joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0023.1
μεν · οὕτω καὶ ἐνταῦθα . Τί οὖν ἐστιν ἡ λέγει ; " Οὐ πῆς ὁ ἐν τῷ ἀγῶνι καταναλωθείς , ἐπειδὰν ἀκούσῃ τοῦ ἀγῶνος τὸ τέλος , ἀναπνεῖ μικρόν , εἰδὼς ὅτι τῶν πόνων μὲν ἐστι τὸ τέλος , τῆς δὲ ἀναπαύσεως ἀρχή . Ἐκ ἀοράτων τῶν ἡμερῶν τοῦτων ἐλλήψεται ἡμῖν ἐν Υἱῷ . Ἰδοὺ πάλιν τὸ , Ἐν Υἱῷ , διὰ τοῦ Υἱοῦ , φησί , πρὸς τοὺς λέγοντας τῷ Πνεύματι τοῦτο ἀρμόζειν . Ὀρᾷς τὸ καὶ τὸ , ἐν , διὰ ἐστί ; Καὶ τὸ , Πλάσι , καὶ τὸ , Ἐπ' ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν , πάλιν ἕτερον τι ἀντίκειται . Ποῖον δὲ τοῦτο ; Ὅτι πολλοῦ χρόνου γενομένου μέσῳ α , ὅτε ἐμελλομεν κολάζεσθαι , ὅτε ἐκλελοῖπει τὰ χαρίσματα , ὅτε προσδοκία σωτηρίας οὐκ ἦν , ὅτε πανταχόθεν προσπεσούμεν ἐλαττον ἔχειν , τότε πλέον ἐσχήκαμεν . Καὶ ὅσα πῶς συντεθεῖ αὐτὸ εἴρηκεν · οὐ γὰρ εἶπεν , Ὁ Χριστὸς ἐλάλησεν . καίτοι γε αὐτὸς ἦν ὁ λαλήσας · ἀλλ' ἐπειδὴ ἀσθενεῖς αὐτῶν ἦσαν αἱ ψυχαί , καὶ οὐδὲπῶ ἀκούειν ἠδύναντο τὰ περὶ τοῦ Χριστοῦ , Ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν Υἱῷ , φησί . Τί λέγεις ; ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Υἱοῦ ἐλάλησεν ; Ναί . Ποῦ οὖν ἡ ὑπεροχή ; ἀναζοῦσα πῶν γὰρ ἐδείξατο , ὅτι καὶ ἡ Κανὴν καὶ ἡ Παλαιὰ ἐνὸς ἐστι καὶ τοῦ αὐτοῦ , οὐ πολλὴν δὲ ταύτην ὑπεροχὴν δ' οὖσαν . Διὰ τοῦτο λοιπὸν τοῦτον ἐπέζευγεται τῷ λόγῳ , λέγων · Ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν Υἱῷ . Ὅρα πῶς αὐτὸ κοινοποιεῖ , καὶ ἐξισοῖ τοῖς μαθηταῖς ; ἐκτὸν ὁ Παῦλος , λέγων · Ἐλάλησεν ἡμῖν . Καίτοι γε αὐτῷ οὐκ ἐλάλησεν , ἀλλὰ τοῖς ἀποστόλοις , καὶ δι' αὐτῶν τοῖς πολλοῖς . Ἄλλ' ἐπαίρει αὐτοὺς , καὶ δείκνυσιν , ὅτι καὶ αὐτοὶ ἐλάλησεν , ὅμα δὲ καὶἀπάται πῶς τῶν Ἰουδαίων . [ 7 ] Σχεδὸν γὰρ ἐπαντες , οἱ ἐλάλησαν οἱ προφῆται , μοχθηροὶ τινες ἦσαν καὶ μαραροί . Καὶ οὕτω περὶ τούτων ποιεῖται τὸν λόγον , τῶς δὲ περὶ τῶν ὑπερυμνῶν παρὰ τοῦ Θεοῦ δωρεῶν . Διὰ τοῦτο καὶ ἐπάγει · Ὅρ' ὤθηκε κληροδόμον ἀπάντων . Ἐνταῦθα τὴν σάρκα φησί · καθὼς καὶ ὁ Δαυὶδ ἐν τῷ δευτέρῳ ψαλμῷ λέγει · Ἀπεσοι παρ' ἐμοῦ , καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου . Οὐκέτι γὰρ μερὶς Κυρίου Ἰακώβ , οὐδὲ κλῆρος αὐτῷ ὁ Ἰσραήλ , ἀλλὰ πάντες . Τί ἐστιν , Ὅρ ὤθηκε κληροδόμον ; Τοῦτέστι , τοῦτον Κύριον ἀπάντων ἐποίησεν . Ὅ καὶ ἐν ταῖς Πράξεσιν ὁ Πέτρος ἔφη · Καὶ Κύριον καὶ Χριστὸν αὐτὸν ὁ Θεὸς ἐποίησεν . Τῷ δὲ τοῦ κληρονόμου ὀνόματι χῆχεται , διὸ δηλῶν , καὶ τὸ τῆς υἱότητος γνήσιον , καὶ τὸ τῆς κυριότητος ἀναπόστατον . Κληρονόμον πάντων · τοῦτέστι , τοῦ κόσμου παντός . Εἶτα πάλιν ἐπὶ τὸ πρότερον ἐπανάγει τὸν λόγον · Δι' οὗ καὶ τοὺς αἰῶνας ἐποίησεν .
Lemmas: μέν · οὗτος καί ἐνταῦθα . τις οὖν εἰμί ὁ λέγω ; " οὖον πῆς ὁ ἐν ὁ ἀγών καταναλώνω , ἐπειδάν ἀκούω ὁ ἀγών ὁ τέλος , ἀναπνέω μικρός , εἰδοί ὅτι ὁ πόνος μέν εἰμί ὁ τέλος , ὁ δέ ἀνάπαυσις ἀρχή . ἐκ ἀόρατος ὁ ἡμέρα τοῦτις ἐλλαμβάνω ἐγώ ἐν υἱός . ἰδέ πάλιν ὁ , ἐν υἱός , διά ὁ υἱός , φημί , πρός ὁ λέγω ὁ πνεῦμα οὗτος ἁρμόζω . ὁράω ὁ καί ὁ , ἐν , διά εἰμί ; καί ὁ , πλάσις , καί ὁ , ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα , πάλιν ἕτερος τίς ἀντίκειμαι . Ποῖον δέ οὗτος ; ὅτι2 πολύς χρόνος γίγνομαι μέσος ὅς , ὅτε μέλλω κολάζω , ὅτε ἐκλείπω ὁ χάρισμα , ὅτε προσδοκία σωτηρία οὐ εἰμί , ὅτε πανταχόθεν προσπέφτω μικρός ἔχω , τότε πλέω ἔχω . καί ὅσος πῶς συνθέτω αὐτός εἴρω · οὖον γάρ εἶπον , ὁ Χριστός λαλέω . καίτοι γε αὐτός εἰμί ὁ λαλέω · ἀλλά ἐπεί ἀσθενής αὐτός εἰμί ὁ Ψυχή , καί οὐδέπω ἀκούω δύναμαι ὁ περί ὁ Χριστός , λαλέω ἐγώ ἐν υἱός , φημί . τις λέγω ; ὁ θεός διά ὁ υἱός λαλέω ; Ναίς . πός οὖν ὁ ὑπεροχή ; ἀναζέω ποῦ γάρ δείκνυμι , ὅτι καί ὁ Κανή καί ὁ Παλαιά εἷς εἰμί καί ὁ αὐτός , οὖον πολύς δέ οὗτος ὑπεροχή δέ εἰμί . Ζεύς οὗτος λοιπός οὗτος ἐπιζεύγνυμι ὁ λόγος , λέγω · λαλέω ἐγώ ἐν υἱός . Ὅρας πῶς αὐτός κοινοποιέω , καί ἐξισόω ὁ μαθητής ; ἕκτος ὁ Παῦλος , λέγω · λαλέω ἐγώ . καίτοι γε αὐτός οὐ λαλέω , ἀλλά ὁ ἀπόστολος , καί διά αὐτός ὁ πολύς . ἄλλος ἐπαίρω αὐτός , καί δείκνυμι , ὅτι καί αὐτός λαλέω , Όμα δέ καιαπατη πῶς ὁ Ἰουδαῖος . [ 7 ] σχεδόν γάρ πᾶς , ὁ λαλέω ὁ προφήτης , μοχθηρός τις εἰμί καί μαραροί . καί οὗτος περί οὗτος ποιέω ὁ λόγος , Τῶς δέ περί ὁ ὑπερυμνέω παρά ὁ Θεός δωρεά . Ζεύς οὗτος καί ἐπάγω · ὅρος ὠθέω κληροδομος ἀπαντάω . ἐνταῦθα ὁ σάρξ φημί · καθώς καί ὁ Δαυίδ ἐν ὁ δύο ψαλμός λέγω · ἀπέσω παρά ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ . οὐκέτι γάρ μερίς κύριος Ἰακώβ , οὐδέ κλῆρος αὐτός ὁ Ἰσραήλ , ἀλλά πᾶς . τις εἰμί , Ὅρ ὠθέω κληροδομος ; τουτέστι , οὗτος κύριος ἀπαντάω ποιέω . ὅς καί ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ Πέτρος φημί · καί κύριος καί Χριστός αὐτός ὁ θεός ποιέω . ὁ δέ ὁ κληρονόμος ὄνομα χέω , διό δηλόω , καί ὁ ὁ υἱότης γνήσιος , καί ὁ ὁ κυριότης ἀναπόστατος . Κληρονόμος πᾶς · τουτέστι , ὁ κόσμος πᾶς . εἶτα πάλιν ἐπί ὁ πρότερος ἐπανάγω ὁ λόγος · διά ὅς καί ὁ αἰών ποιέω .