joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0200.1
δ . Ἄλλ᾽ ἐπειδὴ κέχηνας , καὶ θαυμάζεις αὐτὰ καὶ ἐπτόησαι , διὰ τοῦτό σοι καὶ τὰ τῆς βαττακίας ἐνοχλεῖ , διὰ τοῦτο καὶ τὰ τῆς κενοδοξίας · καὶ πάντα ἀπὸ τοῦτου γίνεται , ἀπὸ τοῦ θαυμάζειν τὰ τοῦ παρόντος βίου . Βαττακίζειν , ὅτι ὁ δεῖνα πλουτεῖ ; Καὶ μὴν ἐλεῶν καὶ δακρύων ἀξίος ὁ τρωιστός . Ἄλλ᾽ ἐρεῖς εὐθέως γελῶν · Ἐγὼ δακρύων ἀξίος , οὐκ ἐκεῖνος . Δακρύων ἀξίος καὶ σύ , οὐχ ὅτι πένη , ἀλλὰ διὰ τὸ σεαυτὸν ἐλεεινὸν εἶναι νομίζειν . [ 208 ] Τοὺς γὰρ οὐδὲν ἔχοντας χαθὸν καὶ δυσφρονούντας δακρύομεν , οὐχ ὅτι χαθὸν τὶ ἔχουσιν , ἀλλ᾽ ὅτι μὴ ἔχοντες , ἔχειν νομίζουσιν . Εἴπ᾽ γὰρ μοι , εἴ τις πυρετοῦ ἀπηλλαγμένος , ἀλύει καὶ περιστρέφεται , ὑγιάζων ἐπὶ τῆς κλίνης κείμενος , ἄρα τῶν πυρεττόντων μᾶλλον οὐχὶ δακρύων ἀξίος ὁ τοιοῦτος , οὐχ ἐπειδὴ πυρετεῖ , οὐδὲ γὰρ πυρετεῖ , ἀλλ᾽ ἐπειδὴ μηδὲν ἔχον δεῖν , ἔχειν τι νομίζει ; Καὶ οὐ δακρύων ἀξίος διὰ τοῦτο , ὅτι σαυτὸν ἐλεεινὸν νομίζεις , οὐ διὰ τὴν πενίαν · τῆς γὰρ πενίας ἕνεκεν καὶ μακαριστός . Τί φθονεῖς τῷ πλουσίῳ ; ὅτι φροντίδων ἐαυτὸν ὑπεθυνον κατέστησεν πλείονων , ὅτι δουλείας χαλεπωτέρας , ὅτι μυρίαις ἀλύσει , καθάπερ τὴς κύων , τοῖς αὐτοῦ δέδεσαι χρημασι ; Κατέλαβεν ἐσπέρα , κατέλαβε νύξ , καὶ τὸν τῆς ἀναπαύσεως καιρὸν οὕτως θυρίδου καιρὸν καὶ λύπης καὶ λύπης ἔχει καὶ μερίμνης . Ὥσος ἄνεγκος ; εὐθέως ἀνεπήδησεν . Ὁ δεῖνα ἐσυνήθη ; μᾶλλον ἐκείνου φροντίζει τοῦ ἀπολωλεκότος ὁ μὴ ἀπολωλεκώς . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἀπαξ ἀπώλεσε , καὶ λυπηθεὶς ἀπέθετο τὴν φροντίδα · οὕτος δὲ αὐτὴν ἔχει διηνεκῶς . Κατέλαβε νύξ , ὁ λῃμὴν τῶν ἡμετέρων κακῶν , τὸ παραμύθιον τῶν ἡμετέρων συμφορῶν , τὸ φάρμακον τῶν τραυμάτων . Καὶ γὰρ οἱ περιωδύναι τινὶ κατεχόμενοι τοῖς φίλοις μὲν καὶ συγγενεῖς καὶ οἰκείοις , πολλάκις δὲ καὶ πατράσι παραμυθούμενοι · οὐχ εἰξὼν οὐδὲ ὑπεχώρησαν , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰ ῥήματα αὐτὰ ἠγανάκτησαν · παντὸς γὰρ μαλακὸς μᾶλλον τὸ πικρὸν τῆς ὀδύνης τὰς ἡμετέρας ὀλιγείας ψυχὰς τῷ δὲ ὑπνῷ κελεύουσι παύσασθαι οὐδὲ ἀντιδιδάξαι ἴσχυσαν . Καθάπερ οὖν σῶμα διακαὶ καὶ θερμότερα προσπαλαίσαν ἀκτίνι κατατρυχόμενον , ὥσπερ τινὶ καταγωγῷ πολλὰς ἔχοντι πηγὰς καὶ τὴν ἀπὸ τῆς λεπτής αὐρᾶς παραμυθίαν · οὕτως ἡ νὺς τῷ ὑπνῷ παραδιδώσιν ἡμῶν τὴν ψυχήν · μᾶλλον δὲ οὐχ ἡ νὺς , εὐθὲ δὲ ὕπνος τοῦτο ἐργάζεται , ἀλλ᾽ ὁ Θεός , εἰδὼς τὸ ταλαιπώρον τοῦτο γένος , ἀπαντα ταῦτα εἰργάσατο . Ἄλλ᾽ ἡμεῖς οὐχ ἐλεοῦμεν ἐαυτούς , ἀλλ᾽ ἐπενοήσαμεν , καθάπερ ἐχθροὶ ὄντες ἐαυτῶν , τῆς φυσικῆς ἀνάγκης καὶ ἀναπαύσεως μεῖζονα τυραννίδα , τὴν ἀπὸ τοῦ πλοῦτου ἀγρυπνίαν . Μέριμνα γάρ , φησί , πλουσίῳ , ἀριστεῖ δάπνον . Καὶ ἄρα πῶς τοῦ Θεοῦ ἡ κηδεμονία ; Οὐχ ἐπέτρεψε τῇ προθέσει τὴν ἀνάπαυσιν , οὐδὲ προαίρεσει τινὶ τὴν χρείαν τοῦ ὑπνου , ἀλλὰ φυσικαὶ αὐτὴν ἀνάγκαις κατέδησεν , ἵνα καὶ ἄκοντες εὐεργετωμέθα · τὸ γὰρ καθεύδειν , τῆς φύσεως . Ἡμεῖς δὲ ὡς σφόδρα ἐαυτοὺς μισοῦντες , ὡς ἑτέρους πολεμῶντες καὶ θλιβόντες , τῆς φυσικῆς ταύτης ἀνάγκης μεῖζονα τὴν ἀπὸ τῶν χρημάτων ἐπενόησαν τυραννίδα . Ἡμέρα γέγονε ; καὶ δεδοῖκεν ὁ τοιούτος τοὺς συγχώρας . Ἡ νὺς κατέλαβε ; τρέμει ληστάς . Θάνατος ἐπέστη ; τοῦ θανάτου μᾶλλον δάκνεται , [ 209 ] ὅτι ἑτέρων ἐκεῖνα γίνεται . Παίδιον ἔχεις ; πλείων ἢ ἐπιθυμία · καὶ τοῦτο δοκεῖ πᾶν εἶναι . Οὐχ ἔχεις , μᾶλλον ἐδυνασταί . Τοῦτον οὖν μακαρίζειν τοῦν οὐδαμόθεν ἡσθήναι δυνάμενον ; τοῦτο φθονεῖς τῷ χλυδωνιζομένῳ , ἐν λιμένι γαληνῷ τῇ πενίᾳ ἐστηκότι ; Ὦντως καὶ τοῦτο ἐλάττωμα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , τὸ μὴ φέρειν τὰ ἀγαθὰ γενναίως , ἀλλ᾽ εἰς τὰς εὐπραγίας ἐξυβρίζειν . Καὶ ταῦτα μὲν ἐνεαύθα · ὅταν δὲ ἀπὶλθωμεν ἐκεῖ , ἀκούσον τί φησιν ὁ πλούσιος , ὁ μυρίων ἀγαθῶν κύριος , ὥσπερ σὺ λέγεις · οὐ γὰρ ἄν ἐγὼγε ταῦτα εἴποιμι ἀγαθὰ , ἀλλ᾽ ἀδιάφορα . Οὕτως τοίνυν ὁ μυρίων ἀγαθῶν κύριος , ἀκούσον τί φησι , καὶ τίνος ἐν χρείᾳ καθέστηκε · Πάτερ , φησίν , Ἁβραάμ , πέμψον Λάζαρον , ἵνα ἄκρω τῷ δακτύλῳ ἐπιστάξῃ μοι τὴν γλῶσσαν , ὅτι ἀποπνιγνύομαι . Εἰ γὰρ μηδὲν ὧν εἶπον ἐπάσχειν ὁ πλούσιος ἐκεῖνος , εἰ γὰρ ἄν ἀδεῖς καὶ φρονιμώσεως χωρὶς τὸν ἅπαντα βίον διήγαγε · τί λέγω τὸν ἅπαντα βίον ; τὴν μίαν ῥοπὴν ἐκείνην · ῥοπὴ γὰρ ἐστιν · ὡς μία γὰρ ῥοπὴ , φησίν , ὁ πᾶς ἡμῶν αἰὼν πρὸς τὸν αἰῶνα τὸν ἐπεῖρον · εἰ τοίνυν πάντα αὐτῷ κατὰ γνώμην προεξεχωρήκει , ἄρα οὐχ ἐλεεινὸς ἐστὶ τούτων τῶν ῥημάτων , μᾶλλον δὲ τούτων τῶν πραγμάτων ; Οὐχὶ οἴνῳ περιεκλιζέτο σου ἡ τράπεζα ; νῦν δὲ οὐδὲ σταγόνος ὕδατος εἰ κύριος , καὶ ταῦτα ἐν χρεία πολλῇ καθεστηκώς . Οὐχ ἡλκυμένον ὑπερείρας τὸν πᾶντα ; νῦν δὲ ἀξίος αὐτὸν ἰδεῖν , καὶ οὐδεὶς διδωσι . Παρὰ τὸν πύλωνα αὐτὸν σὺν , νῦν δὲ ἐν τοῖς κόλποις τοῦ Ἁβραάμ · ὑπὸ τὰς μεγάλας σὺ κατέκεισο ὀροφάς , νῦν δὲ ἐν τῷ πυρὶ τῆς γέεννης . εἰ . Ἀκούετωσαν ταῦτα οἱ πλούσιοι · μᾶλλον δὲ οὐχ οἱ πλούσιοι , ἀλλ᾽ οἱ ἀνελέημονες · οὐ γὰρ , ἐπειδὴ πλούσιος ἦν , ἐχολάζετο , ἀλλ᾽ ἐπειδὴ οὐχ ἠλέησεν . Ἐνεστι γὰρ πλουτοῦντα καὶ ἐλεοῦντα τυχεῖν παντὸς ἀγαθοῦ . Καὶ διὰ τοῦτο οὐδένα ἄλλον ὁρᾷ , ἀλλ᾽ ἢ ἐκεῖνον τὸν δεόμενον αὐτοῦ , ἵνα μάθῃ , ὅτι δικαίως ταῦτα ἐπάσχεν , εἰς ὑπόμνησιν ἐλθὼν ὧν ἐπράττε . Μὴ γὰρ οὐχ ἦσαν μυρίοι πέντητες δικαιοί ; Ἄλλ᾽ ὁ πρὸς τὸν πύλωνα αὐτοῦ κεῖμενος , οὕτως αὐτῷ φαίνεται , παιδεύσων αὐτὸν καὶ ἡμᾶς , ὅσον ἐστὶν ἀγαθὸν μὴ πεποιθέναι ἐπὶ χρήμασιν . Οὐδὲν ἐκεῖνον ἐδλάσθεν ἡ πενία πρὸς τὸ βασιλείας τυχεῖν · οὐδὲν τούτων ὠφέλησεν ὁ πλοῦτος πρὸς τὸ γέενναν ἐκφυγεῖν . Μέχρι ποτὲ πέντητες ; μέχρι ποτὲ πτωχοί ; Οὐχ ἐστιν , οὐχ ἐστι πέντης ὁ μηδὲν ἔχων , ἀλλ᾽ ὁ πολλῶν ἐπιθυμῶν · οὐχ ἐστι πλούσιος ὁ πολλὰ κεκτημένος , ἀλλ᾽ ὁ μηδενὸς δεόμενος . Τί γὰρ ὀφελος πᾶσαν μὲν κεκτησθαι τὴν οἰκουμένην , τοῦ δὲ μηδὲν ἔχοντος μᾶλλον ἐν ἀθυμίᾳ διάγειν ; Αἱ προαιρέσεις καὶ τοὺς πλουτοῦντας καὶ τοὺς πενιχομένους ἐργάζονται , οὐχ ἡ τῶν χρημάτων περιουσία οὐδὲ ἡ ἐνδεῖα . [ 210 ] Βούλει γενέσθαι πλούσιος σὺ ὁ πέντης ; Ἐξεστὶ σοι βουλομένῳ , καὶ ὁ κωλύων οὐδείς · καταφρόνησον τῶν τοῦ κόσμου χρημάτων · νόμισον εἶναι μηδέν , ὥσπερ οὐν οὐδὲ ἐστιν ; Ἐχθὰς τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ πλοῦτου , καὶ ἀπλούτησας . Οὕτως ἐστιν ὁ πλουτῶν , ὁ μὴ θέλων πλουτεῖν · ὁ μὴ θέλων πένεσθαι , οὕτως ἐστιν ὁ πενῶμενος . Καθάπερ ἐκεῖνος νοσῶν ὁ καὶ ἐν ὑγείᾳ ἀλῶν , οὐχ ἐκεῖνος ὁ πάσης ὑγείας εὐχολώτερον τὴν νόσον φέρων , οὕτω καὶ ἐνταῦθα πέντης ἐστιν ὁ μὴ δυνάμενος πενίαν ἐνεγκεῖν , ἀλλ᾽ ἐν πλούτῳ τῶν πενομένων μᾶλλον ἡγούμενος εἶναι πέντης , οὐχ ἐκεῖνος ὁ
Lemmas: δ . ἄλλος ἐπεί χάσκω , καί θαυμάζω αὐτός καί πτοέω , διά οὗτος σύ καί ὁ ὁ βαττακίας ἐνοχλέω , διά οὗτος καί ὁ ὁ κενοδοξία · καί πᾶς ἀπό οὗτος γίγνομαι , ἀπό ὁ θαυμάζω ὁ ὁ πάρειμι βίος . βαττακιζεω , ὅτι ὁ Δεῖνα πλουτέω ; καί μήv ἐλεέω καί δάκρυ Ἀξιός ὁ τρωιστός . ἄλλος εἴρω εὐθύς γελάω · ἐγώ δάκρυ Ἀξιός , οὐ ἐκεῖνος . δάκρυ Ἀξιός καί σῦς , οὐ ὅτι πένομαι , ἀλλά διά ὁ σαυτοῦ ἐλεεινός εἰμί νομίζω . [ 208 ] ὁ γάρ οὐδείς ἔχω χάσκω καί δυσφρονούντας δάκρυ , οὐ ὅτι χάσκω τίς ἔχω , ἀλλά ὅτι μή ἔχω , ἔχω νομίζω . εἶπον γάρ ἐγώ , εἰμί τις πυρετός ἀπαλλάσσω , ἀλύω καί περιστρέφω , ὑγιάζω ἐπί ὁ κλίνη κεῖμαι , ἄρα ὁ πυρέσσω μᾶλλον οὐ δάκρυ Ἀξιός ὁ τοιοῦτος , οὐ ἐπεί πυρετέω , οὐδέ γάρ πυρετέω , ἀλλά ἐπεί μηδείς ἔχω δήω , ἔχω τίς νομίζω ; καί οὖον δάκρυ Ἀξιός διά οὗτος , ὅτι σαυτοῦ ἐλεεινός νομίζω , οὖον διά ὁ πενία · ὁ γάρ πενία ἕνεκα καί μακαριστός . τις φθονέω ὁ πλούσιος ; ὅτι φροντίς ἑαυτοῦ ὑπεθυνον καθίστημι π́λυος , ὅτι δουλεία χαλεπός , ὅτι μυρίος ἅλυσις , καθάπερ σής κύω , ὁ αὐτός δήω χρῆμα ; καταλαμβάνω ἑσπέρα , καταλαμβάνω νύξ , καί ὁ ὁ ἀνάπαυσις καιρός οὕτως θυριδόω καιρός καί λύπη καί λύπη ἔχω καί μέριμνα . Ἶσος ἄνεγκος ; εὐθύς ἀναπηδάω . ὁ Δεῖνα συνήθης ; μᾶλλον ἐκεῖνος φροντίζω ὁ ἀπόλλυμι ὁ μή ἀπόλλυμι . ἐκεῖνος μέν γάρ ἅπαξ ἀπόλλυμι , καί λυπέω ἀποτίθημι ὁ φροντίς · οὗτος δέ αὐτός ἔχω διηνεκής . καταλαμβάνω νύξ , ὁ λήμη ὁ ἡμέτερος κακός , ὁ παραμύθιον ὁ ἡμέτερος συμφορά , ὁ φάρμακον ὁ τραῦμα . καί γάρ ὁ περιοράω τις κατέχω ὁ φίλος μέν καί συγγενής καί οἰκέω , πολλάκις δέ καί πατήρ παραμυθέομαι · οὐ ἔοικα οὐδέ ὑποχωρέω , ἀλλά καί πρός ὁ ῥῆμα αὐτός ἀγανακτέω · πᾶς γάρ μαλακός μᾶλλον ὁ πικρός ὁ ὀδύνη ὁ ἡμέτερος ὀλιγείας ψυχή ὁ δέ ὑπνόω κελεύω παύω οὐδέ ἀντιδιδάσκω ἰσχύω . καθά οὖν σῶμα διακός καί θερμός προσπαλαίω ἀκτίς κατατρύχω , ὥσπερ τις καταγωγός πολύς ἔχω πηγή καί ὁ ἀπό ὁ λεπτός αὔρα παραμυθία · οὕτως ὁ ὗς ὁ ὑπνόω παραδίδωμι ἐγώ ὁ Ψυχή · μᾶλλον δέ οὐ ὁ ὗς , εὐθύ δέ ὕπνος οὗτος ἐργάζομαι , ἀλλά ὁ Θεός , εἰδοί ὁ ταλαίπωρος οὗτος γένος , ἅπας οὗτος ἐργάζομαι . ἄλλος ἐγώ οὐ ἐλεέω ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐπινοέω , καθάπερ ἐχθρός εἰμί ἑαυτοῦ , ὁ φυσικός ἀνάγκη καί ἀνάπαυσις μείζων τυραννίς , ὁ ἀπό ὁ πλοῦτος ἀγρυπνία . μέριμνα γάρ , φημί , πλούσιος , Ἀριστεύς δάπνον . καί ἄρα πῶς ὁ Θεός ὁ κηδεμονία ; οὐχ ἐπιτρέπω ὁ πρόθεσις ὁ ἀνάπαυσις , οὐδέ προαίρεσις τις ὁ χρεία ὁ ὕπνος , ἀλλά φυσικός αὐτός ἀνάγκη καταδέω , ἵνα καί ἄκων εὐεργετέω · ὁ γάρ καθεύδω , ὁ φύσις . ἐγώ δέ ὡς σφόδρα ἑαυτοῦ μισέω , ὡς ἕτερος πολεμάω καί θλίβω , ὁ φυσικός οὗτος ἀνάγκη μείζων ὁ ἀπό ὁ χρῆμα ἐπινοέω τυραννίς . Ἡμέρα γίγνομαι ; καί δείδω ὁ τοιούτος ὁ συγχωρώ . ὁ ὗς καταλαμβάνω ; τρέμω λῃστής . Θάνατος ἐφίστημι ; ὁ θάνατος μᾶλλον δάκνω , [ 209 ] ὅτι ἕτερος ἐκεῖνος γίγνομαι . παιδίον ἔχω ; πλείων ἢ ἐπιθυμία · καί οὗτος δοκέω πᾶς εἰμί . οὐχ ἔχω , μᾶλλον δυνάστης . οὗτος οὖν μακαρίζω τοῦν οὐδαμόθεν ἥδομαι δύναμαι ; οὗτος φθονέω ὁ κλυδωνίζω , ἐν λιμήν γαληνός ὁ πενία ἵστημι ; εἰμί καί οὗτος ἐλάττωμα ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ὁ μή φέρω ὁ ἀγαθός γενναῖος , ἀλλά εἰς ὁ εὐπραγία ἐξυβρίζω . καί οὗτος μέν ἐνεαύθα · ὅταν δέ ἀπέρχομαι ἐκεῖ , ἀκούω τίς φημί ὁ πλούσιος , ὁ μυρίος ἀγαθός κύριος , ὥσπερ σύ λέγω · οὖον γάρ ἄν ἐγώ οὗτος εἶπον ἀγαθός , ἀλλά ἀδιάφορος . οὕτως τοίνυν ὁ μυρίος ἀγαθός κύριος , ἀκούω τίς φημί , καί τίς ἐν χρεία καθίστημι · πατήρ , φημί , Ἀβραάμ , πέμπω Λάζαρος , ἵνα ἄκρος ὁ δάκτυλος ἐπιστάζω ἐγώ ὁ γλῶσσα , ὅτι ἀποπνίγω . εἰμί γάρ μηδείς ὅς εἶπον πάσχω ὁ πλούσιος ἐκεῖνος , εἰμί γάρ ἄν ἀείδω καί φρονιμωσης Χωρὶς ὁ ἅπας βίος διάγω · τίς λέγω ὁ ἅπας βίος ; ὁ εἷς ῥοπή ἐκεῖνος · ῥοπή γάρ εἰμί · ὡς εἷς γάρ ῥοπή , φημί , ὁ πᾶς ἐγώ αἰών πρός ὁ αἰών ὁ πείρω · εἰμί τοίνυν πᾶς αὐτός κατά γνώμη προεξέχω , ἄρα οὐ ἐλεεινός εἰμί οὗτος ὁ ῥῆμα , μᾶλλον δέ οὗτος ὁ πρᾶγμα ; οὐ οἶνος περιεκλιζετος σύ ὁ τράπεζα ; νῦν δέ οὐδέ σταγών ὕδωρ εἰμί κύριος , καί οὗτος ἐν χρεία πολύς καθίστημι . οὐχ ἕλκω ὑπερεῖπον ὁ λήγω ; νῦν δέ Ἀξιός αὐτός ὁράω , καί οὐδείς δίδωμι . παρά ὁ Πύλωνας αὐτός σύν , νῦν δέ ἐν ὁ κόλπος ὁ Ἀβραάμ · ὑπό ὁ μέγας σύ κατάκειμαι ὀροφή , νῦν δέ ἐν ὁ πῦρ ὁ γέεννα . εἰμί . Ἀκούετωσαν οὗτος ὁ πλούσιος · μᾶλλον δέ οὐ ὁ πλούσιος , ἀλλά ὁ ανελεήμων · οὖον γάρ , ἐπεί πλούσιος εἰμί , χολάω , ἀλλά ἐπεί οὐ ἐλεέω . ἔνειμι γάρ πλουτέω καί ἐλεάω τυγχάνω πᾶς ἀγαθός . καί διά οὗτος οὐδείς ἄλλος ὁράω , ἀλλά ἢ ἐκεῖνος ὁ δήω αὐτός , ἵνα μανθάνω , ὅτι δικαίως οὗτος πάσχω , εἰς ὑπόμνησις ἔρχομαι ὅς πράσσω . μή γάρ οὐ εἰμί μυρίος πέντητες δικαιόω ; ἄλλος ὁ πρός ὁ Πύλωνας αὐτός κεῖμαι , οὕτως αὐτός φαίνω , παιδεύω αὐτός καί ἐγώ , ὅσος εἰμί ἀγαθός μή πείθω ἐπί χρῆμα . οὐδείς ἐκεῖνος ἐδλάσθεν ὁ πενία πρός ὁ βασίλεια τυγχάνω · οὐδείς οὗτος ὠφελέω ὁ πλοῦτος πρός ὁ γέεννα ἐκφεύγω . μέχρι ποτέ πέντητες ; μέχρι ποτέ πτωχός ; οὐχ εἰμί , οὐ εἰμί πέντη ὁ μηδείς ἔχω , ἀλλά ὁ πολύς ἐπιθυμέω · οὐ εἰμί πλούσιος ὁ πολύς κτάομαι , ἀλλά ὁ μηδείς δήω . τις γάρ ὄφελος πᾶς μέν κτάομαι ὁ οἰκέω , ὁ δέ μηδείς ἔχω μᾶλλον ἐν ἀθυμία διάγω ; ὁ προαίρεσις καί ὁ πλουτέω καί ὁ πενιχομενος ἐργάζομαι , οὐ ὁ ὁ χρῆμα περιουσία οὐδέ ὁ ἔνδεια . [ 210 ] βούλομαι γίγνομαι πλούσιος σύ ὁ πέντη ; ἔξεστι σύ βούλομαι , καί ὁ κωλύω οὐδείς · καταφρονέω ὁ ὁ κόσμος χρῆμα · νομίζω εἰμί μηδείς , ὥσπερ ὀν οὐδέ εἰμί ; Ἐχθὰς ὁ ἐπιθυμία ὁ πλοῦτος , καί ἀπλούτησας . οὕτως εἰμί ὁ πλοῦτος , ὁ μή ἐθέλω πλουτέω · ὁ μή ἐθέλω πένομαι , οὕτως εἰμί ὁ πενόω . καθά ἐκεῖνος νοσέω ὁ καί ἐν ὑγεία ἀλέω , οὐ ἐκεῖνος ὁ πᾶς ὑγεία εὔκολος ὁ νόσος φέρω , οὗτος καί ἐνταῦθα πέντη εἰμί ὁ μή δύναμαι πενία φέρω , ἀλλά ἐν πλοῦτος ὁ πένομαι μᾶλλον ἡγέομαι εἰμί πέντη , οὐ ἐκεῖνος ὁ