joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0252.1
πέμψαι , ἀλλ’ οὐδεὶς τοιούτός ἐστιν . Ἄρα τοῦτο ἰσοψύχου ἐστὶ τὸ τοὺς μαθητευομένους αὐτῷ ὁμοίως φέλειν . Ὅστις , φησί , γητσίως τὰ περὶ ὑμῶν με-ριμνήσει · τοῦτέστι , πατριδίως . Οἱ πάντες γὰρ τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν , οὐ τὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ · τοῦτέστι , τὴν οἰκείαν ἀνάπαυσιν καὶ τὸ ἀσφαλὲς εἶναι . Τοῦτο καὶ Τιμοθέῳ γράφον λέγει . Τί δὴποτε δὲ ἀποδύρεται ταῦτα ; Παιδεύων ἡμᾶς τοὺς ἀκούοντας μὴ τοὺς αὐτοὺς περιπατεῖν , 265 παιδεύων τοὺς ἀκούοντας μὴ ζητεῖν ἑαυτῶν . Ὁ γὰρ ἑαυτῶν ζητῶν , οὐ ζητεῖ τὰ Χριστοῦ , ἀλλὰ τὰ ἑαυτοῦ · δεῖ γὰρ παρασκευάζεσθαι πρὸς πάντα πόνον , πρὸς πᾶσαν ταλαιπωρίαν . Τὴν δὲ δοκιμὴν αὐτοῦ , φησί , γινώσκετε , ὅτι ὡς πατρὶ τέκνον , σὺν ἐμοὶ ὁδοιπόρησεν εἰς τὸ Εὐαγγέλιον . Καὶ ὅτι οὐχ ἀπλῶς λέγω , ὑμεῖς , φησίν , αὐτὸν ἐπίστασθε , ὅτι , ὡς πατρὶ τέκνον , σὺν ἐμοὶ ὁδοιπόρησεν εἰς τὸ Εὐαγγέλιον . Παρατίθεται ἐνταῦθα τὸν Τιμόθεον , εἰκῶς , ὥστε πολλὴς ἀπολαύειν παρ’ αὐτῶν τιμῆς . Τοῦτο καὶ πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῶν ποιεῖ , λέγων , Μὴ τις αὐτοῦ καταφρονήσῃ · τὸ γὰρ ἔργον Κυρίου ἐργάζεται , ὡς καὶ ἐγώ · οὐχ ἑαυτῶν κηδεμόνος , ἀλλὰ τῶν δεχομένων αὐτῶν , ὥστε πάλιν ἀπεργάσασθαι τὴν μισθὸν . Τοῦτο μὲν οὖν , φησίν , ἐλπίζω πέμψαι , ὡς ἂν ἀπίδω τὰ περὶ ἐμέ , ἐξ αὐτῆς . Τοῦτέστιν , Ὅταν ἴδω ἐν ὑμῖν τίσιν , καὶ ποῖον ἔχει τέλος τὰ κατ’ ἐμέ . Πέμψαι δὲ ἐν Κυρίῳ , ὅτι καὶ αὐτὸς ταχὺς ἐλεύσομαι πρὸς ὑμᾶς . Οὐ διὰ τοῦτο πέμψαι αὐτόν , ὡς μὴ ἐλευσόμενος , ἀλλ’ Ἵνα εὐψυχῶ , γνῶν τὰ περὶ ὑμῶν , ἵνα μὴ τὸν ἐν τῇ μεταξύ χρόνον ὡν ἐν ἀγνοίᾳ . Πέμψαι δὲ ἐν Κυρίῳ , φησί · τοῦτέστιν , ἂν ὁ Θεὸς βούληται . β . Ὅρα πῶς πάντα ἐξαρτᾶ τοῦ Θεοῦ , καὶ οὐδὲν ἐξ οἰκίας φθόγγεται διανοίας . Ἀγαθὸν δὴ ἡγησάμην Ἐπαφρόδιτον τὸν ἀδελφὸν καὶ συνεργὸν καὶ συστρατιώτην μου . Καὶ τοῦτον πάλιν μετὰ ἐγκωμίων συντάσσων , ὅν καὶ τὸν Τιμόθεον , ἀποστέλλει . Ἐκεῖνον γὰρ ἀπὸ δύο τούτων συνέστησεν , ὅτι τε αὐτοὺς ἀγαπᾷ , εἰπών , Ὅστις γητσίως τὰ περὶ ὑμῶν μεριμνήσει , καὶ ὅτι ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ ὁδοιπόρησε · καὶ τοῦτον ἀπὸ τῶν αὐτῶν πάλιν διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν , ἣν καὶ ἐκεῖνον , ἐπήγετο . Πῶς ; Τὸ γὰρ εἰπεῖν ἀδελφὸν καὶ συνεργόν , καὶ μὴ μέχρι τούτου μόνον στῆναι , ἀλλὰ καὶ συστρατιώτην προσθεῖναι , δεῖκνυσι ὅτι τὴν πολλὴν αὐτοῦ κοινωνίαν τὴν ἐν τοῖς κινδύνοις , καὶ τὰ αὐτὰ αὐτῷ μαρτυροῦντος , ἄπερ καὶ ἐαυτῷ . Τὸ δὲ , Συστρατιώτην , πλέον ἐστὶ τοῦ , Συνεργόν . Ἵσως γὰρ τις ἐν μὲν ψιλῶς πράγμασι συνεργήσῃ , ἐν δὲ πολέμῳ καὶ κινδύνοις οὐκέτι · τῷ δὲ εἰπεῖν , Συστρατιώτην , καὶ τοῦτο δήλωσεν . Ὅμως δὲ , φησίν , ἀπόστολος , καὶ λειτουργὸν τῆς χρείας μου , πέμψαι πρὸς ὑμᾶς . Τοῦτέστι , Τὰ ὑμέτερα ὑμῖν χαρίζομαι . Ἦτοι τὸν ὑμέτερον ὑμῖν πέμπτωμεν , ἢ τὸν ὑμᾶς διδάσκοντα . Πάλιν πολλὰ περὶ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ προτίθεται , λέγων , Ἐκεῖνοι ἐπιποθοῦν ἦν πάντας ὑμᾶς , καὶ ἀδημονοῦν , διότι ἠκούσατε ὅτι ἠσθένει . Καὶ γὰρ ἠσθένει παραπλήσιον θανάτου · Ἀλλ’ ὁ Θεὸς αὐτὸν ἠλέησεν , οὐχ αὐτὸν δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐμέ , ἵνα μὴ λύπην ἐπὶ λύπῃ σχῶ . Ἐνταῦθα δὲ καὶ ἕτερον κατασκευάζει , δηλῶν ὅτι καὶ αὐτὸς σφόδρα οἶδα , φησίν , ὅτι ἀγαπᾶται παρ’ ὑμῶν . Οὐ μικρὸν δὲ τοῦτο εἰς τὸ φιλεῖν ἐπισπάσασθαι . Πῶς ; Ἡσθένει , φησί , καὶ ἠλέγετο · ὑμεῖς , ὅτι ἀπήλλαχεν ὑμᾶς τῆς λύπης , ἣν εἶχετε 266 διὰ τὴν ἀσθένειαν αὐτοῦ · οὐ μὴν οὐδὲ οὕτως ἐξω λύπης ἦν , ἀλλ’ ἠλέγει , διότι ὑγιείας οὐχ εἶδεν ὑμᾶς . Ἐνταῦθα καὶ ἄλλο κατασκευάζει , ἀπολογοῦμενος ὅτι διὰ χρόνον ἔμεινεν πρὸς αὐτούς . Οὐ διὰ ῥαθυμίαν , φησίν , ἀλλὰ τὸν μὲν Τιμόθεον διὰ τὸ μηδὲν ἔχειν κατέχον · Οὐκ ἔχω γὰρ , φησίν , ἰσόψυχον · τὸν δὲ Ἐπαφρόδιτον διὰ τὴν ἀσθένειαν . Εἶτα δεῖκνυσι , ὅτι μακρὰ αὐτὴ γέγονε , καὶ πολὺν χρόνον ἀνέλωσε , φησί · Καὶ γὰρ ἠσθένει παραπλήσιον θανάτου . Ὅρῃ δὴν ποιεῖται ; Παῦλος σπουδὴν ὑπὲρ τοῦ πάσης ῥαθυμίας καὶ ὀλιγωρίας προβαίνει ἐκκλῆσαι ἐκ τῆς τῶν μαθητῶν διανοίας , καὶ μὴ ὑποπτευθῆναι , ὅτι καταφρονῶν αὐτῶν οὐχ ἦλθεν ; Οὐδὲν γὰρ οὕτω τὸν μαθητὴν ἐπαγγεῖσθαι δυνήσεται , ὡς τὸ πεισθῆναι , καὶ ὅτι φροντίζει αὐτοῦ ὁ προεστώς , καὶ ὅτι ἀδημονεῖ ὑπὲρ αὐτοῦ , ἔπερ ὑπερβαλλούσης ἀγάπης ἐστίν . Ἠκούσατε , φησίν , ὅτι ἠσθένει · ἀλλὰ γὰρ ἠσθένει παραπλήσιον θανάτου . Καὶ ὅτι οὐ προσφάλλομαι , ἀκούσατε · Ἀλλ’ ὁ Θεὸς αὐτὸν ἠλέησεν . Τί λέγεις , ὦ αἱρετικέ ; Ἐνταῦθα ἔλεον φησι τοῦ Θεοῦ εἶναι τὸ τὴν μαλόντα ἀτίμια κατέχειν τὰ περὶ αὐτὸν τὰ δεινὰ . Καὶ μὴν εἰ πονηρὸν ὁ κόσμος , οὐχ ἕλεος οὕτως ἐστὶ τὸ ἐν τῷ πονηρῷ ἀφίεναι . Ἄλλα πρὸς μὲν τὸν αἱρετικὸν εὐχολον εἶπαι , πρὸς δὲ τὸν Χριστιανὸν τί ἐροῦμεν ; Καὶ γὰρ ὁ αὐτὸς ὁ ἀμφισβητῶν ἔστω , καὶ ἐρεῖ · Εἰ τὸ ἀναλῦσαι σὺν Χριστῷ πολλῷ μᾶλλον χρειάζεται , τίνος ἐνεκεν φησίν αὐτὸν ἐλεεῖσθαι ; Ἐγὼ δὲ μᾶλλον ἐρήσομαι , Τίνος ἐνεκεν ὁ αὐτὸς φησίν ἀναγκαϊότερον εἶναι τὸ ἐπιμεῖναι δι’ ὑμᾶς ; Ὡςπερ γὰρ αὐτῷ ἀνάγκαλον ἦν ἐκεῖνο , οὕτω καὶ τούτῳ μετὰ πλείονος πλοῦτου καὶ μεῖζονος παρρησίας μελλοῦν πρὸς τὸν Θεὸν ἀτίμια . Ἐκεῖνο μὲν γὰρ κλῆν μὴ νῦν ἐγένετο , ὕστερον ἐμελλε · τὸ δὲ κεράδαναι ψυχὰς οὐχ ἐνὶ λοιπὸν ἀπελθόντας ἔχει . Τὰ πολλὰ καὶ κατὰ τὴν κοινὴν συνηθεσίαν τῶν ἀκουόντων ὁ Παῦλος φθέγγεται , καὶ οὐ πανταχοῦ φιλοσοφεῖ · πρὸς γὰρ ἀνθρώπους κοσμιχοὺς ὁ λόγος ἦν αὐτῷ , δεδοικὼς ἐπὶ τὸν θάνατον . Εἶτα δεῖκνυσιν ἐν ὀσῷ λόγῳ ἐστὶν αὐτῷ ὁ Ἐπαφρόδιτος , καὶ ἀπὸ τούτου αἰδεῖσιν αὐτὸν ποιῶν , εἰ γε τὴν ἐκείνου σωτηρίαν οὕτως χρησίμην ἐαυτῷ φησίν εἶναι , ὡς ἠλεῖψθαι καὶ αὐτὸν δι’ ἐκεῖνον . Ἄλλως δὲ , καὶ χαλῶς τούτου καλῶν τὴν παρουσίαν ζωὴν · ἐπεὶ εἰ μὴ καλόν , διὰ τί ἐν τάξει τιμωρίας τίθησι τοὺς ἀμφοὺς θανάτους ; ὡς ὅταν λέγῃ , Διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοῦ ἀσθέσιν καὶ ἀρρώστου , καὶ ἄνευ ἰατροῦ . Ἡ μὲν γὰρ μέλλουσα ζωὴ οὐχὶ πονηροῦ κρείττων , ἐπεὶ οὐχ ἀγαθὴ , ἀλλὰ καλοῦ κρείττων . Ἵνα μὴ λύπην , φησίν , ἐπὶ λύπῃ σχῶ , τὴν ἀπὸ τῆς 267 τελευτῆς ἐπὶ τῇ διὰ τὴν ἀρρώστιαν γενομένῃ αὐτῷ . Διὰ τοῦτῶν
Lemmas: πέμπω , ἀλλά οὐδείς τοιοῦτος εἰμί . ἄρας οὗτος ἰσοψυχέω εἰμί ὁ ὁ μαθητεύω αὐτός ὁμοίως φείλω . ὅστις , φημί , γητσίως ὁ περί σύ μεριμνάω · τουτέστι , πατρίδιον . ὁ πᾶς γάρ ὁ ἑαυτοῦ ζητέω , οὖον ὁ Ἰησοῦς Χριστός · τουτέστι , ὁ οἰκεῖος ἀνάπαυσις καί ὁ ἀσφαλής εἰμί . οὗτος καί Τιμόθεος γράφω λέγω . τις δήποτε δέ ἀποδύρομαι οὗτος ; παιδεύω ἐγώ ὁ ἀκούω μή ὁ αὐτός περιπατέω , 265 παιδεύω ὁ ἀκούω μή ζητέω ἑαυτοῦ . ὁ γάρ ἑαυτοῦ ζητέω , οὖον ζητέω ὁ Χριστός , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ · δεῖ γάρ παρασκευάζω πρός πᾶς πόνος , πρός πᾶς ταλαιπωρία . ὁ δέ δοκιμή αὐτός , φημί , γιγνώσκω , ὅτι ὡς πατήρ τέκνον , σύν ἐγώ ὁδοιπορέω εἰς ὁ Εὐαγγέλιος . καί ὅτι οὐ ἀπλόος λέγω , σύ , φημί , αὐτός ἐφίστημι , ὅτι , ὡς πατήρ τέκνον , σύν ἐγώ ὁδοιπορέω εἰς ὁ Εὐαγγέλιος . παρατίθημι ἐνταῦθα ὁ Τιμόθεος , ἵημι , ὥστε πολύς ἀπολαύω παρά αὐτός τιμή . οὗτος καί πρός Κορίνθιος ἐπιστολή ποιέω , λέγω , μή τις αὐτός καταφρονέω · ὁ γάρ ἔργον κύριος ἐργάζομαι , ὡς καί ἐγώ · οὐ ἑαυτοῦ κηδεμών , ἀλλά ὁ δέχομαι αὐτός , ὥστε πάλιν ἀπεργάζομαι ὁ μισθός . οὗτος μέν οὖν , φημί , ἐλπίζω πέμπω , ὡς εἄν ἀφοράω ὁ περί ἐγώ , ἐκ αὐτός . τουτέστιν , ὅταν ὁράω ἐν σύ τίσις , καί ποῖος ἔχω τέλος ὁ κατά ἐγώ . πέμπω δέ ἐν κύριος , ὅτι καί αὐτός ταχύς ἔρχομαι πρός σύ . οὖον διά οὗτος πέμπω αὐτός , ὡς μή ἔρχομαι , ἀλλά ἵνα εὐψυχέω , γιγνώσκω ὁ περί σύ , ἵνα μή ὁ ἐν ὁ μεταξύ χρόνος ὡς ἐν ἄγνοια . πέμπω δέ ἐν κύριος , φημί · τουτέστιν , εἄν ὁ θεός βούλομαι . Β . Ὅρας πῶς πᾶς ἐξαρτάω ὁ Θεός , καί οὐδείς ἐκ οἰκίον φθογγέω διάνοια . ἀγαθός δή ἡγέομαι Ἐπαφρόδιτον ὁ ἀδελφός καί συνεργός καί συστρατιώτης ἐγώ . καί οὗτος πάλιν μετά ἐγκώμιον συντάσσω , ὅς καί ὁ Τιμόθεος , ἀποστέλλω . ἐκεῖνος γάρ ἀπό δύο οὗτος συνίστημι , ὅτι τε αὐτός ἀγαπάω , εἶπον , ὅστις γητσίως ὁ περί σύ μεριμνάω , καί ὅτι ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ὁδοιπορέω · καί οὗτος ἀπό ὁ αὐτός πάλιν διά ὁ αὐτός αἴτιος , ὅς καί ἐκεῖνος , ἐπάγω . Πῶς ; ὁ γάρ εἶπον ἀδελφός καί συνεργός , καί μή μέχρι οὗτος μόνος ἵστημι , ἀλλά καί συστρατιώτης προστίθημι , δείκνυμι ὅτι ὁ πολύς αὐτός κοινωνία ὁ ἐν ὁ κίνδυνος , καί ὁ αὐτός αὐτός μαρτυρέω , Ἄπερ καί αὐτός . ὁ δέ , συστρατιώτης , πλέω εἰμί ὁ , συνεργός . ἴσως γάρ τις ἐν μέν ψιλός πρᾶγμα συνεργέω , ἐν δέ πόλεμος καί κίνδυνος οὐκέτι · ὁ δέ εἶπον , συστρατιώτης , καί οὗτος δηλώνω . ὅμως δέ , φημί , ἀπόστολος , καί λειτουργός ὁ χρεία ἐγώ , πέμπω πρός σύ . τουτέστι , ὁ ὑμέτερος σύ χαρίζομαι . ἦ ὁ ὑμέτερος σύ πέμπω , ἢ ὁ σύ διδάσκω . πάλιν πολύς περί ὁ ἀγάπη αὐτός προτίθημι , λέγω , ἐκεῖνος ἐπιποθέω εἰμί πᾶς σύ , καί ἀδημονέω , διότι ἀκούω ὅτι ἀσθενέω . καί γάρ ἀσθενέω παραπλήσιος θάνατος · ἀλλά ὁ θεός αὐτός ἐλεέω , οὐ αὐτός δέ μόνος , ἀλλά καί ἐγώ , ἵνα μή λύπη ἐπί λύπη ἔχω . ἐνταῦθα δέ καί ἕτερος κατασκευάζω , δηλόω ὅτι καί αὐτός σφόδρα οἶδα , φημί , ὅτι ἀγαπάω παρά σύ . οὖον μικρός δέ οὗτος εἰς ὁ φιλέω ἐπισπάω . Πῶς ; ἀσθενέω , φημί , καί λέγω · σύ , ὅτι ἀπαλλάσσω σύ ὁ λύπη , ὅς ἔχω 266 διά ὁ ἀσθένεια αὐτός · οὖον μήv οὐδέ οὕτως ἐξω λύπη εἰμί , ἀλλά ἀλέγω , διότι ὑγίεια οὐ ὁράω σύ . ἐνταῦθα καί ἄλλος κατασκευάζω , ἀπολογέομαι ὅτι διά χρόνος μένω πρός αὐτός . οὖον διά ῥᾳθυμία , φημί , ἀλλά ὁ μέν Τιμόθεος διά ὁ μηδείς ἔχω κατέχω · οὐ ἔχω γάρ , φημί , ἰσόψυχος · ὁ δέ Ἐπαφρόδιτον διά ὁ ἀσθένεια . εἶτα δείκνυμι , ὅτι μακρός αὐτός γίγνομαι , καί πολύς χρόνος ἀναλίσκω , φημί · καί γάρ ἀσθενέω παραπλήσιος θάνατος . Ὄρος δήν ποιέω ; Παῦλος σπουδή ὑπέρ ὁ πᾶς ῥᾳθυμία καί ὀλιγωρία προβαίνω ἐκκλάω ἐκ ὁ ὁ μαθητής διάνοια , καί μή ὑποπτεύω , ὅτι καταφρονέω αὐτός οὐ ἔρχομαι ; οὐδείς γάρ οὗτος ὁ μαθητής ἐπάγω δύναμαι , ὡς ὁ πείθω , καί ὅτι φροντίζω αὐτός ὁ προΐστημι , καί ὅτι ἀδημονέω ὑπέρ αὐτός , ἔπερος ὑπερβάλλω ἀγάπη εἰμί . ἀκούω , φημί , ὅτι ἀσθενέω · ἀλλά γάρ ἀσθενέω παραπλήσιος θάνατος . καί ὅτι οὖον προσφάλλομαι , ἀκούω · ἀλλά ὁ θεός αὐτός ἐλεέω . τις λέγω , εἰμί αἱρετικός ; ἐνταῦθα ἔλεος φημί ὁ Θεός εἰμί ὁ ὁ μαλός ἀτιμία καταχέω ὁ περί αὐτός ὁ δεινός . καί μήv εἰμί πονηρός ὁ κόσμος , οὐ ἕλος οὕτως εἰμί ὁ ἐν ὁ πονηρός ἀφ́ερχομαι . ἄλλος πρός μέν ὁ αἱρετικός ευχολος εἶπον , πρός δέ ὁ Χριστιανός τίς εἴρω ; καί γάρ ὁ αὐτός ὁ ἀμφισβητέω ἵστημι , καί εἴρω · εἰμί ὁ ἀναλύω σύν Χριστός πολύς μᾶλλον χρειάζομαι , τίς ἕνεκα φημί αὐτός ἐλεέω ; ἐγώ δέ μᾶλλον ἔρομαι , τίς ἕνεκα ὁ αὐτός φημί ἀναγκαῖος εἰμί ὁ ἐπιμένω διά σύ ; ὡς γάρ αὐτός ἀνάγκαλον εἰμί ἐκεῖνος , οὗτος καί οὗτος μετά πλείων πλοῦτος καί μείζων παρρησία μέλλω πρός ὁ θεός ἀτιμία . ἐκεῖνος μέν γάρ κλῆς μή νῦν γίγνομαι , ὕστερος μέλλω · ὁ δέ κεράδαναι ψυχή οὐ ἐν λοιπός ἀπέρχομαι ἔχω . ὁ πολύς καί κατά ὁ κοινός συνίημι ὁ ἀκούω ὁ Παῦλος φθέγγομαι , καί οὖον πανταχοῦ φιλοσοφέω · πρός γάρ ἄνθρωπος κοσμικός ὁ λόγος εἰμί αὐτός , δείδω ἐπί ὁ θάνατος . εἶτα δείκνυμι ἐν ὅσος λόγος εἰμί αὐτός ὁ Ἐπαφρόδιτος , καί ἀπό οὗτος αἰδέω αὐτός ποιέω , εἰμί γε ὁ ἐκεῖνος σωτηρία οὕτως χρήσιμος αὐτός φημί εἰμί , ὡς ἀλείφω καί αὐτός διά ἐκεῖνος . ἄλλος δέ , καί χαλάω οὗτος καλός ὁ παρουσία ζωή · ἐπεί εἰμί μή καλός , διά τίς ἐν τάξις τιμωρία τίθημι ὁ ἀμφοὺς θάνατος ; ὡς ὅταν λέγω , Ζεύς οὗτος ἐν σύ πολύς Ἄστυ καί ἄρρωστος , καί ἄνευ ἰατρός . ὁ μέν γάρ μέλλω ζωή οὐ πονηρός ἀγαθός , ἐπεί οὐ ἀγαθός , ἀλλά καλός ἀγαθός . ἵνα μή λύπη , φημί , ἐπί λύπη ἔχω , ὁ ἀπό ὁ 267 τελευτή ἐπί ὁ διά ὁ ἀρρωστία γίγνομαι αὐτός . Ζεύς οὗτος