joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philemonem-homiliae-1-3 pg062_0716.1
καὶ ἐκεῖνος κεράδαινε , καὶ οὗτος ἀσφαλέστερος καθίσταται . Καὶ οὐχ εἶπεν , Ἵνα μὴ κατὰ ἀνάγκην , ἀλλ’ , Ὥς κατὰ ἀνάγκην . Ἦδει μὲν γὰρ , φησίν , ὅτι καὶ μὴ μαθὼν , ἀλλὰ ἀδρόνον ἦν , οὐχ ἂν ἠγανάκτησας , ἀλλ’ ὅμως ἐκ πλείονος περιουσίας , ἵνα μὴ ὡς κατὰ ἀνάγκην . Τὰχα γὰρ διὰ τοῦτο ἐχωρίστη πρὸς ὧρας , Ἵνα αἰώνιον αὐτὸν ἀπέχῃς , μηκέτι ὡς δοῦλον . Καλῶς τὸ , Τάχα , ἵνα εἴη ὁ δεσπότης . Ἐπειδὴ γὰρ ἀπὸ αἰσθαλείας γέγονεν ἡ ψυχὴ καὶ διεστραμμένης διανοίας , καὶ οὐχ ἀπὸ προαιρέσεως , λέγει , Τάχα . Καὶ οὐχ εἶπεν , Διὰ τοῦτο ἐφυγεν , ἀλλὰ , Διὰ τοῦτο ἐχωρίσθη , εὐηρμότερῳ ὀνόματι μᾶλλον πρᾶνων . Καλοῦχ εἶπεν , Ἐχώρισεν ἐαυτόν , ἀλλ’ , Ἐχωρίσθη · οὐ γὰρ αὐτοῦ τὸ κατασκευάσμα τὸ ἐπὶ τούτῳ ἀναχωρεῖν , οὐδ’ ἐπ’ ἐκείνῳ . Ὦπερ καὶ Ἰωσὴφ ἀπολυγούμενος ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν φησίν , ὅτι Ὁ Θεὸς ἀπέστειλέ με ἐνταῦθα · τοῦτέστι , τῇ κακουργίᾳ αὐτῶν εἰς Ἰδὸν ἐχρήσθαι . Διὰ τοῦτο ἐχωρίσθη , φησίν , πρὸς ὧρας . Καὶ τὸν χρόνον συστῆλαι , καὶ τὸ ἁμάρτημα ἀπολογεῖ , καὶ τρέπει τὸ πᾶν εἰς οἰκονομίαν . Ἵνα αἰώνιον αὐτόν , φησίν , ἀπέχῃς , οὐχ ἐν τῷ παρὂντι μόνον καιρῷ , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι , ἵνα διαπαντὸς ἔχῃς αὐτόν , οὐκέτι δοῦλον , ἀλλὰ τιμιώτερον δοῦλου · δοῦλον γὰρ μένοντα εὐνοϊκώτερον ἔξεις ἀδελφοῦ . Ὀστε καὶ τὸν χρόνον κεχράδαινε καὶ τὴν ποιότητα · λοιπὸν γὰρ οὐχ ἀποπτήσεται . Ἵνα αἰώνιον αὐτόν , φησίν , ἀπέχῃς , ἀντὶ τοῦ , Ἀπολάβης . Οὐκέτι ὡς δοῦλον , ἀλλ’ ὑπὲρ δοῦλον , ἀδελφὸν ἀγαπητόν , μᾶλλον δὲ ἐμοί . Δοῦλον ἀπόλεσας πρὸς ὀλίγον , καὶ ἀδελφὸν εὐρήσεις εἰς τὸ διηνεκές , ἀδελφὸν οὐ σὺν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐμόν . Ἐνταῦθα καὶ ἡ ἀρετὴ πολλή . Εἰ δὲ ἐμὸς ἀδελφός , οὐχ ἐπαίσχυνθησὶ καὶ σύ . Διὰ μὲν οὖν τοῦ τέκνου τὴν στοργὴν ἔδειξας , διὰ δὲ τοῦ ἀδελφοῦ τὴν εὐνοιαν τὴν πολλὴν καὶ τὴν ἰσοτιμίαν .
Lemmas: καί ἐκεῖνος κεράδαινε , καί οὗτος ἀσφαλής καθίστημι . καί οὐ εἶπον , ἵνα μή κατά ἀνάγκη , ἀλλά , ὥ κατά ἀνάγκη . οἶδα μέν γάρ , φημί , ὅτι καί μή μανθάνω , ἀλλά ἀδρόνον εἰμί , οὐ εἄν ἀγανακτέω , ἀλλά ὅμως ἐκ πλείων περιουσία , ἵνα μή ὡς κατά ἀνάγκη . τάχα γάρ διά οὗτος χωριστής πρός ἀείρω , ἵνα αἰώνιος αὐτός ἀπέχω , μηκέτι ὡς δοῦλος . καλῶς ὁ , Τάχα , ἵνα εἰμί ὁ δεσπότης . ἐπεί γάρ ἀπό αἰσθαλείας γίγνομαι ὁ ψυχή καί διαστρέφω διάνοια , καί οὐ ἀπό προαίρεσις , λέγω , Τάχα . καί οὐ εἶπον , Ζεύς οὗτος φυγι , ἀλλά , Ζεύς οὗτος χωρίζω , εὔερμος ὄνομα μᾶλλον πρανής . Καλός εἶπον , χωρίζω ἑαυτοῦ , ἀλλά , χωρίζω · οὖον γάρ αὐτός ὁ κατασκεύασμα ὁ ἐπί οὗτος ἀναχωρέω , οὐδέ ἐπί ἐκεῖνος . ὅσπερ καί Ἰωσήφ απολυγοω ὑπέρ ὁ ἀδελφός φημί , ὅτι ὁ θεός ἀποστέλλω ἐγώ ἐνταῦθα · τουτέστι , ὁ κακουργία αὐτός εἰς ὁράω χράω . Ζεύς οὗτος χωρίζω , φημί , πρός ἀείρω . καί ὁ χρόνος συστέλλω , καί ὁ ἁμάρτημα ἀπολογέομαι , καί τρέπω ὁ πᾶς εἰς οἰκονομία . ἵνα αἰώνιος αὐτός , φημί , ἀπέχω , οὐ ἐν ὁ πάρειμι μόνος καιρός , ἀλλά καί ἐν ὁ μέλλω , ἵνα διαπαντός ἔχω αὐτός , οὐκέτι δοῦλος , ἀλλά τίμιος δοῦλος · δοῦλος γάρ Μένων εὐνοικός ξέω ἀδελφός . ὅστε καί ὁ χρόνος χράω καί ὁ ποιότης · λοιπός γάρ οὐ ἀποπτήσσω . ἵνα αἰώνιος αὐτός , φημί , ἀπέχω , ἀντί ὁ , ἀπολαμβάνω . οὐκέτι ὡς δοῦλος , ἀλλά ὑπέρ δοῦλος , ἀδελφός ἀγαπητός , μᾶλλον δέ ἐγώ . Δοῦλος ἀπόλλυμι πρός ὀλίγος , καί ἀδελφός εὑρίσκω εἰς ὁ διηνεκής , ἀδελφός οὖον σύν μόνος , ἀλλά καί ἐμός . ἐνταῦθα καί ὁ ἀρετή πολύς . εἰμί δέ ἐμός ἀδελφός , οὐ ἐπαισχύνω καί σῦς . Ζεύς μέν οὖν ὁ τέκνον ὁ στοργή δείκνυμι , διά δέ ὁ ἀδελφός ὁ εὔνοια ὁ πολύς καί ὁ ἰσοτιμία .