joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0157.3
μὴ ἀπολάβωμεν , μεῖζον ἐστὶν ἡμῖν ὁ μισθός . Οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ ἀδάμαντος ἐκείνου γέγονεν · ὅτε γὰρ ἤθλησε γενναῖος , τότε αὐτῷ καὶ ταῦτα ἀπέδωκεν · ὅτε ἔδειξε τῷ διαβόλῳ , ὅτι οὐ διὰ ταῦτα αὐτὸν θεραπεύει , τότε καὶ αὐτὰ αὐτῷ ἔδωκε . Τοιούτους γὰρ ἐστιν ὁ Θεός · ὅταν ἴδῃ ἡμᾶς μὴ προσλαμβάνειν τοὺς βωμικούς , τότε ἡμῖν αὐτὰ δίδωσιν · ὅταν ἴδῃ τὰ πνευματικὰ προτιμῶντας , τότε καὶ τὰ σαρκικὰ παρχεται · οὐ πρότερον δὲ δίδωσιν , ἵνα μὴ ἀποβραχῶμεν τῶν πνευματικῶν . Θεοῦμενος οὖν ἡμῶν οὐ διδωσι τὰ σαρκικά , ἵνα καὶ ἄχοντας ἀποστήσῃ τούτων . Οὐ , φησίν · ἀλλ’ ἐὰν λάβω , ἐπικλῆμαι , καὶ μᾶλλον εὐχαριστῶ . Ἐγὼ δὲ , ὦ ἄνθρωπε · τότε γὰρ μάλιστα ἐσὶν ἐράδηνος . Τί οὖν ὅτι , φησι , πολλοὶ δίδωσι ; Καὶ πῶθεν οὖν , ὅτι αὐτὸς ἐγύμνωσεν ; Ἄλλα τίς , φησίν , ἕτερος δίδωσιν ; Ἡ πλεονεξία αὐτῶν , ἡ ἀραγία . Πῶς οὖν συγχωρεῖ γίνεσθαι ταῦτα ; Ὅσπερ καὶ φόνους καὶ κλοπὰς καὶ βίας . Τί οὖν ἐραῖς , φησι , πρὸς τοὺς ἐκ πατέρων διαδεχομένους · κλῆρον , τοὺς μυρίων γέμοντας κακῶν · πῶς αὐτοὺς ἐξ , φησίν , ὁ Θεὸς ἀπολαύειν τούτων ; Ὅσπερ οὖν καὶ κλοπὰς ἀφήσει , καὶ φονίας , καὶ τοὺς λοιποὺς κακοῦργους · οὗ γὰρ ἐστιν ὁ καιρὸς τῆς κρίσεως νῦν , ἀλλὰ τῆς πολιτείας τῆς ἀρίστης . Ὅπερ δὲ καὶ ἤδη εἶπον , τοῦτο καὶ νῦν λέγω · ὅτι μεῖζονα δώσουσι δίκην , ὅταν καὶ πάντων ἀπολαύσαντες τῶν ἀγαθῶν , μηδὲ οὕτω βελτίους γίνωνται . Οὐ γὰρ πάντες ὁμοίως κολασθήσονται , ἀλλ’ οἱ μὲν καὶ μετὰ τῆς εὐεργεσίας μέιναντες κακοί , μεῖζονας τιμωρηθήσονται · οἱ δὲ μετὰ πενίας , οὐχ οὕτω . Καὶ τὸ τοῦτο ἐστὶν ἀληθές , ἄκουσον τί φησιν τῷ Δαυὶδ · Οὐχὶ ἔδωκά σοι πάντα τὰ τοῦ κυρίου σου ; Ὅταν οὖν ἴδῃς νέον χωρὶς πόνων κλῆρον παραλαβόντα πατέρων , καὶ μέιναντα κακόν , εἴδῃ ὅτι ἡ κόλασις αὐτῷ αὐξεται , καὶ τὰ τῆς τιμωρίας ἐπιταινεται . Μὴ δὲ τούτους ζηλοῦν , ἀλλ’ εἰ τις ἀρετὴν διετέθη , εἰ τις πλοῦτον πνευματικὸν ἐκτησατο . Οὗτοι γὰρ , φησίν , οἱ πεποιθότες ἐπὶ τῷ πλούτῳ αὐτῶν · καὶ πάλιν · Μακάριοι οἱ φθοβούμενοι τὸν Κύριον . Τίνα βούλει εἶναι , εἴπ’ μοι ; Πάντων τῶν [ 195 ] μακαριζομένων . Τούτους οὖν ζηλοῦ , μὴ ἐκεῖνους , ἵνα καὶ τῶν ἀποκειμένων αὐτοῖς τύχῃ · ἀγαθῶν · ὧν γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: μή ἀπολαμβάνω , μείζων εἰμί ἐγώ ὁ μισθός . οὕτως καί ἐπί ὁ ἀδάμας ἐκεῖνος γίγνομαι · ὅτε γάρ ἀθλέω γενναῖος , τότε αὐτός καί οὗτος ἀποδίδωμι · ὅτε δείκνυμι ὁ διάβολος , ὅτι οὖον διά οὗτος αὐτός θεραπεύω , τότε καί αὐτός αὐτός δίδωμι . τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ Θεός · ὅταν ὁράω ἐγώ μή προσλαμβάνω ὁ βωμικός , τότε ἐγώ αὐτός δίδωμι · ὅταν ὁράω ὁ πνευματικός προτιμάω , τότε καί ὁ σαρκικός παρέχω · οὖον πρότερος δέ δίδωμι , ἵνα μή ἀποβρέχω ὁ πνευματικός . θεάομαι οὖν ἐγώ οὖον δίδωμι ὁ σαρκικός , ἵνα καί ἄχω ἀφίστημι οὗτος . οὖον , φημί · ἀλλά ἐάν λαμβάνω , ἐπικαλέω , καί μᾶλλον εὐχαριστέω . ἐγώ δέ , εἰμί ἄνθρωπος · τότε γάρ μάλιστα ἐμίν ἐράδηνος . τις οὖν ὅτι , φημί , πολύς δίδωμι ; καί πίνω οὖν , ὅτι αὐτός γυμνόω ; ἄλλος τίς , φημί , ἕτερος δίδωμι ; ὁ πλεονεξία αὐτός , ὁ Αράγια . Πῶς οὖν συγχωρέω γίγνομαι οὗτος ; ὅσπερ καί φόνος καί κλοπή καί Βίας . τις οὖν Ἐραί , φημί , πρός ὁ ἐκ πατήρ διαδέχομαι · κλῆρος , ὁ μυρίος γέμω κακός · πῶς αὐτός ἐκ , φημί , ὁ θεός ἀπολαύω οὗτος ; ὅσπερ οὖν καί κλοπή ἀφίημι , καί φόνιος , καί ὁ λοιπός κακοῦργος · ὅς γάρ εἰμί ὁ καιρός ὁ κρίσις νῦν , ἀλλά ὁ πολιτεία ὁ ἀγαθός . ὅπερ δέ καί ἤδη εἶπον , οὗτος καί νῦν λέγω · ὅτι μείζων δίδωμι δίκη , ὅταν καί πᾶς ἀπολαύω ὁ ἀγαθός , μηδέ οὗτος ἀγαθός γίγνομαι . οὖον γάρ πᾶς ὁμοίως κολάζω , ἀλλά ὁ μέν καί μετά ὁ εὐεργεσία μένω κακός , μείζων τιμωρέω · ὁ δέ μετά πενία , οὐ οὗτος . καί ὁ οὗτος εἰμί ἀληθής , ἀκούω τίς φημί ὁ Δαυίδ · οὐ δίδωμι σύ πᾶς ὁ ὁ κύριος σύ ; ὅταν οὖν ὁράω νέος Χωρὶς πόνος κλῆρος παραλαμβάνω πατήρ , καί μένω κακός , οἶδα ὅτι ὁ κόλασις αὐτός αὐξάνω , καί ὁ ὁ τιμωρία επιταινω . μή δέ οὗτος ζηλόω , ἀλλά εἰμί τις ἀρετή διατίθημι , εἰμί τις πλοῦτος πνευματικός κτάομαι . οὗτος γάρ , φημί , ὁ πείθω ἐπί ὁ πλοῦτος αὐτός · καί πάλιν · Μακάριος ὁ φθοβουμενοω ὁ κύριος . τίς βούλομαι εἰμί , εἶπον ἐγώ ; Πάντων ὁ [ 195 ] μακαρίζω . οὗτος οὖν ζηλόω , μή ἐκεῖνος , ἵνα καί ὁ ἀπόκειμαι αὐτός τυγχάνω · ἀγαθός · ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .