joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0260.3
α’.Αἰδύμια καὶ αἱ φροντίδες , ὅταν πέρα τοῦ μέτρου τὴν ψυχὴν κατατείνωσι , τῆς οἰκείας αὐτὴν ἀποστεροῦσιν ἰσχύος . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος τοὺς Φιλίππησίους ἐν πολλῇ δυνάμει ἀθυμίᾳ ἀνίστησιν . Ἵσαν δὲ ἐν ἀθυμίᾳ διὰ τὸ μὴ γινώσκειν πῶς τὰ κατὰ Παῦλον ἦσαν ἐν ἀθυμίᾳ διὰ τὸ νομίζειν αὐτὸν ἤδη τετελευτηκέναι , διὰ τὸ χρήματα , διὰ Ἐπαφρόδιτον . Ὑπὲρ δὲ τούτων ἀπάντων πληροφορῶν αὐτοὺς ἐπάγει · Τὸ [ 275 ] λοιπὸν , ἀδελφοὶ μου , χαίρετε . Οὐχ ἔχετε , φησὶ , λοιπὸν ἀθυμίαν · ὑπόθεσιν ἔχετε Ἐπαφρόδιτον , ὃν ἂν ἴλητε · ἔχετε Τιμόθεον , ἔρχομαι καγώ , τὸ Εὐαγγέλιον ἐπιδίδωσι . Τί ὑμῖν λείπει λοιπόν ; Χαίρετε . Γαλάτας μὲν οὖν τέκνα καλεῖ , τούτους δὲ ἀδελφούς . Ὅταν μὲν γὰρ ἡ διορθοῦσθαι ἡ βούληται , ἡ φιλοστοργίαν ἐνδείξασθαι , τέκνα καλεῖ · ὅταν δὲ μετὰ πλείονος τιμῆς διαλέγηται , ἀδελφούς . Τὸ λοιπὸν , ἀδελφοὶ μου , φησὶ , χαίρετε ἐν Κυρίῳ . Καλῶς εἶπεν , Ἐν Κυρίῳ , οὐ κατὰ τὸν κόσμον · οὐχ ἔστι γὰρ χαρῆναι τούτο . Αἱ θλίψεις αὐταὶ , φησίν , αἱ κατὰ Χριστόν , ἔχουσι χαρὰν . Τὰ αὐτὰ γράφειν ὑμῖν , ἐμοὶ μὲν οὐχ ὀνηκρὸν , ὑμῖν δὲ ἀσφαλές . Βλέπετε τοὺς κύνας . Ὅρᾷς πῶς οὐκ ἐν ἀρχῇ τὴν παραίνεσιν εἰσάγει , ἀλλ’ ὅτε αὐτοὺς πολλὰ ἐπήνεσεν , ὅτε ἐθαύμασε , τότε τοῦτο ποιεῖ , καὶ πάλιν ἐπαίνει . Δοκεῖ γὰρ οὕτως φορτικώτερος εἶναι ὁ λόγος · ὅθεν αὐτὸν πάντοθεν συσκαίζει . Τίνας δὲ φησι κύνας ; Ἐνταῦθα ἦσαν τινες , οὓς ἐν πάσαις ταῖς ἐπιστολαῖς αἰνίττεται , Ἰουδαῖοι μιᾶροι καὶ κατὰπτυστοι , αἰσχροκερεῖς καὶ φίλαργοι , οἱ βουλόμενοι τῶν πιστῶν πολλοὺς παραστᾶσαι , ἐκχύττον καὶ τὴν Χριστιανισμόν , καὶ τὸν Ἰουδαϊσμόν , παραθεῖροντες τὸ Εὐαγγέλιον . Ἐπεὶ οὖν ἦσαν δυσδιάγνωστοι , διὰ τοῦτο φησι · Βλέπετε τοὺς κύνας . Οὐκέτι τέκνα Ἰουδαῖοι . Ποτὲ οἱ ἔθνηκοι τοῦτο ἐκαλοῦντο , νῦν δὲ ἐκεῖνοι . Διὰ τί ; Ὅτι ὡσπερ οἱ ἔθνηκοι καὶ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Χριστοῦ ἀλλότριοι ἦσαν , οὕτω καὶ οὗτοι γεγόνασι νῦν , καὶ τὸ ἀναίδες αὐτῶν καὶ τὸ ἰταμὸν ἐντεῦθεν παρἴστησι , καὶ τὴν πολλὴν πρὸς τέκνα διάστασιν . Ὅτι γὰρ οἱ ἔθνηκοι ποτὲ κύνες ἐκαλοῦντο , ἄκουσον τῆς Χαναανίας , τί φησι · Ναί , Κύριε · καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν κυρίων αὐτῶν . Ἵνα δὲ μηδὲ τοῦτο ἔχωσιν , ἐπειδὴ καὶ κύνες εἰσὶν ἐπιτραπεζίοι , ἐπάγει , ὅθεν αὐτοὺς καὶ ἀλλότριον , λέγων , Βλέπετε τοὺς κακοὺς ἔργάτας . Καὶ θαυμαστῶς εἶπε , Βλέπετε τοὺς κακοὺς ἔργάτας · ἔργάζονται μὲν γὰρ , φησίν , ἀλλ’ ἐπὶ κακῷ , καὶ ἀρχίας πολλῷ χειρόν ἐργον , ἀνασπώντες τὰ καλῶς κείμενα . Βλέπετε , φησι , τὴν κατατομήν . Σεμνὸν ἦν παρὰ Ἰουδαίοις τὸ τῆς περιτομῆς , ὅπου γε καὶ ὁ νόμος αὐτὴ ὑπέξἰστατο , καὶ τὸ σάββατον ἦν εὐλαβέστερον αὐτῆς . Ἵνα μὲν γὰρ περιτομὴ γένηται , ἐλύετο σάββατον · Ἵνα δὲ σάββατον φυλαχθῇ , οὐδέποτε ἐλύετο ἡ περιτομή . Καὶ θέα μοι τὴν τοῦ Θεοῦ οἰκονομίαν · αὐτὴ τῷ σάββατῳ αἰδεσιμωτέρα , εὑρίσκεται ἐν τισὶ χρόνοις [ μη ] παραλειφθεῖσα . Ὅταν οὖν αὐτὴ λύηται , πολλῷ μᾶλλον τὸ σάββατον . Διὰ τοῦτο τὸ ὄνομα αὐτῆς ὁ Παῦλος κατατέμνει , καὶ φησι · Βλέπετε τὴν κατατομήν . Καὶ οὐκ εἶπεν , ὅτι κακὴν ἡ περιτομή , περιττὸν ἡ περιτομή , ἵνα μὴ πληγῇ τοὺς ἄνδρας , ἀλλὰ
Lemmas: α’.αιδυεις καί ὁ φροντίς , ὅταν πέρα ὁ μέτρον ὁ ψυχή κατατείνω , ὁ οἰκεῖος αὐτός ἀποστερέω ἰσχύς . Ζεύς οὗτος καί ὁ Παῦλος ὁ Φιλιππήσιος ἐν πολύς δύναμις ἀθυμία ἀνίστημι . ἵζω δέ ἐν ἀθυμία διά ὁ μή γιγνώσκω πῶς ὁ κατά Παῦλος εἰμί ἐν ἀθυμία διά ὁ νομίζω αὐτός ἤδη τελευτάω , διά ὁ χρῆμα , διά Ἐπαφρόδιτον . ὑπέρ δέ οὗτος ἀπαντάω πληροφορέω αὐτός ἐπάγω · ὁ [ 275 ] λοιπός , ἀδελφός ἐγώ , χαίρετε . οὐχ ἔχω , φημί , λοιπός ἀθυμία · ὑπόθεσις ἔχω Ἐπαφρόδιτον , ὅς εἄν ἱλήκω · ἔχω Τιμόθεος , ἔρχομαι κἀγώ , ὁ Εὐαγγέλιος ἐπιδίδωμι . τις σύ λείπω λοιπός ; χαίρω . Γαλάτης μέν οὖν τέκνον καλέω , οὗτος δέ ἀδελφός . ὅταν μέν γάρ ὁ διορθόω ὁ βούλομαι , ὁ φιλοστοργία ἐνδείκνυμι , τέκνον καλέω · ὅταν δέ μετά πλείων τιμή διαλέγω , ἀδελφός . ὁ λοιπός , ἀδελφός ἐγώ , φημί , χαίρετε ἐν κύριος . καλῶς εἶπον , ἐν κύριος , οὖον κατά ὁ κόσμος · οὐ εἰμί γάρ χαίρω οὗτος . ὁ θλῖψις αὐτός , φημί , ὁ κατά Χριστός , ἔχω χαρά . ὁ αὐτός γράφω σύ , ἐγώ μέν οὐ ὀνηκρὸν , σύ δέ ἀσφαλής . βλέπω ὁ κύω . ὁράω πῶς οὐ ἐν ἀρχή ὁ παραίνεσις εἰσάγω , ἀλλά ὅτε αὐτός πολύς ἐπαινέω , ὅτε θαυμάζω , τότε οὗτος ποιέω , καί πάλιν ἐπαινέω . δοκέω γάρ οὕτως φορτικός εἰμί ὁ λόγος · ὅθεν αὐτός πάντοθεν συσκαιζεω . τίς δέ φημί κύω ; ἐνταῦθα εἰμί τις , ὅς ἐν πᾶς ὁ ἐπιστολή αἰνίσσομαι , Ἰουδαῖος μιαρός καί κατάπτυστος , αισχροκειρω καί φίλαργος , ὁ βούλομαι ὁ πιστός πολύς παρίστημι , ἐκχέω καί ὁ χριστιανισμός , καί ὁ Ἰουδαϊσμός , παραθεῖροντες ὁ Εὐαγγέλιος . ἐπεί οὖν εἰμί δυσδιάγνωστος , διά οὗτος φημί · βλέπω ὁ κύω . οὐκέτι τέκνον Ἰουδαῖος . ποτέ ὁ θνῄσκω οὗτος καλέω , νῦν δέ ἐκεῖνος . Ζεύς τίς ; ὅτι2 ὡς ὁ θνῄσκω καί ὁ Θεός καί ὁ Χριστός ἀλλότριος εἰμί , οὗτος καί οὗτος γίγνομαι νῦν , καί ὁ ἀναιδής αὐτός καί ὁ ἰταμός ἐντεῦθεν παρίστημι , καί ὁ πολύς πρός τέκνον διάστασις . ὅτι2 γάρ ὁ θνῄσκω ποτέ κύω καλέω , ἀκούω ὁ Χαναανίας , τίς φημί · Ναίς , κύριος · καί γάρ ὁ κυνάριον ἐσθίω ἀπό ὁ ψιχίον ὁ πίπτω ἀπό ὁ τράπεζα ὁ κύριος αὐτός . ἵνα δέ μηδέ οὗτος ἔχω , ἐπεί καί κύω εἰμί επιτραπέζιος , ἐπάγω , ὅθεν αὐτός καί ἀλλότριος , λέγω , βλέπω ὁ κακός ἐργάτης . καί θαυμαστός εἶπον , βλέπω ὁ κακός ἐργάτης · ἐργάζομαι μέν γάρ , φημί , ἀλλά ἐπί κακός , καί Ἀρχίας πολύς χείρων ἔργον , ἀνασπάω ὁ καλῶς κεῖμαι . βλέπω , φημί , ὁ κατατομή . σεμνός εἰμί παρά Ἰουδαῖος ὁ ὁ περιτομή , ὅπου γε καί ὁ νόμος αὐτός ὑπεξίστημι , καί ὁ σάββατον εἰμί εὐλαβής αὐτός . ἵνα μέν γάρ περιτομή γίγνομαι , λύω σάββατον · ἵνα δέ σάββατον φυλάσσω , οὐδέποτε λύω ὁ περιτομή . καί θέα ἐγώ ὁ ὁ Θεός οἰκονομία · αὐτός ὁ σάββατον αἰδέσιμος , εὑρίσκω ἐν τις χρόνος [ μη ] παραλείπω . ὅταν οὖν αὐτός λύω , πολύς μᾶλλον ὁ σάββατον . Ζεύς οὗτος ὁ ὄνομα αὐτός ὁ Παῦλος κατατέμνω , καί φημί · βλέπω ὁ κατατομή . καί οὐ εἶπον , ὅτι κακός ὁ περιτομή , περισσός ὁ περιτομή , ἵνα μή πλήσσω ὁ ἀνήρ , ἀλλά