joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0731.1
αἰς , διὰ τὸν Θεὸν τὸν ὁρίσαντα θάτου , καὶ τὸν δεσπὸν τῆς φύσεως συνθέσαντα , καὶ τὸ πῦρ πρὸς τὰ τέκνα περὶ τῶν σπλάγχνων τῶν γονέων ἐνθῆσαντα . Οὐ τοῦτο λέγω , ἄνθρωπε , οὐδὲ τοῦτο νομίζω , μηδὲ διὰς · διακρίνει ἐπὶ τοῖς τέκνοις · κἂν γὰρ εἴποι , ἀδύνατον λέγω . Καὶ γὰρ κάμῳ νόμους οὐχὺς πεῖθομαι , καὶ τῷ καιρῷ τῆς συμπαθείας οὐκ ἀντιτάσσομαι · ἐπεὶ κάμῳ βροτὸς , ἐπεὶ κάμῳ ἐκ μητρὸς γεγέννημαι , καὶ τῆς αὐτῆς ὑπάρχω φύσεως . Οἶδα πατέρας τὸν δοῦρμον , οἶδα μητέρας τὸν στεναγμὸν , οἶδα αὐτῶν τὴν θάλασσαν τῆς ἀθυμίας , οἶδα αὐτῶν τὴν παρακλὴν τὴν ἀδημονίαν · ἄπιστομαι τὴν ἔνδον αὐτῶν ἐπὶ τέκνοις φαντασίαν , πῶς ὡς παρόντα τὸν οὐ παρόντα παῖδα ἐν ἑαυτοῖς · ἀναγράφωσιν , τὴν ἐκείνων εἰκόνα σὺν δάκρυσι νεννοούμενοι , τὰ ἐκείνων ἤδη καὶ ῥήματα καὶ πράγματα πάντα κατ’ ὀφθαλμὸς τιθέντες . Ἄλλ’ ὁ Ἰωβ ὁ θαυμασίως οὐχ οὕτως · ἐκεῖνοι γὰρ τῶν τέκνων καὶ παίδων καὶ βουν καὶ καμήλων καὶ πάντων τῶν προσόντων αὐτῷ πρὸς διεβρον γενομένων , οὐχ ἐθορυβήθη , οὐχ ἐδυσημήνευσεν , ὡς οἱ πολλοί , ἀλλ’ ἀνίστατο , καὶ εἰς τὴν γῆν πεσών , ἐξ ἧς ἐλήφθη , τῷ δεσπότῃ προσκυνῶν ἔλεγεν · Αὐτὸς γυμνὸς ἐξῆλθεν ἐκ κοιλίας μητρὸς μου , γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι ἐκεῖ . Ὁ Κύριος ἔδωκεν , ὁ Κύριος ἀφείλατο · ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξε , οὕτω καὶ ἐγένετο . Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας . Δοῦλός εἰμι , καὶ ὑπόκειμαι , καὶ τῷ ποιήσαντι οὐκ ἀντιτάσσομαι · οὐ γὰρ ξένον τὸ πράγμα · τέθηκαν οἱ παῖδες . Ἄλλ’ οὐκ ἀπόλωλαν . Ποῖος γὰρ ποιμὴν οὐκ ἐξουσιάζει ἐν τῷ ποίμνιῳ αὐτοῦ ; Ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς ἐξείλατο τὰ πρόβατα αὐτοῦ . Μικρὸν , καὶ ἡμεῖς ἀπεργούμεθα . Τοῦτον καὶ ἡμεῖς μιμησόμεθα , καὶ μὴ οὕτως ἀμέτρως δυωρώμεθα . Ὡς πιστοὶ κλαύσωμεν , καὶ μὴ ὡς ἄπιστοι ἀσχημονήσωμεν · ὡς ὁ Χριστὸς τὸν Λάζαρον ἐκλαυσεν , οὕτω κλαυσόμεθα · οὐ γὰρ μέτρα καὶ ὅρους · δεϊκνύναι , ἐδάκρυσε . Πῶς γὰρ δακρύειν ἔχουσι , ἂν ματ’ ὀλίγον ὑγείρειν ἐβούλεν ; Ἄλλ’ ἵνα σὺ μάθῃς μέχρι πόσου · δακρύειν , ἵνα καὶ τὸ τῆς φύσεως συμπάθες ἐνδείξωμεθα , καὶ τὸν τῶν ἀπίστων μίμησιν ἀποχρωσώμεν · λοιπὸν δὲ κάκτειν ἐξώμεθα , τῆς αὐτῆς μερίδος τῶν ἐν ἀρετῇ τῆς ἡλικίας χρόνον τὸν βίον χωρισμένων ἔσεσθαι · καὶ μὴ ἐκεῖ ἀπελθόντας · ἡμᾶς τοὺς μὲν ἑαυτῶν παῖδας ἐν ἀνέσει διέθετο , ἡμᾶς δὲ ἐν ἀφορήτῃ χολάσει ἔσεσθαι . Ἵσοι γὰρ πρὸ βύτου καὶ φόβου τῆς δυσχερείας ταύτης καὶ πολυσυνάχτου σαρκὸς ἐχυρισάμενοι νήπιοι , φωνᾶς ἀποφύγονται τοιαύτας , πρὸς τοὺς τεκνοῦντας , εἰ καὶ μὴ τοῖς · ῥήμασιν , ἀλλὰ τοῖς πράγμασι · Μὴ δὴ ἐφ’ ἡμῖν δακρύετε , πατέρες , μηδὲν ὑφελούσης · ὅμως γὰρ ἐδουλεύσατε σὺν ἡμῖν ἔχειν ἡμᾶς ἐν τῷ ματαίῳ βίῳ , ἔνθα πάντα ἀτεργὴ καὶ ἐπώδυνα , ἔνθα πάντα πίστις καὶ ἀσάφεια , ἔνθα οὐδὲν μόνιμον οὐδὲ βέβαιον · ἀλλ’ ὁ Δεσπότης ἡμῶν καὶ Θεὸς ἀγάγῃ τας ἡμᾶς , ὡς ἐκ στόματος λέοντος , οὕτως ἐκ τοῦ ματαίου βίου ἡρπάσεν ἡμᾶς · ὡς ἐξ ἀκανθῶν ῥόδα , οὕτω τῶν ἀμαρτιῶν τοῦ
Lemmas: ὅς , διά ὁ θεός ὁ ὁρίζω θάτου , καί ὁ δεσπὸν ὁ φύσις συντίθημι , καί ὁ πῦρ πρός ὁ τέκνον περί ὁ σπλάγχνον ὁ γονεύς ἐντίθημι . οὖον οὗτος λέγω , ἄνθρωπος , οὐδέ οὗτος νομίζω , μηδέ Διᾶς · διακρίνω ἐπί ὁ τέκνον · κἀν γάρ εἶπον , ἀδύνατος λέγω . καί γάρ κάμνω νόμος οὐχὺς πείθω , καί ὁ καιρός ὁ συμπάθεια οὐ ἀντιτάσσω · ἐπεί κάμνω βροτός , ἐπεί κάμνω ἐκ μήτηρ γεννάω , καί ὁ αὐτός ὑπάρχω φύσις . οἶδα πατήρ ὁ δέρω , οἶδα μήτηρ ὁ στεναγμός , οἶδα αὐτός ὁ θάλασσα ὁ ἀθυμία , οἶδα αὐτός ὁ παρακλῆς ὁ ἀδημονία · ἀφίστημι ὁ ἔνδον αὐτός ἐπί τέκνον φαντασία , πῶς ὡς πάρειμι ὁ οὖον πάρειμι παῖς ἐν ἑαυτοῦ · ἀναγράφω , ὁ ἐκεῖνος εἰκών σύν δάκρυ νοέω , ὁ ἐκεῖνος ἤδη καί ῥῆμα καί πρᾶγμα πᾶς κατά