joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0802.1
ἀδελφοῖ , πάντες χειροὺς ἔδωκε καὶ κλήσεις , πρῶτον καιρὸν , ἵν᾽ ἐπαναλάβω , [ 875 ] τὸν ἀπὸ ᾿Αδὰμ μέχρι Νῶε , δεύτερον ἀπὸ Νῶε μέχρι ᾿Αβραάμ , τρίτον ἀπὸ ᾿Αβραάμ μέχρι Μωϋσέως , τέταρτον ἀπὸ Μωϋσέως μέχρι Χριστοῦ , πέμπτον ἀπὸ τοῦ Σωτῆρος μέχρι τῆς συντελείας · οὕτω καὶ ἀλλαγὴν παραβολὴν ὑμᾶσιν φησίν · Ὁμοία ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν δέκα παρθένους , αἵτινες ἐξῆλθον εἰς συνάντησιν τῷ νυμφίῳ · πέντε φρόνιμοι , καὶ πέντε μωραὶ . διὰ τί πέντε καὶ πέντε ; Καθ᾽ ἑκάστην γενεὰν καὶ δίκαιοι καὶ ἄδικοι . Πέντε φρόνιμοι , καὶ πέντε μωραὶ · καθ᾽ ἑκάστην γὰρ γενεὰν καὶ σπουδαῖοι καὶ βέβηλοι , καὶ εὐλαβεῖς καὶ ἀνευλαβεῖς . Ὁρᾶ πανταχοῦ τὴν συμφωνίαν τῶν καιρῶν · πάντως γὰρ αἱ πέντε κλήσεις αὗται ἰδιαζούσας ἔχουσι πραγματείας , καὶ ἴδιον καιρόν . Καὶ ὥσπερ οἱ γεωργοὶ παρ᾽ ἑκάστου καιροῦ τοὺς καρποὺς τοὺς οἰκείους ἀπαίτούσι , τὰ τοῦ ἔαρος παρὰ τοῦ ἔαρος , παρὰ τοῦ χειμῶνος τι τοῦ χειμῶνος , παρὰ τοῦ θέρους τὰ ἐξ ἐκείνου , παρὰ τοῦ μεσοτρίμου τὰ ἐκ τῆς οἰκείας τροφῆς · οὕτω καὶ ὁ Θεὸς ἀπαίτει καρποὺς , παρ᾽ ἑκάστου καιροῦ τοὺς οἰκείους τῆς γενεᾶς ἀπατεῖ . Οὐχ ἀπατεῖ καὶ σήμερον καρπὸν , ἀν ἀπῆλθες τοὺς πρώτους · ἄλλον ἀπατεῖ μετὰ τὸν Χριστοῦ παρουσίαν . Ὦσπερ γὰρ πῶς πρὸ σοῦ οὐχ ἀπῆλθες καρποὺς τοὺς κατὰ σέ , ἀλλ᾽ ἑκάστην γενεὰν ἴδιους καρποὺς ἀπατεῖ , οὕτω καὶ τότε . Τότε καιρὸς ἦν ἕτερος , καὶ νόμος εἶχεν ἴδιον · νῦν καιρός · ἕτερος , καὶ δόγματα ἴδιον ἔχει , καὶ τοῦ Θεοῦ μεταβληθέντος , ἀλλὰ προστέγματα ἀρμοζομένου . διὰ τοῦτο μαρτυρεῖ πολλakis τῇ Νῶε ἡ Γραφή · Καὶ ἦν Νῶε δίκαιος , τέλειος · πῶς ; Ἐν τῇ γενεᾷ αὐτοῦ , πρὸς συγκρίσιν τῶν μετ᾽ αὐτοῦ . Ἕκαστος γὰρ τῆς ἑαυτοῦ γενεᾶς ἀπατεῖται τὴν ὑπηρεσίαν , καθὼς φησι Πέτρος περὶ τοῦ Δαυΐδ · Δαυΐδ μὲν τῇ ἰδίᾳ ἀπετρίβησε γενεᾷ , τῇ σοῦ Θεοῦ βουλῇ ἀποκώμη . Ἕκαστος κατὰ τὴν ἑαυτοῦ γενεὰν . Γενεαὶ τοίνυν πέντε . Ταῦτα λέγωμεν , οὐχ ἀπλῶς ἀφορμίζοντες , ἀλλὰ τοὺς ἤνυσι τοὺς Δεσποτικούς ἀκολουθοῦντες . Ἐδεῖξε τὴν δύναμιν ὁ Σωτήρ · Ἐκτανῶν , φησίν , ἐπὶ τὴν σκίλην , εἰδε συκὴν , καὶ οὐκ εὗρεν εἰ μὴ φύλλα μόνον , καὶ ἔζησε καρπὸν . Προσέλαθε δὲ πεινῶν . Πολλὴν βλέπω τὴν ἀπορίαν ἐν ταῖς λέξεσιν , ἐὰν μὴ ἡ δύναμις δυσωπηθῇ ἡμῶν τὴν διάνοιαν μηδὲν κατὰ Θεοῦ ἀδιαφόρως φθεγγομένη τῇ ψοῇ , ἀλλὰ τῇ σκοπῇ τῆς ἀληθείας ἐξακολουθεῖν . Ἐπαναίνω , φησίν , ἐννυχὰ λαν ἐπαινᾶσαι , καὶ προσπίπτειν ἐπὶ τὴν συκὴν , ζητῶν καρπὸν , καὶ οὐχ εὗρεν · οὐ γὰρ ἦν καιρὸς καρπῶν . Οὕτω γράφεται . Τίς γὰρ οὕτως , οὐ λέγω Θεόν , οὐδὲ τὸν τοῦ Θεοῦ ἀξίαν ἐν μέσῳ φέρω νῦν , ἀλλὰ τὸς οὕτω τῶν καθ᾽ ἡμᾶς ἀνθρώπων ἀφρων , ἀνύπνετος , ὥστε παρὰ τὸν καιρὸν ἀπατεῖν ἐπὶ τὴν συκὴν ; Εἰ κατὰ ἀνθρώπων , ἀλλότριον συνεισὺ παρὰ τῶν καιρῶν ζητῶσαι καρπὸν · εἰ κατὰ Θεόν , διὰ τί ἰδίας δημιουργίας τοὺς ὄρους ἡγούμενος ; Ὡς οὐ δέλης ἐξετάζει τὸ ῥῆμα , ἥτοι κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα , ἢ τὴν θεότητα , οὐχ ἡρμόσται τῷ Σωτῆρι . Οὐτε γὰρ ἀνθρώπῳ συνετὸς παρὰ τὸν καιρὸν ἀπατεῖ καρποὺς παρὰ τῶν φυτῶν , οὐδὲ Θεὸς τε οὐδ᾽ ἀν ἀπατεῖσαι ἀπ᾽ ἀρχῆς · οὔτε δὲ αὐτὸς ὁ Θεὸς τὸ τάξιν καὶ καιρὸν καὶ νόμου · τεθεῖκας ἑκάστῳ καὶ φυτῷ καὶ καρπῷ , ἀπῆλθεν ἀν παρὰ τοὺς ἰδίους ὄρους . Εἰ γὰρ οὐ ἐνομοθετήσεται τῇ συκῇ τὸν πρέποντα καιρὸν μὴ ἐνγυώσῃ · εἰ δὲ καὶ ἦν ὁ καιρός , μὴ ἤνεγκα δὲ καρπὸν , τοῦτο τῆς γνώμης ἦν τοῦ Θεοῦ τὸ μὴ ἀντιγνώσκειν τὸ φυτόν . Ὦστε , ἀδελφοί , οἰκονομία μᾶλλον ἐστιν , ἢ χρεία . Οὐχ ἔστι χρεία Χριστοῦ , ἀλλ᾽ οἰκονομία · ἐδουλήθη προοικονομεῖν τοῦ πάθους ἀσφάλειαν τοῖς μαθηταῖς . Ἐπειδὴ ἐμελλε μετὰ ταύτην τὴν πραγματείαν εὐθέως εἰσιέναι · Ἱεροσόλυμα ὑπομείνει τὸ πάθος · τῷ γὰρ ἀκριβῶς ἀναγιγνώσκοντι εὐρήσεται ταύτη τῇ ἱστορίᾳ ἀκολουθοῦσα τῇ τοῦ σταυροῦ δυναμικῇ · ἐπειδὴ ἐμελλεν εἰσελθεῖν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ πάσχειν , οὐ δὲ μαθηταὶ ἐπικανδαλίζοντο τῷ πάθει , ἵνα μὴ τις αὐτὸν ὑπονοήσῃ δι᾽ ἀδυνειῶν πάσχοντα , διδύσιν ἐναργὲς μαρτύριον , δις ἡδύναντο [ 855 ] τοὺς ἀντιλέγοντας ἐφράζει , ὡς τὴν συκὴν · ἵνα τὴν μὲν δύναμιν ἐν τῇ συκῇ τῇ ἀψυχῳ ἐνδείξῃται , τὴν δὲ μακροθυμίαν ἐν τοῖς λογικοῖς ἀνθρώποις · ἵνα πρόσφορον ἔχοντες τὴν μνήμην τοῦ θαυματος , ἀναθύνωνται ὅτι θελῶν ὑπέμεινε τὸν λόγῳ ἐφραζεν . Ὦστε δέ , ἀδελφοί , ἀληθὴς ὁ λόγος , καὶ διὰ τοῦτο ταῦτα πάντα οἰκονομεῖ , ἵνα τὴν δύναμιν δεῖξῃ , ἐκ τῶν ἐπομένων ὅτι νοῆσαι · πολλοὺς γὰρ πάρεστι νοῆσαι καὶ θεωρῆσαι . Ἡ συκὴ , φησίν , ἡ Συναγωγὴ τῶν ᾿Ιουδαίων .
