joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philemonem-homiliae-1-3 pg062_0780.3
Ἄγαπητοί , ὡσπερ μήτηρ φιλότεχνος ἐπιδοῦσα τὴν θηλὴν τῷ νηπίῳ τέρεπται , τοῦ παιδὸς ἐρείκοντος τὴν ἀπαλὴν τροφὴν τοῦ γάλακτος · ἐπειδὰν δὲ ὁ ὀρθμός τοῦ γάλακτος τυρωθεὶς ἐμφορᾷ τούς ὀχετοὺς τοῦ μα-ζοῦ , τότε δὴ καὶ τὸ παιδίον κλαυθμυρίζει , καὶ ἡ μή-τηρ ὀδυναίται , τὴν μὲν προαίρεσιν τὸν τρέφειν ἡμι-μμένη ἔχουσα , τὴν δὲ τροφὴν μὴ ἐπιδιδόμεν ὀψάμε-νῶσιν · καὶ ἡμεῖς τῇ προτεραίᾳ τὴν ὀψὴν τῆς δια-νοίας ὑμῖν ὑποβάλοντες , ἐτερόπηθα , ὑμῶν ἐρελόν-των τὸ γάλα τοῦ λόγου · ὅτε δὲ τὸ τῆς λήθης νέφος ὑπεδράμην τῇ διανοίᾳ , τὸν λόγον ἀνέκοψε , τότε δὴ καὶ ὑμεῖς ἠγανακτήσατε ὡς ἀποστερούμενοι τῶν εὐαγ-τελικῶν διδάγμάτων τὰ νοήματα , καὶ ἡμεῖς ἐδυσο-ροῦμεν , τὴν μὲν προθυμίαν τοῦ λέγειν ἐκτεταμένην ἔχοντες , τὸν δὲ νοῦν κωλυόμενον ὑπὸ τῆς λήθης ὀρών-τες . Ἄλλ᾿ Ἰσὼς τοῦτο συμβέβηκεν ἡμῖν , ἵνα γνῶμεν , ὅτι Οὐδε τοῦ θελήτου , οὐδὲ τοῦ τρέχοντος , οὐδὲ τοῦ διώκοντος , ἀλλὰ τοῦ ἐλεοῦντος Θεοῦ . Δεῦρὸ τοιγαροῦν , ἐπειδὴπερ Θεὸς δίδωσι τοῖς λέγουσι γάρ , οὐ διὰ τὴν ἀξίαν τῶν λεγόντων , ἀλλὰ διὰ τὴν χρείαν τῶν ἀκούοντων , αὐτὸν παρακαλέσαντες , ἀπὸ τῶν ἀρ-τίως ὑμῖν ὑπαναγνοσθέντων εὐαγγελικῶν ἀναγνώ-σμάτων κατὰ δύναμιν τὸ πᾶν τιμὸν τῆς διδασκαλίας ἀρωιῦσα νάμα . Ἦν τις ἀσθενῶν , φησί , Λάζαρος ἀπὸ Βηθανίας ἐκ τῆς κώμης Μαρίας καὶ Μάρθας τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς . Ἦν δὲ Μαρία ἡ ἀλείψασα τὸν Κύριον μύρω , ἥς ὁ ἀδελφὸς Λάζαρος ἠσθένη . Εἶπε δὲ ὁ Ἰησοῦς · Οὐκ ἔστιν ἡ ἀσθένεια αὕτη πρὸς θά-νατον , ἀλλ᾿ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ , ἵνα δοξασθῇ ὁ Θεὸς δι᾿ αὐτῆς . Ἄνθρωποφόρων λέγω , ἡ ἀσθένεια αὕτη οὐκ ἔστι πρὸς θάνατον , ἀλλ᾿ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ · οὐκ ἔστιν ἀσθένεια , ἀλλ᾿ ἐναγγελία , οὐκ ἔστιν ἀσθένεια , ἀλλ᾿ ἀσφάλεια . Ὁ ἀσθένεια ἀρρωστοῦντων Ἰατρῇ , πίστεως ὀδηγῇ , θανάτου ἀντίπαλε , διαβόλου ἀντί-δικε , σωτηρίας ἀρχηγέ · ἵ ἀσθένεια , ἀρετῆς θεμέλι-ἀρρήχ.ε , πίστεως διὰνταλῆ , εὐσεβείας οἰκονόμος · ἵ ἀσθένεια πυρετοὺς ψυχῶν ἀποσθοῦσα , καὶ ἰδρώτα βαπτίσματος δροσίζουσα , καὶ λαμπρὰς στολὰς ψυχῆς ἐξωφαινοῦσα · ἵ ἀσθένεια , οὐρανίου ἄρτου πάροχος , πίστεως λαμπάδυχε ἀριστε , διαβόλου παγίς , καὶ ἀνθρώ-που στρατεία ! Ὅτε δὲ ἤκουσε , φησίν , ὁ Ἰησοῦς , τότε μέν ἐμεῖνεν ἐν φ ἦν τόπῳ δύο ἡμέρας . [ 851 ] Τί δὲ τὸ ἀνάγκαιον τοῦ ἐπιμεῖναι τὸν Κύριον ἀκούσαντα , καὶ μὴ εὐθὺς ἀπελθεῖν πρὸς τὸν ἀσθενεῦντα ; Ἄλλὰ πάντως ἐξεδέχετο τὸν θάνατον τοῦ Λάζαρου , ὅπως τὴν θανάτου μεῖζονα τῶν θαυματουργημάτων τὴν πίστιν τοῖς ὀρώ-σιν ἐνδείξαιτο . Μετὰ ταῦτα οὖν λέγει τοῖς μαθηταῖς ὁ Ἰησοῦς · Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν κεκοιμηται · ἀλλὰ πορεύσομαι ἵνα ἐξυπνίσω αὐτόν . Ἄληθῶς γὰρ ὁ τῶν ἀνθρώπων θάνατος ὑπὸς παρὰ τῷ Κυρίῳ λεληθῶται . Πορεύομαι , ἵνα ἐξυπνίσω αὐτόν . Τί γάρ ; καὶ ἄν-ταῦθα οὐ δύναται ἐξωπνίσαι τὸν νεκρόν ; Ἄλλ᾿ οὐχ οὕτω δέχονται τὴν χάριν οἱ Ἰουδαῖοι ἐμοῦ ἀπόντος · Ἰσὼς γὰρ ἀναστάντος αὐτοῦ νομισοῦσιν ἐκ συννομίας τινὸς ἀναβιώσαι τὸν Λάζαρον . Αὐτὸς οὖν ἐγὼ παραγί-νομαι , ὅπως παρόντος μου αὐτόπται γεγόμενοι τῶν παρ᾿ ἐμοῦ γενομένων θαυματουργημάτων , καὶ τὴν χάριν παρ᾿ ἐμοῦ δεξάμενοι , εἰς πίστιν βεβαίαν ἐναχθῶσι . Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν κεκοιμηται · ἀλλὰ πορεύσομαι ἐξυπνίσαι αὐτόν . Οἱ δὲ μαθηταὶ ἀκούσαντες , εἶπον · Κύριε , εἰ κεκοιμηται , σωθήσεται . Οὐ τοσοῦτον δὲ Θεοσάβες ἀπεκρίναντο , ὡς ἱατρικῶς . Ἄνθρως γὰρ ληθραγικοὺς μὲν βλέπει ἐπεκτεινόμενος , πυρετοὺς δὲ λύει μᾶλλον ἰδρώτων . Ἐπειδὴ τοῖνυν ἐδίδαξεν μαθητὰς λέγειν τὸν Κύριον περὶ τῆς κοιμήσεως τοῦ ὕπνου , εἶπε μετὰ παρήδρας · Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν ἀπέθανεν · καὶ χαίρω δι᾿ ὑμᾶς , ἵνα πιστεύσητε , ὅτι οὐκ ἤμην ἐκεῖ · ἀλλὰ ἀγωμεν πρὸς αὐτόν . Ὁ μὴ θέλων τὸν θάνατον τοῦ ἀμαρτωλοῦ , χαίρει νῦν ἐπὶ θανάτῳ φίλου · Χαίρω , οὐ δι᾿ ἐμαυτόν , οὐδὲ διὰ τὸν τεθνεῶτα , ἀλλὰ δι᾿ ὑμᾶς · κέχρημαι γὰρ τῷ θανάτῳ πρὸς τὸν τῆς ὑμετέρας πίστεως · ὁ μέλλων . Ὁ ὀκνητὸς Χριστοῦ ἀγαλλίασις !
Lemmas: Ἀγαπητός , ὡς μήτηρ φιλότεχνος ἐπιδίδωμι ὁ θηλή ὁ νήπιος τέρπω , ὁ παῖς ἐρείκω ὁ ἁπαλός τροφή ὁ γάλα · ἐπειδάν δέ ὁ ὀρθμός ὁ γάλα τυρόω ἐμφορέω ὁ ὀχετός ὁ μαζάω , τότε δή καί ὁ παιδίον κλαυθμυρίζω , καί ὁ μήτηρ οδυναιτης , ὁ μέν προαίρεσις ὁ τρέφω ἡμι-μμένη ἔχω , ὁ δέ τροφή μή ἐπιδίδωμι ὁράω · καί ἐγώ ὁ προτεραῖος ὁ ὀψὴν ὁ διαίνω σύ ὑποβάλλω , τρέπω , σύ ἐρελόν-των ὁ γάλα ὁ λόγος · ὅτε δέ ὁ ὁ λήθη νέφος ὑποτρέχω ὁ διάνοια , ὁ λόγος ἀνακόπτω , τότε δή καί σύ ἀγανακτέω ὡς ἀποστερέω ὁ ευαγ-τελικως δίδαγμα ὁ νόημα , καί ἐγώ δυσουρέω , ὁ μέν προθυμία ὁ λέγω ἐκτείνω ἔχω , ὁ δέ νόος κωλύω ὑπό ὁ λήθη ὄρνυμι . ἄλλος Ἰσῶς οὗτος συμβαίνω ἐγώ , ἵνα γιγνώσκω , ὅτι οὐ ὁ θελητής , οὐδέ ὁ τρέχω , οὐδέ ὁ διώκω , ἀλλά ὁ ἐλεέω Θεός . δεῦρο τοιγάρ , ἐπεί θεός δίδωμι ὁ λέγω γάρ , οὖον διά ὁ ἄξιος ὁ λέγω , ἀλλά διά ὁ χρεία ὁ ἀκούω , αὐτός παρακαλέω , ἀπό ὁ ἄρτιος σύ ὑπαναγιγνώσκω εὐαγγελικός ἀνάγνωσμα κατά δύναμις ὁ πᾶς τῖμος ὁ διδασκαλία αρωιυω νάμα . ἦς τις ἀσθενής , φημί , Λάζαρος ἀπό Βηθανία ἐκ ὁ κώμη Μαρία καί Μάρθα ὁ ἀδελφός αὐτός . ἦς δέ Μαρία ὁ ἀλείφω ὁ κύριος μύρον , ἥς ὁ ἀδελφός Λάζαρος ἀσθενής . εἶπον δέ ὁ Ἰησοῦς · οὐ εἰμί ὁ ἀσθένεια οὗτος πρός θάνατος , ἀλλά ὑπέρ ὁ δόξα ὁ Θεός , ἵνα δοξάζω ὁ θεός διά αὐτός . ανθρωποφορος λέγω , ὁ ἀσθένεια οὗτος οὐ εἰμί πρός θάνατος , ἀλλά ὑπέρ ὁ δόξα ὁ Θεός · οὐ εἰμί ἀσθένεια , ἀλλά ἐναγγέλλω , οὐ εἰμί ἀσθένεια , ἀλλά ἀσφάλεια . ὁ ἀσθένεια ἀρρωστέω Ἰατρός , πίστις ὁδηγέω , θάνατος ἀντίπαλος , διάβολος ἀντίδικος , σωτηρία αρχηγός · ἵ ἀσθένεια , ἀρετή ἀθεμέλιος , πίστις διὰνταλῆ , εὐσέβεια οἰκονόμος · ἵ ἀσθένεια πυρετός Ψυχή ἀφίημι , καί ἱδρώς βάπτισμα δροσίζω , καί λαμπρός στολή Ψυχή εξωφαινεω · ἵ ἀσθένεια , οὐράνιος ἄρτος πάροχος , πίστις λαμπάδυχε ἀγαθός , διάβολος παγίς , καί ἄνθρωπος στρατεία ! ὅτε δέ ἀκούω , φημί , ὁ Ἰησοῦς , τότε μέν μένω ἐν φ εἰμί τόπος δύο ἡμέρα . [ 851 ] τις δέ ὁ ἀναγκαῖος ὁ ἐπιμένω ὁ κύριος ἀκούω , καί μή εὐθύς ἀπέρχομαι πρός ὁ ἀσθενέω ; ἀλλά πάντως ἐκδέχομαι ὁ θάνατος ὁ Λάζαρου , ὅπως ὁ θάνατος μείζων ὁ θαυματούργημα ὁ πίστις ὁ ὄρνυμι ἐνδείκνυμι . μετά οὗτος οὖν λέγω ὁ μαθητής ὁ Ἰησοῦς · Λάζαρος ὁ φίλος ἐγώ κοιμάω · ἀλλά πορεύω ἵνα ἐξυπνίζω αὐτός . ἀληθής γάρ ὁ ὁ ἄνθρωπος θάνατος ὕπος παρά ὁ κύριος λανθάνω . πορεύω , ἵνα ἐξυπνίζω αὐτός . τις γάρ ; καί ἄνυτος οὖον δύναμαι εξωπνισος ὁ νεκρός ; ἄλλος οὐ οὗτος δέχομαι ὁ χάρις ὁ Ἰουδαῖος ἐγώ ἄπειμι · Ἰσῶς γάρ ἀνίστημι αὐτός νομίζω ἐκ σύννομος τις ἀναβιόω ὁ Λάζαρος . αὐτός οὖν ἐγώ παραγίγνομαι , ὅπως πάρειμι ἐγώ αὐτόπτης γίγνομαι ὁ παρά ἐγώ γίγνομαι θαυματούργημα , καί ὁ χάρις παρά ἐγώ δέχομαι , εἰς πίστις βέβαιος ἐνάγω . Λάζαρος ὁ φίλος ἐγώ κοιμάω · ἀλλά πορεύω ἐξυπνίζω αὐτός . ὁ δέ μαθητής ἀκούω , εἶπον · κύριος , εἰμί κοιμάω , σῴζω . οὖον τοσοῦτος δέ Θεοσάβες ἀποκρίνω , ὡς ιατρικώς . Ἄνθρως γάρ ληθραγικα μέν βλέπω ἐπεκτείνω , πυρετός δέ λύω μᾶλλον ἰδρῶτος . ἐπεί τοίνυν διδάσκω μαθητής λέγω ὁ κύριος περί ὁ κοίμησις ὁ ὕπνος , εἶπον μετά παρήδρας · Λάζαρος ὁ φίλος ἐγώ ἀποθνῄσκω · καί χαίρω διά σύ , ἵνα πιστεύω , ὅτι οὐ εἰμί ἐκεῖ · ἀλλά ἄγω πρός αὐτός . ὁ μή ἐθέλω ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός , χαίρω νῦν ἐπί θάνατος φίλος · χαίρω , οὖον διά ἐμαυτοῦ , οὐδέ διά ὁ θνῄσκω , ἀλλά διά σύ · χράομαι γάρ ὁ θάνατος πρός ὁ ὁ ὑμέτερος πίστις · ὁ μέλλω . ὁ ὀκνητὸς Χριστός ἀγαλλίασις !