joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0276.1
φησιν , ἀλλ' ἑνὸς εἰμὶ μόνου , τοῦ τοὺς ἐμπροσθεν ἐπεκτεινέσθαι . Τοῦτο γὰρ ἐστιν ὃ φησιν , Ἐγ , τὰ μὲν ὀπίσω ἐκπλανθανομένους , τοὺς δὲ ἐμπροσθεν ἐπεκτεινομένους , κατὰ σκοπὸν διώκω ἐπὶ τὸ βραδεῖον τῆς ἄνω κλήσεως τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ Ὅρα πῶς εἰπὼν τοῦτο , ἔδηλως τί ἢν ἐ ποιεῖ αὐτὸν τοὺς ἐμπροσθεν ἐπεκτεινέσθαι . Ὁ μὲν οὖν ἤδη τετελειωθῆναι νομίζων , καὶ μηδὲν αὐτῷ λείπειν πρὸς ἀρετὴς κατόρθωσιν , κἂν ἐπαύσατο τρέχων , ὡς τὸ πᾶν κατεληφώς · ὁ δὲ ἀφεστάναι τοῦ τέρματος ἐτι νομίζων , οὐδέποτε παύσεται τρέχων . Τοῦτο οὖν ἡμᾶς ἀεὶ δεῖ λογίζεσθαι , κἂν μυρία κατορθώσωμεν ἀγαθά . Εἰ γὰρ Παῦλος μετὰ μυρίους θανάτους , μετὰ τοσούτους κινδύνους τοῦτο ἐλογίζετο , πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς . Οὐ μὴν ἀνέπεσον , φησίν , ἐπειδὴ τοσούτων δραμὼν οὐκ ἰσχυσα , οὐδὲ ἀπέγνω , ἀλλ' ἐτι τρέχω , ἐτι ἀγωνίζομαι · τοῦτο μόνον σκοπῶ , ὅπως δὴ προκόπτωμι.Οὕτω καὶ ἡμᾶς χρὴ ποιεῖν , ἐπιλανθάνεσθαι τῶν κατορθωμάτων , καὶ ἀφίεναι αὐτὰ ὀπίσω . Καὶ γὰρ ὁ δρομεὺς οὐχ ὅσους ἤνυσεν ἀναλογίζεται διαύλους , ἀλλ' ὅσους λείπουσι . Καὶ ἡμεῖς μὴ ὅσον ἡψάμεν τῆς ἀρετῆς ἀναλογιζόμεθα , ἀλλ' ὅσον ἡμῖν λείπει.Τί γὰρ ἡμᾶς ὠφελεῖ τὸ ἀνοσθῆν , ὅταν τὸ λοιπόμενον μὴ προστεθῇ ; Καὶ οὐχ εἶπεν , ὅτι Οὐκ ἀναλογίζομαι , οὐδὲ μένημαι , ἀλλ' , Ἐκλανθάνομενος , ἡμᾶς προσεκτικωτέρους ποιῶν . Οὕτω γὰρ σφοδροὶ γινόμεθα , ὅταν πᾶσαν προθυμίαν εἰς τὸ λοιπὸν ἀναλάβωμεν , ὅταν ἐκτὸς λήθῃ παραδῶμεν . Ἐπεκτεινόμενοι , φησί , πρὴν ἢ παραγενέσθαι , λαβεῖν σπουδάζομεν . Ὁ γὰρ ἐπεκτεινόμενος οὕτως ἐστιν , ὁ τοὺς πόδας καὶτοὺς τρέχοντας τῷ λοιπῷ σώματι προλαβεῖν σπουδάζων , ἐπεκτείνων ἐαυτὸν εἰς τὸ ἔμπροσθεν , καὶ τὰς χεῖρας ἐκτείνων , ἵνα καὶ τοῦ δρόμου πλέον τι ἐργάσηται . Τοῦτο δὲ ἀπὸ πολλῆς προθυμίας γίνεται , ἀπὸ πολλῆς θερμότητος . Οὕτω δεὶ τρέχειν τὸν τρέχοντα , μετὰ τοσαύτης σπουδῆς , μετὰ τοσαύτης προθυμίας , οὐκ ἀνασπικωκέτα . Ὅσον δὲ τοῦ οὕτω τρέχοντος καὶ τοῦ ὑπτίου κειμένου τὸ μέσον , τοσούτων [ 292 ] τοῦ Παύλου καὶ ἡμῶν . Καθ' ἡμέραν ἀπέθησεν ἐκείνος , καθ' ἡμέραν εὐδοκοῦμεν · οὐχ ἦν καιρός , οὐχ ἦν χρόνος , ἐν ᾧ οὐχ ἤθετο αὐτῷ ὁ δρόμος · οὐ λαβεῖν ἠθέλησεν , ἀλλ' ἀρπάζει τὸ βραδεῖον · οὕτω γὰρ ἐστὶ λαβεῖν . Ἄνω δὲ τὸ βραδεῖον διδοὺς ἐστηκέν , ἄνω κείται τὸ βραδεῖον .
