήσεν ; οὐχὶ ἐφρόνησεν ; οὐχὶ μυρία εἰργάσατο ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς σῆς ; οὐχὶ λουτρὸν παλιγγενεσίας ἐδώρησατο , καὶ τὰ πρότερα ἄφηκε πάντα ; οὐχὶ μετὰ τὴν ἁφεσιν ταύτην καὶ τὸ λουτρὸν , καὶ τὴν ἐκ τῆς μετανοίας πάλιν βοηθεῖσαν ἁμαρτηνοῖ ; σοι δεδοκας ; οὐχὶ εὐκόλον ἐποίησέ σοι τὴν ὁδὸν καὶ μετὰ ταῦτα τῆς τῶν ἁμαρτημάτων ἀφέσεως ;
Lemmas: ολιγόθ<sup>a</sup> παραινέω ἐγώ μή θαρσέω , ὅταν , ἕτερος δίδωμι δίκη , ἐγώ πολύς πλημμελέω μή δήω . ἄν γάρ μή μεταβάλλω , δόω πάντως . καί πῶς , φημί , ἀθάναιος κολάζω , ἐνταῦθα βραχύς χρόνος ἁμαρτάνω ; πῶς ἐνταῦθα ἄνθρωπος ἐν βραχύς καιρός βραχύς εἷς φρονέω ποιέω , διηνεκής ὁ ὁ μεταλλάω καταδικάζω τιμωρία ; ἄλλος ὁ Θεός , οὖον ποιέω οὗτος , φημί . Πῶς οὖν τριάκοντα καί ὀκτώ ἐτός ἐν τοιοῦτος κολάζω ὁ παράλυτος καταχέω ; ὅτι2 γάρ διά ἁμάρτημα αὐτός ἄκωλος , ἀκούω σῆνις · μάργηλις , ὠνή τέχνη · μηκέτι ἁμαρτάνω , ἵνα μή χείρων τίς σύ γίγνομαι . ἄλλος ὅμως λαμβάνω λύσις , φημί . ἄλλος οὖον ὁ ἔχω τοιοῦτος · διά γάρ ἐκεῖνος λύσις οὐ ἔχω ποτός , ἀκούω αὐτός λέγω · ὁ σκώληξ αὐτός οὖον τελευτάω , καί ὁ πῦρ οὖον σβέννυμι · καί , πορεύω οὗτος εἰς ζωή αἰώνιος , καί οὗτος εἰς κόλασις αἰώνιος . ὁ τοίνυν ὁ ζωή αἰώνιος , καί ὁ κόλασις αἰώνιος . οὐχ ὁράω πάω ἠπαίλησεν Ἰουδαῖος ; ἄρα οὖν δείκνυμι ὁ ἀπειλέω2 , ἢ λόγος εἰμί ὁ εἴρω ; οὖον μή μένω λίθος ἐπί λίθος · ἄρα οὖν μένω ; τις δέ , ὅτε εἶπον , εἰμί ὀλίγος σύ οὖον γίγνομαι ; ἄρα οὐ γίγνομαι ; ἀναγιγνώσκω ὁ ἱστορία ὁ Ἰώσηπος , καί οὐδέ ἀναπνέω δύναμαι , μόνος ἀκούω Ἄπερ πάσχω ἐπί ὁ πρᾶγμα ἐκεῖνος . 709 οὗτος λέγω , οὐ ἵνα λυπέω , ἀλλά ἵνα απραλισαω , καί μή Ψυχή γοηθος σύ περισσός παρασκευάζω χαλεπός ὑπομένω . Ζεύς τίς γάρ , εἶπον ἐγώ , οὐ Ἀξιός κολάζω ἁμαρτάνω ; οὐ προεῖπον οὐ ἅπας ; οὐ ἀπειλέω ; οὐ φρονέω ; οὐ μυρίος ἐργάζομαι ὑπέρ ὁ σωτηρία ὁ σός ; οὐ λουτρόν παλιγγενεσία δωρέω , καί ὁ πρότερος αφήνω πᾶς ; οὐ μετά ὁ ἄφεσις οὗτος καί ὁ λουτρόν , καί ὁ ἐκ ὁ μετάνοια πάλιν βοηθέω ἁμαρτάνω ; σύ δοκή ; οὐ Εὔκολον ποιέω σύ ὁ ὁδός καί μετά οὗτος ὁ ὁ ἁμάρτημα ἄφεσις ;