joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0190.2
γ . Καὶ βλέπε τί θαυμαστῶς αὐτὸ τέθεικας Πᾶυλος . Οὐχ εἶπε , Μαίζονα πλοῦτον ἠγασάμενος τῶν ἐν Αἰγύπτῳ θησαυρῶν τὸν οὐρανόν , καὶ τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς · ἀλλὰ τί ; Πῆρ ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ . Τὸ γὰρ διὰ Χριστὸν ὀνειδίζεσθαι βέλτιον ἠγᾶσατο τοῦ ἀνίσθαι · οὕτω καὶ τοῦτο αὐτὸ καθ’ αὐτὸ μισθὸς ἦν . Μᾶλλον ἐλδυστο , φησι , συγκαταχουεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ . Ἵμεις μὲν γὰρ ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν πᾶσχετε , ἐκεῖνος δὲ ὑπὲρ ἄλλων εἶθετο · καὶ ἐκὼν ἐαυτὸν ἔρριψεν εἰς τοσούτους κινδύνους , ἔδεν αὐτῷ καὶ εὐλαβεῖν καὶ ἀπολαῦειν τῶν ἀγαθῶν . Ἡ προκαιρος ἔχει , φησι , ἀμαρτίας ἀπολαῦσαι . Ἁμαρτίας εἶπε τὸ μὴ δελησαὶ τοῖς ἄλλοις συγκαταχουεῖσθαι · τοῦτο ἀμαρτίαν , φησιν , ἀνέμεινε . Εἰ τοίνυν ἐκεῖνος τὸ μὴ προθύμως συγκαταχουεῖσθαι τοῖς ἄλλοις , ἀμαρτίας ἀνέμισε · μέγα ἄρα ἀγαθὸν ἢ κακουχία , ἣν ἤν ἀπὸ τῶν βασιλειῶν ἔρριψεν ἐαυτὸν . Ταῦτα δὲ ποιεῖ , μεγάλην τινὰ προορῶν · διὸ καὶ οὕτως εἶπε · Πλοῦτον μαίζονα ἠγᾶσάμενος τῶν ἐν Αἰγύπτῳ θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ . Τί ἐστι , Τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ ; Τουτέστι , τὸ ὀνειδίζεσθαι τοιαῦτα ὡς ὑμεῖς , τὸν ὀνειδισμὸν ὃν ὁ Χριστὸς ὑπέμεινεν · ἢ ὅτι διὰ τὴν Χριστὸν ὑπέμεινεν , ὅτε ὑπὲρ τῆς πέτρας ἐλοιδορεῖτο . Ἐξ ἧς ὧδωρ ἐξῆγαγεν . Ἡ δὲ πέτρα , φησιν , ἦν ὁ Χριστός . Πῶς δὲ ἐστιν ὀνειδισμὸς τοῦ Χριστοῦ ; Ὅτι καταπατοῦμεν τῶν πατρῴων ὀνειδίζομεθα , ὅτι πάσχομεν κακῶς Θεῷ προεδημημένας . Εἰκὸς δὲ ἦν χαιρεῖν ὀνειδίζεσθαι , ὅτε ἠκούσας , Μὴ ἀνελεῖν με σὺ θέλεις ὧν τρόπων ἀνείλεσ χθὲς τὸν Αἰγύπτιον ; Τοῦτο ἐστιν ὀνειδισμὸς τοῦ Χριστοῦ , τὸ μέχρι τέλους καὶ ἐσχάτης ἀναπνοῆς πάσχειν κακῶς , ὡςπερ αὐτὸς ὤνειδίζετο καὶ ἠκοῦσεν · Εἰ Ὑιὸς εἶ τοῦ Θεοῦ , ὑπὸ τούτων ὑπὲρ ὧν ἐσταυρώσθαι , ὑπὸ τούτων τῶν συμφυλετῶν . Τοῦτο ἐστιν ὀνειδισμὸς τοῦ Χριστοῦ , ὅταν τις παρὰ οἰκείων , ὅταν τις παρ’ ὧν εὐεργετεῖ ὀνειδίζεται · καὶ γὰρ ἐκεῖνος παρὰ τῶν εὐεργετηθέντος ταῦτα ἐπασχεν . Ἐνταῦθα αὐτοὺς ἀνέστησε , δεῖκνὺς ὅτι καὶ ὁ Χριστὸς ταῦτα ἐπασχε , καὶ ὁ Μωῦσης , δύο πρόσωπα [ 240 ] ἔνδοξα · ὥστε τοῦ Χριστοῦ μᾶλλον ἐστιν οὗτος ὁ ὀνειδισμὸς ἢ τοῦ Μωϋσέως , ἐπειδὴ παρὰ τῶν ἰδίων ταῦτα ἐπαθεν . Ἄλλ’ οὐδε ἐκεῖνος ἔπαθὲ τι , οὔτε οὕτως κεραυνούς ἠρεῖ , ἀλλ’ ὤνειδίζετο , καὶ ἔφερε πάντα , κινούντων ἐκείνων τὰς κεφαλὰς . Ἐπεὶ οὖν εἰκὸς ἦν τοιαῦτα ἀκοῦσαι καὶ αὐτούς , καὶ ἐπιθυμεῖν τῆν ἀναπαύσεως , λέγει ὅτι καὶ ὁ Χριστὸς καὶ ὁ Μωϋσῆς τοιαῦτα πεπείσθασιν . Ἁρα οὖν ἢ μὲν ἄνεσις , τῆς ἀμαρτίας ἐστι , τὸ δὲ ὀνειδιζεσθαι , τοῦ Χριστοῦ . Τί γὰρ βούλει ; τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ , ἢ τὴν ἄνεσιν ; Πίστει κατέλιπεν Αἰγυπτον , μὴ φοβηθεὶς τὸν θυμὸν τοῦ βασιλέως · τὸν γὰρ ἀόρατον ὡς ὁρῶν ἐκαρτέρησε . Τί λέγεις ; ὅτι οὐκ ἐφοβήθη ; Καὶ μὴν ἢ Γραφὴ τοῦτο φησιν , ὅτι ἀκούσας ἐφοβήθη , καὶ διὰ τοῦτο φυγὴ τῇν συττριάν ἐπορίσατο καὶ ἀπέδρα καὶ ἐξέφυγεν ἐαυτὸν , καὶ μετὰ ταῦτα περιῆλθεν ἦν . Πρόσεχε μετὰ ἀκριβείας τῷ εἰρημένῳ τῷ , Μὴ φοβηθεὶς τὸν θυμὸν τοῦ βασιλέως , πρὸς τὸ καὶ πάλιν ἐπιστῆναι εἴρηκε . Φοβουμένου γὰρ ἦν μὴ ἀφισθαι τῆς προστασίας τάλιν , μηδὲ ἐγχειρῆσαι τῷ πράγματι · τὸ μέντοι ἀφισθαι πάλιν , τῷ Θεῷ τὸ πᾶν ἐπιτρέποντος ἦν . Οὐ γὰρ εἰπεν
Lemmas: γ . καί βλέπω τίς θαυμαστός αὐτός τίθημι Παῦλος . οὐχ εἶπον , Μαίζονα πλοῦτος ἄγαμαι ὁ ἐν Αἴγυπτος θησαυρός ὁ οὐρανός , καί ὁ ἐν ὁ οὐρανός · ἀλλά τίς ; ΠΗΡ ὀνειδισμός ὁ Χριστός . ὁ γάρ διά Χριστός ὀνειδίζω ἀγαθός ἄγαμαι ὁ ἀνίημι · οὗτος καί οὗτος αὐτός κατά αὐτός μισθός εἰμί . μᾶλλος ἐλδυστο , φημί , συγκαταχουεω ὁ λαός ὁ Θεός . Ἵμεις μέν γάρ ὑπέρ σύ αὐτός πάσχω , ἐκεῖνος δέ ὑπέρ ἄλλος τίθημι · καί ἔκω ἑαυτοῦ ῥίπτω εἰς τοσοῦτος κίνδυνος , ἐσθίω αὐτός καί εὐλαβέομαι καί ἀπολαύω ὁ ἀγαθός . ὁ προκαιρος ἔχω , φημί , ἁμαρτία ἀπολαύω . ἁμαρτία εἶπον ὁ μή δελησαὶ ὁ ἄλλος συγκαταχουεω · οὗτος ἁμαρτία , φημί , ἀναμένω . εἰμί τοίνυν ἐκεῖνος ὁ μή προθύμως συγκαταχουεω ὁ ἄλλος , ἁμαρτία ανεμίζω · μέγας ἄρα ἀγαθός ἢ κακουχία , ὅς ἐάν