joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0475.2
τῶν ἀποστόλων · καὶ γὰρ ἐκεῖνοι μαστιζόμενοι καὶ λανθάνοντες καὶ μυρία πάσχοντες , ἔχειρον τὴν κατειωθῆσαν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ ὁτιομασία . Καὶ σὺ τοίνυν ἂν ἀρρωστήσῃς , φέρε γενναίως , καὶ τῷ Θεῷ χάριτας ἀπολοῦ , καὶ οὕτω τὸν αὐτὸν ἐκείνοις λήψῃ μισθόν . Πῶς δὲ τὸν ἀρρωστοῦν ὡν καὶ ἀθῶνως ὁνῆν τῷ Δεσπότῃ χάριν εἰδέναι ; Ἄν φιλήσῃ αὐτὸν γησίως . Εἰ γὰρ εἰς κάμινον ἐμπασόντες οἱ παῖδες οἱ τρεῖς , καὶ ἐν δεσμοῖς ὄντες ἑτεροὶ καὶ ἐν μυρίοις ἄλλοις κακοῖς , οὐ διέλιπον εὐχαριστοῦντες · πολλῷ μᾶλλον οἱ ἐν νόσοις ὄντες καὶ ἐν ἀρρωστίαις χαλεπαῖς κατεχόμενοι τοῦτο δυνήσονται ποιεῖν . Οὐ γὰρ ἐστίν , οὐκ ἔστιν οὐδὲν , ὁ μὴ νικᾷ πόθος · ὅταν δὲ καὶ Θεοῦ πόθος ἦ , πάντων ἐστὶν ὑψηλότερος , καὶ οὔτε πῦρ , οὐ σίδηρος , οὐ πεινά , οὐκ ἀρρώστια , οὐ θάνατος , οὐκ ἄλλο τι τῶν τοιούτων φαίνεται δεῖν τὸ τοιούτον κατεχόμενον τὸν ἔρωτα , ἀλλὰ πάντων καταγελάσας , πρὸς τὸν οὐρανόν πτήσεται , καὶ οὐδὲν ἕξει διατρίβοντὸν οὐδὲν ἐλάττον διακεισεται , οὐδὲν ἕτερον ὁρᾷ . οὐκ οὖρανον , [ 519 ] οὐ γῆν , οὐ θάλατταν , ἀλλὰ πρὸς ἕν μόνον κάλλος b ταταμένος τὰ τῆς δόξης ἐκείνης · καὶ οὔτε τὰ λυπηρὰ αὐτῷ τῷ παρὄντος ταπεινῶσαι δυνήσονται βίῳ , οὔτε ἐπάρει καὶ φουφισαὶ τὰ χρηστὰ καὶ ἡδυνὰ ἔχοντα . Ἐρασώμεν τοίνυν τοῦτον τὸν ἔρωτα ( τοῦτον γὰρ ἴσον οὐδὲν ) καὶ διὰ τὰ παρόντα , καὶ διὰ τὰ μέλλοντα · μᾶλλον δὲ πρὸ τῶντων , δι’ αὐτὴν τὴν τοῦ ἔρωτος φύσιν · ἀπαλλαγῆμεθα γὰρ καὶ τῶν κατὰ τὸν παρόντα βίον καὶ τῶν κατὰ τὴν μέλλουσαν αἰῶνα χολαστηρίων , καὶ τῆς βασιλείας ἀπολασόμεθα . Μὴν οὔτε γεγένεσ ἀπαλλαγὴν , οὔτε βασιλείας ἀπόλαυσιν , μέγα τι πρὸς τὸ λεχθησόμενον μέλλον · τούτων γὰρ ἀπάντων μεῖζον τὸν Χριστὸν ἐραμένον ἔχειν ὁμοῦ καὶ ἐραστὴν . Εἰ γὰρ ἐπ’ ἀνθρώπων τούσοιμπαδοῦν πάσης ἡδονῆς ἐστὶν ἀνώτερον , ὅταν ἐπὶ Θεοῦ τὰ ἀμφοτέραι ἐκβαίνῃ , ποῖος λόγος , ποία διάνοια παρασταθεῖς δυνήσεται τὴν μακαριότητα ταύτην τῆς ψυχῆς ; Οὐκ ἔστιν οὐδεμία ἄλλη , ἀλλ’ ἡ πειρα μόνη . Ἴν οὖν διὰ τῆς πείρας μάθωμεν τὴν πνευματικὴν ταύτην σύμφροσύνην καὶ τὸν μακάριον βίον καὶ τὸν θησαυρὸν τῶν μυρίων ἀγαθῶν , πάντα ἀφέντες ἐκείνης ἐχωμέθα τῆς ἀγάπης , καὶ εἰς εὐφροσύνην ἡμετέραν καὶ εἰς δόξαν τοῦ ποιοῦμενου Θεοῦ · ὅτι αὐτὴ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος σὺν τῷ Μονογενεῖ καὶ ἀγίῳ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς συμπάστας · αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἄμήν .
Lemmas: ὁ ἀπόστολος · καί γάρ ἐκεῖνος μαστίζω καί λανθάνω καί μυρίος πάσχω , χείρων ὁ καταλέγω ὑπέρ ὁ ὄνομα ὁ Χριστός ὁτιομασία . καί σύ τοίνυν εἄν ἀρρωστέω , φέρω γενναῖος , καί ὁ Θεός χάρις ἀπόλλυμι , καί οὗτος ὁ αὐτός ἐκεῖνος λαμβάνω μισθός . Πῶς δέ ὁ ἀρρωστέω ὡς καί ἀθῶνως ὀνή ὁ δεσπότης χάρις οἶδα ; ἄν φιλέω αὐτός γησίως . εἰμί γάρ εἰς κάμινος ἐμπάσσω ὁ παῖς ὁ τρεῖς , καί ἐν δεσμός εἰμί ἕτερος καί ἐν μυρίος ἄλλος κακός , οὖον διαλείπω εὐχαριστέω · πολύς μᾶλλον ὁ ἐν νόσος εἰμί καί ἐν ἀρρωστία χαλεπός κατέχω οὗτος δύναμαι ποιέω . οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί οὐδείς , ὁ μή νικάω πόθος · ὅταν δέ καί Θεός πόθος εἰμί , πᾶς εἰμί ὑψηλός , καί οὔτε πῦρ , οὖον σίδηρος , οὖον πεινάω , οὐ αρρώστια , οὖον θάνατος , οὐ ἄλλος τίς ὁ τοιοῦτος φαίνω δήω ὁ τοιοῦτος κατέχω ὁ Ἔρως , ἀλλά πᾶς καταγελάω , πρός ὁ οὐρανός πέτομαι , καί οὐδείς ἔχω διατρίβω οὐδείς ἐλάσσων διάκειμαι , οὐδείς ἕτερος ὁράω . οὐ οὐρανός , [ 519 ] οὖον γῆ , οὖον θάλασσα , ἀλλά πρός εἷς μόνος κάλλος b τείνω ὁ ὁ δόξα ἐκεῖνος · καί οὔτε ὁ λυπηρός αὐτός ὁ πάρειμι ταπεινόω δύναμαι βίος , οὔτε ἐπαίρω καί φουφισος ὁ χρηστός καί ἡδύνω ἔχω . ἐράω τοίνυν οὗτος ὁ Ἔρως ( οὗτος γάρ ἴσος οὐδείς ) καί διά ὁ πάρειμι , καί διά ὁ μέλλω · μᾶλλον δέ πρό τίνω , διά αὐτός ὁ ὁ Ἔρως φύσις · ἀπαλλάσσω γάρ καί ὁ κατά ὁ πάρειμι βίος καί ὁ κατά ὁ μέλλω αἰών κολαστήριον , καί ὁ βασίλεια ἀπόλλυμι . Μήν οὔτε γίγνομαι ἀπαλλαγή , οὔτε βασίλεια ἀπόλαυσις , μέγας τίς πρός ὁ λέγω μέλλω · οὗτος γάρ ἀπαντάω μείζων ὁ Χριστός ἔραμαι ἔχω ὁμοῦ καί ἐραστής . εἰμί γάρ ἐπί ἄνθρωπος τούσοιμπαδοῦν πᾶς ἡδονή εἰμί ἀνώτερος , ὅταν ἐπί Θεός ὁ ἀμφότερος ἐκβαίνω , ποῖος λόγος , ποῖος διάνοια παρίστημι δύναμαι ὁ μακαριότης οὗτος ὁ Ψυχή ; οὐ εἰμί οὐδείς ἄλλος , ἀλλά ὁ πείρω μόνος . εἶμι οὖν διά ὁ πείρω μανθάνω ὁ πνευματικός οὗτος συμφροσύνη καί ὁ μακάριος βίος καί ὁ θησαυρός ὁ μυρίος ἀγαθός , πᾶς ἀφίημι ἐκεῖνος ἔχω ὁ ἀγάπη , καί εἰς Εὐφρόσυνος ἡμέτερος καί εἰς δόξα ὁ ποιέω Θεός · ὅτι αὐτός ὁ δόξα καί ὁ κράτος σύν ὁ Μονογενής καί ἅγιος πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ συμπάστας · αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .