joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0196.3
" Ὡστε τοὺς δεσμούς μου , φησί , φανεροὺς γενέσθαι τοὺς ἐν Χριστῷ ἐν ὅλῳ τῷ πραιτωρίῳ . Τοῦτο οὐ μόνον οὐχ ἐπεστόμισε τοὺς ἄλλους οὐδὲ δειλοὺς ἐποίησεν , ἀλλ' αὐτὸ τοῦτο καὶ μᾶλλον παρεδάρρυνεν . Εἰ τοίνυν οἱ πλῆσιον ὄντες τῶν κινδύνων μόνον οὐδὲν ἐδεδειδώς , ἀλλὰ καὶ πλέον θάρσος ἔλαβον , πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς θαρρεῖν χρή . Εἰ μὲν γὰρ δεθεὶς ἀθλιῶς ἤνεγκε , καὶ ἐσώχεν , εἰκὸς ἦν καὶ ἐκείνους τὸ αὐτὸ παθεῖν · εἰ δὲ δεθεὶς πλέον ἐπαρρησιάζετο , μᾶλλον αὐτοὺς θάρσος ἔδωκεν , ἢ εἰ μὴ ἐδέθη . Πῶς δὲ εἰς προκοπὴν τοῦ Εὐαγγελίου γέγονε τὰ δεσμὰ ; Ὁ Θεὸς τοῦτο ψωνόμησε , φησίν , ὥστε μὴ λαβεῖν τοὺς ἐμοὺς δεσμούς , τοὺς ἐν Χριστῷ , τοὺς διὰ Χριστόν , Ἐν ὅλῳ τῷ πραιτωρίῳ . Τέως γὰρ οὕτως ἐκάλουν τὰ βασιλεία . Οὐδὲ ἐν τῷ πραιτωρίῳ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ πόλει , φησί , πάση . Καὶ τοὺς πλείους τῶν ἀδελφῶν ἐν Κυρίῳ πεποιθότας τοῖς δεσμοῖς μου περισσοτέρως τολμᾶν ἀφόβως τὸν λόγον λαλεῖν . Δείκνυσι τοῦτο , δι' καὶ πρότερον τὰ ἔλαθρον , καὶ μετὰ παρρησίας διελέγοντο , νῦν δὲ πολλῷ πλέον . Εἰ ἄλλοι τοίνυν , φησί , διὰ τοὺς ἐμοὺς δεσμοὺς θαρροῦσι , πολλῷ μᾶλλον ἐγώ · εἰ ἄλλοις αἴτιος θάρσους , πολλῷ μᾶλλον ἐμαυτῷ . Καὶ τοὺς πλείους τῶν ἀδελφῶν ἐν Κυρίῳ . Ἐπειδὴ μέγα ἦν τὸ εἰπεῖν , ὅτι Οἱ ἐμοὶ δεσμοὶ θάρσος αὐτοῖς παρέχου , διὰ τοῦτο προλαβὼν εἶπεν Ἐν Κυρίῳ . Ὁρᾷς πῶς κατ' ἀνάγκην ἔχων τὸν μεγαλυνεῖν , τοῦ μετριάζειν οὐκ ἀφίσταται ; Περισσοτέρως τολμᾶν , [ 205 ] φησίν , ἀφόβως τὸν λόγον λαλεῖν . Τὸ , Περισσοτέρως , δεικνύντος ἐστιν , ὅτι ἤδη ἤρξαντο . Τινὲς μὲν καὶ διὰ φόβον καὶ δόξαν , τινὲς δὲ καὶ δι' εὐδοκίαν τὸν Χριστὸν κηρύσσουσι . Τί δὲ τοῦτο ἐστιν , ἀξίον μαθεῖν . Ἐπειδὴ κατεσχύθη ὁ Παῦλος , τὸν πόλεμον ἐγείρει βουλόμενος , σφοδρὸν τὸν παρὰ τοῦ βασιλέως πολλοὶ τῶν ἀπίστων , καὶ αὐτοὶ τὸν Χριστὸν ἐκήρυξαν · ὥστε μείζονα γενέσθαι τῷ βασιλεῖ τὴν ὀργήν , ἄτε τοῦ κηρύγματος διασπειρομένου , καὶ εἰς τὴν τοῦ Παύλου κεφαλὴν τὸ πᾶν ἐλθεῖν τοῦ θυμοῦ . Αὐτοὶ τοίνυν προφάσεις γεγόναντι οἱ δεσμοὶ αὐτοῦ . Τοὺς μὲν γὰρ θάρσος παρέχον πολὺ , τοὺς δὲ εἰς ἐλπίδα ἄγοντες τῆς ἐμῆς ἀπωλείας , παρεσκευάσαν κηρύττειν τὸν Χριστόν . Τινὲς μὲν διὰ φθόνον · τοῦτοῦν , φθονοῦντες τῇ δόξῃ τῇ ἐμῇ καὶ τῇ ἐνστάσει , καὶ βουλόμενοι με ἀπολέσθαι καὶ ἐρίζοντές μοι , συμπράττουσιν ἐμοί · ἢ ὥστε καὶ αὐτοὶ τιμᾶσθαι , καὶ οἴδαμεν παραστῆν τὴ τῆς δόξης τῆς ἐμῆς . Τινὲς δὲ καὶ δι' εὐδοκίαν · τοῦτοῦν , χωρὶς ὑποκρίσεως , ἀπὸ προθυμίας ἀπάσης . Οἱ μὲν δὲ ἐριθείας τὸν Χριστὸν καταγγέλλουσιν οὐχ ἀγνῶς · τοῦτοῦν , οὐχ εἰλικρινῶς , οὐδὲ δι' αὐτὸ τὸ πρᾶγμα , ἀλλὰ δι' εἰ · Οἱ δὲ μὲν οὐλῆν ἐπιφέρουσι τοῖς δεσμοῖς μου . Νομίζοντες γὰρ οὕτως με εἰς μείζονα ἐμπέσεσθαι κίνδυνον , θλίψιν ἐπαγοῦναι ἐπὶ θλίψει . Ὁ τῆς ὀμότητος ! ὡ τῆς διαβολικῆς ἐνεργείας ! δεδεμένον ἔωρων καὶ ἐμπεδημένον εἰς δεσμωτήριον , καὶ ἔτι ἐφθόνουν · ἀσχεῖν αὐτῷ τὰ τῶν συμφορῶν ἠθελον , καὶ μείζονος
Lemmas: " ὡστε ὁ δεσμός ἐγώ , φημί , φανερός γίγνομαι ὁ ἐν Χριστός ἐν ὅλος ὁ πραιτώριον . οὗτος οὖον μόνος οὐ ἐπιστομίζω ὁ ἄλλος οὐδέ δειλός ποιέω , ἀλλά αὐτός οὗτος καί μᾶλλον παρατρέχω . εἰμί τοίνυν ὁ πλησίος εἰμί ὁ κίνδυνος μόνος οὐδείς ἐσθίω , ἀλλά καί πλέω θάρσος λαμβάνω , πολύς μᾶλλον σύ θαρσέω χρή . εἰμί μέν γάρ δέω1 ἄθλιος φέρω , καί σῴζω , εἰκός εἰμί καί ἐκεῖνος ὁ αὐτός πάσχω · εἰμί δέ δέω1 πλέω παρρησιάζομαι , μᾶλλον αὐτός θάρσος δίδωμι , ἢ εἰμί μή δήω . Πῶς δέ εἰς προκοπή ὁ Εὐαγγέλιος γίγνομαι ὁ δεσμός ; ὁ θεός οὗτος ψωνόμησε , φημί , ὥστε μή λαμβάνω ὁ ἐμός δεσμός , ὁ ἐν Χριστός , ὁ διά Χριστός , ἐν ὅλος ὁ πραιτώριον . Τέως γάρ οὕτως καλέω ὁ βασίλειος . οὐδέ ἐν ὁ πραιτώριον μόνος , ἀλλά καί ἐν ὁ πόλις , φημί , πᾶς . καί ὁ πλείων ὁ ἀδελφός ἐν κύριος πείθω ὁ δεσμός ἐγώ περισσός τολμάω ἄφοβος ὁ λόγος λαλέω . δείκνυμι οὗτος , διά καί πρότερος ὁ ἔλαθρον , καί μετά παρρησία διαλέγω , νῦν δέ πολύς πλέω . εἰμί ἄλλος τοίνυν , φημί , διά ὁ ἐμός δεσμός θαρσέω , πολύς μᾶλλον ἐγώ · εἰμί ἄλλος αἴτιος θάρσος , πολύς μᾶλλον ἐμαυτοῦ . καί ὁ πλείων ὁ ἀδελφός ἐν κύριος . ἐπεί μέγας εἰμί ὁ εἶπον , ὅτι ὁ ἐγώ δεσμός θάρσος αὐτός παρέχω , διά οὗτος προλαμβάνω εἶπον ἐν κύριος . ὁράω πῶς κατά ἀνάγκη ἔχω ὁ μεγαλύνω , ὁ μετριάζω οὐ ἀφίστημι ; περισσός τολμάω , [ 205 ] φημί , ἄφοβος ὁ λόγος λαλέω . ὁ , περισσός , δείκνυμι εἰμί , ὅτι ἤδη ἄρχω . Τινές μέν καί διά φόβος καί δόξα , τις δέ καί διά εὐδοκία ὁ Χριστός κηρύσσω . τις δέ οὗτος εἰμί , ἄξιος μανθάνω . ἐπεί κατέχω ὁ Παῦλος , ὁ πόλεμος ἐγείρω βούλομαι , σφοδρός ὁ παρά ὁ βασιλεύς πολύς ὁ ἄπιστος , καί αὐτός ὁ Χριστός κηρύσσω · ὥστε μείζων γίγνομαι ὁ βασιλεύς ὁ ὀργή , αὔγ-ασμα ὁ κήρυγμα διασπείρω , καί εἰς ὁ ὁ Παῦλος κεφαλή ὁ πᾶς ἔρχομαι ὁ θυμός . αὐτός τοίνυν πρόφασις γίγνομαι ὁ δεσμός αὐτός . ὁ μέν γάρ θάρσος παρέχω πολύς , ὁ δέ εἰς ἐλπίς ἄγω ὁ ἐμός ἀπώλεια , παρασκευάζω κηρύσσω ὁ Χριστός . Τινές μέν διά φθόνος · τοῦτος , φθονέω ὁ δόξα ὁ ἐμέω καί ὁ ἔνστασις , καί βούλομαι ἐγώ ἀπόλλυμι καί ἐρίζω ἐγώ , συμπράσσω ἐγώ · ἢ ὥστε καί αὐτός τιμάω , καί οἶδα παρίστημι ὅς ὁ δόξα ὁ ἐμός . Τινές δέ καί διά εὐδοκία · τοῦτος , Χωρὶς ὑπόκρισις , ἀπό προθυμία ἀπασάω . ὁ μέν δέ ἐριθεία ὁ Χριστός καταγγέλλω οὐ ἀγνώς · τοῦτος , οὐ εἰλικρινής , οὐδέ διά αὐτός ὁ πρᾶγμα , ἀλλά διά εἰμί · ὁ δέ μέν οὐλή ἐπιφέρω ὁ δεσμός ἐγώ . νομίζω γάρ οὕτως ἐγώ εἰς μείζων ἐμπίπτω κίνδυνος , θλῖψις ἐπάγω ἐπί θλῖψις . ὁ ὁ ὀμότης ! εἰμί ὁ διαβολικός ἐνέργεια ! δήω ὁράω καί ἐμπεδάω εἰς δεσμωτήριον , καί ἔτι φθονέω · άσχω αὐτός ὁ ὁ συμφορά ἐθέλω , καί μείζων