joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0281.4
β’ . Οὐδὲν ἐντρεπτικώτερον τῆς λέξεως , οὐδὲν πληκτικώτερον , Ὅν ὁ θεός , φησίν , ἡ κοιλία , καὶ ἡ δόξα ἐν τῇ αἰσχύνῃ αὐτῶν . Τίνες οὗτοι εἰσίν ; Οἱ ἐπίγεμα φρονούντες , οἱ λέγοντες · Οἰκοδομήσωμεν οικίας . Ποῦ ; Ἐν τῇ γῇ , φησὶ · κτησώμεθα ἀγροὺς , ἐν τῇ γῇ πάλιν · ἐπιτύχωμεν ἀρχῆς , πάλιν ἐν τῇ γῇ · τύχωμεν δόξης , πάλιν ἐν τῇ γῇ · πλουτήσωμεν , πάντα ἐν τῇ γῇ . Οὕτοί εἰσιν ὧν ὁ θεὸς ἡ κοιλία . Οἱ γὰρ μηδὲν πνευματικῶν φρονούντες , ἀλλ’ ἐνταῦθα πάντα κειτημένοι , καὶ ταῦτα φρονούντες , εἰκῶς τὴν κοιλίαν θεὸν ἔχουσι , λέγοντες , Φάγωμεν καὶ πίωμεν · αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν . Εἶτα σὺ μὲν περὶ τοῦ σώματος ἀλγεῖς , ὅτι γηῖόν ἐστι , καὶ τοῦτο σε οὐδὲν παραλλάττει εἰς ἀρετῆς λόγον · τὴν δὲ ψυχὴν εἰς γῆν κατασῴζει τῇ τρυφῇ , καὶ μηδὲν λόγον τοιούτω ποιοῦν , γελᾷς , εἴπ’ μοι , καὶ διακέκμησαι ; καὶ ποίας τεύξῃ συγγνώμης διακεῖμενος ἀναλήτης , δέον καὶ τὸ σῶμα ποιῆσαι πνευματικόν ; Ἔξεστι γὰρ , ἐν θέλῃς . Κοιλίαν ἔλαβες , ἵνα τρέφῃ , οὐχ ἵνα διασπᾷς · ἵνα κρατῇς αὐτῆς , οὐχ ἵνα δεσποινὴν ἔχῃς · ἵνα σοι ὑπηρετῇ πρὸς τὴν τῶν λοιπῶν μορίων διατροφὴν , οὐχ ἵνα σὺ αὐτῇ ὑπηρετῇς , οὐχ ἵνα τοὺς ὄρους ἐκβαίνῃς . Οὗ τοσαῦτα κακὰ ἐργάζεται ἡ θάλασσα τοὺς ὄρους ὑπερβαίνουσα , ὅσα ἡ γαστὴρ τὸ σῶμα τὸ ἡμέτερον μετὰ τῆς ψυχῆς · πᾶσαν ἐπικλύζει τὴν οἰκουμένην ἐκεῖνη , καὶ αὐτὴ τὰν τὸ σῶμα . Θεὸς αὐτὴ ὅρον τὴν αὐτάρκειαν , καθὼς Θεὸς ἔθετο τῇ θαλάσσῃ τὴν δάμνον · χὰν κυμαίνῃ , χὰν ὀργιζαίνῃ , ἐπιτίμα αὐτῇ τῇ δυνάμει τῇ οὐσίᾳ ἐν σοί . Ἄρα πῶς λόγῳ σε ἐτίμησεν ὁ Θεός , ἵνα αὐτὸν μὴ μὴ · σὺ δὲ οὐ θέλεις , ἀλλ’ ὁρῶν αὐτὴν ὑπερβλύζουσαν , καὶ πᾶσαν διαφθείρουσαν τὴν ψυχήν , καὶ λιμνάζουσαν , οὐ τολμᾷς κατασχεῖν οὐδὲ σωφρονίσαι . Ὅν ὁ Θεός , φησίν , ἡ κοιλία . Ἴδωμεν πῶς Παῦλος ἐδούλευσε τῷ Θεῷ · Ἴδωμεν πῶς καὶ οἱ γαστρίμαργοι τῇ κοιλίᾳ . Οὐχὶ μυρίους ὑπομείνουσι οὗτοι θανάτους ; οὐχ , ἄπερ ἄν προστάττῃ , δεδοίχαι παρακούσαι ; οὐχὶ τὰ ἀδύνατα διακονοῦνται αὐτῇ ; Οὐχὶ ἀνδραπόδων χεῖρους εἰσίν ; Ἄλλ’ οὐχ ὁ Παῦλος τοιούτος · διὸ καὶ ἔλεγεν , Ἡμῶν δὲ τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει . Μὴ τοίνυν μηδὲ ἡμεῖς ἐνταῦθα ζητῶμεν ἄνεσιν · ἐκεῖ δελησωμεν γενέσθαι λαμπροί , ἐνθα καὶ πολιτευσόμεθα . Ἔς οὐ δὲ Σωτήρα , φησίν , ἀπελδεχόμεθα Κύριον Ἰησοῦν , ὃς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸ σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης [ 300 ] αὐτοῦ . Κατὰ μικρὸν ἀνήγαγεν ἡμᾶς · ἀπ’ οὐρανοῦ , φησίν , ὁ ἡμέτερος Σωτήρ · ἀπὸ τοῦ τόπου , ἀπὸ τοῦ προσώπου τοῦ σεμνοῦ δεινός . Ὅς μετασχηματίσει τὸ σῶμα , φησὶ , τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν . Πολλὰ πάσχει νῦν τὸ ἡμέτερον σῶμα , δασμᾶται , μαστίζεται , μυρία πάσχει δεινά · ἀλλὰ καὶ τὸ τοῦ Χριστοῦ τοσαῦτα ἔπαθε . Τοῦτο γὰρ ἠνέχοντο εἰπῶν , Εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸ σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ . Ἄρα τὸ
Lemmas: βε . οὐδείς ἐντρεπτικός ὁ λέξις , οὐδείς πληκτικός , ὅς ὁ θεός , φημί , ὁ κοιλία , καί ὁ δόξα ἐν ὁ αἰσχύνη αὐτός . τίνω οὗτος εἰμί ; ὁ επιγεμιζω φρονέω , ὁ λέγω · οἰκοδομέω οἰκίον . πός ; ἐν ὁ γῆ , φημί · κτάομαι ἀγρός , ἐν ὁ γῆ πάλιν · ἐπιτυγχάνω ἀρχή , πάλιν ἐν ὁ γῆ · τυγχάνω δόξα , πάλιν ἐν ὁ γῆ · πλουτέω , πᾶς ἐν ὁ γῆ . οὗτος εἰμί ὅς ὁ θεός ὁ κοιλία . ὁ γάρ μηδείς πνευματικός φρονέω , ἀλλά ἐνταῦθα πᾶς κειτημένοι , καί οὗτος φρονέω , ἵημι ὁ κοιλία θεός ἔχω , λέγω , Φαγίσκω καί πίνω · αὔριον γάρ ἀποθνῄσκω . εἶτα σύ μέν περί ὁ σῶμα ἀλγέω , ὅτι γηῖόν εἰμί , καί οὗτος σύ οὐδείς παραλλάσσω εἰς ἀρετή λόγος · ὁ δέ ψυχή εἰς γῆ κατασῴζω ὁ τρυφή , καί μηδείς λόγος τοιοῦτος ποιέω , γελάω , εἶπον ἐγώ , καί διακέκμησαι ; καί Ποίας τυγχάνω συγγνώμη διάκειμαι ἀναλήτης , δήω καί ὁ σῶμα ποιέω πνευματικός ; ἔξεστι γάρ , ἐν ἐθέλω . κοιλία λαμβάνω , ἵνα τρέφω , οὐ ἵνα διασπάω · ἵνα κρατέω αὐτός , οὐ ἵνα δεσποινη ἔχω · ἵνα σύ ὑπηρετέω πρός ὁ ὁ λοιπός μόριον διατροφή , οὐ ἵνα σύ αὐτός ὑπηρετέω , οὐ ἵνα ὁ ὄρος ἐκβαίνω . οὗ τοσοῦτος κακός ἐργάζομαι ὁ θάλασσα ὁ ὄρος ὑπερβαίνω , ὅσος ὁ γαστήρ ὁ σῶμα ὁ ἡμέτερος μετά ὁ Ψυχή · πᾶς ἐπικλύζω ὁ οἰκέω ἐκεῖνος , καί αὐτός ὁ ὁ σῶμα . θεός αὐτός ὅρος ὁ αὐτάρκεια , καθώς θεός τίθημι ὁ θάλασσα ὁ δάμνος · χήν κυμαίνω , χήν ὀργίζω , ἐπιτιμάω αὐτός ὁ δύναμις ὁ οὐσία ἐν σύ . ἄρας πῶς λόγος σύ τιμάω ὁ Θεός , ἵνα αὐτός μή μή · σύ δέ οὖον ἐθέλω , ἀλλά ὁράω αὐτός ὑπερβλύζω , καί πᾶς διαφθείρω ὁ Ψυχή , καί λιμνάζω , οὖον τολμάω κατέχω οὐδέ σωφρονίζω . ὅς ὁ Θεός , φημί , ὁ κοιλία . εἶδον πῶς Παῦλος δουλεύω ὁ Θεός · εἶδον πῶς καί ὁ γαστρίμαργος ὁ κοιλία . οὐ μυρίος ὑπομένω οὗτος θάνατος ; οὐ , Ἄπερ ἄν προστάσσω , δείδω παρακούω ; οὐ ὁ ἀδύνατος διακονέω αὐτός ; οὐ ἀνδράποδον χείρων εἰμί ; ἄλλος οὐ ὁ Παῦλος τοιούτος · διό καί λέγω , ἡμός δέ ὁ πολίτευμα ἐν οὐρανός ὑπάρχω . μή τοίνυν μηδέ ἐγώ ἐνταῦθα ζητέω ἄνεσις · ἐκεῖ δελησωμεν γίγνομαι λαμπρός , ἔνθα καί πολιτεύω . εἰς οὖον δέ Σωτήρα , φημί , ἀπολέγω κύριος Ἰησοῦς , ὅς μετασχημάτισις ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ἐγώ εἰς ὁ γίγνομαι αὐτός σύμμορφος ὁ σῶμα ὁ δόξα [ 300 ] αὐτός . κατά μικρός ἀνάγω ἐγώ · ἀπό οὐρανός , φημί , ὁ ἡμέτερος Σωτήρ · ἀπό ὁ τόπος , ἀπό ὁ πρόσωπον ὁ σεμνός δεινός . ὅς μετασχημάτισις ὁ σῶμα , φημί , ὁ ταπείνωσις ἐγώ . Πολύς πάσχω νῦν ὁ ἡμέτερος σῶμα , δασμᾶται , μαστίζω , μυρίος πάσχω δεινός · ἀλλά καί ὁ ὁ Χριστός τοσοῦτος πάσχω . οὗτος γάρ ἀνέχω εἶπον , εἰς ὁ γίγνομαι αὐτός σύμμορφος ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός . ἄρας ὁ