joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-hebraeos-homiliae-1-34 pg063_0067.2
Ἐννόησον δὴ μοι παιδίον βασιλικόν , ὅπερ ἴως μὲν ἂν ἐν τῇ μητρὶ ἦ , οὐδὲνς ἐπαισθάνεται , εἰ δὲ συμβαίνῃ ἄρως ἐξελθόν ἐκθεῖν ἐπὶ τὸν ὄρθον ἀναλθεῖν τὸν βασιλικόν , μὴ ἥρεμα , ἀλλ’ ἀθρόον πάντα προσλαβεῖν · οὕτως ἐστὶν ἡ κατάστασις αὕτη καθεξῆνη · ἡ εἰς δεσμίτης μυρία παιδὶν χαλὰ , ἀθρόον ἐπὶ τὸν βασιλικὸν ἀρπαγεῖν θρόνον . Ἄλλ’ οὐδὲ οὕτως ἐφικόμεν ἀκριδὸς τῆς εἰκόνος . Ἐνταῦθα μὲν γὰρ ὡν ἂν τις ἐπιτίχῃ καλῶν , κλὺν αὐτὴν εἰσῆκ τὴν βασιλείαν , παρὰ μὲν τὴν πρώτην ἡμέραν ἀκμάζοντα ἔχει τὸν πόθον , καὶ παρὰ τὴν δευτέραν καὶ τὴν τρίτην · χρόνῳ δὲ προδόντος , μένει μὲν ἐν ἡδονή , οὐ τοσαύτη δὲ · λήγει γὰρ ὑπὸ τῆς συνθείας · δει , ὅσα ἂν ἡ · ἔχει δὲ οὐ μόνον οὐ μειοῦται , ἀλλὰ καὶ ἐπαυξάνεται . Ἐννόησον γὰρ ὅσον ἐστὶ , ψυχὴ ἀπαλθούσαν ἔκει , μηκέτι τέλος προσδοκᾶν τῶν ἀγαθῶν ἐκείνων , μηδὲ μεταβολήν , ἀλλὰ ἐπιβόλην , καὶ ζωὴν τέλος οὐκ ἔχουσαν , παντὸς μὲν κινδύνου , πάσης δὲ ἀθυμίας καὶ φροντίδος ἀπηλλαγμένην , μεστὴν εὐθυμίας καὶ μυρίων ἀγαθῶν . Εἰ γὰρ εἰς παιδὶν ἐξίδιεν , ἔνθα σκηνή · δρώμεν στρατιωτῶν εἰς παραπετασμάτων πηγυμμένας , καὶ δόρατα καὶ κράνη καὶ ὀμφαλούς ἀσπίδων λάμποντας , μετέμοροι γινόμεθα τοῦ θάυματι · εἰ δὲ καὶ τὴν βασιλέα συμβαλεῖ μέσον ἰδεῖν χρίχοντα , ἡ καὶ ἵππον ἐλαύνοντα μετὰ ὀπλῶν χρυσῶν , 70 τὸ πᾶν ἔχειν νομίζομεν · τί οὖν , ὅταν τῶν ἀγγέλων ἰδὼς τὴν σκηνὴν τῆς αἰωνιότητος ἐν τῷ οὐρανῷ πεπηγυίας ; Δέξονται γὰρ ὑμᾶς , φησίν , εἰς τὰς αἰωνίους αὐτῶν σκηνάς · ὅταν αὐτῶν ἕκαστον ὑπὲρ τὰς ἄρτνας τῆς θλιμᾶς ἰδὼς ἀπολαμποῦντα , οὐχ ἄν χαλκοῦ καὶ σιδήρου , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς ἕξης · ἐκείνης , ἥς τὰς μαρμαρυγὰς ἀνθρώπινος ὀφθαλμὸς οὐ δύναται ἰδεῖν ; Καὶ ταῦτα μὲν ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων · τί δ’ ἂν τις εἴποι τὰς χιλιάδας τῶν ἀγγέλων , τῶν ἀρχαγγέλων , τῶν Χερουβίμ , τῶν Σεραφίμ , τῶν Θρόνων , τῶν Κυριότητων , τῶν Ἄρχῶν , τῶν Ἐξουσιῶν , ὧν τὸ χάλκεον ἀφήχανον , καὶ πάντα νοῦν ὑπερβαῖνον ; Ἄλλὰ γὰρ μέχρι τινος οὐ στήσομαι διώκων ἀκήρητος ; Οὐδε γὰρ ὀφθαλμὸς εἶδε , φησίν , οὔτε οὖς ἤκουσεν , οὔτε ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου ἦλθεν , ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν . Οὐκοῦν οὐδὲν ἐλαττόν · ερον τῶν ἀποτυγχάνοντων , οὔτε μακαριώτερον τῶν ἐπιτυγχάνοντων · γένοιτο δὲ καὶ ἡμᾶς τῶν μακαρίων γενέσθαι , ἵνα καὶ τῶν αἰωνίων ἐπιτύχωμεν ἀγαθῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , μετ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἐννοέω δή ἐγώ παιδίον βασιλικός , ὅσπερ ἴωσις μέν εἄν ἐν ὁ μήτηρ εἰμί , οὐδὲνς ἐπαισθάνομαι , εἰμί δέ συμβαίνω ἀράω ἐξέρχομαι ἐκθέω ἐπί ὁ ὀρθός ἀναλθής ὁ βασιλικός , μή ἤρεμος , ἀλλά ἀθρόος πᾶς προσλαμβάνω · οὕτως εἰμί ὁ κατάστασις οὗτος καθίημι · ὁ εἰς δεσμιος μυρίος παῖς χηλή , ἀθρόος ἐπί ὁ βασιλικός ἁρπαγεύς θρόνος . ἄλλος οὐδέ οὕτως ἐφικνέομαι ἀκρίς ὁ εἰκών . ἐνταῦθα μέν γάρ ὡς εἄν τις ἐπιτίχῃ καλός , Κλυν αὐτός εἰσήκω ὁ βασίλειος , παρά μέν ὁ πρῶτος ἡμέρα ἀκμάζω ἔχω ὁ πόθος , καί παρά ὁ δύο καί ὁ τρίτος · χρόνος δέ προδίδωμι , μένω μέν ἐν ἡδονή , οὖον τοσοῦτος δέ · λήγω γάρ ὑπό ὁ συνθεΐα · δεῖ , ὅσος εἄν ὁ · ἔχω δέ οὖον μόνος οὖον μειόω , ἀλλά καί ἐπαυξάνω . ἐννοέω γάρ ὅσος εἰμί , ψυχή ἀπέρχομαι ἐκεῖ , μηκέτι τέλος προσδοκάω ὁ ἀγαθός ἐκεῖνος , μηδέ μεταβολή , ἀλλά ἐπιβολή , καί ζωή τέλος οὐ ἔχω , πᾶς μέν κίνδυνος , πᾶς δέ ἀθυμία καί φροντίς ἀπαλλάσσω , μεστός εὐθυμία καί μυρίος ἀγαθός . εἰμί γάρ εἰς παῖς ἐξιδίω , ἔνθα σκηνή · δράω στρατιώτης εἰς παραπέτασμα πήγνυμι , καί δόρυ καί κράνος καί ὀμφαλός ἀσπίς λάμπω , μετεμοροος γίγνομαι ὁ θαῦμα · εἰμί δέ καί ὁ βασιλεύς συμβάλλω μέσος ὁράω χρίω , ὁ καί ἵππος ἐλαύνω μετά ὁπλή χρυσός , 70 ὁ πᾶς ἔχω νομίζω · τίς οὖν , ὅταν ὁ ἄγγελος οἶδα ὁ σκηνή ὁ αἰωνιότης ἐν ὁ οὐρανός πήγνυμι ; δέχομαι γάρ σύ , φημί , εἰς ὁ αἰώνιος αὐτός σκηνή · ὅταν αὐτός ἕκαστος ὑπέρ ὁ ἄρτνας ὁ θλιμαω οἶδα απολαμπουειντα , οὐ ἄν χαλκός καί σίδηρος , ἀλλά ἀπό ὁ έξειμι · ἐκεῖνος , ἥς ὁ μαρμαρυγή ἀνθρώπινος ὀφθαλμός οὖον δύναμαι ὁράω ; καί οὗτος μέν ἐπί ὁ ἄνθρωπος · τίς δέ εἄν τις εἶπον ὁ χιλιάς ὁ ἄγγελος , ὁ ἀρχάγγελος , ὁ χερουβίν , ὁ Σεραφείμ , ὁ Θρόνοι , ὁ κυριότητα , ὁ ἄρχω , ὁ Ἐξουσία , ὅς ὁ χάλκεος ἀφήχανον , καί πᾶς νόος ὑπερβαίνω ; ἀλλά γάρ μέχρι τις οὖον ἵστημι διώκω ἀκήρητος ; οὐ γάρ ὀφθαλμός ὁράω , φημί , οὔτε οὖς ἀκούω , οὔτε ἐπί Καρδία ἄνθρωπος ἔρχομαι , ὁ ἑτοιμάζω ὁ θεός ὁ ἀγαπάω αὐτός . οὐκοῦν οὐδείς μικρός · Ἔρως ὁ ἀποτυγχάνω , οὔτε μακάριος ὁ ἐπιτυγχάνω · γίγνομαι δέ καί ἐγώ ὁ μακάριος γίγνομαι , ἵνα καί ὁ αἰώνιος ἐπιτυγχάνω ἀγαθός ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .