joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0515.3
βοηθεῖαν αὐτοῦ παραγέγονε , καὶ τὸ δικαίωμα αὐτοῦ πληροῖ , καὶ χεῖρα ὧρεξε κατακρίνας τὴν ἀμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί ; Τοῦτο γὰρ ὑποκλείπτον , ἐπανέθηκεν ἐν τῇ ψυχῇ πάλιν ὁ νόμος αὐτὴν κατακρίνας ἦν . Τί οὖν ; τὸ μεῖζον ὁ νόμος ἐποίησε , τὸ δὲ ἑλάττον τοῦ θεοῦ Μονογενῆς ; Οὐδαμῶς . Μάλιστα μὲν γὰρ χάκεινο ὁ θεὸς εἰργάσατο , ὁ τὸν σωτῆρα δεδωκὼς νόμον , καὶ τὸν γραπτὸν προσθεὶς · ἄλλως δὲ οὐδὲν ὀφελος τοῦ μεῖζονος ἦν , τοῦ ἐλάττονος μὴ προσχεμένου . Τί γὰρ ὀφελος εἰδὲν τὰ πρακτέα μὴ μετιόντα οἱ αὐτά ; Οὐδὲν , ἀλλὰ καὶ μεῖζον κατῆχρειας . Ὡστε ὁ καὶ τὴν ψυχὴν σώσας , οὕτως ἐστιν ὁ καὶ τὴν σάρκα εὐήνιον καταστήσας . Τὸ μὲν γὰρ διδάξας , εὐχολον · τὸ δὲ καὶ οὕτω τινα δεῖξαι , δι’ ἧς μετ’ εὐχολίας ταῦτα ἐγένετο , τοῦτό ἐστι τὸ θαυμαστόν . Διὰ δὲ τοῦτο ἤλθεν ὁ Μονογενὴς , καὶ οὐ πρότερον ἀπέστη , ὡς ἂν ἀπαλλάξῃ ἡμᾶς τῆς δυσκολίας ἑκείνης . Καὶ τὸ δὴ ὁ μεῖζον , ὁ τρόπος τῆς νίκης · οὐδὲ γὰρ ἑτέραν ἑλαβε σάρκα , ἀλλ’ αὐτὴν ταύτην τὴν καταπονουμένην · ὡσπερ ἂν εἰ τις ἐν ἀγῶνι γυναικὰ εὐτελῆ καὶ ἀγοραῖαν τυπομένην ἴδων , ἐπὶτο αὐτῆς εἰναῖ νίκη , βασιλέως ὄν ὑιός , καὶ οὕτως αὐτὴν ἀπαλλάξειε τῶν ἐπηρεαζόντων . Ὦσπερ αὐτὸς ἐποίησε , καὶ υἱὸς ἀνθρώπου εἶναι ὁμολογήσας , καὶ παραστάς αὐτῇ , καὶ κατακρίνας τὴν ἀμαρτίαν . Οὐ τοῖνυν ἐτόλμησε τυπθῆναι αὐτὴν λοιπὸν , μᾶλλον δὲ ἐτυπτησε μὲν τῇ τοῦ θανάτου πληγῇ · τούτῳ δὲ αὐτῷ κατεχρίθη καὶ ἀπώλετο , οὐχ ἡ τυπθεῖσα σάρξ , ἀλλ’ ἡ τυπτήσασα ἀμαρτία · ὅπερ ἀπάντων ἐστὶ θαυμαστότερον . Εἰ μὴ γὰρ ἐν τῇ σαρκὶ νίκη γέγονεν , οὐχ οὕτω θαυμαστὸν ἦν , ἐπεὶ καὶ ὁ νόμος τοῦτο εἰργάζετο · τὸ δὲ θαυμαστὸν , ὅτι μετὰ σαρκὸς τὸ τρώπανον ἔστιν , καὶ ἡ μορμαῖς ὑπὸ τῆς ἀμαρτίας καταβληθεῖσα , αὐτὴ λαμπρὰν κατ’ αὐτῆς τὴν νίκην ἔρατο . Ὅρα γὰρ πῶσα τὰ παράδοξα γέγονεν · Ἐν μέν , ὅτι οὐχ ἐνίκησεν ἡ ἀμαρτία τὴν σάρκα · Ἐστερον δὲ , ὅτι καὶ ἐνικήθη , καὶ παρ’ αὐτῆς ἐνικήθη · τὸ γὰρ ἐστιν Ἰσον μὴ νικηθῆναι , καὶ νικᾶσθαι τὴν δεῖ καταβάλλουσαν . Τρίτον , ὅτι οὐ μόνον ἐνίκησεν , ἀλλὰ καὶ ἐκόλασε · τὸν μὲν γὰρ ἡ ἀμαρτία οὐχ ἐνίκησεν · τῷ δὲ ἀποθανεῖν ἐνίκησε καὶ κατέκρινεν αὐτήν , φοβερὰν αὐτῇ τὴν σάρκα ἀποφύνας τὴν πρότερον οὐσαν εὐκαταφρόνητον . Οὕτω γοῦν καὶ τὴν δύναμιν αὐτῆς ἐξέλυσε , καὶ τὸν δι’ αὐτῆς εἰσενεχθέντα θάνατον ἀνέλεν . Ἔως μὲν γὰρ ἀμαρτωλὸς ἐλάμβανε , κατὰ τὸν τοῦ δικαίου λόγον ἐπἦγε τὴν τελευτὴν · ἐπειδὴ δὲ ἀναμάρτητον εὐρόσα σῶμα τῷ θανάτῳ παρέδωκεν , ὡς δεδικάσασα κατεχρίθη . Ὅρῃς ὅσα τὰ νικητήρια γέγονε , τὸ μὴ ἠττηθῆναι τὴν σάρκα ὑπὸ τῆς ἀμαρτίας , τὸ καὶ νικᾶσθαι αὐτὴν καὶ καταδικάσαι , τὸ μὴ ἀπλῶς καταδικάσθαι , ἀλλὰ καὶ ὡς ἀμαρτοῦσαν καταδικάσαι ; Πρότερον γὰρ ἐλέγχας ἡδίκηκυλίαν , οὕτως αὐτὴν κατέδικασεν , [ 565 ] οὐχ ἀπλῶς ἰσχυὶ καὶ ἐξουσίᾳ , ἀλλὰ καὶ τῷ τοῦ δικαίου λόγῳ . Τοῦτο γὰρ ἐδήλωσεν εἰπὼν περὶ ἀμαρτίας · Κατέκρινε τὴν ἀμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί · ὡσαὶν ἑλεγεν , ὅτι Μέγα ἡμαρτηκυίαν ἡλέγχει , καὶ τότε αὐτὴν κατέδικασεν . Ὅρῃς πανταχοῦ τὴν ἀμαρτίαν καταδικαζομένην , οὐχὶ τὴν σάρκα , ἀλλὰ ταύτην καὶ στεφανουμένην , καὶ τὴν ἀπόφασιν κατ’ αὐτῆς ἐκφέρουσαν ; Εἰ δὲ ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς φησι πεῖμαί τὸν Υἱόν , μὴ διὰ τοῦτο ἑκείνην σάρκα εἰναι νομίζε · ἐπειδὴ γὰρ εἶπεν ἀμαρτίας , διὰ τοῦτο καὶ τὸ
Lemmas: βοήθεια αὐτός παραγίγνομαι , καί ὁ δικαίωμα αὐτός πληρόω , καί χείρ ὀρέγω κατακρίνω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ ; οὗτος γάρ ὑποκλέπτω , ἐπανατίθημι ἐν ὁ Ψυχή πάλιν ὁ νόμος αὐτός κατακρίνω εἰμί . τις οὖν ; ὁ μείζων ὁ νόμος ποιέω , ὁ δέ μικρός ὁ θεός Μονογενής ; οὐδαμός . μάλιστα μέν γάρ χάκεινο ὁ θεός ἐργάζομαι , ὁ ὁ σωτήρ δίδωμι νόμος , καί ὁ γραπτός προστίθημι · ἄλλως δέ οὐδείς ὄφελος ὁ μείζων εἰμί , ὁ μικρός μή προσχέω . τις γάρ ὄφελος ὁράω ὁ πρακτέος μή μέτειμι1 ὁ αὐτός ; οὐδείς , ἀλλά καί μείζων κατῆχρειας . ὡστε ὁ καί ὁ ψυχή σῴζω , οὕτως εἰμί ὁ καί ὁ σάρξ εὐήνιος καθίστημι . ὁ μέν γάρ διδάσκω , ευχολος · ὁ δέ καί οὗτος τις δείκνυμι , διά ὅς μετά εὐκολία οὗτος γίγνομαι , οὗτος εἰμί ὁ θαυμαστός . Ζεύς δέ οὗτος ἔρχομαι ὁ Μονογενής , καί οὖον πρότερος ἀφίστημι , ὡς εἄν ἀπαλλάσσω ἐγώ ὁ δυσκολία ἐκεῖνος . καί ὁ δή ὁ μείζων , ὁ τρόπος ὁ Νίκη · οὐδέ γάρ ἕτερος λαμβάνω σάρξ , ἀλλά αὐτός οὗτος ὁ καταπονέω · ὡς εἄν εἰμί τις ἐν ἀγών γυναικάς εὐτελής καί ἀγοραῖος τύπτω ἄπατρις , ἐπὶτο αὐτός εἰμί νίκη , βασιλεύς εἰμί υἱός , καί οὕτως αὐτός ἀπαλλάσσω ὁ ἐπηρεάζω . ὥσπερ αὐτός ποιέω , καί υἱός ἄνθρωπος εἰμί ὁμολογέω , καί παρίστημι αὐτός , καί κατακρίνω ὁ ἁμαρτία . οὖον τοίνυν τολμάω τύπτω αὐτός λοιπός , μᾶλλον δέ τύπτω μέν ὁ ὁ θάνατος πλήσσω · οὗτος δέ αὐτός καταχρίω καί ἀπόλλυμι , οὐ ὁ τύπτω σάρξ , ἀλλά ὁ τύπτω ἁμαρτία · ὅσπερ ἀπαντάω εἰμί θαυμαστός . εἰμί μή γάρ ἐν ὁ σάρξ νίκη γίγνομαι , οὐ οὗτος θαυμαστός εἰμί , ἐπεί καί ὁ νόμος οὗτος ἐργάζομαι · ὁ δέ θαυμαστός , ὅτι μετά σάρξ ὁ τρώπανον εἰμί , καί ὁ μορμαῖς ὑπό ὁ ἁμαρτία καταβάλλω , αὐτός λαμπρός κατά αὐτός ὁ Νίκη ἔραμαι . Ὅρας γάρ πάω ὁ παράδοξος γίγνομαι · ἐν μέν , ὅτι οὐ νικάω ὁ ἁμαρτία ὁ σάρξ · εστέρας δέ , ὅτι καί νικάω , καί παρά αὐτός νικάω · ὁ γάρ εἰμί Ἴσος μή νικάω , καί νικάω ὁ δεῖ καταβάλλω . Τρίτος , ὅτι οὖον μόνος νικάω , ἀλλά καί κολάζω · ὁ μέν γάρ ὁ ἁμαρτία οὐ νικάω · ὁ δέ ἀποθνῄσκω νικάω καί κατακρίνω αὐτός , φοβερός αὐτός ὁ σάρξ αποφυναω ὁ πρότερος εἰμί εὐκαταφρόνητος . οὕτως γοῦν καί ὁ δύναμις αὐτός ἐκλύω , καί ὁ διά αὐτός εἰσφέρω θάνατος ἀναιρέω . ἔως μέν γάρ ἁμαρτωλός λαμβάνω , κατά ὁ ὁ Δίκαιος λόγος ἐπάγω ὁ τελευτή · ἐπεί δέ ἀναμάρτητος εὐρόσα σῶμα ὁ θάνατος παραδίδωμι , ὡς δικάζω καταχρίω . ὄρνυμι ὅσος ὁ νικητήριος γίγνομαι , ὁ μή ἀτάω ὁ σάρξ ὑπό ὁ ἁμαρτία , ὁ καί νικάω αὐτός καί καταδικάζω , ὁ μή ἀπλόος καταδικάζω , ἀλλά καί ὡς ἁμαρτάνω καταδικάζω ; πρότερος γάρ ἐλέγχω ἡδίκηκυλίαν , οὕτως αὐτός καταδικάζω , [ 565 ] οὐ ἀπλόος ἰσχύς καί ἐξουσία , ἀλλά καί ὁ ὁ Δίκαιος λόγος . οὗτος γάρ δηλόω εἶπον περί ἁμαρτία · κατακρίνω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ · ὅσος λέγω , ὅτι Μέγης ἁμαρτάνω ἔλεγχος , καί τότε αὐτός καταδικάζω . ὄρνυμι πανταχοῦ ὁ ἁμαρτία καταδικάζω , οὐ ὁ σάρξ , ἀλλά οὗτος καί στεφανόω , καί ὁ ἀπόφασις κατά αὐτός ἐκφέρω ; εἰμί δέ ἐν ὁμοίωμα σάρξ φημί πείθω ὁ υἱός , μή διά οὗτος ἐκεῖνος σάρξ εἰναι νομίζω · ἐπεί γάρ εἶπον ἁμαρτία , διά οὗτος καί ὁ