joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0280.3
ἀκλινής . Τί γὰρ , εἴπέ μοι , ταράξει δύναται ψυχὴν εὐλαβῆ ; Θάνατος ; ἀλλὰ τοῦτο ὡς βελτίονος ἀρχὴν οἶδεν . Ἄλλα πενία ; ἀλλὰ τοῦτο συμπράττει αὐτῇ πρὸς ἀρετήν . Ἄλλὰ νόσος ; ἀλλ’ οὐδὲν ἠγεῖται αὐτὴν παροῦσαν . Τί λέγω νόσον ; οὔδὲ τὴν ἄνεσιν , οὔδὲ τὴν ὀλιγὴν · προλαβοῦσα γὰρ ἐαυτὴν ἐθλίψεν . Ἄλλ’ ἀδοξία ; ἀλλὰ διὸς ὁ κόσμος αὐτῇ ἐσταύρωται . Ἄλλὰ παίδων ἀποβολή ; ἀλλ’ οὐ δείκνυσι · ὅταν γὰρ περὶ ἀναστάσεως ἢ πεπληροφορημένη , τί αὐτὴν ἐλεῖν δύναται ; Οὐδὲν τῶν πάντων . Ἄλλὰ πλοῦτος ἐπαίρει ; οὐδαμῶς · οἶδε γὰρ ὅτι οὐδὲν τὰ χρήματα . Ἄλλὰ δόξα ; ἀλλὰ πεπαλδευται , ὅτι πᾶσα δόξα ἀνθρώπου , ὡς ἄνθος χόρτου . Ἄλλὰ τροφή ; ἀλλ’ ἤκουσε Παύλου λέγοντος , ὅτι Ἡ σκηνάλωσα , ὅσα τέθνηκεν . Ὅταν οὖν μήτε φλεγμαινῇ , μήτε συστῆλλεται , τί τῆς ὑγείας ταύτης ἴσον ἐν εἴ ; ἀλλ’ οὐχ ἄλλαι ψυχαὶ τοιαῦται , ἀλλὰ τῆς θαλάττης καὶ τοῦ χαμαῖδοντος πυκνότερον τρέπονται . Ἄστε πολὺν εἶναι γέλωτα , ὅταν ἴδῃς τὸν αὐτὸν νῦν μὲν γελῶντα , νῦν δὲ κλαῖοντα , νῦν δὲ φροντίζοντα , νῦν δὲ ὑπὲρ τὸ μέτρον ἐκχεομένον . Καὶ τοῦ Παύλου οὐ δι’ ἄλλο τί φησι , Μὴ συσχηματίζεσθε τῷ αἰῶνι τούτῳ , ἀλλ’ ἢ ὅτι ἐν τῷ οὐρανῷ πολιτευόμεθα , ἔνθα οὐκ ἔστι τροφή . Ἐπηγγείλατο ἡμῖν ἐπαθλὰ οὐ τρεπόμενα · οὐκοῦν τοιαύτῃ πολιτείᾳ ἐπιδειξόμεθα , ἐντεῦθεν ἤδη λάβωμεν τὰ ἀγαθά . Τί εἰς ἔδριπον ἑαυτοῦ ; μπτούμεν , καὶ εἰς [ 297 ] κλυδωνίον , καὶ εἰς χειμῶνα , καὶ εἰς ζάλην ; Γενώμεθα ἐν γαλήνῃ . Οὐ παρὰ τὸν πλοῦτον ἐστιν , οὐ παρὰ τὴν πενίαν , οὐ παρὰ τὴν δόξαν , οὐ παρὰ τὴν ἀδοξίαν , οὐ παρὰ τὴν νόσον , οὐ παρὰ τὴν ὑγίειαν , οὐ παρὰ τὴν ἀσθένειαν , ἀλλὰ παρὰ τὴν ἡμετέραν ταῦτα πάντα ψυχὴν . Ἄν αὐτὴ στερεὰ ἢ καὶ καλῶς πεπαιδευμένη τῆς τῆς ἀρετῆς ἐπιστήμῃ , πάντα εὐκολα αὐτῇ ἔσται . Καὶ ἐντεῦθεν ἤδη τὴν ἀνάπαυσιν ὀψεται , καὶ τὸν λιμένα τὸν εὐδίων , καὶ μυρίων ἀπελθοῦσα ἐκεῖ ἀγαθῶν ἐπιτεύξεται · ὧν γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἀγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ δεῖ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἀκλινής . τις γάρ , εἶπον ἐγώ , τάραξις δύναμαι ψυχή εὐλαβής ; Θάνατος ; ἀλλά οὗτος ὡς ἀγαθός ἀρχή οἶδα . ἄλλος πενία ; ἀλλά οὗτος συμπράσσω αὐτός πρός ἀρετή . ἀλλά νόσος ; ἀλλά οὐδείς ἡγέομαι αὐτός πάρειμι . τις λέγω νόσος ; οὐδέ ὁ ἄνεσις , οὐδέ ὁ ὀλίγος · προλαμβάνω γάρ ἑαυτοῦ θλίβω . ἄλλος ἀδοξία ; ἀλλά δίω ὁ κόσμος αὐτός σταυρόω . ἀλλά παῖς ἀποβολή ; ἀλλά οὖον δείκνυμι · ὅταν γάρ περί ἀνάστασις ἢ πληροφορέω , τίς αὐτός αἱρέω δύναμαι ; οὐδείς ὁ πᾶς . ἀλλά πλοῦτος ἐπαίρω ; οὐδαμῶς · οἶδα γάρ ὅτι οὐδείς ὁ χρῆμα . ἀλλά δόξα ; ἀλλά πεπαλδευος , ὅτι πᾶς δόξα ἄνθρωπος , ὡς ἄνθος χόρτος . ἀλλά τροφή ; ἀλλά ἀκούω Παῦλος λέγω , ὅτι ὁ σκηνάλωσα , ὅσος θνῄσκω . ὅταν οὖν μήτε φλεγμαίνω , μήτε συστέλλω , τίς ὁ ὑγεία οὗτος ἴσος ἐν εἰμί ; ἀλλά οὐ ἄλλος ψυχή τοιοῦτος , ἀλλά ὁ θάλασσα καί ὁ χαμαιδιδωμι πυκνός τρέπω . Ἄστυ πολύς εἰμί γέλως , ὅταν ὁράω ὁ αὐτός νῦν μέν γελάω , νῦν δέ καλέω , νῦν δέ φροντίζω , νῦν δέ ὑπέρ ὁ μέτρον ἐκχέω . καί ὁ Παῦλος οὖον διά ἄλλος τίς φημί , μή συσχηματίζω ὁ αἰών οὗτος , ἀλλά ἢ ὅτι ἐν ὁ οὐρανός πολιτεύω , ἔνθα οὐ εἰμί τροφή . ἐπαγγέλλω ἐγώ ἔπαθλον οὖον τρέπω · οὐκοῦν τοιοῦτος πολιτεία ἐπιδείκνυμι , ἐντεῦθεν ἤδη λαμβάνω ὁ ἀγαθός . τις εἰς εδριπως ἑαυτοῦ ; μπτουμην , καί εἰς [ 297 ] κλυδώνιον , καί εἰς χειμών , καί εἰς ζάλη ; γίγνομαι ἐν γαλήνη . οὖον παρά ὁ πλοῦτος εἰμί , οὖον παρά ὁ πενία , οὖον παρά ὁ δόξα , οὖον παρά ὁ ἀδοξία , οὖον παρά ὁ νόσος , οὖον παρά ὁ ὑγίεια , οὖον παρά ὁ ἀσθένεια , ἀλλά παρά ὁ ἡμέτερος οὗτος πᾶς ψυχή . ἄν αὐτός στερεός ἢ καί καλῶς παιδεύω ὁ ὁ ἀρετή ἐπιστήμη , πᾶς εύκολος αὐτός εἰμί . καί ἐντεῦθεν ἤδη ὁ ἀνάπαυσις ὁράω , καί ὁ λιμήν ὁ Εὐδίων , καί μυρίος ἀπέρχομαι ἐκεῖ ἀγαθός ἐπιτυγχάνω · ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί δεῖ , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .