joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0225.3
ἐπαινετός . Καὶ ποίας ταύτας ἀνοίας ! Ἄλλως δὲ ( ἀλλὰ προσθέτε , παρακαλῶ · μακρὸς γὰρ ὁ λόγος ) , τὸς ἄν ἀπὸ τούτων εἰς ταπεινοφροσύνην προτρέψῃ ; Τὰ γὰρ ὑποδείγματα πολλῷ μείζονα δεῖ εἶναι τῆς ὑποθέσεως , εἰς ἣν παρακαλοῦμεν · οὐ γὰρ ἄν τις ἐξ ἀδίκων προτρέψῃ εἰς ἀνεξικακίαν · ἤνεγκε παράδειγμα ἐαυτὸν · Μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ , ὅτι πρᾶός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ · καὶ πάλιν , Εἰ ἐγὼ ὁ Κύριος καὶ ὁ διδάσκαλος ταῦτα ποιοῦ , πόσω μᾶλλον ὑμεῖς ; Ὅπως πῶς οὐκ ἀφέστηκε τὰ παραδείγματα ; οὐδὲ γὰρ τοσοῦτον ἀφεστάναι δεῖ · καὶ γὰρ καὶ ἡμεῖς οὕτω ποιοῦμεν . Ἄλλως δὲ καὶ ἐνταῦθα οὐδὲ ἄγχι ἐστὶ τὸ παράδειγμα . Πῶς ; Ὅτι εἰ δοῦλός ἐστι , καὶ ἑλάττων ἐστὶ καὶ ὑπῆρχος τῷ μείζονι . Τοῦτο δὲ οὐ ταπεινοφροσύνη ἐστὶ τοῦναντίον γὰρ ἔδει ποιήσαι , μείζονα τινὰ τῷ ἑλάττονι ὑπακούσαντα δεῖξαι · ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦτο οὐχ εὑρεν ἐπὶ Θεοῦ , μείζονα λέγω καὶ ἑλάττονα , τὸ γοῦν ἴσον ἐποίησεν . Εἰ δὲ ἑλάττων ἦν ὁ Υἱός , οὐχ ἴκανόν εἰς ταπεινοφροσύνην προτρέψαι . Διὰ τί ; Ὅτι οὐχ ἔστι ταπεινοφροσύνη τὸ τὸν ἑλάττονα μὴ ἐπαναστῆναι τῷ μείζονι , τὸ μὴ ἀρπάσαι τὴν ἀρχήν , τὸ ὑπακούσαι μέχρι θανάτου . Ἄλλως δὲ , ὅρα καὶ μετὰ τὸ ὑπόδειγμα εἰ φησί · Τῇ ταπεινοφροσύνη ἀλλήλους ἡγούμενοι ὑπερέχοντας ἑαυτῶν . Ἡγούμενοι , φησίν . Ἐπειδὴ γὰρ καὶ κατὰ τὴν οὐσίαν ἐν ἐστε , καὶ [ 238 ] κατὰ τὴν τιμὴν τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ , δεῖ λοιπὸν τῆς ὑπολήψεως εἶναι τὸ πρᾶγμα . Ἐπὶ δὲ τῶν μειόνων καὶ ἑλαττόνων οὐχ ἄν τοῦτο εἶπεν . Ἡγούμενοι , ἀλλὰ , Τιμᾶτε τοὺς ὑπερέχοντας ὑμῶν · καθὼς καὶ ἀλλοῦ φησι , Πειθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε . Ἐκεῖ τῆς φύσεως τοῦ πράγματος ἐστὶν ἡ ὑποταγή · ἐνταῦθα τῇ κρίσεως δεῖ γενέσθαι τῆς ἡμετέρας . Τῇ ταπεινοφροσύνη , φησίν , ἀλλήλους ἡγούμενοι ὑπερέχοντας ἑαυτῶν , ὡςπερ καὶ ὁ Χριστὸς ἐποίησε . Καὶ τὰ μὲν ἐκείνων οὕτως ἀνατέτραπεταί · τὰ δὲ ἡμέτερα λοιπὸν εἶναι χρή , πρότερον ἐν κεφαλῇ καὶ ἐκείναι εἰπόντα , ὅτι εἰς ταπεινοφροσύνην παρακαλῶν οὐχ ἄν τὸν ἑλάττονα δυνά καὶ τῷ μείζονι ὑπακούσαντα παρήγαγεν . Εἰ μὲν γὰρ δούλους δεσπόταις παρακαλεῖ ὑπακούειν , εἰκώς · εἰ δὲ ἐλευθέρας ἐλευθέροις , τί ποῦ δοῦλον πρὸς τὸν δεσπότην ὑποταγὸν ἔφερε ; τί τοῦ ἑλάττονος πρὸς τὸν μείζονα ; Μὴ γὰρ εἴπης , Οἱ ἑλάττονες τοῖς μείζοσιν ὑπακούετωσαν , ἀλλ’ Ἰσότιμοι ἀλλήλων ὄντες , ὑπακούετε . Ἄλλήλους ἡγούμενοι ὑπερέχοντας ἑαυτῶν . Διὰ τί δὲ μὴ παρήγαγε κἂν τὸ τῆς γυναικός , ὅτι Ὦστερ ἡ γυνὴ ὑπακούει τῷ ἄνδρι , οὕτω καὶ ὑμεῖς ὑπακούετε ; Εἰ δὲ σπερ Ἰσων ἐστὶ καὶ ἐλευθερίων οὐ παρήγαγεν , ἐπειδὴ ὅλως μικρά τις ἦν ὑποταγή , πῶς μᾶλλον τὸ τοῦ δούλου οὐκ
Lemmas: ἐπαινετός . καί Ποίας οὗτος ἄνοια ! ἄλλος δέ ( ἀλλά προστίθημι , παρακαλέω · μακρός γάρ ὁ λόγος ) , τός ἄν ἀπό οὗτος εἰς ταπεινοφροσύνη προτρέπω ; ὁ γάρ ὑπόδειγμα πολύς μείζων δεῖ εἰμί ὁ ὑπόθεσις , εἰς ὅς παρακαλέω · οὖον γάρ ἄν τις ἐκ ἄδικος προτρέπω εἰς ἀνεξικακία · φέρω παράδειγμα ἑαυτοῦ · μανθάνω ἀπό ἐγώ , ὅτι πρᾶος εἰμί καί ταπεινός ὁ Καρδία · καί πάλιν , εἰμί ἐγώ ὁ Κύριος καί ὁ διδάσκαλος οὗτος ποιέω , πόσος μᾶλλον σύ ; ὅπως πῶς οὐ ἀφίστημι ὁ παράδειγμα ; οὐδέ γάρ τοσοῦτος ἀφίστημι δεῖ · καί γάρ καί ἐγώ οὗτος ποιέω . ἄλλος δέ καί ἐνταῦθα οὐδέ ἄγχι εἰμί ὁ παράδειγμα . Πῶς ; ὅτι2 εἰμί δοῦλος εἰμί , καί μικρός εἰμί καί ὑπάρχω ὁ μείζων . οὗτος δέ οὖον ταπεινοφροσύνη εἰμί τουναντίον γάρ ἐσθίω ποιέω , μείζων τις ὁ μικρός ὑπακούω δείκνυμι · ἀλλά ἐπεί οὗτος οὐ εὑρίσκω ἐπί Θεός , μείζων λέγω καί μικρός , ὁ γοῦν ἴσος ποιέω . εἰμί δέ μικρός εἰμί ὁ υἱός , οὐ ἱκανός εἰς ταπεινοφροσύνη προτρέπω . Ζεύς τίς ; ὅτι2 οὐ εἰμί ταπεινοφροσύνη ὁ ὁ μικρός μή ἐπανίστημι ὁ μείζων , ὁ μή ἁρπάζω ὁ ἀρχή , ὁ ὑπακούω μέχρι θάνατος . ἄλλος δέ , ὁράω καί μετά ὁ ὑπόδειγμα εἰμί φημί · ὁ ταπεινοφροσύνη ἀλλήλων ἡγέομαι ὑπερέχω ἑαυτοῦ . ἡγέομαι , φημί . ἐπεί γάρ καί κατά ὁ οὐσία ἐν εἰμί , καί [ 238 ] κατά ὁ τιμή ὁ παρά ὁ Θεός , δεῖ λοιπός ὁ ὑπόληψις εἰμί ὁ πρᾶγμα . ἐπί δέ ὁ μείων καί μικρός οὐ ἄν οὗτος εἶπον . ἡγέομαι , ἀλλά , τιμάω ὁ ὑπερέχω σύ · καθώς καί αλλού φημί , πείθω ὁ ἡγέομαι σύ καί ὑπείκω . ἐκεῖ ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα εἰμί ὁ ὑποταγή · ἐνταῦθα ὁ κρίσις δεῖ γίγνομαι ὁ ἡμέτερος . ὁ ταπεινοφροσύνη , φημί , ἀλλήλων ἡγέομαι ὑπερέχω ἑαυτοῦ , ὡς καί ὁ Χριστός ποιέω . καί ὁ μέν ἐκεῖνος οὕτως ἀνατρέπω · ὁ δέ ἡμέτερος λοιπός εἰμί χρή , πρότερος ἐν κεφαλή καί ἐκεῖνος εἶπον , ὅτι εἰς ταπεινοφροσύνη παρακαλέω οὐ ἄν ὁ μικρός δυάς καί ὁ μείζων ὑπακούω παράγω . εἰμί μέν γάρ δοῦλος δεσπότης παρακαλέω ὑπακούω , ἔοικα · εἰμί δέ ἐλεύθερος ἐλεύθερος , τίς ποῦ δοῦλος πρός ὁ δεσπότης ὑποτάσσω φέρω ; τίς ὁ μικρός πρός ὁ μείζων ; μή γάρ εἶπον , ὁ μικρός ὁ μείζων ὑπακούω , ἀλλά Ἰσότιμος ἀλλήλων εἰμί , ὑπακούω . ἀλλήλων ἡγέομαι ὑπερέχω ἑαυτοῦ . Ζεύς τίς δέ μή παράγω κἀν ὁ ὁ γυνή , ὅτι Ὅστερ ὁ γυνή ὑπακούω ὁ ἀνήρ , οὗτος καί σύ ὑπακούω ; εἰμί δέ σπερ ἰσος εἰμί καί Ἐλευθερίων οὖον παράγω , ἐπεί ὅλως μικρός τις εἰμί ὑποταγή , πῶς μᾶλλον ὁ ὁ δοῦλος οὐ