joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0220.1
Ισται λυπηρόν . Εἰ γὰρ παρὰ τοῦ ἑνὸς τούτου γινόμενον ἄρχει λύσαι πᾶσαν ἔρεσχείαν , ὅταν παρὰ ἀποστέρων ἢ , τὴς διακφει ταύτην τὴν ἀσφάλειαν ; Οὐδὲ αὐτὸς ὁ διδάσκαλος · τριπλοῦν γὰρ ἔσται , καὶ τετραπλοῦν , καὶ πολυπλάσιον τὸ ὀχρόμα . Πάντων γὰρ τῶν ἀγαθῶν αἰτία ἡ ταπεινοφροσύνη . Καὶ ἵνα μάθῃς , ἄκουε τοῦ προφήτου λέγοντος , ὅτι Ἐἰ θολεῖσας θυσίαν , ἔδωκα ἄν · ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις . Θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον · καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ Θεὸς οὐκ ἐξουδενώσει . Οὐχ ἀπλῶς δὲ ταπεινοφροσύνην ἀπαιτεῖ , ἀλλ’ ἐπὶτασιν ταπεινοφροσύνης . Καθάπερ γὰρ ἐπὶ τῶν σωμάτων τὸ συντετριμμένον οὐκ ἂν ἐπανασταίη ποτὲ τῷ στερεῷ , ἀλλ’ ὅσα ἂν πᾶθῃ δεῖν , πρότερον αὐτὸ ἀπολεῖται , ἢ ἕτερόν ἐπαλεῖψαι · οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς , αἰρήσεται μᾶλλον κακῶς πάσχουσα διαπαντὸς καὶ ἀποθάνειν , ἢ 230 ἐπαλεῖψαι καὶ ἀμύννασθαι . Μέχρι τινὸς φυσούμεθα φύσημα γέλους ; δέξιν ; Ὁσπερ γὰρ τὰ παῖδια , ὅταν ὁρώμεν ἀνατεινόμενα καὶ γαυρούμενα γελῶμεν , ἢ καὶ λίθον αἰροῦντα καὶ βιπτοῦντα πάλιν γελῶμεν · οὕτως ἐστὶν ἡ ἀπόνοια ἡ ἀνθρωπίνη , παιδικὴς τῆς διανοίας καὶ ἀτελοῦς φρονέος γέννημα . Τί γὰρ ὑπερηφανεύεται · γῆ καὶ σποδός ; Μέγα φρονεῖς , ἄνθρωπε ; διὰ τί ; τί τὸ κέρος , εἰπέ μοι ; ποθέν δὲ καὶ μέγα φρονεῖς κατὰ τῶν ὁμοφύλων ; οὐχὶ τῆς αὐτῆς ἀρχαίης ; Εὐχαρίστου τῷ δεδωκότι . Ἄκουσον τί φησιν ὁ Ἰωσὴφ , τί δὲ ὁ Δανιήλ . Τοῦ γὰρ βασιλέως Αἰγύπτου μεταπεμφάμενον αὐτὸν ἀπὸ τοῦ δεσμοῦ , καὶ ἐπὶ πάσης τῆς στρατείας συνθανομένου ἐπὶ πράγματι , ἐφ’ ᾧ πάντες παρεχώρησαν Αἰγύπτιοι οἱ περὶ ταῦτα μάλιστα δεῖνοι , μέλλον αὐτὸς κατὰ πᾶν ὑπεραίρειν , καὶ σωφρότερος φανήσεσθαι τῶν ἀστρολόγων , τῶν μάντεων , τῶν γοήτων , τῶν μάγων , πάντων τῶν φιλοσόφων τῶν τότε , ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας καὶ δουλείας , παιδίον ὤν ( καὶ γὰρ τότε μεῖζων ἢ δόξα · οὐ γὰρ ἐστὶν ἴσον φαινόμενον λάμπειν , καὶ παρὰ προσδοκίαν · ὥστε καὶ τὴν παρ’ ἐλπίδας ἐποῖσε αὐτὸν θαυμαστότερον ) · τί οὖν οὕτως παρελθὼν ἐπε τῷ Φαραώ ; ὅτι Ναί , οὕτω ; Οὐχ οὕτως · ἀλλὰ τί ; Οὐδὲν αὐτὸν λέγων , ἀλλὰ καλλῆς τῆς εὐγνωμοσύνης εἰ φησιν ; Οὐχὶ διὰ τοῦ Θεοῦ ἡ διασάφησις αὐτῶν ἐστίν ; Ὁρα · τὸν Δεσπότην εὐθέως ἐδῴκε · διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς ἐδωξάσθη . Οὐ μικρὸν δὲ τοῦτο εἰς δόξης λόγον · τοῦ γὰρ αὐτὸν κατορθοῦναι τὸ τὸν Θεὸν ἀποκαλύψαι μεῖζον πολλῷ . Ἄλλως δὲ καὶ τὰ λεγόμενα ἐντεῦθεν ἀξιοπίστα ἐδεῖξ , καὶ τοῦτο τῆς οἰκείασις τοῦ Θεοῦ τεκμήριον μεγίστον . Οὐδὲν γὰρ οὕτως ἀγαθόν , ὡς τὸ οἰκειοῦσθαι τῷ Θεῷ . Εἰ γὰρ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη , ἔχει καύχημα , φησιν , ἀλλ’ οὐ πρὸς τὸν Θεόν . Εἰ γὰρ ὁ χάρτης ἀξιωθεῖς καυχάται ἐπὶ τῷ Θεῷ , ὅτι ἀγαπᾶται , ἐπειδὴ συνεχωρήθη αὐτῷ , καὶ ἔχει καύχημα
