joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0209.3
α’ . Οὐδὲν τῆς Παύλου ψυχῆς μακαριώτερον , ἐπειδὴ μηδὲ γενναιότερον . Ἄλλὰ νῦν τὸ ἐναντίον εὐκαιρὸν εἰπεῖν περὶ πάντων · οὐδὲν ἡμῶν ἀσθενέστερον , οὐδὲ ταλαιπωρότερον . Διὰ τοῦτο πάντες περιήκαμεν τὸν θάνατον , οἱ μὲν διὰ τὸ τῶν ἁμαρτημάτων πλῆθος , ὧν καὶ αὐτὸς εἰς εἰμί , οἱ δὲ διὰ τὴν φιλοψυχίαν καὶ ταλαιπωρίαν , ὧν μήποτε γενοίμην ἐγώ · ψυχικὸς γὰρ οἱ τοῦτον δεδοικότες τὸν φόβον . Τοῦτο τοίνυν , ὅ πάντες περιήκαμεν , ἔκεινος ἤθετο , καὶ πρὸς οὐδὲν ἠπείγετο . Τὸ ἀναλῦσαι , λέγων , πολλῷ μᾶλλον κρεῖττον , καὶ τί αἰρήσομαι , οὐκ οἶδα . Τί λέγεις ; μέλλον ἐντεῦθεν πρὸς τὸν οὐρανὸν μεθίστασθαι , καὶ μετὰ Χριστοῦ εἶναι , οὐ γνωρίζεις τί αἰρήση ; Ἄλλὰ φόβῳ τῆς Παύλου ταύτης ψυχῆς . Τίνι γὰρ εἰ τις εἶπε τοῦτο καὶ διεσδαυώσατο , οὐκ ἂν εὐθέως ἠρπασε ; Ναί , φησίν · ἀλλ’ ὡσπερ οὐκ ἐστὶν ἡμῶν τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι · οὕτως οὐδὲ τὸ , παρὸν τοῦτο τυχεῖν , μεῖναι ἐνταῦθα ἡμῶν · ἀλλ’ ἀμφότερα Παύλου καὶ τῆς ἐκείνου ψυχῆς . Τί λέγεις ; οὐδὲ καὶ πέπεισαι , ὅτι μετὰ Χριστοῦ μέλλεις εἶναι , καὶ ἀμφιβάλλεις λέγων , Οὐκ οἶδα τί αἰρήσομαι ; καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ ἐνταῦθα αἱρῆ , τὸ ἐπιμεῖναι λέγω τῇ σαρκί ; Τί ποτε τοῦτό ἐστιν ; Οὐχὶ κατάπικρον ζῆς βίον ; ἐν ἀγρυπνίαις , ἐν νηστείαις , ἐν λιμῷ καὶ δίψει καὶ γυμνότητι , ἐν μερίμναις , ἐν φροντίσι ; μετὰ τῶν ἀσθενούντων ἠσθένησας , καὶ ὑπὲρ τῶν σκανδαλιζομένων ἐταρῦς . Ἐν ὑπομονῇ πολλῇ , φησίν , ἐν θλίψεσιν , ἐν ἀνάγκαις , ἐν στενοχωρίαις , ἐν πληγαῖς , ἐν φυλακαῖς , ἐν ἀκαταστασίαις , ἐν ἡσυχίαις , ἐν ἀγρύπνοις · πεντάκις τεσσαράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον , τρις ῥαβδίσθη , ἀπαξ ἐλιθάσθη , τρις ἐν ταῖς θαλασσίαις ἐκινδύνευσα , ἡμέραν καὶ νύκτα ἐν τῷ βάθει πεποίηκα · κινδύνοις ποταμῶν , κινδύνοις λῃστῶν , κινδύνοις ἐθνῶν , κινδύνοις ἐν ἐρήμῃ , κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις . Οὐχί , ὅτε τὸ Γαλατῶν ἔθνος ἐπὶ τὴν τοῦ νόμου παραστήσιν ἐπανῆλθεν , ἐδόκας λέγων , Οὕτως ἐν νόμῳ δικαιούσθω , τῆς χάριτος ἀξέπαυστος ; πῶς τότε οὐκ ἐπένθησας , καὶ ἐκ μᾶλλον τοῦτον ποθεῖς τὸν ἐπίχθονον βίον ; Εἰ γὰρ μηδὲν σοι τοῦτον συμβεβηκέναι , ἀλλὰ πάντα , ὡπερ καταφρόνως , κατώρθωσας μετὰ ἀδείας , μετὰ τρυφῆς , [ 220 ] οὐκ ἔχρη τὸ δῆλον τοῦ μελλόντος δεδοικότα πρὸς τινὰ λιμένα σπεύδειν ; Τίς ἔμπορος , εἰπέ μοι , θησαυρῶν μυρίων πλήρη σὺν ἁλᾷ ἔχων , παρὸν εἰς λιμένα καταδραμεῖν καὶ ἀναπαύσαι ,
