joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0467.1
εἰρήνην τὸ τοιοῦτον , ἀλλὰ πόλεμος . Τοῦτο καὶ ἐν' ἡμῖν ἐστιν ἰδεῖν καὶ γὰρ ἀλλήλους φυλαττομένα καὶ δεδοίκαμεν καὶ πρὸς τὸ οὐς ἕκαστος τῷ πλάττον διαλεγόμεθα , κὲν παραγενομένου ἑτέρου ἰδῶμεν , σιγῶμεν καὶ ἐκ τοῦ μέσου συστῆλλομεν ἀπαντα : ὅπερ οὐκ ἔστι θαρρούντων , ἀλλὰ σφόδρα φυλαττομένων . Ἄλλὰ ταῦτα ποιοῦμεν , φησίν , οὐχ ὥστε ἀδικῆσαι , ἀλλ' ὥστε μὴ ἀδικήθηαι . Διὰ τοῦτο πενθῶ , ὅτι μεταξὺ ζῶντες ἀδελφῶν , φυλακῆς δεόμεθα πρὸς τὸ μὴ ἀδικήθηαι , καὶ πυρὰ καλοῦμεν τοσαῦτα , καὶ φυλακὰς καὶ προφυλακὰς τίθεμεν . Τὸ δὲ αἴτιον , πολὺ τὸ ψεῦδος , πολὺς ὁ δόλος , πολλὴ ἡς ἀγάπης ἡ ἀναλρεσις , καὶ πόλεμος ἄσπονδος . Διὰ τοῦτο πολλοὺς εὑροὶ τις ἄν Ἑλλησι θαρρούντας μᾶλλον τῇ Χριστιανῶς : καὶ τοῦ σῶτος ἄν εἴη αἰσχύνης δέια ταῦτα : πᾶσων δακρύων , πᾶσων οἰμωγῶν ; Καὶ τί πάθω , φησί ; δύστροπός ἐστιν ὁ δεῖνα καὶ μοχθηρός . Καὶ ποῦ καὶ τῆς φιλουσίας τῆς σῆς ; ποῦ δὲ ὁ νόμος οἱ ἀποστόλου ; [ 500 ] οἱ κελεύοντες ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζειν ; Εἰ γὰρ ἀδελφῷ χρῆσθαι οὐκ οἶδας , πότε δυνήσῃ χρῆσθαι ἀλοτρίῳ καλῶς ; εἰ τὸ μέλος τὸ σὸν οὐκ ἐπίστασαι μεταχειρίσθαι , πότε τὸν ξένων ἐπιστάσῃ δυνήσῃ καὶ συνάψαι ἑαυτῷ ; Ἄλλὰ τί πάθω ; Σφόδρα δυσχερὲς ἔχω πρὸς δακρύων ἐπιρροήν , ἐπεὶ πηγὰς ἄν ἀφθίας δακρύειες ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν , κατὰ τὴν προφητὴν ἐκεῖνον , μυρίους πολέμους ἀπὸ τοῦ πεδίου τούτου βλέπων ἐκείνων χαλεπωτέρους . Ὁ μὲν γὰρ βαρβάρους ἐπὶντας ὁρῶν , ἔλεγεν , Τὴν κοίλην μου δλίγω : ἐγὼ δὲ ὑφ' ἐνὶ στρατηγῷ παραταττομένους βλέπων , εἶτα κατ' ἀλλήλων ἰσταμένους καὶ δάκνοντας , καὶ σπαρτάζοντας τὰ ἀλλήλων μέλη , τοὺς μὲν διὰ χρήματα , τοὺς δὲ διὰ δόξαν , τοὺς δὲ ἀπλῶς καὶ εἰκῇ κατατελῶντας καὶ κατακαλεῶντας , καὶ μυρία τραύματα ἀλλήλοις ἐπάγοντας , καὶ νεκροὺς τῶν ἐν πολέμῳ χαλεπωτέρους , καὶ τὸν ἀδελφῶν δυομὲν φίλων μόνον λοιπὸν ὃν , οὐδὲ ἔχω τινὰ ἀξίων τῆς τραγωδίας ταύτης ἐπινοῆσαι ὄρηγον . Αἰδεσθῆτε τοίνυν , αἰδεσθῆτε τὴν τράπεζαν ταύτην , ἧς κοινωνοῦμεν ἀπαντες , τὸν θ' ἡμῖς σφαγέατα Χριστὸν , τὸ θῦμα τὸ ἐπ' αὐτῆς κείμενον . Ἀγεται κοινωνοῦντες ἄλλων , οὐχὲτε εἰσὶ λήτοται πρὸς οὓς ἐν κοινωνήσωσιν , ἀλλὰ μεταβάλλει τὸν τρόπον ἡ τράπεζα , καὶ τοὺς τῶν θηρίων ἀγριωτέρους προθῆται ἡμερώτερους ποιεῖ ; ἡμεῖς δὲ τοιαύτης τραπέζης μετέχοντες , τοιαύτης κοινωνοῦντες τροφῆς , ὀλιγόμεθα κατ' ἀλλήλων , δέον κατὰ τοῦ πᾶσιν ἡμῖν πολεμοῦντος διαβόλου τοῦτο ποιεῖν . Διὰ τοῦ τοῦτο ἡμεῖς μὲν ἀσθενέστατοι , ἐκεῖνος δὲ ἰσχυρότερος : καθ' ἑκάστην γίνεται τὴν ἡμέραν . Οὐ γὰρ μετ' ἀλλήλων φραττόμεθα . κατ' ἐκείνου , ἀλλὰ μετ' ἐκείνου κατ' ἀλλήλων ἰστάμεθα , καὶ αὐτῷ στρατηγῷ πρὸς τὰς τοιαύτας χρήματα παρατάξεις , δδὸν αὐτῷ μόνῳ πολεμεῖν . Νυνὶ δὲ ἐκείνῳ ἀφέντες , κατὰ τῶν ἀδελφῶν τὰ τόξα τεῖνοντες . Ποία τόξα , φησί ; Τὰ ἀπὸ γλώττης καὶ στόματος . Οὐδὲ γὰρ ἀκόντια καὶ βέλη μόνον , ἀλλὰ καὶ ῥήματα πολὺ τῶν βελῶν πικρότερα ἐργάζεται τραύματα . Καὶ πῶς δυνήσομεθα τοῦτον καταλαῦσαι τὸν πόλεμον , φησίν ; Ἄν ἐνοήσητε , ὅτι τὸν ἀδελφὸν λέγων κακῶς , βάρβαραν ἀπὸ τοῦ στόματός σου προχέεις , ἄν ἐνοήσητε , ὅτι τὸ μέλος τοῦ Χριστοῦ διαβάλλεις , ὅτι τὰς σάρκας κατασθεῖς τὰς αὐς , ὅτι τὸ δικαστήριόν σοι πικρότερον ποιεῖς τοῦ φοβεροῦ ἐκείνου καὶ ἀδείκιστον , ὅτι τὸ βέλος οὐ τῷ πληγῆναι , ἀλλὰ σὲ τὸν τοξεύσαντα ἀναιρεῖ . Ἄλλ' ἡδίκησέ τι καὶ κακῶς ἐποῖησε ; Στέναξον , μὴ κακῶς εἴπης · δάκρυσον , μὴ διὰ τὴν σὴν ἀδικίαν , ἀλλὰ διὰ τὴν ἀπωλείαν τὴν ἐκείνου , καθὼς καὶ ὁ σὲ Δεσπότης τὸν Ἰούδαν ἐδάκρυσε , οὐκ ἐπειδὴ
Lemmas: εἰρήνη ὁ τοιοῦτος , ἀλλά πόλεμος . οὗτος καί ἐν ἐγώ εἰμί ὁράω καί γάρ ἀλλήλων φυλάσσω καί δείδω καί πρός ὁ οὖς ἕκαστος ὁ πλάσσω διαλέγω , ἄν παραγίγνομαι ἕτερος ὁράω , σιγάω καί ἐκ ὁ μέσος συστέλλω ἅπας : ὅσπερ οὐ εἰμί θαρσέω , ἀλλά σφόδρα φυλάσσω . ἀλλά οὗτος ποιέω , φημί , οὐ ὥστε ἀδικέω , ἀλλά ὥστε μή ἀδικέω . Ζεύς οὗτος πενθέω , ὅτι μεταξύ ζῶ ἀδελφός , φυλακή δήω πρός ὁ μή ἀδικέω , καί πυρά καλέω τοσοῦτος , καί φυλακή καί προφυλακή τίθημι . ὁ δέ αἴτιος , πολύς ὁ ψεῦδος , πολύς ὁ δόλος , πολύς εἰμί ἀγάπη ὁ ἀναλρεσις , καί πόλεμος ἄσπονδος . Ζεύς οὗτος πολύς εὑρίσκω τις ἄν Ἕλλην θαρσέω μᾶλλον ὁ χριστιανῶς : καί ὁ Σῶτος ἄν εἰμί αἰσχύνη δέια οὗτος : πάσσω δάκρυ , πάσσω οἰμωγή ; καί τίς πάσχω , φημί ; δύστροπος εἰμί ὁ Δεῖνα καί μοχθηρός . καί ποῦ καί ὁ Φιλουσίας ὁ σός ; ποῦ δέ ὁ νόμος ὁ ἀπόστολος ; [ 500 ] ὁ κελεύω ἀλλήλων ὁ βάρος βαστάζω ; εἰμί γάρ ἀδελφός χράω οὐ οἶδα , πότε δύναμαι χράω ἀλλότριος καλῶς ; εἰμί ὁ μέλος ὁ σός οὐ ἐπίσταμαι μεταχειρίζω , πότε ὁ ξένος ἐφίστημι δύναμαι καί συνάπτω ἑαυτοῦ ; ἀλλά τίς πάσχω ; σφόδρα δυσχερής ἔχω πρός δάκρυ ἐπιρροή , ἐπεί πηγή ἄν ἀφθίας δακρύειες ἀπό ὁ ὀφθαλμός , κατά ὁ προφήτης ἐκεῖνος , μυρίος πόλεμος ἀπό ὁ πεδίον οὗτος βλέπω ἐκεῖνος χαλεπός . ὁ μέν γάρ βάρβαρος πίντα ὁράω , λέγω , ὁ κοῖλος ἐγώ δλίγω : ἐγώ δέ ὑπό ἐν στρατηγός παρατάσσω βλέπω , εἶτα κατά ἀλλήλων ἵστημι καί δάκνω , καί σπαρτάζοντας ὁ ἀλλήλων μέλος , ὁ μέν διά χρῆμα , ὁ δέ διά δόξα , ὁ δέ ἀπλόος καί εἰκῇ κατατελέω καί κατακαλέω , καί μυρίος τραῦμα ἀλλήλων ἐπάγω , καί νεκρός ὁ ἐν πόλεμος χαλεπός , καί ὁ ἀδελφός δύο Φίλων μόνος λοιπός ὅς , οὐδέ ἔχω τις ἄξιος ὁ τραγῳδία οὗτος ἐπινοέω ὄρηγον . αἰδέομαι τοίνυν , αἰδέομαι ὁ τράπεζα οὗτος , ὅς κοινωνέω ἅπας , ὁ ὁ ἡμεῖς σφαγέατα Χριστός , ὁ θῦμα ὁ ἐπί αὐτός κεῖμαι . ἄγω κοινωνέω ἄλλος , οὔκω εἰμί λήγω πρός ὅς ἐν κοινωνέω , ἀλλά μεταβάλλω ὁ τρόπος ὁ τράπεζα , καί ὁ ὁ θηρίον ἄγριος προτίθημι ἥμερος ποιέω ; ἐγώ δέ τοιοῦτος τράπεζα μετέχω , τοιοῦτος κοινωνέω τροφή , ολιγομεθη κατά ἀλλήλων , δήω κατά ὁ πᾶς ἐγώ πολεμέω διάβολος οὗτος ποιέω . Ζεύς ὁ οὗτος ἐγώ μέν ἀσθενής , ἐκεῖνος δέ ἰσχυρός : κατά ἕκαστος γίγνομαι ὁ ἡμέρα . οὖον γάρ μετά ἀλλήλων φράττω . κατά ἐκεῖνος , ἀλλά μετά ἐκεῖνος κατά ἀλλήλων ἵστημι , καί αὐτός στρατηγός πρός ὁ τοιοῦτος χρῆμα παράταξις , δίδωμι αὐτός μόνος πολεμέω . νυνί δέ ἐκεῖνος ἀφίημι , κατά ὁ ἀδελφός ὁ τόξον τείνω . Ποία τόξον , φημί ; ὁ ἀπό γλῶσσα καί στόμα . οὐδέ γάρ ἀκόντιον καί βέλος μόνος , ἀλλά καί ῥῆμα πολύς ὁ βέλος πικρός ἐργάζομαι τραῦμα . καί πῶς δύναμαι οὗτος καταλαυσος ὁ πόλεμος , φημί ; ἄν νοέω , ὅτι ὁ ἀδελφός λέγω κακῶς , βαρβάρα ἀπό ὁ στόμα σύ προχέω , ἄν νοέω , ὅτι ὁ μέλος ὁ Χριστός διαβάλλω , ὅτι ὁ σάρξ καθίστημι ὁ αὐς , ὅτι ὁ δικαστήριον σύ πικρός ποιέω ὁ φοβερός ἐκεῖνος καί αδεικιστος , ὅτι ὁ βέλος οὖον ὁ πλήσσω , ἀλλά σύ ὁ τοξεύω ἀναιρέω . ἄλλος ἀδικέω τίς καί κακῶς ποιέω ; στενάζω , μή κακῶς εἶπον · δάκρυ , μή διά ὁ σός ἀδικία , ἀλλά διά ὁ ἀπώλεια ὁ ἐκεῖνος , καθώς καί ὁ σύ Δεσπότης ὁ Ἰούδας δάκρυ , οὐ ἐπεί