joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0583.1
γέγονας , ἔνθα που ὁ πλούσιος , ἵνα ἀκούσῃς , ὅτι ἕκασ ἄσπελ μεσαζὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν · οὕτω γὰρ παραγέγοντο ὁ νομὸς ἵνα φοβηθῇ τιν μεταδοῦναι ἐλαίου · ἔτι δύναι ἀπορᾶσαι καὶ ἀποδῆσαι . Καὶ οὐκ ἔστιν οὐδὲπὺ ὁ λόγος · Μὴποτε οὐ μὴ ἀρξάμεν καὶ ἡμῖν καὶ ὑμῖν · ἀλλ’ εἰσὶν οἱ πωλοῦντες πολλοί , οἱ γυμνοί , οἱ πεινῶντες , οἱ ἀρρωστοῦντες , οἱ δεσμοῦχρον οἰκούντες . Θράψον τούτους , ἔνδυσον ἐκείνους , ἐπίσκεψαι τοὺς χειμῶνας , καὶ ὑπὲρ τὰς πηγὰς ἕξει τὸ ἕλαιον . Οὕτω τοῦ λογοθεσίου ἐφέστηκεν ἡ ἡμέρα . Χρῆσαι καὶ εἰς δέον τῇ καιρῷ , καὶ χρῶν ἀποκοπὰς ποιήσον , καὶ τῷ ὀρεῖωνι τοὺς ἐκατὸν μᾶτους · τοῦ ἐλαίου εἰπέ · Ἀδὲαι σοὺ τὸ πραγματείον , καὶ ποιήσον σκεπτήσοντα . Καὶ ἐπὶ χρημάτων καὶ ἐπὶ πράξεων καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων ὁμοίως ποίει , τὸν οἰκονόμον ἐκαστον μισοῦμενος · καὶ ταῦτα καὶ σεαυτῷ καὶ τοῖς συγγενέσι παραίνει . Ἐπεὶ γὰρ εἰ κύριος τοῦ ταῦτα λέγειν · οὐδὲν κατέστης εἰς ἀνάγκην τοῦ παραχαλεῖν ἕτερον ὑπὲρ τούτων , ἀλλ’ ἐξουσίαν ἔχεις καὶ σεαυτῷ καὶ ἕτεροῖς συμβουλεύειν · ὅταν δὲ ἀπελθὴς ἐκεῖ , οὐδὲτερον τούτων δυνήση [ 640 ] ποιεῖν εἰς δέον · εἰκῶς . Ὁ γὰρ τασαῦτην λαβὼν προθεσίαν , καὶ μήτε σαυτὸν μήτε ἕτερον ὠφελήσας , πῶς λοιπὸν ὑπὸ τῶν χειρῶν τοῦ δικαστοῦ γενόμενος , δυνήση ταύτης ἐπιτυχεῖν τῆς χάριτος ; Ταῦτα οὖν ἅπαντα συλλέγοντες , ἐχόμεθα σφοδρῶς τῆς σωτηρίας τῆς ἡμετέρας , καὶ μὴ προδιδόμεν τὴν εὐκαιρίαν τοῦ παρόντος βίου . Ἔστι γὰρ , ἔστι καὶ εἰς ἐσχάτας ἀναπνοὰς εὐαρεστήσαι τῷ Θεῷ · ἔστι καὶ ἀπὸ διαβολῆς εὐδοκήσαι , οὐχ οὕτω μὲν ὡς ζῶντα · ἔστι δὲ ὅμως . Πῶς καὶ τίνι τρόπῳ ; Ἄν ἐγγράψῃς αὐτὸν μετὰ τῶν σῶν πληρούντων , καὶ μοῖραν καὶ αὐτῷ τοῦ παντὸς ἀπονεμῆς κλήρου . Οὕς ἔθρεψας αὐτὸν ζῶν · Κἂν ἀπελθὼν , ὅτε οὐκέτι κύριος εἶ , μερίσας αὐτῷ τῶν σῶν · φιλάνθρωπός ἐστιν , οὐκ ἀκριβολογεῖται πρὸς σέ . Μείζονος μὲν γὰρ πόθου καὶ πλείονος μισθοῦ , τὸ ζῶντα σε τρέφειν αὐτόν · εἰ δὲ τοῦτο αὐτὸ μὴ πεποίηκας , κἂν ἐπὶ τὸ δεύτερον ἐλθὲ · συγχληρονόμων αὐτὸν ἄρας τοῖς παισὶ τοῖς σοῖς . Εἰ δὲ καὶ τοῦτο ὀνεις , ἐννήσον , δεῖ ὁ πατὴρ αὐτοῦ συγχληρονόμων αὐτοῦ σε ἐποίησε , καὶ κατάλυσον τὴν ἀπανθρωπίαν . Τίνα γὰρ ἕξεις ἀπολογίαν , μηδὲ τῶν παίδων τῶν σῶν κοινωνῶν αὐτὸν ποιῶν , τὸν κοινωνῶν σε ποιήσαντα τῶν ὀφεινῶν , καὶ σφαγένας διὰ σέ ; καίτοι γε αὐτὸς πάντα δσα ἐποίησεν , οὐκ ὀφείλην ἀποδοῦναι ἐποίησεν , ἀλλὰ χάριν ἐπιδεικνύμενος · σὺ δὲ μετὰ τοσαύτας εὐεργεσίας καὶ ὀφειλῆς κατέστης . Ἄλλ’ ὅμως καὶ τούτων οὕτως ἔχόντων , ὡς χάριν λαμβάνων , οὐχ ὡς ὀφείλην ἀπαιτῶν , οὕτω σε στεφανοῖ , καὶ ταῦτα , τὰ αὐτοῦ μέλλων λαμβάνειν .
