joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0209.4
οὕτω σχηματιζομένην προτείνει , πολύ · ὁ γέλως . Τί γὰρ ὅποτε εἰσέρχεται χρυσία φοροῦσα ἐνταῦθα , ἡ ἀφείλουσα εἰσελθεῖν , ἵνα ἀκούσῃ κοσμεῖν ἑαυτάς , μὴ χρυσίᾳ μηδὲ μαργαρίταις , μηδὲ ἱματισμῷ πολυτελεῖ ; Τίνος ; σὺν ἐνενεχ εἰσέρχῃ , ὡ γύναι ; ἄσα ὡς μαχομένη τῷ Παύλῳ , καὶ δείκνυσα ὅτι κἂν μυριάκι ταῦτα λέγῃ , οὐκ ἐπιστρέφῃ ; ἀλλ’ ὡς τοὺς διδασκάλους ἡμᾶς ἐλέγχει βουλομένη μάτην ταῦτα διαλεγόμενους ; Εἴπῃ γὰρ μοι , ἐὰν τις Ἕλλην καὶ ἄπιστος ἀκούσας ἀναγνωσκομένου τοῦ χωρίου τούτου , ἔνθα ταῦτα λέγει ὁ μακάριος Παῦλος , παρεγγυῶν ταῖς γυναιξί , μήτε χρυσίῳ , μήτε μαργαρίταις , μήτε ἱματισμῷ πολυτελεῖ κοσμεῖν ἑαυτάς , καὶ ἔχων γυναῖκα πιστήν , ἵδη τὸν πολλὸν ποιεῖται λόγον τῷ καλλωπισμῷ καὶ χρυσίᾳ περιιζέσθαι , ἵνα προελθῇ ἐν ἐκκλησίᾳ , ἄρα οὐχ ἔρει πρὸς ἑαυτὸν , ὁρῶν αὐτὴν ἐν τῷ κοιτωνίῳ ταῦτα περιθεμένην καὶ διατεθεῖσαν καλῶς ; Τί μένει ; Ἐνδον ἡ γυνὴ εἰς τὸν κοιτωνίον ; τί βραδύνει ; τί περιιζέσθαι τὰ χρυσία ; ποῦ ἀπελθεῖν ἔχει ; εἰς τὴν ἐκκλησίαν ; διὰ τί ; ἵνα ἀκούσῃ ; Μὴ ἱματισμῷ πολυτελεῖ ; Οὐ γελάσεται ; οὐκ ἀνακαυχάσεται ; οὐ χλεύην καὶ ἀπάτην εἶναι νομίζει τὰ ἡμέτερα ; Διὸ παρακαλῶ , τὰ χρυσία ταῖς πομπαῖς ἀφήκεις , ταῖς σχηναῖς , ταῖς προθύκαις ταῖς ἐπὶ τῶν ἐργαστηρίων · ἡ δὲ τοῦ Θεοῦ εἰκὼν μὴ τούτοις καλλωπιζέσθω · ἡ ἐλευθερία τῇ ἐλευθερίᾳ κοσμεῖσθω · ἐλευθερία δὲ τὸ ἄτυπον , τὸ ἀκόμιαστον . Εἰ δὲ καὶ δόξης βούλει τῆς παρὰ ἀνθρώπων ἐπιτυχεῖν , οὕτως ἐπείσθου . Τὴν γὰρ ἀνδρὸς πλοῦτον ; οὐσὰν γυναῖκα οὐχ οὕτω θαυμασθήσεται χρυσία φοροῦσαν καὶ σφριγᾶ ( τοῦτο γὰρ τοῖον ἀπαστῶν ) , ὡς ὅταν λιτὴν ἱμάτιον καὶ ἀπλοῦν , καὶ ἐξ ἐρίου εἰργασμένον μόνον περιχειμένην τυγχάνῃ · τοῦτο θαυμάσονται πάντες , τοῦτο κροτήσουσιν . Ἐν ἐκείνῳ μὲν γὰρ τῷ κόσμῳ τῷ τῶν χρυσίων καὶ τῶν πολυτελῶν ἱματίων , πολλὰς ἔχει τὰς κοινωνούσας αὐτῇ · κἂν ταύτην ὑπεραχοντίση , ὑπὸ τῆς ἑτέρας ἠττάται · κἂν πᾶσας ὑπερβάλῃται , ὑπὸ τῆς βασιλίδος αὐτῆς νικᾶται · ἐνταῦθα δὲ πᾶσας νικᾷ , καὶ αὐτὴν τὴν τοῦ βασιλέως γυναῖκα · μόνη γὰρ ἐν πλούτῳ πολλῇ τῶν [ 267 ] πενήτων ἐλεετο . Ὥστε καὶ εἰ δόξης ἐρώμεν , ἐνταῦθα μεῖζον ἡ δόξα . Οὐ πρὸς τὰς χήρας λέγω μόνον , καὶ τὰς πλουσίας · ἐνταῦθα γὰρ δοκεῖ τῆς χηρείας ἀνάγκη τοῦτο ποιεῖν · ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰς ὑπᾶνδρους οὐσας . Ἄλλ’ οὐκ ἀρέσκω , φησί , τῷ ἀνδρί . Οὐ τῷ ἀνδρί βούλει ἀρέσκειν , ἀλλὰ τῇ πλήθει τῶν γυναικῶν τῶν πενιχρῶν · μᾶλλον δὲ οὐκ ἀρέσκεις , ἀλλὰ καταστῆκεις αὐτάς καὶ ὀδύνῃ , καὶ τὴν πενίαν μεῖζονα ποιεῖς . Πότα διὰ σὲ βλάστημα φθίνοντα ; Μὴ ἔστω , φησί , πενία · ὁ Θεὸς μισεῖ τοὺς πενιχομένους , ὁ Θεὸς οὐ φιλεῖ τοὺς ἐν πενίᾳ . Ὅτι γὰρ οὐ τῷ ἀνδρί βούλει ἀρέσκειν , καὶ ταύτης ἐνεκεν τῆς αἰτίας καλλωπίζῃ , ἐξ ὧν αὐτὴ ποιεῖς τοῦτο δῆλον ἅπαν καὶ στέχῃ . Ὅταν γὰρ ὑπερβῇ τὸν οὐδὸν τοῦ θαλάμου , εὐθὺς πάντα ἀποτίθησι καὶ τὰ ἱμάτια , καὶ τὰ χρυσία , καὶ τοὺς μαργαρίτας · καὶ ἐπὶ τῆς οἰκίας μάλιστα οὐ φέρει . Εἰ δὲ ὅλιον βούλει ἀρέσκειν τῷ ἀνδρί , ἔστι δι’ ὧν ἀρέσκεις , δι’ ἐπικεισίας , διὰ πρᾳότητος , διὰ κοσμιότητος . Πίστευε γὰρ μοι , γύναι , κἂν μυριάκις κατωφρήσῃ ὁ ἀνὴρ καὶ ἀκρατήσῃ , ταῦτα μᾶλλον αὐτὸν ἐξελευθέρει , ἐπικεισία , κοσμιότης , τὸ ἄτυπον , τὸ ἀδάπανον , τὸ εὐτελές . Τὸν μὲν γὰρ ἀκόλαστον , κἂν μυρία τοιαῦτα ἐπινοήσῃ , οὐ καθέξεις · καὶ ἴσασιν δαῖ τοιούτους ἐχρήσασιν ἄνδρας · ὡς γὰρ ἐὰν καλλωπίσῃ σαυτήν , ἐκεῖνος ἀκόλαστος ὤν πρὸς ἑτέραν ἀπεῖσι · τὸν δὲ σώφρονα καὶ κτίμονα οὐ τοῦτο κέρδεται , ἀλλὰ
Lemmas: οὗτος σχηματίζω προτείνω , πολύς · ὁ γέλως . τις γάρ όποτε εἰσέρχομαι χρυσίον φορέω ἐνταῦθα , ὁ ἀφαιρέω εἰσέρχομαι , ἵνα ἀκούω κοσμέω ἑαυτοῦ , μή χρυσίον μηδέ μαργαρίτης , μηδέ ἱματισμός πολυτελής ; τίς ; σύν φέρω εἰσέρχομαι , εἰμί γυνή ; ἀσάω ὡς μάχομαι ὁ Παῦλος , καί δείκνυμι ὅτι κἀν μυριάκις οὗτος λέγω , οὐ ἐπιστρέφω ; ἀλλά ὡς ὁ διδάσκαλος ἐγώ ἔλεγχος βούλομαι μάτην οὗτος διαλέγω ; εἶπον γάρ ἐγώ , ἐάν τις Ἕλλην καί ἄπιστος ἀκούω ἀναγιγνώσκω ὁ χωρίον οὗτος , ἔνθα οὗτος λέγω ὁ μακάριος Παῦλος , παρεγγυάω ὁ γυνή , μήτε χρυσίον , μήτε μαργαρίτης , μήτε ἱματισμός πολυτελής κοσμέω ἑαυτοῦ , καί ἔχω γυνή πιστός , ἴδη ὁ πολύς ποιέω λόγος ὁ καλλωπισμός καί χρυσίον περιΐζω , ἵνα προέρχομαι ἐν ἐκκλησία , ἄρα οὐ ἔρομαι πρός ἑαυτοῦ , ὁράω αὐτός ἐν ὁ κοιτώνιον οὗτος περιτίθημι καί διατίθημι καλῶς ; τις μένω ; ἔνδον ὁ γυνή εἰς ὁ κοιτώνιον ; τίς βραδύνω ; τίς περιΐζω ὁ χρυσίον ; ποῦ ἀπέρχομαι ἔχω ; εἰς ὁ ἐκκλησία ; διά τίς ; ἵνα ἀκούω ; μή ἱματισμός πολυτελής ; οὖον γελάω ; οὐ ανακαυχαζομαι ; οὖον χλεύη καί ἀπάτη εἰμί νομίζω ὁ ἡμέτερος ; Διὸ παρακαλέω , ὁ χρυσίον ὁ πομπή αφήνω , ὁ σκηνή , ὁ προτίθημι ὁ ἐπί ὁ ἐργαστήριον · ὁ δέ ὁ Θεός εἰκών μή οὗτος καλλωπίζω · ὁ ἐλευθερία ὁ ἐλευθερία κοσμέω · ἐλευθερία δέ ὁ ἄτυπος , ὁ ακομιαστος . εἰμί δέ καί δόξα βούλομαι ὁ παρά ἄνθρωπος ἐπιτυγχάνω , οὕτως πείθω . ὁ γάρ ἀνήρ πλοῦτος ; εἰμί γυνή οὐ οὗτος θαυμάζω χρυσίον φορός καί σφριγάω ( οὗτος γάρ τοῖος ἄπαστον ) , ὡς ὅταν λιτός ἱμάτιον καί ἀπολόω , καί ἐκ ἔριον ἐργάζομαι μόνος περιχέω τυγχάνω · οὗτος θαυμάζω πᾶς , οὗτος κροτέω . ἐν ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ κόσμος ὁ ὁ χρυσίον καί ὁ πολυτελής ἱμάτιον , πολύς ἔχω ὁ κοινωνέω αὐτός · κἀν οὗτος ὑπεραχοντίση , ὑπό ὁ ἕτερος ηττώμαι · κἀν πᾶος ὑπερβάλλω , ὑπό ὁ βασιλίς αὐτός νικάω · ἐνταῦθα δέ πᾶος νικάω , καί αὐτός ὁ ὁ βασιλεύς γυνή · μόνος γάρ ἐν πλοῦτος πολύς ὁ [ 267 ] πένης ἐλεέω . ὥστε καί εἰμί δόξα ἐράω , ἐνταῦθα μείζων ὁ δόξα . οὖον πρός ὁ χήρα λέγω μόνος , καί ὁ πλούσιος · ἐνταῦθα γάρ δοκέω ὁ χηρεία ἀνάγκη οὗτος ποιέω · ἀλλά καί πρός ὁ ὕπανδρος εἰμί . ἄλλος οὐ ἀρέσκω , φημί , ὁ ἀνήρ . οὖον ὁ ἀνήρ βούλομαι ἀρέσκω , ἀλλά ὁ πλῆθος ὁ γυνή ὁ πενιχρός · μᾶλλον δέ οὐ ἀρέσκω , ἀλλά καταστήκω αὐτός καί ὀδύνη , καί ὁ πενία μείζων ποιέω . Πότης διά σύ βλάστημα φθίω ; μή ἵστημι , φημί , πενία · ὁ θεός μισέω ὁ πενιχομενος , ὁ θεός οὖον φιλέω ὁ ἐν πενία . ὅτι2 γάρ οὖον ὁ ἀνήρ βούλομαι ἀρέσκω , καί οὗτος ἕνεκα ὁ αἴτιος καλλωπίζω , ἐκ ὅς αὐτός ποιέω οὗτος δῆλος ἅπας καί στέγω . ὅταν γάρ ὑπερβαίνω ὁ οὐδός1 ὁ θάλαμος , εὐθύς πᾶς ἀποτίθημι καί ὁ ἱμάτιον , καί ὁ χρυσίον , καί ὁ μαργαρίτης · καί ἐπί ὁ οἰκίον μάλιστα οὖον φέρω . εἰμί δέ ὅλιον βούλομαι ἀρέσκω ὁ ἀνήρ , εἰμί διά ὅς ἀρέσκω , διά ἐπικεισίας , διά πραότης , διά κοσμιότης . πιστεύω γάρ ἐγώ , γυνή , κἀν μυριάκις κατωφρήσῃ ὁ ἀνήρ καί ἀκρατέω , οὗτος μᾶλλον αὐτός ἐξελευθερόω , επικειθεος , κοσμιότης , ὁ ἄτυπος , ὁ ἀδάπανος , ὁ εὐτελής . ὁ μέν γάρ ἀκόλαστος , κἀν μυρίος τοιοῦτος ἐπινοέω , οὖον κατέχω · καί οἶδα δή τοιοῦτος χράω ἀνήρ · ὡς γάρ ἐάν καλλωπίζω σεαυτοῦ , ἐκεῖνος Ἀκόλαστος εἰμί πρός ἕτερος ἄπειμι · ὁ δέ σώφρων καί κτιμονος οὖον οὗτος κερδαίνω , ἀλλά