joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0201.5
α . Ἀεὶ μὲν , μάλιστα δὲ ὅταν τῶνἀγίων ἔννοιᾶς τὰ κατορθώματα , τότε μοι ἐπίγεται ἀπαγορεύειν τὰ κατ’ ἑμαυτόν , ὅτι οὐδὲ ὥραν παῖσαν ἐλδόμεν οἱς ἐκαὶνοι τὸν ἑαυτῶν χρόνον ἐνδιετρίβαν ἄνδρες , οὐχ ἀμαρτημάτων τίνοντας δίκην , ἀλλ’ ἀεὶ κατορθούντες , καὶ ἀεὶ θλιβόμενοι . Ἐννόησον γὰρ μοι τὸν Ἥλιαν , εἰς τὸν ἡμῶν λόγον περιήλθε τήρεμον · περὶ αὐτοῦ γὰρ φησιν ἐνταῦθα τῷ , Περιήλθον ἐν μηλωταῖς , καὶ εἰς αὐτὸν αὐτὴ τελειῦσθ τὰ ὑποδείγματα οὐδ’ αὐτὸ καταλεῖπον · ὅπερ οὐκείων αὐτοῦ · ἦν . Καὶ εἰπὼν τὰ κατὰ τοὺς ἀποστόλους , ὅτι ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον , ὅτι ἐλιθοβόλησαν , ἀνέσει πάλιν ἐπὶ τὸν Ἥλιαν , τὸν τὰ αὐτὰ παθόντα τοῦτο . Ἐπαίνῃ γὰρ εἰκῇ ἂν αὐτοὺς οὐδὲπω περὶ τῶν ἀποστόλων δόξαν ἔχων τοσαύτην , ἀπὸ τοῦ ἀναληφθέντος , καὶ μάλιστα θαυμασθείτος , φέρει τὴν παράληψιν καὶ τῆν παραμυθίαν . Περιήλθον γὰρ , φησίν , ἐν μηλωταῖς , ἐν αἰγείοις δέρμασιν , ὑστερούμενοι , θλιβόμενοι , πακονοχούμενοι · ὡν οὐκ ἡν ἄξιος ὁ κόσμος οὗτος . Οὐδὶ ἡμῖντον εἶχον , φησὶ , περιβαλεῖν τῇ ὑπερολῇ τῶν θλίψεων , οὐ πᾶν , οὐκ οἰκίαν , οὐ καταφύγιον · τοῦτο , ὅπερ ὁ Χριστὸς ἔλεγεν · Ὁ δὲ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλῖνῃ . Τί λέγω , οὐ καταφύγιον · οὐ στᾶσιν · οὐδὲ γὰρ τὴν ἑρμὸν καταλαβεῖν , ἡσυγίαν ἔχον · οὐ γὰρ εἶπεν , Ἐν ἑρμῷ ἐκάθηντο , ἀλλὰ καὶ ἐκεὶ ὄντες ἔφευγον καὶ ἐκεῖθεν ἐλάνυνοντο , οὐχ ἐκ τῆς οἰκουμένης μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς δοικῆτου . Καὶ ἀναμιμνήσκει τῶν αὐτοῦς ἕνα ἐκάθηντο , καὶ πραγμάτων ἐκεὶ γενομένων · Ὑστερούμενοι , θλιβόμενοι . Εἶτα , φησίν , ὁμὲν ἐνεκλίου διὰ τὸν Χριστὸν , καὶ ταῦτα ἐποίουν τῷ Ἥλιᾳ · τί ἔχοντες ἐγκλαῖν , ἡλᾶνον αὐτὸν καὶ ἐδίωκον , καὶ λῃμὶ παλαίειν ἠγάχαζον · Ὁ [ 25 ] καὶ οὗτοι τότε ἐπασχον · διὰ τοῦτο ἔλεγεν ἀλλοχού · Ἐκριναν γοῦν πέμψαι οἱ ἀδελφοὶ τοῦ · θλιβόμενος τῶν μαθητῶν β · Καλῶς γὰρ ἡψορεῖτο τις , ὡρισαν ἕκαστες αὐτῶν εἰς διακρινίαν ἀεῖγμὶ τοῖς κατειούσιν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἀδε.ἱσοῖς . [ Ο καὶ τοῦσυνθη ε · ] Κακονχούμενοι , φησὶ · τοῦτο , κακῶς πάζχοντες , ἐν ταῖς ὀδοιπορίαις , ἐν τοῖς δ κινδύνοις · ὁ καὶ αὐτὸ
Lemmas: ὅς . ἀείς μέν , μάλιστα δέ ὅταν ἄνωγα ἔννοια ὁ κατόρθωμα , τότε ἐγώ ἐπιγίγνομαι ἀπαγορεύω ὁ κατά ἐμαυτοῦ , ὅτι οὐδέ ὥρα παίω ἔλδομαι οἱςστις καίνω ὁ ἑαυτοῦ χρόνος ενδιατρίβω ἀνήρ , οὐ ἁμάρτημα τίνω δίκη , ἀλλά ἀεί κατορθόω , καί ἀεί θλίβω . ἐννοέω γάρ ἐγώ ὁ Ἡλίας , εἰς ὁ ἐγώ λόγος περιέρχομαι τήρεμον · περί αὐτός γάρ φημί ἐνταῦθα ὁ , περιερχομαι ἐν μηλωτή , καί εἰς αὐτός αὐτός τελειόω ὁ ὑπόδειγμα οὐδέ αὐτός καταλείπω · ὅσπερ ουκειμαι αὐτός · εἰμί . καί εἶπον ὁ κατά ὁ ἀπόστολος , ὅτι ἐν φόνος μάχαιρα ἀποθνῄσκω , ὅτι λιθοβολέω , ἄνεσις πάλιν ἐπί ὁ Ἡλίας , ὁ ὁ αὐτός πάθος οὗτος . ἐπαινέω γάρ εἰκῇ εἄν αὐτός οὐδέπω περί ὁ ἀπόστολος δόξα ἔχω τοσοῦτος , ἀπό ὁ ἀναλαμβάνω , καί μάλιστα θαυμάζω , φέρω ὁ παράληψις καί ὁ παραμυθία . περιερχομαι γάρ , φημί , ἐν μηλωτή , ἐν αἴγειος δέρμα , ὑστερέω , θλίβω , πακονοχουμενος · ὡς οὐ ἐάν ἄξιος ὁ κόσμος οὗτος . Οὐδὶ ἡμῖντον ἔχω , φημί , περιβάλλω ὁ ὑπερολῇ ὁ θλῖψις , οὖον πᾶς , οὐ οἰκίον , οὖον καταφύγιον · οὗτος , ὅσπερ ὁ Χριστός λέγω · ὁ δέ υἱός ὁ ἄνθρωπος οὐ ἔχω ποῦ ὁ κεφαλή κλίνη . τις λέγω , οὖον καταφύγιον · οὖον ἵστημι · οὐδέ γάρ ὁ Ἕρμος καταλαμβάνω , ἡσυγίαν ἔχω · οὖον γάρ εἶπον , ἐν Ἕρμος κάθημαι , ἀλλά καί ἐπεί εἰμί φεύγω καί ἐκεῖθεν ἐλαύνω , οὐ ἐκ ὁ οἰκέω μόνος , ἀλλά καί ἐκ ὁ δοικῆτου . καί ἀναμιμνήσκω ὁ αὔτεος εἷς κάθημαι , καί πρᾶγμα ἐπεί γίγνομαι · ὑστερέω , θλίβω . εἶτα , φημί , ἀρτύω ἐγκλίνω διά ὁ Χριστός , καί οὗτος ποιέω ὁ Ήλια · τίς ἔχω ἐγκλαῖν , ἁλίσκομαι αὐτός καί διώκω , καί λῃμὶ παλαίω ἀγχάζω · ὁ [ 25 ] καί οὗτος τότε πάσχω · διά οὗτος λέγω αλλοχοω · κρίνω γοῦν πέμπω ὁ ἀδελφός ὁ · θλίβω ὁ μαθητής Β · καλῶς γάρ ἕψω τις , ὁρίζω έκαστος αὐτός εἰς διακρίνω ἀεῖγμὶ ὁ κατειειμι ἐν ὁ Ἰουδαῖος ἀείδω . [ ὁ καί τοῦσυνθη ε · ] κακονχουμενοω , φημί · οὗτος , κακῶς πάζχοντες , ἐν ὁ ὁδοιπορία , ἐν ὁ δ κίνδυνος · ὁ καί αὐτός