joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0273.2
οἱ ὀφθαλμοί , ἀνέψυχ τὰ ὦτα , ἐλάλησεν εὐφυμον φωννὴν ἡ γλῶσσα , ἔλαβεν ἰσχύν ἡ ψυχή , ἔλαβε κάλλος καὶ ἄνθος τὸ σῶμα τοιούτον , οἷον εἴκος Υἱὸν Θεοῦ τεχθέντα κάλλος ἔχειν ἀπὸ τῆς τοῦ Πνεύματος χάριτος , οἷον εἴκος δόξαν ἔχειν υἱὸν ἄρτι [ 290 ] τεχθέντα βασιλέα , καὶ ἐν ἀλωυρίῳ τρεφόμενον . Οἴμοι , πόσῃν εὐγένειαν ἡμῖν ἐχαρίσατο ! ἡμεῖς δὲ περὶ τοῦ οὕτως ἡμᾶς φιλήσαντα ἀχάριστοι μένομεν . Ἐτέθημεν , ἐτράφημεν , εὐεργετήθημεν · τί πάλιν φεύγομεν τὸν εὐεργέτην ; Ὁ τοίνυν ταῦτα πάντα ποιήσας , καὶ ἰσχύν δίδωσιν · οὐ γὰρ ἐνὶν κατεχομένους τῷ νοσήματι ἐνεγχεῖν , εἰ μὴ αὐτὸς ἡμῖν ἔδωκε τὴν ἰσχύν . Ἔδωκε τῶν ἁμαρτημάτων τὴν ἄφεσιν , ἠθετήσαμεν τὴν δωρεάν · ἔδωκεν ἡμῖν πλοῦτον , ἐπορπίσαμεν αὐτόν , κατεφρόνημεν ἅπαντα · ἔδωκεν ἡμῖν ἰσχύν , ἀνηλώσαμεν αὐτήν · ἔδωκεν ἡμῖν χάρισμα , ἐσδεσάμεν αὐτό . Πῶς ; Ἀνηλώσαμεν εἰς οὐδὲν δέον , ἐχρησάμεθα τῷ οὐδενὶ χρησίμῳ . Ταῦτα ἡμᾶς ἀπώλεσε , καὶ τὸ πάντων δεινότερον , ὅτι ἐν ἀλλοτρίᾳ ὄντες , καὶ κεράτια ἐσθίοντες , οὐ λέγομεν · Ἐπιστρέψωμεν πρὸς τὸν Πατέρα καὶ εἴπωμεν · Ἡμάρτομεν εἰςτὸν οὐρανὸν καὶ εἰς σέ , καὶ Πατέρα οὕτως ἔχοντες φιλόστοργον , σφόδρα ποθοῦντα ἡμῶν τὴν ἐπάνοδον · ὡς ἂν μόνον ἀποστῶμεν τῆς κακίας , ἂν πρὸς αὐτὸν ἐπανέλθωμεν μόνον , οὐδ' ἐγκαλέσει λοιπὸν ὑπὲρ τῶν προτέρων ἀνέχεται · μόνον ἀποστῶμεν · ἰκανήν γὰρ ἀπολογίαν τὸ ἐπανελθεῖν . Τί λέγω , ἐγκαλεῖν οὐκ ἀνέχεται ; οὐ μόνον αὐτὸς οὐκ ἐγκαλεῖ , ἀλλὰ , κἂν ἕτερος ἐγκαλῇ , ἐπιστομίζειται , κἂν εὐδοκιμητικὸς ἢ ὁ ἐγκαλῶν . Οὐκοῦν ἐπανέλθωμεν , μέχρι τίνος ἀφιστάμεθα ; λάβωμεν αἰσθησιν τῆς ἀτιμίας , λάβωμεν αἰσθησιν τῆς εὐτελείας · ἡ κακία χοίρους εἶναι ποιεῖ , ἡ κακία λῃμὸν φέρει τῇ ψυχῇ . Ἀνακτισώμεθα αὐτοὺς καὶ ἀναλήψωμεν , καὶ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τὴν προτέραν εὐγένειαν , ἵνα τύχωμεν τῶν μελλόντων ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ' οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἀγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ὁ ὀφθαλμός , ἀναψύχω ὁ οὖς , λαλέω ευφυμος φωνή ὁ γλῶσσα , λαμβάνω ἰσχύς ὁ ψυχή , λαμβάνω κάλλος καί ἄνθος ὁ σῶμα τοιοῦτος , οἷος εἴκοσι υἱός Θεός τίκτω κάλλος ἔχω ἀπό ὁ ὁ πνεῦμα χάρις , οἷος εἴκοσι δόξα ἔχω υἱός ἄρτι [ 290 ] τίκτω βασιλεύς , καί ἐν αλωυριον τρέφω . οἴμοι , πόσος εὐγένεια ἐγώ χαρίζομαι ! ἐγώ δέ περί ὁ οὕτως ἐγώ φιλέω ἀχάριστος μένω . τίθημι , τρέφω , εὐεργετέω · τίς πάλιν φεύγω ὁ εὐεργέτης ; ὁ τοίνυν οὗτος πᾶς ποιέω , καί ἰσχύς δίδωμι · οὖον γάρ ὅς κατέχω ὁ νόσημα φέρω , εἰμί μή αὐτός ἐγώ δίδωμι ὁ ἰσχύς . δίδωμι ὁ ἁμάρτημα ὁ ἄφεσις , ἀθετέω ὁ δωρεά · δίδωμι ἐγώ πλοῦτος , επορπισω αὐτός , καταφρονέω ἅπας · δίδωμι ἐγώ ἰσχύς , ἀναλίσκω αὐτός · δίδωμι ἐγώ χάρισμα , εἰσοράω αὐτός . Πῶς ; ἀναλίσκω εἰς οὐδείς δήω , χράω ὁ οὐδείς χρήσιμος . οὗτος ἐγώ ἀπόλλυμι , καί ὁ πᾶς δεινός , ὅτι ἐν ἀλλότριος εἰμί , καί κερατωνία ἐσθίω , οὖον λέγω · ἐπιστρέφω πρός ὁ πατήρ καί εἶπον · ἁμαρτάνω εἰμί οὐρανός καί εἰς σός , καί πατήρ οὕτως ἔχω φιλόστοργος , σφόδρα ποθέω ἐγώ ὁ ἐπάνοδος · ὡς εἄν μόνος ἀφίστημι ὁ κακία , εἄν πρός αὐτός ἐπανέρχομαι μόνος , οὐδέ ἐγκαλέω λοιπός ὑπέρ ὁ πρότερος ἀνέχω · μόνος ἀφίστημι · ἱκανός γάρ ἀπολογία ὁ ἐπανέρχομαι . τις λέγω , ἐγκαλέω οὐ ἀνέχω ; οὖον μόνος αὐτός οὐ ἐγκαλέω , ἀλλά , κἀν ἕτερος ἐγκαλέω , ἐπιστομίζω , κἀν εὐδοκιμητικὸς ἢ ὁ ἐγκαλέω . οὐκοῦν ἐπανέρχομαι , μέχρι τίς ἀφίστημι ; λαμβάνω αἴσθησις ὁ ἀτιμία , λαμβάνω αἴσθησις ὁ εὐτέλεια · ὁ κακία χοῖρος εἰμί ποιέω , ὁ κακία λῃμὸν φέρω ὁ Ψυχή . Ἀνακτίζω αὐτός καί ἀναλαμβάνω , καί ἐπανέρχομαι ἐπί ὁ πρότερος εὐγένεια , ἵνα τυγχάνω ὁ μέλλω ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .