joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0535.3
ἡ’ . Τί γὰρ οὐχ ἐποίησε δι’ ἡμᾶς ὁ Θεός ; Θάραον τὸν κτίσμον τῆς ἡμᾶς , καὶ ἄφθαρτον ἐποίησε δι’ ἡμᾶς · κακωθῆναι τοὺς προφήτας , συνεχώρησε δι’ ἡμᾶς , εἰς αἰχμάλωτον ἐπεμψε δι’ ἡμᾶς , εἰς κάμινον ἀφήκεν ἐμπεσεῖν δι’ ἡμᾶς , τὰ μυρία ὑπομείναι κακά . Καὶ προφήτας δι’ ἡμᾶς αὐτοὺς ἐποίησε , καὶ ἀποστόλους δι’ ἡμᾶς · τὸν Μονογενῆ δι’ ἡμᾶς ἐξέδωκε , τὸν διάβολον δι’ ἡμᾶς κατέλαβε · ἐκάθισεν ἡμᾶς ἐν δεξιᾷ · ἀνεβίβασε δι’ ἡμᾶς · Οἱ ὀνειδισμοὶ γὰρ , φησί , τῶν ὀνειδίζοντων [ 587 ] σε ἐπέπεσον ἐπ’ ἐμέ . Ἀλλ’ ὅμως μετὰ τοσαῦτα ἀφίσταμενους ἡμᾶς · οὐχ ἀφῆσιν , ἀλλὰ καὶ παρακαλεῖ πάλιν , καὶ ἕτερος παρασκευάζει παρακαλεῖν ὑπὲρ ἡμῶν , ἵνα ἡμῖν χαρίσηται · ὅπερ ἐπὶ τοῦ Μωϋσέως γέγονε . Καὶ γὰρ ἐκεῖνος φησίν · Ἄφεσ με , καὶ ἐξαλείψω αὐτούς · ἵνα αὐτὸν ἐμβάλλῃ εἰς τὴν ὑπὲρ ἐκείνων εὐχὴν · καὶ νῦν δι’ αὐτὸ ποιεῖ . Διὰ τοῦτο καὶ χάρισμα εὐχῆς ἐδίδου . Ἐποίησε δὲ τοῦτο , οὐχ αὐτὸς παρακληθεὶς δεόμενος , ἀλλ’ ἵνα ἡμεῖς μὴ , ἀπλῶς σωζόμενοι , φροντύτεροι καταστῶμεν . Διὰ τοῦτο πολλὰκις διὰ τοῦ Δαυὶδ καὶ τὸν δεῖνα καὶ τὸν δεῖνα φησιν αὐτοὺς καταλλάττεσθαι , τοῦτο αὐτὸ κατασκευάζων πάλιν , ἵνα καὶ σχῆμα ἐπιτεθῇ τῇ καταλλαγῇ · καίτοι μειζόνως ἂν αὐτὸς ἐφάνη φιλάνθρωπος , εἰ μὴ διὰ τὸν δεῖνα καὶ τὸν δεῖνα , ἀλλὰ δι’ ἑαυτὸν ἔλεγεν αὐτός · ἀφεῖναι τὴν ὀργήν . Ἀλλ’ οὐχ οὕτως τοῦτο ἐσπούδαχεν , ὡς τὸ τοῖς σωζομένοις μὴ γενέσθαι ῥαθυμίας ἀφορμὴν τῆς καταλλαγῆς ὑποθέσειν . Διὰ τοῦτο καὶ τῷ Ἰερεμίᾳ ἔλεγε · Μὴ ἀξίου περὶ τοῦ λαοῦ τούτου , ὅτι οὐχ εἰσακούσομαί σου · οὐχὶ παῦσαι αὐτὸν θέλων ἀξιοῦντα ( πολὺ γὰρ ἐπιθυμεῖ τῆς σωτηρίας τῆς ἡμετέρας ) , ἀλλ’ ἐκείνους φοβήσαι · ὅπερ οὐ καὶ ὁ προφήτης συνιδὼν , οὐχ ἐπαύσατο ἀξιῶν . Καὶ ἵνα μάθῃ , ὅτι οὐχ ἀποστήσει αὐτὸν θέλων , ἀλλ’ ἐντρέψει , ταῦτα ἔλεγεν , ἀκούουν τὶ φησιν · Ἡ οὐχ ὁρᾷς τί αὐτοὶ ποιοῦσι ; Καὶ πρὸς τὴν πόλιν δὲ ὅταν λέγῃ · Ἐὰν ἀπολύσῃ νῆριν , καὶ πλῆθυσῃ σεαυτῇ πόλιν , κεκλιδώσω ἐναντίον μου · οὐχ ἵνα εἰς ἀπόγνωσιν ἐμβάλῃ , λέγει , ἀλλ’ ἵνα εἰς μετάνοιαν διαναστῇ . Ἀσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν Νινευιτῶν ἀδιόριστος εἶπὼν τὴν ἀπόφασιν , καὶ μὴ ὑποτίνειν · χρηστὰς ἐλπίδας , μᾶλλον ἐφόδησε καὶ εἰς μετάνοιαν ἤγαγεν · οὕτω καὶ ἐνταῦθα ποιεῖ , ἐκείνους τε διεγείρας καὶ τὸν προφήτην αἰδεσιμώτερον κατασκευάζων , ἵνα κἀν οὕτως αὐτοὺ ἀκούσωσιν . Εἶτα ἐπειδὴ ἔμωον ἄναι νοσοῦντες , καὶ οὐδὲ τῶν ἄλλων ἀπενεχθέντων ἐσωρεύθησαν , τὸ μὲν πρῶτον παραίνει μένεν αὐτοῖς · ὡς δὲ οὐχ ἠνείχοντο , ἀλλ’ ὑπομόλουν εἰς Αἴγυπτον , τοῦτο μὲν συνεχώρησεν , αἰτεῖ δὲ παρ’ αὐτῶν τὸ μὴ με’ Αἰγύπτου καὶ πρὸς τὴν ἀσθεῖαν αὐτομολῆσαι . Ὡς δὲ οὐδὲ τοῦτο ἐπεισάχθησαν , συμπεσπεῖ τὸν προφήτην αὐτοῖς , ὥστε μὴ τέλος ἐξοκελαῖ λοιπὸν . Ἐπειδὴ γὰρ αὐτοὶ οὐχ ἠκολούθησαν αὐτῷ καλοῦντι , αὐτὸς αὐτοῖς ἐπεταῖ λοιπὸν διωρθούμενος , καὶ κυλῶν προσεστέρω φέρεσθαι τῆς κακίας καθάπερ πατὴρ φιλόστοργος παιδίῳ δυστυχῶς ἐχοντι πρὸς πάντα , πανταχοῦ συμπεριάγων καὶ συμπεριμαχὼν ὧν . Διὰ δὲ τοῦτο οὐχ εἰς Αἴγυπτον μόνον τὸν Ἰερεμίαν , ἀλλὰ
Lemmas: ἤ . τις γάρ οὐ ποιέω διά ἐγώ ὁ Θεός ; Θάραον ὁ κτισμός ὁ ἐγώ , καί ἄφθαρτος ποιέω διά ἐγώ · κακόω ὁ προφήτης , συγχωρέω διά ἐγώ , εἰς αἰχμάλωτος πέμπω διά ἐγώ , εἰς κάμινος ἀφίημι ἐμπίπτω διά ἐγώ , ὁ μυρίος ὑπομένω κακός . καί προφήτης διά ἐγώ αὐτός ποιέω , καί ἀπόστολος διά ἐγώ · ὁ Μονογενεύς διά ἐγώ ἐκδίδωμι , ὁ διάβολος διά ἐγώ καταλαμβάνω · καθίζω ἐγώ ἐν δεξιός · ἀναβιβάζω διά ἐγώ · ὁ ὀνειδισμός γάρ , φημί , ὁ ὀνειδίζω [ 587 ] σύ ἐπιπίπτω ἐπί ἐγώ . ἀλλά ὅμως μετά τοσοῦτος ἀφίστημι ἐγώ · οὐ ἀφίημι , ἀλλά καί παρακαλέω πάλιν , καί ἕτερος παρασκευάζω παρακαλέω ὑπέρ ἐγώ , ἵνα ἐγώ χαρίζομαι · ὅσπερ ἐπί ὁ Μωϋσῆς γίγνομαι . καί γάρ ἐκεῖνος φημί · ἄφες ἐγώ , καί ἐξαλείφω αὐτός · ἵνα αὐτός ἐμβάλλω εἰς ὁ ὑπέρ ἐκεῖνος εὐχή · καί νῦν διά αὐτός ποιέω . Ζεύς οὗτος καί χάρισμα εὐχή δίδωμι . ποιέω δέ οὗτος , οὐ αὐτός παρακλάομαι δήω , ἀλλά ἵνα ἐγώ μή , ἀπλόος σώζω , φροντυτερεω καθίστημι . Ζεύς οὗτος πολλάκις διά ὁ Δαυίδ καί ὁ Δεῖνα καί ὁ Δεῖνα φημί αὐτός καταλλάσσω , οὗτος αὐτός κατασκευάζω πάλιν , ἵνα καί σχῆμα ἐπιτίθημι ὁ καταλλαγή · καίτοι μέγας εἄν αὐτός φαίνω φιλάνθρωπος , εἰμί μή διά ὁ Δεῖνα καί ὁ Δεῖνα , ἀλλά διά ἑαυτοῦ λέγω αὐτός · ἀφίημι ὁ ὀργή . ἀλλά οὐ οὕτως οὗτος σπουδάζω , ὡς ὁ ὁ σῴζω μή γίγνομαι ῥᾳθυμία ἀφορμή ὁ καταλλαγή ὑπόθεσις . Ζεύς οὗτος καί ὁ Ἰερεμίας λέγω · μή ἄξιος περί ὁ λαός οὗτος , ὅτι οὐ εἰσακούω σύ · οὐ παύω αὐτός ἐθέλω ἄξιος ( πολύς γάρ ἐπιθυμέω ὁ σωτηρία ὁ ἡμέτερος ) , ἀλλά ἐκεῖνος φοβέω · ὅσπερ οὖον καί ὁ προφήτης σύν-εἶδον , οὐ παύω ἄξιος . καί ἵνα μανθάνω , ὅτι οὐ ἀφίστημι αὐτός ἐθέλω , ἀλλά ἐντρέπω , οὗτος λέγω , ακούω τίς φημί · ὁ οὐ ὁράω τίς αὐτός ποιέω ; καί πρός ὁ πόλις δέ ὅταν λέγω · ἐάν ἀπολύω νῆρις , καί πληθύνω σεαυτοῦ πόλις , κεκλιδιδωμι ἐναντίος ἐγώ · οὐ ἵνα εἰς ἀπόγνωσις ἐμβάλλω , λέγω , ἀλλά ἵνα εἰς μετάνοια διανίστημι . ὅσπερ γάρ ἐπί ὁ Νινευίτης ἀδιόριστος εἶπον ὁ ἀπόφασις , καί μή ὑποτίνω · χρηστός ἐλπίς , μᾶλλον εφοδηω καί εἰς μετάνοια ἄγω · οὗτος καί ἐνταῦθα ποιέω , ἐκεῖνος τε διεγείρω καί ὁ προφήτης αἰδέσιμος κατασκευάζω , ἵνα ἐν οὕτως αὐτου ἀκούω . εἶτα ἐπεί μῶμαι ἄμι νοσέω , καί οὐδέ ὁ ἄλλος ἀποφέρω σωρεύω , ὁ μέν πρῶτος παραινέω μένω αὐτός · ὡς δέ οὐ ἀνέχω , ἀλλά υπομολεω εἰς Αἴγυπτος , οὗτος μέν συγχωρέω , αἰτέω δέ παρά αὐτός ὁ μή μου Αἴγυπτος καί πρός ὁ ἀείδω αὐτομολέω . ὡς δέ οὐδέ οὗτος ἐπισάττω , συμπίπτω ὁ προφήτης αὐτός , ὥστε μή τέλος ἐξοκέλλω λοιπός . ἐπεί γάρ αὐτός οὐ ἀκολουθέω αὐτός καλέω , αὐτός αὐτός ἕπω λοιπός διωρθέω , καί Κύλων προσεστέρω φέρω ὁ κακία καθάπερ πατήρ φιλόστοργος παιδίον δυστυχής ἔχω πρός πᾶς , πανταχοῦ συμπεριάγω καί συμπεριμαχη ὅς . Ζεύς δέ οὗτος οὐ εἰς Αἴγυπτος μόνος ὁ Ἰερεμίας , ἀλλά