joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0506.2
τας ; Τῶν γὰρ ἔξω διατριβόντων καὶ πλουτοῦντων πονηρά τε συνειδὸν ἑαυτοῖς , ἑμενὸν εἰσι · πολλῷ διακείμενοι οἱ κάμαντες χειροτέγανται , καὶ δι’ ὅλης ἡμέρας πόνους συζῶντες . Καὶ τοὺς μονομάχους δὲ διὰ τοῦτο ταλανίζομεν · [ 533 ] καίτοι γε ἐν καπηλείαις ὁρῶντες μεθύντας , τρυφῶντας , γαστριγομούμενος , καὶ πάντων ἀθλιωτέρους εἶναι φάμεν , ὅτι πολλῷ μειζόνων τῆς ἡδονῆς ἐκείνης ἢ τῆς προσδοκωμένης τελευτῆς συμφορά . Εἰ δὲ ἐκεῖνος ἡδὺς οὕτως ὁ βίος εἶναι δοκεῖ , ἀναμνήσθητε τοῦ λόγου , οὗ συνεχῶς λέγω πρὸς ὑμᾶς , ὅτι οὐδὲν θαυμαστὸν μὴ φυγεῖν κακίας πικρίαν καὶ λύπην ἐν κακίᾳ ζῶντα . Ἰδοὺ γὰρ πρᾶγμα οὕτως ἐπάραιτον ἐπέραστον τοῖς μετιούσιν εἶναι δοκεῖ . Ἄλλ’ οὐ διὰ τοῦτο αὐτοὺς μακαρίζομεν , ἀλλὰ καὶ δι’ αὐτὸ μὲν οὐν τοῦτο ταλαιζομεν , ὅτι οὐδὲ οἱ τῶν κακῶν εἰσιν , Ἰσασιν . Τί δὲ ἂν εἴποις περὶ τῶν μοιγῶν , οἱ διὰ μικρὰν ἡδονὴν καὶ δουλείαν ἀπερπὴ καὶ χρημάτων δαπάνην καὶ φόβον διηνεκὴ καὶ βίον ἀπλῶς τὸν τοῦ Καὶν ὑπομένουσι , μᾶλλον δὲ καὶ ἐκεῖνον πολλῷ χαλεπώτερον , καὶ τὰ παρόντα δεδοικότες · καὶ τὰ μέλλοντα τρέμοντες , καὶ φίλους καὶ ἐχθροὺς ὑποπτεύοντες , καὶ τοὺς εἰδότας καὶ τοὺς μηδὲν εἰδότας ; Καὶ οὐδὲ ἡνίκα ἂν καθεύδωσι , ταύτης ἀπαλλάττονται τῆς ἀγωνίας , τοῦ πονηροῦ συνειδὸς διέραιτα πολλὸν γέμοντα φόβων ἀναπλάττοντος αὐτοῖς , καὶ ἐκδειματοῦντος οὕτως . Ἄλλ’ οὐχὶ ὁ σώφρων τοιούτος , ἀλλ’ ἐν ἀνέσει καὶ ἐλευθερίᾳ πολλῇ τὸν παρόντα διάγει βίον . Ἄντίστρησον τῇ μικρᾷ ἡδονῇ τὰ πολλὰ κῦματα τῶν φόβων τούτων , καὶ τῷ βραχεῖ πόνῳ τῆς ἐγχατεσθαι τὴν γαλήνην τῆς διηνεκοῦς ζωῆς , καὶ ἴδεις ταύτην ἐκείνης οὖσαν ἡδίων . Ὁ δὲ ἀρπάζειν βουλόμενος , εἴπε μοι , καὶ τοῖς ἀλλοτρίοις ἐπιβιθεσθαι χρήμασιν , οὐχ’ ἁμῶς ὑπομένει πόνους , περιτρέχων , κολακ-ῶν δούλους , ἐλευθέρους , θυμορούς , φοβῶν , ἀπειλῶν , ἀνασχυντῶν , ἀγρυπνῶν , τρέμων , ἀγωνιῶν , ὑφορμῶμενος · πάντα ; Ἄλλ’ οὐχ ὁ χρημάτων καταφρονῶν τοιούτος , ἀλλὰ καὶ οὗτος πάλιν πολλῆς ἀπολαύει τῆς ἡδονῆς , καὶ ἀδεῖα ζῶν καὶ μετὰ ἀσφαλείας ἀπάτης . Καὶ τὰ ἄλλα δὲ εἰ τις ἐπλθοι τῆς κακίας μέρη , πολὺν τὸν ὀθροδὸν