joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0208.3
ἀλλὰ μὴ ὥστε παραδειγματίζειν ἑαυτούς . Τοῦτο γὰρ κλαίμενον μὴ μίαν ἡμέραν , μηδὲ δευτέρας , ἀλλὰ τὸν πάντα βίον ἡμῶν . Τοῦτο οὐκ ἔστι πάθους ἀλόγου τὸ δάκρυον , ἀλλὰ φιλοστοργίας · ἐκεῖνο δὲ πάθους ἀλόγου · διὰ τοῦτο καὶ ταχέως ἀδύνατον . Ὅταν γὰρ διὰ τοῦ τοῦ Θεοῦ φόβου γίνηται , δει παραμένει . Κλαίωμεν οὖν τούτους , βοηθεῖν αὐτοῖς κατὰ δύναμιν , ἐπινοήσωμεν αὐτοῖς τινα βοήθειαν , μικρὰν μὲν , βοηθεῖν δὲ ὅμως δυναμένην . Πῶς ; καὶ τινὶ τρόπῳ ; Αὐτοὶ τε εὐχόμενοι , καὶ ἑτέρους παρακαλοῦντες εὐχὰς ὑπὲρ αὐτῶν ποιεῖσθαι , πένθινον ὑπὲρ αὐτῶν διδόντες συνεχῶς . Ἔχει τινὰ τὸ πρᾶγμα παραμυθίαν · ἄκουε γὰρ τοῦ Θεοῦ λέγοντος · Ὑπερασπίω τὰς πόλεως ταύτης δι’ ἐμέ , καὶ διὰ Δαυὶδ τὸν δοῦλόν μου . Εἰ μνήμη μόνον δικαίου τοσούτον ἔσχυσεν , ὅταν καὶ ἔργα γέννηται ὑπὲρ αὐτοῦ , πῶς οὐκ ἰσχύει ; Οὐκ εἰκὴ ταῦτα ἐνομοθετήθη ὑπὸ τῶν ἀποστόλων , τὰ ἐπὶ τῶν φρικτῶν μυστηρίων μνήμην γίνεσθαι τῶν ἀπελθόντων · ἴσασιν αὐτοὶ πολὺ κέρδος γινόμενον , πολλὴν τὴν ὠφελείαν . Ὅταν γὰρ ἐστηρί λαὸς ὀλοκλήρος γερας ἀνατείνοντες , πλήρωμα ἱερατικόν , καὶ προκείται ἡ φρικτὴ θυσία , πῶς οὐ δυσπύσησομεν ὑπὲρ τούτων [ 218 ] τὸν Θεὸν παρακαλοῦντες ; Ἄλλὰ τοῦτο μὲν περὶ τῶν ἐν πίστει παραλελυθέντων · οἱ δὲ κατηχούμενοι οὐδὲ ταύτης καταξιούονται τῆς παραμυθίας , ἀλλὰ ἀπεστέρηται πάσης τῆς τοιαύτης βοηθείας , πλὴν μιᾶς τινος . Ποίας δὲ ταύτας ; Ἐνεστὶ πένθινον ὑπὲρ αὐτῶν διδόναι · ποιεῖ τινα αὐτοῖς παραμυθίαν τὸ πρᾶγμα · καὶ γὰρ παρ’ ἀλλήλων ἡμῶν ὠφελεῖσθαι βούλεται ὁ Θεός . Διὰ τί γὰρ ὑπὲρ εἰρήνης καὶ εὐσταθείας τοῦ κόσμου ἐκδέλευσεν εὐχεσθαι ; διὰ τί ὑπὲρ πάντων ἀνθρώπων ; Καίτοι γε ἐνταῦθα ἐν πᾶσιν εἰσὶ καὶ λησταὶ καὶ τυμβωρύχοι καὶ κλέπται , καὶ μυρίων κακῶν γέμοντες · ἀλλ’ ὅμως ὑπὲρ πάντων εὐχόμεθα · ἴσως γὰρ ἔσται τις αὐτῶν ἐπιστροφή . Ὡσπερ οὖν ὑπὲρ τῶν ζώντων εὐχόμεθα τῶν οὐδὲν διαλλαττόντων τῶν νεκρῶν , οὕτως ἔνεστι καὶ ὑπὲρ ἐκείνων εὐχεσθαι . Ὁ Ἰωβ ὑπὲρ τῶν παίδων ἐποίησε θυσίας , καὶ ἀπήλλαττεν αὐτοὺς τῶν ἁμαρτημάτων · Μὴ ποτε ἐνενοήσατε , φησὶ , τὸ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν . Οὕτω τις προνοεῖται παίδων . Οὐκ εἶπε , καθάπερ οἱ πολλοὶ τῶν νῦν ἀνθρώπων · Καταλείπω αὐτοῖς ὑπάρχοντα · οὐκ εἶπε · Δῶ αὐτοῖς δόξαν · οὐκ εἶπεν · Ἀρχὴν ὀνήσωσιν · οὐκ εἶπεν · Ἀγροὺς πρίψω · ἀλλὰ τί ; Μὴ τι ἐνενοήσατε ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν . Τί γὰρ ὠφέλιον ἐκείνων πάντων ἐνταῦθα μενόντων ; Οὐδέν . Τὸν Βασιλέα πάντων ἰδεῖν ποιήσω , φησιν , αὐτοῖς , καὶ οὐδὲν αὐτοῖς λείπει λοιπόν · Κύριος γὰρ , φησὶ , ποιμαίνει με , καὶ οὐδὲν με ὑστερήσει . Οὕτως πλούσιος μέγας , οὕτως θησαυρός · ἂν τὸν τοῦ Θεοῦ φόβον ἔχωμεν , οὐδενὸς ἡμῖν δεῖ · ἂν δὲ τοῦτο μὴ ἔχωμεν , καὶ τὴν βασιλείαν αὐτὴν ἂν ἔχωμεν , πάντων ἔσμεν πενέστεροι . Οὐδὲν ἴσον τοῦ φοβουμένου τὸν Κύριον · Ὁ φόβος γὰρ , φησὶ , τοῦ Κυρίου πάντα ὑπερέβαλε . Τοῦτον κτησάμεθα , ὑπὲρ τούτου πάντα πράττωμεν · χἂν τὴν ψυχὴν ἀποδῷναι δέη , μὴ φεισώμεθα , χἂν τὸ σῶμα κατακθῶ · πάντα πράττωμεν , ἵνα τοῦ φόβου τούτου ἐπιτύχωμεν . Οὕτω γὰρ ἐσόμεθα πάντων εὐπορώτε -
Lemmas: ἀλλά μή ὥστε παραδειγματίζω ἑαυτοῦ . οὗτος γάρ κλάω μή εἷς ἡμέρα , μηδέ δύο , ἀλλά ὁ πᾶς βίος ἐγώ . οὗτος οὐ εἰμί πάθος ἄλογος ὁ δάκρυ , ἀλλά φιλοστοργία · ἐκεῖνος δέ πάθος ἄλογος · διά οὗτος καί ταχέως ἀδύνατος . ὅταν γάρ διά ὁ ὁ Θεός φόβος γίγνομαι , δεῖ παραμένω . καλέω οὖν οὗτος , βοηθέω αὐτός κατά δύναμις , ἐπινοέω αὐτός τις βοήθεια , μικρός μέν , βοηθέω δέ ὅμως δύναμαι . Πῶς ; καί τις τρόπος ; αὐτός τε εὔχομαι , καί ἕτερος παρακαλέω εὐχή ὑπέρ αὐτός ποιέω , πενθύνω ὑπέρ αὐτός δίδωμι συνεχῶς . ἔχις τις ὁ πρᾶγμα παραμυθία · ἀκούω γάρ ὁ Θεός λέγω · Ὑπερασπίω ὁ πόλις οὗτος διά ἐγώ , καί διά Δαυίδ ὁ δοῦλος ἐγώ . εἰμί μνήμη μόνος Δίκαιος τοσοῦτος ἔχω , ὅταν καί ἔργον γεννητής ὑπέρ αὐτός , πῶς οὐ ἰσχύω ; οὐ εἰκῇ οὗτος νομοθετέω ὑπό ὁ ἀπόστολος , ὁ ἐπί ὁ φρικτός μυστήριον μνήμη γίγνομαι ὁ ἀπέρχομαι · οἶδα αὐτός πολύς κέρδος γίγνομαι , πολύς ὁ ὠφέλεια . ὅταν γάρ ἐστηρί λαός ὁλόκληρος γέρας ἀνατείνω , πλήρωμα ἱερατικός , καί πρόκειμαι ὁ φρικτός θυσία , πῶς οὖον δυσπύσησομεν ὑπέρ οὗτος [ 218 ] ὁ θεός παρακαλέω ; ἀλλά οὗτος μέν περί ὁ ἐν πίστις παραλύω · ὁ δέ κατηχέω οὐδέ οὗτος καταξιόω ὁ παραμυθία , ἀλλά ἀποστερέω πᾶς ὁ τοιοῦτος βοήθεια , πλήν εἷς τις . Ποίας δέ οὗτος ; ἔνειμι πενθύνω ὑπέρ αὐτός δίδωμι · ποιέω τις αὐτός παραμυθία ὁ πρᾶγμα · καί γάρ παρά ἀλλήλων ἐγώ ὠφελέω βούλομαι ὁ Θεός . Ζεύς τίς γάρ ὑπέρ εἰρήνη καί εὐστάθεια ὁ κόσμος ἐκδέλευσεν εὔχομαι ; διά τίς ὑπέρ πᾶς ἄνθρωπος ; καίτοι γε ἐνταῦθα ἐν πᾶς εἰμί καί λῃστής καί τυμβωρύχος καί κλέπτης , καί μυρίος κακός γέμω · ἀλλά ὅμως ὑπέρ πᾶς εὔχομαι · ἴσως γάρ εἰμί τις αὐτός ἐπιστροφή . ὡς οὖν ὑπέρ ὁ ζῶ εὔχομαι ὁ οὐδείς διαλλάσσω ὁ νεκρός , οὕτως ἔνειμι καί ὑπέρ ἐκεῖνος εὔχομαι . ὁ Ἰώβ ὑπέρ ὁ παῖς ποιέω θυσία , καί ἀπαλλάσσω αὐτός ὁ ἁμάρτημα · μή ποτός ἐννοέω , φημί , ὁ ἐν ὁ Καρδία αὐτός . οὕτως τις προνοέω παῖς . οὐ εἶπον , καθάπερ ὁ πολύς ὁ νῦν ἄνθρωπος · καταλείπω αὐτός ὑπάρχω · οὐ εἶπον · δήω αὐτός δόξα · οὐ εἶπον · Ἀρχή ὀνίνημι · οὐ εἶπον · ἀγρός πρίψω · ἀλλά τίς ; μή τίς ἐννοέω ἐν ὁ Καρδία αὐτός . τις γάρ Ωφελίον ἐκεῖνος πᾶς ἐνταῦθα μένω ; οὐδείς . ὁ Βασιλεύς πᾶς ὁράω ποιέω , φημί , αὐτός , καί οὐδείς αὐτός λείπω λοιπός · Κύριος γάρ , φημί , ποιμαίνω ἐγώ , καί οὐδείς ἐγώ ὑστερέω . οὕτως πλούσιος μέγας , οὕτως θησαυρός · εἄν ὁ ὁ Θεός φόβος ἔχω , οὐδείς ἐγώ δεῖ · εἄν δέ οὗτος μή ἔχω , καί ὁ βασίλειος αὐτός εἄν ἔχω , πᾶς εἰμί πένης . οὐδείς ἴσος ὁ φοβέω ὁ κύριος · ὁ φόβος γάρ , φημί , ὁ κύριος πᾶς ὑπερβάλλω . οὗτος κτάομαι , ὑπέρ οὗτος πᾶς πράσσω · εἷς ὁ ψυχή ἀποδίδωμι δήω , μή φείδομαι , εἷς ὁ σῶμα κατακτείνω · πᾶς πράσσω , ἵνα ὁ φόβος οὗτος ἐπιτυγχάνω . οὕτως γάρ εἰμί πᾶς εὐπορέω -