joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0189.1
ανθρωπίας ἐστι , τὸ τοὺς βλημοτέρους καὶ τὸν ἀπ-εσκληχότα βίον καὶ τραγὺν καὶ ἀκρίβῃ μὴ δυνάμενοςἀναδέξασθαι , καὶ τούτους δι' ἑτέρας ὁδοῦ πάλιν εἰςτὴν αὐτὴν τούτοις τάξιν ἄγειν . Καὶ τοῦτό φησιν ὁΠαῦλος κοινωνίαν . Κοινωνοῦσιν ἡμῖν , φησίν , ἐν τοῖςσαρκικοῖς , κοινωνοῦσιν αὐτοῖς ἐν τοῖς πνευματικοῖς.Εἰ γὰρ ὁ Θεὸς ἀντὶ μικρῶν καὶ μηδαμῶν βασιλείανχαρίζεται , καὶ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ἀντὶ μικρῶν καὶ αἰ-σθητῶν πνευματικὰ μεταδιδούσι · μᾶλλον δὲ καὶ ταῦτακακείναι αὐτὸς ἐστιν ὁ διδοὺς διὰ τούτων . Οὐ δύνασαινηστεύσαι , οὐδὲ μονῶθῃναι , οὐδὲ γαμενῆναι , οὐδὲπενυχθῆναι · " Ενεστὶ σοι τούτων ἀπάντων μισθὸν λα-βεῖν , ἂν ἐτέρως τὸ πρᾶγμα μεθοδεύσῃς , τὸν ἐν τοῖςτοῖς κάμνοντα θεραπεύων καὶ ἀναπαύων καὶ ἀλείφρωνσυνεχῶς , καὶ τὸν ἀπὸ τούτων ἐπικούριζον πόνον.Αὐτὸς ἔστηκε μαχόμενος , αὐτὸς καὶ τραύματα λαμ-βάνων · σὺ θεραπεύε ἀπὸ τοῦ ἀγῶνος ἐπανιόντα , δέχουὑπὸ τὰς χεῖρας , ἀπόφυγε τὸν ἰδίου ἀναπαύων , πα-ρακαλεῖ , παραμυθοῦ , ἀνακαθῷ τὸν πεπρωμένον ψυχὴν."Αν μετὰ τοιαύτης προθυμίας διακονήσῃς τοῖς ἁγίοις,μερισταὶ τῶν μισθῶν αὐτῶν ἐσόμεθα . Τοῦτο καὶ ὁΧριστὸς φησι · Ποιήσατε ὑμῖν φίλους ἐκ τοῦ μα-μωνᾶς τῆς ἀδικίας , ἵνα δεξόνται ὑμᾶς εἰς τὰςαἰωνίους αὐτῶν σκηνάς . Ὅρᾷ πῶς οὗτοι κοινωνοὶγεγόναντιν ; " Απὸ πρώτης ἡμέρας , φησὶ , μέχρι τοῦνῦν . Διὰ τοῦτο χαίρω , φησίν . " Εστὶ τῇ κοινωνίᾳὑμῶν . Καὶ χαίρω οὐχ ὑπὲρ τῶν παρεληλυθότων μόνον,ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τῶν μελλόντων · ἀπὸ γὰρ τῶν παρελ-θόντων χάκεινα στοχάζομαι . Πεισθῶς αὐτὸ τοῦτο,φησίν , ὅτι ὁ ἐνεργάμενος ἐν ὑμῖν ἔργον ἀγαθόν,ἐπιτελέσει ἄχρις ἡμέρας Ἰησοῦ Χριστοῦ.