joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0174.1
ἐχθρῶν ἡμῶν καταγέλωτος , καὶ χλευασμὸς τῶν Ἑλλέγοντες · Πάντα θρήνους ἡμῖν λέγει , πάντα δάκρυα . <pg>166</pg> λάγων καὶ τῶν δαιμόνων . Οὐχ ἐβουλήθην , πιστεύσατε , οὐχ ἐβουλήθην , ἀλλ' δ . Μέγα φρονεῖ νῦν ὁ διάβολος , γαυροῦται καὶ χαίἐγνώμια καὶ ἐπαίνους διεξείναι · νυνὶ δὲ τούτων δ' ρει · ἐν αἰσχύνη οἱ πιστευθέντες ἡμᾶς ἄγγελοι πάντες , καιρός . Οὐ τὸ θρηνεῖν , ἀγαπητοί , χαλεπόν , ἀλλὰ τὸ ἐν κατηφείᾳ · οὐδεὶς ὁ ἐπιτρέφων , εἰκὴ πάντας ἡμῖν θρηνεῖν ἀξία ποιεῖν · οὐ τὸ δόρυρᾶσθαι ἀποτρόπαιον , ἀνηλῶται , καὶ ἡμεῖς ὑμῖν δοκοῦμεν ληρεῖν . Ἐκκαιρον ἀλλὰ τὸ τὰ ὀδυρμῶν ἀξία πράττειν . Μὴ χολασθῆς , καὶ νῦν καλεῖσαι τὸν οὐρανόν , ὅτι εὐδίας ὁ ἄκων , διακαὶ οὐ πινθῶ · μὴ ἀποθάνῃς , καὶ οὐ κλαίω . Ἄλλ' μαρτυρασθαι τὰ στοιχεῖα · Ἄκουε , οὐρανέ , καὶ ἀντιἐὰν μὲν τὸ σῶμα κέχῃται νεκρὸν , πάντας παρακαλεῖς ζου , ἡ γῆ , ὅτι Κύριος ἐλάλησε . Δότε χεῖρα , ὁρᾶτε οἱ συναλγεῖν , καὶ ἀσυμπαθεῖς ἥτ' τοὺς μὴ πανθοῦντας · μέθιστοι καταβατισθέντες τοῖς ὑπὸ τῆς μέθης ἀποτῆς δὲ ψυχῆς ἀπολυμένης , λέγεις μὴ πανθεῖν ; Ἄλλ' λωλόσιν , οἱ ὑγιαίνοντες τοῖς χάρνουσιν , οἱ νήφοντες οὐ δύναμαι πατὴρ εἶναι μὴ δακρύων · πατὴρ εἰμι τοῖς μαινόμενοις , οἱ ἰδραῖοι τοῖς περιφερομένοις · μηφιλόστοργος . Ἄκουετε οἱ βοῆ ὁ Παῦλος · Τεκνία δεῖς , παρακαλῶ , χάριν τῆς σωτηρίας τοῦ φίλου προμου , σὲς σάλπιγ ἀθλίαν . Ποία μήτηρ χύουσα οὕτω τιμάτως , καὶ ἡ ὑδρις καὶ ἡ ἐπιτιμίς εἰς τὸν ὀράτω πικρά ; ἀφήσει φωνή , ὡς ἐκεῖνος ; Εἰὼν τὴν μόνον , αὐτοῦ τὴν ὀφείλειαν . Ὅταν πυρετὸς καταλάπυρὰν αὐτὴν τῆς διαίτου ; ἰδεῖν , καὶ εἰδὲς ἄν , ὅτι βῃ , καὶ δοῦλοι κρατοῦσι δεσποτῶν . Ὅταν γὰρ ἐκεῖπάσης γυναικός · καὶ χόρης χρείαν δαυρὸν ὑποστάνος μὴ ἐπικαλεῖται τὴν ψυχὴν συγγέων , ἀνδραπόδων σης πλείον καλοῦσι . Οὐχ οὕτως ἐκεῖνη τὸν ἄνδρα δὲ ἑαμὲς παροστήση , οὐδεὶς ἐπιγιγνώσκει τὸν νόμον πενθεῖ τὸν ἐκτὺς , οὐδὲ μήτηρ υἱόν , ὡς ἐγὼ τὸ τὴν δεσποτικὴν ἐν τῇ βλάβῃ τοῦ δεσπότου . Συστρέπλῆθος τοῦτο τὸ παρ' ἡμῖν . Οὐδεμίαν ὁρῶ προκοπήν , φωμεν αὐτοῦ , παρακαλῶ · πόλεμοι καθημερινοί , καπάντα εἰς διαβολήν ; [ 218 ] καὶ κατηγορίας · οὐδεὶς ταποντισμοί , ἀπωλείαι μυρίαι κύκλῳ καὶ πάντοθεν ἔργον τίθεται ἀράσκειν θεῷ · ἀλλὰ , Τὸν δαῖνα , φησίν , ἡ [ 217 ] ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἡμᾶς περιιστορίζειται . Ἡμεῖς ἐπώμεν κακῶς , καὶ τὸν δαῖνα · ὁ δαῖνα ἀνάξιος τοῦ δὲ ὡς εὐαρεστοῦντες , οὕτως ἐσμὲν ἐν ἀδείᾳ · πάντες χλήρου , ὁ δαῖνα ἀτέμνος βίος . Ὀφειλοντες τὰ ἡμέτὰς χεῖρας εἰς πλεονεξίαν ἐστρεψόμεν , οὐδεὶς εἰς τερα πανθεῖν κακῇ , κρίνομεν ἑτέρους , οὐδὲ ὅτε βοήθειαν · πάντες εἰς ἀρπαγήν , οὐδεὶς εἰς προστακαθαροὶ ἔσμεν ἀμαρτημάτων ὡφελούμεν τοῦτο σίαν · ἕκαστος πῶ ; πλείονα τὰ δυνὰ ποῖσαι ; ἰσποῦποιεῖν . Τίς γὰρ σὲ διαμάρτει ; φησίν · τί δὲ ἔχεις δαχιν , οὐδεὶς πῶς βοηθήσει τῇ δεομένῃ ; ἕκαστος ὁ οὐχ ἐλάσας ; εἰ δὲ καὶ ἐλάσας , τὴ πανυχίαν ὡς πῶς προσθῆ τοῖς χρήμασι , πολὺν ἔχει τὴν μέρην , μὴ λάβων , Σὺ δὲ τί κρίνεις τὸν ἀδελφὸν σου , μυρίων οὐδεὶς ὅπως τὴν ψυχὴν τὴν ἑαυτοῦ διασώσῃ ; φόβος αὐτὸς γέμονα κακῶν ; Ὅταν εἴπης , Ὁ δαῖνα σου ; πρὸς εἰς ἔχει πάντας . Μὴ πανυχολ , φησίν , γενώμεθα ἑαυ , καὶ λυμενῶν , καὶ μοχθηρῶς ἐννόσων σαυτὸν , καὶ μὴ εἰς γένναν δὲ ἐπιδιώσωμεν , οὐδεὶς ἀγωνιζέσθαι ἐξέτασον ἀκριβῶς · τὰ σαυτοῦ , καὶ μεταμελήσει σοι τῆς . Ταῦτα θρήνων , ταῦτα κατηγοριῶν , ταῦτα ἐκὶ τοῖς λεχθεῖσιν . Οὐ γὰρ ἔστιν , οὐχ ἔστι πρὸς διαβολῆς ἀξία . Ἄλλ' οὐ ταῦτα ἐβουλήθην λέγειν , ἀρετὴν προτροπὴν τις τοιαύτη , οἷον ἀμαρτημάτων ἀλλ' ὑπὸ τῆς ὀδύνης · σύγγνετε · ὑπὸ τοῦ ἀνάμνησιν . Ἐὰν ταῦτα τὰ δύο στρέψωμεν παρ' πένθους ἀναγκάζομαι πολλὰ καὶ ὧν οὐ βούλομαι ἑαυτοῖς , δυνησόμεθα τυχεῖν τῶν ἐπηγγελμένων φθεγξασθαι . Χαλεπὴν ὁρῶ τὴν κλῆσιν , ἀπαρρύἀγαθῶν , δυνησόμεθα καθελεῖν ἑαυτοὺς καὶ ἀποθηνον τὴν συμφορὰν , παραλήξασμεν μαίνομαι καὶ κατασμήχειν · μόνον λάβωμεν ἐνοίαν ποτε , μεριμνήλαβόντα ἡμᾶς · δεινὰ , ἀπολώλαμεν . Τίς δώσει τῇ σωμεν τὸ πράγμα , ὀγαπητοί · ἀληθῶμεν ἐνταῦθα κεφαλῇ μου ὕδωρ , καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς μου πηγὴν τῷ λογισμῷ , ἵνα μὴ ἀληθῶμεν ἐκεῖ τῇ χολασίᾳ , ἀλλ' δακρύων , ἵνα θρηνήσω ; Κλαίωμεν , ἀγαπητοί , ἵνα ἀπολαύσωμεν τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν , ἔνθα ἀπέσβε κλαίωμεν , στενάζωμεν . Τάχα τινὲς εἰσιν ἐνταῦθα δύνη , λύση , καὶ στεναγμός · ἵνα τύχωμεν τῶν ὁπερβαίνοντων τὸν ἀνθρώπινον νοῦν αἰωνίων ἀγαθῶν , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ · αὐτῷ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . <
Lemmas: ἐχθρός ἐγώ καταγέλως , καί χλευασμός ὁ Ἑλλέγοντες · Πάν θρῆνος ἐγώ λέγω , πᾶς δάκρυ . <pg>166</pg> Λάγων καί ὁ δαίμων . οὐχ βούλομαι , πιστεύω , οὐ βούλομαι , ἀλλά δ . Μέγης φρονέω νῦν ὁ διάβολος , γαυρόω καί χαίἐγνώμια καί ἔπαινος διέξειμι · νυνί δέ οὗτος δέ ῥέω · ἐν αἰσχύνη ὁ πιστεύω ἐγώ ἄγγελος πᾶς , καιρός . οὖον ὁ θρηνέω , ἀγαπητός , χαλεπός , ἀλλά ὁ ἐν κατήφεια · οὐδείς ὁ ἐπιτρέφω , εἰκῇ πᾶς ἐγώ θρηνέω ἄξιος ποιέω · οὖον ὁ δόρυρᾶσθαι ἀποτρόπαιος , ἀναλίσκω , καί ἐγώ σύ δοκέω ληρέω . Ἐκκαιρον ἀλλά ὁ ὁ ὀδυρμός ἄξιος πράσσω . μή χολάω , καί νῦν καλεῖμαι ὁ οὐρανός , ὅτι εὐδία ὁ ἄκων , διακός οὖον πίνω · μή ἀποθνῄσκω , καί οὖον καλέω . ἄλλος μαρτυρέω ὁ στοιχεῖον · Ἄκουος , οὐρανός , καί ἀντιάω μέν ὁ σῶμα χέω νεκρός , πᾶς παρακαλέω ζέω , ὁ γῆ , ὅτι Κύριος λαλέω . δίδωμι χείρ , ὁράω ὁ συναλγέω , καί ἀσυμπαθής εἰμί ὁ μή πανθοῦντας · μεθίστημι καταβατισθέντες ὁ ὑπό ὁ μέθη αποος δέ Ψυχή απολύω , λέγω μή πάσχω ; ἄλλος λωλός , ὁ ὑγιαίνω ὁ χαίρω , ὁ νήφω οὖον δύναμαι πατήρ εἰμί μή δάκρυ · πατήρ εἰμί ὁ μαίνομαι , ὁ ἰδραῖοι ὁ περιφέρω · μηφιλόστοργος . ἀκούω ὁ βοεύς ὁ Παῦλος · τεκνίον δήω , παρακαλέω , χάρις ὁ σωτηρία ὁ φίλος πρόμος , σεύς σάλπιγ ἄθλιος . Ποία μήτηρ χύω οὗτος τίμα , καί ὁ ὑδρίς καί ὁ ἐπιτιμή εἰς ὁ ὁράω πικρός ; ἀφίημι φωνή , ὡς ἐκεῖνος ; ἐάω ὁ μόνος , αὐτός ὁ ὀφείλεια . ὅταν πυρετός καταλάπυρὰν αὐτός ὁ διαιτός ; ὁράω , καί ἀνάκλεις ἄν , ὅτι βαίνω , καί δοῦλος κρατέω δεσπότης . ὅταν γάρ ἐκλέγω γυνή · καί Χόρης χρεία δαυρός ὑφίστημι μή ἐπικαλέω ὁ ψυχή συγγίγνομαι , ἀνδράποδον σός πλείων καλέω . οὐχ οὕτως ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ δέ ἐγώ παρίστημι , οὐδείς ἐπιγιγνώσκω ὁ νόμος πενθέω ὁ ἐκτὺς , οὐδέ μήτηρ υἱός , ὡς ἐγώ ὁ ὁ δεσποτικός ἐν ὁ βλάβη ὁ δεσπότης . Συστρέπλῆθος οὗτος ὁ παρά ἐγώ . Οὐδεμία ὁράω προκοπή , φημί αὐτός , παρακαλέω · πόλεμος καθημερινός , κάπας εἰς διαβολή ; [ 218 ] καί κατηγορία · οὐδείς ταποντισμοω , ἀπώλεια μυρίος κύκλος καί πάντοθεν ἔργον τίθημι ἀράσκειν θεός · ἀλλά , ὁ Δάινα , φημί , ὁ [ 217 ] ὀργή ὁ Θεός ἐγώ περιιστοριζεω . ἐγώ ἔπειμι κακῶς , καί ὁ Δάινα · ὁ Δάινα ἀνάξιος ὁ δέ ὡς εὐαρεστέω , οὕτως εἰμί ἐν ἄδεια · πᾶς κλῆρος , ὁ Δάινα ἀτέμνος βίος . Ὀφειλοντες ὁ ἡμέτὰς χείρ εἰς πλεονεξία στρέφω , οὐδείς εἰς τέρας πάσχω κακός , κρίνω ἕτερος , οὐδέ ὅτε βοήθεια · πᾶς εἰς ἁρπάγη , οὐδείς εἰς προστακαθαροὶ εἰμί ἁμάρτημα ὀνίνημι οὗτος Σιάν · ἕκαστος πῶ ; πλείων ὁ δυάς ποιέω ; ισπουποιω . Τῖς γάρ σύ διαμαρτέω ; φημί · τίς δέ ἔχω δαχίς , οὐδείς πῶς βοηθέω ὁ δήω ; ἕκαστος ὁ οὐ ἐλαύνω ; εἰμί δέ καί ἐλαύνω , ὅς παννυχία ὡς πῶς προστίθημι ὁ χρῆμα , πολύς ἔχω ὁ μέρα , μή λαμβάνω , σύ δέ τίς κρίνω ὁ ἀδελφός σύ , μυρίος οὐδείς ὅπως ὁ ψυχή ὁ ἑαυτοῦ διασῴζω ; φόβος αὐτός Γεμόνα κακός ; ὅταν εἶπον , ὁ Δάινα σύ ; πρός εἰς ἔχω πᾶς . μή πανυχολ , φημί , γίγνομαι ἑ , καί λύνω , καί μοχθηρός ἐννοσέω σαυτοῦ , καί μή εἰς γέννα δέ ἐπιδιώκω , οὐδείς ἀγωνίζομαι ἐξετάζω ἀκριβῶς · ὁ σεαυτοῦ , καί μεταμέλομαι σύ ὁ . οὗτος θρῆνος , οὗτος κατηγορία , οὗτος ἐπίτεξ ὁ λέγω . οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί πρός διαβολή ἄξιος . ἄλλος οὖον οὗτος βούλομαι λέγω , ἀρετή προτροπή τις τοιοῦτος , οἷος ἁμάρτημα ἀλλά ὑπό ὁ ὀδύνη · συγγίγνομαι · ὑπό ὁ ἀνάμνησις . ἐάν οὗτος ὁ δύο στρέφω παρά πένθος ἀναγκάζω πολύς καί ὅς οὖον βούλομαι ἑαυτοῦ , δύναμαι τυγχάνω ὁ ἐπαγγέλλω φθέγγομαι . χαλεπός ὁράω ὁ κλῆσις , ἀπαρρύἀγαθῶν , δύναμαι καθαιρέω ἑαυτοῦ καί ἀποθνῄσκω ὁ συμφορά , παραλήγω μαίνομαι καί κατασμήχω · μόνος λαμβάνω νοια ποτός , μεριμνηλαβοειντα ἐγώ · δεινός , ἀπόλλυμι . Τῖς δίδωμι ὁ σάω ὁ πράγμα , ὀγαπητοί · ἀλάομαι ἐνταῦθα κεφαλή ἐγώ ὕδωρ , καί ὁ ὀφθαλμός ἐγώ πηγή ὁ λογισμός , ἵνα μή ἀλάομαι ἐκεῖ ὁ χολασιος , ἀλλά δάκρυ , ἵνα θρηνέω ; καλέω , ἀγαπητός , ἵνα ἀπολαύω ὁ αἰώνιος ἀγαθός , ἔνθα ἀποσβέννυμι καλέω , στενάζω . Τάχα τις εἰμί ἐνταῦθα δύναμαι , λύω , καί στεναγμός · ἵνα τυγχάνω ὁ ὁπερβαίνοντων ὁ ἀνθρώπινος νόος αἰώνιος ἀγαθός , ἐν Χριστός Ἰησοῦς · αὐτός δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . <