joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0686.1
τὸν τὰς χεῖρας καὶ πόδας δεσμιευθέντα , καὶ τοῦ βασιλικοῦ καὶ ἐνδόξου γάμου μετὰ μεγάλης αἰχμῆς ἐκδηλῦντα , καὶ εἰς τὸν ἐκθαμβὸν καὶ φρικτὸν ἐκείνον τόπον ἐφορθέντα . Ὅπου ὁ κλαυμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων · οὗ καὶ μόνου ἡ ἀκοὴ βάσανον ἐμπροίει . Καὶ γὰρ καὶ τῶν τοιούτων μηνυνομένων , καθὼς προειρήκαμεν , οὐ μικρὸν κέρδος ψυχῆς · τὸ μὲν γὰρ Θεὸ μνημονεύειν , ὡς ὁ λόγος , εὐφραίνει τὸν μὴνμονα , καὶ ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ ἕλκει · τὸ δὲ τῶν συνθρώπων μνήμην φρόνι ἐπάγει καὶ καταδύνει , καὶ ἐναγώνιον καὶ σπουδαῖον καθιστὰ τὸν ἄνθρωπον . Τίς γὰρ ἐπὶ μνήμην φέρων τὴν ἀπαραμύθητον ἐκείνην ἀπογυχίαν , οὐ καταπνέεται καὶ ὀδύρεται καὶ συντρίβει τὴν ἐαυτοῦ καρδίαν ; τίς οὐ βρέξει δάκρυα καὶ τὴν κλίνην καὶ τὸ σῆθος καὶ ἕλον τὸ σῶμα , ἐννοῶν τὴν τοσαύτην ζημίαν , καὶ μάλιστα μὴ ἔχουσαν παντελῶς παρηγορίαν ἢ παράκλησιν ; Πᾶσα γὰρ ἀτοπία ἢ νανῶν πρὸ τελευτῆς ἔχει διορθώσιν καὶ παραμυθίαν . Εὐρίσκει γὰρ ἕκαστος ἀντὶ ὧν ἀπέλειπεν ἕτερα τῆς πανηγύρεως τῆς ἐπτακώτης , καὶ παραμυθεῖται τὴν ἑαυτοῦ θλίψιν . Ἡ δὲ μετὰ τὴν ἕξοδον ἀποψυχία ἀπαραμύθητον ἔχει πένθος · ἀνακαλέσασθαι γὰρ τὰ ἀπέλειπεν οὐ δύναται . Κἄν γὰρ περὶ στήσῃ , κἂν στενάζῃ , κἂν ὀδύρηται , ἢ καὶ δάκρυα ἐκχέῃ , κἂν φωνᾷς ὑψηλὰς ἐπαρίῃ , πάντα ἀπερδεύεται . Διὰ τοῦτο πάσα Γραφὴ βοᾷ , διὰ τοῦτο πᾶσα σπουδὴ ἐνομελετήθη , διὰ τοῦτο ἀγῶνες , διὰ τοῦτο προσευχαὶ καὶ δεήσεις , διὰ τοῦτο κλαυμοὶ καὶ ἀγρυπνίαι , διὰ τοῦτο χαρμονίαι , τῆς τὸ σώματος , ἑθροφαγίαι , ἀποταγαί , παρθενία , πτωχεία πνευματος , διακονίαι , ἐλεημοσύναι , ἀναχήρησις κόσμου · διὰ τοῦτο ὑπομονὴ τῶν ἐπερχομένων , καὶ ἀνοχὴ ἀτιμίας καὶ μίσους καὶ διωγμῶν καὶ ἐμπυσμάτων καὶ βαπτισμῶν καὶ πάντων τῶν πειρασμῶν , κατὰ μίμησιν τοῦ Κυρίου καὶ Στεφάνου καὶ λοιπῶν ἀγίων , ἵνα μὴ ἐν τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ ἀπογώσωμεν τὴν δεινὴν ἀτοχίαν , καὶ μάλιστα ἔχοντες ὑπὲρ πᾶσαν πόλιν καὶ πᾶν ὄχρωμα τὰς τοῦ Κυρίου ἡμῶν ἐντολὰς . Ποίας ; Τὰ , Ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμι · τὸ . Οὐκ ἀφήσω ὑμᾶς ὁρσανούς · καὶ , Μὴ φοβεῖσθε ἀπὸ τῶν ἀποκτενόντων τὸ σῶμα · Τηρεῖτε τὴν κεφαλήν · Παντὸς γὰρ ἀνθρώπου ἡ κεφαλὴ ἐμὸ εἰμι · Τηρεῖτε τὴν κεφαλήν · [ 765 ] Μὴ ἐκλιπθῆτε Κυρίου τοῦ Θεοῦ · Ἔχοντες τὴν ἀπολύτρωσιν τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἐν τῷ σώματι καὶ αἵματι μου · Τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν καὶ ὑμῶν σωτηρίαν . Ὅρᾷς πῶς ἐντέλλεται μὴ ἐπιλανθάνεσθαι αὐτοῦ , καὶ πῶς προτρέπεται τὰ μηνμονεῖν αὐτό , καθὼς καὶ προείρηται ; Διὰ τοῦτο λέγει πρὸς πάντα ἄνθρωπον , καλῶς καὶ Παῦλος Τιμοθέῳ γράφων · Τέκνον Τιμόθεε , ἀλλ’ μηνμονεῖν καὶ μηδεὶς ἐπιλαθῆ Θεοῦ τοῦ τρέφοντος σε , μὴ ἐπιλανθάνου πᾶσα τὰς ἀνταποδόσεις αὐτοῦ . Μνημονεῖς δὲ συνεχῶς μάλιστα τὰς ροβράς , ἐκείνας τοῦ δικαίου φωνάς , ἀς πρὸς τοὺς ἐξ εὐωνύμων ἀπαλλαγούς ἐρρέξατο , ἐπὶ δὲ καὶ πρὸς τὰς μαρὰς πέντε παρθένους · ὁμοίως καὶ πρὸς τὸν ἀνηλὴν ἐκεῖνον πλούσιον διὰ τοῦ πατριάρχου Ἀβραὰμ διελέχθ · πρὸς τοὺς δὲ καὶ πρὸς τὸν ἄλλον πλούσιον καὶ πλεονέκτην τὸν τὰς ἀποβύθας πλατύναντα εἰς ἀμετρον ἕκτασιν . Ἄρα ἐπίστασαι ὅποια πρὸς ἀφορτοὺς αὐτῶν ἀποφάσεις δεδόται ; Ἄρα μηνμονεύεις τὰς τοιαύτας σκυθρωπὰς φωνάς ; Ἄρα κατέχεις κλὴν βραχὺ τὸ ῥῆμα καὶ τὴν καρδίαν σου ἐν τῷν ἀναγωσθέντων θεῖων ῥημάτων ; Καὶ εἰ ταῦτα οὐ γινώσκεις , τί λοιπὸν συνάγῃ εἰς τὴν ἐκκλησίαν , εἴπε μοι ; οὐχὶ ἵνα ἀκούσῃς τὰς φωνάς , σπεύδεις συνάγεσθαι καὶ ὑφελθῆναι ; Εἰ μὲν οὖν διὰ τοῦτο συνάγῃ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ , ἢ σπουδὴ σου ἐπαίνετον , καὶ πλῆρωται ἐπὶ σὲ τὸ τοῦ Κυρίου λόγιον · Τὰ ἐμὰ πρόβατα τῆς φωνῆς μου ἀκούει . Οὐδὰ γὰρ πολλοὺς συνεργουμένους , οὐ διὰ Θεόν , οὐδὲ δι’ ἀκρόασιν τῶν ἀγίων αὐτοῦ ῥημάτων . Τοὺς μὲν γὰρ ὁρῶ νυστάζοντας , τοὺς δὲ ὡς κάθεσι μετεωριζομένους , ἄλλους πρὸς φίλους διαλεγομένους · καὶ ὁ μὲν Κύριος ἡμῶν πρὸς ἡμᾶς διαλεγομέν εὐσπλαγχνῶς φωνὴ λέγων , Ἡμεῖς φίλοι μου ἐστε · ἡμεῖς δὲ ἐκείνους καταλιπόντες λαλοῦντες , τοὺς φίλους ἐντιμότερον ἐποιούμεθα . Ἐπέρους δρῶ δάκτυς ὀρθουμένους , καὶ ταῦτα τοιαύτην ἐπὶ τοῦ Θεοῦ λαλοῦντος πρὸς ἡμᾶς , Ὡς ἡ βαθεῖα ἀφροσύνη , ὁ τῆς ἀνιάτου ἀναίσθησίας , ὁ τῆς χαλεπῆς παραφρονήσεως . Βασιλεὺς ὁμοιοπαθὴς ἡμῖν πολλάκις διαλέγεται πρὸς τὸν λαόν , ἵνα πάντες ὡσπερ ἀφύγει στίλμα ἀγχοῦ μένουσιν , ἀχρις ἄν καταπαύσῃ ὁ λαλῶν . Καὶ οὐ μόνον τοῦτο , ἀλλὰ καὶ γράμματα αὐτοῦ πολλάκις
Lemmas: ὁ ὁ χείρ καί πούς δεσμιευθεω , καί ὁ βασιλικός καί ἔνδοξος γάμος μετά μέγας αἰχμή ἐκδηλόω , καί εἰς ὁ ἐκθαμβέω καί φρικτός ἐκεῖνος τόπος ἐφοράω . ὅπου ὁ κλαυμὸς καί ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς · ὅς καί μόνος ὁ ἀκοή βάσανος ἐμπίμπρημι . καί γάρ καί ὁ τοιοῦτος μηνύω , καθώς προαγορεύω , οὖον μικρός κέρδος Ψυχή · ὁ μέν γάρ Θεός μνημονεύω , ὡς ὁ λόγος , εὐφραίνω ὁ μνήμων , καί ἐπί ὁ ὑψηλός ἕλκω · ὁ δέ ὁ συνθρώπων μνήμη φρόνις ἐπάγω καί καταδύω , καί ἐναγώνιος καί σπουδαῖος καθιστός ὁ ἄνθρωπος . Τῖς γάρ ἐπί μνήμη φέρω ὁ ἀπαραμύθητος ἐκεῖνος ἀπογυχίαν , οὖον καταπνέω καί ὀδύρομαι καί συντρίβω ὁ ἑαυτοῦ Καρδία ; τίς οὖον βρέχω δάκρυ καί ὁ κλίνη καί ὁ Σήθος καί αἱρέω ὁ σῶμα , ἐννοέω ὁ τοσοῦτος ζημία , καί μάλιστα μή ἔχω παντελῶς παρηγορία ἢ παράκλησις ; πᾶσα γάρ ἀτοπία ἢ νᾶνος πρό τελευτή ἔχω διόρθωσις καί παραμυθία . εὑρίσκω γάρ ἕκαστος ἀντί ὅς ἀπολείπω ἕτερος ὁ πανήγυρις ὁ ἐπτακώτης , καί παραμυθέομαι ὁ ἑαυτοῦ θλῖψις . ὁ δέ μετά ὁ ἔξοδος αποψυχιον ἀπαραμύθητος ἔχω πένθος · ἀνακαλέω γάρ ὁ ἀπολείπω οὖον δύναμαι . κἀν γάρ περί ἵστημι , κἀν στενάζω , κἀν ὀδύρομαι , ἢ καί δάκρυ ἐκχέω , κἀν φωνή ὑψηλός πάρειμι , πᾶς απερδευετης . Ζεύς οὗτος πᾶς γραφή βοάω , διά οὗτος πᾶς σπουδή ενομελεταω , διά οὗτος ἀγών , διά οὗτος προσευχή καί δήω , διά οὗτος κλαυεγω καί ἀγρυπνία , διά οὗτος χαρμονίαι , ὁ ὁ σῶμα , εθροφαγια , ἀποταγή , παρθενίη , πτωχεία πνεῦμα , διακονία , ἐλεημοσύνη , ἀναχήρησις κόσμος · διά οὗτος ὑπομονή ὁ ἐπέρχομαι , καί ἀνοχή ἀτιμία καί μῖσος καί διωγμός καί εμπυσμαω καί βαπτισμός καί πᾶς ὁ πειρασμός , κατά μίμησις ὁ κύριος καί Στέφανος καί λοιπός Ἀγίων , ἵνα μή ἐν ὁ ὥρα ἐκεῖνος ἀπογιγνώσκω ὁ δεινός ἀτοκία , καί μάλιστα ἔχω ὑπέρ πᾶς πόλις καί