joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0542.2
οἰκίας . Διὰ τοῦτο ἐρημοῦ πάντων ἐσμεν τῶν ἀγαθῶν , καὶ τῶν σφόδρα πενίτων πτωχότεροι , ὅτι ταύτας καλλωπίζομεν τὰς οἰκίας , ἃς οὐ δυνάμεθα λαβόντες ἐντεῦθεν ἀπελθεῖν , ἀφέντες ἐκεῖνας , ἃς μεθ᾽ ἡμῶν αὐτῶν συμμεταλαβεῖν ἐνι . Καὶ γὰρ διαλυθέντα τὰ σώματα τῶν πενίτων ἀναστήσεται πάντως · καὶ παραγαγὼν αὐτοὺς τότε ὁ ταῦτα ἐπικάζας Θεός , ἐπαινέσεται τοὺς ἐπιμελησαμένους αὐτῶν , καὶ θαυμάσεται , ὅτι μέλλοντας αὐτοὺς καταπίπτειν νῦν μὲν ὑπὸ λιμοῦ , νῦν δὲ ὑπὸ γυμνότητος καὶ χρυμοῦ , παντὶ διορθώσαντο τρόπῳ . Ἄλλ᾽ ὅμως καὶ τοσούτων ἡμῖν προκειμένων ἐπαίνων , μέλλομεν ἐτι , καὶ ἀναδύμεθα πρὸς τὴν καλὴν ταύτην ἐπιμέλειαν . Καὶ ὁ μὲν Χριστὸς ποῦ καταλύσαι οὐκ ἔχει , ἀλλὰ περιέρχεται ξένος καὶ γυμνὸς καὶ πεινῶν · σὺ δὲ προσάτεται καὶ λουτρὰ καὶ περιπάτους καὶ μυρίους κατασκευαζείς θαλάμους εἰκὴ καὶ μάτην , καὶ τῷ μὲν Χριστῷ οὐδὲ μικροῦ μεταδίδως ὀφρούς , κόραζι δὲ καὶ γυῖν ὑπερὶα καλλωπίζεις . Τί ταύτης χειρὸν γένοιτ᾽ ἂν τῆς παραπλησίας ; τί χαλεπώτερον τῆς μανίας ; καὶ γὰρ μανίας ταῦτα ἑσάχτης , μᾶλλον δέ , ὅπερ ἂν εἴποι τις , οὐδὲν ἄξιον ἐρεῖ . Ἄλλ᾽ ὅμως , ἂν ἐθέλωμεν , δυνατὸν καὶτοῖ χαλεπὴν οὖσαν τὴν νόσον ἀποκρούσασθαι , καὶ οὐ δυνατὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ ῥᾴδιον , καὶ οὐδὲ ῥᾴδιον ἀπλῶς , ἀλλὰ καὶ πολλῷ ῥᾷον ταύτης ἀπαλλαγῆναι τῆς λύμης , ἢ τῶν σωματικῶν παθῶν , ὅσω καὶ μεῖζόν ἐστι τοῦ ἰατροῦ . Ἐπισποιοῦμεθα τοίνυν αὐτόν , καὶ παρακαλέσωμεν συνεφάσθαι , καὶ τὰ παρ᾽ ἡμῶν συνεῖσενέγκωμεν , προαίρεσιν λέγω καὶ προθυμίαν . Οὐδεὶς γὰρ ἐτέρου δεήσεται , ἀλλ᾽ ἂν τούτων ἐπιλάβῃται μόνον , τὰ παρ᾽ ἑαυτοῦ πάντα εἰσώσει . Εἰσενέγκωμεν τοίνυν τὰ παρ᾽ ἑαυτῶν , ἵνα καὶ ἐνταῦθα καθαρὰς ἀπολαύσωμεν χρείας , καὶ τῶν μελλόντων ἐπιτυχῶμεν ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ᾽ οὗ τῷ Πατρὶ δόξα ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: οἰκίον . Ζεύς οὗτος ἐρημόω πᾶς εἰμί ὁ ἀγαθός , καί ὁ σφόδρα πενιος πτωχός , ὅτι οὗτος καλλωπίζω ὁ οἰκίον , ὅς οὖον δύναμαι λαμβάνω ἐντεῦθεν ἀπέρχομαι , ἀφίημι ἐκεῖνος , ὅς μετά ἐγώ αὐτός συμμεταλαμβάνω ἐνι . καί γάρ διαλύω ὁ σῶμα ὁ πενιος ἀνίστημι πάντως · καί παράγω αὐτός τότε ὁ οὗτος ἐπικάζας Θεός , ἐπαινέω ὁ ἐπιμελέομαι αὐτός , καί θαυμάζω , ὅτι μέλλω αὐτός καταπίπτω νῦν μέν ὑπό λιμός , νῦν δέ ὑπό γυμνότης καί κρυμός , πᾶς διορθόω τρόπος . ἄλλος ὅμως καί τοσοῦτος ἐγώ πρόκειμαι ἔπαινος , μέλλω ἔτι , καί ἀναδύνω πρός ὁ καλός οὗτος ἐπιμέλεια . καί ὁ μέν Χριστός ποῦ καταλύω οὐ ἔχω , ἀλλά περιέρχομαι ξένος καί γυμνός καί πεινάω · σύ δέ προσάτεται καί λουτρόν καί περίπατος καί μυρίος κατασκευάζω θάλαμος εἰκῇ καί μάτην , καί ὁ μέν Χριστός οὐδέ μικρός μεταδίδωμι ὀφρούς , κόραζι δέ καί γυῖν ὑπερὶα καλλωπίζω . τις οὗτος χείρων γίγνομαι εἄν ὁ παραπλήσιος ; τίς χαλεπός ὁ μανία ; καί γάρ μανία οὗτος σάττω , μᾶλλον δέ , ὅσπερ εἄν εἶπον τις , οὐδείς ἄξιος εἴρω . ἄλλος ὅμως , εἄν ἐθέλω , δυνατός καίτοι χαλεπός εἰμί ὁ νόσος ἀποκρούω , καί οὖον δυνατός μόνος , ἀλλά καί ῥᾴδιος , καί οὐδέ ῥᾴδιος ἀπλόος , ἀλλά καί πολύς ῥᾳδίως οὗτος ἀπαλλάσσω ὁ λύμη , ἢ ὁ σωματικός πάθος , ὅσος καί μέγας εἰμί ὁ ἰατρός . επισποιοω τοίνυν αὐτός , καί παρακαλέω συμφαίνω , καί ὁ παρά ἐγώ συνεισφέρω , προαίρεσις λέγω καί προθυμία . οὐδείς γάρ ἔτερον δήω , ἀλλά εἄν οὗτος ἐπιλαμβάνω μόνος , ὁ παρά ἑαυτοῦ πᾶς εἴσωσις . εἰσφέρω τοίνυν ὁ παρά ἑαυτοῦ , ἵνα καί ἐνταῦθα καθαρός ἀπολαύω χρεία , καί ὁ μέλλω ἐπιτυγχάνω ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ δόξα ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .