joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0184.3
καὶ ἀνακηρύξας διὰ τοῦ εἰπεῖν , Ὁ Κύριος ἤγγικε , μέντει μετὰ τῆς προσποιούσης αὐτῷ συνέσεως καὶ τῶν περὶ αὐτὸν λαβῆν , καὶ οὕτω πολλὴν τὴν παρακλῆσιν προσάγει . Φαίνεται δὲ μετὰ πολλῆς αὐτοῖς μάλιστα γράφων τιμῆς , καὶ οὐδὲν προτιθεὶν ἐπιπληκτικὸν οὐδαμοῦ , ὅπερ ἦν τακμῆριον τῆς ἀρετῆς αὐτῶν , τὸ μηδεμιᾶν δύνασθαι τῇ διδασκαλίᾳ λαβῆν , μηδὲ ἐν τάξει ἐπιτιμήσεως , ἀλλ’ ἐν τάξει παραίνεσεως πάντα πρὸς αὐτοὺς ἐπισταλῆναι . Ὑπὲρ δὲ ἔφησιν καὶ ἐξ ἀρχῆς , τοῦτο καὶ νῦν ἐρῶ , ὅτι ἡ πόλις αὐτῇ πολλὴν ἐπεδείξατο εἰς τὴν πίστιν ἐπιτηδειότητα , εἰ γὲ δὲ δεσμοφύλαξ ( ἵστε δὲ , ὅτι πᾶσιν τὸ πρᾶγμα χακίας μεστοῦ ) εὐθὺς ὑπὸ ἄνδρος σημείου καὶ προσδόκιμος , καὶ ἐδοκίμαστη μετὰ τοῦ οἴκου αὐτοῦ παντός . Τὸ μὲν γὰρ γεγονὸς σημεῖον εἰδὲ μόνος αὐτός · τὸ δὲ χάρις οὐ μὲνος ἐκαρπώσατο , ἀλλὰ καὶ μετὰ τῆς γυναικὸς καὶ τοῦ οἴκου παντός . Ἄλλα καὶ αὐτοὶ οἱ στρατιῶται οἱ μαυτίσαντες αὐτὸν εὕρισκον αὐτὸν ἀπὸ συναρπαγῆς μᾶλλον , καὶ οὐ πονηρῶν τοῦτο πεποιηκότες , τῷ τε εὐθέως πέμψαι καὶ ἀφεῖναι αὐτόν , καὶ τῷ φοβηθῆναι ὕστερον . Μαρτυρεῖ δὲ αὐτοῖς οὐκ ἐν πίστει μόνον , οὐδὲ ἐν κινδύνοις , ἀλλὰ καὶ ἐν εὐποιίᾳ , δι’ ὧν φησιν , ὅτι Καὶ ἐν ἀρχῇ τοῦ εὐαγγελίου καὶ ἄπαξ καὶ δις εἰς τὴν χρείαν μου ἐπέμψατε , οὐδενὸς ἑτέρου τοῦτο πεποιηκότος . Οὐδεὶς γὰρ [ 192 ] μοι , φησιν , Ἐκκλησία ἐκοινώνησεν εἰς λόγον δόσεως καὶ λήψεως τῇ Ἐλλεινῇ δὲ ἀκαιρίας εἶναι μᾶλλον , ἢ προαιρέσεως δείκνυσιν λέγων · Οὐχ ὅτι οὐκ ἐφρονεῖτε , φησιν , ὑπὲρ ἐμοῦ , ἡχαίρεσθε δέ . Τοῦτο δὲ πολὺ πρὸς αὐτοὺς φίλτρον ἔχειν ἐμφαίνει . Ὅτι γὰρ ἐρῆσε σφόδρα αὐτοῖς , ὅλον · Οὐδὲν γὰρ ἔχω , φησιν , ἰσχύον , ὅστις γνησίως τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει · καὶ πάλιν , Διὰ τὸ ἔχειν με ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμᾶς , ἐν τε τοῖς δεσμοῖς μου .
Lemmas: καί ἀνακηρύσσω διά ὁ εἶπον , ὁ Κύριος ἐγγίζω , μένω μετά ὁ προσποιέω αὐτός σύνεσις καί ὁ περί αὐτός λαβή , καί οὗτος πολύς ὁ παράκλησις προσάγω . φαίνω δέ μετά πολύς αὐτός μάλιστα γράφω τιμή , καί οὐδείς προτιθέω ἐπιπληκτικός οὐδαμοῦ , ὅσπερ εἰμί τακμῆριον ὁ ἀρετή αὐτός , ὁ μηδείς δύναμαι ὁ διδασκαλία λαβή , μηδέ ἐν τάξις ἐπιτίμησις , ἀλλά ἐν τάξις παραίνεσις πᾶς πρός αὐτός ἐπιστέλλω . ὑπέρ δέ ἐφίημι καί ἐκ ἀρχή , οὗτος καί νῦν εἴρω , ὅτι ὁ πόλις αὐτός πολύς ἐπιδείκνυμι εἰς ὁ πίστις ἐπιτηδειότης , εἰμί γε δέ δεσμοφύλαξ ( οἶδα δέ , ὅτι πᾶς ὁ πρᾶγμα κακία μεστός ) εὐθύς ὑπό Ἄνδρος σημεῖον καί προσδόκιμος , καί δοκιμαστής μετά ὁ οἶκος αὐτός πᾶς . ὁ μέν γάρ γίγνομαι σημεῖον ἀνάκλεις μόνος αὐτός · ὁ δέ χάρις οὖον μένος καρπόω , ἀλλά καί μετά ὁ γυνή καί ὁ οἶκος πᾶς . ἄλλος καί αὐτός ὁ στρατιώτης ὁ μαυτιατιμοω αὐτός εὑρίσκω αὐτός ἀπό συναρπάζω μᾶλλον , καί οὖον πονηρός οὗτος ποιέω , ὁ τε εὐθύς πέμπω καί ἀφίημι αὐτός , καί ὁ φοβέω ὕστερος . μαρτύρομαι δέ αὐτός οὐ ἐν πίστις μόνος , οὐδέ ἐν κίνδυνος , ἀλλά καί ἐν εὐποιία , διά ὅς φημί , ὅτι καί ἐν ἀρχή ὁ εὐαγγέλιον καί ἅπαξ καί δις εἰς ὁ χρεία ἐγώ πέμπω , οὐδείς ἕτερος οὗτος ποιέω . οὐδείς γάρ [ 192 ] ἐγώ , φημί , ἐκκλησία κοινωνέω εἰς λόγος δόσις καί λῆψις ὁ Ἐλλεινῇ δέ ἀκαιρία εἰμί μᾶλλον , ἢ προαίρεσις δείκνυμι λέγω · οὐχ ὅτι οὐ φρονέω , φημί , ὑπέρ ἐγώ , χαίρω δέ . οὗτος δέ πολύς πρός αὐτός φίλτρον ἔχω ἐμφαίνω . ὅτι2 γάρ Ῥῆσος σφόδρα αὐτός , ὅλος · οὐδείς γάρ ἔχω , φημί , ἰσχύω , ὅστις γνήσιος ὁ περί σύ μεριμνάω · καί πάλιν , Ζεύς ὁ ἔχω ἐγώ ἐν ὁ Καρδία σύ , ἐν τε ὁ δεσμός ἐγώ .