joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-philemonem-homiliae-1-3 pg062_0736.1
α " Ἦκει καιρὸς , ἀδελφοί , πρὸς τὸ διὰ νηστείας ἡμᾶς ἀρέσασθαι τοὺς τῆς μετανοίας καρπούς . Καὶ γὰρ πρὸς τὴν τῶν καρπῶν συλλογὴν ἐπιτίθενται τὸ θέρος καὶ τὸ μετόπιον , πρὸς δὲ τὸν σπόρον χειμῶν καὶ τὸ ἕαρ · πρὸς δὲ νηστείαν καὶ προσευχὴν πᾶς καιρὸς ἐπιτήδειος . Ἄρθησεται γὰρ ἀπ' αὐτῶν ὁ τρυφῶς , καὶ τότε νηστεύσουσιν . Εἰ οὖν πρὸς ταῦς λοιπαὶ ἡμέραι · τοῦτο τὸ ἔργον παρέφειν ἡμᾶς , ἀλλ' ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος ἐργάζεσθαι ἡμᾶς τὸ χωριον . Χωρίον δὲ λέγω τὴν νηστείαν , ἐπειδὴ χωρεῖ πάντας ἡμᾶς πρὸς τὸ κάματον καὶ τὸν σπόρον · οὐ γυναῖκα ἀπολείπει , ἀλλ' οὐδὲ γέροντα , οὐ νεώτερον , οὗ παιδάρια μικρά · πᾶσιν ἀνοίγει τὰς θύρας , καὶ πάντας εἰσδέχεται , ἵνα πάντες σῶση , ὡς τοὺς Νινευίτας . Καλὸς τῆς νηστείας ὁ σπόρος , ὅτι καὶ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ὡς ἀχνάνας ἀνασπᾷ , καὶ τὸν δικαιοσὺν ὡς ἄνθος ἀνιστᾷ καὶ βλαστάνει · καλὸς τῆς νηστείας ὁ κάματος , ὅτι κουφίζει τὴν ψυχὴν ἀπὸ βάρους τῶν ἁμαρτιῶν , καὶ φορτίον ἐλαφρὸν τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ χαρίζεται . Ἄρατε γὰρ τὸν ζυγὸν μου ἐφ' ὑμᾶς · ὁ γὰρ ζυγὸς μου χρηστὸς ἐστι , καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν . Ζυγὸς ἡ πίστις ἐστὶ πᾶσιν ἐπικεῖται · φορτίον , τῶν ἐντολῶν τὰ ποήματα , ὧμοι ψυχῆς βασταζόμενα ἐν ἔργοις , ἐν οὐρανοῖς φανερωμένα . Διὰ νηστείας ὁ νομοθέτης Μωϋσῆς ἐγένετο ἐνδοξής · νυχθήμερα τεσσαράκοντα ἄσιτος διαμεῖνας , εἰς θεὸν εἰς πρόσωπον αὐτοῦ ὁμιλοῦντα , νεφέλην ἐπισκιάζουσαν , καὶ δι' αὐτὴν τὸν θεὸν λαλοῦντα αὐτῷ τὸ συμφέρον , στύλον πυρὸς λάμποντα ἐν νυκτὶ καθὼς τὴν παρεμβολὴν Ἰσραήλ , οὐρανοῦ πύλας ἀνοιγομένας , ἀγγέλων ἐπὶ τῆς καταβαίνοντα ἄρτον , μάννα θεοῦ μεταλαχάντα ἀνθρώπων , πέτραν σχιζομένην ἐν ἐρήμῳ , καὶ προφέρουσαν ὕδατα , θάλασσαν γενναῖαν ἐξὼν βρώμα , ὀργυρωθῆναι , καὶ τρέψουσαν τὸν λαόν . Πολλὰ καὶ ἕτερα σημεῖα εἰς Μωϋσῆ διὰ τὸ προσχεῖν νηστεία . Ἀνατροπὴ θανάτου ἡ νηστεία . Εἶπεν ὁ Σωτήρ · Τοῦτο τὸ γένος τῶν δαιμονίων ἐν οὐδενὶ ἐξερχεται , εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστεία . Καὶ τῶν δαιμονῶν χειρότερων οὐδὲν · θυμπεθέστατον δρὸς ὁ δαιμὼν · ὁ δαίμων ἀπάντων κακῶν χαλεπώτερον τραῦμα , ἐν ἀγοραῖς κατάγελως , ἐν οἴκοις ταπεινώσις , ἐν ἐκκλησίαις διατροπή , σαρκὸν κα·ἀδρωμα , ψυχῆς ἀδύνεσιν , καθ' ἡμερὶν ὀδύν , νυδὸς ἐμπόδιον , ἔργων ἐν κυκλίᾳ . Πολλὴ ἡ τοῦ δαιμονίου ἐπιχείρησις . Ἄλλὰ τούτων πάντων περιγίνεται ἡ νηστεία καὶ ἡ προσευχή . Εὐχόμενος καὶ ψάλλων ὁ Δαυὶδ , τὸν δαίμονα Σαουλ τοῦ βασιλέως ἀπέλασεν · Ἀπέστη γὰρ Πνεῦμα θεοῦ ἀπὸ Σαουλ , καὶ ἐπίγειστο πνεῦμα δαιμονιῶν πονηρόν · καὶ ψάλλοντος τοῦ Δαυὶδ , ἀνέβη ὁ βασιλεύς . Ὅτι δὲ ἐνήστευσεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ , ἄκουσ αὐτοῦ γράφοντα · ἐν τοῖς Ψαλμοῖς · Τὰ γόνατά μου ἠσθένθησαν ἀπὸ νηστείας , καὶ ἡ σάρξ μου ἡλλιώθη δι' ἐλαιον . Εἰ ἐνήστευσεν ὁ Ἄδαμ ἀπὸ τοῦ ξύλου , οὐκ ἂν τὸν παράδεισον
Lemmas: ὅς " ἥκω καιρός , ἀδελφός , πρός ὁ διά νηστεία ἐγώ ἀρέσκω ὁ ὁ μετάνοια καρπός . καί γάρ πρός ὁ ὁ καρπός συλλογή ἐπιτίθημι ὁ θέρος καί ὁ μετόπιον , πρός δέ ὁ σπόρος χειμῶν καί ὁ ἔαρ · πρός δέ νηστεία καί προσευχή πᾶς καιρός ἐπιτήδειος . ἀείρω γάρ ἀπό αὐτός ὁ τρυφάω , καί τότε νηστεύω . εἰμί οὖν πρός ταῦ λοιπός ἡμέρα · οὗτος ὁ ἔργον παραφέρω ἐγώ , ἀλλά ἰδού νῦν καιρός εὐπρόσδεκτος ἐργάζομαι ἐγώ ὁ χωρίον . χωρέω δέ λέγω ὁ νηστεία , ἐπεί χωρέω πᾶς ἐγώ πρός ὁ κάματος καί ὁ σπόρος · οὖον γυνή ἀπολείπω , ἀλλά οὐδέ γέρων , οὖον νέος , ὅς παιδάριον μικρός · πᾶς ἀνοίγω ὁ θύρα , καί πᾶς εἰσδέχομαι , ἵνα πᾶς σῴζω , ὡς ὁ νινευιος . καλός ὁ νηστεία ὁ σπόρος , ὅτι καί ὁ ἁμαρτία ἐγώ ὡς ἀχνάνας ἀνασπάω , καί ὁ δικαιόω ὡς ἄνθος ἀνίστημι καί βλαστάνω · καλός ὁ νηστεία ὁ κάματος , ὅτι κουφίζω ὁ ψυχή ἀπό βάρος ὁ ἁμαρτία , καί φορτίον ἐλαφρός ὁ ἐντολή ὁ Χριστός χαρίζομαι . Ἄρατος γάρ ὁ ζυγόν ἐγώ ἐπί σύ · ὁ γάρ ζυγός ἐγώ χρηστός εἰμί , καί ὁ φορτίον ἐγώ ἐλαφρός . ζυγόν ὁ πίστις εἰμί πᾶς επίκειται · φορτίον , ὁ ἐντολή ὁ ποημαρ , οἴμοι Ψυχή βαστάζω ἐν ἔργον , ἐν οὐρανός φανερωμένος . Ζεύς νηστεία ὁ νομοθέτης Μωϋσῆς γίγνομαι ένδοξος · νυχθήμερον τεσσαράκοντα ἄσιτος διαμένω , εἰς θεός εἰς πρόσωπον αὐτός ὁμιλέω , νεφέλη ἐπισκιάζω , καί διά αὐτός ὁ θεός λαλέω αὐτός ὁ συμφέρω , στῦλος πυρός λάμπω ἐν νύξ καθώς ὁ παρεμβολή Ἰσραήλ , οὐρανός πύλη ἀνοίγνυμι , ἄγγελος ἐπί ὁ καταβαίνω ἄρτος , μάννα θεός μεταλαχάντα ἄνθρωπος , πέτρα σχίζω ἐν ἐρῆμος , καί προφέρω ὕδωρ , θάλασσα γενναῖος ἔχω βρῶμα , ὀργυρωθῆναι , καί τρέπω ὁ λαός . Πολύς καί ἕτερος σημεῖον εἰς Μωϋσῆς διά ὁ προέχω νηστεία . ἀνατροπή θάνατος ὁ νηστεία . εἶπον ὁ Σωτήρ · οὗτος ὁ γένος ὁ δαιμόνιος ἐν οὐδείς ἐξέρχομαι , εἰμί μή ἐν προσευχή καί νηστεία . καί ὁ δαιμονάω κακός οὐδείς · θυμπεθέστατον ἀνήρ ὁ δαίμων · ὁ δαίμων ἀπαντάω κακός χαλεπός τραῦμα , ἐν ἀγορά κατάγελως , ἐν οἶκος ταπείνωσις , ἐν ἐκκλησία διατροπή , Σάρκον κα·ἀδρωμα , Ψυχή ἀδύνεσιν , κατά ἡμερίς ὄζω , νυδὸς ἐμπόδιος , ἔργον ἐν κύκλιος . Πολύς ὁ ὁ δαιμόνιος ἐπιχείρησις . ἀλλά οὗτος πᾶς περιγίγνομαι ὁ νηστεία καί ὁ προσευχή . εὔχομαι καί ψάλλω ὁ Δαυίδ , ὁ δαίμων Σαῦλος ὁ βασιλεύς απελαύνω · ἀφίστημι γάρ πνεῦμα θεός ἀπό Σαῦλος , καί ἐπιγίγνομαι πνεῦμα δαιμόνιος πονηρός · καί ψάλλω ὁ Δαυίδ , ἀναβαίνω ὁ βασιλεύς . ὅτι2 δέ νηστεύω ὁ βασιλεύς Δαυίδ , ἄκος αὐτός γράφω · ἐν ὁ ψαλμός · ὁ γόνυ ἐγώ ἀσθενέω ἀπό νηστεία , καί ὁ σάρξ ἐγώ ἁλιόω διά ἔλαιον . εἰμί νηστεύω ὁ Άδαμ ἀπό ὁ ξύλον , οὐ εἄν ὁ παράδεισος