γ' . Ὅρα πῶς αὐτὸς καὶ μετριάζειν διδάσκει . " Επειδὴγὰρ μέγα αὐτοῖς ἐμαρτύρησε πρᾶγμα , ἵνα μὴ τι ἀν-θρωπίνον πάλωσιν , εὐθὺς παιδεύει αὐτοὺς ἐπὶ τὸνΧριστὸν καὶ τὰ παρελθόντα , καὶ τὰ μέλλοντα ἀνατι-θεῖν · πῶς ; Οὐ γὰρ εἶπε , Πεισθῶ , ὅτι ὡς ἐνῆρξα-σθε , καὶ τελέσατε , ἀλλὰ τί ; Ὁ ἐνεργάμενος ἐν ὑμῖνἔργον ἀγαθὸν ἐπιτελέσει · οὔτε ἀπεστέρεσεν αὐτοὺςτοῦ κατορθώματος · εἴπε γὰρ , ὅτι Τῇ κοινωνίᾳ ὑμῶνχαίρω , δηλονότι , ὡς αὐτῶν κατορθούντων · οὔτε εἰ-πεν αὐτῶν εἶναι τὰ κατορθώματα μόνον , ἀλλὰ προ-ηγουμενῶς τοῦ Θεοῦ · Θαυμῶ γὰρ , φησίν , ὅτι ὁ ἐν-εργάμενος ἐν ὑμῖν ἔργον ἀγαθὸν ἐπιτελέσει ἄχριςἡμέρας Ἰησοῦ Χριστοῦ · τοῦτέστιν , ὁ Θεός . Οὐ περὶὑμῶν δέ , φησὶ , μόνον , ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν ἐξ ὑμῶνοὕτω διακείμενοι . Καὶ τοῦτο γὰρ οὐ μικρὸν ἐγκώμιον,τὸ τὸν Θεὸν ἐν τινὶ ἐνεργεῖν . Εἰ γὰρ μὴ προσωπολη-πτης ἐστίν , ὥσπερ οὐν οὐδὲ ἐστιν , ἀλλὰ πρὸς τὴνπρόθεσιν ὁρῶν , συναφάπτεται τῶν κατορθωμάτωνἡμῶν , δηλον [ 198 ] ὅτι τὸ ἐπισπάσασθαι αὐτὸν ἡμεῖςαἴτιοι . " Ὥστε οὐδὲ οὕτως ἀπεστέρεσεν αὐτοὺς τῶνἐγκωμίων · ἐπεὶ εἰ ἀπλῶς ἄνθρωποι , οὐδὲν ἐν ἐκώμισεκαὶ " Ελληνας καὶ πάντας ἀνθρώπους ἐνεργεῖν , εἰὡς ξύλα ἡμᾶς ἐκίνει καὶ λίθους , καὶ μὴ τὰ παρ' ἡμῶνἐξῆτει . " Ὥστε τῷ εἰπεῖν , Ὁ Θεὸς ἐπιτελέσει , καὶτοῦτο πάλιν αὐτῶν ἐγκώμιον γίνεται , τῶν ἐπισπασα-μένων τοῦ Θεοῦ τὴν χάριν συμπράττειν αὐτοῖς ἐντῷ ὑπερβῆναι τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν . Καὶ ἑτέρως δὲἐγκώμιον , ὅτι τοιαῦτα τὰ κατορθώματα ὑμῶν ἐστιν,ὥστε μὴ εἶναι ἀνθρώπινα , ἀλλὰ τῆς τοῦ Θεοῦ δεῖξαιρόπης . Εἰ δὲ ὁ Θεὸς ἐπιτελέσει , οὐδὲ πολὺς ἔσταιχάματος , ἀλλὰ δεῖ θαρρεῖν , ὡς εὐμαρῶς πάντα δια-τινασθαι , ὅτε ὑπ' ἐκείνου βοηθουμένου . Καθὼς δὲδίκαιον ἐμὲ τοῦτο φρονεῖν ὑπὲρ ἀπάντων ὑμῶν,διὰ τὸ ἔχειν με ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμᾶς , ἐν τε τοῖς δε-σμοῖς μου , καὶ ἐν τῇ ἀπολογίᾳ μου , καὶ δεδιδα-σεν τοῦ Εὐαγγελίου , συγχωρησάτω μοι τὴς χά-ριτος πάντας ὑμᾶς ὄντας . Πολὺν τῶν δεϊκνυσινἐνταῦθα αὐτοῦ τὸν πόθον , εἰ γε ἐν καρδίᾳ αὐτοὺςεἶχε , καὶ ἐν αὐτῷ τῷ δεσμῷ τε δεμένος Φιλίπ-πησιν ἐμέμνητο . Οὐ μικρὸν δὲ τῶν ἀνδρῶν τὸ ἐγκώ-μιον , τὸ μεμνηθῆναι ὑπὸ τοῦ ἁγίου τούτου · ἐπειδὴμηδὲ ἐστι προληφθεῖς ἢ τοῦ ἁγίου τούτου ἀγάπη,ἀλλὰ κρίσεως καὶ λογισμοῦ ὀρθοῦ . " Ὥστε τὰ ἀγαπᾶ-σθαι παρὰ Παύλῳ οὕτω σφοδρῶς , τεκμήριόν ἐστιτινὰ εἶναι μέγαν καὶ θαυμαστὸν . Καὶ ἂν τῇ ἀπολο-γίᾳ , φησὶ , καὶ δεδιδακὼς τοῦ Εὐαγγελίου . Καὶ τίθαυμαστόν , εἰ ἐν τῷ δεσμητηρίῳ εἶχεν αὐτούς ; Οὐδὲγὰρ κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρόν , φησὶ , καθ' ὃν εἰσήχηνεἰς τὸ δικαστήριον ἀπολογούμενος , ἐξεπέσατέ μουτῆς μνήμης . Οὕτω γὰρ ἐστὶ τυραννῶν ὁ ἔρως ὁπνευματικός , ὡς μηδενὶ παραχωρεῖν καιροῦ , ἀλλ' ἀεὶτῆς ψυχῆς ἐγείρει τοὺς φιλοῦντας , καὶ μηδεμιᾶν θλί-ψιν ἢ δύσιν συγχωρεῖ περιγενέσθαι τῆς ψυχῆς.Καθάπερ γὰρ ἐπὶ τῆς κακίνου τῆς Βαβυλωνίας,τοσαύτης αἰρούμενης φλογός , δρόσος ἦν τοῖς μακα-ρίοις ἐκείνοις πασίν · οὕτω καὶ φιλία τοῦ ἀγαπῶντοςκαὶ ἀρέσκοντος Θεῷ τὴν ψυχὴν καταλαβοῦσα , πᾶσανἀποιννάσει φλόγα , καὶ δρόσον ποιεῖ θαυμαστήν.Καὶ δεδιδακὼς τοῦ Εὐαγγελίου , φησίν . " Αρα τὰδεσμὰ δεδαιώσι τοῦ Εὐαγγελίου ἦν , ἄρα ἀπολογία.Καὶ πάλιν ὑγιῶς · ὅτι μὲν παρηπείσατο τὰ δεσμὰ,ἔδειξεν ἂν εἶναι ἀπατεών · νῦν δὲ πάντα ὑπομένειν,καὶ δεσμὰ καὶ Οὐλὴν , δηλοῖ ὡς οὐκ ἀνθρωπίνης τινὸςαἰτίας ἕνεκεν ταῦτα πάσχει , ἀλλὰ διὰ τὸν Θεὸν τὸνἀναποδιδόντα . Οὐδεὶς γὰρ ἂν καὶ ἀποθανεῖν εἴλετοκαὶ τοσούτους κινδύνους ἀναδέξασθαι , οὐδεὶς ἂν καὶβασιλεῖ τοιούτῳ κατεδέξατο προσχρεῦσαι , τῷ Νέρωνιλέγω , εἰ μὴ πρὸς ἕτερον εὐρα βασιλέα πολλῷ μείζονα."Αρα δεδαιώσι τοῦ Εὐαγγελίου ἦν τὰ δεσμὰ . " Ὅραπῶς ἐκ περιουσίας εἰς τὸ ἐναντίον ἅπαντα [ 199 ] πε-ριέτρεψεν . Οὐ γὰρ ἐνόμιζον εἶναι ἀσθενοῦν καὶ κατ-ηγορίαν , τοῦτο δεδαιώσιν φησι · καὶ εἰ μὴ τοῦτο γέ-γονεν , ἂν ἀσθένεια ἦν . Εἶτα δεϊκνυσιν ὅτι οὐ προλη-φθεὶς ἢ ἀγάπη , ἀλλὰ κρίσεως . Διὰ τί ; " Εχω ὑμᾶς,φησίν , ἐν τοῖς δεσμοῖς μου , καὶ ἐν τῇ ἀπολογίᾳδιὰ τὸ συγχωρησάτω εἶναι τῆς χάριτος . Τί ἐστιτοῦτο ; ἡ χάρις τοῦ " Αποστόλου τοῦτο ἦν τὸ δεσμεῖσθαι,τὸ ἐλαύνεσθαι , τὸ μυρία πάσχειν δεινά ; Ναί · " Αρκεῖγὰρ σοι , φησίν , ἡ χάρις μου · ἡ γὰρ δύναμίς μουἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται . Διὸ εὐδόκω , φησίν , ἐνἀσθενείαις , ἐν ὀνειδισμῷ . " Επεὶ οὖν ὁρῶν ὑμᾶς διὰτῶν ἔργων τὴν ἀρετὴν ἐπιδεικνυμένους , καὶ τῆς χά-ριτος ταύτης δυνάμεως κοινωνούς , καὶ μετὰ προθυμίας,εἰκότως ταῦτα στοχάζομαι . Ὁ γὰρ πείραν ὑμῶν εἰλη-φώς , καὶ μάλιστα πάντων ὑμᾶς εἰδώς , καὶ τὰ ὑμέ-τερα κατορθώματα , ὅτι καὶ τοσούτων ἡμῶν ἀφεσθη -
Lemmas: ανθρωπιά εἰμί , ὁ ὁ βλημοτέρους καί ὁ ἀπ-εσκληχότα βίος καί τραγὺν καί Ακρίβη μή δυνάμενοςἀναδέξασθαι , καί οὗτος διά ἕτερος ὁδός πάλιν εἰςτὴν αὐτός οὗτος τάξις ἄγω . καί οὗτος φημί Παῦλος κοινωνία . κοινωνέω ἐγώ , φημί , ἐν τοιςσαρκικοιξ , κοινωνέω αὐτός ἐν ὁ πνευματικοῖς.Εἰ γάρ ὁ θεός ἀντί μικρός καί μηδαμοί βασιλειανχαριζω , καί ὁ δοῦλος αὐτός ἀντί μικρός καί αἰσθητής πνευματικός μεταδίδω · μᾶλλον δέ καί ταῦτακακείναι αὐτός εἰμί ὁ δίδωμι διά οὗτος . οὖον δυνασαινηστευω , οὐδέ μονόω , οὐδέ γαμέω , οὐδὲπενυχθῆναι · " ἔνειμι σύ οὗτος ἀπαντάω μισθός λαμβάνω , εἄν ἑτέρως ὁ πρᾶγμα μεθόδευση , ὁ ἐν τοῖος κάμνω θεραπεύω καί ἀναπαύω καί ἀλείφρωνσυνεχῶς , καί ὁ ἀπό οὗτος ἐπικουρίζω πονον.αυος ἵστημι μάχομαι , αὐτός καί τραῦμα λαμβάνω · σύ θεραπεύω ἀπό ὁ ἀγών ἐπανέρχομαι , δέχουὑπὸ ὁ χείρ , αποφεύγω ὁ ἴδιος ἀναπαύω , παρακαλέω , παραμυθέομαι , ἀνακαθίζω ὁ ἔπορον ψυχὴν."Αν μετά τοιοῦτος προθυμία διακονέω ὁ αγιοις,μεριειμι ὁ μισθός αὐτός εἰμί . οὗτος καί Χωριστός φημί · ποιέω σύ φίλος ἐκ ὁ μαμωνᾶς ὁ ἀδικία , ἵνα δέχομαι σύ εἰς ταςαιωνιος αὐτός σκηνή . ὁράω πῶς οὗτος κοινωνοὶγεγόναντιν ; " απὸ πρῶτος ἡμέρα , φημί , μέχρι τοῦν . Ζεύς οὗτος χαίρω , φημί . " εἰμί ὁ κοινωνίᾳὑμῶν . καί χαίρω οὐ ὑπέρ ὁ παρέρχομαι μόνον,ἀλλὰ καί ὑπέρ ὁ μέλλω · ἀπό γάρ ὁ παρέρχομαι χάκεινα στοχάζομαι . πείθω αὐτός τοῦτο,φησίν , ὅτι ὁ ἐνεργάζομαι ἐν σύ ἔργον αγαθον,επιτελεω ἄχρι ἡμέρα Ἰησοῦς Χριστοῦ.γ' . Ὅρας πῶς αὐτός καί μετριάζω διδάσκω . " Επειδὴγὰρ μέγας αὐτός μαρτυρέω πρᾶγμα , ἵνα μή τίς ἀνθρώπινος παλέω , εὐθύς παιδεύω αὐτός ἐπί τὸνΧριστὸν καί ὁ παρέρχομαι , καί ὁ μέλλω ἀνατίθημι · πῶς ; οὖον γάρ εἶπον , πείθω , ὅτι ὡς ἐνάρχομαι , καί τελέω , ἀλλά τίς ; ὁ ἐνεργάζομαι ἐν ὑμῖνἔργον ἀγαθός ἐπιτελέω · οὔτε ἀποστερέω αὐτός κατόρθωμα · εἶπον γάρ , ὅτι ὁ κοινωνία ὑμῶνχαίρω , δηλονότι , ὡς αὐτός κατορθόω · οὔτε εἶπον αὐτός εἰμί ὁ κατόρθωμα μόνος , ἀλλά προηγουμένως ὁ Θεός · Θαυμῶ γάρ , φημί , ὅτι ὁ ἐνεργάζομαι ἐν σύ ἔργον ἀγαθός ἐπιτελέω ἄχριςἡμέρας Ἰησοῦς Χριστός · τουτέστιν , ὁ Θεός . οὖον περάω δέ , φημί , μόνος , ἀλλά καί περί ὁ ἐκ ὑμνέω διάκειμαι . καί οὗτος γάρ οὖον μικρός ἐγκώμιος ὁ θεός ἐν τις ἐνεργέω . εἰμί γάρ μή προσωπολήπτης εἰμί , ὥσπερ ὀν οὐδέ εἰμί , ἀλλά πρός τηνπροθεσις ὁράω , συνάπτω ὁ κατορθωμάτωνἡμῶν , δῆλος [ 198 ] ὅτι ὁ ἐπισπάω αὐτός ημειςαιτιω . " ὥστε οὐδέ οὕτως ἀποστερέω αὐτός τῶνἐγκωμίων · ἐπεί εἰμί ἀπλόος ἄνθρωπος , οὐδείς ἐν ἐκώμισεκαὶ " Ἕλλην καί πᾶς ἄνθρωπος ἐνεργέω , ἠώς ξύλον ἐγώ κινέω καί λίθος , καί μή ὁ παρά ἡμῶνἐξῆτει . " ὥστε ὁ εἶπον , ὁ θεός ἐπιτελέω , καιουτος πάλιν αὐτός ἐγκώμιον γίγνομαι , ὁ ἐπισπάω ὁ Θεός ὁ χάρις συμπράσσω αὐτός ἐντός ὑπερβαίνω ὁ ἀνθρώπινος φύσις . καί ἑτέρως ἐσθίω , ὅτι τοιοῦτος ὁ κατόρθωμα σύ ἐστιν,ὥστε μή εἰμί ἀνθρώπινος , ἀλλά ὁ ὁ Θεός δειξαιροπη . εἰμί δέ ὁ θεός ἐπιτελέω , οὐδέ πολύς ἔσταιχάματος , ἀλλά δεῖ θαρσέω , ὡς εὐμαρής πᾶς διατείνω , ὅτε ὑπό ἐκεῖνος βοηθέω . καθώς Δίκαιος ἐγώ οὗτος φρονέω ὑπέρ ἀπαντάω ὑμνώδης ὁ ἔχω ἐγώ ἐν ὁ Καρδία σύ , ἐν τε ὁ δεσμός ἐγώ , καί ἐν ὁ ἀπολογία ἐγώ , καί διδάσκω ὁ Εὐαγγέλιος , συγχωρέω ἐγώ σής χαρίτης πᾶς σύ εἰμί . Πολύς ὁ δεϊκνυσινἐνταῦθα αὐτός ὁ πόθος , εἰμί γε ἐν Καρδία αὐτοῦχος , καί ἐν αὐτός ὁ δεσμός τε δεμένος Φιλίππης μιμνήσκω . οὖον μικρός δέ ὁ ἀνήρ ὁ ἐγκώμιον , ὁ μιμνήσκω ὑπό ὁ ἅγιος οὗτος · ἐπειδὴμηδὲ εἰμί προλαμβάνω ἢ ὁ ἅγιος οὗτος ἀγάπη,ἀλλὰ κρίσις καί λογισμός ὀρθός . " ὥστε ὁ ἀγαπάω παρά Παῦλος οὗτος σφοδρός , τεκμήριον εστιτις εἰμί μέγας καί θαυμαστός . καί εἄν ὁ ἀπολογία , φημί , καί διδάσκω ὁ Εὐαγγέλιος . καί τιθαυμαστος , εἰμί ἐν ὁ δεσμητηρίῳ ἔχω αὐτός ; Οὐδὲγὰρ κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός , φημί , κατά ὅς εἰσάγω ὁ δικαστήριον ἀπολογέομαι , ἐκπίπτω Μουτής μνήμη . οὕτως γάρ εἰμί τυραννέω ὁ Ἔρως ὁπνευματικός , ὡς μηδείς παραχωρέω καιρός , ἀλλά ἀετής Ψυχή ἐγείρω ὁ φιλέω , καί μηδείς θλῖψις ἢ δύσις συγχωρέω περιγίγνομαι ὁ ψυχῆς.Καθάπερ γάρ ἐπί ὁ κινέω ὁ βαβυλωνιας,τοσεαυτου αἱρέω φλόξ , δρόσος εἰμί ὁ μακάριος ἐκεῖνος πᾶς · οὗτος καί φίλιος ὁ ἀγαπῶντοςκαὶ ἀρέσκω Θεός ὁ ψυχή καταλαμβάνω , πᾶσανἀποιννάσει φλόξ , καί δρόσος ποιέω θαυμαστήν.Καὶ διδάσκω ὁ Εὐαγγέλιος , φημί . " Αρα τὰδεσμὰ δαίω ὁ Εὐαγγέλιος εἰμί , ἄρα Ἀπολογία πάλιν ὑγιής · ὅτι μέν παραπείθω ὁ δεσμὰ,ἔδειξεν εἄν εἰμί ἀπατεών · νῦν δέ πᾶς ὑπομένειν,καὶ δεσμός καί οὐλή , δηλόω ὡς οὐ ἀνθρώπινος τινὸςαἰτίας ἕνεκα οὗτος πάσχω , ἀλλά διά ὁ θεός ἀνταποδίδωμι . οὐδείς γάρ εἄν καί ἀποθνῄσκω εἴλω τοσοῦτος κίνδυνος ἀναδέχομαι , οὐδείς εἄν καιβασιλευς τοιοῦτος καταδέχομαι προσχρευσος , ὁ Νέρωνιλέγω , εἰμί μή πρός ἕτερος εὐρής βασιλεύς πολύς μείζονα."Αρα δαίω ὁ Εὐαγγέλιος εἰμί ὁ δεσμός . " Ὅραπῶς ἐκ περιουσία εἰς ὁ ἐναντίος ἅπας [ 199 ] περιτρέπω . οὖον γάρ νομίζω εἰμί ἀσθενέω καί κατηγορία , οὗτος δαίω φημί · καί εἰμί μή οὗτος γίγνομαι , εἄν ἀσθένεια εἰμί . εἶτα δείκνυμι ὅτι οὖον προλαμβάνω ἢ ἀγάπη , ἀλλά κρίσις . Ζεύς τίς ; " ἔχω ὑμᾶς,φησίν , ἐν ὁ δεσμός ἐγώ , καί ἐν ὁ ἀπολογίᾳδιὰ ὁ συγχωρέω εἰμί ὁ χάρις . τις στίζω ; ὁ χάρις ὁ " Απόστολος οὗτος εἰμί ὁ δεσμέω ἐλαύνω , ὁ μυρίος πάσχω δεινός ; Ναίς · " Αρκεῖγὰρ σύ , φημί , ὁ χάρις ἐγώ · ὁ γάρ δύναμις Μουέ ἀσθένεια τελειόω . Διὸ εὐδοκέω , φημί , ενασθενειος , ἐν ὀνειδισμός . " ἐπεί οὖν ὁράω σύ διάω ἔργον ὁ ἀρετή ἐπιδείκνυμι , καί ὁ χαρίτης οὗτος δύναμις κοινωνός , καί μετά προθυμιάω οὗτος στοχάζομαι . ὁ γάρ πείρω σύ λαμβάνω , καί μάλιστα πᾶς σύ οἶδα , καί ὁ ὑμέτερος κατόρθωμα , ὅτι καί τοσοῦτος ἐγώ ἀφίημι -