joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0658.3
ῥημάτων · Ὅσοι γὰρ ἐξ ἔργων νόμου εἰσίν , ὑπὸ κατάραν εἰσίν . Ἄλλα τοῦτο ἀποφράζει , οὐδὲν τὴν ἀπόδειξιν ἔχουσα . Τίς οὖν ἡ ἀπόδειξις ; Ἐξ αὐτοῦ τοῦ νόμου . Ἐπικατάρατος γὰρ πᾶς , ὃς οὐχ ἐμμένει ἐν πᾶσι τοῖς γεγραμμένοις ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τούτου , τοῦ ποιῆσαι αὐτά . Ὅτι δὲ ἐν νόμῳ οὐδεὶς δικαιούται , παντὶ σου δῆλον . Πάντες γὰρ ἡμαρτον , καὶ ὑπὸ κατάραν εἰσίν . Ἄλλ’ οὕτω μὲν οὐ λέγει , ἵνα μὴ δόξῃ αὐτὸς ἀποκρίνεσθαι , πάλιν δὲ ἀπὸ μαρτυρίας αὐτὸ συνίστησιν , ἀμφοτέρα ἔχουσα ἐν βραχεῖ , καὶ ὅτι νόμῳ οὐδεὶς ἐπλήρωσε ( διὸ καὶ ἐπικατάρατος ἦσαν ) , καὶ ὅτι ἡ πίστις δικαιωσι . Τίς οὖν ἡ μαρτυρία ; Ἀπὸ τοῦ προφήτου Ἁββακούμ οὕτω λέγοντος · Ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται . Τοῦτο γὰρ οὐ τὴν ἐκ πίστεως δικαιοσύνην μόνον , ἀλλ’ ὅτι καὶ διὰ νόμου σωθῆναι οὐκ ἔνι . Ἐπειδὴ γὰρ νόμον , φησίν , οὐδεὶς ἐτήρησεν , ἀλλὰ πάντες ἦσαν ὑπὸ τὴν ἀρὰν διὰ τὴν παράβασιν , ἐπιστῆσεν ἡμῖν τὴν πίστιν · ὅπερ καὶ σημαίνει μέγιστον ὅτι τοῦ μηδὲνα δυνήσεσθαι δικαιωθῆναι ἐκ τοῦ νόμου . Οὐ γὰρ εἶπεν ὁ προφήτης , Ὁ δὲ δίκαιος ἐκ νόμου ζήσεται , ἀλλ’ , Ἐκ πίστεως . Ὁ δὲ νόμος οὐχ ἐξ ἐντος ἐκ πίστεως , ἀλλ’ ὁ ποιήσας αὐτὸ ζήσεται ἐν πίστει . Οὐ γὰρ πίστιν ἐπιζητεῖ μόνον ὁ νόμος , φησίν , ἀλλὰ καὶ ἔργα · ἡ δὲ χάρις ἀπὸ πίστεως σῴζει καὶ δικαιωσι . Εἶδες πῶς ἔδειξεν , ὅτι οἱ νόμῳ προσέχοντες , διὰ τὸ ἀδύνατον εἶναι πληρωθῆναι , ὑπὸ κατάραν ἔχοντο ; Πῶς δὲ καὶ ἡ πίστις ταύτην ἔχει τὴν ἰσχὺν τὴν τοῦ δικαιοῦν ; Ταῦτα γὰρ ἐμπροσθεν ἐπηγγελάμεθα , καὶ μετὰ πολλῆς αὐτὰ παραστήσομεν τῆς ἰσχούς . Ἐπειδὴ γὰρ ἠθέλει πρὸς δικαιοσύνην ὁ νόμος τὸν ἄνθρωπον ἀγαγεῖν , εὐρέθη φάρμακον οὐ μικρὸν ἡ πίστις , τὸ ἀδύνατον τοῦ νόμου ποιήσασα δυνατὸν δι’ αὐτῆς . Εἰ τοίνυν καὶ ἡ Γραφὴ λέγει , ὅτι Ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται , ἀπογινώσκουσα τὴν διὰ τοῦ νόμου σωτηρίαν , καὶ ὁ Ἁβραὰμ ἐκ πίστεως ἐδικαιώθη , δῆλον δὲ τῆς πίστεως πολλὴ ἡ ἰσχύς . Ἄλλ’ ὅτι μὲν ὁ μὴ ἐμμένων τῷ νόμῳ ἐπικατάρατος , καὶ ὅτι ὁ τῇ πίστει προσέχων [ 700 ] δίκαιος , δῆλον . Ὅτι δὲ οὐχ ἔστησεν ἐκεῖνη ἡ κατάρα , πῶς ἔχει ἀποδείξει ἡμῖν , φησίν · Ὁ μὲν γὰρ Ἁβραὰμ πρὸ τοῦ νόμου ἡμῖν ἦν · ἡμεῖς δὲ ἄπαξ ὑπὸ τὸν ζυγὸν γενόμενοι τῆς δουλείας , ὁπωσδήποτε ἐαυτοὺς καταστήσαμεν τῇ κατάρᾳ · τίς οὖν ὁ τὴν κατάραν λύσας ἐκεῖνην ; Πρὸς τοῦτο δὲ πῶς ἀπαντᾷ ταχέως ; Ἰκανὰ μὲν γὰρ καὶ τὰ εἰρημένα . Ὁ γὰρ δικαιωθείς ἄπαξ , καὶ ἀποθανὼν τὸν νόμον , καὶ ζωὴν ἐπιλαβόμενος ξένην , πῶς ἐν ὀπαθύνους εἶναι τῇ ἀρᾷ ; Πλὴν ἀλλ’ οὐχ ἀρκεῖται τούτοις , ἀλλὰ καὶ ἐτέρως ἀγωνίζεται , γράφων · Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου , γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα · γέγραπται γὰρ , ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου . Καὶ μὴν ἑτέρα κατάρα ὁ λαὸς ὑπεῦθυν ἦν τῇ λεγομένῃ · Ἐπικατάρατος πᾶς , ὃς οὐχ ἐμμένει ἐν τοῖς γεγραμμένοις ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου . Καὶ τί τοῦτο ; Ὁ μὲν γὰρ λαὸς ὑπεῦθυν ἦν · οὐ γὰρ ἐνέμειν , οὐδὲ ἦν τις ὁ πεπληρωκὼς τὸν νόμον ἅπαντα . Ὁ δὲ Χριστὸς ἑτέραν κατάραν ταύτης ἡλλάσας τῇ λεγομένῃ · Ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου . Ἐπεὶ οὖν καὶ ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου ἐπικατάρατος , καὶ ὁ τὸν νόμον παραβαίνων ἐπικατάρατος , μέλλαντα δὲ ἐκείνην λύειν
Lemmas: ῥῆμα · ὅσος γάρ ἐκ ἔργον νόμος εἰμί , ὑπό καταίρω εἰμί . ἄλλος οὗτος αποφράζω , οὐδείς ὁ ἀπόδειξις ἔχω . Τῖς οὖν ὁ ἀπόδειξις ; ἐς αὐτός ὁ νόμος . ἐπικατάρατος γάρ πᾶς , ὅς οὐ ἐμμένω ἐν πᾶς ὁ γράφω ἐν ὁ βιβλίον ὁ νόμος οὗτος , ὁ ποιέω αὐτός . ὅτι2 δέ ἐν νόμος οὐδείς δικαιόω , πᾶς σύ δῆλος . πάνετες γάρ ἁμαρτάνω , καί ὑπό καταίρω εἰμί . ἄλλος οὗτος μέν οὖον λέγω , ἵνα μή δόξα αὐτός ἀποκρίνω , πάλιν δέ ἀπό μαρτυρία αὐτός συνίστημι , ἀμφότερος ἔχω ἐν βραχύς , καί ὅτι νόμος οὐδείς πληρόω ( διό καί ἐπικατάρατος εἰμί ) , καί ὅτι ὁ πίστις δικαιόω . Τῖς οὖν ὁ μαρτυρία ; ἀπό ὁ προφήτης Αββακούμ οὗτος λέγω · ὁ δέ δίκαιος ἐκ πίστις ζῶ . οὗτος γάρ οὖον ὁ ἐκ πίστις δικαιοσύνη μόνος , ἀλλά ὅτι καί διά νόμος σῴζω οὐ ἐν . ἐπεί γάρ νόμος , φημί , οὐδείς τηρέω , ἀλλά πᾶς εἰμί ὑπό ὁ ἀρή διά ὁ παράβασις , ἐφίστημι ἐγώ ὁ πίστις · ὅσπερ καί σημαίνω μέγας ὅτι ὁ μηδείς δύναμαι δικαιόω ἐκ ὁ νόμος . οὖον γάρ εἶπον ὁ προφήτης , ὁ δέ δίκαιος ἐκ νόμος ζῶ , ἀλλά , ἐκ πίστις . ὁ δέ νόμος οὐ ἐκ ἐντος ἐκ πίστις , ἀλλά ὁ ποιέω αὐτός ζῶ ἐν πίστις . οὖον γάρ πίστις ἐπιζητέω μόνος ὁ νόμος , φημί , ἀλλά καί ἔργον · ὁ δέ χάρις ἀπό πίστις σῴζω καί δικαιόω . εἶδον πῶς δείκνυμι , ὅτι ὁ νόμος προσέχω , διά ὁ ἀδύνατος εἰμί πληρόω , ὑπό καταίρω ἔχω ; Πῶς δέ καί ὁ πίστις οὗτος ἔχω ὁ ἰσχύς ὁ ὁ δικαιόω ; οὗτος γάρ ἔμπροσθεν ἐπαγγέλλω , καί μετά πολύς αὐτός παρίστημι ὁ ἰσχούς . ἐπεί γάρ ἐθέλω πρός δικαιοσύνη ὁ νόμος ὁ ἄνθρωπος ἄγω , εὑρίσκω φάρμακον οὖον μικρός ὁ πίστις , ὁ ἀδύνατος ὁ νόμος ποιέω δυνατός διά αὐτός . εἰμί τοίνυν καί ὁ γραφή λέγω , ὅτι ὁ δίκαιος ἐκ πίστις ζῶ , ἀπογιγνώσκω ὁ διά ὁ νόμος σωτηρία , καί ὁ Ἀβραάμ ἐκ πίστις δικαιόω , δῆλος δέ ὁ πίστις πολύς ὁ ἰσχύς . ἄλλος ὅτι μέν ὁ μή ἐμμένω ὁ νόμος ἐπικατάρατος , καί ὅτι ὁ ὁ πίστις προσέχω [ 700 ] δίκαιος , δῆλος . ὅτι2 δέ οὐ ἵστημι ἐκεῖνος ὁ κατάρα , πῶς ἔχω ἀποδείκνυμι ἐγώ , φημί · ὁ μέν γάρ Ἀβραάμ πρό ὁ νόμος ἐγώ εἰμί · ἐγώ δέ ἅπαξ ὑπό ὁ ζυγόν γίγνομαι ὁ δουλεία , ὅπως ἑαυτοῦ καθιστώ ὁ κατάρα · τίς οὖν ὁ ὁ καταίρω λύω ἐκεῖνος ; πρός οὗτος δέ πῶς ἀπαντάω ταχέως ; ἱκανός μέν γάρ καί ὁ εἴρω . ὁ γάρ δικαιόω ἅπαξ , καί ἀποθνήσκω ὁ νόμος , καί ζωή ἐπιλαμβάνω ξένος , πῶς ἐν οπαθυνοος εἰμί ὁ ἀράομαι ; πλήν ἀλλά οὐ ἀρκέω οὗτος , ἀλλά καί ἑτέρως ἀγωνίζομαι , γράφω · Χριστός ἐγώ ἐξαγοράζω ἐκ ὁ κατάρα ὁ νόμος , γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ κατάρα · γράφω γάρ , ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάννυμι ἐπί ξύλον . καί μήv ἕτερος κατάρα ὁ λαός ὑποθύω εἰμί ὁ λέγω · ἐπικατάρατος πᾶς , ὅς οὐ ἐμμένω ἐν ὁ γράφω ἐν ὁ βιβλίον ὁ νόμος . καί τίς οὗτος ; ὁ μέν γάρ λαός ὑποθύω εἰμί · οὖον γάρ ἐνεμέω , οὐδέ εἰμί τις ὁ πληρόω ὁ νόμος ἅπας . ὁ δέ Χριστός ἕτερος καταίρω οὗτος ἁλλάζω ὁ λέγω · ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάννυμι ἐπί ξύλον . ἐπεί οὖν καί ὁ κρεμάννυμι ἐπί ξύλον ἐπικατάρατος , καί ὁ ὁ νόμος παραβαίνω ἐπικατάρατος , μέλλας δέ ἐκεῖνος λύω