joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0177.2
τρόπῳ · ποῦ δὲ ὁμολογεῖσθ’ Ἀβραὰμ ξένος εἶναι καὶ παρεπίδημος ; Ἴσως μὲν καὶ αὐτὸς ὁμολογήσει · ὁ δὲ Δαυὶδ τῷ ὁμολογήσει , παντὶ που δῆλον · καὶ ἄκουε αὐτοῦ λέγοντος , ὅτι ξένός εἰμι καὶ παρεπίδημος , καθὼς πάντες οἱ πατέρες μου . Οἱ γὰρ ἐν σχηναῖς κατοικοῦντες , οἱ ἀργυρίου καὶ τάφους ἀναυώμενοι ὁρῶν ὅτι ξένοι τινὲς οὕτως ἦσαν , ὥστε μὴδὲ ὅπου θάψαι τοὺς νεκροὺς · ἑαυτῶν ἔχειν . Τί οὖν ; ἄρα τῆς γῆς ἑαυτὸς μόνον ἔλεγεν εἶναι ξένος τῆς ἐν Παλαιστίνη ; Οὐδαμῶς , ἀλλὰ τῆς οἰκουμένης πάσης , καὶ εἰκότως · οὐδὲν γὰρ ἐθεώρουν ἐν αὐτῇ τούτων ὧν ἐβούλοντο , ἀλλὰ πάντα ξένα καὶ ἀλλότρια . Αὐτοὶ μὲν οὖν τὴν ἀρετὴν ἀσκήειν ἠθελόντο · ἐνταῦθα δέ , ἐνθα ἦν κακία πολλή , καὶ ἀπεξέωντο πρὸς αὐτοὺς τὰ πράγματα · 321 οὐδὲνα φίλον , οὐδὲνα οἰκεῖον εἶχον , πλὴν ὁλῶν τινῶν . Πῶς δὲ ξένοι ἦσαν ; Οὐκ ἐπιμελούμενοι τῶν ἐνταῦθα καὶ τοῦτο οὐ διὰ ῥημάτων , ἀλλὰ καὶ διὰ πραγμάτων αὐτῶν ἐδείκνυον . Πῶς καὶ τίνι τρόπῳ ; Εἶπε τῷ Ἀβραὰμ · Ἄφε τὴν πατρίδα τὴν ὁδοκῶν · σαν , καὶ ἐλθὲ ἐπὶ τὴν ἀλλοτρίαν · καὶ οὐκ ἀντέταχτο τῶν οἰκείων , ἀλλ’ ὡς ξένῳ μέλλων ἀφίκεσθαι , οὕτως ἀπροσπαθῶς αὐτὴν ἐᾶσιν . Εἶπεν αὐτῇ · Ἀνέγνεχε τὸν υἱὸν σου · καὶ ὡς οὐκ ἔχων υἱόν , οὕτως αὐτὸν ἀνέγνεγκεν , ὡς οὐκ ἐνδεδημένῳ τῇ φύσει , οὕτως · αὐτὸν ἀνέγνεγκεν Τὰ χρήματα κοινὰ ἐκείνη τοῖς παριούσιν ἔδωκεν , καὶ οὐδὲν τὸ πράγμα ἠγέτο · τῶν προτεινῶν ἐτέροις παρέχωρει , εἰς κινδύνους ἑαυτὸν ἐνέβαλλε , μυρία ἔπασχε δεινὰ · οὐκ οἰκίας ὀχυρόμεν λαμπρὰς , οὐδὲ ἐτρυφά , οὐχ ἱματίων ἐπεμελεῖτο , οὐκ ἄλλου οὐδενὸς , τῶν ἐνταῦθά ἐστιν · ἀλλὰ πάντα τὰ τῆς ἐκεῖ πόλεως ἐπολιτεύετο , φιλοξενίαν ἐπαιδείαν , φιλαδελφίαν , ἐλεημοσύνην , ἀνεξίκακίαν , ὑπαρχίαν χρημάτων καὶ τῆς παρουσίας · δάξης καὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων . Καὶ ὁ τοῦτο · δὲ παῖς τοιούτος ἦν · ἐλαυνόμενος , πολαιούμενος εἶχε καὶ παρεχώρει , ἄτε ἐν ξένῳ ὄν · οἱ γὰρ ξένοι , ὅσα ἂν πώσωσι , φέρουσιν , ἄτε οὐκ ὄντες ἐν πατρίδι . Καὶ τῆς γυναικὸς ἀφαιρουμένην , καὶ τοῦτο ἔφερεν , ὅτι ξένος · τὰ δὲ ἄνω πάντα ἐπολιτεύετο , συμφρονίην , κοσμιότητα ἐπιδεικνύμενος πᾶσαν . Καὶ γὰρ μετὰ τὸ παιδοποιεῖσθαι , οὐκέτι ὡμίλησε τῇ γυναικί · καὶ παρελθούσης δὲ τῆς ἀκμῆς τῆς νεότητος , τότε αὐτὴν ἠγάπετο , δεῖκνὺς ὅτι οὐ πάθους ἐνεκεν τοῦτο ἐποίησε , ἀλλὰ ὑπηρετοῦμενος τῇ ἐπαγγελίᾳ τοῦ Θεοῦ . Τί δὲ ὁ Ἰακώβ ; οὐχὶ ἄρτον ἐζήτει μόνον καὶ ἰμάτιον , ἄ ξένων ἐστιν ὄντως ἀντίμματα τῶν εἰς πατρίαν ἐλθόντων πολλῇ ; οὐχὶ λανθάνουσα ἀνέχρητο , καθάπερ ξένο ; · οὐχὶ θύεσεν ; οὐχὶ μυρία ἔπασχε δεινὰ , παριών πανταχοῦ καθάπερ ξένος ; Ταῦτα δὲ πάσχοντες ἄπερον , δεῖκνύντες ὅτι πατρίδα ἐπιζητοῦσιν ἑτέραν · Βαβαῖ , πόση διαφορά · ἐκείνοις μὲν οὐδὲν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν , ἀπαλλαγῆναι βουλομένοι ἐντεῦθεν , καὶ πρὸς τὴν αὐτὴν πατρίδα ἐπανελθεῖν · ἡμεῖς · δὲ τοὺς νῦν · ἂν γὰρ ἡμεῖς ἐκπίψῃ , πάντα ἀφέντες , καθάπερ τὰ παιδία τὰ μικρά , τὰ κλαυθμοριζόμενα , 322 τὸν θάνατον δεδοίχαμεν · καὶ εἰκότως τοῦτο πάσχοντες . Ἐπειδὴ γὰρ οὐχ ὡς ξένοι δι’ ἀγομεν ἐνταῦθα , οὐδὲ ὡς ἐπὶ πατρίδα σπεύδοντες , ἀλλ’ ὡς ἐπὶ κάλασιν ἀπιόντες ἐσμέν , διὰ τοῦτο ἀλγοῦμεν , ὅτι τοῖς πράγμασιν οὐχ ἑχρησάμεθα εἰς
Lemmas: τρόπος · ποῦ δέ ομολογώ Ἀβραάμ ξένος εἰμί καί παρεπίδημος ; ἴσος μέν καί αὐτός ὁμολογέω · ὁ δέ Δαυίδ ὁ ὁμολογέω , πᾶς ποῦ δῆλος · καί ἀκούω αὐτός λέγω , ὅτι ξένος εἰμί καί παρεπίδημος , καθώς πᾶς ὁ πατήρ ἐγώ . ὁ γάρ ἐν σκηνή κατοικέω , ὁ ἀργύριον καί τάφος ἀναύω ὁράω ὅτι ξένος τις οὕτως εἰμί , ὥστε μηδέ ὅπου θάπτω ὁ νεκρός · ἑαυτοῦ ἔχω . τις οὖν ; ἄρα ὁ γῆ εαυτός μόνος λέγω εἰμί ξένος ὁ ἐν Παλαιστίνη ; οὐδαμός , ἀλλά ὁ οἰκέω πᾶς , καί εἰκότως · οὐδείς γάρ θεωρέω ἐν αὐτός οὗτος ὅς βούλομαι , ἀλλά πᾶς ξένος καί ἀλλότριος . αὐτός μέν οὖν ὁ ἀρετή ἀσκέω ἐθέλω · ἐνταῦθα δέ , ἔνθα εἰμί κακία πολύς , καί ἀποξενόω πρός αὐτός ὁ πρᾶγμα · 321 οὐδείς φίλος , οὐδείς οἰκέω ἔχω , πλήν ὄλλυμι τις . Πῶς δέ ξένος εἰμί ; οὐ ἐπιμελέομαι ὁ ἐνταῦθα καί οὗτος οὖον διά ῥῆμα , ἀλλά καί διά πρᾶγμα αὐτός δείκνυμι . Πῶς καί τίς τρόπος ; εἶπον ὁ Ἀβραάμ · ΑΦΕ ὁ πατρίς ὁ οδοκως · σάω , καί ἔρχομαι ἐπί ὁ ἀλλότριος · καί οὐ ἀντέχω ὁ οἰκέω , ἀλλά ὡς ξένος μέλλω ἀφικνέομαι , οὕτως ἀπροσπαθῶς αὐτός ἐάω . εἶπον αὐτός · Ἀνέγνεχε ὁ υἱός σύ · καί ὡς οὐ ἔχω υἱός , οὕτως αὐτός ἀναγιγνώσκω , ὡς οὐ ἐνδέω ὁ φύσις , οὕτως · αὐτός ἀναγιγνώσκω ὁ χρῆμα κοινός ἐκεῖνος ὁ πάρειμι δίδωμι , καί οὐδείς ὁ πράγμα ἄγω · ὁ προτείνω ἕτερος παραχωρέω , εἰς κίνδυνος ἑαυτοῦ ἐμβάλλω , μυρίος πάσχω δεινός · οὐ οἰκίον ὀχυρόω λαμπρός , οὐδέ τρυφή , οὐ ἱμάτιον ἐπιμελέομαι , οὐ ἄλλος οὐδείς , ὁ ἐνταῦθα εἰμί · ἀλλά πᾶς ὁ ὁ ἐκεῖ πόλις πολιτεύω , φιλοξενία παιδεία , φιλαδελφία , ἐλεημοσύνη , ἀνεξικακία , ὑπαρχία χρῆμα καί ὁ παρουσία · δάσσω καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω . καί ὁ οὗτος · δέ παῖς τοιούτος εἰμί · ἐλαύνω , πολαιουμην ἔχω καί παραχωρέω , αὔγ-ασμα ἐν ξένος εἰμί · ὁ γάρ ξένος , ὅσος εἄν πίνω , φέρω , αὔγ-ασμα οὐ εἰμί ἐν πατρίς . καί ὁ γυνή ἀφαιρέω , καί οὗτος φέρω , ὅτι ξένος · ὁ δέ ἄνω πᾶς πολιτεύω , σύμφρων , κοσμιότης ἐπιδείκνυμι πᾶς . καί γάρ μετά ὁ παιδοποιέω , οὐκέτι ὁμιλέω ὁ γυνή · καί παρέρχομαι δέ ὁ ἀκμή ὁ νεότης , τότε αὐτός ἀγαπάω , δείκνυμι ὅτι οὖον πάθος ἕνεκα οὗτος ποιέω , ἀλλά ὑπηρετέω ὁ ἐπαγγελία ὁ Θεός . τις δέ ὁ Ἰακώβ ; οὐ ἄρτος ζητέω μόνος καί ἰμάτιον , ὅς ξένος εἰμί εἰμί ἀντίμματα ὁ εἰς πάτριος ἔρχομαι πολύς ; οὐ λανθάνω ἀναχράομαι , καθάπερ ξένος ; · οὐ θύω ; οὐ μυρίος πάσχω δεινός , πάρειμι πανταχοῦ καθάπερ ξένος ; οὗτος δέ πάσχω ἄπατος , δείκνυμι ὅτι πατρίς ἐπιζητέω ἕτερος · βαβαί , πόσος διαφορά · ἐκεῖνος μέν οὐδείς κατά ἕκαστος ἡμέρα , ἀπαλλάσσω βούλομαι ἐντεῦθεν , καί πρός ὁ αὐτός πατρίς ἐπανέρχομαι · ἐγώ · δέ ὁ νῦν · εἄν γάρ ἐγώ ἐκπίπτω , πᾶς ἀφίημι , καθάπερ ὁ παιδίον ὁ μικρός , ὁ κλαυθμοριζόμενα , 322 ὁ θάνατος δείδω · καί εἰκότως οὗτος πάσχω . ἐπεί γάρ οὐ ὡς ξένος διά ἄγω ἐνταῦθα , οὐδέ ὡς ἐπί πατρίς σπεύδω , ἀλλά ὡς ἐπί κάλη ἄπειμι εἰμί , διά οὗτος ἀλγέω , ὅτι ὁ πρᾶγμα οὐ χράω εἰς