Lemmas: ὅς . οὐδείς ὁ Παῦλος Ψυχή μακάριος , ἐπεί μηδέ γενναῖος . ἀλλά νῦν ὁ ἐναντίος Εὔκαιρον εἶπον περί πᾶς · οὐδείς ἐγώ ἀσθενής , οὐδέ ταλαίπωρος . Ζεύς οὗτος πᾶς περιήκω ὁ θάνατος , ὁ μέν διά ὁ ὁ ἁμάρτημα πλῆθος , ὅς καί αὐτός εἰς εἰμί , ὁ δέ διά ὁ φιλοψυχία καί ταλαιπωρία , ὅς μήποτε γίγνομαι ἐγώ · ψυχικός γάρ ὁ οὗτος δείδω ὁ φόβος . οὗτος τοίνυν , ὅς πᾶς περιήκω , ἐκεῖνος αἴθω , καί πρός οὐδείς ἐπείγω . ὁ ἀναλύω , λέγω , πολύς μᾶλλον ἀγαθός , καί τίς αἱρέω , οὐ οἶδα . τις λέγω ; μέλλω ἐντεῦθεν πρός ὁ οὐρανός μεθίστημι , καί μετά Χριστός εἰμί , οὖον γνωρίζω τίς αἱρέω ; ἀλλά φόβος ὁ Παῦλος οὗτος Ψυχή . τίς γάρ εἰμί τις εἶπον οὗτος καί διεσδαυωθεω , οὐ εἄν εὐθύς ἁρπάζω ; Ναίς , φημί · ἀλλά ὡς οὐ εἰμί ἐγώ ὁ ἀναλύω καί σύν Χριστός εἰμί · οὕτως οὐδέ ὁ , πάρειμι οὗτος τυγχάνω , μένω ἐνταῦθα ἐγώ · ἀλλά ἀμφότερος Παῦλος καί ὁ ἐκεῖνος Ψυχή . τις λέγω ; οὐδέ καί πείθω , ὅτι μετά Χριστός μέλλω εἰμί , καί ἀμφιβάλλω λέγω , οὐ οἶδα τίς αἱρέω ; καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐνταῦθα αἱρέω , ὁ ἐπιμένω λέγω ὁ σάρξ ; τις ποτός οὗτος εἰμί ; οὐ κατάπικρος Ζῆς βίος ; ἐν ἀγρυπνία , ἐν νηστεία , ἐν λιμός καί διψάω καί γυμνότης , ἐν μέριμνα , ἐν φροντίς ; μετά ὁ ἀσθενέω ἀσθενέω , καί ὑπέρ ὁ σκανδαλίζω ἐταρῦς . ἐν ὑπομονή πολύς , φημί , ἐν θλῖψις , ἐν ἀνάγκη , ἐν στενοχωρία , ἐν πληγή , ἐν φυλακή , ἐν ἀκαταστασία , ἐν ἡσυχία , ἐν ἄγρυπνος · πεντάκις τεσσαράκοντα παρά εἷς λαμβάνω , τρις ῥαβδίζω , ἅπαξ λιθάζω , τρις ἐν ὁ θαλάσσιος κινδυνεύω , ἡμέρα καί νύξ ἐν ὁ βάθος ποιέω · κίνδυνος ποταμός , κίνδυνος λῃστής , κίνδυνος ἔθνος , κίνδυνος ἐν ἐρῆμος , κίνδυνος ἐν ψευδάδελφος . οὐ , ὅτε ὁ Γαλάτης ἔθνος ἐπί ὁ ὁ νόμος παρίστημι ἐπανέρχομαι , δοκέω λέγω , οὕτως ἐν νόμος δικαιόω , ὁ χάρις ἀξέπαυστος ; πῶς τότε οὐ πενθέω , καί ἐκ μᾶλλον οὗτος ποθέω ὁ ἐπίχθονος βίος ; εἰμί γάρ μηδείς σύ οὗτος συμβαίνω , ἀλλά πᾶς , ὅσπερ καταφρόνως , κατορθόω μετά ἄδεια , μετά τρυφή , [ 220 ] οὐ χράω ὁ δῆλος ὁ μέλλω δείδω πρός τις λιμήν σπεύδω ; Τῖς ἔμπορος , εἶπον ἐγώ , θησαυρός μυρίος πλήρης σύν ἀλάομαι ἔχω , πάρειμι εἰς λιμήν κατατρέχω καί ἀναπαύω ,