Lemmas: ἀδελφός , πᾶς χείρων δίδωμι καί κλῆσις , πρῶτος καιρός , ἵνα ἐπαναλαμβάνω , [ 875 ] ὁ ἀπό Αδάμ μέχρι Νῶε , δύο ἀπό Νῶε μέχρι Αβραάμ , τρίτος ἀπό Αβραάμ μέχρι Μωϋσῆς , τέταρτος ἀπό Μωϋσῆς μέχρι Χριστός , πέμπτος ἀπό ὁ Σωτήρ μέχρι ὁ συντέλεια · οὗτος καί ἀλλαγή παραβολή ὑμνέω φημί · Ὁμοία εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός δέκα παρθένος , ὅστις ἐξέρχομαι εἰς συνάντησις ὁ νυμφίος · πέντε φρόνιμος , καί πέντε μωρός . διά τίς πέντε καί πέντε ; κατά ἕκαστος γενεά καί Δίκαιος καί ἄδικος . Πέντε φρόνιμος , καί πέντε μωρός · κατά ἕκαστος γάρ γενεά καί σπουδαῖος καί βέβηλος , καί εὐλαβής καί ανευλαβής . ὁράω πανταχοῦ ὁ συμφωνία ὁ καιρός · πάντως γάρ ὁ πέντε κλῆσις οὗτος ἰδιάζω ἔχω πραγματεία , καί ἴδιος καιρός . καί ὥσπερ ὁ γεωργός παρά ἕκαστος καιρός ὁ καρπός1 ὁ οἰκεῖος ἀπαιτέω , ὁ ὁ ἔαρ παρά ὁ ἔαρ , παρά ὁ χειμών τίς ὁ χειμών , παρά ὁ θέρος ὁ ἐκ ἐκεῖνος , παρά ὁ μεσοτρίμου ὁ ἐκ ὁ οἰκεῖος τροφή · οὗτος καί ὁ θεός ἀπαιτέω καρπός1 , παρά ἕκαστος καιρός ὁ οἰκεῖος ὁ γενεά ἀπατάω . οὐχ ἀπατάω καί σήμερον καρπός , εἰς ἀπέρχομαι ὁ πρῶτος · ἄλλος ἀπατάω μετά ὁ Χριστός παρουσία . ὥσπερ γάρ πῶς πρό σύ οὐ ἀπέρχομαι καρπός1 ὁ κατά σός , ἀλλά ἕκαστος γενεά ίδιος καρπός1 ἀπατάω , οὗτος καί τότε . τότε καιρός εἰμί ἕτερος , καί νόμος ἔχω ἴδιος · νῦν καιρός · ἕτερος , καί δόγμα ἴδιος ἔχω , καί ὁ Θεός μεταβάλλω , ἀλλά προστέγματα ἀρμόζω . διά οὗτος μαρτυρέω πολ ὁ Νῶε ὁ γραφή · καί εἰμί Νῶε δίκαιος , τέλειος · πῶς ; ἐν ὁ γενεά αὐτός , πρός σύγκρισις ὁ μετά αὐτός . ἕκαστος γάρ ὁ ἑαυτοῦ γενεά ἀπατάω ὁ ὑπηρεσία , καθώς φημί Πέτρος περί ὁ Δαυΐδ · Δαυΐδ μέν ὁ ἴδιος ἀποτρίβω γενεά , ὁ σύ Θεός βουλή ἀποκάω . ἕκαστος κατά ὁ ἑαυτοῦ γενεά . γενεά τοίνυν πέντε . οὗτος λέγω , οὐ ἀπλόος ἀφορμίζω , ἀλλά ὁ ἄνυσις ὁ δεσποτικός ἀκολουθέω . δείκνυμι ὁ δύναμις ὁ Σωτήρ · κτείνω , φημί , ἐπί ὁ σκίλλα , ὁράω συκή , καί οὐ εὑρίσκω εἰμί μή φύλλον μόνος , καί ζῶ καρπός . προσελάω δέ πεινάω . πολύς βλέπω ὁ ἀπορία ἐν ὁ λέξις , ἐάν μή ὁ δύναμις δυσωπέω ἐγώ ὁ διάνοια μηδείς κατά Θεός ἀδιάφορος φθέγγομαι ὁ ψοῇ , ἀλλά ὁ σκοπέω ὁ ἀλήθεια ἐξακολουθέω . Ἐπαναίνω , φημί , ἐννυχὰ λάω ἐπαινέω , καί προσπίπτω ἐπί ὁ συκή , ζητέω καρπός , καί οὐ εὑρίσκω · οὖον γάρ εἰμί καιρός καρπός . οὕτως γράφω . Τῖς γάρ οὕτως , οὖον λέγω Θεός , οὐδέ ὁ ὁ Θεός ἄξιος ἐν μέσος φέρω νῦν , ἀλλά τός οὗτος ὁ κατά ἐγώ ἄνθρωπος ἄφρων , ἄνυπνος , ὥστε παρά ὁ καιρός ἀπατάω ἐπί ὁ συκή ; εἰμί κατά ἄνθρωπος , ἀλλότριος σύνειμι παρά ὁ καιρός ζητέω καρπός · εἰμί κατά Θεός , διά τίς ἴδιος δημιουργία ὁ ὄρος ἡγέομαι ; ὡς οὖον Δελής ἐξετάζω ὁ ῥῆμα , ἤτοι κατά ὁ ἀνθρωπότης , ἢ ὁ θεότης , οὐ ἁρμόζω ὁ Σωτήρ . οὐ γάρ ἄνθρωπος συνετός παρά ὁ καιρός ἀπατάω καρπός1 παρά ὁ φυτός , οὐδέ θεός τε οὐδέ εἰς ἀπατάω ἀπό ἀρχή · οὔτε δέ αὐτός ὁ θεός ὁ τάξις καί καιρός καί νόμος · τίθημι ἕκαστος καί φυτός καί καρπός , ἀπέρχομαι εἰς παρά ὁ ἴδιος ὄρος . εἰμί γάρ οὖον νομοθετέω ὁ συκέα ὁ πρέπω καιρός μή ἐγγυάω · εἰμί δέ καί εἰμί ὁ καιρός , μή φέρω δέ καρπός , οὗτος ὁ γνώμη εἰμί ὁ Θεός ὁ μή ἀντιγνώσκειν ὁ φυτός . ὥστε , ἀδελφός , οἰκονομία μᾶλλον εἰμί , ἢ χρεία . οὐχ εἰμί χρεία Χριστός , ἀλλά οἰκονομία · δουλόω προοικονομέω ὁ πάθος ἀσφάλεια ὁ μαθητής . ἐπεί μέλλω μετά οὗτος ὁ πραγματεία εὐθύς εἴσειμι · Ἱερουσαλήμ υπομένω ὁ πάθος · ὁ γάρ ἀκριβῶς ἀναγιγνώσκω εὑρίσκω οὗτος ὁ ἱστορία ἀκολουθέω ὁ ὁ σταυρός δυναμικός · ἐπεί μέλλω εἰσέρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ καί πάσχω , οὖον δέ μαθητής ἐπικανδαλίζοντο ὁ πάθος , ἵνα μή τις αὐτός ὑπονοέω διά αδυνειος πάσχω , διδυο ἐναργής μαρτύριον , δις ἡδύνω [ 855 ] ὁ ἀντιλέγω φράζω , ὡς ὁ συκή · ἵνα ὁ μέν δύναμις ἐν ὁ συκέα ὁ ἀψυχέω ἐνδείκνυμι , ὁ δέ μακροθυμία ἐν ὁ λογικός ἄνθρωπος · ἵνα πρόσφορος ἔχω ὁ μνήμη ὁ θαῦμα , ἀνατίθημι ὅτι ἐθέλω ὑπομένω ὁ λόγος φράζω . ὥστε δέ , ἀδελφός , ἀληθής ὁ λόγος , καί διά οὗτος οὗτος πᾶς οἰκονομέω , ἵνα ὁ δύναμις δείκνυμι , ἐκ ὁ επομένη ὅτι νοέω · πολύς γάρ πάρειμι νοέω καί θεωρέω . ὁ συκέα , φημί , ὁ συναγωγή ὁ Ἰουδαῖος .