joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0228.3
μένοις καὶ φραγμῶς ὡσόμενος . Ὅταν γὰρ ἡ ἀσθενὴς ὁ τοῖχος , εὐεπίβατος ἔσται πᾶσι . Μὴ γὰρ ἐπὶ τῆς Ἰερουσαλὴμ οἴεσθε τοῦτο λέγεσθαι μόνον , ὁ μέλλω λέγειν , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ παντὸς ἀνθρώπου . Τί δὲ ἐπὶ τῆς Ἰερουσαλὴμ ἐπέλεγο ; Ἄσω δὴ τῷ ὁμοιόμορφῳ ὅσμα τοῦ ἀραπτιοῦ μου , τῷ ἀμπελῶνί μου . Ἀμπελῶν ἐγενήθη τῷ ἡγαπημένῳ ἐν χέραις , ἐν σκιᾷ πειρῶ . Καὶ φραγμὸν περιέθηκεν καὶ ἐχράδωσα , καὶ ἐρύτευσα ἀμπελὸν Σωφρᾶ , καὶ ὁμοιόμορφον πύργον ἐν μέσῳ αὐτοῦ , καὶ προλήνιον ὄρυξεν ἐν αὐτῷ , καὶ ἐμεῖνα τοῦ ποιῆσαι σταφυλὴν , ἐποίησεν δὲ ἀκάνθας . Καὶ νῦν ἄνθρωποι τοῦ Ἰούδα , καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν Ἰερουσαλὴμ , κρίνατε ἐν ἐμοὶ καὶ ἐνὰ μέσῳ τοῦ ἀμπελῶνός μου . Τί δεῖ ποιήσαι τῷ ἀμπελῶνί μου , καὶ οὐκ ἐποίησα αὐτῷ ; Διότι ἐμεῖνα τοῦ ποιῆσαι σταφυλὴν , ἐποίησεν δὲ ἀκάνθας . Νῦν οὖν ἀναγγελάτω μὴ τί ποιήσω τῷ ἀμπελῶνί μου · ἀφελῶ τὸν φραγμὸν αὐτοῦ , καὶ ἔσται εἰς διαρπαγὴν , καὶ καθελῶ τὸν τοῖχον αὐτοῦ , καὶ ἔσται εἰς καταπάτημα · καὶ ἀνήσω τὸν ἀμπελῶνά μου , καὶ οὐ μὴ τιμηθῇ , οὐδ’ οὐ μὴ σκαφῇ · καὶ ἀναδύσονται εἰς αὐτὸν , ὡς εἰ χέρσον , ἀκανθας · καὶ ταῖς νεφέλαις [ 240 ] ἐντελοῦμαι τοῦ μὴ βρέξαι εἰς αὐτὸν ὑετόν . Ὁ γὰρ ἀμπελῶν Κυρίου Σαβαὼθ οἶκος τοῦ Ἰσραὴλ ἐστι , καὶ ἄνθρωπος τοῦ Ἰούδα , νεόφυτον ἡγαπημένον . Ἐμεῖνα ἵνα ποιήσῃ κρίσιν · ἐποίησεν δὲ ἀνομίαν , καὶ οὐ δικαιωσύνην , ἀλλὰ κραυγήν . Τοῦτο καὶ ἐκ’ ἐκάστης λέγεται ψυχῆς . Ὅταν γὰρ πάντα πληρώσῃ , ἢ ἐχρῆν , ὁ φιλάνθρωπος Θεός , εἶτα ποιήσῃ ἀκάνθας ἀντὶ σταφυλῶν , ἀφελεῖ τὸν φραγμόν , καὶ καθαιρέσει τὸν τοῖχον , καὶ ἐδώσει εἰς ἄρπαγην . Ἄκουε γὰρ πῶς καὶ ἕτερος προφήτης ὀδύρμενος · Ἐλεγεν · Ἴνα τί καθείλες τὸν φραγμὸν αὐτῆς , καὶ τρυγῶσιν αὐτὴν πάντες οἱ παραπορευόμενοι τὴν ὁδόν ; Ἐλιμήρητο αὐτὴ ὡς ἐκ δρυμοῦ , καὶ μοιῶς ἄνθιος κατενεμησατο αὐτή . Ἐκεῖ μὲν οὖν περὶ τοῦ Μήδου καὶ τοῦ Βαβυλωνίου φησίν · ἐνταῦθα δὲ περὶ τοῦτοῦ οὐχ ἔστιν εἰπεῖν , ἀλλὰ ὡς καὶ μονῆς · ὁ διάβολος ἐστι , καὶ πᾶσα αὐτοῦ ἡ δύναμις . Μονὸν δὲ αὐτὸν εἴρηκε , τὸ ἄγριον καὶ ἀκάθαρτον αὐτοῦ παραστήσαι βουλόμενος . Ὅταν μὲν γὰρ αὐτοῦ τὸ ἀραπτικὸν ἢ Γραφὴ βούληται δηλῶσαι , φησίν · Ὡς λέων ὡρυόμενος περιέρχεται , ζητῶν τίνα καταπίῃ · ὅταν δὲ τὸ ἰσβόδιον καὶ θανάσιμον καὶ ὀλέριον , ὅριν αὐτὸν καλεῖ καὶ σκορπίον · Πατεῖτε γάρ , φησίν , ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων , καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἀντικειμένου · ὅταν δὲ τὸ ἰσχυρὸν ὁμοῦ καὶ ἰσθλόν , δράκοντα αὐτὸν καλεῖ , ὡς ὅταν λέγῃ · Ἀράκων οὗτος , ὃν ἐπλάσας ἐμπαιξεῖν αὐτῷ . Καὶ δράκοντα καὶ ὅριν σκολὸν καὶ ἀσπίδα αὐτὸν καλεῖ πανταχοῦ . Πολύπλοκον γὰρ τὸ θηρίον καὶ ποικίλον , καὶ πολίτην ἔχει τὴν ἰσχύν · πάντα κινεῖ , πάντα θορυβεῖ , πάντα ἄνω καὶ κάτω στρέφει . Ἄλλὰ μὴ φοβηθῆτε , ἀλλὰ μὴ δείσητε · γρηγορεῖτε μόνον , καὶ ὡς στρουθὸν ἐσται · Πατεῖτε γάρ , φησίν , ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων . Καταπάτημα αὐτῶν τῶν ἡμετέρων ἐποίησεν ποδῶν , ἂν βουλώμεθα .
Lemmas: μένω καί φραγμός ὠθέω . ὅταν γάρ ὁ ἀσθενής ὁ τοῖχος , εὐεπίβατος εἰμί πᾶς . μή γάρ ἐπί ὁ Ἱεροσόλυμα οἴομαι οὗτος λέγω μόνος , ὁ μέλλω λέγω , ἀλλά καί ἐπί πᾶς ἄνθρωπος . τις δέ ἐπί ὁ Ἱεροσόλυμα ἐπιλέγω ; ἀάω δή ὁ ὁμοιόμορφος ὀσμή ὁ ἀραπτιοῦ ἐγώ , ὁ ἀμπελών ἐγώ . ἀναπελάω γίγνομαι ὁ ἁγαπάω ἐν χέρα , ἐν σκιά πειράω . καί φραγμός περιτίθημι καί ἐχράδωσα , καί ἐρύω ἄμπελος Σωφρᾶ , καί ὁμοιόμορφος πύργος ἐν μέσος αὐτός , καί προλήνιον ὀρύσσω ἐν αὐτός , καί μένω ὁ ποιέω σταφυλή , ποιέω δέ ἄκανθα . καί νῦν ἄνθρωπος ὁ Ἰούδας , καί ὁ κατοικέω ἐν Ἱεροσόλυμα , κρίνω ἐν ἐγώ καί ἀδήν μέσος ὁ ἀμπελών ἐγώ . τις δεῖ ποιέω ὁ ἀμπελών ἐγώ , καί οὐ ποιέω αὐτός ; διότι μένω ὁ ποιέω σταφυλή , ποιέω δέ ἄκανθα . νῦν οὖν ἀναγγέλλω μή τίς ποιέω ὁ ἀμπελών ἐγώ · ἀφαιρέω ὁ φραγμός αὐτός , καί εἰμί εἰς διαρπαγή , καί καθαιρέω ὁ τοῖχος αὐτός , καί εἰμί εἰς καταπάτημα · καί ἀνίημι ὁ ἀμπελών ἐγώ , καί οὖον μή τιμάω , οὐδέ οὖον μή σκάπτω · καί ἀναδύνω εἰς αὐτός , ὡς εἰμί χέρσος , ἄκανθα · καί ὁ νεφέλη [ 240 ] ἐντελέω ὁ μή βρέχω εἰς αὐτός ὑετός . ὁ γάρ ἀναπελάω κύριος Σαβαώθ οἶκος ὁ Ἰσραήλ εἰμί , καί ἄνθρωπος ὁ Ἰούδας , νεόφυτος ἀγαπάω . Μένω ἵνα ποιέω κρίσις · ποιέω δέ ἀνομία , καί οὖον δικαιόω , ἀλλά κραυγή . οὗτος καί ἐπίτεξ ἕκαστος λέγω Ψυχή . ὅταν γάρ πᾶς πληρόω , ἢ χρή , ὁ φιλάνθρωπος Θεός , εἶτα ποιέω ἄκανθα ἀντί σταφυλή , ἀφαιρέω ὁ φραγμός , καί καθαίρεσις ὁ τοῖχος , καί δίδωμι εἰς ἁρπάγη . Ἄκουος γάρ πῶς καί ἕτερος προφήτης οδυρμένος · λέγω · ἵνα τίς καθαιρέω ὁ φραγμός αὐτός , καί τρυγάω αὐτός πᾶς ὁ παραπορεύομαι ὁ ὁδός ; Ἐλιμήρητο αὐτός ὡς ἐκ δρυμός , καί μοιῶς Ἄνθιος κατανέμω αὐτός . ἐκεῖ μέν οὖν περί ὁ Μῆδος καί ὁ Βαβυλώνιος φημί · ἐνταῦθα δέ περί οὗτος οὐ εἰμί εἶπον , ἀλλά ὡς καί μονή · ὁ διάβολος εἰμί , καί πᾶς αὐτός ὁ δύναμις . Μόνος δέ αὐτός εἴρω , ὁ ἄγριος καί ἀκάθαρτος αὐτός παρίστημι βούλομαι . ὅταν μέν γάρ αὐτός ὁ ἀραπτικὸν ἢ γραφή βούλομαι δηλόω , φημί · ὡς λέων ὠρύομαι περιέρχομαι , ζητέω τίς καταπίνω · ὅταν δέ ὁ ισβοδιος καί θανάσιμος καί ὀλέριον , μνήστωρ αὐτός καλέω καί σκορπίον · πατέω γάρ , φημί , ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος , καί ἐπί πᾶς ὁ δύναμις ὁ ἀντίκειμαι · ὅταν δέ ὁ ἰσχυρός ὁμοῦ καί ἰσθλόν , δράκων αὐτός καλέω , ὡς ὅταν λέγω · Ἄρακος οὗτος , ὅς πλάσσω εμπαίζω αὐτός . καί δράκων καί μνήστωρ σκῶλος καί ἀσπίς αὐτός καλέω πανταχοῦ . πολύπλοκος γάρ ὁ θηρίον καί ποικίλος , καί πολίτης ἔχω ὁ ἰσχύς · πᾶς κινέω , πᾶς θορυβέω , πᾶς ἄνω καί κάτω στρέφω . ἀλλά μή φοβέω , ἀλλά μή δείδω · γρηγορέω μόνος , καί ὡς στρουθός εἰμαι · πατέω γάρ , φημί , ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος . καταπάτημα αὐτός ὁ ἡμέτερος ποιέω πούς , εἄν βούλομαι .