joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0746.2
Ῥοαὶ καὶ μέλι καὶ φοινὶς καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀκροδρῦων καρποὶ τὸν τοῦ σώματος ὑδνοῦσι φάρυγα · θεοὶ δὲ λόγοι ἁγίων διδασκάλων ἀγπὴν κεκρησμένοι , τῇ ἀκοῇ τῆς διδασκαλίας παρατετιμμένοι , τὸν τῆς ψυχῆς γλυκαίνουσι λάρυγγα . Καὶ ὡσπερ οἱ τοὺς καρπούς τῶν δένδρων τρυγήσας , ἐν τῇ τῶν καρπῶν μεταλήψει ἐπαίνους τοῖς δένδροις ἀποδίδωσι · ὡσαύτως καὶ οἱ τὰ θεία λόγια τῶν διδασκάλων ἐν τῷ καρπάλιῳ τῆς ἀκοῆς ἐντρυγήσας , εἴτα τῷ νῷ παρατέμψας , καὶ τὴν τοῦ λόγου γλυκύτητα γευσάμενος , τῷ διδασκάλῳ ἐπαίνοις ἐκπεμπων ἐκ χειλέων λέγει · " Ὡς γλυκεὰ τὰ λάφυρά μου τὰ λόγιά σου , ὦθὲρ μέλι καὶ κηρίῳ τῷ στόματί μου ! Καὶ ὁ σοφώτατος δὲ Σαλωμὼν τοὺς καλοὺς λόγους κηρίῳς μέλιτος παρεικάζας φησί · Ἁπρία μελίτος λόγοι καλοί . Ὡσπερ γὰρ ὁ λάφυς τὰ βρώματα γευόμενος , οὐδὲ τὰ καλά ἀπὸ τῶν[795 ] φαύλων διακρίνειν · ὡσαύτως καὶ ὁ νοὺς τῆς ψυχῆς τὰ χρηστὰ ῥήματα οὐδὲν ἀπὸ τῶν φαύλων διακρίνει , ὡσπερ φησὶν ἐν τῷ Ἰώβ · Ἀδρύξας μὲν ἡφάρ σίτα φαίνεται , νοὺς δὲ ῥήματα διακρίνει . Καὶ μηκέτι νομίζεις ἔχειν μὲν τὸν οἰκοδεσπότην ἐν τῷ ἰδίῳ παραδείσῳ δένδρα διάφορα , φοινίκας λέγω καὶ μέλια καὶ ἐλαίας , τὸν δὲ Κύριον ἐν τῷ ἰδίῳ παραδείσῳ τῆς Ἐκκλησίας μὴ ἔχειν διάφορα στέλεχὶ τῶν πατέρων , ἕκαστον κατὰ τὴν οἰκείαν χρηστότητα πρὸς τὸν τῶν εἰσπορευομένων ἀπόλαυσιν ἐκ βάθους τῆς καρδίας τοὺς καρπούς τῶν λόγων προσφέροντα . Ὁ μὲν γὰρ τὴς ἐστιν αὐτῶν , ὡσπερ ἐλαία ἐδδαλίας , τοῖς φύλλοις τῆς πίστεως κατάκομος , καὶ τοῖς ἔργοις τῆς εὐλαβείας κατάκλαρος · ἄλλος δὲ ἐστιν ὡσπερ φοινὶς τοῖς βατοῖς τῆς κατὰ διαθόλου νίκης κατεστεμμένος , καὶ τὸν γλυκύτατον κραπὸν τῆς ἐτομίας τοῖς πένιναι προβαλλόμενος · περὶ οὐ φησὶν ἡ Γραφή , Δίκαιος ὡς φοινὶς ἀνθήσει . Ἕτερος δὲ τὶς ἐστιν , ὡσπερ μέλιον , δύο τείρει παρέχων τοῖς ἀνθρώποις , τὴν σε θορρήν φημι , καὶ τὴν γλυκύτητα τοῦ φαρμάκου · καὶ τὸν τοιούτον ἐγκωμιάζουσα ἐν τοῖς Ἀσμασι τῶν ἁσμάτων ἡ νόμη Ἐκκλησία τί φησιν ; Ὡς μέλιον ἄν σοις ξύλιος τοῦ δρυμοῦ , οὕτως ἀδελφίδες μου ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ . Καὶ φησιν , Ἐν τῇ σκιᾷ αὐτοῦ ἐκαθήμεθα καὶ ἐδασάμεθα , καὶ καρπὸς αὐτοῦ γλυκεὺς ἐν τῷ λάφυγί . Τὸδ ποιῶν , ἀγαπητοί , ἐγώ , ὁ ὀλιγοστὴν φυλλάδα λογίων καὶ καρπὸν κεκτημένος , μὴτε τοὺς καυσαιμένους ἀναψύχειν ἱσχύων , μὴτε τοὺς πεινῶμένους τοῖς καρποῖς τῶν λόγων ἐκθρέψαι δυναμενος ; Καλὸν γὰρ μοι ἂν μεθ' ὑμῶν μανθάνειν ἐκ τῶν ἁγίων πατέρων διδάσκειν . Ἄλλ' ἐπειδὴ φόβος Θεοῦ καὶ ὁ πόθος ὑμῶν πρὸς τὸ λέγειν ἡμᾶς διεγείρει , διὸ τὴ τρεῖς λόγους τοῦ γλυκυτάτου Εὐαγγελίου λαβόντες καθάπερ φοινίκας , καὶ ἀποτυπῶντες , ὑμᾶς διεγερμένους · οὕτω γὰρ προθύμως ἐπὶ τὰ καλλικάρπα δένδρα τῶν ἁγίων πατέρων ζώντες τῷ πνεύματι ἐπειχθήσεσθε . Ἄρτιως ἠκούσαμεν τοῦ εὐαγγελιστοῦ λέγοντος , Μεσαούσης τῆς ἑορτῆς ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ Ἰερὸν , καὶ ἐδιδάσκεν . Οὐ παρήλθεν ὁ λόγος τοῦ Εὐαγγελίου , ἐπειδὴ ἐνέστηκεν ὁ τῆς ἑορτῆς καιρός , πρέπουσα τοῖς παροῦσιν ἡ τοῦ Εὐαγγελίου ἀνάγνωσις , ἀρμόζουσα τῇ ἡμέρᾳ ἡ δήγησις · ἀδελφοί γὰρ ἐστι τῆς ἐνεστῶσης ἑορτῆς ὁ τοῦ λόγου δύναμις . Μεσαούσης τῆς ἑορτῆς ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ Ἰερὸν · τελειώσης δὲ τῆς ἑορτῆς , οὐκ εἰ ἀναβαίνει εἰς τὸ Ἰερὸν , ἀλλ' εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνατρέχει . Μεσαούσης δὲ τῆς ἑορτῆς ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ Ἰερὸν . Ἑορτὴς δὲ λέγει , οὐ τῆς παρ' Ἑλλήσι καὶ Ἰουδαίοις γινωμένης , ἔνθα μέθαι καὶ κώμοι καὶ ἁσματά πορνικὰ , καὶ θέλγιστρα καλλιφωνίας , καὶ ὀρχήσεις πολυτρόποι , ἀλλ' ἑορτὴς ἁγίας πρεσβύτης Χριστιανῶν , ἔνθα οὐ μέθαι καὶ κώμοι , ἀλλ' εὐχαὶ καὶ ὑμνησίαι καὶ ἐκθεσίαι · ἔνθα οὐκ ἁσματα πορνικὰ ἐκλύονται σώματα , ἀλλ' ἁσματα θεικὰ τὰς ψυχὰς ἐνδύονται · ἔνθα οὐκ ὀρχήσεις πολυτρόποι , ἀλλὰ ψυχῶν ἁγίων ἐν ἀγαλλιάσεσι σκιρτήματα . Εἰ δὲ θέλεις ἰδεῖν τοὺς παρ' ἡμῖν ἤδοντας καὶ ὀρχωμένους καὶ σκιρτῶντας οἷοι εἰσιν , ἰδε μοι τὸν Ἠσαΐαν ἤδοντα καὶ λέγοντα , Ἄσω δὴ τῷ ἡγαπημένῳ ὁμοῦ τῷ ἀγαπητῷ μου , τῷ ἀμπελῴτῳ μου . Ἰδεῖτε δὲ καὶ παρ' ἁγίων γυναικῶν , Μαριὰν τὴν ἀδελφὴν Μωϋσέως , μετὰ καὶ ἄλλων γυναικῶν Ἰσραηλῶν , ἐπινεύει ὕμνον τοῖς Θεῷ φόβοις καὶ λεγούσας · Ἄσωμεν τῷ Κυρίῳ · ἐνδόξως γὰρ δεδοξάσται . Οὐ μέκνηται καὶ Δαυὶδ ἐν ὑμνοῖς λέγων , Ἐν μέσῳ γεναρίδων
Lemmas: ῥοή καί μέλι καί φοινός καί ὁ λοιπός ὁ ακροδρυς καρπός ὁ ὁ σῶμα ὑδνέω φάρυγξ · θεός δέ λόγος ἅγιος διδάσκαλος ἀγπὴν κραίνω , ὁ ἀκοή ὁ διδασκαλία παρατίθημι , ὁ ὁ Ψυχή γλυκαίνω λάρυγξ . καί ὡς ὁ ὁ καρπός ὁ δένδρον τρυγάω , ἐν ὁ ὁ καρπός μεταλαμβάνω ἔπαινος ὁ δένδρον ἀποδίδωμι · ὡσαύτως καί ὁ ὁ θεῖος λόγιος ὁ διδάσκαλος ἐν ὁ καρπάλιῳ ὁ ἀκοή ἐντρυγάω , εἴτα̅ ὁ νάω παρατέμψας , καί ὁ ὁ λόγος γλυκύτης γεύω , ὁ διδάσκαλος ἔπαινος ἐκπέμπω ἐκ χεῖλος λέγω · " ὡς γλυκύς ὁ λάφυρα ἐγώ ὁ λόγιον σύ , ὦθὲρ μέλι καί κηρίον ὁ στόμα ἐγώ ! καί ὁ σοφός δέ Σολομών ὁ καλός λόγος κήριος μέλι παρεικάζω φημί · Ἁπρία ἀρτό-μελι λόγος καλός . ὡς γάρ ὁ λάφυς ὁ βρῶμα γεύω , οὐδέ ὁ καλός ἀπό ὅς ] φαῦλος διακρίνω · ὡσαύτως καί ὁ νόος ὁ Ψυχή ὁ χρηστός ῥῆμα οὐδείς ἀπό ὁ φαῦλος διακρίνω , ὡς φημί ἐν ὁ Ἰώβ · αδρυθελγω μέν ἡφάρ σῖτος φαίνω , νόος δέ ῥῆμα διακρίνω . καί μηκέτι νομίζω ἔχω μέν ὁ οἰκοδεσπότης ἐν ὁ ἴδιος παράδεισος δένδρον διάφορος , Φοῖνιξ λέγω καί Μέλια καί ἐλαία , ὁ δέ κύριος ἐν ὁ ἴδιος παράδεισος ὁ ἐκκλησία μή ἔχω διάφορος στέλεχος ὁ πατήρ , ἕκαστος κατά ὁ οἰκεῖος χρηστότης πρός ὁ ὁ εἰσπορεύω ἀπόλαυσις ἐκ βάθος ὁ Καρδία ὁ καρπός ὁ λόγος προσφέρω . ὁ μέν γάρ σής εἰμί αὐτός , ὡς ἐλαία ἐδδαλίας , ὁ φύλλον ὁ πίστις κατάκομος , καί ὁ ἔργον ὁ εὐλάβεια κατάκλαρος · ἄλλος δέ εἰμί ὡς φοινός ὁ βατός ὁ κατά διαθολόω Νίκη καταστέφω , καί ὁ γλυκύς κραπὸν ὁ ετοεις ὁ πένιναι προβάλλω · περί οὖον φημί ὁ γραφή , Δίκαιος ὡς φοινός ἀνθέω . ἕτερος δέ τις εἰμί , ὡς μέλιος , δύο τείρω παρέχω ὁ ἄνθρωπος , ὁ σύ θορή φημί , καί ὁ γλυκύτης ὁ φάρμακον · καί ὁ τοιοῦτος ἐγκωμιάζω ἐν ὁ ᾆσμα ὁ ᾆσμα ὁ Νόμη ἐκκλησία τίς φημί ; ὡς μέλιος ἄν σός ξύλιον ὁ δρυμός , οὕτως ἀδελφίς ἐγώ ἐν μέσος ὁ υἱός Ἰσραήλ . καί φημί , ἐν ὁ σκιά αὐτός κάθημαι καί δατέομαι , καί καρπός1 αὐτός γλυκύς ἐν ὁ λάφυγί . ὅδε ποιέω , ἀγαπητός , ἐγώ , ὁ ὀλιγοστός φυλλάς λόγιος καί καρπός κτάομαι , μήτε ὁ καυσαιμενος ἀναψύχω ἰσχύω , μήτε ὁ πεινάω ὁ καρπός ὁ λόγος ἐκτρέφω δύναμαι ; κηλόν γάρ ἐγώ εἄν μετά σύ μανθάνω ἐκ ὁ ἅγιος πατήρ διδάσκω . ἄλλος ἐπεί φόβος Θεός καί ὁ πόθος σύ πρός ὁ λέγω ἐγώ διά-ἐγείρω , διό ὅς τρεῖς λόγος ὁ γλυκύς Εὐαγγέλιος λαμβάνω καθάπερ Φοῖνιξ , καί ἀποτυπόω , σύ διεγείρω · οὗτος γάρ προθύμως ἐπί ὁ καλλικάρπα δένδρον ὁ ἅγιος πατήρ ζῶ ὁ πνεῦμα ἐπείγω . ἄρτιος ἀκούω ὁ εὐαγγελιστής λέγω , μεσαουω ὁ ἑορτή ἀναβαίνω ὁ Ἰησοῦς εἰς ὁ Ἱερός , καί διδάσκω . οὖον παρέρχομαι ὁ λόγος ὁ Εὐαγγέλιος , ἐπεί ἐνίστημι ὁ ὁ ἑορτή καιρός , πρέπω ὁ πάρειμι ὁ ὁ Εὐαγγέλιος ἀνάγνωσις , ἁρμόζω ὁ ἡμέρα ὁ δήγησις · ἀδελφός γάρ εἰμί ὁ ἐνίστημι ἑορτή ὁ ὁ λόγος δύναμις . μεσαουω ὁ ἑορτή ἀναβαίνω ὁ Ἰησοῦς εἰς ὁ Ἱερός · τελείωση δέ ὁ ἑορτή , οὐ εἰμί ἀναβαίνω εἰς ὁ Ἱερός , ἀλλά εἰς ὁ οὐρανός ἀνατρέχω . μεσαουω δέ ὁ ἑορτή ἀναβαίνω ὁ Ἰησοῦς εἰς ὁ Ἱερός . ἑορτή δέ λέγω , οὖον ὁ παρά Ἕλλην καί Ἰουδαῖος γινωμένος , ἔνθα μέθη καί κῶμος καί ᾆσμα πορνικός , καί θέλγιστρον καλλιφωνία , καί ὄρχησις πολύτροπος , ἀλλά ἑορτή ἅγιος πρεσβύτης Χριστιανός , ἔνθα οὖον μέθη καί κῶμος , ἀλλά εὐχή καί ὑμνήσιος καί ἐκθεσία · ἔνθα οὐ ᾆσμα πορνικός ἐκλύω σῶμα , ἀλλά ᾆσμα θεῖος ὁ ψυχή ἐνδύω · ἔνθα οὐ ὄρχησις πολύτροπος , ἀλλά Ψυχή ἅγιος ἐν ἀγαλλίασις σκίρτημα . εἰμί δέ ἐθέλω ὁράω ὁ παρά ἐγώ ἐσθίω καί Ὀρχομενός καί σκιρτάω οἷος εἰμί , μάργηλις ἐγώ ὁ Ἠσαΐας ἐσθίω καί λέγω , ἀάω δή ὁ ἁγαπάω ὁμοῦ ὁ ἀγαπητός ἐγώ , ὁ ἀμπελῴτῳ ἐγώ . βλέπω δέ καί παρά ἅγιος γυνή , Μαριάν ὁ ἀδελφή Μωϋσῆς , μετά καί ἄλλος γυνή Ἰσραηλῶν , ἐπινεύω ὕμνος ὁ Θεός φόβος καί λέγω · ἀάω ὁ κύριος · ἔνδοξος γάρ δοξάζω . οὖον μέκνηται καί Δαυίδ ἐν ὑμνέω λέγω , ἐν μέσος γεναριδηω