joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philemonem-homiliae-1-3 pg062_0773.5
μαρτυρίοις ἐκαρποφόρεις , ὅτε οὐ τὰς μνήμας τῶν ἁγίων ἐπετέλειες , ὅτε [ 844 ] οὐ εἰς τὸν οἶκόν σου ὑπέδεγος , ὅτε οὐ τοὺς ἀσθενεῖς , καὶ τοὺς ἐν φυλακῇ ἐπεσκέπου · ὅτε οὐ ταῦτα ἐποίεις , ἐνῷ σοι ταύτην τὴν βασιλείαν ἡτοιμάζων . Ὅταν μέλλῃς ἐξέρχεσθαι τοῦ βίου , μὴ περιμένεις τὴν ξενίαν αὐτῆς · οἰκοδεσπότης προσωπαντὰ σοι λέγων · Δεῦτε , οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρὸς μου , κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν . Ἐπεὶνασα γάρ , καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν · ἐδίψησα , καὶ ἐποτίσατέ με . Βλέπε τὸ μέγεθος τῆς ἐλεημοσύνης , πῶς οὐδεμία ἀρετὴ συγκρίνεται αὐτῇ ἢ προτιμᾶται . Οὐχ εἶπε γάρ , ὅτι Παρθένιον ἐφυλάξατε , ἢ ὅτι δι’ ἐμὲ ἐνηστούσατε · οὐδὲν τοιούτον εἶπεν , ἀλλὰ μόνον , Ἐπεὶνασα , καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν . Μεγάλη δὲ καὶ ἡ νηστεία , καὶ ἡ παρθενία , καὶ αἱ λοιπαὶ ἀρεταί , ἀλλ’ οὐδὲν ἴσον τῆς ἐλεημοσύνης . Πρότεμόν σου τὸν κόσμον εἰς τὸν ἕκαστὸν χρόνον τὸν ἀτελεύτητον , καὶ εὐρήσεις ἐν τοῖς αἰῶσι ἐκεῖνο ταῦτα , ὅπερ ἐνταῦθα παρέχῃς , καθὼς καὶ ὁ Κύριος λέγει · Ποιήσατε ὑμῖν φίλους ἐκ τοῦ μαμωνᾶ τῆς ἀδικίας , ἵνα , ὅταν ἐκπίπτετε , ὑμᾶς δεξώμενοι εἰς τὰς αἰωνίους σκηνάς . Ὁ φίλια Δεσπότα , ἢ δαυνείσα πλουσιωτάτων · αὐτὸς παρακαλεῖ , καὶ ὁ πλούσιος δύναται . Οὐ τυνίξας , ἀνθρώπε , εἰ ἕστι πρόνοια θεοῦ · οὐχ ἡβουτοῦ δούναί σοι τῇ πένητι χρήματα ὅσα δεδώκῃ σοι , καὶ οὐ πλουτίσαι · καὶεῖνον θεός · οὐχ ἡβουτοῦ διβρὸς χρυσίου κατανεῖναι , καὶ τοὺς πέντας πλουτίσαι · μὴ σε ἔχει τιμῆσαι ὁ θεὸς διὰ τὸν πλοῦτον ; Νόησον τί σε μέλλει γενέσθαι · βλέπε εἰς τὴν τάφον τὰ γεγραμμένα ὀστά · τί διαφέρει ἐκεῖ πλούσιος , ἢ πέντης ; οὐ πάντες · τέφρα · οὐ πάντες κόνις ; ποῦ ἕκει βασιλείας ; ποῦ ἄρχων ; ποῦ δυναστέας ; ποῦ πέντης ; ὅντως πάντες ἴσοι νεκροί , καὶ οὐδεὶς ἔρπονται , πλὴν ὅς σκιλῶνται . Τί ὑπερηφανεῖς τὸν πέντην , τί βδελύσῃ τὸν ἀσθενῆ ; οὐ θεωρεῖ ὁ θεὸς καὶεῖνον · καὶ σέ , οὐχ ἕστι καὶεῖνος ὁμοιωμὰ τῷ αὐτῷ ; Νόησον ἐπὶ αὐτὸν τὸν πέντην ὁ θεὸς καλεῖ ἀδελφόν , καὶ προτιμωτέρον σοι ποιεῖ εἰ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ . Ὁ θεὸς γὰρ δίκιος οὐκ ἐστιν · οὐχ ἀποστερεῖ τὸν πέντην τὴν αἰώνιον ζωήν , καὶ βασιλείαν τὴν ἐπουράνιον , εἰ γε ἡτοιμίζῃ τὴν πενίαν · σὸ δὲ διὸ παραδεῖσθαι · οὐ διδῶσιν , ἐὰν μὴ προσάψῃς ; ἐκ τοῦ θεοῦ δοθέντων σοι χαρισμάτων . Ἐγὼ δσον γάρ , φησίν , οὐχ ἐποιήσατε ἐνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων , οὐδ’ ἐμοὶ ἐποιήσατε . Δεῦρο τοίνυν , ἀκόυσωμεν , καὶ πλήρωσον τὰς κοιλάς τῶν πενήτων ἐξ ὧν σοι ὁ θεὸς ἐχορήγησεν , ἵνα εὕρῃς ἐκεῖ τὰς ἀποθήκας σου γεμούσας . Εἰ γὰρ μαρτυρῶς ὅς φάγεταί ἄρτον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ ἀπαξ , πῶς μᾶλλον μακαριώτατος ὁ ἐν αὐτῇ κατοικεῖν ἀξιώσῃς εἰς τοὺς ἀτελεύτητους αἰῶνας ; Μὴ μοι λέγεις , ὅτι οἱ πέντες ἀποροῖ εἰσι , καὶ οὐχ ἔχουσι τί μοι δούναί ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ · ὁ ἔχων τὸν αὐτὸν πλούσιός ἐστι . Μὴ γὰρ τοὺς πέντας ἀπὶπται , ὁ θεὸς δούναί σοι · ἐκεῖνος ἀποδιδῶσι καὶ τοῖς · πένται τὰς δωρεάς , ὅνταῦθα τὴν ζωήν ἡμῶν χυδεών , καὶ ἐκεῖθεν ἡμᾶς διασῴζει , εἰ γε ποιῶμεν τὰ ἀρεστὰ αὐτῷ . Ὁ γὰρ ἐλεῶν ψυχὴν δανείζει θεῷ · κατὰ δὲ τὸ δόγμα αὐτοῦ ἀντεαποδώσει αὐτῷ · κατὰ τὴν προαρέσιν , λέγει . Ὅπου γὰρ ἀγαθὴ προαρέσις , ἕκει δαψιλὴ χορηγία . Φυθώσωμεν τὴν ἡμέραν Κυρίου , εἰ ἢ ἀποστελεῖ ὁ οἰκοδεσπότης εἰς τὴν · ρίαν τοῦ οἴκου , καὦ συνάξει τὸν μὲν οἴκον εἰς τὴν ἀποθήκην , τὰ δὲ ἄχυρον κατακαῦσει πυρὶ ἀσβέστῳ . Ὁ γὰρ οἰκοδεσπότης ὁ Κύριός ἐστιν , οἱ δὲ θεριστοὶ εἰσιν οἱ ἄγγελοι , οἱ σίτος οἱ δικαιοί , τὸ δὲ ἄχυρον οἱ ἁμαρτωλοί . Σπουδάσωμεν οὖν εὐρεθῆναι σίτος · ὡρίμως διὰ τῆς ἐλεημοσύνης , ἵνα εἰσέλθωμεν εἰς τὰς αἰωνίους σκηνάς , ἃς ἡτοίμασεν ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ’ ἡμῶν · μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμὴ νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: μαρτύριον καρποφορέω , ὅτε οὖον ὁ μνήμη ὁ ἅγιος ἐπιτελέω , ὅτε [ 844 ] οὖον εἰς ὁ οἶκος σύ ὑποδείκνυμι , ὅτε οὖον ὁ ἀσθενής , καί ὁ ἐν φυλακή ἐπισκοπέω · ὅτε οὖον οὗτος ποιέω , νάω σύ οὗτος ὁ βασίλειος ἑτοιμάζω . ὅταν μέλλω ἐξέρχομαι ὁ βίος , μή περιμένω ὁ ξένιος αὐτός · οἰκοδεσπότης προσωπαντὰ σύ λέγω · δεῦτε , ὁ εὐλογέω ὁ πατήρ ἐγώ , κληρονομέω ὁ ἑτοιμάζω σύ βασίλειος . πεινάω γάρ , καί δίδωμι ἐγώ ἐσθίω · διψάω , καί ποτίζω ἐγώ . βλέπω ὁ μέγεθος ὁ ἐλεημοσύνη , πῶς οὐδείς ἀρετή συγκρίνω αὐτός ἢ προτιμάω . οὐχ εἶπον γάρ , ὅτι Παρθένιος φυλάσσω , ἢ ὅτι διά ἐγώ ἐνίστημι · οὐδείς τοιοῦτος εἶπον , ἀλλά μόνος , πεινάω , καί δίδωμι ἐγώ ἐσθίω . Μεγάλη δέ καί ὁ νηστεία , καί ὁ παρθενίη , καί ὁ λοιπός ἀρετή , ἀλλά οὐδείς ἴσος ὁ ἐλεημοσύνη . προτεμνω σύ ὁ κόσμος εἰς ὁ ἕκαστον χρόνος ὁ ἀτελεύτητος , καί εὑρίσκω ἐν ὁ αἰών ἐκεῖνος οὗτος , ὅσπερ ἐνταῦθα παρέχω , καθώς καί ὁ Κύριος λέγω · ποιέω σύ φίλος ἐκ ὁ μαμωνᾶς ὁ ἀδικία , ἵνα , ὅταν ἐκπίπτω , σύ δέχομαι εἰς ὁ αἰώνιος σκηνή . ὁ φίλιος δεσπότης , ἢ δαυνείσα πλούσιος · αὐτός παρακαλέω , καί ὁ πλούσιος δύναμαι . οὖον τυγχάνω , ἄνθρωπος , εἰμί εἰμί πρόνοια θεός · οὐ ἀβούτης δίδωμι σύ ὁ πένης χρῆμα ὅσος δίδωμι σύ , καί οὖον πλουτίζω · καίω θεός · οὐ ἀβούτης διβρὸς χρυσίον κατανέω , καί ὁ Πέντας πλουτίζω · μή σύ ἔχω τιμάω ὁ θεός διά ὁ πλοῦτος ; νοέω τίς σύ μέλλω γίγνομαι · βλέπω εἰς ὁ τάφος ὁ γράφω ὁστόν · τίς διαφέρω ἐκεῖ πλούσιος , ἢ πέντη ; οὖον πᾶς · τέφρα · οὖον πᾶς κόνις ; ποῦ ἐκεῖ βασίλεια ; ποῦ ἄρχω ; ποῦ δυναστέας ; ποῦ πέντη ; εἰμί πᾶς ἴσος νεκρός , καί οὐδείς ἕρπω , πλήν ὅς σκιλαω . τις ὑπερηφανέω ὁ πέντη , τίς βδελύσσομαι ὁ ἀσθενής ; οὖον θεωρέω ὁ θεός καίω · καί σός , οὐ εἰμί καίω ὁμοίωμα ὁ αὐτός ; νοέω ἐπί αὐτός ὁ πέντη ὁ θεός καλέω ἀδελφός , καί πρότιμος σύ ποιέω εἰμί ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος . ὁ θεός γάρ δίκαιος οὐ εἰμί · οὐ ἀποστερέω ὁ πέντη ὁ αἰώνιος ζωή , καί βασίλειος ὁ ἐπουράνιος , εἰμί γε ἡτοιμίζῃ ὁ πενία · σός δέ διό παραδέω · οὖον δίδωμι , ἐάν μή προσάπτω ; ἐκ ὁ θεός δίδωμι σύ χάρισμα . ἐγώ δίδωμι γάρ , φημί , οὐ ποιέω ἐν οὗτος ὁ ἀδελφός ἐγώ ὁ μικρός , οὐδέ ἐγώ ποιέω . δεῦρο τοίνυν , ἀκούω , καί πληρόω ὁ Κοιλᾶς ὁ πένης ἐκ ὅς σύ ὁ θεός χορηγέω , ἵνα εὑρίσκω ἐκεῖ ὁ ἀποθήκη σύ γέμω . εἰμί γάρ μαρτυρέω ὅς ἐσθίω ἄρτος εἰς ὁ βασίλειος ὁ θεός ἅπαξ , πῶς μᾶλλον μακάριος ὁ ἐν αὐτός κατοικέω ἀξιόω εἰς ὁ ατελεύτητος αἰών ; μή ἐγώ λέγω , ὅτι ὁ Πέντες ἀπορέω εἰμί , καί οὐ ἔχω τίς ἐγώ δίδωμι ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος · ὁ ἔχω ὁ αὐτός πλούσιος εἰμί . μή γάρ ὁ Πέντας ἀπὶπται , ὁ θεός δίδωμι σύ · ἐκεῖνος ἀποδίδωμι καί ὁ · πέντη ὁ δωρεά , ὅς ὁ ζωή ἐγώ χυδηω , καί ἐκεῖθεν ἐγώ διασῴζω , εἰμί γε ποιέω ὁ ἀρεστός αὐτός . ὁ γάρ ἐλεέω ψυχή δανείζω θεός · κατά δέ ὁ δόγμα αὐτός ἀνταποδίδωμι αὐτός · κατά ὁ προαίρω , λέγω . ὅπου γάρ ἀγαθός προαρέσις , ἐκεῖ δαψιλής χορηγία . Φυθώσωμεν ὁ ἡμέρα κύριος , εἰμί ἢ ἀποστέλλω ὁ οἰκοδεσπότης εἰς ὁ · Ριάν ὁ οἶκος , καίω συνάγω ὁ μέν οἴκος εἰς ὁ ἀποθήκη , ὁ δέ ἄχυρον κατάκαυσις πῦρ ἄσβεστος . ὁ γάρ οἰκοδεσπότης ὁ κύριος εἰμί , ὁ δέ θέριστος εἰμί ὁ ἄγγελος , ὁ σίτος ὁ δικαιόω , ὁ δέ ἄχυρον ὁ ἁμαρτωλός . σπουδάζω οὖν εὑρίσκω σίτος · ὡρίμως διά ὁ ἐλεημοσύνη , ἵνα εἰσέρχομαι εἰς ὁ αἰώνιος σκηνή , ὅς ἑτοιμάζω ὁ ἀναλαμβάνω ἀπό ἐγώ · μετά ὅς ὁ πατήρ καί ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .