joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0237.4
θεότητα ταῦτα λεγόμενα , οὐδὲμα συγγνώμη τοῖς κακουργοῖσι καταλιμπάνεται . Ὅστε ὅταν εἴπωμεν , Ἐποίησεν ἄνθρωπον ἀθάνατον ὁ Θεός , χᾶν περὶ τοῦ ὅλου εἴπω , οἶδα ὁ λέγω . Τί δὲ ἐστιν , Ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων ; Τοῦτέστιν , ὁ χώσμος πᾶς , καὶ ἄγγελοι καὶ ἄνθρωποι καὶ δαίμονες · ἢ ὅτι καὶ οἱ δίκαιοι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ . Καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός . Τοῦτέστιν , ἵνα πάντες τοῦτο εἴπωσι · τοῦτο δὲ δόξα τοῦ Πατρός . Ὀρᾷς πανταχοῦ , ὅταν ὁ Υἱὸς δοξάζεται , τὸν Πατέρα δοξάζεσθαι ; Οὕτω καὶ ὅταν ἀτιμάζεται ὁ Υἱός , ὁ Πατὴρ ἀτιμάζεται . Εἰ γὰρ ἐφ' ἡμῶν τούτο , ἔνθα πολὺ τοῖς πατράσι πρὸς τοὺς υἱοὺς τὸ μέσον , πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τοῦ Θεοῦ , ἔνθα μέσον οὐδὲν , ἀπ' αὐτὸν διαβαίνειν καὶ ἢ τιμὴ καὶ ἡ ἀτιμία . Ἄν γὰρ ἡ οἰκουμένη ὑποταγῇ τῷ Υἱῷ , φησὶ , τοῦτο Πατρὸς ἐστι δόξα . Οὐκοῦν καὶ ὅταν λέγωμεν , ὅτι τέλειός ἐστιν , ἀνενχος , ὅτι οὐκ ἐλάττων τοῦ Πατρός , τοῦτο δόξα τοῦ Πατρός . Τοῦτο καὶ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ τεκμήριον μέγα καὶ τῆς ἀγαθότητος καὶ τῆς σοφίας , ὅτι Υἱὸν τοιούτον ἐγέννησεν , οὐκ οὐδὲν ἐλάττονα , οὐδὲ κατὰ τὴν ἀγαθότητα , οὐδὲ κατὰ τὴν σοφίαν . Ὅταν εἴπω , ὅτι σοφός ἐστιν , ὡς ὁ Πατήρ , καὶ οὐδὲν ἐλάττων , τοῦτο τῆς 251 πολλῆς τοῦ Πατρὸς σοφίας τεκμήριον · ὅταν εἴπω , ὅτι δυνατός ἐστιν , ὡς ὁ Πατήρ , τοῦτο τῆς δυνάμεως αὐτοῦ τεκμήριον · ὅταν εἴπω , ὅτι ἀγαθός ἐστιν , ὡς ὁ Πατήρ , τοῦτο τῆς ἀγαθότητος αὐτοῦ δείγμα μέγιστον · οὐ τοιούτου ἐγέννησεν οὐδὲν αὐτοῦ λειπόμενον οὐδὲ ἀποδιόντα · ὅταν εἴπω , ὅτι οὐκ ἐλάττονα κατὰ τὴν οὐσίαν , ἀλλ' ἴσον , οὐδὲ ἑτέρας οὐσίας , καὶ ἐν τούτῳ πάλιν τὸν Θεὸν θαυμάζω , καὶ τὴν δύναμιν αὐτοῦ καὶ τὴν ἀγαθότητα καὶ τὴν σοφίαν , ὅτι ἄλλον ἡμῖν τοιούτον ἐδείξεν ἐξ αὐτοῦ , πλὴν τοῦ Πατέρα εἶναι . Ὅστε ὅσα ἂν εἴπω μεγάλα περὶ τοῦ Υἱοῦ , ταῦτα εἰς τὸν Πατέρα διαβαίνει . Εἰ γὰρ τὸ μικρὸν τοῦτο καὶ εὐτέλες ( μικρὸν γὰρ ἐστὶ πρὸς τὴν τοῦ Θεοῦ δόξαν τὸ τὴν οἰκουμένην αὐτῷ προσκυνήσαι ) εἰς δόξαν Θεοῦ γίνεται , πῶς μᾶλλον τὰ ἄλλα πάντα ;
Lemmas: θεότης οὗτος λέγω , οὐδὲμα συγγνώμη ὁ κακουργέω καταλείπω . ὅστε ὅταν εἶπον , ποιέω ἄνθρωπος ἀθάνατος ὁ Θεός , χήν περί ὁ ὅλος εἶπον , οἶδα ὁ λέγω . τις δέ εἰμί , ἐπουράνιος καί ἐπίγειος καί καταχθόνιος ; τουτέστιν , ὁ Χῶσμος πᾶς , καί ἄγγελος καί ἄνθρωπος καί δαίμων · ἢ ὅτι καί ὁ Δίκαιος καί ὁ ἁμαρτωλός . καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , εἰς δόξα Θεός πατήρ . τουτέστιν , ἵνα πᾶς οὗτος εἶπον · οὗτος δέ δόξα ὁ πατήρ . ὁράω πανταχοῦ , ὅταν ὁ υἱός δοξάζω , ὁ πατήρ δοξάζω ; οὕτως καί ὅταν ἀτιμάζω ὁ υἱός , ὁ πατήρ ἀτιμάζω . εἰμί γάρ ἐπί ἐγώ οὗτος , ἔνθα πολύς ὁ πατήρ πρός ὁ υἱός ὁ μέσος , πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ Θεός , ἔνθα μέσος οὐδείς , ἀπό αὐτός διαβαίνω καί ἢ τιμή καί ὁ ἀτιμία . ἄν γάρ ὁ οἰκέω ὑποτάσσω ὁ υἱός , φημί , οὗτος πατήρ εἰμί δόξα . οὐκοῦν καί ὅταν λέγω , ὅτι τέλειος εἰμί , ἀνέχω , ὅτι οὐ μικρός ὁ πατήρ , οὗτος δόξα ὁ πατήρ . οὗτος καί ὁ δύναμις αὐτός τεκμήριον μέγας καί ὁ ἀγαθότης καί ὁ σοφία , ὅτι υἱός τοιοῦτος γεννάω , οὐ οὐδείς μικρός , οὐδέ κατά ὁ ἀγαθότης , οὐδέ κατά ὁ σοφία . ὅταν εἶπον , ὅτι σοφός εἰμί , ὡς ὁ Πατήρ , καί οὐδείς μικρός , οὗτος ὁ 251 πολύς ὁ πατήρ σοφία τεκμήριον · ὅταν εἶπον , ὅτι δυνατός εἰμί , ὡς ὁ Πατήρ , οὗτος ὁ δύναμις αὐτός τεκμήριον · ὅταν εἶπον , ὅτι ἀγαθός εἰμί , ὡς ὁ Πατήρ , οὗτος ὁ ἀγαθότης αὐτός δείγμα μέγας · οὖον τοιοῦτος γεννάω οὐδείς αὐτός λείπω οὐδέ ἀποδίδωμι · ὅταν εἶπον , ὅτι οὐ μικρός κατά ὁ οὐσία , ἀλλά ἴσος , οὐδέ ἕτερος οὐσία , καί ἐν οὗτος πάλιν ὁ θεός θαυμάζω , καί ὁ δύναμις αὐτός καί ὁ ἀγαθότης καί ὁ σοφία , ὅτι ἄλλος ἐγώ τοιοῦτος δείκνυμι ἐκ αὐτός , πλήν ὁ πατήρ εἰμί . ὅστε ὅσος εἄν εἶπον μέγας περί ὁ υἱός , οὗτος εἰς ὁ πατήρ διαβαίνω . εἰμί γάρ ὁ μικρός οὗτος καί εὐτελής ( μικρός γάρ εἰμί πρός ὁ ὁ Θεός δόξα ὁ ὁ οἰκέω αὐτός προσκυνέω ) εἰς δόξα Θεός γίγνομαι , πῶς μᾶλλον ὁ ἄλλος πᾶς ;