joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0173.4
Τοῦ Μονογενοῦς ; οὐκ ἐφείσατο δι’ ἡμᾶς , τὸν Υἱὸν αὐτοῦ τὸν γνήσιον εἰς θάνατον ἔδωκε δι’ ἡμᾶς · εἰ δὲ ἐχθροὺς ὄντας τοιούτων κατηξίωσε , τίνος οὐ καταξιώσει φίλους γενομένους ; τίνος οὐ μεταδοῦσι καταλλάξας ἐαυτόν ; Καὶ πλούσιός ἐστι σφόδρα , καὶ ἀπείρος ἐπιθυμεῖ καὶ σπουδάζει τῆς ἡμετέρας φιλίας τυχεῖν · ἡμεῖς δὲ οὐδὲ τὸ πολύστονον . ἐκεῖνον σπουδάζομεν , ἀγαπῶσι · τί λέγω , οὐ σπουδάζομεν ; οὐ θέλομεν οὕτω τυχεῖν αὐτοῦ τῶν ἀγαθῶν , ὡς αὐτὸς θέλει . Καὶ ὅτι πλέον ἐκεῖνος θέλει , δι’ οὗ ἐποίησεν , ἐδείξεν . Ἡμεῖς μὲν γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν μελίς ὀλίγου καταφρονούμεν χρυσίου · αὐτὸς δὲ ὑπὲρ ἡμῶν καὶ τὸν Υἱὸν ἔδωκε τὸν αὐτοῦ . Χρησόμεθα εἰς δόαν τῇ ἀγάπῃ τοῦ Θεοῦ , ἀγαπητά , ἀπολαύσομεν αὐτοῦ τῆς φιλίας . Ἡμεῖς γὰρ φίλοι μοῦ ἐστε , φησίν , ἂν ποιήση ἀ λέγω ὑμῖν . Βαβαῖ , τοὺς ἐχθροὺς τοὺς ἀπείρας αὐτοῦ διεστηχάτας , ὧν ἀσυγκρίτως τῇ ὑπερβολῇ κατὰ πάντα διενήγχο , τοῦτονς φίλους ἐποίησας καὶ καλεῖς φίλους ; Τί οὖν οὐχ αἰρετὸν παθεῖν ὑπὲρ ταύτης τῆς φιλίας ; Ἄλλ’ ἡμεῖς ὑπὲρ ἀνθρώπων μὲν φιλίας · πολλάκις καὶ κινδυνεύομεν , ὑπὲρ δὲ τῆς τοῦ Θεοῦ οὐδὲ χρήματα προβάλλομεν . Πίνθους ὄντες · δέια τὰ ἡμέτερα , πίνθους , καὶ δακρύων , καὶ ὀδυρμῶν , καὶ ὀλοφυρμοῦ μεγάλου καὶ κοπτοῦ . Τὴς ἐλπίδος ἡμῶν ἐξέπεσομεν , ἐπαπεινώθημεν ἀπὸ τοῦ ὑψοῦ · ἡμῶν , ἀνάξιοι τῆς τιμῆς ἐφάνημεν τοῦ Θεοῦ , ἀγνώμονες , καὶ μετὰ τὰς εὐεργεσίας ἐφάνημεν ἀχρηστοι , ἐγύμνωσεν ἡμᾶς πάντων ὁ διαβόλος τῶν ἀγαθῶν · οἱ καταδεθέντες εἶναι υἱοί , οἱ ἀδελφοὶ καὶ συγγληρονόμοι , τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ οὐδὲν διενήγχομεν , τῶν ὑβριζόντων αὐτόν . Τίς ἡμῖν ἔσται παραμυθία λοιπόν ; Αὐτὸς ἡμᾶς ἐκάλεσε πρὸς τὸν οὐρανόν , ἡμεῖς δὲ ἑαυτοὺς πρὸς τὴν γένναν ὤθησαμεν . Ἄρα καὶ ψεύδος , καὶ κλοπή καὶ μοιχεία αὐχῶται ἐπὶ τῆς γῆς ; οἱ μὲν αἴσμαια ἐφ’ αἴσμασι μηνύουσι , οἱ δὲ πράγματα πράττουσιν αἰμάτων χειρόνα . Πολλοὶ τῶν ἀδικοῦντων , [ 216 ] πολλοὶ τῶν πλεονεκτουμένων , μυρίους εὐχονται θανάτους · ἢ ταῦτα παθεῖν · καὶ εἰ μὴ τὸν τοῦ Θεοῦ φόβον ἐδιώκεισαν , καὶ διεχειρίσατο ἑαυτούς , οὕτω φονεύσεις καθ’ ἑαυτῶν Ταῦτ’ οὖν οὐχ αἰμάτων χείρω ; Οἱμοῦ , ψυχή , ἦλθεν ἀποδυστατὼν ὁ προφήτης , ὅτι ἀπέκλεισεν εὐλαβῆς ἀπὸ τῆς γῆς , καὶ ὁ καταρθὼν ἐν ἀνθρώποις οὐχ ὑπάρχει . Νῦν δὲ καὶ ἡμεῖς τοῦτο βοήσομεν περὶ ἡμῶν αὐτῶν πρώτων . Ἄλλὰ μοι τοῦ θρήνου συλλάδεσθε . Τάχα τινὲς καὶ οἰωνίζονται καὶ γελῶσι · πλὴν καὶ διὰ τοῦτο ἐπιτείνειν μᾶλλον χρὴ τὸν θρήνον , ὅτι σὺν μαρτυρόμεθα καὶ παραπαιόμεν , οὐδὲ εἰ μαυιόμεθα ἔομεν , ἀλλ’ ἐφ’ οἷς ἐχρῆν στενεῖν , γελῶμεν . Ἀκαταλύττεται , ἄνθρωπε , ὀρῇ ἀκ’ ὀδυμνοῦ , ἐπὶ πᾶσαν ἀσέβειαν καὶ ἀδικίαν ἀνθρώπων . Ὁ Θεὸς ἐμμανὴς ἕξει · κῖρ ἀνώσιον αὐτοῦ κτυθήσεται , καὶ πυλῶ αὐτοῦ καταπῆς σφοδρά . Πῦρ ἐναντίον αὐτοῦ προχωρεῖται , καὶ φλογεῖ κυλῶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ . Ἡ ἡμέρα Κυρίου ὡς ἀλλὰνος καύμερος . Καὶ οὐδὲ ταῦτα εἰς νοῦν βάλλεται , ἀλλὰ μύθων μᾶλλον καταπεφρόνηται τὰ φρικώδη ταῦτα πράγματα καὶ φοβερὰ , καὶ παπάτησι . Ὁ ἀκούντων , οὐδείς · οἱ δὲ γελῶντες καὶ χλευάζοντες , πάντες . Τί ; ἔσται ἡμῖν πόρος ; πῶθεν σωτηρίαν εὐρωμεν ; Ἀπολώλαμεν , παρανηλώμεθα , τεγόναμεν τῶν
Lemmas: ὁ Μονογενώ ; οὐ φείδομαι διά ἐγώ , ὁ υἱός αὐτός ὁ γνήσιος εἰς θάνατος δίδωμι διά ἐγώ · εἰμί δέ ἐχθρός εἰμί τοιοῦτος καταξιώνω , τίς οὖον καταξιόω φίλος γίγνομαι ; τίς οὖον μεταδίδωμι καταλλάσσω ἑαυτοῦ ; καί πλούσιος εἰμί σφόδρα , καί ἤπειρος ἐπιθυμέω καί σπουδάζω ὁ ἡμέτερος φίλιος τυγχάνω · ἐγώ δέ οὐδέ ὁ πολύστονος . ἐκεῖνος σπουδάζω , ἀγαπάω · τίς λέγω , οὖον σπουδάζω ; οὖον ἐθέλω οὗτος τυγχάνω αὐτός ὁ ἀγαθός , ὡς αὐτός ἐθέλω . καί ὅτι πλέω ἐκεῖνος ἐθέλω , διά ὅς ποιέω , δείκνυμι . ἐγώ μέν γάρ ὑπέρ ἐγώ αὐτός Μελίς ὀλίγος καταφρονέω χρυσίον · αὐτός δέ ὑπέρ ἐγώ καί ὁ υἱός δίδωμι ὁ αὐτός . χράω εἰς δίδωμι ὁ ἀγάπη ὁ Θεός , ἀγαπητός , ἀπολαύω αὐτός ὁ φίλιος . ἐγώ γάρ φίλος ἐγώ εἰμί , φημί , εἄν ποιέω ὅς λέγω σύ . βαβαί , ὁ ἐχθρός ὁ ἀπεῖπον αὐτός διίστημι , ὅς ἀσύγκριτος ὁ ὑπερβολή κατά πᾶς διαφέρω , τοῦτος φίλος ποιέω καί καλέω φίλος ; τις οὖν οὐ ἀείρω πάσχω ὑπέρ οὗτος ὁ φίλιος ; ἄλλος ἐγώ ὑπέρ ἄνθρωπος μέν φίλιος · πολλάκις καί κινδυνεύω , ὑπέρ δέ ὁ ὁ Θεός οὐδέ χρῆμα προβάλλω . Πίνθους εἰμί · δέια ὁ ἡμέτερος , πίνθους , καί δάκρυ , καί ὀδυρμός , καί ὀλοφυρμός μέγας καί Κοπτός . σής ἐλπίς ἐγώ ἐκπίπτω , ἐπαπεινώθημεν ἀπό ὁ ὑψόω · ἐγώ , ἀνάξιος ὁ τιμή φαίνω ὁ Θεός , ἀγνώμων , καί μετά ὁ εὐεργεσία φαίνω ἄχρηστος , γυμνόω ἐγώ πᾶς ὁ διάβολος ὁ ἀγαθός · ὁ καταδέω εἰμί υἱός , ὁ ἀδελφός καί συγγληρονομος , ὁ ἐχθρός αὐτός οὐδείς διαφέρω , ὁ ὑβρίζω αὐτός . Τῖς ἐγώ εἰμί παραμυθία λοιπός ; αὐτός ἐγώ καλέω πρός ὁ οὐρανός , ἐγώ δέ ἑαυτοῦ πρός ὁ γέννα ωθώ . ἄρας καί ψεύδος , καί κλοπή καί μοιχεία αὐχέω ἐπί ὁ γῆ ; ὁ μέν αἴσμαια ἐπί ἄσμα μηνύω , ὁ δέ πρᾶγμα πράσσω αἷμα χείρων . πολλός ὁ ἀδικέω , [ 216 ] πολύς ὁ πλεονεκτέω , μυρίος εὔχομαι θάνατος · ἢ οὗτος πάσχω · καί εἰμί μή ὁ ὁ Θεός φόβος διώκω , καί διαχειρίζω ἑαυτοῦ , οὗτος φονεύω κατά ἑαυτοῦ ταῦτα οὖν οὐ αἷμα χείρων ; Οἶμος , ψυχή , ἔρχομαι αποδυστατεω ὁ προφήτης , ὅτι ἀποκλείω εὐλαβής ἀπό ὁ γῆ , καί ὁ καταίρω ἐν ἄνθρωπος οὐ ὑπάρχω . νῦν δέ καί ἐγώ οὗτος βοάω περί ἐγώ αὐτός πρῶτος . ἀλλά ἐγώ ὁ θρῆνος συλλάδεσθε . Τάχα τις καί οἰωνίζω καί γελάω · πλήν καί διά οὗτος ἐπιτείνω μᾶλλον χρή ὁ θρῆνος , ὅτι σύν μαρτύρομαι καί παραπαίω , οὐδέ εἰμί μαυιομεθη ἀρτύω , ἀλλά ἐπί ὅς χρή στένω , γελάω . Ἀκαταλύττεται , ἄνθρωπος , ὁράω ἀκή ὀδυμνοῦ , ἐπί πᾶς ἀσέβεια καί ἀδικία ἄνθρωπος . ὁ θεός ἐμμανής ἔχω · Κίρ ἄνωσις αὐτός κτυτιθημι , καί Πύλος αὐτός κατάφημι σφοδρός . πῦρ ἐναντίος αὐτός προχωρέω , καί φλογέω κυλίω ὁ ἐχθρός αὐτός . ὁ ἡμέρα κύριος ὡς ἀλλὰνος καύμερος . καί οὐδέ οὗτος εἰς νόος βάλλω , ἀλλά μῦθος μᾶλλον καταφρονέω ὁ φρικώδης οὗτος πρᾶγμα καί φοβερός , καί παπάτησι . ὁ ἀκέω , οὐδείς · ὁ δέ γελάω καί χλευάζω , πᾶς . τις ; εἰμί ἐγώ πόρος ; πίνω σωτηρία εὑρίσκω ; ἀπόλλυμι , παρανηλόω , τίκτω ὁ