joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0300.2
5’ . Ἄλλὰ ταῦτα μὲν ἀπὸ τῶν παρὰ τῶν Ἑλλήνων συντεθέντων ἔγραμεν · εἰ δὲ βούλεσθε , καὶ ἀπὸ τῶν Ἑβραικῶν ἐροῦμεν . Ὁ Σαοὺλ πρῶτος ἐδασίλευσεν , ἀλλ’ ἵστε πῶς καὶ οὗτος ἀπώλετο μυρίων πειραθείς κακῶν . Μετ’ ἐκεῖνον ὁ Δαυὶδ , ὁ Σολομών , ὁ Ἀβίας , ὁ Ἑζεκίας , ὁ Ἰωσίας ὁμοίως . Οὐ γὰρ ἐστὶ θλιψέως χωρὶς , οὐκ ἐστὶ πόνων χωρὶς , οὐκ ἐστὶν ἀθυμίας ἐκτὸς τῆν παρόντα βίον διελθεῖν . Ἄλλ’ ἡμεῖς ἀθυμῶμεν μὴ ὑπὲρ τῶν τοιούτων , ὑπὲρ ὧν οἱ βασιλεῖς , ἀλλ’ ὑπὲρ τοιούτων , ὑπὲρ ὧν καὶ κέρδος ἔχομεν μέγα . Ἡ γὰρ κατὰ Θεὸν λύπη μετανόιαν εἰς σωτηρίαν ἀμεταμέλητον κατεργάζεται . Ὑπὲρ τούτων χρὴ λυπεῖσθαι , ὑπὲρ τούτων ἀλγεῖν , ὑπὲρ τούτων δάκνεισθαι · οὕτως ἐλυπεῖτο Παῦλος ὑπὲρ τῶν ἀμαρτανόντων , οὕτως ἐδάκρυεν · Ἐκ γὰρ πολλῆς θλιψέως , φησί , καὶ συγχῆς καρδίας ἔγραψα ὑμῖν διὰ πολλῶν δακρύων . Ἐπεὶδὴ γὰρ ὑπὲρ οἰκείων οὐκ ἔχει πενθεῖν , ὑπὲρ τῶν ἄλλοτρίων τοῦτο ἔποιεῖ · μᾶλλον δὲ κάκεινα οἰκεῖα ἠγεῖτο κατὰ τὸν τοῦ πένθους λόγον . Ἕτεροι ἐκαναβαλίζοντο , καὶ αὐτὸς ἐπυροῦτο · Ἕτεροι ἠθεῖνον , καὶ αὐτὸς ἠθεῖνε . Ἄγαθὸν τῇ τοιαύτῃ λύπῃ , πάσης κρείττων αὐτῆς χαρὰς κοσμεχθῆς . Τὸν οὕτως πανθοῦντα πᾶσιν τῶν ἀνθρώπων προκρίνω · μᾶλλον δὲ καὶ αὐτὸς τοὺς οὕτως πενθούντας μακαρίζει ὁ Κύριος , τοὺς συμπαθεῖς . Οὐχ οὕτως αὐτὸν ἐπὶ τοῖς κινδύνοις θαυμάζω · μᾶλλον δὲ οὐχ ἤττον αὐτὸν τῶν κινδύνων θαυμάζω , ὅφ’ ὧν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἀπέθνησκεν · ἀλλὰ τοῦτο με μᾶλλον αἱρεῖ . Ἄπὸ γὰρ ψυχῆς φιλοθέου καὶ φιλοστόργου ἐγίνετο , ἀπὸ ἀγάπης , καὶ αὐτὸς ὁ Χριστὸς ἐζήτει , ἀπὸ συμπαθείας ἀδελφικῆς καὶ πατρικῆς , μᾶλλον δὲ καὶ τούτων ἀμφοτέρων μειζόνος . Οὕτω διακειθῆναι χρή , οὕτω δακνεῖσθαι · τὰ τοιαῦτα δάκρυα . πολλῆς ἐστὶν εὐφροσύνης μεστὰ · τὸ τοιούτον πένθος ὑπόθεσις χαρᾶς ἐστι . Καὶ μὴ μοι εἴπης , τί πλέον ἐκ τοῦ θρηνεῖν , ὑπὲρ ὧν τοῦτο ποιοῦ ; Κἄν μὴδὲν ὠνήσωμεν τοὺς θρηνουμένους , ἀλλὰ πάντως ἡμᾶς αὐτοὺς ὠφελήσωμεν . Ὁ γὰρ ὑπὲρ τῶν ἄλλοτρίων οὕτως ἀλγῶν , πολλῷ μᾶλλον ὑπὲρ τῶν ἰδίων τοῦτο ποιήσειται · ὁ ἐπὶ τοῖς ἑτέρων οὕτω δακρύων , οὐκ ἀδακρυτὶ τὰ οἰκεῖα παρελεύσεται πλημμελήματα · μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἀμαρτήσει ταχέως . Τὸ δὲ δεῖνον , ὅτι κελεύσθητες οὕτως ἐπὶ τοῖς ἀμαρτάνουσι θρηνεῖν , οὐδὲ ἐπὶ τοῖς οἰκείοις τινὰ ἐπιδεικνύμεθα μετάνοιαν , [ 320 ] ἀλλ’ ἀναλγητῶς πταίομεν διακειμένοι , καὶ πάντων μᾶλλον φροντίζομεν , καὶ πάντα λογιζόμεθα μᾶλλον ἢ τὰ οἰκεῖα ἀμαρτήματα . Διὰ τοῦτο λαίρουμεν χαρὰν τὴν ἀνόητον , τὴν τοῦ κόσμου , τὴν εὐθέως σβεννυμένην , τὴν μυρίας τίκτουσαν λύπας . Λυπηθῶμεν τοίνυν λύπην χαρὰς μητέρα , καὶ μὴ φοβώμεν χαρὰν λύπην τίκτουσαν · ἀφώμεν δάκρυα σπεύδοντες πολλὴν ἡδονήν , καὶ μὴ γελώμεν γέλωτα βρυγμὸν ἡμῖν ὀδύντινον τίκτοντα · ὀλιβώμεν θλίψιν , ὅφ’ ἧς ἀνεσις βλαστανεῖ , καὶ μὴ ζητῶμεν τρυφήν , ὅφ’ ἧς πολλὴ θλιψὶς καὶ ὀδύνη τίκτεται · ἐπὶ τῆς γῆς μικρόν πονήσωμεν , ἵνα τρυφήσωμεν διηνεκῶς ἐν τοῖς οὐρανοῖς · ἐν τῷ ἐπιχρῶ βίῳ θλιφῶμεν ἑαυτούς , ἵνα ἐν τῷ ἀπεικὶ τύχωμεν ἀνεσιδος · μὴ διαχυθῶμεν ἐν τῷ βραχεῖ τούτῳ , ἵνα μὴ στενάζωμεν ἐν τῷ ἀπειρῷ . Οὐχ ὁράτε
Lemmas: 5’ . ἀλλά οὗτος μέν ἀπό ὁ παρά ὁ Ἕλλην συντίθημι γράφω · εἰμί δέ βούλομαι , καί ἀπό ὁ εβραϊκός εἴρω . ὁ Σαῦλος πρῶτος ἐδασίλευσεν , ἀλλά οἶδα πῶς καί οὗτος ἀπόλλυμι μυρίος πειράω κακός . μετά ἐκεῖνος ὁ Δαυίδ , ὁ Σολομών , ὁ Ἀβίας , ὁ Ἐζεκίας , ὁ Ἰωσίας ὁμοίως . οὖον γάρ εἰμί θλῖψις Χωρὶς , οὐ εἰμί πόνος Χωρὶς , οὐ εἰμί ἀθυμία ἐκτός ὁ πάρειμι βίος διέρχομαι . ἄλλος ἐγώ ἀθυμέω μή ὑπέρ ὁ τοιοῦτος , ὑπέρ ὅς ὁ βασιλεύς , ἀλλά ὑπέρ τοιοῦτος , ὑπέρ ὅς καί κέρδος ἔχω μέγας . ὁ γάρ κατά θεός λύπη μετάνοια εἰς σωτηρία ἀμεταμέλητος κατεργάζομαι . ὑπέρ οὗτος χρή λυπέω , ὑπέρ οὗτος ἀλγέω , ὑπέρ οὗτος δάκνω · οὕτως λυπέω Παῦλος ὑπέρ ὁ ἁμαρτάνω , οὕτως δάκρυ · ἐκ γάρ πολύς θλῖψις , φημί , καί συγχέω Καρδία γράφω σύ διά πολύς δάκρυ . ἐπειδή γάρ ὑπέρ οἰκέω οὐ ἔχω πενθέω , ὑπέρ ὁ ἀλλότριος οὗτος ποιέω · μᾶλλον δέ ἐκεῖνος οἰκεῖος ἀγάω κατά ὁ ὁ πένθος λόγος . ἕτερος ἐκαναβαλίζοντο , καί αὐτός πυρόω · ἕτερος θείνω , καί αὐτός θείνω . Ἀγαθός ὁ τοιοῦτος λύπη , πᾶς ἀγαθός αὐτός χαρά κοσμεχθῆς . ὁ οὕτως πάνθος πᾶς ὁ ἄνθρωπος προκρίνω · μᾶλλον δέ καί αὐτός ὁ οὕτως πενθέω μακαρίζω ὁ Κύριος , ὁ συμπαθής . οὐχ οὕτως αὐτός ἐπί ὁ κίνδυνος θαυμάζω · μᾶλλον δέ οὐ κακός αὐτός ὁ κίνδυνος θαυμάζω , ὑπό ὅς κατά ἕκαστος ἡμέρα ἀποθνῄσκω · ἀλλά οὗτος ἐγώ μᾶλλον αἱρέω . ἀπό γάρ Ψυχή φιλόθεος καί φιλόστοργος γίγνομαι , ἀπό ἀγάπη , καί αὐτός ὁ Χριστός ζητέω , ἀπό συμπάθεια αδελφικός καί πατρικός , μᾶλλον δέ καί οὗτος ἀμφότερος μείζων . οὕτως διακειθῆναι χρή , οὗτος δάκνω · ὁ τοιοῦτος δάκρυ . πολύς εἰμί Εὐφρόσυνος μεστός · ὁ τοιοῦτος πένθος ὑπόθεσις χαρά εἰμί . καί μή ἐγώ εἶπον , τίς πλέω ἐκ ὁ θρηνέω , ὑπέρ ὅς οὗτος ποιέω ; κἀν μηδείς ὀνίνημι ὁ θρηνέω , ἀλλά πάντως ἐγώ αὐτός ὠφελέω . ὁ γάρ ὑπέρ ὁ ἀλλότριος οὕτως ἄλγος , πολύς μᾶλλον ὑπέρ ὁ ἴδιος οὗτος ποιέω · ὁ ἐπί ὁ ἕτερος οὗτος δάκρυ , οὐ ἀδακρυτί ὁ οἰκεῖος παρέρχομαι πλημμέλημα · μᾶλλον δέ οὐδέ ἁμαρτάνω ταχέως . ὁ δέ δεῖνος , ὅτι κελεύω οὕτως ἐπί ὁ ἁμαρτάνω θρηνέω , οὐδέ ἐπί ὁ οἰκέω τις ἐπιδείκνυμι μετάνοια , [ 320 ] ἀλλά ἀνάλγητος πταίω διάκειμαι , καί πᾶς μᾶλλον φροντίζω , καί πᾶς λογίζομαι μᾶλλον ἢ ὁ οἰκεῖος ἁμάρτημα . Ζεύς οὗτος λαιρεω χαρά ὁ ἀνόητος , ὁ ὁ κόσμος , ὁ εὐθύς σβέννυμι , ὁ μυρίος τίκτω λύπη . λυπέω τοίνυν λύπη χαρά μήτηρ , καί μή φοβέω χαρά λύπη τίκτω · ἀφίημι δάκρυ σπεύδω πολύς ἡδονή , καί μή γελάω γέλως βρυγμός ἐγώ ὀδύντινον τίκτω · ὀλιβάζω θλῖψις , ὑπό ὅς ἄνεσις βλαστάνω , καί μή ζητέω τρυφή , ὑπό ὅς πολύς θλῖψις καί ὀδύνη τίκτω · ἐπί ὁ γῆ μικρός πονέω , ἵνα τρυφάω διηνεκής ἐν ὁ οὐρανός · ἐν ὁ ἐπιχράομαι βίος θλίβω ἑαυτοῦ , ἵνα ἐν ὁ ἀπεικὶ τυγχάνω ἀνεσιδος · μή διαχέω ἐν ὁ βραχύς οὗτος , ἵνα μή στενάζω ἐν ὁ ἤπειρος . οὐχ ὁράω