joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0130.2
ἐστι μέρος ἡ Ἐκκλησία . Οὐχ ἀκούεις Παύλου λέγοντος · Αἰσχροτήτες , καὶ μωρολογία , καὶ εὐτραπελία ἀρθήσων ὑμῶν ; Μετὰ τῆς αἰσχροτητος τὴν εὐτραπελίαν τίθησι · σὺ δὲ γελάς ; Μωρολογία τί ἐστι ; τὰ μῆδεν ἔχοντα χρήσιμον . Γελᾷς δὲ ὅλος , καὶ διαγέως τὸ πρόσωπον ὁ μοναχὸν ; ὁ ἐσταυρωμένος , ὁ πενθὼν , γελάς , εἰπέ μοι ; Ποῦ τοῦ Χριστοῦ τοῦτο ἤκουσας ποιούντος ; Οὐδαμῶς , ἀλλὰ κατηφούντος μὲν πολλάκισ . Καὶ γὰρ ὅτε τὴν Ἱερουσαλὴμ εἶδεν , ἐδάκρυσεν , καὶ ὅτε τὸν προδότην ἐνενόησεν , ἐταράχθη , καὶ ὅτε τὸν Λάζαρον ἐμελλεν ἐγείρειν , ἐκλαυσεν · σὺ δὲ γελάς ; Εἰ ἐπὶ τοῖς ἑτέρων ἀμαρτήμασιν ὁ μὴ ἀλγῶν , κατηγορίας ἄξιος · ὁ ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ ἀναλήπτως διακειμένος καὶ γελῶν , ποίας ἔσται συγγνώμης ἄξιος ; Πενθοῦς ὁ παρὼν καιρὸς καὶ θλίψεως , ὀπωτισμοῦ καὶ δοκλαγωγίας , ἀγῶνὸν καὶ ἰδρωτῶν · σὺ δὲ γελάς ; Οὐχ ὁρᾷς πῶς ἐπεκτίθη Σάρρα ; οὐχ ἀκούεις τοῦ Χριστοῦ λέγοντος · Οἱ οἱ γελάοντες , δει κλαίουσιν ; Ταῦτα ψάλλεις καθ' ἑκάστην ἡμέραν . Τί γὰρ λέγεις , εἰπέ μοι ; ὅτι Ἐγέλασα ; Οὐδαμῶς · ἀλλὰ τί ; Ἐσκοπίασα ἐν τῷ στεναγμῷ μου . Ἄλλὰ τάχα τινὲς εἰσιν οὕτω διακεκνημένοι καὶ χαῦνοι , ὅς καὶ ἐν τῇ ἐπιτιμῆσει ταύτῃ γελᾶν , ὅτι δὴ περὶ γέλωτος ταῦτα διαλεγόμεθα . Καὶ γὰρ τοιούτοι ἐστὶν ἡ παραφορά , τοιαύτη ἡ παραληψία , οὐδὲ αἰσθάνεσθαι τῆς ἐπιτιμήσεως . [ 156 ] Ἐστηκεν ὁ ἱερεὺς τοῦ Θεοῦ τὴν πάντων εὐχὴν ἀναφέρων · σὺ δὲ γελάς , οὐδὲν δεδοικώς ; καὶ ἐκεῖνος μὲν τρέμει ὑπὲρ σοῦ τὰς εὐχὰς ἀναφέρειν , σὺ δὲ καταφρονεῖς ; Οὐχ ἀκούεις τῆς Γραφῆς λεγούσης · Οἱ οἱ καταφρονεῖσιν ; οὐ φρίττεις ; οὐ συστρέλλεις σαυτόν ; Καὶ εἰς μὲν βασιλεία εἰσιόν , καὶ σχήματι καὶ βλέμματι καὶ βησίματι καὶ πᾶσι τοῖς ἄλλοις χωρεῖς σαυτὸν · ἐνταῦθα δὲ , ἔνθα τὰ δυνάμἐστι βασιλεία , καὶ τοιαῦτα ὅσα τὰ οὐράνια , καὶ γελάς ; Σὺ μὲν οὖν οἶδα ὅτι οὐχ ὁρᾷς · ἄκουε δὲ ὅτι ἄγγελοὶ πάρεισι πανταχοῦ , καὶ μάλιστα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ παρευρισκόμε τῷ βασιλεῖ , καὶ πάντα ἐμπέπλησται τῶν ἀσωμάτων