joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0162.5
σ . Τὸ τῆς πίστεως , γενναίας καὶ νεανικῆς δεῖται ψυχῆς καὶ πάντα ὑπερβαινούσης τὰ αἰσθητά , καὶ τὴν δόξενιαν τῶν λογισμῶν τῶν ἀνθρωπίνων παρεχομένης . Οὐ γὰρ ἔστιν ἐτέρως γενέσθαι πιστὸν , ἂν μὴ εἰς ἑαυτὸν τῆς συνήθειας ὑπεραναγάγῃ τῆς κοινῆς . Ἐπεὶ οὖν ἀπὸ τῶν Ἑβραίων ἦσαν ἐξησθενημένα ψυχαί , καὶ ἀπὸ πίστεως μέν ἡρέσται , ὑπὸ δὲ τῶν πραγμάτων , λίγου δὲ τῶν παθῶν καὶ τῶν ὀλιγῶν , ὀλιγοψύχων · λοιπὸν καὶ ἐμικροψύχων καὶ παρασαλεύοντο , πρῶτον μὲν αὐτοὺς ἀπὸ τῶν ἑαυτῶν παρεκάλεσεν , εἰπών , Ἀναμνήσθητε τὰς πρότερον ἡμέρας · Ἐπειτα ἀπὸ τῆς Γραφῆς τῆς λεγούσης , Ὁ δὲ δικαῖος ἐκ πίστεως ζήσεται · Ἐπειτα ἀπὸ τῶν λογισμῶν , εἰπών , Ἔστι δὲ πίστις , ἐλπιζομένων ὑπόστασις , πραγμάτων ἐλεγχος οὐ βλεπομένων . Νῦν δὲ πάλιν ἀπὸ τῶν προπατόρων , τῶν μεγάλων ἀνδρῶν , τῶν θαυμαστῶν ἐκείνων , μονοψυχῇ λέγων · Ἴδε ἔνθα παρὰ πόδας τὰ ἄγαθά , πάντες πίστει ἐτώθησαν , πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς . [ 202 ] Ὅταν γὰρ εὐρῇ τῶν αὐτῶν κοινωνῶν ἡ ψυχή , ἀναπαύεται καὶ ἀναπαύει . Τοῦτο καὶ ἐπὶ τῆς πίστεως , τοῦτο καὶ ἐπὶ ὀλιγῶν · ἔστιν ἰδεῖν συμβαίνον · καθὼς ἀλλαγῶ φησιν · Εἰς τὸ συμπαρομαρτηθῆναι ἡμῖν διὰ τῆς ἑν ἀλλήλοις πίστεως . Σφόδρα γὰρ ἀπιστὸν τὸ γένος τὸ ἀνθρώπινον , καὶ ἑαυτῷ οὐ δύναται θαρρεῖν , καὶ δίδωκεν ὑπὲρ ὧν ἂν χρήν · ὅτι ἔχει , καὶ πολλῆν ἔχει τῇ τῶν πολλῶν δόξης φροντίδα . Τί οὖν ὁ Παῦλος ποιεῖ ; Ἀπὸ τῶν προτέρων αὐτοὺς παρακαλεῖ , καὶ πρὸ τούτων , ἀπὸ τῆς κοινῆς ἔννοιας . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἡ πίστις τότε διεβάλλετο ὡς ἀναπόδεικτον πρᾶγμα , καὶ ἀπάτην μᾶλλον ἂν , διὰ τοῦτο δείκνυσιν , ὅτι τὰ μέγιστα διὰ πίστεως , καὶ οὐ διὰ λογισμῶν κατορθούται . Καὶ πῶς ; τοῦτο δείκνυσιν , εἰπέ μοι ; Πίστει νοοῦμεν , εἰπών , κατηρτίσθαι τοὺς αἰῶνας ῥήματι Θεοῦ , εἰς τὸ μὴ ἐκ φαινομένων ἀλλὰ βλεπόμενα γεγονέναι . Ἀδλον , φησίν , ὅτι ἐξ οὐκ ὄντων τὰ ὄντα ἐποίησεν ὁ Θεός , ἐκ τῶν μὴ φαινομένων τὰ φαινόμενα , ἐκ τῶν οὐχ ὁρωμένων τὰ ὁρωμένα . Πόθεν δὲ ὅδηλον , ὅτι καὶ ῥήματι τοῦτο ἐποίησεν ; Ὁ μὲν γὰρ λογισμὸς οὐδὲν ὑποβάλλει τοιούτον , ἀλλὰ καὶ τοὐναντίον ἐκ τῶν φαινομένων τὰ μὴ φαινόμενα εἶναι . Διὰ τοῦτο μάλιστα οἱ φιλόσοφοι οὐδὲν φασιν ἐξ οὐκ ὄντων εἶναι , ψυχικὸν ὄντες , καὶ οὐδὲν τῇ πίστει ἐπιτρέποντες · ἀλλοῦνται δὲ καὶ αὐτοὶ ὅμως , ὅταν μέγ᾽ τι καὶ γενναῖον εἴπωσι , τῇ πίστει αὐτὸ ἐπιτρέποντες · οἷον , λέγουσιν ὅτι ὁ Θεὸς ἀναρχός .
Lemmas: Σ . ὁ ὁ πίστις , γενναῖος καί νεανικός δήω Ψυχή καί πᾶς ὑπερβαίνω ὁ αἰσθητής , καί ὁ δοξενιος ὁ λογισμός ὁ ἀνθρώπινος παρέχω . οὖον γάρ εἰμί ἑτέρως γίγνομαι πιστόν , εἄν μή εἰς ἑαυτοῦ ὁ συνήθεια ὑπερανάγω ὁ κοινός . ἐπεί οὖν ἀπό ὁ Ἑβραῖος εἰμί ἐξασθενέω Ψυχή , καί ἀπό πίστις μέν ἐρείδω , ὑπό δέ ὁ πρᾶγμα , λίγος δέ ὁ πάθος καί ὁ ὀλίγος , ὀλιγοψυχέω · λοιπός καί μικρόψυχος καί παρασαλεύω , πρῶτος μέν αὐτός ἀπό ὁ ἑαυτοῦ παρακαλέω , εἶπον , ἀναμιμνήσκω ὁ πρότερος ἡμέρα · ἔπειτα ἀπό ὁ γραφή ὁ λέγω , ὁ δέ Δίκαιος ἐκ πίστις ζῶ · ἔπειτα ἀπό ὁ λογισμός , εἶπον , εἰμί δέ πίστις , ἐλπίζω ὑπόστασις , πρᾶγμα ἔλεγχος οὖον βλέπω . νῦν δέ πάλιν ἀπό ὁ προπάτωρ , ὁ μέγας ἀνήρ , ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος , μονοψυχῇ λέγω · εἶδον ἔνθα παρά πούς ὁ ἀγαθός , πᾶς πίστις τίθημι , πολύς μᾶλλον ἐγώ . [ 202 ] ὅταν γάρ εὑρίσκω ὁ αὐτός κοινωνός ὁ ψυχή , ἀναπαύω καί ἀναπαύω . οὗτος καί ἐπί ὁ πίστις , οὗτος καί ἐπί ὀλίγος · εἰμί ὁράω συμβαίνω · καθώς ἀλλάσσω φημί · εἰς ὁ συμπαρομαρτέω ἐγώ διά ὁ ἑν ἀλλήλων πίστις . σφόδρα γάρ ἄπιστος ὁ γένος ὁ ἀνθρώπινος , καί ἑαυτοῦ οὖον δύναμαι θαρσέω , καί δίδωμι ὑπέρ ὅς εἄν χράω · ὅτι ἔχω , καί πολλόος ἔχω ὁ ὁ πολύς δόξα φροντίς . τις οὖν ὁ Παῦλος ποιέω ; ἀπό ὁ πρότερος αὐτός παρακαλέω , καί πρό οὗτος , ἀπό ὁ κοινός έγνοια . ἐπειδή γάρ ὁ πίστις τότε διαβάλλω ὡς ἀναπόδεικτος πρᾶγμα , καί ἀπάτη μᾶλλον εἄν , διά οὗτος δείκνυμι , ὅτι ὁ μέγας διά πίστις , καί οὖον διά λογισμός κατορθόω . καί πῶς ; οὗτος δείκνυμι , εἶπον ἐγώ ; πίστις νοέω , εἶπον , καταρτίζω ὁ αἰών ῥῆμα Θεός , εἰς ὁ μή ἐκ φαίνω ἀλλά βλέπω γίγνομαι . Ἀδλον , φημί , ὅτι ἐκ οὐ εἰμί ὁ εἰμί ποιέω ὁ Θεός , ἐκ ὁ μή φαίνω ὁ φαίνω , ἐκ ὁ οὐ ὁράω ὁ ὁράω . πόθεν δέ ὅδηλον , ὅτι καί ῥῆμα οὗτος ποιέω ; ὁ μέν γάρ λογισμός οὐδείς ὑποβάλλω τοιοῦτος , ἀλλά καί ἐναντίος ἐκ ὁ φαίνω ὁ μή φαίνω εἰμί . Ζεύς οὗτος μάλιστα ὁ φιλόσοφος οὐδείς φημί ἐκ οὐ εἰμί εἰμί , ψυχικός εἰμί , καί οὐδείς ὁ πίστις ἐπιτρέπω · ἀλέω δέ καί αὐτός ὅμως , ὅταν μέγας τίς καί γενναῖος εἶπον , ὁ πίστις αὐτός ἐπιτρέπω · οἷος , λέγω ὅτι ὁ θεός ἄναρχος .