ἀπό ὁ βασίλεια ῥίπτω ἑαυτοῦ . οὗτος δέ ποιέω , μέγας τις προοράω · διό καί οὕτως εἶπον · Πλοῦτος μαίζονα ἄγαμαι ὁ ἐν Αἴγυπτος θησαυρός ὁ ὀνειδισμός ὁ Χριστός . τις εἰμί , ὁ ὀνειδισμός ὁ Χριστός ; τουτέστι , ὁ ὀνειδίζω τοιοῦτος ὡς σύ , ὁ ὀνειδισμός ὅς ὁ Χριστός ὑπομένω · ἢ ὅτι διά ὁ Χριστός ὑπομένω , ὅτε ὑπέρ ὁ πέτρα λοιδορέω . ἐς ὅς ὅδωρ ἐξάγω . ὁ δέ πέτρα , φημί , εἰμί ὁ Χριστός . Πῶς δέ εἰμί ὀνειδισμός ὁ Χριστός ; ὅτι2 καταπατέω ὁ πατρῷος ὀνειδίζω , ὅτι πάσχω κακῶς Θεός προεδημημένας . εἰκώς δέ εἰμί χαίρω ὀνειδίζω , ὅτε ἥκω , μή ἀναιρέω ἐγώ σύ ἐθέλω ὅς τρόπος ἀναιρέω χθές ὁ Αἰγύπτιος ; οὗτος εἰμί ὀνειδισμός ὁ Χριστός , ὁ μέχρι τέλος καί ἔσχατος ἀναπνοή πάσχω κακῶς , ὡς αὐτός ὀνειδίζω καί ἀκούω · εἰμί υἱός εἰμί ὁ Θεός , ὑπό οὗτος ὑπέρ ὅς σταυρόω , ὑπό οὗτος ὁ συμφυλέτης . οὗτος εἰμί ὀνειδισμός ὁ Χριστός , ὅταν τις παρά οἰκέω , ὅταν τις παρά ὅς εὐεργετέω ὀνειδίζω · καί γάρ ἐκεῖνος παρά ὁ εὐεργετέω οὗτος πάσχω . ἐνταῦθα αὐτός ἀνίστημι , δείκνυμι ὅτι καί ὁ Χριστός οὗτος πάσχω , καί ὁ Μωυσῆς , δύο πρόσωπον [ 240 ] ἔνδοξος · ὥστε ὁ Χριστός μᾶλλον εἰμί οὗτος ὁ ὀνειδισμός ἢ ὁ Μωϋσῆς , ἐπεί παρά ὁ ἴδιος οὗτος πάσχω . ἄλλος οὐ ἐκεῖνος πάσχω τίς , οὔτε οὕτως κεραυνός αἱρέω , ἀλλά ὀνειδίζω , καί φέρω πᾶς , κινέω ἐκεῖνος ὁ κεφαλή . ἐπεί οὖν εἰκός εἰμί τοιοῦτος ἀκούω καί αὐτός , καί ἐπιθυμέω ὁ ἀνάπαυσις , λέγω ὅτι καί ὁ Χριστός καί ὁ Μωϋσῆς τοιοῦτος πείθω . ἄρα οὖν ἢ μέν ἄνεσις , ὁ ἁμαρτία εἰμί , ὁ δέ ὀνειδίζω , ὁ Χριστός . τις γάρ βούλομαι ; ὁ ὀνειδισμός ὁ Χριστός , ἢ ὁ ἄνεσις ; πίστις καταλείπω Αἴγυπτος , μή φοβέω ὁ θυμός ὁ βασιλεύς · ὁ γάρ ἀόρατος ὡς ὁράω καρτερέω . τις λέγω ; ὅτι οὐ φοβέω ; καί μήv ἢ γραφή οὗτος φημί , ὅτι ἀκούω φοβέω , καί διά οὗτος φυγή ὁ συττριάν πορίζω καί ἀποδιδράσκω καί ἐκφεύγω ἑαυτοῦ , καί μετά οὗτος περιέρχομαι εἰμί . προσέχω μετά ἀκρίβεια ὁ εἴρω ὁ , μή φοβέω ὁ θυμός ὁ βασιλεύς , πρός ὁ καί πάλιν ἐφίστημι εἴρω . φοβέω γάρ εἰμί μή ἀφίημι ὁ προστασία τᾶλις , μηδέ ἐγχειρέω ὁ πρᾶγμα · ὁ μέντοι ἀφίημι πάλιν , ὁ Θεός ὁ πᾶς ἐπιτρέπω εἰμί . οὖον γάρ εἶπον