joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0153.4
α' . Τῶν δένδρων ὅσαπᾶν φυτευθέντα , καὶ χειρῶν γεωργημένα καὶ τῆς ἄλλης ἐπιμελείας ἀπολαύσαντα , μηδεμιᾶν παράγειν τῶν σπόρων ἀμοιβὴν , πρὸρρίζα ἀνασκαπθὲν τῷ πυρὶ παραδίδοται . Τοιούτου δὲ τι [ 185 ] καὶ ἐπὶ τοῦ φωτισμοῦ γίνεται . Ἐπειδὰν γὰρ ἡμᾶς ὁ Χριστὸς φωτίσῃ , καὶ τὰς ἀθέλιαι ἀπολαύσωμεν τῆς πνευματικῆς , εἶτα βίον ἀκαρπον ἐπιδειξάμεθα , πῦρ ἡμᾶς ἀναμένει τὸ τῆς γεέννης , καὶ φλὸξ ἀσβέστος . Ὁ τοίνυν Παῦλος παρακαλῶσας εἰς ἀγάπην καὶ καρποφορίαν ἔργων ἀγαθῶν , προτρέψας τε ἀπὸ τῶν χρηστοτέρων ( πολὺν δὲ τούτων · ὅτι εἰσόδον ἔχομεν εἰς τὰ ἅγια , ἣν ἐνεκαινίσαν ἡμῖν ἅδην πρῶφατον ) , καὶ ἀπὸ τῶν σκυθρωποτέρων πάλιν τὸ αὐτὸ τοῦτο ποιεῖ , οὕτω λέγων . Εἴπωμ γάρ · Μὴ ἔγκαταλειπόμενοι τὴν ἐπισυναγωγὴν ἑαυτῶν , καθὼς ἔθος τισίν , ἀλλὰ παρακαλοῦντες , καὶ τοσούτω μᾶλλον , ὅσω βλέπετε ἐγγίζουσαν τὴν ἡμέραν ( καὶ αὐτὴ γὰρ εἰς παράκλησιν ἰκανή ) · ἐπήγαγεν · Ἐκουσίως γὰρ ἁμαρτανόντων ἡμῶν μετὰ τὸ λαβεῖν τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας . Δεῖ , φησίν , ἔργων ἀγαθῶν , καὶ σφῶρα δεῖ · Ἐκουσίως γὰρ ἡμῶν ἁμαρτανόντων μετὰ τὸ λαβεῖν τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας , οὐκέτι περὶ ἁμαρτιῶν ἀπολείπεται θυσία . Ὡ δὲ λέγει , τοιούτῳ ἐστίν · Ἐκαθάρθης , ἀπηλλάγης ἐγκλημάτων , γέγονας υἱός . Ἄν τοίνυν ἐπὶ τὸν πρότερον ἔμετον ἐπιστρέψῃς , πάλιν ἀποκηρύξεις μένει καὶ πῦρ , καὶ δεῦ τοιαῦτα · οὗ γὰρ ἔστι θυσία δευτέρα . Πάλιν ἐνεαῦθα ἡμῖν ἐπιψύονται οἱ τὴν μετάνοιαν ἀναιροῦντες , καὶ δοσι πρὸς τὸ βαπτίσματα ὀκνοῦσιν ἰδεῖν · Ἐκεῖνοι μὲν λέγοντες , δεῦ οὐκ ἀσφαλὲς αὐτοῖς τῷ βαπτίσματι προσελθεῖν , εἰ γε οὐκ ἔστιν ἄφεσις δευτέρα · οὗτοι δὲ φάσκοντες , οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι μεταδοῦναι μυστηρίων τοῖς ἁμαρτηκόσιν , εἰ γε μὴ ἔστιν ἄφεσις δευτέρα . Τί οὖν πρὸς ἀμφοτέρους ἐροῦμεν ; Ὅτι οὐ ὁ σκοπὸς τοιούτῳ ἐνεαῦθα τοῦτο φησι , οὐδὲ τὴν μετάνοιαν ἀναιρεῖ , ἣν τὸν διὰ μετνοίας ἐξῆλασμέν , οὐδὲ θέλει καὶ καταβάλλει διὰ τῆς ἀπογνώσως τὸν ἐπικαθῆτα · οὐχ οὕτως ἐχρὸς ἐστι τῆς σωτηρίας