joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philemonem-homiliae-1-3 pg062_0708.1
ἐκεῖ παραπέμπομεν τὴν διάνοιαν , καὶ φανταζόμεθα αὐτῶν τὴν ἀρετὴν , καὶ διανιστάμεθα καὶ προθυμόμενοι γινόμεθα · εἰ τὰ ῥήματα καὶ τὰς ἑτέρας αὐτῶν πράξεις ἠκούσαμεν , πολλῷ μᾶλλον . Ἄλλα περὶ μὲν φίλου τις ἐρωτᾷ , ποῦ διδάγει , τί πράττει , ποῦ πρόσεισι · περὶ δὲ τῶν κοινῶν τῆς οἰκουμενῆς διδασκάλων οὐκ ἔδει ταῦτα μαθεῖν , εἰπέ μοι · Ὅταν γὰρ τις πνευματικὸς ᾖ , καὶ σχήματα καὶ λαβήματα , καὶ ῥήματα καὶ πράγματα τοῦ τοιούτου , καὶ πάντα ἀπλῶς πᾶς ἀκούοντας ὠφελεῖ , καὶ οὐδὲν ἐμποδίζει οὐδὲ κώλυμα γίνεται . Πλὴν ὅτι περὶ ἀναγκαίων ἡ ἐπιστολὴ διεπέμπετο , μαθεῖν ὑμᾶς χρήσιμον . Ὅρα τοίνυν , πόσα κατορθοῦται ἐντεῦθεν . Ἐν μὲν καὶ πρώτον , τὸ σπουδαῖόν τινα εἶναι περὶ πάντα . Εἰ γὰρ Παῦλος ὑπὲρ δραπετοῦ , ὑπὲρ ληστοῦ καὶ κλέπτου τοσαύτην ποιεῖται πρόνοιαν , καὶ οὐ παρατείνεται μετὰ τοσούτων αὐτῶν ἔγκωμιων παραπέμπει , οὐδὲ αἰσχύνεται , πολλῷ μᾶλλον οὐδὲ ἡμᾶς προσῆκει ραθυμοὺς εἶναι περὶ τὰ τοιαῦτα . Δεύτερον , ὅτι τὸ δουλικὸν γένος οὐ δεῖ ἀπογινώσκειν , χἤν εἰς ἐσχάτην ἐλάσῃ κακίαν . Εἰ γὰρ ὁ κλέπτης , ὁ δραπετὴς οὕτως ἄνδριον ἄνδρετος , ὡς θελεῖν τὸν Παῦλον κοινωνὸν αὐτὸν καταστῆσαι , καὶ γράφων ἔλεγεν · Ἵνα ὑπὲρ σοῦ διακορῶ μοι · πολλῷ μᾶλλον ἐλευθέρωι ἀπογινώσκειν οὐ χρή . Τρίτον , ὅτι τοὺς δούλους ἀποσταῖν τῶν δεσποτῶν οὐ προσῆκει . Εἰ γὰρ Παῦλος , οὐτωι θαρρῶν τῷ Φιλήμονι , τὸν Ὀνήσιμον , τὸν οὕτως εὐχρηστὸν καὶ χρήσιμον αὐτῷ πρὸς διακονίαν , οὐκ ἠθέλησε κατασχὼν παρὰ γνώμην τοῦ δεσπότου · πολλῷ μᾶλλον ἡμᾶς τοῦτο ποιεῖν οὐ χρή . Εἰ γὰρ θαυμαστὸς ἐστιν ὁ οἰκέτης , ταύτῃ μάλιστα μένειν αὐτὸν χρή ἐν τῇ δουλείᾳ , καὶ τὴν δεσποτείαν ἐπιγιγνώσκειν , ἵνα αἴτιος πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ ὠφελείας γένηται . Τί τὸν λύχον ἀπὸ τῆς λυχνίας ἐπὶ τὸν μύδιον ἄγεις ; Εἰδὲ τοὺς ἐξωθεν εἰς τὰς πόλεις εἰσῆλθεν ἄνηρ . Τί
Lemmas: ἐκεῖ παραπέμπω ὁ διάνοια , καί φαντάζω αὐτός ὁ ἀρετή , καί διανίσταμαι καί προθυμέομαι γίγνομαι · εἰμί ὁ ῥῆμα καί ὁ ἕτερος αὐτός πρᾶξις ἀκούω , πολύς μᾶλλον . ἄλλος περί μέν φίλος τις ἐρωτάω , ποῦ διδάσκω , τίς πράσσω , ποῦ πρόσειμι · περί δέ ὁ κοινός ὁ οἰκέω διδάσκαλος οὐ ἐσθίω οὗτος μανθάνω , εἶπον ἐγώ · ὅταν γάρ τις πνευματικός εἰμί , καί σχῆμα καί λαβήματα , καί ῥῆμα καί πρᾶγμα ὁ τοιοῦτος , καί πᾶς ἀπλόος πᾶς ἀκούω ὠφελέω , καί οὐδείς ἐμποδίζω οὐδέ κώλυμα γίγνομαι . πλήν ὅτι περί ἀναγκαῖος ὁ ἐπιστολή διαπέμπω , μανθάνω σύ χρήσιμος . Ὅρας τοίνυν , πόσος κατορθόω ἐντεῦθεν . ἐν μέν καί πρῶτος , ὁ σπουδαῖος τις εἰμί περί πᾶς . εἰμί γάρ Παῦλος ὑπέρ δραπέτης , ὑπέρ λῃστής καί κλέπτης τοσοῦτος ποιέω πρόνοια , καί οὖον παρατείνω μετά τοσοῦτος αὐτός ἐγκώμιον παραπέμπω , οὐδέ αἰσχύνω , πολύς μᾶλλον οὐδέ ἐγώ προσήκω ῥᾴθυμος εἰμί περί ὁ τοιοῦτος . Δεύτερος , ὅτι ὁ δουλικός γένος οὖον δεῖ ἀπογιγνώσκω , χήν εἰς ἔσχατος ἐλαύνω κακία . εἰμί γάρ ὁ κλέπτης , ὁ δραπέτης οὕτως ἀνδρίον ἄνδρος , ὡς ἐθέλω ὁ Παῦλος κοινωνός αὐτός καθίστημι , καί γράφω λέγω · ἵνα ὑπέρ σύ διακορέω ἐγώ · πολύς μᾶλλον ἐλεύθερος ἀπογιγνώσκω οὖον χρή . Τρίτος , ὅτι ὁ δοῦλος ἀφίστημι ὁ δεσπότης οὖον προσήκω . εἰμί γάρ Παῦλος , οὐτος θαρσέω ὁ Φιλήμων , ὁ Ὀνήσιμος , ὁ οὕτως εὐχραστός καί χρήσιμος αὐτός πρός διακονία , οὐ ἐθέλω κατέχω παρά γνώμη ὁ δεσπότης · πολύς μᾶλλον ἐγώ οὗτος ποιέω οὖον χρή . εἰμί γάρ θαυμαστός εἰμί ὁ οἰκέτης , οὗτος μάλιστα μένω αὐτός χρή ἐν ὁ δουλεία , καί ὁ δεσποτεία ἐπιγιγνώσκω , ἵνα αἴτιος πᾶς ὁ ἐν ὁ οἰκίον ὠφέλεια γίγνομαι . τις ὁ λύχος ἀπό ὁ λυχνίας ἐπί ὁ μύδιον ἄγω ; ἀνάκλεις ὁ ἐξωθεν εἰς ὁ πόλις εἰσέρχομαι ἀνήρ . τις