joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0076.2
β' . Ὀρᾷ ; ὅτι περὶ τῆς σαρκὸς εἴρηται ; Εἶπὲ δὴ μοι , τοῦ Πατρὸς ἔδειτο , ἵνα σωθῇ ἀπὸ τοῦ θανάτου , καὶ διὰ τοῦτο περίλυπός ἦν , καὶ ἔλεγεν · Εἰ δυνατόν , παρελθέτω ἀπ' ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο ; οὐδαμοῦ δὲ περὶ τῆς ἀναστάσεως ἰδεθῆ τοῦ Πατρὸς , ἀλλὰ καὶ τοῦναντίον αὐτὸς ἀποφαίνεται λέγων · Λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον , καὶ ἐγὼ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν · καὶ , Ἔξουσίαν ἔχω θεῖναι τὴν ψυχήν μου , καὶ ἔξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν · οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ' ἐμοῦ , ἀλλ' ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ' ἐμαυτοῦ . Τί οὖν ἐστιν ; καὶ τίνος ; ἐνῆκεν ἰδεῖτο ; Καὶ πάλιν [ 84 ] λέγει · Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα , καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ γραμματεῦσι , καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ , καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσιν εἰς τὸ ἐμπαίζειν καὶ μαστιγῶσαι καὶ σταυρῶσαι , καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται . Καὶ οὐκ εἴπεν , ὅτι Ἀναστήσει με ὁ Πατήρ . Πῶς οὖν περὶ τοῦτοῦ ἰδεθῆ ; Ἄλλὰ περὶ τίνων ἰδεθῆ ; περὶ τῶν πιστευόντων εἰ ; αὐτόν . Ὁ δὲ λέγε , τοιούτων ἐστιν · εἰσακούεταί εὐχῶν . Ἐπεὶδὴ γὰρ οὐδὲν περὶ αὐτοῦ ἰδῆσαν εἶχον τῶν προσήκουσαν , εἴπαν ὅτι εἰσηκούσθη · ὥσπερ καὶ αὐτὸς τοὺς μαθητὰς παραμυθούμενος , Ἐγεν · Εἰ ἠλασάτε με , ἔχρηστε ἄν , ὅτι πρὸς τὸν Πατέρα μου πορεύομαι , ὅτι ὁ Πατὴρ μου μεῖζόν μου ἐστι . Πῶς δὲ οὐχ ἑαυτὸν ἐξέλασεν ὁ ἑαυτὸν κενώσας , ὁ παραδὼν ἑαυτόν ; Παρέδωκε γάρ , φησίν , ἑαυτὸν σπερ τὴν ἀμαρτιῶν ἡμῶν · καὶ πάλιν , Δὸνς ἑαυτὸν ἀντίλυτρον ὑπὲρ πάντων ἡμῶν . Τί οὖν ἐστιν ; Ὀρᾷ ; ὅτι διὰ τὴν σάρκα ταπεινὰ φθύνεται περὶ ἑαυτοῦ ; Οὕτω καὶ ἐνταῦθα , καὶπερ ὢν Υἱός , ἀπὸ τῆς εὐλαβείας εἰσηκούσθη , φησί . Βούλεται γὰρ αὐτοῦ δείξαι τὸ κατόρθωμα ἐν μᾶλλον ἢ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ . Τσαύτη , φησίν , ἦν αὐτοῦ ἡ εὐλάβεια , ὡς καὶ ἀπὸ τοῦτοῦ αἰδεῖσθαι αὐτὸν τὸν Θεόν . Ἐμαθεν ὑπακοεῖν , φησί , τῷ Θεῷ · ἐνταῦθα πάλιν δείκνυσιν ὅσον τῶν παθημάτων τὸ χέρος . Καὶ τελειωθείς , φησίν , ἐγένετο πᾶσι τοῖς ὑπακούουσιν αὐτῷ αἰτίος σωτηρίας · εἰ δὲ ἐκεῖνος Υἱὸς ἦν ἐκράδεν ἀπὸ τῶν παθημάτων τὴν ὑπακοήν , πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς . Ὀρᾷ ; δσα περὶ ὑπακοῆς διαλέγεται , ὥστε πειθεσθαι αὐτοῖς ; Δοκοῦσι γὰρ μοι συνεχῶς ἀρνηθῆναι , καὶ τοὺς λεγομένους μὴ παρακολουθεῖν · τοῦτο γὰρ ἠνέγκατο τῇ εἰπεῖν Νωθροὶ γεγόνατε τοῖς ἀκοαῖς . Ἀφ' ὧν ἔπαθε , φησί , συνεχῶς ἔμαθεν ὑπακοεῖν τῷ Θεῷ . Καὶ τελειωθείς · διὰ τῶν παθημάτων , φησί . Τοῦτο ἐστὶν ἄρα τελειῶσις , καὶ διὰ τοῦτοῦ ἰλθεῖν εἰς τελείωσιν χρή . Οὐ μόνον γὰρ αὐτὸς ἐσώθη , ἀλλὰ καὶ ἕτεροῖς τοῦτο γέγονε πειρωσία σωτηρίας . Τελειωθείς · γὰρ ἐγένετο τοῖς ὑπακούουσιν αὐτῷ αἰτίος αἰωνίου σωτηρίας . Προσαγορευθεὶς , φησίν , ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἄρχιερεὺς κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεχ . Περί οὗ πολλὸς ὑμῖν ὁ λόγος , καὶ δυσερμήνευτος δ . Μᾶλλων καθιέναι τὸν λόγον εἰς τὴν διαφθορὰν τῆς ἰσρωσῆς , πρότερον αὐτοῖς ἐπιτιμᾶ . [ 85 ] δείκνυς , ὅτι καὶ ἡ τοσαύτη συγκατάβασις γάλα ἦν , καὶ διὰ τὸ νηπίους εἶναι , πλὴν ἐνδείδρει τὴν ταπεινὴν λόγῳ τῇ κατὰ σάρκα , καὶ ὡ ; περὶ τινὸς δικαίου διαλέγεται . Καὶ θά , οὔτε ἀπαισθῶσις τὸν λόγον πάντη , οὔτε εἰπ · τὸ μὲν γάρ , ἵν' ἀναγάγῃ αὐτὸν τὴν δόξαν , καὶ πείσῃ τελείους εἶναι , καὶ μὴ ἀποσταρίσθαι τῶν μεγάλων δογμάτων , ταπεινῆσε · τὸ δέ , ἵνα μὴ καταγῶσιν αὐτὸν τὸν νοῦν . Περί οὗ πολλὸς ἡμῖν ὁ λόγος , φησί , καὶ δυσερμήνευτος λέγετε , ἐκεῖ σωθροὶ γεγόνατε ταῖς ἀκοαῖς . Ἐπεὶδὴ ἐκεῖνοι οὐχ ἀκούουσι , διὰ τοῦτο δυσερμήνευτος ὁ λόγος . Ὅταν γὰρ τις πρὸς ἀνθρώπους ἔχῃ μὴ παρακολουθούσας , μηδὲ τὰ λεγόμενα νοοῦντας , ἐρμηνεύσας καλῶς αὐτοὺς οὐ δύναται . Ἄλλ' ἴσως τις ὑμῶν τῶν ἐνταῦθα ἐστηκότων ἰλιγγιά , καὶ ἐπηρείαν τὸ πρᾶγμα νομίζει , εἰ δι' Ἑβραίων αὐτὸς ἐπισκοπῆσιν τὸν τελειώτερον λαλῶντα λόγον . Τάχα μὲν οὖν καὶ ἐνταῦθα , πλὴν ὀλίγων , πολλοὺς εἶναι τοιούτους οἶμαι , ὥστε λέγεσθαι καὶ περὶ ὑμῶν τοῦτο · τῶν δὲ ὀλίγων ἔνεκεν ἐροῦ . Ἀφ' οὐν ἀπεσώπην , ἢ πάλιν αὐτὴν ἀνέλαβεν ἐν τοῖς ἑφέξης , καὶ ταύτην ἐποίησεν , οἷον ἐν τῇ πρὸ · Ῥωμαίους ἐπιστολῇ ; καὶ γὰρ ἐκεῖ πρότερον ἐπιστομίας τοὺς ἀντιλέγοντας , καὶ εἶπεν , Μέγιστον γε , ὦ ἄνθρωπε , σὺ τὶς εἰ ὁ ἀντασκορπίμερος τῷ Θεῷ ; τότε τὴν λύσιν ἰπάγει . Ἐγὼ δὲ αὐτὸν οὔτε πάντη σιωπῇ , οὔτε εἰρηκέναι οἶμαι . Ἴνα εἰς πλὸν ἀγάγῃ τοὺς ἀκροατάς . Μνημονεύσας γὰρ καὶ εἰπὼν μεγάλα τινὰ ἐναποκλεισθᾶι τῷ λόγῳ , δρα πῶς
Lemmas: βε . ὁράω ; ὅτι περί ὁ σάρξ εἴρω ; εἶπον δή ἐγώ , ὁ πατήρ δήω , ἵνα σῴζω ἀπό ὁ θάνατος , καί διά οὗτος περίλυπος εἰμί , καί λέγω · εἰμί δυνατός , παρέρχομαι ἀπό ἐγώ ὁ ποτήριον οὗτος ; οὐδαμοῦ δέ περί ὁ ἀνάστασις ὁράω ὁ πατήρ , ἀλλά καί τουναντίον αὐτός ἀποφαίνω λέγω · λύω ὁ ναός οὗτος , καί ἐγώ ἐν τρεῖς ἡμέρα ἐγείρω αὐτός · καί , Ἐξουσία ἔχω τίθημι ὁ Ψυχή ἐγώ , καί ἐξουσία ἔχω πάλιν λαμβάνω αὐτός · οὐδείς ἀείρω αὐτός ἀπό ἐγώ , ἀλλά ἐγώ τίθημι αὐτός ἀπό ἐμαυτοῦ . τις οὖν εἰμί ; καί τίς ; ἐνίημι ὁράω ; καί πάλιν [ 84 ] λέγω · ἰδέ ἀναβαίνω εἰς Ἱερουσαλήμ , καί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος παραδίδωμι ὁ ἀρχιερεύς καί γραμματεύς , καί κατακρίνω αὐτός θάνατος , καί παραδίδωμι αὐτός ὁ ἔθνος εἰς ὁ ἐμπαίζω καί μαστιγόω καί σταυρόω , καί ὁ τρίτος ἡμέρα ἀνίστημι . καί οὐ εἶπον , ὅτι ἀνίστημι ἐγώ ὁ Πατήρ . Πῶς οὖν περί οὗτος ὁράω ; ἀλλά περί τίνω ὁράω ; περί ὁ πιστεύω εἰμί ; αὐτός . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · εἰσακούω εὖχος . ἐπειδή γάρ οὐδείς περί αὐτός ὁράω ἔχω ὁ προσήκω , εἶπον ὅτι εἰσακούω · ὥσπερ καί αὐτός ὁ μαθητής παραμυθέομαι , γε · εἰμί ἐλαύνω ἐγώ , χρηστός ἄν , ὅτι πρός ὁ πατήρ ἐγώ πορεύω , ὅτι ὁ πατήρ ἐγώ μέγας ἐγώ εἰμί . Πῶς δέ οὐ ἑαυτοῦ ἐξελαύνω ὁ ἑαυτοῦ κενόω , ὁ παραδέω ἑαυτοῦ ; παραδίδωμι γάρ , φημί , ἑαυτοῦ σπερ ὁ ἁμαρτία ἐγώ · καί πάλιν , Δόνος ἑαυτοῦ ἀντίλυτρον ὑπέρ πᾶς ἐγώ . τις οὖν εἰμί ; ὁράω ; ὅτι διά ὁ σάρξ ταπεινός φτύνω περί ἑαυτοῦ ; οὕτως καί ἐνταῦθα , καίπερ εἰμί υἱός , ἀπό ὁ εὐλάβεια εἰσακούω , φημί . βούλομαι γάρ αὐτός δείκνυμι ὁ κατόρθωμα ἐν μᾶλλον ἢ ὁ χάρις ὁ Θεός . Τσαύτη , φημί , εἰμί αὐτός ὁ εὐλάβεια , ὡς καί ἀπό οὗτος αἰδέομαι αὐτός ὁ Θεός . μανθάνω ὑπακούω , φημί , ὁ Θεός · ἐνταῦθα πάλιν δείκνυμι ὅσος ὁ πάθημα ὁ χείρ . καί τελειώνω , φημί , γίγνομαι πᾶς ὁ ὑπακούω αὐτός αἴτιος σωτηρία · εἰμί δέ ἐκεῖνος υἱός εἰμί κράζω ἀπό ὁ πάθημα ὁ ὑπακοή , πολύς μᾶλλον ἐγώ . ὁράω ; δσοι περί ὑπακοή διαλέγω , ὥστε πείθω αὐτός ; δοκέω γάρ ἐγώ συνεχῶς ἀρνέομαι , καί ὁ λέγω μή παρακολουθέω · οὗτος γάρ φέρω ὁ εἶπον νωθρός γίγνομαι ὁ ἀκοή . ἀπό ὅς πάσχω , φημί , συνεχῶς μανθάνω ὑπακούω ὁ Θεός . καί τελειώνω · διά ὁ πάθημα , φημί . οὗτος εἰμί ἄρα τελείωσις , καί διά οὗτος ἰλθεῖν εἰς τελέω χρή . οὖον μόνος γάρ αὐτός σῴζω , ἀλλά καί ἕτερος οὗτος γίγνομαι πειρωσία σωτηρία . τελειώνω · γάρ γίγνομαι ὁ ὑπακούω αὐτός αἴτιος αἰώνιος σωτηρία . προσαγορεύω , φημί , ὑπό ὁ Θεός ἀρχιερεύς κατά ὁ τάξις Μελχισεδέχ . Περί ὅς πολύς σύ ὁ λόγος , καί δυσερμήνευτος δ . Μαλλός καθίημι ὁ λόγος εἰς ὁ διαφθορά ὁ ἰσρωσῆς , πρότερος αὐτός ἐπιτιμάω . [ 85 ] δείκνυμι , ὅτι καί ὁ τοσοῦτος συγκατάβασις γάλα εἰμί , καί διά ὁ νήπιος εἰμί , πλήν ἐνδέρω ὁ ταπεινός λόγος ὁ κατά σάρξ , καί εἰμί ; περί τις Δίκαιος διαλέγω . καί ἀνταπόλλυμι , οὔτε ἀπαισθῶσις ὁ λόγος πάντῃ , οὔτε ΕΙΠ · ὁ μέν γάρ , ἵνα ἀνάγω αὐτός ὁ δόξα , καί πείθω τέλειος εἰμί , καί μή ἀποστηρίζω ὁ μέγας δόγμα , ταπεινόω · ὁ δέ , ἵνα μή κατάγνυμι αὐτός ὁ νόος . Περί ὅς πολύς ἐγώ ὁ λόγος , φημί , καί δυσερμήνευτος λέγω , ἐκεῖ σωθροὶ γίγνομαι ὁ ἀκοή . ἐπειδή ἐκεῖνος οὐ ἀκούω , διά οὗτος δυσερμήνευτος ὁ λόγος . ὅταν γάρ τις πρός ἄνθρωπος ἔχω μή παρακολουθέω , μηδέ ὁ λέγω νοέω , ἐρμηνεύω καλῶς αὐτός οὖον δύναμαι . ἄλλος ἴσως τις σύ ὁ ἐνταῦθα ἵστημι ἰλιγγιάω , καί ἐπήρεια ὁ πρᾶγμα νομίζω , εἰμί διά Ἑβραῖος αὐτός ἐπισκόπησις ὁ τέλειος λαλέω λόγος . Τάχα μέν οὖν καί ἐνταῦθα , πλήν ὀλίγος , πολύς εἰμί τοιοῦτος οἴομαι , ὥστε λέγω καί περί σύ οὗτος · ὁ δέ ὀλίγος ἐνέλκω ἔρομαι . ἀπό ὀν ἀποσῴζω , ἢ πάλιν αὐτός ἀναλαμβάνω ἐν ὁ ἐφεξής , καί οὗτος ποιέω , οἷος ἐν ὁ πρό · Ῥωμαῖος ἐπιστολή ; καί γάρ ἐκεῖ πρότερος ἐπιστομία ὁ ἀντιλέγω , καί εἶπον , Μέγιστος γε , εἰμί ἄνθρωπος , σύ τις εἰμί ὁ ἀντασκορπίμερος ὁ Θεός ; τότε ὁ λύσις ἰπάγει . ἐγώ δέ αὐτός οὔτε πάντῃ σιωπή , οὔτε εἴρω οἴομαι . ἵνα εἰς πλός ἄγω ὁ ἀκροατής . μνημονεύω γάρ καί εἶπον μέγας τις ἐναποκλείω ὁ λόγος , δράω πῶς