πᾶς ὄχρωμα ὁ ὁ κύριος ἐγώ ἐντολή . Ποίας ; ὁ , ἐγώ μετά σύ εἰμί · ὁ . οὐ ἀφίημι σύ ὁρσανούς · καί , μή φοβέω ἀπό ὁ ἀποκτένω ὁ σῶμα · τηρέω ὁ κεφαλή · Παντὸς γάρ ἄνθρωπος ὁ κεφαλή έμο εἰμί · τηρέω ὁ κεφαλή · [ 765 ] μή ἐκλείπω κύριος ὁ Θεός · ἔχω ὁ ἀπολύτρωσις ὁ Ψυχή σύ ἐν ὁ σῶμα καί αἷμα ἐγώ · οὗτος ποιέω εἰς ὁ ἐμός ἀνάμνησις καί σύ σωτηρία . ὁράω πῶς ἐντέλλω μή ἐπιλανθάνομαι αὐτός , καί πῶς προτρέπω ὁ μνημονέω αὐτός , καθώς καί προερέω ; Ζεύς οὗτος λέγω πρός πᾶς ἄνθρωπος , καλῶς καί Παῦλος Τιμόθεος γράφω · Τέκνος Τιμόθεος , ἀλλά μνημονέω καί μηδείς ἐπιλανθάνομαι Θεός ὁ τρέφω σύ , μή ἐπιλανθάνομαι πᾶς ὁ ἀνταπόδοσις αὐτός . μνημονέω δέ συνεχῶς μάλιστα ὁ ροβράς , ἐκεῖνος ὁ Δίκαιος φωνή , ἀ πρός ὁ ἐκ εὐώνυμος ἀπαλλαγή ῥέζω , ἐπί δέ καί πρός ὁ Μαρᾶς πέντε παρθένος · ὁμοίως καί πρός ὁ ἀνηλής ἐκεῖνος πλούσιος διά ὁ πατριάρχης Ἀβραάμ διαλέγω · πρός ὁ δέ καί πρός ὁ ἄλλος πλούσιος καί πλεονέκτης ὁ ὁ ἀποβαίνω πλατύνω εἰς άμετρος ἔκτασις . ἄρας ἐπίσταμαι όποιος πρός άφορτος αὐτός ἀπόφασις δίδωμι ; ἄρας μνημονεύω ὁ τοιοῦτος σκυθρωπός φωνή ; ἄρας καταχέω κλῆς βραχύς ὁ ῥῆμα καί ὁ Καρδία σύ ἐν τῷ ἀναγιγνώσκω θεῖον ῥῆμα ; καί εἰμί οὗτος οὖον γιγνώσκω , τίς λοιπός συνάγω εἰς ὁ ἐκκλησία , εἶπον ἐγώ ; οὐ ἵνα ἀκούω ὁ φωνή , σπεύδω συνάγω καί ὑφαιρέω ; εἰμί μέν οὖν διά οὗτος συνάγω ἐν ὁ ἐκκλησία , ἢ σπουδή σύ ἐπαινετός , καί πληρόω ἐπί σύ ὁ ὁ κύριος λόγιος · ὁ ἐμός πρόβατον ὁ φωνή ἐγώ ἀκούω . οὐδή γάρ πολύς συνεργέω , οὖον διά Θεός , οὐδέ διά ἀκρόασις ὁ Ἀγίων αὐτός ῥῆμα . ὁ μέν γάρ ὁράω νυστάζω , ὁ δέ ὡς κάθεσις μετεωρίζω , ἄλλος πρός φίλος διαλέγω · καί ὁ μέν Κύριος ἐγώ πρός ἐγώ διαλέγω εὐσπλαγχνῶς φωνή λέγω , ἐγώ φίλος ἐγώ εἰμί · ἐγώ δέ ἐκεῖνος καταλείπω λαλέω , ὁ φίλος ἔντιμος ποιέω . Ἔπερος δράω δάκτυς ὀρθόω , καί οὗτος τοιοῦτος ἐπί ὁ Θεός λαλέω πρός ἐγώ , ὡς ὁ βαθύς ἀφροσύνη , ὁ ὁ ἀνίατος ἀναισθησία , ὁ ὁ χαλεπός παραφρόνησις . Βασιλεύς ὁμοιοπαθής ἐγώ πολλάκις διαλέγω πρός ὁ λαός , ἵνα πᾶς ὡς ἀφύγει στίλμα ἀγχοῦ μένω , ἄχρι ἄν καταπαύω ὁ λαλέω . καί οὖον μόνος οὗτος , ἀλλά καί γράμμα αὐτός πολλάκις