joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0406.2
εὐλαβείας ἐπιτεταμένης . Ἄλλαχοῦ μὲν οὖν . τρὶς τὸν Κύριον παρακαλέσα · οὐ μόνον οὐχ ἔλαβεν , ἀλλὰ καὶ τὸ ἐναντίον , μὴ λαβὼν , χάριν ἔγνω τοῦ παρακυσωθῆναι πολλῇν · οὕτω πρὸς τὸν Θεὸν ἐν ἀπασιν ἐδίσκεπεν . Ἐνταῦθα δὲ ἔλαβε μὲν , οὐχ ὅτε δὲ ἤτησεν , ἀλλὰ βραδέως , καὶ οὐδὲν ἔντευσεν ἐθυγέρατο . Ταῦτα δὲ λέγω , ἵνα μὴ ἀγχάλωμεν μὴ ἀκούομενοι , ἢ βραδέως ἀκούομενοι . Οὐ γὰρ ἐμὲν Παύλῳ βελτίους , ὅς ἐτ’ ἀμφοτέροις χάριν ὁμολογεῖ · καὶ μάλαι εἰκότως . Ἐπειδὴ γὰρ ἀπὲς αὐτὸν εἶδοκε τῇ πάντα κυβερνώσῃ χειρὶ , καὶ μετὰ τοσαύτης ὑποταγῆς ὑπέθηκε , μεθ’ ὅσης ὁ πηλὸς τῷ κεραμεῖ , ἤπερ ἤγεν ὁ Θεός , ἠκολούθει . Εἰπὼν τοίνυν , ὅτι ἤγετο ἰδεῖν αὐτούς , λέγει καὶ τὴν αἰτίαν τῆς ἐπιθυμίας . Τίς δὲ ἐστιν αὕτη ; Ἵνα τὶ μεταδῶ χάρισμα ὑμῖν πνευματικὸν εἰς τὸ στηριχθῆναι ὑμᾶς . Οὐ γὰρ ἀπλῶς , ὥσπερ πολλοὶ νῦν περιτετὰ καὶ ἀνοήτους ἀποθιμίας ποιούνται , οὕτω καὶ ἐκεῖνος , ἀλλ’ ὑπὲρ ἀναγκαίων καὶ σφόδρα κατεπειγόντων · καὶ σαφῶς μὲν λέγειν τοῦτο οὐ βούλεται , αἰνιγματοῦδὲ δέ . Οὕδὲ γὰρ εἶπεν , Ἵνα διδάξω ὑμᾶς , ἵνα κατηχήσω , ἵνα τὸ λείπον ἀναπληρώσω , ἀλλ’ Ἵνα τὶ μεταδῶ , δεικνὺς ὅτι · οὐ τὰ αὐτοῦ αὐτοὺς διδάσκει , ἀλλ’ ἅπερ ἔλαβε μετεδίδου . Καὶ ἐνταῦθα δὲ μετριάζει πάλιν εἰπών · Ἵνα τὶ . Μικρὸν τὶ , φησὶ , καὶ ἐμοὶ σύμμετρον . Καὶ τί ποτὲ ἐστι τὸ μικρὸν τοῦτο , οὐ μέλλεις νῦν ἑ μεταδιδόναι ; Τοῦτο δὲ ἐστι , φησίν , Εἰς τὸ στηριχθῆναι ὑμᾶς . Ἄρα καὶ τοῦτο χάρισμα , τὸ μὴ σαλεύεσθαι , ἀλλ’ ἑστάναι βεβαίως . Χάριν δὲ ὅταν ἀκούσῃς , μὴ νομίσῃς ἐκθεδῆσθαι τὸν ἀπὸ τῆς προαιρέσεως μισθόν · χάριν γὰρ εἶπεν , οὐχὶ τὸν ἐκ προαιρέσεως ἀτιμάζων πόνον , ἀλλὰ τὸν ἐξ ἀπονοίας ἀποτεμνόμενος τύπον . Μὴ τοίνυν ἐπειδὴ Παῦλος αὐτὸ χάρισμα ἐκάλεσεν , ἀναπέσῃς . Οὕδὲ γὰρ δι’ εὐγνωμοσύνην πολλὴν καὶ τὰ κατορθούμετα χάρισμα καλεῖν , διὰ τὸ καὶ ἐν τούτοις πολλῆς ἡμᾶς δεῖσθαι τῆς ἀνωθεν ῥοπῆς . Εἰπὼν δέ , Εἰς τὸ στηριχθῆναι ὑμᾶς , λανθάνοντος ἐδείξε δεομένους πολλῆς διορθώσεως . Ὁ γὰρ βούλεται εἰπεῖν , τοῦτό ἐστιν · Ἐκ πολλοῦ τοῦ χρόνου ἐπεθύμουν καὶ τύχῶμιν ὑμᾶς ἰδεῖν , δι’ ἕτερον μὲν οὐδέν , ἵνα δὲ ὑμᾶς βεβαιώσω , στηρίξω τε καὶ πῆξω καλῶς εἰς τὸν τοῦ Θεοῦ φόβον ε , ὥστε μὴ σαλεύεσθαι διηνεκῶς . Ἄλλ’ οὕτω μὲν οὐχ εἶπεν · ἐπῆλξε γὰρ ἂν · ἕτερος δὲ ὑφειμένος τὸ αὐτὸ αἰνίττεται · ὅταν γὰρ εἴπῃ , Εἰς τὸ στηριχθῆναι ὑμᾶς , τοῦτο δηλοῖ . Εἰτα ἐπειδὴ καὶ τοῦτο σφόδρα φορτικὸν ἦν , ὅρα πῶς αὐτὸ παραμοῦσθαι διὰ τῆς ἐπαγωγῆς . Ἵνα γὰρ μὴ λέγωσι · Τί γάρ ; σαλεύομεθα , περιφερόμεθα , καὶ τῆς παρὰ σοῦ δεόμεθα γλώττης εἰς τὸ στήναι βεβαίως ; προλαβὼν ἀναιρεῖ τὴν τοιαύτην ἀντίρρησιν , οὕτω λέγων · Τοῦτο δὲ ἐστι συμπαρακληθῆναι ἐν ὑμῖν διὰ τῆς ἐν ἀλλήλοις πίστεως , ὑμῶν τε καὶ ἐμοῦ . Ἵν’ ἂν εἶλεγε · Μὴ ὑποπτεύσητε , ὅτι κατηγορῶν ὑμῶν εἶπον · οὐ ταύτῃ τῇ γνώμῃ ἐφοβεζάμην τὸ ῥῆμα , ἀλλὰ τὶ ποτὲ ἐστιν , ὅπερ ἠδούλησεν εἰπεῖν ; Πολλὰς ὑπεμείνατε ἑ θλίψεις , ὑπὸ τῶν διωκόντων περιαντιλούμενοι · ἐπεθύμησα τοίνυν ὑμᾶς ἰδεῖν , ἵνα παρακαλέσω , μᾶλλον δὲ οὐχ ἵνα παρακαλέσω μόνον , ἀλλ’ ἵνα καὶ αὐτὸς παράκλησις δέξωμαι . δ . Ὅρα σοφίαν διδασκάλου . Εἶπεν , Εἰς τὸ στηριχθῆναι ὑμᾶς · οὕδὲ βαρὺ καὶ φορτικὸν τὸ εἰρημένον τοῖς μαθηταῖς ὤν , καὶ λέγει , Εἰς τὸ παρακαληθῆναι ὑμᾶς . Ἄλλὰ καὶ τοῦτο βαρὺ πάλιν , οὐχ οὕτω μὲν ὡς τὸ πρότερον ,
Lemmas: εὐλάβεια ἐπιτείνω . αλλαχού μέν οὖν . τρίς ὁ κύριος παρακαλώ · οὖον μόνος οὐ λαμβάνω , ἀλλά καί ὁ ἐναντίος , μή λαμβάνω , χάρις γιγνώσκω ὁ παρακυσωζω πολύς · οὗτος πρός ὁ θεός ἐν ἅπας διασκέπτομαι . ἐνταῦθα δέ λαμβάνω μέν , οὐ ὅτε δέ αἰτέω , ἀλλά βραδύς , καί οὐδείς ἔντευσεν ἐθυγέρατο . οὗτος δέ λέγω , ἵνα μή ἀγχάλωμεν μή ἀκούω , ἢ βραδύς ἀκούω . οὖον γάρ εἰμί Παῦλος ἀγαθός , ὅς ἔτι ἀμφότερος χάρις ὁμολογέω · καί μάλη εἰκότως . ἐπεί γάρ Ἄπες αὐτός εἶδον ὁ πᾶς κυβερνάω χείρ , καί μετά τοσοῦτος ὑποταγή ὑποτίθημι , μετά ὅσος ὁ πηλός ὁ κεραμεύς , ἤ2 ἄγω ὁ Θεός , ἀκολουθέω . εἶπον τοίνυν , ὅτι ἄγω ὁράω αὐτός , λέγω καί ὁ αἴτιος ὁ ἐπιθυμία . Τῖς δέ εἰμί οὗτος ; ἵνα τίς μεταδίδωμι χάρισμα σύ πνευματικός εἰς ὁ στηρίζω σύ . οὖον γάρ ἀπλόος , ὥσπερ πολύς νῦν περιτετος καί ἀνόητος αποθιεις ποιέω , οὗτος καί ἐκεῖνος , ἀλλά ὑπέρ ἀναγκαῖος καί σφόδρα κατεπείγω · καί