joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0434.2
ζ . Ἄλλ’ οὐδὲν τούτων ἡμᾶς κατηλλάξεν . Ὁ δὲ οὐδὲ οὕτως ἡμᾶς κατέλιπεν , ἀλλὰ μένει καὶ γένναν ἀπειλῶν , καὶ βασιλείαν ἐπαγγελόμενος , ἵνα κἂν οὕτως ἡμᾶς ἐφελκύσῃται · ἡμεῖς δὲ ἀναλήπτως ἐτι διαχείμεθα . Τί ταύτης τῆς θηριωδίας χείρων γένοιτ’ ἄν ; Εἰ γὰρ ἀνθρώπους ταῦτα ἐποίησεν , οὐχ ἂν αὐτοῦ πολλάκις ἐγενόμεθα δούλοι ; τὸν δὲ Θεὸν ποιούντα ἀποστρεφόμεθα ; Ὦ τῆς ῥαθυμίας ! ὡ τῆς ἀγνώμοσύνης ! οὐ διαπαντὸς μὲν ἐν ἀμαρτίαις καὶ πονηρίαις ζῶμεν , ἂν δὲ ποτὲ τι καὶ ποιήσωμεν μικρὸν ἀγαθόν , κατὰ τοὺς ἀγνώμονας τῶν οἰκετῶν μετὰ πολλῆς τῆς καπηλείας ἐξετάζομεν , καὶ ἀχριβολογούμεθα περὶ τῆς ἀντιδόσεως , εἰ γε ἔχει μισθὸν τινα τὸ γινόμενον . Καὶ μὴν μειζὼν ὁ μισθός , ἐὰν μὴ ἐπ’ ἐλπίδι μισθῶν ποιῆς · τὸ γὰρ ταῦτα λέγειν καὶ ἀκριβολογεῖσθαι , μισθωτοῦ μᾶλλον ῥήματα ἐστίν , ἢ εὐγνώμονος οἰκέτου . Δεῖ γὰρ πάντα διὰ τὸν Χριστὸν ποιεῖν , οὐ διὰ τὸν μισθόν · καὶ γὰρ καὶ γέννανδιὰ τοῦτο ἠπείλει , καὶ βασιλείαν ἐπηγγέλατο , ἵνα φυλῆται παρ’ ἡμῶν . Φιλῶμεν τοῖνυν αὐτόν , ὡς φιλεῖν χρή · τοῦτο γὰρ ὁ μέγας μισθός , τοῦτο βασιλεία [ 471 ] καὶ ἡδονή , τοῦτο τραφὴ καὶ δόξα καὶ τιμή , τοῦτο φύς , τοῦτο ἡ μυριομακαριότης * , ἣν οὐ λόγος παραστήσαι δύναται , οὐ νοῦς καταλαβεῖν . Ἄλλα γὰρ οὐχ οἶδα πῶς εἰς τούτους ; παρήγγην τοὺς λέγοντας , ἀνθρώπους ; μηδὲ ἀρχῆς καὶ δόξης καταφρονούσι τῆς παρούσης διὰ τὸν Χριστὸν βασιλείας κειμένων καταφρονεῖ · καίτοι γε ὁ μεγάλος αὐτὸ γενναῖος ἄνδρες ; ἐκεῖνοι καὶ εἰς τοῦτο τὸ μέτρον τῆς ἀγάπης ἐφθασαν . Ἀκούσον γοῦν πῶς ὁ Πέτρος περὶ αὐτοῦ πειραματίζεται , καὶ ψυχῆς καὶ ζωῆς καὶ πάντων αὐτὸν προτιθεῖς · καὶ ἅνινα δὲ αὐτὸν ἠρώτησατο , οὐ διὰ τὴν πλάστιαν ἐπένθει , ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸν ποδημοῦν ἠρώσατο , δ πάσης κολάσεως αὐτὴν πικρότερον ἦν . Καὶ ταῦτα ἅπαντα πρὸ τῆς τοῦ Πνεύματος χάριτος ἐπαδεί -
Lemmas: ζ . ἄλλος οὐδείς οὗτος ἐγώ καταλλάσσω . ὁ δέ οὐδέ οὕτως ἐγώ καταλείπω , ἀλλά μένω καί γέννα ἀπειλέω , καί βασίλειος ἐπαγγέλλω , ἵνα κἀν οὕτως ἐγώ ἐφέλκω · ἐγώ δέ ἀναλήπτως ἔτι διαχέω . τις οὗτος ὁ θηριωδία χείρων γίγνομαι ἄν ; εἰμί γάρ ἄνθρωπος οὗτος ποιέω , οὐ εἄν αὐτός πολλάκις γίγνομαι δοῦλος ; ὁ δέ θεός ποιέω ἀποστρέφω ; ὦ ὁ ῥᾳθυμία ! εἰμί ὁ ἀγνωμοσύνη ! οὖον διαπαντός μέν ἐν ἁμαρτία καί πονηρία ζῶ , εἄν δέ ποτέ τίς καί ποιέω μικρός ἀγαθός , κατά ὁ ἀγνώμων ὁ οἰκέτης μετά πολύς ὁ καπηλεία ἐξετάζω , καί αχριβολογεω περί ὁ ἀντίδοσις , εἰμί γε ἔχω μισθός τις ὁ γίγνομαι . καί μήv μείζων ὁ μισθός , ἐάν μή ἐπί ἐλπίς μισθός ποιός · ὁ γάρ οὗτος λέγω καί ἀκριβολογέομαι , μισθωτός μᾶλλον ῥῆμα εἰμί , ἢ εὐγνώμων οἰκέτης . Δεύς γάρ πᾶς διά ὁ Χριστός ποιέω , οὖον διά ὁ μισθός · καί γάρ καί γέννανδιὰ οὗτος ἀπειλέω , καί βασίλειος ἐπαγγέλλω , ἵνα φυλάω παρά ἐγώ . φιλέω τοίνυν αὐτός , ὡς φιλέω χρή · οὗτος γάρ ὁ μέγας μισθός , οὗτος βασίλειος [ 471 ] καί ἡδονή , οὗτος τρέφω καί δόξα καί τιμή , οὗτος φύς , οὗτος ὁ μυριομακαριότης * , ὅς οὖον λόγος παρίστημι δύναμαι , οὖον νόος καταλαμβάνω . ἄλλος γάρ οὐ οἶδα πῶς εἰς οὗτος ; παράγω ὁ λέγω , ἄνθρωπος ; μηδέ ἀρχή καί δόξα καταφρονέω ὁ πάρειμι διά ὁ Χριστός βασίλεια κεῖμαι καταφρονέω · καίτοι γε ὁ μέγας αὐτός γενναῖος ἀνήρ ; ἐκεῖνος καί εἰς οὗτος ὁ μέτρον ὁ ἀγάπη φθάνω . ἀκούω γοῦν πῶς ὁ Πέτρος περί αὐτός πειραματίζομαι , καί Ψυχή καί ζωή καί πᾶς αὐτός προτίθημι · καί Ανίνα δέ αὐτός ἐρωτάω , οὖον διά ὁ πλάστιαν πενθέω , ἀλλά ἐπεί ὁ ποδημοω ἐράω , δ πᾶς κόλασις αὐτός πικρός εἰμί . καί οὗτος ἅπας πρό ὁ ὁ πνεῦμα χάρις ἐφανδάνω -