joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0242.2
β . Ὅρᾶς ὅτι ταῦτα ἀπολογίζεται ; οὐ πρὸς λελυπημένους πρὸς αὐτὸν γράφων , ὡς πρὸς ἀποστρεφομένους , [ 515 ] ὡς πρὸς παραβάτην διακείμενους , καὶ οὐκ ἀγνοοῦντας οὐδὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἀκούσαι . Ἐπεὶ οὖν παρὰ τῶν μισούντων αὐτὸν ταῦτα ἀπήρει , ἀπερ ἄν παρὰ τῶν φιλοῦντων οἱ λοιποὶ πάντες , τοῦτο ἐνκεν ἐνταῦθα τίθησι τοῦτο , λέγων · Πεποιθᾶμεν ὅτι καλὴν συνείδησιν ἔχομεν . Μὴ γὰρ μοι τὰς κατηγορίας ἐπιῆς · τὸ συνειδὸς ἡμῶν , φησίν , οὐδὲν ἡμῶν καταγινώσκει , οὐδὲ σύνοιμεν ἑαυτοῖς · ὅτι ἐπεδολεύσαμεν ὑμῖν . Πεποιθᾶμεν γὰρ , φησίν , ὅτι καλὴν συνείδησιν ἔχομεν , ἐν πᾶσι καλῶς θέλοντες ἀναστρέφεσθαι . Ἄρα οὖν ἡ ἐθνικοὺς μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν ὑμῖν . Οὐδὲν μετὰ καπηλείας , οὐδὲν μετὰ ὑποκρίσεως πεποιήκαμεν · εἰκὸς γὰρ ἡν αὐτὸν ταῦτα διαβάλλεσθαι . Καὶ ὅτι διεβέβλητο , ἄκουε , ᾿Ιακώβου λέγοντος · Κατεχρήσαν γὰρ περὶ σοῦ , ὅτι ἀποστασίαν διδάσκεις . Οὐχ ὡς ἐχθρὸς , φησίν , οὐδὲ ὡς πολέμιος ταῦτα γράφω , ἀλλ᾿ ὡς φίλος . Καὶ τοῦτο καὶ ἐκ τοῦ ἐξῆς δηλοῖ · Περισσότερος δὲ παρακαλῶ τοῦτο ποιῆσαι , ἵνα τάχιον ἀποκατασταθῶ ὑμῖν . Τοῦτο σφῶρα φιλοῦντος ἡν αὐτοῦς , τὸ οὕτως ἀξιῶν εὐξέσθαι . Μὴ ἀπλῶς , φησίν , ἀλλὰ μετὰ πάσης σπουδῆς · ὥστε με ταχῶς ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς · Τοῦτο μηδὲν ἑαυτῷ συνειδότος ἐστι , τὸ σπουδάζειν ἐλθεῖν πρὸς αὐτούς , καὶ παρακαλεῖν αὐτοὺς εὐχεσθαι ὑπὲρ εαυτοῦ . Τοῦτο ἐνεκεν πρώτων παρ᾿ αὐτῶν αἰτῆσαι · τὰς εὐχὰς , τότε καὶ αὐτὸς αὐτοῖς ἐπεύχεται πάντα τὰ ἀγαθά . Ὁ δὲ Θεὸς τῆς εἰρήνης , φησίν . Τοῦτο εἶπε διὰ τὸ στασιάζειν αὐτούς . Εἰ τοίνυν ὁ Θεὸς εἰρήνης · Θεὸς ἐστι , μὴ διαστασιάζειν πρὸς ἑαλούς . Ὁ ἀναγωγὸν ἐκ τῆς γῆς τὸν Ποιμένα τῶν προβάτων . Περὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦτο εἴρηται . Τὸν μέγαν . Ἄλλ᾿ προσέθηκεν . Ἐνταῦθα πάλιν μέχρι τέλους τὸν περὶ τῆς ἀναστάσεως αὐτὸς λόγον διαδείξοιμὶ ἄν . Ἐν ἁλματι διαθήκῃ αἰωνίου , τὸν Κύριον ἡμῶν ᾿Ιησοῦν Χριστὸν , καταρρίψαι ὑμᾶς ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ · εἰς τὸ ποιῆσαι τὸ θέλημα αὐτοῦ , ποιῶν ἐν ὑμῖν τὸ εὐάρεστον ἐνώπιον αὐτοῦ . Πάλιν μαρτῦρει αὐτὸς μεγάλη · τὸ γὰρ καταρτιζόμενον ἐπὶ τὸ ἀρχὴν ἔχον , εἶτα πληρούμενον . Καὶ ἐπεὶ γε τὰς αὐτοὺς · ὅπερ ἐστὶ ποθοῦντος . Καὶ δρᾶ · ἐν μὲν καὶ ἄλλαις ἐπιστολαῖς ἐν τοῖς προοιμίοις εὐχεται , ἐνταῦθα δὲ ἐν τῷ τέλει . Ποιῶν , φησίν , ἐν ὑμῖν τὸ εὐάρεστον ἐνώπιον αὐτοῦ διὰ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ · ὅτὴ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς , ἀδελφοί , ἀνέχεσθε [ 515 ] τοῦ λόγου τῆς παρακλήσεως · καὶ γὰρ διὰ βραχέων ἐπὶστέλλω ὑμῖν . Ὅρᾶς ὅτι ὁ μηδενὶ ἐπέστιλλε , τοῦτο τοῖς ἐπιστέλλει ; Καὶ γὰρ διὰ βραχέων , φησίν , ἐπέστειλα · τοῦτο ἐστίν , Οὐδὲ ἐνοχλῶ ὑμᾶς τῇ μακρολογίᾳ . Οἶμαι αὐτοὺς οὐ πάνυ πρὸς τὸν Τιμόθεον ἔχειν ἀπὸχῶς · ὅθεν καὶ αὐτὸν προσετέθητο . Γινώσκετε γὰρ , φησίν , τὸν ἀδελφὸν Τιμόθεον ἀπολλυμένον , μεθ᾿ οὗ , ὅν τάχιον ἔρχεται , δῴσω ὑμῖν . Ἀπολλυμένον , φησίν · ποθῶν · Οἶμαι αὐτὸν εἰς δεσμωτήριον ἐμβαλεῖν · ἢ , εἰ μὴ τοῦτο , ἀπὸ ᾿Αθηνῶν ἀπολλυμένον · καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ἐν ταῖς Πράξεσι κεῖται . Ἀσπάσασθε πάντας τοὺς ἡγουμένους ὑμῶν , καὶ πάντας τοὺς ἁγίους . Ἀσπάζονται ὑμῖν οἱ ἀπὸ τῆς ᾿Ιταλίας . Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν . Ἀμήν . Ὅρᾶς πῶς δείκνυσι τὴν ἀρετὴν οὐκ ἐκ τοῦ Θεοῦ τὸν ὅλον , οὐκ ἐξ ἡμῶν μόνον κατορθομένην ; τὸ γὰρ εἰπεῖν · Καταρτίσαι ὑμᾶς ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ , κατὰ ἐξῆς , τοῦτο δηλοῖ · ὡσεὶ λέγειν · Ἔχετε μὲν ἀρετὴν , δεῖ δὲ πληρῶσαι . Εἶπεν δὲ ἔργῳ καὶ λόγῳ ἀγαθῷ , ἵδειξεν ὅτι καὶ βίον ὀρθὸν ἔχειν διὰ καὶ δόγματα . Καλῶς δὲ προσέθηκεν τὸ , Ποιῶν ἐν ὑμῖν τὸ εὐάρεστον ἐνώπιον αὐτοῦ . Ἐνώπιον αὐτοῦ , φησίν · αὕτη γὰρ ἡ μεγίστη ἀρετή , ποιεῖν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τὸ εὐάρεστον · καθὰ καὶ ὁ Προφήτης λέγει · Καὶ κατὰ τὴν καθαρσίαν τῶν χειρῶν μου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ . Τοσαῦτα δὲ γράφας , ὀλίγα αὐτὴ ἔφησεν εἶναι , σύγκρισιν ποιῶν πρὸς ἡ ἐμελλε λέγειν · καθὰ καὶ ἄλλοχοῦ φησίν , Καθὼς ἔγραψα ὑμῖν ἐν ὀλίγῳ · πρὸς ὃ δύνασθε ἀναγινώσκοντες νοήσω τὴν σύνεσιν μου ἐν τῷ μυστηρίῳ τοῦ Χριστοῦ . Καὶ δρᾶ αὐτοῦ τὴν σοφίαν · Οὐ λέγει , Παρακαλῶ ὑμᾶς , ἀνέχεσθε τοῦ λόγου τῆς παραίνεσεως , ἀλλὰ , Τοῦ λόγου τῆς παρακλήσεως · τοῦτο ἐστίν , τῆς παραμυθίας , τῆς προτροπῆς . Οὐκ ἔχει τις , φησίν , πρὸς τὸ μήκους ἀπαγορῦσαι τὸν λεχθέντων . Τί οὖν ; καὶ τοῦτο ἡν δ ἐποιεῖ αὐτοὺς ἀποτρέφεσθαι ; Οὐδαμῶς · ἀλλ᾿ οὐ βούλεται αὐτοὺς ἐνδείξεσθαι , καὶ εἰπεῖν ὅτι Ὀλιγωγεῖτε τὸν γὰρ τοιούτων ὅσον τὸ μὴ ἀνέχεσθαι λόγου μακροῦ . Γινώσκετε τὸν ἀδελφὸν Τιμόθεον ἀπολλυμένον , μεθ᾿ οὗ , ἔαν τάχιον ἔρχεται , δῴσω ὑμῖν . Τοῦτο ἔκκων αὐτοὺς πείσει καθυπεῖναι , εἰ ἐντομὸς ἐστιν ἐλθεῖν μετὰ τοῦ μαθητοῦ . Ἀσπάσασθε τοὺς ἡγουμένους ὑμῶν , καὶ πάντας [ 516 ] τοὺς ἁγίους . Ὅρᾶ πῶς αὐτοὺς ἐτίμησεν , εἰ γε ἐκείνοις ἐπέστειλαν ἄν᾿ ἐκείνων . Ἀσπάζονται ὑμῖν οἱ ἐκ τῆς ᾿Ιταλίας . Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν . Ἀμήν . Ὑπερ τῶν κοινῶν ἀπάντων , τοῦτο ὕπαρνον εἶπεν . Ἡ χάρις διὰ πᾶς γίνεται μεθ᾿ ἡμῶν · Ἄν μὴ ὑβρίσωμεν εἰς τὴν εὐεργεσίαν , ἄν μὴ βλάψωμεν γενώμεθα περὶ
Lemmas: Β . ὁράω ὅτι οὗτος ἀπολογίζομαι ; οὖον πρός λυπέω πρός αὐτός γράφω , ὡς πρός ἀποστρέφω , [ 515 ] ὡς πρός παραβάτης διάκειμαι , καί οὐ ἀγνοέω οὐδέ ὁ ὄνομα αὐτός ἀκούω . ἐπεί οὖν παρά ὁ μισέω αὐτός οὗτος ἀπαίρω , ὅσπερ ἄν παρά ὁ φιλέω ὁ λοιπός πᾶς , οὗτος Ένκε ἐνταῦθα τίθημι οὗτος , λέγω · πείθω ὅτι καλός συνείδησις ἔχω . μή γάρ ἐγώ ὁ κατηγορία ἔπειμι · ὁ σύνοιδα ἐγώ , φημί , οὐδείς ἐγώ καταγιγνώσκω , οὐδέ σύνειμι ἑαυτοῦ · ὅτι επεδολευσω σύ . πείθω γάρ , φημί , ὅτι καλός συνείδησις ἔχω , ἐν