joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philemonem-homiliae-1-3 pg062_0781.1
ῶ θάνατος , ζωῆς ἀνάπλωσις ! ὦ θάνατος θανάτου λυτήριον , σωτηρίας ἀρχηγός . πεπτιωκότων ἀνάστασις , καμόντων ἀνάπαυσις , ἀσθενούντων βραῦσις , δικαίων ἀνάψυξις ! ὦ θάνατος , διαβολῶν κατάλυσις , δικίων καθάρσις , τοῦ προτοπλάστου Ἄδμ ἀναίνωσις ! ὦ θάνατε , εὐπροσήνης συνεργή , ἀφθαρσίας μηνυτά , χαρᾶς χορευτά ! Ἵνα δὲ ἐπιτεμῶν τῷ λόγῳ εἴπω , ἔργεσαι Ἰησοῦς εἰς τὴν Βηθανίαν , ἀπήντησεν αὐτῷ αἱ ἀδελφαὶ Λαζάρου , προσπίπτοντες τοῖς γόνασι τοῦ Κυρίου κλαίουσαι καὶ λέγουσαι · Κύριε , εἰ ἦς ὧδε , οὐκ ἂν ἀπέθανεν ἡμῶν ὁ ἀδελφός . Ἄρα γὰρ οὐχ ἡν ἔκει ; Ἄλλ' ἡ μὲν σώματι οὐχ ἡν ἔκει , τῇ δὲ θεότητι οὐ μόνον ἔκει , ἀλλὰ καὶ ἐν οὐρανοῖς . Πῶς γὰρ ἐγίνωσκε τὸ πότε ἀπέθαννεν ὁ Λάζαρος , εἰ μὴ παρὼν ἦν κατὰ τὴν ἀόρατον δύναμιν τῆς θεότητος ; Καὶ εἶπον · Κύριε , εἰ ἦς ὧδε , οὐκ ἂν ἀπέθανεν ἡμῶν ὁ ἀδελφός . Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὰς ὁ Κύριος · Πιστεύσατε , καὶ ὄψεσθε τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ , διδάσκων δτι τῶν ἔργων τῶν ἀγαθῶν ἡ πίστις ἐστὶν ἀρχηγός . Καὶ θεωρήσας αὐτὰς κλαίουσας , καὶ τοὺς παρόντας Ἰουδαίους , Ἐνεβριμήσατο τῷ πνεύματι , καὶ ἐτάραξε καὶ αὐτὸν καὶ ἑαυτὸν · Ποῦ ἐθελάτε αὐτόν ; Τί ἐστι τοῦ Ἐνεβριμήσατο τῷ πνεύματι ; Ἐνδεξαι , ἀγαπητέ , καὶ μετ' ὀλίγον εὐρήσεις τοῦ ζητουμένου τὴν λύσιν . Ἐτάραξε καὶ αὐτὸν , οὐχ ὡς ἡμεῖς ὑπὸ δειλίας ἢ λύπης ταρασσόμεθα , ἀλλ' αὐτὸς ἐαυτὸν ἐτάραξε , καὶ λέγει · Ποῦ ἐθελάτε αὐτόν ; Ἄρα γὰρ ἠγνῶς ποῦ τέθνηκεν , ὁ ἐγνώσκει πότε τετελεύτηκεν ; Ἄλλὰ μιμεῖται τὰ ἀνθρώπινα ῥήματα τοῖς θελοῖς θαυματουργήμασιν , ἵνα δέξη δτι καὶ ἄνθρωπος ἦν , καθὰ καὶ ὁ προφήτης λέγει · Καὶ ἄνθρωπός ἐστι , καὶ τὴς γνώσεως αὐτόν ; Τοῦτο δὲ προέθηκεν ἵνα σημαίνῃ , δτι καὶ ἄλλο τί ἐστιν , ὃπερ ἐστὶ Θεός . Ποῦ ἐθελάτε αὐτόν ; Ἡ δὲ Μαρία , Ἔρχου , φησὶ , καὶ ἴδε , Κύριε . Καὶ ἐδάκρυσε ὁ Ἰησοῦς . Τίς δὲ χρεία δακρύσιν , ὃν ἐμελλεν ἀνίστην μετ' ὀλίγον ; Ἄλλ' ἐδάκρυσεν ὁ Ἰησοῦς , ἵνα τὸ συμπαθὲς καὶ τὸ φιλάνθρωπον περὶ τοὺς ὁμοούλους ἡμῖν ὑποδείξῃ · ἐδάκρυσεν ὁ Ἰησοῦς , ἵνα τὸ κλαίειν μετὰ κλαίοντων ἔργῳ μᾶλλον τῷ λόγῳ διδάξῃ · ἐδάκρυσεν ὁ Ἰησοῦς · ἐδάκρυσεν , οὐχ ἐπένθησε , τὸ μὲν ἀδάκρυτον παντελῶς ὡς ἀπηνὲς καὶ ἀπάνθρωπον παραιτούμενος , τὸ δὲ φιλοπονὸς ὡς ἀγεννὲς καὶ ἀνάνδρον διωθούμενος · τᾶντι δὲ ἐπιτιθεὶς τῇ συμπάδει , ἐδάκρυσεν . Ἔργεται ἐπὶ τοῦ σπηλαίου , καὶ θεωρεῖ λίθον ἐπικείμενον τῷ μνήματι . Κελεύει τοῖς παραστασίνοις Ἰουδαίοις ἀποκλῦσαι τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ σπηλαίου . Ὁ λέγων · Ἔαν πίστιν ἔχης
