ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0615.2
δ . Διὰ ταῦτά μοι νῦν ἀνοιγόμεθα ἐπεῖσιν , ὅτι οὐ δυνάμενοι καὶ τὰ παρόντα ἔχειν , εἰ τῶν τοῦ Χριστοῦ νόμων ἡκούομεν ὡς ἔχρη , καὶ τῶν μελλόντων ἐπιτυγχάνειν , ἀμφοτέρων ἐκπίπτομεν , παρακούοντες τῶν εἰρημένων , καὶ περιττὰ φιλοσοφοῦντες . Καὶ γὰρ ἐκεῖνος συμφερόντως πάντα ἐνομοθέτησε , καὶ ἐδεῖξεν τί μὲν ποιεῖ ἐνδόξους , τί δὲ αἰσχρούς . Καὶ οὐχ ἄν , εἰ ἐμελλεν ἀποφαίνειν καταγελάστους τοὺς ἑαυτοῦ μαθητάς , τοῦτο ἂν ἐπέταξεν · ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦτο ποιεῖ λαμπροτέρους ἀπάντων , τὸ μὴ κακῶς λέγειν ἀκούοντας κακῶς , τὸ μὴ κακῶς ποιεῖν πάσχοντας κακῶς , διὰ τοῦτο ταῦτα ἐπέταξεν . Εἰ δὲ τοῦτο , πολλῷ μᾶλλον τὸ λέγειν καλῶς ἀκούοντας κακῶς , τὸ ἐγκωμιάζειν ὑβριζομένους , τὸ εὐεργετεῖν ἐπιβουλεύομένους . Διὰ τοῦτο καὶ ταῦτα ἐνομοθέτησε . Καὶ γὰρ φεῖδεταὶ τῶν αὐτοῦ μαθητῶν , καὶ οὐδε σαφῶς τί ποτὲ ἐστι τὸ ποιῶν σμικρὸν καὶ μέγαν . Εἰ τοίνυν καὶ φεῖδεταὶ καὶ οἶδε , τί αὐτῷ φιλονεῖς ; ἑτέραν δδὸν θελὼν εὑρεῖν ; Καὶ γὰρ τὸ νικᾶν ἀπὸ τοῦ κακῶς ποιεῖν , διαβολικῶν ἐστι νόμων · διὰ τοῦτο ἐν τοῖς ὀλυμπιακοῖς ἀγῶσι τοῖς ἐκείνῃ τελουμένοις , οὕτω χρῶσθαι οὐν οἱ ἀγωνιζόμενοι πάντες . Ἄλλ’ οὐχ ἐν τῷ σταδίῳ τοῦ Χριστοῦ οὕτως τῶν στεφάνων ὁ νόμος b , ἀλλὰ τοῦναντίον ἅπαν , τὸν πληττόμενον , οὐ τὸν πλήττοντα στεφανοῦσθαι νενομοθέτηται . Τοιούτον γὰρ αὐτοῦ τὸ στάδιον · ἀπεναντίας ἅπαντα ἔχει διατεταγμένα
Lemmas: δ . Ζεύς οὗτος ἐγώ νῦν ἀνοίγω ἔπειμι , ὅτι οὖον δύναμαι καί ὁ πάρειμι ἔχω , εἰμί ὁ ὁ Χριστός νόμος ἀκούω ὡς χράω , καί ὁ μέλλω ἐπιτυγχάνω , ἀμφότερος ἐκπίπτω , παρακούω ὁ εἴρω , καί περισσός φιλοσοφέω . καί γάρ ἐκεῖνος συμφέρω πᾶς νομοθετέω , καί δείκνυμι τίς μέν ποιέω ἔνδοξος , τίς δέ αἰσχρός . καί οὐ ἄν , εἰμί μέλλω ἀποφαίνω καταγέλαστος ὁ ἑαυτοῦ μαθητής , οὗτος εἄν ἐπιτάσσω · ἀλλά ἐπεί οὗτος ποιέω λαμπρός ἀπαντάω , ὁ μή κακῶς λέγω ἀκούω κακῶς , ὁ μή κακῶς ποιέω πάσχω κακῶς , διά οὗτος οὗτος ἐπιτάσσω . εἰμί δέ οὗτος , πολύς μᾶλλον ὁ λέγω καλῶς ἀκούω κακῶς , ὁ ἐγκωμιάζω ὑβρίζω , ὁ εὐεργετέω ἐπιβουλεύω . Ζεύς οὗτος καί οὗτος νομοθετέω . καί γάρ φείδομαι ὁ αὐτός μαθητής , καί οὐ σαφῶς τίς ποτέ εἰμί ὁ ποιέω μικρός καί μέγας . εἰμί τοίνυν καί φείδομαι καί οἶδα , τίς αὐτός φιλονεος ; ἕτερος δίδωμι ἐθέλω εὑρίσκω ; καί γάρ ὁ νικάω ἀπό ὁ κακῶς ποιέω , διαβολικός εἰμί νόμος · διά οὗτος ἐν ὁ ὀλυμπιακός ἀγών ὁ ἐκεῖνος τελέω , οὗτος χράω ὀν ὁ ἀγωνίζομαι πᾶς . ἄλλος οὐ ἐν ὁ στάδιον ὁ Χριστός οὕτως ὁ στέφανος ὁ νόμος b , ἀλλά τουναντίον ἅπας , ὁ πλήσσω , οὖον ὁ πλήσσω στεφανόω νομοθετέω . τοιοῦτος γάρ αὐτός ὁ στάδιον · απεναντίας ἅπας ἔχω διατάσσω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0615.3
· ὥστε μὴ τῇ νίκῃ μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ τρόπῳ νίκης τὸ θαῦμα γίνεσθαι μειζόν · ὅταν γὰρ τῇ ἐτέρωθι ὄντα ἥττης , ταῦτα νίκης ποιητικὰ ἀποφανῇ · τοῦτο Θεοῦ δύναμις , τοῦτο οὐρανοῦ τὸ στάδιον , τοῦτο ἄγγελοι θεασόμενοι .
Lemmas: · ὥστε μή ὁ Νίκη μόνος , ἀλλά καί ὁ τρόπος Νίκη ὁ θαῦμα γίγνομαι μείζων · ὅταν γάρ ὁ ἑτέρωθι εἰμί ἧσσα , οὗτος Νίκη ποιητικός ἀποφαίνω · οὗτος Θεός δύναμις , οὗτος οὐρανός ὁ στάδιον , οὗτος ἄγγελος θεάομαι .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0615.5
ΟΜΙΛΙΑ ΚΓ .
Lemmas: Ὁμιλία ΚΓ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0615.6
Πᾶσα ψυχὴ δεξουσίας ὑπερχούσας ὑποτασσέσθω .
Lemmas: πᾶσα ψυχή δεξουσιαι ὑπερχέω ὑποτάσσω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0615.7
α . Πολὺν τοῦ πράγματος τούτου ποιεῖται λόγον καὶ ἐν ἑτέραις ἐπιστολαῖς , καθάπερ τοὺς οἰκέτας τοὺς δεσπότας , οὕτω καὶ τοὺς ἀρχομένους τοῖς ἀρχουσις ὑποτάσσειν . Ποιεῖ δὲ τοῦτο , δεῖκνὺς ὡς οὐχ ἐπ’ ἀνατροπὴ τῆς κοινῆς πολιτείας ὁ Χριστὸς τοὺς παρ’ αὐτοῦ νόμους εἰσήγαγεν , ἀλλ’ ἐπὶ διορθώσει βελτίονι , καὶ παιδεύων μὴ περιττοὺς ἀναδέχεσθαι πολέμους καὶ ἀνόνους . Ἀρκοῦσι γὰρ αἱ διὰ τὴν ἀλήθειαν ἡμῖν ἐπαγόμεναι ἐπιβουλαί , καὶ περιττοὺς οὐ δεῖ προστιθέναι πειρασμοὺς καὶ ἀνόνους . Σκόπει δὲ πῶς καὶ εὐκαιρῶς εἰς τὸν περὶ τούτων ἐνέβαλε λόγον . Ἐπειδὴ γὰρ τὴν πολλὴν [ 686 ] ἐκείνην ἀπήτησε φιλοσοφίαν , καὶ τοὺς φίλους καὶ τοὺς ἐχθροὺς κατεσκέψατο ἐπιτηδεῖως , καὶ τοὺς ἐν εὐημερίᾳ καὶ τοὺς δυσπραγοῦντας , καὶ τοὺς δεομένους καὶ πᾶσιν ἀπλῶς χρησίμους εἰργάσατο , καὶ τὴν ἀγνείαν πρῶτον εὖ κατεσκέψατο πολιτείαν , καὶ θυμὸν ἐκένωσε καὶ ἀπώσων κατέστιλλε , καὶ διὰ πάντων κατέλαυσεν αὐτῶν τὴν διάνοιαν .
Lemmas: ὅς . πολύς ὁ πρᾶγμα οὗτος ποιέω λόγος καί ἐν ἕτερος ἐπιστολή , καθάπερ ὁ οἰκέτης ὁ δεσπότης , οὗτος καί ὁ ἄρχω ὁ αρχουτις ὑποτάσσω . ποιός δέ οὗτος , δείκνυμι ὡς οὐ ἐπί ἀνατροπή ὁ κοινός πολιτεία ὁ Χριστός ὁ παρά αὐτός νόμος εἰσάγω , ἀλλά ἐπί διόρθωσις ἀγαθός , καί παιδεύω μή περισσός ἀναδέχομαι πόλεμος καί ἄνονος . ἀρκέω γάρ ὁ διά ὁ ἀλήθεια ἐγώ ἐπάγω ἐπιβουλή , καί περισσός οὖον δεῖ προστίθημι πειρασμός καί ἄνονος . σκοπάω δέ πῶς καί ευκαίρως εἰς ὁ περί οὗτος ἐμβάλλω λόγος . ἐπεί γάρ ὁ πολύς [ 686 ] ἐκεῖνος ἀπαιτέω φιλοσοφία , καί ὁ φίλος καί ὁ ἐχθρός κατασκέπτομαι ἐπιτηδείως , καί ὁ ἐν εὐημερία καί ὁ δυσπραγέω , καί ὁ δήω καί πᾶς ἀπλόος χρήσιμος ἐργάζομαι , καί ὁ ἁγνεία πρῶτος εὕω κατασκέπτομαι πολιτεία , καί θυμός κενόω καί ἀπωθέω κατέστιλλε , καί διά πᾶς κατέλαυσεν αὐτός ὁ διάνοια .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0618.2
ὑποτασσόμενοι πειθεται . Ἄλλ᾽ οὐ λέγει οὕτως , οἷον ὅτι τῷ Θεῷ πειθεῖται οἱ τοὺς ἄρχουσις ὑπακούων , ἀλλ᾽ ἀπὸ τοῦ ἐναντίου φοβεῖ καὶ ἀκριβέστερον αὐτὸ κατασκευάζει λέγων , ὅτι ὁ μὴ ὑπακούων ἐκείνῳ , τῷ Θεῷ πολεμεῖ τῷ ταῦτα νομοθετήσαντι . Καὶ τοῦτο σπουδάζει δεῖξαι πανταχοῦ , ὅτι οὐ χαριζόμεθα αὐτοὺς τὴν ὑπακοήν , ἀλλ᾽ ὀφειλομεν . Οὕτω γὰρ καὶ τοὺς ἄρχοντας τοὺς ἀπίστους ἐπεσπάσατο μᾶλλον πρὸς εὐσέβειαν , καὶ τοὺς πιστοὺς πρὸς ὑπακοήν . Καὶ γὰρ πολλὸς περιφερέρος λόγος τότε , ἐπὶ στάσει καὶ καινοτομίᾳ διαβάλλων τοὺς ἀποστόλους , καὶ ὡς ἐπ᾽ ἀνατροπὴ τῶν κοινῶν νόμων ἅπαντα καὶ ποιούντας καὶ λέγοντας . Ὅταν οὖν δεῖξῃς τὴν κοινὴν ἡμῶν Δεσπότην τοῦτο παρεγγυῶντα τοῖς αὐτοῦ πᾶσι , καὶ τῶν διαβαλλόντων ὡς νεωτεροποιῶν ἀπορρήσεις τὰ στόματα , καὶ μετὰ πλείονος τῆς παρρησίας ὑπὲρ τῶν τῆς ἀληθείας ἡ διαλέξη δογμάτων .
Lemmas: ὑποτάσσω πείθω . ἄλλος οὖον λέγω οὕτως , οἷος ὅτι ὁ Θεός πείθω ὁ ὁ ἄρχων ὑπακούω , ἀλλά ἀπό ὁ ἐναντίος φοβέω καί ἀκριβής αὐτός κατασκευάζω λέγω , ὅτι ὁ μή ὑπακούω ἐκεῖνος , ὁ Θεός πολεμέω ὁ οὗτος νομοθετέω . καί οὗτος σπουδάζω δείκνυμι πανταχοῦ , ὅτι οὖον χαρίζομαι αὐτός ὁ ὑπακοή , ἀλλά ὀφείλω . οὕτως γάρ καί ὁ ἄρχω ὁ ἄπιστος ἐπισπάω μᾶλλον πρός εὐσέβεια , καί ὁ πιστός πρός ὑπακοή . καί γάρ πολύς περιφερής λόγος τότε , ἐπί στάσις καί καινοτομία διαβάλλω ὁ ἀπόστολος , καί ὡς ἐπί ἀνατροπή ὁ κοινός νόμος ἅπας καί ποιέω καί λέγω . ὅταν οὖν δείκνυμι ὁ κοινός ἐγώ δεσπότης οὗτος παρεγγυάω ὁ αὐτός πᾶς , καί ὁ διαβάλλω ὡς νεωτεροποιός ἀπόρρησις ὁ στόμα , καί μετά πλείων ὁ παρρησία ὑπέρ ὁ ὁ ἀλήθεια ὁ διαλέγω δόγμα .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0619.2
γ . Εἰπὼν τοίνυν τὰ ἀπὸ τῶν ξύσθεν , πάλιν ἐπὶ τὰ πρότερα τὸν λόγον ἐπάγει · τὸν γὰρ πιστὸν οὕτω μάλλον ἱκανὸς ἦν ἐπιστάσασθαι · καὶ δείκνυσι πάλιν , ὅτι Θεῷ τοῦτο δοκεῖ , καὶ εἰς αὐτὸ κατακλίνει τὴν συμβουλήν , οὕτω λέγων · Θεοῦ γὰρ εἰσι λειτουργοί . Εἶτα καὶ τὸν πόνον αὐτῶν δείκνυσι , καὶ τὴν ταλαιπωρίαν αὐτῶν ἐπήγαγεν · Εἰς τοῦτο αὐτὸ προσκαρτεροῦντες . Οὕτως γὰρ αὐτοῖς ὁ βίος , αὕτη ἡ σπουδή , ὅπως ἀπολαύσῃ εἰρήνης . Διὰ τοῦτο καὶ ἐν ἑτέρᾳ ἐπιστολῇ οὐ μόνον ὑποτάσσεσθαι , ἀλλὰ καὶ εὐχεσθαι ὑπὲρ αὐτῶν κελεύει · καὶ δείκνυσι κάκει τὸ κέρδος κοινόν , ἐπήγαγεν · Ἵνα ἤρεμον καὶ ἡσύχιον βίον διάγωμεν . Οὐδὲ γὰρ μικρὸν τι συντελοῦσιν ἡμῖν εἰς τὴν τοῦ παρόντος βίου κατάστασιν , ὅπλα τιθέμενοι , τοὺς πολεμίους ἀποκρουόμενοι , τοὺς ἐν ταῖς πόλεσι στασιάζοντας κωλύοντες , τὰς ἐν πᾶσι διαφορὰς διαλύοντες .
Lemmas: γ . εἶπον τοίνυν ὁ ἀπό ὁ ξύω , πάλιν ἐπί ὁ πρότερος ὁ λόγος ἐπάγω · ὁ γάρ πιστόν οὗτος μάλλον ἱκανός εἰμί ἐφίστημι · καί δείκνυμι πάλιν , ὅτι Θεός οὗτος δοκέω , καί εἰς αὐτός κατακλίνω ὁ συμβουλή , οὗτος λέγω · Θεός γάρ εἰμί λειτουργός . εἶτα καί ὁ πόνος αὐτός δείκνυμι , καί ὁ ταλαιπωρία αὐτός ἐπάγω · εἰς οὗτος αὐτός προσκαρτερέω . οὕτως γάρ αὐτός ὁ βίος , οὗτος ὁ σπουδή , ὅπως ἀπολαύω εἰρήνη . Ζεύς οὗτος καί ἐν ἕτερος ἐπιστολή οὖον μόνος ὑποτάσσω , ἀλλά καί εὔχομαι ὑπέρ αὐτός κελεύω · καί δείκνυμι κέω ὁ κέρδος κοινός , ἐπάγω · ἵνα ἤρεμος καί Ἡσύχιος βίος διάγω . οὐδέ γάρ μικρός τίς συντελέω ἐγώ εἰς ὁ ὁ πάρειμι βίος κατάστασις , ὅπλον τίθημι , ὁ πολέμιος ἀποκρούω , ὁ ἐν ὁ πόλις στασιάζω κωλύω , ὁ ἐν πᾶς διαφορά διαλύω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0622.1
τοιεῖται , συντόμως καὶ ἐν βραχεῖ τὸ πᾶν ἀπαρτίζειται τῶν ἐντολῶν τὸ ἔργον · καὶ γὰρ ἀρχὴ καὶ τέλος τῆς ἀρετῆς ἡ ἀγάπη · ταύτην ἔχει βίβλον , ταύτην ὑπόθεσιν , ταύτην χορουργήν . Εἰ τοίνυν καὶ ἀρχὴ καὶ πλήρωμα , τί ταύτης ἴσον ;
Lemmas: τοιιημι , σύντομος καί ἐν βραχύς ὁ πᾶς ἀπαρτίζω ὁ ἐντολή ὁ ἔργον · καί γάρ ἀρχή καί τέλος ὁ ἀρετή ὁ ἀγάπη · οὗτος ἔχω Βίβλος , οὗτος ὑπόθεσις , οὗτος χορουργήν . εἰμί τοίνυν καί ἀρχή καί πλήρωμα , τίς οὗτος ἴσος ;
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0622.4
ε’ . Ἴνα δὲ καὶ σαφέστερον ἐπὶ παραδείγματος ὁ λόγος μάθῃς , ἐννόησον πῶ τὴν Ῥεβέκκαν ὀρθοθυμουμένην , καὶ πανταχοῦ περιτρέχουσαν , ὅτε ὁ πρεσβύτερος ἐπολιμέει τὸν νεώτερον παῖδα . Εἰ γὰρ καὶ ἐφίλει τὸν Ἰακώβ , ἀλλ’ οὐδὲ τὸν Ἠσαὺ ἀπεστρέφετο · διὸ καὶ ἔλεγεν , Μὴ πως ἀτεκνῶσω ἐκ τῶν δύο ὑμῶν ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ . Διὰ δὴ τοῦτο καὶ ὁ Θεὸς τότε ἔλεγεν · Ἡμαρτες ; Ἡσύχασον , πρὸς σὲ ἡ ἀποστροφή αὐτοῦ , τὴν σφαγὴν προασσατέλων , καὶ τὴν εἰρήνην ἀμφοτέρων αὐτῶν ἐπιζητῶν . Ἐπειδὴ δὲ αὐτὸν κατέσφαξεν , οὐδὲ οὕτω κατέλυσε τὴν περὶ αὐτοῦ πρόνοιαν , ἀλλὰ πάλιν ἡμέρως ἀποκρίνεται τῷ ἀδελφοκτόνῳ , λέγων · Ποῦ ἐστιν Ἀδελφός σου ; ἵνα κἀν οὕτως ἐξομολογήσηται . Ὁ δὲ ἐπαναγίνεται τοῖς προτέροις , μεῖζονα καὶ χαλεπώτερα ἀνασχυμτῶν . Ἄλλ’ οὐδὲ οὕτως ὁ Θεὸς ἀφίσταται , ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐραστοῦ φθέγγεται ῥήματα ὀδρισμένου καὶ καταφρονουμένου , καὶ φησι · Φωνὴ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρὸς με . Καὶ πάλιν τῆς γῆς καθάπτεται μετὰ τοῦ πεφονευμένου , εἰς αὐτὴν τὸν θυμὸν ἀφείς , καὶ λέγων · Ἐπικατάρατος ἡ γῆ , ἡ ἔχασε τὸ στόμα αὐτῆς δέξασθαι τὸ αἷμα τοῦ ἀδελφοῦ σου , καὶ τοὺς ἀνακαλοῦντας μιμούμενος · ὁ καὶ ὁ Δαυὶδ ἔποιεῖ , τοῦ Σαοὺλ πασόντος . Καὶ γὰρ καὶ ἐκεῖνος τοὺς δεξαμένους τὴν σφαγὴν ὀρεσιν ἐπηρᾶτο λέγων · Ὅρη τὰ Γελιέου , μὴ πέσοι ἐφ’ ὑμᾶς δρόσος μηδὲ ὑετός , ὅτι ἐκεῖδεθήρη σκέπη δυνατῶν . Οὕτω καὶ ὁ Θεὸς ὡςπερ τινὰ μονοδίαν ἄκων ὁ φησι · Φωνὴ τοῦ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρὸς με , καὶ νῦν ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ τῆς γῆς ,
Lemmas: εἰ . ἵνα δέ καί σαφής ἐπί παράδειγμα ὁ λόγος μανθάνω , ἐννοέω πῶ ὁ Ῥεβέκκα ὀρθόω , καί πανταχοῦ περιτρέχω , ὅτε ὁ πρέσβυς ἐπολιμέει ὁ νέος παῖς . εἰμί γάρ καί φιλέω ὁ Ἰακώβ , ἀλλά οὐδέ ὁ Ἠσαύς ἀποστρέφω · διό καί λέγω , μή πως ἀτεκνόω ἐκ ὁ δύο σύ ἐν ἡμέρα εἷς . Ζεύς δή οὗτος καί ὁ θεός τότε λέγω · ἁμαρτάνω ; ἡσυχάζω , πρός σύ ὁ ἀποστροφή αὐτός , ὁ σφαγή προασσατέλων , καί ὁ εἰρήνη ἀμφότερος αὐτός ἐπιζητέω . ἐπεί δέ αὐτός κατασφάζω , οὐδέ οὗτος καταλύω ὁ περί αὐτός πρόνοια , ἀλλά πάλιν ἥμερος ἀποκρίνω ὁ ἀδελφοκτόνος , λέγω · πός εἰμί ἀδελφός σύ ; ἵνα ἐν οὕτως ἐξομολογέω . ὁ δέ ἐπανάγω ὁ πρότερος , μείζων καί χαλεπός ἀνασχυμτῶν . ἄλλος οὐδέ οὕτως ὁ θεός ἀφίστημι , ἀλλά καί πάλιν ἐραστής φθέγγομαι ῥῆμα ὀδρισμένου καί καταφρονέω , καί φημί · φωνή αἷμα ὁ ἀδελφός σύ βοάω πρός ἐγώ . καί πάλιν ὁ γῆ καθάπτω μετά ὁ φονεύω , εἰς αὐτός ὁ θυμός ἀφίημι , καί λέγω · ἐπικατάρατος ὁ γῆ , ὁ χάνω ὁ στόμα αὐτός δέχομαι ὁ αἷμα ὁ ἀδελφός σύ , καί ὁ ἀνακαλέω μιμέομαι · ὁ καί ὁ Δαυίδ ποιέω , ὁ Σαῦλος πάσσω . καί γάρ καί ἐκεῖνος ὁ δέχομαι ὁ σφαγή ὄρος ἐπαράομαι λέγω · ὅρη ὁ γελιεος , μή πίπτω ἐπί σύ δρόσος μηδέ ὑετός , ὅτι ἐκεῖδεθήρη σκέπη δυνατός . οὕτως καί ὁ θεός ὡς τις μονοδιος ἄκων ὁ φημί · φωνή ὁ αἷμα ὁ ἀδελφός σύ βοάω πρός ἐγώ , καί νῦν ἐπικατάρατος σύ ἀπό ὁ γῆ ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0623.3
ΟΜΙΛΙΑ ΚΔ .
Lemmas: Ὁμιλία ΚΔ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0623.4
Καὶ τοῦτο , εἰδότες τὸν καιρόν , ὅτι ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι .
Lemmas: καί οὗτος , οἶδα ὁ καιρός , ὅτι ὥρα ἐγώ ἤδη ἐκ ὕπνος ἐγείρω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0623.5
α’ . Ἐπεὶδὴ πάντα ἄπερ ἐχρὴν ἐπέταξεν , ὥθει πάλιν αὐτοὺς εἰς τὴν τῶν ἀγαθῶν ἐργασίαν ἀπὸ τοῦ κατεπείγοντος . Ἐπὶ θύρας γὰρ , φησίν , οἱ τῆς κρίσεως ἔστηκε καιρός · καλῶτερ καὶ Κορινθίοις ἔγραψεν , ὅτι Ὁ καιρὸς συνεσταλμένος τὸ λοιπὸν ἐστι · καὶ Ἑβραίοις δὲ πάλιν , Ἐτι μικρὸν ὅσον ὅσον , ὁ ἐρχόμενος ἔξει , καὶ οὐ χρονίσει . Ἄλλ’ ἔχει μὲν τοὺς πονοῦντας ἀνιστάς , καὶ τοὺς ἰδρώτας τῶν ἐπαλλήλων πειρασμῶν παραμυθούμενος ταῦτα ἔλεγεν , ἐνταῦθα δὲ τοὺς καθεύδοντας διεγείρει · καὶ γὰρ πρὸς ἀμφοτέρας χρήσιμος ἡμῖν οὗτος ὁ λόγος . Τί δὲ ἐστιν , ὅ φησιν , Ὅρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι ; Τοῦτέστιν , ἐγγὺς ἡ ἀνάστασις , ἐγγὺς ἡ κρίσις ἡ φοβερὰ , ἐγγὺς ἡ ἡμέρα ἡ ὡς κλίβανος καιομένη · καὶ δεῖ λοιπὸν ἡμᾶς ἀπαλλαγῆναι τῆς ῥαθυμίας . Νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία , ἥ ὅτε ἐπιστεύσαμεν . Ὅρᾶς πῶς ἐφίστησιν αὐτοῖς ἤδη τὴν ἀνάστασιν ; Τοῦ χρόνου γὰρ προῖντος , φησίν , ὁ μέν τοῦ παρόντος βίου δαπανᾶται καιρός , ὁ δὲ τοῦ μέλλοντος
Lemmas: ὅς . ἐπειδή πᾶς Ἄπερ χρή ἐπιτάσσω , ὠθέω πάλιν αὐτός εἰς ὁ ὁ ἀγαθός ἐργασία ἀπό ὁ κατεπείγω . ἐπί θύρα γάρ , φημί , ὁ ὁ κρίσις ἵστημι καιρός · καλῶτερ καί Κορίνθιος γράφω , ὅτι ὁ καιρός συστέλλω ὁ λοιπός εἰμί · καί Ἑβραῖος δέ πάλιν , ἔτι μικρός ὅσος ὅσος , ὁ ἐρχόμενος ἔξειμι , καί οὖον χρονίζω . ἄλλος ἔχω μέν ὁ πονέω ἀνίστημι , καί ὁ ἱδρώς ὁ ἐπάλληλος πειρασμός παραμυθέομαι οὗτος λέγω , ἐνταῦθα δέ ὁ καθεύδω διά-ἐγείρω · καί γάρ πρός ἀμφότερος χρήσιμος ἐγώ οὗτος ὁ λόγος . τις δέ εἰμί , ὅς φημί , Ὅρας ἐγώ ἤδη ἐκ ὕπνος ἐγείρω ; τουτέστιν , ἐγγύς ὁ ἀνάστασις , ἐγγύς ὁ κρίσις ὁ φοβερός , ἐγγύς ὁ ἡμέρα ὁ ὡς κρίβανος καίω · καί δεῖ λοιπός ἐγώ ἀπαλλάσσω ὁ ῥᾳθυμία . νῦν γάρ ἐγγύς ἐγώ ὁ σωτηρία , ὅς ὅτε πιστεύω . ὁράω πῶς ἐφίστημι αὐτός ἤδη ὁ ἀνάστασις ; ὁ χρόνος γάρ προΐημι , φημί , ὁ μέν ὁ πάρειμι βίος δαπανάω καιρός , ὁ δέ ὁ μέλλω
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0623.6
αἰῶνος ἐγγύτερος γίνεται . Ἄν μὲν οὖν ἡμᾶς παρεσκευασμένος , καὶ πάντα πεποιηκὼς ὅσα ἐκἔταξε , σωτηρίας γίνεται · ἡ ἡμέρα · ἂν δὲ τοῦντῶν , οὐκέτι . Ἄλλ’ οὐκ ἀπὸ τῶν λυπηρῶν , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν χρηστῶν προτρέπεται τείως , καὶ ταύτῃ τῇ τῶν παρόντων αὐτοὺς ἀπολύων συμπαθείας . Εἶτα , ἐπαλὴ εἰκὼς ἦν αὐτοὺς ἐν μὲν ἀρχῇ καὶ προσοιμίοις σπουδαιτέρους εἶναι , ἂτε ἀκμάζοντος αὐτοῖς τοῦ πόθου , τῷ χρόνῳ δὲ προελθόντος καταμαρανθῆναι τὴν πᾶσαν σπουδήν , φησίν ὅτι τοῦναντίον μὲν οὐ δεῖ ποιεῖν , οὐχὶ ἐκλύεσθαι προῖντος τοῦ χρόνου , ἀλλὰ μᾶλλον ἀκμάζειν . Ὅσῳ γὰρ ἂν ὁ βασιλεὺς ἐγγίζῃ , τοσοῦτω μᾶλλον δεῖ παρασκευάζεσθαι · ὅσω μᾶλλον ἐγγὺς τὸ βραβεῖον , τοσοῦτω μᾶλλον διεγείρεσθαι χρὴ πρὸς τοὺς ἀγῶνας · ἐπεὶ καὶ οἱ δρομεῖς τοῦτο ποιούσι · ὅταν πρὸς τῷ τέλει τοῦ δρόμου γίνωνται καὶ τῷ τοῦ βραβείου λήξει , τότε διανίστανται μειζόνως . Διὰ τοῦτο ἔλεγε , Νῦν ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία , ἥ ὅτε ἐπιστεύσαμεν . Ἡ νῦν προκόψατε , ἥ ὅ
Lemmas: αἰών ἐγγύτερος γίγνομαι . ἄν μέν οὖν ἐγώ παρασκευάζω , καί πᾶς ποιέω ὅσος ἐκτάσσω , σωτηρία γίγνομαι · ὁ ἡμέρα · εἄν δέ τέῳ , οὐκέτι . ἄλλος οὐ ἀπό ὁ λυπηρός , ἀλλά ἀπό ὁ χρηστός προτρέπω τείως , καί οὗτος ὁ ὁ πάρειμι αὐτός ἀπολύω συμπάθεια . εἶτα , ἐπαλής ἔοικα εἰμί αὐτός ἐν μέν ἀρχή καί προσοιμίοις σπουδαῖος εἰμί , αὔγ-ασμα ἀκμάζω αὐτός ὁ πόθος , ὁ χρόνος δέ προέρχομαι καταμαραίνω ὁ πᾶς σπουδή , φημί ὅτι τουναντίον μέν οὖον δεῖ ποιέω , οὐ ἐκλύω προΐημι ὁ χρόνος , ἀλλά μᾶλλον ἀκμάζω . ὅσος γάρ εἄν ὁ βασιλεύς ἐγγίζω , τοσοῦτος μᾶλλον δεῖ παρασκευάζω · ὅσος μᾶλλον ἐγγύς ὁ βραβεῖον , τοσοῦτος μᾶλλον διεγείρω χρή πρός ὁ ἀγών · ἐπεί καί ὁ δρομεύς οὗτος ποιέω · ὅταν πρός ὁ τέλος ὁ δρόμος γίγνομαι καί ὁ ὁ βραβεῖον λήγω , τότε διανίσταμαι μέγας . Ζεύς οὗτος λέγω , νῦν ἐγγύς ἐγώ ὁ σωτηρία , ὅς ὅτε πιστεύω . ὁ νῦν προκόπτω , ὅς ὅς
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0627.1
ντος . Πάλιν , οἱ πλουτοῦντες ὕναρ , ἡμέρας γενομένης ἐλέγχονται εἰκῇ πλουτήσαντες · ἐνταῦθα δὲ καὶ πρὸ τῆς ἡμέρας ὁ ἔλεγχος ἔπεισι πολλάκις , καὶ πρὶν ἀπελθεῖν ἔχει , τὰ ὄνειράτα ταῦτα ἀπέπεμψεν . Ἀποτιναξάμεθα τοίνυν τὸν πονηρὸν τοῦτον ὕπνον . " Αν γὰρ καθεύδοντας ἡμᾶς ἡ ἡμέρα καταλάβῃ , θάνατος διαδέξεται ἀθάνατος · καὶ πρὸ τῆς ἡμέρας δὲ ἐκεῖνῃς πᾶσιν εὐσεβῶς ἑρῶσι τοῖς ἐχθροῖς τοῖς ἐντεῦθεν ἐσομένοις , καὶ ἀνθρώποις καὶ δαιμόσι · κἂν ἀνελείν βουληθῶσιν , ὁ κωλύσων οὐδεὶς . Εἰ μὲν γὰρ πολλοὶ οἱ ἐγρηγορότες ἦσαν , οὐχ ἂν τοσοῦτος ὁ κίνδυνος · ἐπεὶδὴ δὲ εἰς που καὶ δεύτερος λῦγχων ἄφας , καθάπερ ἐν βάθυστάτῃ νυκτὶ τῶν ἄλλων καθευδόντων , ἐγρήγορε , διὰ τοῦτο πολλῆς ἡμῖν δεῖ τῆς ἀγρυπνίας , πολλῆς τῆς ἀσφαλείας , ὥστε καὶ τὰ ἄνηκτα παθεῖν .
