joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0047.1
ἐν τῷ προτέρῳ αὐτὸ ἠνέλετο · τὸ γάρ , Ἕως , οὐ τὸ εἰδῶν , ἔδῃλου γινόμενον , ἀλλὰ τὸ ἐν χρόνῳ · ἐνταῦθα δὲ αὐτὸ ἐπεξέρχεται . Μὴ γάρ , ἐπειδὴ οὐδὲν ὑπστάτησαν , φησὶ νομίζῃς μὴδὲ ὑποτάττεσθαι · δι μέν γὰρ δεῖ ὑποτάγηναι , ὅλῶν · καὶ γὰρ ἡ προφητεία διὰ τούτου εἴρηται · Ἕν γὰρ τὸ ὑποστέλλει αὐτῷ , φησὶ , τὰ πάντα , οὐδὲν ἀφήκεν αὐτῷ ἀνυπόταπτον . Πῶς οὖν οὐ πάντα ὑποτίθεται ; Ὅτι μέλλει ὑποτάσσεσθαι . Εἰ τοίνυν πάντα μὲν ὑποτάγηναι ὁφείλει , οὐπω δὲ ὑποτίθεται , μὴ ἀσχάλει μηδὲ θορυβοῦ . Εἰ μὲν γὰρ τοῦ τέλους παραγενομένου , καὶ πάντων ὑποταγέντων , ταῦτα ἐπασχες , εἰκότως ἤλγεις · νῦν δὲ οὐπω ὁρῶμεν αὐτῷ τὰ πάντα ὑποτεταγμένα , οὕτω ἐκράτησεν ὁ Βασιλεὺς τὰς καρδίας . Τὶ τοίνυν θορυβῇ , πάσχων κακῶς ; οὕτω πάντων περιγέγονε τὸ κῆρυγμα , οὕτω [ 41 ] καιρὸς τέλεον ὑποταγῆναι . Εἶτα πάλιν ἑτέρα παραλήσεις · ἥφθ ὁ μέλλων πάντα ἔχειν ὑποταγμένα , καὶ αὐτὸς · ἀπθάνει , καὶ μυρία πέπονθεν . Τὸν δὲ Βραχὺ εἰ παρ’ ἀγγέλους ἡλατωμένον βλέπομεν , φησίν , Ἰησοῦν , διὰ τὸ κῆδημα τοῦ θανάτου . Εἶτα τὰ χρηστὰ πάλλιν , Δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφανωμένος . Εἶδες πῶς ; αὐτῷ πάντα ἡρμεσε · καὶ γὰρ τὸ , Βραχὺ , αὐτῷ ἂν ἀρμούσει μᾶλλον , τῷ τρεῖς ἡμέρας γενομένῳ ἐν τῷ ἅδη μόνως , ἀλλ’ οὐχ ἡμῖν τοῖς ἐπιπολὶ φθειρομένοις · ὁμοίως · καὶ τῇ , Δόξῃ καὶ τιμῇ , ἐκεῖνον πολὺ πλεῖον , ἢ ἡμῖν ἀρμόσει . Πάλιν αὐτοῦ · ἀναμιμνήσκει τοῦ σταυροῦ , δύο ταῦτα κατορθῶσαι σπουδάζων , καὶ τὴν κηδεμονίαν αὐτοῦ δεῖξαι , καὶ πεῖσαι αὐτοῖς πάντα φέρειν γενναίως , εἰ · τὸν διδάσκαλον ἀφρώντας . Εἰ γὰρ ὁ προσκυνούμενος ὑπ’ ἀγγέλων , φησίν , ἠνάγκητο βραχὺ τι παρ’ ἀγγέλους · ἔχειν διὰ σὲ · πολλῷ μᾶλλον σὺ ὁ τῶν ἀγγέλων ἐλάττων , πάντα φέρειν ὁφείλεις δι’ αὐτόν . Εἶτα δείκνυσιν , ὅτι δόξα καὶ τιμὴ ὁ σταυρὸς ἐστιν · ὡσπεροῦν καὶ αὐτὸς ἐξὼν αὐτὸν καλεῖ λέγων · Ἦλθεν ἡ ὥρα , ἵνα δοξασθῇ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου . Οὐ οὖν ἐκεῖνο · τὰ διὰ τοὺς δούλους δόξαν καλεῖ , πολλῷ μᾶλλον σὺ τὰ διὰ τὸν Δεσπότην .
Lemmas: ἐν ὁ πρότερος αὐτός ἀναιρέω · ὁ γάρ , Ἕως , οὖον ὁ εἶδος , δηλέομαι γίγνομαι , ἀλλά ὁ ἐν χρόνος · ἐνταῦθα δέ αὐτός ἐπεξέρχομαι . μή γάρ , ἐπεί οὐδείς ὑφίστημι , φημί νομίζω μηδέ ὑποτάσσω · Ζεύς μέν γάρ δεῖ ὑποτάσσω , ὅλος · καί γάρ ὁ προφητεία διά οὗτος εἴρω · εἷς γάρ ὁ ὑποστέλλω αὐτός , φημί , ὁ πᾶς , οὐδείς ἀφίημι αὐτός ἀνυπόταπτον . Πῶς οὖν οὖον πᾶς ὑποτίθημι ; ὅτι2 μέλλω ὑποτάσσω . εἰμί τοίνυν πᾶς μέν ὑποτάσσω ὀφείλω , οὔπω δέ ὑποτίθημι , μή ἀσχαλάω μηδέ θόρυβος . εἰμί μέν γάρ ὁ τέλος παραγίγνομαι , καί πᾶς ὑποτάσσω , οὗτος πάσχω , εἰκότως ἀλγέω · νῦν δέ οὔπω ὁράω αὐτός ὁ πᾶς ὑποτάσσω , οὗτος κρατέω ὁ Βασιλεύς ὁ Καρδία . τίς τοίνυν θορυβέω , πάσχω κακῶς ; οὗτος πᾶς περιγίγνομαι ὁ κήρυγμα , οὗτος [ 41 ] καιρός τελέω ὑποτάσσω . εἶτα πάλιν ἕτερος παραλέω · ἅπτω ὁ μέλλω πᾶς ἔχω υποτάσσω , καί αὐτός · ἀποθνῄσκω , καί μυρίος πάσχω . ὁ δέ βραχύς εἰμί παρά ἄγγελος ἐλασσόω βλέπω , φημί , Ἰησοῦς , διά ὁ κῆδημα ὁ θάνατος . εἶτα ὁ χρηστός πάλλις , δόξα καί τιμή στεφανόω . εἶδον πῶς ; αὐτός πᾶς ἁρμόζω · καί γάρ ὁ , βραχύς , αὐτός εἄν αρμουω μᾶλλον , ὁ τρεῖς ἡμέρα γίγνομαι ἐν ὁ ἀείδω μόνος , ἀλλά οὐ ἐγώ ὁ ἐπιπολή φθείρω · ὁμοίως · καί ὁ , δόξα καί τιμή , ἐκεῖνος πολύς πλείων , ἢ ἐγώ ἁρμόζω . πάλιν αὐτός · ἀναμιμνήσκω ὁ σταυρός , δύο οὗτος κατορθόω σπουδάζω , καί ὁ κηδεμονία αὐτός δείκνυμι , καί πείθω αὐτός πᾶς φέρω γενναῖος , εἰμί · ὁ διδάσκαλος ἀφρώ . εἰμί γάρ ὁ προσκυνέω ὑπό ἄγγελος , φημί , ἀναγκάζω βραχύς τίς παρά ἄγγελος · ἔχω διά σύ · πολύς μᾶλλον σύ ὁ ὁ ἄγγελος μικρός , πᾶς φέρω ὀφείλω διά αὐτός . εἶτα δείκνυμι , ὅτι δόξα καί τιμή ὁ σταυρός εἰμί · ὥσπεροῦν καί αὐτός ἔχω αὐτός καλέω λέγω · ἔρχομαι ὁ ὥρα , ἵνα δοξάζω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . οὖον οὖν ἐκεῖνος · ὁ διά ὁ δοῦλος δόξα καλέω , πολύς μᾶλλον σύ ὁ διά ὁ δεσπότης .