joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0582.1
φηται μεν ἐκάλουν , καὶ ὁ Θεὸς παρεκάλει , καὶ τὰ a πράγματα ἔδδα , καὶ ἡ παραζηλώσις ἰκανὴ ἡμᾶς ἐπισπάσασθαι ἦν · φορτικὰ δὲ τὰ ἐπιταττόμενα , καὶ διὰ τοῦτο οὐχ ἐθελήθημεν προσελθεῖν , ἐπειδὴ ἔργων ἐπιδεῖν ἀπρόθυμοι , καὶ κατορθώματα ἐπίπονα · οὐδὲ γὰρ τοῦτο ἐστιν εἰπεῖν . Πῶς γὰρ ἂν ταῦτα ἀπήτησεν ὁ Θεὸς παρ’ ἀνθρώπων , ὅπου καὶ τὴν χάριν αὐτοῦ τοῦτο ἐπισκίδνειν ἐμελλε ; Ταῦτα δὲ εἴπε βουλόμενος · ἐνδείξασθαι , ὅτι σφόδρα ἐδούλετο αὐτοὺς σωθῆναι . Οὐδὲ γὰρ ἡ σωτηρία αὐτοῖς προσχώρει μόνον εὐχόων , ἀλλὰ καὶ τῷ Θεῷ δόξα μεγίστη ἦν , τὸ τὴν φιλανθρωπίαν ἐπιδεῖξασθαι τὴν ἑαυτοῦ . Τί τοίνυν ἐφοβήθη προσαλθεῖν , οὐχ ἀπαιτουμένων ἔργων ; τί δὲ στασιάζεις καὶ φιλονεικεῖς , χάριτος προκειμένης , καὶ νόμον μοι προβάλλει εἰκὶ καὶ μάτην ; Οὐτε γὰρ ἐκείνεται σωθήση , καὶ ταύτην λυμανή τὴν δωρεάν . Εἰ γὰρ φιλονεικεῖς ἐκείθεν σώζεσθαι , ἀναιρεῖς τοῦ Θεοῦ τὴν χάριν ταύτην . Εἰτα , ἵνα μὴ νομίσησι τοῦτο ξένον εἶναι , προλαβὼν αὐτὸ τοὺς ἐπτακισχιλίους ἐκείνους ἀπὸ χάριτος ἔφη σεσωσθαι . “ Ὅταν γὰρ εἴπη , ὅτι οὕτω καὶ ἐν τῷ νῦν καιρῷ λείμμα κατ’ ἐκλογὴν χάριτος γέγονε , δείκνυσιν ὅτι καὶ ἐκεῖνοι χάριτι ἐσώθησαν . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ εἰπεῖν , Κατέλιπον ἐμαυτῷ · τοῦτο γὰρ ἐμφαινοῦντός ἐστιν , ὅτι τὸ πλεῖον αὐτοῦ , εἰσἤνεγκε . Καὶ ἡ χάρις , φησίν , διὰ τί μὴ πάντες σωζόμεθα ; “ Ὅτι μὴ βούλεσθε · ἡ γὰρ χέρις , κἂν χάρις ἦ , τοὺς ἐθέλοντας σώζει , οὐ τοὺς μὴ βουλομένους καὶ ἀποστρεφομένους αὐτήν , καὶ πολεμουμένους αὐτῇ διηνεκῶς καὶ ἐναντιουμένους . Εἶδες πῶς δι’ ὅλου ἐκεῖνο κατασκευάζει , τὸ , Οὐχ οἷον δέ , ὅτι ἐκπέπτωκεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ , δείκνυς ὅτι εἰς τοὺς δέους ἦλθεν ἡ ἐπαγγελία , καὶ ὅτι οὕτοι , εἰ καὶ ὀλίγοι εἰσί , δύνανται εἶναι λαὸς τοῦ Θεοῦ · καὶτοι γε ἐν προοιμῳᾷ τῆς Ἐπιστολῆς μετὰ πλείονος αὐτῷ τῆς ὑπερολῆς τέθεικεν εἰπών · Τί γάρ , εἰ ἁρτίστησάν τινες ; καὶ μέχρι μέγισι τοῦτο στέας , ἀλλὰ ἐπαγαγὼν Γενέσθω δὲ ὁ Θεὸς ἀληθῆς , πᾶς δὲ ἄνθρωπος ψευστής . Καὶ νῦν δὲ πάλιν ἑτέρως αὐτὸ κατασκευάζει , καὶ τῆς χάριτος δείκνυσι τὴν ἰσχύν , καὶ ἀεὶ τοὺς μεν σωζομένους , τοὺς δὲ ἀπολλυμένους . Εὐχαριστῶμεν τοίνυν , ὅτι τῶν σωζομένων γεγόναμεν , καὶ μὴ δυνηθέντες [ 638 ] ἀπὸ τῶν ἔργων σωθῆναι , ἐσώθημεν ἀπὸ τῆς τοῦ Θεοῦ δωρεᾶς . Εὐχαριστοῦντες δέ , μὴ ῥήμασι τοῦτο ποιῶμεν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἔργοις καὶ πράξεσιν . Αὕτη γὰρ ἡ εὐχαριστία ἡ ἀκριθὴς , ὅταν ταῦτα πράττωμεν , δι’ ὧν ὁ Θεὸς δοξάζεσθαι μέλλει · ὅταν ἐκεῖνα φύγωμεν , ὧν ἀπηλλάγμεν . Καὶ γὰρ εἰ βασιλεῖα ὑβρίσαντες , ἀντὶ τοῦ δοῦναι δίκην ἐτιμῆμεν , εἰτα πάλιν ὑβρίσαμεν , ἂτε ἐσχάτης ἀχαριστίας ἀλόντες , τὴν ἐσχάτην δικαίως ἂν ἐδύχαμεν δίκην , καὶ πολλῷ μείζονα τῆς προτέρας . Οὐδὲ γὰρ οὕτως ἡμᾶς ἀχαριστοὺς ἡ προτέρα ὑβρις ἐδείκνυ , ὡς ἡ μετὰ τὴν τιμὴν καὶ τὴν πολλὴν θεραπείαν . Φύγωμεν τοίνυν ἐκεῖνα , ὧν ἀπηλλάγμεν , καὶ μὴ τῷ στόματι μόνον εὐχαριστῶμεν , ἵνα μὴ καὶ περὶ ἡμῶν λέγοιτο · Ὁ λαὸς οὗτος τοῖς χείλεσι με τιμᾷ , τῇ δὲ καρδίᾷ πόρρω ἀπέχει ἀπ’ ἐμοῦ . Πῶς γὰρ οὐχ ἀτοπον , ὅταν οἱ μεν οὐρανοὶ διηγώνται δόξαν Θεοῦ , σὺ δέ , δι’ ὧν οἱ οὐρανοὶ οὐ δοξάζοντες ἐγένοντο , τοιαῦτα πράττεις ως ; βλασφημεῖσθαι διὰ σὲ τὸν ποιήσαντά σε Θεόν ; Διὰ τοῦτο τοῦτο οὐχ ἐκείνους μόνον ὁ βλασφημῶν , ἀλλὰ καὶ σὸ λοιπὸν ὑπεύθυνος εἰ τῆς κολάσεως . Οὐδὲ γὰρ αἱ οὐρανοὶ φωνὴν ἀφιέντες δοξάζουσι τὸν Θεόν , ἀλλ’ ἑτέρους διὰ τῆς δόξης εἰς τοῦτο παρασκευάζοντες , b καὶ ὅμως αὐτοὶ λέγονται διηγέσθαι δόξαν Θεοῦ . Οὕτω καὶ οἱ παρεχόμενοι βίον θαυμαστὸν , κἂν σιγῶσι , τὸν Θεὸν δοξάζουσιν , ἑτέρων δι’ αὐτὸς αὐτὸν δοξάζοντων . Οὐ γὰρ οὕτως ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ θαυμάζεται , ὡς ἀπὸ βίου καθαροῦ . Ὅταν γοῦν πρὸς Ἕλληνας διαλεγώμεθα , οὐ τὸν οὐρανὸν εἰς μέσον παράγομεν , ἀλλὰ τοὺς ἀνθρώπους , οὓς θρύνοι χειρὸν διακειμένους ἐπεισε γενέσθαι ἐφραγίλους ἀγγέλους . Καὶ ταύτην λέγοντες τὴν μεταβολήν , ἐμφράττομεν αὐτῶν τὰ στόματα . c Καὶ γὰρ πολὺ βελτίων τοῦ οὐρανοῦ ἄνθρωπος , καὶ δυνάται λαμπροτέραν τοῦ κάλλους αὐτοῦ κεκτησθαι ψυχὴν . Οὕτος μεν γὰρ ὁρῶμενος ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον , οὐ σφόδρα ἐπεισε · Παῦλος δὲ ὀλίγον κηρύξας χρόνον , τὴν οἰκουμένην ἐφειλκύσατο πᾶσαν . Καὶ γὰρ ἐκκτητο ψυχὴν τοῦ οὐρανοῦ οὐχ ἥττονα , πάντας ἐπισπάσασθαι δυναμένην . Ἡ μεν γὰρ ἡμετέρα οὐδὲ τῆς γῆς ἐστιν ἀξία , ἡ δὲ ἐκείνου καὶ τῶν οὐρανῶν ἀντείσα . Οὕτος μεν γὰρ ἔστηκε τὸν οἰκεῖον φυλάττων ὅρον καὶ τὸν κανόνα · τῆς ἐκείνου ψυχῆς τὸ ὕψος ἀπαντὰς ὑπερέβη τοὺς οὐρανούς , καὶ αὐτὴ ὁμίλει τῷ Χριστῷ · καὶ τὸ κάλλος δὲ αὐτῆς τοιοῦτον ἦν , ὡς καὶ τὸν Θεὸν ἀνακρύπτειν αὐτό . Τὰ μεν γὰρ ἄστρα οἱ ἀγγελοι ἐθαύμασαν ὅτε ἐγένετο · τοῦτον δὲ αὐτὸς ἐθαύμασεν εἰπών · Σκεδὸν ἐκλότης ἐστὶ μοι οὗτος . Καὶ τοῦτον μεν τὸν οὐρανὸν νεφέλη πολλάκις ἐκάλυψε · τὴν δὲ Παύλου ψυχὴν οὐδεὶς ἐκάλυψε πειρασμός , ἀλλ’ ἐν τοῖς χειμῶσι λαμπρότερος ἐφαίνετο σταθρὸς μεσημβρίας , καὶ ὁμοίως ἐλαμπεν , ὡσπερ οὖν καὶ πρὸ τῶν νεφῶν . Ὁ γὰρ ἐν αὐτῷ φαίνων ἥλιος οὐ τοιαῦτα · ἡρίει τὰς [ 639 ] ἀκτῖνας , ὡς συγκαλέσθαι τῇ τῶν πειρασμῶν συνδρομῇ , ἀλλὰ καὶ τότε μᾶλλον ἐξέλαμπεν . Διὸ καὶ ἔλεγεν · Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου · ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται . Ζηλώσωμεν τοίνυν αὐτόν , καὶ οὐδὲν ἔσται οὐδὲ πρὸς ἡμᾶς οὕτος ὁ οὐρανός , ἐὰν θελῶμεν , οὔτε ὁ ἥλιος , οὔτε ὁ κόσμος ὅπας · ταῦτα γὰρ δι’ ἡμᾶς , οὐχ ἡμεῖς διὰ ταῦτα . Δεῖξωμεν , ὅτι ἀξιοὶ ἐσμεν τοῦ γεγενῆσθαι ταῦτα δι’ ἡμᾶς . Ἄν γὰρ τούτων ἀνάξιοι φαίνωμεν , πᾶς βασιλείας ἀξιοὶ ἀξιοί ; Καὶ εἰ ἀνάξιοι πάντες , τὸν ἥλιον ὁρῶν , ὅσοι εἰς βλασφημίαν ζῶσι τοῦ Θεοῦ · ἀνάξιοι τῶν κτισμάτων ἀπολαύειν τῶν δοξαζόντων αὐτὸν ὁ βλασφημοῦντες αὐτόν · ἐπεὶ καὶ νὴς πατέρα ὑβρίζων , ἀνάξιος οἰκετῶν εὐδοκιμοῦντων ἀπολαύειν διακονίας . Διὰ τοῦτο ταῦτα μεν καὶ πολλῆς ἀπολαύεται δόξης · ἡμεῖς δὲ κόλασιν ὑποστήσομεθα καὶ τιμωρίαν . Πάσης οὖν ἀλλοίωτος ἂν εἴη , τὴν μεν κτίσιν τὴν διὰ σὲ γενομένην εἰς ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ σχηματίζεσθαι , ἡμεῖς δὲ τοὺς τέκνα τοῦ Θεοῦ γενομένους , διὰ τὴν πολλὴν ῥαθυμίαν εἰς ἀπωλείαν πέμπεσθαι καὶ γέενναν ; Ἡ οὐς ἡ κτίσις τῆς μεγάλης ἀπολαύσεως εὐημερίας ἐκείνης ; Ἴν’ οὖν μὴ τοῦτο γένηται , οἱ μεν καθαράν κεκτημένοι ψυχὴν , φυλάξωμεν αὐτὴν τοιαύτην · μᾶλλον δὲ καὶ ἐποιεῖνμεν αὐτῆς τὴν λαμπρότητα · οἱ δὲ ῥυπώσαν ἔχοντες , μὴ ἀπογνώμεν . Ἐὰν γὰρ ὦσι , φησίν , αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν ὡς φοινικοῦ , ὡς χιόνα λευκανω · καὶ ἐὰν ὦσιν ὡς κόκκινον , ὡσεὶ ἔριον λευκανω . Ὅταν δὲ ὁ Θεὸς ἐπαγγέληται , μὴ ἀμφιβάλλε , ἀλλ’ ἐκεῖνα ποιεῖ , δι’ ὧν ἐπισπάσθαι τὰς ἐπαγγελίας ταύτας δυνήση . Μυρία σοι ἐργασται δεῖνὰ καὶ πεπλημμελήσει ; Καὶ τί τοῦτο ; Οὐδέπω γὰρ εἰς τὴν ἄδην ἀπήλθες , ἔνθα οὐδεὶς ἐξομολογήσεται · οὐδέπω σοι τὸ θιάτρον λείπεται , ἀλλ’ εἰσω τοῦ σχάματος ἔστηκας , καὶ δύνασαι καὶ δι’ ἐσχάτης πάλῃς πᾶσας ἀναπαλᾶσαι τὰς ἥτας . Οὕτω a Sic mss . Editi , ἔργοις καὶ εὐχαριστίαις καὶ πράξεισι . b Legebatur εἰς , ex uno cod . ei receperimus . Edit . c Unus , ἰδέαμεν .
Lemmas: φημί μέν καλέω , καί ὁ θεός παρακαλέω , καί ὁ a πρᾶγμα Έδδα , καί ὁ παραζήλωσις ἱκανός ἐγώ ἐπισπάω εἰμί · φορτικός δέ ὁ ἐπιτάσσω , καί διά οὗτος οὐ ἐθέλω προσέρχομαι , ἐπεί ἔργον ἐπεῖδον ἀπρόθυμος , καί κατόρθωμα ἐπίπονος · οὐδέ γάρ οὗτος εἰμί εἶπον . Πῶς γάρ εἄν οὗτος ἀπαιτέω ὁ θεός παρά ἄνθρωπος , ὅπου καί ὁ χάρις αὐτός οὗτος ἐπισκίδνειν μέλλω ; οὗτος δέ εἶπον βούλομαι · ἐνδείκνυμι , ὅτι σφόδρα δουλόω αὐτός σῴζω . οὐδέ γάρ ὁ σωτηρία αὐτός προσχωρέω μόνος εὔχομαι , ἀλλά καί ὁ Θεός δόξα μέγας εἰμί , ὁ ὁ φιλανθρωπία ἐπιδείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ . τις τοίνυν φοβέω προσέρχομαι , οὐ ἀπαιτέω ἔργον ; τίς δέ στασιάζω καί φιλονεικέω , χάρις πρόκειμαι , καί νόμος ἐγώ προβάλλω ἴξ καί μάτην ; οὐ γάρ εκεινω σῴζω , καί οὗτος λυμαίνω ὁ δωρεά . εἰμί γάρ φιλονεικέω ἐκεῖθεν σῴζω , ἀναιρέω ὁ Θεός ὁ χάρις οὗτος . εἶτα , ἵνα μή νομίζω οὗτος ξένος εἰμί , προλαμβάνω αὐτός ὁ ἐπτακισχιλίους ἐκεῖνος ἀπό χάρις φημί σῴζω . “ ὅταν γάρ εἶπον , ὅτι οὗτος καί ἐν ὁ νῦν καιρός λεῖμμα κατά ἐκλογή χάρις γίγνομαι , δείκνυμι ὅτι καί ἐκεῖνος χάρις σῴζω . καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ εἶπον , καταλιμπάνω ἐμαυτοῦ · οὗτος γάρ ἐμφαίνω εἰμί , ὅτι ὁ πλείων αὐτός , εἰσφέρω . καί ὁ χάρις , φημί , διά τίς μή πᾶς σῴζω ; “ ὅτι2 μή βούλομαι · ὁ γάρ χέρι , κἀν χάρις εἰμί , ὁ ἐθέλω σῴζω , οὖον ὁ μή βούλομαι καί ἀποστρέφω αὐτός , καί πολεμέω αὐτός διηνεκής καί ἐναντιόομαι . εἶδον πῶς διά ὅλος ἐκεῖνος κατασκευάζω , ὁ , οὐχ οἷος δέ , ὅτι ἐκπίπτω ὁ λόγος ὁ Θεός , δείκνυμι ὅτι εἰς ὁ δέος ἔρχομαι ὁ ἐπαγγελία , καί ὅτι οὕτος , εἰμί καί ὀλίγος εἰμί , δύναμαι εἰμί λαός ὁ Θεός · καίτοι γε ἐν προοιμουσα ὁ Ἐπιστολή μετά πλείων αὐτός ὁ ὑπερολῆς τίθημι εἶπον · τις γάρ , εἰμί ἀρτίζω τις ; καί μέχρι μέγις οὗτος Στέας , ἀλλά ἐπάγω γίγνομαι δέ ὁ θεός ἀληθής , πᾶς δέ ἄνθρωπος ψεύστης . καί νῦν δέ πάλιν ἑτέρως αὐτός κατασκευάζω , καί ὁ χάρις δείκνυμι ὁ ἰσχύς , καί ἀεί ὁ μέν σῴζω , ὁ δέ ἀπολύω . εὐχαριστέω τοίνυν , ὅτι ὁ σώζω γίγνομαι , καί μή δύναμαι [ 638 ] ἀπό ὁ ἔργον σῴζω , σῴζω ἀπό ὁ ὁ Θεός δωρεά . εὐχαριστέω δέ , μή ῥῆμα οὗτος ποιέω μόνος , ἀλλά καί ἔργον καί πρᾶξις . ἄτη γάρ ὁ εὐχαριστία ὁ ἀκριθὴς , ὅταν οὗτος πράσσω , διά ὅς ὁ θεός δοξάζω μέλλω · ὅταν ἐκεῖνος φεύγω , ὅς ἀπαλλάσσω . καί γάρ εἰμί βασιλεία ὑβρίζω , ἀντί ὁ δίδωμι δίκη τιμάω , εἶτα πάλιν ὑβρίζω , αὔγ-ασμα ἔσχατος ἀχαριστία ἀλέω , ὁ ἔσχατος δικαίως εἄν ἐδύχαμεν δίκη , καί πολύς μείζων ὁ πρότερος . οὐδέ γάρ οὕτως ἐγώ ἀχάριστος ὁ πρότερος ὕβρις δείκνυμι , ὡς ὁ μετά ὁ τιμή καί ὁ πολύς θεραπεία . φεύγω τοίνυν ἐκεῖνος , ὅς ἀπαλλάσσω , καί μή ὁ στόμα μόνος εὐχαριστέω , ἵνα μή καί περί ἐγώ λέγω · ὁ λαός οὗτος ὁ χεῖλος ἐγώ τιμάω , ὁ δέ Καρδία πόρρω ἀπέχω ἀπό ἐγώ . Πῶς γάρ οὐ ἄτοπος , ὅταν ὁ μέν οὐρανός διηγέομαι δόξα Θεός , σύ δέ , διά ὅς ὁ οὐρανός οὖον δοξάζω γίγνομαι , τοιοῦτος πράσσω ως ; βλασφημέω διά σύ ὁ ποιέω σύ Θεός ; Ζεύς οὗτος οὗτος οὐ ἐκεῖνος μόνος ὁ βλασφημέω , ἀλλά καί σός λοιπός ὑπεύθυνος εἰμί ὁ κόλασις . οὐδέ γάρ ὁ οὐρανός φωνή ἀφίημι δοξάζω ὁ Θεός , ἀλλά ἕτερος διά ὁ δόξα εἰς οὗτος παρασκευάζω , b καί ὅμως αὐτός λέγω διηγέομαι δόξα Θεός . οὕτως καί ὁ παρέχω βίος θαυμαστός , κἀν σιγάω , ὁ θεός δοξάζω , ἕτερος διά αὐτός αὐτός δοξάζω . οὖον γάρ οὕτως ἀπό ὁ οὐρανός θαυμάζω , ὡς ἀπό βίος καθαρός . ὅταν γοῦν πρός Ἕλλην διαλέγω , οὖον ὁ οὐρανός εἰς μέσος παράγω , ἀλλά ὁ ἄνθρωπος , ὅς θρυνοος χείρων διάκειμαι πείθω γίγνομαι ἐφραγίλους ἄγγελος . καί οὗτος λέγω ὁ μεταβολή , ἐμφράσσω αὐτός ὁ στόμα . c καί γάρ πολύς ἀγαθός ὁ οὐρανός ἄνθρωπος , καί δυνάτης λαμπρός ὁ κάλλος αὐτός κτάομαι ψυχή . οὗτος μέν γάρ ὁράω ἐπί τοσοῦτος χρόνος , οὖον σφόδρα πείθω · Παῦλος δέ ὀλίγος κηρύσσω χρόνος , ὁ οἰκέω ἐφέλκω πᾶς . καί γάρ ἐκτήκω ψυχή ὁ οὐρανός οὐ κακός , πᾶς ἐπισπάω δύναμαι . ὁ μέν γάρ ἡμέτερος οὐδέ ὁ γῆ εἰμί ἄξιος , ὁ δέ ἐκεῖνος καί ὁ οὐρανός ἀντείνω . οὗτος μέν γάρ ἵστημι ὁ οἰκέω φυλάσσω ὅρος καί ὁ κανών · ὁ ἐκεῖνος Ψυχή ὁ ὕψος ἀπαντάω ὑπερβαίνω ὁ οὐρανός , καί αὐτός ὁμιλέω ὁ Χριστός · καί ὁ κάλλος δέ αὐτός τοιοῦτος εἰμί , ὡς καί ὁ θεός ἀνακρύπτω αὐτός . ὁ μέν γάρ ἄστρον ὁ ἄγγελος θαυμάζω ὅτε γίγνομαι · οὗτος δέ αὐτός θαυμάζω εἶπον · Σκεδὸν εκλοος εἰμί ἐγώ οὗτος . καί οὗτος μέν ὁ οὐρανός νεφέλη πολλάκις καλύπτω · ὁ δέ Παῦλος ψυχή οὐδείς καλύπτω πειρασμός , ἀλλά ἐν ὁ χειμών λαμπρός φαίνω σταθρὸς μεσημβρία , καί ὁμοίως λάμπω , ὡς οὖν καί πρό ὁ νέφος . ὁ γάρ ἐν αὐτός φαίνων ἥλιος οὖον τοιοῦτος · ἠριεύς ὁ [ 639 ] ἀκτίς , ὡς συγκαλέω ὁ ὁ πειρασμός συνδρομή , ἀλλά καί τότε μᾶλλον ἐκλάμπω . Διὸ καί λέγω · ἀρκέω σύ ὁ χάρις ἐγώ · ὁ γάρ δύναμις ἐγώ ἐν ἀσθένεια τελειόω . ζηλόω τοίνυν αὐτός , καί οὐδείς εἰμί οὐδέ πρός ἐγώ οὗτος ὁ οὐρανός , ἐάν ἐθέλω , οὔτε ὁ ἥλιος , οὔτε ὁ κόσμος δρύοψ · οὗτος γάρ διά ἐγώ , οὐ ἐγώ διά οὗτος . δείκνυμι , ὅτι ἀξιόω εἰμί ὁ γίγνομαι οὗτος διά ἐγώ . ἄν γάρ οὗτος ἀνάξιος φαίνω , πᾶς βασίλεια ἀξιόω ἀξιόω ; καί εἰμί ἀνάξιος πᾶς , ὁ ἥλιος ὁράω , ὅσος εἰς βλασφημία ζῶ ὁ Θεός · ἀνάξιος ὁ κτίσμα ἀπολαύω ὁ δοξάζω αὐτός ὁ βλασφημέω αὐτός · ἐπεί καί νέος πατήρ ὑβρίζω , ἀνάξιος οἰκέτης ευδοκιμώ ἀπολαύω διακονία . Ζεύς οὗτος οὗτος μέν καί πολύς ἀπολαύω δόξα · ἐγώ δέ κόλασις ὑφίστημι καί τιμωρία . Πάσης οὖν ἀλλοῖος εἄν εἰμί , ὁ μέν κτίσις ὁ διά σύ γίγνομαι εἰς ἐλευθερία ὁ δόξα ὁ τέκνον ὁ Θεός σχηματίζω , ἐγώ δέ ὁ τέκνον ὁ Θεός γίγνομαι , διά ὁ πολύς ῥᾳθυμία εἰς ἀπώλεια πέμπω καί γέεννα ; ὁ οὖς ὁ κτίσις ὁ μέγας ἀπόλαυσις εὐημερία ἐκεῖνος ; ἵνα οὖν μή οὗτος γίγνομαι , ὁ μέν καθαρός κτάομαι ψυχή , φυλάσσω αὐτός τοιοῦτος · μᾶλλον δέ καί ποιέω αὐτός ὁ λαμπρότης · ὁ δέ ῥυπάω ἔχω , μή ἀπογιγνώσκω . ἐάν γάρ εἰμί , φημί , ὁ ἁμαρτία σύ ὡς φοινίκεος , ὡς χιών Λευκανός · καί ἐάν εἰμί ὡς κόκκινος , ὡσεί ἔριον Λευκανός . ὅταν δέ ὁ θεός ἐπαγγέλλω , μή ἀμφιβάλλω , ἀλλά ἐκεῖνος ποιέω , διά ὅς ἐπισπάω ὁ ἐπαγγελία οὗτος δύναμαι . μυρίος σύ ἐργαστής δεῖνα καί πλημμέλησις ; καί τίς οὗτος ; οὐδέπω γάρ εἰς ὁ ἅδην ἀπέρχομαι , ἔνθα οὐδείς ἐξομολογέω · οὐδέπω σύ ὁ θιάτρον λείπω , ἀλλά εἰσω ὁ σχάμα ἵστημι , καί δύναμαι καί διά ἔσχατος πάλη πᾶος ἀναπάλλω ὁ ἀβλής . οὕτως a Sic mss . Editi , ἔργον καί εὐχαριστία καί πρᾶξις . b Legebatur εἰς , ex uno cod . ei receperimus . Edit . c Unus , ὁράω .