joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0024.3
δ’ . Παιδεύσωμεν οὖν τὴν γλῶτταν εὐφημον εἶναι · Παῦσος γὰρ , φησί , τὴν γλῶσσαν σου ἀπὸ κακοῦ . Οὐ γὰρ διὰ τοῦτο αὐτὴν ἐδωκεν ὁ Θεός , ἵνα κατηγορῶμεν , ἵνα ὑβρίζωμεν , ἵνα ἀλλήλους διαδιδώμεν · ἀλλ’ ἵνα τὸν Θεὸν ὑμνῶμεν , ἵνα ταῦτα λαλῶμεν ἀ·θίδωσι , χάριν τοῖς ἀκούουσι , τὰ πρὸς οἰκοδομήν , τὰ πρὸς σωφροσύνην . Ἐπεὶ τὸν δεῖνα κακῶς ; τί κερδαίνει ; καὶ σαυτὸν μετ’ ἐκείνου βλάβῃ περιβάλλει ; δοξᾶν γὰρ ἔλαβες κακηγοροῦ . Οὐ γὰρ ἐστιν , οὐχ ἔστιν οὐδὲν κακόν , ὁ μέχρι τοῦ πάσχοντος ἴσταται , ἀλλὰ καὶ τὸν ποιούντα περιλαμβάνει · οὐν , ὁ βάσκανος δοκεῖ μὲν ἐπιβουλεύειν ἑτέρῳ , πρότερος δὲ αὐτὸς ἀπολαύει τῆς ἀδικίας , σηκόμενος καὶ φθείρεσθαι , καὶ παρὰ πάντων μισούμενος . Ὁ πλεονέκτης ἀποστερεῖ χρήματα ἑτέρου , ἀλλὰ καὶ τὸ φιλέσθαι ἑαυτὸν · μᾶλλον δὲ παρὰ πάντων ποιεῖ κακηγορεῖσθαι . Πολλῷ δὲ κρείττων ἀγαθὴ δόξα χρημάτων · τὴν μὲν γὰρ οὐ βέβιον ἀπονήψασθαι , τὰ δὲ βέβιον ἀποκτήσασθαι · μᾶλλον δὲ , τὰ μὲν οὐ παρόντα οὐδὲν τὸν οὐχ ἔχοντα ἐξαλέγει · ἢ δὲ μή · παροῦσα ἐπὶ τὸν ἔχοντα ποιεῖ καὶ καταγέλαστον , καὶ πᾶσιν ἐχθρὸν καὶ πολέμιον . Ὁ ὀργιλὸς πάλιν πρότερον ἑαυτὸν τιμωρεῖται σπαράττων , καὶ τότε ἐκείνῳ ὃ ὀργίζεται . Οὕτως ὁ κακηγορὸς πρότερον ἑαυτὸν αἰσχύνει , καὶ τότε τὸν κακηγορούμενον · ἢ οὐδὲ τοῦτο ἴσως ; δεδύνηται , ἀλλ’ ἀπήλθεν οὗτος μὲν μισροῦ τινος καὶ καταπτίστου δόξαν λαβὼν , ἐκεῖνος δὲ μᾶλλον φιλεῖσθαι παρασκευάζων . Ὅταν γὰρ ἀκούσιν κακῶς , μὴ τοῖς αὐτοῖς αὐτὸν ἀμύνεται , ἀλλ’ ἐπαινεῖ καὶ θαυμάζει · οὐχ ἐκεῖνον ἐπαινέσεται , ἀλλ’ ἑαυτόν . Ὅπερ γὰρ , ὅπερ ἐρρήθη εἰπών , αἱ κατὰ τῶν πλησίων κακηγορίαι τῶν ἐπιβουλευόντων ἐκπονεῖν πρώτων · οὕτω καὶ τὰ εἰς τοὺς πλησίον ἀγαθὰ τοὺς ἐργαζομένους εὐφραίνει πρώτων . Ὁ γὰρ τίκτων καὶ τὸ καλὸν καὶ τὸ κακόν , εἰκότως πρότερος αὐτὸς ἀπολαύει · καὶ καθάπερ ὕδωρ πηγάζον τὸ τε αὐτὸ μὲν , τὸ [ 11 ] τε πλείον , καὶ τὸ τῶν προσαγόντων ἀγγεῖα πληροῖ , καὶ τὴν πηγὴν οὐχ ἐλαττοῖ τὴν ἐκφέρουσαν · οὕτω δὴ καὶ κακία καὶ ἀρετή , ὅθεν τὰ ἐξῆ , ἐκεῖνον καὶ εὐφραίνει καὶ ἀπόλλυσι . Καὶ ταῦτα μὲν ἱκανῶς .
