joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philemonem-homiliae-1-3 pg062_0728.2
αὐτοῖς · Διὰ τὰ ἔργα μου οὐκ εἰμὶ ἀξιος εἰσελθεῖν ἐνταῦθα · ἀλλ’ ὁ φιλάνθρωπος Δεσπότης και ἐλεήμων εἰσἤγαγέ με ὧδε . Ἐγὼ γὰρ οὐδὲν ἀγαθὸν ἐποίησα · ὅθεν και κατεκρινάμην εἰς θάνατον ἀποθανεῖν μετὰ τοῦ ἀθανάτου διαβόλου ὁ Ἰουδαῖος , καὶ θλινοὺς ἐς ἀποκτεῖναι ἐξουσιοῦσιν μᾶλλον , συσταυρωσάμενος με τῷ Χριστῷ . Καὶ ἰδὼν ἐγὼ τὰ σημεῖα τὰ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ γινόμενα , και νοήσας ὅτι Υἱὸς ἦν τοῦ Θεοῦ , ἐδόξα φωνὴ μεγάλη λέγων · Μνησθησὶ μου , Κύριε , ὅταν ἐλθῇς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου . Καὶ εὐθὺς δεξάμενος μου τὴν ὁμῖνην , λέγει μοι · Ἀμὴν λέγω σοι , σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ . Καὶ ἐδώκῃ μοι τὸ τοῦ σταυροῦ σημεῖον λέγων · Τοῦτο λαβὼν πορεύου εἰς τὸν παράδεισον , και ἐὰν κωλύσῃ σε ἡ φλογὴν ῥωμαλα εἰσελθεῖν , ἐπίδειξον αὐτῇ τὸ βασιλικὸν σημεῖον , καὶ ἀνοίξει σοι τὰς θύρας · καὶ ἴδου , και εὐθὺς ἰδοὺσα με τὴν φλογὴν ῥωμαλα τὴν φυλάσσουσαν τὸν παράδεισον , ἔκλινε τὰς θύρας . Ἐγὼ δὲ εἶπον , ὅτι Ὁ Βασιλεὺς ὁ ἐν σταυρωθεὶς , αὐτὸς με ἀπέστειλε , και ἔδειξα τοῦ σταυροῦ τὸ σημεῖον , και εὐθὺς ἠνοίξατο . Καὶ εἰσελθὼν , οὐδὲνα εὑρον , και ἐξἔστη μοι ἡ διάνοια , και ἔλεγον ἐν ἐμαυτῷ · Ποῦ ἐστιν Ἀδραμ , και Ἰσαὰκ , και τὸ λοιπὸν πλῆθος τῶν ἁγίων προφητῶν ; Καὶ θαυμάζοντάς μου και διανοουμένου μου , ἰδοὺ ἐφάνησαν μοι εἰς τὰ δεξιὰ μέρη τῆς ἀνατολῆς δύο ἄνδρες παλαιοὶ ἡμέρων , θαυμαστοὶ τῇ ἰδία καὶ ἐκλεκτοὶ τῷ προσώπῳ . Καὶ ἐπηρώτησα με λέγοντες · Τίς εἶ σύ ; Ἀδραμ οὐκ εἶ ; λαβὼν γὰρ τὸ σχῆμα ἱερατικὸν ἦν . Μωϋσῆς οὐκ εἶ ; ἐκεῖνος ἱερὸς ἦν και βραδυλώσας , ἡ δὲ τὸ λαλία τρανὴ . Σὺ τίς εἶ ; σὺ λῃστὴς μὴν φαίνῃ ; και γὰρ τὸ σχῆμα σου ληστρικὸν ἐστι . Καὶ ὁμολόγησα ὅτι λῃστὴς εἰμὶ , και ὅτι ὁ Δεσπότης τοῦ παραδείσου εἰσήγαγέ με ὧδε , ἐπειδὴ συνοδεύσα αὐτῷ εἰς τὸν θάνανον , ἐν ὑπέμειν δι’ ἡμᾶς . Καὶ εἶπον αὐτοῖς · Ὑμεῖς τίνες ἐστὲ ὅμοιοι ὑμῶν ; και ἀποκριθεὶς εἰς ἐξ αὐτῶν εἶπέ μοι · Ἐγὼ Ἠλίας εἰμὶ ὁ Θεσβίτης , και ἀπὸ πυρίνου ἁρματος ἠνέχθην ἐνταῦθα , και οὐκ εἶδον θάνατον ἀκμήν , και οὐτο · ὁ μετ’ ἐμοῦ Ἐνώχ ἐστι , ὁ μετατεθεὶς ἐνταῦθα ῥήματι Θεοῦ . Οὐ δὲ προφῆται ἀκούσαντες ἐδόξαξαν τὸν Θεὸν ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ δωρεᾷ τῇ δωρεᾷ τοῖς ἁμαρτωλοῖς . Ὁ δὲ Κύριος σκυλεύσας τὸν θάνατον , και τὸν ἄδην πατήσας , και τὴν ξύλῳ τὸ ξύλον ἰασάμενος , και τὰς πύλας συγχλάσας , και τοὺς μοχλοὺς συντρίψας , και τὸν διάβολον δήσας , και τὸν κόσμον ἐλευθερώσας , πάντας εἰς οὐρανοὺς ἀνεκόμισεν ἀναστὰς ἐκ τῶν νεκρῶν . Τοιγαροῦν ὑμνήσωμεν τὸν σαρκοφάγον , δοξάσωμεν τὸν σταυρωθέντα εὐχαριστήσωμεν τὸν ἀναστάντα , ὅπως καὶ ἡμᾶς ἐκ τοῦ ὄφρου τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ἐξελήψῃ , και τῆς αὐτοῦ βασιλείας [ 796 ] κληρονόμους ποιήσῃ . Αὐτῇ γὰρ πρέπεις τιμὴ και προσκύνησις σὺν τῷ ἀνάρχῳ αὐτοῦ Πατρὶ , και τῷ παναγίῳ και ζωοποιῷ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεὶ , και εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: αὐτός · Ζεύς ὁ ἔργον ἐγώ οὐ εἰμί Ἀξιός εἰσέρχομαι ἐνταῦθα · ἀλλά ὁ φιλάνθρωπος Δεσπότης και ἐλεήμων εἰσάγω ἐγώ ὧδε . ἐγώ γάρ οὐδείς ἀγαθός ποιέω · ὅθεν και κατακρίνω εἰς θάνατος ἀποθνῄσκω μετά ὁ ἀθάνατος διάβολος ὁ Ἰουδαῖος , καί θλινοος εἰς ἀποκτείνω εξουσιειμι μᾶλλον , συσταυρόω ἐγώ ὁ Χριστός . καί εἶδον ἐγώ ὁ σημεῖον ὁ ἐπί ὁ σταυρός γίγνομαι , και νοέω ὅτι υἱός εἰμί ὁ Θεός , δοκέω φωνή μέγας λέγω · μιμνήσκω ἐγώ , κύριος , ὅταν ἔρχομαι ἐν ὁ βασίλεια σύ . καί εὐθύς δέχομαι ἐγώ ὁ ομινη , λέγω ἐγώ · ἀμήν λέγω σύ , σήμερον μετά ἐγώ εἰμί ἐν ὁ παράδεισος . καί δίδωμι ἐγώ ὁ ὁ σταυρός σημεῖον λέγω · οὗτος λαμβάνω πορεύω εἰς ὁ παράδεισος , και ἐάν κωλύω σύ ὁ φλογή ῥωμαλα εἰσέρχομαι , ἐπιδείκνυμι αὐτός ὁ βασιλικός σημεῖον , καί ἀνοίγω σύ ὁ θύρα · καί ὁράω , και εὐθύς ὁράω ἐγώ ὁ φλογή ῥωμαλα ὁ φυλάσσω ὁ παράδεισος , κλίνω ὁ θύρα . ἐγώ δέ εἶπον , ὅτι ὁ Βασιλεύς ὁ ἐν σταυρόω , αὐτός ἐγώ ἀποστέλλω , και δείκνυμι ὁ σταυρός ὁ σημεῖον , και εὐθύς ἀνοίγω . καί εἰσέρχομαι , οὐδείς εὑρίσκω , και ἐξίστημι ἐγώ ὁ διάνοια , και λέγω ἐν ἐμαυτοῦ · πός εἰμί Ἀδραμ , και Ἰσαάκ , και ὁ λοιπός πλῆθος ὁ ἅγιος προφήτης ; καί θαυμάζω ἐγώ και διανοέομαι ἐγώ , ἰδού φαίνω ἐγώ εἰς ὁ δεξιός μέρος ὁ ἀνατολή δύο ἀνήρ παλαιός ἥμερος , θαυμαστός ὁ ἴδιος καί ἐκλεκτός ὁ πρόσωπον . καί ἐπερωτάω ἐγώ λέγω · Τῖς εἰμί σῦς ; Ἀδραμ οὐ εἰμί ; λαμβάνω γάρ ὁ σχῆμα ἱερατικός εἰμί . Μωϋσῆς οὐ εἰμί ; ἐκεῖνος ἱερός εἰμί και βραδυλώσας , ὁ δέ ὁ λαλία τρανός . σύ τίς εἰμί ; σύ λῃστής μήv φαίνω ; και γάρ ὁ σχῆμα σύ ληστρικός εἰμί . καί ομολογώ ὅτι λῃστής εἰμί , και ὅτι ὁ Δεσπότης ὁ παράδεισος εἰσάγω ἐγώ ὧδε , ἐπεί συνοδεύω αὐτός εἰς ὁ θάνανον , ἐν ὑπομένω διά ἐγώ . καί εἶπον αὐτός · σύ τίς εἰμί ὅμοιος σύ ; και ἀποκρίνω εἰς ἐκ αὐτός εἶπον ἐγώ · ἐγώ Ἠλίας εἰμί ὁ Θεσβίτης , και ἀπό πύρινος ἅρμα φέρω ἐνταῦθα , και οὐ εἶδον θάνατος ἀκμή , και Ούτο · ὁ μετά ἐγώ Ἐνώχ εἰμί , ὁ μετατίθημι ἐνταῦθα ῥῆμα Θεός . οὖον δέ προφήτης ἀκούω δοκέω ὁ θεός ἐπί ὁ τοιοῦτος δωρεά ὁ δωρεά ὁ ἁμαρτωλός . ὁ δέ Κύριος σκυλεύω ὁ θάνατος , και ὁ ἅδην πατέω , και ὁ ξύλον ὁ ξύλον ἰάομαι , και ὁ πύλη συγκλάω , και ὁ μοχλός συντρίβω , και ὁ διάβολος δήω , και ὁ κόσμος ἐλευθερόω , πᾶς εἰς οὐρανός ἀνακομίζω ἀνίστημι ἐκ ὁ νεκρός . τοιγάρ ὑμνέω ὁ σαρκοφάγος , δοξάζω ὁ σταυρωθείς εὐχαριστέω ὁ ἀνίστημι , ὅπως καί ἐγώ ἐκ ὁ ὄφρου ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἐκλαμβάνω , και ὁ αὐτός βασίλεια [ 796 ] κληρονόμος ποιέω . αὐτός γάρ πρέπω τιμή και προσκύνησις σύν ὁ ἄναρχος αὐτός πατήρ , και ὁ πανάγιος και ζωοποιός πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , και εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .