joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0063.1
Θεός , ὥστε ἀνελεῖν ἡμᾶς μετὰ παιδίων καὶ γυναικῶν . Ὁ τοίνυν Θεὸς ὀργιζόμενος , ὅτι οὕτω ταχέως ἐξέβαλον τὴν τῶν γεγεννημένων μνήμην , ὥμοσε μὴ εἰσελθεῖν τὴν γενεὰν ἐκείνην τὴν ταῦτα αἰτησαμένην εἰς τὴν κατάπαυσιν · καὶ πάντες ἀπώλοντο ἐν τῇ ἐρήμῳ . Ἐπεὶ οὖν ὁ Δαυὶδ [ 63 ] ὑστερον μετὰ τὴν γενεὰν τὴν ἐκείνην διελέχθeto · Σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε , φησί , μὴ σκληρύνετε τὰς καρδίας ὑμῶν , ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ · διὰ τί α · ἵνα μὴ τὰ αὐτὰ πάθητε , ὅπερ οἱ πρόγονοι οἱ ὑμέτεροι , καὶ ἀποστερήθητε τῆς καταπαύσεως · δηλονότι ὡς οὐδὲν τινὸς καταπαύσεως ταῦτα ἔλεγεν . Ἐπεὶ εἰ ἀπελήφροτες ἦσαν τὴν κατάπαυσιν , φησί , τινὸς ἕνεκεν αὐτοῖς πάλιν λέγει τοῦ , Σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε , μὴ σκληρύνετε τὰς καρδίας ὑμῶν , ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ ; Τίς οὖν ἐστιν ἄλλη κατάπαυσις , ἀλλ’ ἡ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν τῇ ; εἰκῶν καὶ τύπος ἐστὶ τὸ Σάββατον ; Εἰτα θεὶς τὴν μαρτυρίαν πᾶσαν ( αὕτη δέ ἐστι , Σὴ μερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε , μὴ σκληρύνετε τὰς καρδίας ὑμῶν , ὡς ἐν τῷ παραπικκρασμῷ , κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ πειρασμοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ · οὐ ἐξείρασάθ με οἱ πατέρες ὑμῶν , ἐδοκιμασάν με , καὶ εἴδον τὰ ἔργα μου τεσσαράκοντα ἐτη . Διὸ προσώχθισα τῇ γενεᾷ ἐκείνῃ , καὶ εἶπα , Δει πλανῶνται τῇ καρδίᾳ · αὐτοὶ δὲ οὐκ ἐγνώσαν τὰς ὁδοὺς μου · ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου , εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου ) , τότε ἔπαχε · Βλέπετε , δέλαθo , μὴ ποτε ἔσται ἐν τινὶ ὑμῶν καρδία σκληρὰ ἀπιστίας , ἐν τῷ ἀποστήσει . ἀπὸ Θεοῦ ζῶντος . Ἀπὸ γὰρ τῆς σκληρότητος ἡ ἀπιστία γίνεται · καὶ καθάπερ τὰ πεπωρωμένα τῶν σωματῶν καὶ σκληρὰ οὐκ εἴκει ταῖς τοῖς ἰατρῶν χερσίν · οὕτω καὶ αἱ ψυχαὶ αἱ σκληρυνθεῖσαι οὐκ εἴκουσι τῷ λόγῳ τοῦ Θεοῦ · εἰκὼς γὰρ τινὰς καὶ ἀπιστεῖν λοιπόν , ὡς οὐκ ὄντων ἀλλήλων τῶν γεγεννημένων . Διὰ τοῦτο φησί · Βλέπετε μὴ ποτε ἔσται ἐν τινὶ ὑμῶν καρδία σκληρὰ ἀπιστίας , ἐν τῷ ἀποσταίνει ἀπὸ Θεοῦ ζῶντος . Ἐπειδὴ γὰρ ὁ τῶν μαλαλόντων λόγος οὐκ ἐστὶν οὕτω πιθανός , ὡς ὁ τῶν παρελθόντων , ἀναμιμνήσκει αὐτῶς ἱστορίας , ἐν ἧ πίστεις ἐδείχθησαν . Εἰ γὰρ οἱ πατέρες ὑμῶν , φησί , ἐπειδὴ οὐκ ἠπίσταν ὡςπερ ἐγὼν ἐλπίζει , ταῦτα ἔπαθον · πολλῷ μᾶλλον ὑμεῖς · καὶ γὰρ πρὸς αὐτοὺς οὕτως ἐστιν ὁ λόγος . Τὸ γὰρ , Σήμερον , φησί , ἀεὶ ἐστιν , ἕως ἂν συννεστήκῃ ὁ κόσμος . Ἄλλα παρακαλεῖτε ἑαυτοὺς καθ’ ἑκάστην ἡμέραν , ἄχρις οὐ τὸ σήμερον καλεῖται . Τοῦτέστιν , οἰδομοῖτε ἀλλήλους , ἀνορθώσατε ἑαυτούς , ἵνα μὴ τὰ αὐτὰ γένηται . Ἴνα μὴ σκληρυνθῇ τις ἐξ ὑμῶν ἀπάτη τῆς ἁμαρτίας . β . Ὑφὲ δτι τὴν ἀπιστίαν ἡ ἁμαρτία ποιεῖ ; Ὅσπερ γὰρ ἡ ἀπιστία βίον τίκτει πονηρόν , οὕτω καὶ ἡ [ 64 ] ψυχὴ ὅταν εἰς βάθος ἐλθὴ κακῶν , καταφρονεῖ καταρπτενείας αὐ , οὐδὲ πιστεῦει ἀνέχεσθαι , ὥστε ἀπαλλάξαι φθόνου ἐαυτῇ . Ἐξορ γὰρ , φησίν , οὐκ δύναται Κύριος , οὐδὲ συνήσει ὁ Θεὸς τοῖς ἱλακῶν · καὶ πάλιν , Τὰ χεῖλη ἡμῶν παρ’ ἡμῖν ἐστι · τὸς ἡμῶν Κύριος ἐστι ; καὶ πάλιν , Ἐνέκεν τινὸς παρώργησεν ὁ ἀσεβὴς τὸν Θεόν ; καὶ πάλιν , Εἰκεν ἀρχων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ , οὐκ ἐστι Θεός . Διαφθάρησιν καὶ ἐξδιελύχθησαν ἐν ἐπιτιδημασίαι . Καὶ πάλιν , Οὐκ ἐστι φόβος Θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ · καὶ πάλιν ,
Lemmas: Θεός , ὥστε ἀναιρέω ἐγώ μετά παιδίον καί γυνή . ὁ τοίνυν θεός ὀργίζω , ὅτι οὗτος ταχέως ἐκβάλλω ὁ ὁ γεννάω μνήμη , ομνύω μή εἰσέρχομαι ὁ γενεά ἐκεῖνος ὁ οὗτος αἰτέω εἰς ὁ κατάπαυσις · καί πᾶς ἀπόλλυμι ἐν ὁ ἐρῆμος . ἐπεί οὖν ὁ Δαυίδ [ 63 ] ὕστερος μετά ὁ γενεά ὁ ἐκεῖνος διαλέγω · σήμερον ἐάν ὁ φωνή αὐτός ἀκούω , φημί , μή σκληραίνω ὁ Καρδία σύ , ὡς ἐν ὁ παραπικρασμός · διά τίς ὅς · ἵνα μή ὁ αὐτός πάσχω , ὅσπερ ὁ πρόγονος ὁ ὑμέτερος , καί ἀποστερέω ὁ κατάπαυσις · δηλονότι ὡς οὐδείς τις κατάπαυσις οὗτος λέγω . ἐπεί εἰμί ἀπολαμβάνω εἰμί ὁ κατάπαυσις , φημί , τις ἕνεκα αὐτός πάλιν λέγω ὁ , σήμερον ἐάν ὁ φωνή αὐτός ἀκούω , μή σκληραίνω ὁ Καρδία σύ , ὡς ἐν ὁ παραπικρασμός ; Τῖς οὖν εἰμί ἄλλος κατάπαυσις , ἀλλά ὁ ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός ὁ ; εἰκών καί τύπος εἰμί ὁ σάββατον ; εἶτα τίθημι ὁ μαρτυρία πᾶς ( οὗτος δέ εἰμί , σός μέρω ἐάν ὁ φωνή αὐτός ἀκούω , μή σκληραίνω ὁ Καρδία σύ , ὡς ἐν ὁ παραπικρασμός , κατά ὁ ἡμέρα ὁ πειρασμός ἐν ὁ ἐρῆμος · οὖον ἐξεῖπον ἐγώ ὁ πατήρ σύ , δοκιμάζω ἐγώ , καί εἶδον ὁ ἔργον ἐγώ τεσσαράκοντα ἔτος . Διὸ προσοχθίζω ὁ γενεά ἐκεῖνος , καί εἶπον , δεῖ πλανάω ὁ Καρδία · αὐτός δέ οὐ γιγνώσκω ὁ ὁδός ἐγώ · ὡς ὄμνυμι ἐν ὁ ὀργή ἐγώ , εἰμί εἰσέρχομαι εἰς ὁ κατάπαυσις ἐγώ ) , τότε πάχω · βλέπω , δέλαθo , μή ποτός εἰμί ἐν τις σύ καρδία σκληρός ἀπιστία , ἐν ὁ ἀφίστημι . ἀπό Θεός ζῶ . ἀπό γάρ ὁ σκληρότης ὁ ἀπιστία γίγνομαι · καί καθάπερ ὁ πωρόω ὁ σῶμα καί σκληρός οὐ εἴκω ὁ ὁ ἰατρός χείρ · οὗτος καί ὁ ψυχή ὁ σκληρύνω οὐ εἴκω ὁ λόγος ὁ Θεός · ἔοικα γάρ τις καί ἀπιστέω λοιπός , ὡς οὐ εἰμί ἀλλήλων ὁ γεννάω . Ζεύς οὗτος φημί · βλέπω μή ποτός εἰμί ἐν τις σύ καρδία σκληρός ἀπιστία , ἐν ὁ αποσταίνω ἀπό Θεός ζῶ . ἐπεί γάρ ὁ ὁ μαλαλόντων λόγος οὐ εἰμί οὗτος πιθανός , ὡς ὁ ὁ παρέρχομαι , ἀναμιμνήσκω αὔτως ἱστορία , ἐν ἧ πίστις δείκνυμι . εἰμί γάρ ὁ πατήρ σύ , φημί , ἐπεί οὐ ἐφίστημι ὡς ἐγώ ἐλπίζω , οὗτος πάσχω · πολύς μᾶλλον σύ · καί γάρ πρός αὐτός οὕτως εἰμί ὁ λόγος . ὁ γάρ , σήμερον , φημί , ἀεί εἰμί , ἠώς εἄν συνίστημι ὁ κόσμος . ἄλλος παρακαλέω ἑαυτοῦ κατά ἕκαστος ἡμέρα , ἄχρι οὖον ὁ σήμερον καλέω . τουτέστιν , οἰδέω ἀλλήλων , ἀνορθόω ἑαυτοῦ , ἵνα μή ὁ αὐτός γίγνομαι . ἵνα μή σκληρύνω τις ἐκ σύ ἀπάτη ὁ ἁμαρτία . Β . Ὑφὲ δ ὁ ἀπιστία ὁ ἁμαρτία ποιέω ; ὅσπερ γάρ ὁ ἀπιστία βίος τίκτω πονηρός , οὗτος καί ὁ [ 64 ] ψυχή ὅταν εἰς βάθος ἔρχομαι κακός , καταφρονέω καταρπτενείας αὖος , οὐδέ πιστεύω ἀνέχω , ὥστε ἀπαλλάσσω φθόνος ἑαυτοῦ . Ἐξορ γάρ , φημί , οὐ δύναμαι Κύριος , οὐδέ συνίημι ὁ θεός ὁ ἱλακῶν · καί πάλιν , ὁ χεῖλος ἐγώ παρά ἐγώ εἰμί · τός ἐγώ Κύριος εἰμί ; καί πάλιν , ἕνεκα τις παροράω ὁ ἀσεβής ὁ Θεός ; καί πάλιν , ἵημι ἄρχω ἐν Καρδία αὐτός , οὐ εἰμί Θεός . Διαφθάρησιν καί ἐκδιαλύω ἐν ἐπιτιδημασίαι . καί πάλιν , οὐ εἰμί φόβος Θεός ἀπέναντι ὁ ὀφθαλμός αὐτός · καί πάλιν ,