joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0127.1
ἐτελείωσεν ὁ νόμος , καὶ τὸ , Εἰ ἡ πρώτη ἦν ἀμεμπτος ; Πῶς ; Κατὰ συνείδησιν . Αἱ γὰρ θυσίαι οὐ τῶν ἀπὸ τῆς ψυχῆς ῥύπον ἤρεσαν , ἀλλ’ ἐπὶ παρὰ σώμα ἦσαν · Κατὰ νόμους γὰρ ἐτολῆθης σαρκικῶς , φησίν . Οὐ γὰρ διὰ νομοιαν , οὐδὲ φόνον , οὐδὲ ἱεροσυλίαν ἀφίεναι ἠδύναντο . Ὅρῃς , Τόδε φάγε , τόδε μὴ φάγης · ἅπερ ἐστὶν ἀδιάφορα . Μόνον ἐπὶ βρώμασι καὶ πόμασι καὶ διαφόροις βαπτισμοῖς · τὸδε πίε , φησίν · καὶ περὶ τοῦ ποτοῦ οὐδὲν ἦν διατεταγμένον · ἀλλ’ ἐξευτελίζων αὐτὰ οὕτως εἶπε · Καὶ διαφόροις βαπτισμοῖς , καὶ δικαιώμασι σαρκός , μέχρι καιροῦ διορθώσεως ἐπικείμενα . Αὕτη γὰρ ἡ δικαιοσύνη τῆς σαρκός . Ἐνταῦθα καταβάλλει τὰς θυσίας , δείκνύς ὅτι οὐδὲμίαν εἶχον ἰσχύν , καὶ ὅτι μέχρι καιροῦ διορθώσεως ἦσαν · τοῦτοστίν , ἐμενον τὸν καιρὸν τὸν διορθοῦντα πάντα . Χριστὸς δὲ παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν , διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς , οὐ χειροποιήτου . Τὴν σάρκα ἐνταῦθα λέγει . Καλῶς δὲ καὶ μείζονα καὶ τελειοτέραν εἶπεν , εἰ γὼ ὁ Θεὸς ὁμοῦ , καὶ πᾶσα ἡ τοῦ Πνεύματος ἐνέργεια ἐνοικεῖ ἐν αὐτῇ · Οὐ γὰρ ἐν μέτρῳ δίδωσιν ὁ Θεὸς τὸ πνεῦμα · ἡ τελειότης , ἄτε καὶ ἀλήπου οὕσης , λέγει , καὶ μείζονα κατορθοῦσιν . Τοῦτοστίν , οὐ ταύτης τῆς πτίσεως . Ἵοῦ πῶς μείζους · οὐ γὰρ ἂν ἐν ἑνὶ Πνεύματι , εἰ ἀνθρώπου αὐτὴν κατασκευάσας . Οὐ ταύτης τῆς πτίσεως , φησίν , τοῦτοστίν , οὐ τούτων τῶν χειριμῶν , ἀλλὰ πνευματικῆς · ἐκ Πνεύματος γὰρ κατεσκεύαστο ἅγιον . Ὅρῃς πῶς καὶ σκηνὴν καὶ κατακάτασμα καὶ οὐρανὸν τὸ σῶμα καλεῖ ; Διὰ τῆς μειζόνος καὶ τελειοτέρας , φησίν , σκηνῆς · εἶτα , Διὰ τοῦ καταπετάσματος , τοῦτοστίν , τῆς σαρκὸς αὐτοῦ · [ 152 ] καὶ πάλιν , Εἰς τὸ ἑσώτερον τοῦ καταπετάσματος · καὶ πάλιν · Εἰσερχομένην εἰς τὰ Ἁγια τῶν ἁγίων , ἐμφανισθῆναι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ . Τίς οὖν ἕνεκεν τούτο ποιεῖ ; Ἡμᾶς διδάξαι βουλόμενος , καθ’ ἕτερον καὶ ἕτερον σημαίνόμενον , τὸν αὐτὸν λόγον ὄντα . Οὕν τι λέγω , καταπέτασμα ὁ οὐρανός ἐστιν · ὅσπερ γὰρ ἀποτείνει·χὲ τὸ ἅγια καταπέτασμα , καὶ ἡ σάρξ κρύπτουσα τὴν θεότητα · καὶ σκηνὴ ὁμοίως ἡ σάρξ , ἔχουσα τὴν θεότητα · καὶ σκηνὴ πάλιν ὁ οὐρανός · ἐκεῖ γὰρ ἐστιν ἕνδον ὁ ἱερεὺς . Χριστὸς δέ , φησίν , παραγενόμενος ἀρχιερεὺς . Οὐκ εἶπε , Γενόμενος , ἀλλὰ , Παραγενόμενος , τουτιοστίν , εἰς αὐτὸ τοῦτο ἐλθὼν , οὐχ ἕτερον διαβεβλάμενος · οὐ πρότερον παρεγένετο , καὶ τότε ἐγένετο , ἀλλ’ ἅμα ἦλθε . Καὶ οὐκ εἶπε , Παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν θυμιόντων , ἀλλὰ , Τῶν μελλόντων . Ἁμαρτῶν · ὡς οὐχ ἰσχύοντος τοῦ λόγου παραστήσαι τὸ πᾶν . Οὐδὲ δι’ αἵματος , φησίν , τράγων καὶ μόσχων . Πάντα ἐξηλλαγμένα , διὰ δὲ τοῦ ἰδίου αἵματος , φησίν , εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τὰ ἅγια . Ἵοῦ τὸν οὐρανὸν τοῦτο ἐκάλεσεν . Ἐφάπαξ , φησίν , εἰσῆλθεν εἰς τὰ ἅγια , αἰωνίαν λύτρωσιν εὕρηνμενος · καὶ τὸ , Εὕρημενος , σφράγις τῶν ἀτόπων ἦν καὶ τῶν παρὰ προδοχίαν , πῶς διὰ μιᾶς εἰσόδου αἰωνίαν λύτρωσιν εὕρη . Εἶτα τὸ πιθανόν · Εἰ γὰρ τὸ αἷμα ταύρων καὶ τράγων , καὶ σποδὸς δαμάλων βαπτίζουσα τοὺς κεκοινωμένους , ἀγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα · πῶς μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ , ὃς διὰ Πνεύματος ἀγίου ἑαυτὸν προσήνεκεν ἁμῶνον τῷ Θεῷ , καθαρίσει τὴν συνείδησιν ἡμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων , εἰς τὸ λατρεύειν Θεῷ ζῶντι ; Εἰ γὰρ σάρκα , φησίν , δύναται καθαρίσαι τὸ αἷμα τῶν ταύρων , πολλῷ μᾶλλον τῆς ψυχῆς τὸν ῥύπον ἀποκρίψει τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ . Ἵνα γὰρ μὴ ἀκούσας , Ἁγιάζει , μέγα τι νομίσης , ἐπισημαίνεται καὶ δείκνυσιν ἐκαστέρου τοῦ καθαρισμοῦ τὸ μέσον , καὶ πῶς · οὕτος μὲν ὀφθαλμῶ , ἐκεῖνος δὲ ταπεινῶς · εἶπεν , λέγει , ὅτι εἴκτως , εἰ γε ἐκεῖνο μὲν τὸ αἷμα ἦν ταύρων , τοῦτο δὲ τοῦ Χριστοῦ . Καὶ οὐχ ἱεράσθη τῷ ὀνόματι , ἀλλὰ καὶ τὸν τρόπον τίθησι τῆς προσφορῆς · Ὁς διὰ Πνεύματος ἀγίου , φησίν , ἑαυτὸν προσἤνεγκεν ἁμῶνον τῷ Θεῷ · τοῦτοστίν , ὅτι ἱερείον ἁμῶνον τῶν ἁμαρτιῶν καθαρὸν . Τὸ δὲ , Διὰ Πνεύματος ἀγίου , δηλοῖ ὅτι οὐ διὰ πυρός [ 153 ] προσήνεκται , οὐδὲ δι’ ἄλλων τιῶν . Καθαρίσει τὴν συνείδησιν ἡμῶν , φησίν , ἀπὸ νεκρῶν καθαρόν . Καὶ καλῶς · εἶπεν , Ἀπὸ νεκρῶν ἔργων · εἰ τις γὰρ ἤφαστο τότε νεκροῦ , ἐμιαινοτο · καὶ ἐνταῦθα εἰ τις ἁμαρτίᾳ νεκροῦ ἔργου , μιλοῦνται διὰ τῆς συνειδήσεως . Εἰς τὸ λατρεύειν Θεῷ ζῶντι , φησίν , καὶ ἀληθινῷ . Ἐνταῦθα ἐμφαίνει , ὅτι τὰ νεκρὰ ἔργα ἔχοντα οὐχ ἕνι δουλεύειν τῷ ζῶντι Θεῷ . Ἀληθινῷ δὲ καὶ ζῶντι Θεῷ εἴκτως · εἶπε , δηλῶν ἐντεῦθεν ὅτι καὶ τὰ προσφερόμενα αὐτῷ τοιαῦτα . Ἅστα ταῦτα τὰ παρ’ ἡμῖν καὶ ζῶντα καὶ ἀληθινά · ἐκεῖνα δὲ τὰ παρὰ Ἰουδαίοις καὶ νεκρὰ καὶ ψευδῆ · καὶ εἴκτως . γ . Μήδεις τοίνυν νεκρὰ ἔργα ἔχων εἰσεῖναι ἐνταῦθα . Εἰ γὰρ τὸν νεκροῦ σώματος ἀπτόμενον οὐχ ἕδει εἰσιέναι , πολλῷ μᾶλλον τὸν νεκρὰ ἔργα ἔχοντα · μολυσμὸς γὰρ ἐστι χαλεπώτατος . Νεκρὰ δὲ ἔργα ἐστὶ πάντα τὰ ζωὴν οὐκ ἔχοντα , τὰ δυσωδίως πλέχθεις . Ὅσπερ γὰρ τὸ νεκρὸν σῶμα πρὸς οὐδεμίαν αἴσθησιν ἐστὶ χρήσιμον , ἀλλὰ καὶ λυπεῖ τοὺς πλησιάζοντας · οὕτω καὶ ἡ ἁμαρτία εὐθέως τὸ λογιστικὸν πλῆττει , καὶ οὐχ ἀφήσειν οὐδὲ αὐτὴν τὴν διάνοιαν ἡρεμεῖν , ἀλλὰ θορυβεῖ καὶ ταράττει . Λέγεται δὲ καὶ λοιμὸς · τισιχόμους διαφθείρειν τὰ σώματα . Τοιαύτη ἐστὶ καὶ ἡ ἁμαρτία · λοιμοῦ οὐδὲν διενέχον , οὐ τὸν ἄρα διαφθείρουσα πρῶτον , εἶτα τὰ σώματα , ἀλλ’ εὐθέως εἰς τὴν ψυχὴν εἰσπιδῶσα . Οὐχ ὁρῇς τοὺς λοιμώττοντας πῶς ἐλεγχμαίνουσι , πῶς περιστρέφονται , πῶς δυσωδίως εἰσὶν ἐμπλεσμένοι , πῶς αὐτῶν αἰσχαῖ αἱ θφεῖς , πῶς δλοὶ ἀκάθαρτοι ; Τοιούτοί εἰσι καὶ οἱ ἁμαρτάνοντες , κἂν μὴ βλέπωνται . Εἴπὼ μοι γὰρ , πυρέττοντος παντὸς οὐχ ἕστι χείρων ὁ τῇ ἐπιθυμίᾳ τῶν χρημάτων · τῶν σωματῶν ἀλῶς ; οὐχὶ ἀκαθαρτότερος τούτων πάντων ἐστι , πάντα τὰ ἀναίσχυνα καὶ ποίμων καὶ πᾶσχων ; Τί γὰρ αἰσχρότατον ἀνδρὸς χρημάτων ἐρώντος ; ὅσα αἰ ἐταιριζόμεναι γυναῖκες , ὅσα αἱ ἐπὶ τῆς σκηνῆς οὐ παραῖνται ποιεῖν , τοσαῦτα οὐδὲ οὗτος · μᾶλλον δὲ ἐκεῖνας εἴκως ἐστι παραῖντασθαι , ἢ τούτον . Τί λέγω , οὐ παραῖνται ; καὶ δουλοπρεπῆ πράγματα ὑπομένει , χαλκεύων οὐδ’ οὐ δεῖ , ὁραυνόμενος πάλιν · ἕνθα μὴ θέ , πανταχοῦ ἀνιόντως · πονηροὺς ἀνδρὰς καὶ γόητας πολλάκις διεφθαμένους , πολλῷ καὶ πενιστέρους [ 154 ] καὶ εὐτελεστέρους αὐτοῦ παρακαθῆται κολακεύων , καὶ ἕτέρους ἀγαθούς καὶ πάντοθεν ἐναρέτους ὑβρίζων καὶ ὁραυνόμενος . Εἶδες ἐκατέρωθεν τὴν ἀσχημοσύνην , τὴν ἀναίσχυντιαν · καὶ ταπεινὸς ἐστι πέρα τοῦ μέτρου , καὶ ἀλαζών . Ἁλλ’ ἐστίκασιν ἐπὶ οἴκματος αἱ πόρναι , καὶ τοῦτο ἐστι τὸ
Lemmas: τελειόω ὁ νόμος , καί ὁ , εἰμί ὁ πρῶτος εἰμί Ἄμεμπτος ; Πῶς ; κατά συνείδησις . ὁ γάρ θυσία οὖον ὁ ἀπό ὁ Ψυχή ῥύπος ἀρέσκω , ἀλλά ἐπί παρά σώμα εἰμί · κατά νόμος γάρ ετοληθη σαρκικός , φημί . οὖον γάρ διά νομοεις , οὐδέ φόνος , οὐδέ ἱεροσυλία ἀφ́ερχομαι δύναμαι . ὄρνυμι , Τόδε ἐσθίω , ὅδε μή ἐσθίω · ὅσπερ εἰμί ἀδιάφορος . μόνος ἐπί βρῶμα καί πόμα καί διάφορος βαπτισμός · ὅδε πίνω , φημί · καί περί ὁ ποτός οὐδείς εἰμί διατάσσω · ἀλλά ἐξευτελίζω αὐτός οὕτως εἶπον · καί διάφορος βαπτισμός , καί δικαίωμα σάρξ , μέχρι καιρός διόρθωσις ἐπίκειμαι . Ἄτη γάρ ὁ δικαιοσύνη ὁ σάρξ . ἐνταῦθα καταβάλλω ὁ θυσία , δείκνυμι ὅτι οὐδείς ἔχω ἰσχύς , καί ὅτι μέχρι καιρός διόρθωσις εἰμί · τοῦτος , ἵημι ὁ καιρός ὁ διορθόω πᾶς . Χριστός δέ παραγίγνομαι ἀρχιερεύς ὁ μέλλω ἀγαθός , διά ὁ μείζων καί τέλειος σκηνή , οὖον χειροποίητος . ὁ σάρξ ἐνταῦθα λέγω . καλῶς δέ καί μείζων καί τέλειος εἶπον , εἰμί ἐγώ ὁ θεός ὁμοῦ , καί πᾶς ὁ ὁ πνεῦμα ἐνέργεια ἐνοικέω ἐν αὐτός · οὖον γάρ ἐν μέτρον δίδωμι ὁ θεός ὁ πνεῦμα · ὁ τελειότης , αὔγ-ασμα καί ἀλήπου ὗσις , λέγω , καί μείζων κατορθόω . Τοῦτος , οὖον οὗτος ὁ πτίσις . ἰός πῶς μείζων · οὖον γάρ εἄν ἐν εἷς πνεῦμα , εἰμί ἄνθρωπος αὐτός κατασκευάζω . οὖον οὗτος ὁ πτίσις , φημί , τοῦτος , οὖον οὗτος ὁ χειριμα , ἀλλά πνευματικός · ἐκ πνεῦμα γάρ κατασκευάζω ἅγιος . ὄρνυμι πῶς καί σκηνή καί κατακάτασμα καί οὐρανός ὁ σῶμα καλέω ; Ζεύς ὁ μείζων καί τέλειος , φημί , σκηνή · εἶτα , Ζεύς ὁ καταπέτασμα , τοῦτος , ὁ σάρξ αὐτός · [ 152 ] καί πάλιν , εἰς ὁ ἐσωτέρω ὁ καταπέτασμα · καί πάλιν · εἰσέρχομαι εἰς ὁ Ἅγιος ὁ ἅγιος , ἐμφανίζω ὁ πρόσωπον ὁ Θεός . Τῖς οὖν ἕνεκα οὗτος ποιέω ; ἡμός διδάσκω βούλομαι , κατά ἕτερος καί ἕτερος σημαίνω , ὁ αὐτός λόγος εἰμί . οὖν τίς λέγω , καταπέτασμα ὁ οὐρανός εἰμί · ὅσπερ γάρ ἀποτείνω ὁ ἅγιος καταπέτασμα , καί ὁ σάρξ κρύπτω ὁ θεότης · καί σκηνή ὁμοίως ὁ σάρξ , ἔχω ὁ θεότης · καί σκηνή πάλιν ὁ οὐρανός · ἐκεῖ γάρ εἰμί ἔνδον ὁ ἱερεύς . Χριστός δέ , φημί , παραγίγνομαι ἀρχιερεύς . οὐ εἶπον , Γενόμενος , ἀλλά , παραγίγνομαι , τουτιοειμι , εἰς αὐτός οὗτος ἔρχομαι , οὐ ἕτερος διαβάλλω · οὖον πρότερος παραγίγνομαι , καί τότε γίγνομαι , ἀλλά ἅμα ἔρχομαι . καί οὐ εἶπον , παραγίγνομαι ἀρχιερεύς ὁ θυμίζω , ἀλλά , ὁ μέλλω . ἁμαρτέω · ὡς οὐ ἰσχύω ὁ λόγος παρίστημι ὁ πᾶς . οὐδέ διά αἷμα , φημί , τράγος καί μόσχος . Πάν ἐξαλλάσσω , διά δέ ὁ ἴδιος αἷμα , φημί , εἰσέρχομαι ἐφάπαξ εἰς ὁ ἅγιος . ἰός ὁ οὐρανός οὗτος καλέω . ἐφάπαξ , φημί , εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἅγιος , αἰώνιος λύτρωσις εὑρίσκω · καί ὁ , εὑρίσκω , σφραγίς ὁ ἄτοπος εἰμί καί ὁ παρά προδοχίαν , πῶς διά εἷς εἴσοδος αἰώνιος λύτρωσις εὑρίσκω . εἶτα ὁ πιθανός · εἰμί γάρ ὁ αἷμα ταῦρος καί τράγος , καί σποδός δάμαλος βαπτίζω ὁ κοινόω , ἁγίζω πρός ὁ ὁ σάρξ καθαρότης · πῶς μᾶλλον ὁ αἷμα ὁ Χριστός , ὅς διά πνεῦμα ἅγιος ἑαυτοῦ προσφέρω ἁμνός ὁ Θεός , καθάρισις ὁ συνείδησις ἐγώ ἀπό νεκρός ἔργον , εἰς ὁ λατρεύω Θεός ζῶ ; εἰμί γάρ σάρξ , φημί , δύναμαι καθαρίζω ὁ αἷμα ὁ ταῦρος , πολύς μᾶλλον ὁ Ψυχή ὁ ῥύπος ἀποκρίψει ὁ αἷμα ὁ Χριστός . ἵνα γάρ μή ἀκούω , ἁγιάζω , μέγας τίς νομίζω , ἐπισημαίνω καί δείκνυμι ἑκαστέρω ὁ καθαρισμός ὁ μέσος , καί πῶς · οὗτος μέν ὀφθαλμός , ἐκεῖνος δέ ταπεινός · εἶπον , λέγω , ὅτι ἔοικα , εἰμί γε ἐκεῖνος μέν ὁ αἷμα εἰμί ταῦρος , οὗτος δέ ὁ Χριστός . καί οὐ ἱεράομαι ὁ ὄνομα , ἀλλά καί ὁ τρόπος τίθημι ὁ προσφορέω · ὅς διά πνεῦμα ἅγιος , φημί , ἑαυτοῦ προσφέρω ἁμνός ὁ Θεός · τοῦτος , ὅτι ἱερεῖον ἁμνός ὁ ἁμαρτία καθαρός . ὁ δέ , Ζεύς πνεῦμα ἅγιος , δηλόω ὅτι οὖον διά πῦρ [ 153 ] προσφέρω , οὐδέ διά ἄλλος τίω . καθάρισις ὁ συνείδησις ἐγώ , φημί , ἀπό νεκρός καθαρός . καί καλῶς · εἶπον , ἀπό νεκρός ἔργον · εἰμί τις γάρ ἀφίστημι τότε νεκρός , μιαίνω · καί ἐνταῦθα εἰμί τις ἁμαρτία νεκρός ἔργον , μιλέω διά ὁ συνείδησις . εἰς ὁ λατρεύω Θεός ζῶ , φημί , καί ἀληθινός . ἐνταῦθα ἐμφαίνω , ὅτι ὁ νεκρός ἔργον ἔχω οὐ ἐν δουλεύω ὁ ζῶ Θεός . ἀληθινός δέ καί ζῶ Θεός ἔοικα · εἶπον , δηλόω ἐντεῦθεν ὅτι καί ὁ προσφέρω αὐτός τοιοῦτος . ἅστα οὗτος ὁ παρά ἐγώ καί ζῶ καί ἀληθινός · ἐκεῖνος δέ ὁ παρά Ἰουδαῖος καί νεκρός καί ψευδής · καί ἔοικα . γ . μηδείς τοίνυν νεκρός ἔργον ἔχω εἴσειμι ἐνταῦθα . εἰμί γάρ ὁ νεκρός σῶμα ἀφτνέομαι οὐ ἕδος εἴσειμι , πολύς μᾶλλον ὁ νεκρός ἔργον ἔχω · μολυσμός γάρ εἰμί χαλεπός . νεκρία δέ ἔργον εἰμί πᾶς ὁ ζωή οὐ ἔχω , ὁ δυσωδίως πλέκω . ὅσπερ γάρ ὁ νεκρός σῶμα πρός οὐδείς αἴσθησις εἰμί χρήσιμος , ἀλλά καί λυπέω ὁ πλησιάζω · οὗτος καί ὁ ἁμαρτία εὐθύς ὁ λογιστικός πλήσσω , καί οὐ ἀφίημι οὐδέ αὐτός ὁ διάνοια ἠρεμέω , ἀλλά θορυβέω καί ταράσσω . λέγω δέ καί λοιμός · τισιχόμους διαφθείρω ὁ σῶμα . τοιοῦτος εἰμί καί ὁ ἁμαρτία · λοιμός οὐδείς διαφέρω , οὖον ὁ ἄρα διαφθείρω πρῶτος , εἶτα ὁ σῶμα , ἀλλά εὐθύς εἰς ὁ ψυχή εισπιδαω . οὐχ ὁράω ὁ λοιμώσσω πῶς ἐλέγχω , πῶς περιστρέφω , πῶς δυσωδίως εἰμί ἐμπλέκω , πῶς αὐτός αἰσχαῖ ὁ φθάνω , πῶς δλοὶ ἀκάθαρτος ; τοιοῦτος εἰμί καί ὁ ἁμαρτάνω , κἀν μή βλέπω . εἶπον ἐγώ γάρ , πυρέσσω πᾶς οὐ εἰμί χείρων ὁ ὁ ἐπιθυμία ὁ χρῆμα · ὁ σῶμα Ἀλῶς ; οὐ ἀκάθαρτος οὗτος πᾶς εἰμί , πᾶς ὁ ἀναίσχυνα καί Ποίμων καί πάσχω ; τις γάρ αἰσχρός ἀνήρ χρῆμα ἐράω ; ὅσος ὁ ἑταιρίζω γυνή , ὅσος ὁ ἐπί ὁ σκηνή οὖον παρίημι ποιέω , τοσοῦτος οὐδέ οὗτος · μᾶλλον δέ ἐκεῖνος ἵημι εἰμί παρανίστημι , ἢ οὗτος . τις λέγω , οὖον παρίημι ; καί δουλοπρεπής πρᾶγμα ὑπομένω , χαλκεύω οὐδέ οὖον δεῖ , ὁράω πάλιν · ἔνθα μή ΘΕ , πανταχοῦ ἀνέρχομαι · πονηρός Ἀνδρᾶς καί γόης πολλάκις διαφθάνω , πολύς καί πενιστέρους [ 154 ] καί εὐτελής αὐτός παρακάθημαι κολακεύω , καί ἕτερος ἀγαθός καί πάντοθεν ἐνάρετος ὑβρίζω καί ὁράω . εἶδον ἑκατέρωθεν ὁ ἀσχημοσύνη , ὁ ἀναισχυντία · καί ταπεινός εἰμί πέρα ὁ μέτρον , καί ἀλαζών . ἀλλά στίζω ἐπί οἴκματος ὁ πόρνη , καί οὗτος εἰμί ὁ