joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0755.1
753 Χριστοῦ ἐρεθίση πρὸς πόλεμον τῶν ἐχθρῶν . Πάντα γὰρ διὰ τῆς μνήμης ἔχει εὑρεῖν ἡ βιαζομένη ψυχή , εἰτε ἀγαθὰ , εἰτε πονηρά . Πρότερον δὲ τὰ κακὰ ἔχει ἰδεῖν ἔσω ἐν τῇ καρδίᾳ , καὶ τότε τὰ καλά . " Ἡ γὰρ μνήμη ἔχει αὐτὴν τ᾿ ἐπαίνεισαι , ἡ μνήμη ἔχει ἐλέγχει τὴν ἐν ἡμῖν ὑπόστασιν ἁμαρτίας , καὶ ἡ μνήμη ἔχει αὐτὴν δαπανῆσαι τὴν μνήμην ἔχει κινῆσαι πᾶσαν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ ἐν τῇ καρδίᾳ , καὶ ἡ μνήμη ἔχει αὐτὴν νικᾶσθαι καὶ ἐκρίζωσθαι κατὰ μέρος . Κατεργούμενον γὰρ τὸ μέρος τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τὴν βυθὸν τῆς καρδίας , τὸν μὲν δράκοντα τὸν κρατοῦντα τὰς νομὰς ταπεινοῖ , τὴν δὲ ψυχὴν σώζει καὶ ζωοποιεῖ . Ἀδιαλείπτως τοίνυν παραμείνατε ἐν τῇ καρδίᾳ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ κεφαλόντες , ἵνα καταστῇ ἡ χαρὶς τοῦ Κυρίου , καὶ ὁ Κύριος τὴν καρδίαν , καὶ γένηται τὰ δύο εἰς ἕν . Τὸ δὲ ἔργον τοῦτο οὐχ ἕστι μιᾶς ἡμέρας ἢ δύο , ἀλλὰ χρόνου πολλοῦ καὶ καιροῦ , καὶ ἀγῶνος καὶ πόνου χρεία , ὡς οὐ ἐκδιώξῃ ὁ ἐχθρός , καὶ ἐνοικήσῃ ὁ Χριστός . Οὐχ ἕστι γὰρ ἡμῖν ἡ πλῆσι πρὸς αἴμα καὶ σάρκα , ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχὰς , πρὸς τὰς ἐξουσίας , πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας , ὡς φησιν ὁ Ἀπόστολος . Οὕτω δὲ τὸν εὐχόμενον εὐχέσθαι , ὡς ὄχην αὐτοῦ συνἀγαγὼν καὶ συντείνοντα τὴν διάνοιαν , καλεῖν τὸν Θεὸν μετὰ δυνάμεως ψυχῆς · καὶ μὴδὲ μακροὺς ἀποτείνεσθαι λόγους , μηδὲ εἰς μήκους τὴν ἱκετηρίαν ἐκτείνειν , ἀλλὰ ὀλίγα καὶ φίλα λέγειν ῥήματα · οὐ γὰρ ἐν τῇ πλήθει τῶν ῥημάτων , ἀλλ' ἐν τῇ νήψει τῆς διανοίας κεῖται ὁ ἀκούσθηναι . Καὶ τοῦτο ἀπὸ τῶν κατὰ τὴν τοῦ Σαμουὴλ μητέρα τὴν Ἄνναν ἔστιν ἰδεῖν . Δεῖ τοίνυν τὸν εὐχόμενον μὴ μακροὺς ἀποτείνειν λόγους , καὶ συνεχῶς εὐχεσθαι εὐχάς · ὁ Χριστὸς δὲ Παῦλον ἐκέλευσεν , ἐξ ὀλίγων διαλειμμάτων . Ἄν γὰρ εἰς μήκους ἐκτείνῃς τὸν λόγον , ὀλιγωρήσας πολλάκις , πολλὴν ἔδωκας τῷ διαβόλῳ τὴν δόξαν προσελθεῖν καὶ ὑποσκελῖσαι σε , καὶ τὴν διάνοιαν ἀπαγαγεῖν τῶν λεγομένων · ἄν δὲ συνεχῶς καὶ πυκνὰς ποιῆς τὰς εὐχάς , τὸν δὲ καιρὸν