joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0730.4
Τίς δώσει τῇ κεφαλῇ μου ὕδωρ , καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς μου πηγὴν δακρύων ; Ἐπιδαψιλεύσει μοι τὸ τοῦ λόγου προεῖπον ὁ τῶν προφητῶν συμπάθεστατος . Ἄλλ' ἐκεῖνος μὲς πόλεως τῆς Ἱερουσαλὴμ τὴν ἐρημίαν · ὁδὸν τοῦ ἐγὼ δὲ πάσης τῆς περιχώρου ταύτης ὁρῶν τὴν ἐπελθούσαν μάστιγα , εἰς ὄρη γὰρ κινούμαι καὶ δάκρυα . Ἐκλεισθη γὰρ ὁ οὐρανὸς διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν , καὶ τὸ ἡλιακὸν αὐ νεφέλαι , Ὀσεὶ φρύγιος συγκεκρατημένος αἱ τῶν ὀδόντων ἀπεχράνθησαν πίδακες , καὶ ποταμῶν ἀνάντων ἐξέλιπε ῥέματα · ἡ δὲ γῆ πυρακτωθεῖσα τῇ καύσων τοὺς συνθηκὴς αὐτῆς δούνας καρποὺς ἀπανοικτείσει . Θεὸ τὸν ἡμετέρων κακῶν . Καὶ αὐτὴ γὰρ τὰ ἄλογα ζῷα κινδυνεύει διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν . Ἀπεχράνθη ἡ γῆ καὶ ὁ χόρτος αὐτῆς , μᾶλλον δὲ οὐκ ἐξλάσθησε , καὶ τῷ λοιμῷ διαφθείρεται ! Καὶ βοῦς μὲν ἐλεεινὸν μυκτάται , καὶ οἷον ἐπιθανάτιον · τὰ δὲ ποίμνια βληχτάται γοερῶ τῷ βληχτάται , [ 776 ] ὡς φιλοπράγεια κρατεῖν τῶν ὀδόντων πόσιν προκειμένην θεώμενα , καὶ πρὸ καιροῦ τὰ λῆτα ἐγραμμένα · ὡς καὶ τὴν Ἰουὴ προφητείαν πεπληρωταὶ νῦν ἐν ἡμῖν · Ἐκλαυσον δουκὸν βόων , ὅτι οὐχ ἐσπύρε μοιῆ αὐτοῖς · καὶ κοίμην τῶν προβάτων ἐρημώθη , ὅτι ἐξηρδύθησαν ἀρσεῖς τὰμμάς . Τοσοῦτον δὰ ἡμέτερα πταίσματα τῶν ἰδίων τοῦ Θεοῦ φύσιν καὶ ἡμερον εἰς δικαίαν θυμὸν παρεκίνησαν . Καὶ ἐπειδὴ καθ' ἑκάστην ὁ πῦρ ὀδόντων τῶν ἀμαρτῶν ὀφθάντομεν , εἰκὸς αὐτὸν αὐτὸν καὶ καύσων τιμωρούμεθα . Τάχα πον καὶ πρὸς ἡμᾶς ὁ προφήτης βοᾷ · Προεισελθε τῷ φωτὶ τοῦ πυρὸς ὕμῶν , καὶ τῇ φλογὶ τῇ ἐξεκαυσάσατε . Τοῖς μὲν οὖν Ἰσραηλίταις διὰ τοῦ προφήτου ἐπιτίγχει ὁ Θεός , εἰ φυλάττοντες τὰς αὐτοῦ ἐντολὰς , Ἐπιβρεδεῖς εἰς ἡμᾶς διεστὸν ἀρώμων καὶ ὕμῶν · καὶ πληθυνθήσονται ἡμῶν οἱ ἄνθρωποι σίτου , καὶ αἱ ληνὸι οἴνου · ἡμῖν δὲ ἡ ἐπαγγελία αὐτὴ εἰς τοὺς νανὸν μετατίθεται · μᾶλλον δὲ ἡμᾶς ἡ τοῦ Ἰσραὴμ κατάρα καταλήψεται · Ἐστω σοί , φησίν , ὁ σὲρ τῆς κεφαλᾶς σου οἰνοῦς χαλκοῦς · τὴν παντελῆ ἡδρασίαν καὶ ἐπίλειψιν τῶν ὀδόντων τῇ ἀπειλῇ τοῦ λόγου σημαίνοντος . Ἡ οὐ τοῦτο ἡμῖν ἀρτίως πεπληρωται ; Ἡ μὲν γῆ χαρακωθεῖσα αὐχμῷ καὶ οἷον ἀπολιθωθεῖσα , τῶν γεωργῶν τὸν πόνον ἠμβλύνεν , οὔτε τὴν ἄροσιν παραδεχομένη , οὔτε τὴν σκάπην · τὰ δὲ λῆτα μικρὸν ἐκλασθησαντα , καὶ χροστὰς ἐλπίδας παρασχόντα , πρὸ τοῦ ἐγκυμῶσαι τὸν ὀστοχὸν , ἀπεμαράνθη καὶ ἦγεν . Μόνῃ δὲ λειπεῖται τῶν ἀμπέλων καὶ φυτῶν ὑπεσθλῶσις , τάχα καὶ αὐτὴ τὸν μετ' ὀλίγον ἔσόμενον μαρσαρὸν ὑπεραίνουσα . Τοιούτοι τῶν ἁμαρτιῶν ὁ καρπός , τοιαῦτα τῆς κακίας · τὰ δρυά , ἀνθ' ὧν οὐκ ἐπορεσθῆμεν ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ , ἤτοι τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ ταῖς πονηραῖς ἐδουλώθημεν πράξεσιν , ἀλλήλων φθονούσες , τῶν ἐλαττόνων κατεπαίρομενοι , ἐπιθυμοῦντες κορυσθῆναι τῶν ἀλλοτρίων , χαίροντες τῇ δυσπραγίᾳ τοῦ γείτονος , ἀλλήλους κατεσθίοντες τῇ συκοφαντίᾳ , ἀτόποι · ἐπιθυμίαις δουλαγωγούμενοι , Ἰσραὴλ ἠθλημῶνες γεγόναι , ὁ φησιν ἡ Γραφή , καὶ λυκοὶ δραμαγες , καὶ μνησικακοῦντες ὡς κάμηλοι , οὐκ ἐλουσάμενοι τοὺς πένητας , οὐ συμπαθούσες τοὺς πταίσοντας , ἀμελούσες τῶν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ συνάδων , καταφρονούσες τῶν ἀγίων , τὰς μνήμας αὐτῶν μὴ σεβόμενοι , φεύγοντες τὴν ἐξομολογίαν , ὡς περὶ ἰς ὡσπερ ὁ ἐνὶ φρενίτιδι δντες τοὺς θεραπεύοντας . Οἱ ἱερεῖς κακὸν ὑποδείγματι γεγόναι τῷ λαῷ , ὑβρίζοντες , μνησικακοῦντες , ἐχθραίνοντες , ἐπιβουλεύοντες , εἰς πρόσωπα βλέποντες , οὐκ ἀληθύνοντες καὶ διορθοῦντες τοὺς πταίσοντας , ἀλλὰ τῇ σωτῆρ κοινωνεύντες τῆς ἀδικίας , ὡς ὁ παλαιὸς ἐκεῖνος Ἠλαὶ · οἱ λαϊκοὶ , ἀφέντες τὰ δαιμόνια , Ἐκαστος περισκοπῶν τὰ τῶν ἰδίων περιεργάζεται , καὶ δικαιοσύνη ἐστιν ἀπαραιτήτος . Ἄρα οὐκ ἀξίωμεν λῆγου ; οὐ τοῦτον ἐμπλέκοι τῶν κακῶν ἡ πόλις ἡμῶν ; καὶ οὐ καθ' ἑκάστην ταῦτα μαρτυρόμεν ; οὐκ ἐκπλάττα οὐδὲν , τῶν ὀρκῶν ἀπέχεσθαι ; οὐ προλέγω , οὐ παρέχεται Κύριος ; ὅρων οὖν καταφρονούμενον τὸν ἱερὸν εὐαγγέλιον , καὶ ταῖς πλεονεκτικαῖς χερσὶν ἀναίδου καὶ ἀνυποστέλως κρατουμένον ; Κύριος τοίνυν τοὺς καρποὺς τοῦ ἀγροῦ , τοὺς ἐκ πλεονεξίας κτισθέντας ; σοι , ὡς οὐδὲ τὰ καταβληθέντα παρέξει σπέρματα · ἀλλ' οὐδὲ τὸν ἀμπέλακα ἐργάσῃ , ὃν πλεονεκτεῖς ; ἀφρήσκατε . Ἄ γὰρ τοῖς Ἰουδαίοις πάλαι διὰ Μιχαλοῦ ἠπειλήσεν ὁ Θεός , ταῦτα νῦν πεπληρώμεν ἐν ἡμῖν · Σὺ σπειρόμεν , καὶ μὴ ἀμῆσεις · σὺ πίσεις ἐλαίας , καὶ οὐ μὴ ἐλαιῶν ἐλαίου · καὶ οὐκ οὐ μὴ πίης . Τί οὖν , εἴποι τις ἴσως , καὶ μὴν οὐ πάντες πλεονεκτεῖ , οὐδὲ πάντες ἐμποροῦν ; πῶς οὖν ὀλίγων ἀμαρτωλῶν κοινὴ πᾶσι κεχράται τὴς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ τὸ ἀφάνιον ; ἔχρην γὰρ μόνους τοὺς κακοὺς ἐπενεχθῆναι τὴν κόλασιν . Ἄλλ' ἄρ' ἐφ' ἕνος ἁμαρτωλοῦ , εἴπερ ἐν ἕνι μορίῳ ῥέματι , ἐπερίσχυσι γίνεται , τὸ πᾶν σῶμα δεῖτο καθάσσεσθαι · οὕτω καὶ ἐφ' ἡμῖν . ἐπειδὴ ἐν σώμα ἐσμεν , καὶ μέλη πάντες τοῦ Χριστοῦ , ἕνος μέρους νενοσηκότος , κοινῶν τὴν ἀλγηδόνος πάντες γινόμεθα . Οὕτω ποτὶ τοῦ παιδὸς Σαούλ ἀμαρτησαμένου , ἀπαντὸ στρατόπεδον ἐμαστιζέτο , καὶ τοῦ Δαυὶδ παρὰ τὸ δοκοῦν τῷ Θεῷ τὴν λαὸν ἀριθμήσαντος , κοινὸς θάνατος ἐπεσάφησεν . Τοῦτο δὲ καὶ ἡ ἐξὼθεν παιδεία φησίν , ὅτι πολλάκις καὶ συμπαθῶν πολεῖ ἕνος ἀνδρὸς κακίας ἀπελαύει . Διὰ τοῦτο τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ τὸ [ 777 ] ποτήριον κεχράται ἡμῖν ἄκρατον . Ποτήριον γὰρ , φησίν , ἐν χειρὶ Κυρίου καλῆρες κεράσματος οἴνου ἀκράτου . Οὐδὲ πῶς ἡ τοῦ ποτηρίου τοῦτο φύσις παρηλλαγται . Εἰ γὰρ ἄκρατον ἐστι , πῶς πλήρες κεράσματος ; τὸ γὰρ κερασμένον οὐκ ἄκρατον . Ἐνταῦθα δὲ ἀμφότερα λέγεται · καὶ ἄκρατον μὲν , ὡς ἀμίγης θελῶν οἰκτείρειν τοὺς ἀδιόρθωτοι πταίσαι , διὰ τὴν τῆς κρίσεως δικαίαν · κεχράσμενον δὲ , ὡς ἐκ διαφόρων μαστιγῶν καὶ τιμωριῶν , εἰς εἷδος καλαζέν Θεὸς τοὺς μὲν ἐν ἀπαγγυμμένοις γενομένοις κακοῖς . Ὦσπερ γὰρ τρέφον οἱ τῶν τῶν σωμάτων ἀναπόπτοντες νόσους , καὶ τοῦ δυνατάς θεραπεύειν τὴν παρὰρ ἐξεσχάσθες , τὰ τῶν τραυμάτων δυσαισθητότερα θερμῶς ὑδάτι καὶ δρόμια φαρμάκων ἀποκαθαίρουσι , καὶ τῆς ἐνώσης αὐτῆς ἀκαθαρσίας τοῦ πόνος ἀπολειπτῶν τοὺς ἐκ τῆς τέχνης ἐπικουρήμασιν · οὕτω καὶ ὁ τὰ πάντα γινώσκων Θεὸς τοὺς ἀναλήπτως ἔχοντας τῆς ἁγίας , ὧν βέλτιον ἐν εἰ παρατεθεῖτο πρὸ τῆς πείρας τὸν ἔρωτον . Τὸν ἀτίομεν πρὸς τὰ ὑπαρχόντα · Διχαλα ἡ κρίσις τοῦ Θεοῦ , μᾶλλον δὲ καταπολὴ τῆς δικαίας ὀργῆς ὁ φιλάνθρωπος Δεσπότης τὴν τιμωρίαν ἐκούργει , οὐχ ὅσον , ὧν ἄξιον ἀξιοῖ , πείραν λαβεῖν , ἀλλὰ δὲν αἰσθῆναι λαβεῖν , ὧν ἡμάρτομεν . Σκοπεῖ γὰρ τοῦ Θεοῦ τὸ μακρόθυμον · ἡμάρτομεν ἡμεῖς , καὶ τὰ στοιχεῖα καλαζέται · πταίομεν , καὶ ἡ γῆ τιμωρεῖται · φαύλον βίον ζῶμεν ἡμεῖς , καὶ μαστιζεται τὰ ἀνύχα · ὑβρίζομεν τὸν πλάστην διὰ τῶν αἰσχρῶν ἡμῶν πράξεων , καὶ δέχεται τὴν πληγὴν τὰ μηδὲν ἀμαρτηκότα · ὡσπερ ἂν ἐφ' ἡμῖν τοῦ παιδὸς σφαλεντος , κατὰ τοῦ δούλου ἐκφέρει τὴν βάσανον . Τοιούτου ἔχομεν ἀγνῶν Δεσπότου , οὕτως ἡμᾶς νοθεῖται , ἐπαναγών πρὸς τὴν διορθωσιν · καὶ τείνει μὲν τὸ τόξον τῆς ἀπειλῆς , ἐπίζει δὲ τὸ μέλος τῆς ὀργῆς . Οὐ γὰρ βούλεται τὸν ψυχῶν ἡμῶν θάνατον , ἀλλὰ τὴν ἐπιστροφὴν ἀναμένει καὶ τὴν μετανοίαν . Γεννώμεθα οὖν , ἀδελφοί , ἐν αἰσθήσει τοῦ πρέποντος , ἰλεωθώμεθα τὸν εὐσπλαγχνον Κύριον , μὴ χείρονες ὀθώμεν τῶν Νινευιτῶν . Ἐκεῖνοι ἐθνικοὶ δντες καὶ ἄπιστοι , ἐπειδὴ παρὰ τοῦ προφήτου τὴν καταστροφὴν τῆς πόλεως ἤκουον , τοσαύτῃ ἐπεδείξαντο μετάνοιαν , ὡς καὶ τὰ νήπια καὶ τὰ κτήνη νηστεύειν ἠνάγκασαν , καὶ σποδὸν καὶ σάκκον περιεδιάλουν , καὶ οὕτω τῆς δικαίας ὀργῆς τοῦ Θεοῦ ἀπελλάγησαν . Διακρύσωμεν οὖν καὶ ἡμεῖς , ἐξομολογησώμεθα ἑκάστος τὰ ἴδια πταίσματα , προληψώμεθα πρὸς Θεὸν μεσιτάς · τοὺς ἀγίους , τοὺς τε ἄλλους καὶ κατ' ἐξαιρετον τὸν ὑπέραγον δέσποιναν , τὴν ταχέαν προστάτιν καὶ ἄμαχον · προστάσωμεν αὐτῇ , μετὰ δακρύων δεόμενοι · Κυρία δεσποῖνα , τὸν Θεὸν Λόγον ἐν γαστρὶ σου χωρήσασα , ἡ τὴν φύσιν ἡμῶν τῷ σῷ τόκῳ θεώσασα , ἡ Θεὸν καὶ ἀνθρώπου τοῦ τόκου σου μαρτυσάσασα , ἀλέησον τὸν λαὸν σου καὶ τὴν καλῆραν νομίαν σου · ὀπλῆγγυνθῆτι · ἐπὶ ταύτῃ τῇ πόλει σου , τῇ ἐν τῷ σῷ καυχωμένῃ ὀνόματι · μεσιτεύσον ὑπὲρ ἡμῶν
Lemmas: Τῖς δίδωμι ὁ κεφαλή ἐγώ ὕδωρ , καί ὁ ὀφθαλμός ἐγώ πηγή δάκρυ ; επιδαψιλεύω ἐγώ ὁ ὁ λόγος προεῖπον ὁ ὁ προφήτης συμπαθής . ἄλλος ἐκεῖνος μές πόλις ὁ Ἱεροσόλυμα ὁ ἐρημία · ὁδός ὁ ἐγώ δέ πᾶς ὁ περίχωρος οὗτος ὁράω ὁ ἐπέρχομαι μάστιξ , εἰς ὄρος γάρ κινέω καί δάκρυ . καλέω γάρ ὁ οὐρανός διά ὁ ἁμαρτία ἐγώ , καί ὁ ἡλιακός αὖος νεφέλη , Όσεϊ Φρύγιος συγκρατέω ὁ ὁ ὀδούς ἀποχραίνω πῖδαξ , καί ποταμός ἄναντος ἐκλείπω Ρέματα · ὁ δέ γῆ πυρακτόω ὁ καύσων ὁ συνθήκη αὐτός Δούνας καρπός1 απανοικτεισεω . Θεός ὁ ἡμέτερος κακός . καί αὐτός γάρ ὁ ἄλογος ζῷον κινδυνεύω διά ὁ ἁμαρτία ἐγώ . Ἀπεχράνθη ὁ γῆ καί ὁ χόρτος αὐτός , μᾶλλον δέ οὐ ἐλαύνω , καί ὁ λοιμός διαφθείρω ! καί βοῦς μέν ἐλεεινός μυκταομαι , καί οἷος ἐπιθανάτιος · ὁ δέ ποίμνιον βληχτάται γοερός ὁ βληχτάται , [ 776 ] ὡς φιλοπράγεια κρατέω ὁ ὀδούς πόσις πρόκειμαι θεάομαι , καί πρό καιρός ὁ λῄτη γράφω · ὡς καί ὁ Ἰουὴ προφητεία πληρόω νῦν ἐν ἐγώ · καλέω δουκὸν Βόων , ὅτι οὐ ἐσπύρε μοιῆ αὐτός · καί κέω ὁ πρόβατον ἐρημόω , ὅτι εξηρδυθημι ἄρσις τὰμμάς . τοσοῦτος δᾶ ἡμέτερος πταῖσμα ὁ ἴδιος ὁ Θεός φύσις καί ἥμερος εἰς Δίκαιος θυμός παρακινέω . καί ἐπεί κατά ἕκαστος ὁ πῦρ ὀδούς ὁ ἁμαρτάνω ὁράω , εἰκός αὐτός αὐτός καί καύσων τιμωρέω . Τάχα πως καί πρός ἐγώ ὁ προφήτης βοάω · Προεισελθε ὁ φάος ὁ πυρός ὑμεῖς , καί ὁ φλόξ ὁ ἐκκαίω . ὁ μέν οὖν Ἰσραηλίτης διά ὁ προφήτης ἐπιτίγχει ὁ Θεός , εἰμί φυλάσσω ὁ αὐτός ἐντολή , Ἐπιβρεδεῖς εἰς ἐγώ διΐστημι ἄρωμα καί ὑμεῖς · καί πληθύνω ἐγώ ὁ ἄνθρωπος σῖτος , καί ὁ ληνός οἶνος · ἐγώ δέ ὁ ἐπαγγελία αὐτός εἰς ὁ νᾶνος μετατίθημι · μᾶλλον δέ ἐγώ ὁ ὁ Ἰσραὴμ κατάρα καταλαμβάνω · ἵστημι σύ , φημί , ὁ σέρ ὁ Κεφαλᾶς σύ οἶνος χάλκεος · ὁ παντελής ἡδρασίαν καί ἐπίλειψις ὁ ὀδούς ὁ ἀπειλέω ὁ λόγος σημαίνω . ὁ οὖον οὗτος ἐγώ ἄρτιος πληρόω ; ὁ μέν γῆ χαρακόω αὐχμός καί οἷος ἀπολιθόω , ὁ γεωργός ὁ πόνος ἀμβλύνω , οὔτε ὁ ἄροσις παραδέχομαι , οὔτε ὁ σκάπη · ὁ δέ λῄτη μικρός ἐκλανθάνω , καί χροιστημι ἐλπίς παρέχω , πρό ὁ ἐγκυμῶσαι ὁ ὀστοχὸν , ἀπομαραίνομαι καί ἄγω . Μόνος δέ λείπω ὁ ἄμπελος καί φυτός ὑπεσθλῶσις , τάχα καί αὐτός ὁ μετά ὀλίγος εἰμί μαρσαρὸν ὑπεραινέω . τοιοῦτος ὁ ἁμαρτία ὁ καρπός , τοιοῦτος ὁ κακία · ὁ Δρυάς , ἀντί ὅς οὐ ἐπορέω ἐν ὁ ὁδός αὐτός , ἤτοι ὁ Θεός , ἀλλά ὁ πονηρός δουλόω πρᾶξις , ἀλλήλων φθονώ , ὁ μικρός κατεπαίρω , ἐπιθυμέω κορύσσω ὁ ἀλλότριος , χαίρω ὁ δυσπραγία ὁ γείτων , ἀλλήλων κατεσθίω ὁ συκοφαντία , ἄτοπος · ἐπιθυμία δουλαγωγέω , Ἰσραήλ ἀθλέω γονεύς , ὁ φημί ὁ γραφή , καί λυκώ δραμαγες , καί μνησικακέω ὡς κάμηλος , οὐ λούω ὁ πένης , οὖον συμπαθώ ὁ πταίω , αμελώ ὁ ἐν ὁ ἐκκλησία συνᾴδω , καταφρονώ ὁ Ἀγίων , ὁ μνήμη αὐτός μή σέβομαι , φεύγω ὁ ἐξομολογία , ὡς περί ἴς ὡς ὁ ἐν φρένιτις δντες ὁ θεραπεύω . ὁ ἱερεύς κακός ὑπόδειγμα γονεύς ὁ λαός , ὑβρίζω , μνησικακέω , ἐχθραίνω , ἐπιβουλεύω , εἰς πρόσωπον βλέπω , οὐ ἀληθύνοντες καί διορθόω ὁ πταίω , ἀλλά ὁ σωτήρ κοινωνεύντες ὁ ἀδικία , ὡς ὁ παλαιός ἐκεῖνος ἕλη · ὁ λαικός , ἀφίημι ὁ δαιμόνιος , ἕκαστος περισκοπέω ὁ ὁ ἴδιος περιεργάζομαι , καί δικαιοσύνη εἰμί ἀπαραίτητος . ἄρας οὐ ἀξιόω λήγω ; οὖον οὗτος ἐμπλέκω ὁ κακός ὁ πόλις ἐγώ ; καί οὖον κατά ἕκαστος οὗτος μαρτυρέω ; οὐ ἐκπλάσσω οὐδείς , ὁ όρκα ἀπέχω ; οὖον προλέγω , οὖον παρέχω Κύριος ; ὁράω οὖν καταφρονέω ὁ ἱερόν εὐαγγέλιον , καί ὁ πλεονεκτικός χείρ ἀναιδέω καί ἀνυποστέλως κρατέω ; Κύριος τοίνυν ὁ καρπός1 ὁ ἀγρός , ὁ ἐκ πλεονεξία κτίζω ; σύ , ὡς οὐδέ ὁ καταβάλλω παρέχω σπέρμα · ἀλλά οὐδέ ὁ ἀναπλέκω ἐργάζομαι , ὅς πλεονεκτέω ; ἀφρήσκατε . ὅς γάρ ὁ Ἰουδαῖος πάλαι διά Μιχαλού ἀπειλέω ὁ Θεός , οὗτος νῦν πληρόω ἐν ἐγώ · σύ σπείρω , καί μή ἀμάω · σύ πισεύς ἐλαία , καί οὖον μή ἐλαία ἔλαιον · καί οὐ οὖον μή πίνω . τις οὖν , εἶπον τις ἴσως , καί μήv οὖον πᾶς πλεονεκτέω , οὐδέ πᾶς ἐμπορέω ; πῶς οὖν ὀλίγος ἁμαρτωλός κοινός πᾶς χράω σής ὀργή ὁ Θεός ὁ ἄφανος ; χρή γάρ μόνος ὁ κακός ἐπιφέρω ὁ κόλασις . ἄλλος ἄρα ἐπί ἕνος ἁμαρτωλός , εἴπερ ἐν ἐν μόριον ῥέμα , ἐπερίσχυσι γίγνομαι , ὁ πᾶς σῶμα δήω καθίημι · οὗτος καί ἐπί ἐγώ . ἐπεί ἐν σώμα εἰμί , καί μέλος πᾶς ὁ Χριστός , ἕνος μέρος νοσέω , κοινός ὁ ἀλγηδών πᾶς γίγνομαι . οὕτως πρός ὁ παῖς Σαῦλος ἁμαρτάνω , ἀπαντάω στρατόπεδον μαστίζω , καί ὁ Δαυίδ παρά ὁ δοκέω ὁ Θεός ὁ λαός ἀριθμέω , κοινός θάνατος ἐπισαφέω . οὗτος δέ καί ὁ ἔξωθεν παιδεία φημί , ὅτι πολλάκις καί συμπαθής πολύς ἕνος ἀνήρ κακία ἀπολαύω . Ζεύς οὗτος ὁ ὀργή ὁ Θεός ὁ [ 777 ] ποτήριον χράω ἐγώ ἄκρατος . ποτήριον γάρ , φημί , ἐν χείρ κύριος καλῆρες κέρασμα οἶνος ἄκρατος . οὐδέ πῶς ὁ ὁ ποτήριον οὗτος φύσις παραλλάσσω . εἰμί γάρ ἄκρατος εἰμί , πῶς πλήρης κέρασμα ; ὁ γάρ κεράννυμι οὐ ἄκρατος . ἐνταῦθα δέ ἀμφότερος λέγω · καί ἄκρατος μέν , ὡς αμιγής ἐθέλω οἰκτίρω ὁ αδιόρθωτος πταίω , διά ὁ ὁ κρίσις Δίκαιος · χράω δέ , ὡς ἐκ διάφορος μαστιγόω καί τιμωρία , εἰς εἶδος καλαζέν θεός ὁ μέν ἐν ἀπαγγυμμένοις γίγνομαι κακός . ὥσπερ γάρ τρέφω ὁ ὁ ὁ σῶμα ἀναπίπτω νόσος , καί ὁ δυνατός θεραπεύω ὁ παρρά ἐξέχω , ὁ ὁ τραῦμα δυσαίσθητος θερμός ὕδωρ καί δρόμιον φάρμακον ἀποκαθαίρω , καί ὁ ένωση αὐτός ἀκαθαρσία ὁ πόνος ἀπολείπω ὁ ἐκ ὁ τέχνη ἐπικούρημα · οὗτος καί ὁ ὁ πᾶς γιγνώσκω θεός ὁ ἀναλήπτως ἔχω ὁ ἅγιος , ὅς ἀγαθός ἐν εἰμί παρατίθημι πρό ὁ πείρω ὁ ἐράω . ὁ ἀτίω πρός ὁ ὑπάρχω · Διχάλα ὁ κρίσις ὁ Θεός , μᾶλλον δέ καταπωλέω ὁ Δίκαιος ὀργή ὁ φιλάνθρωπος Δεσπότης ὁ τιμωρία ἐκούργει , οὐ ὅσος , ὅς ἄξιος ἀξιόω , πείρω λαμβάνω , ἀλλά δέν αἴδομαι λαμβάνω , ὅς ἁμαρτάνω . σκοπέω γάρ ὁ Θεός ὁ μακρόθυμος · ἁμαρτάνω ἐγώ , καί ὁ στοιχεῖον καλαζέται · πταίω , καί ὁ γῆ τιμωρέω · φαῦλος βίος ζῶ ἐγώ , καί μαστίζω ὁ ἀνύχα · ὑβρίζω ὁ πλάστης διά ὁ αἰσχρός ἐγώ πρᾶξις , καί δέχομαι ὁ πληγή ὁ μηδείς ἁμαρτάνω · ὡς εἄν ἐπί ἐγώ ὁ παῖς σφάλλω , κατά ὁ δοῦλος ἐκφέρω ὁ βάσανος . τοιοῦτος ἔχω ἁγνός δεσπότης , οὕτως ἐγώ νοθέω , ἐπανάγω πρός ὁ διόρθωσις · καί τείνω μέν ὁ τόξον ὁ ἀπειλή , ἐπιζέω δέ ὁ μέλος ὁ ὀργή . οὖον γάρ βούλομαι ὁ Ψυχή ἐγώ θάνατος , ἀλλά ὁ ἐπιστροφή ἀναμένω καί ὁ μετάνοια . γεννάω οὖν , ἀδελφός , ἐν αἴσθησις ὁ πρέπω , ἰλεωθώμεθα ὁ εύσπλαχνος κύριος , μή χείρων ὀθέω ὁ Νινευίτης . ἐκεῖνος ἐθνικός δντες καί ἄπιστος , ἐπεί παρά ὁ προφήτης ὁ καταστροφή ὁ πόλις ἀκούω , τοσοῦτος ἐπιδείκνυμι μετάνοια , ὡς καί ὁ νήπιος καί ὁ κτῆνος νηστεύω ἀναγκάζω , καί σποδός καί σάκκος περιεδιαλεω , καί οὗτος ὁ Δίκαιος ὀργή ὁ Θεός ἀπελλάγησαν . διακρυσαω οὖν καί ἐγώ , ἐξομολογέομαι ἕκαστος ὁ ἴδιος πταῖσμα , προλαμβάνω πρός θεός μεσίτης · ὁ ἅγιος , ὁ τε ἄλλος καί κατά ἐξαίρω ὁ ὑπεράγω δέσποινα , ὁ ταχύς προστάτις καί ἄμαχος · προστάσσω αὐτός , μετά δάκρυ δήω · Κυρία δέσποινα , ὁ θεός Λόγος ἐν γαστήρ σύ χωρέω , ὁ ὁ φύσις ἐγώ ὁ σός τόκος θεόω , ὁ θεός καί ἄνθρωπος ὁ τόκος σύ μαρτυσάσασα , ἐλεέω ὁ λαός σύ καί ὁ καλέρα νομία σύ · ὀπλῆγγυνθῆτι · ἐπί οὗτος ὁ πόλις σύ , ὁ ἐν ὁ σός καυχάομαι ὄνομα · μεσιτεύω ὑπέρ ἐγώ