joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0715.2
ἀντὶ τοῦ , Τὴν ἀλήθειαν , τοῦ , Μὴδεὶς ὠφελείσθω , μηδεὶς ἄρτιος ἔστω πρὸς εὐσέβειαν . Πάντων οὐχ οὕτως ἠγανάκτουσι κατὰ τῶν τὰ δρέγματα τῶν ἁγίων γραφέντων , οὐδ’ ἂν ἐπὶ καὶ νῦν οἱ πολλοὶ τὰ τῶν δαιμόνων ἀποιώσι δρέματα . Καὶ περὶ μὲν ἐκεῖνον οὐκ ἀγνοοῦσι , περὶ δὲ τῶν δαίμων διδασκάλων πρὶ γράφεσθαι ποιοῦσι . Καὶ ἄρα οὐχ ἔστι παντὸς κακοῦ ὑπερέτερον , τὸ τὰς μὲν μεμρολογίας Φιλιστινῶνς γράφεσθαι , τὰς δὲ δοξολογίας Ἰησοῦ μὴ γράφεσθαι δι’ ὧν εἰς οὐρανὸν ὀπηγοῦμεθα ; Εἰ δὲ καὶ τὴν τῆς ἄρα διδασκαλίας ἰδιότητά τῷ λόγῳ , ὅμως δὲ τὰ τοῦ Θεοῦ λέγων , οὐ μὴν ἄρα βέλτιον τὰ τοῦτο γράφεσθαι ὑπὲρ τὰς τῶν Ἑλλήνων δαιμονιώδεις μυθολογίας ; Συμφέρει γὰρ τοῖς νεωτέροις ἐν ταῖς ῥήσεσι τῶν θεολόγων διδασκάλων , κἂν ἰδιωτικῶς συγχάνωσιν , ἐμμελωδούντας παιδεύεσθαι , ἀμεμπτον ἔχουσας φρόνημα , καὶ μὴ ἐν ταῖς τῶν δαιμόνων διδασκαλίαις ἀνασχοιμούντας εἰς ἀκολασίαν ἐκμανθάνειν . Μὴ γράφῃς . Διὰ τί , Μὴ γράφῃς ; εἰ γὰρ ἡμᾶς βλέπεις ; ποίῳν δὲ ὅμως χρηστοῖς ἀποστερεῖ τὴν τῆς ἀληθείας γραφή ; Ἄλλος τῇ προθυμίᾳ τῶν γραφομένων οὐκ ἤλγει τὴν χεῖρα , κάτεινε τὸ στήθη ἐπὶπτον . Ἀλλ’ ἡ καὶ Φαρισαῖοι ταῦτα ἐλεγὼν πρὸς Πιλᾶτον , καὶ ἐκώλυον αὐτὸν γράφειν τὰ τῆς ἀληθείας γράμματα · ὁ δὲ εἶ καὶ ἰδνικὸς ὑπάρχων ἐλεγε πρὸς αὐτούς · Ὁ γέγραφα , γέγραφα . Ἀρμόζει καὶ ἡμῖν αὐτὴ ἡ διδασκαλία , ἵνα ὅταν οἱ αἱρετικοὶ ἡμῖν συμβουλεύωσι μεθίστασθαι ἀπὸ τῆς ὀρθῆς , λέγωμεν πρὸς αὐτούς · Ὁ γεγράφαμεν , γεγράφαμεν . Καὶ ἐξελθόντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἐλαβον , ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσιν . Γνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν . Γνοὺς , οὐχ ἀπὸ ἄλλου μαθὼν , ἀλλ’ ἀφ’ ἑαυτοῦ γνῶνως · χαριτωτώτερος γὰρ ἦν , καὶ ἔστι , καθὼς καὶ Ἰωάννης ὁ εὐαγγελιστὴς λέγει · Ὁθ γὰρ χρειαῖν εἶχε , φησιν , ἵνα τις εἴπῃ αὐτῷ περὶ τοῦ ἀνθρώπου . Γνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν , οὐ τὸν θάνατον φοιούμενος , ἀλλὰ τὸν καιρὸν τοῦ σταυροῦ ἐκδεχόμενος . Ἔδει γὰρ αὐτὸν πρῶτον νεκροὺς ἀνεγεῖραι , ἀσθενούντας ἰάσασθαι , πεινῶντας πολλοὺς ἐμπλησαι , πολλοὺς εἰς τὴν πίστιν στηρίξαι , καὶ τότε ἀλθεῖν ἐπὶ τὸν δοξίμον θάνατον , μᾶλλον δὲ θάλαμον . Ἔδει πρῶτον αὐτὸν σῆσαι τὸ ξύλον τοῦ τοῦ μυστηρίου τοῦ σταυροῦ , καὶ τότε θερμῷ τῷ πνεύματι ἐπὶ τοὺς ἐν τῷ ββὴ κατεχόμενους καταβαίνειν . Γνοὺς δὲ ὁ Ἰησοῦς ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν . Ὅπου δόλιος οὐ σαίνειται , φεύγει · ὅπου φρόνος τεκταινεται , ἀναχωρεῖ · ὅπου ἀγάπη πλέκεται , καὶ ὁ Πατὴρ καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα αὐλίζεται . Πλέξωμεν τοίνυν , ἀγαπητοί , τὴν τριπλεκὴν ἀγάπην , μὴ γλώσσοις ἀπατηλοῖς , ἀλλὰ παλαίαις ἐργασίαις · ἵνα ἡ μὲν ἡμῶν ὁ Ἐμμανουήλ , ὡ ἡ ὄψια καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἀντί ὁ , ὁ ἀλήθεια , ὁ , μηδείς ὠφελέω , μηδείς ἄρτιος ἵστημι πρός εὐσέβεια . Πάντων οὐ οὕτως ἀγανακτέω κατά ὁ ὁ δέργμα ὁ ἅγιος γράφω , οὐδέ εἄν ἐπί καί νῦν ὁ πολύς ὁ ὁ δαίμων αποιους δέρμα . καί περί μέν ἐκεῖνος οὐ ἀγνοέω , περί δέ ὁ δαίμων διδάσκαλος πρίν γράφω ποιέω . καί ἄρα οὐ εἰμί πᾶς κακός ὑπερέτερον , ὁ ὁ μέν μερολογία Φιλιστινῶνς γράφω , ὁ δέ δοξολογία Ἰησοῦς μή γράφω διά ὅς εἰς οὐρανός οπηγουμεθη ; εἰμί δέ καί ὁ ὁ ἄρα διδασκαλία ἰδιότης ὁ λόγος , ὅμως δέ ὁ ὁ Θεός λέγω , οὖον μήv ἄρα ἀγαθός ὁ οὗτος γράφω ὑπέρ ὁ ὁ Ἕλλην δαιμονιώδης μυθολογία ; συμφέρω γάρ ὁ νέος ἐν ὁ ῥῆσις ὁ θεολόγος διδάσκαλος , κἀν ἰδιωτικός συγχάσκω , ἐμμελῳδέω παιδεύω , Ἄμεμπτον Έχων φρόνημα , καί μή ἐν ὁ ὁ δαίμων διδασκαλία ἀνασχοιμούντας εἰς ἀκολασία ἐκμανθάνω . μή γράφω . Ζεύς τίς , μή γράφω ; εἰμί γάρ ἐγώ βλέπω ; ποῖος δέ ὅμως χρηστός ἀποστερέω ὁ ὁ ἀλήθεια γραφεύς ; ἄλλος ὁ προθυμία ὁ γράφω οὐ ἀλγέω ὁ χείρ , Κατίνος ὁ στῆθος πίπτω . ἀλλά ὁ καί Φαρισαῖος οὗτος ἔλεγος πρός Πιλᾶτος , καί κωλύω αὐτός γράφω ὁ ὁ ἀλήθεια γράμμα · ὁ δέ εἰμί καί ἰδνικὸς ὑπάρχω λέγω πρός αὐτός · ὁ γράφω , γράφω . ἁρμόζω καί ἐγώ αὐτός ὁ διδασκαλία , ἵνα ὅταν ὁ αἱρετικός ἐγώ συμβουλεύω μεθίστημι ἀπό ὁ ὀρθός , λέγω πρός αὐτός · ὁ γράφω , γράφω . καί ἐξέρχομαι ὁ Φαρισαῖος συμβούλιον λαμβάνω , ὅπως αὐτός ἀπόλλυμι . γιγνώσκω δέ ὁ Ἰησοῦς ἀναχωρέω ἐκεῖθεν . γιγνώσκω , οὐ ἀπό ἄλλος μανθάνω , ἀλλά ἀπό ἑαυτοῦ γιγνώσκω · χάρις γάρ εἰμί , καί εἰμί , καθώς καί Ἰωάννης ὁ εὐαγγελιστής λέγω · Ὁθ γάρ χρεία ἔχω , φημί , ἵνα τις εἶπον αὐτός περί ὁ ἄνθρωπος . γιγνώσκω δέ ὁ Ἰησοῦς ἀναχωρέω ἐκεῖθεν , οὖον ὁ θάνατος φοιοω , ἀλλά ὁ καιρός ὁ σταυρός ἐκδέχομαι . δέω γάρ αὐτός πρῶτος νεκρός ἀνεγείρω , ἀσθενέω ἰάομαι , πεινάω πολύς ἐμπίμπλημι , πολύς εἰς ὁ πίστις στηρίζω , καί τότε ἀλθέω ἐπί ὁ δοξίμον θάνατος , μᾶλλον δέ θάλαμος . δέω πρῶτος αὐτός σήθω ὁ ξύλον ὁ ὁ μυστήριον ὁ σταυρός , καί τότε θερμός ὁ πνεῦμα ἐπί ὁ ἐν ὁ ββὴ κατέχω καταβαίνω . γιγνώσκω δέ ὁ Ἰησοῦς ἀναχωρέω ἐκεῖθεν . ὅπου δόλιος οὖον σαίνω , φεύγω · ὅπου φρόνος τεκταίνομαι , ἀναχωρέω · ὅπου ἀγάπη πλέκω , καί ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα αὐλίζομαι . πλέκω τοίνυν , ἀγαπητός , ὁ τριπλεκής ἀγάπη , μή γλωσσάς ἀπατηλός , ἀλλά παλαιός ἐργασία · ἵνα ὁ μέν ἐγώ ὁ Ἐμμανουήλ , εἰμί ὁ ὄψιος καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .