joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0619.3
Μὴ γὰρ μοι τοῦτο εἴπης , εἰ τις κακῶς τῷ πράγματι χέχρηται , ἀλλ' αὐτὴς βλέπε τῆς διατάξεως τὴν εὐχωρίαν , καὶ τὴν πολλὴν ὄνει τοῦ ταῦτα ἐξ ἀρχῆς νομοθετήσαντος σοφίαν . Ἀπόδοτε οὖν πᾶσι τὰς ὀφειλάς , τῷ τὸν φόρον , τὸν φόρον · τῷ τὸ τέλος , τὸ τέλος · τῷ τὸν φόβον , τὸν φόβον · τῷ τὴν τιμήν , τὴν τιμήν . Μηδενὶ μηδὲν ὀφείλετε , εἰ μὴ τὴ ἀλλήλους ἀγαπᾶν . Ἐκὶ τῶν αὐτῶν ἔγεται , οὐ χρήματα μόνον κλεῖν αὐτοῖς τελεῖν , ἀλλὰ καὶ τιμήν καὶ φόβον . Καὶ πῶς ἀνωτέρω λέγων , Θέλετε μὴ φοβεῖσθαι τὴν ἐξουσίαν ; τὸ ἀγαθὸν ποιεῖ · ἐνταῦθα λέγει , Ἀπόδοτε τὸν φόβον ; Τὴν ἐπιτεταμένην λέγων τιμήν , οὐ τὴν ἐκ τοῦ πονηροῦ συνειδὸς φόβον , τὸν ἀνωτέρω ἠξίωτο . Καὶ οὐδὲ εἶπε , Δότε , ἀλλ' , Ἀπόδοτε , καὶ τὰς ὀφειλὰς προσέθηκεν · οὐδὲ γὰρ χαρίζῃ τοῦτο ποιῶν · ὀφειλὴ γὰρ ἐστὶ τὸ πρᾶγμα . κἂν μὴ πράττῃς αὐτό , ἀγνώμονος ὑποστήσῃ δίκην . Μὴ δὴ νομίζῃς ἐξευτελίζεσθαι καὶ παραλαλᾶσσεσθαι πρὸς τὸ τῆς οἰκίας φιλοσοφίας θέλημα , ἂν ἄρχοντας παρὄντος ὁ ὑπαναστῇς , ἂν τὴν κεφαλὴν ἀποκαλύψῃς . Εἰ γὰρ Ἕλλησιν ὄντων τότε τῶν ἄρχόντων ταῦτα ἐνομοθέτησε , πολλῷ μᾶλλον νῦν ἐπὶ μὲν πιστῶν τοῦτο γίνεσθαι χρή . Εἰ δὲ λέγεις , ὅτι σὺ μέλλω ἐμπεριστεύσαι , μάθε δτι οὐχ ἔστι σου νῦν ὁ καιρός · ἕνος γὰρ εἰ καὶ παρεπίδημος , Ἑσται καιρός , ὅτε λαμπρότερος πάντων φανήσῃ · νῦν γὰρ ζωὴ σου κέκρυπται σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ Θεῷ . Ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ , τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ . Μὴ ζητεῖ τοίνυν ἐν τῷ ἐπικήρῳ τούτῳ βίῳ τὴν ἀξιοσύνην , ἀλλὰ κἂν μετὰ φόβου παραστῇς δὴ τῷ ἄρχοντι , μὴ νομίσῃς ἀνάζοιν εἶναι τοῦτο τῆς σῆς εὐγενείας . Ὁ Θεὸς γὰρ οὕτω βούλεται , ἵνα ὁ ἄρχων ὁ παρ' αὐτοῦ τυπωθεὶς τὴν οἰκείαν ἰσχὺν ἔχῃ . Καὶ γὰρ ὅταν ὁ [ 690 ] μηδὲν ἑαυτῷ συνειδὼς πονηρὸν , μετὰ φόβου παρεστήκῃ τῷ δικάζοντι , πολλῷ μᾶλλον ὁ τὰ πονηρὰ πράττων φοβηθήσεται . Καὶ σὺ δὲ ταύτῃ λαμπρότερος ἔσῃ · οὐδὲ γὰρ ἐκ τοῦ τιμᾶν τὸ ἐξευτελίζεσθαι γίνεται , ἀλλ' ἐκ τοῦ ἀτιμαζομένου καὶ ὁ ἄρχων δὲ σε θαυμάσει μετὰ δόξης , καὶ δοξάσεις σου τὸν Δεσπότην ἐντεύθεν ε , κἂν ἔπιστο · ἦ . Μηδενὶ μηδὲν ὀφείλετε , εἰ μὴ τὸ ἀλλήλους ἀγαπᾶν . Πάλιν ἐπὶ τὴν ὑμετέρα τῶν ἀγαθῶν καταφεύγει , καὶ τὴν διδάσκαλον τῶν εἰρημένων καὶ ποιητικὴν ἀρετὴς ἀπάσης , καὶ φησι καὶ αὐτὴν ὀφειλῆμα εἶναι , οὐ μὴν τοιούτῳ , οἷον τοῦ φόρου , οἷον τοῦ τέλους , ἀλλὰ διηνεκεῖ . Οὐδέποτε γὰρ αὐτὴν ἀποδιδοῦναι βούλεται · μᾶλλον δὲ ἀποδιδοῦνται μὲν ἀεὶ βούλεται , οὐ μὴν πληροῦσθαι , ἀλλ' ἀεὶ ὀφειλεσθαι . Τοιούτων γὰρ ἐστι τὸ χρέος , ὡς καὶ διδόναι καὶ ὀφείλειν ἀεὶ . Εἰπὼν τοίνυν πῶς ἀγαπᾶν δεῖ , καὶ τὸ κέρδος αὐτοῦ ὁλοῦ λέγων · Ὁ γὰρ ἀγαπῶν τὸν ἕτερον , νόμον πεπλήρωκεν . Μὴ γὰρ μοι μηδὲ τοῦτο χάριν νόμιζε · καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ὀφειλή · ὀφείλετε γὰρ τῷ ἀδελφῷ ἀγάπην διὰ τὴν συγγένειαν τὴν πνευματικήν · οὐ ταύτη δὲ μόνον , ἀλλ' ὅτι καὶ μέλη ἑκὼν ἀλλήλων · κἂν αὐτὴ ἡμᾶς ἐπίληψῃ , τὸ πᾶν διεσπάσθη . Φίλει τοίνυν τὸν ἀδελφόν . Εἰ γὰρ ἐκ τῆς φιλίας αὐτοῦ τούσῦτά κερδαίνει , ὡς τὸν νόμον ἅπαντα πληροῦν , ὀφείλετε αὐτῷ τὴν ἀγάπην , εὐεργετούμενος παρ' αὐτοῦ . Τὸ γὰρ , Οὐ μοιχεύσεις , οὐ φονεύσεις , οὐ κλέψεις , οὐ ψευδομαρτυρήσεις , καὶ εἰ τις ἑτέρα ἐντολή , ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ ἀνακεφαλαιοῦται , ἐν τῷ , Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς ἑαυτόν . Οὐχ εἶπε , Πληροῦται , ἀπλῶς , ἀλλ' , Ἀνακεφαλαιοῦται ·
Lemmas: μή γάρ ἐγώ οὗτος εἶπον , εἰμί τις κακῶς ὁ πρᾶγμα χράω , ἀλλά αὐτός βλέπω ὁ διάταξις ὁ εὐχωρία , καί ὁ πολύς ὀνέω ὁ οὗτος ἐκ ἀρχή νομοθετέω σοφία . ἀπόδοτος οὖν πᾶς ὁ ὀφειλή , ὁ ὁ φόρος , ὁ φόρος · ὁ ὁ τέλος , ὁ τέλος · ὁ ὁ φόβος , ὁ φόβος · ὁ ὁ τιμή , ὁ τιμή . μηδείς μηδείς ὀφείλω , εἰμί μή ὅς ἀλλήλων ἀγαπάω . ἐπίτεξ ὁ αὐτός ἐγώ , οὖον χρῆμα μόνος κλείς αὐτός τελέω , ἀλλά καί τιμή καί φόβος . καί πῶς ἀνωτέρω λέγω , ἐθέλω μή φοβέω ὁ ἐξουσία ; ὁ ἀγαθός ποιέω · ἐνταῦθα λέγω , ἀπόδοτος ὁ φόβος ; ὁ ἐπιτείνω λέγω τιμή , οὖον ὁ ἐκ ὁ πονηρός σύνοιδα φόβος , ὁ ἀνωτέρω ἀξιόω . καί οὐδέ εἶπον , δίδωμι , ἀλλά , ἀπόδοτος , καί ὁ ὀφειλή προστίθημι · οὐδέ γάρ χαρίζομαι οὗτος ποιέω · ὀφειλή γάρ εἰμί ὁ πρᾶγμα . κἀν μή πράσσω αὐτός , ἀγνώμων ὑφίστημι δίκη . μή δή νομίζω ἐξευτελίζω καί παραλλάσσω πρός ὁ ὁ οἰκίον φιλοσοφία θέλημα , εἄν ἄρχω πάρειμι ὁ ὑπανίστημι , εἄν ὁ κεφαλή ἀποκαλύπτω . εἰμί γάρ Ἕλλην εἰμί τότε ὁ ἄρχω οὗτος νομοθετέω , πολύς μᾶλλον νῦν ἐπί μέν πιστός οὗτος γίγνομαι χρή . εἰμί δέ λέγω , ὅτι σύ μέλλω εμπεριστευσος , μανθάνω δ οὐ εἰμί σύ νῦν ὁ καιρός · ἕνος γάρ εἰμί καί παρεπίδημος , εἰμί καιρός , ὅτε λαμπρός πᾶς φαίνω · νῦν γάρ ζωή σύ κρύπτω σύν ὁ Χριστός ἐν ὁ Θεός . ὅταν ὁ Χριστός φανερόω , τότε καί σύ σύν αὐτός φανερόω ἐν δόξα . μή ζητέω τοίνυν ἐν ὁ ἐπικηρος οὗτος βίος ὁ ἀξιόω , ἀλλά κἀν μετά φόβος παρίστημι δή ὁ ἄρχω , μή νομίζω ἀναζέω εἰμί οὗτος ὁ σός εὐγένεια . ὁ θεός γάρ οὗτος βούλομαι , ἵνα ὁ ἄρχω ὁ παρά αὐτός τυπόω ὁ οἰκεῖος ἰσχύς ἔχω . καί γάρ ὅταν ὁ [ 690 ] μηδείς ἑαυτοῦ σύνοιδα πονηρός , μετά φόβος παρίστημι ὁ δικάζω , πολύς μᾶλλον ὁ ὁ πονηρός πράσσω φοβέω . καί σύ δέ οὗτος λαμπρός εἰμί · οὐδέ γάρ ἐκ ὁ τιμάω ὁ ἐξευτελίζω γίγνομαι , ἀλλά ἐκ ὁ ἀτιμάζω καί ὁ ἄρχω δέ σύ θαυμάζω μετά δόξα , καί δοξάζω σύ ὁ δεσπότης ἐντεῦθεν ε , κἀν πιστός · εἰμί . μηδείς μηδείς ὀφείλω , εἰμί μή ὁ ἀλλήλων ἀγαπάω . πάλιν ἐπί ὁ ὑμέτερος ὁ ἀγαθός καταφεύγω , καί ὁ διδάσκαλος ὁ εἴρω καί ποιητικός ἀρετή ἀπασάω , καί φημί καί αὐτός ὀφείλημα εἰμί , οὖον μήv τοιοῦτος , οἷος ὁ φόρος , οἷος ὁ τέλος , ἀλλά διηνεκής . οὐδέποτε γάρ αὐτός ἀποδίδωμι βούλομαι · μᾶλλον δέ ἀποδίδωμι μέν ἀεί βούλομαι , οὖον μήv πληρόω , ἀλλά ἀεί ὀφείλω . τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ χρέος , ὡς καί δίδωμι καί ὀφείλω ἀεί . εἶπον τοίνυν πῶς ἀγαπάω δεῖ , καί ὁ κέρδος αὐτός ὄλλυμι λέγω · ὁ γάρ ἀγάπη ὁ ἕτερος , νόμος πληρόω . μή γάρ ἐγώ μηδέ οὗτος χάρις νομίζω · καί γάρ καί οὗτος ὀφειλή · ὀφείλω γάρ ὁ ἀδελφός ἀγάπη διά ὁ συγγένεια ὁ πνευματικός · οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά ὅτι καί μέλος ἑκών ἀλλήλων · κἀν αὐτός ἐγώ ἐπιλαμβάνω , ὁ πᾶς διασπάω . φιλέω τοίνυν ὁ ἀδελφός . εἰμί γάρ ἐκ ὁ φίλιος αὐτός τούσῦτά κερδαίνω , ὡς ὁ νόμος ἅπας πληρόω , ὀφείλω αὐτός ὁ ἀγάπη , εὐεργετέω παρά αὐτός . ὁ γάρ , οὖον μοιχεύω , οὖον φονεύω , οὖον κλέπτω , οὖον ψευδομαρτυρέω , καί εἰμί τις ἕτερος ἐντολή , ἐν οὗτος ὁ λόγος ἀνακεφαλαιόω , ἐν ὁ , ἀγάπησις ὁ πλησίος σύ ὡς ἑαυτοῦ . οὐχ εἶπον , πληρόω , ἀπλόος , ἀλλά , ἀνακεφαλαιόω ·