ἅπαντα τῇ πυκνότητι διαλαμβάνης , δυνήσῃ τὰς εὐχὰς μετὰ πολλῆς ποιεῖν τῆς νήψεως . Βούλει ; μαθεῖν ἀγρυπνίαν , προσειχὴν καὶ νῆφιν καὶ προσεδρίαν ; Ἀπείθι πρὸς τὴν Ἄνναν · μαθὲ τι ἐποίησεν ἐκείνη . Ἀνέστησαν , φησίν , πάντες ἀπὸ τῆς τραπέζης · καὶ εὐθέως ἐκείνη οὐ πρὸς ὕπνον ἐτρέπετο , οὐ πρὸς ἀνάπαυσιν . Ὦθεν μοι δοκεῖ καὶ ἐπὶ τῆς τραπέζης καθημένη , κοῦφην τὴς σῶσα , καὶ μὴ βαρεῖσθαι σιτοῖς τισίν · οὐ γὰρ ἄν τοσαῦτα φρίξει δάκρυα . Καὶ οὐχ ἐπειδὴ λαμπρὰν καὶ μεγάλην ἀφῆκε φωνὴν διὰ τοῦτο εἰς , ἀλλ' ἐπειδὴ μεγάλα ἔνδον κατὰ τὴν καρδίαν ἔδωκε · Ἡ ψυχὴ γὰρ αὐτῆς οὐκ ἡλούσετο , φησίν , καὶ εἰσήχυσεν αὐτῆς ὁ Θεός . Οὐδὲ γὰρ οὕτω φωνῆς χρεία , εἰς διάνοια , ὥσπερ οὐδὲ ἐκτάσεως χειρῶν , ὡς συντείνεσθαι ψυχή · οὐδὲ σχήματος , ἀλλὰ φρονήματος . Κἄν γὰρ ἔξω ἐκκλίνσῃς ἡς , κράζῃς καὶ λέγῃς , Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ , ἐλέησόν με , εἰ καὶ μὴ κινῶν τὰ χεῖλη , [ b59 ] ἀλλὰ τῇ διανοίᾳ βουὼν καὶ σιωπῶντων γὰρ ἀκούει ὁ Θεός . Οὐ ζητεῖται τόπος , ἀλλὰ τρόπος · κἂν γὰρ ὁπουπερ ἂν ἦς , εὐχου · νῆφε εἰ , μὴ ζητεῖς τόπον . Θάλασσα ἦν ἐμπροσθεν , ὁπισθεν Αἰγύπτιοι , καὶ μέσον ὁ Μωϋσῆς μηδὲν καλῶν καὶ λέγειν πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός , Πίσθως πρὸς με ; Καὶ οὐ τοίνυν ὅταν πειρασμὸς ἐπιπέσῃ σοι , ἐπὶ τὸν Θεὸν κατάφυγε , τὸν Δεσπότην Ἰησοῦν κάλεσον . Μὴ γὰρ ἀθυμοῦσθαι ἐστιν , ἵνα ἀπέλθῃς εἰς τόπον ; Ὁ Θεὸς ἀεὶ ἐγγύς ἐστιν . Ἐπεὶ σοῦ Μιλουμένου ἐρεῖ , Ὑδοῦ πάρειμι . Οὐδὲπω τελεῖς τὴν εὐχήν , καὶ αὐτὸς τὴν αἴτησιν δίδωσιν . Ἐὰν γὰρ τὴν διάνοιαν ἔχῃς καθαρεύουσαν τῶν ὀλιγῶν παθῶν , κἂν ἐν ἀγορῇ ἦς , κἂν ἐν ὁδῷ , κἂν ἐν θαλάσσῃ , κἂν ἐν πανδοχεῖω , κἂν ὁπουπερ ἂν ἦς , δυνήσῃ τὸν Θεὸν καλέσας ἐπιτυχεῖν τῆς αἰτήσεως . Πολλάκις , φησίν , ἠτήσα , καὶ οὐκ ἔλαβον . Πάντως , ὅτι κακῶς ἠτήσας · ἡ αἰτία σου ἡ μετεώρω · ἡ δὲ μὴ συμφέροντί σοι · εἰ δὲ καὶ συμφέροντα πολλάκις · ἠτήσας , ἀλλ' οὐ παρέμενες . Ἐγγραπται γάρ · Ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσεσθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν · καὶ , Ὁ ὑπομείνας εἰς τέλος , οὗτος σωθήσεται . Ἐὰν γὰρ οὐκ αἰτήσῃς μετὰ καμάτου καὶ παρακλήσεως πολλῆς , οὐ λαμβάνεις . Δεῖ γὰρ πρῶτον ποθῆσαι , ποθησάμενος δὲ ζητῆσαι · ἐξ ἀληθείας ἐν πίστει καὶ ὑπομονῇ τὰ ἐκάστῳ συμφέροντα , ἢν μηδενὶ κρινόμενος ὑπὸ τοῦ συνειδήτου , ὡς ἀμελῶς ἢ φαύλως αἰτῶν · καὶ τότε λαμβάνεις , ὅς θέλει ὁ Θεός . Κριτέπον γὰρ σοῦ οὐδὲ τὰ συμφέροντά σου , καὶ ἴσω · διὰ τοῦτο
Lemmas: 753 Χριστός ἐρεθίζω πρός πόλεμος ὁ ἐχθρός . Πάν γάρ διά ὁ μνήμη ἔχω εὑρίσκω ὁ βιάζομαι ψυχή , εἴτε ἀγαθός , εἴτε πονηρός . πρότερος δέ ὁ κακός ἔχω ὁράω εἴδομαι ἐν ὁ Καρδία , καί τότε ὁ καλός . " ὁ γάρ μνήμη ἔχω αὐτός τε επαινώ , ὁ μνήμη ἔχω ἔλεγχος ὁ ἐν ἐγώ ὑπόστασις ἁμαρτία , καί ὁ μνήμη ἔχω αὐτός δαπανάω ὁ μνήμη ἔχω κινέω πᾶς δύναμις ὁ ἐχθρός ἐν ὁ Καρδία , καί ὁ μνήμη ἔχω αὐτός νικάω καί κρίζω κατά μέρος . κατεργουμενω γάρ ὁ μέρος ὁ ὄνομα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός εἰς ὁ βυθός ὁ Καρδία , ὁ μέν δράκων ὁ κράτος ὁ νομάς ταπεινόω , ὁ δέ ψυχή σῴζω καί ζωοποιέω . ἀδιαλείπτως τοίνυν παραμένω ἐν ὁ Καρδία ὁ ὄνομα ὁ κύριος Ἰησοῦς κεφαλόντες , ἵνα καθίστημι ὁ χάρις ὁ κύριος , καί ὁ Κύριος ὁ Καρδία , καί γίγνομαι ὁ δύο εἰς εἷς . ὁ δέ ἔργον οὗτος οὐ εἰμί εἷς ἡμέρα ἢ δύο , ἀλλά χρόνος πολύς καί καιρός , καί ἀγών καί πόνος χρεία , ὡς οὖον ἐκδιώκω ὁ ἐχθρός , καί ἐνοικέω ὁ Χριστός . οὐχ εἰμί γάρ ἐγώ ὁ πλῆσις πρός αἷμα καί σάρξ , ἀλλά πρός ὁ ἀρχή , πρός ὁ ἐξουσία , πρός ὁ πνευματικός ὁ πονηρία , ὡς φημί ὁ ἀπόστολος . οὕτως δέ ὁ εὔχομαι εὔχομαι , ὡς ὀχή αὐτός συνάγω καί συντείνω ὁ διάνοια , καλέω ὁ θεός μετά δύναμις Ψυχή · καί μηδέ μακρός ἀποτείνω λόγος , μηδέ εἰς μῆκος ὁ ἱκετηρία ἐκτείνω , ἀλλά ὀλίγος καί φίλος λέγω ῥῆμα · οὖον γάρ ἐν ὁ πλῆθος ὁ ῥῆμα , ἀλλά ἐν ὁ νῆψις ὁ διάνοια κεῖμαι ὁ ἀκούω . καί οὗτος ἀπό ὁ κατά ὁ ὁ Σαμουήλ μήτηρ ὁ Ἄννα εἰμί ὁράω . Δεύς τοίνυν ὁ εὔχομαι μή μακρός ἀποτείνω λόγος , καί συνεχῶς εὔχομαι εὐχή · ὁ Χριστός δέ Παῦλος κελεύω , ἐκ ὀλίγος διάλειμμα . ἄν γάρ εἰς μῆκος ἐκτείνω ὁ λόγος , ὀλιγωρέω πολλάκις , πολύς δίδωμι ὁ διάβολος ὁ δόξα προσέρχομαι καί ὑποσκέλλω σύ , καί ὁ διάνοια ἀπάγω ὁ λέγω · ἄν δέ συνεχῶς καί πυκνός ποιός ὁ εὐχή , ὁ δέ καιρός ἅπας ὁ πυκνότης διαλαμβάνω , δύναμαι ὁ εὐχή μετά πολύς ποιέω ὁ νῆψις . βούλομαι ; μανθάνω ἀγρυπνία , προσευχή καί νῆφις καί προσεδρία ; ἀπειθέω πρός ὁ Ἄννα · μηθ́υμι τίς ποιέω ἐκεῖνος . ἀνίστημι , φημί , πᾶς ἀπό ὁ τράπεζα · καί εὐθύς ἐκεῖνος οὖον πρός ὕπνος τρέπω , οὖον πρός ἀνάπαυσις . ὤθω ἐγώ δοκέω καί ἐπί ὁ τράπεζα κάθημαι , κοῦφος σής σάω , καί μή βαρέω σῖτος τις · οὖον γάρ ἄν τοσοῦτος φρίσσω δάκρυ . καί οὐ ἐπεί λαμπρός καί μέγας ἀφίημι φωνή διά οὗτος εἰς , ἀλλά ἐπεί μέγας ἔνδον κατά ὁ Καρδία δίδωμι · ὁ ψυχή γάρ αὐτός οὐ ἁλίσκομαι , φημί , καί εἰσέχω αὐτός ὁ Θεός . οὐδέ γάρ οὗτος φωνή χρεία , εἰς διάνοια , ὥσπερ οὐδέ ἔκτασις χείρ , ὡς συντείνω ψυχή · οὐδέ σχῆμα , ἀλλά φρόνημα . κἀν γάρ ἔξω ἐκκλίνω εἰμί , κράζω καί λέγω , κύριος Ἰησοῦς Χριστός , ἐλεέω ἐγώ , εἰμί καί μή κινέω ὁ χεῖλος , [ b59 ] ἀλλά ὁ διάνοια βοῦα καί σιωπάω γάρ ἀκούω ὁ Θεός . οὖον ζητέω τόπος , ἀλλά τρόπος · κἀν γάρ ὅπου εἄν εἰμί , εὔχομαι · νήφω εἰμί , μή ζητέω τόπος . Θάλασσα εἰμί ἔμπροσθεν , ὄπισθεν Αἰγύπτιος , καί μέσος ὁ Μωϋσῆς μηδείς καλός καί λέγω πρός αὐτός ὁ Θεός , Πίσθως πρός ἐγώ ; καί οὖον τοίνυν ὅταν πειρασμός ἐπιπίπτω σύ , ἐπί ὁ θεός καταφεύγω , ὁ δεσπότης Ἰησοῦς καλέω . μή γάρ ἀθυμόω εἰμί , ἵνα ἀπέρχομαι εἰς τόπος ; ὁ θεός ἀεί ἐγγύς εἰμί . ἐπεί σύ μιλουμενοω εἴρω , ὕδης πάρειμι . οὐδέπω τελέω ὁ εὐχή , καί αὐτός ὁ αἴτησις δίδωμι . ἐάν γάρ ὁ διάνοια ἔχω καθαρεύω ὁ ὀλίγος πάθος , κἀν ἐν ἀγορά εἰμί , κἀν ἐν ὁδός , κἀν ἐν θάλασσα , κἀν ἐν πανδοκεῖον , κἀν ὅπου εἄν εἰμί , δύναμαι ὁ θεός καλέω ἐπιτυγχάνω ὁ αἴτησις . πολλάκις , φημί , αἰτέω , καί οὐ λαμβάνω . πάντως , ὅτι κακῶς αἰτέω · ὁ αἰτία σύ ὁ μετέωρος · ὁ δέ μή συμφέρω σύ · εἰμί δέ καί συμφέρω πολλάκις · αἰτέω , ἀλλά οὖον παραμένω . Ἐγγραπται γάρ · ἐν ὁ ὑπομονή σύ κτάομαι ὁ ψυχή σύ · καί , ὁ ὑπομένω εἰς τέλος , οὗτος σῴζω . ἐάν γάρ οὐ αἰτέω μετά κάματος καί παράκλησις πολύς , οὖον λαμβάνω . Δεύς γάρ πρῶτος ποθέω , ποθέω δέ ζητέω · ἐκ ἀλήθεια ἐν πίστις καί ὑπομονή ὁ ἕκαστος συμφέρω , εἄν μηδείς κρίνω ὑπό ὁ συνειδητός , ὡς ἀμελής ἢ φαῦλος αἰτέω · καί τότε λαμβάνω , ὅς ἐθέλω ὁ Θεός . Κριτέπον γάρ σύ οὐδέ ὁ συμφέρω σύ , καί ἴσος · διά οὗτος