joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0206.1
Μετὰ τρία ἔτη , φησίν , ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα . Καὶ πάλιν ἀκούω αὐτοῦ λέγοντος · Καλὸν μοι ἀποθανεῖν , ἢ τὸ καύχημα μου ἵνα εἰς κενώσῃ . Οὐ μόνον διὰ τοῦτο , ἀλλὰ καὶ πάλιν γράφων ἔλεγεν · Ἵς περιπαθήματα τοῦ κόσμου μὲ ἐγνώρισα . Τί λυμῶν χαλεπώτερον ; τί κρῖσιμον ; τί τῶν ἐπιβουλῶν τῶν παρὰ ἀδελφῶν ; οὐς ψευδαλέους λοιπὸν καλεῖ . Οὐχὶ λυμῶν ἐκαλεῖτο τῆς οἰκουμένης ; οὐχὶ ἀπατῶν ; οὐχὶ ἀνατροπῶν ; οὐχὶ κατεκόπτετο μαστιζόμενος ; Ταῦτα ἐν ψῷ λάβομεν , ἀγαπητοί , ταῦτα ἀναλογιζώμεθα , ταῦτα μνημονεύομεν , καὶ οὐδὲποτε ἐκλυθησόμεθα , κἂν ἀδικώμεθα , κἂν ἀρπαζώμεθα , κἂν μυρία πάσχομεν κακά . Γένοιτο τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἡμᾶς εὐδοκεῖν , καὶ πάντα φορῆται · γένοιτο εὐ πράττειν ἐκεῖ , καὶ τῶν ἐνταῦθα λόγος οὐδείς . Σιγὰ ταῦτά ἐστι καὶ ὕπαρ · οἷα ἂν εἴη , ἐλπίζομεν ἐκείνων καὶ προσδοκωμένων , οὐδὲν ἐστὶ τῶν δεινῶν οὔτε τῇ φύσει , οὔτε τῷ χρόνῳ . Τί γὰρ βούλει πρὸς τὰ δεινὰ ἐκεῖνα παραβάλλειν ; τί πρὸς τὸ πῦρ τὸ ἄσβεστον , πρὸς τὸν σκόλῃκα τὸν ἀτελεύτητον ; τί δυνήση [ 262 ] ἴσον εἰπεῖν τῶν ἐνταῦθα πρὸς τὸν βρυγμὸν τῶν ὀδόντων , πρὸς τὰ δισμά , πρὸς τὸ σκέος , τὸ ἐξώτερον , πρὸς τὴν ὀργὴν πρὸς τὴν ὀλιγίαν , πρὸς τὴν στενοχωρίαν ; Ἄλλὰ τῷ χρόνῳ ; Καὶ τί μύρια ἔτη πρὸς ἀπείρους αἰῶνας καὶ ἀτελεύτητους ; οὐχ ὅσον μικρὰ σταγὼν πρὸς ἄβυσσον ὕδατιρον ; Ἄλλὰ πρὸς τὰ ἀγαθά ; Ἄλλ' ἐκεῖ μεῖζον ὑπερβολή · Ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε , φησίν , οὐς οὐς ἤκουσεν , ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη . Καὶ ταῦτά ἐστι πάλιν ἐν ἀπείροις αἰῶσιν . Ὑπὲρ τούτων οὖν κατακοπήσει μυριάδας σὲ καλῶν , ἀνατρεβῆναι , κατακαῆναι , μυρίους ὑποστῆναι θανάτους , πᾶν ὅτιοὺν ὑπομείναι δεινὸν καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ ; Εἰ γὰρ ἐν πυρὶ ζῆν κατακαίμενον ἦν , οὐκ ἔδει πάντα ὑπομείνειν ὑπὲρ τοῦ τυχεῖν τῶν ἐπηγγελμένων ἐκεῖθεν ἀγαθῶν ;
Lemmas: μετά τρεῖς ἔτος , φημί , ἀνέρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ . καί πάλιν ἀκούω αὐτός λέγω · κηλόν ἐγώ ἀποθνῄσκω , ἢ ὁ καύχημα ἐγώ ἵνα εἰς κενόω . οὖον μόνος διά οὗτος , ἀλλά καί πάλιν γράφω λέγω · Ἴς περιπαθημα ὁ κόσμος ἐγώ γνωρίζω . τις λύμη χαλεπός ; τίς κρίσιμος ; τίς ὁ ἐπιβουλή ὁ παρά ἀδελφός ; οὖς ψευδαλέος λοιπός καλέω . οὐ λύμη καλέω ὁ οἰκέω ; οὐ ἀπάτη ; οὐ ἀνατροπή ; οὐ κατακόπτω μαστίζω ; οὗτος ἐν ψάω λαμβάνω , ἀγαπητός , οὗτος ἀναλογίζω , οὗτος μνημονεύω , καί οὐδέποτε ἐκλύω , κἀν ἀδικέω , κἀν ἁρπάζω , κἀν μυρίος πάσχω κακός . γίγνομαι ὁ ἐν ὁ οὐρανός ἐγώ εὐδοκέω , καί πᾶς φορέω · γίγνομαι εὕω πράσσω ἐκεῖ , καί ὁ ἐνταῦθα λόγος οὐδείς . Σιγά οὗτος εἰμί καί ὕπαρ · οἷος εἄν εἰμί , ἐλπίζω ἐκεῖνος καί προσδοκάω , οὐδείς εἰμί ὁ δεινός οὔτε ὁ φύσις , οὔτε ὁ χρόνος . τις γάρ βούλομαι πρός ὁ δεινός ἐκεῖνος παραβάλλω ; τίς πρός ὁ πῦρ ὁ ἄσβεστος , πρός ὁ σκόλη ὁ ἀτελεύτητος ; τίς δύναμαι [ 262 ] ἴσος εἶπον ὁ ἐνταῦθα πρός ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς , πρός ὁ δισμά , πρός ὁ σκέος , ὁ ἐξώτερος , πρός ὁ ὀργή πρός ὁ ὀλιγίαν , πρός ὁ στενοχωρία ; ἀλλά ὁ χρόνος ; καί τίς μύριοι ἔτος πρός ἤπειρος αἰών καί ατελεύτητος ; οὐ ὅσος μικρός σταγών πρός ἄβυσσος ὑδατηρός ; ἀλλά πρός ὁ ἀγαθός ; ἄλλος ἐκεῖ μείζων ὑπερβολή · ὀφθαλμός οὐ ὁράω , φημί , οὖς οὖς ἀκούω , ἐπί Καρδία ἄνθρωπος οὐ ἀναβαίνω . καί οὗτος εἰμί πάλιν ἐν ἤπειρος αἰών . ὑπέρ οὗτος οὖν κατακόπτω μυριάς σύ καλός , ἀνατρέπω , κατακαίω , μυρίος ὑφίστημι θάνατος , πᾶς ὅστις ὑπομένω δεινός καί λόγος καί ἔργον ; εἰμί γάρ ἐν πῦρ ζῶ κατακαίω εἰμί , οὐ ἐσθίω πᾶς υπομένω ὑπέρ ὁ τυγχάνω ὁ ἐπαγγέλλω ἐκεῖθεν ἀγαθός ;