joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0638.1
καθαρόν ἦν . Ἄλλ' οὐκ εἶασεν αὐτὸν ὁ Χριστὸς ἀποθανεῖν , σφρῶν αὐτὸν τῷ χρηγμάτων · ἀλλ' ὅμως οὐδὲν φησι τῶν κατορθωμάτων τοῦτον · οὕτως ἄπερ λέγει πάντα , οὐ φιλοτιμίας ἕνεκεν λέγει , οὐδὲ ὑπὲρ τοῦ νομισθῆναι τῶν ἀποστόλων μείζων , οὐδὲ δακνόμενος ἐπὶ τῷ ἐξευτελίζεσθαι , ἀλλὰ δεδιώς μὴ τι γένηται τῷ χρηγμάτων βλάδος ἐνταῦθα . Καὶ γὰρ ἔκτρωμα ἑαυτὸν καλεῖ , καὶ πρῶτον τῶν ἁμαρτωλῶν , καὶ ἔχγατον τῶν ἀποστόλων , καὶ τῆς προσηγορίας τῇ , τοιαύτῆς ἀνάξιον · καὶ ταῦτα ἔλεγεν ὁ πλεῖον πάντων κοπιάσας , ὅπερ μάλιστα ἐστὶ ταπεινοφροσύνης . Ὁ μὲν γὰρ μηδὲν ἑαυτῷ συνειδὼς ἀγαθόν , ταπεινὰ δὲ περὶ ἑαυτοῦ λέγων , εὐγύμνων , οὐ ταπεινόφρων ἐστιν · οὐ δὲ ματὰ τοσούτου · στεφανόν · ταπεινὰ φθεγγόμενος , ἐκεῖνός ἐστιν ὁ μετριάζειν εἰδώς . Καὶ σκλὴν ὀκαώτρεψα , φησίν , εἰς Δαμασκόν . Καίτοι πόσα αὐτὸν ἐκαὶ εἰργάσθαι εἰκὼς ἦν ; Περὶ γὰρ τῆς πελῆως φησι ταύτης , ὅτι πᾶσαν αὐτῷ ὁ ἑθνάρχης Ἄρετας τοῦ βασιλέως ἐφυλάττε , τὸν μακάριον τοῦτον σажнеῦσαι βουλόμενος · ὅπερ σημεῖον μέγιστον ἦν τοῦ σφόδρα καὶ κατὰ κράτος ἐλαύνειν αὐτὸν τοὺς Ἰουδαίους . Ἄλλ' οὐδὲν τούτων ἐνταῦθα λέγει , οὐδ' ἐν ἔχει αὐτὰ τότε τῆδειεεν , εἰ μὴ καὶ τότε τὸν καιρὸν εἶδεν ἐκεῖνον ἀπαιτοῦντα τὴν ἱστορίαν , ἀλλ' εἴησεν ἄν · ὡσπερ οὖν καὶ ἐνταῦθα , ὅτι ἦλθε καὶ ἀπήλθε λέγων , οὐκέτι προετίθησι τὰ ἐνταῦθεν γενόμενα . Ἐπειτα μετὰ τρία ἔτη ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα ἱστορῆσαι Πέτρον . Τί ταύτης ταπεινοφρονιέστερον γένοιτ' ἄν τῆς ψυχῆς ; Μετὰ τοσαῦτα καὶ τοιαῦτα κατορθώμασα , μηδὲν Πέτρου δεόμενος , μηδὲ τῆς ἐκείνου φωνῆς , ἀλλ' ἰσχύσας ἄν αὐτῷ ( πλὴν γὰρ οὐδὲν ἐρῶ τέως ) , ὅμως ἀνέρχεται ὡς πρὸς μείζονα καὶ πρεσβύτερον · καὶ τῆς ἀποδημίας αὐτῷ τῆς ἐκεῖ γίνεται αἰτία ἡ ἱστορία Πέτρου μόνη . Ὅρᾷ πῶς τὴν προσήκουσαν αὐτοῖς ἀπονέμει τιμὴν , καὶ οὐ μόνον ἀκείνω , ἀλλ' οὐδὲ ἴσον ἑαυτῷ ἐκείνῳ εἶναι νομίζει ; Καὶ τοῦτο ἐκ τῆς ἀποδημίας ταύτης δῆλον . Καθάπερ γὰρ νῦν πολλοὶ τῶν ἀδελφῶν τῶν ἡμετέρων πρὸς ἅγιους ἄνδρας διαχειμένοις ἀπῆει · μᾶλλον δὲ καὶ πολλῇ ταπεινότερον . Οἱ μὲν γὰρ νῦν ὠφελείας ἕνεκεν ἀποδημοῦσιν · ὁ δὲ μακάριος τότε ἐκεῖνος , οὐχ ὡς μαθησόμενος τι παρ' αὐτοῦ , οὐδὲ ὡς διορθωσὶν τινα δεξόμενος , ἀλλὰ διὰ [ 678 ] τοῦτο μόνον , ὥστε ἰδεῖν αὐτὸν καὶ τιμῆσαι τὴν παρουσίαν . Ἱστορῆσαι γὰρ , φησίν , Πέτρον . Καὶ οὐχ εἶπεν , Ἰδεῖν Πέτρον , ἀλλ' , Ἱστορῆσαι Πέτρον , ὅπερ οἱ τὰς μεγάλας πόλεις καὶ λαμπρὰς καταμανθάνοντες λέγουσιν . Οὕτω πολλῆς ἀξίου ἡγεῖτο σ·πουδῆς εἶναι καὶ τὸ μόνον ἰδεῖν τὸν ἄνδρα . Τοῦτο δὲ καὶ ἀπὸ τῶν πράξεων δῆλον . Ὅτε γὰρ ἦλθεν εἰς Ἱεροσόλυμα , πολλοὺς τῶν ἐθνῶν ἐπιστρέψας , καὶ τοσαῦτα ἐργασάμενος , ὅσα τῶν ἑτέρων οὐδεὶς , τὴν Παμφυλίαν , τὴν Λυκαονίαν , τὸ Κιλίκιον ἔθνος , πάντας τοὺς κατὰ τὸ μέρος ἐκεῖνο τῆς οἰκουμένης διορθώσαςμενος καὶ τῷ Χριστῷ προσάγαγὼν , πρῶτον μὲν εἰσέρχεται πρὸς Ἰάκωθον μετὰ πολλῆς τῆς ταπεινοφροσύνης ὡς πρὸς μείζονα καὶ τιμιώτερον . Ἐπειτα συμβουλεύοντος ἀνέχεται . καὶ συμβουλεύοντος ἐναντία τῶν νῦν . Ὅρᾷς γάρ , φησίν , ἀδελφέ ,
Lemmas: καθαρός εἰμί . ἄλλος οὐ ἐάω αὐτός ὁ Χριστός ἀποθνῄσκω , σφρῶν αὐτός ὁ χρηγμάτων · ἀλλά ὅμως οὐδείς φημί ὁ κατόρθωμα οὗτος · οὕτως Ἄπερ λέγω πᾶς , οὖον φιλοτιμία ἕνεκα λέγω , οὐδέ ὑπέρ ὁ νομίζω ὁ ἀπόστολος μείζων , οὐδέ δάκνω ἐπί ὁ ἐξευτελίζω , ἀλλά δείδω μή τίς γίγνομαι ὁ χρηγμάτων Βλάδος ἐνταῦθα . καί γάρ ἔκτρωμα ἑαυτοῦ καλέω , καί πρῶτος ὁ ἁμαρτωλός , καί ἔχγατον ὁ ἀπόστολος , καί ὁ προσηγορία ὁ , τοιοῦτος ἀνάξιος · καί οὗτος λέγω ὁ πλείων πᾶς κοπιάω , ὅσπερ μάλιστα εἰμί ταπεινοφροσύνη . ὁ μέν γάρ μηδείς ἑαυτοῦ σύνοιδα ἀγαθός , ταπεινός δέ περί ἑαυτοῦ λέγω , ευγυμνος , οὖον ταπεινόφρων εἰμί · οὖον δέ Ματά τοσοῦτος · στεφανός · ταπεινός φθέγγομαι , ἐκεῖνος εἰμί ὁ μετριάζω οἶδα . καί σκλὴν ὀκαώτρεψα , φημί , εἰς Δαμασκός . καίτοι πόσος αὐτός καίμι ἐργάζομαι ἔοικα εἰμί ; περι γάρ ὁ πελῆως φημί οὗτος , ὅτι πᾶς αὐτός ὁ ἐθνάρχης Ἀρετή ὁ βασιλεύς φυλάσσω , ὁ μακάριος οὗτος σεύω βούλομαι · ὅσπερ σημεῖον μέγας εἰμί ὁ σφόδρα καί κατά κράτος ἐλαύνω αὐτός ὁ Ἰουδαῖος . ἄλλος οὐδείς οὗτος ἐνταῦθα λέγω , οὐδέ ἐν ἔχω αὐτός τότε τῆδειεεν , εἰμί μή καί τότε ὁ καιρός ὁράω ἐκεῖνος ἀπαιτέω ὁ ἱστορία , ἀλλά εἶμι ἄν · ὡς οὖν καί ἐνταῦθα , ὅτι ἔρχομαι καί ἀπέρχομαι λέγω , οὐκέτι προτίθημι ὁ ἐνταῦθεν γίγνομαι . ἔπειτα μετά τρεῖς ἔτος ἀνέρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ ἱστορέω Πέτρος . τις οὗτος ταπεινοφρονιέστερον γίγνομαι ἄν ὁ Ψυχή ; μετά τοσοῦτος καί τοιοῦτος κατόρθωμα , μηδείς Πέτρος δήω , μηδέ ὁ ἐκεῖνος φωνή , ἀλλά ἰσχύω ἄν αὐτός ( πλήν γάρ οὐδείς εἴρω τέως ) , ὅμως ἀνέρχομαι ὡς πρός μείζων καί πρέσβυς · καί ὁ ἀποδημία αὐτός ὁ ἐκεῖ γίγνομαι αἰτία ὁ ἱστορία Πέτρος μόνος . ὁράω πῶς ὁ προσήκω αὐτός ἀπονέμω τιμή , καί οὖον μόνος ἐκεῖνος , ἀλλά οὐδέ ἴσος ἑαυτοῦ ἐκεῖνος εἰμί νομίζω ; καί οὗτος ἐκ ὁ ἀποδημία οὗτος δῆλος . καθά γάρ νῦν πολύς ὁ ἀδελφός ὁ ἡμέτερος πρός άγιος ἀνήρ διαχέω ἄπειμι · μᾶλλον δέ καί πολύς ταπεινός . ὁ μέν γάρ νῦν ὠφέλεια ἕνεκα ἀποδημέω · ὁ δέ μακάριος τότε ἐκεῖνος , οὐ ὡς μανθάνω τίς παρά αὐτός , οὐδέ ὡς διόρθωσις τις δέχομαι , ἀλλά διά [ 678 ] οὗτος μόνος , ὥστε ὁράω αὐτός καί τιμάω ὁ παρουσία . ἱστορέω γάρ , φημί , Πέτρος . καί οὐ εἶπον , εἶδον Πέτρος , ἀλλά , ἱστορέω Πέτρος , ὅσπερ ὁ ὁ μέγας πόλις καί λαμπρός καταμανθάνω λέγω . οὕτως πολύς ἄξιος ἡγέομαι σ·πουδη εἰμί καί ὁ μόνος ὁράω ὁ ἀνήρ . οὗτος δέ καί ἀπό ὁ πρᾶξις δῆλος . ὅτε γάρ ἔρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ , πολύς ὁ ἔθνος ἐπιστρέφω , καί τοσοῦτος ἐργάζομαι , ὅσος ὁ ἕτερος οὐδείς , ὁ Παμφυλία , ὁ Λυκαονία , ὁ Κιλίκιον ἔθνος , πᾶς ὁ κατά ὁ μέρος ἐκεῖνος ὁ οἰκέω διορθόω καί ὁ Χριστός προσάγω , πρῶτος μέν εἰσέρχομαι πρός Ἰάκωθον μετά πολύς ὁ ταπεινοφροσύνη ὡς πρός μείζων καί τίμιος . ἔπειτα συμβουλεύω ἀνέχω . καί συμβουλεύω ἐναντίος ὁ νῦν . ὁράω γάρ , φημί , ἀδελφός ,