joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0486.5
α' . Ὦσπερ καὶ ἐμπροσθεν ἐφθην εἰπών , τοῦτο καὶ νῦν ἐρῶ , ὅτι εἰς τὸν ἡδικὸν συνεχῶς ἐκβαίνει λόγον , οὐχ ὡσπερ ἐν ταῖς ἄλλαις Ἐπιστολαῖς , διαιρῶν αὐτὰς εἰς δύο , τὸ μὲν πρῶτον τοῖς δόγμασιν ἀφορίζων , τὸ δὲ ἕτερον τῇ τῶν ἠθῶν ἐπιμελείᾳ · ἀλλ' οὕχ ἐνταῦθα οὕτως , ἀλλὰ δι' ὅλης αὐτῆς ἀναμιξ τοῦτο ποιεῖ , ὥστε εὐπαράδεκτον γενέσθαι τὸν λόγον . Διὸ τοίνυν ἐνταῦθα νεκρώσεις εἶναι φησι , καὶ θανάτους δύο · καὶ τὴν μὲν ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ γεγενῆσθαι ἐν τῷ βαπτίσματι , τὴν δὲ ὑφ' ἡμῶν δεῖξαι γενέσθαι διὰ τῆς μετὰ ταῦτα σπουδῆς . Τὸ μὲν γὰρ ταφήναι τὰ πρότερα ἁμαρτήματα , τῆς αὐτοῦ γέγονε δωρεᾶς · τὸ δὲ μετὰ τὸ βάπτισμα μεῖναι νεκροὺς τῇ ἁμαρτίᾳ , τῆς ἡμετέρας δεῖ γενέσθαι ἔργον σπουδῆς , εἰ καὶ τὰ μάλιστα πολλὰ καὶ ἐνταῦθα τὸν Θεὸν ὁρῶμεν βοηθοῦντα ἡμῖν . Οὐ γὰρ δὴ τοῦτο ἰσχύει τὸ βάπτισμα μόνον τὰ πρότερα ἀφανίζειν πλημμελήματα , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰ μέλλοντα ἀσφαλίζειν . Ὡσπερ οὖν ἐν ἐκείνοις τὴν πίστιν εἰσήνεγκες , ἵνα ἀφανισθῇ · οὕτω καὶ ἐν τοῖς μετὰ ταῦτα τῆς προθυμίας ἐπίδειξον τὴν μεταβολήν , ἵνα μὴ πάλιν σαυτὸν καταρρύπτην . Ταῦτα γὰρ καὶ τὰ τοιαῦτα συμβουλεύων φησίν · Εἰ γὰρ σύμφυτοι γεγόναμεν τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ , ἀλλὰ καὶ τῆς ἀναστάσεως ἐσόμεθα . Εἰδὲς πῶς ἐπῆρε τὸν ἀκροατήν , πρὸς τὸν Δεσπότην εὐθέως αὐτὸν ἀναγαγὼν τὸν αὐτοῦ , καὶ πολλὴν δεῖξαι σπουδὰς τὴν ὠμοσύνην ; Διὰ τοῦτο οὐδὲ εἶπε , Θανάτῳ , ἵνα μὴ ἀντείπης , ἀλλ' Ὁμοιώματι θανάτου · οὐ γὰρ ἡ οὐσία αὐτὴ ἀπέθανεν , ἀλλ' ὁ εἶς ἁμαρτιῶν ἄνθρωπος , τοῦτέστιν , ἡ κακία . Καὶ οὐχ εἶπεν , Εἰ γὰρ ἐκοινώθημεν τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου · ἀλλὰ τί ; Εἰ γὰρ σύμφυτοι γεγόναμεν . τῆς φυτείας ὀνόματι τὸν ἐκ ταύτης καρπὸν ἡμῖν αἰνιττόμενος . Καθάρην γὰρ τὸ σῶμα αὐτοῦ ταφὴν ἐν τῇ γῇ καρπὸν τῆς οἰκουμένης τὴν σωτηρίαν ἤνεγκεν · οὕτω καὶ τὸ ἡμέτερον ταφὴν ἐν τῷ βαπτίσματι , καρπὸν ἤνεγκε τὴν δικαιοσύνην , τὸν ἀγιασμὸν , τὴν νιοθεσίαν , τὰ μυρία ἀγαθά · οὕσι δὲ καὶ τῆς ἀναστάσεως ὑστερον δώρων . Ἐπεὶ οὖν ἡμεῖς μὲν ἐν ἰδατί , αὐτὸς δὲ ἐν γῇ , καὶ ἡμεῖς μὲν κατὰ τὸν τῆς ἁμαρτίας λόγον , ἐκεῖνος δὲ κατὰ τὸν τοῦ σώματος ἐτάφη , διὰ τοῦτο οὐχ εἶπε , Σύμφυτοι τῷ θανάτῳ , ἀλλὰ , Τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου · θάνατος μὲν γὰρ καὶ τοῦτο καὶ ἐκεῖνο , ἀλλ' οὐ τοῦ αὐτοῦ ὀνομαζομένου . Εἰ τοίνυν , φησίν , ἐν τῷ θανάτῳ ἐγενόμεθα σύμφυτοι , καὶ τῆς ἀναστάσεως ἐσόμεθα · ἀνάστασιν ἐνταῦθα τὴν μέλλουσαν [ 551 ] λέγων . Ἐπειδὴ γὰρ ἀνωτέρω περὶ θανάτου διαλεχθεῖς καὶ εἰπών , Ἡ ἀγνοεῖτε , ἀδελφοί , ὅτι ὅσοι εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθημεν , εἰς τὸν θάνατον αὐτοῦ ἐβαπτίσθημεν · οὐδὲν περὶ ἀναστάσεως διελέχθη σαφῶς , ἀλλὰ περὶ πολιτείας τῆς μετὰ τὸ βάπτισμα , κελεύσας ἐν καινότητι ζωῆς περιπατεῖν · διὰ τοῦτο ἐνταῦθα τὸν αὐτὸν ἀναλαβὼν λόγον , ἐκείνην ἡμῖν λοιπὸν προαναφανεῖ τὴν ἀνάστασιν . Καὶ ἵνα μᾶλλον , ὅτι οὐ περὶ ταύτης φησὶ τῆς ἐκ τοῦ βαπτίσματος , ἀλλὰ περὶ ἐκείνης · εἰπών , Εἰ γὰρ σύμφυτοι γεγόναμεν τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ , οὐχ εἶπεν , ὅτι Τοῦ ὁμοιώματος τῆς ἀναστάσεως ἐσόμεθα , ἀλλὰ , Καὶ τῆς ἀναστάσεως . Ἴνα γὰρ μὴ λέγης , Καὶ πῶς , εἰ μὴ ἀπεθάνομεν ὡς ἀπέθανεν , ἀναστησόμεθα ὡς ἀνέστη ; ἵνινα
Lemmas: ὅς . ὥσπερ καί ἔμπροσθεν φθάνω εἶπον , οὗτος καί νῦν εἴρω , ὅτι εἰς ὁ δικεῖν συνεχῶς ἐκβαίνω λόγος , οὐ ὡς ἐν ὁ ἄλλος ἐπιστολή , διαιρέω αὐτός εἰς δύο , ὁ μέν πρῶτος ὁ δόγμα ἀφορίζω , ὁ δέ ἕτερος ὁ ὁ ἠθέω ἐπιμέλεια · ἀλλά οὐ ἐνταῦθα οὕτως , ἀλλά διά ὅλος αὐτός ἀναμίξ οὗτος ποιέω , ὥστε εὐπαράδεκτος γίγνομαι ὁ λόγος . Διὸ τοίνυν ἐνταῦθα νέκρωσις εἰμί φημί , καί θάνατος δύο · καί ὁ μέν ὑπό ὁ Χριστός γίγνομαι ἐν ὁ βάπτισμα , ὁ δέ ὑπό ἐγώ δείκνυμι γίγνομαι διά ὁ μετά οὗτος σπουδή . ὁ μέν γάρ θάπτω ὁ πρότερος ἁμάρτημα , ὁ αὐτός γίγνομαι δωρεά · ὁ δέ μετά ὁ βάπτισμα μένω νεκρός ὁ ἁμαρτία , ὁ ἡμέτερος δεῖ γίγνομαι ἔργον σπουδή , εἰμί καί ὁ μάλιστα πολύς καί ἐνταῦθα ὁ θεός ὁράω βοηθός ἐγώ . οὖον γάρ δή οὗτος ἰσχύω ὁ βάπτισμα μόνος ὁ πρότερος ἀφανίζω πλημμέλημα , ἀλλά καί πρός ὁ μέλλω ἀσφαλίζω . ὡς οὖν ἐν ἐκεῖνος ὁ πίστις εἰσφέρω , ἵνα ἀφανίζω · οὗτος καί ἐν ὁ μετά οὗτος ὁ προθυμία ἐπιδείκνυμι ὁ μεταβολή , ἵνα μή πάλιν σαυτοῦ καταρρέπω . οὗτος γάρ καί ὁ τοιοῦτος συμβουλεύω φημί · εἰμί γάρ σύμφυτος γίγνομαι ὁ ὁμοίωμα ὁ θάνατος αὐτός , ἀλλά καί ὁ ἀνάστασις εἰμί . ἀνάκλεις πῶς ἐπαίρω ὁ ἀκροατής , πρός ὁ δεσπότης εὐθύς αὐτός ἀνάγω ὁ αὐτός , καί πολύς δείκνυμι σπουδή ὁ ὄμνυμι ; Ζεύς οὗτος οὐδέ εἶπον , Θάνατος , ἵνα μή ἀντιλέγω , ἀλλά ὁμοίωμα θάνατος · οὖον γάρ ὁ οὐσία αὐτός ἀποθνῄσκω , ἀλλά ὁ εἰμί ἁμαρτία ἄνθρωπος , τουτέστιν , ὁ κακία . καί οὐ εἶπον , εἰμί γάρ κοινόω ὁ ὁμοίωμα ὁ θάνατος · ἀλλά τίς ; εἰμί γάρ σύμφυτος γίγνομαι . ὁ φυτεία ὄνομα ὁ ἐκ οὗτος καρπός ἐγώ αἰνίσσομαι . καθαίρω γάρ ὁ σῶμα αὐτός ταφή ἐν ὁ γῆ καρπός ὁ οἰκέω ὁ σωτηρία φέρω · οὗτος καί ὁ ἡμέτερος ταφή ἐν ὁ βάπτισμα , καρπός φέρω ὁ δικαιοσύνη , ὁ ἁγιασμός , ὁ νιοθεσίαν , ὁ μυρίος ἀγαθός · εἰμί δέ καί ὁ ἀνάστασις ὕστερος δῶρον . ἐπεί οὖν ἐγώ μέν ἐν ἰδατί , αὐτός δέ ἐν γῆ , καί ἐγώ μέν κατά ὁ ὁ ἁμαρτία λόγος , ἐκεῖνος δέ κατά ὁ ὁ σῶμα θάπτω , διά οὗτος οὐ εἶπον , σύμφυτος ὁ θάνατος , ἀλλά , ὁ ὁμοίωμα ὁ θάνατος · θάνατος μέν γάρ καί οὗτος καί ἐκεῖνος , ἀλλά οὖον ὁ αὐτός ὀνομάζω . εἰμί τοίνυν , φημί , ἐν ὁ θάνατος γίγνομαι σύμφυτος , καί ὁ ἀνάστασις εἰμί · ἀνάστασις ἐνταῦθα ὁ μέλλω [ 551 ] λέγω . ἐπεί γάρ ἀνωτέρω περί θάνατος διαλέγω καί εἶπον , ὁ ἀγνοέω , ἀδελφός , ὅτι ὅσος εἰς Χριστός βαπτίζω , εἰς ὁ θάνατος αὐτός βαπτίζω · οὐδείς περί ἀνάστασις διαλέγω σαφῶς , ἀλλά περί πολιτεία ὁ μετά ὁ βάπτισμα , κελεύω ἐν καινότης ζωή περιπατέω · διά οὗτος ἐνταῦθα ὁ αὐτός ἀναλαμβάνω λόγος , ἐκεῖνος ἐγώ λοιπός προαναφαίνω ὁ ἀνάστασις . καί ἵνα μᾶλλον , ὅτι οὖον περί οὗτος φημί ὁ ἐκ ὁ βάπτισμα , ἀλλά περί ἐκεῖνος · εἶπον , εἰμί γάρ σύμφυτος γίγνομαι ὁ ὁμοίωμα ὁ θάνατος αὐτός , οὐ εἶπον , ὅτι ὁ ὁμοίωμα ὁ ἀνάστασις εἰμί , ἀλλά , καί ὁ ἀνάστασις . ἵνα γάρ μή λέγω , καί πῶς , εἰμί μή ἀποθνῄσκω ὡς ἀποθνῄσκω , ἀνίστημι ὡς ἀνίστημι ; ἵνινα