joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philemonem-homiliae-1-3 pg062_0736.2
ἀπώλεσεν · εἰ μὴ ἔφαγεν ἡ Εὼα ἀπατηθεῖσα ὑπὸ τοῦ δρεως , οὐκ ἂν θάνατον τῷ κόσμῳ ἐπήγαγεν · εἰ πρὸς νηστείαν ἐκλίνεν Ἠσαῦ , οὐκ ἂν τὰ πρωτοτόκια ἀπώλεσε , διὰ μίαν βρώσιν δόξαν ἀπώλεσε , καὶ δοῦλος ἐγένετο τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ . Θέλετε ἰδεῖν τὴν νηστείαν πρὸς ἰσχύν ; δράμε πρὸς Νινευῖτας τοὺς χρησιμεύσας αὐτῇ εἰς κοινὸν κατόρθωμα . Ὅτε γὰρ ἡδοῦ , ἡθὸ ὁ θεὸς διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν καταστρέφαι τὴν Νινευῖν , πέμπει Ἰωνᾶν τὸν προφήτην , καὶ λέγει αὐτῷ · Ἐπεὶ τρεῖς ἡμέραι , καὶ Νινευὶ καταστραφήσεται . Καὶ φιλανθρωπία θεοῦ ὁ μέλλει ποιῆσαι σάλπίζει , καὶ τοὺς χρηστοὺς τούτου προλέγει τὸν θάνατον , οὐχ ἵνα φρύγῃσιν ἐκ τῆς πόλεως , ἀλλ' ἵνα μετανοήσωσιν ἐν τῇ πόλει , ἵνα διεγερθῶσι καὶ σπουδάσωσι γέγωνται πρὸς τὸν λόγον . Οὐκ εἶπε · Νηστεύσατε , καὶ σῶσω ὑμᾶς · οὐκ ἐδήλωσεν · Μετανοήσατε , καὶ ἐλεηθήσεσθε · ἀλλ' Ἐκρωπὴ τῆς φιλανθρωπίας , καὶ ἐκφέρω τὴν ἀποτομήν , ἵνα μὴ τις εἴπῃ · Ἠνάγκασεν αὐτοὺς νηστεύσαι ἡ μετανοίας , καὶ θεὸν σέβειν . Καὶ τὸ [ 804 ] ἐξ ἀνάγκης οὐκ ἐστὶν εὐαπόδεκτον · Οὐ γὰρ ἐκ λύπης , οὐδ' ἐξ ἀνάγκης · Ἰλαρὸν γὰρ σέβειν ἀγαπᾷ ὁ θεός . Ἐπεὶ τρεῖς ἡμέραι , καὶ Νινευὶ καταστραφήσεται . Σύντομος ἡ ἀπειλή , αἰῶνος προλειμμα κατὰ πόδας . Τί ἠκεις ποίησαι ; ἐκ ποίων χολπῶν πτήσῃ ; στρατόπεδον ἰσχυρὸν ἀντίστησον καὶ λέγοντι · τίς πρὸς θεὸν ὁ ἀνταποκρινόμενος ; ἀφευδὴς ὁ λαλῶν . Ἄλλ' εἶ θεὸς ὁ ἀπειλῶν , λέγοντι ἐν ἑαυτοῖς · Τίνα ψυχὴν τοῦ κακοῦ εὐρήσομεν ; ἐν ποίῳ παραταξόμεθα πολέμῳ ; τίς πρόμαχος γενήσεται ἡμετέρων ψυχῶν ; τίς δυσωπήσει τὸν θεὸν κατὰ πάντων παυσά τὴν ὀργήν ; ποῖον παρακλητὸν πέμψομεν πρὸς τὸν θεὸν καταλλάξει εἰς εἰρήνην ; Ἡμεῖς πάντες ἁμαρτωλοὶ τυγχάνομεν · ἐγὼ δὲν ἐκ τοῦ θεοῦ οὐκ εἰσάκουσμεθα . Τί ποιοῦμεν ; ποῦ φύγομεν ἀπὸ προσώπου Κυρίου ; Δεῦτε , δράμομεν πρὸς νηστείαν , ὡς ἄνδρες Νινευῖται , λέγει ὁ βασιλεὺς , καὶ σποδὸν ὑποστρωσάμεθα , καὶ τὰ πρόσθετα καὶ οἱ βόες μὴ νεμίσθωσαν , μηδὲ πινέτωσαν · καὶ ἰδωμεν , εἰ ἐλεήσει ἡμᾶς ὁ θεός . Ταῦτα λογισάμενοι οἱ Νινευῖται , καὶ ποιήσαντες νηστείαν , ὡς ὀξέστατον βέλος , καὶ προσευχὴν ἐτοιμάσαντες , ὡς θυμίαμα εὐώδες , δάκρυα μετανοίας , ὡς ποταμοὺς ὑδάτων καταγαγόντες , καὶ ὑποστρέψαντες ἕκαστος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτῶν τῆς πονηρᾶς , ἐδυσώπησαν τὸν θεὸν εἰς εἰρήνην καταλλάξαι . Αἱ τρεῖς ἡμέραι τῆς νηστείας ἀνῆλθον εἰς τοὺς οὐρανοὺς , ἠγγίσαν τῷ Δεσπότῃ , ἐλαβὸν παρ' αὐτοῦ αὐτηρίαν . Ἐγαρίστω πᾶσι ζωὴν , ἀνθρώποις καὶ κτήνεσιν . Ἡ μετάνοια ἐλαμψε , καὶ ἡ νηστεία . Ὧρα μὴ καταφρονεῖν τοῦ κτισματος , ἀλλὰ προσέχειν , γοργότροπον , καὶ ποίησον εἰς αὐτὸν καρπὸν εὐσεβείας . Εὐδώμεθα οὖν ὁμοθυμαδὸν πάντες , ἵνα καὶ ἡμεῖς ρυσθῶμεν τῆς ἐπικειμένης ὀργῆς , καὶ ἐπιτύχωμεν τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ψ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἀπόλλυμι · εἰμί μή ἐσθίω ὁ ἐώα ἀπατάω ὑπό ὁ δρεως , οὐ εἄν θάνατος ὁ κόσμος ἐπάγω · εἰμί πρός νηστεία κλίνω Ἡσαῦ , οὐ εἄν ὁ πρωτοτόκια ἀπόλλυμι , διά εἷς βρῶσις δόξα ἀπόλλυμι , καί δοῦλος γίγνομαι ὁ ἀδελφός αὐτός . ἐθέλω ὁράω ὁ νηστεία πρός ἰσχύς ; τρέχω πρός Νινευῖται ὁ χρησιμεύω αὐτός εἰς κοινός κατόρθωμα . ὅτε γάρ αἰδέομαι , ἡθὸ ὁ θεός διά ὁ ἁμαρτία αὐτός καταστρέφω ὁ Νινευῖν , πέμπω Ἰωνᾶς ὁ προφήτης , καί λέγω αὐτός · ἐπεί τρεῖς ἡμέρα , καί Νινευὶ καταστρέφω . καί φιλανθρωπία θεός ὁ μέλλω ποιέω σαλπίζω , καί ὁ χρηστός οὗτος προλέγω ὁ θάνατος , οὐ ἵνα φρύγω ἐκ ὁ πόλις , ἀλλά ἵνα μετανοέω ἐν ὁ πόλις , ἵνα διεγείρω καί σπουδάζω γίγνομαι πρός ὁ λόγος . οὐ εἶπον · νηστεύω , καί σῴζω σύ · οὐ δηλόω · μετανοέω , καί ἐλεέω · ἀλλά Ἐκρωπὴ ὁ φιλανθρωπία , καί ἐκφέρω ὁ ἀποτομή , ἵνα μή τις εἶπον · ἀναγκάζω αὐτός νηστεύω ὁ μετάνοια , καί θεός σέβω . καί ὁ [ 804 ] ἐκ ἀνάγκη οὐ εἰμί εὐαπόδεκτος · οὖον γάρ ἐκ λύπη , οὐδέ ἐκ ἀνάγκη · Ἱλαρός γάρ σέβω ἀγαπάω ὁ θεός . ἐπεί τρεῖς ἡμέρα , καί Νινευὶ καταστρέφω . σύντομος ὁ ἀπειλή , αἰών προλειμμα κατά πούς . τις ἥκω ποιέω ; ἐκ ποῖος κόλπος πέτομαι ; στρατόπεδον ἰσχυρός ἀνθίστημι καί λέγω · τίς πρός θεός ὁ ἀνταποκρίνομαι ; αφευδηω ὁ λαλέω . ἄλλος εἰμί θεός ὁ ἀπειλέω , λέγω ἐν ἑαυτοῦ · τίς ψυχή ὁ κακός εὑρίσκω ; ἐν ποῖος παρατάσσω πόλεμος ; τίς πρόμαχος γίγνομαι ἡμέτερος Ψυχή ; τίς δυσωπέω ὁ θεός κατά πᾶς παύω ὁ ὀργή ; ποῖος παράκλητος πέμπω πρός ὁ θεός κατάλλαξις εἰς εἰρήνη ; ἐγώ πᾶς ἁμαρτωλός τυγχάνω · ἐγώ δέν ἐκ ὁ θεός οὐ εἰσακούω . τις ποιέω ; ποῦ φεύγω ἀπό πρόσωπον κύριος ; δεῦτε , τρέχω πρός νηστεία , ὡς ἀνήρ Νινευῖται , λέγω ὁ βασιλεύς , καί σποδός ὑποστόρνυμι , καί ὁ πρόσθετος καί ὁ βοῦς μή νέμω , μηδέ πίνω · καί ὁράω , εἰμί ἐλεέω ἐγώ ὁ θεός . οὗτος λογίζομαι ὁ Νινευῖται , καί ποιέω νηστεία , ὡς ὀξύς βέλος , καί προσευχή ἐτοιμάζω , ὡς θυμίαμα εὐώδης , δάκρυ μετάνοια , ὡς ποταμός ὕδωρ κατάγω , καί ὑποστρέφω ἕκαστος ἀπό ὁ ὁδός αὐτός ὁ πονηρός , δυσωπέω ὁ θεός εἰς εἰρήνη καταλλάσσω . ὁ τρεῖς ἡμέρα ὁ νηστεία ἀνέρχομαι εἰς ὁ οὐρανός , ἐγγίζω ὁ δεσπότης , λαμβάνω παρά αὐτός αὐτηρίαν . Ἐγαρίστω πᾶς ζωή , ἄνθρωπος καί κτῆνος . ὁ μετάνοια λάμπω , καί ὁ νηστεία . ὤρα μή καταφρονέω ὁ κτίσμα , ἀλλά προσέχω , γοργοτροπος , καί ποιέω εἰς αὐτός καρπός εὐσέβεια . εὕδω οὖν ὁμοθυμαδόν πᾶς , ἵνα καί ἐγώ ῥύομαι ὁ ἐπίκειμαι ὀργή , καί ἐπιτυγχάνω ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ψ ὁ δόξα καί ὁ κράτος , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .