joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0245.3
γ . Τίνος οὖν ἕνεκεν γογγύζεις ; ὅτι πένη ; Ἄλλ᾽ ἐννόει τὸν Ἰώβ . Ἄλλ᾽ ὅτι νοσεῖς ; Τί οὖν , εἰ τσαῦτα συνεῖδὼς ἀγαθὰ σαυτῷ καὶ κατορθώματα , δεα ὁ ἅγιος ἐκεῖνος , ἐνόησας δ ; Ἐννόει πάλιν ἐκεῖνον , ὅτι ἐκεῖνος ἐπὶ πολλὸν χρόνον σκύληπας βρῶιν , καὶ ἐπὶ τῆς κοπρίας καθήμενος , καὶ τὸν ἰχώμα ξένων διετέλει · Χρόνον γὰρ , φησὶ , πολλοῦ παραχωρήσας , εἶπε πρὸς αὐτὸν ἡ γυνή · Μέχρι τίνος καρτερήσεις λέγων , Ἀμαρὲν χρόνον ἐτι μικρόν ; εἶπὼν τὲ ῥήμα πρὸς Κύριον , καὶ τελευτά . Ἄλλα παῖς οὐ ἀπέθανε ; Τί οὖν , εἰ πάντας ἀπέβαλες , καὶ θανάτῳ πονηρῷ , ὡπερ ἐκεῖνος ; Ἴστε γὰρ , ἵστε ὅτι πολλὴ ἔχει παραμυθίαν τὸ παρακαλεῖσθαι νοσοῦντι , τὸ συμβαλεῖν στόμα , τὸ μῦσαι ὀφθαλμοὺς , τὸ ἀψασθαι χειρός , τὰ τὰ τελευταῖα ἀκοῦσαι ῥήματα . Ἄλλ᾽ οὐδὲν τούτων ἡμῖν ὁ δίκαιος , ἀλλὰ πάντες ὁμοῦ κατεχώθησαν . Καὶ τί ταῦτα λέγω ; εἰ προσετάγης αὐτὸς ἀφάξαι τὸν υἱὸν σου καὶ καταδῦναι [ 260 ] καὶ καυθῆναι ἰδεῖν , καθάπερ ὁ μακάριος ἐκεῖνος ὁ πατριάρχης , τί ἂν ἐποίησας ; Ἐκεῖνος δὲ τίς ἄρα ἦν τὸ ὕψιστον οἰκοδομῶν , τὰ ξύλα ἐπιτιθεῖς , συμποδίζων τὸ παιδίον ; Ἄλλ᾽ ἀνεῖδύσωστί σέ τινες ; Τίς ἄν οὖν ἢ ; εἰ παρὰ φίλων ἐπὶ παραμυθίαν ἡκόντων ἤκουες ταῦτα ; Νῦν μὲν γὰρ ἁμαρτήματα ἔχομεν πολλά , καὶ ὀνειδιζόμεθα εἰκότως · τότε δὲ ἐκεῖνος ὁ ἀληθινός , ὁ δίκαιος , ὁ Θεοσεβής , ὁ ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος , τάναντία τούτων ἤκουε παρὰ τῶν φίλων . Τί δέ , εἴπέ μοι , εἰ τῆς γυναικὸς ἐνειδίζουσης ἤκουες λεγούσης , Ἐγὼ πλανήτης καὶ λάτρης , τέκνον ἐκ τέπον , καὶ οἰκίαν ἐξ οἰκίας περιερχομένη , προσδεχομένη τὸν ἥλιον ποὺς δῦσι , καὶ ἀναπαυομένη τῶν περιεχουσῶν με ὀδυνῶν ; Τίνος ἕνεκεν ταῦτα λέγεις , ὦ ἄνθρωπε ; μὴ γὰρ ὁ ἄνηρ σοι τούτων αἴτιος ; Οὐχ οὗτος , ἀλλ᾽ ὁ διάβολος . Εἴπὼν τὲ ῥήμα πρὸς Κύριον , φησὶ , καὶ τελευτά . Εἰτα , ἄν ὁ κείμενος εἴπῃ καὶ τελευτήσῃ , σὺ ῥάων γέγονας ; Οὐχ ἐστι νόσος ἐκείνης χαλεπωτέρα , χάν μυριάκις εἴπῃ . Τοιαύτη ἦν , ὡς μηδὲ ἐν οἰκίᾳ καὶ ὑπομφορίῳ εἶναι δύνασθαι · τοιαύτη ἦν , ὡς πάντας ἀπαγορεύειν . Οὐ γὰρ ἄν , εἰ μὴ ἄνιστα ἐνόσσεεν , ἐξω τῆς πόλεως ἐκάθητο ,
