joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philemonem-homiliae-1-3 pg062_0709.1
ἀγνωστος ἔποισι , ταῦτα ποιοῖν κάκηνους ἀξίω , ὥστε ἀντιλαβέσθαι τῆς δεήσεως . Οὐ γὰρ τὸ παρὰ πολλῶν ἀξιοῦσθαι μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ πρὸς πολλοὺς τὴν δέσιν γενέσθαι , φέρει τι εἰς τὸ ἀνασθῆναι τὸ ἀξιοῦμενον . Διὰ τοῦτο ἔλεγε · Καὶ Ἀρχιλάω τῷ συστρατιῶτῃ ἡμῶν . Εἰ συστρατιώτης εἶ , καὶ ἐν τοῖσδε κοινωνεῖν ὀφείλεις . Οὕτως δὲ ἐστιν Ἄρχιππος , περὶ οὗ γράφων Κολοσσαίοις ἔλεγεν · Ἐπίστατε Ἀρχιλάω , βλέπε τὴν διακονίαν , ἣν παρέλαβες ἐν Κυρίῳ , ἵνα αὐτὴν πληρώσῃς . Δοκεῖ μοι οὕτως καὶ εἶναι τῶν ἐν κλήρῳ κατειλημμένων · ἄν καὶ παραλαμβάνῃς εἰς τὴν σέβασιν , καὶ συστρατιώτην καλεῖ , ὥστε παντὶ τρόπῳ συνάραξαι . Καὶ τῇ κατ’ οἶκόν σου Ἐκκλησίᾳ . Οὐδὲ δοῦλος παρίχεν ἐνταῦθα · οὐδὲ γὰρ πολλάκις καὶ ῥήματα δοῦλον ἀναπράξας δυνάμενα τὸν δεσ-ότην , καὶ μάλιστα ὅταν ὑπὲρ δοῦλου ἡ ἀξίωσις ἡ · οἱ δὲ μάλιστα παραξύνοντες , ἵως ἐκεῖνοι ἦσαν . Οὐ τοίνυν ἀφήσιν αὐτοὺς εἰς φθόνον ἐμπεσεῖν , τῇ πρυνηγορίᾳ τιμήσας μετὰ τῶν δεσποτῶν . Ἄλλ’ οὐδὲ τὸν δεσπότην ἀγανακτήσαι συγχωρεῖ . Εἰ μὲν γὰρ ὀνομαστὶ εἴπεν , ἴσως ἂν ἠγανακτήσει · εἰ δὲ μὴ ἐμνήσθη , κἂν ἀδυσχέρανεν . Ὅρα οὖν , πῶς συνεταῖς εὔρε διὰ τοῦ μνησθῆναι καὶ τοὺς τῆς ἰδίας τιμήσας , κιχάινον μὴ κλῆξαι . Τὸ γὰρ τῆς Ἐκκλησίας ὄνομα οὐκ ἀφήσει τοὺς δεσπότας ἀγανακτεῖν , εἰ γὰς συναριθμοῦντο τοῖς οἰκείοις . Καὶ γὰρ ἡ Ἐκκλησία οὐκ οἶδε δεσπότου , οὐκ οἶδεν οἰκέτου διαφοροράν · ἀπὸ κατορθωμάτων καὶ ἀμαρτημάτων τοῦτον κιχάινον ὁρίζει . Εἰ τοίνυν Ἐκκλησία ἐστὶ , μὴ ἀγανακτεῖ , ὅτι μετὰ σοῦ προσηγoreύθη ὁ δοῦλος · Ἐν τῷ Χριστῷ Ἰησοῦ οὐ δοῦλος , οὐχ ἐλεύθερος · Χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη . Εἰς ὑπόμνησιν αὐτὴν ἤγαγε τῶν οἰκείων ἀμαρτημάτων , τῆς χάριτος ὑπομνήσας . Ἐννόησον , φησίν , ὅσα σοι συνεχώρησεν ὁ Θεός , πῶς χάριτί σου ἐλεύθης · μίμψαι τὴν Δεσπότην . Ἐπεύχεται δὲ αὐτῇ τὴν εἰρήνην · εἰκότως . Τότε γὰρ παραγίνεται καὶ αὐτή , ταν μιμώμεθα αὐτόν , ὅταν ἐπιμείνῃ τῇ χάριτι · ἐπεὶ κάκεινος ὁ δοῦλος ὁ περὶ τὸν σύνδουλον ἀνέληψ γεγονώς , ἕως ὅτε οὐκ ἀφήσει τὰ ἑκατὸν δηνάρια , καὶ ἡ χάρις ἔμεινεν ἡ δεσποτική · ἐπειδὴ δὲ ἀπήστησεν , ἀφρηθῆν καὶ παρεδόθη τοῖς βασανισταῖς .
Lemmas: ἄγνωστος ἔπω , οὗτος ποιός κάκηνους ἄξιος , ὥστε ἀντιλαμβάνω ὁ δέησις . οὖον γάρ ὁ παρά πολύς ἀξιόω μόνος , ἀλλά καί ὁ πρός πολύς ὁ δέσις γίγνομαι , φέρω τίς εἰς ὁ ἀνίημι ὁ ἀξιόω . Ζεύς οὗτος λέγω · καί Ἀρχίλαος ὁ συστρατιώτης ἐγώ . εἰμί συστρατιώτης εἰμί , καί ἐν ὅδε κοινωνέω ὀφείλω . οὕτως δέ εἰμί Ἄρχιππος , περί ὅς γράφω Κολοσσαίοις λέγω · ἐπιστάω Ἀρχίλαος , βλέπω ὁ διακονία , ὅς παραλαμβάνω ἐν κύριος , ἵνα αὐτός πληρόω . δοκέω ἐγώ οὕτως καί εἰμί ὁ ἐν κλῆρος καταλαμβάνω · ἄν καί παραλαμβάνω εἰς ὁ σέβασις , καί συστρατιώτης καλέω , ὥστε πᾶς τρόπος συνάρχω . καί ὁ κατά οἶκος σύ ἐκκλησία . οὐδέ δοῦλος παρέχω ἐνταῦθα · οὐδέ γάρ πολλάκις καί ῥῆμα δοῦλος ἀναπράσσω δύναμαι ὁ δένω , καί μάλιστα ὅταν ὑπέρ δοῦλος ὁ ἀξίωσις ὁ · ὁ δέ μάλιστα παραξύνοντες , ἰός ἐκεῖνος εἰμί . οὖον τοίνυν ἀφίημι αὐτός εἰς φθόνος ἐμπίπτω , ὁ πρυνηγοριον τιμάω μετά ὁ δεσπότης . ἄλλος οὐδέ ὁ δεσπότης ἀγανακτέω συγχωρέω . εἰμί μέν γάρ ὀνομαστί εἶπον , ἴσως εἄν ἀγανάκτησις · εἰμί δέ μή μιμνήσκω , κἀν ἀδυσχέρανεν . Ὅρας οὖν , πῶς συνετός εὑρίσκω διά ὁ μιμνήσκω καί ὁ ὁ ἴδιος τιμάω , κιχαινω μή κλήζω . ὁ γάρ ὁ ἐκκλησία ὄνομα οὐ ἀφίημι ὁ δεσπότης ἀγανακτέω , εἰμί γῆ συναριθμέω ὁ οἰκέω . καί γάρ ὁ ἐκκλησία οὐ οἶδα δεσπότης , οὐ οἶδα οἰκέτης διαφορά · ἀπό κατόρθωμα καί ἁμάρτημα οὗτος κιχαινω ὁρίζω . εἰμί τοίνυν ἐκκλησία εἰμί , μή ἀγανακτέω , ὅτι μετά σύ προσάγω ὁ δοῦλος · ἐν ὁ Χριστός Ἰησοῦς οὖον δοῦλος , οὐ ἐλεύθερος · Χάρις σύ καί εἰρήνη . εἰς ὑπόμνησις αὐτός ἄγω ὁ οἰκέω ἁμάρτημα , ὁ χάρις ὑπομιμνῄσκω . ἐννοέω , φημί , ὅσος σύ συγχωρέω ὁ Θεός , πῶς χάρις σύ ἐλεύθω · μίμψαι ὁ δεσπότης . ἐπεύχομαι δέ αὐτός ὁ εἰρήνη · εἰκότως . τότε γάρ παραγίγνομαι καί αὐτός , ὅς μιμέομαι αὐτός , ὅταν ἐπιμένω ὁ χάρις · ἐπεί κενός ὁ δοῦλος ὁ περί ὁ σύνδουλος ἀναλαμβάνω γίγνομαι , ἠώς ὅτε οὐ ἀφίημι ὁ ἑκατόν δηνάριον , καί ὁ χάρις μένω ὁ δεσποτικός · ἐπεί δέ ἀφίστημι , ἀφαιρέω καί παραδίδωμι ὁ βασανιστής .