joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0802.2
Καὶ ἠπελήγε τῇ Συναγωγῇ · Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα . Οὕτω τινὲς ἠθέλησαν θεωρῆσαι · εὑρίσκεται δὲ μὴ συνάπτειν τὰ πράγματα τῇ προφησεί · μετὰ γὰρ τὸν σταυρόν , μετὰ τὴν ἀπόκτισιν ταύτην , μυριάδες ἐπιστεύσαν ἀπὸ ᾿Ιουδαίων · καὶ οὐχ ἡρμόσται τῷ , Οὐχ ἔτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται , τὸ τοσούτους πιστεύσαι . Ἐπαναλάβε τὸ ῥῆμα · Ἐπὶ κατὰ ᾿Ιουδαίων ἀπεφήνατο καὶ κατὰ τῆς Συναγωγῆς , ὥστε μηκέτι καρπὸν ἐνεγκεῖν , καρποῦ δὲ τῆς Συναγωγῆς εἶν Ἐκκλησία , ἐχρὴν μετὰ ταύτην τὴν ἀπόκτισιν μηδένα πιστεύσαι ᾿Ιουδαίων · ὅτι δὲ πολλοὶ ἐπίστευσαν , ἄκουε τῆς Γραφῆς . Μία Πέτρος δημιουργία τριακίους ἐσαγήσεν , ἄλλ᾽ αὐτοῦ διδασκαλία τετρακισχιλίους , καὶ ἦσαν ψυχὰς ὡς ἐπτάκις χιλίαι . Ἀλλ᾽ οὐχ ὅτι , ὡς προέκοψεν ὁ λόγος , πολλαὶ ὁχλαὶ τῶν ᾿Ιουδαίων ὑπήκουσαν τῇ πίστει . Εἰ καὶ ᾿Ιουδαῖοι ὑπήκουσαν πολλοὶ , ἢ χιλιάδες πολλοὶ , ἐπὶ τέλει δὲ εἰς τοσοῦτον παρήλθεν ὁ λόγος παρὰ ᾿Ιουδαίοις , ὡς εἰπεῖν τοὺς ἀποστόλους τῷ Παύλῳ · Θεοῦ , ἀδελφέ , πόσαι μυριάδες εἰσὶ τῶν πιστευσάντων ᾿Ιουδαίων · εἰ οὖν μυριάδες εἰσὶ τῶν πιστευσάντων ᾿Ιουδαίων , εἰ οἱ μυριάδες ἐπίστευσαν , πῶς συνάδει τῇ ἀποφάσει ἢ ἀπόφασις , Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται ; μετὰ γὰρ τὴν ἀπόκτισιν μυριάδες ἠψαντο καρπῶν . Ἀλλὰ τὸ πράγμα ταύτῃν ἔχει τὴν ἀκολουθίαν . Φεύγε τὰς βεβαιομένας ἀληθείας · ἔστιν ὅτι αὕτη ἡ Γραφὴ διδύσιν ὀφθαλμοὺς εἰς θεωρίαν · ἔστιν ὅτι αὕτη τροπολογίαν διδάσκει . Ὀταν μέντοι γυμνὴ ἢ ἱστορία προκίνηται , μὴ βιάζω τὰ ἀνέριστα , ἀλλὰ λάμβανε τὴν ἀκρόασις ἀκολούθου . Σταυρὸς ἐν · τὸ πάθος ἐμέλλεν ἐκφαίνειν . Ἐν τῇ ἀσθενείᾳ ἐπιγνώσκει τὴν οἰκονομίαν , ἐνδείκνυται τὴν δύναμιν εἰς τὴν ἀψυχόν , καὶ φυλάττει τὴν μακροθυμίαν τοῖς μέλλουσι ἔχειν ἐλπίδα σωτηρίας . Ἦκει γὰρ ὁ Σωτήρ , ὅτι ὁ σταυρὸς σωτηρία τῶν ἀνθρώπων , καὶ τὸ ἀναβιβᾶσιν αὐτὸν ἐπὶ ξύλου , τοῦτο τὴν οἰκουμένην ὅλην ἐσαγῆσεν .. Διὸ φησίν · Ἐγὼ διὰ θανάτου , σωτισάτω . Ἐὰν σταυρωθῶ , πᾶσας Ἀλίουσις πρὸς ἐμαυτόν . Πρόσεχε , παρακαλῶ , τῷ , Ἐγώθω , τί ἐστιν ; Ἐὰν