Lemmas: Ντος . πάλιν , ὁ πλουτέω ὕναρ , ἡμέρα γίγνομαι ἐλέγχω εἰκῇ πλουτέω · ἐνταῦθα δέ καί πρό ὁ ἡμέρα ὁ ἔλεγχος ἔπειμι πολλάκις , καί πρίν ἀπέρχομαι ἔχω , ὁ όνειρο οὗτος ἀποπέμπω . Ἀποτινάσσω τοίνυν ὁ πονηρός οὗτος ὕπνος . " Αν γάρ καθεύδω ἐγώ ὁ ἡμέρα καταλαμβάνω , θάνατος διαδέχομαι ἀθάνατος · καί πρό ὁ ἡμέρα δέ ἐκεῖνος πᾶς εὐσεβής ἐράω ὁ ἐχθρός ὁ ἐντεῦθεν εἰμί , καί ἄνθρωπος καί δαίμων · κἀν ἀναιρέω βούλομαι , ὁ κωλύω οὐδείς . εἰμί μέν γάρ πολύς ὁ ἐγείρω εἰμί , οὐ εἄν τοσοῦτος ὁ κίνδυνος · ἐπειδή δέ εἰς ποῦ καί δύο λύγξ ἁφή , καθάπερ ἐν βαθύς νύξ ὁ ἄλλος καθεύδω , ἐγρήγορος , διά οὗτος πολύς ἐγώ δεῖ ὁ ἀγρυπνία , πολύς ὁ ἀσφάλεια , ὥστε καί ὁ ἄνηκτος πάσχω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0627.3
δ' . Τί σπεῖρεις ἐνθὰ ἡ ἄρουρα σπουδαίως διαφθείρει τὸν καρπόν ; Ἐνθὰ πολλὰ τὰ ἀτόκια ; Ἐνθὰ πρὸ τῆς γενέσεως φόνος ; καὶ γὰρ καὶ τὴν πόρνην οὐχ ἁφὴς μεῖναι πόρνην μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀνδροφόρον ποιεῖς . Εἶδες ἀπὸ μέθης πορνείας , ἀπὸ πορνείας μοιχείας , ἀπὸ μοιχείας φόνον ; μᾶλλον δὲ καὶ φόνου οὐ χείρον · οὐδὲ γὰρ ἔχω πῶς αὐτὸ καλέσω · οὐ γὰρ τεχθέντα ἀναιρεῖ , ἀλλὰ καὶ τεχθῆναι κωλύει . Τί τοίνυν ; Καὶ τοῦ Θεοῦ τὴν δωρεὰν ὑβρίζεις , καὶ τοῖς αὐτοῦ μὴ νόμοις , καὶ ὅπερ ἐστὶ κατάρα , τοῦτο οὐ εὐλογία μεταδιώκεις , καὶ τὸ ταμείον τῆς γενέσεως ταμείον ποιεῖς σφαγῆς , καὶ τὴν πρὸς παιδοποιίαν δοθεῖσαν
Lemmas: δέ . τις σπείρω ἔνθα ὁ ἄρουρα σπουδαῖος διαφθείρω ὁ καρπός ; ἔνθα πολύς ὁ ἀτοκία ; ἔνθα πρό ὁ γένεσις φόνος ; καί γάρ καί ὁ πόρνη οὐ ἀφίημι μένω πόρνη μόνος , ἀλλά καί ἀνδροφόρος ποιέω . εἶδον ἀπό μέθη πορνεία , ἀπό πορνεία μοιχεία , ἀπό μοιχεία φόνος ; μᾶλλον δέ καί φόνος οὖον χείρων · οὐδέ γάρ ἔχω πῶς αὐτός καλέω · οὖον γάρ τίκτω ἀναιρέω , ἀλλά καί τίκτω κωλύω . τις τοίνυν ; καί ὁ Θεός ὁ δωρεά ὑβρίζω , καί ὁ αὐτός μή νόμος , καί ὅσπερ εἰμί κατάρα , οὗτος οὖον εὐλογία μεταδιώκω , καί ὁ ταμιεῖον ὁ γένεσις ταμιεῖον ποιέω σφαγή , καί ὁ πρός παιδοποιία δίδωμι
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0630.3
[ 701 ] ΟΜΙΛΙΑ ΚΕ' .
Lemmas: [ 701 ] Ὁμιλία κύ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0630.4
Τὸν δὲ ἀσθενούντα τῇ πίστει προσλαμβάνεσθε , μὴ εἰς διακρίσεις διαλογισμῶν . Ὅς μὲν πιστεύει φαγεῖν πάντα · ὁ δὲ ἀσθενὴς λάχανα ἐσθίει .
Lemmas: ὁ δέ ἀσθενέω ὁ πίστις προσλαμβάνω , μή εἰς διάκρισις διαλογισμός . ὅς μέν πιστεύω ἐσθίω πᾶς · ὁ δέ ἀσθενής λάχανον ἐσθίω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0630.5
α᾽ . Οἶδα , ὅτι πολλοὶ ἀπορον τὸ εἰρημένον . Διὸ πρότερον ἀναγκαῖον εἰπεῖν τοῦ χωρίου τούτου παντὸς τὴν ὑπόθεσιν , καὶ τί βούλομεθα διορθῶσαι , ταῦτα γράφει . Τί τοίνυν βούλεται διορθῶν ; Ἦσαν πολλοὶ τῶν ἐξ Ἰουδαίων πεπιστευκότων , οἱ τῆ τοῦ νόμου κατεχόμενοι συνειδὲς καὶ μετὰ τὴν πίστιν τῶν βρωμάτων ἐφυλάττον ἐπὶ τὴν παρατήρησιν , οὕτω θαρροῦντες τέλειον ἀποστέψαι τοῦ νόμου . Εἰτα , ὥστε μὴ γενέσθαι εὐφώραιοι , τῶν χοιρέων ἀπέχοντο μόνον , πάντων ἑξῆς ἀπεῖχοντο τῶν χρεῶν , καὶ λάχανα ἡσθιον μόνον , ἵνα νηστεία μᾶλλον εἶναι δοκῇ τὸ γινόμενον , ἀλλὰ μὴ νόμου παρατήρησις . Ἕτεροι πάλιν ἦσαν τελειώτεροι , οὐδὲ ἐν τοιούτοις παρατηροῦντες , οἱ τοῦτοις τοὺς παρατηροῦσι φορτικοὶ καὶ ἐπαχθεῖς ἐγίνοντο , ὀνειδίζοντες , ἐγκαλοῦντες , εἰς ἀθυμίαν ἐμβαλόντες . Δεδοικὼς τοίνυν ὁ μακάριος Παῦλος μὴ μικρὸν κατωρθώσαι βουλομένοι , τὸ πᾶν ἀνατρέψαι , καὶ θελόντες εἰς τὴν τῶν βρωμάτων αὐτοὺς ἀδιαφορίαν ἀγαγεῖν , καὶ τῆς πίστεως αὐτοὺς ἐκπεσεῖν παρασκευάσαι , καὶ πρὸ τοῦ καιροῦ τοῦ
Lemmas: ὅς . οἶδα , ὅτι πολύς ἄπορος ὁ εἴρω . Διὸ πρότερος ἀναγκαῖος εἶπον ὁ χωρίον οὗτος πᾶς ὁ ὑπόθεσις , καί τίς βούλομαι διορθόω , οὗτος γράφω . τις τοίνυν βούλομαι διορθόω ; εἰμί πολύς ὁ ἐκ Ἰουδαῖος πιστεύω , ὁ τῆ ὁ νόμος κατέχω συνοράω καί μετά ὁ πίστις ὁ βρῶμα φυλάσσω ἐπί ὁ παρατήρησις , οὗτος θαρσέω τέλειος ἀφίστημι ὁ νόμος . εἶτα , ὥστε μή γίγνομαι εὐφώραιοι , ὁ Χοιρέαι ἀπέχω μόνος , πᾶς ἑξῆς ἀπέχω ὁ χρέος , καί λάχανον ἐσθίω μόνος , ἵνα νηστεία μᾶλλον εἰμί δοκέω ὁ γίγνομαι , ἀλλά μή νόμος παρατήρησις . ἕτερος πάλιν εἰμί τέλειος , οὐδέ ἐν τοιοῦτος παρατηρέω , ὁ οὗτος ὁ παρατηρέω φορτικός καί ἐπαχθής γίγνομαι , ὀνειδίζω , ἐγκαλέω , εἰς ἀθυμία ἐμβάλλω . δείδω τοίνυν ὁ μακάριος Παῦλος μή μικρός κατορθόω βούλομαι , ὁ πᾶς ἀνατρέπω , καί ἐθέλω εἰς ὁ ὁ βρῶμα αὐτός ἀδιαφορία ἄγω , καί ὁ πίστις αὐτός ἐκπίπτω παρασκευάζω , καί πρό ὁ καιρός ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0630.6
προσέχοντος τὸ πᾶν ἐπανορθῶσαι σπεύδοντες , περὶ τὰ καιρὰ ἡμῖν ἐργάσονται , ἀπὸ τῆς εἰς Χριστὸν ὁμολογίας αὐτοὺς παρασαλεύοντες τῇ συνεχῶς ἐπιτιμῇ , καὶ ἐν ἐκατέροις μεινῶσι τῶν ἀδύρωτοι · ὅρα πόση χέχρηται συνέσει , καὶ πῶς ἐκατέρων ἐπιμελεῖται τῶν μερῶν μετὰ τῆς συνήθους αὐτῷ σοφίας . Οὔτε γὰρ δεῖ Κακῶς ποιεῖτε , τολμᾶ τοῖς ἐπιτιμῶσιν εἰπεῖν , ἵνα μὴ ἐκείνους βεβαιώσῃ ἐν τῇ παρατηρήσει , οὔτε πάλιν , ὅτι Καλῶς , ἵνα μὴ σφοδροτέρους κατηγόρους ἐργάσῃται , ἀλλὰ συμμεμιμημένην ἀδείσεται τὴν ἐπιτίμησιν · καὶ δοκεῖ μὲν τοῖς ἰσχυροτέροις ἐπιτιμᾶν , τὸ δὲ πᾶν εἰς ἐκείνους κενεὴ ἐν τῷ πρὸς τοὺς λόγῳ . Αὐτὴ γὰρ μάλιστα ἡ διόρθωσις ἀνεπαχθεστέρα , ὅταν πρὸς ἄλλον τις τρέψας τὸν λόγον , ἕτερον πλήττῃ . Οὔτε γὰρ εἰς θυμὸν ἀφήναι ἐξενεχθῆναι τὸν ἐπιτιμητέον , καὶ λανθάνοντος τὸ τῆς διορθώσεως ἐνίση φάρμακον . Ὅρα τοίνυν πῶς αὐτὸ ποιεῖ συνετῶς , καὶ πῶς εὐκαιρῶς . Εἰπὼν γὰρ , Τὸν σαρκὸς πρὸνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίας , τότε εἰς τὸν περὶ τούτων ἐκβαίνει λόγον , ἵνα μὴ δόξῃ ὑπὲρ ἐκείνων λέγειν τῶν ἐπιτιμῶντων καὶ καλεούντων ἐσθίειν ἀπαντα . Τὸ γὰρ ἡσθενὴς μέρος ἀεὶ πλείονος δεῖται τῆς προνοίας . Διὸ καὶ πρὸς τὸν ἰσχυρὸν εὐθέως ἀπολείπεται , λέγων οὕτω · Τὸν δὲ ἀσθενούντα τῇ
Lemmas: προσέχω ὁ πᾶς ἐπανορθόω σπεύδω , περί ὁ Κάιρα ἐγώ ἐργάζομαι , ἀπό ὁ εἰς Χριστός ὁμολογία αὐτός παρασαλεύω ὁ συνεχῶς ἐπιτιμή , καί ἐν ἑκάτερος μένω ὁ ἀδύρωτοι · ὁράω πόσος χράω σύνεσις , καί πῶς κατεράω ἐπιμελέομαι ὁ μέρος μετά ὁ συνήθης αὐτός σοφία . οὔτε γάρ δεῖ Κακῶς ποιέω , τολμάω ὁ ἐπιτιμάω εἶπον , ἵνα μή ἐκεῖνος βεβαιόω ἐν ὁ παρατήρησις , οὔτε πάλιν , ὅτι καλῶς , ἵνα μή σφοδρός κατήγορος ἐργάζομαι , ἀλλά συμμείγνυμι ἀδέω ὁ ἐπιτίμησις · καί δοκέω μέν ὁ ἰσχυρός ἐπιτιμάω , ὁ δέ πᾶς εἰς ἐκεῖνος κενός ἐν ὁ πρός ὁ λόγος . αὐτός γάρ μάλιστα ὁ διόρθωσις ἀνεπαχθής , ὅταν πρός ἄλλος τις τρέπω ὁ λόγος , ἕτερος πλήσσω . οὔτε γάρ εἰς θυμός ἀφανίζω ἐκφέρω ὁ ἐπιτιμητέον , καί λανθάνω ὁ ὁ διόρθωσις νίσσομαι φάρμακον . Ὅρας τοίνυν πῶς αὐτός ποιέω συνετός , καί πῶς ευκαίρως . εἶπον γάρ , ὁ σάρξ πρόνοια μή ποιέω εἰς ἐπιθυμία , τότε εἰς ὁ περί οὗτος ἐκβαίνω λόγος , ἵνα μή δόξα ὑπέρ ἐκεῖνος λέγω ὁ ἐπιτιμάω καί καλέω ἐσθίω ἅπας . ὁ γάρ ἥδομαι μέρος ἀεί πλείων δήω ὁ πρόνοια . Διὸ καί πρός ὁ ἰσχυρός εὐθύς ἀπολείπω , λέγω οὗτος · ὁ δέ ἀσθενέω ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0631.2
β’ . Ἰδοὺ πάλιν ἄλλη πληγὴ . Καὶ δοκεῖ μὲν ἡ ἀγανάκτησις εἶναι πρὸς τὸν ἰσχυρόν , καὶ δάπτεται δὲ ἐκείνου . Ὅταν εἴπῃ , Σταθήσεται δὲ , δείκνυσι ὅτι σαλευόμενον , καὶ πολλῆς δεόμενον τῆς προσοχῆς , καὶ τοσαύτης τῆς ἐπιμελείας , ὡς καὶ τὸν Θεὸν καλεῖν εἰς ταῦτα ἰστρόν · Ἀνατὸς γὰρ , φησίν , ὁ Θεὸς στήσει αὐτόν . Ὡσπερ ἐπὶ τῶν σφόδρα ἀπεγνωσμένων λέγομεν . Εἶτα , ἵνα μὴ ἀπογνῶ , καὶ ἀδενούντα αὐτὸν οἰκέτην καλεῖ , λέγων · Σὺ τίς εἰ ὁ κρίνων ἄλλοτριον οἰκέτην ; Καὶ ἐνταῦθα δὲ πάλιν λανθάνοντος αὐτοῦ καθάπτεται . Οὐ γὰρ ἐπειδὴ δέια τοῦ μὴ κρίνεσθαι ποιεῖ , διὰ τοῦτο καλεῖω μὴ κρίναι , ἀλλ’ ἐπειδὴ ἄλλοτρίως ἐστιν οἰκέτης , τοῦτέστιν , οὐ σός , ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ . Εἶτα παραμυθούμενος αὐτὸν πάλιν , οὐχ εἶπεν , ὅτι Πίπτει , ἀλλὰ σί ; Στήκει ἡ πίστις . Ἄν τε δὲ τούτο , ἄν τε ἐκεῖνο ἢ , τῷ Δεσπότῃ διαφέρει ταῦτα ἀμφότερα · καὶ γὰρ ἡ ζημία ἐκεῖ τείνει , πεσόντος , ὡσπερ οὖν καὶ ὁ πλοῦτος ,
Lemmas: βε . ἰδέ πάλιν ἄλλος πληγή . καί δοκέω μέν ὁ ἀγανάκτησις εἰμί πρός ὁ ἰσχυρός , καί δάπτω δέ ἐκεῖνος . ὅταν εἶπον , ἵστημι δέ , δείκνυμι ὅτι σαλεύω , καί πολύς δήω ὁ προσοχή , καί τοσοῦτος ὁ ἐπιμέλεια , ὡς καί ὁ θεός καλέω εἰς οὗτος Ἴστρος · ἄνατος γάρ , φημί , ὁ θεός ἵστημι αὐτός . ὡς ἐπί ὁ σφόδρα ἀπογιγνώσκω λέγω . εἶτα , ἵνα μή ἀπογιγνώσκω , καί αδενουειντα αὐτός οἰκέτης καλέω , λέγω · σύ τίς εἰμί ὁ κρίνω ἀλλότριος οἰκέτης ; καί ἐνταῦθα δέ πάλιν λανθάνω αὐτός καθάπτω . οὖον γάρ ἐπεί δέια ὁ μή κρίνω ποιέω , διά οὗτος καλέω μή κρίνω , ἀλλά ἐπεί ἀλλότριος εἰμί οἰκέτης , τουτέστιν , οὖον σός , ἀλλά ὁ Θεός . εἶτα παραμυθέομαι αὐτός πάλιν , οὐ εἶπον , ὅτι πίπτω , ἀλλά βρόχος ; στήκω ὁ πίστις . ἄν τε δέ οὗτος , ἄν τε ἐκεῖνος ἢ , ὁ δεσπότης διαφέρω οὗτος ἀμφότερος · καί γάρ ὁ ζημία ἐκεῖ τείνω , πίπτω , ὡς οὖν καί ὁ πλοῦτος ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0634.1
ζητουμένον τοῦτό ἐστι τῇ εὐχαριστεῖν , ἐδηλῶν ὅτι τὸ ἐσθίον οὗτός ἐστιν ὁ εὐχαριστεῖν , οὐχ ὁ μὴ ἐσθίων . Πῶς γάρ , ἐπὶ τοῦ νόμου ἔχόμενος ; Ὃπερ οὖν καὶ πρὸς Γαλάτας ἔλεγεν · Οὐτενες ἂν νόμῳ δικαιωθῇτε , τῆς χάριτος ἐξεπέσατε . Ἄλλ’ ἐνταῦθα αἰνιττεται μὲν αὐτό , οὐκ ἀνακαλύπτει δὲ αὐτὸ οὕτως · ὅπου γὰρ ἦν καιρός · ἀλλὰ τῶς διασάφεται , καὶ διὰ τῶν ἐξῆς αὐτὸ παρανοεῖν μᾶλλον . Εἴπὼν γάρ · Οὐδεὶς γὰρ ἡμῶν ἑαυτῷ ζῇ , καὶ οὐδεὶς ἑαυτῷ ἀποθνήσκει · ἐὰν τε γὰρ ζῶμεν , τῷ Κυρίῳ ζῶμεν · ἐὰν τε ἀποθνήσκωμεν , τῷ Κυρίῳ ἀποθνήσκομεν · σαφέστερον καὶ διὰ τούτων αὐτὸ παρεδῆλωσεν . Ὃ γὰρ τῷ νόμῳ ζῶν , πῶς δύναται τῷ Χριστῷ ζῆν ; Οὐ τοῦτο · ἀλλὰ μόνον διὰ τούτων κατασκέψαι , ἀλλὰ καὶ τὸν ἐπειγόμενον εἰς τὸν ἐκείνων διόρθωσιν κατέχει , καὶ πειθεῖ μακροθυμεῖν , δεῖκνὺς ὅτι ἀρχήγονον τὸν Θεὸν καταφρονήσαι αὐτῶν , ἀλλὰ τῷ προσήκοντι καιρῷ διορθώσεται .
Lemmas: ζητέω οὗτος εἰμί ὁ εὐχαριστέω , δηλόω ὅτι ὁ ἐσθίω οὗτος εἰμί ὁ εὐχαριστέω , οὐ ὁ μή ἐσθίω . Πῶς γάρ , ἐπί ὁ νόμος ἔχω ; ὅπερ οὖν καί πρός Γαλάτης λέγω · οὐδείς εἄν νόμος δικαιόω , ὁ χάρις ἐκπίπτω . ἄλλος ἐνταῦθα αἰνίσσομαι μέν αὐτός , οὐ ἀνακαλύπτω δέ αὐτός οὕτως · ὅπου γάρ εἰμί καιρός · ἀλλά Τῶς διασαφέω , καί διά ὁ ἑξῆς αὐτός παρανοέω μᾶλλον . εἶπον γάρ · οὐδείς γάρ ἐγώ ἑαυτοῦ ζῶ , καί οὐδείς ἑαυτοῦ ἀποθνήσκω · ἐάν τε γάρ ζῶ , ὁ κύριος ζῶ · ἐάν τε ἀποθνῄσκω , ὁ κύριος ἀποθνῄσκω · σαφής καί διά οὗτος αὐτός παραδηλόω . ὅς γάρ ὁ νόμος ζῶ , πῶς δύναμαι ὁ Χριστός ζῶ ; οὖον οὗτος · ἀλλά μόνος διά οὗτος κατασκέπτομαι , ἀλλά καί ὁ ἐπείγω εἰς ὁ ἐκεῖνος διόρθωσις κατέχω , καί πείθω μακροθυμέω , δείκνυμι ὅτι ἄρχηγος ὁ θεός καταφρονέω αὐτός , ἀλλά ὁ προσήκω καιρός διορθόω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0634.4
δ . Ἔσο τοίνυν ἐναγώνιος , τὸν κοινὸν Δεσπότην ὁρῶν ἐπὶ [ 706 ] τοῦ βήματος καθημένον , καὶ μὴ σχίζε καὶ μερίζεις τὴν Ἐκκλησίαν , τῆς χάριτος ἀπορρήγνυμενος , καὶ τῷ νόμῳ προστρέχων · καὶ γὰρ καὶ ὁ νόμος αὐτοῦ . Καὶ τί λέγω , ὁ νόμος ; Καὶ οἱ ἐν τῷ νόμῳ , καὶ οἱ πρὸ τοῦ νόμου . Καὶ οὐχ ὁ νόμος σε ἀπαίτήσει εὐθύναις , ἀλλ’ ὁ Χριστὸς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν . Εἶδες πῶς ἐξέλυσε τοῦ νόμου τὸν φόβον ; Εἶτα , ἵνα μὴ δόξῃ ὡς ἐπίτηδες φοβοῦν αὐτὸν λέγειν ταῦτα , ἀλλ’ ὡς ἐκ τῆς προκειμένης ἀκολουθίας · ἐπὶ τοῦτο ἐληλούθει , πάλιν ἔχεται τῆς αὐτῆς ὑποθέσεως , λέγων · Μὴκετὶ οὖν ἀλλήλους κρίνωμεν , ἀλλὰ τοῦτο κρινάτε μᾶλλον , τὸ μὴ τιθέναι ἀσκόπιον τῷ ἀδελφῷ ἢ σκάνδαλον . Ταῦτα δὲ οὐκ ἐκείνου μᾶλλον ἐστιν ἢ τούτου · διὸ ἀμφοτέροις ἀρκοῦν διναται , καὶ τῷ τελείῳ σκανδαλίζοντι ἐπὶ τῇ τῶν βρωμάτων παρατηρήσει , καὶ τῷ ἀτελεῖ προσκλίνοντι ἐπὶ τῇ σφορᾷ ἐπιπλήξει . Σὺ δέ μοι σκόπει πόσην δωρεῶν τιμιωρίαν οἱ σκανδαλίζοντες ἔχουσιν . Εἰ γάρ , ἔνθα
Lemmas: δ . εἰμί τοίνυν ἐναγώνιος , ὁ κοινός δεσπότης ὁράω ἐπί [ 706 ] ὁ βῆμα κάθημαι , καί μή σχίζω καί μερίζω ὁ ἐκκλησία , ὁ χάρις ἀπορρήγνυμι , καί ὁ νόμος προστρέχω · καί γάρ καί ὁ νόμος αὐτός . καί τίς λέγω , ὁ νόμος ; καί ὁ ἐν ὁ νόμος , καί ὁ πρό ὁ νόμος . καί οὐ ὁ νόμος σύ ἀπαιτέω εὐθύνω , ἀλλά ὁ Χριστός καί σύ καί πᾶς ὁ ἀνθρώπινος φύσις . εἶδον πῶς ἐκλύω ὁ νόμος ὁ φόβος ; εἶτα , ἵνα μή δόξα ὡς ἐπίτηδες φοβέω αὐτός λέγω οὗτος , ἀλλά ὡς ἐκ ὁ πρόκειμαι ἀκολουθία · ἐπί οὗτος ἔρχομαι , πάλιν ἔχω ὁ αὐτός ὑπόθεσις , λέγω · μηκέτι οὖν ἀλλήλων κρίνω , ἀλλά οὗτος κρίνω μᾶλλον , ὁ μή τίθημι ἀσκόπιος ὁ ἀδελφός ἢ σκάνδαλον . οὗτος δέ οὐ ἐκεῖνος μᾶλλον εἰμί ἢ οὗτος · διό ἀμφότερος ἀρκέω διναω , καί ὁ τέλειος σκανδαλίζω ἐπί ὁ ὁ βρῶμα παρατήρησις , καί ὁ ἀτελής προσκλίνω ἐπί ὁ σφορᾷ ἐπίπληξις . σύ δέ ἐγώ σκοπέω πόσος δωρεά τιμιωρια ὁ σκανδαλίζω ἔχω . εἰμί γάρ , ἔνθα
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0635.2
Εἶπω καὶ τοὺς κατ’ ἰδίαν κολασθέντας ; τὸν διηνεκῶς παραδοθέντα τιμωρίᾳ Κάιν ; τὸν καταλεωθέντα μετὰ τοῦ γένους ; πάντας Χαρμὶν b ; τὸν ὑπὲρ συλλογῆς ξύλων ὁτὸ αὐτὸ τοῦτο παθόντα ἐν σαββάτῳ ; τὸς τετσαρακόντα παίδας καὶ δύο ἐπὶ Ἐλισσαίου , τοὺς ὑπὸ τῶν θηρίων ἐκείνων δαπανηθέντας , καὶ μηδ’ ἀπὸ τῆς ἡλικίας τυχόντας συγγνώμης ;
Lemmas: εἶπον καί ὁ κατά ἴδιος κολάζω ; ὁ διηνεκής παραδίδωμι τιμωρία Κάϊς ; ὁ καταλειόω μετά ὁ γένος ; πᾶς Χαρμίς b ; ὁ ὑπέρ συλλογή ξύλον Ότο αὐτός οὗτος πάθος ἐν σάββατον ; τός τετσαρακοειντα παῖς καί δύο ἐπί Ἐλισσαῖος , ὁ ὑπό ὁ θηρίον ἐκεῖνος δαπανηθείς , καί μηδέ ἀπό ὁ ἡλικία τυγχάνω συγγνώμη ;
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0635.3
ε’ . Εἰ δὲ καὶ μετὰ τὴν χάριν τὰ αὐτὰ ταῦτα ἰδεῖν ἰθέλεις , ἐννόησον πόσα ἔπαθον οἾ Ἰουδαῖοι , πῶ ; τὰ ἰδία τέκνα κατέφαγον αἱ γυναῖκες , αἱ μὲν ὀπτῶσαι , αἱ δὲ ἄλλως δαπανῶσαι ; πῶς λιμῷ παραδοθέντες ἀνηχίστην καὶ πολέμους ποιεῖσθαι καὶ χαλεποῖς , πάσας τὰς ἐμπροσθεν τραγωδίας ἀπέκρυψαν τῇ τῶν οἰκείων ὑπερβολῇ συμφορῶν . Ὅτι γὰρ ὁ Χριστὸς αὐτοὺς τὰῦτα εἰργάσατο , ἀκούσον αὐτοῦ τοῦτο προλέγοντος καὶ διὰ παραβολῶν , καὶ σαφῶς καὶ διαρρήδην · διὰ παραβολῶν , ὡς ὅταν λέγῃ · Τοὺς δὲ μὴ βουληθέντας με βασιλεύσαι ἀγάγετε ὧδε καὶ κατασφάξατε · καὶ διὰ τοῦ ἀμπελῶνος , καὶ διὰ τοῦ γάμου · καὶ διὰ τοῦ γάμου , καὶ διὰ τῆς παραβολῆς , ὡς ὅταν ἀπειλῇ , ὅτι : Πέσοινται ἐν στόματι μαχαίρας , καὶ αἰχμαλωτισθήσονται εἰς τὰ ἔθνη , καὶ ἔσται συνοχὴ ἐπὶ τῆς ἑθνῶν , ἐν ἀπορίᾳ ἡχοῦσης θαλάσσης καὶ σάλου , ἀποψυχόντων ἀνθρώπων ἀπὸ φόβου καὶ , Ἔσται ὀλιγὴς τοιαύτη , οἷα οὐδέποτε γέγονεν ἀπ’ ἀρχῆς , οὐδὲ ἔσται . Καὶ ὁ Ἀνανίας δὲ καὶ ἡ Σάππειρα ὑπὲρ κλοπῆς ὀλίγων ἀργυρίων ὀσην ἔδωκαν δίκην , ἅπαντες ἰστε τὰς ἐκ καθημερινῶν ; συμφορῶς οὐχ ὁρᾷς ; ἡ οὐδὲ ταῦτα γέγεται ; Οὐχ ὁρᾷς καὶ νῦν τοὺς λιμῷ τιμωρούμενους ; τοὺς ἐλεφαντὶ καὶ λύδῃ σώματος κατεχομένους ; τοὺς πενίᾳ διηνεκῶς συζῶντας ; [ 708 ] τοὺς μυρία ἀνέμεστα πάσχοντας ;
Lemmas: εἰ . εἰμί δέ καί μετά ὁ χάρις ὁ αὐτός οὗτος ὁράω ἰθέλεις , ἐννοέω πόσος πάσχω οἶς Ἰουδαῖος , πῶ ; ὁ ἴδιος τέκνον κατεσθίω ὁ γυνή , ὁ μέν ὀπτάω , ὁ δέ ἄλλως δαπανάω ; πῶς λιμός παραδίδωμι ανηχιιστημι καί πόλεμος ποιέω καί χαλεπός , πᾶς ὁ ἔμπροσθεν τραγῳδία ἀποκρύπτω ὁ ὁ οἰκέω ὑπερβολή συμφορά . ὅτι2 γάρ ὁ Χριστός αὐτός Ούτος ἐργάζομαι , ἀκούω αὐτός οὗτος προλέγω καί διά παραβολή , καί σαφῶς καί διαρρήδην · διά παραβολή , ὡς ὅταν λέγω · ὁ δέ μή βούλομαι ἐγώ βασιλεύω ἄγω ὧδε καί κατασφάζω · καί διά ὁ ἀμπελών , καί διά ὁ γάμος · καί διά ὁ γάμος , καί διά ὁ παραβολή , ὡς ὅταν ἀπειλέω , ὅτι : πεσοιντ ἐν στόμα μάχαιρα , καί αἰχμαλωτίζω εἰς ὁ ἔθνος , καί εἰμί συνοχή ἐπί ὁ ἔθνος , ἐν ἀπορία ἔχω θάλασσα καί σάλος , ἀποψύχω ἄνθρωπος ἀπό φόβος καί , εἰμί ὀλίγος τοιοῦτος , οἷος οὐδέποτε γίγνομαι ἀπό ἀρχή , οὐδέ εἰμί . καί ὁ Ἀνανίας δέ καί ὁ Σάππειρα ὑπέρ κλοπή ὀλίγος ἀργύριον ὅσος δίδωμι δίκη , ἅπας οἶδα ὁ ἐκ καθημερινός ; σύμφορος οὐ ὁράω ; ὁ οὐδέ οὗτος Γέτης ; οὐχ ὁράω καί νῦν ὁ λιμός τιμωρώ ; ὁ ἐλέφας καί Λύδη σῶμα κατέχω ; ὁ πενία διηνεκής συζάω ; [ 708 ] ὁ μυρίος ἄνεμος πάσχω ;
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0635.4
Πῶς οὖν ἂν ἔχοι λόγον τοὺς μὲν κολάζεσθαι , τοὺς δὲ μὴ κολάζεσθαι ; Εἰ γὰρ μὴ δίκιος ὁ Θεός , ὥσπερ οὖν οὐδὲ δίκιος , πάντως καὶ σὺ δώσεις δίκην ἁμαρτημάτων εἰ δὲ , ἐπειδὴ φιλάθρωπός ἐστιν , οὐ κολάζει , οὐδὲ τοὺς τοὺς ἐδὲ κολασθήναι . Νυνὶ δὲ διὰ ταῦτα ἡμῶν τὰ ῥήματα πολλοὺς καὶ ἐνταῦθα κολάζει ὁ Θεός , ἂν ὅταν τοὺς ῥήματα μὴ πιστεύσῃς τῆς ἀπειλῆς , τῶν τοὺς πράγμασι πιστεύσῃ τῆς τιμωρίας · καὶ ἐπειδὴ τὰ παλαιὰ οὐχ οὕτως ἡμᾶς φοβεῖ , τοὺς ἐφ’ ἑκάστης γενεὰς συμβαίνουσι τοὺς κατὰ καιρὸν διορθοῦσι ῥηθυμοῦντες . Καὶ τίνος ἕνεκεν οὐ πάντας ἐνταῦθα κολλάζει , φησίν ; Ἵνα δὴ τοὺς ἄλλοις προθεσίαν μετανοίας . Τίνος οὖν ἕνεκεν ἅπαντας ἐκεῖ τιμωρεῖται ; Ἵνα μὴ πολλοὶ διαπιστῶσιν αὐτοῦ τῇ προνοίᾳ . Πόσοι λησταὶ οἱ μὲν ἐδλώσαν , οἱ δὲ ἀπέθανον μὴ δόντες δίκην ; ποῦ τοίνυν ἡ φιλαθρωπία τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ δικαιοκρισία ; ἐγὼν γὰρ λοιπὸν ἐστιν ἐρεθίσσε . Εἰ μὲν γὰρ μηδεὶς ὅτως ἐτιμωρεῖτο , εἶχες ἐπὶ τοῦτο καταφυγεῖν · ὅταν δὲ οἱ μὲν δῶσι δίκην , οἱ δὲ μὴ δῶσι , καὶ ταῦτα ὄντες ἁμαρτόντες , πῶς ἂν ἔχοι λόγον τῶν αὐτῶν πλημμελημάτων μὴ τὰς αὐτὰς εἶναι δίκας ; πῶς δὲ οὐκ ἂν δόξειεν ἀδικεῖσθαι οἱ κολαζόμενοι ; Τίνος οὖν ἕνεκεν οὐ πάντες ἐνταῦθα κολάζονται ; Ἀκούσον αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ σοι περὶ τούτων ἀπολογοῦμένου . Ἐπειδὴ γὰρ τινες πύργῳ κατενεχθέντος ἀπέθανον , ἕνεκεν τῶν ὑπὲρ τούτων διαποροῦν · Δοκεῖτε , ὅτι οὗτοι ἁμαρτωλοὶ παρὰ πάντας ἦσαν ; Οὐχί , λέγω ὑμῖν · ἀλλ’ ἐὰν μὴ μετανοήσῃτε , καὶ ὑμεῖς πάντες ὡσαύτως ἀπ -
Lemmas: Πῶς οὖν εἄν ἔχω λόγος ὁ μέν κολάζω , ὁ δέ μή κολάζω ; εἰμί γάρ μή δίκαιος ὁ Θεός , ὥσπερ οὖν οὐδέ δίκαιος , πάντως καί σύ δίδωμι δίκη ἁμάρτημα εἰμί δέ , ἐπεί φιλάθρωπός εἰμί , οὖον κολάζω , οὐδέ ὁ ὁ ἐδέ κολάζω . νυνί δέ διά οὗτος ἐγώ ὁ ῥῆμα πολύς καί ἐνταῦθα κολάζω ὁ Θεός , εἄν ὅταν ὁ ῥῆμα μή πιστεύω ὁ ἀπειλή , ὁ ὁ πρᾶγμα πιστεύω ὁ τιμωρία · καί ἐπεί ὁ παλαιός οὐ οὕτως ἐγώ φοβέω , ὁ ἐπί ἕκαστος γενεά συμβαίνω ὁ κατά καιρός διορθόω ῥαθυμέω . καί τίς ἕνεκα οὖον πᾶς ἐνταῦθα κολάζω , φημί ; ἵνα δή ὁ ἄλλος προτίθημι μετάνοια . τίς οὖν ἕνεκα ἅπας ἐκεῖ τιμωρέω ; ἵνα μή πολύς διαπιστέω αὐτός ὁ πρόνοια . πόσος λῃστής ὁ μέν ἐδλώσαν , ὁ δέ ἀποθνῄσκω μή δίδωμι δίκη ; ποῦ τοίνυν ὁ φιλαθρωπία ὁ Θεός καί ὁ δικαιοκρισία ; ἐγώ γάρ λοιπός εἰμί ἐρεθίζω . εἰμί μέν γάρ μηδείς ὅς τιμωρέω , ἔχω ἐπί οὗτος καταφεύγω · ὅταν δέ ὁ μέν δήω δίκη , ὁ δέ μή δήω , καί οὗτος εἰμί ἁμαρτάνω , πῶς εἄν ἔχω λόγος ὁ αὐτός πλημμέλημα μή ὁ αὐτός εἰμί δίκη ; πῶς δέ οὐ εἄν δοκέω ἀδικέω ὁ κολάζω ; τίς οὖν ἕνεκα οὖον πᾶς ἐνταῦθα κολάζω ; ἀκούω αὐτός ὁ Χριστός σύ περί οὗτος απολογούμενος . ἐπεί γάρ τις πύργος κατένειμι ἀποθνῄσκω , ἕνεκα ὁ ὑπέρ οὗτος διαπορέω · δοκέω , ὅτι οὗτος ἁμαρτωλός παρά πᾶς εἰμί ; οὐ , λέγω σύ · ἀλλά ἐάν μή μετανοέω , καί σύ πᾶς ὡσαύτως ἀπό -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0638.2
ζ’ . Ἀκούσων οὖν ὅτι ἐπέταξεν · Ἀναβὲς τῷ πλησίον , ἀφήσει σοι χαθὺ , φησί . Ποιαν τοῦτο δυσκολίαν ἔχει ; Κρίνυτε ὁρθῶς , καὶ δικαιώσατε χήραν · καὶ δεῦτε , καὶ διαλεχθώμεν <sup>b</sup> , φησί , καὶ ἐν ὧν καὶ ἁμαρτίαι ὑμῶν ὡς φοινικοῦν , ὡς χιόνα λευκαναί . Ποιαν τοῦτο ἔχει μόχθον ; Δέρε σὺ τὰς ἁμαρτίας σου , ἵνα δικαιωθῇς . Τίνα τοῦτο δυσκολίαν ἔχει ; Τὰς ἁμαρτίας σου ἂν ἐλεημοσύνην λύσωσι . Ποῖος τοῦτο ἰδρώς ; Εἶπεν ὁ τελώνης , Ἰλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ , καὶ κατήλθε δεδικαιωμένος . Ποῖος πόνος μεμετρησάι τὸν τελώνην ; Ἄλλ’ οὐ βούλει πεισθῆναι οὐδὲ μετὰ τοσαῦτα , ὅτι κολασίς ἐστι καὶ τιμωρία ; Οὐδὲν οὖδ’ ὁ διάβολος εἴπεις ἂν κολάζεσθαι . Παρεῖνεσθε γὰρ , φησίν , εἰς τὸ πῦρ τὸ ἡτοιασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ . Εἰ γὰρ μὴ ἐστι γένεσις , οὐδ’ ἐκεῖνος κολάζεται · εἰ δὲ ἐκεῖνος κολάζεται , διότι ὅτι καὶ ἡμεῖς οἱ τὰ τοῦτο ἔργα ἐπιπολοῦντες κολασθησόμεθα · καὶ γὰρ καὶ ἡμεῖς παρηκούσαμεν , εἰ καὶ μὴ ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς . Πῶς δὲ οὐ δεδοκας καὶ τὴν ἡμερὰ φθεγγόμενον ; Ὅταν γὰρ λέγῃς , ὅτι Φιλάνθρωπός ἐστι Θεός , καὶ οὐ κολάζει · ἐὰν κολάζῃ , εὐρέθησται κατὰ σὲ οὐκέτι φιλάνθρωπος ὤν . Ὅρᾷς εἰς ὅια ῥήματα ὑμᾶς ὁ διάβολος ἄγει ; Τί δέ ; Οἱ τὰ δρῆ κατειληφότες μοναχοί , καὶ μυρίαν ἄσκησιν ἐπιβεβηκότες , ἀστεφανοῦνται ἀπελευσονται ; Εἰ γὰρ οἱ πονηροὶ οὐ κολάζονται , οὐδὲ ἐτεὶ οὐδεὶς ἀντίθους , ἐρεῖ τις ἕτερος Ἰσως , ὅτι οὐδ’ οἱ ἀγαθοὶ στεφανοῦνται . Οὐχί , φησί · τοῦτο γὰρ Θεῷ πρέπον ,
Lemmas: γῆ . ἀκούω οὖν ὅτι ἐπιτάσσω · ανάβω ὁ πλησίος , ἀφίημι σύ χαθὺ , φημί . ποῖος οὗτος δυσκολία ἔχω ; κρίνω ὀρθῶς , καί δικαιόω χήρα · καί δεῦρο , καί διαλέγω <sup>b</sup> , φημί , καί ἐν ὅς καί ἁμαρτία σύ ὡς Φοινικοῦς , ὡς χιών λευκαίνω . ποῖος οὗτος ἔχω μόχθος ; Δέρε σύ ὁ ἁμαρτία σύ , ἵνα δικαιόω . τίς οὗτος δυσκολία ἔχω ; ὁ ἁμαρτία σύ εἄν ἐλεημοσύνη λύω . ποῖος οὗτος ἱδρώς ; εἶπον ὁ τελώνης , ἱλάσκομαι ἐγώ ὁ ἁμαρτωλός , καί κατέρχομαι δικαιόω . ποῖος πόνος μετρέω ὁ τελώνης ; ἄλλος οὖον βούλομαι πείθω οὐδέ μετά τοσοῦτος , ὅτι κόλασις εἰμί καί τιμωρία ; οὐδείς οὐδέ ὁ διάβολος ἔπω εἄν κολάζω . Παρεῖνεσθε γάρ , φημί , εἰς ὁ πῦρ ὁ ητοιασμενος ὁ διάβολος καί ὁ ἄγγελος αὐτός . εἰμί γάρ μή εἰμί γένεσις , οὐδέ ἐκεῖνος κολάζω · εἰμί δέ ἐκεῖνος κολάζω , διότι ὅτι καί ἐγώ ὁ ὁ οὗτος ἔργον ἐπιπολέω κολάζω · καί γάρ καί ἐγώ παρακούω , εἰμί καί μή ἐπί ὁ αὐτός . Πῶς δέ οὖον δοκή καί ὁ ἡμέρα φθέγγομαι ; ὅταν γάρ λέγω , ὅτι Φιλάνθρωπος εἰμί Θεός , καί οὖον κολάζω · ἐάν κολάζω , εὑρίσκω κατά σύ οὐκέτι φιλάνθρωπος εἰμί . ὁράω εἰς οἶος ῥῆμα σύ ὁ διάβολος ἄγω ; τις δέ ; ὁ ὁ δράω καταλαμβάνω μοναχός , καί μυρίος ἄσκησις ἐπιβαίνω , αστεφανουντ ἀπέρχομαι ; εἰμί γάρ ὁ πονηρός οὖον κολάζω , οὐδέ ἔτος οὐδείς ἀντιθέω , εἴρω τις ἕτερος ἴσως , ὅτι οὐδέ ὁ ἀγαθός στεφανόω . οὐ , φημί · οὗτος γάρ Θεός πρέπω ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0639.1
νῦν προσδοκῶντες κόλασιν , καὶ μεταξὺ τοσούτων ὑπὲς φόβων τῶν ἀπὸ τῶν δικαστῶν , τῶν ἀπὸ τῶν νόμων , καὶ οὐχ ἀφισταμένοι τῆς πονηρίας · ὅταν ἀπελθόντες ἔχει καὶ τὸν φόβον τοῦτον ἀποθύναι , καὶ μὴ μόνον εἰς γένναν οὐχ ἐμπέσωσιν , ἀλλὰ καὶ βασιλείας ἐπιτύχῃσι , πότες πονηρευόμενοι στήσονται ; Τοῦτο οὖν φιλανθρωπίας , εἴπέ μοι , τὸ τὴν πονηρίαν ἐπιτρίβειν , τὴν χαλκὴν ἀθλὸν τιθέναι , τὸ τῶν αὐτῶν ἀξίων τὸν σώφρονα καὶ τὸν ἀχλάστων , τὸν πιστὸν καὶ τὸν ἀσεβῆ , [ 711 ] τὸν Παῦλον καὶ τὸν διάβολον ; Ἄλλὰ μέχρι τίνος ; καὶ ἡμεῖς ληρούμεν ; Διὰ παρακαλῶ , τῆς μανίας ἀπαλλαγέντες ταύτης , καὶ ὑμῖν αὐτῶν γενόμενοι , πεῖσατε τὴν ψυχὴν δεδιόχεναι καὶ τρέμειν , ἵνα καὶ τῆς μελλούσης ἀπαλλαγῇ γέννης , καὶ σωφρονῆτῶν ἐνταῦθα ζῆσατε βίον , καὶ τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἐπιτύχῃ , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μετ' οὗ τῷ Πατρί , ἅμα τῷ ἀγίῳ Πνεύματι , δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: νῦν προσδοκάω κόλασις , καί μεταξύ τοσοῦτος ΥΠΕΣ φόβος ὁ ἀπό ὁ δικαστής , ὁ ἀπό ὁ νόμος , καί οὐ ἀφίστημι ὁ πονηρία · ὅταν ἀπέρχομαι ἔχω καί ὁ φόβος οὗτος ἀποτίθημι , καί μή μόνος εἰς γέννα οὐ ἐμπίπτω , ἀλλά καί βασίλεια ἐπιτυγχάνω , πότης πονηρεύομαι ἵστημι ; οὗτος οὖν φιλανθρωπία , εἶπον ἐγώ , ὁ ὁ πονηρία ἐπιτρίβω , ὁ χάλκεος ἆθλος τίθημι , ὁ ὁ αὐτός ἄξιος ὁ σώφρων καί ὁ ἀχλάστων , ὁ πιστόν καί ὁ ἀσεβής , [ 711 ] ὁ Παῦλος καί ὁ διάβολος ; ἀλλά μέχρι τίς ; καί ἐγώ ληρέω ; Ζεύς παρακαλέω , ὁ μανία ἀπαλλάσσω οὗτος , καί σύ αὐτός γίγνομαι , πείθω ὁ ψυχή διώκω καί τρέμω , ἵνα καί ὁ μέλλω ἀπαλλάσσω γέννα , καί σωφρονέω ἐνταῦθα ζῶ βίος , καί ὁ μέλλω ἀγαθός ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ , ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα , δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0639.2
ΟΜΙΛΙΑ ΚΣΤ .
Lemmas: Ὁμιλία ΚΣΤ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0639.3
Οἶδα καὶ πέπεισμαι ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ , ὅτι οὐδὲν κοινὸν δι' ἑαυτοῦ , εἰ μὴ τῷ λογιζομένῳ τι κοινὸν εἶναι , ἐκεῖνῳ κοινόν .
Lemmas: οἶδα καί πείθω ἐν κύριος Ἰησοῦς , ὅτι οὐδείς κοινός διά ἑαυτοῦ , εἰμί μή ὁ λογίζομαι τίς κοινός εἰμί , ἐκεῖνος κοινός .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0639.5
β' . Εἶτα , ἐπειδὴ εἶπεν εἰρήνην καὶ χαρὰν ( ἐστὶ δὲ εἰρήνη καὶ χαρὰ καὶ ἐπὶ πονηρῶν πραγμάτων ) , ἐπίγγεν , Ἐν Πνεύματι ἀγίῳ . Ὡς δὲ γε ἀπολλύς τὸν ἀδελφῶν
Lemmas: βε . εἶτα , ἐπεί εἶπον εἰρήνη καί χαρά ( εἰμί δέ εἰρήνη καί χαρά καί ἐπί πονηρός πρᾶγμα ) , ἐπιγίγνομαι , ἐν πνεῦμα ἅγιος . ὡς δέ γε ἀπόλλυμι ὁ ἀδελφός
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0642.2
δὲ συγκαταβῇς , τέως σε ἀγαπήσει , καὶ οὐχ ἕξει σε ἐν ὑποψίᾳ διδάσκοντα , καὶ λήψῃ λοιπὸν ἐξουσίαν ἀνεπαίσθητως στερεῖν ἐν αὐτῷ τὰ ὀρθὰ δόγματα . Ἄν δὲ καθάπται σε μισήσῃ , καὶ τὴν ἐσοῦσαν ἀπέπραξας · τὸν λόγον . Μὴ τοίνυν ἀνάγκαις ἐκείνου , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἀπέχω δι᾽ ἐκεῖνον , οὐχ ὡς ἀκαθάρτου ἀπεχόμενος , ἀλλ᾽ ἐπειδὴ σκανδαλίζεται ἐκεῖνος , καὶ μᾶλλόν σε ἀγαπήσει . Οὕτω καὶ ὁ Παῦλος ἐκλεισεν εἰπών , Καλὸν τὸ μὴ φαγεῖν κρέα · οὐχ ἐπειδὴ ἀκάθαρτον , ἀλλ᾽ ἐπειδὴ σκανδαλίζεται καὶ ἀσθενεῖ ὁ ἀδελφός . Σὺ πλοῦτον ἔχεις ; Κατὰ σαυτὸν ἔχε . Ἐνταῦθά μοι δοκεῖ ἥρεμα καὶ εἰς κενοδοξίαν αἰνίττεσθαι τὸν τελειότερον . Ὁ δὲ λέγει , τοιοῦτον ἐστι · Θέλεις μοι δεῖξαι , ὅτι τέλειος εἶ καὶ ἀπριτρίανος ; Μὴ ἐμοὶ δεῖξνε , ἀλλ᾽ ἀρκεῖτω σοὶ τὸ συνειδός .
