joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0682.2
β' . Ἐνταῦθα περὶ τῶν διδασκάλων λοιπὸν ὁ λόγος αὐτῷ , ὥστε πολλῆς ἀπολαύειν παρὰ τῶν μαθητευομένων θεραπείας . Καὶ τίνος ἕνεκεν οὕτως ὁ Χριστὸς [ 725 ] ἐνωμοθέτατο ; Καὶ γὰρ ἐν τῇ Καινῇ οὕτως κειται ὁ νόμος , ὥστε τοὺς τὸ Εὐαγγέλιον καταγγέλλοντας ἐκ τοῦ Εὐαγγελίου ζῆν · καὶ ἐν τῇ Παλαιᾷ δι' ὁμοίας πολλαὶ τοῖς Λευίταις παρὰ τῶν ἀρχομένων ἦσαν αἱ πρόσοδοι . Τίνος οὖν ἕνεκεν ταῦτα διετέξατο ; Ταπεινοφροσύνης καὶ ἀγάπης ὑπόθεσιν προαποτιθέμενος . Ἐπεὶδὴ γὰρ τὸ διδασκαλικὸν ἀξίωμα πολλάκις φύσῃ τοὺς ἔχοντας , καταστέλλω[ν ] αὐτοῦ τὸ φρόνημα , εἰς ἀνάγκην κατέστησεν τοῦ δεῖσθαι τῶν μαθητευομένων · κάκεινους πάλιν εἰς ἀφορμὴν ἤγαγε τοῦ πρὸς εὐνοίαν εὐκολώτερος γίνεσθαι , γυμνάζοντας αὐτοὺς ἐν τῇ περὶ τοὺς διδασκάλους εὐνοίᾳ καὶ περὶ τοὺς ἄλλους ἡμέρους εἶναι · ὅπερ καὶ ἀγάπην οὐ μικρὰν ἐργάζετο ἐν ἑκάστῳ τῷ μέρει . Ἐπεὶ εἰ μὴ τοῦτο ἦν , ὅπερ εἶπον , τίνος ἕνεκεν τοὺς Ἰουδαίους τοὺς ἀγνώμονας ἀπὸ τοῦ μάννα τρέφειν , τοὺς ἀποστολούς εἰς τὴν τῶν προαιτουμένων κατέστησεν ἀνάγκην ; οὐχ εὐθλὸν ὅτι τὰ μεγάλα ἐκ τούτου κατασκευάζων ἀγαθά , ταπεινοφροσύνην καὶ ἀγάπην , καὶ ὥστε τοὺς μαθητευομένους μὴ αἰσχύνεσθαι ἐπὶ τοῖς δοκοῦσιν ἐπανεῖδίστοις εἶναι ; Τὸ γὰρ ἐπατεῖν , αἰσχύνης εἶναι δοκεῖ · ἀλλ' οὐχ ἔδοκει λοιπὸν , τῶν διδασκάλων αὐτὸ μεσιόντων μετὰ παρρησίας ἀπάσης · ὥστε οὐ μικρὰ χάνειν ὑδὸν ἐκείραινον οἱ μαθηταί , πάσης δόξης παιδευόμενοι διὰ τούτων ὑπαρρήν . Διὰ τοῦτο φησιν · Κοινωτεῖτω δὲ ὁ κατηχούμενος τῷ λόγῳ τῷ κατηχούτῃ ἐν πᾶσιν ἀγαθοῖς . Τοῦτέστι , πᾶσαν ἐπιδεικνύσθω περὶ αὐτὸν διαφάνειαν · τοῦτο γὰρ αἰνιττιζόμενος ἔλεγεν · Ἐν πᾶσιν ἀγαθοῖς . Μηδὲν γὰρ ἔστιν τοῦ μαθητοῦ , φησιν , ἴδιον , ἀλλὰ πάντα κοινά . Μεῖζονα γὰρ λαμβάνει ἢ δίδουσι , καὶ τοσοῦτω μεῖζον , ὅσω τῶν γηγενῶν τὰ ἐπουράνια ἀμείνον · ὅ καὶ Ἀλλαχόῦ ὁ[λὸν ἔλεγεν · Εἰ ἡμεῖς ὑμῖν τὰ πνευματικὰ ἐνετείλαμεν , μέτρα , εἰ ἡμεῖς ὑμῖν τὰ σαρκικὰ θηρίσωμεν ; Διὰ τοῦτο καὶ μεινώνων τὸ πρᾶγμα καλεῖ , δεῖκνὺν ἀντιδοῦναι γιγνόμενον . Ἐκ τούτου δὲ καὶ τὰ τῆς ἀγάπης ἐγίνετο θερμότερα πολλῷ καὶ βεβαιότερα . Ἄν μὲν οὖν τὴν αὐτάρκειαν ὁ διδάσκαλος ἔχει , μένει καὶ λαμβάνων ἐπὶ τῆς οἰκείας ἀξίας . Καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ἐπαῖνος · τὸ οὐτω προαθρέυσιν τῷ λόγῳ , ὡς ἐτέρων δεῖσθαι , καὶ ἐν παντὶ μικρὰ εἶναι , καὶ τῶν βιωτικῶν ὑπερορᾶν ἀπάντων . Ἄν δὲ ὑπερβαίνῃ τὸ μέτρον , ἐλυμνάτω τὴν ἀξίαν , οὐ τῷ λαμβάνειν , ἀλλὰ τῷ ἀμῆτεῖν . Εἰτα ἵνα μὴ ἡ ποινή τοῦ διδασκάλου ἀνγκρότερον παρὰ ταῦτα πονῇ τὸν μαθητήν , καὶ πένθια ὄντα πολλάκις παρατρέχῃ διὰ τὸν τρόπον , προῖν μὲν φησιν · Τὸ δὲ καλὸν ποιοῦντες , μὴ ἐκκακώμεν · Ἐνταῦθα δὲ τὸ μέσον τῆς τοιαύτης , καὶ τῆς ἐν τοῖς βιωτικοῖς φιλοτιμίας · δείκνυσιν , οὕτω λέγων . Μὴ πλανάσθε · Θεὸς οὐ μνηκηρήζεται . Ὁ γὰρ ἄν σπαίρῃ ἀνθρώπος , τοῦτο καὶ θερίσει · ὅτι ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα ἑαυτοῦ , ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ θερίσει φθοράν · ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα , ἐκ τοῦ πνεύματος θερίσει ζωὴν αἰώνιον . Ὡσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν σπερμάτων οὐκ ἔνι σπαίροντα ὀρόβους σῖτον ἀρῆσαι · δεῖ γὰρ τοῦ αὐτοῦ γένους καὶ τὸν σπόρον εἶναι καὶ τὸν [ 726 ] ἀμητόν · οὕτω καὶ ἐν τοῖς ἔργοις , ὁ καταβαλὼν εἰς τὴν σάρκα τρυφήν , μέθη , ἐπιθυμίαν ἄτοπον , τὰ ἐκ τούτων ἀμήσει . Τίνα δὲ ἔστι ταῦτα ; Κόλασις , τιμωρία , αἰσχύνη , γέλω , φόβος . Τῶν γὰρ πολυτελῶν τραπεζῶν
Lemmas: βε . ἐνταῦθα περί ὁ διδάσκαλος λοιπός ὁ λόγος αὐτός , ὥστε πολύς ἀπολαύω παρά ὁ μαθητεύω θεραπεία . καί τίς ἕνεκα οὕτως ὁ Χριστός [ 725 ] ἐνωμοθέτατο ; καί γάρ ἐν ὁ Καινεύς οὕτως κεῖμαι ὁ νόμος , ὥστε ὁ ὁ Εὐαγγέλιος καταγγέλλω ἐκ ὁ Εὐαγγέλιος ζῶ · καί ἐν ὁ Παλαιή διά ὅμοιος πολύς ὁ Λευίτης παρά ὁ ἄρχω εἰμί ὁ πρόσοδος . τίς οὖν ἕνεκα οὗτος διατάσσω ; ταπεινοφροσύνη καί ἀγάπη ὑπόθεσις προαποτίθημι . ἐπειδή γάρ ὁ διδασκαλικός ἀξίωμα πολλάκις φύω ὁ ἔχω , καταστέλλω ] αὐτός ὁ φρόνημα , εἰς ἀνάγκη καθίστημι ὁ δήω ὁ μαθητεύω · ἐκεῖνος πάλιν εἰς ἀφορμή ἄγω ὁ πρός εὔνοια εὔκολος γίγνομαι , γυμνάζω αὐτός ἐν ὁ περί ὁ διδάσκαλος εὔνοια καί περί ὁ ἄλλος ἥμερος εἰμί · ὅσπερ καί ἀγάπη οὖον μικρός ἐργάζομαι ἐν ἕκαστος ὁ μέρος . ἐπεί εἰμί μή οὗτος εἰμί , ὅσπερ εἶπον , τίς ἕνεκα ὁ Ἰουδαῖος ὁ ἀγνώμων ἀπό ὁ μάννα τρέφω , ὁ ἀπόστολος εἰς ὁ ὁ προαιτέομαι καθίστημι ἀνάγκη ; οὐ ὕθλος ὅτι ὁ μέγας ἐκ οὗτος κατασκευάζω ἀγαθός , ταπεινοφροσύνη καί ἀγάπη , καί ὥστε ὁ μαθητεύω μή αἰσχύνω ἐπί ὁ δοκέω ἐπανεῖδίστοις εἰμί ; ὁ γάρ πατέω , αἰσχύνη εἰμί δοκέω · ἀλλά οὐ δοκέω λοιπός , ὁ διδάσκαλος αὐτός μεσιειμι μετά παρρησία ἀπασάω · ὥστε οὖον μικρός χάσκω ὕδω κείρω ὁ μαθητής , πᾶς δόξα παιδεύω διά οὗτος ὑπαρρήν . Ζεύς οὗτος φημί · Κοινωτεῖτω δέ ὁ κατηχέω ὁ λόγος ὁ κατηχέω ἐν πᾶς ἀγαθός . τουτέστι , πᾶς ἐπιδείκνυμι περί αὐτός διαφαίνω · οὗτος γάρ αἰνιττιζόμενος λέγω · ἐν πᾶς ἀγαθός . μηδείς γάρ εἰμί ὁ μαθητής , φημί , ἴδιος , ἀλλά πᾶς κοινός . μείζων γάρ λαμβάνω ἢ δίδωμι , καί τοσοῦτος μείζων , ὅσος ὁ γηγενής ὁ ἐπουράνιος ἀμείνων · ὅς καί αλλαχού ὁρός λέγω · εἰμί ἐγώ σύ ὁ πνευματικός ἐντέλλω , μέτρον , εἰμί ἐγώ σύ ὁ σαρκικός τηρίζω ; Ζεύς οὗτος καί μεινωνος ὁ πρᾶγμα καλέω , δείκνυμι ἀντιδίδωμι γίγνομαι . ἐκ οὗτος δέ καί ὁ ὁ ἀγάπη γίγνομαι θερμός πολύς καί βέβαιος . ἄν μέν οὖν ὁ αὐτάρκεια ὁ διδάσκαλος ἔχω , μένω καί λαμβάνω ἐπί ὁ οἰκεῖος ἄξιος . καί γάρ καί οὗτος ἔπαινος · ὁ οὗτος προαθρέω ὁ λόγος , ὡς ἕτερος δήω , καί ἐν πᾶς μικρός εἰμί , καί ὁ βιωτικός ὑπεροράω ἀπαντάω . ἄν δέ ὑπερβαίνω ὁ μέτρον , ἐλυμνάτω ὁ ἄξιος , οὖον ὁ λαμβάνω , ἀλλά ὁ ἀμάω . εἶτα ἵνα μή ὁ ποινή ὁ διδάσκαλος ανγκροτερος παρά οὗτος πονέω ὁ μαθητής , καί πένθια εἰμί πολλάκις παρατρέχω διά ὁ τρόπος , Πρόιν μέν φημί · ὁ δέ καλός ποιέω , μή ἐκκακέω · ἐνταῦθα δέ ὁ μέσος ὁ τοιοῦτος , καί ὁ ἐν ὁ βιωτικός φιλοτιμία · δείκνυμι , οὗτος λέγω . μή πλανάω · θεός οὖον μνηκηρήζεται . ὁ γάρ ἄν σπαίρω ἄνθρωπος , οὗτος καί θερίζω · ὅτι ὁ σπείρω εἰς ὁ σάρξ ἑαυτοῦ , ἐκ ὁ σάρξ αὐτός θερίζω φθορά · ὁ δέ σπείρω εἰς ὁ πνεῦμα , ἐκ ὁ πνεῦμα θερίζω ζωή αἰώνιος . ὡς γάρ ἐπί ὁ σπέρμα οὐ ἐν σπαίρω ὄροβος σῖτος αἱρέω · δεῖ γάρ ὁ αὐτός γένος καί ὁ σπόρος εἰμί καί ὁ [ 726 ] ἄμητος · οὗτος καί ἐν ὁ ἔργον , ὁ καταβάλλω εἰς ὁ σάρξ τρυφή , μέθη , ἐπιθυμία ἄτοπος , ὁ ἐκ οὗτος ἀμάω . τίς δέ εἰμί οὗτος ; κόλασις , τιμωρία , αἰσχύνη , γέλως , φόβος . ὁ γάρ πολυτελής τράπεζα