joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philippenses-homiliae-1-15 pg062_0228.2
δ’ . Εἶτα ἐπὶ μὲν ἡμῶν , ἐπειδὴ σύνθετοί ἐσμεν , ἡ μορφὴ τοῦ σώματος ἐστίν · ἐπὶ δὲ τοῦ ἀπλοῦ καὶ ἀσυνθέτου , πάντως τῆς οὐσίας . Εἰ δὲ τὸ χωρὶς ἄρθρου εἰρῆσθαι λέγεις ὅτι οὐ δείκνυσι τὸν Πατέρα , πολλοχό τοῦτο δείκνυσι χωρὶς ἄρθρου εἰρημένον . Καὶ τί λέγω πολλοχό ; ἐν γὰρ αὐτῇ εὐθέως τῷ χωρίῳ τούτῳ , Οὐχ ἀρπαγμόν , φησίν , ἡγήσατο τὸ εἶναι Ἰσα Θεῷ · καὶ οὐχ [ 230 ] εἶπε μετὰ τοῦ ἄρθρου , περὶ τοῦ Θεοῦ τοῦ Πατρός · λέγων . Βούλεσθαι καὶ τὰ ἡμέτερα προοθεῖναι , ἀλλὰ δέδοικα μὴ καταγώσωμεν ὑμῶν τὰς διανοίας . Τέως δὲ τὰ εἰρημένα μέμνησθε πρὸς ἀνατροπὴν ἐκείνων · τέως τὰς ἀκάνθας ἐκτέμψωμεν , καὶ τότε τὸν σπόρον καταβαλοῦμεν τὸν καλὸν μετὰ τὸ τὰς ἀκάνθας ἐκτυμηθῆναι , καὶ μικρὸν ἀναπνεῦσαι τὴν γῆν , ἵνα πᾶσαν τὴν ἐκείθεν ἀποθεμένην κακίαν , μετὰ πολλῆς τῆς ἀρετῆς δέχεται τὰ θεῖα σπέρματα . Εὐχαριστήσωμεν ὑπὲρ τῶν εἰρημένων τῷ Θεῷ · ἀξιώσωμεν αὐτὸν δούνα φυλαχθῆν καὶ διατηρηθῆν αὐτῶν , ἵνα καὶ ἡμεῖς καὶ ἡμεῖς εὐφρανθῶμεν , καὶ οἱ αἱρετικοὶ κατασιγῶνται . Παρακαλέσωμεν αὐτὸν καὶ εἰς τὸ ἐξῆς ἡμῖν ἀνοίξαι στόμα , ὥστε καὶ τὰ ἡμέτερα μετὰ τῆς αὐτῆς πάλιν σπουδῆς παρακαταθέσθαι · δεηθῶμεν αὐτοῦ , ὥστε καὶ τῆς πίστεως βίον δεξιον ἡμῖν παρασχέιν , ἵνα εἰς δόξαν αὐτοῦ ζῶμεν , ἵνα μὴ τὸ ὄνομα αὐτοῦ βλασφημῆται δι’ ἡμᾶς . Οὐαὶ γὰρ ὑμῖν , φησί , δι’ οὓς τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ βλασφημεῖται . Εἰ γὰρ υἱὸν ἔχοντες · καίτοι τί υἱοῦ γνησιώτερον ; εἰ υἱὸν τοίνυν ἡμεῖς ἔχοντες · , ὅταν δι’ αὐτὸν βλασφημώμεθα , ἀποκρίσεως αὐτῶν , ἀποστρεφόμεθα , οὐ προστιθέμεθα · πῶς μᾶλλον ὁ Θεὸς δούλους ἔχων ἀγνώμονας , βλασφημουμένους αὐτὸν καὶ ὑβρίζοντας , οὐχ ἀποστραφήσεται καὶ μισήσει ; Ὅν δ’ ἂν ὁ Θεὸς μισήσῃ καὶ ἀποστραφῇ , τὶς προσλήψεται ; Οὐδεὶς , ἀλλ’ ἢ ὁ διάβολος , ἀλλ’ ἢ οἱ δαίμονες . Ὅν δ’ ἂν οἱ δαίμονες λάβωσι , ποίαν ἕξει σωτηρίας ἐλπίδα ; ποίαν παραμυθίαν ζωῆς ; Ἕως ἂν ἐν τῇ χειρὶ ὤμεν τοῦ Θεοῦ , οὐδεὶς ἡμᾶς ἀρπάξειν δύναται · ἰσχυρὰ γὰρ ἐστιν · ὅταν δὲ τῆς χειρὸς ἐκείνης ἐκπέσωμεν καὶ τῆς βοηθείας , ἀπολώλαμεν , πᾶσιν ἕτοιμοι προκειμένοις εἰς ἄρπαγην , πᾶσιν εἰς καταπάτημα , ὡς τοῖς χειλι -