Lemmas: οἰδάνω θάνατος , ζωή ἀνάπλωσις ! εἰμί θάνατος θάνατος λυτήριος , σωτηρία ἀρχηγός . πίπτω ἀνάστασις , κάμνω ἀνάπαυσις , ἀσθενέω βράσις , Δίκαιος Ἀνάψυξις ! εἰμί θάνατος , διαβολή κατάλυσις , δίκιο κάθαρσις , ὁ προτοπλαστος Ἄδμ αναινοησις ! εἰμί θάνατος , ευπροσαινω συνεργέω , ἀφθαρσία μηνυτής , χαρά χορευτής ! ἵνα δέ ἐπιτέμνω ὁ λόγος εἶπον , ἔργω Ἰησοῦς εἰς ὁ Βηθανία , ἀπαντάω αὐτός ὁ ἀδελφή Λάζαρος , προσπίπτω ὁ γόνυ ὁ κύριος καλέω καί λέγω · κύριος , εἰμί εἰμί ὧδε , οὐ εἄν ἀποθνῄσκω ἐγώ ὁ ἀδελφός . ἄρας γάρ οὐ ἐάν ἐκεῖ ; ἄλλος ὁ μέν σῶμα οὐ ἐάν ἐκεῖ , ὁ δέ θεότης οὖον μόνος ἐκεῖ , ἀλλά καί ἐν οὐρανός . Πῶς γάρ γιγνώσκω ὁ πότε ἀποθνῄσκω ὁ Λάζαρος , εἰμί μή πάρειμι εἰμί κατά ὁ ἀόρατος δύναμις ὁ θεότης ; καί εἶπον · κύριος , εἰμί εἰμί ὧδε , οὐ εἄν ἀποθνῄσκω ἐγώ ὁ ἀδελφός . εἶπον δέ πρός αὐτός ὁ Κύριος · πιστεύω , καί ὁράω ὁ δόξα ὁ θεός , διδάσκω δ ὁ ἔργον ὁ ἀγαθός ὁ πίστις εἰμί ἀρχηγός . καί θεωρέω αὐτός καλέω , καί ὁ πάρειμι Ἰουδαῖος , ἐμβριμάομαι ὁ πνεῦμα , καί ταράσσω καί αὐτός καί ἑαυτοῦ · πός θέλω αὐτός ; τις εἰμί ὁ ἐμβριμάομαι ὁ πνεῦμα ; Ἐνδεξαι , ἀγαπητός , καί μετά ὀλίγος εὑρίσκω ὁ ζητέω ὁ λύσις . ταράσσω καί αὐτός , οὐ ὡς ἐγώ ὑπό δειλία ἢ λύπη ταράσσω , ἀλλά αὐτός ἑαυτοῦ ταράσσω , καί λέγω · πός θέλω αὐτός ; ἄρας γάρ γιγνώσκω ποῦ θνῄσκω , ὁ γιγνώσκω πότε τελευτάω ; ἀλλά μιμέομαι ὁ ἀνθρώπινος ῥῆμα ὁ ἐθέλω θαυματουργέω , ἵνα δέχομαι δ καί ἄνθρωπος εἰμί , καθά καί ὁ προφήτης λέγω · καί ἄνθρωπος εἰμί , καί σής γνῶσις αὐτός ; οὗτος δέ προτίθημι ἵνα σημαίνω , δ καί ἄλλος τίς εἰμί , ὅσπερ εἰμί Θεός . πός θέλω αὐτός ; ὁ δέ Μαρία , ἔρχομαι , φημί , καί ὁράω , κύριος . καί δάκρυ ὁ Ἰησοῦς . Τῖς δέ χρεία δάκρυ , ὅς μέλλω ἀνίστημι μετά ὀλίγος ; ἄλλος δάκρυ ὁ Ἰησοῦς , ἵνα ὁ συμπαθής καί ὁ φιλάνθρωπον περί ὁ ομοολος ἐγώ ὑποδείκνυμι · δάκρυ ὁ Ἰησοῦς , ἵνα ὁ καλέω μετά καλέω ἔργον μᾶλλον ὁ λόγος διδάσκω · δάκρυ ὁ Ἰησοῦς · δάκρυ , οὐ πενθέω , ὁ μέν ἀδάκρυτος παντελῶς ὡς ἀπηνής καί ἀπάνθρωπος παραιτέομαι , ὁ δέ φιλόπονος ὡς ἀγεννής καί ἄνανδρος διωθέω · Τάντι δέ ἐπιτίθημι ὁ συμπάδει , δάκρυ . ἔργω ἐπί ὁ σπήλαιον , καί θεωρέω λίθος ἐπίκειμαι ὁ μνῆμα . κελεύω ὁ παραστασινοος Ἰουδαῖος ἀποκλύζω ὁ λίθος ἀπό ὁ στόμα ὁ σπήλαιον . ὁ λέγω · ἐάω πίστις ἔχης