joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0024.4
Τὰ δὲ ἐκεῖ τίς διηγήσεται λόγος , ἢ τὰ ἀγαθά , ἢ τὰ κακά ; Οὐχ ἔστιν οὐδείς . Τὰ χρηστὰ μὲν γὰρ καὶ πάντα νοῦν ὑπερβαίνει , οὐχὶ λόγον μόνον · τὰ ἐναντία δὲ εἴρηται μὲν τοὺς ὀνόμασι τοῖς συντρόφοις ἡμῖν πῦρ γὰρ , φησίν , ἐστιν ἐκεῖ καὶ σκότος καὶ δεσμὰ καὶ σκώληξ ἀτελεύτητος · οὐ ταῦτα δὲ μόνον παρἰστέσιν , ὅπερ εἴρηται , ἀλλ’ ἔτι τε χαλεπώτερα . Καὶ ἵνα μάθῃς , εὐθέως τοῦτο σκοπῶμεν πρώτων . Εἰπὲ γὰρ , εἰ πῦρ ἐστι , πῶς καὶ σκότος ἐστιν ; Ὁρᾷς ὅτι χαλεπώτερον τοῦτο τὸ πῦρ ἐκεῖνο ; οὐ γὰρ ἔχει φῶς . Εἰ πῦρ ἐστι , πῶς δὲ κατακαίει ; Ὁρᾷς ὅτι χαλεπώτερον τοῦτο τυγχάνει ; οὐ γὰρ σβέννυται · διὸ γὰρ τοῦτο ἀσβεστον λέγεται . Ἐννοήσωμεν τοίνυν ὅσον ἐστὶ κακὸν κατακαίεσθαι διὰ παντός , καὶ ἐν σκότῳ εἶναι , καὶ μυρία οἰμωξεῖν , καὶ βρύχειν τοὺς ὀδόντας , καὶ μηδὲ ἀποθνήσκειν . Εἰ γὰρ εἰς δεσμοτηρίων τις ἠμβληθεὶς ἐνταῦθα τῶν εὐγενῶς τεθραμμένων , τὴν δυσωδίαν μόνον , καὶ τὸ ἐν σκότῳ κεῖσθαι , καὶ τὸ μετὰ ἀνθρώπων δεδεῖσθαι , παντὸς θανάτου χαλεπώτερον εἶναι φησίν · ἐννοήσω τί ἐστιν , ὅταν μετὰ τῶν τῆς οἰκουμένης ἀνθρώπων κατακαίωμεθα , μήτε ὁρῶντες μήτε ἀφύμενοι , ἀλλ’ ἐν πλήθει τοιούτῳ νομίζοντες εἶναι μόνοι . Τὸ γὰρ σκότος καὶ τὸ ἀλαμπές οὐχ ἀφήσειν οὐδὲ τοὺς πλησίον ἡμᾶς διαγιγνώσκειν · ἀλλ’ ὡς μόνους τοῦτο πάσχον ἕκαστος , οὕτως διαχεισεται . Εἰ δὲ σκότος θλίβει καθ’ ἑαυτὸ τὰς ἡμετέρας ψυχὰς καὶ θορυβεῖ · εἰ ἔσται δὴ , ὅταν μετὰ τοῦ σκότους καὶ σβέννυσθαι ὅσι καὶ ἐμπρησμοῦ ; Διὸ δοκοῦσι ταῦτα διαπαντὸς στρέφειν παρ’ ἑαυτοῖς , καὶ τῆς ἀπὸ τῶν ῥημάτων λύπης ἀνέχεσθαι , ἵνα μὴ τὴν διὰ τῶν πραγμάτων ὑπομείνωσιν τιμωρίαν . Πάντως γὰρ ταῦτα πάντα ἔσται , καὶ τοὺς δέκα πρεσβύτεροι τῶν ἐκεῖ κολαστηρίων οὐδὲς ἐξαρθήσεται , οὐ πατήρ , οὐ μήτηρ , οὐχ ἀδελφός , καὶ πολλὴν παρῆλθεν ἡχ , καὶ μεγάλα ἰσχὺν πρὸς τὸν Θεόν . Ἀδελφὸς γὰρ οὐ λυτροῦται , φησί · λυτρώσεται ἄνθρωπος ; Αὐτὸς [ 12 ] γὰρ ἐστιν ὁ ἀποδιδοὺς ἐκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ , καὶ ἀπὸ τούτων καὶ σωθῆναι ἐνὶ καὶ κωλύσθηναι .
Lemmas: ὁ δέ ἐκεῖ τίς διηγέομαι λόγος , ἢ ὁ ἀγαθός , ἢ ὁ κακός ; οὐχ εἰμί οὐδείς . ὁ χρηστός μέν γάρ καί πᾶς νόος ὑπερβαίνω , οὐ λόγος μόνος · ὁ ἐναντίος δέ εἴρω μέν ὁ ὄνομα ὁ σύντροφος ἐγώ πῦρ γάρ , φημί , εἰμί ἐκεῖ καί σκότος καί δεσμός καί σκώληξ ἀτελεύτητος · οὖον οὗτος δέ μόνος παρίστημι , ὅσπερ εἴρω , ἀλλά ἔτι τε χαλεπός . καί ἵνα μανθάνω , εὐθύς οὗτος σκοπέω πρῶτος . εἶπον γάρ , εἰμί πῦρ εἰμί , πῶς καί σκότος εἰμί ; ὁράω ὅτι χαλεπός οὗτος ὁ πῦρ ἐκεῖνος ; οὖον γάρ ἔχω φάος . εἰμί πῦρ εἰμί , πῶς δέ κατακαίω ; ὁράω ὅτι χαλεπός οὗτος τυγχάνω ; οὖον γάρ σβέννυμι · διό γάρ οὗτος ἀσβεστον λέγω . ἐννοέω τοίνυν ὅσος εἰμί κακός κατακαίω διά πᾶς , καί ἐν σκότος εἰμί , καί μυρίος οἰμώζω , καί βρύκω ὁ ὀδούς , καί μηδέ ἀποθνήσκω . εἰμί γάρ εἰς δεσμωτήριον τις ἐμβάλλω ἐνταῦθα ὁ εὐγενής τρέφω , ὁ δυσωδία μόνος , καί ὁ ἐν σκότος κεῖμαι , καί ὁ μετά ἄνθρωπος δεδεῖσθαι , πᾶς θάνατος χαλεπός εἰμί φημί · ἐννοέω τίς εἰμί , ὅταν μετά ὁ ὁ οἰκέω ἄνθρωπος κατακαίω , μήτε ὁράω μήτε ἀφύω , ἀλλά ἐν πλῆθος τοιοῦτος νομίζω εἰμί μόνος . ὁ γάρ σκότος καί ὁ ἀλαμπής οὐ ἀφίημι οὐδέ ὁ πλησίος ἐγώ διαγιγνώσκω · ἀλλά ὡς μόνος οὗτος πάσχω ἕκαστος , οὕτως διαχέω . εἰμί δέ σκότος θλίβω κατά ἑαυτοῦ ὁ ἡμέτερος ψυχή καί θορυβέω · εἰμί εἰμί δή , ὅταν μετά ὁ σκότος καί σβέννυμι αἵμων καί ἐμπρησμός ; Διὸ δοκέω οὗτος διαπαντός στρέφω παρά ἑαυτοῦ , καί ὁ ἀπό ὁ ῥῆμα λύπη ἀνέχω , ἵνα μή ὁ διά ὁ πρᾶγμα ὑπομένω τιμωρία . πάντως γάρ οὗτος πᾶς εἰμί , καί ὁ δέκα πρέσβυς ὁ ἐκεῖ κολαστήριον οὐδή ἐξαίρω , οὖον πατήρ , οὖον μήτηρ , οὐ ἀδελφός , καί πολύς παρέρχομαι ἡχ , καί μέγας ἰσχύς πρός ὁ Θεός . ἀδελφός γάρ οὖον λυτρόω , φημί · λυτρόω ἄνθρωπος ; αὐτός [ 12 ] γάρ εἰμί ὁ ἀποδίδωμι ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός , καί ἀπό οὗτος καί σῴζω ἐν καί κωλύω .