joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0229.1
ε' . " Ὅρα τοίνυν πῶςος γέλως , πῶς ἀθλιότης , ὅν ἐλάβομεν κατεῖν , τοῦτον ὁρᾷν ὑπὲρ κεφαλῆς ἐστῶτα τῆς ἡμετέρας . Πῶς δὲ τοῦτο γίνεται ; Παρ' ἡμῶν · ἂν ἡμεῖς βουλώμεθα , μέγας ἐστίν · ἂν ἡμεῖς βουλώμεθα , γίνεται μικρός . " Ἐὰν προσάχωμεν ἑαυτούς , καὶ μετὰ τοῦ βασιλέως ὕμνε τοῦ ἡμετέρου , συστρατεῖται καὶ παιδίον μικροῦ οὐδὲν ἄμεινον διαχειλεῖται ἐν τῇ πρὸς ἡμᾶς μάχῃ · ὅταν ἀποστῶμεν αὐτοῦ , μεγάλα φυσᾷ , βρυχάται , τρίζει τοὺς ὀδόντας , ἀτε ἐρήμους ἡμᾶς τῆς μεγάλης συμμάχιας λαβόν · οὗ γὰρ πρόσεστιν , ἐὰν μὴ συγχωρήσῃ ὁ Θεός . Εἰ γὰρ χοίρων ἀγέλαίας οὐ κατετάληψεν ἐπεμβήναι , μὴ τοῦ Θεοῦ συγχωρήσαντος , πολλῷ μᾶλλον ψυχὰς ἀνθρώπων . Συγχωρεῖ δὲ Θεός , ἢ παιδεύων , ἢ δίκην ἀπαιτῶν , ἢ δοκιμαστέρους ποιῶν , ὡς τὸν Ἰώβ . Ὁρᾷς αὐτὸν μὴ προσκεχωρημένου , μηδὲ τολμῶντα γενέσθαι ἄγγυς , ἀλλὰ δεδοικότα καὶ τρέμοντα ; Καὶ τί λέγω περὶ τοῦ Ἰώβ ; τῷ γὰρ Ἰούδᾳ ἐφαλλόμην , οὐχ ἐτόλμησεν , ἕως αὐτοῦ τοῦ Ἱεροῦ χοροῦ ἀπέχωσεν ὁ Χριστός , λαβεῖν διόλοχρον , καὶ εἰσελθεῖν εἰς αὐτόν . Τότε μὲν οὖν ἐκθεὼν προσέβαλεν , ἐνδὸν δὲ εἰσελθεῖν οὐχ ἐτόλμα · ἐπειδὴ δὲ εἶδεν ἀποσχηδέντα τῆς Ἱερᾶς ἀγλῆς , παντὸς [ 241 ] λύκου σφοδρότερον ἐφύλατο , καὶ οὐ πρότερον ἀπέστη , ἕως αὐτὸν ἀνείλε θάνατον διπλοῦν . Ταῦτα πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν γέγραπται . " Ἐπεὶ ποτὸν πᾶσιν τὸ γνῶναι , ὅτι εἷς τῶν δώδεκα προέδωκε ; ποία δυνσις ; ποία ἀφρέλεια ; Μεγάλη . Ὅταν γὰρ μάθωμεν πότεν ἐκεῖνος ἐπὶ τὴν ὀλέθριον ἦλθε βουλήν ταύτην , φυλαξόμεθα ἀπὸ ταύτης καὶ αὐτοὶ μὴ τὰ αὐτὰ παθεῖν . Πόθεν οὖν ἤλθεν ἐπὶ τοῦτο ; Ἀπὸ φιλαργυρίας · κλέπτεις ἤν · ἀπὸ ταύτης οὖν ; ἐμεῦσε τῇ πατρίδι , ὅτι τὴν τῆς οἰκουμένης Δεσπόταν τριάκοντα ἀργυρίων προέδωκε . Τί τῆς μανίας ταύτης χείρων ; Οὐ οὐδὲν ἀντάξιον οὐδὲ Ἰσων , ὡ τὰ ἔθνη εἰς οὐδὲν ἐλογίζετο , τοῦτον τριάκοντα ἀργυρίων προέδωκεν . Χαλεπὴ γὰρ τῆς φιλαργυρίας ἢ τυραννίς , δεῖν ψυχὴν ἐκστῆσαι . Οὐχ οὕτως τις ὑπὸ τῆς μέθης παραπηλᾷ γίνεται , ὡς ὑπὸ φιλαργυρίας · οὐχ οὕτως ὑπὸ μανίας καὶ παραπληξίας , ὡς ὑπὸ φιλαργυρίας . Διὰ τί γὰρ , εἶπέ μοι , προδίδως ; " Ἀσμον δυνά σε καὶ ἀγνώτα ἐκάλεσε , καὶ ἕνα τῶν δώδεκα ἐποίησε , διδασκάλια σοι μετέδωκεν , ὑπέσχεν μυρία ἀγαθά , θαύματα σε ἐργάσεσθαι πεποίηκε , τραπέζης , ὀδῶν , ὁμιλίας , συνοσίας , πάντων ἐχοινωνήσας , ὧν καὶ οἱ λοιποί . Ταῦτα οὐχ ἦν ἰκανὰ κατασχεῖν ; τίνος οὖν ἐνεκεν προέδωκας ; τί ἔχων ἐγκαλεῖν , ὦ μαρῆ ; τί δὲ οὐχ εὖ παθών ; " Ἡδεισον τὴν διάνοιαν , οὐχ ἐπαύσατο τὰ παρ' ἑαυτοῦ εἰσφέρον · πολλάκις εἶπεν , ὅτι Εἰς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με · πολλάκις ἐστῆκε , καὶ ἐφεῖσάτο σου , καὶ οὐδὲς ως τοιούτον , οὐχ ἐξέβαλε σε τοῦ χοροῦ · Ἐπὶ δεεδάσταξεν , ἕτι ὡς γνήσιον καὶ ἕνα τῶν δώδεκα , οὕτως ἐτίμα , οὕτως ἐφίλει . Τὸ τελευταῖον , ὡ τῆς μισρίας ! καὶ λέντιον λαβὼν ἐνίψε ταῖς ἀχράντοις ἐκείναις χειροῖς τοὺς μαραροὺς σου πόδας , καὶ οὐδὲ τοῦτο σε κατἔσχε . " Ἐκλεπτες τὰ τῶν πενήτων · καὶ ἵνα μὴ προἐλθῃς εἰς μεῖζον κακόν , καὶ τοῦτο ἔφερον · ἀλλ' οὐδὲν σε ἐπεῖσεν . Εἰ γὰρ θηρίον ἦς , εἰ γὰρ λίθος , οὐ ταῖς εὐεργεσίαις ταῖς ἐκ , οὐ τοῖς θαύμασιν , οὐ ταῖς διδασκαλίαις ἔδει μεταβληθῆναι ; " Ἀλλὰ καὶ οὕτως ἐκτεθρυμωμένον ἐκάλεσε , καὶ διὰ τῶν θαυμασίων ἐργῶν ἐπήγετο σε τὸν λίθον ἀναισθητότερον . Σὺ δὲ οὐδενὶ
Lemmas: εἰ . " Ὅρας τοίνυν πῶς γέλως , πῶς ἀθλιότης , ὅς λαμβάνω κάτω , οὗτος ὁράω ὑπέρ κεφαλή ἵστημι ὁ ἡμέτερος . Πῶς δέ οὗτος γίγνομαι ; παρά ἐγώ · εἄν ἐγώ βούλομαι , μέγας εἰμί · εἄν ἐγώ βούλομαι , γίγνομαι μικρός . " ἐάν προσάγω ἑαυτοῦ , καί μετά ὁ βασιλεύς ὕμνος ὁ ἡμέτερος , συστρατειος καί παιδίον μικρός οὐδείς ἀγαθός διαχειρέω ἐν ὁ πρός ἐγώ μάχομαι · ὅταν ἀφίστημι αὐτός , μέγας φυσάω , βρυχάω , τρίζω ὁ ὀδούς , ἅτε ἐρῆμος ἐγώ ὁ μέγας συμμαχία λαμβάνω · ὅς γάρ πρόσειμι , ἐάν μή συγχωρέω ὁ Θεός . εἰμί γάρ χοῖρος ἀγελαῖος οὖον καταλαμβάνω ἐπεμβαίνω , μή ὁ Θεός συγχωρέω , πολύς μᾶλλον ψυχή ἄνθρωπος . συγχωρέω δέ Θεός , ἢ παιδεύω , ἢ δίκη ἀπαιτέω , ἢ δοκιμαστέρους ποιέω , ὡς ὁ Ἰώβ . ὁράω αὐτός μή προσχωρέω , μηδέ τολμάω γίγνομαι ἄγγυς , ἀλλά δείδω καί τρέμω ; καί τίς λέγω περί ὁ Ἰώβ ; ὁ γάρ Ἰούδας ἐφάλλομαι , οὐ τολμάω , ἠώς αὐτός ὁ Ἱερός χορός ἀποχώννυμι ὁ Χριστός , λαμβάνω διολοχρω , καί εἰσέρχομαι εἰς αὐτός . τότε μέν οὖν ἐκθεόω προσβάλλω , ἐνδίδωμι δέ εἰσέρχομαι οὐ τολμάω · ἐπεί δέ ὁράω ἀπέχω ὁ Ἱερᾶς Αγλής , πᾶς [ 241 ] λύκος σφοδρός Φυλάτος , καί οὖον πρότερος ἀφίστημι , ἠώς αὐτός ἀναιρέω θάνατος διπλόος . οὗτος πρός νουθεσία ἐγώ γράφω . " ἐπεί ποτόν πᾶς ὁ γιγνώσκω , ὅτι εἷς ὁ δώδεκα προδίδωμι ; ποῖος δυνσις ; ποῖος ἀφρέλεια ; Μεγάλη . ὅταν γάρ μανθάνω πότε ἐκεῖνος ἐπί ὁ ὀλέθριος ἔρχομαι βουλή οὗτος , φυλάσσω ἀπό οὗτος καί αὐτός μή ὁ αὐτός πάσχω . πόθεν οὖν ἔρχομαι ἐπί οὗτος ; ἀπό φιλαργυρία · κλέπτω ἐάν · ἀπό οὗτος οὖν ; μεθύσκω ὁ πατρίς , ὅτι ὁ ὁ οἰκέω δεσπότης τριάκοντα ἀργύριον προδίδωμι . τις ὁ μανία οὗτος χείρων ; οὖον οὐδείς ἀντάξιος οὐδέ ἰσος , εἰμί ὁ ἔθνος εἰς οὐδείς λογίζομαι , οὗτος τριάκοντα ἀργύριον προδίδωμι . χαλεπός γάρ ὁ φιλαργυρία ἢ τυραννίς , δήω ψυχή ἐξίστημι . οὐχ οὕτως τις ὑπό ὁ μέθη παραπηλόω γίγνομαι , ὡς ὑπό φιλαργυρία · οὐ οὕτως ὑπό μανία καί παραπληξία , ὡς ὑπό φιλαργυρία . Ζεύς τίς γάρ , εἶπον ἐγώ , προδίδωμι ; " ᾀσμός δυάς σύ καί ἀγνώς καλέω , καί εἷς ὁ δώδεκα ποιέω , διδασκάλια σύ μεταδίδωμι , ὑπέχω μυρίος ἀγαθός , θαῦμα σύ ἐργάζομαι ποιέω , τράπεζα , ὀδούς , ὁμιλία , συνόσιος , πᾶς κοινωνέω , ὅς καί ὁ λοιπός . οὗτος οὐ εἰμί ἱκανός κατέχω ; τίς οὖν ἕνεκα προδίδωμι ; τίς ἔχω ἐγκαλέω , εἰμί Μαρή ; τίς δέ οὐ εὕω πάθος ; " ηδεισος ὁ διάνοια , οὐ παύω ὁ παρά ἑαυτοῦ εἰσφέρω · πολλάκις εἶπον , ὅτι εἰς ἐκ σύ παραδίδωμι ἐγώ · πολλάκις ἵστημι , καί φείδομαι σύ , καί οὐδή ως τοιοῦτος , οὐ ἐκβάλλω σύ ὁ χορός · ἐπί δείκνυμι , ἔτι ὡς γνήσιος καί εἷς ὁ δώδεκα , οὕτως τιμάω , οὕτως φιλέω . ὁ τελευταῖος , εἰμί ὁ μισρίας ! καί λέντιον λαμβάνω νίζω ὁ ἄχραντος ἐκεῖνος χειρόω ὁ μαραροὺς σύ πούς , καί οὐδέ οὗτος σύ κατέχω . " κλέπτω ὁ ὁ πένης · καί ἵνα μή προέρχομαι εἰς μείζων κακός , καί οὗτος φέρω · ἀλλά οὐδείς σύ πείθω . εἰμί γάρ θηρίον εἰμί , εἰμί γάρ λίθος , οὖον ὁ εὐεργεσία ὁ ἐκ , οὖον ὁ θαῦμα , οὖον ὁ διδασκαλία ἐσθίω μεταβάλλω ; " ἀλλά καί οὕτως ἐκθρύπτω καλέω , καί διά ὁ θαυμάσιος ἔργον ἐπάγω σύ ὁ λίθος ἀναίσθητος . σύ δέ οὐδείς