joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0182.1
γεννη·ραχυίας καὶ ἀχρήστου ἤδη γεγεννημένης πρὸς παιδοποιίαν δεῦναι · παιδίον , καὶ σφαγιασθῆναι ἀναστῆσαι · ἀλλ’ ὅμως ἐπαίθετο · προωδοποιεῖ γὰρ ἡ πίστις ἡ παρελθοῦσα τοῖς μελλούσιον . Ἄλλως δὲ καὶ ὁ μὲν εὐρὰ καὶ χρηστὰ πρῶτα , τὰ δὲ δυσχερῆ ὕστερα πρὸς τὴν γῆρζ . Ἵμεις δὲ τούναντιον , φησὶ τὰ μὲν σκυθρωπὰ πρῶτα , τὰ δὲ χρηστὰ τελευταῖα . Τοῦτο πρὸς τοὺς λέγντας τολμῶντας , ὅτι Μετὰ θάνατον ἡμῖν ἐπηγγείλατο τὰ ἀγαθὰ , ἡπάτησεν Ἰσὼς ἡμᾶς . Δεῖξαι δὲ καὶ ἐκ νεκρῶν ἐγείρειν δυνατὸς ὁ Θεός · εἰ δὲ καὶ ἐκ [ 228 ] νεκρῶν ἐγείρειν δυνατὸς ὁ Θεός , πάντως πάντα ἀποδώσει . Εἰ δὲ Ἄβραὰμ ἐπίστευσε πρὸ τοσούτων ἐτῶν , ὅτι δυνατὸς ἐκ νεκρῶν ἐγείρειν ὁ Θεός , πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς πιστεύειν ὀφείλομεν . Ὅρᾷς ὅτι , ὅπερ ἐφθην εἰπών , οὐδὲν εἰσῆλθεν ὁ θάνατος , καὶ εὐθὺς αὐτὸς εἰς τὴν τῆς ἀναστάσεως εἴκονας ἐλπίδας , καὶ εἰς τοσαύτην πληροφόριαν ἤγαγεν , ὡς καὶ σφαγιᾶζειν τοὺς ἑαυτῶν υἱοὺς καλεωμένους , καὶ ἀφ’ ὧν προσεδόκων ἐμπλήσειν τὴν εἰκωμένην , ἐτοίμους τοὺντος προσάγειν · Καὶ ἔτερον δὲ δείκνυσι τὸνταῦθὰ διὰ τοῦ εἰπεῖν , Ἐπεῖραξεν ὁ Θεὸς τὸν Ἄβραὰμ . Τί οὖν ; οὐχ ἤδει ὁ Θεὸς ὅτι γενναῖος ἦν καὶ δίκαιος ὁ ἀνήρ ; Σφόδρα γε . Τίνος οὖν ἔνεκεν ἐπαίραξεν αὐτόν , εἰ ἤδει ; Οὐχ ἵνα αὐτὸς μάθῃ , ἀλλ’ ἵνα τοῖς ἄλλοις δεῖξῃ , καὶ κατάδηλον αὐτοῦ τὴν ἀνδρείαν πᾶσι καταστήσῃ . Καὶ δείκνυσι τὴν αὐθὰ καὶ τῶν πειρασμῶν τὴν αἰτίαν , ἵνα μὴ νομίζωσι , ὡς ἐγκαταλειφμένοι ταῦτα πάσχειν . Ἐνταῦθα μὲν γὰρ καὶ ἀνάγκη πειράζεσθαι , διὰ τὸ πολλοὺς ἔχειν τοὺς ἐλαύνοντας καὶ τοὺς ἐπιβουλεύουτας · ἐκεῖ δὲ ποία ἀνάγκη ἦν τοῦθ’ ὅπως αὐτὴν πειρασμοὺς ἐπινούειν ; Οὕτως τοίνυν ὁ πειρασμὸς δήλος ἦν · ὅτι αὐτοῦ προετίθοντο ἐγένετο . Οὐ μὲν οὖν ἀλλοι συγχωροῦντο , αὐτοῦ συνέβαινον , οὕτως δὲ καὶ προστίθοντος . Εἰ τοίνυν οὕτως δοκίμους τὰ τῶν πειρασμῶν ποιεῖ , ὡς καὶ μὴ οὐθὲν αἰτίας τὸν Θεὸν γυμνάζειν τοὺς ἑαυτοῦ ἀθλητάς · πολλῷ μᾶλλον ἡμᾶς φάρειν πάντα χρή γενναίους . Ἐμφαντικῶς δὲ εἶπεν ἐνταῦθα , ὅτι Πιστεῖ προσεῖρηκε τὸν Ἰσαὰκ , πειραζόμενος · οὐδεμία γὰρ ἄλλη αἰτία ἦν προσάγωγος ἡ αὐτή . Εἶτα ἐπεξέρχεται τῷ νοήματι . Οὐχ ἔχει , φησίν , εἰπεῖν , ὅτι καὶ ἄλλον εἶχεν υἱόν , καὶ ἐξ ἐκείνου προσεδόκα τὴν ἐπαγγελίαν πληρωθήσεσθαι , καὶ διὰ τοῦτο θαρρῶν τοῦτον προσήνεγκε . Καὶ τὸν μονογενῆ , φησὶ , προσέφερεν ὁ τὰς ἐπαγγελίας ἀναδεδεμένος . Τί λέγεις μονογενῆ ; τί οὖν ὁ Ἵσμαήλ ; πῶθεν ἦν ; Μονογενῆ λέγω , φησίν , ὅσον εἰς τὸν τῆς ἐπαγγελίας λόγον · διὰ γὰρ τούτο προσέθηκεν , εἰπὼν Μονογενῆ , δείκνυσι ὅτι διὰ τούτον καὶ λέγει · Πρὸς ὃν ἐλαλησὼ , ὅτι Ἐν Ἰσαὰκ κληθήσεται σοι σπέρμα , τουτέστιν , ἐξ αὐτοῦ . Ὅρᾷς πῶς θαυμάζει τὸ παρὰ τοῦ πατριάρχου γινόμενον ; Ἐν Ἰσαὰκ , ἔκους , κληθήσεται σοι σπέρμα , καὶ προσέφερε σφάγιον τὸν υἱόν . Εἶτα , ἵνα μὴ τις νομίσῃ , ὅτι ἀπογνώς τοῦτο ἐποίησε , καὶ διὰ τοῦ προστάγματος τοῦτω τὴν πίστιν ἐξέβαλεν ἐκείνην , ἀλλὰ [ 229 ] μάθῃ , ὅτι ἐνταῦς καὶ τοῦτο πιστεύσε ἦν , φησίν ὅτι κάκειθεν εἶχε τὴν πίστιν , καὶ τοῦ γε δοκοῦντος ταύτην μάχεσθαι · ἀλλ’ οὐκ ἐμάχετο · οὐ γὰρ λογισμοὶ ἀνθρωπίνους ἐμέτρει τοῦ Θεοῦ τὴν δύναμιν , ἀλλὰ τῇ πίστει πάντα ἐπίτρεπε . Διὸ οὐδὲ διδοῦναι εἶπεν , ὅτι Καὶ ἐκ γε -
Lemmas: γεννη·ραχυια καί ἄχρηστος ἤδη γεννάω πρός παιδοποιία δεῦνος · παιδίον , καί σφαγιάζομαι ἀνίστημι · ἀλλά ὅμως παίω · προοδοποιέω γάρ ὁ πίστις ὁ παρέρχομαι ὁ μέλλω . ἄλλος δέ καί ὁ μέν εὐρής καί χρηστός πρῶτος , ὁ δέ δυσχερής ὕστερος πρός ὁ γῆρζ . Ἵμεις δέ τουναντίον , φημί ὁ μέν σκυθρωπός πρῶτος , ὁ δέ χρηστός τελευταῖος . οὗτος πρός ὁ λέγω τολμάω , ὅτι μετά θάνατος ἐγώ ἐπαγγέλλω ὁ ἀγαθός , ἀπατάω Ἰσῶς ἐγώ . δείκνυμι δέ καί ἐκ νεκρός ἐγείρω δυνατός ὁ Θεός · εἰμί δέ καί ἐκ [ 228 ] νεκρός ἐγείρω δυνατός ὁ Θεός , πάντως πᾶς πωλέω . εἰμί δέ Ἀβραάμ πιστεύω πρό τοσοῦτος ἔτος , ὅτι δυνατός ἐκ νεκρός ἐγείρω ὁ Θεός , πολύς μᾶλλον ἐγώ πιστεύω ὀφείλω . ὁράω ὅτι , ὅσπερ φθάνω εἶπον , οὐδείς εἰσέρχομαι ὁ θάνατος , καί εὐθύς αὐτός εἰς ὁ ὁ ἀνάστασις εἰκών ἐλπίς , καί εἰς τοσοῦτος πληροφορία ἄγω , ὡς καί σφαγιάζω ὁ ἑαυτοῦ υἱός καλέω , καί ἀπό ὅς προσδοκάω ἐμπίμπλημι ὁ εἴκω , ἑτοῖμος Τούντος προσάγω · καί ἕτερος δέ δείκνυμι τὸνταῦθὰ διά ὁ εἶπον , Ἐπεῖραξεν ὁ θεός ὁ Ἀβραάμ . τις οὖν ; οὐ ἦδος ὁ θεός ὅτι γενναῖος εἰμί καί δίκαιος ὁ ἀνήρ ; σφόδρα γε . τίς οὖν ἐνέλκω ἐπαίρω αὐτός , εἰμί ἦδος ; οὐχ ἵνα αὐτός μανθάνω , ἀλλά ἵνα ὁ ἄλλος δείκνυμι , καί κατάδηλος αὐτός ὁ ἀνδρεῖος πᾶς καθίστημι . καί δείκνυμι ὁ αὐθὰ καί ὁ πειρασμός ὁ αἴτιος , ἵνα μή νομίζω , ὡς ἐγκαταλείπω οὗτος πάσχω . ἐνταῦθα μέν γάρ καί ἀνάγκη πειράζω , διά ὁ πολύς ἔχω ὁ ἐλαύνω καί ὁ ἐπιβουλεύω · ἐκεῖ δέ ποῖος ἀνάγκη εἰμί οὗτος ὅπως αὐτός πειρασμός ἐπινοέω ; οὕτως τοίνυν ὁ πειρασμός δήλος εἰμί · ὅτι αὐτός προτίθημι γίγνομαι . οὖον μέν οὖν ἄλλος συγχωρώ , αὐτός συμβαίνω , οὕτως δέ καί προστίθημι . εἰμί τοίνυν οὕτως δόκιμος ὁ ὁ πειρασμός ποιέω , ὡς καί μή οὐδείς αἴτιος ὁ θεός γυμνάζω ὁ ἑαυτοῦ ἀθλητής · πολύς μᾶλλον ἐγώ φέρω πᾶς χρή γενναῖος . ἐμφαντικός δέ εἶπον ἐνταῦθα , ὅτι πίστις προσφωνέω ὁ Ἰσαάκ , πειράζω · οὐδείς γάρ ἄλλος αἰτία εἰμί προσαγωγός ὁ αὐτός . εἶτα ἐπεξέρχομαι ὁ νόημα . οὐχ ἔχω , φημί , εἶπον , ὅτι καί ἄλλος ἔχω υἱός , καί ἐκ ἐκεῖνος προσδοκάω ὁ ἐπαγγελία πληρόω , καί διά οὗτος θαρσέω οὗτος προσφέρω . καί ὁ μονογενής , φημί , προσφέρω ὁ ὁ ἐπαγγελία ἀναδέω . τις λέγω μονογενής ; τίς οὖν ὁ Ἰσμαήλ ; πίνω εἰμί ; Μονογενεύς λέγω , φημί , ὅσος εἰς ὁ ὁ ἐπαγγελία λόγος · διά γάρ οὗτος προστίθημι , εἶπον Μονογενεύς , δείκνυμι ὅτι διά οὗτος καί λέγω · πρός ὅς λαλέω , ὅτι ἐν Ἰσαάκ καλέω σύ σπέρμα , τουτέστιν , ἐκ αὐτός . ὁράω πῶς θαυμάζω ὁ παρά ὁ πατριάρχης γίγνομαι ; ἐν Ἰσαάκ , κα , καλέω σύ σπέρμα , καί προσφέρω σφάγιον ὁ υἱός . εἶτα , ἵνα μή τις νομίζω , ὅτι ἀπογιγνώσκω οὗτος ποιέω , καί διά ὁ πρόσταγμα οὗτος ὁ πίστις ἐκβάλλω ἐκεῖνος , ἀλλά [ 229 ] μανθάνω , ὅτι ἐνταῦ καί οὗτος πιστεύω εἰμί , φημί ὅτι κακείθεν ἔχω ὁ πίστις , καί ὁ γε δοκέω οὗτος μάχομαι · ἀλλά οὐ μάχομαι · οὖον γάρ λογισμός ἀνθρώπινος μετρέω ὁ Θεός ὁ δύναμις , ἀλλά ὁ πίστις πᾶς ἐπιτρέπω . Διὸ οὐδέ δίδωμι εἶπον , ὅτι καί ἐκ γε -