joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0088.1
αρε την α.ιρε/αν ως ομολογησαι χρη , ταπεινουται η ψυχη · το γαρ συνειδος αυτην συστριφον , κατεσταλδαι ποτει . Δει δε και Ιταρα προσπιπαι τη ταπεινοπροσυνη α , ινα τοιαυτη β , ουν ο μακαριος Δαυιδ γυ/ετο ληγων · Καρδιαν καθαφαν κτισον εν εμοι , ο θεος · και πάλιν · Καρδιαν συντετριμμενην και τεταπεινωμενην ο θεος ουχ εξουδενωσει . Το γαρ συντριβειν ου διανισταται , ου πληττει , αλλα προς το παθειν κακως εστιν ετοιμον , αυτο δε ου διανισταται . Τοιουτον εστι συντριβη καρδιας · καν υβρισθη , καν παθη κακως , ησυχαζει , και ουχ ορμη προς εμυναν . Μετα δε την ταπεινοπροσυνην , ευχων δει εκτενων , διακριων πολλων , των εν ημερα , των εν νυκτι · Δοδων γαρ , φησι , καθ' εκαστην νυκτα στη κλινην μου · εν δε δακρυσι μου την στρωμην μου βρεξω εκπολισα την κο στερνογην μου · και πάλιν · Οτι σκοδοθ ωσει δρον εραγον , και το σωμα μου μετα κλαυδμου εωρων . Και μετα την ευχην την ουτως εκτεινη , ελεημοσυνην δει πολλης . Το γαρ μαλιστα ισχυρον εργαζομενον το φαρμακον της μετανοιας , τουτο εστι . Και καθαπερ εκ των ιατρικων βοηθηματων εστι φαρμακον πολλας μεν λαμβανον βοτanas , μian δε την κυριωτατην · ουτω και επι της μετανοιας αυτη η βοτανη κυριωτατη , και εν ταυ αβτη γεινοτο αν . " Ακουε γαρ τι φησιν η θεια Γραφη · Δοτε ελεημοσυνην , και παντα εσται καθαρα · και πάλιν · Ελεημοσυνην και πιστοσαν αποκαθα/ρονται αμαρτιας · και πάλιν Πυρ φλογιζομενον αποσφδδσει δδωρ , και ελεημοσυνη κατακαυδσει αμαρτιας μεγλαλας . Επει δε μη οργιζεσθαι , μηδε μνησικακιν , το πλεον αριεινα τα αμαρτηματα · 'Ανθρωπος γαρ ανθρωπον συντηρει οργην , φησι , και παρα Κυριου ζητει / αωτην . 'Αρετε , Ιτα αρεστη ομιρ . Και το επιστρεφειν αδελφους απο της πλανης · Πορευδον γαρ , φησι , και επιστρεφε τους αδελφους σου , ινα αφελθωσι σοι αι αμαρτιας σου · το προς τους δ ιερεας εχει οικειως . Καρ γαρ αμαρτιας η , φησι , πεποιηκως τις , αφεθησεται αυτω · εδ προτετασθαι των αδικουμενων , το μη εχειν οργην , το παντα πραως φερειν .
Lemmas: ἄμβαρ ὁ αἱρέω ως ὁμολογέω χρή , ταπεινόω ὁ Ψυχή · ὁ γαρ σύνοιδα αὐτός συστριφον , κατασταλάω ποτέω . δεῖ δέ και Ιταρα προσπιπαις ὅς ταπεινοπροσυνη ὅς , ἵνα τοιοῦτος Β , οὖν ὁ μακάριος Δαυΐδ γυ/ετο λήγω · Καρδία καθάπτω κτίζω εν ἐμέω , ὁ θεός · και πάλιν · Καρδία συντρίβω και ταπεινόω ὁ θεός οὐ ἐξουδένωσις . ὁ γαρ συντρίβω ου διανιστάω , ου πλήσσω , ἀλλά προς ὁ πάσχω κακῶς εἰμί ἑτοῖμος , αὐτός δέ ου διανιστάω . τοιοῦτος εἰμί συντρίβω Καρδία · καν ὑβρίζω , καν πάθος κακῶς , ἡσυχάζω , και οὐ ὁρμή προς εμυναω . Μετά δέ ὁ ταπεινοπροσυνειμι , εὖχος δεῖ ἐκτείνω , διακρις πολύς , ὁ εν ἡμέρα , ὁ εν νύξ · Δοδων γαρ , φημί , κατά ἕκαστος νύξ ἵστημι κλίνη ἐγώ · εν δέ δάκρυ ἐγώ ὁ στόρνυμι ἐγώ βρέχω ἐκπολίζω ὁ κ στερνογη ἐγώ · και πάλιν · ὅτι σκοδοθ ὡσεί δρον ἐράω , και ὁ σῶμα ἐγώ μετά κλαυδμου ὁράω . και μετά ὁ εὐχή ὁ οὕτως ἐκτείνω , ἐλεημοσύνη δεῖ πολύς . ὁ γαρ μάλιστα ἰσχυρός ἐργάζομαι ὁ φάρμακον ὁ μετάνοια , οὗτος εἰμί . και καθάπερ ἐκ ὁ ιατρικός βοήθημα εἰμί φάρμακον πολύς μέν λαμβάνω βοτanas , μian δέ ὁ κυριώτης · οὗτος και ἐπί ὁ μετάνοια ἀϋτή ὁ βοτάνη κύριος , και εν ταυ αβτη γείνομαι αν . " ἀκούω γαρ τίς φημί ὁ θεῖος Γραφεύς · δίδωμι ἐλεημοσύνη , και πᾶς εἰμί καθαρός · και πάλιν · ἐλεημοσύνη και πιστόω αποκαθαίρω ἁμαρτία · και πάλιν πυρ φλογίζω αποσφδδσει δδωρ , και ἐλεημοσύνη κατακαυδσει ἁμαρτία μεγλαλας . ἐπεί δέ μη ὀργίζω , μηδέ μνησικός , ὁ πλέω αριεινα ὁ ἁμάρτημα · 'Ανθρωπος γαρ ἄνθρωπος συντηρέω ὀργή , φημί , και παρά κύριος ζητέω / ἀάω . Ἀρετεύς , ἔρχομαι ἀρεστής ομιρ . και ὁ ἐπιστρέφω ἀδελφός ἀπό ὁ πλάνης · Πορευδον γαρ , φημί , και ἐπιστρέφω ὁ ἀδελφός σύ , ἵνα ἀφαιρέω σύ ὁ ἁμαρτία σύ · ὁ προς ὁ δ ἱερεύς ἔχω οἰκεῖος . Καρ γαρ ἁμαρτία ὁ , φημί , ποιέω τις , ἀφίημι αὐτός · ΕΔ προτείνω ὁ ἀδικέω , ὁ μη ἔχω ὀργή , ὁ πᾶς πρᾶος φέρω .