Lemmas: δέ . παιδεύω οὖν ὁ γλῶσσα Εὔφημος εἰμί · Πασοῦς γάρ , φημί , ὁ γλῶσσα σύ ἀπό κακός . οὖον γάρ διά οὗτος αὐτός δίδωμι ὁ Θεός , ἵνα κατηγορέω , ἵνα ὑβρίζω , ἵνα ἀλλήλων διαδίδωμι · ἀλλά ἵνα ὁ θεός ὑμνέω , ἵνα οὗτος λαλέω α·θιδηω , χάρις ὁ ἀκούω , ὁ πρός οἰκοδομή , ὁ πρός σωφροσύνη . ἐπεί ὁ Δεῖνα κακῶς ; τίς κερδαίνω ; καί σαυτοῦ μετά ἐκεῖνος βλάβη περιβάλλω ; δόξα γάρ λαμβάνω κακηγορέω . οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί οὐδείς κακός , ὁ μέχρι ὁ πάσχω ἴστημι , ἀλλά καί ὁ ποιέω περιλαμβάνω · ὀν , ὁ βάσκανος δοκέω μέν ἐπιβουλεύω ἕτερος , πρότερος δέ αὐτός ἀπολαύω ὁ ἀδικία , σηκόμενος καί φθείρω , καί παρά πᾶς μισέω . ὁ πλεονέκτης ἀποστερέω χρῆμα ἕτερος , ἀλλά καί ὁ φιλέω ἑαυτοῦ · μᾶλλον δέ παρά πᾶς ποιέω κακηγορέω . πολλός δέ ἀγαθός ἀγαθός δόξα χρῆμα · ὁ μέν γάρ οὖον βίος απονηφω , ὁ δέ βίος ἀποκτάομαι · μᾶλλον δέ , ὁ μέν οὖον πάρειμι οὐδείς ὁ οὐ ἔχω ἐξαλέγει · ἢ δέ μή · πάρειμι ἐπί ὁ ἔχω ποιέω καί καταγέλαστος , καί πᾶς ἐχθρός καί πολέμιος . ὁ ὀργίλος πάλιν πρότερος ἑαυτοῦ τιμωρέω σπαράσσω , καί τότε ἐκεῖνος ὅς ὀργίζω . οὕτως ὁ κακηγορέω πρότερος ἑαυτοῦ αἰσχύνω , καί τότε ὁ κακηγορέω · ἢ οὐδέ οὗτος ἴσως ; δύναμαι , ἀλλά ἀπέρχομαι οὗτος μέν μισροῦ τις καί καταπτίστου δόξα λαμβάνω , ἐκεῖνος δέ μᾶλλον φιλέω παρασκευάζω . ὅταν γάρ ἄκων κακῶς , μή ὁ αὐτός αὐτός ἀμύνω , ἀλλά ἐπαινέω καί θαυμάζω · οὐ ἐκεῖνος ἐπαινέω , ἀλλά ἑαυτοῦ . ὅπερ γάρ , ὅσπερ εἴρω εἶπον , ὁ κατά ὁ πλησίος κακηγορία ὁ ἐπιβουλεύω ἐκπονέω πρῶτος · οὗτος καί ὁ εἰς ὁ πλησίος ἀγαθός ὁ ἐργάζομαι εὐφραίνω πρῶτος . ὁ γάρ τίκτω καί ὁ καλός καί ὁ κακός , εἰκότως πρότερος αὐτός ἀπολαύω · καί καθάπερ ὕδωρ πηγάζω ὁ τε αὐτός μέν , ὁ [ 11 ] τε πλείων , καί ὁ ὁ προσάγω ἀγγεῖον πληρόω , καί ὁ πηγή οὐ ἐλασσόω ὁ ἐκφέρω · οὗτος δή καί κακία καί ἀρετή , ὅθεν ὁ ἔξεστι , ἐκεῖνος καί εὐφραίνω καί ἀπόλλυμι . καί οὗτος μέν ἱκανῶς .