joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philemonem-homiliae-1-3 pg062_0712.2
γ' . Ποίαν , εἰπὲ μοι , συγγνώμην ἔχομεν ἐν τοῖς δοκοῦσιν εἶναι δυσκόλοις , ὅταν καὶ χοῦφον πρᾶγμα καὶ τοσούτον ἔχον κέρδος καὶ τοσαύτην τὴν ὠφελείαν ἔχει οὐδὲνα πόνον , μὴ πράττωμεν ; Οὐ δύνασαι χρημάτων καταφρονῆσαι ; οὐ δύνασαι δαπανῆσαι τὰ δυντα εἰς τοὺς δεομένους ; Θελήσῃ ; οὐ δύνασαι τὶ ἀγαθόν ; ἀφεῖναι τῷ ἁδικηκóτι οὐ δύνασαι ; Εἰ γὰρ μὴ τοσούτων ὑπεύθυνος ἦς , ἐκλεύσει δὲ μόνον ὁ Θεὸς ἀφεῖναι , οὐκ ἔδει ; νῦν δὲ τοσούτων ὑπεύθυνος ὤν , οὐκ ἀφῆς , καὶ ταῦτα εἰδὼς , ὅτι ἀφ' ὧν ἔχεις ἐξ αὐτοῦ ἀπαίτησι ; " Ἄν μὲν οὖν ἡμεῖς παρ' ὀφειλέταις ἔλθομεν ἡμῶν , ἐκείνους εἰδὼς τοῦτο , θεραπεύει καὶ ὑποδέχεται καὶ τιμᾷ καὶ πᾶσαν ἐπιδείκνυται φιλοφροσύνην μετὰ δαψιλείας , καὶ ταῦτα οὐκ ἀπὸ τοῦ δανεισματος διαλυόμενος , ἀλλ' ἡμέρους ἡμᾶς θέλων καταστῆσαι περὶ τὴν ἀπαίτησιν · σὺ δὲ τῷ Θεῷ ὀφείλων τοσαῦτα , καὶ καλεούμενος ἀφεῖναι , πάλιν ἵνα σὺ λάβῃς , οὐκ ἀφῆς ; τί δήποτε , παρακαλῶ ; Οἴμοι ! πόσῃς μὲν ἀπολαύομεν φιλανθρωπίας ! πόσῃν δὲ ἐπιδεικνύμεθα κακίαν , πόσον [ 778 ] ὕπνον , πόσῃν νωθλείαν ! πῶς εὐχολον ἡ ἀρετὴ καὶ πολλὴν ἔχον ὠφελείαν ! πῶς ἐργώδης ἡ κακία ! ἡμεῖς δὲ τὸ οὕτως ἑλαφρὸν ἀποφυγόντες διώκομεν τὸ μολυβδῶδες βριῶτερον . " Ενταῦθα οὐ σώματος ἰσχὺς χρεία , οὐ πλοῦτου , οὐ χρημάτων , οὐ δυναστείας , οὐ φιλίας , οὐκ ἄλλου οὐδενός , ἀλλ' ἀρκεῖ θελῆσαι μόνον , καὶ τὸ πᾶν ἔγνυσται . Ἐλύπησεν ὁ δεῖνα καὶ ὑβρισε καὶ ἐσχωμὴν ; ἀλλ' ἔννóησον , ὅτι καὶ σὺ πολλὰ τοιαῦτα εἰς ἑτέρους ποιεῖς , καὶ εἰς αὐτὸν τὸν Δεσπóτην , καὶ ἄνες καὶ συγχώρησον · ἔννóησον , ὅτι λέγεις · " Ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν , καθὼς καὶ ἡμεῖς ἀφέμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν · ἔννóησον , ὅτι ἐὰν μὴ ἀφῆς , οὐ δυνήσῃ τοῦτο μετὰ παρρησίας εἰπεῖν · ἄν δὲ ἀφῆς , ἀφελὴν τὸ πρᾶγμα ἀπαίτης , οὐ διὰ τὴν τοῦ πράγματος φύσιν , ἀλλὰ διὰ τὴν τοῦ δεδωκότος φιλανθρωπίαν . Καὶ ποῦ ἴσον τὰ εἰς τοὺς ὁμοδούλους ἀφέντα τῶν εἰς τὸν Δεσπóτην ἁμαρτημένων τὴν
Lemmas: γε . Ποίας , εἶπον ἐγώ , συγγνώμη ἔχω ἐν ὁ δοκέω εἰμί δύσκολος , ὅταν καί χόω πρᾶγμα καί τοσοῦτος ἔχω κέρδος καί τοσοῦτος ὁ ὠφέλεια ἔχω οὐδείς πόνος , μή πράσσω ; οὖον δύναμαι χρῆμα καταφρονέω ; οὖον δύναμαι δαπανάω ὁ δυντα εἰς ὁ δήω ; ἐθέλω ; οὖον δύναμαι τίς ἀγαθός ; ἀφίημι ὁ ἁδικηκóτι οὖον δύναμαι ; εἰμί γάρ μή τοσοῦτος ὑπεύθυνος εἰμί , ἐκλύω δέ μόνος ὁ θεός ἀφίημι , οὐ ἐσθίω ; νῦν δέ τοσοῦτος ὑπεύθυνος εἰμί , οὐ ἀφῆς , καί οὗτος εἰδοί , ὅτι ἀπό ὅς ἔχω ἐκ αὐτός ἀπαίτησις ; " ἄν μέν οὖν ἐγώ παρά ὀφειλέτης έρχομαι ἐγώ , ἐκεῖνος εἰδοί οὗτος , θεραπεύω καί ὑποδέχομαι καί τιμάω καί πᾶς ἐπιδείκνυμι φιλοφροσύνη μετά δαψίλεια , καί οὗτος οὐ ἀπό ὁ δανεισμός διαλύω , ἀλλά ἥμερος ἐγώ ἐθέλω καθίστημι περί ὁ ἀπαίτησις · σύ δέ ὁ Θεός ὀφείλω τοσοῦτος , καί καλέω ἀφίημι , πάλιν ἵνα σύ λαμβάνω , οὐ ἀφῆς ; τίς δήποτε , παρακαλέω ; οἴμοι ! πόσος μέν ἀπολαύω φιλανθρωπία ! πόσος δέ ἐπιδείκνυμι κακία , πόσος [ 778 ] ὕπνος , πόσος νωθλείαν ! πῶς ευχολος ὁ ἀρετή καί πολύς ἔχω ὠφέλεια ! πῶς ἐργώδης ὁ κακία ! ἐγώ δέ ὁ οὕτως ἐλαφρός ἀποφεύγω διώκω ὁ μολυβδώδης βριῶτερον . " ἐνταῦθα οὖον σῶμα ἰσχύς χρεία , οὖον πλοῦτος , οὖον χρῆμα , οὖον δυναστεία , οὖον φίλιος , οὐ ἄλλος οὐδείς , ἀλλά ἀρκέω ἐθέλω μόνος , καί ὁ πᾶς εγνυειμι . λυπέω ὁ Δεῖνα καί ὑβρίζω καί σχάζω ; ἀλλά ἔννóησον , ὅτι καί σύ πολύς τοιοῦτος εἰς ἕτερος ποιέω , καί εἰς αὐτός ὁ Δεσπóτην , καί ἀνίημι καί συγχωρέω · ἔννóησον , ὅτι λέγω · " ἄφες ἐγώ ὁ ὀφείλημα ἐγώ , καθώς καί ἐγώ ἀφίημι ὁ ὀφειλέτης ἐγώ · ἔννóησον , ὅτι ἐάν μή ἀφῆς , οὖον δύναμαι οὗτος μετά παρρησία εἶπον · ἄν δέ ἀφῆς , ἀφελής ὁ πρᾶγμα ἀπαιτέω , οὖον διά ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις , ἀλλά διά ὁ ὁ δίδωμι φιλανθρωπία . καί ποῦ ἴσος ὁ εἰς ὁ ὁμόδουλος ἀφίημι ὁ εἰς ὁ Δεσπóτην ἁμαρτάνω ὁ