joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-romanos-homiliae-1-32 pg060_0534.3
τοῦτο λυπεῖν τὸν ἀσθενέστερον ἀκροατήν , εἰ γε ἐν ἐλπίδι τὰ ἀγαθά , πρότερον κατασκευάσας , ὅτι τῶν παρόντων καὶ ὁρωμένων ἐστὶ σαφέστερα , καὶ πολλὰ περὶ τῶν ἤδη δεδομένων δωρεῶν διαλεγθείς , καὶ δεῖξας , ὅτι καὶ ἀπαρχὴν ἐκείνων ἐλάβομεν τῶν ἀγαθῶν , ἵνα μὴ πάντα ἐνταῦθα ζητῶμεν καὶ τὴν εὐγένειαν ἡμῶν προθύμως τὴν ἀπὸ τῆς πίστεως , φησι · Τῇ γὰρ ἐλπίδι ἐδοθήμεν . Ὁ δὲ λέγει , τοιούτῳ ἐστίν · Οὐ δεῖ πάντα ἐνταῦθα ζητεῖν , ἀλλὰ καὶ ἐλπίζειν . Τοῦτο γὰρ μόνον εἰσηνέγκαμεν τῷ Θεῷ τὸ δῶρον , τὸ πιστεύσαι αὐτῷ τὰ μέλλοντα ἐπαγγελιαμένῳ , καὶ διὰ ταύτης μόνον ἐσώθημεν τῆς ὁδοῦ . Ἄν τοίνυν αὐτὴν ἀπολέσωμεν , τὸ πᾶν τῆς ἡμετέρας εἰσφορᾶς ἀπωλέσαμεν . Ἐρωτᾷ γὰρ σε , φησίν , οὐχὶ μυρίων ὑπεύθυνος ἡς κακῶν ; οὐχὶ ἀπεγνωσμένος ; οὐχὶ ἀπορᾷς ; ὑποκείμενος ; οὐχὶ πάντες ἡτόουν πρὸς τὴν σωτηρίαν τὴν σήν ; τί οὖν σε ἔσωσε ; Τὸ εἰς τὸν Θεὸν ἐλπίσαι μόνον , τὰ πιστεῦσαι αὐτῷ περὶ ὧν ἐπηγγέλατο καὶ ἔδωκε , καὶ πλέον οὐδὲν ἔχεις εἰσενεγκεῖν . Εἰ τοίνυν αὐτὴν σε ἔσωσε , ταύτην κάτοχε καὶ νῦν . Ἡ γὰρ τοσαῦτά σοι παρασχούσα ἀγαθά , εὐλόγως οὐκ οὐδὲ περὶ τῶν μελλόντων σε ψεύσεται . Ὅπου γὰρ νεκρὸν λαβοῦσα καὶ ἀπολωλότα καὶ αἰχμάλωτον καὶ ἐχθρόν , φίλον ἐποίησε καὶ υἱὸν καὶ ἐλεύθερον καὶ δίκαιον καὶ συγγληρονόμον , καὶ τοσαῦτα παρέσχεν , ὅσα μηδὲ προσδεδοχὲς τις ποτε · πῶς μετὰ τὴν τοσαύτην φιλοτιμίαν τε καὶ οἰκειωσιν οὐ προσήσει σε ὁ ἐν τοῖς ἐξῆ ; Μὴ τοίνυν μοι λέγε · Πάλιν ἐλπίδες , πάλιν προσδοκία , πάλιν πίστις . Οὕτω γὰρ ἐξ ἀρχῆς ἐσώθης , καὶ ταύτην τὴν προίκα εἰσἤνεγκας τῷ νυμφίῳ μόνον . Κάτοχε τοίνυν [ 585 ] αὐτὴν καὶ διατήρει . Ἄν γὰρ ἐνταῦθα πάντα ἀπαίτης ἀπωλέσας σοῦ τὸ κατάρθρον , δι’ οὐ λαμπρὸς ἐγένου . Διὸ καὶ ἐπάγει λέγων · Ἐλπίς δὲ βλεπομένη , οὐκ ἔστιν ἐλπίς · ὃ γὰρ βλέπει τις , τί καὶ ἐλπίζει ; Εἰ δὲ ὁ οὐ βλέπωμεν , ἐλπίζομεν , δι’ ὑπομονὴν ἀπεκδεχόμεθα . Τοῦτ’ ἐστίν · Εἰ πάντα ἐνταῦθα μέλλεις ζητεῖν , τίς χρεία ἐλπίδος ; Τί οὖν ἐστὶν ἡ ἐλπίς ; Τὸ τοῖς μέλλουσι θαρρεῖν . Τί γὰρ μέγα αἰτεῖ παρὰ σοῦ ὁ Θεός , αὐτὸς ὁλόκληρα οἰκοῦν διδούς τὰ ἀγαθά ; Ἐν αἰτεῖ παρὰ σοῦ μόνον , ἐλπίδα , ἵνα ἔχῃς τι καὶ αὐτὸς συνεισενεγκεῖν εἰς τὴν σὴν σωτηρίαν · ὅπερ σὺν καὶ αὐτὸν ἐπιτρέψας ἐπἠγάγεν · Εἰ δὲ ὁ οὐ βλέπομεν , ἐλπίζομεν , δι’ ὑπομονῆς ἀπεκδεχόμεθα . Ὡσπερ γὰρ τὸν πονοῦντα καὶ ταλαιπωροῦντα καὶ μυρία κάμνοντα , οὕτω καὶ τὸν ἐλπίζοντα ὁ Θεὸς στεφανοῖ · τὸ γὰρ τῆς ὑπομονῆς ὄνομα ἰδρύτων ἐστὶν ὄνομα καὶ καρτερίας πολλῆς . Ἄλλ’ ὅμως ἐχαρίσατο καὶ τοῦτο τῇ ἐλπίδοντι , ἵνα παραμυθήσηται τὴν ἀποκαίουσαν ψυχήν .
Lemmas: οὗτος λυπέω ὁ ἀσθενής ἀκροατής , εἰμί γε ἐν ἐλπίς ὁ ἀγαθός , πρότερος κατασκευάζω , ὅτι ὁ πάρειμι καί ὁράω εἰμί σαφής , καί πολύς περί ὁ ἤδη δίδωμι δωρεά διαλέγω , καί δείκνυμι , ὅτι καί ἀπαρχή ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ ἀγαθός , ἵνα μή πᾶς ἐνταῦθα ζητέω καί ὁ εὐγένεια ἐγώ προθύμως ὁ ἀπό ὁ πίστις , φημί · ὁ γάρ ἐλπίς δίδωμι . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · οὖον δεῖ πᾶς ἐνταῦθα ζητέω , ἀλλά καί ἐλπίζω . οὗτος γάρ μόνος εἰσφέρω ὁ Θεός ὁ δῶρον , ὁ πιστεύω αὐτός ὁ μέλλω ἐπαγγέλλω , καί διά οὗτος μόνος σῴζω ὁ ὁδός . ἄν τοίνυν αὐτός ἀπόλλυμι , ὁ πᾶς ὁ ἡμέτερος εἰσφορά ἀπόλλυμι . ἐρωτάω γάρ σύ , φημί , οὐ μυρίος ὑπεύθυνος εἰμί κακός ; οὐ ἀπογιγνώσκω ; οὐ ἀπορέω ; ὑπόκειμαι ; οὐ πᾶς ἡτόουν πρός ὁ σωτηρία ὁ σός ; τίς οὖν σύ σῴζω ; ὁ εἰς ὁ θεός ἐλπίζω μόνος , ὁ πιστεύω αὐτός περί ὅς ἐπαγγέλλω καί δίδωμι , καί πλέω οὐδείς ἔχω εἰσφέρω . εἰμί τοίνυν αὐτός σύ σῴζω , οὗτος κάτοχος καί νῦν . ὁ γάρ τοσοῦτος σύ παρέχω ἀγαθός , εὔλογος οὐ οὐδέ περί ὁ μέλλω σύ ψεύδω . ὅπου γάρ νεκρός λαμβάνω καί ἀπόλλυμι καί αἰχμάλωτος καί ἐχθρός , φίλος ποιέω καί υἱός καί ἐλεύθερος καί Δίκαιος καί συγγληρονομος , καί τοσοῦτος παρέχω , ὅσος μηδέ προσδοχή τις ποτός · πῶς μετά ὁ τοσοῦτος φιλοτιμία τε καί οἰκέω οὖον προσίημι σύ ὁ ἐν ὁ ἔξεστι ; μή τοίνυν ἐγώ λέγω · πάλιν ἐλπίς , πάλιν προσδοκία , πάλιν πίστις . οὕτως γάρ ἐκ ἀρχή σῴζω , καί οὗτος ὁ προίξ εἰσφέρω ὁ νυμφίος μόνος . κάτοχος τοίνυν [ 585 ] αὐτός καί διατηρέω . ἄν γάρ ἐνταῦθα πᾶς ἀπαιτέω ἀπόλλυμι σύ ὁ κατάρθρον , διά οὖον λαμπρός γίγνομαι . Διὸ καί ἐπάγω λέγω · Ἐλπίς δέ βλέπω , οὐ εἰμί ἐλπίς · ὅς γάρ βλέπω τις , τίς καί ἐλπίζω ; εἰμί δέ ὁ οὖον βλέπω , ἐλπίζω , διά ὑπομονή ἀπεκδέχομαι . οὗτος εἰμί · εἰμί πᾶς ἐνταῦθα μέλλω ζητέω , τίς χρεία ἐλπίς ; τις οὖν εἰμί ὁ ἐλπίς ; ὁ ὁ μέλλω θαρσέω . τις γάρ μέγας αἰτέω παρά σύ ὁ Θεός , αὐτός ὁλόκληρος οἰκέω δίδωμι ὁ ἀγαθός ; ἐν αἰτέω παρά σύ μόνος , ἐλπίς , ἵνα ἔχω τίς καί αὐτός συνεισφέρω εἰς ὁ σός σωτηρία · ὅσπερ σύν καί αὐτός ἐπιτρέπω ἐπάγω · εἰμί δέ ὁ οὖον βλέπω , ἐλπίζω , διά ὑπομονή ἀπεκδέχομαι . ὡς γάρ ὁ πονέω καί ταλαιπωρέω καί μυρίος κάμνω , οὗτος καί ὁ ἐλπίζω ὁ θεός στεφανόω · ὁ γάρ ὁ ὑπομονή ὄνομα ιδρυτής εἰμί ὄνομα καί καρτερία πολύς . ἄλλος ὅμως χαρίζομαι καί οὗτος ὁ ἐλπίς , ἵνα παραμυθέομαι ὁ ἀποκαίω Ψυχή .