Lemmas: φημί , ἀλλά εἷς εἰμί μόνος , ὁ ὁ ἔμπροσθεν ἐπεκτείνω . οὗτος γάρ εἰμί ὅς φημί , ἐκ , ὁ μέν ὀπίσω εκπλανθανομενος , ὁ δέ ἔμπροσθεν επεκτείνω , κατά σκοπός διώκω ἐπί ὁ βραδύς ὁ ἄνω κλῆσις ὁ Θεός ἐν Χριστός Ἰησοῦς Ὅρας πῶς εἶπον οὗτος , δήλως τίς εἄν εἰ ποιέω αὐτός ὁ ἔμπροσθεν ἐπεκτείνω . ὁ μέν οὖν ἤδη τελειόω νομίζω , καί μηδείς αὐτός λείπω πρός ἀρετή κατόρθωσις , κἀν παύω τρέχω , ὡς ὁ πᾶς καταλαμβάνω · ὁ δέ ἀφίστημι ὁ τέρμα ἔτι νομίζω , οὐδέποτε παύω τρέχω . οὗτος οὖν ἐγώ ἀεί δεῖ λογίζομαι , κἀν μυρίος κατορθόω ἀγαθός . εἰμί γάρ Παῦλος μετά μυρίος θάνατος , μετά τοσοῦτος κίνδυνος οὗτος λογίζομαι , πολύς μᾶλλον ἐγώ . οὖον μήv ἀναπίπτω , φημί , ἐπεί τοσοῦτος τρέχω οὐ ἰσχύω , οὐδέ ἀπογιγνώσκω , ἀλλά ἔτι τρέχω , ἔτι ἀγωνίζομαι · οὗτος μόνος σκοπέω , ὅπως δή προκόπτωμι.Οὕτω καί ἐγώ χρή ποιέω , ἐπιλανθάνομαι ὁ κατόρθωμα , καί ἀφ́ερχομαι αὐτός ὀπίσω . καί γάρ ὁ δρομεύς οὐ ὅσος ἀνύω ἀναλογίζομαι δίαυλος , ἀλλά ὅσος λείπω . καί ἐγώ μή ὅσος ἅπτω ὁ ἀρετή ἀναλογίζω , ἀλλά ὅσος ἐγώ λείπει.Τί γάρ ἐγώ ὠφελέω ὁ ἀνίημι , ὅταν ὁ λοιπομενω μή προστίθημι ; καί οὐ εἶπον , ὅτι οὐ ἀναλογίζομαι , οὐδέ μένω , ἀλλά , ἐκλανθάνω , ἐγώ προσεκτικός ποιέω . οὕτως γάρ σφοδρός γίγνομαι , ὅταν πᾶς προθυμία εἰς ὁ λοιπός ἀναλαμβάνω , ὅταν ἐκτός λήθη παραδίδωμι . ἐπεκτείνω , φημί , πρόειμι ἢ παραγίγνομαι , λαμβάνω σπουδάζω . ὁ γάρ ἐπεκτείνω οὕτως εἰμί , ὁ ὁ πούς καιος τρέχω ὁ λοιπός σῶμα προλαμβάνω σπουδάζω , ἐπεκτείνω ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἔμπροσθεν , καί ὁ χείρ ἐκτείνω , ἵνα καί ὁ δρόμος πλέω τίς ἐργάζομαι . οὗτος δέ ἀπό πολύς προθυμία γίγνομαι , ἀπό πολύς θερμότης . οὕτως δεῖ τρέχω ὁ τρέχω , μετά τοσοῦτος σπουδή , μετά τοσοῦτος προθυμία , οὐ ἀνασπικωκέτα . ὅσος δέ ὁ οὗτος τρέχω καί ὁ ὕπτιος κεῖμαι ὁ μέσος , τοσοῦτος [ 292 ] ὁ Παῦλος καί ἐγώ . κατά ἡμέρα ἀποτίθημι ἐκείνος , κατά ἡμέρα εὐδοκέω · οὐ εἰμί καιρός , οὐ εἰμί χρόνος , ἐν ὅς οὐ αἴθω αὐτός ὁ δρόμος · οὖον λαμβάνω ἐθέλω , ἀλλά ἁρπάζω ὁ βραδύς · οὗτος γάρ εἰμί λαμβάνω . ἄνοος δέ ὁ βραδύς δίδωμι ἵστημι , ἄνω κεῖμαι ὁ βραδύς .