joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0095.1
Εσται · ὁ δὲ εἰς τὸ μῆλον , οὐχ οὕτως . Ἐπιθυμοῦμεν δέ , φησιν , ἑκάστος ὑμῶν . Πολλὴ ἡ φιλοσοφία · καὶ μικρῶν καὶ μικρῶν ὁμοίως σκέπται , καὶ πάντας οἶδε , καὶ οὐδένα παρορᾷ , ἀλλὰ τὴν αὐτὴν περὶ ἑκάστου κηδεμονίαν ἐπιδείκνυται , καὶ τὴν ἰσοτιμίαν τερπὶ πάντας · ὅδεν καὶ μᾶλλον ἑπαίνει διὰσάσει τὸ φορτίων τῶν ῥημάτων . Ἵνα μὴ ψωροὶ γένησθε , φησίν . Καθάπερ γὰρ ἡ ἀργία τὸ σῶμα βλάπτει · οὕτω καὶ τὴν ψυχὴν ἡ ἀργία τῶν ἀγαθῶν ἐπιτιωτέραν ἐργάζεται καὶ ἀσθενῆ . Μιμεῖται δέ , φησίν , τῶν διὰ πίστεως καὶ μακροθυμίας κληρονομοῦντων τὰς ἐπαγγελίας . Καὶ τίνες οὗτοί εἰσιν , ἐξὴς λέγει . Πρότερον εἴρηκε , Μιμεῖσθε τὰ πρότερα ὑμῶν κατορθώματα · εἶτα , ἵνα μὴ λέγωσι . Ποῖα ; αὐτὸς ἀνάγει ἐπὶ τὴν πατριάρχην , τὸν μὲν κατορθωμάτων σκηνθεν αὐτοῖς φέρον τὰ ὑποδείγματα , τοῦ δὲ νομίζειν ἐγκαταλειφθῆναι , ἀπὸ τοῦ πατριάρχου . Τοῦτο δὲ ποιεῖ , ἵνα μὴ λέγωσιν ὅτι οὐς οὐδενὸς ἀξίου λόγου καταφρονήσαντες ἐγκαταλείφθησαν , ἀλλ’ εἰδέναι ἔχωσιν ὅτι τῶν μάλιστα γενναίων ἀνδρῶν τοῦτό ἐστι , τὸ διὰ περισπωμῶν θάψαι τὸν βίον , καὶ ὅτι τοῖς θαυμαστοῖς καὶ μεγάλοις ἀνδράσιν οὕτως χέχρηται ὁ Θεός . Δεῖ δέ , φησίν , μετὰ μακροθυμίας ἅπαντα φέρειν · τοῦτο γὰρ ἐστι καὶ πειθαρχία . Ἐὰν δὲ εἴπῃ ὅτι δίδωσι , καὶ λάβῃς εὐθὺς , τί καὶ ἐπίστευσας ; οὐκέτι γὰρ τῆς πίστεως ἐστι τοῦτο σοι σὲς , ἀλλ’ ἐμοῦ , φησίν , τοῦ προλαβόντος τὴν ἐπαγγελίαν καὶ διδοῦντος . Ἐὰν δὲ εἴπῃ ὅτι δίδωμι , καὶ μετὰ ἑκατὸν ἐτὴ δώσω , σὺ δὲ μὴ ἀπέλυσας · τότε με ἐννόησας ἀξιόπιστον , τότε τὴν προθυμίαν περὶ ἐμοῦ δέδωκ ἔχεις . Ὅρᾳ ὅτι πολλάκις ἡ ἀπιστία οὐκ ἐξ ἀνελπιστίας γίνεται μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ ὀλιγοπυγείας καὶ μὴ μακροθυμεῖν , οὐκ ἐκ τοῦ ἐπαγγελιαμένου · Οὐ γὰρ δίκαιος ὁ Θεός , φησίν , ἐκλαθεῖναι τῆς ἀγάπης ὑμῶν , καὶ τῆς σπουδῆς ἧς ἐνδείξασθε εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ , διακονήσαντες τοῖς ἀγίοις , καὶ διακονοῦντες . Μεγάλα αὐτοῖς μαρτύρια , οὐχ ἔργα μόνον , ἀλλὰ καὶ πάντα προθυμία ἔργα · ὅ καὶ ἀλλαγὸν φησιν · Οὐ μόνον δέ , ἀλλὰ καὶ ἑαυτοὺς ἐδώκατε τῷ Κυρίῳ καὶ ἡμῖν . Ἡς ἐνδείξασθε , φησίν , εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ , διακονήσαντες τοῖς ἀγίοις καὶ [ 108 ] διακονοῦντες . Ὅρα πῶς πάλιν αὐτοὺς θεραπεύει ἐπαγωγὴν καὶ εἰπόν , Διακονοῦντες · Ἐπεὶ καὶ νῦν , λέγει , διακονοῦντες , διανιστῶν αὐτοὺς καὶ δεικνὺς ὅτι οὐκ ἐκείνοις πεποιήκασι , ἀλλὰ τῷ Θεῷ . Ἡς ἐνδείξασθε , φησίν · οὐχ ἀπλῶς εἰς τοὺς ἀγίους , ἀλλ’ εἰς τὸν Θεόν · τοῦτο γὰρ ἐστιν . Εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ · ὡσπεὶ ἔλεγε , Διὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ πάντα πεποιήκατε . Ὁ τοίνυν τοσαύτης παρ’ ὑμῶν ἀπολαύων σπουδῆς καὶ ἀγάπης , οὐ καταφρονήσει ποτὲ ὑμῶν οὐδὲ ἐπιλήσεται .