δεῖξαι , πολλοὺς τοὺς σκοπέλους . Καὶ τὸ δὴ μειζόν , ὅτι ἐπὶ μὲν τῆς ἀρετῆς πρῶτα μὲν ἡ ἐπίπονον , μετὰ δὲ ταῦτα τὰ ἡδέα · ὥστε καὶ ταύτην τὸν πόνον κουφίζειν · ἐπὶ δὲ τῆς κακίας ἀντιστρόφως · μετὰ τὴν ἡδονὴν αἱ ὀδύναι καὶ αἱ κολάσεις · ὥστε καὶ ἐντεῦθεν τὴν ἡδονὴν ἀφανίζεσθαι . Ὡσπερ γὰρ ὁ στεφανὸς ἀναμένων , οὐδενὸς αἰσθάνεται τῶν παρόντων φορτικῶν · οὕτως ὁ μετὰ τὴν ἡδονὴν κολάσεις προσδοκῶν , οὐ δύναται καρποῦσθαι καθαρὰν εὐφροσύνην , τοῦ φόβου πάντα διαταράττοντος . Μᾶλλον δὲ , εἰ τις ἀκριβῶς ἐξετάσει , καὶ πρὸ τῆς κολάσεως τῆς ἐπὶ τοῖσιν κειμένης πολλὴν καὶ ἐν αὐτῷ τῷ τολμᾶσθαι τὴν κακίαν ὀδύνην εὑροῖ τις ἂν γινομένην . η’ . Καὶ εἰ δοκεῖ , τοῦτο ἐπὶ τῶν τὰ ἀλλότρια ἀρπαζόντων ἐξετάσωμεν , ἢ καὶ τῶν ὁπωσοῦν χρήματα περιβαλλομένων · καὶ φόβους ἀποστησαντες καὶ κινδύνους καὶ τρόμον καὶ ἀγωνίας καὶ φροντίδα καὶ πάντα ταῦτα , ὑποβλήμεθα εἶναι τινα ἀπραγμόνως πλουτοῦντα , καὶ περὶ τῆς φυλακῆς τῶν δυντὸν θαρροῦντα , ὅπερ ἀμήχανον , πλὴν ἀλλ’ ὅμως κεῖσθω τῷ λόγῳ · ποίαν οὖν οὗτος καρπώσεται ἡδονὴν ; Ὅτι πολλά [ 534 ] περιεβάλλ[ε]το ; Ἄλλ’ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο οὐκ ἀφήσει αὐτὸν εὐφραίνεσθαι · ἔως γὰρ ἂν τῶν ἐτέρων πλειόνων ἐπιθυμῇ , ἐπιτείνεται τὰ τῆς βασάνου . Ἡ γὰρ ἐπιθυμία ὅταν στή , τότε παρἔχει
Lemmas: ὅς ; ὁ γάρ ἔξω διατρίβω καί πλουτέω πονηρός τε συνοράω ἑαυτοῦ , ἵημι εἰμί · πολύς διάκειμαι ὁ κάμας χειροτέγανται , καί διά ὅλος ἡμέρα πόνος συζάω . καί ὁ μονομάχος δέ διά οὗτος ταλανίζω · [ 533 ] καίτοι γε ἐν καπηλεία ὁράω μεθύω , τρυφάω , γαστριγομοω , καί πᾶς ἄθλιος εἰμί φημί , ὅτι πολύς μείζων ὁ ἡδονή ἐκεῖνος ἢ ὁ προσδοκάω τελευτή συμφορά . εἰμί δέ ἐκεῖνος ἡδύς οὕτως ὁ βίος εἰμί δοκέω , ἀναμιμνήσκω ὁ λόγος , ὅς συνεχῶς λέγω πρός σύ , ὅτι οὐδείς θαυμαστός μή φεύγω κακία πικρία καί λύπη ἐν κακία ζῶ . ἰδέ γάρ πρᾶγμα οὕτως ἐπαίρω ἐπέραστος ὁ μέτειμι εἰμί δοκέω . ἄλλος οὖον διά οὗτος αὐτός μακαρίζω , ἀλλά καί διά αὐτός μέν ὀν οὗτος ταλαιζομεν , ὅτι οὐδέ ὁ ὁ κακός εἰμί , οἶδα . τις δέ εἄν εἶπον περί ὁ μοιγη , ὁ διά μικρός ἡδονά καί δουλεία ἀφέρπω καί χρῆμα δαπάνη καί φόβος διηνεκής