joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0783.4
Ὦσπερ ἡ φασφόρος σελήνη , τὰς νυκτὸς ἄμαυρα λυκαίνουσα , τοὺς τε κατὰ τὴν γῆν καὶ ἀπλάσσαν πλωτήρια τε καὶ θωιοπρόους τὸ φῶς βαδύουσα , ἀνεμπόδιστον τὴν πορείαν ἐκάστοις καταργάται · ὡσαύτως ἐν τῷ σαββάτῳ πρὸς τὸν παραλυτικὸν ὁ Κύριος ἤλεγεν · Ἐγέρθη ἀπὸ τὸν κράββατόν σου , καὶ ὄπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου . Καὶ τοῦτο γὰρ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους ἔλεγεν · Ἡ ἐμὴ διδαχὴ οὐκ ἐστίν ἐμή , ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με Πατρὸς . Καὶ δτι διὰ τὴν πρὸς τὸν παραλύτον αὐτεξούσιον θεραπείαν ὁ Κύριος πρὸς τοὺς Ἰουδαίους τοὺσδε εἶπε τοὺς λόγους , ἐκ τῶν ἀρτίως ἀναγενηθέντων λάβετε τὴν ἀπόδειξιν . Καὶ γὰρ ἐντεῦθεν φανερώτερον ὁ Κύριος ἔμηνεν τὸ ἀπαράλλακτον ἑαυτοῦ τοῦ Πατρὸς . Ἡ γὰρ ἡν ὁ Κύριος εἰρηκὼς , Ἡ ἐμὴ διδαχὴ οὐκ ἐστίν ἐμή , Πατρὸς , ἀλλ’ ἐμὴ ἐστιν , ἐγώριζεν ἑαυτὸν τοῦ Πατρὸς , ἔαν ἔποιε τοῦ τῆς οὐσίας , ἡλιοτεροῦν τῆς οἰκονομίας · εἰρηκὼς δέ , Ἡ ἐμὴ διδαχὴ οὐκ ἐστίν ἐμή , ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με Πατρός , ἔθεζε τὸ ἀπαράλλακτον τῆς οὐσίας , καὶ τὴν μία διδαχὴ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος . Εἰς γὰρ ὁ Λόγος , ὁ Υἱὸς τοῦ Πατρὸς · καὶ Πνεῦμα τοῦ Πατρὸς , τὸ ἅγιον Πνεῦμα . Πῶς ἕτερα διδάσκει ὁ Λόγος ; καὶ πῶς ἕτερα κατηχῆσει τὸ ἅγιον Πνεῦμα ; Οὐκ ἐστὶ τοῦτο , οὐκ ἐστὶ , κατὰ τὸν μακάριον Παῦλον τῶν λέγοντα · Οὐδεὶς οἶδε τὰ τοῦ ἀνθρώπου , εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου · τὸν κατοικοῦν ἐν αὐτῷ · οὕτω καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ οὐδεὶς οἶδε , εἰ μὴ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ τὸ ἐν αὐτῷ . Καὶ δτι διὰ τὴν πρὸς τὸν παραλύτον αὐτεξούσιον θεραπείαν , καθὼς προεῖπον , ὁ Κύριος προσέλαχε τοὺσδε τοὺς λόγους , ἡμεῖς ἀρτίως τοῦ Κυρίου λέγοντος · Ἐγὼ ἔργον ἐποίησα , καὶ πάντες θαυμάζετε . Διὰ τοῦτο Μωϋσῆς θάδαπεν ὑμῖν τὴν περιτομὴν , οὐχ ὅτι ἐκ τοῦ Μωϋσέως ἐστίν , ἀλλ’ ἐκ τῶν πατέρων , καὶ ἐν σαββάτῳ περιτέμνετε ἄνθρωπον . Εἰ περιτομὴν λαμβάνετε ἄνθρωπος ἐν σαββάτῳ , ἵνα μὴ λυθῇ ὁ νόμος Μωϋσέως , ἐμοὶ χολάτε δτι ὅλον ἄνθρωπον ὑγὴ ἐποίησα ἐν σαββάτῳ ; Μὴ κρίνετε κατ’ ὄψιν , ἀλλὰ τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνατε . Ὦτι διὰ τὴν τοῦ παραλύτου θεραπείαν ὁ Κύριος τοὺς λόγους τούτους προσἔλαχε , ἐκ τοῦ νόμου δεικνύς αὐτοὺς παρανόμους , λέγει πρὸς αὐτοὺς καθὼς ἡμεῖς . Εἰ περιτομὴν , φησί , λαμβάνετε ἄνθρωπος ἐν σαββάτῳ , καὶ ἐν σαββάτῳ περιτέμνετε βρέφος , ἵνα μὴ ἀκυρωθῇ ὁ δεκάτημερο · νόμος , νόμῳ νόμον ἀνατρέποντες , ὅμω , ἀνατρέπετε τὸν νόμον · καὶ , Ἐμοὶ χολάτε δτι ὅλον ἄνθρωπον ὑγὴ ἐποίησα ἐν σαββάτῳ , οὐχ ἰδούσα · ἀλλὰ θαυμάζοτε ; ἐν σαββάτῳ οὐ δεῖ ἐργάζεσθαι , ἀλλὰ διὰ πάντων ἀέργουσιν ; Τίνος οὖν ἐνεκεν παρ’ ὑμῖν , Ἰουδαῖοι , ἐν σαββάτῳ γυνὴ τίκτει , καὶ μαῖα θορυβεῖται , καὶ σπάργανα τινάσσονται , καὶ φύσις καθαίρεται , καὶ θηλὴ πρὸς γαλακτοτροφίαν εὐρεπίζεται ; Γυνὴ τίκτει , καὶ φύσις νόμῳ περιγίνεται , καὶ Θεὸς οὐ θαυματουργεῖ ; Εἰπέ μοι , Εἰ ἐν σαββάτῳ περιτέμνετε ἄνθρωπος , ἵνα μὴ λυθῇ ὁ νόμος , ἐμοὶ χολάτε , δτι ὅλον ἄνθρωπον ὑγὴ ἐποίησα ἐν σαββάτῳ ; Μὴ κρίνετε κατ’ ὄψιν , ἀλλὰ τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνατε . Καταδύομαι ὑφ’ ὑμῶν τῶν ἔργων δικαιοῦσθαι , ὅπως ἐν ᾧ κρίματι κρίνετε , κριθήσεσθε . Νῦ λέγει τὸ σαββάτον ; ὅμως οἱ ἐν τῷ σαββάτῳ περιτέμνοντες , καὶ ἔργον ἀξύνους , καὶ τομὴν ἐπάγοντες , καὶ μέλος χωρίζοντες , καὶ τὸν τόπον αἱμάττειν παρασκευάζοντες , ἢ ἐγὼ ὁ εἰρηκὼς λόγῳ , Ἐγέρθε ἀπὸ τοῦ κράββατόν σου , καὶ ὄπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου ; Εἰ μὴ ἐνήργησεν ὁ λόγος , Εἰδὼν ἂν τὸ σαββάτον μεταλογοῦντας · εἰ δὲ προέβηκεν τὸν λόγον τὸ ἔργον , τί τὸ σαββάτον ἐπικαλεῖ , καὶ τὸν Ἀγαμοῦνθον ἀθετεῖτε ; οὐκ ἐχορίσθητε , ὦ Ἰουδαίων παῖδες , ἐπὶ τράπεζαν καὶ ὀκτὼ ἐτη ὁρῶντες τὸν παραλύτον τῇ κλίνῃ προστελωμένον καὶ τὴν κλίνην κήνουσιν , καὶ τὸν παραλύτον νυγὼ ἡμερον φορτίον βαστάζοντα ; Οὐκ ἠγανακτήσατε , [ 835 ] οὐ συνεντάσθητε · καὶ ἵνα μιᾶν ὥραν ὁ παράλυτος κλίνην βαστάζῃ καὶ τὴν ἀντιμισθίαν παράσχῃ , ἀγανακτεῖτε ; οὐχ ἴδει καὶ τοῦτο βοηθεῖν , ὅστεγὰς τὴν κλίνην μὲν ἐν τῇ ἀδρεστία μου ; Οἶδα , ὦ Φαρισαῖοι , τίνος χάριν ἀγανακτεῖτε , οὐχ ὅτι θάραπείαν ὁ παράλυτος διαπρεῖται , ἀλλ’ ὅτι οὐχ ἰσχύσατε τὴν κλίνην χρῆσαι , καὶ τὸ θαῦμα κλέψαι . Διὰ τοῦτο τὴν γνομὴν ὑμῶν ἐπιστάμενος , ἐκάλυψεν βαστάζειν αὐτὸν τὴν κλίνην · ἵνα χὰν ὑμεῖς συνησθητε , ἡ κλίνῃ τὸ θαῦμα βοηθῇ . Τί διατάζετε , ὦ Φαρισαῖοι ; Οὐκ ἐστίν ὁ παράλυτος παραλειπτός , οὐκ ἐστίν ὑποδοκιμῖος , οὐκ ἐστίν ὑποχρόνιος · γνωρίζεται ἀπὸ πάντων , τριῶν καὶ ὀκτω ἐπὶ τῇ κολυμβήθρᾳ τῇ παρ’ ὑμῖν παρατεταμένος . Οὐκ ἔχετε λέγειν , ὡς ἐπὶ τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ · Οὐδεὶς ἔστιν · Ὁμοῖος αὐτῷ ἐστιν · Οὐκ ἐστιν οὗτος ; Εἰ μὴ ἠπτησεν ὑμᾶς , ὁ τυφλός , καὶ τοῦτον κρατήσατε , καὶ εἰς δικαστήριον ἐλκύσατε , ὅπως διὰ πάντων αἰσχύνης πληρωθῆσεσθε ; Μὴ κρίνετε κατ’ ὄψιν , ἀλλὰ τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνατε . Καὶ , εἰ δοκεῖ , εἰ βραχὺν ἐπ’ αὐτὴν τὴν περιοχήν τοῦ παραλύτου παραδεχόμενοι , διὰ τῆς καὶ τὸν Κύριον ἀπομνημονεύσαι τοῦ παραλύτου . Ἡ γὰρ ὁ Κύριος αὐτοῦ ἐμνημόνευσε , πῶς μείζω λῆψιν αὐτοῦ ποιησόμεθα ; Τότε τις θαυμάζει , δτι τὰ τοῦ Κυρίου θαύματα διηγείται . Τοῦ γὰρ Κυρίου καὶ ἡ παροῦσα μέση ἐσφῆ · μεσίτης ὁ Κύριος · μέσην ἢ ἐσφῆ · ἀεὶ δὲ τὸ μέσον τῆς ἀκροῖς · ἡσφαλίσται . Διὰ τοῦτο καὶ ἡ παροῦσα μέση ἐσφῆ διπλὴν τὴν τῆς ἀναστάσεως χάριν
Lemmas: ὥσπερ ὁ φασφόρος σελήνη , ὁ νύξ ἀμαυρός λυκαινοω , ὁ τε κατά ὁ γῆ καί ἀπόλλυμι πλωτήρια τε καί θωιοπρόους ὁ φάος βαδυειμι , ἀνεμπόδιστος ὁ πορεία ἕκαστος καταργάται · ὡσαύτως ἐν ὁ σάββατον πρός ὁ παραλυτικός ὁ Κύριος λέγω · ἐγείρω ἀπό ὁ κράββατος σύ , καί ὄψ εἰς ὁ οἶκος σύ . καί οὗτος γάρ πρός ὁ Ἰουδαῖος λέγω · ὁ ἐμός διδαχή οὐ εἰμί ἐμός , ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ . καί δ διά ὁ πρός ὁ παραλύω αὐτεξούσιος θεραπεία ὁ Κύριος πρός ὁ Ἰουδαῖος ὅδε εἶπον ὁ λόγος , ἐκ ὁ ἄρτιος ἀναγίγνομαι λαμβάνω ὁ ἀπόδειξις . καί γάρ ἐντεῦθεν φανερός ὁ Κύριος μαίνομαι ὁ ἀπαράλλακτος ἑαυτοῦ ὁ πατήρ . ὁ γάρ ἐάν ὁ Κύριος ἐρῶ , ὁ ἐμός διδαχή οὐ εἰμί ἐμός , πατήρ , ἀλλά ἐμός εἰμί , ἐγώριζεν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ , ἐάω ποῖος ὁ ὁ οὐσία , ηλιοτερεω ὁ οἰκονομία · ἐρῶ δέ , ὁ ἐμός διδαχή οὐ εἰμί ἐμός , ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ , θεάζω ὁ ἀπαράλλακτος ὁ οὐσία , καί ὁ εἷς διδαχή πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα . εἰς γάρ ὁ Λόγος , ὁ υἱός ὁ πατήρ · καί πνεῦμα ὁ πατήρ , ὁ ἅγιος πνεῦμα . Πῶς ἕτερος διδάσκω ὁ Λόγος ; καί πῶς ἕτερος κατηχέω ὁ ἅγιος πνεῦμα ; οὐ εἰμί οὗτος , οὐ εἰμί , κατά ὁ μακάριος Παῦλος ὁ λέγω · οὐδείς οἶδα ὁ ὁ ἄνθρωπος , εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ ἄνθρωπος · ὁ κατοικέω ἐν αὐτός · οὗτος καί ὁ ὁ Θεός οὐδείς οἶδα , εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ Θεός ὁ ἐν αὐτός . καί δ διά ὁ πρός ὁ παραλύω αὐτεξούσιος θεραπεία , καθώς προεῖπον , ὁ Κύριος προσλαγχάνω ὅδε ὁ λόγος , ἐγώ ἄρτιος ὁ κύριος λέγω · ἐγώ ἔργον ποιέω , καί πᾶς θαυμάζω . Ζεύς οὗτος Μωϋσῆς θάζω σύ ὁ περιτομή , οὐ ὅτι ἐκ ὁ Μωϋσῆς εἰμί , ἀλλά ἐκ ὁ πατήρ , καί ἐν σάββατον περιτέμνω ἄνθρωπος . εἰμί περιτομή λαμβάνω ἄνθρωπος ἐν σάββατον , ἵνα μή λύω ὁ νόμος Μωϋσῆς , ἐγώ χολάω δ ὅλος ἄνθρωπος ὑγὴ ποιέω ἐν σάββατον ; μή κρίνω κατά ὄψις , ἀλλά ὁ Δίκαιος κρίσις κρίνω . οὖς διά ὁ ὁ παράλυτος θεραπεία ὁ Κύριος ὁ λόγος οὗτος προσλαγχάνω , ἐκ ὁ νόμος δείκνυμι αὐτός παράνομος , λέγω πρός αὐτός καθώς ἐγώ . εἰμί περιτομή , φημί , λαμβάνω ἄνθρωπος ἐν σάββατον , καί ἐν σάββατον περιτέμνω βρέφος , ἵνα μή ἀκυρόω ὁ δεκάτημερο · νόμος , νόμος νόμος ἀνατρέπω , ὁμός , ἀνατρέπω ὁ νόμος · καί , ἐμός χολάω δ ὅλος ἄνθρωπος ὑγὴ ποιέω ἐν σάββατον , οὐ ὁράω · ἀλλά θαυμάζω ; ἐν σάββατον οὖον δεῖ ἐργάζομαι , ἀλλά διά πᾶς ἀείρω ; τίς οὖν ἕνεκα παρά σύ , Ἰουδαῖος , ἐν σάββατον γυνή τίκτω , καί μαῖα θορυβέω , καί σπάργανον τινάσσω , καί φύσις καθαίρω , καί θηλή πρός γαλακτοτροφία ευρεπιζω ; γυνή τίκτω , καί φύσις νόμος περιγίγνομαι , καί θεός οὖον θαυμασιουργέω ; ἐπές ἐγώ , εἰμί ἐν σάββατον περιτέμνω ἄνθρωπος , ἵνα μή λύω ὁ νόμος , ἐγώ χολάω , δ ὅλος ἄνθρωπος ὑγὴ ποιέω ἐν σάββατον ; μή κρίνω κατά ὄψις , ἀλλά ὁ Δίκαιος κρίσις κρίνω . καταδύω ὑπό σύ ὁ ἔργον δικαιόω , ὅπως ἐν ὅς κρίμα κρίνω , κρίνω . νῦ λέγω ὁ σάββατον ; ὅμως ὁ ἐν ὁ σάββατον περιτέμνω , καί ἔργον ἄξυνος , καί τομή ἐπάγω , καί μέλος Χωρίζοντες , καί ὁ τόπος αἱμάσσω παρασκευάζω , ἢ ἐγώ ὁ ἐρῶ λόγος , Ἐγείρω ἀπό ὁ κράββατος σύ , καί ὄψ εἰς ὁ οἶκος σύ ; εἰμί μή ἐνεργέω ὁ λόγος , ἀνάκλεις εἄν ὁ σάββατον μεταλέγω · εἰμί δέ προβαίνω ὁ λόγος ὁ ἔργον , τίς ὁ σάββατον ἐπικαλέω , καί ὁ Ἀγαμοῦνθον ἀθετέω ; οὐ χωρίζω , εἰμί Ἰουδαῖος παῖς , ἐπί τράπεζα καί ὀκτώ ἔτος ὁράω ὁ παραλύω ὁ κλίνη προστέλλω καί ὁ κλίνη κηνους , καί ὁ παραλύω νύσσω ἥμερος φορτίον βαστάζω ; οὐ ἀγανακτέω , [ 835 ] οὖον συντείνω · καί ἵνα μιαίνω ὥρα ὁ παράλυτος κλίνη βαστάζω καί ὁ ἀντιμισθία παρέχω , ἀγανακτέω ; οὐ ἶδος καί οὗτος βοηθέω , ὅστεγὰς ὁ κλίνη μέν ἐν ὁ ἀδρεστία ἐγώ ; οἶδα , εἰμί Φαρισαῖος , τίς χάρις ἀγανακτέω , οὐ ὅτι θάραπείαν ὁ παράλυτος διαπίμπρημι , ἀλλά ὅτι οὐ ἰσχύω ὁ κλίνη χράω , καί ὁ θαῦμα κλέπτω . Ζεύς οὗτος ὁ γνομεις σύ ἐπίσταμαι , καλύπτω βαστάζω αὐτός ὁ κλίνη · ἵνα χήν σύ συνίημι , ὁ κλίνη ὁ θαῦμα βοηθέω . τις διατάζω , εἰμί Φαρισαῖος ; οὐ εἰμί ὁ παράλυτος παραλειπτός , οὐ εἰμί ὑποδοκιμῖος , οὐ εἰμί ὑποχρόνιος · γνωρίζω ἀπό πᾶς , τρεῖς καί ὀκτώ ἐπί ὁ κολυμβήθρα ὁ παρά σύ παρατείνω . οὐ ἔχω λέγω , ὡς ἐπί ὁ ἐκ γενετή τυφλός · οὐδείς εἰμί · Ὁμοῖος αὐτός εἰμί · οὐ εἰμί οὗτος ; εἰμί μή ἀπατάω σύ , ὁ τυφλός , καί οὗτος κρατέω , καί εἰς δικαστήριον ἕλκω , ὅπως διά πᾶς αἰσχύνη πληρόω ; μή κρίνω κατά ὄψις , ἀλλά ὁ Δίκαιος κρίσις κρίνω . καί , εἰμί δοκέω , εἰμί βραχύς ἐπί αὐτός ὁ περιοχή ὁ παράλυτος παραδέχομαι , διά ὁ καί ὁ κύριος ἀπομνημονεύω ὁ παράλυτος . ὁ γάρ ὁ Κύριος αὐτός μνημονεύω , πῶς μείζων λῆψις αὐτός ποιέω ; τότε τις θαυμάζω , δ ὁ ὁ κύριος θαῦμα διηγέομαι . ὁ γάρ κύριος καί ὁ πάρειμι μέσος σφός · μεσίτης ὁ Κύριος · μέσος ἢ σφός · ἀεί δέ ὁ μέσος ὁ ἀκρός · ἀσφαλίζω . Ζεύς οὗτος καί ὁ πάρειμι μέσος σφός διπλός ὁ ὁ ἀνάστασις χάρις