joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0230.5
Οἰκοδομήσωμεν ἐπὶ τὴν πέτραν · ὅπερ γὰρ ἄν ἐπαλθῇ , ἀνάλατο ; ἐκεῖνὴ μένει ἡ οἰκοδομή , οὐδὲν αὐτὴν δυνήσεται ἐλαῖν , εἰκῶς · πάσαις γὰρ ἐπιβουλαῖς τοιαύταις δέδοτο ὁ χώρος ἐκείνος , ὡςπερ οὐν ὁ ἐνταῦθα βατός · καὶ γὰρ σεισμοὶ καὶ ἐμπρησμοὶ καὶ πολεμίων ἔφοδος · καὶ [ 298 ] ζῶντες ἡμεῖς ἀφαιρεῖται αὐτήν , πολλάκις δὲ καὶ μετ’ αὐτῆς ἀπόλλυσιν . Ὡταν δὲ καὶ αὐτὴ ἐπτή , τότε ἡμᾶς ἡ νόσος ἀπήγαγε θάττον , ἡ μένουσα οὐκ εἴασεν αὐτῆς ἀπολαύσαι καλῶς · ποτὰ γὰρ ἔδουν , Ἐνθά νῶσοι , καὶ συκοφαντίαι , καὶ φθόνος , καὶ ἐπιβουλαί ; Ἡ εἰ μηδὲν τούτων ἢ ἡ ἐνοχλοῦν , παῖδια πολλὰς · μὴ ἔχοντες , ἄλλοις , δυσαναγορευτοῖς , οὐχ ἔχουσι · οἱς παραδῶμεν τὰ · οἰκίας καὶ τὰλλα πάντα · καὶ κατατρυγώμεθα λοιπὸν ὡς ἑτέροις πονούντες · πολλάκις δὲ καὶ εἰς ἐχθροὺς ἦλθεν ὁ κλῆρος , οὐχ ἀπελθόντων μὲνον ἡμῶν , ἀλλὰ καὶ ζώντων . Τί τοίνυν ἀθλιώτερον τοῦ τοῦ ἐχθροῖς κλῆμεν , καὶ ἵνα ἐκεῖνοι ἀναπαύσωνται , αὐτοὺς ἀμαρτεῖν ; συλλέγειν ; καὶ τοῦτο τὰ ὑπερδείγματα πολλὰ ἐν ταῖς πόλεσι ὁρᾶται · καὶ σιγῶ , ἵνα μὴ λυπηθῶ τοὺς ἀποστερημένους · ἐπαὶ εἰπον ἄν ὀνομασι καὶ τινὰς ἐξ αὐτῶν , καὶ πολλὰ εἶχον διηγήματα εἰπεῖν , καὶ πολλάς · ὑποδείξαι οἰκίας ὑμῖν , αἱ κυρίους ἔλαβον τοὺς ἐχθροὺς τῶν περὶ αὐτὰς πονησάντων · οὐχ οἰκίαι δὲ , ἀλλὰ καὶ ἀνθρώποδα καὶ ἅπας ὁ κλῆρος πολλάκις εἰς τοὺς ἐχθροὺς περιήλθε . Τοιαῦτα γὰρ τὰ ἀνθρώπινα . Ἐν τοῖς οὐρανοῖς δὲ οὐδὲν ἐστὶν δαῖσα τούτων , μὴ τοῦ τελευτηκὸς ἑτέρου ἐλθὲ ὁ ἐχθρός , καὶ τὸν κλῆρον διαδεξθαι · οὔτε γὰρ θάνατός ἐστιν ἐκεῖ . οὔτε ἀπέγθεια · αἱ σκηναὶ τῶν ἁγίων εἰσὶ μόναι · ἐν δὲ τοῖς ἁγίοις ἐνελνοὺς ἀγαλλίασις , χαρὰ , εὐφροσύνῃ · Φωνὴ γὰρ , φησίν , ἀγαλλιάσεως ἐν σκηναῖς δικαίων . Αἰώνιοί εἰσι , τέλος οὐχ ἔχουσαι . Οὐχ αὐταὶ τῷ χρόνῳ καταπίπτουσιν , οὐ τοὺς κατεκτημένους · ἀμαρδουσιν , ἀλλ’ ἐστέχασιν ἐν ἀκμῇ διηνεκεί , εἰκῶς ·
Lemmas: οἰκοδομέω ἐπί ὁ πέτρα · ὅσπερ γάρ ἄν ἐπαλθέω , ἀναλίσκω ; ἐκεῖνος μένω ὁ οἰκοδομή , οὐδείς αὐτός δύναμαι ἕλη , ἵημι · πᾶς γάρ ἐπιβουλή τοιοῦτος δίδωμι ὁ χώρος ἐκείνος , ὡς ὀν ὁ ἐνταῦθα βατός · καί γάρ σεισμός καί ἐμπρησμός καί πολέμιος ἔφοδος · καί [ 298 ] ζῶ ἐγώ ἀφαιρέω αὐτός , πολλάκις δέ καί μετά αὐτός ἀπόλλυμι . Ὡταν δέ καί αὐτός πέτομαι , τότε ἐγώ ὁ νόσος ἀπάγω ταχύς , ὁ μένω οὐ ἐάω αὐτός ἀπολαύω καλῶς · ποτόν γάρ δήω , ἔνθα νάω , καί συκοφαντία , καί φθόνος , καί ἐπιβουλή ; ὁ εἰμί μηδείς οὗτος ἢ ὁ ἐνοχλέω , παιδιά πολύς · μή ἔχω , ἄλλος , δυσαναγορευος , οὐ ἔχω · οἱςστις παραδίδωμι ὁ · οἰκίον καί ὅς πᾶς · καί κατατρυγώμεθα λοιπός ὡς ἕτερος πονέω · πολλάκις δέ καί εἰς ἐχθρός ἔρχομαι ὁ κλῆρος , οὐ ἀπέρχομαι μένω ἐγώ , ἀλλά καί ζῶ . τις τοίνυν ἄθλιος ὁ ὁ ἐχθρός Κλήμης , καί ἵνα ἐκεῖνος ἀναπαύω , αὐτός ἁμαρτάνω ; συλλέγω ; καί οὗτος ὁ ὑπερδείγματα πολύς ἐν ὁ πόλις ὁράω · καί σιγάω , ἵνα μή λυπέω ὁ αποστερώ · πη εἶπον ἄν ὄνομα καί τις ἐκ αὐτός , καί πολύς ἔχω διήγημα εἶπον , καί πολύς · ὑποδείκνυμι οἰκίον σύ , ὁ κύριος λαμβάνω ὁ ἐχθρός ὁ περί αὐτός πονέω · οὐ οἰκίον δέ , ἀλλά καί ἀνθρώποδα καί ἅπας ὁ κλῆρος πολλάκις εἰς ὁ ἐχθρός περιέρχομαι . τοιοῦτος γάρ ὁ ἀνθρώπινος . ἐν ὁ οὐρανός δέ οὐδείς εἰμί δαίνυμι οὗτος , μή ὁ τελευτάω ἕτερος ἔρχομαι ὁ ἐχθρός , καί ὁ κλῆρος διαδέχομαι · οὔτε γάρ θάνατος εἰμί ἐκεῖ . οὔτε ἀπογίγνομαι · ὁ σκηνή ὁ ἅγιος εἰμί μόνος · ἐν δέ ὁ ἅγιος ἔνελος ἀγαλλίασις , χαρά , Εὐφρόσυνος · φωνή γάρ , φημί , ἀγαλλίασις ἐν σκηνή Δίκαιος . αἰώνιος εἰμί , τέλος οὐ ἔχω . οὐχ αὐτός ὁ χρόνος καταπίπτω , οὖον ὁ κατακτάομαι · αμαρδους , ἀλλά στέγω ἐν ἀκμή διανεκής , ἵημι ·