Lemmas: γ . τίς οὖν ἕνεκα γογγύζω ; ὅτι πένομαι ; ἄλλος ἐννοέω ὁ Ἰώβ . ἄλλος ὅτι νοσέω ; τις οὖν , εἰμί τσαῦτα σύνοιδα ἀγαθός σεαυτοῦ καί κατόρθωμα , δα ὁ ἅγιος ἐκεῖνος , νοέω δ ; ἐννοέω πάλιν ἐκεῖνος , ὅτι ἐκεῖνος ἐπί πολύς χρόνος σκύληπας βρία , καί ἐπί ὁ Κοπρίας κάθημαι , καί ὁ ἰχώμα ξένος διατελέω · Χρόνος γάρ , φημί , πολύς παραχωρέω , εἶπον πρός αὐτός ὁ γυνή · μέχρι τίς καρτέρησις λέγω , Ἀμαρὲν χρόνος ἔτι μικρός ; εἶπον τε ῥῆμα πρός κύριος , καί τελευτή . ἄλλος παῖς οὖον ἀποθνῄσκω ; τις οὖν , εἰμί πᾶς ἀποβάλλω , καί θάνατος πονηρός , ὅσπερ ἐκεῖνος ; οἶδα γάρ , οἶδα ὅτι πολύς ἔχω παραμυθία ὁ παρακαλέω νοσέω , ὁ συμβάλλω στόμα , ὁ μύω ὀφθαλμός , ὁ ἅπτω χείρ , ὁ ὁ τελευταῖος ἀκούω ῥῆμα . ἄλλος οὐδείς οὗτος ἐγώ ὁ δίκαιος , ἀλλά πᾶς ὁμοῦ καταχώννυμι . καί τίς οὗτος λέγω ; εἰμί προστάσσω αὐτός ἀφάσσω ὁ υἱός σύ καί καταδύω [ 260 ] καί καίω ὁράω , καθάπερ ὁ μακάριος ἐκεῖνος ὁ πατριάρχης , τίς εἄν ποιέω ; ἐκεῖνος δέ τίς ἄρα εἰμί ὁ ὕψιστος οἰκοδομέω , ὁ ξύλον ἐπιτίθημι , συμποδίζω ὁ παιδίον ; ἄλλος ἀνεῖδύσωστί σός τις ; Τῖς ἄν οὖν ἢ ; εἰμί παρά Φίλων ἐπί παραμυθία ἥκω ἀκούω οὗτος ; νῦν μέν γάρ ἁμάρτημα ἔχω πολύς , καί ὀνειδίζω εἰκότως · τότε δέ ἐκεῖνος ὁ ἀληθινός , ὁ δίκαιος , ὁ Θεοσεβής , ὁ ἀπέχω ἀπό πᾶς πονηρός πρᾶγμα , τἀναντία οὗτος ἀκούω παρά ὁ Φίλων . τις δέ , εἶπον ἐγώ , εἰμί ὁ γυνή ενειδιζουω ἀκούω λέγω , ἐγώ πλανήτης καί λάτρης , τέκνον ἐκ τέπον , καί οἰκίον ἐκ οἰκίον περιέρχομαι , προσδέχομαι ὁ ἥλιος πούς δύσις , καί ἀναπαύω ὁ περιέχω ἐγώ ὀδύνη ; τίς ἕνεκα οὗτος λέγω , εἰμί ἄνθρωπος ; μή γάρ ὁ ἀνήρ σύ οὗτος αἴτιος ; οὐχ οὗτος , ἀλλά ὁ διάβολος . εἶπον τε ῥῆμα πρός κύριος , φημί , καί τελευτή . εἶτα , ἄν ὁ κεῖμαι εἶπον καί τελευτάω , σύ Ῥάων γίγνομαι ; οὐχ εἰμί νόσος ἐκεῖνος χαλεπός , χήν μυριάκις εἶπον . τοιοῦτος εἰμί , ὡς μηδέ ἐν οἰκίον καί υπομφοριον εἰμί δύναμαι · τοιοῦτος εἰμί , ὡς πᾶς ἀπαγορεύω . οὖον γάρ ἄν , εἰμί μή ἀνίστημι νοσέω , ἐξω ὁ πόλις κάθημαι ,