Lemmas: εἰμί · ὁ δέ εἰς ὁ μῆλον , οὐ οὕτως . ἐπιθυμέω δέ , φημί , ἕκαστος σύ . Πολύς ὁ φιλοσοφία · καί μικρός καί μικρός ὁμοίως σκέπτομαι , καί πᾶς οἶδα , καί οὐδείς παροράω , ἀλλά ὁ αὐτός περί ἕκαστος κηδεμονία ἐπιδείκνυμι , καί ὁ ἰσοτιμία τερπός πᾶς · ὅδε καί μᾶλλον ἐπαινέω διὰσάσει ὁ φορτίον ὁ ῥῆμα . ἵνα μή ψωρός γίγνομαι , φημί . καθά γάρ ὁ ἀργία ὁ σῶμα βλάπτω · οὗτος καί ὁ ψυχή ὁ ἀργία ὁ ἀγαθός ἐπιτιωτέραν ἐργάζομαι καί ἀσθενής . μιμέομαι δέ , φημί , ὁ διά πίστις καί μακροθυμία κληρονομέω ὁ ἐπαγγελία . καί τίς οὗτος εἰμί , ἑξῆς λέγω . Πρότερος εἴρω , μιμέομαι ὁ πρότερος σύ κατόρθωμα · εἶτα , ἵνα μή λέγω . Ποίας ; αὐτός ἀνάγω ἐπί ὁ πατριάρχης , ὁ μέν κατόρθωμα σκηνθεν αὐτός φέρω ὁ ὑπόδειγμα , ὁ δέ νομίζω ἐγκαταλείπω , ἀπό ὁ πατριάρχης . οὗτος δέ ποιέω , ἵνα μή λέγω ὅτι οὖς οὐδείς ἄξιος λόγος καταφρονέω ἐγκαταλείπω , ἀλλά οἶδα ἔχω ὅτι ὁ μάλιστα γενναῖος ἀνήρ οὗτος εἰμί , ὁ διά περισπάω θάπτω ὁ βίος , καί ὅτι ὁ θαυμαστός καί μέγας ἀνήρ οὕτως χράω ὁ Θεός . Δεύς δέ , φημί , μετά μακροθυμία ἅπας φέρω · οὗτος γάρ εἰμί καί πειθαρχία . ἐάν δέ εἶπον ὅτι δίδωμι , καί λαμβάνω εὐθύς , τίς καί πιστεύω ; οὐκέτι γάρ ὁ πίστις εἰμί οὗτος σύ σεύς , ἀλλά ἐγώ , φημί , ὁ προλαμβάνω ὁ ἐπαγγελία καί δίδωμι . ἐάν δέ εἶπον ὅτι δίδωμι , καί μετά ἑκατόν ἐτός δίδωμι , σύ δέ μή ἀπολύω · τότε ἐγώ ἐννοέω ἀξιόπιστος , τότε ὁ προθυμία περί ἐγώ δίδωμι ἔχω . ὁράω ὅτι πολλάκις ὁ ἀπιστία οὐ ἐκ ἀνελπιστία γίγνομαι μόνος , ἀλλά καί ἐκ ὁ ὀλιγοπυγείας καί μή μακροθυμέω , οὐ ἐκ ὁ ἐπαγγέλλω · οὖον γάρ δίκαιος ὁ Θεός , φημί , ἐκλανθάνω ὁ ἀγάπη σύ , καί ὁ σπουδή ὅς ἐνδείκνυμι εἰς ὁ ὄνομα αὐτός , διακονέω ὁ ἀγάω , καί διακονέω . Μεγάλα αὐτός μαρτύριον , οὐ ἔργον μόνος , ἀλλά καί πᾶς προθυμία ἔργον · ὅς καί ἀλλάσσω φημί · οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί ἑαυτοῦ δίδωμι ὁ κύριος καί ἐγώ . εἰμί ἐνδείκνυμι , φημί , εἰς ὁ ὄνομα αὐτός , διακονέω ὁ ἀγάω καί [ 108 ] διακονέω . Ὅρας πῶς πάλιν αὐτός θεραπεύω ἐπαγωγή καί εἶπον , διακονέω · ἐπεί καί νῦν , λέγω , διακονέω , διανίστημι αὐτός καί δείκνυμι ὅτι οὐ ἐκεῖνος ποιέω , ἀλλά ὁ Θεός . εἰμί ἐνδείκνυμι , φημί · οὐ ἀπλόος εἰς ὁ ἅγιος , ἀλλά εἰς ὁ Θεός · οὗτος γάρ εἰμί . εἰς ὁ ὄνομα αὐτός · ὡσπεὶ λέγω , Ζεύς ὁ ὄνομα αὐτός πᾶς ποιέω . ὁ τοίνυν τοσοῦτος παρά σύ ἀπολαύω σπουδή καί ἀγάπη , οὖον καταφρονέω ποτέ σύ οὐδέ ἐπιλήθω .