joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0236.3
ἡμῖν καὶ τὰ πρὸς τούτους · καὶ πρὸς τοὺς μὴ λέγοντας δὲ ἀνεικδιηγητα ψυχήν , ἀναγκαῖον εἰπεῖν · Εἰ ἡ μορφὴ τοῦ Θεοῦ τέλειος Θεός , καὶ ἡ μορφὴ τοῦ δούλου τέλειος δοῦλος . Πάλιν πρὸς Ἀρειανοὺς ὁ λόγος . Μορφὴ Θεοῦ ὑπάρχων , φησίν , οὐχ ἀφασμοῦν ἠγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ . Ἐνταῦθα περὶ τῆς θεότητος , οὐδαμοῦ τῷ , Ἐγένετο , οὐδαμοῦ τῷ , Ἔλαβεν · ἀλλ’ , Ἐαυτὸν ἐκένωσεν , μορφὴν δούλου λαβὼν , ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος . Ἐνταῦθα περὶ τῆς ἀνθρωπότητος , τῷ , Ἔλαβε , καὶ , Ἐγένετο . Τοῦτο ἐγένετο , τοῦτο ἔλαβεν , ἐκεῖνο ὑπῆρχεν . Μὴ οὖν συγχώμεν , μηδὲ διστώμεν . Εἰς Θεός , εἰς Χριστός , ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ . Τὸ δὲ , εἰς , ὅταν εἴπω , ἑνωσιν λέγω , οὐ σύγχυσιν , τῆς φύσεως ταύτης εἰς ἐκείνην μεταπεσούσης , ἀλλὰ κένωσιν . Ἐταπεινώθη ἑαυτόν , ὑπήκοος γενόμενος μέχρι θανάτου , θανάτου δὲ σταυροῦ . Ἰδοῦ , φησίν , ὑπήκοος γέγονεν , οὐχ ἴσος ὤν ψ ὑπηκούσεν . Οὐδὲν τοῦτο αὐτὸν ἐλάττω , ὡς ἀγνώμονες καὶ ἀνόητοι · ἐπεὶ καὶ φθόνος πολλάκις ὑπακούομεν ἡμεῖς , καὶ οὐδὲν τοῦτο ἡμᾶς ἐλάττους ποιεῖ . Ὡς Υἱὸς Πατρὶ ὑπήκουσεν ἑκὼν , οὐχ εἰς δουλικὸν ἀξίωμα καταπεσὼν , ἀλλὰ τοῦτω αὐτῷ μάλιστα φυλάττων τῆς γνησιότητος τὸ θαῦμα , τῇ πολλῇ περὶ τὸν Πατέρα τιμῇ . Ἐτίμησε τὸν Πατέρα , οὐχ ἦν αὐτὸν ἀτιμάσης , ἀλλ’ ἵνα μᾶλλον θαυμάσης , ἵνα καὶ ἀπὸ τούτου μάθης , ὅτι γνήσιος Υἱός , τῷ μάλιστα πάντων τὸν Πατέρα τετιμηκέναι . Οὐδεὶς οὕτως ἐτίμησε τὸν Θεόν . Ὅσον εἶχε τὸ ὕψος , τοσαύτην ταπείνωσιν ὑπέστη ἀντίρροπον . Ὡςπερ πάντων ἐστὶν μείζων , καὶ οὐδεὶς αὐτῷ ἴσος , οὕτω καὶ τῇ περὶ τὸν Πατέρα τιμῇ πάντας ἐνίκησεν , οὐχ [ 249 ] ἀναγκασθεὶς , ἀλλὰ ἑκὼν . Οὐ τοῦτο τῆς ἀρετῆς αὐτοῦ · ἢ οὐχ ἔγω πῶς εἶπον . Βαβαῖ ! μέγα καὶ τὸ δοῦλον γενέσθαι , καὶ σφόδρα δρῆστον · τὸ δὲ καὶ θάνατον ὑποστῆναι , πάλιν πολλῷ πλεόν . Ἄλλ’ ἐστὶ καὶ ἕτερον τὶ τοῦτο μείζων καὶ παραδοξότερον . Ποῖον δὲ τοῦτο ; ὅτι οὐχ ἅπας θάνατος ὅμοιος . Οὕτος γὰρ πάντων ἐπανευδιωτικώτερος εἶναι ἐδόκει , οὕτος · ὁ αἰσχύνης γέμων . οὕτος · ὁ ἐπάρατος · Ἐπικατάρατος γάρ , φησίν , πᾶς ὁ κρεμασμένος ἐπὶ ξύλου . Διὰ τοῦτο καὶ Ἰουδαῖοι τοῦτο ἐσπουδάσαν αὐτὸν ἀνελεῖν , ὥστε καὶ ἐπανευδίστον ἐργάσασθαι , ἵνα εἰ καὶ τὴν ἀναῖρεσιν μὴδεὶς ἀπέχεται αὐτοῦ , ἀλλὰ τῷ οὕτως ἀναιρεθῆναι . Διὰ τοῦτο καὶ λησταὶ οὗ μεταξὺ αὐτοῦ ἐσταυρώθησαν , ἵνα κοινωνήσῃ τῆς δόξης αὐτοῦ , καὶ πληρωθῇ τὸ εἰρημένον , Καὶ μετὰ ἀνδρῶν ἐλογίσθη . Ἄλλὰ τοσοῦτω μᾶλλον ἡ ἀλήθεια λάμπει , τοσοῦτω φαιδρότερα γίνεται . Ὅταν γὰρ τοσαῦτα ἢ μηχανήματα παρὰ τῶν ἐχθρῶν κατὰ τῆς δόξης αὐτοῦ γινόμενα , διαλάμπῃ δέ , μᾶλλον τὸ θαῦμα μείζων δεῖκνυται . Οὐ γὰρ τῷ ἀπλῶς ἀποκτεῖναι , ἀλλὰ καὶ τῷ οὕτως ἀποκτεῖναι ὅντο βεβλυκέν αὐτὸν ἐργάσασθαι , καὶ πάντων ἀποφαινεῖν βεβλυκέν τερον · καὶ οὐδὲν ἴσχυσαν . Οὕτω δὲ μικροὶ τινες ὡσαν ἀμφότεροι οἱ λῃσταί · ὕστερον γὰρ ὁ εἰς μετεσδέλατο , ὅτι καὶ ἐν σταυρῷ ὤντες , ὡνειδίζον αὐτόν ·
Lemmas: ἐγώ καί ὁ πρός οὗτος · καί πρός ὁ μή λέγω δέ ανεικδιηγητης Ψυχή , ἀναγκαῖος εἶπον · εἰμί ὁ μορφή ὁ Θεός τέλειος Θεός , καί ὁ μορφή ὁ δοῦλος τέλειος δοῦλος . πάλιν πρός αρειανός ὁ λόγος . Μορφή Θεός ὑπάρχω , φημί , οὐ ἀφασμοῦν ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός . ἐνταῦθα περί ὁ θεότης , οὐδαμοῦ ὁ , γίγνομαι , οὐδαμοῦ ὁ , λάπτω · ἀλλά , ἑαυτοῦ κενόω , μορφή δοῦλος λαμβάνω , ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι . ἐνταῦθα περί ὁ ἀνθρωπότης , ὁ , λαμβάνω , καί , γίγνομαι . οὗτος γίγνομαι , οὗτος λαμβάνω , ἐκεῖνος ὑπάρχω . μή οὖν συγχέω , μηδέ διίστημι . εἰς Θεός , εἰς Χριστός , ὁ υἱός ὁ Θεός . ὁ δέ , εἰς , ὅταν εἶπον , ἔνειμι λέγω , οὖον σύγχυσις , ὁ φύσις οὗτος εἰς ἐκεῖνος μεταπίπτω , ἀλλά κένωσις . ταπεινόω ἑαυτοῦ , ὑπήκοος γίγνομαι μέχρι θάνατος , θάνατος δέ σταυρός . ὁράω , φημί , ὑπήκοος γίγνομαι , οὐ ἴσος εἰμί ψ ὑπακούω . οὐδείς οὗτος αὐτός μικρός , ὡς ἀγνώμων καί ἀνόητος · ἐπεί καί φθόνος πολλάκις ὑπακούω ἐγώ , καί οὐδείς οὗτος ἐγώ μικρός ποιέω . ὡς υἱός πατήρ ὑπακούω ἑκών , οὐ εἰς δουλικός ἀξίωμα καταπίπτω , ἀλλά οὗτος αὐτός μάλιστα φυλάσσω ὁ γνησιότης ὁ θαῦμα , ὁ πολύς περί ὁ πατήρ τιμή . τιμάω ὁ πατήρ , οὐ εἰμί αὐτός ἀτιμάζω , ἀλλά ἵνα μᾶλλον θαυμάζω , ἵνα καί ἀπό οὗτος μανθάνω , ὅτι γνήσιος υἱός , ὁ μάλιστα πᾶς ὁ πατήρ τιμάω . οὐδείς οὕτως τιμάω ὁ Θεός . ὅσος ἔχω ὁ ὕψος , τοσοῦτος ταπείνωσις ὑφίστημι ἀντίρροπος . ὡς πᾶς εἰμί μείζων , καί οὐδείς αὐτός ἴσος , οὗτος καί ὁ περί ὁ πατήρ τιμή πᾶς νικάω , οὐ [ 249 ] ἀναγκάζω , ἀλλά ἑκών . οὖον οὗτος ὁ ἀρετή αὐτός · ἢ οὐ ἐγώ πῶς εἶπον . βαβαί ! μέγας καί ὁ δοῦλος γίγνομαι , καί σφόδρα δράω · ὁ δέ καί θάνατος ὑφίστημι , πάλιν πολύς πλέω . ἄλλος εἰμί καί ἕτερος τίς οὗτος μείζων καί παράδοξος . Ποῖον δέ οὗτος ; ὅτι οὐ ἅπας θάνατος ὅμοιος . οὗτος γάρ πᾶς επανευδιωτικος εἰμί δοκέω , οὗτος · ὁ αἰσχύνη γέμω . οὗτος · ὁ Ἐπάρατος · ἐπικατάρατος γάρ , φημί , πᾶς ὁ κρεμασμένος ἐπί ξύλον . Ζεύς οὗτος καί Ἰουδαῖος οὗτος σπουδάζω αὐτός ἀναιρέω , ὥστε καί ἐπανευδίστον ἐργάζομαι , ἵνα εἰμί καί ὁ ἀναίρεσις μηδείς ἀπέχω αὐτός , ἀλλά ὁ οὕτως ἀναιρέω . Ζεύς οὗτος καί λῃστής ὅς μεταξύ αὐτός σταυρόω , ἵνα κοινωνέω ὁ δόξα αὐτός , καί πληρόω ὁ εἴρω , καί μετά ἀνήρ λογίζομαι . ἀλλά τοσοῦτος μᾶλλον ὁ ἀλήθεια λάμπω , τοσοῦτος φαιδρός γίγνομαι . ὅταν γάρ τοσοῦτος ἢ μηχάνημα παρά ὁ ἐχθρός κατά ὁ δόξα αὐτός γίγνομαι , διαλάμπω δέ , μᾶλλον ὁ θαῦμα μείζων δείκνυμι . οὖον γάρ ὁ ἀπλόος ἀποκτείνω , ἀλλά καί ὁ οὕτως ἀποκτείνω ἀρτύω βλύζω αὐτός ἐργάζομαι , καί πᾶς ἀποφαίνω βλύζω τέρος · καί οὐδείς ἰσχύω . οὕτως δέ μικρός τις ὠθέω ἀμφότερος ὁ λῃστής · ὕστερος γάρ ὁ εἰς μετεσδέλατο , ὅτι καί ἐν σταυρός εἰμί , ὀνειδίζω αὐτός ·