joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0111.1
᾿Ααρων ὁ λωιις : ως ἀμεινων . Καὶ τ ! βούλεται τὸ ἔξης . Ὁ λωὺς γὰρ , φησιν , ἐπ’ αὐτῇ νεροωθέρητο ; τὶ ἰστιν , Ἐκ’ αὐτῆ : Αὐτὴ στοιχῆ , φησὶ δι’ αὐτῆς ἀπαντα πράττει : οὐκ ἔστιν εἰπεῖν , ὅτι ἐτέρου : ἐδόθη . Ὁ λωὺς ἐκ’ αὐτῆ νεροωθέρητο : τουτέστι , χῆρησατο αὐτῆ καὶ ἐχρήσατο : οὐκ ἔστιν εἰπεῖν ὅτι τελεία μὲν ἦν , οὐ προσιο-ῆκει δὲ τοῦ λαοῦ . Ἐκ’ αὐτῆ νενομοθέρητο : τουτέστιν , αὐτῆ ἐχρήσατο . Τίς οὖν ἐκρας ἡν ἱερωσύνης χρεία , εἰ τὸ τέλειον εἶχε ; Μετατιθεμένης : γὰρ τῆς ἱερωσύνης , ἐξ ἀνάγκης καὶ νόμου με-τάθεσις γίνεται : εἰ δὲ ἕτερον δεῖ ἱερέα εἶναι , μᾶλλον δὲ ἐτέραν ἱερωσύνην , ἀνάγκη καὶ νόμον ἕτερον εἶναι . Τοῦτο πρὸς τοὺς λέγοντας : Τί ἔδει καινῆς διαθῆκης ; Εἶχε μὲν γὰρ καὶ μαρτυρίαν εἰπεῖν ἀπὸ προφητείας : Αὐτὴ διαθήκη , ἡν διαθήμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν : τῶν δὲ ἀπὸ τῆς ἱερωσύνης : μάχεται . Καὶ ὅρα πῶς ἀνωδὺν ταῦτα εἰπεῖν ὁνδέν . Εἶπε : Κατὰ τὴν τάξιν τοῦ Μελχισέδεχ . Τοῦτο τὴν ᾿Ααρων ἀνατέλλει : οὐ γὰρ ἂν , Κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεχ , εἶπεν , εἰ αὐτὴ ἀμεινων ἦν . Εἰ τοίνυν ἱερωσύνην εἶχεν αὐτὴ , δεῖ διαθῆκην εἶναι ἐτέραν : οὔτε γὰρ ἱερέα ἔστι διαθῆκης χωρὶς εἶναι καὶ νόμων καὶ προσταγ-μάτων , οὐδὲ ἐτέραν λαβόντα ἱερωσύνην ἕκινὴν κεχρήσθαι . Εἶτα , ὅπερ ἀντιθέασις ; ἡν , πῶς ἱερεὺς ἂν εἴη δι’ ὧν Δευτῆς , τοῦτο διὰ τῶν ἄνω προκαταβαλὼν , οὐδὲ λῦσαι ἀξιοῖ , ἀλλ’ ἐν παραδρομῇ εἰσάγει αὐτό . Εἶπον , φησιν , [ 130 ] δτι μετετέθη ἡ ἱερωσύνη : οὐκοῦν καὶ ἡ διαθήκη . Μετετέθη δὲ οὐ τῷ τρόπῳ μόνον , οὐδὲ τοῖς προστάγμασιν , ἀλλὰ καὶ τῇ ψυλῇ : ἔδει γὰρ καὶ τῇ ψυλῇ . Πλὸ ; Μετατιθεμένης γὰρ τῆς ἱερωσύνης , φησὶ . Τουτέστι , διὰ τοῦτο μετετέθη ἀπὸ ψυλῆς εἰς ψυλὴν , ἀπὸ τῆς ἱερατικῆς ἐπὶ τὴν βασιλικὴν , ἵνα ἢ ἡ αὐτὴ καὶ βασιλικὴ καὶ ἱερατικὴ . Καὶ διὰ τὸ μυστηριον : Πρῶτον μὲν ἦν βασιλικὴ , καὶ νῦν γέγονεν ἱερατικὴ : ὡςπεροὺν καὶ ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ : βασιλεὺς μὲν γὰρ ἦν δεῖ , ἱερεὺς δ’ ἂν γέγονεν , ὅτε τὴν σάρκα ἄνἔλαβεν , ὅτε τὴν θυσίαν προσήγαγεν . Ὅρῃ τὴν μεταβολὴν ; Καὶ ἅπαρ ἀντιθέασις ἦν , ταῦτα , ως τῶν πραγμάτων ἀκολουθίας ἀπαιτούσης , εἰσάγει : Ἐφ’ ὃν γὰρ λέγεται ταῦτα , φησὶ , ψυλῆς ἐτέρας μετέσχηκεν , ἀφ’ ἧς οὐδεὶς προσετέθηκεν τῷ θυσιαστηρίῳ . Πρῶθλον γὰρ δτι ἐξ ᾿Ιουδα ἀνατέταλκεν ὁ Κύριος ἡμῶν , εἰς ἣν ψυλὴν περὶ ἱερωσύνης οὐδὲν Μωσῆς ἐλάλησεν . Ὁ δὲ λέγει , τοιούτων ἐστι : Κάγω ψῆμα καὶ οἶδα , ὅτι οὐδὲν ἱερωσύνης εἶχεν αὐτὴ ἡ ψυλὴ , οὐδὲ τις ἀπὸ ταύτης ἱεράτευσε : τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ , Οὐδεὶς προσετέθηκεν τῷ θυσιαστηρίῳ : ἀλλὰ τὸ πᾶν μετάθεσις ἐστιν . Οὕτως ἀναγκαῖον ἦν τὸν νόμον καὶ τὴν παλαιὰν διαθήκην μετεσθῆναι , ὅτι καὶ αὐτὴ ἐνίλλασται ἡ ψυλὴ . Ὅρῃ πῶς δείκνυσιν καὶ ἄλλην διαφοράν ἀπὸ τῆς ἐναλλαγῆς τῆς ψυλῆς ; Οὐ μόνον δὲ καὶ ἀπὸ ταύτης δείκνυσιν : ὅσον τὸ διάφορον , ἀλλ’ ἤδη καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου , καὶ ἀπὸ τῆς διαθῆκης , καὶ ἀπὸ τοῦ τρόπου , καὶ ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ τύπου . Ὡς οὐ κατὰ νόμον ἐντολῆς σαρκικῆς γέγονεν , ἀλλὰ κατὰ δύναμιν ζωῆς ἀκαταλύτου .
Lemmas: ᾿Ααρων ὁ Λωΐς : ως ἀγαθός . καί τ ! βούλομαι ὁ ἔξειμι . ὁ λύω γάρ , φημί , ἐπί αὐτός νεροωθέρητο ; τίς Ἵστιν , ἐπίτεξ αὐτῆ : αὐτός στοιχέω , φημί διά αὐτός ἅπας πράσσω : οὐ εἰμί εἶπον , ὅτι ἔτερον : δίδωμι . ὁ λύω ἐπίτεξ αὐτῆ νεροωθέρητο : τουτέστι , χράω αὐτῆ καί χράω : οὐ εἰμί εἶπον ὅτι τέλειος μέν εἰμί , οὖον προσιο-ῆκει δέ ὁ λαός . ἐπίτεξ αὐτῆ νενομοθέρητο : τουτέστιν , αὐτῆ χράω . Τῖς οὖν κάρα ἐάν ἱερωσύνη χρεία , εἰμί ὁ τέλειος ἔχω ; μετατίθημι : γάρ ὁ ἱερωσύνη , ἐκ ἀνάγκη καί νόμος μετάθεσις γίγνομαι : εἰμί δέ ἕτερος δεῖ ἱερεύς εἰμί , μᾶλλον δέ ἕτερος ἱερωσύνη , ἀνάγκη καί νόμος ἕτερος εἰμί . οὗτος πρός ὁ λέγω : τις ἐσθίω καινός διαθήκη ; ἔχω μέν γάρ καί μαρτυρία εἶπον ἀπό προφητεία : αὐτός διαθήκη , ἐάν διατίθημι ὁ πατήρ σύ : ὁ δέ ἀπό ὁ ἱερωσύνη : μάχομαι . καί ὁράω πῶς ἀνώδης οὗτος εἶπον ὅνδε . εἶπον : κατά ὁ τάξις ὁ Μελχισεδέχ . οὗτος ὁ ᾿Ααρων ἀνατέλλω : οὖον γάρ εἄν , κατά ὁ τάξις Μελχισεδέχ , εἶπον , εἰμί αὐτός ἀγαθός εἰμί . εἰμί τοίνυν ἱερωσύνη ἔχω αὐτός , δεῖ διαθήκη εἰμί ἕτερος : οὔτε γάρ ἱερεύς εἰμί διαθήκη Χωρὶς εἰμί καί νόμος καί πρόσταγμα , οὐδέ ἕτερος λαμβάνω ἱερωσύνη εκινη χράομαι . εἶτα , ὅσπερ ἀντίθεος ; ἐάν , πῶς ἱερεύς εἄν εἰμί διά ὅς δευος , οὗτος διά ὁ ἄνω προκαταβάλλω , οὐδέ λύω ἀξιόω , ἀλλά ἐν παραδρομή εἰσάγω αὐτός . εἶπον , φημί , [ 130 ] δ μετατίθημι ὁ ἱερωσύνη : οὐκοῦν καί ὁ διαθήκη . μετατίθημι δέ οὖον ὁ τρόπος μόνος , οὐδέ ὁ πρόσταγμα , ἀλλά καί ὁ ψυλῇ : ἐσθίω γάρ καί ὁ ψυλῇ . Πλός ; μετατίθημι γάρ ὁ ἱερωσύνη , φημί . τουτέστι , διά οὗτος μετατίθημι ἀπό ψυλῆς εἰς ψυλὴν , ἀπό ὁ ἱερατικός ἐπί ὁ βασιλικός , ἵνα ἢ ὁ αὐτός καί βασιλικός καί ἱερατικός . καί διά ὁ μυστήριον : Πρῶτος μέν εἰμί βασιλικός , καί νῦν γίγνομαι ἱερατικός : ὡςπεροὺν καί ἐπί ὁ Χριστός : βασιλεύς μέν γάρ εἰμί δεῖ , ἱερεύς δέ εἄν γίγνομαι , ὅτε ὁ σάρξ ἀναλαμβάνω , ὅτε ὁ θυσία προσάγω . Ὄρος ὁ μεταβολή ; καί ἧπαρ ἀντίθεος εἰμί , οὗτος , ως ὁ πρᾶγμα ἀκολουθία ἀπαιτέω , εἰσάγω : ἐπί ὅς γάρ λέγω οὗτος , φημί , ψυλῆς ἕτερος μετέχω , ἀπό ὅς οὐδείς προστίθημι ὁ θυσιαστήριον . Πρῶθλον γάρ δ ἐκ Ιουδα ἀνατέλλω ὁ Κύριος ἐγώ , εἰς ὅς ψυλὴν περί ἱερωσύνη οὐδείς Μωσῆς λαλέω . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί : κἀγώ Ψημά καί οἶδα , ὅτι οὐδείς ἱερωσύνη ἔχω αὐτός ὁ ψυλὴ , οὐδέ τις ἀπό οὗτος ἱερατεύω : οὗτος γάρ δηλόω ὁ , οὐδείς προστίθημι ὁ θυσιαστήριον : ἀλλά ὁ πᾶς μετάθεσις εἰμί . οὕτως ἀναγκαῖος εἰμί ὁ νόμος καί ὁ παλαιός διαθήκη μεθίημι , ὅτι καί αὐτός ἐνίλλασται ὁ ψυλὴ . Ὄρος πῶς δείκνυμι καί ἄλλος διαφορά ἀπό ὁ ἐναλλαγή ὁ ψυλῆς ; οὖον μόνος δέ καί ἀπό οὗτος δείκνυμι : ὅσος ὁ διάφορος , ἀλλά ἤδη καί ἀπό ὁ πρόσωπον , καί ἀπό ὁ διαθήκη , καί ἀπό ὁ τρόπος , καί ἀπό αὐτός ὁ τύπος . ὡς οὖον κατά νόμος ἐντολή σαρκικός γίγνομαι , ἀλλά κατά δύναμις ζωή ἀκατάλυτος .