Lemmas: γίγνομαι , ἔνθα ποῦ ὁ πλούσιος , ἵνα ἀκούω , ὅτι Ἕκας ἄσπελ μεσαζὺ ἐγώ καί σύ · οὗτος γάρ παράγω ὁ νομός ἵνα φοβέω ὅς μεταδίδωμι ἔλαιον · ἔτι δύο ἀπορέω καί ἀποδέω . καί οὐ εἰμί οὐδὲπὺ ὁ λόγος · μήποτε οὖον μή ἄρχω καί ἐγώ καί σύ · ἀλλά εἰμί ὁ πωλέω πολύς , ὁ γυμνός , ὁ πεινάω , ὁ ἀρρωστέω , ὁ δεσμουχρω οἰκέω . τρέπω οὗτος , ἐνδύω ἐκεῖνος , ἐπισκοπέω ὁ χειμών , καί ὑπέρ ὁ πηγή ἔχω ὁ ἔλαιον . οὕτως ὁ λογοθέσιος ἐφίστημι ὁ ἡμέρα . χράω καί εἰς δήω ὁ καιρός , καί χράω ἀποκοπή ποιέω , καί ὁ ὄρνυμι ὁ ἑκατόν Μάτους · ὁ ἔλαιον εἶπον · Ἀδέας σύ ὁ πραγματεῖον , καί ποιέω σκέπτομαι . καί ἐπί χρῆμα καί ἐπί πρᾶξις καί ἐπί ὁ ἄλλος ἀπαντάω ὁμοίως ποιέω , ὁ οἰκονόμος ἕκαστος μισέω · καί οὗτος καί σεαυτοῦ καί ὁ συγγενής παραινέω . ἐπεί γάρ εἰμί κύριος ὁ οὗτος λέγω · οὐδείς καθίστημι εἰς ἀνάγκη ὁ παραχαλάω ἕτερος ὑπέρ οὗτος , ἀλλά ἐξουσία ἔχω καί σεαυτοῦ καί ἕτερος συμβουλεύω · ὅταν δέ ἀπέρχομαι ἐκεῖ , οὐδέτερος οὗτος δύναμαι [ 640 ] ποιέω εἰς δήω · ἵημι . ὁ γάρ τασαυος λαμβάνω προτίθημι , καί μήτε σαυτοῦ μήτε ἕτερος ὠφελέω , πῶς λοιπός ὑπό ὁ χείρ ὁ δικαστής γίγνομαι , δύναμαι οὗτος ἐπιτυγχάνω ὁ χάρις ; οὗτος οὖν ἅπας συλλέγω , ἔχω σφοδρός ὁ σωτηρία ὁ ἡμέτερος , καί μή προδίδωμι ὁ εὐκαιρία ὁ πάρειμι βίος . εἰμί γάρ , εἰμί καί εἰς ἔσχατος ἀναπνοή εὐαρεστέω ὁ Θεός · εἰμί καί ἀπό διαβολή εὐδοκέω , οὐ οὗτος μέν ὡς ζῶ · εἰμί δέ ὅμως . Πῶς καί τίς τρόπος ; ἄν ἐγγράφω αὐτός μετά ὁ σός πληρόω , καί μοῖρα καί αὐτός ὁ πᾶς ἀπονέμω κλῆρος . ὅς τρέφω αὐτός ζῶ · κἀν ἀπέρχομαι , ὅτε οὐκέτι κύριος εἰμί , μερίζω αὐτός ὁ σός · φιλάνθρωπος εἰμί , οὐ ἀκριβολογέομαι πρός σός . Μέγας μέν γάρ πόθος καί πλείων μισθός , ὁ ζῶ σύ τρέφω αὐτός · εἰμί δέ οὗτος αὐτός μή ποιέω , κἀν ἐπί ὁ δύο ἔρχομαι · συγχληρονομος αὐτός ἀείρω ὁ παῖς ὁ σός . εἰμί δέ καί οὗτος ὀνέω , ἐννέω , δεῖ ὁ πατήρ αὐτός συγχληρονομος αὐτός σύ ποιέω , καί καταλύω ὁ ἀπανθρωπία . τίς γάρ ἔχω ἀπολογία , μηδέ ὁ παῖς ὁ σός κοινωνός αὐτός ποιέω , ὁ κοινωνός σύ ποιέω ὁ οφειναω , καί σφάζω διά σός ; καίτοι γε αὐτός πᾶς δσοι ποιέω , οὐ ὀφειλή ἀποδίδωμι ποιέω , ἀλλά χάρις ἐπιδείκνυμι · σύ δέ μετά τοσοῦτος εὐεργεσία καί ὀφειλή καθίστημι . ἄλλος ὅμως καί οὗτος οὕτως ἔχοω , ὡς χάρις λαμβάνω , οὐ ὡς ὀφειλή ἀπαιτέω , οὗτος σύ στεφανόω , καί οὗτος , ὁ αὐτός μέλλω λαμβάνω .