joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philemonem-homiliae-1-3 pg062_0760.5
πληγὰς εἰς ἑαυτὸν εἰκονογραφῶν , μώλωπας αὐτὰς καλῶς λέγων · Προσώκεσαι καὶ ἐτάπησαν ὁ μώλωπές μου ἀπὸ προσώπου τῆς ἀγρυπνίας μου . Πᾶσα δὲ ἀμαρτία μώλωψ καὶ τραῦμα ἐργάζεται . " Ἐτραυματίζη τοίνυν διὰ τῆς παρακλῆς , ἐπλήγη διὰ τῶν ἀνομῶν , ὡς φησιν ὁ προφήτης · Ἐπλήγη ὡσεὶ χόρτος , καὶ ἐξηράνθη ἡ καρδία μου , ὅτι ἐπελαθόμην τοῦ φατείν τὸν ἄρτον μου · τοῦτέστι , τὸ φυλάττειν τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ . Ἡμιθανὴς δέ , φησί , τούτων κατέλιπον , οὐχ ὡς μὴ βουλομένου τούτων ἀναρρίνειν , ἀλλ' ὡς τοῦ Θεοῦ μὴ συγχωροῦντος . Οὐ βούλομαι γὰρ , φησί , τὸν θάνατον τοῦ ἀμαρτωλοῦ , ὡς τὴν μετάνοιαν . Καὶ ποῦ αὐτὸν καταλείπουσιν ; Εἰς τὴν ὁδόν , τοῦτέστιν , εἰς τὸν βίον τούτον · ὅδε γὰρ λέγεται ὁ αἰὼν οὗτος , ἐπειδὴ πάντες ἄνθρωποι δι' αὐτοῦ διέρχονται . Καταλαβὼν δέ , φησίν , ὁ Ἱερεὺς ἐν τῇ ὁδῷ , καὶ ἰδὼν αὐτόν , ἀντιπαρῆλθεν . Ἱερεὺ δὲ λέγει τὸν μακάριον Μωϋσῆν καὶ Ἀαρών . Μαρτυρεῖ γὰρ ὁ Δαυὶδ λέγων , Μωϋσῆς καὶ Ἀαρὼν ἐν τοῖς ἱερεῦσιν αὐτοῦ , καὶ Σαμουὴλ ἐν τοῖς ἐπικαλουμένοις τὸ ὄνομα αὐτοῦ . Οὕτως οὖν ὁ θαυμαστὸς Μωϋσῆς · Ἐνδὸς γενόμενος , ὁ δεκαπλάτη μαστίγι τοὺς Αἰγυπτίους ἐτάσας , ὅτην Ἐρυθρὰν θάλασσαν σχίσας καὶ ἀποφράσας καὶ διαγαγὼν τὸν λαὸν δι' αὐτῆς , ὁ τὸ ἐν Μαρρὰ ὑδὼρ γλυκάνας , ὁ τῷ Θεῷ διὰ νεφῶν προσκοιλήσας , ὁ πολλὰ θαύματα ἐργασάμενος , δέδωκέν τὴν ὁδὸν τοῦ βίου τούτου , καὶ ἰδὼν τὸν ἄνθρωπον κείμενον τετραυματισμένον , παρήλθεν αὐτόν , καὶ οὐκ ἀνέστησεν ; Ὁμοίως δὲ καὶ Λευίτης , τοῦτέστι , τὸ πρὸς τῶν τάγμα . Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι ὑστερον μετὰ τὸν Μωϋσῆν γενόμενοι , καὶ τὴν αὐτὴν ὁδὸν τοῦ βίου βαδίζαντες , εὑρόντες τετραυματισμένον ἄνθρωπον τὸν Ἄδαμ , οὐκ ἀνέστησαν . Οὔτε Μωϋσῆς διὰ νόμου , οὔτε προφήται διὰ σημείων τὸ [ 830 ] τοῦ Ἄδαμ τραῦμα ἐθεράπευσαν . Οὐδεὶς αὐτὸν ἤγειρεν , οὐδεὶς αὐτῷ ζωὴν ἐγάρτιστο , οὐδεὶς