joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0248.2
δ . Εἰ ταῦτα διαπαντὸς ἐστρέφομεν , εἰ ταῦτα ἄλογιζόμεθα , οὐχ ἂν ἡμᾶς ἐλύπησέ τι τῶν παρόντων , εἰς ἐκείνων ὁρῶντας τὸν ἀληθῆ , εἰς τὴν ἀδαμαντίνην ψυχήν , εἰς τὴν ἀρραγῆ καὶ χάλκεον διάνοιαν · ὅσπερ γὰρ χαλκοῦ τῷ λείονι περιειμένους σῶμα , αὐτὸς ἄπαντα ἔφερε γενναίως καὶ καρτερικῶς . Ταῦτα ἐννοοῦντες , πάντα ποιῶμεν χωρὶς γογγυσμῶν καὶ διαλογισμῶν . Ποιεῖς τι ἀγαθόν , καὶ γογγύζεις ; διὰ τί ; ἀνάγκη γὰρ σοι ἐπιπίπτει ; Οἶδα , φησίν , ὅτι πολλοὶ πλησίον ἂν ἀναγκάζουσιν ὑμᾶς γογγύζειν ( τοῦτο γὰρ ἠνέστω , εἰπὼν τῷ , Ἐν μέσῳ γενεᾷ σκολιᾶς καὶ διαστρεφόμενης ) · ἀλλὰ τοῦτο ἐστὶ τὸ θαυμαστόν , τὸ καὶ παρακαλῶμενον μηδὲν πάσχειν τοῦτον . Καὶ γὰρ οἱ ἀστέρες ἐν νυκτὶ λάμπουσιν , ἐν σκότῳ φαίνουσι , καὶ οὐδὲν εἰς τὸ οἰκεῖον παραλλάσσονται · ἀλλὰ , ἀλλὰ καὶ λαμπρότεροι φαίνονται · ὅταν δὲ φῶς ἢ , οὐχ οὕτω φαίνονται . Οὕτω καὶ σύ , ὅταν μετὰ σκολιῶν ὤν , εὐδὸς μὲν , μᾶλλον ἀπολάμπεις · τὸ θαυμαστὸν τοῦτο ἐστι , [ 262 ] τὸ ἀμέμπτως γενέσθαι . Ἴνα γὰρ μὴ τοῦτο λέγωσι , προλαβὼν αὐτὸ τοῦτο τάτθεται . Τί ἐστι , Λόγον ζωῆς ἐχέχοντες ; Τούτεστι , μᾶλλοντες ζῆσεσθαι , τῶν σωζομένων ὄντες . Ὅρα πῶς εὐδίκως τίθησι τὰ Ἐπαθλα · Οἱ φωστήρες , φησίν , λόγον φωτὸς ἐπέχουσιν · ὑμεῖς λόγον ζωῆς . Τί ἐστι , Λόγον ζωῆς ; Σπέρμα ζωῆς ἔχοντες , τούτεστιν , ἐνέχυρα ζωῆς ἔχοντες , αὐτὴν κατέχοντες τὴν ζωήν , τούτεστι , σπέρμα ζωῆς ἐν ὑμῖν ἔχοντες · τοῦτο λέγει , Λόγον ζωῆς . Ἄρα οὖν οἱ ἄλλοι πάντες νεκροί ; τοῦτο γὰρ εἰπὼν οὕτως ἐδήλωσεν · ἢ γὰρ ἂν καὶ οἱ ἄλλοι λόγον ζωῆς ἐπεῖχον . Εἰς καύχημα ἐμοί , φησίν . Τί ἐστι τοῦτο ; Καὶ ἐγὼ κοινωνῶ , φησίν , τῶν ὑμετέρων ἀγαθῶν . Τοιαύτη ὑμῶν ἡ ἀρετή , ὡς μὴ ὑμᾶς σῴζειν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐμὲ λαμπρὸν ποιεῖν . Ποῖον καύχημα , ὡ μακάριε Παῦλε ; Μαστίγια , ἐλαύνῃ , ὀδύνη δι᾽ ἡμᾶς · διὰ τοῦτο φησίν , Εἰς ὑμῖν Χριστοῦ , ὅτι οὐχ εἰς κενόν , φησίν , ἐδραμον , οὐδὲ εἰς κενόν ἐκοπίασα · ἀλλ᾽ ἀλ᾽ ἐγὼ καυχάσομαι , φησίν , ὅτι οὐ μάτην ἐδραμον . Ἄλλ᾽ εἰ καὶ σκέπδομαι . Οὐχ εἶπεν , Ἄλλ᾽ εἰ καὶ ἀποθνῄσκω , ὅσπερ οὐδὲ Τιμοθέῳ γράφων · καὶ γὰρ καὶ ἐκεῖ τῷ αὐτῷ χέχρηται λόγῳ , λέγων , Ἐργὸ γὰρ ἤδη σκέπδομαι · καὶ παραμυθούμενος αὐτοὺς ἐπὶ τῇ οἰκείᾳ τελευτῇ , καὶ παιδεύων ἀσμένως φέρειν τὸν ὑπὲρ Χριστοῦ θάνατον . Ὅσπερ σπονδὴ καὶ θυσία , φησίν , ὅτι μακαρίας ψυχῆς ! θυσίαν καλεῖ τὴν προσάγωγην αὐτῶν . Ἄρα πολλῷ βέλτιον τοῦ βοὸς προσενεγκεῖν τὴν ψυχὴν προσενεγκεῖν . Ἄν τοίνυν πρὸς τῇ προσφορᾷ ταύτῃ καὶ ἐμαυτὸν ἐπίδοι , φησίν , ὅσπερ σπονδήν , χαίρω , φησίν , τῷ θανάτῳ τῷ ἐμῷ · τοῦτο γὰρ αἰνίττεται λέγων . Ἐστὶ τῇ θυσίᾳ καὶ λειτουργίᾳ τῆς πίστεως χαίρω , καὶ συγχαίρω πᾶσιν ὑμῖν · τὸ αὐτὸ δὲ καὶ ὑμεῖς χαίρετε καὶ συγχαίρετέ μοι . Τί συγχαίρετε ; Ὅρᾷ πῶς δείκνυσιν ὅτι δεῖ χαίρειν αὐτοῖς ; Χαίρω μὲν οὖν , φησίν , ὅτι σπονδὴ γίνομαι · συγχαίρετε δέ , ὅτι θυσίαν προσενεγκῶ . Τὸ δὲ αὐτὸ καὶ ὑμεῖς χαίρετε καὶ συγχαίρετε , ὅτι προσηνέχθην . Συγχαίρετέ
Lemmas: δ . εἰμί οὗτος διαπαντός στρέφω , εἰμί οὗτος ἀλογίζομαι , οὐ εἄν ἐγώ λυπέω τίς ὁ πάρειμι , εἰς ἐκεῖνος ὁράω ὁ ἀληθής , εἰς ὁ ἀδαμάντινος Ψυχή , εἰς ὁ ἀρραγής καί χάλκεος διάνοια · ὅσπερ γάρ χαλκός ὁ λεῖος περίειμι σῶμα , αὐτός ἅπας φέρω γενναῖος καί καρτερικός . οὗτος ἐννοέω , πᾶς ποιέω Χωρὶς γογγυσμός καί διαλογισμός . ποιέω τίς ἀγαθός , καί γογγύζω ; διά τίς ; ἀνάγκη γάρ σύ ἐπιπίπτω ; οἶδα , φημί , ὅτι πολύς πλησίος εἄν ἀναγκάζω σύ γογγύζω ( οὗτος γάρ ἐνίστημι , εἶπον ὁ , ἐν μέσος γενεά σκολιός καί διαστρέφω ) · ἀλλά οὗτος εἰμί ὁ θαυμαστός , ὁ καί παρακαλέω μηδείς πάσχω οὗτος . καί γάρ ὁ ἀστήρ ἐν νύξ λάμπω , ἐν σκότος φαίνω , καί οὐδείς εἰς ὁ οἰκέω παραλλάσσω · ἀλλά , ἀλλά καί λαμπρός φαίνω · ὅταν δέ φάος ἢ , οὐ οὗτος φαίνω . οὕτως καί σῦς , ὅταν μετά σκολιός εἰμί , Εύδος μέν , μᾶλλον ἀπολάμπω · ὁ θαυμαστός οὗτος εἰμί , [ 262 ] ὁ ἄμεμπτος γίγνομαι . ἵνα γάρ μή οὗτος λέγω , προλαμβάνω αὐτός οὗτος τείνω . τις εἰμί , Λόγος ζωή χέω ; τουτέστι , μᾶλλος ζῶ , ὁ σώζω εἰμί . Ὅρας πῶς εὔδικος τίθημι ὁ ἔπαθλον · ὁ φωστήρ , φημί , λόγος φάος ἐπέχω · σύ λόγος ζωή . τις εἰμί , Λόγος ζωή ; σπέρμα ζωή ἔχω , τουτέστιν , ἐνέχυρον ζωή ἔχω , αὐτός κατέχω ὁ ζωή , τουτέστι , σπέρμα ζωή ἐν σύ ἔχω · οὗτος λέγω , Λόγος ζωή . ἄρας οὖν ὁ ἄλλος πᾶς νεκρός ; οὗτος γάρ εἶπον οὕτως δηλόω · ἢ γάρ εἄν καί ὁ ἄλλος λόγος ζωή ἐπέχω . εἰς καύχημα ἐγώ , φημί . τις εἰμί οὗτος ; καί ἐγώ κοινωνέω , φημί , ὁ ὑμέτερος ἀγαθός . τοιοῦτος σύ ὁ ἀρετή , ὡς μή σύ σῴζω μόνος , ἀλλά καί ἐγώ λαμπρός ποιέω . Ποῖον καύχημα , εἰμί μακάριος Παῦλος ; μαστίγιον , ἐλαύνω , ὀδύνη διά ἐγώ · διά οὗτος φημί , εἰς σύ Χριστός , ὅτι οὐ εἰς κενός , φημί , τρέχω , οὐδέ εἰς κενός κοπιάω · ἀλλά ἀλος ἐγώ καυχάομαι , φημί , ὅτι οὖον μάτην τρέχω . ἄλλος εἰμί καί σκέπτομαι . οὐχ εἶπον , ἄλλος εἰμί καί ἀποθνῄσκω , ὅσπερ οὐδέ Τιμόθεος γράφω · καί γάρ καί ἐκεῖ ὁ αὐτός χράω λόγος , λέγω , έργο γάρ ἤδη σκέπτομαι · καί παραμυθέομαι αὐτός ἐπί ὁ οἰκεῖος τελευτή , καί παιδεύω ἄσμενος φέρω ὁ ὑπέρ Χριστός θάνατος . ὅσπερ σπονδή καί θυσία , φημί , ὅτι μακάριος Ψυχή ! θυσία καλέω ὁ προσαγωγή αὐτός . ἄρας πολύς ἀγαθός ὁ βοῦς προσφέρω ὁ ψυχή προσφέρω . ἄν τοίνυν πρός ὁ προσφορά οὗτος καί ἐμαυτοῦ ἐπεῖδον , φημί , ὅσπερ σπονδή , χαίρω , φημί , ὁ θάνατος ὁ ἐμός · οὗτος γάρ αἰνίσσομαι λέγω . εἰμί ὁ θυσία καί λειτουργία ὁ πίστις χαίρω , καί συγχαίρω πᾶς σύ · ὁ αὐτός δέ καί σύ χαίρετε καί συγχαίρω ἐγώ . τις συγχαίρω ; ὁράω πῶς δείκνυμι ὅτι δεῖ χαίρω αὐτός ; χαίρω μέν οὖν , φημί , ὅτι σπονδή γίγνομαι · συγχαίρω δέ , ὅτι θυσία προσφέρω . ὁ δέ αὐτός καί σύ χαίρετε καί συγχαίρω , ὅτι προσφέρω . συγχαίρω