joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0519.1
ζ . Ἐπειδὴ γὰρ οὐχ ἀνάγκῃ φύσεως τὸ δῶρον ἐνέθηκεν , ἀλλ᾽ ἐλευθερία προαιρέσεως ἐνεχείρισεν , ἐν σοὶ λοιπὸν ἐστι καὶ τοῦτο γενέσθαι κάκισιν . Τὰ γὰρ παρ᾽ αὐτοῦ πάντα ἀφήρειται · οὐδὲ γὰρ ἀντιστρατεύεται τῷ νόμῳ τοῦ νοὸς ἡμῶν ἡ ἁμαρτία , οὐδὲ ἀψιμαχοῦσι , καθάπερ ἐμπόρισθεν , ἀλλὰ πάντα ἐκεῖνα πέπαιται καὶ καταλύεται , καὶ κατέπεπχε τὰ πάθη δεδοικότα καὶ τρέμοντα τὴν τοῦ Πνεύματος χάριν . Εἰ δὲ σὺ τὸ φῶς σβεννύεις , τὸν ἡλίου ἐκβάλλεις , καὶ τὴν κυβερνήτην ἐλαύνεις , σαυτῷ λογίζου λοιπὸν τὸ κλυδώνιον . Ὅτι γὰρ νῦν εὐκολώτερα ἡ ἀρετὴ γέγονε , διὸ καὶ πολλὴ ἡ ἐπίτασις τῆς φιλοσοφίας , κατάμαθις πῶς μὲν , ἡγικα ὁ νόμος ἐχράτη , τὰ τῶν ἀνθρώπων διέκειτο πράγματα , πῶς δὲ νῦν , ἐπειδὴ ἡ χάρις ἐλαμψεν . Ἄ γὰρ μηδενὶ πρότερον ἐδύκει εἶναι δυνατά , παρθεσία , καὶ θανάτου ὑπαφορία , καὶ τῶν ἄλλων τῶν πλειόνων παθῶν , ταῦτα πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης κατωρθώται νῦν . Καὶ οὐ παρ᾽ ἡμῖν μόνον , ἀλλὰ καὶ παρὰ Σκυθίας καὶ Θρᾴκῃ καὶ Ἰνδοῖς καὶ Πέρσαις , καὶ ἐξέροις δὲ βαρβάρους πλείοσι , καὶ παρθένων χοροὶ καὶ μαρτύρων δήμοι · καὶ μοναχῶν συμμορίαι , καὶ πλείους οὕτω λοιπὸν τῶν γεγαμηκότων εἰσί , καὶ νηστείας ἐπίτασις καὶ ἀκτημοσύνης ὑπερβολή · ἄπερ , πλὴν ἑνὸς ἢ δυεῖν , οὐ φαντασθῆναι δυν ὁι κατὰ τὸν νόμον ἤδυνήθησαν πολιτευόμενοι . Ὁρῶν τοίνυν αὐτίπυρος λαμπρότερον ἄ βουλῶν τῶν πραγμάτων ἀλέθεσιν , μὴ καταμιαλίζου , μηδὲ προδοῦν τὴν τοσαύτην χάριν . Οὐδὲ γὰρ δυνατὸν , οὐδὲ μετὰ τὴν πίστιν , ῥῆθυμοῦντα σωθῆναι . Εὐκολα γὰρ τὰ παλαισίματα , ἵνα νικήσῃς [ 568 ] ἀγωνιζόμενος , οὐχ ἵνα καθέδης , οὐδ᾽ ἵνα τῇ μεγέθει τῆς χάριτος πρὸς ῥάθυμίας ὑπόθεσιν ἀποχρήσῃ , τῷ βορβόρῳ πάλιν ἐγκαλυδούμενος τῇ προτέρας . Διὸ καὶ ἐπάγει λέγων · Οἱ δὲ ἐν σαρκὶ ὄντες , Θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται . Τί οὖν ; κατακώμομεν τὸ σῶμα , φησίν , ἵνα ἀρέσωμεν τῷ Θεῷ , καὶ ἐξέλθωμεν ἀπὸ τῆς σαρκός , καὶ ἀνδροφόνοὺς ἡμᾶς εἶναι καλέσωμεν , ἐπ᾽ ἀρετῇ ἄγων ; Ὁρᾷς πῶσα ἄτοπα τίκτεται , ἐὰν ἀπλῶς τὰ λεγόμενα ἐξετάζωμεθα ; Σάρκα καὶ ἐνταῦθα οὐ τὸ σῶμα φησιν , οὐδὲ τὴν οὐσίαν τοῦ σώματος , ἀλλὰ τὸν σαρκικὸν βίον καὶ κοσμικόν , καὶ τρυφῆς καὶ ἀσωτίας γέμοντα , τὸν ὅλον σάρκα ποιῶντα τὸν ἄνθρωπον . Ὡσπερ γὰρ οἱ τῷ πνεύματι πειρούμενοι , καὶ τὸ σῶμα πνευματικὸν ἐργάζονται · οὕτως δὲ τοῦτο μὲν ἀπονηδύνοντες , γαστρι δὲ καὶ ἡδονῇ δουλεύοντες , καὶ τὴν ψυχὴν σάρκα ποιούσιν , οὐ τὴν οὐσίαν αὐτῆς ἢ μεταβάλλοντες , ἀλλὰ τὴν εὐγένειαν αὐτῆς ἀπολλύντες . Καὶ οὕτως τῆς λέξεως ὁ τρόπος καὶ ἐν τῇ Παλαιᾷ πολλάχου κεῖται , σάρκα σημαίνων τὸν παχὺν καὶ πηλώδη βίον , καὶ ἡδοναῖς ἐμπεπλεγμένον ἀτόποις . Καὶ γὰρ τῷ Νῶε φησίν · Οὐ μὴ καταμιγῇ τῷ αἵματι μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις , διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας . Καὶ τοὺς καὶ αὐτὸς ὁ Νῶε σάρκα περιείκετο · ἀλλ᾽ οὐχ ἦν τοῦτο ἐγκλήμα τὸ περιεῖσθαι σάρκα · τοῦτο γὰρ τῆς φύσεως · ἀλλὰ τὸ σαρκικὸν ἀνηρθη βίον . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος φησίν · Οἱ δὲ ἐν σαρκὶ ὄντες , Θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται · καὶ ἐπήγαγεν , Ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκί , ἀλλ᾽ ἐν πνεύματι , οὐχ ἀπλῶς σάρκα λέγων πάλιν , ἀλλὰ τὴν τοιαύτην σάρκα , τὴν συρρομένην ὑπὸ τῶν παθῶν , τὴν τυραννουμένην . Καὶ τίνος ἐνεκεν , φησίν , οὐχ οὕτως ἐπεν , οὐδὲ τὴν διαφοράν τεθεῖκεν ; Ἐπαίρων τὸν ἀκροατήν , καὶ δείκνυς ὅτι οὐδὲ ἐν σώματι ἐστὶ ὁ ὀρθὸς βίος . Ἐπειδὴ γὰρ τὸ ἐν ἁμαρτίᾳ
Lemmas: ζ . ἐπεί γάρ οὐ ἀνάγκη φύσις ὁ δῶρον ἐντίθημι , ἀλλά ἐλευθερία προαίρεσις ἐγχειρίζω , ἐν σύ λοιπός εἰμί καί οὗτος γίγνομαι κάκις . ὁ γάρ παρά αὐτός πᾶς ἀφαιρέω · οὐδέ γάρ ἀντιστρατεύω ὁ νόμος ὁ νόος ἐγώ ὁ ἁμαρτία , οὐδέ ἀψιμαχέω , καθάπερ ἐμπόρισθεν , ἀλλά πᾶς ἐκεῖνος παίω καί καταλύω , καί καταπήγνυμι ὁ πάθος δείδω καί τρέμω ὁ ὁ πνεῦμα χάρις . εἰμί δέ σύ ὁ φάος σβέννυμι , ὁ ἥλιος ἐκβάλλω , καί ὁ κυβερνήτης ἐλαύνω , σεαυτοῦ λογίζομαι λοιπός ὁ κλυδώνιον . ὅτι2 γάρ νῦν εὔκολος ὁ ἀρετή γίγνομαι , διό καί πολύς ὁ ἐπίτασις ὁ φιλοσοφία , κατάμαθις πῶς μέν , ἡγικα ὁ νόμος χράω , ὁ ὁ ἄνθρωπος διάκειμαι πρᾶγμα , πῶς δέ νῦν , ἐπεί ὁ χάρις λάμπω . ὅς γάρ μηδείς πρότερος εδυκεω εἰμί δυνατός , παρθεσίη , καί θάνατος υπαφοριον , καί ὁ ἄλλος ὁ πλείων πάθος , οὗτος πανταχοῦ ὁ οἰκέω κατορθόω νῦν . καί οὖον παρά ἐγώ μόνος , ἀλλά καί παρά Σκυθία καί Θρᾴκη καί Ἰνδός καί Πέρσης , καί ἐξεῖπον δέ βάρβαρος πλείων , καί παρθένος χορός καί μάρτυς δῆμος · καί μοναχός συμμορία , καί πλείων οὗτος λοιπός ὁ γαμέω εἰμί , καί νηστεία ἐπίτασις καί ἀκτημοσύνη ὑπερβολή · Ἄπερ , πλήν εἷς ἢ δύο , οὖον φαντάζω δύο ὁ κατά ὁ νόμος δύναμαι πολιτεύω . ὁρῶν τοίνυν αυτιπυρ λαμπρός ὅς βουλή ὁ πρᾶγμα ἀλέθω , μή καταμιαλιζω , μηδέ προδέω ὁ τοσοῦτος χάρις . οὐδέ γάρ δυνατός , οὐδέ μετά ὁ πίστις , ῥᾳθυμέω σῴζω . εύκολος γάρ ὁ παλαισιματη , ἵνα νικάω [ 568 ] ἀγωνίζομαι , οὐ ἵνα καθοράω , οὐδέ ἵνα ὁ μέγεθος ὁ χάρις πρός ῥᾳθυμία ὑπόθεσις ἀποχράω , ὁ βόρβορος πάλιν εγκαλυδηω ὁ πρότερος . Διὸ καί ἐπάγω λέγω · ὁ δέ ἐν σάρξ εἰμί , Θεός ἀρέσκω οὖον δύναμαι . τις οὖν ; κατακομάω ὁ σῶμα , φημί , ἵνα ἀρέσκω ὁ Θεός , καί ἐξέρχομαι ἀπό ὁ σάρξ , καί ἀνδροφόνος ἐγώ εἰμί καλέω , ἐπί ἀρετή ἄγω ; ὁράω πάω ἄτοπος τίκτω , ἐάν ἀπλόος ὁ λέγω ἐξετάζω ; Σάρκα καί ἐνταῦθα οὖον ὁ σῶμα φημί , οὐδέ ὁ οὐσία ὁ σῶμα , ἀλλά ὁ σαρκικός βίος καί κοσμικός , καί τρυφή καί ἀσωτία γέμω , ὁ ὅλος σάρξ ποιέω ὁ ἄνθρωπος . ὡς γάρ ὁ ὁ πνεῦμα πειράω , καί ὁ σῶμα πνευματικός ἐργάζομαι · οὕτως δέ οὗτος μέν ἀπονηδύνοντες , γαστήρ δέ καί ἡδονή δουλεύω , καί ὁ ψυχή σάρξ ποιέω , οὖον ὁ οὐσία αὐτός ἢ μεταβάλλω , ἀλλά ὁ εὐγένεια αὐτός ἀπόλλυμι . καί οὕτως ὁ λέξις ὁ τρόπος καί ἐν ὁ Παλαιή πολλαχού κεῖμαι , σάρξ σημαίνω ὁ παχύς καί πηλώδης βίος , καί ἡδονή ἐμπλέκω ἄτοπος . καί γάρ ὁ Νῶε φημί · οὖον μή καταμιγή ὁ αἷμα ἐγώ ἐν ὁ ἄνθρωπος οὗτος , διά ὁ εἰμί αὐτός σάρξ . καί ὁ καί αὐτός ὁ Νῶε σάρξ περιέχω · ἀλλά οὐ εἰμί οὗτος ἔγκλημα ὁ περίειμι σάρξ · οὗτος γάρ ὁ φύσις · ἀλλά ὁ σαρκικός ἀναιρέω βίος . Ζεύς οὗτος καί ὁ Παῦλος φημί · ὁ δέ ἐν σάρξ εἰμί , Θεός ἀρέσκω οὖον δύναμαι · καί ἐπάγω , σύ δέ οὐ εἰμί ἐν σάρξ , ἀλλά ἐν πνεῦμα , οὐ ἀπλόος σάρξ λέγω πάλιν , ἀλλά ὁ τοιοῦτος σάρξ , ὁ συρρέω ὑπό ὁ πάθος , ὁ τυραννεύω . καί τίς ἕνεκα , φημί , οὐ οὕτως ἕπω , οὐδέ ὁ διαφορά τίθημι ; ἐπαίρω ὁ ἀκροατής , καί δείκνυμι ὅτι οὐδέ ἐν σῶμα εἰμί ὁ ὀρθός βίος . ἐπεί γάρ ὁ ἐν ἁμαρτία