joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philemonem-homiliae-1-3 pg062_0721.1
πετι παλινδρομησας προς την ατιμιαν εκεινην . Επει και ιατροι τους πυρετουντας απαλλαττουσι της φλογος , ουχ ινα τη υγεια προς κακωνων αποχρησονται και αταξιαν ( επει βελτιον νοσειν , ει γε μελλοι τις δια τουτο υγιαίνειν , ινα παλιν τη χληνη προσπλησθη εαυτον ) , αλλ ινα μαθοντες τα απο της αρρωστιας κακα , μηκετι τοις αυτοις περιπατουν , ινα δασφαλεστερον της υγειας εχωσι , ινα παντα πραττωσι τα προς ταυτην συντελουντα . Πως ουν η φιλανθρωπια του Θεου , φησιν , ει γε μη μελλοι σωζειν τους κακους ; πολλω γαρ και τουτο πολλους ακουω λεγοντας , οτι φιλανθρωπος [ 789 ] εστι , και παντως σωσει παντας . " Ιν ουν μη ματην εαυτους απωμεν ( και γαρ μεμνημαι τοιαυτην τινα υποχρεσιν ) , φερε σημερον τον λογον τουτον κινησωμεν . Διεληχθη περι γεννησης προς εμας πρωην , και ανεβαλωμεν τον περι της του Θεου φιλανθρωπιας λογον σημερον συν αυτω αποδουναι καλον . " Οτι , μεν ουν εστι γεννα , ικανως , ως εμαυω δοκη , ταχα απεδειξαμεν , τον παρακλησμον εις μεσον ενεχοντες , και τα προτερα κακα , και ειποντες , οτι ουχ ολον τε τον εκεινη ποιησαντα ατιμητους εδασει τους νυν . Ει γαρ τους προ του νομου αμαρτοντας ουτως εκολασε , τους μελλοντα κακα εργασαμενους μετα την χαριν ατιμωρητους ουχ αφησει . Εζητειτο τοιυν , Πως ουν αγαθος , πως δε φιλανθρωπος , ει γε κολαζει ; και ανεβαλωμεθα τον λογον , ωστε μη τη παλθη καταχθαι τας ακοας τας υμετερας . Φερε , τημερον αποδιδωμεν το χρεος , και δειξωμεν , πως αγαθος ο Θεος και κολαζων . Και γαρ και προς τους αρετικοις ημιν ο λογος ουτως αρμοσειεν αν · ωστε μετα σπουδης προσεχωμεν . Ουδενς δεδημενος ο Θεος των παρ ημων , εποιησεν ημας . " Οτι δε ουδενς εδετο , εδηλωσεν εκ του μετα ταυτα ποιησαι . Ει γαρ εδετο , καλαι αν εποιησεν · ει δε και χωρις ημων ην αυτος , ημεις δε εν ωστεροις χρονους γεγωναμεν , ου δεδημενος ημων εποιησεν ημας . Εποιησεν ουρανον , γην , θαλατταν , παντα τα ὄντα δι ημας . Ταυτα ουχ αγαθότης , ειπε μοι ; Και πολλα αν τις εχει λεγειν · αλλ ινα συντεμωμεν τον λογον , Ανατελλει τον ηλιον επι πονηρους και αγαθους , βρεχει επι δικαιους και αδίκους . Τουτο ουχ αγαθότης ; Ου , φησι . Και γαρ ποτε προς τινα Μαρκωνιστην ελεγον , " Αρα ουχ αγαθότης ταυτα ; και εφησεν , Ει μη τον λογον απησει των αμαρτηματων , αγαθότης ην · ει δε απαιτει , ουχ αγαθότης . " Αλλ εκεινος μεν ου παρασει νυν . Φερε δε τα τότε λεχθenta ειπωμεν , και πλειονα τούτων . " Εγω γαρ δεικνυμι εκ περιουσιας , οτι ει μη απησει λογον , ουχ αγαθος · επειδη δε απαιτει δια τουτο αγαθος . Ειπε γαρ μοι , ει μη απησει λογον ημας , δρα αν εστιν ο βιος ο ανθρωπινος ; δρα ουχ αν εις θηρια εξεπεσομεν ; Ει γαρ , επικειμενου φθονου και ευθυνων και δικαστηριων , τους ιχθυσ παραλαλα -
Lemmas: Πέτι παλινδρομέω προς ὁ ἀτιμία ἐκεῖνος . ἐπεί και ἰατρός ὁ πυρετέω ἀπαλλάσσω ὁ φλόξ , οὐ ἵνα ὅς ὑγεία προς κῶνος ἀποχράω και ἀταξία ( ἐπεί ἀγαθός νοσέω , ει γε μέλλω τις διά οὗτος ὑγιαίνω , ἵνα πάλιν ὅς χληνός προσπλήσσω ἑαυτοῦ ) , ἀλλ' ἵνα μανθάνω ὁ ἀπό ὁ ἀρρωστία κακός , μηκέτι ὁ αὐτός περιπατέω , ἵνα δασφαλεστερον ὁ ὑγεῖα ἔχω , ἵνα πᾶς πράσσω ὁ προς οὗτος συντελέω . πως οὖν ὁ φιλανθρωπία ὁ Θεός , φημί , ει γε μη μέλλω σῴζω ὁ κακός ; πολύς γαρ και οὗτος πολύς ἀκούω λέγω , ὅτι φιλάνθρωπος [ 789 ] εἰμί , και πᾶς σῴζω πᾶς . " ἐν οὖν μη μάτην ἑαυτοῦ ἄπειμι ( και γαρ μιμνήσκω τοιοῦτος τις υποχρεσιν ) , φέρω σήμερον ὁ λόγος οὗτος κινέω . διλαγχανω περί γεννάω προς ἐμός πρώην , και ἀναβάλλω ὁ περί ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία λόγος σήμερον σῦς αὐτός ἀποδίδωμι κᾶλον . " ὅτι , μέν οὖν εἰμί γέννα , ἱκανῶς , ως εμαυω δοκέω , τάχα ἀποδείκνυμι , ὁ παρακλησμον εἰς μέσος ἐνέχω , και ὁ πρότερος κακός , και εἶπον , ὅτι οὐ ὅλος τε ὁ ἐκεῖνος ποιέω ατίμητος δάσος ὁ νυν . ει γαρ ὁ προ ὁ νόμος ἁμαρτάνω οὕτως κολάζω , ὁ μέλλω κακός ἐργάζομαι μετά ὁ χάρις ατιμώρητος οὐ ἀφίημι . ζητέω τοιυν , πως οὖν ἀγαθός , πως δέ φιλάνθρωπος , ει γε κολάζω ; και ἀναβάλλω ὁ λόγος , ὥστε μη ὅς παλθη κατάγω ὅς ἀκοή ὅς ὑμέτερος . φέρω , σήμερον ἀποδίδωμι ὁ χρέος , και δείκνυμι , πως ἀγαθός ὁ θεός και κολάζω . και γαρ και προς ὁ αρετικοιξ ἡμεῖς ὁ λόγος οὕτως ἁρμόζω αν · ὥστε μετά σπουδή προσέχω . Ουδενς ἐσθίω ὁ θεός ὁ παρά ἥμων , ποιέω ἡμεῖς . " ὅτι δέ ουδενς ἐσθίω , δηλόω ἐκ ὁ μετά Ούτος ποιέω . ει γαρ ἐσθίω , καλός αν ποιέω · ει δέ και χωρίς ἥμων ἐάν αὐτός , ἡμεῖς δέ εν ωστεροις χρόνος γέγωνα , ου ἐσθίω ἥμων ποιέω ἡμεῖς . ποιέω οὐρανός , γῆ , θάλασσα , πᾶς ὁ εἰμί Ζεύς ἡμεῖς . Ούτος οὐ ἀγαθότης , εἶπον ἐγώ ; και πολύς αν τις ἔχω λέγω · ἀλλ' ἵνα συντέμνω ὁ λόγος , ἀνατέλλω ὁ ἥλιος ἐπί πονηρός και ἀγαθός , βρέχω ἐπί Δίκαιος και ἄδικος . οὗτος οὐ ἀγαθότης ; Ου , φημί . και γαρ ποτός προς τις μαρκωνιιστημι λέγω , " Αρα οὐ ἀγαθότης Ούτος ; και φημί , ει μη ὁ λόγος ἀφίημι ὁ ἁμάρτημα , ἀγαθότης ἐάν · ει δέ ἀπαιτέω , οὐ ἀγαθότης . " Αλ ἐκεῖνος μέν ου παρασείω νυν . φέρω δέ ὁ τότε λέγω εἶπον , και πλείων οὗτος . " ἐγώ γαρ δείκνυμι ἐκ περιουσία , ὅτι ει μη ἀφίημι λόγος , οὐ ἀγαθός · ἐπειδή δέ ἀπαιτέω διά οὗτος ἀγαθός . εἶπον γαρ ἐγώ , ει μη ἀφίημι λόγος ἡμεῖς , δράω αν εἰμί ὁ βίος ὁ ἀνθρώπινος ; δράω οὐ αν εἰς θηρίον ἐκπίπτω ; ει γαρ , επικείμενος φθόνος και εὐθύνω και δικαστήριον , ὁ ἰχθύς παραλαλώ -