joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0658.2
β . Καὶ πῶς ἂν γένοιτο εὐπρόσδεκτος ; Ἐν Πνεύματι ἁγίῳ οὐ γὰρ πίστεως δεῖ μόνης , ἀλλὰ καὶ πολιτείας πνευματικῆς , ἵνα κατέχων τὸ Πνεῦμα τὸ δοθὲν ἵπασε . Οὐ γὰρ ξύλα καὶ πῦρ , οὐδὲ βωμὸς καὶ μάχαιρα , ἀλλὰ Πνεῦμα πάντα παρ’ ἡμῖν . Διὰ τοῦτο πάντα ποιῶ , ἵνα μὴ σθεσθῇ κεῖνο τὸ πῦρ τοῦτο γὰρ καὶ ἐπετέταγμαι . Τί οὖν τοῖς μὴ δεομένοις λέγεις ; Δι’ αὐτὸ δὲ τοῦτο οὐ διδάσκω , ἀλλ’ ἀναμιμνήσκω , φησὶ καθάπερ ὁ ἱερεὺς παρέστηκεν τὸ πῦρ ἀνακαίων , οὕτω καὶ ἐγὼ τὴν προθυμίαν ὑμῶν διεγείρων . Καὶ ὅρα οὐχ εἶπεν , Ἴνα γένηται ἡ προσφορὰ ὑμῶν , ἀλλὰ , Τῶν ἐθνῶν . Ὀταν δὲ εἴπῃ , Τῶν ἐθνῶν , τὴν οἰκουμένην λέγει , γῆν καὶ θάλασσαν ἅπασαν , καταστειλῶν ἐκεῖνον τὰ φρονήματα , ὥστε μὴ ἀπαξιώσαι καὶ διδάσκαλον ἔχειν τὸν πρὸς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης πεπλεῖν . δ καὶ ἀρχόμενος ἔλεγεν , Καθὼς καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς ἔθνεσιν , Ἕλλησί τε καὶ βαρβάροις , σοφοῖς τε καὶ ἀνοήτοις ὀφειλέτης εἰμί . Ἐχω οὖν καύχησιν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τὸ πρὸς τὸν Θεόν . Ἐπειδὴ γὰρ σφόδρα ἑαυτὸν ἐταπείνωσε , πάλιν ἐπαῖρει τὸν λόγον , καὶ τοῦτο ὑπὲρ ἐκείνων ποιῶν , ὥστε μὴ δέξαι εὐκαταφρόνητος εἶναι . Καὶ ἐν τῇ ἐπαίνειν δὲ αὐτὸν , τοῦ οἰκείου μέμνηται ἤθους , οὕτω λέγων Ἐχω οὖν καύχησιν . Καυχώμαι , φησιν , οὐχ ἐν ἐμαυτῷ , οὐδὲ ἐν τῇ ἡμετέρᾳ σπουδῇ , ἀλλὰ τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι . Οὐ γὰρ τολμήσω τι λαλῆσαι , ὥρ οὐ κατευργάσατο ὁ Χριστὸς δι’ ἐμοῦ εἰς ὑπακοὴν τῶν ἐθνῶν , λόγῳ καὶ ἔργῳ , ἐν δυνάμει σημείων καὶ τεράτων , ἐν δυνάμει Πνεύματος Θεοῦ . Οὐδὲ γὰρ ἂν εἶποι τις εἰπεῖν , φησιν , ὅτι κῶμος μου τὰ ῥήματα τῆς γὰρ ἱερουργίας μου ταύτης τὰ σύμβολα , καὶ τῆς χειροτονίας ἐχω πολλὰ δεῖξαι τὰ τεκμήρια , οὐ ποδήρη καὶ κιθώνια , καθάπερ οἱ παλαιοί , οὐδὲ μέτραν καὶ χίδαριν , ἀλλὰ πολλῷ φρικτωδέστερα τούτων σημεῖα καὶ θαύματα . Οὐδὲ γὰρ ἔστιν [ 752 ] εἰπεῖν , ὅτι ἐνεχειρίσατο μὲν , οὐχ ἐποίησα δὲ τὸ ἐπιταχθὲν μάλλον δὲ οὐδὲ ἐγὼ ἐποίησα , ἀλλὰ ὁ Χριστὸς διὸ καὶ ἐν αὐτῷ καυχώμαι , οὐχ ὑπὲρ τῶν τυγχόντων πραγμάτων , ἀλλ’ ὑπὲρ τῶν πνευματικών . Τοῦτο γὰρ ἐστι , Τὰ πρὸς τὸν Θεόν . Ὀτι γὰρ ἤνυσα ἐφ’ ὁ ἐπέμφην , καὶ οὐ κῶμος τὰ ῥήματα , δηλοῖ τὰ θαύματα καὶ ἡ τῶν ἐθνῶν ὑπακοή . Οὐ γὰρ τολμήσω τι λαλῆσαι ὧν οὐ κατεργάσατο ὁ Χριστὸς δι’ ἐμοῦ εἰς ὑπακοὴν ἐθνῶν , λόγῳ καὶ ἔργῳ , ἐν δυνάμει σημείων καὶ τεράτων , ἐν δυνάμει Πνεύματος Θεοῦ . Ὀρα πῶς βιάζεται τὸ πᾶν δεῖξαι τοῦ Θεοῦ , καὶ οὐδὲν ἐαυτοῦ . Εἰτε γὰρ φθέγγομαι τι , εἰτε ποιῶ , εἰτε θαυματουργῶ , πάντα αὐτὸς , πάντα τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . Ταῦτα δὲ λέγει , δεῖκνὺς καὶ τοῦ Πνεύματος τὸ ἀξίωμα . Εἰδὲ πῶς ταῦτα τῶν παλαιῶν θαυμαστότερα καὶ φρικτωδέστερα , ἢ θυσία , ἢ προσφορά , τὰ σύμβολα ; Ὀταν γὰρ εἴπῃ , Ἐν λόγῳ καὶ ἔργῳ , ἐν δυνάμει σημείων καὶ τεράτων , τοῦτο λέγει , τὴν διδασκαλίαν , τὴν περὶ βασιλείας φιλοσοφίαν , τὴν τῶν ἔργων , καὶ τῆς πολιτείας ἐπίδειξιν , τοὺς νεκροὺς τοὺς ἐγερθέντας , τοὺς δαιμόνας τοὺς ἐλκυνομένους , τοὺς θεραπευομένους τυφλοὺς , τοὺς πηδῶντας χωλοὺς , τὰ ἄλλα τεράσια , ἅπερ ἅπαντα εἰργάσατο τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐν ἡμῖν . Εἴτα ἢ τούτων ἀπόδειξις , ἐπειδὴ ταῦτα τέως ἀπόφασις ἦν , τῶν μαθητῶν τὸ πλήθος . Διὸ καὶ ἐπήγαγεν Ὀστε με ἀπὸ Ἰερουσαλὴμ καὶ κύκλῳ μέχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ πεπληρωκέναι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ . Ἀριθμεῖ τοίνυν καὶ πόλεις καὶ χώρας , καὶ ἔθνη καὶ δήμους , μὴ τοὺς ὑπὸ Ῥωμαίων μόνους , ἀλλὰ καὶ τοὺς ὑπὸ βαρβάρων . Μὴ γὰρ μοι τὴν διὰ τῆς Φοινίκης καὶ Συρίας καὶ τῆς Κιλικίων καὶ Καππαδοκῶν ἔληξε ὁδόν , ἀλλὰ καὶ τὰ ὀπίσω ἅπαντα λογίζου , τὴν Σαρακηνῶν καὶ Περσῶν καὶ Ἀρμενίων καὶ τὴν τῶν ἄλλων βαρβάρων . Διὰ γὰρ τοῦτο εἶπεν , Καὶ κύκλῳ , ἵνα μὴ τὴν κατευθὺ λεωφόρον ἔληξε μόνον , ἀλλὰ καὶ πᾶσαν καὶ τὴν κατὰ τὸν νότον Ἀσίαν περιδράμης τῇ διανοίᾳ . Καὶ ὡσπερ νιφάδας θαυμαστὸν ἐν λόγῳ παρἔδραμεν , εἰπών , Ἐν δυνάμει σημείων καὶ τεράτων οὕτω καὶ πόλεις ἀπειροὺς , καὶ ἔθνη καὶ δήμους καὶ χώρας ἐν τοῦτῳ πάλιν συνέλιξε ῥήματι , Τῷ κύκλῳ . Πάρρω γὰρ ἦν τῷφου παντός καὶ ταῦτα δὲ διὰ τούτους ἐξήλεγχο , ὥστε μὴ μέγα φρονεῖν ἐφ’ ἑαυτοῖς . Καὶ ἀρχόμενος μὲν , φησιν , Ἴνα τινὰ καρπὸν σχῶ καὶ ἐν ὑμῖν , καθὼς καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς ἔθνεσιν ἐνταῦθα δὲ ἀνάγκην ἱερωσύνης τίθησι . Ἐπειδὴ γὰρ τραχύτερον ἐφθέγξατο , καὶ σαφέστερον αὐτοῦ δείκνυσι τὴν ἐξουσίαν . Διὰ τοῦτο ἔχει μὲν ἀπλῶς φησι , Καθὼς καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς ἔθνεσιν ἐνταῦθα δὲ καὶ τὸν τόπον ἢ λέγει πάντα , ὥστε πάντοθεν αὐτὸν ὑποτρέχειν τὸ φρόνημα . Καὶ οὐχ ἀπλῶς εἶπε , Κηρύξαι τὸ εὐαγγέλιον , ἀλλὰ Πεπληρωκέναι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ . Οὕτω δὲ φιλοτιμούμενον εὐαγγελίζεσθαι , ὅπου οὐχ ὡνομάσθη ὁ Χριστός .
Lemmas: Β . καί πῶς εἄν γίγνομαι εὐπρόσδεκτος ; ἐν πνεῦμα ἅγιος οὖον γάρ πίστις δεῖ μόνος , ἀλλά καί πολιτεία πνευματικός , ἵνα κατέχω ὁ πνεῦμα ὁ δίδωμι ἵπασε . οὖον γάρ ξύλον καί πῦρ , οὐδέ βωμός καί μάχαιρα , ἀλλά πνεῦμα πᾶς παρά ἐγώ . Ζεύς οὗτος πᾶς ποιέω , ἵνα μή ἵημι ἐκεῖνος ὁ πῦρ οὗτος γάρ καί ἐπιτάσσω . τις οὖν ὁ μή δήω λέγω ; διά αὐτός δέ οὗτος οὖον διδάσκω , ἀλλά ἀναμιμνήσκω , φημί καθάπερ ὁ ἱερεύς παρίστημι ὁ πῦρ ἀνακαίω , οὗτος καί ἐγώ ὁ προθυμία σύ διεγείρω . καί ὁράω οὐ εἶπον , ἵνα γίγνομαι ὁ προσφορά σύ , ἀλλά , ὁ ἔθνος . ὅταν δέ εἶπον , ὁ ἔθνος , ὁ οἰκέω λέγω , γῆ καί θάλασσα ἅπας , καταστέλλω ἐκεῖνος ὁ φρόνημα , ὥστε μή ἀπαξιόω καί διδάσκαλος ἔχω ὁ πρός ὁ πέρας ὁ οἰκέω πλέω . δ καί ἄρχω λέγω , καθώς καί ἐν ὁ λοιπός ἔθνος , Ἕλλην τε καί βάρβαρος , σοφός τε καί ἀνόητος ὀφειλέτης εἰμί . ἐχω οὖν καύχησις ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ πρός ὁ Θεός . ἐπεί γάρ σφόδρα ἑαυτοῦ ταπεινόω , πάλιν ἐπαίρω ὁ λόγος , καί οὗτος ὑπέρ ἐκεῖνος ποιέω , ὥστε μή δέχομαι εὐκαταφρόνητος εἰμί . καί ἐν ὁ ἐπαινέω δέ αὐτός , ὁ οἰκεῖος μιμνήσκω ἦθος , οὗτος λέγω ἐχω οὖν καύχησις . καυχάομαι , φημί , οὐ ἐν ἐμαυτοῦ , οὐδέ ἐν ὁ ἡμέτερος σπουδή , ἀλλά ὁ ὁ Θεός χάρις . οὖον γάρ τολμάω τίς λαλέω , ὦρ οὖον κατεργάζομαι ὁ Χριστός διά ἐγώ εἰς ὑπακοή ὁ ἔθνος , λόγος καί ἔργον , ἐν δύναμις σημεῖον καί τέρας , ἐν δύναμις πνεῦμα Θεός . οὐδέ γάρ εἄν εἶπος τις εἶπον , φημί , ὅτι κῶμος ἐγώ ὁ ῥῆμα ὁ γάρ ἱερουργία ἐγώ οὗτος ὁ σύμβολον , καί ὁ χειροτονία ἐχω πολύς δείκνυμι ὁ τεκμήριον , οὖον ποδήρης καί κιθώνιον , καθάπερ ὁ παλαιός , οὐδέ μετράω καί κίδαρις , ἀλλά πολύς φρικτός οὗτος σημεῖον καί θαῦμα . οὐδέ γάρ εἰμί [ 752 ] εἶπον , ὅτι ἐγχειρίζω μέν , οὐ ποιέω δέ ὁ ἐπιτάσσω μάλλον δέ οὐδέ ἐγώ ποιέω , ἀλλά ὁ Χριστός διό καί ἐν αὐτός καυχάομαι , οὐ ὑπέρ ὁ τυγχάνω πρᾶγμα , ἀλλά ὑπέρ ὁ πνευματικός . οὗτος γάρ εἰμί , ὁ πρός ὁ Θεός . ὅτι γάρ ἀνύω ἐπί ὁ ἐπέμφην , καί οὖον κῶμος ὁ ῥῆμα , δηλόω ὁ θαῦμα καί ὁ ὁ ἔθνος ὑπακοή . οὖον γάρ τολμάω τίς λαλέω ὅς οὖον κατεργάζομαι ὁ Χριστός διά ἐγώ εἰς ὑπακοή ἔθνος , λόγος καί ἔργον , ἐν δύναμις σημεῖον καί τέρας , ἐν δύναμις πνεῦμα Θεός . ὁράω πῶς βιάζομαι ὁ πᾶς δείκνυμι ὁ Θεός , καί οὐδείς ἑαυτοῦ . εἴτε γάρ φθέγγομαι τίς , εἴτε ποιέω , εἴτε θαυματουργῶ , πᾶς αὐτός , πᾶς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . οὗτος δέ λέγω , δείκνυμι καί ὁ πνεῦμα ὁ ἀξίωμα . ἀνάκλεις πῶς οὗτος ὁ παλαιός θαυμαστός καί φρικτός , ἢ θυσία , ἢ προσφορά , ὁ σύμβολον ; ὅταν γάρ εἶπον , ἐν λόγος καί ἔργον , ἐν δύναμις σημεῖον καί τέρας , οὗτος λέγω , ὁ διδασκαλία , ὁ περί βασίλεια φιλοσοφία , ὁ ὁ ἔργον , καί ὁ πολιτεία ἐπίδειξις , ὁ νεκρός ὁ ἐγείρω , ὁ δαίμων ὁ ἔλκω , ὁ θεραπεύω τυφλός , ὁ πηδάω χωλός , ὁ ἄλλος τεράσια , ὅσπερ ἅπας ἐργάζομαι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐν ἐγώ . εἴτα̅ ἢ οὗτος ἀπόδειξις , ἐπεί οὗτος τέως ἀπόφασις εἰμί , ὁ μαθητής ὁ πλήθος . Διὸ καί ἐπάγω ὅστε ἐγώ ἀπό Ἱεροσόλυμα καί κύκλος μέχρι ὁ Ἰλλυρικός πληρόω ὁ εὐαγγέλιον ὁ Χριστός . ἀριθμέω τοίνυν καί πόλις καί χώρα , καί ἔθνος καί δῆμος , μή ὁ ὑπό Ῥωμαῖος μόνος , ἀλλά καί ὁ ὑπό βάρβαρος . μή γάρ ἐγώ ὁ διά ὁ Φοινίκη καί Συρία καί ὁ Κιλίκιος καί Καππαδόκαι λήγω ὁδός , ἀλλά καί ὁ ὀπίσω ἅπας λογίζομαι , ὁ Σαρακηνός καί Πέρσης καί Ἀρμένιος καί ὁ ὁ ἄλλος βάρβαρος . Ζεύς γάρ οὗτος εἶπον , καί κύκλος , ἵνα μή ὁ κατευθύ λεωφόρος λήγω μόνος , ἀλλά καί πᾶς καί ὁ κατά ὁ νότος Ἀσία περιτρέχω ὁ διάνοια . καί ὡς νιφάς θαυμαστός ἐν λόγος παρατρέχω , εἶπον , ἐν δύναμις σημεῖον καί τέρας οὗτος καί πόλις ἤπειρος , καί ἔθνος καί δῆμος καί χώρα ἐν τοῦτῳ πάλιν συλλέγω ῥῆμα , ὁ κύκλος . Πάρρος γάρ εἰμί τόφος πᾶς καί οὗτος δέ διά οὗτος ἐξελέγχω , ὥστε μή μέγας φρονέω ἐπί ἑαυτοῦ . καί ἄρχω μέν , φημί , ἵνα τις καρπός ἔχω καί ἐν σύ , καθώς καί ἐν ὁ λοιπός ἔθνος ἐνταῦθα δέ ἀνάγκη ἱερωσύνη τίθημι . ἐπεί γάρ τραχύς φθέγγομαι , καί σαφής αὐτός δείκνυμι ὁ ἐξουσία . Ζεύς οὗτος ἔχω μέν ἀπλόος φημί , καθώς καί ἐν ὁ λοιπός ἔθνος ἐνταῦθα δέ καί ὁ τόπος ἢ λέγω πᾶς , ὥστε πάντοθεν αὐτός ὑποτρέχω ὁ φρόνημα . καί οὐ ἀπλόος εἶπον , κηρύσσω ὁ εὐαγγέλιον , ἀλλά πληρόω ὁ εὐαγγέλιον ὁ Χριστός . οὕτως δέ φιλοτιμέομαι εὐαγγελίζω , ὅπου οὐ ὀνομάζω ὁ Χριστός .