joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0051.1
ταῦτα πιστευθῆσθαι ὑμᾶς , μαχόμενοι διὰ τῶν ἔργων αὐτοῖς . καίτοι πολλά ἐπιτείσαντος τοῦ Θεοῦ γίνεσθαι πρὸς τούτο , ἵνα ἀνέλῃ τὴν πονηρὰν ταύτην συνηθείαν . Εἰπὴ γὰρ μοι , τί βούλονται αἱ λαμπάδες αἱ φαδραῖ ; οὐχ ὡς ἀληθῶς αὐτοὺς προτιμῶμεν ; τί δὲ οἱ ὕμνοι ; οὐχὶ τὸν Θεὸν δοξάζομεν , καὶ εὐχαριστοῦμεν ὅτι λοιπὸν ἐσπεράνθης τὸν ἀπελθόντα , ὅτι τῶν πόνων ἀπηλλαγέν , ὡς τῆς δαιλίας ἐκβολὸν ἔχει παρ’ ἑαυτῷ ; οὐ διὰ τοῦτο ὕμνοι ; οὐ διὰ τοῦτο ψαλμοί ; Ταῦτα πάντα χαίροντων ἐστίν . Εὐθύμει γάρ , φησί , εἰς ψαλλέτω . Ἄλλ’ οὗ τοῦτοὺς προσήκουσιν Ἕλληνες . Μὴ γὰρ μοι , φησίν , εἴπης τὸν ἐκτὸς τοῦ πάθους φιλοσοφοῦντα , τοῦτο γὰρ οὐδὲν μέγα οὐδὲ θαυμαστὸν , ἀλλὰ δεῖξόν μοι τὸν ἐν αὐτῷ τῷ πάθει θαυμαστὸν φιλοσοφοῦντα , καὶ τότε πιστεύσω τῇ ἀναστάσει . Καὶ τὸ μὲν βιατικὰς γυναῖκας τοῦτο ποιεῖν , θαυμαστὸν οὐδὲν · καίτοι γε καὶ αὐτὸ δεῖνόν · καὶ γὰρ καὶ αὐτὰν τὴν αὐτὴν ἀπαιτοῦνται φιλοσοφίαν · διὸ καὶ Παῦλος φησι · Περὶ δὲ τῶν κεκοιμημένων οὐ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν , ἵνα μὴ λυπῆσθε , καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα . Οὐχὶ μοναζούσιν ἔγραφε ταῦτα οὐδὲ ἀσπιρθηνοῖς , ἀλλὰ καὶ κοσμικαῖς γάμῳ δημησάσαις , καὶ βιωτικοῖς . Πλὴν ἄλλ’ οὐχ οὕτως δεῖνόν · τοῦτο · δεῖν δὲ τις , ἢ γυνή , ἢ ἀνήρ ἐκπαυρῶσθαι [ 47 ] τῷ κόσμῳ λέγων , ὁ μὲν τριχὰς τῆλη , ἢ δὲ καυχή μεγάλη , τί τοῦτοῦ ἀρχημονέστερον ; Πιστεύσατέ μοι λέγουσι · εἴγε ὡς ἔχρην ἠγίετο , πολὺν ἄν χρόνον τοὺς τοιούτους · ἐργεῖσθαι τῶν οὐδὲν τῶν τῆς ἐκκλησίας . Οἱ γὰρ δυντες δεῖνοι πένθους , οὗτοί εἰσιν , οἱ τὸν θάνατον δεδοῦντες . Εἰ καὶ φρίττοντες , οἱ τῇ ἀναστάσει διαπιστοῦντες . Ἄλλ’ οὐ τῇ ἀναστάσει διαπιστῶ , φησίν , ἀλλὰ τῇ συνηθείᾳ ἐπίτην . Διὰ τί οὖν , εἴπέ μοι , ὅταν ἀποθάνῃ , καὶ ἀποθάνειαν μακρὰν , οὐ τὰ αὐτὰ ποιεῖς ; Ἄλλ’ αἰλῶ καὶ τότε , φησίν , καὶ θρηνῶ ἐπίτην . Ἄλλ’ ἐκεῖνο μὲν δυνως · συνηθείαν ἐπίκητῶσθαι ἐστίν , τοῦτο δὲ ἀπεγνωκυκίας τὴν ἐπάνοδον . Ἐννόησον τὴν ψάλλειν κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον · Ἐκίστρεψον , ψυχή μου , εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου , ὅτι Κύριος εὐηρέτησέ σε · καὶ πάλιν , Οὐ φοβηθήσομαι κακὰ , ὅτι σὺ μετ’ ἐμοῦ εἶ · καὶ πάλιν , Σὺ μου εἰ καταφυγὴ ἀπὸ ὀλιγωρίας τῆς περιεχοῦσης με . Ἐννόησον τί βούλονται οὗτοι οἱ ψαλμοί . Ἄλλ’ οὐ προστέχεις , ἀλλὰ μεθὺς ὑπὸ τοῦ πένθους . Κἂν ἐν τοῖς ἑτέρων κηδεύμασι κατανύσῃ ἀκριβῶς , ἵνα ἔχῃς φάρμακον ἐν τοῖς σοῖς . Ἐκίστρεψον , ψυχή μου , εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου , δεῖ Κύριος εὐηρέτησέ σε , λέγεις , καὶ δακρύεις ; οὐχὶ σκηνὴ ταῦτά ἐστιν , οὐχὺ ὑπόκρισις ; Εἰ μὲν γὰρ δυνως πιστεύεις ὅς λέγεις , περιττὸς πανθεῖς · εἰ δὲ παίζεις καὶ ὑποκρίνη καὶ μύθους αὐτὰ εἶναι νομίζεις , τί καὶ ψάλλεις ; τί καὶ ἀνέχῃ τῶν παραγινωμένων ; διὰ τί μὴ ἀπελαύνεις τοὺς ψάλλοντας ; Ἄλλὰ μειγμένων τοῦτο , φησίν . Κάκεινο πολλῷ μᾶλλον . Τέως μὲν οὖν παραίνω · τοῦ χρόνου δὲ προῦντος ἀφορότερον τῷ πράγματι χρήσομαι · καὶ γὰρ μειζόνως δίδωσι , μὴ τοῦτῃ τῇ τρόπῳ χαλεπὴ τις νόσος ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ὑπαίσθη . Τοῦτον μὲν οὖν τὸν κοπετὸν ὑστερον ἐπανορθώσωμεθα · τέως δὲ παραγγέλλω καὶ διαμαρτύρομαι καὶ πλουσίοις · καὶ πένθῃ , καὶ γυναιξὶ καὶ ἀνδράσι .
Lemmas: οὗτος πιστεύω σύ , μάχομαι διά ὁ ἔργον αὐτός . καίτοι πολύς ἐπιτίνω ὁ Θεός γίγνομαι πρός οὗτος , ἵνα ἀναιρέω ὁ πονηρός οὗτος συνήθεια . εἶπον γάρ ἐγώ , τίς βούλομαι ὁ λαμπάς ὁ φαδραῖ ; οὐ ὡς ἀληθής αὐτός προτιμάω ; τίς δέ ὁ ὕμνος ; οὐ ὁ θεός δοξάζω , καί εὐχαριστέω ὅτι λοιπός σπείρω ὁ ἀπέρχομαι , ὅτι ὁ πόνος ἀπαλλάσσω , ὡς ὁ δαιλίας ἐκβολή ἔχω παρά ἑαυτοῦ ; οὖον διά οὗτος ὕμνος ; οὖον διά οὗτος ψαλμός ; οὗτος πᾶς χαίρω εἰμί . εὐθυμέω γάρ , φημί , εἰς ψάλλω . ἄλλος ὅς οὗτος προσήκω Ἕλλην . μή γάρ ἐγώ , φημί , εἶπον ὁ ἐκτός ὁ πάθος φιλοσοφέω , οὗτος γάρ οὐδείς μέγας οὐδέ θαυμαστός , ἀλλά δείκνυμι ἐγώ ὁ ἐν αὐτός ὁ πάθος θαυμαστός φιλοσοφέω , καί τότε πιστεύω ὁ ἀνάστασις . καί ὁ μέν βιατικαι γυνή οὗτος ποιέω , θαυμαστός οὐδείς · καίτοι γε καί αὐτός δεῖνος · καί γάρ καί αὐτός ὁ αὐτός ἀπαιτέω φιλοσοφία · διό καί Παῦλος φημί · περι δέ ὁ κοιμάω οὖον ἐθέλω σύ ἀγνοέω , ἵνα μή λυπέω , καθώς καί ὁ λοιπός ὁ μή ἔχω ἐλπίς . οὐ μονάζω γράφω οὗτος οὐδέ ἀσπιρθηνοῖς , ἀλλά καί κοσμικός γάμος δημησάσαις , καί βιωτικός . πλήν ἄλλος οὐ οὕτως δεῖνος · οὗτος · δήω δέ τις , ἢ γυνή , ἢ ἀνήρ ἐκπαυρῶσθαι [ 47 ] ὁ κόσμος λέγω , ὁ μέν τριχάς τήλη , ἢ δέ καύχη μέγας , τίς οὗτος ἀρχημονέστερον ; πιστεύω ἐγώ λέγω · εἰ ὡς χρή ἄγω , πολύς ἄν χρόνος ὁ τοιοῦτος · ἔργω ὁ οὐδείς ὁ ὁ ἐκκλησία . ὁ γάρ δυντες δεινός πένθος , οὗτος εἰμί , ὁ ὁ θάνατος δίδωμι . εἰμί καί φρίσσω , ὁ ὁ ἀνάστασις διαπιστέω . ἄλλος οὖον ὁ ἀνάστασις διαπιστέω , φημί , ἀλλά ὁ συνήθεια πίπτω . Ζεύς τίς οὖν , εἶπον ἐγώ , ὅταν ἀποθνῄσκω , καί ἀποθνῄσκω μακράν , οὖον ὁ αὐτός ποιέω ; ἄλλος αἰλῶ καί τότε , φημί , καί θρηνέω πίπτω . ἄλλος ἐκεῖνος μέν δυνως · συνήθεια ἐπικατοικέω εἰμί , οὗτος δέ ἀπογιγνώσκω ὁ ἐπάνοδος . ἐννοέω ὁ ψάλλω κατά ὁ καιρός ἐκεῖνος · εκιστρεφω , ψυχή ἐγώ , εἰς ὁ ἀνάπαυσις σύ , ὅτι Κύριος εὐηρέτησέ σύ · καί πάλιν , οὖον φοβέω κακός , ὅτι σύ μετά ἐγώ εἰμί · καί πάλιν , σύ ἐγώ εἰμί καταφυγή ἀπό ὀλιγωρία ὁ περιέχω ἐγώ . ἐννοέω τίς βούλομαι οὗτος ὁ ψαλμός . ἄλλος οὖον προστείχω , ἀλλά μεθίημι ὑπό ὁ πένθος . κἀν ἐν ὁ ἕτερος κήδευμα κατανύω ἀκριβῶς , ἵνα ἔχω φάρμακον ἐν ὁ σός . εκιστρεφω , ψυχή ἐγώ , εἰς ὁ ἀνάπαυσις σύ , δεῖ Κύριος εὐηρέτησέ σύ , λέγω , καί δάκρυ ; οὐ σκηνή οὗτος εἰμί , οὐχὺ ὑπόκρισις ; εἰμί μέν γάρ δυνως πιστεύω ὅς λέγω , περισσός πανθάνω · εἰμί δέ παίζω καί ὑποκρίνομαι καί μῦθος αὐτός εἰμί νομίζω , τίς καί ψάλλω ; τίς καί ἀνέχω ὁ παραγινωμένος ; διά τίς μή ἀπελαύνω ὁ ψέλνω ; ἀλλά μίγνυμι οὗτος , φημί . ἐκεῖνος πολύς μᾶλλον . Τέως μέν οὖν παραινῶ · ὁ χρόνος δέ προΐημι ἄφορος ὁ πρᾶγμα χράω · καί γάρ μέγας δίδωμι , μή Τούτη ὁ τρόπος χαλεπός τις νόσος ἐν ὁ ἐκκλησία ὑπαισθάνομαι . οὗτος μέν οὖν ὁ κοπετός ὕστερος ἐπανορθόω · τέως δέ παραγγέλλω καί διαμαρτύρομαι καί πλούσιος · καί πένθος , καί γυνή καί ἀνήρ .