joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0422.1
παλαιὸν καὶ νόμος εἶναι · τὸ πρᾶγμα ἔδοκε , καὶ νομοθετῆς τις παρ’ αὐτοῖς οἰκέτας ἐκλεύσε μὴτε ἑπαραιρεῖν μὴτε παιδεραστῶσαι , τοὺς ἐλευθέρους τῆς προερείας παραχωρήσας ταύτης , μᾶλλον δὲ τῆς ἀσχημοσύνης . Ἄλλ’ ὅμως οὐκ ἐνόμιζαν ἀσχημοσύνην εἶναι τὸ πρᾶγμα , ἀλλ’ ὡς σερνὸν καὶ μειζόν ἢ κατ’ οἰκετὸν ἀξίωμα , τοὺς ἐλευθέρους ἐπέτρεψαν · καὶ τοῦτο ὁ σοφώτατος τῶν Ἀθηναίων δήμος , καὶ ὁ μέγας παρ’ αὐτοῖς Σόλων . Καὶ ἕτερα δὲ πολλὰ τῶν φιλοσόφων βιβλία ταύτης ἂν τις ἐπὶ γέμοντα τῆς νόσου · ἀλλ’ οὐ διὰ τοῦτο νομισμένον εἶναι τὸ πρᾶγμα φαμεν , ἀλλὰ καὶ τοὺς τὸν νόμον δεξαμένους τοῦτον ἐλεεινοὺς καὶ δακρύων ἀξίους εἶναι πολλῶν . Ἄ γὰρ αἱ πορνευόμεναι πάσχουσι [ 457 ] γυναῖκες , ταῦτα καὶ οὗτοι · μᾶλλον δὲ ἐκείνων ἀθλιώτερα . Ταῖς μὲν γὰρ εἰ καὶ παράνομος , ἀλλὰ κατὰ φύσιν ἡ μίξις · αὐτὴ δὲ καὶ παράνομος , καὶ παρὰ φύσιν . Ἡ γὰρ μὴ γένενα ἦν , μὴδὲ κόλασις ἠπειλητο , τοῦτο πάσης κόλασεως χειρόν ἦν . Εἰ δὲ ἤθουνται , τὴν προσθήκην μοι λέγεις τῆς τιμωρίας . Οὐδὲ γὰρ εἰ τινὰ εἰδὼν γυμνὸν τρέχοντα , βορβορῶ τὸ σῶμα ἀνακεχωσμένον ἔπαν , εἴτα οὐκ ἐγκαλυπτόμενον , ἀλλὰ καὶ ἐγκαλυπτιζόμενον , συνηθὴν ἂν αὐτῷ , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἂν αὐτὸν ἐθρήνησα , ὅτι οὕδὲ αἰσθάνεται ἀσχημονῶν . Ἦν δὲ καὶ σαφεστέραν δεῖξαι τὴν ὑδριν , ἀνάσχεσθὲ μοι καὶ ἑτέρου παραδείγματος . Εἰ γὰρ παρθένον τις κατεδίκασει θαλασσομεμένη ἀλόγους μίγναι ζῴους , εἴτα ἤθετο ἐκείνη μίξει , οὐ διὰ τοῦτο μάλιστα δακρύων ἂν ἔδει , ὅτι οὐδὲ ἀπαλλαγῆναι τῆς νόσου ταύτῃς ἠδύνατο τῷ μηδ’ αἰσθάνεσθαι τῆς νόσου ; Παντὶ που δήλόν ἐστιν . Εἰ δὲ ἐκεῖνο χαλεπόν , οὐδὲ τοῦτο ἐλαττον ἐκείνου · τὸ γὰρ ὑπὸ τῶν οἰκείων ὑβρίζεσθαι ἐλεεινότερον τοῦ παρὰ τῶν ἀλλοτρίων . Τούτους ἐγὼ καὶ ἀνδροφόνων χειρόνους εἶναι φημι · καὶ γὰρ βέλτιον ἀποθανεῖν , ἢ ζῆν ὑβριζόμενον οὕτως . Ὁ μὲν γὰρ ἀνδροφόνος τὴν ψυχὴν ἀπὸ τοῦ σώματος διέρρηξεν , οὗτος δὲ τὴν ψυχὴν μετὰ τοῦ σώματος ἀπώλεσε . Καὶ ὅπερ ἂν εἴποις ἁμάρτημα , οὐδὲν ἴσον ἐστὶ τῆς παρανομίας ταύτης · καὶ εἰ ἐπησθόνοντο τῶν γυναικῶν οἱ πάσχοντες , μυρίους ἂν κατεδὲξαντο θανάτους , ὥστε μὴ τοῦτο παθεῖν .
Lemmas: παλαιός καί νόμος εἰμί · ὁ πρᾶγμα δοκός , καί νομοθέτης τις παρά αὐτός οἰκέτης ἐκλύω μήτε παραιρέω μήτε παιδεραστέω , ὁ ἐλεύθερος ὁ προερείας παραχωρέω οὗτος , μᾶλλον δέ ὁ ἀσχημοσύνη . ἄλλος ὅμως οὐ νομίζω ἀσχημοσύνη εἰμί ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ὡς σερός καί μείζων ἢ κατά οἴχω ἀξίωμα , ὁ ἐλεύθερος ἐπιτρέπω · καί οὗτος ὁ σοφός ὁ Ἀθηναῖος δήμος , καί ὁ μέγας παρά αὐτός Σόλων . καί ἕτερος δέ πολύς ὁ φιλόσοφος βιβλίον οὗτος εἄν τις ἐπί γέμω ὁ νόσος · ἀλλά οὖον διά οὗτος νομίζω εἰμί ὁ πρᾶγμα φημί , ἀλλά καί ὁ ὁ νόμος δέχομαι οὗτος ἐλεεινός καί δάκρυ ἄξιος εἰμί πολύς . ὅς γάρ ὁ πορνεύω πάσχω [ 457 ] γυνή , οὗτος καί οὗτος · μᾶλλον δέ ἐκεῖνος ἄθλιος . ὁ μέν γάρ εἰμί καί παράνομος , ἀλλά κατά φύσις ὁ μίξις · αὐτός δέ καί παράνομος , καί παρά φύσις . ὁ γάρ μή γένενα εἰμί , μηδέ κόλασις ἀπειλέω , οὗτος πᾶς κόλασις χείρων εἰμί . εἰμί δέ ἠθέω , ὁ προσθήκη ἐγώ λέγω ὁ τιμωρία . οὐδέ γάρ εἰμί τις ἀνάκλεις γυμνός τρέχω , βόρβορος ὁ σῶμα ἀναχόω ἐπήν , εἴτα̅ οὐ ἐγκαλύπτω , ἀλλά καί ἐγκαλύπτω , σύνειμι εἄν αὐτός , ἀλλά καί μᾶλλον εἄν αὐτός θρηνώ , ὅτι οὐδέ αἰσθάνομαι ἀσχημονέω . ἦς δέ καί σαφής δείκνυμι ὁ ὑδρίς , ἀνέχω ἐγώ καί ἕτερος παράδειγμα . εἰμί γάρ παρθένος τις καταδικάζω θαλάσσω ἄλογος μίγνυμι ζωόω , εἴτα̅ αἴθω ἐκεῖνος μίξις , οὖον διά οὗτος μάλιστα δάκρυ εἄν ἐσθίω , ὅτι οὐδέ ἀπαλλάσσω ὁ νόσος οὗτος δύναμαι ὁ μηδέ αἰσθάνομαι ὁ νόσος ; Πᾶς ποῦ δῆλος εἰμί . εἰμί δέ ἐκεῖνος χαλεπός , οὐδέ οὗτος μικρός ἐκεῖνος · ὁ γάρ ὑπό ὁ οἰκέω ὑβρίζω ἐλεεινός ὁ παρά ὁ ἀλλότριος . οὗτος ἐγώ καί ἀνδροφόνος χείρων εἰμί φημί · καί γάρ ἀγαθός ἀποθνῄσκω , ἢ ζῶ ὑβρίζω οὕτως . ὁ μέν γάρ ἀνδροφόνος ὁ ψυχή ἀπό ὁ σῶμα διαρρήγνυμι , οὗτος δέ ὁ ψυχή μετά ὁ σῶμα ἀπόλλυμι . καί ὅσπερ εἄν εἶπον ἁμάρτημα , οὐδείς ἴσος εἰμί ὁ παρανομία οὗτος · καί εἰμί ἐπαισθάνομαι ὁ γυνή ὁ πάσχω , μυρίος εἄν καταδέχομαι θάνατος , ὥστε μή οὗτος πάσχω .