ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0224.2
Βούλεσθε τὴν τῆς ἀσεβείας , ἢ τὴν τῶν χρόνων · Ἄλλ' ἰδωμεν τὴν τῶν χρόνων · τὴν γὰρ τῆς ἀσεβείας δυσκόλον συνθεῖν . Οὐκοῦν πρῶτος Σαβέλλιος · ὁ Λίδος παρήχθω . Τί οὖν οὗτος φησίν ; Ὅτι τὸ Πατὴρ καὶ Υἱὸς καὶ ἅγιον Πνεῦμα , ὀνόματα ἐστὶ ψιλά καθ' ἑνὸς προσώπου κείμενα . Μαρκιῶν δὲ ὁ Ποντικός φησίν , ὅτι ὁ Θεὸς ὁ πάντα συστησάμενος οὐκ ἐστὶν ἀγαθός , οὐδὲ Πατὴρ τοῦ ἀγαθοῦ Χριστοῦ , ἀλλ' ἕτερός τις δικαίος , καὶ ἄσχημα οὐκ ἀνέλαβεν ὑπὲρ ἡμῶν ὁ Υἱός . Μάρκελλος δὲ καὶ Φωτεινὸς καὶ Σωφρόνιος τὸν Λόγον ἐνέργειαν εἶναι φασί , τὴν δὲ ἐνέργειαν ταύτην ἐνοικήσει τῷ ἐκ σπέρματος Δαυὶδ , οὐχ οὐσίαν ἐνυποστάτον . Ἄρειος Υἱὸν μὲν ὁμολογεῖ , ῥήματι δὲ μόνῳ · κτίσμα γὰρ αὐτὸν εἶναι φησι , καὶ τοῦ Πατρὸς ἐλάττονα πολὺ . Ἕτεροί δὲ οὐ φασιν αὐτὸν ἔχειν ψυχήν . Εἰδὲ τὰ ἄρματα ἔστιν ; Οἶδμεν · τούτων αὐτῶν καὶ τὰ πτώματα , πῶς ὁμοῦ πάντας καταχρόνων βάλλει , καὶ μὴ πληγὴ καὶ ἀθρόον . Πῶς οὖν καταβάλλει ; Τοῦτο γὰρ προηρεῖσθω ὑμ ὧν , φησίν , ὁ καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , ὅς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων , οὐχ ἀρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ . Ἐντεῦθεν καὶ Παῦλος · Ὁ Σαμοσατεύς ἔπεσε καὶ Μάρκειλος καὶ Σαβέλλιος · Ἐν μορφῇ γάρ , φησι , Θεοῦ ὑπάρχων . Εἰ ἐν μορφῇ , πῶς οὖν λέγει , ὅτι ἀπὸ Μαρίας , ὡ μᾶρ , ἡρᾶτο , καὶ πρὸ τοῦτο οὐκ ἦν · πῶς δὲ πάλιν , ὅτι ἐνέργεια ἦν ; Ἐν μορφῇ γὰρ Θεοῦ , φησι , μορφὴν δούλου ἐλάβε . Εἴπé γάρ μοι , ἡ μορφὴ τοῦ δούλου ἐνέργεια δούλου ἐστίν , ἢ φύσις δούλου ; Πάντως δῆπου , φύσις , ἔρει , δούλου . Οὐκοῦν καὶ ἡ μορφὴ [ 235 ] τοῦ Θεοῦ , Θεοῦ φύσις · οὐχ ἄρα ἐνέργεια . Ἰδοὺ καὶ ὁ Μάρκελλος ὁ Γαλάτης καὶ Σωφρόνιος καὶ Φωτεινὸς κατέπεσον .
Lemmas: βούλομαι ὁ ὁ ἀσέβεια , ἢ ὁ ὁ χρόνος · ἄλλος ὁράω ὁ ὁ χρόνος · ὁ γάρ ὁ ἀσέβεια δύσκολος συνθέω . οὐκοῦν πρῶτος Σαβέλλιος · ὁ Λίδου παράγω . τις οὖν οὗτος φημί ; ὅτι2 ὁ πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα , ὄνομα εἰμί ψιλός κατά εἷς πρόσωπον κεῖμαι . Μαρκίων δέ ὁ Ποντικός φημί , ὅτι ὁ θεός ὁ πᾶς συνίστημι οὐ εἰμί ἀγαθός , οὐδέ πατήρ ὁ ἀγαθός Χριστός , ἀλλά ἕτερος τις δικαίος , καί ἄσχημος οὐ ἀναλαμβάνω ὑπέρ ἐγώ ὁ υἱός . Μάρκελλος δέ καί Φωτεινός καί Σωφρόνιος ὁ Λόγος ἐνέργεια εἰμί φημί , ὁ δέ ἐνέργεια οὗτος ἐνοικέω ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ , οὐ οὐσία ἐνυπόστατος . Ἄρειος υἱός μέν ὁμολογέω , ῥῆμα δέ μόνος · κτίσμα γάρ αὐτός εἰμί φημί , καί ὁ πατήρ μικρός πολύς . ἕτερος δέ οὖον φημί αὐτός ἔχω Ψυχή . ἀνάκλεις ὁ ἅρμα εἰμί ; Οἶδος · οὗτος αὐτός καί ὁ πτῶμα , πῶς ὁμοῦ πᾶς καταχροναω βάλλω , καί μή πληγή καί ἀθρόος . Πῶς οὖν καταβάλλω ; οὗτος γάρ προαιρέω ὑμ ὅς , φημί , ὁ καί ἐν Χριστός Ἰησοῦς , ὅς ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός . ἐντεῦθεν καί Παῦλος · ὁ Σαμοσατεύς πίπτω καί Μάρκειλος καί Σαβέλλιος · ἐν μορφή γάρ , φημί , Θεός ὑπάρχω . εἰμί ἐν μορφή , πῶς οὖν λέγω , ὅτι ἀπό Μαρία , εἰμί Μάρτιος , ἀράομαι , καί πρό οὗτος οὐ εἰμί · πῶς δέ πάλιν , ὅτι ἐνέργεια εἰμί ; ἐν μορφή γάρ Θεός , φημί , μορφή δοῦλος λαμβάνω . Εἶπος γάρ ἐγώ , ὁ μορφή ὁ δοῦλος ἐνέργεια δοῦλος εἰμί , ἢ φύσις δοῦλος ; πάντως δήπου , φύσις , ἔρομαι , δοῦλος . οὐκοῦν καί ὁ μορφή [ 235 ] ὁ Θεός , Θεός φύσις · οὐ ἄρα ἐνέργεια . ἰδέ καί ὁ Μάρκελλος ὁ Γαλάτης καί Σωφρόνιος καί Φωτεινός καταπίπτω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0225.1
εἶναι ἄνθρωπον κατὰ τὴν φύσιν . Χωρὶς δὲ τούτου , καὶ εἰν ἄνθρωπον . Τί βούλεται κατασκευάσαι ὁ Παῦλος διὰ τούτου τοῦ ὑποδείγματος ; Εἰς ταπεινοφροσύνην , πάντας ἔρειδε , ἐναγαγὼν τοὺς Φιλιππησίους . Τί οὖν , εἰπέ μοι , τοῦτο ἄν παρήγαγεν εἰς μέσον ; Οὐδὲν γὰρ βουλόμενος προτρέψαι ταπεινοφρονεῖν , τοῦτο φησιν · Ἐσο ταπεινός , καὶ ἑλάττων φρόνει τῶν ὁμοτίμων · καὶ γὰρ ὁ δεῖνα ὁ δοῦλος οὐκ ἐπανέστη τῷ Δεσπότῃ · μιμοῦ τοίνυν ἐκεῖνον . Καὶ μὴν τοῦτο οὐκ ἔστι ταπεινοφροσύνη , εἰπὼ τις ἄν , ἀλλ’ ἀπονοίας . Μάθετε τί ἐστι ταπεινοφροσύνη ὑμεῖς οἱ τύφον ἔχοντες διαβολικόν . Τί οὖν ἐστι ταπεινοφροσύνη ; Τὸ ταπεινὰ φρονεῖν · ταπεινὰ δὲ φρονεῖ , οὐχ ὁ ἀπὸ ἀνάγκης ὢν ταπεινός , ἀλλ’ ὁ ἐαυτὸν ταπεινῶν . Οὕν τί λέγω ( προσθέτε δέ ) · Ὑπὲρ τῆς ὑψηλῆς δυναμὸς φρονήσει ταπεινοφροσύνη , εἴτε ταπεινόφρων ἐστίν · ὅταν δὲ παρὰ τὸ μὴ δυνασθαι ταπεινοφρονεῖ , οὐδεὶς ταπεινόφρων ἐστίν · οὐν ὁ βασιλεὺς τῷ ὑπάρχῃ ἄν ὑποτάττηται , ταπεινόφρων ἐστίν , ἀπὸ τοῦ ὑψους κατέβη · ὁ μέντοι ὕπαρχος εἰν τοῦτο ποιή , οὐ ταπεινοφρονεῖ · πῶς γάρ ; οὐ γὰρ ἀπὸ τοῦ ὑψους ἐταπείνωσεν ἑαυτόν . Οὐκ ἔστι δὲ ἀλλως ταπεινοφρονεῖν , εἰ μὴ ἐξουσίαν γένοιτο . Εἰ γὰρ ἀνάγκη ἐστὶ τεταπεινωμένος , καὶ ἀχοντος , οὐδεὶς τῆς φροντισεως ἐστὶ τὸ κατόρθωμα οὐδὲ τοῦ βουλήματος , ἀλλὰ τῆς ἀνάγκης · ταπεινοφροσύνη δὲ διὰ τοῦτο λέγεται , ὅτι τοῦ φρονήματος ἐστὶ ταπείνωσις .
Lemmas: εἰμί ἄνθρωπος κατά ὁ φύσις . Χωρὶς δέ οὗτος , καί ἐν ἄνθρωπος . τις βούλομαι κατασκευάζω ὁ Παῦλος διά οὗτος ὁ ὑπόδειγμα ; εἰς ταπεινοφροσύνη , πᾶς ἐρείδω , ἐνάγω ὁ Φιλιππήσιος . τις οὖν , εἶπον ἐγώ , οὗτος ἄν παράγω εἰς μέσος ; οὐδείς γάρ βούλομαι προτρέπω ταπεινοφρονέω , οὗτος φημί · εἰμί ταπεινός , καί μικρός φρονέω ὁ ὁμότιμος · καί γάρ ὁ Δεῖνα ὁ δοῦλος οὐ ἐπανίστημι ὁ δεσπότης · μῖμος τοίνυν ἐκεῖνος . καί μήv οὗτος οὐ εἰμί ταπεινοφροσύνη , εἶπον τις ἄν , ἀλλά ἀπόνοια . μανθάνω τίς εἰμί ταπεινοφροσύνη σύ ὁ τύφω ἔχω διαβολικός . τις οὖν εἰμί ταπεινοφροσύνη ; ὁ ταπεινός φρονέω · ταπεινός δέ φρονέω , οὐ ὁ ἀπό ἀνάγκη εἰμί ταπεινός , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ ταπεινός . οὖν τίς λέγω ( προστίθημι δέ ) · ὑπέρ ὁ ὑψηλός Δυνάμος φρόνησις ταπεινοφροσύνη , εἴτε ταπεινόφρων εἰμί · ὅταν δέ παρά ὁ μή δύναμαι ταπεινοφρονέω , οὐδείς ταπεινόφρων εἰμί · ὀν ὁ βασιλεύς ὁ ὑπάρχω ἄν ὑποτάσσω , ταπεινόφρων εἰμί , ἀπό ὁ ὕψος καταβαίνω · ὁ μέντοι ὕπαρχος ἐν οὗτος ποιέω , οὖον ταπεινοφρονέω · πῶς γάρ ; οὖον γάρ ἀπό ὁ ὕψος ταπεινόω ἑαυτοῦ . οὐ εἰμί δέ ἀλλως ταπεινοφρονέω , εἰμί μή ἐξουσία γίγνομαι . εἰμί γάρ ἀνάγκη εἰμί ταπεινόω , καί ἄχω , οὐδείς ὁ φρόντισις εἰμί ὁ κατόρθωμα οὐδέ ὁ βούλημα , ἀλλά ὁ ἀνάγκη · ταπεινοφροσύνη δέ διά οὗτος λέγω , ὅτι ὁ φρόνημα εἰμί ταπείνωσις .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0225.2
γ’ . Εἰπέ μοι , εἰ τις μὴ ἔχων ἐξουσίαν πλεονεκτεῖν , μένει τὰ ἑαυτοῦ κεκτημένος , τοῦτον ἐπαινεσάμεθα ἐπὶ δικαιοσύνη ; Οὐδαμῶς . Διὰ τί ; Τῇ γὰρ ἀνάγκῃ τῆς προαιρέσεως ἐγκώμιον ἀφήρηται . Εἰπέ μοι , εἰ τις μὴ δυνάμενος τυραννεῖν καὶ βασιλεύειν , μένει ἑταίρων , τοῦτον ἐπαινεσάμεθα , ὡς ἀπράγμονα ; [ 237 ] Οὐδαμῶς . Οὐκοῦν οὐδὲ ἐνταῦθα . Ὁ γὰρ ἐπαινος , ὡ πάντων ὑμεῖς ἀμαθέστατοι , οὐχ ἐν τῇ τούτων ἀποχή , ἀλλ’ ἐν τῇ τῶν ἀγαθῶν ἐργασίᾳ γίνεται . Ἐκεῖνο μὲν γὰρ φύσει ἀπηλλάκται , οὕτω δὲ καὶ ἐπαίνου μετέχει · τὸ δὲ , ἐγκωμίων ἀξίων ἐστιν . Ὅρα γοῦν καὶ τὸν Χριστὸν οὕτως ἐπαινοῦντα , ὅταν λέγῃ · Δεῦτε , οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρὸς μου , κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου · ἐπεινάσατε γάρ , καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν · ἐδίψησα , καὶ ἐποτίσατέ με . Οὐκ εἶπεν , Ἐπειδὴ οὐκ ἐπλεονεκτήσατε , οὐδὲ , Ἐπειδὴ οὐχ ἡρπάσατε [ μικρὰ γὰρ ταῦτα ] ἀλλ’ Ἐπειδὴ πενιχόντα με εἶδετε , καὶ ἐθρέψατε . Καὶ τις ἄν οὕτως ἐπῆγεν ἢ τοὺς φίλους , ἢ τοὺς ἐχθρούς ; οὐχ ἄν οὐδὲ Παῦλος . Τί λέγω Παῦλον ; οὐδὲ τὸν τυγχάνω τις ἄνθρωπος , ὡς σὺ τὸν Χριστὸν ἐπαινέσεις , ἐπῆγεν , ὅτι μὴ προσήκουσαν ἀρχὴν οὐκ ἔλαβε . Τὸ γὰρ ἐπὶ τούτοις θαυμάζειν , πολλὴν ἐστὶ κακίαν μαρτυροῦντων . Πῶς ; Ὅτι ἐπ’ ἐκείνων τὸ τοιοῦτον ἐπαίνος ἐστίν , οἷον ὁ κλέπτων , ἐὰν μηκέτι κλέπτῃ · ἐπὶ δὲ τῶν ἀγαθῶν οὐδεὶς · οὐ γὰρ , ὅτι οὐχ ἥρπασε μὴ προσήκουσαν ἀρχὴν καὶ τιμήν ,
Lemmas: γε . ἐπές ἐγώ , εἰμί τις μή ἔχω ἐξουσία πλεονεκτέω , μένω ὁ ἑαυτοῦ κτάομαι , οὗτος ἐπαινέω ἐπί δικαιοσύνη ; οὐδαμός . Ζεύς τίς ; ὁ γάρ ἀνάγκη ὁ προαίρεσις ἐγκώμιον ἀφαιρέω . ἐπές ἐγώ , εἰμί τις μή δύναμαι τυραννέω καί βασιλεύω , μένω ἑταῖρος , οὗτος ἐπαινέω , ὡς ἀπράγμων ; [ 237 ] οὐδαμός . οὐκοῦν οὐδέ ἐνταῦθα . ὁ γάρ ἔπαινος , εἰμί πᾶς σύ ἀμαθής , οὐ ἐν ὁ οὗτος ἀποχή , ἀλλά ἐν ὁ ὁ ἀγαθός ἐργασία γίγνομαι . ἐκεῖνος μέν γάρ φύσις ἀπαλλάσσω , οὗτος δέ καί ἔπαινος μετέχω · ὁ δέ , ἐγκώμιον ἄξιος εἰμί . Ὅρας γοῦν καί ὁ Χριστός οὕτως ἐπαινέω , ὅταν λέγω · δεῦτε , ὁ εὐλογέω ὁ πατήρ ἐγώ , κληρονομέω ὁ ἑτοιμάζω σύ βασίλειος ἀπό καταβολή κόσμος · πεινάω γάρ , καί δίδωμι ἐγώ ἐσθίω · διψάω , καί ποτίζω ἐγώ . οὐ εἶπον , ἐπεί οὐ πλεονεκτέω , οὐδέ , ἐπεί οὐ ἁρπάζω [ μικρός γάρ οὗτος ] ἀλλά ἐπεί πνίγω ἐγώ ὁράω , καί τρέφω . καί τις ἄν οὕτως ἐπάγω ἢ ὁ φίλος , ἢ ὁ ἐχθρός ; οὐ ἄν οὐδέ Παῦλος . τις λέγω Παῦλος ; οὐδέ ὁ τυγχάνω τις ἄνθρωπος , ὡς σύ ὁ Χριστός ἐπαινέω , ἐπάγω , ὅτι μή προσήκω ἀρχή οὐ λαμβάνω . ὁ γάρ ἐπί οὗτος θαυμάζω , πολύς εἰμί κακία μαρτυρέω . Πῶς ; ὅτι2 ἐπί ἐκεῖνος ὁ τοιοῦτος ἔπαινος εἰμί , οἷος ὁ κλέπτω , ἐάν μηκέτι κλέπτης · ἐπί δέ ὁ ἀγαθός οὐδείς · οὖον γάρ , ὅτι οὐ ἁρπάζω μή προσήκω ἀρχή καί τιμή ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0227.1
τὸ πρὸς θεόν ,
Lemmas: ὁ πρός θεός ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0227.2
τὸ θεόν ,
Lemmas: ὁ θεός ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0228.1
ἂν παρήγαγεν · Εἶπον φθάσας , ὅτι οὐδὲς οὕτως ἐπαινεῖ τινὰ ἀπὸ τῆς τῶν κακῶν ἀποχῆς , οὐδὲ ὅλως αὐτοῦ μέμνηται · οὐδὲ σώφρων βουλόμενος ἐπαινεῖναι τὸν οὕτως ἐρεῖ , ὅτι οὐκ ἐμολίγευσεν , ἀλλ’ ὅτι καὶ τῆς ἰδίας ἀπέστη γυναικός . Οὐδαμοῦ γὰρ τῶν καλῶν ἀποχὴν τίθεμεν · γέλως γὰρ τοῦτο . Εἶπον ὅτι ἡ μορφὴ τοῦ δούλου ἤλαψεν , καὶ οὐδὲ ἐλάττων · οὐκοῦν καὶ ἡ μορφὴ τοῦ Θεοῦ τελεῖα , καὶ οὐκ ἐλάττων . Διὰ τί μὴ εἶπεν , Ἐν μορφῇ Θεοῦ γενόμενος , ἀλλ’ , Ὑπάρχων · Ἰσον ἐστὶ τοῦτο τοῦ εἰπεῖν , Ἐγώ εἰμι ὁ ὢν . Τὸ ἀπικράλλακτον ἡ μορφὴ δείκνυσι , καθὼς ἐστι μορφὴ . Οὐκ ἐστὶ δὲ , ἄλλης οὐσίας ὄντα , τὴν ἄλλην μορφὴν ἔχειν · οὐν οὐδεὶς ἀνθρώπων ἀγγέλου ἔχει μορφὴν , οὐδὲ λόγου ἀνθρώπου ἔχει μορφὴν · πῶς οὖν ὁ Υἱός ;
Lemmas: εἄν παράγω · εἶπον φθάνω , ὅτι οὐδή οὕτως ἐπαινέω τις ἀπό ὁ ὁ κακός ἀποχή , οὐδέ ὅλως αὐτός μιμνήσκω · οὐδέ σώφρων βούλομαι ἐπαινέω ὁ οὕτως εἴρω , ὅτι οὐ ἐμολίγευσεν , ἀλλά ὅτι καί ὁ ἴδιος ἀφίστημι γυνή . οὐδαμός γάρ ὁ καλός ἀποχή τίθημι · γέλως γάρ οὗτος . εἶπον ὅτι ὁ μορφή ὁ δοῦλος λάπτω , καί οὐδέ μικρός · οὐκοῦν καί ὁ μορφή ὁ Θεός τέλειος , καί οὐ μικρός . Ζεύς τίς μή εἶπον , ἐν μορφή Θεός γίγνομαι , ἀλλά , ὑπάρχω · Ἴσος εἰμί οὗτος ὁ εἶπον , ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί . ὁ ἀπικράλλακτον ὁ μορφή δείκνυμι , καθώς εἰμί μορφή . οὐ εἰμί δέ , ἄλλος οὐσία εἰμί , ὁ ἄλλος μορφή ἔχω · ὀν οὐδείς ἄνθρωπος ἄγγελος ἔχω μορφή , οὐδέ λόγος ἄνθρωπος ἔχω μορφή · πῶς οὖν ὁ υἱός ;
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0229.3
ζ' . Εἰδὲς ἐναντίων , εἰδὲς πόλεμον ; Βούλεσθε δεῖξωμεν πῶς οὐ δύναται τις ἀμφότερων ῥαδίως ὑπακούειν , ἀλλ' ἕνως δεῖ καταπράγνυσθαι ; ἢ οὐ δεῖ λόγου ; Πῶς ; " Ἐν τοῖς ἔργοις οὐχ ὁρῶμεν τοῦτο , τὸν Χριστὸν μὲν καταφρονούμενον , τὸν δὲ μαμωνᾶν τιμώμενον ; Ὁρᾶτε πῶς καὶ τὰ ῥήματα φορτικὰ ; πῶς μᾶλλον τὰ πράγματα ; " Ἀλλ' ἐπὶ τῶν πραγμάτων οὐ φαίνειται φορτικὰ ὁμοίως , ἐπειδὴ τῷ πάθει κατεχόμεθα . Νῦν μὲν γὰρ κἂν ὀλίγον ἢ καθαρῆς οὖσα τοῦ πάθους ἢ ψυχή , ἕως ἂν ἐνταῦθα ἐστέχη , δύναται κρίνειν ὁρθῶς · ἐκεῖ δὲ ἀπελεύσῃ , καὶ κατασχεθεῖσα τῷ πυρετῷ , καὶ ἐν τῇ ῥοῇ τοῦ πράγματος γενομένη , οὐχ ἔχει καθαρὸν τὸ κριτήριον , οὐχ ἔχει τὸ δικαστήριον ἀδείαστον · ὁ Χριστὸς φησίν , " Ὅταν μὴ τις ἀποσταῇ πᾶσιν αὐτοῦ τοῖς ὑπάρχουσιν , οὐχ ἔστι μου μαθητής · ὁ μαμωνᾶς φησί , Λάβε ἀπὸ τοῦ παιγόντος τὸν ἄρτον · ὁ Χριστὸς λέγει , Περιβάλε τὸν γυμνόν · οὕτως λέγει . Τὸν γυμνὸν ἀπόδουσον · ὁ Χριστὸς λέγει , Τοῦ σπέρματός σου τοὺς οἰκείους οὐχ ὑπερόψει · ὁ μαμωνᾶς λέγει , Οὐχ ἐλέησεις τοὺς οικείους τοῦ σπέρματός σου , ἀλλὰ κἂν μητέρα ἴδης , κἂν πατέρα , καταφρονεῖ . Καὶ τί λέγω πατέρα καὶ μητέρα ; καὶ τὴν σαυτοῦ ψυχήν , καὶ ταύτην ἀπόλλυ -
Lemmas: γῆ . ἀνάκλεις ἐναντίος , ἀνάκλεις πόλεμος ; βούλομαι δείκνυμι πῶς οὖον δύναμαι τις αμφότεροι ῥᾳδίως ὑπακούω , ἀλλά ἕνος δεῖ καταπράσσω ; ἢ οὖον δεῖ λόγος ; Πῶς ; " ἐν ὁ ἔργον οὐ ὁράω οὗτος , ὁ Χριστός μέν καταφρονέω , ὁ δέ μαμωνᾶς τιμάω ; ὁράω πῶς καί ὁ ῥῆμα φορτικός ; πῶς μᾶλλον ὁ πρᾶγμα ; " ἀλλά ἐπί ὁ πρᾶγμα οὖον φαίνω φορτικός ὁμοίως , ἐπεί ὁ πάθος κατέχω . νῦν μέν γάρ κἀν ὀλίγος ἢ καθαρός εἰμί ὁ πάθος ἢ ψυχή , ἠώς εἄν ἐνταῦθα στέγω , δύναμαι κρίνω ὀρθῶς · ἐκεῖ δέ ἀπέρχομαι , καί κατέχω ὁ πυρετός , καί ἐν ὁ ῥοή ὁ πρᾶγμα γίγνομαι , οὐ ἔχω καθαρός ὁ κριτήριον , οὐ ἔχω ὁ δικαστήριον αδειαστος · ὁ Χριστός φημί , " ὅταν μή τις ἀφίστημι πᾶς αὐτός ὁ ὑπάρχω , οὐ εἰμί ἐγώ μαθητής · ὁ μαμωνᾶς φημί , Λάβος ἀπό ὁ παίω ὁ ἄρτος · ὁ Χριστός λέγω , περιβάλλω ὁ γυμνός · οὕτως λέγω . ὁ γυμνός ἀποδύω · ὁ Χριστός λέγω , ὁ σπέρμα σύ ὁ οἰκεῖος οὐ ὑπέροψις · ὁ μαμωνᾶς λέγω , οὐχ ἐλεέω ὁ οἰκεῖος ὁ σπέρμα σύ , ἀλλά κἀν μήτηρ ἴδη , κἀν πατήρ , καταφρονέω . καί τίς λέγω πατήρ καί μήτηρ ; καί ὁ σεαυτοῦ Ψυχή , καί οὗτος ἀπόλλυμι -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0232.2
ΟΜΙΛΙΑ Ζ' .
