joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0111.2
β . Γέγονε , φησίν , ἱερεὺς , ἀλλ’ οὐ κατὰ νόμον σαρκικῆς ἐντολῆς : ὁ γὰρ νόμος ἐκεῖνος τὰ πολλὰ ἀνομο : ἦν δ . Καὶ οὕτως αὐτὸν ἐντολὴν ἐκλάσε σαρκικὴν : πάντα γὰρ ὅσα διωρίσθετο σαρκικὰ ἦν . Τὸ γὰρ λέγειν , Περίτεμε τὴν σάρκα , χρίσον τὴν σάρκα , λούσον τὴν σάρκα , καθάρισον τὴν σάρκα , περίκεισον τὴν σάρκα , ἐπίδησον τὴν σάρκα , δοῦξον τὴν σάρκα , ἄρησον τῇ σαρκί : ταῦτα , εἴπέ μοι , οὐχὶ σαρκικά ; Εἰ δὲ θέλεις , μαθεῖν καὶ τίνα ἡ ἐπηγγελλητο ἀγαθά , ἀκούε : Πολλὰ ζωὴ , φησὶ , τῇ σαρκί , γάλα καὶ μέλι τῇ σαρκί , εἰρήνη τῇ σαρκί , τροφὴ τῇ σαρκί ε . Ἀπὸ τούτου τοῦ νόμου τὴν ἱερωσύνην ἔλαβεν ὁ ᾿Ααρων : ὁ μέντοι Μελχισέδεχ οὐχ οὕτω . Καὶ περιττότερον δτι κατὰδὴλόν ἐστιν , εἰ κατὰ τὴν ὁμοιότητα Μελχισέδεχ ἀνίσταται ἱερεὺς ἕτερος . Τί ἐστι κατὰδὴλον ; Τὸ μῶσον τῆς ἱερωσύνης ἐκατάρας , τὸ διάφορον , ὅσον κρείττων δ ; οὐ κατὰ νόμον ἐντολῆς σαρκικῆς γέγονε . Τίς : ὁ Μελχισέδεχ οὕτω ; Οὐχ , [ 131 ] ἀλλ’ ὁ Χριστός : δ . Ἀλλὰ κατὰ δύναμιν ζωῆς ἀκαταλύτου . Μαρτυρεῖται γὰρ , δτι Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν τοῦ Μελχισέδεχ . Τουτέστιν , οὐ πρὸςα ρος , οὐδὲ πέρας ἔχων , ἀλλὰ , Κατὰ δύναμιν ζωῆς ἀκαταλύτου . Τοῦτο εἶπεν , ἵνα δηλώσῃ , δτι ἱερεὺς γέγονε διὰ δυνάμεως ἰδίας καὶ τοῦ Πατρὸς , διὰ ζωῆς : ἀπαράδειος . Καὶτοι οὐκ ἔστιν ἀκόλουθον τοῦτο τῷ , Ὡς οὐ κατὰ νόμον ἐντολῆς σαρκικῆς γέγονε : τὸ γὰρ ἀκόλουθον ἂν εἴη , Ἀλλὰ κατὰ πνευματικὴν . Ἀλλὰ διὰ τοῦ σαρκικοῦ τὸ πρόσκαιρον ἐδείξεν : ὡςπερ καὶ ἄλλαχοῦ λέγει , Μέχρι καιροῦ διορθώσεως ἐπιχειρεῖν τὰ δικαιώματα τῆς σαρκός : κατὰ δύναμιν ζωῆς : τουτέστιν , δτι οἰκεία δυνάμει ζῇ . Εἶπεν , δτι νόμου μετάθεσις γίνεται , καὶ ἔδειξε πῶς : ζητεῖ λοιπὸν τὴν αἰτίαν : ὁ μάλιστα πάντων πληροφροεῖ τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχάς , τὸ τὴν αἰτίαν πάντως εἰδέναι , καὶ εἰς πίστιν πλείω : ἄγει . Τότε γὰρ μᾶλλον πιστεύομεν , τὰν καὶ τὴν αἰτίαν μάθωμεν , καὶ τὴν λόγον καθ’ ὃν γίνεται . Ἀθέτησις μὲν γὰρ γίνεται , φησὶ , προσγούσης ἐντολῆς , διὰ τὸ αὐτῆς ἀσθενὲς καὶ ἀνωφελές . Ἐνταῦθα ἡμῖν ὁ αἰρετικοῦ ἐπιφώνοι λέγοντες : Ἴδου καὶ ὁ Παῦλος πονηρὴν τὴν ἐντολὴν εἴρηκεν . Ἀλλὰ πρόσεχε ἀκριβῶς : οὐκ εἶπε , διὰ τὸ πονηρὸν ν , οὐδὲ διὰ μοχθηρὸν , ἀλλὰ , Διὰ τὸ αὐτῆς ἀσθενὲς καὶ ἀνωφελές . Καὶ ἄλλοχοῦ δὲ δείκνυσι τὸ ἀσθενές : ως ὅταν λέγῃ , Ἐν ᾧ ἡσθένει διὰ τῆς σαρκός . Οὐχ ἄρα αὐτὴ ἀσθενής , ἀλλ’ ἡμεῖς . Οὐδὲν γὰρ ἐτελείωσεν ὁ νόμος . Τί ἐστιν , Οὐδὲν ἐτελείωσεν ; Οὐδὲνα , φησὶ , τελείων εἰργάσατο παρακουόμενος . Ἄλλως δὲ , οὐδὲ εἰ ἠκούσθη , τελείων ἐποίησεν ἂν καὶ ἐνάρτεον . Τέως δὲ οὐ τοῦτο φησιν : ὁ λόγος ἐνταῦθα , ἀλλ’ δτι οὐδὲν ἔργαμε : καὶ εἰκότως . Γράμματα γὰρ ἦν κεῖμενα : Τὸδε πράττε , καὶ τὸδε μὴ πράττε : ὑποτιθέμενα μόνον , οὐχὶ δὲ καὶ δύναμιν ἐντιθέντα . Ἡ δὲ ἱλαπὶς οὐ τοιαύτη . Τί ἐστιν ἀθέτησις ; Ἄμεψις , ἐκβολή . Τίνος δὲ ταύτης δηλῶν , ἐπηγάγεν εἰπών , Προσαγούσης ἐντολῆς ; Οὕτω τὸν νόμον καλλῶν , διότι ἐκδίδυλται διὰ τὸ αὐτοῦ ἀσθενές : προαγόμενον δὲ , διὰ τὸ παρελθὸν καὶ παλαιωθὲν διὰ τὴν ἀσθένειαν . Ἄστε ἡ ἀθέτησις τῶν κρατούντων ἐστιν ἀθέτησις . Καὶ δηλοῦν ἐκ τούτου λοιπόν , δτι ἐκράτει ,
Lemmas: Β . γίγνομαι , φημί , ἱερεύς , ἀλλά οὖον κατά νόμος σαρκικός ἐντολή : ὁ γάρ νόμος ἐκεῖνος ὁ πολύς άνομος : εἰμί δ . καί οὕτως αὐτός ἐντολή κλάω σαρκικός : πᾶς γάρ ὅσος διορίζω σαρκικός εἰμί . ὁ γάρ λέγω , περιτέμνω ὁ σάρξ , χρίω ὁ σάρξ , λούω ὁ σάρξ , καθαρίζω ὁ σάρξ , περίκειμαι ὁ σάρξ , ἐπιδέω ὁ σάρξ , δοξόω ὁ σάρξ , αἱρέω ὁ σάρξ : οὗτος , εἶπον ἐγώ , οὐ σαρκικός ; εἰμί δέ ἐθέλω , μανθάνω καί τίς ὁ ἐπαγγέλλω ἀγαθός , ἀκούω : Πολύς ζωή , φημί , ὁ σάρξ , γάλα καί μέλι ὁ σάρξ , εἰρήνη ὁ σάρξ , τροφή ὁ σάρξ ε . ἀπό οὗτος ὁ νόμος ὁ ἱερωσύνη λαμβάνω ὁ ᾿Ααρων : ὁ μέντοι Μελχισεδέχ οὐ οὗτος . καί περισσός δ κατάδηλος εἰμί , εἰμί κατά ὁ ὁμοιότης Μελχισεδέχ ἀνίστημι ἱερεύς ἕτερος . τις εἰμί κατάδηλος ; ὁ μωσω ὁ ἱερωσύνη κατάρα , ὁ διάφορος , ὅσος ἀγαθός δ ; οὖον κατά νόμος ἐντολή σαρκικός γίγνομαι . Τῖς : ὁ Μελχισεδέχ οὗτος ; οὐχ , [ 131 ] ἀλλά ὁ Χριστός : δ . ἀλλά κατά δύναμις ζωή ἀκατάλυτος . μαρτυρέω γάρ , δ σύ ἱερεύς εἰς ὁ αἰών κατά ὁ τάξις ὁ Μελχισεδέχ . τουτέστιν , οὖον πρός ρος , οὐδέ πέρας ἔχω , ἀλλά , κατά δύναμις ζωή ἀκατάλυτος . οὗτος εἶπον , ἵνα δηλόω , δ ἱερεύς γίγνομαι διά δύναμις ἴδιος καί ὁ πατήρ , διά ζωή : ἀπαράδειος . καίτοι οὐ εἰμί ἀκόλουθος οὗτος ὁ , ὡς οὖον κατά νόμος ἐντολή σαρκικός γίγνομαι : ὁ γάρ ἀκόλουθος εἄν εἰμί , ἀλλά κατά πνευματικός . ἀλλά διά ὁ σαρκικός ὁ πρόσκαιρος δείκνυμι : ὡς καί αλλαχού λέγω , μέχρι καιρός διόρθωσις ἐπιχειρέω ὁ δικαίωμα ὁ σάρξ : κατά δύναμις ζωή : τουτέστιν , δ οἰκεῖος δύναμις ζῶ . εἶπον , δ νόμος μετάθεσις γίγνομαι , καί δείκνυμι πῶς : ζητέω λοιπός ὁ αἴτιος : ὁ μάλιστα πᾶς πληροφροεῖ ὁ ὁ ἄνθρωπος Ψυχή , ὁ ὁ αἴτιος πάντως οἶδα , καί εἰς πίστις πλείων : ἄγω . τότε γάρ μᾶλλον πιστεύω , ὁ καί ὁ αἴτιος μανθάνω , καί ὁ λόγος κατά ὅς γίγνομαι . ἀθέτησις μέν γάρ γίγνομαι , φημί , προσγίγνομαι ἐντολή , διά ὁ αὐτός ἀσθενής καί ἀνωφελής . ἐνταῦθα ἐγώ ὁ αἱρετικός ἐπιφωνέω λέγω : ὁράω καί ὁ Παῦλος πονηρός ὁ ἐντολή εἴρω . ἀλλά προσέχω ἀκριβῶς : οὐ εἶπον , διά ὁ πονηρός Ν , οὐδέ διά μοχθηρός , ἀλλά , Ζεύς ὁ αὐτός ἀσθενής καί ἀνωφελής . καί αλλοχοω δέ δείκνυμι ὁ ἀσθενής : ως ὅταν λέγω , ἐν ὅς ἀσθενέω διά ὁ σάρξ . οὐχ ἄρα αὐτός ἀσθενής , ἀλλά ἐγώ . οὐδείς γάρ τελειόω ὁ νόμος . τις εἰμί , οὐδείς τελειόω ; οὐδείς , φημί , τέλειος ἐργάζομαι παρακούω . ἄλλος δέ , οὐδέ εἰμί ἀκούω , τέλειος ποιέω εἄν καί ἐναίρω . Τέως δέ οὖον οὗτος φημί : ὁ λόγος ἐνταῦθα , ἀλλά δ οὐδείς ἔργω : καί εἰκότως . Γράμμα γάρ εἰμί κεῖμαι : Τόδε πράσσω , καί ὅδε μή πράσσω : ὑποτίθημι μόνος , οὐ δέ καί δύναμις ἐντίθημι . ὁ δέ ἱλαπὶς οὖον τοιοῦτος . τις εἰμί ἀθέτησις ; Ἄμεψις , ἐκβολή . τίς δέ οὗτος δηλόω , ἐπάγω εἶπον , προσάγω ἐντολή ; οὕτως ὁ νόμος κάλλος , διότι ἐκδίδυλται διά ὁ αὐτός ἀσθενής : προάγω δέ , διά ὁ παρέρχομαι καί παλαιόω διά ὁ ἀσθένεια . Ἄστυ ὁ ἀθέτησις ὁ κρατέω εἰμί ἀθέτησις . καί δηλόω ἐκ οὗτος λοιπός , δ κρατέω ,