σαφῶς μέν λέγω οὗτος οὖον βούλομαι , αἰνιγματοῦδὲ δέ . οὐδέ γάρ εἶπον , ἵνα διδάσκω σύ , ἵνα κατηχέω , ἵνα ὁ λείπω ἀναπληρόω , ἀλλά ἵνα τίς μεταδίδωμι , δείκνυμι ὅτι · οὖον ὁ αὐτός αὐτός διδάσκω , ἀλλά ὅσπερ λαμβάνω μεταδίδωμι . καί ἐνταῦθα δέ μετριάζω πάλιν εἶπον · ἵνα τίς . μικρός τίς , φημί , καί ἐγώ σύμμετρος . καί τίς ποτέ εἰμί ὁ μικρός οὗτος , οὖον μέλλω νῦν ὅς μεταδίδωμι ; οὗτος δέ εἰμί , φημί , εἰς ὁ στηρίζω σύ . ἄρας καί οὗτος χάρισμα , ὁ μή σαλεύω , ἀλλά ἵστημι βεβαίως . Χάρις δέ ὅταν ἀκούω , μή νομίζω ἐκθεδῆσθαι ὁ ἀπό ὁ προαίρεσις μισθός · χάρις γάρ εἶπον , οὐ ὁ ἐκ προαίρεσις ἀτιμάζω πόνος , ἀλλά ὁ ἐκ ἀπόνοια ἀποτέμνω τύπος . μή τοίνυν ἐπεί Παῦλος αὐτός χάρισμα καλέω , ἀναπίπτω . οὐδέ γάρ διά εὐγνωμοσύνη πολύς καί ὁ κατορθόω χάρισμα καλέω , διά ὁ καί ἐν οὗτος πολύς ἐγώ δήω ὁ ἄνωθεν ῥοπή . εἶπον δέ , εἰς ὁ στηρίζω σύ , λανθάνω δείκνυμι δήω πολύς διόρθωσις . ὁ γάρ βούλομαι εἶπον , οὗτος εἰμί · ἐκ πολύς ὁ χρόνος ἐπιθυμέω καί τυγχάνω σύ ὁράω , διά ἕτερος μέν οὐδείς , ἵνα δέ σύ βεβαιόω , στηρίζω τε καί πήγνυμι καλῶς εἰς ὁ ὁ Θεός φόβος ε , ὥστε μή σαλεύω διηνεκής . ἄλλος οὗτος μέν οὐ εἶπον · ἐπῆλξε γάρ εἄν · ἕτερος δέ ὑφίημι ὁ αὐτός αἰνίσσομαι · ὅταν γάρ εἶπον , εἰς ὁ στηρίζω σύ , οὗτος δηλόω . εἶτα ἐπεί καί οὗτος σφόδρα φορτικός εἰμί , ὁράω πῶς αὐτός παραμουω διά ὁ ἐπαγωγή . ἵνα γάρ μή λέγω · τις γάρ ; σαλεύω , περιφέρω , καί ὁ παρά σύ δήω γλῶσσα εἰς ὁ ἵστημι βεβαίως ; προλαμβάνω ἀναιρέω ὁ τοιοῦτος ἀντίρρησις , οὗτος λέγω · οὗτος δέ εἰμί συμπαρακαλέω ἐν σύ διά ὁ ἐν ἀλλήλων πίστις , σύ τε καί ἐγώ . ἵνα εἄν εἴλω · μή ὑποπτεύω , ὅτι κατηγορέω σύ εἶπον · οὖον οὗτος ὁ γνώμη φοβέω ὁ ῥῆμα , ἀλλά τίς ποτέ εἰμί , ὅσπερ ἀδουλέω εἶπον ; πολύς ὑπομένω ὅς θλῖψις , ὑπό ὁ διώκω περιαντιλουμενοω · ἐπιθυμέω τοίνυν σύ ὁράω , ἵνα παρακαλέω , μᾶλλον δέ οὐ ἵνα παρακαλέω μόνος , ἀλλά ἵνα καί αὐτός παράκλησις δέχομαι . δ . Ὅρας σοφία διδάσκαλος . εἶπον , εἰς ὁ στηρίζω σύ · οὐδέ βαρύς καί φορτικός ὁ εἴρω ὁ μαθητής εἰμί , καί λέγω , εἰς ὁ παρακαλέω σύ . ἀλλά καί οὗτος βαρύς πάλιν , οὐ οὗτος μέν ὡς ὁ πρότερος ,