joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0104.1
καλως · ἀκο·σιν . Καὶ ἵνα μάθῃς , ἀκουε τῆς Γραφῆς λεγούσης · Καὶ οὐκ ἠκούσαν Ἀβραὰμ διὰ τὴν ἀλιγογνώμωαν . [ 121 ] Διὰ τοῦτο πρότερον κενώσας αὐτῶν τὴν ἀδύμωαν διὰ πολλῶν , καὶ διὰ φοβερῶν , καὶ διὰ χρηστοτέρων , τότε λοιπὸν καθῆψιν εἰς τὸν τῆς διαφοράς · λόγον · καὶ τί φησιν ; Οὕτως γὰρ ὁ Μελχισέδεχ , βασιλεὺς Σαλήμ , ἱερὺς τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου . Καὶ τὸ δὲ θαυμαστὸν , ἐν τῷ τύπῳ δείκνυσιν πολλὴν οὖσαν τὴν διαφοράν . Ὦπερ γὰρ εἶπον , ἀπὸ τοῦ τύπου δλ πιστοῦται τὴν ἀλήθειαν , ἀπὸ τῶν παρελθόντων τὰ ἐνεστῶτα , διὰ τὴν ἀδύνειαν τῶν ἀκρατῶν . Οὕτως γὰρ , φησιν , ὁ Μελχισεδέχ , βασιλεὺς Σαλήμ , ἱερὺς τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου , ὁ συναντήσας Ἀβραάμὺ ἀποστρέφοντι ἀπὸ τῆς κωπῆς τῶν βασιλῶν , καὶ εὐλογήσας αὐτόν · ψ καὶ δεκάτην ἀπὸ πάντων ἔδωκεν Ἀβραάμ . Θεὶς τὴν δίκητησιν πᾶσαν ἐν συντόμῳ , μυστικῶς αὐτὴν ἐδιώρησε · καὶ πρῶτον ἀπὸ τοῦ ὀνόματος · Πρῶτον μὲν , φησιν , χρησμευόμενος βασιλεύς δικαιουσύνης . Καλῶς · Σσδέχ γὰρ δικαιοσύνη λέγεται . Μελχὶ δὲ βασιλεὺς · ἄρα ὁ Μελχισεδέχ βασιλεὺς δικαιοσύνης ἐστίν . Ὦρξὲ καὶ ἐν τοῖς ὀνόμασι τὴν ἀκριβείαν ; Τὶς δὲ ἐστι βασιλεὺς δικαιοσύνης , ἀλλ’ ἢ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ; Ἐπειτα δὲ καὶ βασιλεὺς Σαλήμ , ἀπὸ τῆς · πόλεως · τουτέστι , βασιλεὺς εἰρήνης · οὕτω γὰρ ἐρμηνεύεται τὸ , Σαλήμ . Ὦ πάλιν ἐστὶ τοῦ Χριστοῦ · οὕτως γὰρ ἡμᾶς δικαίως ἐποίησε , καὶ εἰρηνοποίησε τὰ ἐν τοῖς · οὐρανοῖς , καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς . Τὶς δαὶ ἄνθρωπος βασιλεὺς δικαιοσύνης καὶ εἰρήνης ἐστιν ; Οὐδεὶς ἕτερος , ἀλλ’ ἢ μόνος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός . Εἰσα καὶ ἕτεραν διαφορὰν ἐπάγει λέγων , Ἄπατωρ , ἀμήτωρ , ἀγενεαλόγητος , μήτε ἀρχὴν ἡμερῶν , μήτε ζωῆς τέλος ἔχων , ἀρωμοιωμένος δὲ τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ , μένει ἱερὺς εἰς τὸ διηνεκές . Ἐπειδὴ τοίνυν ἀντέπιπτεν αὐτῷ τὸ , Σὺ ἱερὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδεχ , ἐκεῖνος δὲ ἐτεθνήκει , καὶ οὐκ ἠγέonto ἱερὺς εἰς τὸν αἰῶνα · δρα πῶς αὐτὸ τεθεώρηται . Ἴνα γὰρ μηδεὶς ἀντεπενέγκη λέγων , Καὶ τὶς τοῦτο εἶποις ἄν περὶ ἀνθρώπου ; οὐ τῷ πράγματι , φησὶ , λέγω · τουτέστιν , οὐκ ἴσμεν ποτὲ τινὰ πατέρα ἔχων , ἢ τινὰ μητέρα , οὐ ποτὲ ἐδξαστο τὴν ἀρχήν , οὐ ποτὲ ἑτελεύτησε . Καὶ τ · τοῦτο , φησὶ ; μὴ γὰρ , ἐπειδὴ ἡμεῖς οὐκ ἴσμεν , οὐκ ἐτελεύτησε , ἢ οὐχ ἔσχε γονεῖς ; Καλῶς λέγεις , καὶ ἐτελεύτησε , καὶ ἔσχε γονεῖς . Πῶς οὖν , Ἄπατωρ , ἀμήτωρ ; πῶς , Μήτε [ 122 ] ἀρχὴν ἡμερῶν , μήτε ζωῆς τέλος ἔχων ; Πῶς ; τῷ μὴ ἐμφερόσθαι τῇ Γραφῇ . Καὶ τί τοῦτο ; Ὦτι , ὡσπερ οὕτως · ἀπάτωρ τῷ μὴ γενεαλογεῖσθαι , οὕτως ὁ Χριστὸς αὐ·τῇ τῇ φύσει τοῦ πράγματος .