καί βίος ἀπλόος ὁ ὁ Καινίς ὑπομένω , μᾶλλον δέ καί ἐκεῖνος πολύς χαλεπός , καί ὁ πάρειμι δείδω · καί ὁ μέλλω τρέμω , καί φίλος καί ἐχθρός ὑποπτεύω , καί ὁ οἶδα καί ὁ μηδείς οἶδα ; καί οὐδέ ἡνίκα εἄν καθεύδω , οὗτος ἀπαλλάσσω ὁ ἀγωνία , ὁ πονηρός σύνοιδα διαίρω πολύς γέμω φόβος ἀναπλάσσω αὐτός , καί ἐκδειματόω οὕτως . ἄλλος οὐ ὁ σώφρων τοιούτος , ἀλλά ἐν ἄνεσις καί ἐλευθερία πολύς ὁ πάρειμι διάγω βίος . Ἄντίστρησον ὁ μικρός ἡδονή ὁ πολύς κῦμα ὁ φόβος οὗτος , καί ὁ βραχύς πόνος ὁ ἐγχατεσθαι ὁ γαλήνη ὁ διηνεκής ζωή , καί ἰδέω οὗτος ἐκεῖνος εἰμί ἡδύς . ὁ δέ ἁρπάζω βούλομαι , εἶπον ἐγώ , καί ὁ ἀλλότριος επιβιτιθημι χρῆμα , οὐ ἀμῶς ὑπομένω πόνος , περιτρέχω , κολακός δοῦλος , ἐλεύθερος , θυμορος , φοβέω , ἀπειλέω , ἀνέχω , ἀγρυπνέω , τρέμω , ἀγωνία , ὑφορμάω · πᾶς ; ἄλλος οὐ ὁ χρῆμα καταφρονέω τοιούτος , ἀλλά καί οὗτος πάλιν πολύς ἀπολαύω ὁ ἡδονή , καί ἄδεια ζῶ καί μετά ἀσφάλεια ἀπάτη . καί ὁ ἄλλος δέ εἰμί τις ἐπέρχομαι ὁ κακία μέρος , πολύς ὁ ὀθροδὸν δείκνυμι , πολύς ὁ σκόπελος . καί ὁ δή μείζων , ὅτι ἐπί μέν ὁ ἀρετή πρῶτος μέν ὁ ἐπίπονος , μετά δέ οὗτος ὁ ἡδύς · ὥστε καί οὗτος ὁ πόνος κουφίζω · ἐπί δέ ὁ κακία ἀντιστρόφως · μετά ὁ ἡδονά ὁ ὀδύνη καί ὁ κολάζω · ὥστε καί ἐντεῦθεν ὁ ἡδονά ἀφανίζω . ὡς γάρ ὁ στεφανός ἀναμένω , οὐδείς αἰσθάνομαι ὁ πάρειμι φορτικός · οὕτως ὁ μετά ὁ ἡδονά κολάζω προσδοκάω , οὖον δύναμαι καρπόω καθαρός Εὐφρόσυνος , ὁ φόβος πᾶς διαταράσσω . μᾶλλος δέ , εἰμί τις ἀκριβῶς ἐξέτασις , καί πρό ὁ κόλασις ὁ ἐπί ὅς κεῖμαι πολύς καί ἐν αὐτός ὁ τολμάω ὁ κακία ὀδύνη εὑρίσκω τις εἄν γίγνομαι . ἤ . καί εἰμί δοκέω , οὗτος ἐπί ὁ ὁ ἀλλότριος ἁρπάζω ἐξετάζω , ἢ καί ὁ ὁπωσοῦν χρῆμα περιβάλλω · καί φόβος ἀφίστημι καί κίνδυνος καί τρόμος καί ἀγωνία καί φροντίς καί πᾶς οὗτος , ὑποβάλλω εἰμί τις ἀπράγμων πλουτέω , καί περί ὁ φυλακή ὁ δύντος θαρσέω , ὅσπερ ἀμήχανος , πλήν ἀλλά ὅμως κεῖμαι ὁ λόγος · ποῖος οὖν οὗτος καρπόω ἡδονά ; ὅτι2 πολύς [ 534 ] περιβάλλω ; ἄλλος αὐτός μέν οὖν οὗτος οὐ ἀφίημι αὐτός εὐφραίνω · ἔως γάρ εἄν ὁ ἕτερος πλείων ἐπιθυμέω , ἐπιτείνω ὁ ὁ βάσανος . ὁ γάρ ἐπιθυμία ὅταν ἵστημι , τότε παρέχω