joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0746.3
εὐμαναστηρίων ἡν Ἐκκλησίας εὐλογεῖτε τὸν Θεόν . Καὶ ὁ αὐτὸς μακάριος Δαυὶδ οὐκ ἐπαπαύγεται ἐμπροσθεν τῆς θεοφόρου κιβωτοῦ ὀρχεῖσθαι , ὡς ἐστιν ἀκούσει λέγοντος · Καὶ καὶζομαι , καὶ γελάσομαι , καὶ ὀρχήσομαι ἐναντίον Κυρίου . Τὸ γὰρ βρέφος τῆς Ἑλισάβετ Ἰωάννης , θεοφόρας τὸν θεοφόρον βρέφουν ἐν τῇ ἀταμίῳ μήτρᾳ ἐτι κρυπτομένον , ἐν τῇ λινῇ τῆς γαστρός , χορεύειν ἔδειξε . Μεσαούσης δὲ τῆς ἑορτῆς ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ Ἰερὸν . Ἰερὸν δὲ ἐστι Θεῷ μόνῳ οἰκητήριον . Λέγουσι γὰρ καὶ Ἕλληνες , ἔχοντες Ἰερὸν , ἀγνοοῦντες ὅτι ἐκεῖνο οὐκ ἐστὶν Ἰερὸν , ἀλλὰ μιᾶρον . Ὅπου γὰρ αἱμάτων ἐχούσης καὶ σπονδῶν , καὶ κνίσαι ἐδελιχαὶ καὶ τελειταὶ δαιμόνων , ἐκεῖνο οὐχ ἂν εἴη Ἰερὸν , ἀλλὰ μιᾶρὲν τῶν δαιμόνων . Μεσαούσης δὲ τῆς ἑορτῆς ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ Ἰερὸν . Ἰερὸν δὲ ἐστι μόνῳ Θεῷ οἰκητήριον ἀνακειμένον , ἔνθα ἀγάπη καὶ εἰρήνη ( 794 ) , ἔνθα πίστις καὶ σωφροσύνη αὐξέζεται . Διὰ τοῦτο καὶ τὸν ἱερὰ τοῦ Θεοῦ τὸν εὐαργουμένα τῷ Θεῷ εἰρηναῖον δι' εἰναι καὶ γαλήνιον , ἀκλόνον , ἀδολον , ἀφίλαργυρον , ἵνα περτέρας Θεὸς ἐν τῇ αὐτοῦ ψυχῇ κατοικήσῃ , εἰδ' οὕτω τὸν λαὸν πρὸς τὴν ἑαυτοῦ εἰσῆλθεν μεταβριθῆσαι . Δύναται Ἰερὸν λέγεσθαι καὶ ἕκαστον πιστὸν ἀνθρώπου ψυχὴ κεκαθαρισμένη · Οἰκήσω γὰρ ἐν ὑμῖν , καὶ ἐμπεριπατήσω Ἰερὸν δὲ ὡς ἀληθὴς ἁγίων , καὶ Ἰερεῖον , καὶ ἱερεὺς , αὐτὸς ἐστιν ὁ Χριστός , ἐν ᾧ , κατὰ τὸν θείον Ἀπόστολον , Πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος κατοικεῖ σωματικῶς · πρὸς δὲ ἐφήκεν ὁ Πατήρ , Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ . Νῦν ἐκπεσὼν ἐκ τοῦ ἀδοκήτου εἰς μέγιστον ζήτημα , ἀπορῶ πού κλίνω τὸ δῆμα τῆς διενίας πού μεταλείψω τῷ πηδαλίῳ τῆς διδασκαλίας οὐκ οἶδα . Εἰ γὰρ ὁ ἀπόστολος , εἰς τὸ κεφάλαιον τὸ περὶ τὸν Μελχισεδέκ ἐλθὼν ἔδωκεν , ἀκούσης Ἀποστόλου διηγήσασθαι εἰρήκως , Περὶ οὐ πολὺς ἡμῖν ὁ λόγος καὶ δυσμερηνευτός · τὶ ἂν εἴποιμι ἐγώ , τοσοῦτον ἐπὶ τῶν τοῦ ἀποστόλου , δσον ἀνθρώπου διακρίσει ; Καὶ ὡσπερ ὀδοιπόρος μὴκὺς ἂν τινὰ πρᾴην καὶ παιδίαμον ὁδὸν ἐπιβῆς , ἴδὼν τὴν πορείαν ἀνύει · σπειδὸν δὲ ἔλθῃ πρὸς τόπον τινὰ τραχυτατον τῆς προσάντης καὶ δυσόπατον , ἔνθα ἐστὶν δρὸς οὐρανόμηκεις , σταθεὶς καὶ τὸν κάματον τοῦ ἀναρροῦ ἀναλαγισάμενος , ἡρεμα βαδίζειν ἀρχεται , ἵνα μὴ ταχεῖον ἀποκρίση · ὡσαύτως καὶ ἡμεῖς , ἔως ὁ εἴχομεν ἐκ τοῦ Εὐαγγελίου πραεὺς καὶ παιδίαμον , τῷ ῥήματι τοῦ λόγου ἡδὼς ἐπορεύεσθα · ὅταν δὲ ἐληλύθαμεν εἰς οὐρανόμηκεις νόμη , ἡρεμα ἐπιβαίνειν τῇ οὐρανίῳ κλίμακι ἐρμηνεῖα ἀρχόμεθα . Τί δὲ ἐστι τὸ παρὰ πᾶσι Χριστιανοῖς ζητουμένον θώρημα ; Τίνος ἐνεκεν , φησίν , ὁ Ἀπόστολος μνημονεύσας Μελχισεδέκ , εἰπεν αὐτὸν ἀπάτορα καὶ ἀγενεαλόγητον , μὴτε ἀρχὴν ἡμερῶν , μὴτε ζωῇ · τέλος ἔχοντα · οὕτως οὐχ ἂν εἴη ἄνθρωπος , ἀλλὰ Θεός . Πολλοὶ δὲ μὴ νοήσαντες τὰ περὶ αὐτοῦ εἰρημένα , μεῖζονα τοῦ Χριστοῦ εἶναι εἴρηκασιν , καὶ συνεστήσαντο ἑαυτοῖς αἱρέσιν , καὶ λέγονται ἐκεῖνοι Μελχισεδεκίανοι · καὶ φιλονεικούσιν ἡμῖν καὶ βουλομένους δεῖξαι , ὅτι μεῖζων ἐστὶ τοῦ Χριστοῦ ὁ Μελχισεδέκ , προσφέρουσι ἡμῖν μάρτυρα τῇ Γραφῇ λέγουσαν , Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ . Πῶς γὰρ , φησίν , οὐχ ἂν εἴη μεῖζων ὁ Μελχισεδέκ , ὁ κατὰ τὴν εἰκόνα καὶ τάξιν ἱερατεύει ὁ Χριστός ; Ἄλλοι δὲ πλανηθέντες λέγουσιν αὐτὸν εἶναι τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . Ἡμεῖς δὲ λέγομεν αὐτὸν εἶναι ἄνθρωπον ὁμοιοπαθῆ ἡμῖν , καὶ μὴτε μεῖζονα αὐτὸν εἶναι Χριστοῦ · τί δὲ λέγω τοῦ Χριστοῦ ; ἀλλ' οὔτε Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ . Ἀληθῆ , γὰρ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου , Ἄμην λέγω ὑμῖν , οὐκ ἐγηγέρται ἐν γεννηθεῖσι γυναικῶν μεῖζων Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ . Ἄλλ' οὐτε μὴν εἶναι αὐτὸν τὸν Ἅγιον Πνεῦμα . Ὅτι δὲ οὐκ ἐστι μεῖζων τοῦ Χριστοῦ ὁ Μελχισεδέκ , εἰπασμένοι ἡμῖν ἐκεῖνοι οἱ τοῦτο λέγοντες , ποίου περιβόλου , ἡ ποίου χωρίου αὐτὸν εἶναι λέγουσιν . Ἄρα οὐρανίου ; Ἄρα ἐπὶ γῆς ; Ἄρα καταγόνου ; Ἐὰν οὖν εἴπωσιν ὅτι τῶν οὐρανίων ἐστὶν ὁ Μελχισεδέκ ἡ ἄλλου τινὸς χωρίου , ἀκούσατωσαν · ὅτι τὸ αὐτοῦ γένος κάμπτει τῷ Χριστῷ · λέγει γὰρ ὁ Ἀπόστολος ὅτι Ἀνθὶ κάμγει παρ' γένει , καὶ πᾶσα γλῶσσα δεομολογήσεται , ἐπουρανίων , ἐπιγείων καὶ καταχθονίων . Εἰ οὖν κάμπτει γένος ὁ Μελχισεδέκ τῷ Χριστῷ , ἐλάττων εἴη προσκυνὼν Μελχισεδέκ τοῦ προσκυνομένου ὑπ' αὐτοῦ