μὴ αὐτὸς ἐρμηνεύσῃ τὸ ῥῆμα , οὐ δύναμαι στήσαι τὸ νόημα . Λέγει ὁ Σωτὴρ τῷ Νικηδήμῳ , Καὶ καθὼς Μωϋσῆς ὑψώθη ἐν ἐρήμῳ ἐν τῇ ἐρήμῳ , οὕτως ἀναβιβᾶσιν δεῖ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύσων εἰς αὐτὸν τῇ ἀπολθῇ , ἀλλ᾽ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον . Καὶ καθὼς Μωϋσῆς ὑψώσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ , οὕτως , ἀναβιβᾶσιν δεῖ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου . Τί βουλεται τὸ ἀνίγνω ; Ἐν τῇ ἐρήμῳ ποτὲ ὁ λαὸς τῶν ᾿Ιουδαίων ἐγόγγυζεν ἐπὶ τῇ τροφῇ τῇ μάννα , καὶ τὴν τροφὴν ταύτην τὴν ἐξ οὐρανοῦ δεομένην πατήσας , ἐπεθύμησε τραπέζης Αἰγυπτιακῆς , καὶ ἔλεγεν · Ἐμνησθημεν τῶν λεβήτων τῶν κρεῶν , ὧν ἐσθίομεν ἐν Αἰγύπτῳ · καὶ προσεμνήσθημεν λεβήτων Αἰγυπτιακῶν τὴν μάννα τοῦ οὐρανοῦ . Ἤ οὐχ ὁ Θεός ; Ἐπειδὴ ὁ ἄρτος ὁ ἐξ οὐρανοῦ κατεφρόνηθη , ἀπεστείλει ἐπὶ τὸν λαὸν δρεῖς θανατούσας · ἐξέλαβον δρεῖς δάκνουσας , καὶ θάνατον εἶς · θάνατον ἐπάγουντες . Καὶ εἰκάσεις οὐχ ἄλλο θρήνον ἀπεστάλη , οὐ λᾶνον , οὐχ δρεῖς , ἀλλ᾽ ὄφεις . Ἐπειδὴ γὰρ ἡ ἀρχὴ τῷ ἀρεῖ εἶπεν ὁ Θεός , Ἐγὼ γὰρ πᾶσιν τὰς ἡμέρας , ἀπέστειλα θρήνον τοιούτων · κατὰ τῶν ἐσθιόντων μάννα καὶ γογγυζόντων , τὸν ἐσθιόντα καὶ μὴ γογγυζόντα . Ἀπέστειλεν ὄφιν δάκνουσα · ὄφνατος τοῖς δήγμασι ἠκολούθει . Προσεπίπτουσι τῷ Μωϋσῇ · προσπίπτει Θεῷ Μωϋσῆς · ὑποβάλλει Θεὸς φάρμακον τοῖς τραύμασι · καὶ τοῦτο τὸ δυνατόν ἀπελαύνει τὸν δρεῖς παρακαλούμενος · ἀλλὰ καὶ τὴν πᾶλην παρακαλεῖται , καὶ τὸ φάρμακον διδύσι . Ποιήσω μοι δρεῖν χαλκοῦν , καὶ πίψω αὐτὸν ἐπὶ ξύλου ἐπὶ τῆς ὕψους τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου , καὶ κηρύξω τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ , καὶ εἴπε · [ 855 ] Ἐάν τις δηγῇ ὑπὸ δρεῶνος , ἴδη καὶ προσκύνη τῷ ἀρεῖ τοῦτο τῷ παπηγμένῳ ἐπὶ τῷ ξύλῳ , καὶ πιστεύσῃ ζήσεται . Ἄρα οὐχ ἦν δυνατόν φυγαδευσθῆναι τοὺς δρεῖς ; οὐχ ἦν δυνατόν ἀπολέσθαι ; οὐχ ἦν δυνατόν λόγῳ θεραπεύσαι ; Ἄλλ᾽ ὥσπερ ἐδύνατο λόγος Θεοῦ τὴν πέτραν ἐκβαλεῖν ὕδωρ , ὡς δὲ εἶδεν τὴν πέτραν τὸ σύμβολον τοῦ σταυροῦ , οὐχ ὑπέσχυσεν · οὕτω καὶ ἐνταῦθα , τὸ δυνατόν τοὺς δρεῖς φυγαδεῦσαι , ἀλλ᾽ ὡς εἶδον ὁ δρεῖς τὴν εἰκόνα τοῦ σταυροῦ τὴν νεκρούσαν τῶν δαίμων τὰ δήγματα , οὐχ ἡκολούθησεν . Διὰ τί δὲ τοῦ Σωτῆρος εἰσῶν τὸν δρεῖν ἐκπίπτει ; τί ὅμοιον εἰκῶν , καὶ δρεῖς ; Ἴνα μαρμωνεύσῃ , ἐπειδὰν πρὸς ᾿Ιουδαίους ἔχῃ , ἢ πρὸς τινὰς ἐχθροὺς ἀπὸ τῆς Γραφῆς ὁρμημένους , καὶ κατὰ τῆς .
