joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0293.4
Ὄρᾳ τὸ ταπεινὸν Παύλου ; ὅρᾳ τὸ εὐγενές ; Ὅτε ἔδειξεν οὐδὲν δεόμενον τῶν παρ’ ἐκείνων αὐτοῦ ἐνεκεν , τότε λοιπὸν ἀδεῶς καὶ ταπεινὰ φθέγγεται ῥήματα , καὶ ἅπερ οὐ προσαιτοῦντες λέγουσιν , Ἄς ἔθος ἔχει διδόναι . Οὐδὲν γὰρ παρακατεῖν οὔτε ποιεῖν , οὔτε λέγειν , πρὸς τὸ μόνον , ὅ βούλεται , κατορθῶσαι . Τί δὲ τοῦτό ἐστι ; Μὴ νομίστε , φησίν , ἀναῖσχυντίας εἶναι τὰ ῥήματα , τὸ ἐγχαλεῖν , καὶ λέγειν , Ἥδη ποτὲ ἀπεστάλητε , καὶ τοῦ ἐν χρείᾳ εἶναι · οὐ γὰρ δεόμενος ταῦτα λέγω , ἀλλὰ τί ; Ἐκ τοῦ σφόδρα θαρμεῖν ὑμῖν · καὶ τοῦτο δὲ ὑμεῖς αἴτιοι . Ὄρᾳ πῶς αὐτοὺς θεραπεύει , καὶ πῶς φησίν , Ὑμεῖς αἴτιοι , πρὸ τῶν ἄλλων ἐπιπτήσαντες τῷ πράγματι , καὶ παρὴν σάν ἡμῖν δόντες ὑπὲρ τῶν τοιούτων ὑπομνήσκεσιν ὑμᾶς ; Καὶ δὴ τὸ σεμνόν · μὴ πεῖποισι μὲν οὐχ ἐγχαλεῖ , ἵνα μὴ δόξῃ τὸ ἑαυτοῦ θεραπεύειν · ἐπειδὴ δὲ ἐπεμψαν , τότε ἐπετίμησεν ὑπὲρ τοῦ παρελθόντος χρόνου , καὶ ἤνεγκαν · λοιπὸν [ 313 ] γὰρ οὐχ ἂν ἔδοξε τὸ αὐτοῦ θεραπεύειν . Οἴδατε , φησί , καὶ ὑμεῖς , Φιλιππησίοι , ὅτι ἐν ἀρχῇ τοῦ εὐαγγελίου , ὅτε ἐξῆλθον ἀπὸ Μακεδονίας , οὐδεμία μοι Ἐκκλησία ἐκοινώρησεν εἰς λόγον δόσεως καὶ λήψεως , εἰ μὴ ὑμεῖς μόνοι . Βαβαί , ἡλίκον τὸ ἐγκώμιον ! εἰ γε Κορίνθιοι μὲν ἐκ τοῦ ἀκούειν ἐκεῖνα παρ’ αὐτοῦ καὶ Ῥωμαῖοι προτρέπονται , οὗτοι δὲ οὐδεμίας Ἐκκλησίας ἀρξάμεναι ( καὶ γὰρ , Ἐν ἀρχῇ τοῦ Εὐαγγελλίου , φησί ) , τοσαύτην περὶ τὸν ἄγιον ἐπεδείξαντο σπουδήν , ὡς μηδὲ παράδειγμα ἔχοντες , αὐτοὶ πρῶτοι τῆς καρποφορίας ἀρξάσθαι ταύτης . Καὶ οὐχ ἐστιν εἰπεῖν , ὅτι παραμυνοῦν αὐτοῖς οὐδὲ τῶν πρὸς αὐτοὺς ἐνεκεν ταῦτα ἐποιοῦν · Ὅτε ἐξῆλθον γὰρ , φησίν , ἀπὸ Μακεδονίας , οὐδεμία μοι Ἐκκλησία ἐκοινώρησεν εἰς λόγον δόσεως καὶ λήψεως , εἰ μὴ ὑμεῖς μόνοι . Τί ἐστι , Λήψεως ; τί δὲ ἐστιν , Ἐκοινώρησε ; διὰ τί μὴ εἶπεν , ὅτι Οὐδεμία μοι Ἐκκλησία ἔδωκεν , ἀλλ’ , Ἐκοινώρησεν εἰς λόγον δόσεως καὶ λήψεως ; Κοινωνία γὰρ τὸ πρᾶγμα ἐστιν . Εἰ γὰρ ἡμεῖς τὰ πνευματικὰ ὑμῖν , φησίν , ἐσπεύραμεν , τί μέγα , εἰ ὑμεῖς τὰ σαρκικὰ ὑμῶν θέρησο -
Lemmas: ὁράω ὁ ταπεινός Παῦλος ; ὁράω ὁ εὐγενής ; ὅτε δείκνυμι οὐδείς δήω ὁ παρά ἐκεῖνος αὐτός ἕνεκα , τότε λοιπός ἀδεῶς καί ταπεινός φθέγγομαι ῥῆμα , καί ὅσπερ οὖον προσαιτέω λέγω , ἄς ἔθος ἔχω δίδωμι . οὐδείς γάρ παρακάτω οὔτε ποιέω , οὔτε λέγω , πρός ὁ μόνος , ὅς βούλομαι , κατορθόω . τις δέ οὗτος εἰμί ; μή νομίζω , φημί , ἀναισχυντία εἰμί ὁ ῥῆμα , ὁ ἐγχαλεῖν , καί λέγω , ἥδη ποτέ ἀποστέλλω , καί ὁ ἐν χρεία εἰμί · οὖον γάρ δήω οὗτος λέγω , ἀλλά τίς ; ἐκ ὁ σφόδρα θαρσέω σύ · καί οὗτος δέ σύ αἴτιος . ὁράω πῶς αὐτός θεραπεύω , καί πῶς φημί , σύ αἴτιος , πρό ὁ ἄλλος ἐπιπτήσσω ὁ πρᾶγμα , καί πηρός σάν ἐγώ δίδωμι ὑπέρ ὁ τοιοῦτος ὑπόμνησκος σύ ; καί δή ὁ σεμνός · μή πίνω μέν οὐ ἐγχαλάω , ἵνα μή δόξα ὁ ἑαυτοῦ θεραπεύω · ἐπεί δέ πέμπω , τότε ἐπιτιμάω ὑπέρ ὁ παρέρχομαι χρόνος , καί φέρω · λοιπός [ 313 ] γάρ οὐ εἄν δοκέω ὁ αὐτός θεραπεύω . οἶδα , φημί , καί σύ , Φιλιππήσιος , ὅτι ἐν ἀρχή ὁ εὐαγγέλιον , ὅτε ἐξέρχομαι ἀπό Μακεδονία , οὐδείς ἐγώ ἐκκλησία ἐκοινώρησεν εἰς λόγος δόσις καί λῆψις , εἰμί μή σύ μόνος . βαβαί , ἡλίκος ὁ ἐγκώμιον ! εἰμί γε Κορίνθιος μέν ἐκ ὁ ἀκούω ἐκεῖνος παρά αὐτός καί Ῥωμαῖος προτρέπω , οὗτος δέ οὐδείς ἐκκλησία ἄρχω ( καί γάρ , ἐν ἀρχή ὁ εὐαγγέλιος , φημί ) , τοσοῦτος περί ὁ ἀγάω ἐπιδείκνυμι σπουδή , ὡς μηδέ παράδειγμα ἔχω , αὐτός πρῶτος ὁ καρποφορία ἄρχω οὗτος . καί οὐ εἰμί εἶπον , ὅτι παραμυνοος αὐτός οὐδέ ὁ πρός αὐτός ἕνεκα οὗτος ποιέω · ὅτε ἐξέρχομαι γάρ , φημί , ἀπό Μακεδονία , οὐδείς ἐγώ ἐκκλησία ἐκοινώρησεν εἰς λόγος δόσις καί λῆψις , εἰμί μή σύ μόνος . τις εἰμί , λῆψις ; τίς δέ εἰμί , Ἐκοινώρησε ; διά τίς μή εἶπον , ὅτι οὐδείς ἐγώ ἐκκλησία δίδωμι , ἀλλά , Ἐκοινώρησεν εἰς λόγος δόσις καί λῆψις ; κοινωνία γάρ ὁ πρᾶγμα εἰμί . εἰμί γάρ ἐγώ ὁ πνευματικός σύ , φημί , ἐσπεύραμεν , τίς μέγας , εἰμί σύ ὁ σαρκικός σύ θέρω -