joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0116.2
Τοῦτο δύσκολον ; εἰ γὰρ μὴ ἐπατέτακτο , οὐχ ἔδει αὐτὸ κατορθῶν , ἵνα μὴ ἀτιμοὶ φανώμεθα ; ὅτι γὰρ τὸ ἐναντίον δύσκολον , τὸ αἰσχρολογεῖν λέγω , δηλον ἐξ αὐτῆς αὐτῆς ἡ ψυχὴ καὶ ἐρωθῖδα , ἐὰν τις τοιοῦτον εἴπειν προσχθῇ , καὶ οὐδὲ ἐρεῖ , ἐὰν μὴ τάχα μύθῳ . Διὰ τί γὰρ ἐν' ἀγρὸς καθήμενος , κἂν ἐπὶ οἰκίας τοῦτο ποιῆς , ἕνεκά τοῦ ποιεῖν ; ἄρα οὐχὶ διὰ τοὺς παρόντας ; διὰ τί ἐπὶ τῆς γυναικός ; οὐ ταχέως τὸ αὐτὸ μὴ ποιεῖς ; ἄρα οὐχ ἵνα μὴ αὐτὴν ὑβρίσῃς ; Ἵνα μὴ ὑβρίσῃς , τοίνυν τὴν γυναῖκά σου , οὐ ποιεῖς ; τὴν δὲ Θεὸν ὑβρίζων οὐχ ἐρυθύεις ; πανταχοῦ γὰρ πάρεισι , καὶ πάντα ἀκούει . Μὴ μέθυσ , φησίν · καλῶς . Τοῦτο γὰρ καὶ αὐτὸ καὶ' ἐαυτὸ οὐ κάλας ; Οὐχ εἶπε , Κατέκλινον τὸ σῶμα , ἀλλὰ τί ; Μὴ μέθυσ · τοῦτο εἶ , μὴ οὕτως αὐτὸ ἐκτραχηλίσῃς , ὡς τῆς ψυχῆς ἀφελέσθαι τὴν ἀρχήν . Τί οὖν ; οὐ χρὴ προνοεῖσθαι τοῦ σώματος ; Μὴ γένοιτο · οὐ τοῦτο λέγω , ἀλλ' εἰς ἐπιθυμίαν αὐτοῦ μὴ προνῆς · οὕτω γὰρ καὶ Παῦλος ἐκέλευσε λέγων · Καὶ τῆς σαρκὸς προνοίαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίαν . Μὴ ἄρπαζε , φησίν , τὰ μὴ σά , μὴ πλεονεκτεῖς , μὴ ἐπιθρύσκεις . Ποίων πάντων ταῦτα δεῖται ; πολὺν ἰδρῶντων ; Μὴ κακηγορεῖν , φησίν , μηδὲ συκοφαντεῖν . Ποίον ἔχει τοῦτο πόνον ; Τὸν ἐναντίον μὲν οὖν πόνον . Ὅταν μὲν γὰρ εἴπης κακῶς , οὐδὲν ἐν κινδύνῳ εἶ , [ 139 ] ἐν ὑποψίᾳ . Μὴ ἡκωσὲς περὶ οὐ εἶπον , ἄν τε μέγας ἦ , ἄν τε μικρός · ἄν μὲν γὰρ μέγας ἦ , ἐν ἔργοις κινδυνεύσεις εὐθέως · ἄν δὲ μικρός , τοῖς ἰσὺν σε ἀμυνεῖται , μᾶλλον δὲ καὶ πολλῷ χαλαπωτέροις · μειζόνως γὰρ σε ἐρεῖ κακῶς . Οὐδὲν δύσκολον , οὐδὲν φορτικὸν ἐπιτετάγμεθα , ἐν βουλομένθα · ἄν δὲ μὴ βουλώμεθα , καὶ τὰ ῥᾷστα φορτικὰ ἡμῖν φαίνεται . Τί τοῦ φαγεῖν ῥᾷον ; ἀλλ' ὑπὸ πολλῆς βλακείας πολλοὶ καὶ πρὸς τοῦτο δυσχεραίνουσι · πολλῶν δὲ ἀκούω λεγόντων , ὅτι καὶ τὸ φαγεῖν κάματος . Οὐδὲν τούτων ἔχει κάματος , ἄν θέλῃς · ἐν γὰρ τῷ θελεῖν πάντα κείται , μετὰ τὴν ἄνωθεν χάριν . Θελήσωμεν οὖν τὰ ἀγαθά , ἵνα καὶ τῶν αἰωνίων τύχωμεν ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ .
Lemmas: οὗτος δύσκολος ; εἰμί γάρ μή πατάσσω , οὐ ἐσθίω αὐτός κατορθόω , ἵνα μή ἄτιμος φαίνω ; ὅτι γάρ ὁ ἐναντίος δύσκολος , ὁ αἰσχρολογέω λέγω , δῆλος ἐκ αὐτός αὐτός ὁ ψυχή καί ἐρωθῖδα , ἐάν τις τοιοῦτος εἶπον προσάγω , καί οὐδέ εἴρω , ἐάν μή τάχα μῦθος . Ζεύς τίς γάρ ἐν ἀγρός κάθημαι , κἀν ἐπί οἰκίον οὗτος ποιός , ἕνεκα ὁ ποιέω ; ἄρα οὐ διά ὁ πάρειμι ; διά τίς ἐπί ὁ γυνή ; οὖον ταχέως ὁ αὐτός μή ποιέω ; ἄρα οὐ ἵνα μή αὐτός ὑβρίζω ; ἵνα μή ὑβρίζω , τοίνυν ὁ γυνή σύ , οὖον ποιέω ; ὁ δέ θεός ὑβρίζω οὐ ἐρύθω ; πανταχοῦ γάρ πάρειμι , καί πᾶς ἀκούω . μή μέθυς , φημί · καλῶς . οὗτος γάρ καί αὐτός καὶι ἑαυτοῦ οὖον Κάλας ; οὐχ εἶπον , κατακλίνω ὁ σῶμα , ἀλλά τίς ; μή μέθυς · οὗτος εἰμί , μή οὕτως αὐτός ἐκτραχηλίζω , ὡς ὁ Ψυχή ἀφαιρέω ὁ ἀρχή . τις οὖν ; οὖον χρή προνοέω ὁ σῶμα ; μή γίγνομαι · οὖον οὗτος λέγω , ἀλλά εἰς ἐπιθυμία αὐτός μή προνέω · οὗτος γάρ καί Παῦλος κελεύω λέγω · καί ὁ σάρξ πρόνοια μή ποιέω εἰς ἐπιθυμία . μή ἁρπάζω , φημί , ὁ μή σός , μή πλεονεκτέω , μή επιθρυσκω . ποῖος πᾶς οὗτος δήω ; πολύς ὁράω ; μή κακηγορέω , φημί , μηδέ συκοφαντέω . ποῖος ἔχω οὗτος πόνος ; ὁ ἐναντίος μέν οὖν πόνος . ὅταν μέν γάρ εἶπον κακῶς , οὐδείς ἐν κίνδυνος εἰμί , [ 139 ] ἐν ὑποψία . μή ἡκωσὲς περί οὖον εἶπον , ἄν τε μέγας εἰμί , ἄν τε μικρός · ἄν μέν γάρ μέγας εἰμί , ἐν ἔργον κινδυνεύω εὐθύς · ἄν δέ μικρός , ὁ ἰσὺν σύ ἀμύνω , μᾶλλον δέ καί πολύς χαλαπωτέροις · μέγας γάρ σύ εἴρω κακῶς . οὐδείς δύσκολος , οὐδείς φορτικός ἐπιτάσσω , ἐν βούλομαι · ἄν δέ μή βούλομαι , καί ὁ ῥᾳδίως φορτικός ἐγώ φαίνω . τις ὁ ἐσθίω ῥᾳδίως ; ἀλλά ὑπό πολύς βλακεία πολύς καί πρός οὗτος δυσχεραίνω · πολύς δέ ἀκούω λέγω , ὅτι καί ὁ ἐσθίω κάματος . οὐδείς οὗτος ἔχω κάματος , ἄν ἐθέλω · ἐν γάρ ὁ ἐθέλω πᾶς κεῖμαι , μετά ὁ ἄνωθεν χάρις . ἐθέλω οὖν ὁ ἀγαθός , ἵνα καί ὁ αἰώνιος τυγχάνω ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία .