joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0675.2
δ’ . Ταῦτα δὲ μοι οὐχ ἀπλῶς εἴρηται νῦν , ἀλλὰ προαναχωρούμεθα τινὰς ἀγώνας , καὶ προακροβολιζόμεθα πρὸς τοὺς λέγοντας τοῦ Θεοῦ τὴν δημιουργίαν πονημὲν εἶναι , καὶ τῆς μὲν ψυχῆς τὴν ῥαθυμίαν ἔχοντας , κατὰ δὲ τοῦ σώματος μαινυμένους , καὶ τὴν σάρκα ἡμῶν διαβάλλοντας , περὶ ὧν καὶ μετὰ ταῦτα ὁ ἀπόστολος Παῦλος διαλέγεται , οὐ τῆς σαρκὸς κατηγορῶν , 718 ἀλλὰ τῶν διαβολικῶν λογισμῶν . Ἡμεῖς δέ , ὁδελῶροι , ἐπὶ ἐλευθερίᾳ ἐκλιθότες · μόνον μὴ τὴν ἐλευθερίαν εἰς ἀφορμὴν τῇ σαρκί . Ἐνταῦθα λοιπὸν δοκεῖ μὲν εἰς τὸν ἡθικὸν ἐμβαίνειν λόγον , πάσας δὲ τὸ καινόν , καὶ ὅπερ οὐδὲν ἐν μὴ τῶν ἄλλων ἐπαθεν Ἐπιστολῶν . Πᾶσας γὰρ διαλεξάμενος εἰς μέρῃ δύο , καὶ τὰ μὲν πρῶτα περὶ δογμάτων , τὰ δὲ ἔσχατα περὶ βίου διαλεγόμενος , ἐνταῦθα εἰς τὸν ἡθικὸν ἐμπεσὼν λόγον , πάλιν ἀναγίνεται τὸν δογματικόν . Καὶ γὰρ αὐτὸς ἐκεῖνος πάλιν ἔχεται ἐν τῇ πρὸς Μαγιχαλοὺς μάχῃ . Τί δὲ ἐστίν , Μόνον μὴ τὴν ἐλευθερίαν τῇ σαρκὶ εἰς ἀφορμήν ; Ἀπηλαύν ἡμᾶς , φησίν , ὁ Χριστὸς τοῦ ζυγοῦ τῆς δουλείας , κυρίους ἀφήκε τοῦ πράττειν ὅ τι βούλομεθα , οὐχ ἵνα τῇ ἐξουσίᾳ πρὸς κακίαν χρησώμεθα , ἀλλ’ ἵνα μείζονος λάβωμεν μισθοῦ πρόφασιν , ἐπὶ φιλοσοφίαν μείζονα ἀνιόντες . Ἐπειδὴ γὰρ ἄνω καὶ κάτω ζυγὸν δουλείας καλεῖ τὸν νόμον , καὶ τὴν χάριν κατάρας ἀπαλλαγὴν · Ἐνα μὴ τὴς ὑποστάσεως , ὅτι διὰ τοῦτο κελεύει τοῦ νόμου ἀποστήναι , ἵνα ἐξῆ παρανόμως ζῆν , διορθοῦσι τὴν ὑπόνοιαν , λέγων · Οὐχ ἵνα παράνομος γένηται ἡ πολιτεία , ἀλλ’ ἵνα ὑπὲρ τὸν νόμον ἡ φιλοσοφία . Ἐλύθη γὰρ τοῦ νόμου τὰ δεσμά . Καὶ ἐγὼ ταῦτα λέγω , οὐχ ἵνα ταπεινότεροι , ἀλλ’ ἵνα ὑψηλότεροι γενώμεθα . Καὶ γὰρ ὁ πορνείων , καὶ ὁ παρθενοῦν , ἀμφότεροι τοῦ νόμου τὰ μέτρα ἐξέβησαν , ἀλλ’ οὐχ ἐπὶ τοὺς αὐτούς , ἀλλ’ ὁ μὲν ἐπὶ τὸ χειρὸν κατενεχθείς , ὁ δὲ ἐπὶ τὸ βέλτιον ἐπαρθείς · ὁ μὲν παραβάς , ὁ δὲ ὑπερβάς τὸν νόμον . Τοῦν’ οὖν φησίν ὁ Παῦλος , ὅτι “ Ἐλυσε τὸν ζυγὸν ἀφ’ ὑμῶν , οὐχ