Lemmas: δέ συγκαταβαίνω , τέως σύ ἀγαπάω , καί οὐ ἔχω σύ ἐν ὑποψία διδάσκω , καί λαμβάνω λοιπός ἐξουσία ανεπαισθήτως στερέω ἐν αὐτός ὁ ὀρθός δόγμα . ἄν δέ καθαπτής σύ μισέω , καί ὁ εἰμί ἀποπράσσω · ὁ λόγος . μή τοίνυν ἀνάγκη ἐκεῖνος , ἀλλά καί αὐτός ἀπέχω διά ἐκεῖνος , οὐ ὡς ἀκάθαρτος ἀπέχω , ἀλλά ἐπεί σκανδαλίζω ἐκεῖνος , καί μάλα σύ ἀγαπάω . οὕτως καί ὁ Παῦλος καλέω εἶπον , κηλόν ὁ μή ἐσθίω κρέας · οὐ ἐπεί ἀκάθαρτος , ἀλλά ἐπεί σκανδαλίζω καί ἀσθενής ὁ ἀδελφός . σύ πλοῦτος ἔχω ; κατά σαυτοῦ ἔχω . ἐνταῦθα ἐγώ δοκέω ἤρεμος καί εἰς κενοδοξία αἰνίσσομαι ὁ τέλειος . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ἐθέλω ἐγώ δείκνυμι , ὅτι τέλειος εἰμί καί ἀπριτρίανος ; μή ἐγώ δείκνυμι , ἀλλά ἀρκέω σύ ὁ σύνοιδα .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0643.3
Τί οὖν πρὸς τὸν Ἕλληνα εἶφω , φησί ; Ταῦτα τὰ εἰρημένα . Καὶ σκόπει μὴ τί εἴπης πρὸς τὸν Ἕλληνα μόνον , ἀλλὰ καὶ πῶς αὐτὸν διορθώση . Ὅταν σοὺ τὸν βίον ἐξετάζων σκανδαλίζεται ἐκεῖθεν , ἐνταῦθα φρόν-τισον τί εἴπης . Ὑπὲρ μὲν γὰρ ἐκείνου , χῶν σκανδα-λίζεται , σὺ λόγον οὐ δώσεις · ἀπὸ δὲ τοῦ βίου τοῦ σοῦ ἂν βλαβῇ , κίνδυνον ὑποστήσῃ τὸν ἑοχτον . Ὅταν ἴδῃ σε περὶ βασιλείας φιλοσοφοῦντα , καὶ πρὸς τὰ παρόντα ἐπτοημένον , καὶ περὶ γεέννης δεδοικότα , καὶ τὰ ἐνταῦθα τρέμοντα δεῖν , τότε φρόντισον . Ὅταν ταῦτα οὖν ἐγκαλῇ , καὶ λέγῃ · Εἰ βασιλεὺς ἐρᾷς , τί τῶν παρόντων οὐχ ὑπερῆρξας ; εἰ δικαστήριον προσ-δοκᾷς φοβερὸν , τί τῶν ἐνταῦθα δεινῶν οὐ καταφρο-νεῖς ; εἰ ἀθανασίαν ἐλπίζεις , τί τοῦ θανάτου οὐ κα-ταγελᾷς ; ὅταν ταῦτα λέγῃ , μερίμνησον τὴ ἀπολογίαν . Ὅταν ἴδῃ σε τρέμοντα ζημίαν χρημάτων τὸν τοὺς ὑπάρχους προσδοκῶντα , καὶ περιχαρὴ γεγόνον ὑπὲρ ἑνὸς ὀβολοῦ , καὶ τὴν ψυχὴν πάλιν προέμενον ὑπὲρ ἀργυρίου ὀλίγου , τότε φρόντισον · ταῦτα γὰρ ἐστι , ταῦτα τὰ τὸν Ἕλληνα σκανδαλίζοντα . Ὅστε εἰ
Lemmas: τις οὖν πρός ὁ Ἕλλην ἐφίημι , φημί ; οὗτος ὁ εἴρω . καί σκοπέω μή τίς εἶπον πρός ὁ Ἕλλην μόνος , ἀλλά καί πῶς αὐτός διόρθωση . ὅταν σύ ὁ βίος ἐξετάζω σκανδαλίζω ἐκεῖθεν , ἐνταῦθα φροντίζω τίς εἶπον . ὑπέρ μέν γάρ ἐκεῖνος , χόω σκανδαλίζω , σύ λόγος οὖον δίδωμι · ἀπό δέ ὁ βίος ὁ σύ εἄν βλάπτω , κίνδυνος ὑφίστημι ὁ ἑοχτον . ὅταν ὁράω σύ περί βασίλεια φιλοσοφέω , καί πρός ὁ πάρειμι πτοέω , καί περί γέεννα δείδω , καί ὁ ἐνταῦθα τρέμω δήω , τότε φροντίζω . ὅταν οὗτος οὖν ἐγκαλέω , καί λέγω · εἰμί βασιλεύς ἐράω , τίς ὁ πάρειμι οὐ ὑπερεξαίρω ; εἰμί δικαστήριον προσδοκάω φοβερός , τίς ὁ ἐνταῦθα δεινός οὖον καταφρονέω ; εἰμί ἀθανασία ἐλπίζω , τίς ὁ θάνατος οὖον καταγελάω ; ὅταν οὗτος λέγω , μεριμνάω ὅς ἀπολογία . ὅταν ὁράω σύ τρέμω ζημία χρῆμα ὁ ὁ ὕπαρχος προσδοκάω , καί περιχαρής γόνος ὑπέρ εἷς ὀβολός , καί ὁ ψυχή πάλιν προΐημι ὑπέρ ἀργύριον ὀλίγος , τότε φροντίζω · οὗτος γάρ εἰμί , οὗτος ὁ ὁ Ἕλλην σκανδαλίζω . ὅστε εἰμί
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0646.2
Τῷ δὲ δυναμένῳ ὑμᾶς στηρίζειν κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου καὶ τὸ κήρυγμα Ἰησοῦ Χριστοῦ , κατὰ ἀποκάλυψιν μυστηρίου χρόνῳ ἀιωτίως νεσιτημένου , φανερωθέντος δὲ νῦν διὰ Γραφῶν προφητικῶν κατ’ ἐπιταγὴν τοῦ αἰωνίου Θεοῦ , εἰς ὑπακοὴν πίστεως , εἰς πάντα τὰ ἔθνη γνωρισθέντος · μόνῳ σοφῷ Θεῷ , διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ , ψ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἀμήν .
Lemmas: ὁ δέ δύναμαι σύ στηρίζω κατά ὁ εὐαγγέλιον ἐγώ καί ὁ κήρυγμα Ἰησοῦς Χριστός , κατά ἀποκάλυψις μυστήριον χρόνος ἀιωτίως νεσιτημενος , φανερόω δέ νῦν διά Γραφής προφητικός κατά ἐπιταγή ὁ αἰώνιος Θεός , εἰς ὑπακοή πίστις , εἰς πᾶς ὁ ἔθνος γνωρίζω · μόνος σοφός Θεός , διά Ἰησοῦς Χριστός , ψ ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών . ἀμήν .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0646.4
Εἰ δὲ καὶ ἐξετάζεις διὰ τί νῦν ἐφανερώθη , οὐκ ἀσφαλεῖς πράγμα ποιεῖς , μυστήρια Θεοῦ περιεργαζόμενος , καὶ εὐθὺς ἀπατῶν οὐδὲ γὰρ πολυπραγμονεῖν τὰ τοιαῦτα δεῖ , ἀλλ’ ἀγαπᾶν καὶ στέργειν . Διὸ καὶ αὐτὸς ἐπιστομίζων τὴν τοιαύτην γνώμην ἐπήγαγε , Κατ’ ἐπιταγὴν τοῦ αἰωνίου Θεοῦ , εἰς ὑπακοὴν πίστεως . Ὑπακοὴς γὰρ ἡ πίστις δεῖται , οὐ πολυπραγμοσύνης · καὶ ὅταν Θεὸς ἐπιτάτῃ , παῖδευσθαι , οὐ περιεργάζεσθαι χρή . Εἶτα καὶ ἐτέρωθεν αὐτοὺς παραβαρύνει λέγων · Εἰς πάντα τὰ ἔθνη γνωρισθέντος . Οὐ γὰρ σὺ μόνος , ἀλλ’ ἡ οἰκουμένη πᾶσα οὕτω πιστεύει , οὐχ ἀνθρώπων , ἀλλὰ Θεὸν λαδοῦσα διδάσκαλον . Διὸ καὶ ἐπήγαγε , Διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ . Οὐχ ἐγνωρίσθη δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἰδεδαιώθη · ἀμφότερα δὲ αὐτοῦ ἔργα . Διὸ καὶ οὕτως ἀναγνωστέον , Τῷ δὲ δυναμένῳ ὑμᾶς στηρίζειν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ . Καὶ γὰρ , ὑπὲρ εἴπον , ἀμφότερα αὐτὸ ἀνατεῖθη · μᾶλλον δὲ οὐχ ἀμφότερα μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν δόξαν τὴν εἰς τὸν Πατέρα . Διὸ καὶ ἔλεγεν · Ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἀμήν . Δοξάζει δὲ πάλιν τὸ ἀκατάληκτον τῶν μυστηρίων τούτων ἐκπληττόμενος . Οὐδὲ γὰρ νῦν ἔτι ἐφάνη , λογισμοῖς αὐτὰ καταλαβεῖν δυνατόν , ἀλλὰ διὰ πίστεως εἰδῶσι χρή b , ἄλλως δὲ οὐκ ἐνί . Καλῶς εἶπε , Μόνῳ σοφῷ
Lemmas: εἰμί δέ καί ἐξετάζω διά τίς νῦν φανερόω , οὐ ἀσφαλής πράγμα ποιέω , μυστήριον Θεός περιεργάζω , καί εὐθύς ἀπάτη οὐδέ γάρ πολυπραγμονέω ὁ τοιοῦτος δεῖ , ἀλλά ἀγαπάω καί στέργω . Διὸ καί αὐτός ἐπιστομίζω ὁ τοιοῦτος γνώμη ἐπάγω , κατά ἐπιταγή ὁ αἰώνιος Θεός , εἰς ὑπακοή πίστις . ὑπακοή γάρ ὁ πίστις δήω , οὖον πολυπραγμοσύνη · καί ὅταν θεός ἐπιτάσσω , παιδεύω , οὖον περιεργάζομαι χρή . εἶτα καί ἑτέρωθεν αὐτός παραβαραίνω λέγω · εἰς πᾶς ὁ ἔθνος γνωρίζω . οὖον γάρ σύ μόνος , ἀλλά ὁ οἰκέω πᾶς οὗτος πιστεύω , οὐ ἄνθρωπος , ἀλλά Θεός λαδουω διδάσκαλος . Διὸ καί ἐπάγω , Ζεύς Ἰησοῦς Χριστός . οὐχ γνωρίζω δέ μόνος , ἀλλά καί ιδεδαιωθεω · ἀμφότερος δέ αὐτός ἔργον . Διὸ καί οὕτως ἀναγνωστέον , ὁ δέ δύναμαι σύ στηρίζω διά Ἰησοῦς Χριστός . καί γάρ , ὑπέρ εἶπον , ἀμφότερος αὐτός ἀνατίθημι · μᾶλλον δέ οὐ ἀμφότερος μόνος , ἀλλά καί ὁ δόξα ὁ εἰς ὁ πατήρ . Διὸ καί λέγω · ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών . ἀμήν . δοξάζω δέ πάλιν ὁ ἀκατάληκτος ὁ μυστήριον οὗτος ἐκπλήσσω . οὐδέ γάρ νῦν ἔτι φαίνω , λογισμός αὐτός καταλαμβάνω δυνατός , ἀλλά διά πίστις οἶδα χρή b , ἄλλως δέ οὐ ἐν . καλῶς εἶπον , Μόνος σοφός