joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0193.1
242 θεβηθωμεν ουν , αγαπητοι , τον θεον , φοβηθωμεν · καν εν αιχμαλωσια ωμεν , παντων εδαμια λαμπροτεροι · φοβος παρεστω θεου , και ουδεν εσται λυπηρον , καν πεινα εημεν , καν νωσον , καν αιχμαλωσιαν , καν δουλειαν , καν ουσιν των λυπηρων . και αυτα εκεινα ημιν συνεργησει προς ταν εναντια . Αιχμαλωτοι ησαν ουτοι , και προσευχυνται αυτοις ο βασιλευς · σκηνοποιος ην ο Παυλος , και θυσιν αυτω ω · θεω . Ενταυθα ζητημα αναχυπει · ερωτωση γαρ πολλοι λεγοντες · Τι δηποτε οι μεν αποστολοι τας θυσιας απειρξαν , και διεργησαν αυτων τα ιματα , και απηγαγον αυτους της επιχειρησεως , και απωθηροντο λεγοντες , Τι ποιειτε ; και ημεις ομοιοπαθεις υμων εσμεν ανθρωποι · ο δε Δανιηλ ουδεν τοιουτον εποiesen . " Οτι γαρ και αυτος ταπεινος ην , και τωτων ουχ ητον ανδρες τω θεω δοξαν , πολλαχοντο λεγοντες , Μειλιον μεν γαρ και πρωτον και εξ αυτου του φιλεισθαι παρα του θεου , τουτο δηλον · ου γαρ εν αυτον απετειριζομεν του θεου την τιμην εις εαυτα , ου λεγω ευδοκιμειαν · δευτερα , ετι και μετα πολλης της παρησιας · Ελεγε , Καλ εμοι , βασιλευ , ουκ εν σοφια τη ουση εν εμοι απεκαλυφθη το μυστηριον τουτο · και τριτον παλιν , οτι εν λαχω ην δι τον θεον · και επειδη τροφη αυτη εκδιωκεν ο προφητης , φησιν , " Εμνησθη γαρ μου ο θεος · ουτως ην ταπεινος και συντριμμενος . " Εν λαχω ην δι τον θεον , και ανδιον εαυτον ηγειτο της μνημης και του ακουσθηνα . " Ημεις δε μυρια τοιμνμεθα μαρτα , και παντων δυνες μειωτεροι , καν μη εκ πρωτης εχης · ακουσθωμεν , αναχωροουμεν . " Ουτως πολυ το μεσον εκεινων και ημων , οσον του ουρανου προς την γην , και ει τι πλεον . Τι λες ; μετα τοσαυτα κατορθωματα , μετα το εν λαχω γενωμενον θαυμα , ουτω σεαυτον ταπεινων η ; Ναι , φησιν · οσα γαρ αν εργασωμεθα , αρχαιοι δουλοι εσμεν . Ουτω προλαβων , το ευαγγελικον παραγγελμα εληφρο , και ουδεν ηγειτο εαυτον . " Εμνησθη γαρ μου ο θεος , Ελεγε . Καλ η ευχη αυτου δρα παλιν δοης ταπεινοφροσυνης γημι . Ουτω · και οι τρεις παιδες Ελεγον · " Ημαρτομεν , ηρωμησαμεν , και πανταχου τη ταπεινω εαυτων δεικνυουσι . Κατοι γε ειχεν ο Δανιηλ μυριας αφορμας του επααιρεσθαι , αλλ' ηδει οτι και ταυτα αυτω υπηρχεν απο του μη επααιρεσθαι , και ου διεφθειρε τον θησαυρον . Παρα 243 παντας γαρ ανθρωπους · και εν τη οικουμενη παση ουκ επι τωτοις ηδετε μονον , οτι ριφας εαυτον εις πραδωπον ο βασιλευς εσπεισεν αυτω , αλλ' οτι και θεον ενωμισεν αυτον ο πανταχου της γης ως δεος τεμιαμενος · πασης γαρ αυτος εκρατει · και δηλον απο του " Ιερεμιου · " Ο αναβαλλομενος γαρ , φησι , την γην , ως ιματισον · και παλιν , " Εγω εδωκα αυτην Ναβουχοδονορω τω δουλω μου . Καλ εξ αυ απεπλεισ δηλον τουτο παλιν , οτι ουκ εχει μονον θαυμαζετο , ενθα ην , αλλα και πανταχου , και μειζων ην ακουσθαι η ει παροντα ειδον αυτον τα λοιπα · εδωτε και δια γραμματων ωμολογησεν την δουλειαν και το θαυμα . " Αλλ' δμως και επι σοφης παλιν θαυμαζετο · Μη σωφρονερος γαρ ει , φησι , συ του Δανιηλ ; Καλ μετα ταυτα παντα ουτως ην ταπεινος , ως μυριακις δι τον δεσποτην αποθανειν .
Lemmas: 242 θεβηθωμεν οὖν , ἀγαπητός , ὁ θεός , φοβέω · καν εν αἰχμαλωσία εἰμί , πᾶς εδαμια λαμπρός · φόβος παρίστημι θεός , και οὐδείς εἰμί λυπηρός , καν πεῖνα εἰμί , καν νοέω , καν αἰχμαλωσία , καν δουλεία , καν εἰμί ὁ λυπηρός . και αὐτός ἐκεῖνος ἡμεῖς συνεργώ προς ὅς ἐναντίος . αἰχμάλωτος ἀείδω οὗτος , και προσεύχομαι αὐτός ὁ βασιλεύς · σκηνοποιός ἐάν ὁ Παῦλος , και θύσις αὐτός εἰμί · θέω . ἐνταῦθα ζήτημα αναχυπει · ἐρωτάω γαρ πολύς λέγω · τις δηποτε ὁ μέν ἀπόστολος ὅς θυσία ἀπολέγω , και διεργάζομαι αὐτός ὁ ιματα , και ἀπάγω αὐτός ὁ ἐπιχείρησις , και απωθηροντο λέγω , τις ποιέω ; και ἡμεῖς ὁμοιοπαθέω ὑμεῖς εἰμί ἄνθρωπος · ὁ δέ Δανιήλ οὐδείς τοιοῦτος Ὕπος . " ὅτι γαρ και αὐτός ταπεινός ἐάν , και τωτων οὐ εἰμί ἀνήρ ὁ θέω δόξα , πολλαχοντο λέγω , μίλιον μέν γαρ και πρῶτος και ἕξ αὐτός ὁ φιλέω παρά ὁ θεός , οὗτος δῆλος · ου γαρ εν αὐτός απετειριζομεν ὁ θεός ὁ τιμή εἰς ἑαυτοῦ , ου λέγω εὐδοκιμία · δύο , ἔτι και μετά πολύς ὁ παρρησία · λέγω , Καλ ἐμέω , βασιλεύς , οὐ εν σοφία ὅς εἰμί εν ἐμέω ἀποκαλύπτω ὁ μυστήριον οὗτος · και τρίτος πάλιν , ὅτι εν λαγχάνω ἐάν Ζεύς ὁ θεός · και ἐπειδή τροφή ἀϋτή ἐκδιώκω ὁ προφήτης , φημί , " μιμνήσκω γαρ ἐγώ ὁ θεός · οὕτως ἐάν ταπεινός και συντριμμένος . " εν λαγχάνω ἐάν Ζεύς ὁ θεός , και ἀνδίδωμι ἑαυτοῦ ἡγέομαι ὁ μνήμη και ὁ ακούω . " ἡμεῖς δέ μυρίος τοιμνμεθα Μάρτα , και πᾶς δύο μειωτεροι , καν μη ἐκ πρῶτος ἔχω · ἀκούω , ἀναχωρέω . " οὕτως πολύς ὁ μέσος ἐκεῖνος και ἥμων , ὅσος ὁ οὐρανός προς ὁ γῆ , και ει τίς πλέω . τις Λες ; μετά τοσοῦτος κατόρθωμα , μετά ὁ εν λαγχάνω γίγνομαι θαῦμα , οὗτος σεαυτοῦ ταπεινός ὁ ; ναι , φημί · ὅσος γαρ αν ἐργάζομαι , ἀρχαῖος δοῦλος εἰμί . οὗτος προλαμβάνω , ὁ εὐαγγελίζω παράγγελμα εληφρο , και οὐδείς ἡγέομαι ἑαυτοῦ . " μιμνήσκω γαρ ἐγώ ὁ θεός , λέγω . Καλ ὁ εὐχή αὐτός δράω πάλιν δοης ταπεινοφροσύνη γημι . οὗτος · και ὁ τρεις παῖς λέγω · " ἁμαρτάνω , ὁρμέω , και πανταχοῦ ὅς ταπεινός ἑαυτοῦ δείκνυμι . κάτω γε ἔχω ὁ Δανιήλ μυρίος ἀφορμή ὁ ἐπαίρω , ἀλλά ἡδύς ὅτι και Ούτος αὐτός ὑπάρχω ἀπό ὁ μη ἐπαίρω , και ου διαφθείρω ὁ θησαυρός . Παρά 243 πᾶς γαρ ἄνθρωπος · και εν ὅς οἰκέω πᾶς οὐ ἐπί τῶθος ἀείδω μόνος , ὅτι ῥιφή ἑαυτοῦ εἰς πραδωπον ὁ βασιλεύς σπένδω αὐτός , ἀλλά ὅτι και θεός νωμάω αὐτός ὁ πανταχοῦ ὁ γῆ ως δέος τέμνω · πᾶς γαρ αὐτός κρατέω · και δῆλος ἀπό ὁ " Ἱερεμίας · " ὁ ἀναβάλλω γαρ , φημί , ὁ γῆ , ως ἱματίζω · και πάλιν , " ἐγώ δίδωμι αὐτός Ναβουχοδονορω ὁ δοῦλος ἐγώ . Καλ ἕξ αὖ ἀποπλέω δῆλος οὗτος πάλιν , ὅτι οὐ ἔχω μόνος θαυμάζω , ἔνθα ἐάν , ἀλλά και πανταχοῦ , και μείζων ἐάν ἀκούω ὁ ει πάρειμι εἶδον αὐτός ὁ λοιπός · ἐδόω και διά γράμμα ὁμολογέω ὁ δουλεία και ὁ θαῦμα . " ἀλλά δμώς και ἐπί σοφός πάλιν θαυμάζω · Μης σωφρονερος γαρ ει , φημί , σῦς ὁ Δανιήλ ; Καλ μετά Ούτος πᾶς οὕτως ἐάν ταπεινός , ως μυριάκις Ζεύς ὁ δεσπότης ἀποθνῄσκω .