joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0248.1
τῶν ἐλέφαντι κατεχομένων χειρῶν ὤν . Οὐτοῖ μὲν γὰρ καὶ εἰς οἰκίας εἰσάσι , καὶ συναγαλάζονται ἀλλήλοις · ἐκεῖνος δὲ αἰῶριος διανυκτερεύων ἐπὶ τῆς κοπρίας γυμνός , οὐδὲ ἱματίων περιδαλέσθαι ἠδύνατο . Πῶς γάρ ; Ἰσως ἂν καὶ προσετέθη ἄλογος ταῖς ἀληθόδοις . Τί ἄρα γὰρ διὰλαχας γῆς , φησίν , ἀπὸ ἰχώρος ἐξῶν . Ἰχώρας αὐτῷ αἱ σάρκες καὶ σχώλιχας ἐτίκτον , καὶ τοῦτο διηνεκῶς . Ὀρᾷ πῶς ἕκαστος ἡμῶν ναρκᾷ ταῦτα ἀκούων ; Εἰ δὲ ἀκούσαι οὐκ ἀνεχτὰ ταῦτα , ἰδεῖν ἀνεχτά ; Εἰ δὲ ἰδεῖν οὐκ ἀνεχτά , πολλῷ μᾶλλον παθεῖν . Ἄλλ᾽ ὅμως ἔπαθεν ὁ δίκαιος , καὶ οὐχ ἐπὶ δύο ἡμέρας ἢ τρεῖς , ἀλλ᾽ ἐπὶ χρόνῳ πολλῷ , καὶ οὐχ ἡμαρτεν , οὐδὲ ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ . Ποιαν ἔχεις μοι τοιαύτην νόσον εἰπεῖν , ὁδύνας ἔχουσαν πολλάς ; πρῶτον μὲν γὰρ οὐ χειρῶν τοῦτο ἦν ; Βρόμιον γὰρ ὁρῶ , φησίν , τὰ σῶμα μου . Καὶ οὐδὲ τοῦτο μόνον , ἀλλ᾽ οὐδὲ δ τοῖς ἄλλοις ἀναπαυοῖς ἐστιν ἡ νὺξ καὶ ὁ ὕπνος , τοῦτο ἐκείνῳ παραμιλθίαν τινὰ ἔφερεν , ἀλλὰ χαλπωτέρα ἦν πάσης βασάνου . Καὶ ἀκούει αὐτοῦ λέγοντος · Ἴνα τί με φοβεῖς ἀνυσμαίος , καὶ ἔν ὁράμασί με καταπλήσεις ; Ἐὰν γένηται πρωί , λέγω , Πότε ἀπαρέα ; Καὶ τοιαῦτα πάσχων οὐχ ἐγώγγυεν . Οὐ τοῦτο δὲ μόνον τιν τὸ δεῖνόν , ἀλλὰ καὶ ἡ παρὰ τῶν πολλῶν πονηρὰ δόξα · ὡς γὰρ μυρίων ἔνοχον κακῶν εἶχον λοιπὸν , ἀφ᾽ ὧν ἔπασχε . Τοῦτο γοῦν καὶ οἱ φίλοι αὐτῷ ἔλεγον · Οὐχ ἄξια ὧν ἡμάρτηκας μεμαρτύρησαι . Διὸ καὶ αὐτὸς ἔλεγε · Καὶ γονυθετοῦσί με ἐλάγιστοι , οὓς οὐχ ἀξίους ἠτησάμην κυνῶν τῶν ἐμῶν νομῶν . Πῶς οὖν τοῦτο θανάτων [ 261 ] οὐ χειρόν ; Ἄλλὰ τοιούτω κλύδωνι πάντοθεν βαλλόμενος , καὶ πάντοθεν αἰρούμενος τοῦ χειμῶνος χαλεποῦ , συννεφίας , ζάλης α , σκηππῶν , λάλγων , στροβίλων , ἐμενεν αὐτὸς ἀκλινής , καθάπερ ἐν γαλήνῃ καθήμενος τῷ κλύδωνι τῷ τοσούτῳ , τῷ οὕτω χαλεπῷ , καὶ οὐκ ἐγώγγυσε · καὶ ταῦτα πρὸ τῆς χάριτος , πρὶν ἢ περὶ ἀναστάσεως τι λεχθῆναι , πρὶν ἢ περὶ γέννην καὶ κολάσεως , καὶ τιμωρίας . Ἡμεῖς δὲ καὶ προφητῶν καὶ ἀποστόλων καὶ εὐαγγελιστῶν ἀκούοντες , καὶ μυρία ὁρῶντες παραδείγματα , καὶ τοὺς περὶ ἀναστάσεως μαθόντες λόγους , ἀσχάλλομεν ἐτι , καὶτοι οὐδεὶς ἂν ἔχοι λέγειν ἐαυτῷ τοσαῦτα συμπεπτωκότα . Εἰ γὰρ καὶ χρήματά τις ἀπώλεσεν , ἀλλ᾽ οὗ παῖδας καὶ θυγατέρας τοσαύτας , καὶ εἰ ἀπώλεσεν , ἰσως ἀμαρτῶν · ἐκεῖνος δὲ ἐξαίφνης ἐν μέσῃς ταῖς θυσίαις , ἐν μέσῃ τῇ θεραπείῃ τῇ πρὸς τὸν Θεόν · καὶ εἰ παῖδας καὶ χρήματα ὁμοῦ τοσαῦτα , ὅπερ ἀδύνατον , ἀλλ᾽ οὐχὶ καὶ ἅλκω διαπαντός , καὶ ἰγώας ἔξεεν · εἰ δὲ καὶ τοῦτο , ἀλλ᾽ οὐχ τοὺς ἐπεμβαίνοντας εἶχε καὶ ὀνειδίζοντας · ὅπερ μάλιστα πάντων δάκνειν ἡμᾶς εἰωθεν , ἢ αἱ συμφοραὶ . Εἰ γὰρ τοὺς παρακαλοῦντας ἔχοντες ἐν τοῖς κακοῖς καὶ παραμυθομένους καὶ ἐλπίδας ἡμῖν ὑποτιθέντας χρηστάς , οὕτως ἀλύομεν , ἐνόντων τί ἂν ὀνειδίζοντας ἔχων . Εἰ τῷ , Ὑπὲρ ἐμα συλλυπουμένου , καὶ οὐχ ὑπὲρ ἐ , καὶ παρακαλοῦντος , καὶ οὐχ εὑρον , δεῖνόν καὶ ἀφόρητον , τὸ ἀντὶ τῶν παρακαλούντων ὀνειδίζοντας εὑρίσκειν πόσον κακόν ; Παρακλητορες , φησίν , κακῶν πάντες .
Lemmas: ὁ ἐλέφας κατέχω χείρ εἰμί . οὗτος μέν γάρ καί εἰς οἰκίον οἶδα , καί συναγαλαζοντ ἀλλήλων · ἐκεῖνος δέ αἰῶριος διανυκτερεύω ἐπί ὁ Κοπρίας γυμνός , οὐδέ ἱμάτιον περιτέλλω δύναμαι . Πῶς γάρ ; ἴσως εἄν καί προστίθημι ἄλογος ὁ ἄληθος . τις ἄρα γάρ διὰλαχας γῆ , φημί , ἀπό ἰχώρ ἔχω . ἰχώρ αὐτός ὁ σάρξ καί σχωλιχαω τίκτω , καί οὗτος διηνεκής . ὁράω πῶς ἕκαστος ἐγώ ναρκάω οὗτος ἀκούω ; εἰμί δέ ἀκούω οὐ ανεκτός οὗτος , ὁράω ανεκτός ; εἰμί δέ ὁράω οὐ ανεκτός , πολύς μᾶλλον πάσχω . ἄλλος ὅμως πάσχω ὁ δίκαιος , καί οὐ ἐπί δύο ἡμέρα ἢ τρεῖς , ἀλλά ἐπί χρόνος πολύς , καί οὐ ἁμαρτάνω , οὐδέ ἐν ὁ χεῖλος αὐτός . ποῖος ἔχω ἐγώ τοιοῦτος νόσος εἶπον , ὀδύνη ἔχω πολύς ; πρῶτος μέν γάρ οὖον χείρ οὗτος εἰμί ; Βρόμιος γάρ ὁράω , φημί , ὁ σῶμα ἐγώ . καί οὐδέ οὗτος μόνος , ἀλλά οὐδέ δ ὁ ἄλλος ἀναπαύω εἰμί ὁ νύξ καί ὁ ὕπνος , οὗτος ἐκεῖνος παραμιλθίαν τις φέρω , ἀλλά χαλπωτέρα εἰμί πᾶς βάσανος . καί ἀκούω αὐτός λέγω · ἵνα τίς ἐγώ φοβέω ἀνυσμαίος , καί ἐν ὅραμα ἐγώ καταπίμπλημι ; ἐάν γίγνομαι πρωί , λέγω , Πότος ἀφαρής ; καί τοιοῦτος πάσχω οὐ ἐγγυάω . οὖον οὗτος δέ μόνος ὅς ὁ δεῖνος , ἀλλά καί ὁ παρά ὁ πολύς πονηρός δόξα · ὡς γάρ μυρίος ἔνοχος κακός ἔχω λοιπός , ἀπό ὅς πάσχω . οὗτος γοῦν καί ὁ φίλος αὐτός λέγω · οὐχ ἄξιος ὅς ἁμαρτάνω μαρτυρέω . Διὸ καί αὐτός λέγω · καί γονυθετω ἐγώ ἐλάγιστοι , ὅς οὐ ἄξιος αἰτέω κύω ὁ ἐμέω νομός . Πῶς οὖν οὗτος θάνατος [ 261 ] οὖον χείρων ; ἀλλά τοιοῦτος κλύδων πάντοθεν βάλλω , καί πάντοθεν αἱρέω ὁ χειμών χαλεπός , συννεφία , ζάλη ὅς , σκίπων , λάλγων , στρόβιλος , μένω αὐτός ἀκλινής , καθάπερ ἐν γαλήνη κάθημαι ὁ κλύδων ὁ τοσοῦτος , ὁ οὗτος χαλεπός , καί οὐ ἐγώγγυσε · καί οὗτος πρό ὁ χάρις , πρίν ἢ περί ἀνάστασις τίς λέγω , πρίν ἢ περί γέννη καί κόλασις , καί τιμωρία . ἐγώ δέ καί προφήτης καί ἀπόστολος καί εὐαγγελιστής ἀκούω , καί μυρίος ὁράω παράδειγμα , καί ὁ περί ἀνάστασις μανθάνω λόγος , ἀσχαλάω ἔτι , καίτοι οὐδείς εἄν ἔχω λέγω αὐτός τοσοῦτος συμπίτνω . εἰμί γάρ καί χρῆμα τις ἀπόλλυμι , ἀλλά ὅς παῖς καί θυγάτηρ τοσοῦτος , καί εἰμί ἀπόλλυμι , ἴσως ἁμαρτάνω · ἐκεῖνος δέ ἐξαπίνης ἐν μέσος ὁ θυσία , ἐν μέσος ὁ θεραπεία ὁ πρός ὁ Θεός · καί εἰμί παῖς καί χρῆμα ὁμοῦ τοσοῦτος , ὅσπερ ἀδύνατος , ἀλλά οὐ καί ἅλκω διαπαντός , καί ἰγώας ξέω · εἰμί δέ καί οὗτος , ἀλλά οὐ ὁ ἐπεμβαίνω ἔχω καί ὀνειδίζω · ὅσπερ μάλιστα πᾶς δάκνω ἐγώ εἴωθα , ἢ ὁ συμφορά . εἰμί γάρ ὁ παρακαλέω ἔχω ἐν ὁ κακός καί παραμύθομαι καί ἐλπίς ἐγώ ὑποτίθημι χρηστός , οὕτως ἀλύω , ἔνειμι τίς εἄν ὀνειδίζω ἔχω . εἰμί ὁ , ὑπέρ ἐμεᾶς συλλυπέω , καί οὐ ὑπέρ εἰ , καί παρακαλέω , καί οὐ εὑρίσκω , δεῖνος καί ἀφόρητος , ὁ ἀντί ὁ παρακαλέω ὀνειδίζω εὑρίσκω πόσος κακός ; παρακλήτωρ , φημί , κακός πᾶς .