joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0587.2
Τί ποτ' οὖν ἐστι τὸ αἴτιον ; Διεδίδετο τὸν τύπον ἡ ἀλήθεια , καὶ τὸν νόμον ἐξέκλεισεν ἡ χάρις · ἅπερ οὖν ἀνὼν προσαφώνων ὁ προφήτης ἔλεγε · Καὶ τὸν νῦν αὐτὸν διαπαντὸς σύγκαμνον . Εἶδες προφητείας ἀκριβείαν , πῶς καὶ τὴν ἀπιστίαν προανεφάνησε , καὶ τὴν φιλονεικίαν ἔδειξε , καὶ τὴν ἑαυτῆς ἐφύνησιν ἐδήλωσε , καὶ τὸ ἀπέραντον τῆς κολάσεως ἀνεδείξατο · Ἐπειδὴ γὰρ πολλοὺς τῶν παχέρεων τοὺς μέλλοντας διαποτῶντας , ἀπὸ τῶν παρόντων τὰ μέλλοντα ἰδοῦντο ἰδεῖν , ἀντεῦθεν ἤδη ἀπ' ἐκάτερα τῆς ἑαυτῶν δυνάμεως τὴν ἀποδείξιν παρέσχετο ὁ Χριστὸς , τοὺς μὲν ἐξ ἑθνῶν πιστεύοντας ἄνωρ ὑπὲρ τὸν οὐρανόν , τοὺς δὲ ἐξ Ἰουδαίων ἀποστήσαντας εἰς ἑσχάτον ἑρημίας κατενεγκόντων , καὶ ἀλύτους κακοὺς παραθεῖναι . Καθαφάμενος πολὺν αὐτῶν σφοδρῶς , καὶ ἀφ' ὧν ἠπίστησαν , καὶ ἀφ' ὧν ἑπαδὸν τε καὶ ἑμελλον πιστεύσαι , πάλιν παραμυθεῖται τὰ εἰρημένα , γράφων οὕτω · Λέγω οὖν , Μὴ ἐπαναστῶν ἑνα πέσωσι ; Μὴ γένοιο . Ὅτε ἐδεῖτε μυρίων ἑντας κακῶν ὑπευθύνους , τότε παραμυθίαν ἐδίδου . Καὶ ἐχούσης τῆς σὺνενος τῆς Παύλου · τὴν μὲν κατηγορίαν ἀπὸ τῶν προφητῶν εἰσήγαγε , τὴν δὲ παραμυθίαν παρ' ἑαυτοῦ τήσιν . Ὅτι μὲν γὰρ αὐτοὺς ἡμάρτησαν μετὰ λέγει , ὅτι οὐδὲς ἀντερεῖ · Ἐσωμεν δέ , ὁ τοσοῦτον τὸ πλῆθος , ὡς καὶ ἄνιστον εἶναι , καὶ μηδεμίαν ἔχειν διάθωσιν . Ἄλλ' οὐχ ἑστὶ τοιοῦτον . Εἶδες πῶς αὐτῶν πάλιν καθάπτεται , καὶ ἐν προσδοκίᾳ παραμυθίας ἐπανεύθους ποιεῖ ἀμαρτημάτων ὁμολογημένων α · Ἐσωμεν δὲ τινὰ αὐτοῖς · καὶ παραμυθίαν ἐπινοεῖ . Τίς σὺν ἡ παραμυθία ; Ὅταν δὲ τὸ πλήρωμα τῶν ἑθνῶν εἰσέλθῃ , φησίν , τότε πᾶς Ἰσραὴλ σωθήσεται , κατὰ τὸν καιρὸν τῆς παρουσίας τῆς δευτέρας καὶ τῆς συντελείας . Ἄλλ' εἰδὼς μὴ τοῦτο οὐ λέγει · ἑπειδὴ δὲ σφοδρῶς αὐτῶν κατέδραμε , καὶ κατηγορίας συνέθηκε κατηγορίας , προφήτας ἐπὶ προφητῶν εἰσάγων καταδικώντας αὐτῶν , τὸν Ἠσαΐαν , τὸν Ἠλίαν , τὸν Δαυὶδ , τὸν Μωϋσῆα , τὸν Ὠσηέ , καὶ ἄπαξ , καὶ δις , καὶ πολλάκις · ἵνα μὴ ταύτῃ καὶ τοὺς τοὺς εἰς ἀπόγνωσιν ἐμβαλῶν , ἀπέστειλε τὴν πρὸς τὴν πίστιν ἐπάνοδον , [ 645 ] καὶ τοὺς ἐξ ἑθνῶν πάλιν πιστεύοντας εἰς ἀπόνοιαν ἐπάρε , καὶ φυσηθέντες καὶ αὐτοὶ βλαβέντες εἰς τὸν τῆς πίστεως λόγον , παραμυθεῖται πάλιν αὐτοὺς , λέγων · Ἄλλὰ τῷ αὐτῶν παραπτώματι ἡ σωτηρία τοῖς ἑθνεσιν b . Διὸ δὲ ἡμᾶς οὐχ ἀπλῶς ἀκούειν τῶν λεγομένων , ἀλλὰ τὴν γνώμην εἰδέναι καὶ τὸν σκοπὸν τῶν λεγόντων , καὶ τί κατορθῶσαι ἐπευδόκαμεν ὅπερ δεῖ παρακαλῶ τὴν ὑμετέραν ἀγάπην . Ἄν γὰρ μετὰ τῆς διανοίας ταύτης δεξώμεθα
Lemmas: τις πρός οὖν εἰμί ὁ αἴτιος ; διαδίδωμι ὁ τύπος ὁ ἀλήθεια , καί ὁ νόμος ἐκκλείω ὁ χάρις · ὅσπερ οὖν ἰδμάν προσαφώνων ὁ προφήτης λέγω · καί ὁ νῦν αὐτός διαπαντός συγκάμνω . εἶδον προφητεία ἀκρίβεια , πῶς καί ὁ ἀπιστία προαναφαίνω , καί ὁ φιλονεικία δείκνυμι , καί ὁ ἑαυτοῦ φύω δηλόω , καί ὁ ἀπέραντος ὁ κόλασις ἀναδείκνυμι · ἐπεί γάρ πολύς ὁ παχέρεων ὁ μέλλω διαποτῶντας , ἀπό ὁ πάρειμι ὁ μέλλω ὁράω ὁράω , ἀνατίθημι ἤδη ἀπό ἑκάτερος ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ὁ ἀπόδειξις παρέχω ὁ Χριστός , ὁ μέν ἐκ ἔθνος πιστεύω ἄνορ ὑπέρ ὁ οὐρανός , ὁ δέ ἐκ Ἰουδαῖος ἀφεστήξω εἰς σχάζω ἐρημία καταφέρω , καί ἄλυτος κακός παρατίθημι . Καθαφάμενος πολύς αὐτός σφοδρός , καί ἀπό ὅς ἀπιστέω , καί ἀπό ὅς πάδος τε καί μέλλω πιστεύω , πάλιν παραμυθέομαι ὁ εἴρω , γράφω οὗτος · λέγω οὖν , μή ἐπανίστημι ἑνοι πίπτω ; μή γίγνομαι . ὅτε δήω μυρίος εἷς κακός ὑπεύθυνος , τότε παραμυθία δίδωμι . καί ἔχω ὁ σύνειμι ὁ Παῦλος · ὁ μέν κατηγορία ἀπό ὁ προφήτης εἰσάγω , ὁ δέ παραμυθία παρά ἑαυτοῦ ὅς . ὅτι2 μέν γάρ αὐτός ἁμαρτάνω μετά λέγω , ὅτι οὐδή ἀντιλέγω · ἵζω δέ , ὁ τοσοῦτος ὁ πλῆθος , ὡς καί Άνιστον εἰμί , καί μηδείς ἔχω διατίθημι . ἄλλος οὐ εἰμί τοιοῦτος . εἶδον πῶς αὐτός πάλιν καθάπτω , καί ἐν προσδοκία παραμυθία ἐπανεύθους ποιέω ἁμάρτημα ομολογημένος ὅς · ἵζω δέ τις αὐτός · καί παραμυθία ἐπινοέω . Τῖς σύν ὁ παραμυθία ; ὅταν δέ ὁ πλήρωμα ὁ ἔθνος εἰσέρχομαι , φημί , τότε πᾶς Ἰσραήλ σῴζω , κατά ὁ καιρός ὁ παρουσία ὁ δύο καί ὁ συντέλεια . ἄλλος εἰδοί μή οὗτος οὖον λέγω · ἐπειδή δέ σφοδρός αὐτός κατατρέχω , καί κατηγορία συντίθημι κατηγορία , προφήτης ἐπί προφήτης εἰσάγω καταδικέω αὐτός , ὁ Ἠσαΐας , ὁ Ἠλίας , ὁ Δαυίδ , ὁ Μωϋσῆς , ὁ Ὡσηέ , καί ἅπαξ , καί δις , καί πολλάκις · ἵνα μή οὗτος καί ὁ ὁ εἰς ἀπόγνωσις ἐμβάλλω , ἀποστέλλω ὁ πρός ὁ πίστις ἐπάνοδος , [ 645 ] καί ὁ ἐκ ἔθνος πάλιν πιστεύω εἰς ἀπόνοια Πάρος , καί φυσάω καί αὐτός βλάπτω εἰς ὁ ὁ πίστις λόγος , παραμυθέομαι πάλιν αὐτός , λέγω · ἀλλά ὁ αὐτός παράπτωμα ὁ σωτηρία ὁ ἔθνος b . Διὸ δέ ἐγώ οὐ ἀπλόος ἀκούω ὁ λέγω , ἀλλά ὁ γνώμη οἶδα καί ὁ σκοπός ὁ λέγω , καί τίς κατορθόω επευδοκαμνω ὅσπερ δεῖ παρακαλέω ὁ ὑμέτερος ἀγάπη . ἄν γάρ μετά ὁ διάνοια οὗτος δέχομαι