Lemmas: Ὁμιλία γῆ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0232.3
Τοῦτο γὰρ φρονεῖσθω ἐν ὑμῖν , ὁ καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ · ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων , οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ , ἀλλ' ἐαυτὸν ἐκένωσεν , μορφὴν δούλου λαβών , ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος , καὶ σχήματι εὑρεθείς , ὡς ἄνθρωπος · ἐταπείνωσεν ἑαυτόν , γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου , θανάτου δὲ σταυροῦ . Διὸ καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσεν , καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα , ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός .
Lemmas: οὗτος γάρ φρονέω ἐν σύ , ὁ καί ἐν Χριστός Ἰησοῦς · ὅς ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω , μορφή δοῦλος λαμβάνω , ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι , καί σχῆμα εὑρίσκω , ὡς ἄνθρωπος · ταπεινόω ἑαυτοῦ , γίγνομαι ὑπήκοος μέχρι θάνατος , θάνατος δέ σταυρός . Διὸ καί ὁ θεός αὐτός ὑπερυψόω , καί χαρίζομαι αὐτός ὄνομα ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα , ἵνα ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς πᾶς γόνυ κάμπτω ἐπουράνιος καί ἐπίγειος καί καταχθόνιος , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς δόξα Θεός πατήρ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0232.4
οὔτε τὸν Θεὸν οὕτω θαυμάζει , ἀλλ' οὐδὲ ἀνθρώπων . Τί οὖν ἐστιν , Ἀγαπητοί ; Προσέχετε τοῖς λεγομένοις νῦν . Ἐπειδὴ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων νομίζουσιν , ὅταν ταπεινόφρονες ὦσιν , ἀποστερεῖσθαι τοῦ οἰκείου ἀξιώματος καὶ ἐλαττοῦσθαι καὶ ταπεινούσθαι , τοῦτον ἐξαιρῶν τὸν φόβον , καὶ δεῖκνὺς ὅτι οὐ χρὴ οὕτω διακεῖσθαι , περὶ τοῦ Θεοῦ φησίν , ὅτι ὁ Θεός , ὁ μονογενὴς Υἱὸς τοῦ Πατρός , ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὤν , ὁ μηδὲν ἔλαττον ἔχων τοῦ Πατρός , ὃ ἴσος αὐτῷ , οὐχ ἁρπαγμὸν [ 245 ] ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ . Τί δὲ τοῦτο ἐστι , μάνθανε ; Ὅπερ ἂν ἀρπάσῃ τις , καὶ παρὰ τὸ προσήκον λάβῃ , τοῦτο ἀποθίσθαι οὐ τολμᾷ , δεδιὼς ἵνα μὴ ἀποληται , μὴ ἐκπέσῃ , ἀλλὰ διαπαντὸς αὐτὸ κατἔχει · ὁ μέντοι φυσικῶς τι ἔχων ἀξίωμα , οὐ δέδοικε καὶ καταθίσθαι ἀπ' ἐκείνου τοῦ ἀξιώματος , εἰδὼς ὅτι οὐδὲν τοιούτων πείσεται . Οἷον ὡς ἐπὶ ὑπ . δείγματος ἵνα εἴπω , ὁ Ἀδессαλῶμ ἤρπασε τὴν τυραννίδα , καὶ
Lemmas: οὔτε ὁ θεός οὗτος θαυμάζω , ἀλλά οὐδέ ἄνθρωπος . τις οὖν εἰμί , Ἀγαπητός ; προσέχω ὁ λέγω νῦν . ἐπεί πολύς ὁ ἄνθρωπος νομίζω , ὅταν ταπεινόφρων εἰμί , ἀποστερέω ὁ οἰκεῖος ἀξίωμα καί ἐλασσόω καί ταπεινόω , οὗτος ἐξαιρέω ὁ φόβος , καί δείκνυμι ὅτι οὖον χρή οὗτος διάκειμαι , περί ὁ Θεός φημί , ὅτι ὁ Θεός , ὁ μονογενής υἱός ὁ πατήρ , ὅς ἐν μορφή Θεός εἰμί , ὁ μηδείς μικρός ἔχω ὁ πατήρ , ὅς ἴσος αὐτός , οὐ ἁρπαγμός [ 245 ] ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός . τις δέ οὗτος εἰμί , μανθάνω ; ὅπερ εἄν ἁρπάζω τις , καί παρά ὁ προσήκω λαμβάνω , οὗτος ἀποτίθημι οὖον τολμάω , δείδω ἵνα μή ἀπόλλυμι , μή ἐκπίπτω , ἀλλά διαπαντός αὐτός κατέχω · ὁ μέντοι φυσικός τίς ἔχω ἀξίωμα , οὖον δείδω καί κατατίθημι ἀπό ἐκεῖνος ὁ ἀξίωμα , εἰδοί ὅτι οὐδείς τοιοῦτος πείθω . οἷος ὡς ἐπί ὑπό . δεῖγμα ἵνα εἶπον , ὁ Ἀδессαλῶμ ἁρπάζω ὁ τυραννίς , καί
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0232.5
α' . Εἴρηται ἡμῖν τὰ περὶ τῶν αἱρετικῶν · εὐκαιρὸν δὲ λαπὸν καὶ τὰ ἡμέτερα εἰπεῖν . Ἐκεῖνοι λέγουσιν , ὅτι οὐ , Οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο , ἀρπάζει ἐστίν · ἡμεῖς ἐδείξαμεν , ὅτι πάντη ἕωλον καὶ ἄτοπον τοῦτο , ὅτι οὔτε εἰς ταπεινοφροσύνην τις ἐντεῦθεν παρακαλεῖ ,
Lemmas: ὅς . ἔρομαι ἐγώ ὁ περί ὁ αἱρετικός · Εὔκαιρον δέ λαπὸν καί ὁ ἡμέτερος εἶπον . ἐκεῖνος λέγω , ὅτι οὖον , οὐχ ἁρπαγμός ἡγέομαι , ἁρπάζω εἰμί · ἐγώ δείκνυμι , ὅτι πάντῃ ἕωλος καί ἄτοπος οὗτος , ὅτι οὔτε εἰς ταπεινοφροσύνη τις ἐντεῦθεν παρακαλέω ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0233.2
β’ . Ἐνταῦθα ἐπιλαβόμενοι τοῦ ῥητοῦ οἱ ἀπὸ Μαρκίωννος , Ἰδοῦ , φασίν , οὐχ ἐγένετο ἄνθρωπος , ἀλλ’ , Ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπου γενόμενος . Πῶς δὲ ἐστιν ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενέσθαι ; σκῆν περιβαλλόμενον ;
Lemmas: βε . ἐνταῦθα ἐπιλαμβάνω ὁ ῥητός ὁ ἀπό Μαρκίων , ὁράω , φημί , οὐ γίγνομαι ἄνθρωπος , ἀλλά , ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι . Πῶς δέ εἰμί ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι ; σκῆν περιβάλλω ;
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0236.1
ὅν οὐχ ἠρπάσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ , οὐχ ἐπαινετὸς . Τὸ μὲν Θεὸν ὄντα ἀνθρώπων γενέσθαι , πολλὴ ἡ ταπείνωσις , θάνατος , ἀνεικδιηγητος · τὸ δὲ ἄνθρωπον ὄντα τὰ τῶν ἀνθρώπων ποιεῖν , ποία ταπείνωσις ; Ποῦ δὲ μορφὴ Θεοῦ , ἔργον Θεοῦ λέγεται ; Εἰ γὰρ ἄνθρωπος ἦν ψιλός , καὶ διὰ τὰ ἔργα λέγεται μορφὴ Θεοῦ , διὰ τί μὴ καὶ ἐπὶ Πέτρου τὸ αὐτὸ λέγομεν ; μείζωνα γὰρ αὐτὸ εἰργάσατο . Διὰ τί μὴ καὶ ἐπὶ Παύλου λέγεις , ὅτι μορφὴν Θεοῦ εἶχε ; διὰ τί μὴ καὶ παρ’ ἑαυτοῦ τὸ παράδειγμα εἰσήνεγκε Παῦλος , ὁ μὲν πράξας δουλιχά , καὶ μηδὲν παραιτησάμενος ; λέγει γάρ · Οὐ γὰρ ἑαυτοὺς κηρύσσομεν , ἀλλὰ Χριστὸν Ἰησοῦν Κύριον , ἑαυτοὺς δὲ δούλους ὑμῶν διὰ Ἰησοῦν . Γέλως ταῦτα καὶ φλυαρία . Ἐκένωσεν ἑαυτόν , φησίν . Πῶς ἐκένωσεν , εἰπέ , καὶ τί ἡ κένωσις ; καὶ τί ἡ ταπείνωσις ; ἢ ἐπειδὴ θαύματα εἰργάσατο ; Ἀλλὰ τοῦτο ἐποίησε καὶ Παῦλος , καὶ Πέτρος , ὥστε οὐ τοῦ Ἰοῦ τοῦτο ἕξαιρετον . Τί οὖν ἐστιν ὁ φησιν , Ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος ; Πολλὰ μὲν εἶχεν ἡμέτερα , πολλὰ δὲ οὐκ εἶχεν · οὐν ἀπὸ συνουσίας οὐκ ἐτέχθη , οὐν ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησε . Ταῦτα ὑπῆρχεν αὐτῷ , ἡ μηδενὶ τῶν ἀνθρώπων . Οὐχ ἦν τὸ φαινόμενον μόνον , ἀλλὰ καὶ Θεός . Ἐφαντενο μὲν γὰρ ἄνθρωπος , οὐχ ἦν δὲ τοῖς πολλοῖς ὅμοιος , εἰ καὶ τὴν σάρκα ὅμοιος ἦν . Τοῦτο οὖν λέγει , ὅτι οὐχ ἦν ψιλὸς ἄνθρωπος · διὰ τοῦτο φησιν , Ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων . Ἡμεῖς μὲν ψυχὴ καὶ σῶμα ἐσμεν · ἐκεῖνος δὲ Θεός , καὶ ψυχή , καὶ σῶμα . Διὰ τοῦτο φησιν , Ἐν ὁμοιώματι . Ἵνα γὰρ μὴ ἀκούσας , ὅτι Ἐκένωσεν ἑαυτόν , μεταβολὴν νομίσης · καὶ μετάνοιαν καὶ ἀφανισμὸν τινα , Μένων , φησιν , ὁ ἦν , ἔλαβεν ὁ οὐχ ἦν , καὶ σάρξ γενόμενος ἔμενε Θεὸς Λόγος ὤν .
Lemmas: ὅς οὐ ἁρπάζω ὁ εἰμί ἴσος Θεός , οὐ ἐπαινετός . ὁ μέν θεός εἰμί ἄνθρωπος γίγνομαι , πολύς ὁ ταπείνωσις , θάνατος , ἀνεικδιηγητος · ὁ δέ ἄνθρωπος εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος ποιέω , ποῖος ταπείνωσις ; πός δέ μορφή Θεός , ἔργον Θεός λέγω ; εἰμί γάρ ἄνθρωπος εἰμί ψιλός , καί διά ὁ ἔργον λέγω μορφή Θεός , διά τίς μή καί ἐπί Πέτρος ὁ αὐτός λέγω ; μείζων γάρ αὐτός ἐργάζομαι . Ζεύς τίς μή καί ἐπί Παῦλος λέγω , ὅτι μορφή Θεός ἔχω ; διά τίς μή καί παρά ἑαυτοῦ ὁ παράδειγμα εἰσφέρω Παῦλος , ὁ μέν πράσσω δουλιχας , καί μηδείς παραιτέομαι ; λέγω γάρ · οὖον γάρ ἑαυτοῦ κηρύσσω , ἀλλά Χριστός Ἰησοῦς κύριος , ἑαυτοῦ δέ δοῦλος σύ διά Ἰησοῦς . Γέλως οὗτος καί φλυαρία . κενόω ἑαυτοῦ , φημί . Πῶς κενόω , εἶπον , καί τίς ὁ κένωσις ; καί τίς ὁ ταπείνωσις ; ἢ ἐπεί θαῦμα ἐργάζομαι ; ἀλλά οὗτος ποιέω καί Παῦλος , καί Πέτρος , ὥστε οὖον ὁ ἰόν οὗτος ἐξαίρω . τις οὖν εἰμί ὁ φημί , ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι ; Πολύς μέν ἔχω ἡμέτερος , πολύς δέ οὐ ἔχω · ὀν ἀπό συνουσία οὐ τίκτω , ὀν ἁμαρτία οὐ ποιέω . οὗτος ὑπάρχω αὐτός , ὁ μηδείς ὁ ἄνθρωπος . οὐχ εἰμί ὁ φαίνω μόνος , ἀλλά καί Θεός . Ἐφαντενο μέν γάρ ἄνθρωπος , οὐ εἰμί δέ ὁ πολύς ὅμοιος , εἰμί καί ὁ σάρξ ὅμοιος εἰμί . οὗτος οὖν λέγω , ὅτι οὐ εἰμί ψιλός ἄνθρωπος · διά οὗτος φημί , ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος . ἐγώ μέν ψυχή καί σῶμα εἰμί · ἐκεῖνος δέ Θεός , καί ψυχή , καί σῶμα . Ζεύς οὗτος φημί , ἐν ὁμοίωμα . ἵνα γάρ μή ἀκούω , ὅτι κενόω ἑαυτοῦ , μεταβολή νομίζω · καί μετάνοια καί ἀφανισμός τις , Μένων , φημί , ὁ εἰμί , λαμβάνω ὁ οὐ εἰμί , καί σάρξ γίγνομαι μένω θεός Λόγος εἰμί .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0236.2
γ . Ὥστε κατὰ τοῦτο ὅμοιος ἀνθρώπῳ , καὶ διὰ τοῦτο φησι [ 248 ] , Καὶ σχήματι · οὐ τοῦτο λέγων , ὅτι ἡ φύσις μετέπεσεν , οὐδὲ σύγχυσις τις ἐγένετο , ἀλλὰ σχήματι ἐγένετο . Εἰπὼν γάρ , ὅτι Μορφὴν δούλου ἔλαβεν , ἐθάρατσε λοιπὸν καὶ τοῦτο εἰπεῖν , ὡς ἐκείνου πάντας ἐπιστομίζοντος . Ἐπεὶ καὶ ὅταν λέγῃ , Ἐν ὁμοιώματι σαρκοῦς ἁμαρτίας , οὐ τοῦτο φησιν , ὅτι σάρκα οὐκ εἶχεν , ἀλλ’ ὅτι ἡ σὰρξ ἐκείνη οὐχ ἡμαρτεν , ἀλλ’ ὅμοια ἦν τῇ ἁμαρτωλῇ . Κατὰ τί ὅμοια ; Κατὰ τὴν φύσιν , οὐ κατὰ τὴν κακίαν · διὰ τοῦτο ὅμοια ἁμαρτωλῷ ψυχῇ . Ὡςπερ οὖν ἔχει τὸ ὅμοιον διὰ τὸ μὴ πάντα εἶναι ἴσον , οὕτω καὶ ἐνταῦθα ὁμοίωμα διὰ τὸ μὴ πάντα εἶναι ἴσα · οὐν τὸ μὴ ἐκ συνουσίας τὸ χωρὶς ἁμαρτίας , τὸ μὴ ψιλὸν ἄνθρωπον . Καὶ καλῶς εἶπεν , Ὡς ἄνθρωπος · οὐ γὰρ ἦν εἰς τῶν πολλῶν , ἀλλ’ ὡς εἷς τῶν πολλῶν . Οὐ γὰρ εἰς ἀνθρώπων μετέπεσεν ὁ Θεὸς Λόγος , οὐδὲ οὐσία μετεβλήθη , ἀλλ’ ὡς ἄνθρωπος ἐφάνη , οὐ φαντασιοποιῶν ἡμᾶς , ἀλλὰ παιδεύων εἰς ταπεινοφροσύνην . Ὅταν οὖν εἴπῃ , Ὡς ἄνθρωπος , τοῦτο φησιν · ἐπεὶ καὶ ἀλλαχοῦ φησιν αὐτὸν ἄνθρωπον , ὅταν λέγῃ · Εἰς Θεός , καὶ εἰς μεσίτης ἄνθρωπος Χριστὸς Ἰησοῦς . Εἴρηται
Lemmas: γ . ὥστε κατά οὗτος ὅμοιος ἄνθρωπος , καί διά οὗτος φημί [ 248 ] , καί σχῆμα · οὖον οὗτος λέγω , ὅτι ὁ φύσις μεταπίπτω , οὐδέ σύγχυσις τις γίγνομαι , ἀλλά σχῆμα γίγνομαι . εἶπον γάρ , ὅτι Μορφή δοῦλος λαμβάνω , ἐθάρατσε λοιπός καί οὗτος εἶπον , ὡς ἐκεῖνος πᾶς ἐπιστομίζω . ἐπεί καί ὅταν λέγω , ἐν ὁμοίωμα Σαρκοῦς ἁμαρτία , οὖον οὗτος φημί , ὅτι σάρξ οὐ ἔχω , ἀλλά ὅτι ὁ σάρξ ἐκεῖνος οὐ ἁμαρτάνω , ἀλλά ὅμοιος εἰμί ὁ ἁμαρτωλός . κατά τίς ὅμοιος ; κατά ὁ φύσις , οὖον κατά ὁ κακία · διά οὗτος ὅμοιος ἁμαρτωλός Ψυχή . ὡς οὖν ἔχω ὁ ὅμοιος διά ὁ μή πᾶς εἰμί ἴσος , οὗτος καί ἐνταῦθα ὁμοίωμα διά ὁ μή πᾶς εἰμί ἴσος · ὀν ὁ μή ἐκ συνουσία ὁ Χωρὶς ἁμαρτία , ὁ μή ψιλός ἄνθρωπος . καί καλῶς εἶπον , ὡς ἄνθρωπος · οὖον γάρ εἰμί εἰς ὁ πολύς , ἀλλά ὡς εἷς ὁ πολύς . οὖον γάρ εἰς ἄνθρωπος μεταπίπτω ὁ θεός Λόγος , οὐδέ οὐσία μεταβάλλω , ἀλλά ὡς ἄνθρωπος φαίνω , οὖον φαντασιοποιος ἐγώ , ἀλλά παιδεύω εἰς ταπεινοφροσύνη . ὅταν οὖν εἶπον , ὡς ἄνθρωπος , οὗτος φημί · ἐπεί καί ἀλλαχοῦ φημί αὐτός ἄνθρωπος , ὅταν λέγω · εἰς Θεός , καί εἰς μεσίτης ἄνθρωπος Χριστός Ἰησοῦς . ἔρομαι
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0237.1
καὶ οὔτε τὸ συνειδὸς τῶν ἰδίων ἁμαρτημάτων , οὔτε τὸ ἐν χολάσει εἶναι , οὔτε τὸ καὶ αὐτοὺς τὰ αὐτὰ πάσχειν , κατέχειν αὐτῶν τὴν μανίαν . Ὅπερ οὖν καὶ ὁ εἰς τῶν ἐνὶ εἶπε , καὶ ἐπεσκόμια λέγων · Οὐδὲ φοβῆ τὸν Θεὸν σὺ , ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ κρημνῷ ἐσμεν · Τσαυτὴν ἔχον τὴν κακίαν . Ἄλλ' οὐδὲν πρὸς τὴν οἰκείαν δόξαν παρεβλάψθ ἐντεῦθεν . Διὸ φησι · Καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσεν , καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα .
Lemmas: καί οὔτε ὁ σύνοιδα ὁ ἴδιος ἁμάρτημα , οὔτε ὁ ἐν χολανθανω εἰμί , οὔτε ὁ καί αὐτός ὁ αὐτός πάσχω , καταχέω αὐτός ὁ μανία . ὅπερ οὖν καί ὁ εἰς ὁ ἐν εἶπον , καί επεσκοεις λέγω · οὐδέ φοβέω ὁ θεός σύ , ὅτι ἐν ὁ αὐτός κρημνός εἰμί · τσαυος ἔχω ὁ κακία . ἄλλος οὐδείς πρός ὁ οἰκεῖος δόξα παραβλάπτω ἐντεῦθεν . Διὸ φημί · καί ὁ θεός αὐτός ὑπερυψόω , καί χαρίζομαι αὐτός ὄνομα ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0237.2
δ . Ὅταν τῆς σαρκὸς ἐπιλάβηται ὁ μακάριος Παῦλος , πάντα λοιπὸν τὰ ταπεινὰ μετὰ ἀδείας φθέγγεται . Ἔως μὲν γὰρ οὐκ ἔλεγεν , ὅτι μορφὴν δούλου ἔλαβεν , ἀλλὰ περὶ τῆς θεότητος διελέγετο , ὅρα πῶς ψυφλῶς · ὕψηλὸς λέγω κατὰ τὴν δύναμιν · κατὰ γὰρ τοῦ αὐτοῦ ἀξίαν οὐ φθέγγεται · οὐδὲ γὰρ δύναται · Ἐν μορφῇ , φησὶ , Θεοῦ ὑπάρχων , οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ . Ἐπεὶδὴ δὲ εἶπεν , ὅτι ἐνηθρώπησεν , οὐδὲν λοιπὸν τὰ ταπεινὰ φθέγγεται , βαρβῶν ὡς οὐδὲν βλάπτει τὴν θεότητα τὸ ταπεινὰ λέγεσθαι , τῆς σαρκὸς αὐτοῦ δεχομένης ταῦτα . Διὸ καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσεν , καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα · Ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ , ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός .
Lemmas: δ . ὅταν ὁ σάρξ ἐπιλαμβάνω ὁ μακάριος Παῦλος , πᾶς λοιπός ὁ ταπεινός μετά ἄδεια φθέγγομαι . ἔως μέν γάρ οὐ λέγω , ὅτι μορφή δοῦλος λαμβάνω , ἀλλά περί ὁ θεότης διαλέγω , ὁράω πῶς ψυφλαω · ὑψηλός λέγω κατά ὁ δύναμις · κατά γάρ ὁ αὐτός ἄξιος οὖον φθέγγομαι · οὐδέ γάρ δύναμαι · ἐν μορφή , φημί , Θεός ὑπάρχω , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός . ἐπειδή δέ εἶπον , ὅτι ἐνανθρωπέω , οὐδείς λοιπός ὁ ταπεινός φθέγγομαι , βαρβός ὡς οὐδείς βλάπτω ὁ θεότης ὁ ταπεινός λέγω , ὁ σάρξ αὐτός δέχομαι οὗτος . Διὸ καί ὁ θεός αὐτός ὑπερυψόω , καί χαρίζομαι αὐτός ὄνομα ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα · ἵνα ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς πᾶς γόνυ κάμπτω , ἐπουράνιος καί ἐπίγειος καί καταχθόνιος , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς δόξα Θεός πατήρ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0237.3
Εἴπωμεν πρὸς τοὺς αἱρετικούς , εἰ περὶ τοῦ μὴ σαρκωθέντος ταῦτα λέγεται , εἰ περὶ τοῦ Θεοῦ Λόγου , πῶς αὐτὸν ὑπερύψωσεν ; 250 ὡς πλείον τι δεδιώκως ; Οὐκοῦν ἀτελὴς ἦν κατὰ τοῦτο , καὶ δι' ἡμᾶς ἐγένετο τέλειος . Εἰ γὰρ μὴ ἡμᾶς εὐεργέτησεν , οὐκ ἂν ἔτυχε τῆς τιμῆς . Καὶ ἐχαρίσατο , φησιν , ὄνομα . Ἰδοὺ , οὐδὲ ὄνομα εἶχε καθ' ὑμᾶς . Πῶς δέ , εἰ ὁρεῖλιν Ἐλαβεν , εὑρίσκεται χάριτι καὶ δωρεᾷ λαβὼν , καὶ Ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα ; Ποῖον δὲ ἴδωμεν καὶ ὁνομα · Ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ , φησὶ , πᾶν γόνυ κάμψῃ . Ὄνομα αὐτῷ τὴν δόξαν λέγουσιν . Αὕ-τῃ γοῦν ἡ δόξα ὑπὲρ πᾶσαν δόξαν ἐστὶ · δόξα δὲ ὅλος ἐστὶ , τὸ προσκυνεῖν αὐτῷ . Πάρρω ἀπέχεσται τῆς τοῦ Θεοῦ μεγαλειότητος ὑμεῖς , οἱ νομίζοντες εἰδέναι Θεόν , ὡς αὐτὸς οἶδεν ἑαυτόν . Καὶ ἀπὸ τούτου μὲν δήλον , ὅσον ἀπέχετε τῆς ἐννοίας τῆς περὶ Θεοῦ · ὅηλον δὲ καὶ ἐκ τούτου . Αὕτη δόξα ἐστίν , εἴπέ μοι · ἰδῶμεν πρὶν ἢ τοὺς ἀνθρώπους γενέσθαι , πρὶν ἢ τοὺς ἀγγέλους , πρὶν ἢ τοὺς ἀρχαγγέλους , οὐκ ἦν ἐν δόξῃ . Εἰ γὰρ αὕτη ἐστὶν ἡ δόξα , ἡ ὑπὲρ πᾶσαν δόξαν ( τοῦτο γὰρ ἐστιν , Ὑπὲρ πᾶν ὄνομα ) εἰ καὶ ἐν δόξῃ ἦν , ἀλλ' ἐν ἐλάττονι ταύτης . Οὐκοῦν τοῦτο ὁ τὰ ὄντα ἐποίησε , καὶ διὰ τοῦτο , ἵνα ἐν δόξῃ γένηται , οὐκέτι ἀγαθότητι , ἀλλὰ δεομένως τῆς παρ' ἡμῶν δόξης . Ὀρᾶτε τὴν ἄνοιαν ; ὁρᾶτε τὴν ἀσάφειαν ; Ἄν μὲν οὖν περὶ τοῦ σαρκωθέντος ταῦτα ἔλεγεν , εἶχε λόγον · ἀνέγεται γὰρ ὁ Θεοῦ Λόγος περὶ τῆς σαρκὸς ταῦτα λέγεσθαι · οὐ γὰρ τῆς φύσεως ἀπτεται , ἀλλὰ περὶ τὴν οἰκονομίαν τὸ πᾶν ἴσταται · νῦν δὲ περὶ τὴν
Lemmas: εἶπον πρός ὁ αἱρετικός , εἰμί περί ὁ μή σαρκόω οὗτος λέγω , εἰμί περί ὁ Θεός Λόγος , πῶς αὐτός ὑπερυψόω ; 250 ὡς πλείων τίς διώκω ; οὐκοῦν ἀτελής εἰμί κατά οὗτος , καί διά ἐγώ γίγνομαι τέλειος . εἰμί γάρ μή ἐγώ εὐεργετέω , οὐ εἄν τυγχάνω ὁ τιμή . καί χαρίζομαι , φημί , ὄνομα . ἰδέ , οὐδέ ὄνομα ἔχω κατά σύ . Πῶς δέ , εἰμί ορειλις ἐλαβω , εὑρίσκω χάρις καί δωρεά λαμβάνω , καί ὄνομα ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα ; Ποῖον δέ ὁράω καί ὄνομα · ἵνα ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός , φημί , πᾶς γόνυ κάμπτω . ὄνομα αὐτός ὁ δόξα λέγω . οὗτος γοῦν ὁ δόξα ὑπέρ πᾶς δόξα εἰμί · δόξα δέ ὅλος εἰμί , ὁ προσκυνέω αὐτός . Πάρρος ἀπέχω ὁ ὁ Θεός μεγαλειότης σύ , ὁ νομίζω οἶδα Θεός , ὡς αὐτός οἶδα ἑαυτοῦ . καί ἀπό οὗτος μέν δῆλος , ὅσος ἀπέχω ὁ ἔννοια ὁ περί Θεός · ὅλος δέ καί ἐκ οὗτος . Ἄτη δόξα εἰμί , εἶπον ἐγώ · ὁράω πρίν ἢ ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι , πρίν ἢ ὁ ἄγγελος , πρίν ἢ ὁ ἀρχάγγελος , οὐ εἰμί ἐν δόξα . εἰμί γάρ οὗτος εἰμί ὁ δόξα , ὁ ὑπέρ πᾶς δόξα ( οὗτος γάρ εἰμί , ὑπέρ πᾶς ὄνομα ) εἰμί καί ἐν δόξα εἰμί , ἀλλά ἐν μικρός οὗτος . οὐκοῦν οὗτος ὁ ὁ εἰμί ποιέω , καί διά οὗτος , ἵνα ἐν δόξα γίγνομαι , οὐκέτι ἀγαθότης , ἀλλά δήω ὁ παρά ἐγώ δόξα . ὁράω ὁ ἄνοια ; ὁράω ὁ ἀσάφεια ; ἄν μέν οὖν περί ὁ σαρκόω οὗτος λέγω , ἔχω λόγος · ἀναγίγνομαι γάρ ὁ Θεός Λόγος περί ὁ σάρξ οὗτος λέγω · οὖον γάρ ὁ φύσις ἅπτω , ἀλλά περί ὁ οἰκονομία ὁ πᾶς ἴστημι · νῦν δέ περί ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0237.5
ε' . Πιστεύωμεν τοίνυν εἰς δόξαν αὐτοῦ , καὶ βιώμεν εἰς δόξαν αὐτοῦ · ἐπεὶ οὐδὲν ὠφελος θατέρω . Ὅστε ὅταν δοξάζωμεν καλῶς , μὴ βιώμεν δὲ καλῶς , τότε μάλιστα ὑβρίζομεν αὐτόν , ὅτι ἐπιγραφόμενοι αὐτὸν Δεσπότην καὶ Διδάσκαλον , καταφρονοῦμεν αὐτοῦ , καὶ οὐ δειδοίχαμεν τὸν φοβερὸν αὐτοῦ κριτήριον . Τὸ μὲν γὰρ Ἕλληνας ἀκαθάρτως βιοῦν , θαυμαστὸν οὐδὲν , οὐδὲ τοσαύτης καταγνώσεως ἄξιον · τὸ δὲ Χριστιανοὺς τοσούτων μετέχοντας μυστηρίων , τοσαύτης ἀπολαύοντας δόξης , οὕτως ἀκαθάρτως βιοῦν , τοῦτό ἐστι τὸ πάντων χειρόστον καὶ ἀφόρητον . Εἴπε γὰρ μοι · ὑπήκουσε τὴν ἐσχάτην ὑπακοήν , διὰ τοῦτο ἔλαβε τὴν ἄνω τιμήν · δοῦλος τεγένο , διὰ τοῦτο Δεσπότης ἐστὶ πάντων , καὶ ἀγγέλων καὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων . Ὅστε καὶ ἡμεῖς μὴ νομίζωμεν κατέρχεσθαι ἀπὸ τοῦ ἀξιώματος , ὅταν ταπεινώσωμεν ἑαυτούς . Τότε γὰρ μᾶλλον ἐστιν ὑψωθῆναι εἰκότως · τότε μάλιστα ἐστὶ θαυμάσθηναί . Ὅτι γὰρ ὁ
Lemmas: εἰ . πιστεύω τοίνυν εἰς δόξα αὐτός , καί βιόω εἰς δόξα αὐτός · ἐπεί οὐδείς ὠφελής ἕτερος . ὅστε ὅταν δοξάζω καλῶς , μή βιόω δέ καλῶς , τότε μάλιστα ὑβρίζω αὐτός , ὅτι ἐπιγράφω αὐτός δεσπότης καί διδάσκαλος , καταφρονέω αὐτός , καί οὖον δείδω ὁ φοβερός αὐτός κριτήριον . ὁ μέν γάρ Ἕλλην ἀκάθαρτος βιόω , θαυμαστός οὐδείς , οὐδέ τοσοῦτος κατάγνωσις ἄξιος · ὁ δέ Χριστιανός τοσοῦτος μετέχω μυστήριον , τοσοῦτος ἀπολαύω δόξα , οὕτως ἀκάθαρτος βιόω , οὗτος εἰμί ὁ πᾶς χειρόστον καί ἀφόρητος . εἶπον γάρ ἐγώ · ὑπακούω ὁ ἔσχατος ὑπακοή , διά οὗτος λαμβάνω ὁ ἄνω τιμή · δοῦλος τεγένο , διά οὗτος Δεσπότης εἰμί πᾶς , καί ἄγγελος καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω . ὅστε καί ἐγώ μή νομίζω κατέρχομαι ἀπό ὁ ἀξίωμα , ὅταν ταπεινόω ἑαυτοῦ . τότε γάρ μᾶλλον εἰμί ὑψόω εἰκότως · τότε μάλιστα εἰμί θαυμάζω . ὅτι2 γάρ ὁ
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0240.3
5 . Ἄλλὰ πλουτεῖς ; πόθεν ; τὶ κεκτημένος ; χρυσόν , ἀργυρον , λίθους τιμίους ; Τοῦτο καὶ ληστῶν ἐστι , καὶ ἀνδροφόνων τὸ καύχημα , καὶ τῶν τὰ μέταλλα ἐργαζομένων . Ὁ τῶν καταδίκων πόνος , τοῦτ ’ εἰ καύχημα . Ἄλλὰ κοσμη καὶ καλλωπιζῃ ; Καὶ ἴππους ἐστιν ἰδεῖν καλλωπιζομένους · παρὰ δὲ τοῖς Πέρσαις καὶ χαμηλοὺς ἴδω τις ἄν καλλωπιζομένας · ἐπὶ δὲ τῶν ἀνθρώπων , τοὺς ἐπὶ σχηνῆς ἀπαντᾶς . Οὐχ ἀσύγκλητον οὖν ἐπὶ τούτοις μέγα φρονεῖν , ἐν οἷς τὰ ἄλογά σοι κοινωνεῖ καὶ δοῦλοι καὶ ἀνδροφόνοι καὶ μαλακοὶ καὶ λησταὶ καὶ τυμβωρύχοι ; Ἄλλ ’ οἰκίας οἰκοδομεῖς λαμπράς ; Καὶ τὶ τοῦτο ; πολλοὶ κολοιοὶ λαμπροτέρας οἰκοῦσι , καὶ σμενδότερα ἔχουσι καταγώγια . Ἡ οὐχ ὁρᾷς τούτους τοὺς περὶ τὰ χρήματα μαινομένους , οἱ ἐν ἀγροῖς καὶ ἐν ἐρήμοις τόποις ψυχόδωμα σὺν οἴκους , κολοιῶν καταγώγια ; Ἄλλὰ φωνὴς ἔνεκα μέγα φρονεῖς ; Τοῦ κύκνου καὶ τῆς ἀηδονὸς οὐδέποτε σὺ δυνατὴ ἀσαι λιγυρώτερον . Ἄλλ ’ ἐπὶ ποικιλίᾳ τέχνης ; Καὶ τὶ τῆς μελέτης ἐν τούτῳ σωφύτερον ; ποῖος ποικιλ -
Lemmas: 5 . ἀλλά πλουτέω ; πόθεν ; τίς κτάομαι ; χρυσός , ἄργυρος , λίθος τίμιος ; οὗτος καί λῃστής εἰμί , καί ἀνδροφόνος ὁ καύχημα , καί ὁ ὁ μέταλλον ἐργάζομαι . ὁ ὁ κατάδικος πόνος , οὗτος ’ εἰμί καύχημα . ἀλλά κοσμέω καί καλλωπίζω ; καί ἵππος εἰμί ὁράω καταλωπίζω · παρά δέ ὁ Πέρσης καί χαμηλός ὁράω τις ἄν καλλωπίζω · ἐπί δέ ὁ ἄνθρωπος , ὁ ἐπί σκηνή ἀπαντάω . οὐχ ἀσύγκλητος οὖν ἐπί οὗτος μέγας φρονέω , ἐν ὅς ὁ ἄλογος σύ κοινωνέω καί δοῦλος καί ἀνδροφόνος καί μαλακός καί λῃστής καί τυμβωρύχος ; ἄλλος ’ οἰκίον οἰκοδομέω λαμπρός ; καί τίς οὗτος ; πολύς κολοιός λαμπρός οἰκέω , καί σμενδοτερας ἔχω καταγώγιον . ὁ οὐ ὁράω οὗτος ὁ περί ὁ χρῆμα μαίνομαι , ὁ ἐν ἀγρός καί ἐν ἐρῆμος τόπος ψυχόδωμα σύν οἶκος , κολοιός καταγώγιον ; ἀλλά φωνή ἕνεκα μέγας φρονέω ; ὁ κύκνος καί ὁ ἀηδών οὐδέποτε σύ δυνατός ἀείδω λιγυρός . ἄλλος ’ ἐπί ποικιλίας τέχνη ; καί τίς ὁ μελέτη ἐν οὗτος σωφυτερος ; ποῖος ποικιλ -
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0241.3
ΟΜΙΛΙΑ Η .
Lemmas: Ὁμιλία ὁ .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0241.4
256 Ὥστε , ἀγαπητοὶ μεν , καθὼς πάντοτε ὑπῃκούσατε , μὴ ὡς ἐν τῇ παρουσίᾳ μου μόνον , ἀλλὰ καὶ νῦν πολλῷ μᾶλλον ἐν τῇ ἀπουσίᾳ μου μετὰ φόβου καὶ τρόμου τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν κατεργάσθε . Ὁ Θεὸς γὰρ ἐστὶν ὁ ἐνεργῶν ἐν ὑμῖν καὶ τὸ θέλειν καὶ τὸ ἐνεργεῖν ὑπὲρ τῆς εὐδοκίας . Πάντα ποιεῖτε χωρὶς γογγυσμῶν καὶ διαλογισμῶν , ἵνα γένησθε ἀμωμπτοι καὶ ἀκέραιοι , τέκνα Θεοῦ ἀμώμητα ἐν μέσῳ γενεὰς σκολιᾶς καὶ διεστραμμένης , ἐν οἷς φαίνεσθε , ὡς φωστήρες ἐν κόσμῳ , λόγον ζωῆς ἔχοντες , εἰς καύχημα ἡμῖν εἰς ἡμέραν Χριστοῦ . α᾽ . Τὰς παραίνεσεις μετὰ ἔγκωμιων δεῖ ποιεῖσθαι · οὕτω γὰρ καὶ εὐπαραδέκτοι γίνονται , ὅταν πρὸς τὸν οἰκείον ζῆλον καλῶμεν τοὺς παρανουμένους · οἷον καὶ Παῦλος ἐνταῦθα ἐποίησε . Οὐ θέα πῶς ; συνετῶς ; Ὥστε , ἀγαπητοὶ μου , φησίν . Οὐχ εἶπεν ἀπλῶς , ὅτι Ὑπακούετε , ἀλλὰ πρῶτον ἐπαινέσας καὶ εἰπὼν , Καθὼς πάντοτε ὑπῃκούσατε · τοῦτέστι , Μιμεῖσθαι παρακαλῶ [ 256 ] οὐχ ἑτέρους , ἀλλ᾽ ὑμᾶς ἑαυτούς . Μὴ ὡς ἐν τῇ παρουσίᾳ μου μόνον , ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον ἐν τῇ ἀπουσίᾳ μου . Διὰ τί , Πολλῷ μᾶλλον ἐν τῇ ἀπουσίᾳ μου ; Τότε μὲν ἴσως ἐδοκεῖτε διὰ τὴν εἰς ἐμὲ τιμὴν καὶ τὴν αἰδὼς πάντα ποιεῖν .
Lemmas: 256 ὥστε , ἀγαπητός μέν , καθώς πάντοτε ὑπακούω , μή ὡς ἐν ὁ παρουσία ἐγώ μόνος , ἀλλά καί νῦν πολύς μᾶλλον ἐν ὁ ἀπουσία ἐγώ μετά φόβος καί τρόμος ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία κατεργάζομαι . ὁ θεός γάρ εἰμί ὁ ἐνεργός ἐν σύ καί ὁ ἐθέλω καί ὁ ἐνεργέω ὑπέρ ὁ εὐδοκία . Πάν ποιέω Χωρὶς γογγυσμός καί διαλογισμός , ἵνα γίγνομαι ἀμωμπτοι καί ἀκέραιος , τέκνον Θεός ἀμώμητος ἐν μέσος γενεά σκολιός καί διαστρέφω , ἐν ὅς φαίνω , ὡς φωστήρ ἐν κόσμος , λόγος ζωή ἔχω , εἰς καύχημα ἐγώ εἰς ἡμέρα Χριστός . ὅς . ὁ παραίνεσις μετά ἐγκώμιον δεῖ ποιέω · οὗτος γάρ καί εὐπαράδεκτος γίγνομαι , ὅταν πρός ὁ οἰκέω ζῆλος καλέω ὁ παρανέομαι · οἷος καί Παῦλος ἐνταῦθα ποιέω . οὖον θέα πῶς ; συνετός ; ὥστε , ἀγαπητός ἐγώ , φημί . οὐχ εἶπον ἀπλόος , ὅτι ὑπακούω , ἀλλά πρῶτος ἐπαινέω καί εἶπον , καθώς πάντοτε ὑπακούω · τουτέστι , μιμέομαι παρακαλέω [ 256 ] οὐ ἕτερος , ἀλλά σύ ἑαυτοῦ . μή ὡς ἐν ὁ παρουσία ἐγώ μόνος , ἀλλά πολύς μᾶλλον ἐν ὁ ἀπουσία ἐγώ . Ζεύς τίς , πολλός μᾶλλον ἐν ὁ ἀπουσία ἐγώ ; τότε μέν ἴσως δοκέω διά ὁ εἰς ἐγώ τιμή καί ὁ αἰδώς πᾶς ποιέω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0244.2
ἐποίησεν , ὅρα πῶς παραμυθεῖται τὴν ἀγωνίαν . Τί γὰρ φησιν ; Ὁ Θεὸς ἐστίν ὁ ἐνεργῶν ἐν ὑμῖν . Μὴ φοβοῦ , ὅτι εἶπον Μετὰ φόβου καὶ τρόμου · οὐ διὰ τοῦτο εἶπον , ἵνα ἀπαγορεύσῃς , ἵνα δυσείρητον τι εἶναι νομίζῃς τὴν ἀρετὴν , ἀλλ' ἵνα προσέχῃς , ἵνα μὴ διαχέῃς σαυτόν . Ἄν τοῦτο ἦ , ὁ Θεὸς πάντα ἐργάσαται · σὺ θάρσει . Ὁ Θεὸς γὰρ ἐστίν ὁ ἐνεργῶν ἐν ὑμῖν . Εἰ τοίνυν αὐτὸς ἐνεργεῖ , ἡμᾶς δεῖ τὴν προαιρεσιν παρασχεῖν συγκεχρησμένην διαπαντὸς , ἐσφιγμένην , ἀδιάχυτον . Ὁ Θεὸς γὰρ ἐστίν ὁ ἐνεργῶν ἐν ὑμῖν καὶ τὸ θέλειν καὶ τὸ ἐνεργεῖν . Εἰ τὸ θέλειν αὐτὸς ἡμῖν ἐνεργεῖ , πῶς ἡμῖν παρακελεύει ; Εἰ γὰρ καὶ τὸ θέλειν αὐτὸς ποιεῖ , εἰκὴ ἡμῖν λέγεις , ὅτι Ὑπακούσατε · οὐ γὰρ ὑπακούομεν . Εἰκὴ λέγεις , Ἐν φόβῳ καὶ ἐν τρόμῳ · Θεοῦ γὰρ τὸ θλον ἐστίν . Οὐ διὰ τοῦτο εἶπον , Αὐτὸς γὰρ ἐστίν ὁ ἐνεργῶν καὶ τὸ θέλειν καὶ τὸ ἐνεργεῖν , ἀλλ' ἐκλύσαι τὴν ἀγωνίαν ὑμῶν βουλόμενος . Ἄν θελήσῃς , τότε ἐνεργήσει τὸ θέλειν . Μὴ φοβηθῇς , καὶ οὐδὲν κάμνεις · καὶ προθυμίαν αὐτὸς ἡμῖν δίδωσι καὶ ἐργασίαν . Ὅταν γὰρ θελήσωμεν , αὐξεῖ τὸ θέλειν ἡμῶν λοιπὸν · οἷον , βούλομαι ἀγαθὸν τι ἐργάσασθαι · ἐνέργησεν αὐτὸ τὸ ἀγαθόν , ἐνῆρτησεν δι' αὐτοῦ καὶ τὸ θέλειν . Ἡ ἀπὸ πολλῆς εὐλαβείας τοῦτο φησιν , ὥσπερ ὅταν τὰ κατερθώματα τὰ ἡμέτερα χαρίσματα εἶναι λέγῃ .
Lemmas: ποιέω , ὁράω πῶς παραμυθέομαι ὁ ἀγωνία . τις γάρ φημί ; ὁ θεός εἰμί ὁ ἐνεργός ἐν σύ . μή φοβέω , ὅτι εἶπον μετά φόβος καί τρόμος · οὖον διά οὗτος εἶπον , ἵνα απαγόρευση , ἵνα δυσειρεω τίς εἰμί νομίζω ὁ ἀρετή , ἀλλά ἵνα προσέχω , ἵνα μή διαχέω σεαυτοῦ . ἄν οὗτος εἰμί , ὁ θεός πᾶς ἐργάζομαι · σύ θάρσος . ὁ θεός γάρ εἰμί ὁ ἐνεργός ἐν σύ . εἰμί τοίνυν αὐτός ἐνεργέω , ἐγώ δεῖ ὁ προαίρεσις παρέχω συγχράομαι διαπαντός , σφίγγω , ἀδιάχυτος . ὁ θεός γάρ εἰμί ὁ ἐνεργός ἐν σύ καί ὁ ἐθέλω καί ὁ ἐνεργέω . εἰμί ὁ ἐθέλω αὐτός ἐγώ ἐνεργέω , πῶς ἐγώ παρακελεύομαι ; εἰμί γάρ καί ὁ ἐθέλω αὐτός ποιέω , εἰκῇ ἐγώ λέγω , ὅτι ὑπακούω · οὖον γάρ ὑπακούω . εἰκῇ λέγω , ἐν φόβος καί ἐν τρόμος · Θεός γάρ ὁ θλάω εἰμί . οὖον διά οὗτος εἶπον , αὐτός γάρ εἰμί ὁ ἐνεργός καί ὁ ἐθέλω καί ὁ ἐνεργέω , ἀλλά ἐκλύω ὁ ἀγωνία σύ βούλομαι . ἄν ἐθέλω , τότε ἐνεργέω ὁ ἐθέλω . μή φοβέω , καί οὐδείς κάμνω · καί προθυμία αὐτός ἐγώ δίδωμι καί ἐργασία . ὅταν γάρ ἐθέλω , αὐξάνω ὁ ἐθέλω ἐγώ λοιπός · οἷος , βούλομαι ἀγαθός τίς ἐργάζομαι · ενεργώ αὐτός ὁ ἀγαθός , ἐναρτάω διά αὐτός καί ὁ ἐθέλω . ὁ ἀπό πολύς εὐλάβεια οὗτος φημί , ὥσπερ ὅταν ὁ κατερθώματα ὁ ἡμέτερος χάρισμα εἰμί λέγω .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0244.3
β' Ὡσπερ οὖν λέγων αὐτὰ χαρίσματα , οὐκ ἐξωθεῖ ἡμᾶς τοῦ αὐτεξουσίου , ἀλλ' ἀρίστην ἐν ἡμῖν τὸ αὐτεξοῦσιον · οὕτως ὅταν λέγῃ ἐνεργεῖν ἐν ἡμῖν τὸ θέλειν , οὐκ ἀφαιρεῖται ἡμᾶς τοῦ αὐτεξουσίου , ἀλλὰ δείκνυσιν , ὅτι ἀπὸ τοῦ κατορθοῦν πολλὴν εἰς τὸ θέλειν λαμβάνομεν προθυμίαν . Καθάπερ γὰρ τὸ ποιεῖν ἐκ τοῦ ποιεῖν γίνεται · οὕτως ἐκ τοῦ μὴ ποιεῖν τὸ μὴ ποιεῖν . Ἔδωκας ἐλεημοσύνην · μᾶλλον προετράπης δοῦναι . Οὐκ ἔδωκας δέ · μᾶλλον ἠργήσας . Ἐσωφρόνησας μίαν ἡμέραν · ἔχεις προτροπὴν καὶ εἰς τὴν δευτέραν . Ἐβράθυμησας · ἐπέτεινας τὴν ῥαθυμίαν . Ἄσεβὴς τάρ , φησιν , ἐλθὼν εἰς βάθος κακῶν καταφρονεῖ . Ὡσπερ οὖν [ 258 ] ὅταν ἐλθῇ εἰς βάθος κακῶν , καταφρονεῖ · οὕτως ὅταν ἐλθῇ εἰς βάθος ἀγαθῶν , σπουδάζει . Καθάπερ γὰρ ἐκεῖνος ἀπογνοὺς ῥαθυμότερος γίνεται · οὕτως οὗτος ἐννοῶν τὸ πλήθος τῶν ἀγαθῶν , σπουδαιότερος γίνεται , δεδιώς μὴ τὸ πᾶν ἀπολέσῃ . Ὑπὲρ τῆς εὐδοκίας , φησί · τοῦτέστι , διὰ τὴν ἀγάπην , διὰ τὴν ἀρέσκειαν αὐτοῦ , ἵνα τὰ δοκοῦντα αὐτῷ γένηται , ἵνα κατὰ τὴν θέλησιν αὐτοῦ . Ἐνεσθὰ δεικνυσαι , καὶ ποιεῖ θαρρεῖν , ὅτι πάντως ἐνεργεῖ . Θέλει γὰρ ἡμᾶς , ὡς αὐτὸς βούλεται , ζῆν . Εἰ δὲ βούλεται , πρὸς δὲ τοῦτο αὐτὸς ἐνεργεῖ , καὶ τοῦτο πάντως ἐνεργήσει · θέλει γὰρ ἡμᾶς ὀρθῶς ζῆν . Ὄρθῃ πῶς οὐκ ἀφαιρεῖται τὸ αὐτεξοῦσιον ; Ταῦτα πάντα ποιεῖτε , φησί , χωρίς τογγυσμῶν καὶ διαλογισμῶν . Ὁ διάβολος ἐπειδὴ μὴ δυνήθῃ ἡμᾶς ἀπαγαγεῖν τοῦ καλῶς ποιεῖν , ἕτερος τεχνάζεται b ἡμῶν κενῶσαι τὸν μισθόν . Ἡ γὰρ ξενοδοσίαν , ἡ ἀπνοιαν ἐπειςῃγάγεν , ἦ ,
Lemmas: βε ὡς οὖν λέγω αὐτός χάρισμα , οὐ ἐξωθέω ἐγώ ὁ αὐτεξούσιος , ἀλλά ἀγαθός ἐν ἐγώ ὁ αυτεξούσιος · οὕτως ὅταν λέγω ἐνεργέω ἐν ἐγώ ὁ ἐθέλω , οὐ ἀφαιρέω ἐγώ ὁ αὐτεξούσιος , ἀλλά δείκνυμι , ὅτι ἀπό ὁ κατορθόω πολύς εἰς ὁ ἐθέλω λαμβάνω προθυμία . καθά γάρ ὁ ποιέω ἐκ ὁ ποιέω γίγνομαι · οὕτως ἐκ ὁ μή ποιέω ὁ μή ποιέω . δίδωμι ἐλεημοσύνη · μᾶλλον προτρέπω δίδωμι . οὐ δίδωμι δέ · μᾶλλον ἀργέω . σωφρονέω εἷς ἡμέρα · ἔχω προτροπή καί εἰς ὁ δύο . Ἐβράθυμησας · ἐπιτείνω ὁ ῥᾳθυμία . ἀσεβής τάρ , φημί , ἔρχομαι εἰς βάθος κακός καταφρονέω . ὡς οὖν [ 258 ] ὅταν ἔρχομαι εἰς βάθος κακός , καταφρονέω · οὕτως ὅταν ἔρχομαι εἰς βάθος ἀγαθός , σπουδάζω . καθά γάρ ἐκεῖνος ἀπογιγνώσκω ῥᾴθυμος γίγνομαι · οὕτως οὗτος ἐννοέω ὁ πλήθος ὁ ἀγαθός , σπουδαῖος γίγνομαι , δείδω μή ὁ πᾶς ἀπόλλυμι . ὑπέρ ὁ εὐδοκία , φημί · τουτέστι , διά ὁ ἀγάπη , διά ὁ ἀρέσκεια αὐτός , ἵνα ὁ δοκέω αὐτός γίγνομαι , ἵνα κατά ὁ θέλησις αὐτός . Ἐνεσθὰ δείκνυμι , καί ποιέω θαρσέω , ὅτι πάντως ἐνεργέω . ἐθέλω γάρ ἐγώ , ὡς αὐτός βούλομαι , ζῶ . εἰμί δέ βούλομαι , πρός δέ οὗτος αὐτός ἐνεργέω , καί οὗτος πάντως ἐνεργέω · ἐθέλω γάρ ἐγώ ὀρθῶς ζῶ . Ὄρθη πῶς οὐ ἀφαιρέω ὁ αυτεξούσιος ; οὗτος πᾶς ποιέω , φημί , χωρίς τογγυσμαω καί διαλογισμός . ὁ διάβολος ἐπεί μή δύναμαι ἐγώ ἀπάγω ὁ καλῶς ποιέω , ἕτερος τεχνάζω b ἐγώ κενόω ὁ μισθός . ὁ γάρ ξενοδοσια , ὁ ἄπνοια ἐπιφέρω , εἰμί ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0245.2
· ἀπόλλυται γὰρ καὶ αὐτὸ τὸ γινόμενον . Ἡ οὐχ ὁρᾷς , ὅτι καὶ ἐν ταῖς οἰκίαις ταῖς ἡμετέραις ταῦτα λέγομεν δέλ , Βέλτιον ταῦτα μὴ γίνεσθαι , ἢ μετὰ γογγυσμοῦ ; καὶ πολλάκις εἰλόμεθα τῆς διακωνίας ἀποστερηθῆναι τῆς ἡμετέρας , ἢ γογγύζοντος ἀνασχέσθαι ; Δεινὸν γὰρ , δεινὸν ὁ γογγυσμός · ἐργὺς βλασφημίας ἐστιν · ἐπεὶ τίνος ἕνεκεν τοσαύτην ἐκεῖνοι ἔδωκαν δίκην ; Ἀχαριστία τὸ πρᾶγμα ἐστιν . Ὁ γογγύζων ἀχαριστεῖ τῷ Θεῷ · ὁ δὲ ἀχαριστῶν τῷ Θεῷ , ἄρα βλάσφημος . Μάλιστα μὲν γὰρ τότε πειρασμοὶ συνέχεις ἦσαν , καὶ ἐπάλληλοι κίνδυνoi , οὐδεμία ἀνάπαυσις , οὐδεμία ἄνεσις , μυρία πάντοθεν ἐπέρρει δεινὰ · νῦν δὲ εἰρήνη βαθεῖα , νῦν εὐμαρία .