Lemmas: καί ἀπολήγω ὁ συναγωγή · μηκέτι ἐκ σύ καρπός1 γίγνομαι εἰς ὁ αἰών . οὕτως τις ἐθέλω θεωρέω · εὑρίσκω δέ μή συνάπτω ὁ πρᾶγμα ὁ προφημι · μετά γάρ ὁ σταυρός , μετά ὁ ἀπόκτισις οὗτος , μυριάς πιστεύω ἀπό Ἰουδαῖος · καί οὐ ἁρμόζω ὁ , οὐχ ἔτι ἐκ σύ καρπός1 γίγνομαι , ὁ τοσοῦτος πιστεύω . ἐπαναλαμβάνω ὁ ῥῆμα · ἐπί κατά Ἰουδαῖος ἀποφαίνω καί κατά ὁ συναγωγή , ὥστε μηκέτι καρπός φέρω , καρπός δέ ὁ συναγωγή εἶμαι ἐκκλησία , χρή μετά οὗτος ὁ ἀπόκτισις μηδείς πιστεύω Ἰουδαῖος · ὅτι δέ πολύς πιστεύω , ἀκούω ὁ γραφή . Μία Πέτρος δημιουργία τριακίους εἰσάγω , ἄλλος αὐτός διδασκαλία τετρακισχίλιοι , καί εἰμί ψυχή ὡς ἑπτάκις χίλιοι . ἀλλά οὐ ὅτι , ὡς προκόπτω ὁ λόγος , πολύς ὀχλή ὁ Ἰουδαῖος ὑπακούω ὁ πίστις . εἰμί καί Ιουδαῖος ὑπακούω πολύς , ἢ χιλιάς πολύς , ἐπί τέλος δέ εἰς τοσοῦτος παρέρχομαι ὁ λόγος παρά Ἰουδαῖος , ὡς εἶπον ὁ ἀπόστολος ὁ Παῦλος · Θεός , ἀδελφός , πόσος μυριάς εἰμί ὁ πιστεύω Ἰουδαῖος · εἰμί οὖν μυριάς εἰμί ὁ πιστεύω Ἰουδαῖος , εἰμί ὁ μυριάς πιστεύω , πῶς συνάδει ὁ ἀπόφασις ἢ ἀπόφασις , μηκέτι ἐκ σύ καρπός1 γίγνομαι ; μετά γάρ ὁ ἀπόκτισις μυριάς ἅπτω καρπός . ἀλλά ὁ πράγμα οὗτος ἔχω ὁ ἀκολουθία . φεύγω ὁ βεβαιόω ἀλήθεια · εἰμί ὅτι οὗτος ὁ γραφή διδυο ὀφθαλμός εἰς θεωρία · εἰμί ὅτι οὗτος τροπολογία διδάσκω . ὅταν μέντοι γυμνός ἢ ἱστορία προκινέω , μή βιάζω ὁ ἀνέριστος , ἀλλά λαμβάνω ὁ ἀκρόασις ἀκόλουθος . Σταυρός ἐν · ὁ πάθος μέλλω ἐκφαίνω . ἐν ὁ ἀσθένεια ἐπιγιγνώσκω ὁ οἰκονομία , ἐνδείκνυμι ὁ δύναμις εἰς ὁ ἄψυχος , καί φυλάσσω ὁ μακροθυμία ὁ μέλλω ἔχω ἐλπίς σωτηρία . ἥκω γάρ ὁ Σωτήρ , ὅτι ὁ σταυρός σωτηρία ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ ἀναβιβάζω αὐτός ἐπί ξύλον , οὗτος ὁ οἰκέω ὅλος εἰσάγω .. Διὸ φημί · ἐγώ διά θάνατος , σῴζω . ἐάν σταυρώνω , πᾶος αλιουτις πρός ἐμαυτοῦ . προσέχω , παρακαλέω , ὁ , Ἐγώθω , τίς εἰμί ; ἐάν μή αὐτός ἐρμηνεύω ὁ ῥῆμα , οὖον δύναμαι ἵστημι ὁ νόημα . Λέγος ὁ Σωτήρ ὁ Νικηδήμῳ , καί καθώς Μωϋσῆς ὑψόω ἐν ἐρῆμος ἐν ὁ ἐρῆμος , οὕτως ἀναβιβάζω δεῖ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύω εἰς αὐτός ὁ ἀπόλλυμι , ἀλλά ἔχω ζωή αἰώνιος . καί καθώς Μωϋσῆς υψώνω ὁ ὄφις ἐν ὁ ἐρῆμος , οὕτως , ἀναβιβάζω δεῖ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . τις βούλομαι ὁ ἀνίγνω ; ἐν ὁ ἐρῆμος ποτέ ὁ λαός ὁ Ἰουδαῖος γογγύζω ἐπί ὁ τροφή ὁ μάννα , καί ὁ τροφή οὗτος ὁ ἐκ οὐρανός δήω πατέω , ἐπιθυμέω τράπεζα Αἰγυπτιακός , καί λέγω · μιμνήσκω ὁ λέβης ὁ κρέας , ὅς ἐσθίω ἐν Αἴγυπτος · καί προσμιμνήσκομαι λέβης Αἰγυπτιακός ὁ μάννα ὁ οὐρανός . ἤ οὐ ὁ Θεός ; ἐπεί ὁ ἄρτος ὁ ἐκ οὐρανός καταφρονέω , ἀποστέλλω ἐπί ὁ λαός δράω θνῄσκω · ἐκλαμβάνω δράω δάκνω , καί θάνατος εἰμί · θάνατος ἐπάγω . καί εἰκάζω οὐ ἄλλος θρῆνος ἀποστέλλω , οὖον λανόν , οὐ δράω , ἀλλά ὄφις . ἐπεί γάρ ὁ ἀρχή ὁ ἀείρω εἶπον ὁ Θεός , ἐγώ γάρ πᾶς ὁ ἡμέρα , ἀποστέλλω θρῆνος τοιοῦτος · κατά ὁ ἐσθίω μάννα καί γογγύζω , ὁ ἐσθίω καί μή γογγύζω . ἀποστέλλω ὄφις δάκνω · ὄφνατος ὁ δῆγμα ἀκολουθέω . προσεπιπτους ὁ Μωϋσῆς · προσπίπτω Θεός Μωϋσῆς · ὑποβάλλω θεός φάρμακον ὁ τραῦμα · καί οὗτος ὁ δυνατός ἀπελαύνω ὁ δράω παρακαλέω · ἀλλά καί ὁ πάλη παρακαλέω , καί ὁ φάρμακον δίδυμι . ποιέω ἐγώ δράω χάλκεος , καί πίπτω αὐτός ἐπί ξύλον ἐπί ὁ ὕψος ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , καί κηρύσσω ὁ υἱός Ισραήλ , καί εἶπον · [ 855 ] ἐάν τις δῆ ὑπό δρεῶνος , ἴδη καί προσκυνέω ὁ ἀείρω οὗτος ὁ πήγνυμι ἐπί ὁ ξύλον , καί πιστεύω ζῶ . ἄρας οὐ εἰμί δυνατός φυγαδεύω ὁ δράω ; οὐ εἰμί δυνατός ἀπόλλυμι ; οὐ εἰμί δυνατός λόγος θεραπεύω ; ἄλλος ὥσπερ δύναμαι λόγος Θεός ὁ πέτρα ἐκβάλλω ὕδωρ , ὡς δέ ὁράω ὁ πέτρα ὁ σύμβολον ὁ σταυρός , οὐ ὑπέσχυσεν · οὗτος καί ἐνταῦθα , ὁ δυνατός ὁ δράω φυγαδεύω , ἀλλά ὡς εἶδον ὁ δράω ὁ εἰκών ὁ σταυρός ὁ νεκρουω ὁ δαίμων ὁ δῆγμα , οὐ ἀκολουθέω . Ζεύς τίς δέ ὁ Σωτήρ ἴσος ὁ δράω ἐκπίπτω ; τίς ὅμοιος εἰκών , καί δράω ; ἵνα μαρμωνεύσῃ , ἐπειδάν πρός Ἰουδαῖος ἔχω , ἢ πρός τις ἐχθρός ἀπό ὁ γραφή ὁρμάω , καί κατά ὁ .