joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0654.1
τῇ ἐλπίδι . Τὸ δὲ πάντων αἴτιον τῶν ἀγαθῶν τοῦτο . Τοῦτο δὲ ἀπὸ Πνεύματος · ἔσται ἄγιον · ἀλλ’ οὐχ ἀπλῶς ἀπὸ Πνεύματος , ἀλλ’ ἂν καὶ τὰ παρ’ ἡμῶν εἰσενέγκωμεν . Διὰ τοῦτό φησιν , Ἐν τῷ πιστεύειν · οὕτω γὰρ δύνασθε πληρωθῆναι χάριτι , ἂν πιστεύητε , ἂν ἐλπίζητε . Ἀλλ’ οὐχ εἶπεν , Ἐὰν ἐλπίζητε , ἀλλ’ , Ἐὰν περισσυνθῆτε ἐν τῇ ἐλπίδι , ὥστε μὴ μόνον παραμυθίαν εὑρεῖν τῶν ὀνείρων , ἀλλὰ καὶ χαρὰν ἔχειν διὰ τὴν περίσσυαν τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐλπίδος . Οὕτω καὶ τὸ Πνεῦμα ἐπισπάσασθε · οὕτω καὶ ἐκεῖνον παραγενόμενον , τὰ ἀγαθὰ διατηρήσετε πάντα . Καθάπερ γὰρ τὴν ζωὴν ἡμῶν ἡ τροφὴ διακράτει , καὶ ταύτῃ ἡ ζωὴ οἰκονομεῖταιᵃ · οὕτως ἂν ἔχωμεν ἔργα ἀγαθά , τὸ Πνεῦμα ἔξομεν · χῶν δὲ Πνεῦμα ἔχωμεν , καὶ ἔργα ἔξομεν ἀγαθά · ὥσπερ οὖν καὶ τοῦναντίον , ἐὰν μὴ ἔργα ἔχωμεν , τὸ Πνεῦμα ἀφίπταται . Ἐὰν δὲ τοῦ Πνεύματος ἐρημώσωμεν , καὶ περὶ τὰ ἔργα χωλεύσομεν · ὅταν γὰρ τοῦτο ἀπέλθῃ , τὸ ἀκάθαρτον ἔρχεται · καὶ ὅθεν ἀπὸ τοῦ Σαουλ . Τί γὰρ , εἰ μὴ πνίγει ἡμᾶς ὥσπερ ἐκεῖνον ; Ἀλλ’ ἐτέρως ἀπαγχονίζει διὰ πράξεων πονηρῶν . Δεῖ τοίνυν ἡμῖν τῆς κιθάρας τοῦ Δαυὶδ , ἵνα ἐπώσωμεν τῇ ψυχῇ τὰς θελίας ἐπιθλίας , καὶ τὰς ἐντεῦθεν καὶ τὰς ἀπὸ τῶν ἀγαθῶν πράξεων · ὡς ἂν θάτερον μόνον ποιῶμεν , καὶ τῆς ψόδης ἀκούοντες , τῷ ταύτῃ ἐπάδοντι πολεμίσωμεν διὰ τῶν ἔργων , καθάπερ ἐκείνους τότε · καὶ εἰς κρίμα μὴν ἔσται τὸ φάρμακον , καὶ ἀγριωτέρα ἡ μανία γενήσεται . Πρὸ μὲν γὰρ τοῦ ἀκούσαι δέδουκεν ὁ πονηρὸς δαίμων , μῆποτε ἀκούσαντες κατορθώσωμεν · ὅταν δὲ καὶ ἀκούσαντες οἱ αὐτοὶ μένωμεν , καὶ τοῦτο ἐξαιρεῖται τὸ δέος αὐτοῦ . Ψάλλομεν τοίνυν τὴν ἀπὸ τῶν πράξεων ψόδην , ἵνα τὴν δαίμονος γάλεπυταν ἐκβάλωμεν ἀμαρτίαν . Δαίμων μὲν γὰρ οὐ πάντως ἀποστερεῖ τῶν οὐρανῶν , ἀλλ’ ἔστιν ὅπου καὶ συμπράττει τῇ νήφοντι · ἀμαρτία δὲ πάντως ἐκβάλλει . Δαίμων γὰρ ἔστιν ἐκνούσιος αὐτῆς , καὶ μαγία αὐθαίρετος · διόπερ οὐδὲ τοὺς ἐλαύνοντας ἔχει καὶ συγγινώσκοντας . Ἐπάθωμεν τοίνυν τῇ σὺν διακειμένῃ ψυχῇ , καὶ ἀπὸ τῶν ἄλλων Γραφῶν , καὶ ἀπὸ [ 727 ] τοῦ μακαρίου Δαυὶδ · καὶ ψαλλέτω τὸ στόμα , καὶ παιδευσθῶ ὁ νοῦς . Οὐχ ἔστιν οὐδὲ τοῦτο αὐτὸ μικρόν · ἂν γὰρ παιδευσάμενοι τὴν γλῶτταν ψάλλωμεν , αἰσχυνθήσεται ἡ ψυχὴ ταύτης ψαλλούσης τάναντία βουλομένην . Οὐ τοῦτο δὲ μόνον καρπωσόμεθα τὸ καλόν , ἀλλ’ ὅτι καὶ πολλὰς ἡμεῖς εἰσώξεται τὴν ἡμῖν διαφρόντων · καὶ γὰρ καὶ περὶ τῶν παρόντων καὶ τῶν μελλόντων σοι διαλέγεται , καὶ περὶ τῶν ὁρωμένων , καὶ περὶ τῆς ἀοράτου κτίσεως . Κἂν περὶ οὐρανοῦ βέλῃς μαθεῖν , πότερον μένει τοιούτος ἢ μεταβάλλεται , σαφῶς ἀποκρίνεται σοι καὶ ἔρει , ὅτι Οἱ οὐρανοὶ ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται , καὶ ὡς περιβόλαιον ἐλλίξωσ αὐτούς , ὁ Θεός , καὶ ἀλλαγήσονται . Καὶ περὶ τοῦ σχήματος ἂν βέλῃς ἀκούσαι , ἀκούση πάλιν · Ὁ ἐκτείνων τὸν οὐρανὸν ὡσεὶ δέρμιν . Κἂν περὶ τῶν νιῶντων αὐτοῦ βουληθῇ τὰς πλῆν εἰδέναι , ἔρει σοι πάλιν · Ὁ στεγάζων ἐν ὕδασι τὰ ὑπερώμα αὐτοῦ . Καὶ οὐδ’ ἐνταῦθα ἴσταται , ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ πλάτους καὶ τοῦ ὕψους σοι διαλέγεται , δεῖξιν τὰ ἰσόμετρα δυνα · Καθ’ ὅσον γὰρ , φησιν , ἀπέχουσιν ἀνατολαὶ ἀπὸ δυσμῶν , ἐμάκρυνεν ἀφ’ ἡμῶν τὰς ἀνομίας ἡμῶν . Κατὰ τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τῆς τῆς ἐκχραιώσεως Κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς φοβουμένους αὐτόν . Κἂν τῆς τῆς τὰ δεμέλια περιεργῇς , οὐδὲ ταῦτά σε ἀποκρίψεται , ἀλλ’ ἀκούσῃ ψαλλοντος αὐτοῦ καὶ λέγοντος , Ὅτι ἐπὶ θαλασσῶν
Lemmas: ὁ ἐλπίς . ὁ δέ πᾶς αἴτιος ὁ ἀγαθός οὗτος . οὗτος δέ ἀπό πνεῦμα · εἰμί ἀγάω · ἀλλά οὐ ἀπλόος ἀπό πνεῦμα , ἀλλά εἄν καί ὁ παρά ἐγώ εἰσφέρω . Ζεύς οὗτος φημί , ἐν ὁ πιστεύω · οὗτος γάρ δύναμαι πληρόω χάρις , εἄν πιστεύω , εἄν ἐλπίζω . ἀλλά οὐ εἶπον , ἐάν ἐλπίζω , ἀλλά , ἐάν περισσεύω ἐν ὁ ἐλπίς , ὥστε μή μόνος παραμυθία εὑρίσκω ὁ ὄνειρος , ἀλλά καί χαρά ἔχω διά ὁ περισσεύω ὁ πίστις καί ὁ ἐλπίς . οὕτως καί ὁ πνεῦμα ἐπισπάω · οὗτος καί ἐκεῖνος παραγίγνομαι , ὁ ἀγαθός διατηρέω πᾶς . καθά γάρ ὁ ζωή ἐγώ ὁ τροφή διακρατέω , καί οὗτος ὁ ζωή οἰκονομέω · οὕτως εἄν ἔχω ἔργον ἀγαθός , ὁ πνεῦμα ἔχω · χόω δέ πνεῦμα ἔχω , καί ἔργον ἔχω ἀγαθός · ὥσπερ οὖν καί τουναντίον , ἐάν μή ἔργον ἔχω , ὁ πνεῦμα ἀποπέτομαι . ἐάν δέ ὁ πνεῦμα ἐρημόω , καί περί ὁ ἔργον χωλεύω · ὅταν γάρ οὗτος ἀπέρχομαι , ὁ ἀκάθαρτος ἔρχομαι · καί ὅθεν ἀπό ὁ Σαῦλος . τις γάρ , εἰμί μή πνίγω ἐγώ ὥσπερ ἐκεῖνος ; ἀλλά ἑτέρως ἀπαγχονίζω διά πρᾶξις πονηρός . Δεύς τοίνυν ἐγώ ὁ κιθάρα ὁ Δαυίδ , ἵνα ἐφίημι ὁ Ψυχή ὁ θελιά ἐπιθλίας , καί ὁ ἐντεῦθεν καί ὁ ἀπό ὁ ἀγαθός πρᾶξις · ὡς εἄν ἕτερος μόνος ποιέω , καί ὁ ψόδης ἀκούω , ὁ οὗτος ἐπαείδω πολεμέω διά ὁ ἔργον , καθάπερ ἐκεῖνος τότε · καί εἰς κρίμα μήv εἰμί ὁ φάρμακον , καί ἄγριος ὁ μανία γίγνομαι . πρό μέν γάρ ὁ ἀκούω δίδωμι ὁ πονηρός δαίμων , μήποτε ἀκούω κατορθόω · ὅταν δέ καί ἀκούω ὁ αὐτός μένω , καί οὗτος ἐξαιρέω ὁ δέος αὐτός . ψάλλω τοίνυν ὁ ἀπό ὁ πρᾶξις ψόδην , ἵνα ὁ δαίμων γαλεπυος ἐκβάλλω ἁμαρτία . Δαίμων μέν γάρ οὖον πάντως ἀποστερέω ὁ οὐρανός , ἀλλά εἰμί ὅπου καί συμπράσσω ὁ νήφω · ἁμαρτία δέ πάντως ἐκβάλλω . Δαίμων γάρ εἰμί εκνουθεος αὐτός , καί μαγία αὐθαίρετος · διόπερ οὐδέ ὁ ἐλαύνω ἔχω καί συγγιγνώσκω . πάσχω τοίνυν ὁ σύν διάκειμαι Ψυχή , καί ἀπό ὁ ἄλλος Γραφής , καί ἀπό [ 727 ] ὁ μακάριος Δαυίδ · καί ψάλλω ὁ στόμα , καί παιδεύω ὁ νόος . οὐχ εἰμί οὐδέ οὗτος αὐτός μικρός · εἄν γάρ παιδεύω ὁ γλῶσσα ψάλλω , αἰσχύνω ὁ ψυχή οὗτος ψάλλω τἀναντία βούλομαι . οὖον οὗτος δέ μόνος καρπόω ὁ καλός , ἀλλά ὅτι καί πολύς ἐγώ εἰσώξεται ὁ ἐγώ διαφράζω · καί γάρ καί περί ὁ πάρειμι καί ὁ μέλλω σύ διαλέγω , καί περί ὁ ὁράω , καί περί ὁ ἀόρατος κτίσις . κἀν περί οὐρανός Βέλης μανθάνω , πότερος μένω τοιούτος ἢ μεταβάλλω , σαφῶς ἀποκρίνω σύ καί ἔρομαι , ὅτι ὁ οὐρανός ὡς ἱμάτιον παλαιόω , καί ὡς περιβόλαιον ἔλλιξις αὐτός , ὁ Θεός , καί ἀλλάσσω . καί περί ὁ σχῆμα εἄν Βέλης ἀκούω , ἀκούω πάλιν · ὁ ἐκτείνω ὁ οὐρανός ὡσεί δέρμις . κἀν περί ὁ νίζω αὐτός βούλομαι ὁ Πλῆν οἶδα , ἔρομαι σύ πάλιν · ὁ στεγάζω ἐν ὕδωρ ὁ ὑπερώμα αὐτός . καί οὐδέ ἐνταῦθα ἴστημι , ἀλλά καί περί ὁ πλάτος καί ὁ ὕψος σύ διαλέγω , δεῖξις ὁ ισόμετρα δυνα · κατά ὅσος γάρ , φημί , ἀπέχω ἀνατολή ἀπό δυσμή , μακρύνω ἀπό ἐγώ ὁ ἀνομία ἐγώ . κατά ὁ ὕψος ὁ οὐρανός ἀπό ὁ ὁ εκχραιωσμος Κύριος ὁ ἔλεος αὐτός ἐπί ὁ φοβέω αὐτός . κἀν ὁ ὁ ὁ δεμέλια περιεργέω , οὐδέ οὗτος σύ ἀποκρίνω , ἀλλά ἀκούω ψάλλω αὐτός καί λέγω , ὅτι2 ἐπί θάλασσα