Lemmas: · ἀπόλλυμι γάρ καί αὐτός ὁ γίγνομαι . ὁ οὐ ὁράω , ὅτι καί ἐν ὁ οἰκίον ὁ ἡμέτερος οὗτος λέγω δέλος , Ἀγαθός οὗτος μή γίγνομαι , ἢ μετά γογγυσμός ; καί πολλάκις εἴλω ὁ διακονία ἀποστερέω ὁ ἡμέτερος , ἢ γογγύζω ἀνέχω ; δεινός γάρ , δεινός ὁ γογγυσμός · Ἔργυς βλασφημία εἰμί · ἐπεί τίς ἕνεκα τοσοῦτος ἐκεῖνος δίδωμι δίκη ; ἀχαριστία ὁ πρᾶγμα εἰμί . ὁ γογγύζω ἀχαριστέω ὁ Θεός · ὁ δέ ἀχαριστέω ὁ Θεός , ἄρα βλάσφημος . μάλιστα μέν γάρ τότε πειρασμός συνεχής εἰμί , καί ἐπάλληλος κίνδυνoi , οὐδείς ἀνάπαυσις , οὐδείς ἄνεσις , μυρίος πάντοθεν ἐπέρρω δεινός · νῦν δέ εἰρήνη βαθύς , νῦν Εὐμαρία .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0249.1
μοι , φησι , χαίροντι ἐπὶ τῇ ἐμῇ θανάτῳ . Οὐκ ἄρα δακρύων ἀξία ἡ τελευτὴ τῶν δικαίων , ἀλλὰ χαρᾶς . Εἰ αὐτοὶ χαίρουσιν , συγχαίρειν αὐτοῖς δεῖ · καὶ γὰρ ἀτοπον , ἑκείνων χαιρόντων , κλαίειν ἡμᾶς . Ἄλλ’ ἔσιν συνθῆσιαν ἐπιζητοῦμεν , φησίν . Σαφῶς · ταῦτα , πρόσφασις . Ὅρα γοῦν τί παρεγγέλει Φιλιππησίοις , Συγχαίρεστέ μοι καὶ χαίρετε · καὶ σὺ συνθῆσιαν ἐπιζητεῖς ; Εἰ μὲν ἐμελες αὐτὸς ἐνταῦθα μένειν , εἰκῶς λέγεις · εἰ δὲ μικρὸν ὕστερον καταλήψῃ τὸν ἀπελθόντα , ποίαν συνθῆσιαν ζητεῖς ; Συνθῆσιαν γὰρ ἐπιζητεῖ τις , ὅταν διαπαντὸς ἢ τις διεσκαρμένος · εἰ δὲ τὴν αὐτὴν ὁδὸν σοὶ πορεύεται , ποίαν συνθῆσιαν ἐπιζητεῖς ; Τοὺς ἐν ἀποδημίαις ὄντας διὰ τί μὴ δακρύομεν ; οὐχὶ μικρὸν δακρύσαντες , εὐθὺς μετὰ τὴν πρῶτην ἢ δευτέραν παυσόμεθα ; Εἰ συνθῆσιαν ἐπιζητεῖς , τοσοῦτον κλαύσον μόνον , ὅσον ἐπαύξει τὴν [ 263 ] φύσιν · τὸ δὲ μετὰ τοῦτο χαῖρε , καθάπερ λέγων ὁ Παῦλος , Οὐδὲν πάσχω δεινόν , ἀλλὰ καὶ χαίρω πρὸς τὴν Χριστὸν ἀπαρχόμενος · Καὶ ὑμεῖς χαίρετε ,
Lemmas: ἐγώ , φημί , χαίρω ἐπί ὁ ἐμέω θάνατος . οὐ ἄρα δάκρυ ἄξιος ὁ τελευτή ὁ Δίκαιος , ἀλλά χαρά . εἰμί αὐτός χαίρω , συγχαίρω αὐτός δεῖ · καί γάρ ἄτοπος , ἐκεῖνος χαίρω , καλέω ἐγώ . ἄλλος εἰσέρχομαι συντίθημι ἐπιζητέω , φημί . σαφῶς · οὗτος , πρόσφασις . Ὅρας γοῦν τίς παραγγέλλω Φιλιππήσιος , συγχαιρεστος ἐγώ καί χαίρετε · καί σύ συντίθημι ἐπιζητέω ; εἰμί μέν μέλω αὐτός ἐνταῦθα μένω , ἵημι λέγω · εἰμί δέ μικρός ὕστερος καταλαμβάνω ὁ ἀπέρχομαι , ποῖος συντίθημι ζητέω ; Συνθῆσιαν γάρ ἐπιζητέω τις , ὅταν διαπαντός ἢ τις διασκαίρω · εἰμί δέ ὁ αὐτός ὁδός σύ πορεύω , ποῖος συντίθημι ἐπιζητέω ; ὁ ἐν ἀποδημία εἰμί διά τίς μή δάκρυ ; οὐ μικρός δάκρυ , εὐθύς μετά ὁ πρῶτος ἢ δύο παύω ; εἰμί συντίθημι ἐπιζητέω , τοσοῦτος καλέω μόνος , ὅσος ἐπαυξάνω ὁ [ 263 ] φύσις · ὁ δέ μετά οὗτος χαίρω , καθάπερ λέγω ὁ Παῦλος , οὐδείς πάσχω δεινός , ἀλλά καί χαίρω πρός ὁ Χριστός ἀπάρχω · καί σύ χαίρετε ,
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0249.2
συγχαίρετέ μοι , φησί . Χαίρωμεν τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς , ὅταν ἴδωμεν δικαίον τελευτῶντα , μᾶλλον δὲ καὶ ὅταν τινὰ τῶν ἀπεγνωσμένων . Ὁ μὲν γὰρ ἀπεῖσι μιῶν ἀποληφμένος τῶν πόνων , ὁ δὲ ἐνισχύει τι τῶν ἀμαρτημάτων αὐτοῦ . Ἄλλ’ ἵσως ἄν , φησί , μεταθέλοιτο ζῶν . Ἄλλ’ οὐκ ἄν αὐτὸν Ἐαθεν ὁ Θεός , εἰ γε μεταβαλεῖν ἐμελλεν . Ὁ γὰρ πάντα ὑπὲρ σωτηρίας ἡμῶν οἰκονομῶν , τίνος ἐνεκεν αὐτὸν οὐκ εἶπας μέλλοντα ὑπάρσεσθαι ; εἰ τοὺς μὲ μεταβαλλομένους ἀφῆσι , πολλῷ μᾶλλον τοὺς μεταβαλλομένους . Πάντοθεν οὖν ἡμῖν ὁ κοπετὸς ἐκκεκόφθη , πάντοθεν ὁ θρήνος λυέσθω · ἐπὶ πᾶσιν εὐχαριστῶμεν τῷ Θεῷ , χωρὶς γογγυσμῶν πάντα πράττωμεν · εὐφραινώμεθα , εὐάρεστοι ἐν πᾶσιν αὐτῷ γινώμεθα , ἵνα καὶ τῶν μελλόντων ἐπιτύχωμεν ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ , Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμὴ , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: συγχαίρω ἐγώ , φημί . χαίρω τοιγάρ καί ἐγώ , ὅταν ὁράω Δίκαιος τελευτή , μᾶλλον δέ καί ὅταν τις ὁ ἀπογιγνώσκω . ὁ μέν γάρ ἄπειμι μῶν ἀπολαμβάνω ὁ πόνος , ὁ δέ ἐνισχύω τίς ὁ ἁμάρτημα αὐτός . ἄλλος ἴσως ἄν , φημί , μεταθέλοιτο ζῶ . ἄλλος οὐ ἄν αὐτός ἐάω ὁ Θεός , εἰμί γε μεταβάλλω μέλλω . ὁ γάρ πᾶς ὑπέρ σωτηρία ἐγώ οἰκονομέω , τίς ἕνεκα αὐτός οὐ εἶπον μέλλω ὑπάρσεσθαι ; εἰμί ὁ ἐγώ μεταβάλλω ἀφίημι , πολύς μᾶλλον ὁ μεταβάλλω . πάντοθεν οὖν ἐγώ ὁ κοπετός ἐκκόπτω , πάντοθεν ὁ θρήνος λύω · ἐπί πᾶς εὐχαριστέω ὁ Θεός , Χωρὶς γογγυσμός πᾶς πράσσω · εὐφραίνω , εὐάρεστος ἐν πᾶς αὐτός γίγνομαι , ἵνα καί ὁ μέλλω ἐπιτυγχάνω ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς , Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0249.3
Ἐλαλῶ δὲ ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ Τιμόθεον ταχέως πέμψαι ὑμῖν , ἵνα κἀγὼ εὐψυχῶ , γνοὺς τὰ περὶ ὑμῶν . Οὐδένα γὰρ ἔχω ἰσόψυχον , ὅστις γνησίως τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει . Οἱ πάντες γὰρ τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν , οὐ τὰ τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ .
Lemmas: λαλέω δέ ἐν κύριος Ἰησοῦς Τιμόθεος ταχέως πέμπω σύ , ἵνα ἐγώ εὐψυχέω , γιγνώσκω ὁ περί σύ . οὐδείς γάρ ἔχω ἰσόψυχος , ὅστις γνήσιος ὁ περί σύ μεριμνάω . ὁ πᾶς γάρ ὁ ἑαυτοῦ ζητέω , οὖον ὁ ὁ Χριστός Ἰησοῦς .
joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0249.4
σ’ . Εἰπεν , ὅτι τὰ κατ’ ἐμὲ εἰς προκοπὴν τοῦ Εὐαγγελίου ἐλήλυθεν , Ὡστε τοὺς δεσμούς μου φανεροὺς γενέσθαι ἐν ὅλῳ τῷ πρατωρίῳ · εἶπεν , ὅτι Εἰ καὶ σπένδομαι ἐπὶ τῇ θυσίᾳ καὶ λειτουργίᾳ τῆς πίστεως ὑμῶν · ἐσθρίσεν αὐτοὺς διὰ τούτων . Ἰσως ἄν ὑπόπτους τε καὶ πρότερα παραμυθίας ἐνεκεν αἰρήσθαι . Τί οὖν ποιεῖ , καὶ πῶς λύει τὴν ὑπόψιν ; Τιμόθεον πέμπτω πρὸς ὑμᾶς , φησί · καὶ γὰρ ἐπιθοὺν πάντα ἀκούσαι τὰ κατ’ αὐτόν . Καὶ τίνος ἐνεκεν οὐκ εἶπεν , Ἴνα γνῶτε τὰ περὶ ἐμοῦ , ἀλλ’ , Ἴνα γνῶ τὰ ὑμέτερα ; Τὰ μὲν γὰρ αὐτοῦ Ἐπαφρόδιτος πρὸ Τιμοθέου ἐμελλεν ἀπαγγελλεῖν · διὸ προτῶν φησιν , Ἀναγκαῖον δὲ ἠγησάμην Ἐπαφρόδιτον τὸν ἀδελφὸν πέμψαι πρὸς ὑμᾶς . Τὰ δὲ ὑμέτερα βούλομαι , φησί , μαθεῖν . Πολὺν γὰρ εἴδως αὐτὸν πεποιημέναι χρόνον παρὰ τῷ Παύλῳ διὰ τὴν ἀσθένειαν τὴν σωματικήν . Ὡστε ἀναγκαίως βούλομαι , φησί , μαθεῖν τὰ καθ’ ὑμᾶς . Ὅρα πῶς πάντα ἀνατίθησι τῷ Χριστῷ , καὶ τὴν ἀποστολὴν τοῦ Τιμοθέου , λέγων , Ἐλαλῶ δὲ ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ , τοῦτέστι , [ 264 ] θαρρῶ , ὅτι ἐξευμαρίσει μοι ὁ Θεὸς τοῦτο , Ἴνα κἀγὼ εὐψυχῶ , γνοὺς τὰ περὶ ὑμῶν . Ὡσπερ ὑμᾶς , φησίν , ἀνεκτήσαμην ταῦτα ἀκούσας , ἄπερ ἠχέσθω περὶ ἐμοῦ , ὅτι τὸ Εὐαγγέλιον ἐπέδωκεν , ὅτι κατηχύνθην ἐκεῖνοι , ὅτι δι’ ὧν ἐνδύζων βλάπτεσιν , διὰ τούτων εὐφραίναν · οὕτω βούλομαι καὶ τὰ καθ’ ὑμᾶς μαθεῖν , ἵνα κἀγὼ εὐψυχῶ , γνοὺς τὰ περὶ ὑμῶν . Δεικνύει ἐνταῦθα , ὅτι ἐκεῖνος χαίρειν ἔδει ἐπὶ τοῖς δεσμοῖς , καὶ τοῦτοις
Lemmas: σός . εἶπον , ὅτι ὁ κατά ἐγώ εἰς προκοπή ὁ Εὐαγγέλιος ἔρχομαι , ὡστε ὁ δεσμός ἐγώ φανερός γίγνομαι ἐν ὅλος ὁ πρατωρίῳ · εἶπον , ὅτι εἰμί καί σπένδω ἐπί ὁ θυσία καί λειτουργία ὁ πίστις σύ · ἐσθρίσεν αὐτός διά οὗτος . ἴσως ἄν ὕποπτος τε καί πρότερος παραμυθία ἕνεκα αἱρέω . τις οὖν ποιέω , καί πῶς λύω ὁ υπόψιν ; Τιμόθεος πέμπτος πρός σύ , φημί · καί γάρ ἐπιθέω πᾶς ἀκούω ὁ κατά αὐτός . καί τίς ἕνεκα οὐ εἶπον , ἵνα γιγνώσκω ὁ περί ἐγώ , ἀλλά , ἵνα γιγνώσκω ὁ ὑμέτερος ; ὁ μέν γάρ αὐτός Ἐπαφρόδιτος πρό Τιμόθεος μέλλω ἀπαγγέλλω · διό προος φημί , ἀναγκαῖος δέ ἡγέομαι Ἐπαφρόδιτον ὁ ἀδελφός πέμπω πρός σύ . ὁ δέ ὑμέτερος βούλομαι , φημί , μανθάνω . πολύς γάρ οἶδα αὐτός ποιέω χρόνος παρά ὁ Παῦλος διά ὁ ἀσθένεια ὁ σωματικός . ὡστε ἀναγκαῖος βούλομαι , φημί , μανθάνω ὁ κατά σύ . Ὅρας πῶς πᾶς ἀνατίθημι ὁ Χριστός , καί ὁ ἀποστολή ὁ Τιμόθεος , λέγω , λαλέω δέ ἐν κύριος Ἰησοῦς , τουτέστι , [ 264 ] θαρσέω , ὅτι ἐξευμαρίζω ἐγώ ὁ θεός οὗτος , ἵνα ἐγώ εὐψυχέω , γιγνώσκω ὁ περί σύ . ὡς σύ , φημί , ἀνακτάομαι οὗτος ἀκούω , Ἄπερ ἔχω περί ἐγώ , ὅτι ὁ Εὐαγγέλιος ἐπιδίδωμι , ὅτι καταχέω ἐκεῖνος , ὅτι διά ὅς ἐνδύω βλάπτω , διά οὗτος ευφραίνω · οὗτος βούλομαι καί ὁ κατά σύ μανθάνω , ἵνα ἐγώ εὐψυχέω , γιγνώσκω ὁ περί σύ . δείκνυμι ἐνταῦθα , ὅτι ἐκεῖνος χαίρω ἐσθίω ἐπί ὁ δεσμός , καί οὗτος