joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0095.2
δ . Ταῦτα ἀκούσας , παρακαλῶ , διακονοῦμεν τοῖς ἀγίοις . Πᾶς γὰρ πιστὸς ἅγιος , καθὼ πιστὸς ἐστι · κἂν κοσμικὸς ἡ τις , ἅγιός ἐστιν · Ἡγιάσται γάρ , φησίν , ὁ ἀνθρὸς ὁ ἀπίστως ἄν τῇ γυναικί , καὶ ἡ γυνὴ ἡ ἁπίστως ἄν τῷ ἀνδρί . Ὅρα πῶς τὸν ἁγιασμὸν ἡ πίστις ποιεῖ . Κἂν κοσμικὸν · τοίνυν ἴδωμεν ἐν περιστάσει , ὁρῶμεν χεῖρα · μὴ πρὸς τοὺς ἐν ὧραι μόνον καθημένους ὡς ἐν σπουδαίοις · ἅγιοι · μὴν γὰρ ἐκεῖνοι καὶ βίῳ καὶ πίστει , ἅγιοι δὲ καὶ οὗτοι τῇ πίστει , πολλῷ δὲ καὶ βίῳ . Μὴ , ἄν ἴδωμεν μοναχὸν εἰς φυλακήν , τότε εἰσέλθωμεν · ἐὰν δὲ κοσμικὸν , μὴ εἰσέλθωμεν · ἅγιός ἐστι καὶ οὗτος , καὶ ἀδελφός . Τί οὖν , φησίν , ἐὰν ἡ ἀκάθαρτος καὶ μιᾶράς ; Ἄκουε τῷ Χριστῷ λέγοντος · Μὴ κρίνετε , ἵνα μὴ κριθῆτε . Σὺ διὰ τὸν Θεὸν ποίησον . Καὶ τί λέγω ; κἂν Ἕλληνα ἴδωμεν ἐν περιστάσει , εὖ ποιεῖν δεῖ , καὶ ἀπλῶς · πάντα ἄνθρωπον ἐν περιστάσειν ὄντα , πολλῷ δὲ μᾶλλον πιστὸν κοσμικόν . Ἄκουε Παύλου λέγοντος · Τὸ καλὸν ποιεῖτε πρὸς πάντας , μάλιστα δὲ πρὸς τοὺς οἰκείους τῆς πίστεως . Ἄλλ’ οὐχ οἶδα πλῆν τοῦτο εἰσηνάνχεται , καὶ πλῆν αὐτὴ κεχράτηκεν ἡ συνηθεία . Ὁ γὰρ τοὺς μονάζοντας μόνον ἐπιζητῶν , κακείνους μόνους εὖ ποιεῖν θέλων , καὶ ἐκείνους δὲ πάλιν περιεργούμενος , καὶ λέγων , Ἐὰν μὴ ἡ ἅγιος , ἐὰν μὴ ἡ δίκαιος , ἐὰν μὴ σημεῖα ποιῇ , οὐκ ὁρέγω χεῖρα , τὸ πλῆν τῆς ἐλεημοσύνης · ἐξεῖλε , καὶ τοῦτο δὲ αὐτῷ τῷ χρόνῳ πάλιν ἀναῤῥήσεται · καίτοι γε ἐλεημοσύνην ἐκείνην ἐστίν , ἡ εἰς τοὺς ἀμαρτωλοὺς , ἡ εἰς τοὺς ὑπευθύνους γινωμένη . Ἐλεημοσύνη γὰρ τοῦτο ἐστίν , οὐ τὸ τοὺς κατωρθωκότας , ἀλλὰ τὸ τοὺς πεπλημμεληκότας ἐλεεῖν . Καὶ ἵνα μᾶλλον , ἄκουε τὴν φησίν Χριστὸς διὰ τῆς παραβολῆς · Κατέχει , φησίν , τις ἀπὸ Ἰερουσαλὴμων εἰς Ἰεριχώ , καὶ λῃσταῖς περιέπεσεν · κλὶ τυπηθῆντες αὐτόν , [ 109 ] εἰασαν παρὰ τὴν ὁδὸν ἡμιθανῆ τυγχάνοντα . Κατὰ δὲ συγκυρίαν Λευίτης τις παρὰ τὴν ὁδὸν ἦλθε , καὶ ἰδὼν αὐτόν , ἀντιπαρήλθεν · ὁμοίως καὶ καὶ ἱερεὺς · τις δὲ αὐτὸ ποιήσας παρῆδραμεν . Ὑστερον δὲ ἦλθε τις Σαμαρείτης ἄ , καὶ πολλὴν τὴν κηδεμονίαν ἐποίησατο αὐτ’ αὐτῷ . Ἐπέδρα γὰρ τὰ τραύματα , ἐπέσταξεν ἐλαίον , ἀνέθρεψεν αὐτὸν ἐπὶ τὸν ὄνον , ἤγαγεν αὐτὸν εἰς τὸ πανδοχεῖον , ἐπετῷ πανδοχῇ Θεράπευσον αὐτόν . Καὶ ὅρα τὴν φιλοτιμίαν τὴν πολλήν · Καὶ ἄν σοι δώσω , φησίν , ὅσον ἄν ἀναλώσῃς . Εἶτα πυθάνεται · Τίς οὖν δοκεῖ σοι πλείστον αὐτοῦ περγενάσαι ; Ὁ ὅτι νομίζεις εἰπών , Ὁ ποιήσας τὸ ἔλεος μετ’ αὐτοῦ , ἀκούει , Πορεύου οὖν , καὶ σὺ ποιεῖ ὁμοίως . Καὶ διὰ ποῖαν εἶπε παραβολήν . Οὐκ εἶπεν ὅτι Ἰουδαῖος τις Σαμαρείτην ἐποίησεν , ἀλλ’ ὅτι Σαμαρείτης τὴν φιλοτιμίαν ἐκεῖνην ἀπασαν ἐνδείξατο . Ἐνταῦθεν μανθάνομεν , ὅἴσως προνοεῖσθαι τῶν γένους , οὐ τῶν οἰκείων τῆς πίστεως μόνον ἐπιμελουμένους , τῶν ἀλλοτρίων δὲ ἀμελοῦντας . Οὕτω τοίνυν καὶ σὺ , ἐὰν ἴδῃς τινὰ κακῶς · πᾶσχοντα , μὴδὲν περιεργούμενος · ἔχει τὸ δικαίωμα τῆς βοηθείας τὸ κακῶς παθεῖν αὐτόν . Εἰ γὰρ ὅνον ἐὰν ἴδῃς ἀγχόμενον , ἐγείρεις αὐτόν , καὶ οὐ περιεργάζῃ τινὸς ἐστίν · πολλῷ μᾶλλον ἄνθρωπον οὐ δεῖ περιεργάζεσθαι · τινὸς ἐστίν · τοῦ Θεοῦ ἐστι , κἂν Ἕλλην ἡ , κἂν Ἰουδαῖος . Ἡ γὰρ καὶ ἀπίστους , ἀλλὰ βοηθεῖν · δεῖται . Εἰ μὲν γὰρ ἀπετάξαι καὶ κρίνειν ἐπετράπη σοι , καλῶς ταῦτα ἔλεγες · νῦν δὲ ἡ συμφορὰ ταῦτα οὐκ ἀφήσει σοι ἐξετάζειν . Εἰ γὰρ οὐδὲ ὁγιαίνοντα περιεργάζεσθαι · χρεῖ , οὐδὲ τὰ τέτρων πολυπραγμονεῖν , πολλῷ μᾶλλον τοὺς κακῶς πάσχοντας . Ἄλλως δέ τί ; Εἰδὼς ἐσθύνοντα αὐτὸν ἡ εὐδοκιμοῦντα , ὅτι λέγεις , πονηρός · ὅτι καὶ φαῦλος · κακῶς πᾶσχει · εἰ δὲ κακῶς πᾶσχοντα ὁρᾷς , μὴ λέγε ὅτι πονηρός ἐστιν . Ὅταν μὲν γὰρ εὐδοκίμη , καλῶς ταῦτα λέγωμεν · ὅταν δὲ ἐν συμφορᾷ ἡ καὶ βοηθεῖν · δεῖται , οὐ χρεῖ λέγειν ὅτι · πονηρός · ἐστιν · ὁμότητος · γὰρ τοῦτο καὶ ἀπανθρωπίας καὶ ἀδιαβονίας . Τί τῶν Ἰουδαίων ἀνομήτων γέγονεν , εἰπὶ μοι ; Ἄλλ’ ὅμως · ἡ ἐκόλασεν αὐτοὺς · ὁ Θεός , καὶ δικαίως , καὶ οὐκ ἔδρα
Lemmas: δ . οὗτος ἀκούω , παρακαλέω , διακονέω ὁ ἀγάω . Πᾶς γάρ πιστός ἅγιος , καθίημι πιστός εἰμί · κἀν Κοσμικὸς ὁ τις , ἅγιος εἰμί · ἁγίζω γάρ , φημί , ὁ ἄνδρας ὁ ἀπίστως ἄν ὁ γυνή , καί ὁ γυνή ὁ ἀπίστως ἄν ὁ ἀνήρ . Ὅρας πῶς ὁ ἁγιασμός ὁ πίστις ποιέω . κἀν κοσμικός · τοίνυν ὁράω ἐν περίστασις , ὁράω χείρ · μή πρός ὁ ἐν ὥρα μόνος κάθημαι ὡς ἐν σπουδαῖος · ἅγιος · μήv γάρ ἐκεῖνος καί βίος καί πίστις , ἅγιος δέ καί οὗτος ὁ πίστις , πολύς δέ καί βίος . μή , ἄν ὁράω μοναχός εἰς φυλακή , τότε εἰσέρχομαι · ἐάν δέ κοσμικός , μή εἰσέρχομαι · ἅγιος εἰμί καί οὗτος , καί ἀδελφός . τις οὖν , φημί , ἐάν ὁ ἀκάθαρτος καί μιαρός ; Ἄκουος ὁ Χριστός λέγω · μή κρίνω , ἵνα μή κρίνω . σύ διά ὁ θεός ποιέω . καί τίς λέγω ; κἀν Ἕλλην ὁράω ἐν περίστασις , εὕω ποιέω δεῖ , καί ἀπλόος · πᾶς ἄνθρωπος ἐν περίστασις εἰμί , πολύς δέ μᾶλλον πιστόν κοσμικός . Ἄκουος Παῦλος λέγω · ὁ καλός ποιέω πρός πᾶς , μάλιστα δέ πρός ὁ οἰκεῖος ὁ πίστις . ἄλλος οὐ οἶδα Πλῆν οὗτος εἰσφέρω , καί Πλῆν αὐτός χράω ὁ συνήθεια . ὁ γάρ ὁ μονάζω μόνος ἐπιζητέω , ἐκεῖνος μόνος εὕω ποιέω ἐθέλω , καί ἐκεῖνος δέ πάλιν περιεργέω , καί λέγω , ἐάν μή ὁ ἅγιος , ἐάν μή ὁ δίκαιος , ἐάν μή σημεῖον ποιέω , οὐ ὀρέγω χείρ , ὁ Πλῆν ὁ ἐλεημοσύνη · ἐξαιρέω , καί οὗτος δέ αὐτός ὁ χρόνος πάλιν ἀναλέγω · καίτοι γε ἐλεημοσύνη ἐκεῖνος εἰμί , ὁ εἰς ὁ ἁμαρτωλός , ὁ εἰς ὁ ὑπεύθυνος γινωμένος . ἐλεημοσύνη γάρ οὗτος εἰμί , οὖον ὁ ὁ κατορθόω , ἀλλά ὁ ὁ πλημμελέω ἐλεέω . καί ἵνα μᾶλλον , ἀκούω ὁ φημί Χριστός διά ὁ παραβολή · κατέχω , φημί , τις ἀπό Ἰερουσαλὴμων εἰς Ἰεριχώ , καί λῃστής περιπίπτω · κλὶ τυπέω αὐτός , [ 109 ] ἐάω παρά ὁ ὁδός ἡμιθανής τυγχάνω . κατά δέ συγκυρία Λευίτης τις παρά ὁ ὁδός ἔρχομαι , καί εἶδον αὐτός , αντιπαρέρχομαι · ὁμοίως καί καί ἱερεύς · τις δέ αὐτός ποιέω παρατρέχω . ὕστερος δέ ἔρχομαι τις Σαμαρείτης ὅς , καί πολύς ὁ κηδεμονία ποιέω αὐτω αὐτός . ἐπέδρη γάρ ὁ τραῦμα , ἐπιστάζω ἔλαιον , ἀνατρέφω αὐτός ἐπί ὁ ὄνος , ἄγω αὐτός εἰς ὁ πανδοκεῖον , ἔπω πανδοχεύς θεραπεύω αὐτός . καί ὁράω ὁ φιλοτιμία ὁ πολύς · καί ἄν σύ δίδωμι , φημί , ὅσος ἄν ἀναλίσκω . εἶτα πυνθάνομαι · Τῖς οὖν δοκέω σύ πλεῖστος αὐτός περιγίγνομαι ; ὁ ὅτι νομίζω εἶπον , ὁ ποιέω ὁ ἔλεος μετά αὐτός , ἀκούω , Πόρευος οὖν , καί σύ ποιέω ὁμοίως . καί διά Ποίας εἶπον παραβολή . οὐ εἶπον ὅτι Ἰουδαῖος τις Σαμαρείτης ποιέω , ἀλλά ὅτι Σαμαρείτης ὁ φιλοτιμία ἐκεῖνος ἅπας ἐνδείκνυμι . Ἐνταῦθεν μανθάνω , ὅσος προνοέω ὁ γένος , οὖον ὁ οἰκέω ὁ πίστις μόνος ἐπιμελέομαι , ὁ ἀλλότριος δέ ἀμελέω . οὕτως τοίνυν καί σύ , ἐάν ὁράω τις κακῶς · πάσχω , μηδείς περιεργέω · ἔχω ὁ δικαίωμα ὁ βοήθεια ὁ κακῶς πάσχω αὐτός . εἰμί γάρ ὄνος ἐάν ὁράω ἄγχω , ἐγείρω αὐτός , καί οὖον περιεργάζω τις εἰμί · πολύς μᾶλλον ἄνθρωπος οὖον δεῖ περιεργάζομαι · τις εἰμί · ὁ Θεός εἰμί , κἀν Ἕλλην ὁ , κἀν Ἰουδαῖος . ὁ γάρ καί ἄπιστος , ἀλλά βοηθέω · δήω . εἰμί μέν γάρ ἀποτάσσω καί κρίνω ἐπιτρέπω σύ , καλῶς οὗτος λέγω · νῦν δέ ὁ συμφορά οὗτος οὐ ἀφίημι σύ ἐξετάζω . εἰμί γάρ οὐδέ ογιαιμιαινω περιεργάζομαι · χρῷ , οὐδέ ὁ τετρᾶς πολυπραγμονέω , πολύς μᾶλλον ὁ κακῶς πάσχω . ἄλλος δέ τίς ; εἰδώς εἰμί αὐτός ὁ εὐδοκιμέω , ὅτι λέγω , πονηρός · ὅτι καί φαῦλος · κακῶς πάσχω · εἰμί δέ κακῶς πάσχω ὁράω , μή λέγω ὅτι πονηρός εἰμί . ὅταν μέν γάρ Ευδοκίμη , καλῶς οὗτος λέγω · ὅταν δέ ἐν συμφορά ὁ καί βοηθέω · δήω , οὖον χρῷ λέγω ὅτι · πονηρός · εἰμί · ομοτητη · γάρ οὗτος καί ἀπανθρωπία καί ἀδιαβονίας . τις ὁ Ἰουδαῖος ἄνομος γίγνομαι , ἶψ ἐγώ ; ἄλλος ὅμως · ὁ κολάζω αὐτός · ὁ Θεός , καί δικαίως , καί οὐ δράω