joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0526.5
α . Δεῖξα , ὅσον τὸ ἐπαθλον τοῦ πνευματικοῦ βίου , καὶ ὅτι Χριστὸν ἐνοικον ποιεῖ , καὶ ὅτι ζωοποιεῖ τὰ θνητὰ σώματα , καὶ πρὸς τὸν οὐρανὸν ἑπεροῖ , καὶ τὴν ὀδὺν τῆς ἀρετῆς εὐκολωτέραν ἐργάζεται , ἀναγκαίως λοιπὸν ἐπάγει τὴν παραίνεσιν λέγων · Οὐκοῦν οὐχ ὀφειλομεν ζῆν κατὰ σάρκα . Ἄλλ' οὕτω μὲν οὐχ εἶπε , ἐπιπληκτικώτερον δὲ πολλῷ καὶ δυνατωτέρον εἶπών · Ὀφειλέται ἐσμὲν τῷ Πνεύματι · τὸ γὰρ εἰπεῖν , ὅτι Οὐχ ὀφμὲν ὀφειλέται τῇ σαρκί , τοῦτο ἴδηλωσε . Καὶ πανταχοῦ τοῦτο κατασκευάζει , δεῖκνὺς ὅτι τὰ μὲν παρὰ τοῦ Θεοῦ εἰς ἡμᾶς γεγεννημένα οὐχ ὀφειλῆς ἦν , ἀλλὰ γυμνῆς χάριτος · τὰ δὲ παρ' ἡμῶν μετὰ ταῦτα γινόμενα , οὐκὲτὶ φιλοτιμίας , ἀλλ' ὀφειλῆς . Καὶ γὰρ ὅταν λέγῃ Τιμὴν ἠγοράσθητε , μὴ γένεσθε δοῦλοι ἀνθρώπων , τοῦτο αἰνίττεται · καὶ ὅταν γράφῃ , Οὐκ ἐστε ἑαυτῶν , τὸ αὐτὸ τοῦτο δηλοῖ . Καὶ ἑτέρωθι δὲ πάλιν τῶν αὐτῶν ἀναμιμνήσκει τούτων , ζῶν λέγων , ὅτι Εἰ εἰς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , ἄρα εἰ πάντες ἀπέθανον · καὶ ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , ἵνα οἱ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσι . Τοῦτο δὲ καὶ ἐνταῦθα κατασκευάζων φησίν · Ὀφειλέται ἐσμὲν . Εἶτα , ἐπεὶ εἶπεν , Οὐχ ὀφμὲν [ 576 ] ὀφειλέται τῇ σαρκί , ἵνα μὴ τὰ λεγόμενα πάλιν εἰς τὴν τῆς σαρκὸς λάθους φύσιν , οὐχ ἐτόησεν , ἀλλ' ἐπήγαγε · Τοῦ κατὰ σάρκα ζῆν · Καὶ γὰρ πολλὰ αὐτῇ ὀφειλομεν , τὸ τρέφειν αὐτήν , τὸ θάλπειν , τὸ ἀναπαύειν , τὸ θεραπεύειν νοσοῦσαν , τὴ περιβάλλειν , καὶ μυρία ἑτερα λειτουργεῖν . Ἴν' οὖν μὴ νομίσῃς , ὅτι ταύτην ἀναιρεῖ τὴν διακονίαν , εἴπών , Οὐχ ὀφμὲν ὀφειλέται τῇ σαρκί , ἐρμηνεύει αὐτὸ λέγων · Τοῦ κατὰ σάρχα ζῆν . Ἐκεῖνην γὰρ ἀναιρεῖ τὴν σπουδὴν , φησί , τὴν ἐπὶ ἀμαρτίαν ἀγουσαν , ὡς τὰ γε θεραπεύοντα αὐτὴν βούλομαι γίνεσθαι · ὅπερ καὶ προῖων ἴδηλωσεν . Εἴπών γὰρ τῆς σαρκὸς μὴ ποιεῖσθαι πρόνοιαν , οὐχ ἐτόησεν , ἀλλ' ἐπήγαγεν , Εἰς ἐπιθυμίας · ὅ δὴ καὶ ἐνταῦθα παιδεύει λέγων , ὅτι θεραπευσθῶ μὲν · ὀφειλομεν γὰρ αὐτῇ τοῦτο · μὴ μέντοι κατὰ σάρκα ζῶμεν · τοῦτέστι , Μὴ ποιῶμεν αὐτὴν κυρίαν τῆς ζωῆς τῆς ἡμετέρας . Ἐπεσθαι γὰρ αὐτὴν ἀναγκαῖον , οὐχ ἡγεῖσθαι , οὐδὲ αὐτὴν ῥυθμίζειν τὴν βίον τὸν ἡμέτερον , ἀλλὰ τοὺς τοῦ Πνεύματος δέχεσθαι νόμους . Τοῦτο τοινοῦν διορισάμενος , καὶ κατασκευάσας , ὅτι ὀφειλέται ἐσμὲν τῷ Πνεύματι , ἐλτα δεῖκνὺς τίνων ὀφειλέται σύεργεσιῶν , οὐ τὰ παρόντα λέγει , ἐφ' ᾧ μάλιστα αὐτὴν ἔστιν ἐκπαλῆναι τῆς συνέσεως , ἀλλὰ τὰ μέλλοντα . Καίτοι γε ἰκανὰ ἦν χάκεινα · ἀλλ' ὅμως οὐ τίθησιν αὐτὰ νῦν , οὐδὲ λέγει τὰς εὐεργεσίας τὰς ἀράτους ἐκείνας , ἀλλὰ τὰ μέλλοντα . Οὐδὲ γὰρ οὕτως ἀπαξ ἢ δοθεῖσα εὐεργεσία , ὡς ἢ προσδοκωμένη καὶ μέλλουσα , ἐπάγεισθαι τοὺς πολλοὺς εἴωθε . Καὶ τοῦτο προσθέμενος , πρὸτερον ἀπὸ τῶν λυπηρῶν φοβεῖ καὶ τῶν κακῶν τῶν γινομένων ἐκ τοῦ κατὰ σάρκα ζῆν , οὕτω λέγων · Εἰ δὲ κατὰ
Lemmas: ὅς . δείκνυμι , ὅσος ὁ ἔπαθλον ὁ πνευματικός βίος , καί ὅτι Χριστός ἐνοικέω ποιέω , καί ὅτι ζωοποιέω ὁ θνητός σῶμα , καί πρός ὁ οὐρανός ἐπεῖπον , καί ὁ ὄζω ὁ ἀρετή εὔκολος ἐργάζομαι , ἀναγκαῖος λοιπός ἐπάγω ὁ παραίνεσις λέγω · οὐκοῦν οὐ ὀφείλω ζῶ κατά σάρξ . ἄλλος οὗτος μέν οὐ εἶπον , ἐπιπληκτικός δέ πολύς καί δυνατός εἶπον · ὀφειλέτης εἰμί ὁ πνεῦμα · ὁ γάρ εἶπον , ὅτι οὐχ ὀφμὲν ὀφειλέτης ὁ σάρξ , οὗτος ἴδηλωσε . καί πανταχοῦ οὗτος κατασκευάζω , δείκνυμι ὅτι ὁ μέν παρά ὁ Θεός εἰς ἐγώ γεννάω οὐ ὀφειλή εἰμί , ἀλλά γυμνός χάρις · ὁ δέ παρά ἐγώ μετά οὗτος γίγνομαι , οὐκέτι φιλοτιμία , ἀλλά ὀφειλή . καί γάρ ὅταν λέγω τιμή ἀγοράζω , μή γίγνομαι δοῦλος ἄνθρωπος , οὗτος αἰνίσσομαι · καί ὅταν γράφω , οὐ εἰμί ἑαυτοῦ , ὁ αὐτός οὗτος δηλόω . καί ἑτέρωθι δέ πάλιν ὁ αὐτός ἀναμιμνήσκω οὗτος , ζῶ λέγω , ὅτι εἰμί εἰς ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , ἄρα εἰμί πᾶς ἀποθνῄσκω · καί ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , ἵνα ὁ ζῶ μηκέτι ἑαυτοῦ ζῶ . οὗτος δέ καί ἐνταῦθα κατασκευάζω φημί · ὀφειλέτης εἰμί . εἶτα , ἐπεί εἶπον , οὐχ ὀφμὲν [ 576 ] ὀφειλέτης ὁ σάρξ , ἵνα μή ὁ λέγω πάλιν εἰς ὁ ὁ σάρξ λάθος φύσις , οὐ τονέω , ἀλλά ἐπάγω · ὁ κατά σάρξ ζῶ · καί γάρ πολύς αὐτός ὀφείλω , ὁ τρέφω αὐτός , ὁ θάλπω , ὁ ἀναπαύω , ὁ θεραπεύω νοσέω , ὅς περιβάλλω , καί μυρίος ἑς λειτουργέω . ἵνα οὖν μή νομίζω , ὅτι οὗτος ἀναιρέω ὁ διακονία , εἶπον , οὐχ ὀφμὲν ὀφειλέτης ὁ σάρξ , ἑρμηνεύω αὐτός λέγω · ὁ κατά σάρχα ζῶ . ἐκεῖνος γάρ ἀναιρέω ὁ σπουδή , φημί , ὁ ἐπί ἁμαρτία ἄγω , ὡς ὁ γε θεραπεύω αὐτός βούλομαι γίγνομαι · ὅσπερ καί πρόειμι ὁράω . εἶπον γάρ ὁ σάρξ μή ποιέω πρόνοια , οὐ τονέω , ἀλλά ἐπάγω , εἰς ἐπιθυμία · ὅς δή καί ἐνταῦθα παιδεύω λέγω , ὅτι θεραπεύω μέν · ὀφείλω γάρ αὐτός οὗτος · μή μέντοι κατά σάρξ ζῶ · τουτέστι , μή ποιέω αὐτός κύριος ὁ ζωή ὁ ἡμέτερος . ἕπω γάρ αὐτός ἀναγκαῖος , οὐ ἡγέομαι , οὐδέ αὐτός ῥυθμίζω ὁ βίος ὁ ἡμέτερος , ἀλλά ὁ ὁ πνεῦμα δέχομαι νόμος . οὗτος τοινεω διορίζω , καί κατασκευάζω , ὅτι ὀφειλέτης εἰμί ὁ πνεῦμα , ΕΛΤΑ δείκνυμι τίνω ὀφειλέτης σύεργεσιῶν , οὖον ὁ πάρειμι λέγω , ἐπί ὅς μάλιστα αὐτός εἰμί ἐκπάλλω ὁ σύνεσις , ἀλλά ὁ μέλλω . καίτοι γε ἱκανός εἰμί χάκεινα · ἀλλά ὅμως οὖον τίθημι αὐτός νῦν , οὐδέ λέγω ὁ εὐεργεσία ὁ ἀρατός ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ μέλλω . οὐδέ γάρ οὕτως ἅπαξ ἢ δίδωμι εὐεργεσία , ὡς ἢ προσδοκάω καί μέλλω , ἐπάγω ὁ πολύς εἴωθα . καί οὗτος προστίθημι , πρότερος ἀπό ὁ λυπηρός φοβέω καί ὁ κακός ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ κατά σάρξ ζῶ , οὗτος λέγω · εἰμί δέ κατά