ἐκείνων δυνάμεων . Οὐτος ἐμοὶ καὶ πρὸς γυναῖκας ὁ λόγος , αἱ ἐπὶ μὲν τῶν ἀνδρῶν οὐ τολμῶσι τοῦτο ποιεῖν ταχέως , κἂν ποιῶσι δὲ , οὐχ δει , ἀλλὰ παρὰ τὴν ἡαιρὸν τῆς ἀνέσεως · ἐνταῦθα δὲ δει . Κατακαλύπτεις , εἰπέ μοι , τὴν κεφαλήν , καὶ γελάς , ὦ γύναι , ἐν ἐκκλησίᾳ καθημένη ; εἰσῆλθες ἐξομολογήσασθαι τὰ ἀμαρτήματα , προσπεσεῖν τῷ Θεῷ , δεηθῆναι καὶ ἰκετεύσαι ὑπὲρ τῶν κακῶς σοι πεπλημμελημένων , καὶ μετὰ γέλωτος τοῦτο ποιεῖς ; Πῶς ; οὐν αὐτὸν ἐξελύσασθαι δυνήση ; Καὶ τί κακὸν ὁ γέλως , φησίν ; Οὐ κακὸν ὁ γέλως , ἀλλὰ κακὸν τὸ παρὰ μέτρον , τὸ ἄκαιρον . Ὁ γέλως ἔγκειται ἐν ἡμῖν , ἵν' , ὅταν φίλους ἴδωμεν διὰ μακροῦ χρόνου , τοῦτο ποιῶμεν , ὅταν τινὰς καταπεπληγμένους καὶ δεδοικότας , ἄνῶμεν αὐτοὺς τῷ μειδιήματι , οὐχ ἵνα ἀνακαγχάσωμεν , καὶ δεῖ γελοῦμεν · ὁ γέλως ἔγκειται τῇ ψυχῇ τῇ ἡμετέρα , ἵνα ἀνθίαι ποτὲ ἡ ψυχή , οὐχ ἵνα διαχένηται . Ἐπεὶ καὶ ἐπιθυμία ἡμῖν ἔγκειται σωματίων , καὶ οὐ πάντως ἀνάγκη διὰ τὸ ἔγκεισθαι καὶ αὐτῇ χρήσθαι , ἡ κεχρήσθαι ἀμέρως · ἀλλὰ καὶ κρατούμεν αὐτῆς , καὶ οὐ λέγομεν , Ἐπεὶδὴ ἔγκειται , χρῶσόμεθα . Μετὰ δακρύων δούλευε τῷ Θεῷ , ἵνα δυνήῃς ἀπονίψασθαι τὰ ἁμαρτήματα . Οἶδα ὅτι πολλοὶ διαμαρτάνουσι ἡμᾶς , λέγοντες , Εὐθὺς δάκρου . Διὰ τοῦτο δακρύων καιρός .
Lemmas: εἰμί μέρος ὁ ἐκκλησία . οὐχ ἀκούω Παῦλος λέγω · αἰσχρότης , καί μωρολογία , καί εὐτραπελία ἀραρίσκω σύ ; μετά ὁ αἰσχρότης ὁ εὐτραπελία τίθημι · σύ δέ γελάω ; μωρολογία τίς εἰμί ; ὁ μηδείς ἔχω χρήσιμος . γελάω δέ ὅλος , καί διαγέως ὁ πρόσωπον ὁ μοναχός ; ὁ σταυρόω , ὁ πένθος , γελάω , εἶπον ἐγώ ; πός ὁ Χριστός οὗτος ἀκούω ποιέω ; οὐδαμός , ἀλλά κατηφέω μέν πολλάκις . καί γάρ ὅτε ὁ Ἱεροσόλυμα ὁράω , δάκρυ , καί ὅτε ὁ προδότης ἐννοέω , ταράσσω , καί ὅτε ὁ Λάζαρος μέλλω ἐγείρω , καλέω · σύ δέ γελάω ; εἰμί ἐπί ὁ ἕτερος ἁμάρτημα ὁ μή ἄλγος , κατηγορία ἄξιος · ὁ ἐπί ὁ αὐτός ἀναλήπτως διάκειμαι καί γελάω , Ποίας εἰμί συγγνώμη ἄξιος ; πένθος ὁ πάρειμι καιρός καί θλῖψις , οπωτισμοω καί δοκλαγωγίας , ἀγών καί ἱδρώς · σύ δέ γελάω ; οὐχ ὁράω πῶς ἐπικτείνω Σάρα ; οὐ ἀκούω ὁ Χριστός λέγω · ὁ ὁ γελάω , δεῖ καλέω ; οὗτος ψάλλω κατά ἕκαστος ἡμέρα . τις γάρ λέγω , εἶπον ἐγώ ; ὅτι γελάω ; οὐδαμός · ἀλλά τίς ; Ἐσκοπίασα ἐν ὁ στεναγμός ἐγώ . ἀλλά τάχα τις εἰμί οὗτος διακινέω καί χαῦνος , ὅς καί ἐν ὁ επιτιμώ οὗτος γελάω , ὅτι δή περί γέλως οὗτος διαλέγω . καί γάρ τοιοῦτος εἰμί ὁ παραφορά , τοιοῦτος ὁ παραληψία , οὐδέ αἰσθάνομαι ὁ ἐπιτίμησις . [ 156 ] ἵστημι ὁ ἱερεύς ὁ Θεός ὁ πᾶς εὐχή ἀναφέρω · σύ δέ γελάω , οὐδείς δείδω ; καί ἐκεῖνος μέν τρέμω ὑπέρ σύ ὁ εὐχή ἀναφέρω , σύ δέ καταφρονέω ; οὐχ ἀκούω ὁ γραφή λέγω · ὁ ὁ καταφρονέω ; οὖον φρίττω ; οὖον συστρέλλεις σεαυτοῦ ; καί εἰς μέν βασίλειος εἴσειμι , καί σχῆμα καί βλέμμα καί βησίματι καί πᾶς ὁ ἄλλος χωρέω σαυτοῦ · ἐνταῦθα δέ , ἔνθα ὁ δυνάμἐστι βασίλειος , καί τοιοῦτος ὅσος ὁ οὐράνιος , καί γελάω ; σύ μέν οὖν οἶδα ὅτι οὐ ὁράω · ἀκούω δέ ὅτι ἄγγελος πάρειμι πανταχοῦ , καί μάλιστα ἐν ὁ οἶκος ὁ Θεός παρευρίσκω ὁ βασιλεύς , καί πᾶς ἐμπίμπλημι ὁ ἀσώματος ἐκεῖνος δύναμις . οὐτος ἐγώ καί πρός γυνή ὁ λόγος , ὁ ἐπί μέν ὁ ἀνήρ οὖον τολμάω οὗτος ποιέω ταχέως , κἀν ποιέω δέ , οὐ δεῖ , ἀλλά παρά ὁ ἡαιρὸν ὁ ἄνεσις · ἐνταῦθα δέ δεῖ . κατακαλύπτω , εἶπον ἐγώ , ὁ κεφαλή , καί γελάω , εἰμί γυνή , ἐν ἐκκλησία κάθημαι ; εἰσέρχομαι ἐξομολογέομαι ὁ ἁμάρτημα , προσπίπτω ὁ Θεός , δήω καί ἱκετεύω ὑπέρ ὁ κακῶς σύ πλημμελέω , καί μετά γέλως οὗτος ποιέω ; Πῶς ; ὀν αὐτός ἐξέρχομαι δύναμαι ; καί τίς κακός ὁ γέλως , φημί ; οὖον κακός ὁ γέλως , ἀλλά κακός ὁ παρά μέτρον , ὁ ἄκαιρος . ὁ γέλως ἔγκειμαι ἐν ἐγώ , ἵνα , ὅταν φίλος ὁράω διά μακρός χρόνος , οὗτος ποιέω , ὅταν τις καταπλήσσω καί δείδω , ἀνίημι αὐτός ὁ μειδιημαρ , οὐ ἵνα ἀνακαγχάζω , καί δεῖ γελάω · ὁ γέλως ἔγκειμαι ὁ Ψυχή ὁ ἡμέτερος , ἵνα ἀνθίας ποτέ ὁ ψυχή , οὐ ἵνα διαχέω . ἐπεί καί ἐπιθυμία ἐγώ ἔγκειμαι σωμάτιον , καί οὖον πάντως ἀνάγκη διά ὁ ἔγκειμαι καί αὐτός χράω , ὁ χράομαι ἀμέρως · ἀλλά καί κρατέω αὐτός , καί οὖον λέγω , ἐπειδή ἔγκειμαι , χρῴζω . μετά δάκρυ δουλεύω ὁ Θεός , ἵνα δύναμαι ἀπονίζω ὁ ἁμάρτημα . οἶδα ὅτι πολύς διαμαρτάνω ἐγώ , λέγω , εὐθύς δάκρου . Ζεύς οὗτος δάκρυ καιρός .