joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0635.1
τὸν εἰρηχότα . Τοῦτο τοίνυν ποιῶμεν . Οὐδὲ γὰρ δεῖ τὰ ῥήματα γυμνὰ ἐξετάζειν , ἵνα πολλὰ ἴδῃται τὰ ἀμαρτήματα · οὐδὲ τὴν λέξιν καὶ ταύτην βασανίζεσθαι , ἀλλὰ τὴν διανοίαν προσθεῖναι τοῖς γράφομενοι . Καὶ γὰρ ἐν ταῖς ἡμετέραις διαλέξεσιν , ἂν μὴ τοῦτῳ ὁμῶς κηρχημένω τῷ τρόπῳ , καὶ τὴν γνώμην ἐξετάζομεν τοῦ λέγοντος , πολλὰς ὑποστησόμεθα τὰς ἀπαχίας , καὶ πάντα ἀνατραφήσεται . Καὶ τί δεῖ λέγειν ἐπὶ ῥημάτων , ὅπου καὶ ἐπὶ πραγμάτων ἂν μὴ τις τὸν κανόνα τοῦτον φυλάττῃ , πάντα ἄνω καὶ κάτω γενήσεται ; Καὶ γὰρ καὶ ἱατροὶ καὶ τέχνοι , καὶ διαλέξοι τινὰ τῶν ὁσίων , καὶ ληνοῦ τὰῦτα ποιοῦσι πολλάκις . Πῶς οὖν ἀθλιώτερος ἂν εἴη , ὅταν λησθῇ καὶ ἱατροὶ μὴ δυνηθῶμεν διελθεῖν ; Πάλιν ἀνθρώποις καὶ μάρτυρες τὰς αὐτὰς ὑπομένουσιν ὁδύνας βασανιζόμενοι · ἀλλὰ πολὺ τὸ μέσον ἐπαχίστων . Κἂν μὴ τοῦτον διατηρῶμεν τὸν κανόνα , οὐ δυνησόμεθα εἰδεῖν ταῦτα , ἀλλὰ καὶ τὸν Ἥλιον ἀνθρώπων ἐκρύψαν , καὶ τὸν Σαμουὴλ καὶ τὸν Φινέας , τὸν δὲ Ἀβραὰμ καὶ παιδοκτόνον , εἰ τὰ πράγματα μελλοῦμεν ἐξετάζειν γυμνὰ , μὴ προστιθέντες αὐτοῖς τὴν τῶν ποιούντων γνώμην . Ἐξετάσωμεν τοίνυν καὶ τοῦ Παύλου τὴν διάνοιαν , ἀφ’ ἧς ταῦτα ἔγραψεν · ὁρῶμεν αὐτοῦ τὸν σκοπόν , καὶ εἰς τὴν διόλου περὶ τοὺς ἀποστόλους , καὶ τότε εἰσθάλαι ταῦτα ἐν ποίας ἐλέγετο γνώμης . Οὐδὲ γὰρ ἐπιτιμῶν ἐκεῖνοις · οὐδὲ ταῦτα ἐπαινῶν , οὐδὲ ταῦτα εἰρήκασιν , οὐδὲ τὰ πρότερα · πῶς γὰρ , ὅπου καὶ ταῦθ’ ἀνεθεμάτισεν ; ἀλλὰ πανταχοῦ τοῦ Εὐαγγελίου τὴν ἀσφάλειαν διατηρῶν . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἔλεγεν οἱ τὴν Ἐκκλησίαν πορθοῦντες , ὅτι Τοῖς ἀποστόλοις ἐπαρθεῖ δι’ τοὺς μὴ χωλῶσαι ταῦτα , οὐχὶ τῷ Παύλῳ τῷ χωλῶντι , ἐντεῦθεν δὲ κατὰ μικρὸν ἡ Ἰουδαϊκὴ πλάνη εἰσῆλθετο , ἀναγκάζεται στῆναι πρὸς ταῦτα γενναίως , οὐ τοὺς ἀποστόλους εἰπεῖν κακῶς βουλόμενος , ἀλλὰ τὸν οὐ ὀρθῶς ἐπαιροῦντα ταῦθ’ ὅν τὴν ἀνοιαν καταστειλᾶν βουλόμενος . Διὰ τοῦτο φησίν , Οὐ προσαναβύμηρ σαρκὶ καὶ αἵματι . Καὶ γὰρ ἦν ἀποίας ἐχάτας τὸν παρὰ τοῦ Θεοῦ μαθόντα , ἀνθρώποις ἀνατίθεσθαι λοιπόν . Ὁ μὲν γὰρ παρὰ ἀνθρώπων μαθάνων , εἰκῶς ἀνθρώπους λαμβάνει κοινωνοὺς πάντων · ὁ δὲ τῆς θείας ἐκείνης καὶ μακαρίας ἀξιώθεις φωνῆς , καὶ παρ’ αὐτοῦ τοῦ τὸν θησαυρὸν ἔχοντος τῆς σοφίας πάντα [ 676 ] διδαχθείς , τίνος ἕνεκεν λοιπὸν ἀνθρώποις ἀνέθηκε ; Ὁ γὰρ τοιούτος οὐ μανθάνειν παρὰ ἀνθρώπων , ἀλλὰ διδάσκειν ἀνθρώπους δικαίως ἂν εἴη . Οὐ τοίνυν ἀπονοίας ἕνεκεν ταῦτα ἔλεγεν , ἀλλ’ ὥστε δεῖξαι τοῦ οὐκείου χρηύματος τὸ ἀξίωμα . Οὐδὲ ἀνῆλθον , φησίν , πρὸς τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἦν καὶ κατὰ τοῦτο ἔλεγεν , ὅτι πρὸ αὐτοῦ ἦσαν ἐκεῖνοι , πρὸ αὐτοῦ ἐκλήθησαν , οὐχ ἀνῆλθον πρὸς ἐκεῖνους , φησίν . Εἰ δὲ ἐχρῆν αὐτοῖς κοινωνᾶσθαι , ὁ ἀποκαλύψας αὐτῷ τὸ κήρυγμα , καὶ τοῦτο ἂν αὐτῷ ἐκέλευσε .
Lemmas: ὁ λέγω . οὗτος τοίνυν ποιέω . οὐδέ γάρ δεῖ ὁ ῥῆμα γυμνός ἐξετάζω , ἵνα πολύς ὁράω ὁ ἁμάρτημα · οὐδέ ὁ λέξις καί οὗτος βασανίζω , ἀλλά ὁ διάνοια προστίθημι ὁ γράφω . καί γάρ ἐν ὁ ἡμέτερος διάλεξις , εἄν μή τοῦτῳ ὁμῶς κηρχημένω ὁ τρόπος , καί ὁ γνώμη ἐξετάζω ὁ λέγω , πολύς ὑφίστημι ὁ ἀπαχίας , καί πᾶς ἀνατρέφω . καί τίς δεῖ λέγω ἐπί ῥῆμα , ὅπου καί ἐπί πρᾶγμα εἄν μή τις ὁ κανών οὗτος φυλάσσω , πᾶς ἄνω καί κάτω γίγνομαι ; καί γάρ καί ἰατρός καί τεχνόω , καί διαλέγω τις ὁ ὅσιος , καί ληνός Ούτος ποιέω πολλάκις . Πῶς οὖν ἄθλιος εἄν εἰμί , ὅταν λανθάνω καί ἰατρός μή δύναμαι διέρχομαι ; πάλιν ἄνθρωπος καί μάρτυς ὁ αὐτός ὑπομένω ὀδύνη βασανίζω · ἀλλά πολύς ὁ μέσος ἐπαχίστων . κἀν μή οὗτος διατηρέω ὁ κανών , οὖον δύναμαι εἴδω οὗτος , ἀλλά καί ὁ Ἥλιος ἄνθρωπος κρύπτω , καί ὁ Σαμουήλ καί ὁ Φινεύς , ὁ δέ Ἀβραάμ καί παιδοκτόνος , εἰμί ὁ πρᾶγμα μέλλω ἐξετάζω γυμνός , μή προστίθημι αὐτός ὁ ὁ ποιέω γνώμη . ἐξετάζω τοίνυν καί ὁ Παῦλος ὁ διάνοια , ἀπό ὅς οὗτος γράφω · ὁράω αὐτός ὁ σκοπός , καί εἰς ὁ διόλου περί ὁ ἀπόστολος , καί τότε εἰσθάλαι οὗτος ἐν Ποίας λέγω γνώμη . οὐδέ γάρ ἐπιτιμάω ἐκεῖνος · οὐδέ οὗτος ἐπαινέω , οὐδέ οὗτος εἴρω , οὐδέ ὁ πρότερος · πῶς γάρ , ὅπου καί αὐτός ἀναθεματίζω ; ἀλλά πανταχοῦ ὁ Εὐαγγέλιος ὁ ἀσφάλεια διατηρῶ . ἐπειδή γάρ λέγω ὁ ὁ ἐκκλησία πορθέω , ὅτι ὁ ἀπόστολος παίρνω διά ὁ μή χωλόω οὗτος , οὐ ὁ Παῦλος ὁ χωλάω , ἐντεῦθεν δέ κατά μικρός ὁ Ἰουδαϊκός πλάνη εἰσέρχομαι , ἀναγκάζω ἵστημι πρός οὗτος γενναῖος , οὖον ὁ ἀπόστολος εἶπον κακῶς βούλομαι , ἀλλά ὁ οὖον ὀρθῶς ἐπαίρω αὐτός ὅς ὁ ἄνοια καταστέλλω βούλομαι . Ζεύς οὗτος φημί , οὖον προσαναβύμηρ σάρξ καί αἷμα . καί γάρ εἰμί άποιος ἐχάτας ὁ παρά ὁ Θεός μανθάνω , ἄνθρωπος ἀνατίθημι λοιπός . ὁ μέν γάρ παρά ἄνθρωπος μάθανος , ἵημι ἄνθρωπος λαμβάνω κοινωνός πᾶς · ὁ δέ ὁ θεῖος ἐκεῖνος καί μακάριος ἀξιόω φωνή , καί παρά αὐτός ὁ ὁ θησαυρός ἔχω ὁ σοφία πᾶς [ 676 ] διδάσκω , τίς ἕνεκα λοιπός ἄνθρωπος ἀνατίθημι ; ὁ γάρ τοιούτος οὖον μανθάνω παρά ἄνθρωπος , ἀλλά διδάσκω ἄνθρωπος δικαίως εἄν εἰμί . οὖον τοίνυν ἀπόνοια ἕνεκα οὗτος λέγω , ἀλλά ὥστε δείκνυμι ὁ ουκειμαι χρήμα ὁ ἀξίωμα . οὐδέ ἀνέρχομαι , φημί , πρός ὁ πρό ἐγώ ἀπόστολος . ἐπειδή γάρ εἰμί καί κατά οὗτος λέγω , ὅτι πρό αὐτός εἰμί ἐκεῖνος , πρό αὐτός καλέω , οὐ ἀνέρχομαι πρός ἐκεῖνος , φημί . εἰμί δέ χρή αὐτός κοινωνέω , ὁ ἀποκαλύπτω αὐτός ὁ κήρυγμα , καί οὗτος εἄν αὐτός κελεύω .