joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0710.4
Οἱ λειμώνες ἔχουσι ποικίλα καὶ διάφορα ἄνθη , καὶ τὰ μὲν εἰς τέρψιν ὀφθαλμίων , τὰ δὲ εἰς εὐωδίαν , τὰ δὲ εἰς ἐπιμέλειαν , ἕκαστα δὲ αὐτῶν ἀρμόττει τῷ ἀνθρώπῳ · οὕτω καὶ ἡ Ἐκκλησία ἔχει τῶν θείων Γραφῶν τὴν ἀνάγνωσιν , εὐαγγελικὰ τε καὶ ἀποστολικὰ καὶ προφητικά , καὶ τὰς λοιπὰς ἱερὰς βίβλους · ἕκαστα δὲ αὐτῶν ἀρμόττει τῷ Χριστῷ . Ἄλλα μὴν ἐπὶ τοῦ ἕξω λειμῶνος ἀπτελεῖ ὁ ἥλιος , καὶ μαραίνει τὰ ἄνθη , καὶ ἡ εὐφρέπεια τῶν προσώπων αὐτῶν ἀφανίζεται · ἐν δὲ τῷ λειμῶνι τούτῳ ἀνατέλλει ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης , καὶ τὸν μὲν σωφρονίζει , τὸν δὲ δικαίει , τὸν δὲ ἐλεεῖ . Ἀνέτειλε γὰρ ἡμῖν διὰ τοῦ εὐαγγελίου σήμερον λέγων · Ἐγὼ δῶσον ἐπὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου ἐποιήσατε , ἐμοὶ ἐποιήσατε . Πάλιν πενήτων ὑπόμνησις , πάλιν πλουσίων δυνεός . Οὐκ ἀξίωμα διαβάλλω , μὴ γένοιτο , ἀλλ’ ἀκάλαστον γνώμην οὐ πλουτὸν διαβάλλω , ἀλλὰ τοὺς κακῶς πλουτοῦντας · καλὸν γὰρ ὁ πλοῦτος τοῖς καλῶς διοικοῦσιν αὐτόν · καλὴ ἡ πεινία τοῖς καλῶς ὑπομένουσιν αὐτήν . Ἐπεὶ καὶ Ἀβραὰμ ἦν πλούσιος , καὶ οὐδεὶς ὑπερήφανος , καὶ Λάζαρος πέννης ἦν , καὶ οὐδέποτε ἐδυπτήσας , καὶ μάλιστα ἐν τοσαύτῃ ἀνάγκῃ . Ἵνα τί δὲ δύο πρόσωπα μαρτύρων ἤνεγκα ; Φέρει μοι ἐνταῦθα τὸν μακάριον Ἰωβ ἐκατέρων τὴν πείραν εἰληφότα . Καὶ ὅτε πλούσιος ἦν , ἔλεγεν , Παρελθὼν ἀνθρώπων ἠφέρετο μοι ὁ οἶκος · καὶ ὅτε ἐπέτω , ἔλεγεν · Ὁ Κύριος ἔδωκεν , ὁ Κύριος ἀφείλατο · ὡς τῷ Κυρίῳ δόξα , οὕτω καὶ ἐγένετο . Πᾶσα ἐπάλαισεν ὁ διάβολος , καὶ τὸν δίκαιον οὐκ ἔθραυσεν . Τὴν φαρτέραν τῶν βελῶν ἐνένευσε , καὶ τὸν στρατιώτην οὐκ ἐτέμωσε · τὰ μηχανήματα προσήνεγκε , καὶ τὸν πύργον οὐκ ἐπάλαισε · τὸ δένδρον ἐτίναξεν , καὶ τὸν καρπὸν οὐκ ἐτρύγησεν · τοὺς κλάδους ἐκλάσε , καὶ τὴν ρίζαν οὐκ ἐνέπασεν · τὸν τοῦτον διώρυξε , καὶ τὴν θησαυρὸν οὐκ ἐνύλαξεν . Θησαυρὸν δὲ λέγω οὐ χρυσίου ἢ ἀργύρου . Ἀλλὰ τὴν ἀτάλειυτον αὐτοῦ πίστιν · τοῦτον γὰρ τὸν αὐτοῦ θησαυρὸν ἐδούλευε συλῆσαι ὁ διάβολος . Εἶδες τὸν καρπὸν πλῆθυνόμενον ; εἶδες τὴν πίστιν ὡς πέτραν ἐστηριγμένην ; εἶδες τὸν πύργον ἀθρόνητον ἑστῶτα ; εἶδες τὸν στρατιώτην παραστατόμενον ; εἶδες τὸν διάβολον ἀφανισόμενον ; εἶδες τὸν Θεὸν βραβεύοντα , εἶδες τὸν διάβολον αἰσχυνόμενον ; Ποῖον ὄνομα καλεῖται τὸν δίκαιον οὐκ οἶδα . Ἀληθῆν αὐτὸν εἶπω ; Ἄλλὰ πολλοῦδε τοῖς πειλαίεσιν . Στρατιώτην αὐτὸν εἶπω ; Ἄλλὰ δυνατώτερος τῇ καρδίᾳ . Πύργον αὐτὸν εἶπω ; Ἄλλ’ ὑψηλότερος τῷ φροντίζει . Πέτραν αὐτὸν εἶπω ; Ἄλλὰ στερεώτερος . Δένδρον αὐτὸν εἶπω ; Ἄλλ’ ὠφελότερος . Θησαυρὸν αὐτὸν εἶπω ; Ἄλλὰ πολυτελέστερος . Ποῖον ὄνομα ἔχω ἐπιλέναι τῷ δικαίῳ οὐκ οἶδα . Ἀκούετωσαν [ 790 ] οἱ πλούσιοι , ἀκούετωσαν καὶ οἱ πέννες , πῶς ὁ μακάριος οὗτος ἐν
Lemmas: ὁ λειμών ἔχω ποικίλος καί διάφορος ἄνθος , καί ὁ μέν εἰς τέρψις ὀφθαλμία , ὁ δέ εἰς εὐωδία , ὁ δέ εἰς ἐπιμέλεια , ἕκαστος δέ αὐτός ἁρμόττω ὁ ἄνθρωπος · οὗτος καί ὁ ἐκκλησία ἔχω ὁ θεῖον Γραφής ὁ ἀνάγνωσις , εὐαγγελικός τε καί ἀποστολικός καί προφητικός , καί ὁ λοιπάς ἱερή Βίβλος · ἕκαστος δέ αὐτός ἁρμόττω ὁ Χριστός . ἄλλος μήv ἐπί ὁ ἔχω λειμών ἀποτελέω ὁ ἥλιος , καί μαραίνω ὁ ἄνθος , καί ὁ εὐφρέπεια ὁ πρόσωπον αὐτός ἀφανίζω · ἐν δέ ὁ λειμών οὗτος ἀνατέλλω ὁ ἥλιος ὁ δικαιοσύνη , καί ὁ μέν σωφρονίζω , ὁ δέ δικαιόω , ὁ δέ ἐλεέω . ἀνατέλλω γάρ ἐγώ διά ὁ εὐαγγέλιον σήμερον λέγω · ἐγώ δίδωμι ἐπί οὗτος ὁ ἀδελφός ἐγώ ποιέω , ἐγώ ποιέω . πάλιν πένης ὑπόμνησις , πάλιν πλούσιος δυνεός . οὐ ἀξίωμα διαβάλλω , μή γίγνομαι , ἀλλά ἀκάλαστον γνώμη οὖον πλοῦτος διαβάλλω , ἀλλά ὁ κακῶς πλουτέω · καλός γάρ ὁ πλοῦτος ὁ καλῶς διοικέω αὐτός · κάλως ὁ πηνίον ὁ καλῶς ὑπομένω αὐτός . ἐπεί καί Ἀβραάμ εἰμί πλούσιος , καί οὐδείς ὑπερήφανος , καί Λάζαρος Πέννης εἰμί , καί οὐδέποτε δύπτω , καί μάλιστα ἐν τοσοῦτος ἀνάγκη . ἵνα τίς δέ δύο πρόσωπον μάρτυς φέρω ; φέρω ἐγώ ἐνταῦθα ὁ μακάριος Ἰώβ κατεράω ὁ πείρω λαμβάνω . καί ὅτε πλούσιος εἰμί , λέγω , παρέρχομαι ἄνθρωπος φέρω ἐγώ ὁ οἶκος · καί ὅτε ἔπω , λέγω · ὁ Κύριος δίδωμι , ὁ Κύριος ἀφαιρέω · ὡς ὁ κύριος δόξα , οὗτος καί γίγνομαι . πᾶσα παλαίω ὁ διάβολος , καί ὁ Δίκαιος οὐ θραύω . ὁ φαρτέραν ὁ βέλος νεύω , καί ὁ στρατιώτης οὐ ἐτέμωσε · ὁ μηχάνημα προσφέρω , καί ὁ πύργος οὐ παλαίω · ὁ δένδρον τινάσσω , καί ὁ καρπός οὐ τρυγάω · ὁ κλάδος κλάω , καί ὁ ῥίζα οὐ ἐμπάσσω · ὁ οὗτος διορύσσω , καί ὁ θησαυρός οὐ ἐνύλαξεν . θησαυρός δέ λέγω οὖον χρυσίον ἢ ἄργυρος . ἀλλά ὁ αταλειυος αὐτός πίστις · οὗτος γάρ ὁ αὐτός θησαυρός δουλεύω συλάω ὁ διάβολος . εἶδον ὁ καρπός πληθύνω ; ὁράω ὁ πίστις ὡς πέτρα στηρίζω ; ὁράω ὁ πύργος αθρονεος ἵστημι ; ὁράω ὁ στρατιώτης παρίστημι ; ὁράω ὁ διάβολος ἀφανίζω ; ὁράω ὁ θεός βραβεύω , ὁράω ὁ διάβολος αἰσχύνω ; Ποῖον ὄνομα καλέω ὁ Δίκαιος οὐ οἶδα . ἀλάομαι αὐτός εἶπον ; ἀλλά πολύς ὁ πειλαιαδην . Στρατιώτης αὐτός εἶπον ; ἀλλά δυνατός ὁ Καρδία . Πύργος αὐτός εἶπον ; ἄλλος ὑψηλός ὁ φροντίζω . Πέτρη αὐτός εἶπον ; ἀλλά στερεός . δένδρον αὐτός εἶπον ; ἄλλος ὀφελός . θησαυρός αὐτός εἶπον ; ἀλλά πολυτελής . Ποῖον ὄνομα ἔχω ἐπιλέγω ὁ Δίκαιος οὐ οἶδα . Ἀκούετωσαν [ 790 ] ὁ πλούσιος , ἀκούω καί ὁ Πέννα , πῶς ὁ μακάριος οὗτος ἐν