joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0731.5
πον ἐκείνου , λέγω τὸν τοῦ Ναυῆ , οὔτε τοὺς Ἰουδαίους αἰδεσθείς , οὔτε τοὺς ἱερεῖς ἐντραπείς . Καὶ ἵνα δεῖξθῃ δτι οὐ τῷ λαῷ [ 779 ] ὑποχωρεῖ , ἀλλὰ τὴν κιθῶντιν αἰδεῖται , λέγει Ἰησοῦς · Ἰδοὺ ἡ κιθῶν τοῦ κυριεύοντος ἄσπις ἐπὶ τῆς διέρχεται τὸν Ἰορδάνην . Καὶ ἔστι , ὅταν εἰσέλθῃσιν οἱ κλῆρες τῶν ἱερῶν τῶν βασιλέων τὴν κιθῶν . Ὁ Ἰορδάνης ἐκλείψει , οὐ τοὺς ἱερεῖς αἰδοῦμενος , ἀλλὰ τὴν κιθῶν . Καὶ πῶς τοῦτο , ἄκουε . Ἐρωτᾷ αὐτὸν ὁ Δαυὶδ λέγων · Τί σοί ἐστι , θάλασσα , καὶ ἐφυγες ; καὶ σὺ , Ἰορδάνης , ὅτι ἐστράφης εἰς τὰ ὀπίσω ; Πρὸς ταῦτα ἀποκρίνεται ἡ δημιουργία λέγουσα · Ἄκρο προσώπου Κυρίου ἐσάλισεν ἡ γῆ . Πρόσωπον δὲ Κυρίῳ τὸ σχῆμα τῆς κιθῶνος . Ὁ γὰρ ἡν ἡ κιθῶν τοῦ νόμου καὶ ταῖς πλαξὶ καὶ τῇ στάκμῃ καὶ τῇ βάθρῳ , τοῦτο ἡν τὸ ἀκαταλήπτου θεότητος τὸ σῶμα ἡ δεσποτική , ὡς ἐν κιθῶνι φέρουσα τὴν θεότητα . Περὶ ταύτης τῆς ἁγίας κιθῶνος ἔλεγεν ὁ μακάριος Δαυὶδ · Ἀνάστηθι , Κύριε , εἰς τὴν ἀναπαύσιν σου , σὺ καὶ ἡ κιθῶν τοῦ ἀγαθότητος σου . Καὶ δρᾷ τί ποιεῖ ; ὅτι ἐξῆλθεν ὁ Ἰορδάνης , οὐκ ἀπολέσας τὰ μαῖθρα , ἀλλ’ εἰς τὰς ἀρχαίας βίλας ἀνἀποδράς . Ἐσπῆρε , φησίν , Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου δώδεκα λίθους μεγάλους , καὶ ἔστησεν αὐτοὺς πᾶρον τοῦ ποταμοῦ · ἔθηκε δὲ ἀπ’ αὐτῶν ἄλλους δώδεκα λίθους ἐν τῷ ποταμῷ . Τί βούλεται τοῦτο εἶναι τὸ περιαριθμῆσαι δώδεκα λίθους , καὶ τεθῆναι ἀπ’ αὐτῶν ἄλλους δώδεκα ; Ἐπειδὴ , ὡς ἔφην ἐπίων , τὴν θνητὴν φύσιν ἀναγαίτεις · μᾶλλον δὲ βούλεται δεῖξαι δτι ἀνασῆ τὴν ἀνθρωπότητα ἐκ τῶν βυθῶν , καὶ ἀνάγει εἰς τὸν οὐρανόν . Τοὺς γὰρ λίθους τοὺς μελετῶν θεασαμένους ἡλαχὺν ἀκτίνα , μετὰ φωτὸς δεξαμένους ὧν , ἡπλώσαν εἰς φῶς , καὶ ἦσαν εἰς τὴν βυθὸν ἀναπτασθέντες . Διὰ τί δὲ δώδεκα λίθους ἔλαβεν ἐκεῖθεν ; Ἐπειδὴ διὰ τῶν δώδεκα ἀποστόλων ἠμελλεν ἀνασῆ τὴν ἀνθρωπότητα ἀπὸ τῆς θνητῆς φύσεως . Ἔστιν δὲ , τοῦτ’ ἐντὰς κάτω λίθους περιεῖλεν , ἵνα δεῖξῃ τὴν ἡλίου καὶ τὸν φωτὶ καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα ἀνθρώπους · ἐνεργὴν ἔφην , πῶς διέβησαν τὸν Ἰορδάνην , καὶ γὰρ καὶ τὴν αἰτίαν ἐξημην · Ἔδρ ἐρωτήση σε , φησίν , οἱ υἱοί σου , λέγων · Τί εἰσιν οἱ λίθοι οὗτοι ; εἰπὲ αὐτοῖς , δτι , Ἐπὶ ξηρὰς διέβημεν τὸν Ἰορδάνην , καὶ ἐνέγκαντος τοῦ Θεοῦ τὸ ὕδωρ πρὸ προσώπου ἡμῶν . Ἀλλ’ ἔστιν , οἱ ἀνεγενόμενοι λίθοι ἐτέθησαν , ἵνα φανῶσι τοῖς μετὰ ταῦτα · οἱ ἀντεθέντες διὰ τί ἀντετέθησαν ; Ἔλαβεν ἐκ τῶν βυθῶν τοὺς βαθυλεισμένους , καὶ ἔδωκε τὸν βυθὸν πάλιν ἐνέργου σωτηρίας . Τὸ τεθέντες λίθοι ἐνέργου , οἱ ληφθέντες ἀσφάλειας . Καὶ πολλὴ ἡ περὶ τούτων θεωρία , καὶ διὰ τί ἐτεθῆσαν λίθοι , καὶ διὰ τί περιερίθμησαν λίθοι . Χριστὸς καὶ λαμβάνει , καὶ διδῶσιν . Ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον , καὶ ἀνέλαβε τὸ σῶμα τὸ ἡμέτερον . Δεδοκώς ἡμῖν τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν . Διὰ τῶν ἀποστόλων ἀνετείθησι τὸν ποταμὸν δώδεκα λίθους , ἐνεργὸν σωτηρίας , καὶ ἀρραβῶνα τῶν μελλόντων . Ὁ γὰρ δεδώκεις τινὶ τι εἰς τὴν πράγμα , ἐνεχυρίζει αὐτῷ εἰς τὸν μέλλον . Ἐπειδὴ οὖν ἠμελλε τοῦτο τὸ ὄνομα πάλιν αὐτῷ τριεῖσθαι , ὅτε ἠμελλε βαπτίζεσθαι ὑπὸ Ἰωάννου , προλαβὼν ἀπέθετο τὰ ἐνέργου τῆς ἐπιφανείας , καὶ ἔστησε τοὺς λίθους , οὓς μὲν ἔλαβεν ἐκεῖθεν , τοὺς πατριάρχους , οὓς ἤγειρε τότε · οὓς δὲ ἀνέθηκε , τοὺς ἀποστόλους , οὓς ἔδωκεν ἀντ’ ἐκείνων . Ἀπεὶ γὰρ τῶν πατέρων σου ἀναστήσονται σου υἱοί . Οὕτω διέβη τὸν Ἰορδάνην , καὶ τίνεται ὁ Ἰορδάνης Ἰησοῦ τὸν τοῦ Ναυῆ ἀρχὴν τῆς πατριογέσεως τῆς γῆς . Ἐως δὲ παρελθεῖ τὸν Ἰορδάνην , οὐκ ἐληφρόμησε τὴν ἐπηγγελμένην γῆν · ἕως δὲ Χριστὸς παρῆλθε τὸν Ἰορδάνην , οὐκ ἤρξατο κυριεύειν τὴν βασιλείαν . Ἀρχὴ τῆς κατασχέσεως τῆς γῆς ὁ Ἰορδάνης , ἀρχὴ τῆς κατασχέσεως τῆς βασιλείας τὸν σώματὸν ὁ Ἰορδάνης . Διὰ τοῦτο ὁ προφήτης λέγει · Μνημοσύσομαι σου , Κύριε , ἐκ τῆς Ἰηγάδρον . Μνήμη γὰρ
Lemmas: πως ἐκεῖνος , λέγω ὁ ὁ Ναυῆ , οὔτε ὁ Ἰουδαῖος αἰδέομαι , οὔτε ὁ ἱερεύς ἐντρέπω . καί ἵνα δείκνυμι δ οὖον ὁ λαός [ 779 ] ὑποχωρέω , ἀλλά ὁ κιθῶντιν αἰδέομαι , λέγω Ἰησοῦς · ἰδέ ὁ χιτών ὁ κυριεύω ἀσπίς ἐπί ὁ διέρχομαι ὁ Ἰορδάνης . καί εἰμί , ὅταν εἰσέρχομαι ὁ κλήρα ὁ ἱερός ὁ βασιλεύς ὁ χιτών . ὁ Ἰορδάνης ἔκλειψις , οὖον ὁ ἱερεύς αἰδέομαι , ἀλλά ὁ χιτών . καί πῶς οὗτος , ἀκούω . ἐρωτάω αὐτός ὁ Δαυίδ λέγω · τις σύ εἰμί , θάλασσα , καί φεύγω ; καί σύ , Ἰορδάνης , ὅτι στρέφω εἰς ὁ ὀπίσω ; πρός οὗτος ἀποκρίνω ὁ δημιουργία λέγω · άκρος πρόσωπον κύριος σαλίζω ὁ γῆ . πρόσωπον δέ κύριος ὁ σχῆμα ὁ χιτών . ὁ γάρ ἐάν ὁ χιτών ὁ νόμος καί ὁ πλάξ καί ὁ στάκμῃ καί ὁ βάθρον , οὗτος ἐάν ὁ ἀκατάληπτος θεότης ὁ σῶμα ὁ δεσποτικός , ὡς ἐν χιτών φέρω ὁ θεότης . περι οὗτος ὁ ἅγιος χιτών λέγω ὁ μακάριος Δαυίδ · ἀνίστημι , κύριος , εἰς ὁ ἀνάπαυσις σύ , σύ καί ὁ χιτών ὁ ἀγαθότης σύ . καί δράω τίς ποιέω ; ὅτι ἐξέρχομαι ὁ Ἰορδάνης , οὐ ἀπόλλυμι ὁ μαιθρης , ἀλλά εἰς ὁ ἀρχαῖος Βίλας αναποδραω . Ἐσπῆρε , φημί , Ἰησοῦς ἀπό ὁ Ἰορδάνης δώδεκα λίθος μέγας , καί ἵστημι αὐτός πάρος ὁ ποταμός · τίθημι δέ ἀπό αὐτός ἄλλος δώδεκα λίθος ἐν ὁ ποταμός . τις βούλομαι οὗτος εἰμί ὁ περιαριθμεω δώδεκα λίθος , καί τίθημι ἀπό αὐτός ἄλλος δώδεκα ; ἐπεί , ὡς φημί Ἐπίων , ὁ θνητός φύσις ἀνάγω · μᾶλλον δέ βούλομαι δείκνυμι δ Ανάσης ὁ ἀνθρωπότης ἐκ ὁ βυθός , καί ἀνάγω εἰς ὁ οὐρανός . ὁ γάρ λίθος ὁ μελέτη θεάομαι ἐλαχύς ἄκτινος , μετά φάος δέχομαι ὅς , ἁπλόω εἰς φάος , καί εἰμί εἰς ὁ βυθός ἀναπέτομαι . Ζεύς τίς δέ δώδεκα λίθος λαμβάνω ἐκεῖθεν ; ἐπεί διά ὁ δώδεκα ἀπόστολος μέλλω Ανάσης ὁ ἀνθρωπότης ἀπό ὁ θνητός φύσις . ἔρτις δέ , οὗτος ἐντός κάτω λίθος περιαιρέω , ἵνα δείκνυμι ὁ ἥλιος καί ὁ φάος καί ὁ μετά οὗτος ἄνθρωπος · ἐνεργός φημί , πῶς διαβαίνω ὁ Ἰορδάνης , καί γάρ καί ὁ αἴτιος ἐξάπτω · Ἔδρα ἐρωτάω σύ , φημί , ὁ υἱός σύ , λέγω · τις εἰμί ὁ λίθος οὗτος ; εἶπον αὐτός , δ , ἐπί ξηρός διαβαίνω ὁ Ἰορδάνης , καί φέρω ὁ Θεός ὁ ὕδωρ πρό πρόσωπον ἐγώ . ἀλλά εἰμί , ὁ ἀναγίγνομαι λίθος τίθημι , ἵνα φαίνω ὁ μετά οὗτος · ὁ ἀνατίθημι διά τίς ἀντιτίθημι ; λάπτω ἐκ ὁ βυθός ὁ βαθυλεισμένους , καί δίδωμι ὁ βυθός πάλιν ἐνεργός σωτηρία . ὁ τίθημι λίθος ἐνεργός , ὁ λαμβάνω ἀσφάλειας . καί πολύς ὁ περί οὗτος θεωρία , καί διά τίς τίθημι λίθος , καί διά τίς περιλέγω λίθος . Χριστός καί λαμβάνω , καί δίδωμι . ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος , καί ἀναλαμβάνω ὁ σῶμα ὁ ἡμέτερος . δοκάω ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ δύναμις . Ζεύς ὁ ἀπόστολος ἀνατίθημι ὁ ποταμός δώδεκα λίθος , ἐνεργός σωτηρία , καί ἀρραβών ὁ μέλλω . ὁ γάρ δίδωμι τις τίς εἰς ὁ πράγμα , ενεχυριζεω αὐτός εἰς ὁ μέλλω . ἐπεί οὖν μέλλω οὗτος ὁ ὄνομα πάλιν αὐτός τρίζω , ὅτε μέλλω βαπτίζω ὑπό Ἰωάννης , προλαμβάνω ἀποτίθημι ὁ ἐνεργός ὁ ἐπιφάνεια , καί ἵστημι ὁ λίθος , ὅς μέν λαμβάνω ἐκεῖθεν , ὁ πατριάρχης , ὅς ἐγείρω τότε · ὅς δέ ἀνατίθημι , ὁ ἀπόστολος , ὅς δίδωμι ἀντί ἐκεῖνος . ἄπειμι γάρ ὁ πατήρ σύ ἀνίστημι σύ υἱός . οὕτως διαβαίνω ὁ Ἰορδάνης , καί τίνω ὁ Ἰορδάνης Ἰησοῦς ὁ ὁ Ναυῆ ἀρχή ὁ πατριογέσεως ὁ γῆ . ἠώς δέ παρέλθω ὁ Ἰορδάνης , οὐ ἐληφρόμησε ὁ ἐπαγγέλλω γῆ · ἠώς δέ Χριστός παρέρχομαι ὁ Ἰορδάνης , οὐ ἄρχω κυριεύω ὁ βασίλειος . Ἀρχή ὁ κατάσχεσις ὁ γῆ ὁ Ἰορδάνης , ἀρχή ὁ κατάσχεσις ὁ βασίλεια ὁ σῶμα ὁ Ἰορδάνης . Ζεύς οὗτος ὁ προφήτης λέγω · μνημοσυσομης σύ , κύριος , ἐκ ὁ Ἰηγάδρον . Μνήμη γάρ