joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0192.2
ποιούμεν λόγον . Εἰ μὴ τις οὕτω πρότερον ἑαυτὸνδιέθηκεν , ὡς λαμβάνων μᾶλλον ἢ διδούς , ὡς καρ-δαίων μυρία , ὡς εὐεργετούμενος ἢ εὐεργετῶν , μὴδιδότω · εἰ δὲ γάρ ἐν παρέργῳ τῷ λαμβάνοντι , μὴδιδότω . Οὐ γὰρ τοῦτο μοι περισπούδαστον τοσοῦτοντραφῆναι τοὺς ἁγίους · κἂν γὰρ σὺ μὴ δῷς , ἕτεροςδώσει . Ἄστε ὁ βούλομαι , τοῦτό ἐστιν , ὑμᾶς τὴν ἑμ-τέραν ἀμαρτημάτων παραμυθίαν ἔχειν · ὅ δὲ μὴοὕτω διδούς , οὐχ ἕξει παραμυθίαν . Οὐ γὰρ τὸ δοῦ-ναι , τοῦτό ἐστιν ἐλεημοσύνην ἐργάσασθαι , ἀλλὰ τὸμετὰ προθυμίας , τὸ χαίροντα , τὸ χάριν εἰδότα τῷλαμβάνοντι · Μὴ ἐκ λύπης γάρ , φησὶ , μηδὲ ἐξἀνάγκης · Λαρὸν γὰρ ὁσπὴν ἀγαπᾷ ὁ Θεός . Εἰμὴ τις τοίνυν οὕτως διδῶσι , μὴ διδότω · ζημία γὰρτοῦτό ἐστιν , οὐχ ἐλεημοσύνη . Εἰ γίνωτε ἴστε , ὅτιὑμεῖς καρδανείτε , οὐχ ἐκεῖνοι , ἵστε , ὅτι μείζον ὑμῖντὸ κέρδος γίνεται . Ἐκεῖνοις μὲν γὰρ τὸ σῶμα τρέ-φεται , ὑμῖν δὲ ἡ ψυχὴ εὐδοκιμεῖ · ἐκεῖνοις οὐδὲνἀφαιτεῖ τὸν ἀμαρτημάτων , ὅταν λάβωσιν , ὑμῖν δὲτὰ πολλὰ τῶν προσοχρωμάτων ὑποτέμνεται . Κοινω-νῶμεν τοίνυν αὐτοῖς τῶν ἀθλῶν , ἵνα καὶ τῶν ἐκείνωνκοινωνήσωμεν μεγάλων ἐπαθλῶν . Βασιλεῖς αἰσ-ποιοῦντες τινες , οὐχ ἡγοῦνται διδόναι [ 201 ] μᾶλλον,ἢ λαμβάνειν . Ὑποτίθησαι σὺ τὸν Χριστόν , καὶ ἕξειςπολλὴν ἀσφάλειαν . Βούλει δὲ Παύλῳ κοινωνῆσαι ; εἰ-λὼν Παύλῳ , ὅπου γὲ Χριστὸς ἐστιν ὁ λαμβάνων;ε' . Ἴνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ὑμῶν ἕνεκεν πάντα καὶ λέγωκαὶ ποιῶ , οὐ τῆς ἑτέρων ἀναπλάσεως κηδεύμενος · εἰγὰρ ἐστὶ τῶν προεστῶτων Ἐκκλησίας ἐν ἀφθονίᾳ ζῶν,καὶ μηδενὸς δεόμενος , κἂν ἁγιος ἦ , μὴ δῷς , ἀλλὰπροτίμησον ἐκεῖνον τὸν ἐν ἀδείᾳ ὄντα , κἂν μὴ οὕτωἦ θαυμαστός . Τί δήποτε ; Ὅτι καὶ ὁ Χριστὸς οὕτωβούλεται , ὡς ὅταν λέγῃ · Ἐὰν ποιῆς δεῖπνον , ἢἀριστον , μὴ καλῶς τοὺς φίλους σου , μηδὲ τοὺςσυγγενεῖς . Ἀλλὰ τοὺς ἀναπήρους , τοὺς χωλοὺς,τοὺς τυφλοὺς , τοὺς μὴ δυναμένους ἀνταποδοῦναισοι . Οὐ γὰρ ἀπλῶς δεῖ τὰς τοιαύτας δεξιώσεις ποιεῖν,ἀλλὰ τοῖς πεινῶσιν , ἀλλὰ τοῖς διψῶσιν , ἀλλὰ τοῖς γυ-μντεῦσιν , ἀλλὰ τοῖς ξένοις , ἀλλὰ τοῖς ἀπὸ πλοῦ-του πτωχεύσασιν . Οὐ γὰρ εἶπεν ἀπλῶς , Ἐτράφην,ἀλλ' , Ἐπείνων . Πεινῶντά με γάρ , φησίν , εἶδατε , καὶἠθρέψατε . Διπλοῦν τὸ δικαίωμα · εἰ δὲ τὸν ἀπλῶς πει-νῶντα δεῖ τρέφειν , πολλῷ μᾶλλον , ὅταν καὶ ἁγιος ὁπεινῶν ἦ . Ἄν τοίνυν ἁγιος μὲν ἦ , μὴ δέπται δὲ , μὴδῷς · οὐ γὰρ κέρδος τοῦτο · οὐδὲ γὰρ ἐπεται ὁΧριστός , μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἁγιος ἐκεῖνος , ὁ ἐν ἀφθονίᾳὤν , καὶ λαμβάνων . Ὁρᾷς , ὅτι οὐχ αἰσχροκερδείαςἕνεκεν ἡμῖν ταῦτα λέλεκται , ἀλλὰ τοῦ ὑμῖν λυσστε-λοῦντος ; Θρέψον τὸν πεινῶντα , Ἴνα μὴ θρέψῃ τὸτῆς γεέννης πῦρ · ἐκεῖνος ἐσθίω ἀπὸ τῶν σῶν , καὶλείψανα ἀγιάζει . Ἐννόησον πῶς ἔτρεφε τὸν Ἠλίανἡ χήρα · οὐχ ἔθρεψε μᾶλλον , ἢ ἔτράφη · οὐχ ἕδωκενμᾶλλον , ἢ ἔλαβε . Τοῦτο καὶ νῦν γίνεται καὶ πολλῷμείζον . Οὐ γὰρ ὕδρία ἀλεύρου , οὐδὲ καμψάκης
Lemmas: ποιέω λόγος . εἰμί μή τις οὗτος πρότερος εαυτονδιτιθημι , ὡς λαμβάνω μᾶλλον ἢ δίδωμι , ὡς καρ-δαίων μυρίος , ὡς εὐεργετέω ἢ εὐεργέτης , μήδιος · εἰμί δέ γάρ ἐν πάρεργον ὁ λαμβάνω , μήδιος . οὖον γάρ οὗτος ἐγώ περισπούδαστος τοσοῦτοντραφῆναι ὁ ἅγιος · κἀν γάρ σύ μή δίδωμι , ἕτεροςδώσει . Ἄστυ ὁ βούλομαι , οὗτος εἰμί , σύ ὁ ἑμ-τέραν ἁμάρτημα παραμυθία ἔχω · ὅς δέ μύω δίδωμι , οὐ ἔχω παραμυθία . οὖον γάρ ὁ δίδωμι , οὗτος εἰμί ἐλεημοσύνη ἐργάζομαι , ἀλλά τόμε προθυμία , ὁ χαίρω , ὁ χάρις οἶδα τῷλαμβάνοντι · μή ἐκ λύπη γάρ , φημί , μηδέ ἐξαναγκάζω · Λαρός γάρ ὁσπὴν ἀγαπάω ὁ Θεός . ειμή τις τοίνυν οὕτως δίδωμι , μή δίδωμι · ζημία γράω εἰμί , οὐ ἐλεημοσύνη . εἰμί γιγνώσκω οἶδα , ὅτιὑμεῖς καρδανείτε , οὐ ἐκεῖνος , οἶδα , ὅτι μείζων ὑμνέω κέρδος γίγνομαι . ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ σῶμα τρέφω , σύ δέ ὁ ψυχή εὐδοκιμέω · ἐκεῖνος ουδεναφαιτεω ὁ ἁμάρτημα , ὅταν λαμβάνω , σύ δετός πολύς ὁ προσοχρωμα ὑποτέμνω . Κοινωνέω τοίνυν αὐτός ὁ ἀθλέω , ἵνα καί ὁ ἐκείνωνκοινωνήσωμεν μέγας ἔπαθλον . Βασιλίς αἰσ-ποιοῦντες τις , οὐ ἡγέομαι δίδωμι [ 201 ] ἀλάω λαμβάνω . Ὑποτίθημι σύ ὁ Χριστός , καί ἕξειςπολλὴν ἀσφάλεια . βούλομαι δέ Παῦλος κοινωνέω ; εἴλω Παῦλος , ὅπου γε Χριστός εἰμί ὁ λαμβάνων;ε' . ἵνα δέ οἶδα ὅτι σύ ἕνεκα πᾶς καί λέγω ποιέω , οὖον ὁ ἕτερος ἀνάπλασις κηδεύω · εἰγὰρ εἰμί ὁ προίστημι ἐκκλησία ἐν ἀφθονία ζῶν,καὶ μηδείς δήω , κἀν ἅγιος εἰμί , μή δίδωμι , αλλαπροτιμαω ἐκεῖνος ὁ ἐν ἄδεια εἰμί , κἀν μή οὐτάω θαυμαστός . τις δήποτε ; ὅτι2 καί ὁ Χριστός οὕτωβούλεται , ὡς ὅταν λέγω · ἐάν ποιός δεῖπνον , ἄριστος , μή καλῶς ὁ φίλος σύ , μηδέ τοὺςσυγγενεῖς . ἀλλά ὁ ἀνάπηρος , ὁ χωλοὺς,τοὺς τυφλός , ὁ μή δύναμαι ἀνταποδίδωμι . οὖον γάρ ἀπλόος δεῖ ὁ τοιοῦτος δεξίωσις ποιεῖν,ἀλλὰ ὁ πεινάω , ἀλλά ὁ διψάω , ἀλλά ὁ γυμνός , ἀλλά ὁ ξένος , ἀλλά ὁ ἀπό πλοῦτος πτωχεύω . οὖον γάρ εἶπον ἀπλόος , Ἐτράφην,ἀλλ' , πεινάω . Πεινῶντά ἐγώ γάρ , φημί , εἶδαρ , καθαρεύω . διπλόος ὁ δικαίωμα · εἰμί δέ ὁ ἀπλόος πεινάω δεῖ τρέφω , πολύς μᾶλλον , ὅταν καί ἅγιος οπειναω εἰμί . ἄν τοίνυν ἅγιος μέν εἰμί , μή δέπται δέ , μώδης · οὖον γάρ κέρδος οὗτος · οὐδέ γάρ ἕπω Χωριστός , μᾶλλον δέ οὐδέ ἅγιος ἐκεῖνος , ὁ ἐν ἀφθονία , καί λαμβάνω . ὁράω , ὅτι οὐ αἰσχροκερδέω ἐγώ οὗτος λέγω , ἀλλά ὁ σύ λυσστε-λοῦντος ; τρέφω ὁ πεινάω , ἵνα μή τρέφω Τότης γέεννα πῦρ · ἐκεῖνος ἐσθίω ἀπό ὁ σός , καιλειψανον ἁγίζω . ἐννοέω πῶς τρέφω ὁ Ηλιανή χήρα · οὐ τρέφω μᾶλλον , ἢ τρέφω · οὐ ἕδωκενμᾶλλον , ἢ λαμβάνω . οὗτος καί νῦν γίγνομαι καί πολλῷμείζον . οὖον γάρ ὑδρία ἄλευρον , οὐδέ καμψάκης