joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0161.4
Εἶπεν ὅτι ὅταν κηρυχθῇ τὸ Εὐαγγέλιον ἐν πᾶσὶ τοῖς ἔθνεσι , τότε ἥξει τὸ τέλος · καὶ ἰδοὺ πρὸς τὸ τέλος λοιπὸν ἐφθάσαμεν . Τὸ γὰρ πλῆν τῆς οἰκουμένης κατηγγέλη · λοιπὸν σὺν τῷ τέλει ἐνέστηκε . Φρίξωμεν , ἀγαπητοί . Τί δέ , εἴπέ μοι · περὶ συνειδήσεως οὐ μεριμνᾷς ; Καὶ αὕτη μὲν γὰρ ἐγγὺς πάρεισιν , ἡ δὲ ἐκάστω ζωὴ ἐγγυτέρα πολλῇ καὶ τῇ τελευταί . Αἱ ἡμέραι γὰρ τῶν ἐτῶν ἡμῶν , φησίν , ἐν αὐτοῖς ἐβδομήκοντα ἐτη · ἐὰν δὲ ἐν εὐναστειᾷ , ὀγδοήκοντα ἐτη . Ἐγγὺς ἡ ἡμέρα τῆς κρίσεως · κλὴν οὕτως φοβηθῶμεν . Ἀδελφὸς οὐ λυπεῖσθαι , λυπουσεται ἀνθρώπος · Πολλὰ[199 ] μετανοήσωμεν ἑαυτ’ · ἀλλ’ ἄν τῷ θανάτῳ οὐδεὶς ἐξομολογήσεται αὐτῷ . Διὰ τοῦτο λέγει . Προσθώσωμεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν ἐξομολογήσει · τούτῃ , τὴν παρουσίαν αὐτοῦ . Ἐνταῦθα μὲν γὰρ ὅπερ ἐὰν ποιήσωμεν , ἔχει ἰσχύν , ἔχει δὲ οὐκέτι . Εἰ τις ἡμᾶς , εἴπέ μοι , ἐν καιρῷ πλεγομένῃ μικρὸν β’ στήσεις χρόνον , οὔχ’ πάντα ὑποστροφισθῆ ὑπὸ τῆς ἀπαλλαγῆς , κλὴν χρήματα δὴν προῖσαθαι , κλὴν δουλείαν ὑποστῆναι ; Πόσοι νόσοις παρείπεσον χαλπαῖς , καὶ πάντα ἐτοίμως εἶποντο δούναί ἄν , ὥστε ἀπαλλαγῆναι , εἰ γε αἱρεῖς προῖκειτο ; Εἰ τοίνυν ἐνταῦθα νόσος ὀλιγοχρόνιος οὕτως ἡμᾶς ἀνά , τί ποιήσωμεν ἔχει , ὅταν μηδὲν ὀφελος ἢ τῆς μετανοίας ; Πέσω νῦν γέμωμεν κακῶν , καὶ οὐκ αἰσθανόμεθα · ἀλλήλους δάκνομεν , ἀλλήλους κατεσθίομεν ἀδικούντες , κατηγοροῦντες , διαστέλλουσις ταῖς τῶν πλησίων δόξαις δακνόμενοι . Καὶ ὅρα τὸ χαλεπόν · ὅταν βουληθῇ τις διορύξαι τοῦ πλησίου τὴν ὑπόληψιν , φησί · Τόδε εἶπεν ὁ δεῖνα περὶ αὐτοῦ , ὁ Θεὸς συγγνώρησόν μοι , μὴ με ἐξετάσης , ἀκοῆς λόγον ὀφείλω . Τί σὺν λέγεις ὅτως , εἰ οὐ πιστεύεις ; τί λέγεις ; τί πιστὸν αὐτὸ ἐργάζῃ τῇ πολλῇ σήμῃ ; τί διαπορθμεύεις τὸν λόγον οὐκ ἀληθῆ ὄντα ; σὺ ἀπιστεῖς , καὶ τὸν Θεὸν παρακαλεῖς ; ὥστε σε μὴ ἐξετάσαι ; Μὴ λέγε τοίνυν , ἀλλὰ σιώπα , καὶ παντὸς δίους ἀπηλαβει .
Lemmas: εἶπον ὅτι ὅταν κηρύσσω ὁ Εὐαγγέλιος ἐν πᾶς ὁ ἔθνος , τότε ἥκω ὁ τέλος · καί ἰδού πρός ὁ τέλος λοιπός φθάνω . ὁ γάρ Πλῆν ὁ οἰκέω καταγγέλλω · λοιπός σύν ὁ τέλος ἐνίστημι . φρίσσω , ἀγαπητός . τις δέ , εἶπον ἐγώ · περί συνείδησις οὖον μεριμνάω ; καί οὗτος μέν γάρ ἐγγύς πάρειμι , ὁ δέ ἕκαστος ζωή ἐγγύς πολύς καί ὁ τελευτή . ὁ ἡμέρα γάρ ὁ ἔτος ἐγώ , φημί , ἐν αὐτός ἐβδομήκοντα ἔτος · ἐάν δέ ἐν εὐναστειᾷ , ὀγδοήκοντα ἔτος . ἐγγύς ὁ ἡμέρα ὁ κρίσις · κλῆς οὕτως φοβέω . ἀδελφός οὖον λυπέω , λυπέω ἄνθρωπος · Πολά ] μετανοέω ἑαυτοῦ · ἀλλά ἄν ὁ θάνατος οὐδείς ἐξομολογέω αὐτός . Ζεύς οὗτος λέγω . Προσθώσωμεν ὁ πρόσωπον αὐτός ἐν ἐξομολόγησις · Τούτη , ὁ παρουσία αὐτός . ἐνταῦθα μέν γάρ ὅσπερ ἐάν ποιέω , ἔχω ἰσχύς , ἔχω δέ οὐκέτι . εἰμί τις ἐγώ , εἶπον ἐγώ , ἐν καιρός πλέκω μικρός βε ἵστημι χρόνος , οὐ πᾶς ὑποστρέφω ὑπό ὁ ἀπαλλαγή , κλῆς χρῆμα δήν προΐημι , κλῆς δουλεία ὑφίστημι ; πόσος νόσος παρεῖπον κάλπη , καί πᾶς ἑτοίμως εἶπον δίδωμι ἄν , ὥστε ἀπαλλάσσω , εἰμί γε αἱρέω προικειμαι ; εἰμί τοίνυν ἐνταῦθα νόσος ὀλιγοχρόνιος οὕτως ἐγώ ἀνά , τίς ποιέω ἔχω , ὅταν μηδείς ὄφελος ἢ ὁ μετάνοια ; πίπτω νῦν γέμω κακός , καί οὐ αἰσθάνομαι · ἀλλήλων δάκνω , ἀλλήλων κατεσθίω ἀδικέω , κατηγορέω , διαστέλλω ὁ ὁ πλησίος δόξα δάκνω . καί ὁράω ὁ χαλεπός · ὅταν βούλομαι τις διορύσσω ὁ πλησίος ὁ ὑπόληψις , φημί · Τόδε εἶπον ὁ Δεῖνα περί αὐτός , ὁ θεός συγγνώρησόν ἐγώ , μή ἐγώ ἐξετάζω , ἀκοή λόγος ὀφείλω . τις σύν λέγω ὅς , εἰμί οὖον πιστεύω ; τίς λέγω ; τίς πιστόν αὐτός ἐργάζομαι ὁ πολύς σημαίνω ; τίς διαπορθμεύω ὁ λόγος οὐ ἀληθής εἰμί ; σύ ἀπιστέω , καί ὁ θεός παρακαλέω ; ὥστε σύ μή ἐξετάζω ; μή λέγω τοίνυν , ἀλλά σιωπάω , καί πᾶς δῖος ἀπηλαβει .