Lemmas: κάλως · ἀκο·σιν . καί ἵνα μανθάνω , ἀκουω ὁ γραφή λέγω · καί οὐ ἀκούω Ἀβραάμ διά ὁ ἀλιγογνώμωαν . [ 121 ] Ζεύς οὗτος πρότερος κενόω αὐτός ὁ αδυμωαω διά πολύς , καί διά φοβερός , καί διά χρηστός , τότε λοιπός καθῆψιν εἰς ὁ ὁ διαφορά · λόγος · καί τίς φημί ; οὕτως γάρ ὁ Μελχισεδέχ , βασιλεύς Σαλήμ , Ἱέρυς ὁ Θεός ὁ ὕψιστος . καί ὁ δέ θαυμαστός , ἐν ὁ τύπος δείκνυμι πολύς εἰμί ὁ διαφορά . ὅσπερ γάρ εἶπον , ἀπό ὁ τύπος δλ πιστόω ὁ ἀλήθεια , ἀπό ὁ παρέρχομαι ὁ ἐνίστημι , διά ὁ ἡδύνω ὁ ἀκρατής . οὕτως γάρ , φημί , ὁ Μελχισεδέχ , βασιλεύς Σαλήμ , Ἱέρυς ὁ Θεός ὁ ὕψιστος , ὁ συναντάω Ἀβραάμ ἀποστρέφω ἀπό ὁ κωπεύς ὁ Βασίλων , καί εὐλογέω αὐτός · ψ καί δέκατος ἀπό πᾶς δίδωμι Ἀβραάμ . τίθημι ὁ δίκητησιν πᾶς ἐν σύντομος , μυστικός αὐτός διοράω · καί πρῶτος ἀπό ὁ ὄνομα · Πρῶτος μέν , φημί , χρησμεύω βασιλεύς δικαιόω . καλῶς · Σσδέχ γάρ δικαιοσύνη λέγω . Μελχί δέ βασιλεύς · ἄρα ὁ Μελχισεδέχ βασιλεύς δικαιοσύνη εἰμί . Ὦρ καί ἐν ὁ ὄνομα ὁ ἀκρίβεια ; τις δέ εἰμί βασιλεύς δικαιοσύνη , ἀλλά ἢ ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ; ἔπειτα δέ καί βασιλεύς Σαλήμ , ἀπό ὁ · πόλις · τουτέστι , βασιλεύς εἰρήνη · οὗτος γάρ ἑρμηνεύω ὁ , Σαλήμ . ὦ πάλιν εἰμί ὁ Χριστός · οὕτως γάρ ἐγώ δικαίως ποιέω , καί εἰρηνοποιέω ὁ ἐν ὁ · οὐρανός , καί ὁ ἐπί ὁ γῆ . τις δαί ἄνθρωπος βασιλεύς δικαιοσύνη καί εἰρήνη εἰμί ; οὐδείς ἕτερος , ἀλλά ἢ μόνος ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . ἵημι καί ἕτερος διαφορά ἐπάγω λέγω , ἀπάτωρ , ἀμήτωρ , ἀγενεαλόγητος , μήτε ἀρχή ἡμέρα , μήτε ζωή τέλος ἔχω , αρωμοιαομαι δέ ὁ υἱός ὁ Θεός , μένω Ἱέρυς εἰς ὁ διηνεκής . ἐπεί τοίνυν ἀντιπίπτω αὐτός ὁ , σύ Ἱέρυς εἰς ὁ αἰών κατά ὁ τάξις Μελχισεδέχ , ἐκεῖνος δέ θνῄσκω , καί οὐ ἀγεύς Ἱέρυς εἰς ὁ αἰών · δράω πῶς αὐτός θεωρέω . ἵνα γάρ μηδείς ἀντεπιφέρω λέγω , καί τις οὗτος εἶπον ἄν περί ἄνθρωπος ; οὖον ὁ πρᾶγμα , φημί , λέγω · τουτέστιν , οὐ οἶδα ποτέ τις πατήρ ἔχω , ἢ τις μήτηρ , οὖον ποτέ δάσσω ὁ ἀρχή , οὖον ποτέ τελευτάω . καί τ · οὗτος , φημί ; μή γάρ , ἐπεί ἐγώ οὐ οἶδα , οὐ τελευτάω , ἢ οὐ ἔχω γονεύς ; καλῶς λέγω , καί τελευτάω , καί ἔχω γονεύς . Πῶς οὖν , ἀπάτωρ , ἀμήτωρ ; πῶς , μήτε [ 122 ] ἀρχή ἡμέρα , μήτε ζωή τέλος ἔχω ; Πῶς ; ὁ μή ἐμφέρω ὁ γραφή . καί τίς οὗτος ; οὖς , ὡς οὕτως · ἀπάτωρ ὁ μή γενεαλογέω , οὕτως ὁ Χριστός αὐτή ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα .