joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0522.3
Θ’ . Τοῦτο τοίνυν καὶ ἡμεῖς ποιῶμεν · ἐπὶ τῶν ἔργων αὐτῶν διηνεκῶς αὐτὸ νεκρῶσωμεν . Οὐχὶ τὴν οὐσίαν λέγω , μὴ γένοιτο , ἀλλὰ τὰς ὁρμὰς τὰς ἐπὶ τὰς · πονηρὰς πράξεις . Καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ζῶν , μᾶλλον δὲ τοῦτο μόνον ζῶν , τὸ μηδὲν ἀνθρώπινον ὑπομένειν , μηδὲ θοοαῖς δουλεύειν . Ὁ γὰρ ταύταις ἐαυτὸν ὑποτάξας , οὐδὲ ζῆν δύναται λοιπὸν διὰ τὰς ἐξ αὐτῶν ἀθυμίᾶς , καὶ τοὺς φόβους , καὶ τοὺς κινδύνους , καὶ τῶν μυρίων παθῶν ἐραμόν . Ἄν τε γὰρ θάνατος προσδοκηθῇ , τέθνηκε πρὸ τοῦ θανάτου τῷ δεῖ · ἂν τε νόσον ὑποπέσῃ , ἂν ὑβρί , ἂν πενίαν , ἂν ἄλλο τι τῶν ἀδοκῆτων , ἀπόλωλε καὶ διεφθαρται . Τί τοίνυν τῆς ζωῆς ταύτης γένοιτ’ ἂν ἀθλιώτερον ; Ἄλλ’ οὐχ ὁ τῷ Πνεύματι ζῶν τοιοῦτος , ἀλλὰ καὶ φόβων καὶ λύπης καὶ κινδύνων καὶ μεταβολῆς · ἀπάσης ἔστηκεν ἀνώτερος , οὐ τῷ μηδὲν ὑπομένειν , ἀλλ’ ὁ πολλῷ μεῖζόν ἐστι , τῷ μὴ ἐπιόντων αὐτῶν καταφρονεῖν . Πῶς δὲ τοῦτο ἔσται ; Ἐὰν τὸ Πνεῦμα διόλου κατοικῇ ἐν ἡμῖν · οὐδὲ γὰρ ἀπλῶς αὐτὸ εἶπεν οἰκεῖν πρὸς βραχύ , ἀλλ’ ἐνοικεῖν διηνεκῶς . Διὰ τοῦτο οὐκ εἶπε , Τὸ ἐνοικῆσαν Πνεῦμα , ἀλλὰ , Τὸ ἐνοικοῦν , τὴν διόλου μονὴν ἐνδεικνύμενος . Οὐκοῦν ζῶν οὗτος μάλιστα ἐστὶν ὁ νεκρωθεὶς τῷ βίῳ . Διὸ καὶ ἔλεγεν · Τὸ Πνεῦμα ζωή διὰ δικαιοσύνην . Καὶ ἵνα σαφέστερον τὸ λεγόμενον γένηται , δύο παραγῆγῃ γάμινον ἀνθρώπους , τὸν μὲν ἐκδεδομένον ἀσωτίαις καὶ θοοαῖς · καὶ τῇ ἀπάτῃ τοῦ βίου · τὸν δὲ νενησμένον τοῦτοις · καὶ ἴδωμεν τίς ἐστι μᾶλλον ὁ ζῶν . Ἔστιν γὰρ τοῖν δυοῖν τούτοις ὁ μὲν σφόδρα πλούσιος καὶ ἐπίσημος , παρασίτους τρέφων καὶ κόλακας , καὶ πᾶσαν εἰς τοῦτο ἀναλισκέτω τὴν ἡμέραν , κουμίζων καὶ κραταιπάλων · ὁ δὲ ἑτερος , πενία συζῶν καὶ νηστεία καὶ τῇ λοιπῇ σκληραγωγίᾳ τε καὶ φιλοσοφία , ἐν ἐσπέρας τῆς ἀναγκαίας μεταλαμβάνων τροφῆς μόνον , ἢ , εἰ βούλεται , καὶ δύο καὶ τρεῖς ἄστος ἡμέρας μενεῖτω · τὸς οὖν ἧμῖν ἔσται ἐκ τῶν δύο τούτων ὁ μάλιστα ζῶν ; Οἱ μὲν πολλοὶ εὖ οἶδ’ ὅτι ἐκεῖνον ἡγήσονται , τὸν σκιρτῶντα , καὶ σκορπίζοντα τὰ αὐτοῦ · ἡμεῖς δὲ ἐκεῖνον τὸν συγκεκλεισμένον ἀπολαύσοντα . Οὐκοῦν ἐπειδὴ μάχη καὶ φιλονεικία τέως ἐστίν , εἰς τὰς ἐκατέρων εἰσέλθωμεν οἰκίας , καὶ τότε , ὅτε σοι μάλιστα δοκεῖ ζῆν ὁ πλούσιος , ἐν αὐτῷ τῷ καιρῷ τῆς τρυφῆς , καὶ εἰσελθόντες καθιδώμεν ἐν τίσιν ἐστίν ἑκάτερος τούτων · ἀπὸ γὰρ τῶν πράξεων καὶ ὁ ζῶν καὶ ὁ τεθνηκὼς φαίνεται . Οὐκοῦν τὸν μὲν ἐν βιβλίοις εὕρησομεν ὄντα , ἢ ἐν εὐχῇ καὶ νηστεία , ἢ ἐν ἄλλῳ τινὶ τῶν ἀναγκαίων ἐργηγορότα , καὶ νήφοντα , καὶ Θεῷ διαλεγόμενον · τὸν δὲ ὑπὸ τῆς μέθης βαπτιζόμενον , καὶ νεκροῦ οὐδὲν ἄμεινον διακειμένον ὄψόμεθα · κἂν μέχρι τῆς ἐσπέρας μείνωμεν ,
Lemmas: ὁ . οὗτος τοίνυν καί ἐγώ ποιέω · ἐπί ὁ ἔργον αὐτός διηνεκής αὐτός νεκρόω . οὐ ὁ οὐσία λέγω , μή γίγνομαι , ἀλλά ὁ ὁρμή ὁ ἐπί ὁ · πονηρός πρᾶξις . καί γάρ καί οὗτος ζῶ , μᾶλλον δέ οὗτος μόνος ζῶ , ὁ μηδείς ἀνθρώπινος ὑπομένω , μηδέ θοός δουλεύω . ὁ γάρ οὗτος ἑαυτοῦ ὑποτάσσω , οὐδέ ζῶ δύναμαι λοιπός διά ὁ ἐκ αὐτός ἀθυμία , καί ὁ φόβος , καί ὁ κίνδυνος , καί ὁ μυρίος πάθος ἐράω . ἄν τε γάρ θάνατος προσδοκάω , θνῄσκω πρό ὁ θάνατος ὁ δεῖ · εἄν τε νόσος ὑποπίπτω , εἄν ὑβρίς , εἄν πενία , εἄν ἄλλος τίς ὁ αδόκητος , ἀπόλλυμι καί διαφθείρω . τις τοίνυν ὁ ζωή οὗτος γίγνομαι εἄν ἄθλιος ; ἄλλος οὐ ὁ ὁ πνεῦμα ζῶ τοιοῦτος , ἀλλά καί φόβος καί λύπη καί κίνδυνος καί μεταβολεύς · ἀπασάω ἵστημι ἀνώτερος , οὖον ὁ μηδείς ὑπομένω , ἀλλά ὁ πολύς μέγας εἰμί , ὁ μή ἔπειμι αὐτός καταφρονέω . Πῶς δέ οὗτος εἰμί ; ἐάν ὁ πνεῦμα διόλου κατοικέω ἐν ἐγώ · οὐδέ γάρ ἀπλόος αὐτός εἶπον οἰκέω πρός βραχύς , ἀλλά ἐνοικέω διηνεκής . Ζεύς οὗτος οὐ εἶπον , ὁ ἐνοικέω πνεῦμα , ἀλλά , ὁ ἐνοικέω , ὁ διόλου μονή ἐνδείκνυμι . οὐκοῦν ζῶ οὗτος μάλιστα εἰμί ὁ νεκρώνομαι ὁ βίος . Διὸ καί λέγω · ὁ πνεῦμα ζωή διά δικαιοσύνη . καί ἵνα σαφής ὁ λέγω γίγνομαι , δύο παράγω γάμινον ἄνθρωπος , ὁ μέν ἐκδίδωμι ἀσωτία καί θοός · καί ὁ ἀπάτη ὁ βίος · ὁ δέ νέος οὗτος · καί ὁράω τίς εἰμί μᾶλλον ὁ ζῶ . ἔρτις γάρ ὁ δύο οὗτος ὁ μέν σφόδρα πλούσιος καί ἐπίσημος , παράσιτος τρέφω καί κόλαξ , καί πᾶς εἰς οὗτος ἀναλίσκω ὁ ἡμέρα , κουμιζα καί κραταιπαλη · ὁ δέ ἕτερος , πενία συζάω καί νηστεία καί ὁ λοιπός σκληραγωγία τε καί φιλοσοφία , ἐν εἰσπεράω ὁ ἀναγκαῖος μεταλαμβάνω τροφή μόνος , ἢ , εἰμί βούλομαι , καί δύο καί τρεῖς Ἄστος ἡμέρα μένω · τός οὖν ἐγώ εἰμί ἐκ ὁ δύο οὗτος ὁ μάλιστα ζῶ ; ὁ μέν πολύς εὕω οἶδα ὅτι ἐκεῖνος ἡγέομαι , ὁ σκιρτάω , καί σκορπίζω ὁ αὐτός · ἐγώ δέ ἐκεῖνος ὁ συγκλείω ἀπολαύω . οὐκοῦν ἐπεί μάχη καί φιλονικία τέως εἰμί , εἰς ὁ κατεράω εἰσέρχομαι οἰκίον , καί τότε , ὅτε σύ μάλιστα δοκέω ζῶ ὁ πλούσιος , ἐν αὐτός ὁ καιρός ὁ τρυφή , καί εἰσέρχομαι καθοράω ἐν τίσις εἰμί ἑκάτερος οὗτος · ἀπό γάρ ὁ πρᾶξις καί ὁ ζῶ καί ὁ θνῄσκω φαίνω . οὐκοῦν ὁ μέν ἐν βιβλίον εὑρίσκω εἰμί , ἢ ἐν εὐχή καί νηστεία , ἢ ἐν ἄλλος τις ὁ ἀναγκαῖος ἔργω , καί νήφω , καί Θεός διαλέγω · ὁ δέ ὑπό ὁ μέθη βαπτίζω , καί νεκρός οὐδείς ἀγαθός διάκειμαι ὁράω · κἀν μέχρι ὁ εἰσπεράω μένω ,