joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0210.4
Ἡρμοσάμην τὰρ ὑμᾶς , φησίν , ἐπὶ ἀνδρί , παρόντω ἀγγέλῳ παραστηναι τῷ Χριστῷ . Ταῦτα οὖ πρὸς τὰς παρθένους εἶπεν , ἀλλὰ πρὸς τὴν πλήρωμα τῆς ἐκκλησίας ἀπάσης . Ἡ γὰρ ἀσθόρος ψυχὴ παρθένος ἐστι , κἂν ἄνδρα ἔχῃ · παρθένος ἐστὶ τὴν ὄντως παρθένιαν , τὴν ἀμαρτίαν · αὕτη γὰρ ἡ τοῦ σώματος ἐκείνης ἐστὶν ἐπακολουθῆμα καὶ σκιά , ἡ δὲ ἀληθὴς παρθενία ἐκείνη ἐστὶ . Ταύτην ἀσκώμεν , καὶ οὕτω δυνησόμεθα μετὰ φαιδρῶν προσώπων τὸν νυμφίον ἰδεῖν , μετὰ φαιδρῶν εἰσελθεῖν τῶν λαμπάδων . Ἐὰν δὲ Ἠλιοῦν ἡμᾶς μὴ ἐπιλίπῃ , τὰν δὲ χρυσία γυνεύσωσι · Ἠλιοῦν ἐργασούμεθα τοιοῦτον , ἢ ποιεῖ φαιδρὰς τὰς λαμπάδας · τὸ δὲ Δαιμον ἐκεῖνό ἐστιν ἡ φιλανθρωπία . Ἐὰν ἐτέρους μεταδώμεν τὰ ὄντα , τὰν Ἠλιοῦν αὐτὰ ἐργασώμεθα , τότε ἡμῶν προσθήσεται , καὶ οὐχ ἔροῦμεν ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ . Ἀδετέ ἡμῖν Ἠλιοῦν ὅτι στέρνονται ἡμῶν αἱ λαμπάδες , οὐδὲ ἐτέρων δεηθῶμεθα , οὐδὲ ἀπειλώμεθα πρὸς τοὺς πλουσιώτας , ἀποκλεισθῶμεθα , οὐδὲ ἀκροῦσόμεθα τῆς φωνῆς ἐκείνης τῆς φοβερὰς καὶ φρικτῆς , κρούουσα τὰς θύρας · Οὐκ οἶδα ὑμᾶς · ἀλλ’ ἐπιγνώσκω με , καὶ συνεισαλευσόμεθα τῷ νυμφίῳ , καὶ εἰσελθόντες εἰς τὸν νυμφῶνα τῶν πνευματικῶν , μυρίων ἀπολαύσομεν τῶν ἀγαθῶν . Εἰ γὰρ ἐνταῦθα οὕτω φαιδρὸς ὁ νυμφῶν , οὕτω λαμπραὶ αἱ παστάδες , ὡς μηδὲνα χορδίνωσαι προσθόντα · πόσω μᾶλλον ἐκεῖ ; · Θάλαμός ἐστιν ὁ οὐρανός , καὶ τοῦ οὐρανοῦ ὁ νυμφῶν βελτίων · ἐκεῖ εἰσελευσόμεθ’ .. Εἰ δὲ ὁ νυμφῶν οὕτω καλός , τίς ἄρα ἔσται ὁ νυμφίος ; · Καὶ τί λέγω τὰ χρυσία ἀποθεμένα μεταδώμεν τοῖς δεομένοις ; εἰ γὰρ καὶ ταῦτάς πωλεῖν ἐχρή , εἰ γὰρ ἀντ’ ἐλευθέρων γενέσθαι δούλας , ὥστε δυνηθῆναι μετ’ ἐκείνου εἶναι τοῦ νυμφίου , τοῦ κάλλους ἀπολαύειν ἐκείνου , μόνον ὁρᾶν εἰς τὸ πρόσωπον ἐκεῖνου · οὐχ ἔχρήν μετὰ προθυμίας ἀπαντα καταδῆξασθαι ; · Καὶ βασιλέα μὲν τὸν ἐπὶ γῆς ἵνα μόνον ἴδωμεν , πολλάκις ὑπὲρ τοῦ ἰδεῖν αὐτὸν καὶ τὰ ἐν χειρὶ ρίπτωμεν , καὶ ἀναγκαῖα ὄντα · ὑπὲρ δὲ τοῦ βασιλέα καὶ νυμφίου ἐν οὐρανοῖς ἀμφοτέρα ὄντα , ὥστε μὴ μὲνον κατακευθῆναι ἰδεῖν , ἀλλὰ καὶ προηγεῖσθαι αὐτοῦ μετὰ λαμπάδων , καὶ ἄγγος αὐτοῦ εἶναι , καὶ διασυντὸς [ 270 ] εἶναι μετ’ αὐτοῦ , τί οὐχ ἔδει ποιεῖν ; τί δὲ οὐ πράττειν ; τί δὲ οὐχ ὑπομένειν ; · Διό , παρακαλῶ , λάβωμεν τινα πόθον ἐκείνιν τῶν ἀγαθῶν , ποθήσωμεν ἐκεῖνον τὸν νυμφίον , ὧμεν παρθένου τὴν ἀληθῆ παρθένιαν · τὴν γὰρ τῆς ψυχῆς παρθένιαν ἐκίζετε ὁ Δεσπότης . Μετὰ ταύτης εἰσέλθωμεν εἰς τὸν οὐρανόν , μὴ ἔχοντες σπιλον , ἢ ῥυτίδα , ἢ τι τῶν τοιούτων ἵνα καὶ τῶν ἐπηγγελμένων ἡμῖν ἀγαθῶν ἐπιτύχωμεν · οὐ γένοιτο · πάντας ἡμᾶς μετασχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπία .
Lemmas: ἁρμόζω ἄρα σύ , φημί , ἐπί ἀνήρ , πάρειμι ἄγγελος παρίστημι ὁ Χριστός . οὗτος οὖον πρός ὁ παρθένος εἶπον , ἀλλά πρός ὁ πλήρωμα ὁ ἐκκλησία ἀπασάω . ὁ γάρ ἀσθόρος ψυχή παρθένος εἰμί , κἀν ἀνήρ ἔχω · παρθένος εἰμί ὁ εἰμί παρθενία , ὁ ἁμαρτία · οὗτος γάρ ὁ ὁ σῶμα ἐκεῖνος εἰμί επακολούθημα καί σκιά , ὁ δέ ἀληθής παρθενίη ἐκεῖνος εἰμί . οὗτος ἀσκέω , καί οὗτος δύναμαι μετά φαιδρός πρόσωπον ὁ νυμφίος ὁράω , μετά φαιδρός εἰσέρχομαι ὁ λαμπάς . ἐάν δέ ἡλιόω ἐγώ μή ἐπιλείπω , ὁ δέ χρυσίον γυνεος · ἡλιόω ἐργάζομαι τοιοῦτος , ἢ ποιέω Φαίδρα ὁ λαμπάς · ὁ δέ Δαίμων ἐκεῖνος εἰμί ὁ φιλανθρωπία . ἐάν ἕτερος μεταδίδωμι ὁ εἰμί , ὁ ἡλιόω αὐτός ἐργάζομαι , τότε ἐγώ προστίθημι , καί οὐ εἴρω ἐν ἐκεῖνος ὁ καιρός . ἀείδω ἐγώ ἡλιόω ὅτι στερνοντ ἐγώ ὁ λαμπάς , οὐδέ ἕτερος δεηθῶμεθα , οὐδέ ἀπειλέω πρός ὁ πλούσιος , ἀποκλείω , οὐδέ ἀκρόω ὁ φωνή ἐκεῖνος ὁ φοβερός καί φρικτός , κρούω ὁ θύρα · οὐ οἶδα σύ · ἀλλά ἐπιγιγνώσκω ἐγώ , καί συλλέγω ὁ νυμφίος , καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ νύμφη ὁ πνευματικός , μυρίος ἀπολαύω ὁ ἀγαθός . εἰμί γάρ ἐνταῦθα οὗτος φαιδρός ὁ νύμφη , οὗτος λαμπρός ὁ παστάς , ὡς μηδείς χορδινοεω προστίθημι · πόσος μᾶλλον ἐκεῖ ; · Θάλαμος εἰμί ὁ οὐρανός , καί ὁ οὐρανός ὁ νύμφη ἀγαθός · ἐκεῖ εἰσέρχομαι .. εἰμί δέ ὁ νύμφη οὗτος καλός , τίς ἄρα εἰμί ὁ νυμφίος ; · καί τίς λέγω ὁ χρυσίον ἀποτίθημι μεταδίδωμι ὁ δήω ; εἰμί γάρ καί οὗτος πωλέω χράω , εἰμί γάρ ἀντί ἐλεύθερος γίγνομαι δοῦλος , ὥστε δύναμαι μετά ἐκεῖνος εἰμί ὁ νυμφίος , ὁ κάλλος ἀπολαύω ἐκεῖνος , μόνος ὁράω εἰς ὁ πρόσωπον ἐκεῖνος · οὐ χρή μετά προθυμία ἅπας καταδείκνυμι ; · καί βασιλεύς μέν ὁ ἐπί γῆ ἵνα μόνος ὁράω , πολλάκις ὑπέρ ὁ ὁράω αὐτός καί ὁ ἐν χείρ ῥίπτω , καί ἀναγκαῖος εἰμί · ὑπέρ δέ ὁ βασιλεύς καί νυμφίος ἐν οὐρανός ἀμφότερος εἰμί , ὥστε μή μένω κατακεύθω ὁράω , ἀλλά καί προηγέομαι αὐτός μετά λαμπάς , καί ἄγγος αὐτός εἰμί , καί διασυντὸς [ 270 ] εἰμί μετά αὐτός , τίς οὐ ἐσθίω ποιέω ; τίς δέ οὖον πράσσω ; τίς δέ οὐ ὑπομένω ; · διό , παρακαλέω , λαμβάνω τις πόθος ἐκεῖνος ὁ ἀγαθός , ποθέω ἐκεῖνος ὁ νυμφίος , ἵημι παρθένος ὁ ἀληθής παρθενία · ὁ γάρ ὁ Ψυχή παρθενία ἐκίζετε ὁ Δεσπότης . μετά οὗτος εἰσέρχομαι εἰς ὁ οὐρανός , μή ἔχω σπίλος , ἢ ῥυτίς , ἢ τίς ὁ τοιοῦτος ἵνα καί ὁ ἐπαγγέλλω ἐγώ ἀγαθός ἐπιτυγχάνω · οὖον γίγνομαι · πᾶς ἐγώ μετέχω , χάρις καί φιλανθρωπία .