joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0130.1
ἔχλημα , ὅτι τὸ σῶμα πωλοῦσι χρημάτων ἕνεκεν · ἀλλ' ἔχουσι τινὰ ἀπολογίαν , τὴν πεινίαν καὶ τὴν καταναγκάζοντα λιμὸν · εἰ καὶ τὰ μάλιστα οὐδὲ τοῦτο ἱκανὸν εἰς ἀπολογίαν · ἐξὴν γὰρ ἐργαζομένας διατρεφσθαι . Ἐνταῦθα δὲ ἔστηχεν ἡ πλεονεξία , οὐχ ἐπὶ οἰκήματος , ἀλλ' ἐπὶ τῆς πόλεως μέσης , οὐ σῶμα , ἀλλὰ τὴν ψυχὴν προδιδὼς τῷ διαβόλῳ , ὥστε καὶ συγγίνεσθαι καὶ εἰσερχεσθαι πρὸς αὐτὸν ὥσπερ δυνὲς πρὸς πόρνην , καὶ τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοῦ πᾶσαν πλῆμῶσας ἐξέρχεται · καὶ ὁρᾷσι πᾶσα ἡ πόλις , οὐ δύο ἄνδρες καὶ τρεῖς . Καὶ τοῦτο δὲ τῶν πορνῶν ἰδίον ἐστιν , ὅτι τοῦ τὸ χρυσίον διδόντος εἰσὶ τοῦ γὰρ δουλος ἢ , κἂν ἐλεύθερος , κἂν μονομάχος , κἂν ὁστισοῦν , προτείνει δὲ τὴν μισθὸν , καταδέχονται · τοῦς δὲ μηδὲν προτεινοῦντας , κἂν πάντων ὡσιν εὐγενέστεροι , χωρὶς τοῦ ἀργυρίου οὐ προσιέναι . Τοῦτο καὶ ἐνταῦθα οὕτω ποιοῦσι · τοὺς μὲν ὀρθοὺς λογισμοὺς , ὅταν ἀργύριον μὴ ἔχων , ἀποστρέφονται · τοὺς δὲ μαιροὺς καὶ δυνὰς θηριομάχους , καταδέχονται διὰ τὸ χρυσίον , καὶ ἀσχημόνως συγγίνονται , καὶ τὴν κάλλος ἀπολλύουσι τῆς ψυχῆς . Καθὰπερ γὰρ ἐκεῖναι φύσει μὲν εἰδείαι · καὶ μέλαναι καὶ ἀγροικίδες καὶ παχεῖαι καὶ ἀμορφοι καὶ κακοπλάστοι , καὶ πάντοθεν αἰσχραὶ · οὕτω καὶ αἱ τούτων γίνονται ψυχαί , οὐδὲ τοῖς ἐξωθεν ἐστρίμμασι τὴν ἀμορφίαν συγκαλύψαι δυνάμεναι . Ὅταν γὰρ ἑσάχη ἡ δυσειδία , ὅσα ἂν ἐπινοήσωσιν , οὐδὲ ὑποκρινάσθαι δύνανται . Ὅτι γὰρ ἀναισγυντία πόρνας ποιεῖ , ἄκουσον τοῦ προφήτου λέγοντος · Ἀπηναιοχύντησας πρὸς πάντα , δὲνς πόρνης ἀφένεσθ σοι . Τοῦτο καὶ πρὸς τοὺς πλεονέκτας ἐστιν εἰπεῖν , ἀπηναιοχύντησας πρὸς πάντα , οὐ πρὸς τοῦσδε καὶ τοῦσδε , ἀλλὰ πρὸς πάντα . Πῶς ; Οὐ πατέρα , οὐχ υἱὸν , οὐ γυναῖκα , οὐ φίλον , οὐχ ἀδελφὸν , οὐχ εὐεργέτην , οὐδὲνα ἀπλῶς αἰδεῖται ὁ τοιοῦτος . Καὶ τὶ λέγω φίλον καὶ ἀδελφὸν καὶ πατέρα ; αὐτὸν οὐχ αἰδεῖται τὸν Θεόν , ἀλλὰ πάντα μῦθος αὐτῷ εἶναι δοκεῖ , καὶ γελᾶ ὑπὸ τῆς πολλῆς ἐπιθυμίας · μεθῶν , καὶ οὐδὲ τῇ ἀκοῇ παραδεχομένους τι τῶν ὠφελεῖν αὐτὸν δυναμένων . Ἄλλ' ὡ τῆς ἀτοπίας , καὶ ὅσα φθέγγονται · Οἴαι σοι , μαμωνᾶ , καὶ τῷ μὴ ἔχοντί σε ! Ἐνταῦθα [ 155 ] διαπρίομαι ὑπὸ τοῦ θυμοῦ · οἷαί γὰρ τοῖς ταῦτα λέγουσι , κἂν ἐν γέλῳ λέγωσιν . Εἰπέ μοι γάρ , οὐ τοιαύτην ἀπειλὴν ἠπειλήσεν ὁ Θεὸς λέγων · Οὐ δύνασθε δυσὶ κυρίοις δουλεύειν ; σὺ δὲ ἐκλύεις τὴν ἀπειλὴν , τοιαύτη τολμῶν φθίγγεσθαι ἐπὶ κακῷ τῷ σεαυτοῦ ; οὐχ εἰδωλολατρεῖν αὐτὴν εἶναι φησιν ὁ Παῦλος , καὶ τὸν πλεονέκτην εἰδωλολάτρην καλεῖ ; σὺ δὲ ἔστηκας γελῶν κατὰ τὰς βιωτικὰς γυναῖκας , γελωτοποιῶν κατὰ τὰς ἐν τῇ σκηνῇ ε ; δ . Τοῦτο πάντα ἀνέτρεψε , τοῦτο κατέβαλε · γέλως γέγονε τὰ ἡμέτερα καὶ πολιτισμοὶ καὶ ἀστείσιες · οὐδὲν εὐσταθὲς , οὐδὲν σιβαρόν . Οὐ πρὸς τοὺς βιωτικούς ἄνδρας μόνον λέγω ταῦτα , ἀλλ' ὅδα οὐδ' αἰνιττομαι · γέλωτος γὰρ ἐμπέπλησται ἡ Ἐκκλησία . Ἄν δὲ δεινὰ ἀστεῖον εἴπη , γέλως εὐθὺς ἐν τοῖς καθημένοις γίνεται · καὶ τὸ θαυμαστὸν , ἐν αὐτῷ τῷ καιρῷ τῆς εὐχῆς οὐ παύονται πολλοὶ τοῦ γελᾶν . Πανταχοῦ γελούσῃ ὁ διάβολος , πάντα ἐνεδύσατο , πᾶ-των κρατεῖ · ἡττᾶσται ὁ Χριστὸς , παρέσταται , ἐν οὐδενὸς * ( Colb . , γελῶν καὶ τὰς βιωτικὰς γυναῖκας , γελωτοποιῶν τὰς ἐν τῇ σκηνῇ .
Lemmas: ἔχλημα , ὅτι ὁ σῶμα πωλέω χρῆμα ἕνεκα · ἀλλά ἔχω τις ἀπολογία , ὁ πηνιάω καί ὁ καταναγκάζω λιμός · εἰμί καί ὁ μάλιστα οὐδέ οὗτος ἱκανός εἰς ἀπολογία · ἔξεστι γάρ ἐργάζομαι διατρέπω . ἐνταῦθα δέ στάζω ὁ πλεονεξία , οὐ ἐπί οἴκημα , ἀλλά ἐπί ὁ πόλις μέσος , οὖον σῶμα , ἀλλά ὁ ψυχή προδίδωμι ὁ διάβολος , ὥστε καί συγγίγνομαι καί εἰσέρχομαι πρός αὐτός ὥσπερ δύο πρός πόρνη , καί ὁ ἐπιθυμία αὐτός πᾶς πλῆμῶσας ἐξέρχομαι · καί ὅρασις πᾶς ὁ πόλις , οὖον δύο ἀνήρ καί τρεῖς . καί οὗτος δέ ὁ πόρνη ἴδιος εἰμί , ὅτι ὁ ὁ χρυσίον δίδωμι εἰμί ὁ γάρ δοῦλος ἢ , κἀν ἐλεύθερος , κἀν μονομάχος , κἀν ὅστις , προτείνω δέ ὁ μισθός , καταδέχομαι · ὁ δέ μηδείς προτείνω , κἀν πᾶς οὖς εὐγενής , Χωρὶς ὁ ἀργύριον οὖον πρόσειμι . οὗτος καί ἐνταῦθα οὗτος ποιέω · ὁ μέν ὀρθός λογισμός , ὅταν ἀργύριον μή ἔχω , ἀποστρέφω · ὁ δέ μαιροος καί δύο θηριομάχος , καταδέχομαι διά ὁ χρυσίον , καί ἀσχήμων συγγίγνομαι , καί ὁ κάλλος ἀπόλλυμι ὁ Ψυχή . καθά γάρ ἐκεῖνος φύσις μέν οἶδα · καί μελαίνω καί ἀγροικίς καί παχύς καί ἄμορφος καί κακόπλαστος , καί πάντοθεν αἰσχρός · οὗτος καί ὁ οὗτος γίγνομαι Ψυχή , οὐδέ ὁ ἐξωθεν ἐστρίμμασι ὁ ἀμορφία συγκαλύπτω δύναμαι . ὅταν γάρ σάττω ὁ δυσειδία , ὅσος εἄν ἐπινοέω , οὐδέ ὑποκρίνομαι δύναμαι . ὅτι2 γάρ ἀναισγυντία πόρνη ποιέω , ἀκούω ὁ προφήτης λέγω · Ἀπηναιοχύντησας πρός πᾶς , δένω πόρνη ἀφίημι σύ . οὗτος καί πρός ὁ πλεονέκτης εἰμί εἶπον , ἀπηναιοχύντησας πρός πᾶς , οὖον πρός ὅδε καί ὅδε , ἀλλά πρός πᾶς . Πῶς ; οὖον πατήρ , οὐ υἱός , οὖον γυνή , οὖον φίλος , οὐ ἀδελφός , οὐ εὐεργέτης , οὐδείς ἀπλόος αἰδέομαι ὁ τοιοῦτος . καί τίς λέγω φίλος καί ἀδελφός καί πατήρ ; αὐτός οὐ αἰδέομαι ὁ Θεός , ἀλλά πᾶς μῦθος αὐτός εἰμί δοκέω , καί γελάω ὑπό ὁ πολύς ἐπιθυμία · μέθη , καί οὐδέ ὁ ἀκοή παραδέχομαι τίς ὁ ὠφελέω αὐτός δύναμαι . ἄλλος εἰμί ὁ ἀτοπία , καί ὅσος φθέγγομαι · οἶος σύ , μαμωνᾶς , καί ὁ μή ἔχω σύ ! ἐνταῦθα [ 155 ] διαπρίω ὑπό ὁ θυμός · οἷος γάρ ὁ οὗτος λέγω , κἀν ἐν γέλως λέγω . ἐπές ἐγώ γάρ , οὖον τοιοῦτος ἀπειλή ἀπειλέω ὁ θεός λέγω · οὖον δύναμαι δύο κύριος δουλεύω ; σύ δέ ἐκλύω ὁ ἀπειλή , τοιοῦτος τολμάω φθίω ἐπί κακός ὁ σεαυτοῦ ; οὐ εἰδωλολατρέω αὐτός εἰμί φημί ὁ Παῦλος , καί ὁ πλεονέκτης εἰδωλολάτρης καλέω ; σύ δέ ἵστημι γελάω κατά ὁ βιωτικός γυνή , γελωτοποιός κατά ὁ ἐν ὁ σκηνή ε ; δ . οὗτος πᾶς ἀνατρέπω , οὗτος καταβάλλω · γέλως γίγνομαι ὁ ἡμέτερος καί πολιτισμός καί ἀστείσιες · οὐδείς εὐσταθής , οὐδείς σιβαρος . οὖον πρός ὁ βιωτικός ἀνήρ μόνος λέγω οὗτος , ἀλλά ὅδα οὐδέ αἰνίττομαι · γέλως γάρ ἐμπίμπλημι ὁ ἐκκλησία . ἄν δέ δεινός ἀστεῖος εἶπον , γέλως εὐθύς ἐν ὁ κάθημαι γίγνομαι · καί ὁ θαυμαστός , ἐν αὐτός ὁ καιρός ὁ εὐχή οὖον παύω πολύς ὁ γελάω . πανταχοῦ γελάω ὁ διάβολος , πᾶς ἐνδύω , πᾶτος κρατέω · ἡσσάομαι ὁ Χριστός , παρίστημι , ἐν οὐδείς * ( Colb . , γελάω καί ὁ βιωτικός γυνή , γελωτοποιός ὁ ἐν ὁ σκηνή .