joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0272.3
δ' . Διὰ δὲ δακρύειν ἀξίων , ὅτι πάντων εἰς τὴν προτέραν κατάστασιν πάλιν ἐλθόντων , καὶ ἐτὶ πολλῆς ὀφειλῆς ἔντων ἡμῶν ὑπευθύνων , οὐδεὶς πενθεῖ , οὐδεὶς δακρύει , οὐδεὶς στενάζει . Καὶ μὴ καταγύγεις εἰρωμένω τοῦ λόγου · ὅπερ γὰρ πρὸς τὰς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ τὸν Θεὸν ἐφεύγομεν , οὕτω φεύγωμεν αὐτὸν καὶ νῦν · φεύγειν γὰρ ἐστὶ τὸν Θεόν , οὐ τόπῳ ( πανταχοῦ γὰρ ἐστι ) , ἀλλὰ τοῖς ἔργοις . Καὶ ὅτι οὐκ ἐστι φεύγειν ἄνθρωπον τοῦ προσώπου λέγοντος , Ποῦ προφεύσω ἀπὸ τοῦ πνεύματός σου , καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου ποῦ φύγω ; Πῶς οὖν ἐστι φεύγει τὸν Θεόν ; Ὡς ἐστι πόρρω γενέσθαι τοῦ Θεοῦ , ὡς ἐστι μακρυνθῆναι · Οἱ γὰρ μακρύνοντες ἑαυτούς , φησίν , ἀπὸ σοῦ , ἀπολοῦνται · καὶ πάλιν , Οὐχὶ τὰ ἁμαρτήματα ὑμῶν διέστησαν ἀπὸ μέσου ἐμοῦ καὶ ὑμῶν ; Πῶς οὖν γίνεται τὸ μακρυνθῆναι ; πῶς γίνεται διάστασις ; Προσαίρεσις καὶ ψυχή · τόπῳ γὰρ οὐκ ἐν · πῶς γὰρ ἄν τις τὸν πανταχοῦ παρόντα φεύγοι ; Ὁ τοίνυν ἀμαρτωλὸς φεύγει . Τοῦτό ἐστιν ὁ φησιν ἡ Γραφή , Φεύγετε ὁ ἀσεβὴς , μηδενὸς διώκοντος . Σφόδρα φεύγομεν τὸν Θεόν , καὶ τοῦ ἀλ' διώκοντα ἡμᾶς αὐτόν . Ὁ Ἀπόστολος ἐδίωκεν , ἵνα ἐγγὺς αὐτοῦ γένηται · ἡμεῖς διώκομεν , ἵνα πόρρω γενώμεθα · ἄρα οὐκ ἀξία ταῦτα θρήνων , ἄρα οὐκ ἀξία δακρύων ; Ποῦ φεύγεις , ἄθλιε καὶ ταλαίπωρε ; ποῦ φεύγεις τὴν ζωὴν καὶ τὴν σωτηρίαν τὴν σήν ; Ἄν τὸν Θεὸν φύγῃς , πρὸς τίνα καταφεύξῃ ; ἄν τὸ φῶς φύγῃς , ποῦ διαβλέψεις ; ἄν τὴν ζωὴν φύγῃς , πόθεν ζήσῃ λοιπόν ; Φύγωμεν τὸν ἐχθρὸν τῆς σωτηρίας τῆς ἡμετέρας . Ὅταν ἁμαρτάνωμεν , φεύγομεν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ , δραπέτευομεν , εἰς ἄλλοτριαν ἀπεργόμεθα γῆν , καθάπερ ἐκεῖνος ὁ καταφαγὼν τὰ ὑπάρχοντα τὰ πατρῷα , καὶ ἀπελθὼν εἰς ἄλλοτριαν γῆν , ὁ καταναλώσας πᾶσαν τὴν πατρικὴν οὐσίαν , καὶ ἐν λιμῷ ζῶν . Ἐχομεν οὖν πατρικὴν οὐσίαν καὶ ἡμεῖς . Ποίαν δὲ ταύτην ; Ἀπήλλαξεν ἡμᾶς τῶν ἁμαρτημάτων , ἐχαρίσατο ἡμῖν δύναμιν , ἰσχὺν πρὸς τὴν τῆς ἀρετῆς ἐργασίαν , ἐχαρίσατο ἡμῖν προθυμίαν , ὑπομονήν , ἐν τῷ βαπτισματι ἐχαρίσατο ἡμῖν Πνεῦμα ἅγιον · ἄν ταῦτα [ 289 ] καταναλώσωμεν , ἐν λιμῷ λοιπὸν ἐσόμεθα . Καθάπερ γὰρ οἱ νοσοῦντες , ἕως μὲν ἄν πυρετοῖς ἐνοχλοῦνται καὶ χυμῶν κακία , οὐδὲ ἀναστῆναι , οὐδὲ ἐργάσασθαι , οὐδὲ πράξαι τι δύνανται · ἄν δὲ τις αὐτοὺς ἀπαλλάξῃ καὶ εἰς ὑγίειαν ἀγάγῃ , εἶτα μὴ ἐργάζωνται , παρὰ τὴν οἰκείαν αὐτῶν τοῦτο γίνεται ῥαθυμίαν · οὕτω δὲ καὶ ἐφ' ἡμῶν . Ἐπεκεῖτο ἡμῖν νόσος χαλεπὴ καὶ πυρετὸς ἀτρόμος · καὶ
Lemmas: δέ . Ζεύς δέ δάκρυ ἄξιος , ὅτι πᾶς εἰς ὁ πρότερος κατάστασις πάλιν ἔρχομαι , καί τίμι πολύς ὀφειλή ἵημι ἐγώ ὑπεύθυνος , οὐδείς πενθέω , οὐδείς δάκρυ , οὐδείς στενάζω . καί μή καταγύγεις ἐράω ὁ λόγος · ὅσπερ γάρ πρός ὁ παρουσία ὁ Χριστός ὁ θεός φεύγω , οὗτος φεύγω αὐτός καί νῦν · φεύγω γάρ εἰμί ὁ Θεός , οὖον τόπος ( πανταχοῦ γάρ εἰμί ) , ἀλλά ὁ ἔργον . καί ὅτι οὐ εἰμί φεύγω ἄνθρωπος ὁ πρόσωπον λέγω , πός προφεύσω ἀπό ὁ πνεῦμα σύ , καί ἀπό ὁ πρόσωπον σύ ποῦ φεύγω ; Πῶς οὖν εἰμί φεύγω ὁ Θεός ; ὡς εἰμί πόρρω γίγνομαι ὁ Θεός , ὡς εἰμί μακρύνω · ὁ γάρ μακρύνω ἑαυτοῦ , φημί , ἀπό σύ , ἀπόλλυμι · καί πάλιν , οὐ ὁ ἁμάρτημα σύ διΐστημι ἀπό μέσος ἐγώ καί σύ ; Πῶς οὖν γίγνομαι ὁ μακρύνω ; πῶς γίγνομαι διάστασις ; Προσαίρεσις καί ψυχή · τόπος γάρ οὐ ἐν · πῶς γάρ ἄν τις ὁ πανταχοῦ πάρειμι φεύγω ; ὁ τοίνυν ἁμαρτωλός φεύγω . οὗτος εἰμί ὁ φημί ὁ γραφή , φεύγω ὁ ἀσεβής , μηδείς διώκω . σφόδρα φεύγω ὁ Θεός , καί ὁ ἀλος διώκω ἐγώ αὐτός . ὁ ἀπόστολος διώκω , ἵνα ἐγγύς αὐτός γίγνομαι · ἐγώ διώκω , ἵνα πόρρω γίγνομαι · ἄρα οὐ ἄξιος οὗτος θρῆνος , ἄρα οὐ ἄξιος δάκρυ ; πός φεύγω , ἄθλιος καί ταλαίπωρος ; ποῦ φεύγω ὁ ζωή καί ὁ σωτηρία ὁ σός ; ἄν ὁ θεός φεύγω , πρός τίς καταφεύγω ; ἄν ὁ φάος φεύγω , ποῦ διαβλέπω ; ἄν ὁ ζωή φεύγω , πόθεν ζῶ λοιπός ; φεύγω ὁ ἐχθρός ὁ σωτηρία ὁ ἡμέτερος . ὅταν ἁμαρτάνω , φεύγω ἀπό ὁ Θεός , δραπετεύω , εἰς ἀλλότριος ἀπέργω γῆ , καθάπερ ἐκεῖνος ὁ κατεσθίω ὁ ὑπάρχω ὁ πατρῷος , καί ἀπέρχομαι εἰς ἀλλότριος γῆ , ὁ καταναλίσκω πᾶς ὁ πατρικός οὐσία , καί ἐν λιμός ζῶ . ἔχω οὖν πατρικός οὐσία καί ἐγώ . Ποίας δέ οὗτος ; ἀπαλλάσσω ἐγώ ὁ ἁμάρτημα , χαρίζομαι ἐγώ δύναμις , ἰσχύς πρός ὁ ὁ ἀρετή ἐργασία , χαρίζομαι ἐγώ προθυμία , ὑπομονή , ἐν ὁ βάπτισμα χαρίζομαι ἐγώ πνεῦμα ἅγιος · ἄν οὗτος [ 289 ] καταναλίσκω , ἐν λιμός λοιπός εἰμί . καθά γάρ ὁ νοσέω , ἠώς μέν ἄν πυρετός ἐνοχλέω καί χυμός κακία , οὐδέ ἀνίστημι , οὐδέ ἐργάζομαι , οὐδέ πράσσω τίς δύναμαι · ἄν δέ τις αὐτός ἀπαλλάσσω καί εἰς ὑγίεια ἄγω , εἶτα μή ἐργάζομαι , παρά ὁ οἰκεῖος αὐτός οὗτος γίγνομαι ῥᾳθυμία · οὗτος δέ καί ἐπί ἐγώ . ἐπιχέω ἐγώ νόσος χαλεπός καί πυρετός ἄτρομος · καί