joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0240.2
μετὰ μανίας . Ὁ ἀνόητος ἑαυτὸν κακόν , ὁ δὲ ἀπὸνεννημένος καὶ ἑτέρους λύμη . Ἄπὸ ἀνοίας τοῦτο τὸ πάθος τίπτεται . Οὐχ ἔστιν ὑψηλόφρονα εἶναι μὴ δυνα μωρόν · ὁ δὲ μωρίας ἐμπλέκων , ἐστιν ἀπὸνεννημένος . Ἄκουε σοφοῦ τινὸς λέγοντος · Εἰδὼν ἄνθρωπον δοκοῦντα φρόνιμον εἶναι παρ ’ ἑαυτῷ · ἀληθεῖ δὲ ἔχει μᾶλλον ὁ ἀφρων αὐτοῦ . Ὅρῃς ὅτι οὐκ εἰκὴ ἔλεγον , ὅτι χειρὸν μωρίας τὸ κακόν ; Ἑλαϊδὰ γὰρ , φησὶ , μᾶλλον ἔχει ἀφρων αὐτοῦ . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος ἔλεγε , Μὴ γίνεσθε φρόνιμοι παρ ’ ἑαυτοῖς . Ἐπὶ τῶν σωμάτων εἴπ μοι , ποῖά φαμεν ὑγιαίνειν ; [ 253 ] τὰ δὲ χροῦν ἔχοντα πολύν , καὶ πολλοῦ πνεύματος ἐνδοθεν γέμοντα καὶ ὀδατος , ἢ τὰ κατεσταλμένα , καὶ τεταπεινωμένην ἔχοντα τὴν ἐπιφάνειαν ; Δῆλον ὅτι ταῦτα . Οὐκοῦν καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς , ἡ μὲν φλεγμαινοῦσα ὑδέρου χειρὸν ἔχει νόσημα · ἡ δὲ κατεσταλμένη πάντὸς ἀπήλλακται πάθους . Πόσα οὖν τίπτεται ἡμῖν ἀγαθὰ ἡ ταπεινοφροσύνη ! Τί βούλει ; τὸ ἀνεξίκακον , τὸ ὀργήν , τὸ φιλάνθρωπον , τὸ νηπιτικόν , τὸ προσεκτικόν ; Πάντα ταῦτα ἀπὸ ταπεινοφροσύνης τὰ καλά , καὶ τὰ ἐναντία ἀπὸ τῆς ἀπνοίας . Ἄνάγκη γὰρ τὸν τοιούτον καὶ ὑβριστὴν εἶναι , καὶ πλήκην καὶ ὀργίλον , καὶ πικρόν , καὶ ἀμεῖδον , καὶ θηρίον μᾶλλον , ἢ ἄνθρωπον . Ἵοχυρὲς εἰ , καὶ μέγα φρονεῖς ; Οὐκοῦν , διὰ τοῦτο μᾶλλον ὀφείλεις ταπεινοῦσθαι · διὰ τί ἐπὶ πράγματι μέγα φρονεῖς ὑδαμηνῶν ; Καὶ γὰρ καὶ λέων σὺ θρασύτερος , καὶ ἴς ἰσχυρότερος , καὶ οὐδὲ κύνων σὲ πρὸς αὐτοῦς · καὶ λησταὶ δὲ καὶ τυμβωρύχοι καὶ μονομάχοι καὶ οἱ οἰκεῖται οἱ σοι , καὶ ἴσως οἱ ἀγνοιοῦντες σε , ἰσχυρότεροί σου . Τοῦτο οὖν ἀξίων ἐπαινοῦ ; Καὶ οὐ κατωρυτεύεις σαυτὸν , ἐπὶ τούτῳ μέγα φρονῶν ; Ἄλλὰ καλὸς εἰ καὶ ὡραῖος ; Κορωνιῶν τὸ καύχημα · οὐχ εἰ τοῦ ταῦ καλλίων , οὐδὲ ἄνδρος ἐνεκεν οὐδὲ πτερόν · ἐν τοῖς τοῦ ὀρνίθου ἢ νιχὴ · πολὺ σε παραλαύνει τῇ κόρῃ , τῷ ἄνθει . Καὶ ὁ κύκνος δὲ ἀσφόδρος ἐστὶ καλός , καὶ πολλοὶ τῶν ὀρνίθων ἕτεροι , πρὸς οὓς εἰ παραβληθεὶς , οὐδὲν ὑπερ σαυτὸν . Πολλάκις δὲ καὶ παῖδια ἐστέλει , καὶ χόραι ἀπειρογμόνοι , καὶ πόρνας γυναῖκες , καὶ ἄνδρες μαλακοὶ τοῦτο ἔσχον τὸ καύχημα . Τοῦτο οὖν ἀξίων ἀπνοίας ;
Lemmas: μετά μανία . ὁ ἀνόητος ἑαυτοῦ κακός , ὁ δέ ἀπονέομαι καί ἕτερος λύμη . ἀπό ἄνοια οὗτος ὁ πάθος τίπτεται . οὐχ εἰμί υψηλόφρων εἰμί μή δυνα μωρός · ὁ δέ μωρία ἐμπλέκω , εἰμί ἀπονέομαι . Ἄκουος σοφός τις λέγω · ἀνάκλεις ἄνθρωπος δοκέω Φρόνιμον εἰμί παρά ’ ἑαυτοῦ · ἀληθής δέ ἔχω μᾶλλον ὁ ἄφρων αὐτός . ὄρνυμι ὅτι οὐ εἰκῇ λέγω , ὅτι χείρων μωρία ὁ κακός ; Ελαΐδα γάρ , φημί , μᾶλλον ἔχω ἄφρων αὐτός . Ζεύς οὗτος καί ὁ Παῦλος λέγω , μή γίγνομαι φρόνιμος παρά ’ ἑαυτοῦ . ἐπί ὁ σῶμα εἶπον ἐγώ , ποῖος φημί ὑγιαίνω ; [ 253 ] ὁ δέ Χρουν ἔχω πολύς , καί πολύς πνεῦμα ἔνδοθεν γέμω καί Ὀδάτος , ἢ ὁ καταστέλλω , καί ταπεινόω ἔχω ὁ ἐπιφάνεια ; Δῆλος ὅτι οὗτος . οὐκοῦν καί ἐπί ὁ Ψυχή , ὁ μέν φλεγμαίνω ὕδερος χείρων ἔχω νόσημα · ὁ δέ καταστέλλω πᾶς ἀπαλλάσσω πάθος . Πόσα οὖν τίπτεται ἐγώ ἀγαθός ὁ ταπεινοφροσύνη ! τις βούλομαι ; ὁ ἀνεξίκακος , ὁ ὀργή , ὁ φιλάνθρωπον , ὁ νηπιτικόν , ὁ προσεκτικός ; Πάν οὗτος ἀπό ταπεινοφροσύνη ὁ καλός , καί ὁ ἐναντίος ἀπό ὁ ἄπνοια . Ἀνάγκη γάρ ὁ τοιοῦτος καί ὑβριστής εἰμί , καί πλήκην καί ὀργίλος , καί πικρός , καί ἀμειδέω , καί θηρίον μᾶλλον , ἢ ἄνθρωπος . Ἵοχυρὲς εἰμί , καί μέγας φρονέω ; οὐκοῦν , διά οὗτος μᾶλλον ὀφείλω ταπεινόω · διά τίς ἐπί πρᾶγμα μέγας φρονέω ὑδαμηνῶν ; καί γάρ καί λέων σύ θρασύς , καί ἴς ἰσχυρός , καί οὐδέ Κύνων σύ πρός αὔτεος · καί λῃστής δέ καί τυμβωρύχος καί μονομάχος καί ὁ οἰκέω ὁ σύ , καί ἴσως ὁ ἀγνοέω σύ , ἰσχυρός σύ . οὗτος οὖν ἄξιος ἐπαινέω ; καί οὖον κατωρυτεύεις σαυτοῦ , ἐπί οὗτος μέγας φρονέω ; ἀλλά καλός εἰμί καί ὡραῖος ; κορωνίης ὁ καύχημα · οὐ εἰμί ὁ ταῦ καλός , οὐδέ Ἄνδρος ἕνεκα οὐδέ πτερόν · ἐν ὁ ὁ ὀρνιθᾶς ἢ νιχὴ · πολύς σύ παραλαύνει ὁ κόρη , ὁ ἄνθος . καί ὁ κύκνος δέ ασφοδρ εἰμί καλός , καί πολύς ὁ ὄρνις ἕτερος , πρός ὅς εἰμί παραβάλλω , οὐδείς ὑπερ σαυτοῦ . πολλάκις δέ καί παιδιά στέλλω , καί χόρα απειρογμονοος , καί πόρνη γυνή , καί ἀνήρ μαλακός οὗτος ἔχω ὁ καύχημα . οὗτος οὖν ἄξιος ἄπνοια ;