joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0754.1
βρόθορον τῆς ἀκολασίας προσκαλοῦν , τὸν αἰχμὸν αὐτῆς καὶ θρυπταλῆ ἔρωτα εἰς ὀξὺν καὶ ἐπυρώνον μεταβάλλει φίλτρον . Ὦς εἰδὲ γὰρ Ἰησοῦν , ποτὶ μὲν δόμους τῇ Σαμαρείτιδι διαλεγόμενον , ποτὶ δὲ τῇ Χαναναίαν προσεῖμενον , ἄλλοις τῆς ἀπορροῆς · ἀναχρύζοντα τὴν κλῖτην , καὶ τὴν μὲν τελώναν συνεισόντα , τῇ δὲ τῶν Φαρισαίων τοὺς οἴκους καταπλασάδοντα , ἐλογίζετο · Εἰ πόρνας καὶ τελῶνας καὶ ἀμαρτωλοὺς προσέειται , μέχρι ποτὲ ἀκαθέκτως οἰστράσω τῆς ἀμαρτίας πελάγος ἀντλῶ ; Οὐ μενοῦν νῆα , οὐ μενοῦν καλὴ πάντα γὰρ παρέργεται , πάντα μαραινοῖται , καὶ ἀνθὴ καὶ κρίνα καὶ τῶν προσώπων τὰ κάλλη . Τί οὖν πάθω ἐγὼ ὅς ἔθρασα ; Ἦδη γὰρ τὸ τῆς γέννης ψυχῆ ἐννοοῦ , ἤδη μου τὴν ψυχὴν μεταγωσὶς λαμβάνει , ὅτι ἐπὶ ὀλέθρῳ τῶν νέων βιαζομένη φανθὴν καλὴ , ἐν αἵς ἀγυαὶς τῆς πλεῖους , ἐν ταῖς ἀγοραῖς , ἐν ἀμφόδους ἔτρεγον , δίκτυον μὲν τοὺς πόδας ἔχουσα , καὶ σαγήνην τὴν γλῶσσαν . Ὦ πόσους νεανίσκους κατέδειλυν , βλαστὸν ἀναδείας ἤλμια περιφέρουσα ! Ἐπὶ λύμῃ γὰρ τῶν θεατῶν ὡραϊομένη , τῇ μὲν πολυτέλειας σεῖρας τὴν κεφαλήν ἐπύργουν · τῇ δὲ νομάδας πλοκαμῶν ἐκ χορηγίας εἶλον κατὰ μεσοῦν τῶν ἀκάνθων · ἄλλοτε δὲ τὰς παρειὰς ἐφορίζα , καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς κατέγραψον , καὶ ἄλλοτε δακρύων λιβάδας ῥείων , τὴν κολακεῖα ἐκτραγῳδούσα τὴν ψυχήν . Τίς οὖν ἐπὶ τούτοις γένομαι ; τίνα ἰατρὸν εὕρω τῶν ἀπεικῶν τούτων παθῶν ; Ἐὰν ἀνθρώπους καὶ κατ’ ἐμαυτὴν εἴπω , ἀνωφελὴς μοι γένηται τῆς ἐξαργυρώσεως ὁ τρόπος . Ἀλλὰ καλῶσω τὰ κακά ; Ἄλλ’ οὐ δυναίμην λαθεῖν · τίνα γὰρ λάθω , ἢ λαθεῖν μὴ δυναμένη ; ποῦ οὖν φύγω , πανταχοῦ τὸν δικαστὴν εὑρίσκουσα , τὸν μὴ φαινομένον μὲν , πανταχοῦ δὲ διελλεγόμενον μου τὰ κακά ; Μία μοι σωτηρίας ἐπιλείπεται ἔλπις , ἐν μοι ἐφόδιον προκείται ζωῆς , τὸ τὸν Ἰησοῦν ἐπηνύμειν , καὶ αὐτῷ προσδραμεῖν . Ὁ γὰρ τελώνιος προσδεχόμενος , οὐκ ἀπαναίνεται πόρνην · ὁ Φαρισαῖος · συνειδὴν , οὐ παραιτεῖται τῆς ἀμαρτωλοῦ τὰ δάκρυα . Ἐπεὶ οὖν ἔγνω , ὡς παρὰ Σίμωνι Φαρισαίῳ κατάγεται ἀνδρὶ λατρίμῳ καὶ ἀμαρτωλῷ , δραμοῦσα πρὸς αὐτόν . Ἄλλ’ ἂν αἰτήσω προσελθοῦσα ; ὀφθαλμῶν ὑπὸ ταν ; Ἄλλὰ πρόσκατος ἡ χάρις . Νόσος ἀπαλλαγήτη ; Ἄλλὰ μικρὸν τὸ κατάρθωμα · ὁ γὰρ αἰώνιος · θάνατος · τοῦ παρόντος ἐστὶ βαρύτερος . Πάντα παρείτα τὰ τοῦ σώματος , τὸ τῆς ψυχῆς ἐπιζητῶσω ἴαμα . Μίαν γὰρ εὕρισκω λύσιν τῶν ἐπηρμένων κακῶν , ἐὰν τὸν δικαστὴν εἴδω , ἐὰν προλάβω τῆς κολάσεως τὸν καιρόν . Μιμησόμεν · Ῥαββὶ τὴν πόρνην · τῆς κολάσεως τὸν ἐναστρόν μεταδιώξω τρόπων . Οὐδὲν γὰρ παρ’ ἡμῶν βούλεται · Θεὸς ἡ γνώμης ἐναλλαγὴν . Ταῦτα εὐσεβῶς ἐποικησάμενη , καὶ τὴν διάνοιαν πρὸς πίστεως ἐπαλείψασα ἐπαίσχυνται τῷ Ἰησοῦ , ὅπου ἀνέκειτο , τὴν προτέραν ἀναλαβεῖν εἰς ὀψὸσιν παρθέρας λαβοῦσα . Καὶ λέγει μὲν οὐδὲν · οὐ γὰρ ἀτόλμως ἤδει γὰρ ὡς ὁ τῶν λογισμῶν ἔφορος οὐ δεῖται λόγων . Τὸ γὰρ εἰπεῖν εἶχε γὰρ πάντα εἰδέναι · ὅτι ἤμαρτεν · ὅτι πολλῶν κακῶν ἐργάτις γέγονεν · ὅτι ἐρώσω καὶ ἐρωμένην τὴν πάνδημον ἤδονην ἐδράπευσεν · Ταῦτα Θεὸς ἤδη ἦν , οὐ πραττόμενα μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ ἀφανεῖ τῆς ψυχῆς βουλευθῆν γενόμενα . Εἰδὼς οὖν γὰρ πάντα οἶδε , καὶ λαβεῖν αὐτὸν δύναται [ 809 ] οὐδὲν , σωπᾶ μὲν τὴν γλῶσσαν , λαλεῖ δὲ τοῖς δάκρυσι . Στάσω γὰρ , φησὶ , παρὰ τοῖς ποσὶν αὐτοῦ κλαίουσα , ἄρεσται ἔρησεν τοὺς πόδας αὐτοῦ τοῖς δάκρυσι . Ἄλλ’ εἰ καὶ μὴ γλῶσσην ἐλάλει , ἀλλὰ στεναγμοῖς ἀλλήλοις ἐφθέγγετο , τὸν συγγενεστάτην τῆς καρδίας ἀνακαλύπτουσα , τὸ πλῆθος τῶν ἀμαρτιῶν δραμαθιούσα , ἀνελιμῶς , τὰς ἐνάρθες ἐνθυμεῖται , τὰς βεβλημένας ποάσεις , τὰς παρανομίας ὁμολογῶ ἐκπομπεύουσα . Οὐδὲν γὰρ ἐν τῷν πεπραγμένων αὐτῇ κακῶν , δὲ μὴ δάκρυσι ἐκτραγῳδεῖ · οἶδε γὰρ ὅτι ὡν ὁμολογῶ τὴν ἁμαρτησίαν ἐλάμβανεν . Εἶσα γὰρ , φησὶ , Ἐξανηγορεύσατε μοι τὴν ἀνομίαν μου εἰς Κύριον · καὶ σὺ ἀφηκεῖς τὴν ἀσέβειαν τῆς καρδίας μου . Καὶ οὐ μόνον ἀλλήλοις · ἐφθέγγετο τοῖς στεναγμοῖς τῆς καρδίας δυσωποῦσα τὸν Κύριον , ἀλλὰ καὶ σχήματι τῆς μετανοίας · διέγραφε κάλλος . Ἐδάκρυσε μὲν , ὡς πολλὰ μετανοίας , τοῖς καλοῖς δάκρυσι τὴν κακὴν ἐκπλύουσα γέλωτα , παῖς δὲ ῥαντὶ τῶν ὀφθαλμῶν τὸν τῶν παροῖων ἐκπλύνουσα ῥύπον , ἦν ἐν οἷς ἤμαρτεν , ἐν τούτοις καὶ ἀποχορηγήσεται , ἐν οἷς ἠνοῦσεν , ἐν τούτοις τὸν νομοθέτην ἐξελύσηται . Ὦστε γὰρ τὴν κοίτην , ἣν ἐχέδην ἐμίσει συμπελοχὴ δάκρυσι ἀπέπλυνεν ὁ λαλῶ · Λούσω γὰρ , φησὶ , καθ’ ἑκάστην νύκτα τὴν κοίτην μου , ἐν οὐ
Lemmas: βροθορος ὁ ἀκολασία προσκαλέω , ὁ αἰχμὸν αὐτός καί θρυπταλῆ Ἔρως εἰς ὀξύς καί πυρώνω μεταβάλλω φίλτρον . οὖς ἀνάκλεις γάρ Ἰησοῦς , πρός μέν δόμος ὁ Σαμαρείτης διαλέγω , πρός δέ ὁ Χαναναῖος προσίημι , ἄλλος ὁ ἀπορροή · αναχρυθεριζω ὁ κλῖτος , καί ὁ μέν τελώνη συνείσειμι , ὁ δέ ὁ Φαρισαῖος ὁ οἶκος καταπλασαδοειντα , λογίζομαι · εἰμί πόρνη καί τελώνης καί ἁμαρτωλός προσέρχομαι , μέχρι ποτέ ἀκάθεκτος οἰστράω ὁ ἁμαρτία Πελάγος ἀντλέω ; οὖον μένω ναῦς , οὖον μένω κάλως πᾶς γάρ παρέργεται , πᾶς μαραίνω , καί ἀνθέω καί κρίνον καί ὁ πρόσωπον ὁ κάλλος . τις οὖν πάσχω ἐγώ ὅς θράζω ; ἤδη γάρ ὁ ὁ γέννα Ψυχή ἐννοέω , ἤδη ἐγώ ὁ ψυχή μεταγωσὶς λαμβάνω , ὅτι ἐπί ὄλεθρος ὁ νέος βιάζομαι φαντός κάλως , ἐν ὅς αγυος ὁ πλείων , ἐν ὁ ἀγορά , ἐν ἄμφοδος τρέχω , δίκτυον μέν ὁ πούς ἔχω , καί σαγήνη ὁ γλῶσσα . ὦ πόσος νεανίσκος κατέδειλυν , βλαστός ἀναδείας ἀλμία περιφέρω ! ἐπί λύμη γάρ ὁ θεατής ὁράω , ὁ μέν πολυτέλεια σειρά ὁ κεφαλή πυργόω · ὁ δέ Νομάς πλόκαμος ἐκ χορηγία εἴλω κατά μέσος ὁ ἄκανθος · ἄλλοτε δέ ὁ παρειάς ἐφορίζα , καί ὁ ὀφθαλμός καταγράφω , καί ἄλλοτε δάκρυ λιβάς ῥέω , ὁ κολακεία ἐκτραγῳδέω ὁ Ψυχή . Τῖς οὖν ἐπί οὗτος γίνομαι ; τίς ἰατρός εὑρίσκω ὁ απεικως οὗτος πάθος ; ἐάν ἄνθρωπος καί κατά ἐμαυτοῦ εἶπον , ἀνωφελής ἐγώ γίγνομαι ὁ εξαργύρωση ὁ τρόπος . ἀλλά καλέω ὁ κακός ; ἄλλος οὖον δύναμαι λανθάνω · τίς γάρ λανθάνω , ἢ λανθάνω μή δύναμαι ; ποῦ οὖν φεύγω , πανταχοῦ ὁ δικαστής εὑρίσκω , ὁ μή φαίνω μέν , πανταχοῦ δέ διαλέγω ἐγώ ὁ κακός ; Μία ἐγώ σωτηρία ἐπιλείπω Ἔλπις , ἐν ἐγώ ἐφόδιον πρόκειμαι ζωή , ὁ ὁ Ἰησοῦς ἐπανύω , καί αὐτός προστρέχω . ὁ γάρ τέλων προσδέχομαι , οὐ ἀπαναίνομαι πόρνη · ὁ Φαρισαῖος · συνειδὴν , οὖον παραιτέομαι ὁ ἁμαρτωλός ὁ δάκρυ . ἐπεί οὖν γιγνώσκω , ὡς παρά Σίμων Φαρισαῖος κατάγω ἀνήρ λατρίμῳ καί ἁμαρτωλός , τρέχω πρός αὐτός . ἄλλος εἄν αἰτέω προσέρχομαι ; ὀφθαλμός ὑπό ὅς ; ἀλλά προσκωρ ὁ χάρις . Νόσος ἀπαλλάσσω ; ἀλλά μικρός ὁ κατάρθωμα · ὁ γάρ αἰώνιος · θάνατος · ὁ πάρειμι εἰμί βαρύς . Πάν πάρειμι ὁ ὁ σῶμα , ὁ ὁ Ψυχή ἐπιζητέω ἴαμα . μία γάρ εὑρίσκω λύσις ὁ ἐπαίρω κακός , ἐάν ὁ δικαστής εἴδω , ἐάν προλαμβάνω ὁ κόλασις ὁ καιρός . Μιμέω · ῥαββί ὁ πόρνη · ὁ κόλασις ὁ ἔναστρος μεταδιώκω τρόπος . οὐδείς γάρ παρά ἐγώ βούλομαι · θεός ὁ γνώμη ἐναλλαγή . οὗτος εὐσεβής ἐποικέω , καί ὁ διάνοια πρός πίστις ἐπαλείφω ἐπαισχύνω ὁ Ἰησοῦς , ὅπου ἀνάκειμαι , ὁ πρότερος ἀναλαμβάνω εἰς ὄψις παρθέρας λαμβάνω . καί λέγω μέν οὐδείς · οὖον γάρ ἄτολμος ἦδος γάρ ὡς ὁ ὁ λογισμός ἔφορος οὖον δήω λόγος . ὁ γάρ εἶπον ἔχω γάρ πᾶς οἶδα · ὅτι ἁμαρτάνω · ὅτι πολύς κακός ἐργάτης γίγνομαι · ὅτι ῥώννυμι καί ἐράω ὁ πάνδημος ἡδονή δρέπω · οὗτος θεός ἤδη εἰμί , οὖον πράσσω μόνος , ἀλλά καί ἐν ὁ ἀφανής ὁ Ψυχή βουλεύω γίγνομαι . εἰδώς οὖν γάρ πᾶς οἶδα , καί λαμβάνω αὐτός δύναμαι [ 809 ] οὐδείς , σωπάω μέν ὁ γλῶσσα , λαλέω δέ ὁ δάκρυ . Στασώ γάρ , φημί , παρά ὁ πούς αὐτός καλέω , ἀρεστής εἴρω ὁ πούς αὐτός ὁ δάκρυ . ἄλλος εἰμί καί μή γλῶσσα λαλέω , ἀλλά στεναγμός ἀλλήλων φθέγγομαι , ὁ συγγενής ὁ Καρδία ἀνακαλύπτω , ὁ πλῆθος ὁ ἁμαρτία δραμαθιειμι , ανελιμαω , ὁ ἐναίρω ἐνθυμέομαι , ὁ βάλλω ποάζω , ὁ παρανομία ὁμολογέω ἐκπομπεύω . οὐδείς γάρ ἐν τῷ πράσσω αὐτός κακός , δέ μή δάκρυ ἐκτραγῳδέω · οἶδα γάρ ὅτι ὡς ὁμολογέω ὁ ἁμαρτάνω λαμβάνω . Εἶσα γάρ , φημί , εξανηγορεω ἐγώ ὁ ἀνομία ἐγώ εἰς κύριος · καί σύ ἀφήκω ὁ ἀσέβεια ὁ Καρδία ἐγώ . καί οὖον μόνος ἀλλήλων · φθέγγομαι ὁ στεναγμός ὁ Καρδία δυσωπέω ὁ κύριος , ἀλλά καί σχῆμα ὁ μετάνοια · διαγράφω κάλλος . δάκρυ μέν , ὡς πολύς μετάνοια , ὁ καλός δάκρυ ὁ κακός ἐκπλέω γέλως , παῖς δέ Ραντί ὁ ὀφθαλμός ὁ ὁ παρόω ἐκπλύνω ῥύπος , εἰμί ἐν ὅς ἁμαρτάνω , ἐν οὗτος καί αποχορηγεω , ἐν ὅς ἀνοέω , ἐν οὗτος ὁ νομοθέτης ἐξέρχομαι . ὥστε γάρ ὁ κοίτη , ὅς χέζω μισέω συμπελοχὴ δάκρυ ἀποπλύνω ὁ λαλέω · λούω γάρ , φημί , κατά ἕκαστος νύξ ὁ κοίτη ἐγώ , ἐν οὖον