joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0205.4
Βαβαί , πόση ἡν ἡ φιλοσοφία ! Πῶς καὶ τὴν ἐπιθυμίαν ἐξέβαλε τῆς παρούσης ζωῆς , καὶ οὐ διέβαλεν αὐτὴν ! Τῷ μὴν γὰρ εἰπεῖν , ὅτι · Τὸ ἀποθανεῖν κέρδος , τοῦτο τὴν ἐπιθυμίαν ἐξέβαλε · τῷ δὲ εἰπεῖν , ὅτι · Τὸ ζῆν ἐν σαρκί , καρπὸς ἔργου , τοῦτο ἐδεῖξε καὶ τὴν παροῦσαν ἀναγκαίαν ζωὴν . Πῶς ; Ἐὰν εἰς δέον αὐτὴν χρῆσθαι , ἐὰν καρποφορῶμεν · ὡς ἐὰν ἀκαρπὸς ἦ , οὐκ ἔστιν ἐτι ζωὴ . Καὶ γὰρ τῶν δένδρων τὰ μὴ [ 216 ] φέροντα καρπὸν , ὁμοίως τῶν ἔργων ἀποστερεσόμεθα , καὶ πυρὶ παραδοθῶμεν . Τὸ γὰρ ζῆν πάλιν τῶν μέσων ἐστὶ καὶ ἀδιαφόρων · τὸ δὲ καλῶς · ἡ κακῶς , ἐν ἡμῖν ἐστίν . Ὥστε οὐ μισοῦμεν τὸ ζῆν · ἐνεστὶ γὰρ ζῆν καὶ καλῶς · ὡς ἐὰν κακῶς αὐτῷ χρῆσαιομεθα , οὐδὲ οὕτω διαβαλοῦμεν αὐτό . Διὰ τί ; Ὅτι οὐκ αὐτὸ αἴτιον γέγονεν , ἀλλ' ἡ προαίρεσις τῶν κακῶς χρῶνμένων αὐτῷ . Ὁ μὲν γὰρ Θεὸς σε ἐποίησε ζῆν , ἵνα αὐτῷ ζῇς · σὺ δὲ ὑπὸ τῆς κακίας τῇ ἀμαρτίᾳ ζῆσας , ὑπεύθυνον σαυτὸν πάσης αἰτίας ποιεῖς . Τί λέγεις , εἴπῃ μοι , ὦ Παῦλε ; οὐ γνωρίζεις τί αἰρήση ; Ἐνταῦθα μέγα ἀπεκάλυψε μυστήριον , ὅτι κύριος ἦν τοῦ ἀπελθεῖν · ὅταν γὰρ αἱρέσεις ἦ , κύριός ἐσμεν . Τί αἰρήσομαι , φησίν , οὐ γνωρίζω . Ἐν σοὶ σὺν ἐστι ; Ναι , φησίν , εἰ βουλομένη αἰτήσαι τὸν Θεὸν χάριν . Συνἔχομαι γὰρ ἐκ τῶν δύο , τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων . Ὅρα τὴν φιλοστοργίαν τοῦ μακαρίου τούτου · καὶ ταύτῃ αὐτὸς παραμυθεῖται , ὅταν ἴδωσιν , ὅτι αὐτὸς κύριός ἐστι τῆς αἱρέσεως , ὅτι οὐκ ἀνθρωπίνῃ πονηρίᾳ τοῦτο γίνεται , ἀλλὰ Θεοῦ οἰκονομίᾳ . Τί τοίνυν ἀγείτετε , φησίν , ἐπὶ τῷ θανάτῳ ; πολλῷ κρεῖττον ἦν πάλιν ἀπελθεῖν . Τὸ ἀναλῦσαι γὰρ , φησί , καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι , πολλῷ μᾶλλον κρείττον · τὸ δὲ ἐπιμεῖναι τῇ σαρκὶ ἀναγκαῖότερον δι' ὑμᾶς . Ταῦτα προπαρασκευαστικὰ τῆς μελλούσης αὐτοῦ τελυτῆς , ἵνα φέρωσιν αὐτὴν γαναίως · ταῦτα φιλοσοφίας διδακτικά . Καλόν , φησί , τὸ ἀναλῦσαι , καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι · καὶ γὰρ ὁ θάνατος τῶν ἀδιαφόρων ἐστίν . Οὐ γὰρ κακὸν ὁ θάνατος , ἀλλὰ κακὸν τὸ ἀποθνῄντα
Lemmas: βαβαί , πόσος ἐάν ὁ φιλοσοφία ! Πῶς καί ὁ ἐπιθυμία ἐκβάλλω ὁ πάρειμι ζωή , καί οὖον διαβάλλω αὐτός ! ὁ μήv γάρ εἶπον , ὅτι · ὁ ἀποθνῄσκω κέρδος , οὗτος ὁ ἐπιθυμία ἐκβάλλω · ὁ δέ εἶπον , ὅτι · ὁ ζῶ ἐν σάρξ , καρπός1 ἔργον , οὗτος δείκνυμι καί ὁ πάρειμι ἀναγκαῖος ζωή . Πῶς ; ἐάν εἰς δήω αὐτός χράω , ἐάν καρποφορέω · ὡς ἐάν ἄκαρπος εἰμί , οὐ εἰμί ἔτι ζωή . καί γάρ ὁ δένδρον ὁ μή [ 216 ] φέρω καρπός , ὁμοίως ὁ ἔργον ἀποστερέω , καί πῦρ παραδίδωμι . ὁ γάρ ζῶ πάλιν ὁ μέσος εἰμί καί ἀδιάφορος · ὁ δέ καλῶς · ὁ κακῶς , ἐν ἐγώ εἰμί . ὥστε οὖον μισέω ὁ ζῶ · ἔνειμι γάρ ζῶ καί καλῶς · ὡς ἐάν κακῶς αὐτός χράω , οὐδέ οὗτος διαβάλλω αὐτός . Ζεύς τίς ; ὅτι2 οὐ αὐτός αἴτιος γίγνομαι , ἀλλά ὁ προαίρεσις ὁ κακῶς χράω αὐτός . ὁ μέν γάρ θεός σύ ποιέω ζῶ , ἵνα αὐτός ζῶ · σύ δέ ὑπό ὁ κακία ὁ ἁμαρτία ζῶ , ὑπεύθυνος σαυτοῦ πᾶς αἴτιος ποιέω . τις λέγω , εἶπον ἐγώ , εἰμί Παῦλος ; οὖον γνωρίζω τίς αἱρέω ; ἐνταῦθα μέγας ἀποκαλύπτω μυστήριον , ὅτι κύριος εἰμί ὁ ἀπέρχομαι · ὅταν γάρ αἵρεσις εἰμί , κύριος εἰμί . τις αἱρέω , φημί , οὖον γνωρίζω . ἐν σύ σύν εἰμί ; ναι , φημί , εἰμί βούλομαι αἰτέω ὁ θεός χάρις . συνέχω γάρ ἐκ ὁ δύο , ὁ ἐπιθυμία ἔχω . Ὅρας ὁ φιλοστοργία ὁ μακάριος οὗτος · καί οὗτος αὐτός παραμυθέομαι , ὅταν ὁράω , ὅτι αὐτός κύριος εἰμί ὁ αἵρεσις , ὅτι οὐ ἀνθρώπινος πονηρία οὗτος γίγνομαι , ἀλλά Θεός οἰκονομία . τις τοίνυν ἄγω , φημί , ἐπί ὁ θάνατος ; πολύς ἀγαθός εἰμί πάλιν ἀπέρχομαι . ὁ ἀναλύω γάρ , φημί , καί σύν Χριστός εἰμί , πολύς μᾶλλον ἀγαθός · ὁ δέ ἐπιμένω ὁ σάρξ ἀναγκαῖος διά σύ . οὗτος προπαρασκευαστικός ὁ μέλλω αὐτός τελυος , ἵνα φέρω αὐτός γαναίως · οὗτος φιλοσοφία διδακτικός . Καλός , φημί , ὁ ἀναλύω , καί σύν Χριστός εἰμί · καί γάρ ὁ θάνατος ὁ ἀδιάφορος εἰμί . οὖον γάρ κακός ὁ θάνατος , ἀλλά κακός ὁ ἀποθνῄσκω