joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0634.1
προέκοπτον ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ ὑπὲρ πολλούς · συνηλικιώτας ἐν τῷ γένει μου , περισσοτέρως ζηλωτὴς ὑπάρχων τῶν πατρίκων μου παραδόσεων . Θ . Ἵνα γὰρ μὴ νομίζῃς , ὅτι θυμῷ τὸ πράγμα ἦν , δείκνυσιν ὅτι ζηλῶ τὸ πᾶν ἐποίει , εἰ καὶ μὴ κατ’ ἐπίγνωσιν , οὐχ ἀπὸ κακοδοξίας , οὐδὲ ἔχρας ἐκδίκωσιν , ἀλλὰ καὶ ζηλωτικὴ διάφορος τῶν πατρίκων μου παραδόσεων . Ὁ δὲ φησι , τοῦτό ἐστιν · Εἰ τὰ κατὰ τὴς Ἐκκλησίας οὐ δι’ ἀνθρώπων ἐπραττον , ἀλλὰ θεὸ ζηλον θεῖον , ἀσφαλῶς μὲν , ζηλον δὲ ὅμως · πῶς νῦν ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας τρέχων καὶ τὴν ἀλήθειαν ἐπιγνούς , διὰ κακοδοξίαν ταῦτα πράττεις ; Εἰ γὰρ ἐν τῷ σφάλλεσθαι οὐκ ἐκράτει μου πάθος , εἰκὸν ἄλλ’ ὁ τοῦ Θεοῦ ζηλος ἐπὶ τοῦτο με ἤγαγε , πολλῷ μᾶλλον , ὅτε τὴν ἀλήθειαν ἐπίγνωον , πάσης ἀπλλάγδας τοιαύτης δικαίας ἄν εἴην ὑπονοίας . Ὅμοῦ τε γὰρ μετέστην πρὸς τὰ τῆς Ἐκκλησίας δόγματα , καὶ πᾶσαν ἀπεδίωκον πρόληψιν Ἰουδαϊκήν , πολλῷ κλείων ζηλον ἐνταῦθα ἐπιδειξαμένος · ὅπερ ἐστὶ σημεῖον τοῦ μετὰ ἀληθείας μεταστῆναι , καὶ ζηλῶ κατεχόμενον θαῦρ . Ἐπεὶ εἰ μὴ τοῦτο ἦν , τί ἦν ἕτερον , εἰπὲ μοι , τὸ παρασκευάζον γενέσθαι τοσαύτην μεταβολήν , καὶ δόριν τιμῆς , καὶ κινδύνους ἀνέσεως , καὶ ταλαιπωρίαν ἀδείας ἀλλάξασθαι ; Οὐκ ἔστιν οὕτως , ἀλλ’ ὁ τῆς ἀληθείας ἔρως μόνον . Ὡς δὲ ἠδούσατο ο Θεός , ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρός μου , καὶ καλέσας διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ , ἀποκαλύψαι τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ἐν ἐμοί , Ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν , εὐθὺς οὐ προσανεθέμην σαρκὶ καὶ αἵματι . Ὅρα τί σπουδάζει ; ἐνταῦθα δείξαι , ὅτι καὶ τὸν χρόνον , ὃν ἐγκατελείφθη , διὰ τινὰ οἰκονομίαν ἀπεῖπεν . Εἰ γὰρ ἐκ κοιλίας μητρός ἀφώριστο γενέσθαι ἀπόστολος , καὶ κληθῆναι πρὸς τὴν διακονίαν ταύτην · ἐκλῆθι δὲ τότε , καὶ ἅμα κληθεὶς ὑπήκουσεν · δήλον ὅτι ὁ Θεὸς οὐ ἀνίρρητόν τινα αἰτίαν ἀνεβάλλετο τῶν . Τίς οὖν αὐτὴ ἡ οἰκονομία ; Τάχα παρ’ ἐμοῦ προοίμιον ἀκούσαι κεχρήναι , τί δήποτε οὐ μετὰ τῶν δώδεκα αὐτὸν ἐκάλεσεν · ἀλλ’ Ἵνα μὴ τοῦ καταπελόντος ἀποστῇς , μακρότερον ποιήσω τὸν λόγον , παρακαλῶ καὶ ἐγὼ τὴν ὑμετέραν ἀγάπην μὴ πάντα παρ’ ἐμοῦ μαθάναι , ἀλλὰ καὶ ἐξ αὐτῶν ζητεῖν , καὶ τὸν Θεὸν παρακαλεῖν ἀποκαλύψαι . Καὶ ἡμῖν δὲ ἀρκεταὶ ται ὑπὲρ τούτων λόγος , ὅτε περὶ τῆς μεταθέσεως αὐτοῦ τῆς προσηγορίας πρὸς ὑμᾶς διαλεγόμεθα , καὶ τίνος ἐνεκεν Σαῦλον αὐτὸν καλοῦμεν , Παῦλον ἐκάλεσεν · εἰ δὲ ἐπιλέλησθε , ἐντυχόντες [ 674 ] ἐκείνῳ τῷ βιβλίῳ , πάντα εἰσασθε ταῦτα . Τέως δὲ τῆς ἀκολουθίας ἐχόμεθα , καὶ σκοπῶμεν πῶς πάλιν δείκνυσιν οὐδὲν ἀνθρώπινον περὶ αὐτὸν γεγεννημένον , ἀλλὰ πάντα τὸν Θεὸν τὰ κατ’ αὐτὸν μετὰ πολλῆς οἰκονομοῦντα προνοίας . Καὶ καλεῖσθαι διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ . Ὁ μὲν Θεός , φησι , διὰ τὴν ἀρετὴν αὐτοῦ κειληκέναι · αὐτὸν . Ἐκεῖνος γὰρ ἐκλογὴς μοι ἔστι , πρὸς τὴν Ἄναλιν ἔλεγε , τοῦ βασιλείας τὸ ὀνομα μοῦ ἐν ὀνόματι ἔδωκέν μοι βασιλέως , τοιαύτων , ἵνα δεικνύσθαι καὶ ἔργον ἐπιδείξαι μέγα . Καὶ ταύτην τὴν αἰτίαν τῆς κλήσεως
Lemmas: προκόπτω ἐν ὁ Ἰουδαϊσμός ὑπέρ πολύς · συνηλικιώτης ἐν ὁ γένος ἐγώ , περισσός ζηλωτής ὑπάρχω ὁ πατρικός ἐγώ παράδοσις . Θ . ἵνα γάρ μή νομίζω , ὅτι θυμός ὁ πράγμα εἰμί , δείκνυμι ὅτι ζηλόω ὁ πᾶς ποιέω , εἰμί καί μή κατά ἐπίγνωσις , οὐ ἀπό κακοδοξία , οὐδέ χράω ἐκδικέω , ἀλλά καί ζηλωτικός διάφορος ὁ πατρικός ἐγώ παράδοσις . ὁ δέ φημί , οὗτος εἰμί · εἰμί ὁ κατά σής ἐκκλησία οὖον διά ἄνθρωπος πράσσω , ἀλλά θεός ζῆλος θέω , ἀσφαλῶς μέν , ζῆλος δέ ὅμως · πῶς νῦν ὑπέρ ὁ ἐκκλησία τρέχω καί ὁ ἀλήθεια ἐπιγιγνώσκω , διά κακοδοξία οὗτος πράσσω ; εἰμί γάρ ἐν ὁ σφάλλω οὐ κρατέω ἐγώ πάθος , εἰκών ἄλλος ὁ ὁ Θεός ζῆλος ἐπί οὗτος ἐγώ ἄγω , πολύς μᾶλλον , ὅτε ὁ ἀλήθεια ἐπιγνώμαι , πᾶς ἀπλλάγδας τοιοῦτος Δίκαιος ἄν εἰμί ὑπόνοια . ὁμοῦ τε γάρ μεθίστημι πρός ὁ ὁ ἐκκλησία δόγμα , καί πᾶς ἀποδιώκω πρόληψις Ἰουδαϊκός , πολύς καλέω ζῆλος ἐνταῦθα ἐπιδείκνυμι · ὅσπερ εἰμί σημεῖον ὁ μετά ἀλήθεια μεθίστημι , καί ζηλόω κατέχω θαῦρ . ἐπεί εἰμί μή οὗτος εἰμί , τίς εἰμί ἕτερος , εἶπον ἐγώ , ὁ παρασκευάζω γίγνομαι τοσοῦτος μεταβολή , καί δόρυ τιμή , καί κίνδυνος ἄνεσις , καί ταλαιπωρία ἄδεια ἀλλάσσω ; οὐ εἰμί οὕτως , ἀλλά ὁ ὁ ἀλήθεια Ἔρως μόνος . ὡς δέ ἀδέω ὁ Θεός , ὁ ἀφορίζω ἐγώ ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ , καί καλέω διά ὁ χάρις αὐτός , ἀποκαλύπτω ὁ υἱός αὐτός ἐν ἐγώ , ἵνα εὐαγγελίζω αὐτός ἐν ὁ ἔθνος , εὐθύς οὖον προσανατίθημι σάρξ καί αἷμα . Ὅρας τίς σπουδάζω ; ἐνταῦθα δείκνυμι , ὅτι καί ὁ χρόνος , ὅς ἐγκαταλείπω , διά τις οἰκονομία ἀπολέγω . εἰμί γάρ ἐκ κοιλία μήτηρ ἀφορίζω γίγνομαι ἀπόστολος , καί καλέω πρός ὁ διακονία οὗτος · ἐκλανθάνω δέ τότε , καί ἅμα καλέω ὑπακούω · δῆλος ὅτι ὁ θεός οὖον ἀνίρρητόν τις αἴτιος ἀναβάλλω ὁ . Τῖς οὖν αὐτός ὁ οἰκονομία ; Τάχα παρά ἐγώ προοίμιον ἀκούω χράω , τίς δήποτε οὖον μετά ὁ δώδεκα αὐτός καλέω · ἀλλά ἵνα μή ὁ καταπίμπλημι ἀφίστημι , μακρός ποιέω ὁ λόγος , παρακαλέω καί ἐγώ ὁ ὑμέτερος ἀγάπη μή πᾶς παρά ἐγώ μαθαίνω , ἀλλά καί ἐκ αὐτός ζητέω , καί ὁ θεός παρακαλέω ἀποκαλύπτω . καί ἐγώ δέ ἀρκετός ὁ ὑπέρ οὗτος λόγος , ὅτε περί ὁ μετάθεσις αὐτός ὁ προσηγορία πρός σύ διαλέγω , καί τίς ἕνεκα Σαῦλος αὐτός καλέω , Παῦλος καλέω · εἰμί δέ ἐπιλανθάνομαι , ἐντυγχάνω [ 674 ] ἐκεῖνος ὁ βιβλίον , πᾶς εἶμι οὗτος . Τέως δέ ὁ ἀκολουθία ἔχω , καί σκοπέω πῶς πάλιν δείκνυμι οὐδείς ἀνθρώπινος περί αὐτός γεννάω , ἀλλά πᾶς ὁ θεός ὁ κατά αὐτός μετά πολύς οἰκονομέω πρόνοια . καί καλέω διά ὁ χάρις αὐτός . ὁ μέν Θεός , φημί , διά ὁ ἀρετή αὐτός κειληκέναι · αὐτός . ἐκεῖνος γάρ ἐκλογή ἐγώ εἰμί , πρός ὁ Ἄναλις λέγω , ὁ βασίλεια ὁ ὄνομα ἐγώ ἐν ὄνομα δίδωμι ἐγώ βασιλεύς , τοιοῦτος , ἵνα δείκνυμι καί ἔργον ἐπιδείκνυμι μέγας . καί οὗτος ὁ αἴτιος ὁ κλῆσις