joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0253.4
Οὐδὲ γὰρ δι’ ἐμὲ ποιεῖ , ἀλλὰ διὰ τὸν Θεὸν ἤγγισε μέχρι θανάτου . Τί γάρ ; εἰ μὴ ἀπέθανε , τοῦ Θεοῦ οἰκονομοῦντος , ἀλλ’ αὐτὸς παρεβούλευσατο καὶ ἐξέδωκεν ἑαυτόν , ὡς καὶ ὁτιοῦν δὴ παθεῖν , οὐκ ἀποστησόμενος τῆς πρὸς με θεραπείας . Εἰ δὲ ὑπὲρ τοῦ Παύλου θεραπεύσαι εἰς θάνατον ἑαυτὸν ἐξέδωκε , πολλῷ μᾶλλον ὑπὲρ τοῦ χρήματος τοῦτο ἐν ἔπαθε · μᾶλλον δὲ καὶ τοῦτο ὑπὲρ τοῦ χρήματος ἦν , τὸ ὑπὲρ ἐκείνου ἀποθάνειν . Οὐ γὰρ μόνον ὑπὲρ τοῦ μὴ θύσαι μαρτυρίου στέφανον ἐστὶν ἀναβασθαι , ἀλλὰ καὶ αἱ τοιαῦται προσάσεις μαρτύριον ποιοῦσι · καὶ εἰ δεῖ τι θαυμαστὸν εἰπεῖν , πολλῷ μᾶλλον αἱ τοιαῦται , ἢ ἐκείναι . Ὁ γὰρ ὑπὲρ τοῦ ἐλάττονος κατατολμῶν τοῦ θανάτου , πολλῷ μᾶλλον ὑπὲρ τοῦ μείζονος . Ἄστε καὶ ἡμεῖς , ὅταν ἰδῶμεν ἁγίους ἐν κινδύνοις , παραβουλευσώμεθα . Οὐ γὰρ ἐν μὴ τολμῶντα , γενναῖον τὸ πράξαι ποτε , ἀλλὰ ἀνάγκῃ τ[ν ] τῆς ἐνταῦθα ἀσφαλείας προνοοῦμεν ἐκπασεῖν τὴς ταπεινώσεως . Ἄνα ἀναπληρώσῃ , φησί , τὸ ὑμῶν ὑστέρημα τῆς πρὸς με λειτουργίας . Τί ἐστι τοῦτο ; Οὐ παρὴν ἢ πόλις , ἀλλ’ ἐλειτούργει μοι δι’ ἐκείνου πᾶσαν λειτουργίαν τῇ ἐκείνων πειμᾶτι . Τὸ οὖν ὑστέρημα τῆς ὑμετέρας λειτουργίας αὐτὸς ἐνέπληρωσεν , ὥστε καὶ κατὰ τοῦτο δίκαιος · ἀν δὴ ἀπολαύσαι τιμῆς πολλῆς , ἐπὶ ὃπερ ἐχρῆν πάντας ποίησαι , τοῦτο ἐπράξεν αὐτὸς ὑπὲρ ὑμῶν . Καὶ δείκνυσιν καὶ πρώτην ὅσων λειτουργίαν παρὰ τῶν ἐν ἀσφαλείᾳ τοὺς κινδυνεύουσι · Τῇ γὰρ ὑστερήματι τῆς λειτουργίας οὐτως εἴρηται , ὡς πρὸς ἐκείνην . Ὅρῃς φρόνημα ἀποστολικόν ; Τοῦτο οὐκ ἐξ ἀπονοίας γίνεται , ἀλλὰ ἀπὸ πολλῆς κηδεμονίας . Ἄνα γὰρ μὴ ἐπαίρωνται , ἀλλὰ μετριάζωσι , μηδὲ μέγα τὴ παρεργηχέναι νομίζωσι , ἀλλὰ τῆς ταπεινώσεως , λειτουργίαν τὸ πρᾶγμα καλεῖ καὶ ὑστέρημα . Μὴ τοίνυν μηδὲ ἡμεῖς μέγα φρονῶμεν , τοὺς ἁγίους παραγόντες , μηδὲ χαριζόμεθα αὐτοῖς ἐν τούτῳ νομίζωμεν · καὶ γὰρ ὀφείλεται τοῖς ἁγίοις παρ’ ἡμῶν τὸ πρᾶγμα , καὶ οὐδὲν αὐτοῖς χαριζόμεθα . Ὅσπερ γὰρ τοῖς ἐν στρατοπέδῳ ἐστὶν καὶ πολεμοῦσι παρὰ τῶν ἐν εἰρήνῃ ὄντων καὶ μὴ πολεμοῦντων ὀφείλεται τὰ τελέσματα ( ὑπὲρ γὰρ ἐκείνων ἐστήκασι οὗτοι ) , οὕτω καὶ ἐνταῦθα . Εἰ μὴ γὰρ στέδασκεν ὁ Παῦλος , τίς ἂν αὐτὸν τότε ἐνέβαλεν εἰς δεσμωτήριον ; Ἄστε λειτουργεῖν [ 269 ] χρὴ τοῖς ἁγίοις . Πῶς γὰρ οὐκ ἀτοπον τῷ μὲν στρατευομένῳ βασιλεῖ τῇ ἐπιγείῳ πάντα εἰσφέρειν , καὶ ἐνδύματα καὶ τροφήν , οὐ κατὰ τὴν χρείαν μόνον , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν περιουσίαν , τὸ δὲ στρατευομένῳ βασιλεῖ τῷ ἐπουρανίῳ , καὶ παραταττομένῳ πρὸς πολλὴν χαλεπωτέραν ( Ἡ καλὴ γάρ , φησίν , οὐ πρὸς αἷμα καὶ σάρκα ) , μηδὲ τὴν ἀναγκαίαν χρείαν χορηγεῖν ; πῶς ἀγνωμοσύνη , πῶς τοῦτο ἀχαριστίας , πῶς μικρολογίας ;
Lemmas: οὐδέ γάρ διά ἐγώ ποιέω , ἀλλά διά ὁ θεός ἐγγίζω μέχρι θάνατος . τις γάρ ; εἰμί μή ἀποθνῄσκω , ὁ Θεός οἰκονομέω , ἀλλά αὐτός παρεβούλευσατο καί ἐκδίδωμι ἑαυτοῦ , ὡς καί ὁστισοῦν δή πάσχω , οὐ ἀφίστημι ὁ πρός ἐγώ θεραπεία . εἰμί δέ ὑπέρ ὁ Παῦλος θεραπεύω εἰς θάνατος ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι , πολύς μᾶλλον ὑπέρ ὁ χρῆμα οὗτος ἐν πάσχω · μᾶλλον δέ καί οὗτος ὑπέρ ὁ χρῆμα εἰμί , ὁ ὑπέρ ἐκεῖνος ἀποθνῄσκω . οὖον γάρ μόνος ὑπέρ ὁ μή θύω μαρτύριον στέφανος εἰμί ἀναβαίνω , ἀλλά καί ὁ τοιοῦτος προσάσσω μαρτύριον ποιέω · καί εἰμί δεῖ τίς θαυμαστός εἶπον , πολύς μᾶλλον ὁ τοιοῦτος , ἢ ἐκεῖνος . ὁ γάρ ὑπέρ ὁ μικρός κατατολμάω ὁ θάνατος , πολύς μᾶλλον ὑπέρ ὁ μείζων . Ἄστυ καί ἐγώ , ὅταν ὁράω ἅγιος ἐν κίνδυνος , παραβουλεύομαι . οὖον γάρ ἐν μή τολμάω , γενναῖος ὁ πράσσω ποτός , ἀλλά ἀνάγκη τ[ν ] ὁ ἐνταῦθα ἀσφάλεια προνοέω ἐκπίπτω σής ταπείνωσις . Ἄνα ἀναπληρόω , φημί , ὁ σύ ὑστέρημα ὁ πρός ἐγώ λειτουργία . τις εἰμί οὗτος ; οὖον πηρός ἢ πόλις , ἀλλά λειτουργέω ἐγώ διά ἐκεῖνος πᾶς λειτουργία ὁ ἐκεῖνος πῆμα . ὁ οὖν ὑστέρημα ὁ ὑμέτερος λειτουργία αὐτός ἐμπληρόω , ὥστε καί κατά οὗτος δίκαιος · εἰς δή ἀπολαύω τιμή πολύς , ἐπί ὅσπερ χρή πᾶς ποιέω , οὗτος πράσσω αὐτός ὑπέρ σύ . καί δείκνυμι καί πρῶτος ὅσος λειτουργία παρά ὁ ἐν ἀσφάλεια ὁ κινδυνεύω · ὁ γάρ ὑστέρημα ὁ λειτουργία οὕτως εἴρω , ὡς πρός ἐκεῖνος . ὄρνυμι φρόνημα ἀποστολικός ; οὗτος οὐ ἐκ ἀπόνοια γίγνομαι , ἀλλά ἀπό πολύς κηδεμονία . Ἄνα γάρ μή ἐπαίρω , ἀλλά μετριάζω , μηδέ μέγας ὅς παρεργηχέναι νομίζω , ἀλλά ὁ ταπείνωσις , λειτουργία ὁ πρᾶγμα καλέω καί ὑστέρημα . μή τοίνυν μηδέ ἐγώ μέγας φρονέω , ὁ ἅγιος παράγω , μηδέ χαρίζομαι αὐτός ἐν οὗτος νομίζω · καί γάρ ὀφείλω ὁ ἅγιος παρά ἐγώ ὁ πρᾶγμα , καί οὐδείς αὐτός χαρίζομαι . ὅσπερ γάρ ὁ ἐν στρατόπεδον εἰμί καί πολεμέω παρά ὁ ἐν εἰρήνη εἰμί καί μή πολεμέω ὀφείλω ὁ τέλεσμα ( ὑπέρ γάρ ἐκεῖνος ἵστημι οὗτος ) , οὗτος καί ἐνταῦθα . εἰμί μή γάρ στέδασκεν ὁ Παῦλος , τίς εἄν αὐτός τότε ἐμβάλλω εἰς δεσμωτήριον ; Ἄστυ λειτουργέω [ 269 ] χρή ὁ ἅγιος . Πῶς γάρ οὐ ἄτοπος ὁ μέν στρατεύω βασιλεύς ὁ ἐπίγειος πᾶς εἰσφέρειν , καί ἔνδυμα καί τροφή , οὖον κατά ὁ χρεία μόνος , ἀλλά καί κατά ὁ περιουσία , ὁ δέ στρατεύω βασιλεύς ὁ ἐπουράνιος , καί παρατάσσω πρός πολύς χαλεπός ( ὁ κάλως γάρ , φημί , οὖον πρός αἷμα καί σάρξ ) , μηδέ ὁ ἀναγκαῖος χρεία χορηγέω ; πῶς ἀγνωμοσύνη , πῶς οὗτος ἀχαριστία , πῶς μικρολογία ;