joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0047.5
Εἰ δὲ τοῦτο πρῶτον τατίμηκε τὸν Υἱὸν ὁ Θεός , τῷ διὰ παθημάτων αὐτὸν ἀγαγεῖν · δυναι ; τοῦ τὸν κόσμον ποιήσαι , καὶ ἐκ μὴ δυναι παραγαγεῖν αὐτὸν , τὸ σάρκα ἀναλαβόντα παθεῖν ἄπερ ἔπαθε , πολλῷ μεῖζόν ἐστι . Καὶ τοῦτο μὲν οὐν φιλανθρωπίας , ἐκεῖνο δὲ πολλῷ πλεῖον . Καὶ δεικνὺς καὶ αὐτὸς τοῦτο αὐτῷ , φησίν · Ἵνα ἐνδείξηται ἐν τοῖς αὐτοῖς τοῖς ἐχχυμένοις τὸν ὑπερεκλάττοντα πλειόνων τῆς χρηστότητος αὐτοῦ , καὶ συνήγειρε καὶ συνεκάθισεν ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . Ἔκρεψε γὰρ αὐτῷ , δι’ ὃν τὰ πάντα καὶ δι’ ὃ τὰ πάντα , πολλοὺς υἱοὺς εἰς δόξαν ἀγαγόντα , τὸν [ 43 ] ἀρχηγὸν τῆς σωτηρίας αὐτῶν διὰ παθημάτων τελειῶσαι . Ἔπρεπε γὰρ αὐτῷ , φησὶ , τῷ κηδεμόνι δντι , καὶ πάντα εἰς τὸ εἶναι παραγαγόντι , ἐκθύναι τὸν Υἱὸν ὑπὲρ τῆς τῶν λοιπῶν σωτηρίας , τὸν ἐν ὑπὲρ τῶν πολλῶν . Ἄλλ’ οὐχ εἶπεν οὕτως , ἀλλὰ , Διὰ παθημάτων τελειῶσαι , δεικνὺς ὅτι ὁ παθὼν ὑπὲρ τινος , οὐχ ἐκεῖνον ὠφελει μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς λαμπρότερος γίνεται καὶ τελειότερος . Καὶ τοῦτο δὲ πρὸς τοὺς πιστοὺς , φησὶ , παραβαλλόμενος αὐτοῖς . Καὶ γὰρ ὁ Χριστὸς τῇ ἐδοξάσθη , ὅτε ἐπαθεν . Ὅταν δὲ εἴπω , ὅτι · Ἐδοξάσθη , μὴ νομίζῃς δόξης πρόσληψιν αὐτῷ γίνεσθαι · ἐκεῖνον γὰρ τὴν τῆς φύσεως · εἶχεν ἀξίαν , οὐδὲν προσλαβών . Ὁ τε γὰρ ἀνύδατον , φησὶ , καὶ οἱ ἀγιαζόμενοι , δὲ ἑνὸς πατέρες . Δι’ ἣν αἰτίαν οὐχ ἐπαισχύνεται ἀδελφοὺς αὐτοῦς καλεῖν . Ἰδοὺ πάλιν πῶς συνάγει τιμῶν αὐτοὺς καὶ παραμυθούμενος καὶ ἀδελφοὺς αὐτοὺς ποιῶν τοῦ Χριστοῦ , κατὰ τοῦτο τὸ ἐξ ἑνὸς εἶναι . Εἶτα πάλιν ἀσφαλίζομενος , καὶ δεικνὺς ὅτι τὸ κατὰ σάρκα φησίν , ἐπήγαγε τὸ , Ὁ ἀγιάζων , καὶ οἱ ἀγιαζόμενοι . Ὅρᾷς δσον τὸ μέσον ; ὁ μὲν γὰρ ἀγιάζει , ἡμεῖς δὲ ἀγιαζόμεθα . Καὶ ἀνωτέρω τὸν ἀρχηγὸν τῆς σωτηρίας · αὐτῶν ἔφη . Εἰς γὰρ Θεός , δὲ οὐ τὰ πάντα . Δι’ ἣν αἰτίαν οὐχ ἐπαισχύνεται ἀδελφοὺς αὐτοὺς καλεῖν . Ὅρᾷς πῶς ; πάλιν δείκνυσι τὴν ὑπεροχήν ; Τῷ γὰρ εἰπεῖν · Οὐχ
