joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0666.4
ᾧν εἶχον ἐναθρύνεσθαι ἐκεῖνοι , ἀπὸ τούτων συλλογίζεται λέγων · πῶς ἐγνώρει τὸν τιμηθέντα παρ’ ὑμῶν , τὸν ὡς ἄγγελον δεχόμενον τοὺς ἐναντίους ἀμείψασθαι ; Ζηλοῦσιν ὑμᾶς οὐκ ἀληθῶς , ἀλλ’ ἐκκλεῖσαι ὑμᾶς θέλουσιν , ἵνα αὐτοὺς ζηλοῦτε . Ἔστι γὰρ καὶ ζηλὸς ἀγαθός , ὅταν τις οὕτω ζηλῶ , ὥστε μιμησάσθαι τὴν ἀρετήν · ἔστι καὶ ζηλὸς πονηρός , ὥστε ἐκβάλλειν τῆς ἀρετῆς τὸν κατορθοῦντα · ἢ δὲ αὐτοὶ νῦν ἐπιχειροῦσι , τῆς μὲν τελείας γνώσεως ἐκβάλλειν θέλοντες , εἰς δὲ [ 708 ] τὴν ἡκρωτηρισμένην καὶ νόσον ἀγαγεῖν , δι’ οὐδὲν ἕτερον , ἀλλ’ ἵνα αὐτοὶ μὲν ἐν τάξει καθῶνται διδασκάλων , ὑμεῖς δὲ τοὺς νῦν φιληλοῦρους αὐτῶν δυνάμεν ἐν τάξει καταστήσεσθε μαθητῶν . Τοῦτο γὰρ ἐδήλωσεν , εἰπών · Ἴνα αὐτοὺς ζηλοῦτε . Ἐγὼ δὲ εὐνοήσεων βούλομαι , φησίν , ὑμᾶς αἰεὶ καλλίους , καὶ ὑπὲρ ἑαυτῶν γίνεσθαι τῶν τελειοτάτων . Ὁ δὲ καὶ ἐγένετο , ὅτε πρὸς ὑμᾶς ἦλθον · ὅθ’ καὶ ἐπαδει λέγειν . Καλὸν δὲ τὸ ζηλοῦσθαι ἐν καλῷ πάντοτε , καὶ μὴ μόρον · ἐν τῷ κακοῖν δὲ μὴ ἀρξὲ ὑμῖν . Ἐνεπίθε γὰρ αὐτὴν ἐστι , ὅτι ἡ ἀπουσία αὐτῶν ταῦτα εἰργάσατο , καὶ ὅτι τὸ μὲν μακάριον τοῦτο δεῖ , μὴ παρόντων αὐτῶν διασπάλου μόνους , τοὺς μαθητὰς τὴν ἐκείνων ἔχειν γνώμην , ἀλλὰ καὶ ἀπόντος · ἐπειδὴ δὲ ἐκεῖνοι οὐδὲν ἦσαν , πρὸς τοῦτο τελειώτους ἀφιγμένοι , πᾶσα ποικιλία , ὥστε εἰς τοῦτο αὐτοὺς ἐμειδίασαι . Τεκμήριον μου , ὅθ’ ὁποῦ μὲν ὁ μακάριος Χριστὸς ἐν ὑμῖν . Ὅρα ταραττόμενον , ὅρα θορυβοῦμενον . Ἀδελφοί μου , δέομαι ὑμῶν · Τεκμήριον μου , ὅθ’ ὁποῦ μὲν ὁ μακάριος Χριστὸς ἐν ὑμῖν . Μὴτέρα μιμεῖται περιτρέμουσαν τοὺς παῖδεις . Ἄχρις οὐ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν . Κἄπει σιλάγχνα πατρικὰ ; εἰδὲς ἀδυμὴν ἀποστολὴν κρείττοσαν ; εἰδὲς οἷαν ἀφήκεν ὁλολυγὴν πολὺ τῶν εἰκτουσῶν πιπρωτέρην ; Διαφθείρατε , φησίν , τὴν εἰκόνα , ἀπωλέσατε τὴν συγγένειαν , τὴν μορφὴν ἡλλοῖσατε · ἀναγεννήσεως ἕτερας ὑμῖν δεῖ καὶ ἀναπλάσεως · ἀλλ’ ὅμως ἐστὶν τενία καλὸν τὰ ἀμειλιθώτερα , τὰ ἐκτρώματα . Ἄλλ’ οὕτω μὲν οὐ λέγει , ἕτερος δὲ · φαίνεται γάρ , καὶ οὐ βούλεται πληγῆν , οὐδὲ τραῦμα ἐπιθεῖναι τραῦμα σιν · ἀλλ’ ὡσπερ οἱ σοφοὶ τῶν ἰατρῶν τοὺς εἰς μακρὰν καταπεσόντας νόσον , οὐχ ὑφ’ ἐν θεραπεύουσιν , ἀλλὰ διαλιμπάνοντες , ὥστε μὴ ὀλιγοψυχούνας ἀπολέσθαι , οὕτω καὶ ὁ μακάριος οὗτος . Καὶ γὰρ αἱ ὀδύνες αὐταὶ τῶν σωματικῶν δριμύτεραι · δὲν καὶ ἡ φιλοστοργία μειζών , καὶ τὸ ἀμαρτηθὲν οὐ τὸ τυχὸν ἦν .
Lemmas: εἰμί ἔχω εναθρυνω ἐκεῖνος , ἀπό οὗτος συλλογίζομαι λέγω · πῶς γιγνώσκω ὁ τιμάω παρά σύ , ὁ ὡς ἄγγελος δέχομαι ὁ ἐναντίος ἀμείβω ; ζηλόω σύ οὐ ἀληθής , ἀλλά ἐκκλείω σύ ἐθέλω , ἵνα αὐτός ζηλόω . εἰμί γάρ καί ζῆλος ἀγαθός , ὅταν τις οὗτος ζηλόω , ὥστε μιμέομαι ὁ ἀρετή · εἰμί καί ζῆλος πονηρός , ὥστε ἐκβάλλω ὁ ἀρετή ὁ κατορθόω · ἢ δέ αὐτός νῦν ἐπιχειρέω , ὁ μέν τέλειος γνῶσις ἐκβάλλω ἐθέλω , εἰς δέ [ 708 ] ὁ ἡκρωτηρισμένην καί νόσος ἄγω , διά οὐδείς ἕτερος , ἀλλά ἵνα αὐτός μέν ἐν τάξις κάθημαι διδάσκαλος , σύ δέ ὁ νῦν φιληλουροος αὐτός δύναμαι ἐν τάξις καθίστημι μαθητής . οὗτος γάρ δηλόω , εἶπον · ἵνα αὐτός ζηλόω . ἐγώ δέ εὐνόησις βούλομαι , φημί , σύ ἀεί καλός , καί ὑπέρ ἑαυτοῦ γίγνομαι ὁ τέλειος . ὁ δέ καί γίγνομαι , ὅτε πρός σύ ἔρχομαι · ὅτι καί ἐπαδει λέγω . κηλόν δέ ὁ ζηλόω ἐν καλός πάντοτε , καί μή μόρον · ἐν ὁ κακός δέ μή ἄρχω σύ . Ἐνεπίθε γάρ αὐτός εἰμί , ὅτι ὁ ἀπουσία αὐτός οὗτος ἐργάζομαι , καί ὅτι ὁ μέν μακάριος οὗτος δεῖ , μή πάρειμι αὐτός διασπαλος μόνος , ὁ μαθητής ὁ ἐκεῖνος ἔχω γνώμη , ἀλλά καί ἄπειμι · ἐπεί δέ ἐκεῖνος οὐδείς εἰμί , πρός οὗτος τέλειος ἀφίζω , πᾶς ποικιλία , ὥστε εἰς οὗτος αὐτός μειδάω . τεκμήριον ἐγώ , ὅτι ὄψ μέν ὁ μακάριος Χριστός ἐν σύ . Ὅρας ταράσσω , ὁράω θορυβέω . ἀδελφός ἐγώ , δήω σύ · τεκμήριον ἐγώ , ὅτι ὄψ μέν ὁ μακάριος Χριστός ἐν σύ . Μήτηρ μιμέομαι περιτρέμω ὁ παιδηω . ἄχρι οὖον μορφόω Χριστός ἐν σύ . κάπω σιλάγχνα πατρικός ; ἀνάκλεις αδυμεις ἀποστολή κρειττοσαω ; ἀνάκλεις οἷος ἀφίημι ὀλολυγή πολύς ὁ ἔοικα πιπρωτέρην ; διαφθείρω , φημί , ὁ εἰκών , ἀπόλλυμι ὁ συγγένεια , ὁ μορφή ἁλίσκομαι · ἀναγέννησις ἕτερος σύ δεῖ καί ἀνάπλασις · ἀλλά ὅμως εἰμί Τένια καλός ὁ ἀμειλιθώτερα , ὁ ἔκτρωμα . ἄλλος οὗτος μέν οὖον λέγω , ἕτερος δέ · φαίνω γάρ , καί οὖον βούλομαι πληγή , οὐδέ τραῦμα ἐπιτίθημι τραῦμα βρόχος · ἀλλά ὡς ὁ σοφός ὁ ἰατρός ὁ εἰς μακράν καταπίπτω νόσος , οὐ ὑπό ἐν θεραπεύω , ἀλλά διαλιμπάνω , ὥστε μή ὀλιγοψυχέω ἀπόλλυμι , οὗτος καί ὁ μακάριος οὗτος . καί γάρ ὁ οδύνη αὐτός ὁ σωματικός δριμύς · δέν καί ὁ φιλοστοργία μείζων , καί ὁ ἁμαρτάνω οὖον ὁ τυγχάνω εἰμί .