joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0731.4
Διὰ τί παρὰ πάντας τοὺς ἐπὶ γῆς ποταμοὺς ἐπὶ [ 778 ] τοῦ Ἰορδάνου ποταμοῦ ἐπιτελεῖ Χριστὸς τὸ μυστήριον τοῦ βαπτίσματος ; Ἀναγκαῖον ἱστορήσαι τοῦ ποταμοῦ τὴν φύσιν , ἵνα ἐξ αὐτοῦ μάθῃς τὴν τῆς μυσταγωγίας ἀκολουθίαν . Ὁ Ἰορδάνης παρὰ πάντας τοὺς ποταμοὺς δύο βίλας ἔχει πηγῶν · οὐ γὰρ ἀπὸ μιᾶς πηγῆς προέργεται ὁ Ἰορδάνης . Ἔχει δὲ τὴν μὲν μίαν πηγὴν εἰς τὴν Πανιάδα , τὴν δὲ ἄλλην πηγὴν τοῦ Πανιάδος · καὶ ἡ μὲν μία πηγὴ καλεῖται Ἰδρ , ἡ δὲ ἄλλ’ Ἄδν · καὶ κατ’ ὀλίγον προερχόμεναι καὶ μεριζόμεναι ἀπ’ ἀλλήλων αἱ πηγαί , κατὰ τινὰ τόπον συνέρχονται ἀλλήλαις , καὶ ἓνα ἀποτελοῦσι ποταμόν . Ἀπίθουσι δὲ αὐτῷ οἱ ἀργαλοὶ ὄνομα πρὸς τὰς βίλας , Ἰορδάνης , ὁ ἀπὸ τοῦ Ἰδρ καὶ τοῦ Ἄδν ταχθεὶς ποταμός , παρὰ τὰς ἀρχὰς σχιζομένους · ἔχων τὰς βίλας , καὶ ἐπὶ τέλει συναπτομένας . Παρὰ πάντας πάλιν τοὺς ποταμοὺς οὗτος ἔχων θάλασσαν οὐ τρέχει , καὶ ὑδωρ αὐτὸν θαλάσσης ὧν οὐ δέχεται , ἀλλὰ δέχεται αὐτὸν ἡ νεκρὰ θάλασσα . Οὕτως μόνον παρὰ πάντας τοὺς ποταμοὺς νεκροὺς καὶ ἀργοὺς ὕδασι συνἄπτεται . Ἔστι δὲ ὁ Ἰορδάνης τοῦ ἡμετέρου θνητοῦ γένους τύπος , καὶ ὅπως ἄκουε . Ἀπ’ ἀρχῆς τὸ γένος , ὁ ἡμέτερον δύο ἔχει βίλας , τὸν Ἀδὰμ ἐκ γῆς πλασθέντα , τὴν Εὐᾶν ἀπὸ πλευρᾶς προελθούσαν καὶ οὐκ ὄντιν εἰς ἑαυτὸν καὶ εἰς τρόπου τῆς καταστάσεως . Ὁ μὲν γὰρ ἀπὸ γῆς ἐπλάσθη , πηγὴν ἔχων τὴν γῆν · ἡ δὲ ἀπὸ πλευρᾶς ἐγένετο , βίλαν ἔχουσα τὴν πλευράν · ἄλλη ἀρχὴ ἑκατέρου , καὶ ἄλλη ταύτης , καὶ ἦσαν ἀπ’ ἀλλήλων εἰκὼς μεριζόμενοι κατὰ τὸν τρόπον τῆς διαστάσεως · συνἦλθον δὲ εἰς συνάψιν γαμικὴν , ἀπεπλάσθη δὲ τὰ ἀμφοτέρων ἐν σώμα , καὶ οὐκέτι οἱ τιστεύονται ἢ ἀπὸ πλευρᾶς ἢ ἀπὸ γῆς , ἀλλ’ ἀπὸ συνοσίας ἐτίχοντο . Ἔσοντας γὰρ , φασίν , οἱ δύο οὐ σάρξ μία . Τοῦτο γοῦν τὸ ἡμέτερον πλάσμα , δρωμὲν μὲν ἀκολουθίαν φύσεως , τίλος ἔχει τὸν θάνατον . Ἥρξατο μὲν ἡμῶν τὸ πλάσμα ἀπὸ γῆς , καὶ ἤλθεν εἰς θάνατον · καὶ ἐδέξατο τὸ πλάσμα τοῦτο ἡ νεκρὰ θάλασσα , ὁ βαθύς , ὁ καταχθόνιος , ἡ ἄβυσσος τῶν νεκρῶν . Ὁ γὰρ ἔστι νεκρὰ θάλασσα τοῖς ζῴοις ὕδασι , τοῦτο ἐστιν ὁ ἄβυσσος τῶν ἀποθνῄσκουσιν . Διὸ λέγει Παῦλος · Μὴ αἱψὴς ἐν τῇ καρδίᾳ σου , Τίς μεταθήσεταί εἰς τὸν θάνατον ; τοῦτο ἐστι , Χριστὸν δὲ νεκρῶν ἀναστήσει . Περί τούτων οὖν τὸν Ἰορδάνην τὸν ἀπὸ ζωῶν πηγῶν προερχόμενον , καὶ εἰς νεκρὰν θαλάσσαν καταλήγοντα , πᾶσα ἡ τοῦ Θεοῦ ἐπιτελεῖτο θαυματουργία , ἵνα μηκέτι τὸ ζῶν ὕδωρ τρέχῃ πρὸς θάνατον . Τρίτον αὐτὸν τὸν Ἰορδάνην διέκοψεν ὁ Θεός , ὡς μηκέτι αὐτῷ τὴν ἀκολουθίαν εἶναι εἰς τὴν νεκρὰν θαλάσσαν . Ἀλλ’ ἀναστρέψαν ἐπὶ τὰς ἀρχαίας βίλας τὰς ζώσας . Ἐτμήθη ἐπὶ Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ · ἐτμήθη καὶ ἐπὶ Ἠλίου , ὅτε τῇ μηλωτῇ αὐτὸν ἔκρεμεν · ἐτμήθη ὑπὸ Ἐλισσαίου , ὅτε ὑποστρέψαν ἐπεμεν αὐτόν . Πρώτως Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυῆ ἐτμη τὸν Ἰορδάνην · καὶ ὅπως ἔπεμεν , ἄκουε . Οὐκ ἔστιν τὰ μαῖθρα τῶν πηγῶν , ἀλλ’ ἀπέστρεψε τὸ ὕδωρ εἰς τὰ ὀπίσω , ὡς μαρτυρεῖ ὁ ψαλμωδὸς λέγων · Τί σοί ἐστι , θάλασσα , ὅτι ἐφυγες ; καὶ σὺ , Ἰορδάνης , ὅτι ἐστράφης εἰς τὰ ὀπίσω ; Τὰ δὲ ὀπίσω ἦσαν αἱ πηγαί . Ἀνακατιζῶν τούτων ὁ Σωτὴρ τὸ γένος τοῦ ἡμετέρου τὸ τρέχον εἰς θάνατον , ποιεῖ μηκέτι τρέχειν εἰς θάνατον , ἀλλ’ ἐπὶ τὰς ἀρχαίας βίλας τὰς ζώσας ἐπανιδίνας , οὐκ εἰς τὴν νεκρὰν θάλασσαν καταλήγειν . Ἀποκαθίσταται τούτων ἡ θνητὴ φύσις εἰς τὸ ἀρχαῖον σχῆμα . Οὐτε εἰς δὲ φαίνεται τεῖχον τὸν Ἰορδάνην ἄνευ τινὸς συμβόλου . Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυῆ ἔχων κιθῶνα ἐπεμεν . Ἠλίας ἔχων μηλωτὴν . Ἐλισσαῖος ἔχων πάλιν τὴν μηλωτὴν τοῦ διδασκάλου ἐπεμεν . Ἐπειδὴ γὰρ ἡ θνητὴ φύσις οὐκ ἔστιν καθ’ ἑαυτὴν στήσαι τὸν θάνατον , εἰσἤρχετο . Ἰησοῦς πρώτως φέρων μὲν τοῦ Δεσπότου τὴν προσηγορίαν , ἐπαγγόμενος δὲ μεθ’ ἑαυτοῦ τὸν κιθῶνα , τὸ σύμβολον τοῦ δεσποτικοῦ σώματος . Καὶ φαίνεται ὁ Ἰορδάνης οὐτε τὸν Ἰησοῦν τιμήσας , τὴν φιλίαν ἀνδρω -
Lemmas: Ζεύς τίς παρά πᾶς ὁ ἐπί γῆ ποταμός ἐπί [ 778 ] ὁ Ἰορδάνης ποταμός ἐπιτελέω Χριστός ὁ μυστήριον ὁ βάπτισμα ; ἀναγκαῖος ἱστορέω ὁ ποταμός ὁ φύσις , ἵνα ἐκ αὐτός μανθάνω ὁ ὁ μυσταγωγία ἀκολουθία . ὁ Ἰορδάνης παρά πᾶς ὁ ποταμός δύο Βίλας ἔχω πηγή · οὖον γάρ ἀπό εἷς πηγή προεργω ὁ Ἰορδάνης . ἔχις δέ ὁ μέν εἷς πηγή εἰς ὁ Πανιάς , ὁ δέ ἄλλος πηγή ὁ Πανιάς · καί ὁ μέν εἷς πηγή καλέω Ἰδρ , ὁ δέ ἄλλος Ἄδν · καί κατά ὀλίγος προέρχομαι καί μερίζω ἀπό ἀλλήλων ὁ Πηγαί , κατά τις τόπος συνέρχομαι ἀλλήλων , καί εἷς ἀποτελέω ποταμός . απιθους δέ αὐτός ὁ ἀργάλος ὄνομα πρός ὁ Βίλας , Ἰορδάνης , ὁ ἀπό ὁ Ἰδρ καί ὁ Ἄδν τάσσω ποταμός , παρά ὁ ἀρχή σχίζω · ἔχω ὁ Βίλας , καί ἐπί τέλος συνάπτω . παρά πᾶς πάλιν ὁ ποταμός οὗτος ἔχω θάλασσα οὖον τρέχω , καί ὕδωρ αὐτός θάλασσα ὅς οὖον δέχομαι , ἀλλά δέχομαι αὐτός ὁ νεκρός θάλασσα . οὕτως μόνος παρά πᾶς ὁ ποταμός νεκρός καί ἀργός ὕδωρ συνάπτω . εἰμί δέ ὁ Ἰορδάνης ὁ ἡμέτερος θνητός γένος τύπος , καί ὅπως ἀκούω . ἀπό ἀρχή ὁ γένος , ὁ ἡμέτερος δύο ἔχω Βίλας , ὁ Ἀδάμ ἐκ γῆ πλάσσω , ὁ Ευάν ἀπό πλευρά προέρχομαι καί οὐ Όντίν εἰς ἑαυτοῦ καί εἰς τρόπος ὁ κατάστασις . ὁ μέν γάρ ἀπό γῆ πλάσσω , πηγή ἔχω ὁ γῆ · ὁ δέ ἀπό πλευρά γίγνομαι , βίλα ἔχω ὁ πλευρά · ἄλλος ἀρχή ἑκάτερος , καί ἄλλος οὗτος , καί εἰμί ἀπό ἀλλήλων ἔοικα μερίζω κατά ὁ τρόπος ὁ διάστασις · συνέρχομαι δέ εἰς σύναψις γαμικός , ἀποπλήσσω δέ ὁ ἀμφότερος ἐν σώμα , καί οὐκέτι ὁ τίνω ἢ ἀπό πλευρά ἢ ἀπό γῆ , ἀλλά ἀπό συνόσιος τίκτω . εἶμαι γάρ , φημί , ὁ δύο οὖον σάρξ εἷς . οὗτος γοῦν ὁ ἡμέτερος πλάσμα , δράω μέν ἀκολουθία φύσις , τῖλος ἔχω ὁ θάνατος . ἄρχω μέν ἐγώ ὁ πλάσμα ἀπό γῆ , καί ἔρχομαι εἰς θάνατος · καί δέχομαι ὁ πλάσμα οὗτος ὁ νεκρός θάλασσα , ὁ βαθύς , ὁ καταχθόνιος , ὁ ἄβυσσος ὁ νεκρός . ὁ γάρ εἰμί νεκρός θάλασσα ὁ ζῷον ὕδωρ , οὗτος εἰμί ὁ ἄβυσσος ὁ ἀποθνῄσκω . Διὸ λέγω Παῦλος · μή αἱψὴς ἐν ὁ Καρδία σύ , Τῖς μετατίθημι εἰς ὁ θάνατος ; οὗτος εἰμί , Χριστός δέ νεκρός ἀνίστημι . Περί οὗτος οὖν ὁ Ἰορδάνης ὁ ἀπό ζωή πηγή προέρχομαι , καί εἰς νεκρός θάλασσα καταλήγοντα , πᾶς ὁ ὁ Θεός ἐπιτελέω θαυματουργία , ἵνα μηκέτι ὁ ζῶ ὕδωρ τρέχω πρός θάνατος . Τρίτος αὐτός ὁ Ἰορδάνης διακόπτω ὁ Θεός , ὡς μηκέτι αὐτός ὁ ἀκολουθία εἰμί εἰς ὁ νεκρός θάλασσα . ἀλλά ἀναστρέφω ἐπί ὁ ἀρχαῖος Βίλας ὁ ζώννυμι . τέμνω ἐπί Ἰησοῦς ὁ Ναυῆ · τέμνω καί ἐπί Ἠλίας , ὅτε ὁ μηλωτή αὐτός ἐκρέμω · τέμνω ὑπό Ἐλισσαῖος , ὅτε ὑποστρέπω ἕπω αὐτός . Πρῶτος Ἰησοῦς ὁ ὁ Ναυῆ τέμνω ὁ Ἰορδάνης · καί ὅπως ἕπω , ἀκούω . οὐ εἰμί ὁ μαιθρης ὁ πηγή , ἀλλά ἀποστρέφω ὁ ὕδωρ εἰς ὁ ὀπίσω , ὡς μαρτυρέω ὁ ψαλμῳδός λέγω · τις σύ εἰμί , θάλασσα , ὅτι φεύγω ; καί σύ , Ἰορδάνης , ὅτι στρέφω εἰς ὁ ὀπίσω ; ὁ δέ ὀπίσω εἰμί ὁ Πηγαί . ανακατιζω οὗτος ὁ Σωτήρ ὁ γένος ὁ ἡμέτερος ὁ τρέχω εἰς θάνατος , ποιέω μηκέτι τρέχω εἰς θάνατος , ἀλλά ἐπί ὁ ἀρχαῖος Βίλας ὁ ζώννυμι επανιδινη , οὐ εἰς ὁ νεκρός θάλασσα καταλήγω . ἀποκαθίστημι οὗτος ὁ θνητός φύσις εἰς ὁ ἀρχαῖος σχῆμα . οὐ εἰς δέ φαίνω τεῖχος ὁ Ἰορδάνης ἄνευ τις σύμβολον . Ἰησοῦς ὁ ὁ Ναυῆ ἔχω χιτών ἕπω . Ἠλίας ἔχω μηλωτή . Ἐλισσαῖος ἔχω πάλιν ὁ μηλωτή ὁ διδάσκαλος ἕπω . ἐπεί γάρ ὁ θνητός φύσις οὐ εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἵστημι ὁ θάνατος , εἰσέρχομαι . Ἰησοῦς πρῶτος φέρω μέν ὁ δεσπότης ὁ προσηγορία , ἐπάγω δέ μετά ἑαυτοῦ ὁ χιτών , ὁ σύμβολον ὁ δεσποτικός σῶμα . καί φαίνω ὁ Ἰορδάνης οὐ ὁ Ἰησοῦς τιμάω , ὁ φίλιος Ἄνδρος -