Lemmas: δέ . οὗτος δέ ἐγώ οὐ ἀπλόος εἴρω νῦν , ἀλλά προαναχωρέω τις ἀγών , καί προακροβολίζομαι πρός ὁ λέγω ὁ Θεός ὁ δημιουργία πονημὲν εἰμί , καί ὁ μέν Ψυχή ὁ ῥᾳθυμία ἔχω , κατά δέ ὁ σῶμα μαινυμενος , καί ὁ σάρξ ἐγώ διαβάλλω , περί ὅς καί μετά οὗτος ὁ ἀπόστολος Παῦλος διαλέγω , οὖον ὁ σάρξ κατηγορέω , 718 ἀλλά ὁ διαβολικός λογισμός . ἐγώ δέ , ὁδελῶροι , ἐπί ἐλευθερία κλίνω · μόνος μή ὁ ἐλευθερία εἰς ἀφορμή ὁ σάρξ . ἐνταῦθα λοιπός δοκέω μέν εἰς ὁ ἠθικός ἐμβαίνω λόγος , πᾶς δέ ὁ καινός , καί ὅσπερ οὐδείς ἐν μή ὁ ἄλλος πάσχω Ἐπιστολή . πᾶος γάρ διαλέγω εἰς μέρα δύο , καί ὁ μέν πρῶτος περί δόγμα , ὁ δέ ἔσχατος περί βίος διαλέγω , ἐνταῦθα εἰς ὁ ἠθικός ἐμπίπτω λόγος , πάλιν ἀναγίγνομαι ὁ δογματικός . καί γάρ αὐτός ἐκεῖνος πάλιν ἔχω ἐν ὁ πρός Μαγιχαλοὺς μάχομαι . τις δέ εἰμί , Μόνος μή ὁ ἐλευθερία ὁ σάρξ εἰς ἀφορμή ; Ἀπηλαύν ἐγώ , φημί , ὁ Χριστός ὁ ζυγόν ὁ δουλεία , κύριος ἀφίημι ὁ πράσσω ὅς τίς βούλομαι , οὐ ἵνα ὁ ἐξουσία πρός κακία χράω , ἀλλά ἵνα μείζων λαμβάνω μισθός πρόφασις , ἐπί φιλοσοφία μείζων ἀνέρχομαι . ἐπεί γάρ ἄνω καί κάτω ζυγόν δουλεία καλέω ὁ νόμος , καί ὁ χάρις κατάρα ἀπαλλαγή · εἷς μή σής ὑπόστασις , ὅτι διά οὗτος κελεύω ὁ νόμος ἀφίστημι , ἵνα ἔξεστι παρανόμως ζῶ , διορθόω ὁ ὑπόνοια , λέγω · οὐχ ἵνα παράνομος γίγνομαι ὁ πολιτεία , ἀλλά ἵνα ὑπέρ ὁ νόμος ὁ φιλοσοφία . λύω γάρ ὁ νόμος ὁ δεσμός . καί ἐγώ οὗτος λέγω , οὐ ἵνα ταπεινός , ἀλλά ἵνα ὑψηλός γίγνομαι . καί γάρ ὁ πορνεῖον , καί ὁ παρθενόω , ἀμφότερος ὁ νόμος ὁ μέτρον ἐκβαίνω , ἀλλά οὐ ἐπί ὁ αὐτός , ἀλλά ὁ μέν ἐπί ὁ χείρων καταφέρω , ὁ δέ ἐπί ὁ ἀγαθός ἐπαίρω · ὁ μέν παραβαίνω , ὁ δέ ὑπερβαίνω ὁ νόμος . Τούνη οὖν φημί ὁ Παῦλος , ὅτι “ λύω ὁ ζυγόν ἀπό σύ , οὐ