ὀφθαλμός τίθημι . ἄλλος ὁ Ἰώβ ὁ θαυμάσιος οὐ οὕτως · ἐκεῖνος γάρ ὁ τέκνον καί παῖς καί βοῦς καί κάμηλος καί πᾶς ὁ πρόσειμι αὐτός πρός διεβρος γίγνομαι , οὐ θορυβέω , οὐ ἐδυσημήνευσεν , ὡς ὁ πολύς , ἀλλά ἀνίστημι , καί εἰς ὁ γῆ πίπτω , ἐκ ὅς λαμβάνω , ὁ δεσπότης προσκυνέω λέγω · αὐτός γυμνός ἐξέρχομαι ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ , γυμνός καί ἀπέρχομαι ἐκεῖ . ὁ Κύριος δίδωμι , ὁ Κύριος ἀφαιρέω · ὡς ὁ κύριος δοκέω , οὗτος καί γίγνομαι . ἀίω ὁ ὄνομα κύριος εὐλογέω εἰς ὁ αἰών . Δοῦλος εἰμί , καί ὑπόκειμαι , καί ὁ ποιέω οὐ ἀντιτάσσω · οὖον γάρ ξένος ὁ πράγμα · τίθεμαι ὁ παῖς . ἄλλος οὐ ἀπόλλυμι . ποῖος γάρ ποιμήν οὐ ἐξουσιάζω ἐν ὁ ποίμνιον αὐτός ; ὁ ποιμήν ὁ καλός ἐξαιρέω ὁ πρόβατον αὐτός . μικρός , καί ἐγώ ἀπέργω . οὗτος καί ἐγώ μιμέομαι , καί μή οὕτως ἄμετρος δωρέω . ὡς πιστός καλέω , καί μή ὡς ἄπιστος ἀσχημονέω · ὡς ὁ Χριστός ὁ Λάζαρος καλέω , οὗτος καλέω · οὖον γάρ μέτρον καί ὅρος · δείκνυμι , δάκρυ . Πῶς γάρ δάκρυ ἔχω , εἄν μά ὀλίγος υγειρεω βούλομαι ; ἄλλος ἵνα σύ μανθάνω μέχρι πόσος · δάκρυ , ἵνα καί ὁ ὁ φύσις συμπαθής ἐνδείκνυμι , καί ὁ ὁ ἄπιστος μίμησις ἀποχράω · λοιπός δέ κτέω ἐξίημι , ὁ αὐτός μερίς ὁ ἐν ἀρετή ὁ ἡλικία χρόνος ὁ βίος χωρισμένος εἰμί · καί μή ἐκεῖ ἀπέρχομαι · ἐγώ ὁ μέν ἑαυτοῦ παῖς ἐν ἄνεσις διατίθημι , ἐγώ δέ ἐν αφόρητος χολανθανω εἰμί . Ἴσος γάρ πρό βύτης καί φόβος ὁ δυσχέρεια οὗτος καί πολυσυνάχτου σάρξ ἐχυρισάμενοι νήπιος , φωνή ἀποφεύγω τοιοῦτος , πρός ὁ τεκνόω , εἰμί καί μή ὁ · ῥῆμα , ἀλλά ὁ πρᾶγμα · μή δή ἐπί ἐγώ δάκρυ , πατήρ , μηδείς ὑφαιρέω · ὅμως γάρ δουλεύω σύν ἐγώ ἔχω ἐγώ ἐν ὁ μάταιος βίος , ἔνθα πᾶς ἀτεργὴ καί ἐπώδυνος , ἔνθα πᾶς πίστις καί ἀσάφεια , ἔνθα οὐδείς μόνιμος οὐδέ βέβαιος · ἀλλά ὁ Δεσπότης ἐγώ καί θεός ἄγω ὅς ἐγώ , ὡς ἐκ στόμα λέων , οὕτως ἐκ ὁ μάταιος βίος ἁρπάζω ἐγώ · ὡς ἐκ ἄκανθα ῥόδον , οὗτος ὁ ἁμαρτία ὁ