αὐτὸν ἐκ θανάτου ἐλυτρώσατο , οὐδεὶς ἔστειλε τὰς ἀμαρτίας τοῦ τραύματος · καὶ γὰρ αὐτοὶ ἐν ἀμαρτίαις κατεῖχοντο . Εἰ καὶ διὰ σημείων πολιτείαν Θεοῦ φίλοι ἐγένοντο , ἀλλὰ διὰ τὸ σωμαρῶδες εἶναι τῷ Ἄδαμ , καὶ ἀπὸ τῆς ρίζης τῆς νεκρᾶς φέρειν , οὐκ ἠδύναντο κλαδίοι ὄντες τὴν ρίζαν ἀναστᾶσαι ἀπὸ τῆς ἀμαρτίας . Σαμαρεῖτης δέ τις , φησί , σπουδαῖος · τοῖς ἔργοις , εὐσπλαγχνος τὴν προαίρεσιν , συμπάθων περὶ τοὺς ὀμοδοξίους , ἐλθὼν ἐπὶ τὸν τόπον , καὶ ἰδὼν αὐτὸν τετραυματισμένον , ἐσπλαγχνίσθη , καὶ ἐπέθηκεν ἔλαιον καὶ οἶνον , καὶ καθίσας ἐπὶ τὰ τραύματα αὐτοῦ , τοῦτέστι , τοῦτον τὰς ἀμαρτίας . Πρόσωπον καὶ εἰκόνα ἀναλαβάνει ὁ Κύριος · ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς Σαμαρεῖτος . Ἀλλ' εἴρει τις τῶν ἀμαρτωλῶν , τί ; τὸν Κύριον Σαμαρεῖτον λέγεις ; Ναί , Σαμαρεῖτον λέγω αὐτόν , οὐ τῇ φύσει τῆς θεότητος , ἀλλὰ τῇ μίμησιν τῆς εὐσπλαγχνίας . Ὦσπερ γὰρ ὁ Σαμαρεῖτης τῇ μὲν φύσει τοῦ σώματος ὁμοῖος τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις , τῇ δὲ προαιρέσει τῆς εὐσπλαγχνίας οὐχ ὁμοῖος , ἀλλὰ κρείττων ἐφάνη · οὕτω καὶ ὁ Κύριος ἄνθρωπος μὲν τῇ θεωρίᾳ τοῦ σώματος ἐφάνη ὁμοῖος προφήταις , πατριάρχαις κατὰ τὸν ἐκ
Lemmas: πληγάς εἰς ἑαυτοῦ εἰκονογραφέω , μώλωψ αὐτός καλῶς λέγω · Προσώκεσαι καί θάπτω ὁ μώλωψ ἐγώ ἀπό πρόσωπον ὁ ἀγρυπνία ἐγώ . πᾶσα δέ ἁμαρτία μώλωψ καί τραῦμα ἐργάζομαι . " τραυματίζω τοίνυν διά ὁ Παρακλῆς , πλήσσω διά ὁ ἀνομέω , ὡς φημί ὁ προφήτης · πλήσσω ὡσεί χόρτος , καί ξηραίνω ὁ καρδία ἐγώ , ὅτι ἐπιλανθάνομαι ὁ φημί ὁ ἄρτος ἐγώ · τουτέστι , ὁ φυλάσσω ὁ ἐντολή ὁ Θεός . ἡμιθανής δέ , φημί , οὗτος καταλείπω , οὐ ὡς μή βούλομαι οὗτος ἀναίρω , ἀλλά ὡς ὁ Θεός μή συγχωρέω . οὖον βούλομαι γάρ , φημί , ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός , ὡς ὁ μετάνοια . καί ποῦ αὐτός καταλείπω ; εἰς ὁ ὁδός , τουτέστιν , εἰς ὁ βίος οὗτος · ὅδε γάρ λέγω ὁ αἰών οὗτος , ἐπεί πᾶς ἄνθρωπος διά αὐτός διέρχομαι . καταλαμβάνω δέ , φημί , ὁ Ἱερεύς ἐν ὁ ὁδός , καί εἶδον αὐτός , ἀντιπαρέρχομαι . Ἱερεύς δέ λέγω ὁ μακάριος Μωϋσῆς καί Ἀαρών . μαρτύρομαι γάρ ὁ Δαυίδ λέγω , Μωϋσῆς καί Ἀαρών ἐν ὁ ἱερεύς αὐτός , καί Σαμουήλ ἐν ὁ ἐπικαλέω ὁ ὄνομα αὐτός . οὕτως οὖν ὁ θαυμαστός Μωϋσῆς · ἔνδον γίγνομαι , ὁ δεκαπλάτη μάστιξ ὁ Αἰγύπτιος τάσσω , ὅστις ἐρυθρός θάλασσα σχίζω καί ἀποφράση καί διάγω ὁ λαός διά αὐτός , ὁ ὁ ἐν Μαρρά ὕδωρ γλυκαίνω , ὁ ὁ Θεός διά νέφος προσκοιλανθανω , ὁ πολύς θαῦμα ἐργάζομαι , δίδωμι ὁ ὁδός ὁ βίος οὗτος , καί εἶδον ὁ ἄνθρωπος κεῖμαι τραυματίζω , παρέρχομαι αὐτός , καί οὐ ἀνίστημι ; ὅμοιος δέ καί Λευίτης , τουτέστι , ὁ πρός ὁ τάγμα . καί γάρ ἐκεῖνος ὕστερος μετά ὁ Μωϋσῆς γίγνομαι , καί ὁ αὐτός ὁδός ὁ βίος βαδίζω , εὑρίσκω τραυματίζω ἄνθρωπος ὁ Άδαμ , οὐ ἀνίστημι . οὔτε Μωϋσῆς διά νόμος , οὔτε προφήτης διά σημεῖον ὁ [ 830 ] ὁ Άδαμ τραῦμα θεραπεύω . οὐδείς αὐτός ἐγείρω , οὐδείς αὐτός ζωή ἐγάρτιστο , οὐδείς αὐτός ἐκ θάνατος λυτρόω , οὐδείς στέλλω ὁ ἁμαρτία ὁ τραῦμα · καί γάρ αὐτός ἐν ἁμαρτία κατέχω . εἰμί καί διά σημεῖον πολιτεία Θεός φίλος γίγνομαι , ἀλλά διά ὁ σωμαρῶδες εἰμί ὁ Άδαμ , καί ἀπό ὁ ῥίζα ὁ νεκρός φέρω , οὐ δύναμαι κλάδιος εἰμί ὁ ῥίζα ἀνίστημι ἀπό ὁ ἁμαρτία . Σαμαρείτης δέ τις , φημί , σπουδαῖος · ὁ ἔργον , εὔσπλαγχνος ὁ προαίρεσις , συμπαθής περί ὁ ὀμοδοξίους , ἔρχομαι ἐπί ὁ τόπος , καί εἶδον αὐτός τραυματίζω , σπλαγχνίζομαι , καί ἐπιτίθημι ἔλαιον καί οἶνος , καί καθίζω ἐπί ὁ τραῦμα αὐτός , τουτέστι , οὗτος ὁ ἁμαρτία . πρόσωπον καί εἰκών ἀναλαμβάνω ὁ Κύριος · ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός Σαμαρείτης . ἀλλά εἴρω τις ὁ ἁμαρτωλός , τίς ; ὁ κύριος σαμαρειος λέγω ; Ναίς , σαμαρειος λέγω αὐτός , οὖον ὁ φύσις ὁ θεότης , ἀλλά ὁ μίμησις ὁ εὐσπλαγχνία . ὥσπερ γάρ ὁ Σαμαρείτης ὁ μέν φύσις ὁ σῶμα ὅμοιος ὁ ἄλλος ἄνθρωπος , ὁ δέ προαίρεσις ὁ εὐσπλαγχνία οὐ ὅμοιος , ἀλλά ἀγαθός φαίνω · οὗτος καί ὁ Κύριος ἄνθρωπος μέν ὁ θεωρία ὁ σῶμα φαίνω ὅμοιος προφήτης , πατριάρχης κατά ὁ ἐκ