joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0626.1
695 ἡμέρα ἤγγικεν . Οὐκοῦν εἰ αὕτη μὲν τελευτᾷ , ἐκείνη δὲ πλησιάζει · τὰ ἐκείνης πράττωμεν λοιπόν , μὰ τὰ ταύτης . Καὶ γὰρ καὶ ἐν τοῖς βιωτικοῖς τοῦτο γίνεται · καὶ ὅταν ἴδωμεν πρὸς ὄρθρον τὴν νύκτα ἐπειγομένην , καὶ χειλῶνος ἀδούσης ἀκούσωμεν , τὸν πλησίον ἕκαστος διεγείρομεν , καὶ τοῦτο ἐκ τῆς νυκτὸς οὐσης · ἀλλ’ ἐπειδὴ λοιπὸν ἀπεικον , ἐπειγώμεθα λοιπὸν λέγοντες ἀλλήλοις a , ὅτι Ἡμέρα γέγονε , καὶ τὰ τῆς ἡμέρας ἅπαντα πράττωμεν , ἐνδιώμενοι καὶ ἀνέγερθεν ἀπαλλάττονται καὶ ὕπνον διασχορμίζομεν , ἵνα παρεσκευασμένοις ἡ ἡμέρα εὕρῃ , καὶ μὴ ἀνιχοῦσης ἀκτῖνος τότε ἀρξώμεθα ἀνίστασθαι καὶ διατείνεσθαι . Ὅπερ οὖν ἔχει ποιοῦμεν , τοῦτο καὶ ἐνταῦθα πράξωμεν · ἀποδυώμεθα τὰς φαντασίας , ἀπαλλαγώμεν τῶν ὑπενάτων τοῦ παρόντος βίου , ἀποθώμεθα τὸν βαθὺν ὕπνον , καὶ ἐνδυώμεθα ἀντὶ ἱματίων τὴν ἀρετὴν · ταῦτα γὰρ ἅπαντα δηλῶν εἶπεν , Ἀποθώμεθα γοῦν τὰ ἔργα τοῦ σκότους , καὶ ἀνδυώμεθα τὰ δόλια τοῦ φωτός . Καὶ γὰρ πρὸς πράξεις καὶ μάχην ἡ ἡμέρα ἡμᾶς καλεῖ . Ἀλλὰ μὴ δεισις παράταξιν καὶ δόλια ἀκούσας . Ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς αἰσθητικῆς πανευχείας b βαρὺ καὶ ἀπευκτον τοῦ ὁπλίζεσθαι , ἐνταῦθα δὲ ποθεινὸν καὶ εὐχῆς ἀξίον · φωτὸς γὰρ ἐστι τὰ δόλια · διὸ καὶ τῆς ἀκτῖνος λαμπρότητι σε ἀποφαίνει πολλῇ ἀρίεντι τὴν ἀσπασίην , καὶ ἐν ἀσφαλείᾳ σε καθίστησιν · δόλια γὰρ ἐστι · καὶ καταλαμπσάτι ποιεῖ · φωτὸς γὰρ ἐστιν δόλια . Τί οὖν ; οὐκ ἀνάγκη πολεμεῖν ; Ἀνάγκη · μὴν πολεμεῖν , οὐ μὴν ταλαιπωρεῖσθαι καὶ ποιεῖν · οὐδὲ γὰρ πόλεμος τοῦτο ἐστιν , ἀλλὰ χορεία καὶ παιγνίον . Τοιαύτη τῶν δόλων τούτων ἡ φύσις ἐστίν , τοιαύτη ἡ τοῦ στρατηγοῦ δύναμις . Καὶ καθάπερ νυμφίος καλλωπιζόμενος ἀπὸ τῆς παστάδος προδεῖν , οὕτω καὶ οἱ τοῦτο φραττότερος τοῖς ὁπλοῖς · καὶ γὰρ στρατιώτης ἐμοῦ καὶ νυμφίος ἐστιν . Εἰπὼν δὲ , ὅτι Ἡ ἡμέρα ἤγγικεν , οὐδὲ ἐγγὺς εἶναι αὐτὴν ἀφήρησεν , ἀλλ’ ἤδη αὐτὴν ἐφάσπισε · φησὶ γὰρ , Ὅς ἡν ἡμέρα εὐσχήμονας περιπατήσωμεν . Ἡδὴ γὰρ παρέστιν ἡ ἡμέρα . Καὶ ἀφ’ ὧν μάλιστα οἱ πολλοὶ προστρέχουσιν , ἀπὸ τούτων καὶ αὐτοὺς ἐκβάλλεται , τῆς εὐχρημοσύνης · πολὺς γὰρ αὐτοῖς τῆς παρὰ τῶν πολλῶν δόξης ὁ λόγος . Καὶ οὐκ εἶπε , Περιπατεῖτε , ἀλλὰ , Περιπατήσωμεν , ὥστε ἀνεπαχθῶ ποιήσει τὴν παραίνεσιν , καὶ κοῦφην τὴν ἐπιπληξίην . Μὴ κώμοις καὶ μέθαις · οὐ τὸ πίνειν κωλύων , ἀλλὰ τὸ ἀμέτρως · οὐ τὸ ἀπολαῦειν οἴνου , ἀλλὰ τὸ μετὰ παροικίας · ὥσπερ οὖν καὶ τὸ ἐξῆς μετὰ τοῦ αὐτοῦ μέτρου τίθησι λέγων · Μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις . Οὐδὲ γὰρ ἐνταῦθα τὸ μὴ γυναιξὶν ἀνακεῖν ἀναίρει , ἀλλὰ τὸ πορνεύειν . Μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ d . Τὰ γὰρ καίρια τῶν παθῶν σβέννυσι τὴν ἐπιθυμίαν καὶ τὸν θυμὸν . Διόπερ οὐκ αὐτὰ μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰς πηγὰς αὐτῶν ἀναίρει . β’ . Οὐδὲν γὰρ οὕτω καὶ ἐπιθυμίαν ἀνάπτει καὶ ὀργὴν ἐκκαλεῖ , ὡς μέθη καὶ παροικία . Διὰ τοῦτο πρότερον εἶπών , Μὴ κώμοις καὶ μέθαις , τότε ἐπήγαγε · Μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις , μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ.[696 ] Καὶ οὐδὲ ἐνταῦθα ἐστιν , ἀλλ’ ἀποδύσας ἡμᾶς τῶν πονηρῶν ἱματίων , δῆκασιν πῶς καλλωπίσει λοιπὸν λέγων · Ἀλλ’ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν . Οὐκέτι εἶπεν ἔργα , ἀλλὰ μεικνῶς αὐτοὺς ἀνέστησεν . Ὅτε μὲν γὰρ περὶ τῆς κακίας ἔφησεν , ἔργα ἔλεγεν · ὅτε δὲ περὶ τῆς ἀρετῆς , οὐκέτι ἔργα , ἀλλ’ ὅπλα , δεικνὺς ὅτι ἐν πάσῃ ἀσφαλείᾳ καθίστησιν
Lemmas: 695 ἡμέρα ἐγγίζω . οὐκοῦν εἰμί οὗτος μέν τελευτάω , ἐκεῖνος δέ πλησιάζω · ὁ ἐκεῖνος πράσσω λοιπός , μά ὁ οὗτος . καί γάρ καί ἐν ὁ βιωτικός οὗτος γίγνομαι · καί ὅταν ὁράω πρός ὄρθρος ὁ νύξ ἐπείγω , καί Χείλων ἀείδω ἀκούω , ὁ πλησίος ἕκαστος διεγείρω , καί οὗτος ἐκ ὁ νύξ εἰμί · ἀλλά ἐπεί λοιπός ἄποικος , ἐπείγω λοιπός λέγω ἀλλήλων a , ὅτι Ἡμέρα γίγνομαι , καί ὁ ὁ ἡμέρα ἅπας πράσσω , ἐνδίδομαι καί ἀνεγείρω ἀπαλλάσσω καί ὕπνος διασχορμίζομεν , ἵνα παρασκευάζω ὁ ἡμέρα εὑρίσκω , καί μή ἀνέχω ἀκτίς τότε ἄρχω ἀνίστημι καί διατείνω . ὅπερ οὖν ἔχω ποιέω , οὗτος καί ἐνταῦθα πράσσω · ἀποδύω ὁ φαντασία , ἀπαλλάσσω ὁ ὑπενάτων ὁ πάρειμι βίος , ἀποτίθημι ὁ βαθύς ὕπνος , καί ἐνδύω ἀντί ἱμάτιον ὁ ἀρετή · οὗτος γάρ ἅπας δηλόω εἶπον , ἀποτίθημι γοῦν ὁ ἔργον ὁ σκότος , καί ανδυιημι ὁ δόλιος ὁ φάος . καί γάρ πρός πρᾶξις καί μάχη ὁ ἡμέρα ἐγώ καλέω . ἀλλά μή δειτις παράταξις καί δόλιος ἀκούω . ἐπί μέν γάρ ὁ αἰσθητικός πανευχεια b βαρύς καί ἀπευκτός ὁ ὁπλίζω , ἐνταῦθα δέ ποθεινός καί εὐχή ἄξιος · φάος γάρ εἰμί ὁ δόλιος · διό καί ὁ ἀκτίς λαμπρότης σύ ἀποφαίνω πολύς αριειμι ὁ ἀσπάσιος , καί ἐν ἀσφάλεια σύ καθίστημι · δόλιος γάρ εἰμί · καί καταλάμπω ποιέω · φάος γάρ εἰμί δόλιος . τις οὖν ; οὐ ἀνάγκη πολεμέω ; Ἀνάγκη · μήv πολεμέω , οὖον μήv ταλαιπωρέω καί ποιέω · οὐδέ γάρ πόλεμος οὗτος εἰμί , ἀλλά χορεία καί παίγνιον . τοιοῦτος ὁ δόλων οὗτος ὁ φύσις εἰμί , τοιοῦτος ὁ ὁ στρατηγός δύναμις . καί καθάπερ νυμφίος καλλωπίζω ἀπό ὁ παστάς προδέω , οὗτος καί ὁ οὗτος φράσσω ὁ ὅπλον · καί γάρ στρατιώτης ἐγώ καί νυμφίος εἰμί . εἶπον δέ , ὅτι ὁ ἡμέρα ἐγγίζω , οὐδέ ἐγγύς εἰμί αὐτός ἀφαιρέω , ἀλλά ἤδη αὐτός ἐφάσπισε · φημί γάρ , ὅς ἐάν ἡμέρα εὐσχήμων περιπατέω . ἤδη γάρ πάρειμι ὁ ἡμέρα . καί ἀπό ὅς μάλιστα ὁ πολύς προστρέχω , ἀπό οὗτος καί αὐτός ἐκβάλλω , ὁ ευχρημοσυνη · πολύς γάρ αὐτός ὁ παρά ὁ πολύς δόξα ὁ λόγος . καί οὐ εἶπον , περιπατέω , ἀλλά , περιπατέω , ὥστε ἀναπάσσω ποιέω ὁ παραίνεσις , καί κοῦφος ὁ ἐπιπληξία . μή κῶμος καί μέθη · οὖον ὁ πίνω κωλύω , ἀλλά ὁ ἄμετρος · οὖον ὁ ἀπολαύω οἶνος , ἀλλά ὁ μετά παροικία · ὥσπερ οὖν καί ὁ ἑξῆς μετά ὁ αὐτός μέτρον τίθημι λέγω · μή κοίτη καί ἀσέλγεια . οὐδέ γάρ ἐνταῦθα ὁ μή γυνή ἀνίημι ἀναιρέω , ἀλλά ὁ πορνεύω . μή Ἔρις καί ζῆλος d . ὁ γάρ καίριος ὁ πάθος σβέννυμι ὁ ἐπιθυμία καί ὁ θυμός . διόπερ οὐ αὐτός μόνος , ἀλλά καί ὁ πηγή αὐτός ἀναιρέω . βε . οὐδείς γάρ οὗτος καί ἐπιθυμία ἀνάπτω καί ὀργή ἐκκαλέω , ὡς μέθη καί παροικία . Ζεύς οὗτος πρότερος εἶπον , μή κῶμος καί μέθη , τότε ἐπάγω · μή κοίτη καί ἀσέλγεια , μή Ἔρις καί ἵζω ] καί οὐδέ ἐνταῦθα εἰμί , ἀλλά ἀποδύω ἐγώ ὁ πονηρός ἱμάτιον , δῆκασιν πῶς καλλωπίζω λοιπός λέγω · ἀλλά ἐνδύω ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . οὐκέτι εἶπον ἔργον , ἀλλά μεικναω αὐτός ἀνίστημι . ὅτε μέν γάρ περί ὁ κακία φημί , ἔργον λέγω · ὅτε δέ περί ὁ ἀρετή , οὐκέτι ἔργον , ἀλλά ὅπλον , δείκνυμι ὅτι ἐν πᾶς ἀσφάλεια καθίστημι