Lemmas: δέ . εἶτα ἐπί μέν ἐγώ , ἐπεί σύνθετος εἰμί , ὁ μορφή ὁ σῶμα εἰμί · ἐπί δέ ὁ ἀπολόω καί ἀσύνθετος , πάντως ὁ οὐσία . εἰμί δέ ὁ Χωρὶς ἄρθρον εἴρω λέγω ὅτι οὖον δείκνυμι ὁ πατήρ , πολλοχό οὗτος δείκνυμι Χωρὶς ἄρθρον εἴρω . καί τίς λέγω πολλοχό ; ἐν γάρ αὐτός εὐθύς ὁ χωρίον οὗτος , οὐχ ἁρπαγμός , φημί , ἡγέομαι ὁ εἰμί Ἴσος Θεός · καί οὐ [ 230 ] εἶπον μετά ὁ ἄρθρον , περί ὁ Θεός ὁ πατήρ · λέγω . βούλομαι καί ὁ ἡμέτερος προτίθημι , ἀλλά δείδω μή καταγιγνώσκω σύ ὁ διάνοια . Τέως δέ ὁ εἴρω μιμνήσκω πρός ἀνατροπή ἐκεῖνος · τέως ὁ ἄκανθα ἐκτέμνω , καί τότε ὁ σπόρος καταβάλλω ὁ καλός μετά ὁ ὁ ἄκανθα ἐκτιμάω , καί μικρός ἀναπνέω ὁ γῆ , ἵνα πᾶς ὁ ἐκεῖθεν ἀποτίθημι κακία , μετά πολύς ὁ ἀρετή δέχομαι ὁ θεῖον σπέρμα . εὐχαριστέω ὑπέρ ὁ εἴρω ὁ Θεός · ἀξιόω αὐτός Δούνα φυλάσσω καί διατηρέω αὐτός , ἵνα καί ἐγώ καί ἐγώ εὐφραίνω , καί ὁ αἱρετικός κατασιγάω . παρακαλέω αὐτός καί εἰς ὁ ἑξῆς ἐγώ ἀνοίγω στόμα , ὥστε καί ὁ ἡμέτερος μετά ὁ αὐτός πάλιν σπουδή παρακατατίθεμαι · δήω αὐτός , ὥστε καί ὁ πίστις βίος δεξιός ἐγώ παρέχω , ἵνα εἰς δόξα αὐτός ζῶ , ἵνα μή ὁ ὄνομα αὐτός βλασφημέω διά ἐγώ . οὐαί γάρ σύ , φημί , διά ὅς ὁ ὄνομα ὁ Θεός βλασφημέω . εἰμί γάρ υἱός ἔχω · καίτοι τίς υἱός γνήσιος ; εἰμί υἱός τοίνυν ἐγώ ἔχω · , ὅταν διά αὐτός βλασφημέω , ἀπόκρισις αὐτός , ἀποστρέφω , οὖον προστίθημι · πῶς μᾶλλον ὁ θεός δοῦλος ἔχω ἀγνώμων , βλασφημέω αὐτός καί ὑβρίζω , οὐ ἀποστρέφω καί μισέω ; ὅς δέ εἄν ὁ θεός μισέω καί ἀποστρέφω , τις προσλαμβάνω ; οὐδείς , ἀλλά ἢ ὁ διάβολος , ἀλλά ἢ ὁ δαίμων . ὅς δέ εἄν ὁ δαίμων λαμβάνω , ποῖος ἔχω σωτηρία ἐλπίς ; ποῖος παραμυθία ζωή ; Ἕως εἄν ἐν ὁ χείρ εἰμί ὁ Θεός , οὐδείς ἐγώ ἁρπάζω δύναμαι · ἰσχυρός γάρ εἰμί · ὅταν δέ ὁ χείρ ἐκεῖνος ἐκπίπτω καί ὁ βοήθεια , ἀπόλλυμι , πᾶς ἑτοῖμος πρόκειμαι εἰς ἁρπάγη , πᾶς εἰς καταπάτημα , ὡς ὁ χείλος -