Lemmas: ευμαναστηριον ἐάν ἐκκλησία εὐλογέω ὁ Θεός . καί ὁ αὐτός μακάριος Δαυίδ οὐ επαπαυγετης ἔμπροσθεν ὁ θεόφορος κιβωτός ὀρχέομαι , ὡς εἰμί ἀκούω λέγω · καί καιζομης , καί γελάω , καί ὀρχέομαι ἐναντίος κύριος . ὁ γάρ βρέφος ὁ Ἐλισάβετ Ἰωάννης , θεοφόρος ὁ θεοφόρος βρεφόω ἐν ὁ ἀταμίῳ μήτρα ἔτι κρύπτω , ἐν ὁ λίνεος ὁ γαστήρ , χορεύω δείκνυμι . μεσαουω δέ ὁ ἑορτή ἀναβαίνω ὁ Ἰησοῦς εἰς ὁ Ἱερός . Ἱερός δέ εἰμί Θεός μόνος οἰκητήριον . λέγω γάρ καί Ἕλλην , ἔχω Ἱερός , ἀγνοέω ὅτι ἐκεῖνος οὐ εἰμί ἱερός , ἀλλά μιαρός . ὅπου γάρ αἷμα ἔχω καί σπονδή , καί κνίζω ἐδελιχαὶ καί τελέω δαίμων , ἐκεῖνος οὐ εἄν εἰμί Ἱερός , ἀλλά μιαρός ὁ δαίμων . μεσαουω δέ ὁ ἑορτή ἀναβαίνω ὁ Ἰησοῦς εἰς ὁ Ἱερός . Ἱερός δέ εἰμί μόνος Θεός οἰκητήριον ανακειμενω , ἔνθα ἀγάπη καί εἰρήνη ( 794 ) , ἔνθα πίστις καί σωφροσύνη αὐξάνω . Ζεύς οὗτος καί ὁ ἱερόv ὁ Θεός ὁ ευαργουμην ὁ Θεός εἰρηναῖος διά εἰναι καί γαλήνιος , ἄκλων , ἄδολος , ἀφιλάργυρος , ἵνα ἀγαθός θεός ἐν ὁ αὐτός Ψυχή κατοικέω , εἶδος οὗτος ὁ λαός πρός ὁ ἑαυτοῦ εἰσέρχομαι μεταβριθῆσαι . δύναμαι Ἱερός λέγω καί ἕκαστος πιστόν ἄνθρωπος ψυχή καθαρίζω · οἰκέω γάρ ἐν σύ , καί ἐμπεριπατέω Ἱερός δέ ὡς ἀληθής ἅγιος , καί ἱερεῖον , καί ἱερεύς , αὐτός εἰμί ὁ Χριστός , ἐν ὅς , κατά ὁ θεῖον ἀπόστολος , Πᾶν ὁ πλήρωμα ὁ θεότης κατοικέω σωματικός · πρός δέ ἐφίημι ὁ Πατήρ , σύ ἱερεύς εἰς ὁ αἰών κατά ὁ τάξις Μελχισεδέκ . νῦν ἐκπίτνω ἐκ ὁ ἀδόκητος εἰς μέγας ζήτημα , ἀπορέω πού κλίνω ὁ δῆμα ὁ διαίνω πού μεταλείπω ὁ πηδάλιον ὁ διδασκαλία οὐ οἶδα . εἰμί γάρ ὁ ἀπόστολος , εἰς ὁ κεφάλαιος ὁ περί ὁ Μελχισεδέκ ἔρχομαι δίδωμι , ἄκων ἀπόστολος διηγέομαι εἴρω , περι οὖον πολύς ἐγώ ὁ λόγος καί δυσμερηνευος · τίς εἄν εἶπον ἐγώ , τοσοῦτος ἐπί ὁ ὁ ἀπόστολος , δίδωμι ἄνθρωπος διάκρισις ; καί ὡς οδοιπόρος μὴκὺς εἄν τις πρᾷος καί παιδίαμον ὁδός ἐπιβαίνω , ἰσθίω ὁ πορεία ἀνύω · σπεύδω δέ ἔρχομαι πρός τόπος τις τραχύς ὁ προσάντης καί δυσοπατος , ἔνθα εἰμί ἀνήρ ουρανομήκης , ἵστημι καί ὁ κάματος ὁ ἀνάρρους ἀναλαγισάμενος , ἠρέμα βαδίζω ἀρχω , ἵνα μή ταχύς απόκριση · ὡσαύτως καί ἐγώ , ἔως ὁ ἔχω ἐκ ὁ Εὐαγγέλιος πρᾷος καί παιδίαμον , ὁ ῥῆμα ὁ λόγος ἡδύς πορεύω · ὅταν δέ ἔρχομαι εἰς ουρανομήκης Νόμη , ἠρέμα ἐπιβαίνω ὁ οὐράνιος κλῖμαξ ἑρμηνεία ἄρχω . τις δέ εἰμί ὁ παρά πᾶς Χριστιανός ζητέω θώρημα ; τίς ἕνεκα , φημί , ὁ ἀπόστολος μνημονεύω Μελχισεδέκ , εἶπον αὐτός ἀπάτωρ καί ἀγενεαλόγητος , μήτε ἀρχή ἡμέρα , μήτε ζωή · τέλος ἔχω · οὕτως οὐ εἄν εἰμί ἄνθρωπος , ἀλλά Θεός . πολλός δέ μή νοέω ὁ περί αὐτός εἴρω , μείζων ὁ Χριστός εἰμί εἴρω , καί συνίστημι ἑαυτοῦ αἵρεσις , καί λέγω ἐκεῖνος Μελχισεδεκίανοι · καί φιλονεικέω ἐγώ καί βούλομαι δείκνυμι , ὅτι μείζων εἰμί ὁ Χριστός ὁ Μελχισεδέκ , προσφέρω ἐγώ μάρτυς ὁ γραφή λέγω , σύ ἱερεύς εἰς ὁ αἰών κατά ὁ τάξις Μελχισεδέκ . Πῶς γάρ , φημί , οὐ εἄν εἰμί μείζων ὁ Μελχισεδέκ , ὁ κατά ὁ εἰκών καί τάξις ἱερατεύω ὁ Χριστός ; ἄλλος δέ πλανάω λέγω αὐτός εἰμί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . ἐγώ δέ λέγω αὐτός εἰμί ἄνθρωπος ὁμοιοπαθής ἐγώ , καί μήτε μείζων αὐτός εἰμί Χριστός · τίς δέ λέγω ὁ Χριστός ; ἀλλά οὔτε Ἰωάννης ὁ βαπτιστής . ἀληθής , γάρ ὁ λόγος ὁ κύριος , Ἄμη λέγω σύ , οὐ ἐγείρω ἐν γεννάω γυνή μείζων Ἰωάννης ὁ βαπτιστής . ἄλλος οὐ μήv εἰμί αὐτός ὁ Ἅγιον πνεῦμα . ὅτι2 δέ οὐ εἰμί μείζων ὁ Χριστός ὁ Μελχισεδέκ , εἶπον ἐγώ ἐκεῖνος ὁ οὗτος λέγω , ποῖος περίβολος , ὁ ποῖος χωρίον αὐτός εἰμί λέγω . ἄρας οὐράνιος ; ἄρας ἐπί γῆ ; ἄρας καταγονοος ; ἐάν οὖν εἶπον ὅτι ὁ οὐράνιος εἰμί ὁ Μελχισεδέκ ὁ ἄλλος τις χωρίον , ἀκούω · ὅτι ὁ αὐτός γένος κάμπτω ὁ Χριστός · λέγω γάρ ὁ ἀπόστολος ὅτι άνθος κάμνω παρά γένος , καί πᾶς γλῶσσα δεομολογήσεται , ἐπουράνιος , ἐπίγειος καί καταχθόνιος . εἰμί οὖν κάμπτω γένος ὁ Μελχισεδέκ ὁ Χριστός , μικρός εἰμί προσκυνέω Μελχισεδέκ ὁ προσκυνέω ὑπό αὐτός