πᾶς καλῶς ἐθέλω ἀναστρέφω . ἄρας οὖν ὁ ἐθνικός μόνος , ἀλλά καί ἐν σύ . οὐδείς μετά καπηλεία , οὐδείς μετά ὑπόκρισις ποιέω · εἰκός γάρ ἐάν αὐτός οὗτος διαβάλλω . καί ὅτι διαβάλλω , ἀκούω , Ιάκωβος λέγω · Κατεχρήσαν γάρ περί σύ , ὅτι ἀποστασία διδάσκω . οὐχ ὡς ἐχθρός , φημί , οὐδέ ὡς πολέμιος οὗτος γράφω , ἀλλά ὡς φίλος . καί οὗτος καί ἐκ ὁ ἑξῆς δηλόω · Περισσός δέ παρακαλέω οὗτος ποιέω , ἵνα τάχα ἀποκαθίστημι σύ . οὗτος σφῶρα φιλέω ἐάν αὔτεος , ὁ οὕτως ἄξιος εὔχομαι . μή ἀπλόος , φημί , ἀλλά μετά πᾶς σπουδή · ὥστε ἐγώ Τάχως ἔρχομαι πρός σύ · οὗτος μηδείς ἑαυτοῦ σύνοιδα εἰμί , ὁ σπουδάζω ἔρχομαι πρός αὐτός , καί παρακαλέω αὐτός εὔχομαι ὑπέρ ἑαυτοῦ . οὗτος ἕνεκα πρῶτος παρά αὐτός αἰτέω · ὁ εὐχή , τότε καί αὐτός αὐτός ἐπεύχομαι πᾶς ὁ ἀγαθός . ὁ δέ θεός ὁ εἰρήνη , φημί . οὗτος εἶπον διά ὁ στασιάζω αὐτός . εἰμί τοίνυν ὁ θεός εἰρήνη · θεός εἰμί , μή διαστασιάζω πρός ἁλίσκομαι . ὁ ἀναγωγός ἐκ ὁ γῆ ὁ Ποιμένα ὁ πρόβατον . περι ὁ ἀνάστασις οὗτος εἴρω . ὁ μέγας . ἄλλος προστίθημι . ἐνταῦθα πάλιν μέχρι τέλος ὁ περί ὁ ἀνάστασις αὐτός λόγος διαδείκνυμι ἄν . ἐν ἅλμα διαθήκη αἰώνιος , ὁ κύριος ἐγώ ᾿ιειμαι Χριστός , καταρρίπτω σύ ἐν πᾶς ἔργον ἀγαθός · εἰς ὁ ποιέω ὁ θέλημα αὐτός , ποιέω ἐν σύ ὁ Εὐάρεστον ἐνώπιος αὐτός . πάλιν μαρτυρέω αὐτός μέγας · ὁ γάρ καταρτίζω ἐπί ὁ ἀρχή ἔχω , εἶτα πληρόω . καί ἐπεί γε ὁ αὐτός · ὅσπερ εἰμί ποθέω . καί δράω · ἐν μέν καί ἄλλος ἐπιστολή ἐν ὁ προοίμιον εὔχομαι , ἐνταῦθα δέ ἐν ὁ τέλος . ποιός , φημί , ἐν σύ ὁ Εὐάρεστον ἐνώπιος αὐτός διά ᾿ιειμαι Χριστός · ὅτῳ δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . παρακαλέω δέ σύ , ἀδελφός , ἀνέχω [ 515 ] ὁ λόγος ὁ παράκλησις · καί γάρ διά βραχύς ἐπιστέλλω σύ . ὁράω ὅτι ὁ μηδείς ἐπιστέλλω , οὗτος ὁ ἐπιστέλλω ; καί γάρ διά βραχύς , φημί , ἐπιστέλλω · οὗτος εἰμί , οὐδέ ἐνοχλέω σύ ὁ μακρολογία . οἴμη αὐτός οὖον πάνυ πρός ὁ Τιμόθεος ἔχω ἀποκάω · ὅθεν καί αὐτός προστίθημι . γιγνώσκω γάρ , φημί , ὁ ἀδελφός Τιμόθεος ἀπόλλυμι , μετά ὅς , ὅς τάχα ἔρχομαι , δίδωμι σύ . ἀπόλλυμι , φημί · ποθή · οἴμη αὐτός εἰς δεσμωτήριον ἐμβάλλω · ἢ , εἰμί μή οὗτος , ἀπό Αθήνη ἀπόλλυμι · καί γάρ καί οὗτος ἐν ὁ Πρᾶξις κεῖμαι . ἀσπάζομαι πᾶς ὁ ἡγέομαι σύ , καί πᾶς ὁ ἅγιος . ἀσπάζομαι σύ ὁ ἀπό ὁ ᾿Ιταλίας . ὁ χάρις μετά πᾶς σύ . ἀμήν . ὁράω πῶς δείκνυμι ὁ ἀρετή οὐ ἐκ ὁ Θεός ὁ ὅλος , οὐ ἐκ ἐγώ μόνος κατορθόω ; ὁ γάρ εἶπον · καταρτίζω σύ ἐν πᾶς ἔργον ἀγαθός , κατά ἑξῆς , οὗτος δηλόω · ὡσεί λέγω · Ἔχετος μέν ἀρετή , δεῖ δέ πληρόω . εἶπον δέ ἔργον καί λόγος ἀγαθός , ὁράω ὅτι καί βίος ὀρθός ἔχω διά καί δόγμα . καλῶς δέ προστίθημι ὁ , ποιός ἐν σύ ὁ Εὐάρεστον ἐνώπιος αὐτός . ἐνώπιος αὐτός , φημί · οὗτος γάρ ὁ μέγας ἀρετή , ποιέω ἐνώπιος ὁ Θεός ὁ Εὐάρεστον · καθά καί ὁ Προφήτης λέγω · καί κατά ὁ καθάρσιος ὁ χείρ ἐγώ ἐνώπιος ὁ ὀφθαλμός αὐτός . τοσοῦτος δέ Γράφας , ὀλίγος αὐτός φημί εἰμί , σύγκρισις ποιέω πρός ὁ μέλλω λέγω · καθά καί αλλοχοω φημί , καθώς γράφω σύ ἐν ὀλίγος · πρός ὅς δύναμαι ἀναγιγνώσκω νοέω ὁ σύνεσις ἐγώ ἐν ὁ μυστήριον ὁ Χριστός . καί δράω αὐτός ὁ σοφία · οὖον λέγω , παρακαλέω σύ , ἀνέχω ὁ λόγος ὁ παραίνεσις , ἀλλά , ὁ λόγος ὁ παράκλησις · οὗτος εἰμί , ὁ παραμυθία , ὁ προτροπή . οὐ ἔχω τις , φημί , πρός ὁ μῆκος ἀπαγορεύω ὁ λέγω . τις οὖν ; καί οὗτος ἐάν δ ποιέω αὐτός ἀποτρέφω ; οὐδαμός · ἀλλά οὖον βούλομαι αὐτός ἐνδείκνυμι , καί εἶπον ὅτι Ὀλιγωγεῖτε ὁ γάρ τοιοῦτος ὅσος ὁ μή ἀνέχω λόγος μακρός . γιγνώσκω ὁ ἀδελφός Τιμόθεος ἀπόλλυμι , μετά ὅς , ἐάω τάχα ἔρχομαι , δίδωμι σύ . οὗτος ἐκκάω αὐτός πείθω καθυπεινα , εἰμί ἔντομος εἰμί ἔρχομαι μετά ὁ μαθητής . ἀσπάζομαι ὁ ἡγέομαι σύ , καί πᾶς [ 516 ] ὁ ἅγιος . ὁράω πῶς αὐτός τιμάω , εἰμί γε ἐκεῖνος ἐπιστέλλω ἄνω ἐκεῖνος . ἀσπάζομαι σύ ὁ ἐκ ὁ ᾿Ιταλίας . ὁ χάρις μετά πᾶς σύ . ἀμήν . ὑπερ ὁ κοινός ἀπαντάω , οὗτος ὕπαρνος εἶπον . ὁ χάρις διά πᾶς γίγνομαι μετά ἐγώ · ἄν μή ὑβρίζω εἰς ὁ εὐεργεσία , ἄν μή βλάπτω γίγνομαι περί