Lemmas: εἰμί δέ οὗτος πρῶτος τατίμηκε ὁ υἱός ὁ Θεός , ὁ διά πάθημα αὐτός ἄγω · δύο ; ὁ ὁ κόσμος ποιέω , καί ἐκ μή δύο παράγω αὐτός , ὁ σάρξ ἀναλαμβάνω πάσχω Ἄπερ πάσχω , πολύς μέγας εἰμί . καί οὗτος μέν ὀν φιλανθρωπία , ἐκεῖνος δέ πολύς πλείων . καί δείκνυμι καί αὐτός οὗτος αὐτός , φημί · ἵνα ἐνδείκνυμι ἐν ὁ αὐτός ὁ εχχυμενω ὁ υπερεκλαττοειντα πλείων ὁ χρηστότης αὐτός , καί συναγείρω καί συγκαθίζω ἐν ὁ ἐπουράνιος ἐν Χριστός Ἰησοῦς . Ἔκρεψε γάρ αὐτός , διά ὅς ὁ πᾶς καί διά ὅς ὁ πᾶς , πολύς υἱός εἰς δόξα ἄγω , ὁ [ 43 ] ἀρχηγός ὁ σωτηρία αὐτός διά πάθημα τελειόω . πρέπω γάρ αὐτός , φημί , ὁ κηδεμών δντι , καί πᾶς εἰς ὁ εἰμί παράγω , ἐκθύω ὁ υἱός ὑπέρ ὁ ὁ λοιπός σωτηρία , ὁ ἐν ὑπέρ ὁ πολύς . ἄλλος οὐ εἶπον οὕτως , ἀλλά , Ζεύς πάθημα τελειόω , δείκνυμι ὅτι ὁ πάσχω ὑπέρ τις , οὐ ἐκεῖνος ὀνίνημι μόνος , ἀλλά καί αὐτός λαμπρός γίγνομαι καί τέλειος . καί οὗτος δέ πρός ὁ πιστός , φημί , παραβάλλω αὐτός . καί γάρ ὁ Χριστός ὁ δοξάζω , ὅτε πάσχω . ὅταν δέ εἶπον , ὅτι · δοξάζω , μή νομίζω δόξα πρόσληψις αὐτός γίγνομαι · ἐκεῖνος γάρ ὁ ὁ φύσις · ἔχω ἄξιος , οὐδείς προσλαμβάνω . ὁ τε γάρ ἀνύδατος , φημί , καί ὁ ἁγίζω , δέ εἷς πατήρ . διά ὅς αἴτιος οὐ ἐπαισχύνομαι ἀδελφός αὔτεος καλέω . ἰδέ πάλιν πῶς συνάγω τιμή αὐτός καί παραμυθέομαι καί ἀδελφός αὐτός ποιέω ὁ Χριστός , κατά οὗτος ὁ ἐκ εἷς εἰμί . εἶτα πάλιν ἀσφαλίζω , καί δείκνυμι ὅτι ὁ κατά σάρξ φημί , ἐπάγω ὁ , ὁ ἁγίζω , καί ὁ ἁγίζω . ὁράω δίδωμι ὁ μέσος ; ὁ μέν γάρ ἁγίζω , ἐγώ δέ ἁγίζω . καί ἀνωτέρω ὁ ἀρχηγός ὁ σωτηρία · αὐτός φημί . εἰς γάρ Θεός , δέ οὖον ὁ πᾶς . διά ὅς αἴτιος οὐ ἐπαισχύνομαι ἀδελφός αὐτός καλέω . ὁράω πῶς ; πάλιν δείκνυμι ὁ ὑπεροχή ; ὁ γάρ εἶπον · οὐχ