τῆς ἡμετέρας · ἀλλὰ εἰ · τὸ δεύτερον ἀναιρεῖ λουτρόν . Οὐ γὰρ εἶπεν · Οὐκ ἔστι μετάνοια , οὐδὲ , Οὐκ ἔστιν ἄφεσις , ἀλλὰ , Θυσία οὐκ ἔστι δεῦ , τουτἐστι , σκευὴς δευτέρας οὐκ ἔστι · θυσίαν γὰρ τοῦτο καλεῖ . Μιὰ γὰρ θυσία , φησίν , τετελείωκεν εἰς τὸ διηνεκὲς τοὺς ἁγιαζομένους · οὐχ ὅσπερ τὰ Ἰουδαϊκὰ , οὐδὲ πολλαπλά . Διὰ γὰρ τοῦτο τοσαῦτα ἄνω καὶ κάτω διελέχθη περὶ τῆς θυσίας , ὅτι μία καὶ μία , οὗ τοῦτο μόνον βουλομένου δηλῶσαι , ὅτι δενηνῶν [ 187 ] Ἰουδαϊκῶν τοῦτο , ἀλλὰ καὶ ἀπραγαστέρους ποιῆσαι , ὥστε μηκέτι προσιδεῖν κατὰ τὸν Ἰουδαϊκὸν νόμον ἄλλην θυσίαν . Ἐκουσίως γάρ , φησίν , ἁμαρτανόντων ἡμῶν . Ὅρῃς πῶς συγγνωμονικὸς ἐστιν ; Ἐκουσίως , φησίν , ἁμαρτανόντων ἡμῶν . Ὅστε τοῖς ἀκουσίως συγγνώμη ἐστίν . Μετὰ τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας . Ἦτοι τοῦ Χριστοῦ φησίν , ἢ τῶν δογμάτων ἀπάντων . Οὐκέτι περὶ ἁμαρτιῶν ἀπολείπεται θυσία . Ἄλλὰ τί ; Φοβερὰ δὲ τις ἐκδοχὴ κρίσεως , καὶ πῦρ ὅηλος ἐσθίων μέλλοντας τοὺς ἀπεναντίους . Ἐπαναντίους οὖ τοὺς ἀπίστους μόνον φησίν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐναντία πράττοντας τῇ ἀρετῇ · ἢ ὅτι καὶ τοὺς οἰκείους τὸ αὐτὸ λήψεται πῦρ , ὅπερ καὶ τοὺς ἀπεναντίους . Εἶτα τὸ διαβρυχινὸν αὐτοῦ δηλῶν , ὥσπερ ἐψύχωσεν αὐτό , Πῦρ ὅηλος , εἶπών , ἐσθίων μέλλοντας τοὺς ἀπεναντίους . Καθάπερ γὰρ θηρίον παροξυνόμενον καὶ σφῆρα χαλεπαίνον καὶ ἐξηγριωμένον οὐκ ἂν παύσατο , ἕως ἂν λάβῃ τινὰ καὶ καταφάγῃ · οὕτω καὶ τὸ πῦρ ἐκεῖνο , καθάπερ τις ὑπὸ ζηλοῦ κεανούμενος , ὅν ἂν ἐπιλάβηται , οὐκ ἀφήσει , ἀλλὰ τρώγει καὶ διασφᾷ . Εἶτα καὶ τὸν λόγον ἐπάγει τῆς ἀπειλῆς , ὅτι εἰκῶς , ὅτι δικαίως · ὅπερ εἰς πίστιν ἐστὶ συμβαλλόμενον , ὅταν δείξωμεν ὅτι δικαίως γίνεται . Ἀθετήσας γάρ , φησίν , εἰς νόμον Μωϋσέως , χωρὶς οἰκτιρμοῦ ἐπὶ δυσὶν ἢ τρισὶ μαρτύσιον ἀποθνῄσκει . — Χωρὶς οἰκτιρμῶν , φησίν . Ὅστε οὐδεμία συγγνώμη , οὐδεὶς ἔλεος ἔχει · καὶ τοῦ γε Μωϋσέως ὁ νόμος ἐστίν · τὰ γὰρ πολλὰ αὐτὸς διετέτατο . Τί ἐστιν , Ἐπὶ δυσὶν ἢ τρισίν ; Ἄν δύο καὶ τρεῖς μαρτυρήσωσι , φησίν , εὐθὺς τὴν δίκην ἕσονται . Εἰ τοίνυν ἐπὶ τῆς Παλαιᾶς , ἔνθα ὁ Μωϋσέως ἀθετεῖται νόμος , τοσαύτη τιμωρία · πόσω μᾶλλον ἐνεαῦθα ; Διὸ καὶ οὕτω φησίν · Πόσω δοκεῖτε χειρόρω δέξεισθαι τιμωρίας ὁ τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καταπατήσας , καὶ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης κοινὸν ἡγησάμενος , καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος ἐνυβρίσας ;
Lemmas: ὅς . ὁ δένδρον ὅσαπᾶν φυτεύω , καί χείρ γεωργημένα καί ὁ ἄλλος ἐπιμέλεια ἀπολαύω , μηδείς παράγω ὁ σπόρος ἀμοιβή , πρόρριζος ἀνασκάπτω ὁ πῦρ παραδίδωμι . τοιοῦτος δέ τίς [ 185 ] καί ἐπί ὁ φωτισμός γίγνομαι . ἐπειδάν γάρ ἐγώ ὁ Χριστός φωτίζω , καί ὁ ἄθελος ἀπολαύω ὁ πνευματικός , εἶτα βίος ἄκαρπος ἐπιδείκνυμι , πῦρ ἐγώ ἀναμένω ὁ ὁ γέεννα , καί φλόξ ἄσβεστος . ὁ τοίνυν Παῦλος παρακαλέω εἰς ἀγάπη καί καρποφορία ἔργον ἀγαθός , προτρέπω τε ἀπό ὁ χρηστός ( πολύς δέ οὗτος · ὅτι εἴσοδος ἔχω εἰς ὁ ἅγιος , ὅς ἐγκαινίζω ἐγώ ἅδην πρῶφατον ) , καί ἀπό ὁ σκυθρωπός πάλιν ὁ αὐτός οὗτος ποιέω , οὗτος λέγω . Εἴπωμ γάρ · μή ἐγκαταλείπω ὁ ἐπισυναγωγή ἑαυτοῦ , καθώς ἔθος τις , ἀλλά παρακαλέω , καί τοσοῦτος μᾶλλον , ὅσος βλέπω ἐγγίζω ὁ ἡμέρα ( καί αὐτός γάρ εἰς παράκλησις ἱκανός ) · ἐπάγω · ἑκούσιος γάρ ἁμαρτάνω ἐγώ μετά ὁ λαμβάνω ὁ ἐπίγνωσις ὁ ἀλήθεια . Δεύς , φημί , ἔργον ἀγαθός , καί σφῶρα δεῖ · ἑκούσιος γάρ ἐγώ ἁμαρτάνω μετά ὁ λαμβάνω ὁ ἐπίγνωσις ὁ ἀλήθεια , οὐκέτι περί ἁμαρτία ἀπολείπω θυσία . εἰμί δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · Ἐκαθάρθης , ἀπαλλάσσω ἔγκλημα , γίγνομαι υἱός . ἄν τοίνυν ἐπί ὁ πρότερος ἔμετος ἐπιστρέφω , πάλιν ἀποκήρυξις μένω καί πῦρ , καί δήω τοιοῦτος · ὅς γάρ εἰμί θυσία δύο . πάλιν ἐνεαῦθα ἐγώ ἐπιψύχω ὁ ὁ μετάνοια ἀναιρέω , καί δόσις πρός ὁ βάπτισμα ὀκνέω ὁράω · ἐκεῖνος μέν λέγω , δήω οὐ ἀσφαλής αὐτός ὁ βάπτισμα προσέρχομαι , εἰμί γε οὐ εἰμί ἄφεσις δύο · οὗτος δέ φάσκω , οὐ ἀσφαλής εἰμί μεταδίδωμι μυστήριον ὁ ἁμαρτάνω , εἰμί γε μή εἰμί ἄφεσις δύο . τις οὖν πρός ἀμφότερος εἴρω ; ὅτι2 οὖον ὁ σκοπός τοιοῦτος ἐνεαῦθα οὗτος φημί , οὐδέ ὁ μετάνοια ἀναιρέω , ὅς ὁ διά μετνοια ἐξελαύνω , οὐδέ ἐθέλω καί καταβάλλω διά ὁ ἀπόγνωσις ὁ ἐπικαθίημι · οὐ οὕτως χρώς εἰμί ὁ σωτηρία ὁ ἡμέτερος · ἀλλά εἰμί · ὁ δύο ἀναιρέω λουτρόν . οὖον γάρ εἶπον · οὐ εἰμί μετάνοια , οὐδέ , οὐ εἰμί ἄφεσις , ἀλλά , Θυσία οὐ εἰμί δήω , τουτέστι , σκευή δύο οὐ εἰμί · θυσία γάρ οὗτος καλέω . εἷς γάρ θυσία , φημί , τελειόω εἰς ὁ διηνεκής ὁ ἁγίζω · οὐ ὅσπερ ὁ Ἰουδαικός , οὐδέ πολλαπλός . Ζεύς γάρ οὗτος τοσοῦτος ἄνω καί κάτω διαλέγω περί ὁ θυσία , ὅτι εἷς καί εἷς , ὅς οὗτος μόνος βούλομαι δηλόω , ὅτι δένη [ 187 ] Ἰουδαϊκός οὗτος , ἀλλά καί ἀπραγαστέρους ποιέω , ὥστε μηκέτι προσεῖδον κατά ὁ Ἰουδαικός νόμος ἄλλος θυσία . ἑκούσιος γάρ , φημί , ἁμαρτάνω ἐγώ . ὄρνυμι πῶς συγγνωμονικός εἰμί ; ἑκούσιος , φημί , ἁμαρτάνω ἐγώ . ὅστε ὁ ἀεκούσιος συγγνώμη εἰμί . μετά ὁ ἐπίγνωσις ὁ ἀλήθεια . ἦ ὁ Χριστός φημί , ἢ ὁ δόγμα ἀπαντάω . οὐκέτι περί ἁμαρτία ἀπολείπω θυσία . ἀλλά τίς ; Φοβερός δέ τις ἐκδοχή κρίσις , καί πῦρ ὅλος ἐσθίω μέλλω ὁ ἀπεναντίος . Ἐπαναντίους οὖον ὁ ἄπιστος μόνος φημί , ἀλλά καί ὁ ἐναντίος πράσσω ὁ ἀρετή · ἢ ὅτι καί ὁ οἰκεῖος ὁ αὐτός λαμβάνω πῦρ , ὅσπερ καί ὁ ἀπεναντίος . εἶτα ὁ διαβρυχινὸν αὐτός δηλόω , ὥσπερ ψυχόω αὐτός , πῦρ ὅλος , εἶπον , ἐσθίω μέλλω ὁ ἀπεναντίος . καθά γάρ θηρίον παροξύνω καί σφῆρος χαλεπαίνω καί ἐξαγριόω οὐ εἄν παύω , ἠώς εἄν λαμβάνω τις καί κατεσθίω · οὗτος καί ὁ πῦρ ἐκεῖνος , καθάπερ τις ὑπό ζηλόω καίνω , ὅς εἄν ἐπιλαμβάνω , οὐ ἀφίημι , ἀλλά τρώγω καί διασπάω . εἶτα καί ὁ λόγος ἐπάγω ὁ ἀπειλή , ὅτι ἵημι , ὅτι δικαίως · ὅσπερ εἰς πίστις εἰμί συμβάλλω , ὅταν δείκνυμι ὅτι δικαίως γίγνομαι . ἀθετέω γάρ , φημί , εἰς νόμος Μωϋσῆς , Χωρὶς οἰκτιρμός ἐπί δύο ἢ τρεῖς μαρτύσιον ἀποθνῄσκω . — Χωρὶς οἰκτιρμός , φημί . ὅστε οὐδείς συγγνώμη , οὐδείς ἔλεος ἔχω · καί ὁ γε Μωϋσῆς ὁ νόμος εἰμί · ὁ γάρ πολύς αὐτός διατείνω . τις εἰμί , ἐπί δύο ἢ τρεῖς ; ἄν δύο καί τρεῖς μαρτυρέω , φημί , εὐθύς ὁ δίκη ἕννυμι . εἰμί τοίνυν ἐπί ὁ Παλαιή , ἔνθα ὁ Μωϋσῆς ἀθετέω νόμος , τοσοῦτος τιμωρία · πόσος μᾶλλον ἐνεαῦθα ; Διὸ καί οὗτος φημί · πόσος δοκέω χειρόρω δέχομαι τιμωρία ὁ ὁ υἱός ὁ Θεός καταπατέω , καί ὁ αἷμα ὁ διαθήκη κοινός ἡγέομαι , καί ὁ πνεῦμα ὁ χάρις ἐνυβρίζω ;