Lemmas: Ισται λυπηρός . εἰμί γάρ παρά ὁ εἷς οὗτος γίγνομαι ἄρχω λύω πᾶς ἔρεσχείαν , ὅταν παρά ἀποστερέω ἢ , σής διακφει οὗτος ὁ ἀσφάλεια ; οὐδέ αὐτός ὁ διδάσκαλος · τριπλόος γάρ εἰμί , καί τετραπλόος , καί πολυπλάσιος ὁ ὀχρόμα . Πάντων γάρ ὁ ἀγαθός αἰτία ὁ ταπεινοφροσύνη . καί ἵνα μανθάνω , ἀκούω ὁ προφήτης λέγω , ὅτι εἰμί θολεισος θυσία , δίδωμι ἄν · ὁλοκαύτωμα οὐ εὐδοκέω . Θυσία ὁ Θεός πνεῦμα συντρίβω · Καρδία συντρίβω καί ταπεινόω ὁ θεός οὐ ἐξουδένωσις . οὐχ ἀπλόος δέ ταπεινοφροσύνη ἀπαιτέω , ἀλλά ἐπίτασις ταπεινοφροσύνη . καθά γάρ ἐπί ὁ σῶμα ὁ συντρίβω οὐ εἄν ἐπανίστημι ποτέ ὁ στερεός , ἀλλά ὅσος εἄν πάθος δήω , πρότερος αὐτός ἀπόλλυμι , ἢ ἕτερος ἐπαλείφω · οὗτος καί ἐπί ὁ Ψυχή , αἱρέω μᾶλλον κακῶς πάσχω διαπαντός καί ἀποθνῄσκω , ἢ 230 ἐπαλείφω καί ἀμύνω . μέχρι τις φυσόω φύσημα γέλως ; δέξις ; ὅσπερ γάρ ὁ παιδιά , ὅταν ὁράω ἀνατείνω καί γαυρόω γελάω , ἢ καί λίθος αἱρέω καί βιπτουειντα πάλιν γελάω · οὕτως εἰμί ὁ ἀπόνοια ὁ ἀνθρώπινος , παιδικός ὁ διάνοια καί ἀτελής φρονέω γέννημα . τις γάρ ὑπερηφανεύω · γῆ καί σποδός ; Μέγης φρονέω , ἄνθρωπος ; διά τίς ; τίς ὁ Κέρος , εἶπον ἐγώ ; πίνω δέ καί μέγας φρονέω κατά ὁ ὁμόφυλος ; οὐ ὁ αὐτός ἀρχαῖος ; Εὐχάριστος ὁ δίδωμι . ἀκούω τίς φημί ὁ Ἰωσήφ , τίς δέ ὁ Δανιήλ . ὁ γάρ βασιλεύς Αἴγυπτος μεταπέμπω αὐτός ἀπό ὁ δεσμός , καί ἐπί πᾶς ὁ στρατεία συνθνῄσκω ἐπί πρᾶγμα , ἐπί ὅς πᾶς παραχωρέω Αἰγύπτιος ὁ περί οὗτος μάλιστα δεινός , μέλλω αὐτός κατά πᾶς ὑπεραίρω , καί σωφρότερος φαίνω ὁ ἀστρολόγος , ὁ μάντις , ὁ γόης , ὁ μάγος , πᾶς ὁ φιλόσοφος ὁ τότε , ἀπό ὁ αἰχμαλωσία καί δουλεία , παιδίον εἰμί ( καί γάρ τότε μείζων ἢ δόξα · οὖον γάρ εἰμί ἴσος φαίνω λάμπω , καί παρά προσδοκία · ὥστε καί ὁ παρά ἐλπίς ποιέω αὐτός θαυμαστός ) · τίς οὖν οὕτως παρέρχομαι ἔπω ὁ Φαραώ ; ὅτι Ναίς , οὗτος ; οὐχ οὕτως · ἀλλά τίς ; οὐδείς αὐτός λέγω , ἀλλά Καλλῆς ὁ εὐγνωμοσύνη εἰμί φημί ; οὐ διά ὁ Θεός ὁ διασάφησις αὐτός εἰμί ; ὁράω · ὁ δεσπότης εὐθύς δίδωμι · διά οὗτος καί αὐτός δοξάζω . οὖον μικρός δέ οὗτος εἰς δόξα λόγος · ὁ γάρ αὐτός κατορθόω ὁ ὁ θεός ἀποκαλύπτω μείζων πολύς . ἄλλος δέ καί ὁ λέγω ἐντεῦθεν ἀξιόπιστος δείκνυμι , καί οὗτος ὁ οἰκέω ὁ Θεός τεκμήριον μέγας . οὐδείς γάρ οὕτως ἀγαθός , ὡς ὁ οἰκειόω ὁ Θεός . εἰμί γάρ ἐκ ἔργον δικαιόω , ἔχω καύχημα , φημί , ἀλλά οὖον πρός ὁ Θεός . εἰμί γάρ ὁ χάρτης ἀξιόω καυχάομαι ἐπί ὁ Θεός , ὅτι ἀγαπάω , ἐπεί συγχωρέω αὐτός , καί ἔχω καύχημα