joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0234.3
α’ . Ὦπερ ἀλλοχοῦ φησι , Τὰ τὰρ βλέπομενα πρόσκαιρα , τὰ δὲ μὴ βλέπομενα αἰώνια , καὶ ἀπὸ τούτου ποιούμενοι τὴν παράκλησιν τὴν ἐπὶ τοὺς κακοὺς οὓς κατὰ τὸν παρόντα βίον ὑπομείνομεν , τοῦτο ἤ καὶ ἐνταῦθα ποιεῖ , καὶ φησιν , Ἔχωμεν χῶρον · τούτἐστιν , εὐχαριστῶμεν τῷ Θεῷ , βέβαιον μένωμεν . Οὐ γὰρ μόνον οὐχ ὀφείλομεν ἀποδυσπαστεῖν ἐπὶ τοὺς παροῦσιν , ἀλλὰ καὶ χάριν αὐτῷ μεγίστην εἰδέσθαι ἐπὶ τοὺς μέλλουσι . Δι’ ἧς λατρεύωμεν εὐάρστως τῷ Θεῷ · τούτ’ ἐστιν , Οὕτω γὰρ ἔστιν εὐαρίστως λατρεύειν τῷ Θεῷ , εὐχαριστοῦντα ἐν ἅπασιν . Πάντα ποιεῖτε , φησι , χωρὶς γογγυσμῶν καὶ διαλογισμῶν . Ὁ γὰρ ἂν ἐργάσηται τις γογγύζων , ὑποτίμεται καὶ ἀπαύλει τὸν μισθόν , καθάπερ οἱ Ἰσραηλῖται · ἰστε γὰρ ἑλίκην ἐκεῖνοι δίκην ἔσασιν ὑπὲρ γογγυσμῶν . Διὸ φησι , Μὴδὲ γογγύζετε . Οὐχ ἄρα ἔστιν εὐαρέστως λατρεύσαι , μὴ χάριν εἰδὼς πάντα αὐτῷ καὶ τῶν πειρασμῶν καὶ τῶν ἀνέσεων . Μετὰ αἰδοὺς καὶ εὐλαβείας · τούτ’ ἐστι , μηδὲν ἱταμὸν φθεγγύμεθα , μηδὲν [ 302 ] ἀναλαγχύντω , ἀλλὰ συστέλλεσθαι ἑαυτούς , ἵνα αἰδεῖσθαι ὦμεν · τοῦτο γὰρ ἐστιν ὁ λέγει , Μετ’ αἰδοὺς καὶ εὐλαβείας . Ἡ φιλαδελφία μεντὸς . Τῆς φιλοξενίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε · διὰ ταύτης γὰρ ἔλαθόν τινες ξενίσαντες ἀγγέλους . Ὦρα πῶς τὰ παρόντα προστάττει φυλάττειν αὐτούς · καὶ οὐχὶ προσέθηκεν ἕτερα · οὐ γὰρ εἶπε , Γίνεσθε φιλάδελφοι , ἀλλὰ , Μεντὸν τῆς φιλαδελφίας . Καὶ πάλιν οὐχ εἶπε , Φιλέσθω γένεσθε , ὡς οὐχ οὕτως , ἀλλὰ , Τῆς φιλοξενίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε · τοῦτο γὰρ εἰκὸς ἀπὸ τῶν θλιβέντων γίνεσθαι . Εἶτα καὶ ἐπάγει ὅπερ ἴκανὸν ἦν μᾶλλον προτρέψαι , λέγων · Ἐλαθόν τινες ξενίσαντες ἀγγέλους . Ὦρὸς δση ἡ τιμή , δσον τὸ χάρις ; Τί ἐστιν , Ἐλαθόν ; Οὐχ εἰδότες , φησιν , ἐξένισαν . Διὰ τοῦτο οὐ μέγας ὁ μισθὸς τῷ Ἀβραὰμ δέδοται , ὅτι μὴ εἰδὼς ἀγγέλους αὐτοὺς ὄντας , ἐξένισεν · ἐπει , εἰ ἤδει , οὐδὲν θαυμαστὸν . Τινὲς ἐνταῦθα καὶ τὸν Λὼτ αὐτὸν αἰνιττεσθαι φασιν , καὶ δι’ αὐτὸν εἰρημέναι αὐτό . Μιμησκέσθε τῶν δοσμων ὡς συνδεδεμένοι , τῶν κακουχουμένων , ὡς καὶ αὐτοὶ ὄντες ἐν σώματι . Τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσι , καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος · πόρνοὺς δὲ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεός . Ἀριλάρπυρος ὁ τρόπος · ἀρκοῦμενοι τοὺς παροῦσιν . Ὦρα πῶς περὶ σωφροσύνης ὁ λόγος αὐτῷ . Εἶπεν , Εἰρήνην διώκετε καὶ τὸν ἀγιασμὸν · καὶ πάλιν . Μὴ τις ἡ πόρνος , ἡ βδελυλός · νῦν πάλιν φησι , Πόρνοὺς καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεός . Πανταχοῦ δὲ μετὰ ἐπιτιμίου ἡ ἀπαγάρευσις . Καὶ πῶς , σκόπει ἀντεῦθεν · Εἰρήνην , εἰπὼν , διώκετε μετὰ πάντων καὶ τὸν ἀγιασμὸν , ἐπήγαγεν , Οὐ χωρὶς οὐδεὶς ὄψεται τὸν Κύριον · ἐνταῦθα δὲ , Πόρνοὺς δὲ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεός , καὶ πρότερον δεῖς τὸ , Τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσι καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος , εἶτα ἐπιτίμιον ἐπάγαγεν , δείκνυσιν ὅτι δικαίως τὰ ἐξῆς ἐπήγαγεν . Εἰ γὰρ γάμος συνεχωρήτη , δικαίως ὁ πόρνος κολάζεται , δικαίως ὁ μοιχὸς τιμωρεῖται . Ἐνταῦθα πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς ἀποδύεται . Οὐχ εἶπε πάλιν , Μὴδεῖς ἔστω πόρνος · ἀλλ’ ἐπακ’ εἰσίν , τότε ἐπήγαγεν ὡς κοινὴν παραίνεσιν , καὶ οὐχ ὡς πρὸς αὐτοὺς ἀποτεινόμενος · Ἀριλάρπυρος ὁ τρόπος · ἀρκοῦμενοι τοὺς παροῦσιν . Οὐχ εἶπαν , ἐπὶ Μηδὲν κτήσῃ , ἀλλ’ , Ἀριλάρπυρος ὁ τρόπος [ 303 ] Ἐστω · τούτ’ ἐστιν , ἐλαττέρω τὸ νοῦς ἔστω , δείκνυσι τὸ φιλόσοφον ἡ γνώμη · δεῖξε δὲ , ἂν μὴ ζητῶμεν τὰ παρ’ ἑτέ , ἂν τῆς χρείας μόνον γενόμεθα α . Καὶ γὰρ ἀνωτέρω ἔλεγε , Καὶ τὴν ἀρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὁμῶν μετὰ χαρᾶς προσσθέμενοι . Τὰῦτα ὡστε μὴ εἶναι φιλαργύρους παραίνει . Ἀρκοῦμενοι , φησι , τοὺς παροῦσιν . Εἶτα καὶ ἐνταῦθα ἡ παραμυθία , ὡστε μὴ ἀπαγορεύειν · Αὐτὸς γὰρ , φησιν , εἴρηκεν , Οὐ μὴ σε ἀνῶ , οὐδ’ οὐ μὴ σε ἐγκαταλίψω . Ὦστε θαρροῦντας τῆς ἡμῶν λέγειν , Κύριος ἐμοὶ βοηθός , καὶ οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος . Ὦδὸ πάλιν ἐν τοὺς παραμυθίας ἡ παραμυθία . Μημνοῦντες τῶν ἡμαρτῶν ὁμῶν . Τοῦτο ἀνοῖθεν ὁδὺν εἰπαίν · διὰ τοῦτο ἔλεγεν , Εἰρήνην διώκετε μετὰ πάντων . Τοῦτο καὶ Θεσσαλονικεῖσι παρήγγει , ὡστε ἔχειν αὐτοὺς ἐν τιμῇ ὑπὲρ ἐκπαριστοῦ . Μημνοῦντες , φησι , τῶν ἡμαρτῶν ὁμῶν , οὐκ ἔστιν ἐλλείψαι ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ · ἄν ἀναδεσμοῦντες τὴν ἐκδασιν τῆς ἀναστορῆς , μισεῖσθε τὴν πίστιν . Ποία ἀκολουθία αὕτη ; Ἀρίστη μὲν οὖν · λέγει γὰρ , Θεωροῦντες αὐτὸν τὴν ἀναστορφήν , τούτ’ ἐστιν , τὸν βίον , μμεισθε τὴν πίστιν · ἀπὸ γὰρ βίου καθαροῦ ἡ πίστις . Ἡ τὴν πίστιν τὸ βέβαιον λέγει . Πῶς ; Δείκνυσι γὰρ ὅτι πιστεύσαντες βεβαίως τοὺς μέλλουσι , τὴν ἀρίστην πολιτείαν κατηρθώσαν . Οὐ γὰρ ἂν ἐπεδείξαντο βίον καθαρὸν , εἰ γε ἡμιοσθῆτον περὶ τῶν μελλόντων , εἰ γε ἀμφέβαλλον . Ὦστε καὶ ἐνταῦθα τὸ αὐτὸ θεραπεύει . Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτός , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας . Διδαχαὶ ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ κυμαρῆσθε · καλὸν γὰρ χάριτι βεβαιοῦσθαι τὴν καρδίαν , οὐ βρώμασιν , ἐν οἷς οὐκ ὠφελήθησαν οἱ περιπατήσαντες .
Lemmas: ὅς . ὅσπερ αλλοχοω φημί , ὁ ἄρα βλέπω πρόσκαιρος , ὁ δέ μή βλέπω αἰώνιος , καί ἀπό οὗτος ποιέω ὁ παράκλησις ὁ ἐπί ὁ κακός ὅς κατά ὁ πάρειμι βίος ὑπομένω , οὗτος ἤ καί ἐνταῦθα ποιέω , καί φημί , ἔχω χῶρος · τουτέστιν , εὐχαριστέω ὁ Θεός , βέβαιος μένω . οὖον γάρ μόνος οὐ ὀφείλω ἀποδυσπαστεῖν ἐπί ὁ πάρειμι , ἀλλά καί χάρις αὐτός μέγας εἰδώ ἐπί ὁ μέλλω . διά ὅς λατρεύω εὐάρστως ὁ Θεός · οὗτος εἰμί , οὕτως γάρ εἰμί εὐαρίστως λατρεύω ὁ Θεός , εὐχαριστέω ἐν ἅπας . Πάν ποιέω , φημί , Χωρὶς γογγυσμός καί διαλογισμός . ὁ γάρ εἄν ἐργάζομαι τις γογγύζω , ὑποτιμάω καί ἀπαύλει ὁ μισθός , καθάπερ ὁ Ἰσραηλίτης · οἶδα γάρ ἑλίκη ἐκεῖνος δίκη εἰμί ὑπέρ γογγυσμός . Διὸ φημί , μηδέ γογγύζω . οὐχ ἄρα εἰμί εὐάρεστος λατρεύω , μή χάρις εἰδοί πᾶς αὐτός καί ὁ πειρασμός καί ὁ ἄνεσις . μετά αἰδώς καί εὐλάβεια · οὗτος εἰμί , μηδείς ἰταμός φθέγγομαι , μηδείς [ 302 ] ἀναλαγχύντω , ἀλλά συστέλλω ἑαυτοῦ , ἵνα αἰδέομαι εἰμί · οὗτος γάρ εἰμί ὁ λέγω , μετά αἰδώς καί εὐλάβεια . ὁ φιλαδελφία Μέντος . ὁ φιλοξενία μή ἐπιλανθάνομαι · διά οὗτος γάρ λανθάνω τις ξενίζω ἄγγελος . ὤρα πῶς ὁ πάρειμι προστάσσω φυλάσσω αὐτός · καί οὐ προστίθημι ἕτερος · οὖον γάρ εἶπον , γίγνομαι φιλάδελφος , ἀλλά , μεντον ὁ φιλαδελφία . καί πάλιν οὐ εἶπον , φείλω γίγνομαι , ὡς οὐ οὕτως , ἀλλά , ὁ φιλοξενία μή ἐπιλανθάνομαι · οὗτος γάρ εἰκός ἀπό ὁ θλιβ́ημι γίγνομαι . εἶτα καί ἐπάγω ὅσπερ ἱκανός εἰμί μᾶλλον προτρέπω , λέγω · λανθάνω τις ξενίζω ἄγγελος . Ὧρος δέση ὁ τιμή , δίδωμι ὁ χάρις ; τις εἰμί , λανθάνω ; οὐχ οἶδα , φημί , ξενίζω . Ζεύς οὗτος οὖον μέγας ὁ μισθός ὁ Ἀβραάμ δίδωμι , ὅτι μή εἰδοί ἄγγελος αὐτός εἰμί , ξενίζω · ἐπεί , εἰμί ἦδος , οὐδείς θαυμαστός . Τινές ἐνταῦθα καί ὁ Λώτ αὐτός αἰνίσσομαι φημί , καί διά αὐτός εἴρω αὐτός . Μιμησκέσθε ὁ δοσμαω ὡς συνδέω , ὁ κακουχέω , ὡς καί αὐτός εἰμί ἐν σῶμα . Τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶς , καί ὁ κοίτη ἀμίαντος · πόρνος δέ καί μοιχός κρίνω ὁ Θεός . Ἀριλάρπυρος ὁ τρόπος · αρκούμενος ὁ πάρειμι . ὤρα πῶς περί σωφροσύνη ὁ λόγος αὐτός . εἶπον , Εἰρήνη διώκω καί ὁ ἁγιασμός · καί πάλιν . μή τις ὁ πόρνος , ὁ βδελυλός · νῦν πάλιν φημί , πόρνος καί μοιχός κρίνω ὁ Θεός . πανταχοῦ δέ μετά ἐπιτίμιον ὁ απαγαρευτις . καί πῶς , σκοπέω ἀνατίθημι · Εἰρήνη , εἶπον , διώκω μετά πᾶς καί ὁ ἁγιασμός , ἐπάγω , οὖον Χωρὶς οὐδείς ὁράω ὁ κύριος · ἐνταῦθα δέ , πόρνος δέ καί μοιχός κρίνω ὁ Θεός , καί πρότερος δήω ὁ , Τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶς καί ὁ κοίτη ἀμίαντος , εἶτα ἐπιτίμιον ἐπάγω , δείκνυμι ὅτι δικαίως ὁ ἑξῆς ἐπάγω . εἰμί γάρ γάμος συγχωρέω , δικαίως ὁ πόρνος κολάζω , δικαίως ὁ μοιχός τιμωρέω . ἐνταῦθα πρός ὁ αἱρετικός ἀποδύω . οὐχ εἶπον πάλιν , μηδείς ἵστημι πόρνος · ἀλλά ἐπακούω εἰμί , τότε ἐπάγω ὡς κοινός παραίνεσις , καί οὐ ὡς πρός αὐτός ἀποτείνω · Ἀριλάρπυρος ὁ τρόπος · αρκούμενος ὁ πάρειμι . οὐχ εἶπον , ἐπί μηδείς κτάομαι , ἀλλά , Ἀριλάρπυρος ὁ τρόπος [ 303 ] ἵστημι · οὗτος εἰμί , ἐλαττέρω ὁ νόος ἵστημι , δείκνυμι ὁ φιλόσοφος ὁ γνώμη · δείκνυμι δέ , εἄν μή ζητέω ὁ παρά ἑτός , εἄν ὁ χρεία μόνος γίγνομαι ὅς . καί γάρ ἀνωτέρω λέγω , καί ὁ ἁρπάγη ὁ ὑπάρχω ὁμός μετά χαρά προστίθημι . οὗτος ὡστε μή εἰμί φιλάργυρος παραινέω . αρκούμενος , φημί , ὁ πάρειμι . εἶτα καί ἐνταῦθα ὁ παραμυθία , ὡστε μή ἀπαγορεύω · αὐτός γάρ , φημί , εἴρω , οὖον μή σύ ἀνίημι , οὐδέ οὖον μή σύ ἐγκαταλείπω . ὥστε θαρσέω ὁ ἐγώ λέγω , Κύριος ἐγώ βοηθός , καί οὖον φοβέω τίς ποιέω ἐγώ ἄνθρωπος . ὅδε πάλιν ἐν ὁ παραμυθία ὁ παραμυθία . Μημνοῦντες ὁ ἁμαρτάνω ὁμός . οὗτος ἀνίημι ὁδὺν εἶπον · διά οὗτος λέγω , Εἰρήνη διώκω μετά πᾶς . οὗτος καί Θεσσαλονικεύς παράγω , ὡστε ἔχω αὐτός ἐν τιμή ὑπέρ ἐκπαριστοῦ . Μημνοῦντες , φημί , ὁ ἁμαρτάνω ὁμός , οὐ εἰμί ἐλλείπω σύ ὁ λόγος ὁ Θεός · ἄν ἀναδεσμέω ὁ ἐκδασιν ὁ ἀναστορέω , μισέω ὁ πίστις . Ποία ἀκολουθία οὗτος ; Ἀρίστη μέν οὖν · λέγω γάρ , θεωρέω αὐτός ὁ ἀναστροφή , οὗτος εἰμί , ὁ βίος , μμεισθε ὁ πίστις · ἀπό γάρ βίος καθαρός ὁ πίστις . ὁ ὁ πίστις ὁ βέβαιος λέγω . Πῶς ; δείκνυμι γάρ ὅτι πιστεύω βεβαίως ὁ μέλλω , ὁ ἀγαθός πολιτεία καταίρω . οὖον γάρ εἄν ἐπιδείκνυμι βίος καθαρός , εἰμί γε ημιοσθητος περί ὁ μέλλω , εἰμί γε ἀμφιβάλλω . ὥστε καί ἐνταῦθα ὁ αὐτός θεραπεύω . Ἰησοῦς Χριστός χθές καί σήμερον ὁ αὐτός , καί εἰς ὁ αἰών . διδαχή ποικίλος καί ξένος μή κυμαρῆσθε · καλός γάρ χάρις βεβαιόω ὁ Καρδία , οὖον βρῶμα , ἐν ὅς οὐ ὠφελέω ὁ περιπατέω .