joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0715.1
— Καὶ ἐξελθόντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἐλαβον , ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσιν . Καὶ ἐξελθόντες οἱ Φαρισαῖοι . Πόθεν ; Ἐκ τῆς ἀντολῆς , ἐκ τοῦ νόμου , ἐκ τῆς ζωῆς . Οἱ γὰρ ἄλλοι θάνατον μελετῶντες , αὐτοὶ πρῶτοι τῆς ζωῆς ἀπολείπουσι φῶτον . Καὶ ἐξελθόντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἐλαβον . Καὶ οὐχ εἶπεν ὁ γράψας παρὰ τινός , τὸν ἡμέτερον νοῦν ἀνακλινόν πρός τὴν ζητησιν . Καὶ ἐξελθόντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἐλαβον . Παρὰ τινός ; Ἡ δήλον ὅτι παρὰ τοῦ ἐξ ἀρχῆς ἀνθρωποκτόνου διαβόλου . Καὶ ἐξελθόντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἐλαβον , ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσι . Τὸ , Ὦπως , ποίῳ τρόπῳ ; ἄρα πῆρα ; ἄρα μαχαίρα ; ἄρα πυρί , ἢ ὕδατι ; Ὁ δὲ σύμβουλος αὐτῶν διάβολος , ἀνατολήσας τὸ ξύλον τὸ ἐξ ἀρχῆς , δι’ οὗ τὸν Ἀδὰμ ἐθανάτωσεν , εἰς αὐτὸ πάλιν καταφύγει , καὶ συμβουλεύει ξύλῳ σταυρῶσαι τὸν Ἰησοῦν . Ἦγγειν δὲ ὅτι ἐμελλεν ἐκεῖνο τὸ ξύλον καὶ τὴν ἀρχαίαν τοῦ ξύλου παράστασιν παραλύειν , καὶ τὴν ζωὴν τοῖς ἀνθρώποις ἀνατίθεσθαι . Καὶ ἐξελθόντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἐλαβον , ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσιν . Ἡ συμβουλία κακίστη διὰ φθόνου σπειρομένη , καὶ διὰ φθόνου ἐλεγχόμενη ! ὡ ματαία βουλή ! Ἀγνοοῦσι γάρ , ὅτι Θεὸς οὐκ ἀπολλύεται . Τὸν μὲν γὰρ δεσπότην λῦγον τοῦ σώματος διαλύουσι , τὴν δὲσποσιν αὐτοῦ λαμπάδα τῆς θεότητος σβέσαι οὐ δύνανται . Ἐξελθόντες δὲ οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἐλαβον , ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσιν . Ὦ θαυμαστὸν πρᾶγμα , καὶ μυστηρίῳ καινόν ! Ἥδεν ὁ Ἰησοῦς ἀναληψεται καὶ σωσει τὸ ἀπολωλός , καὶ οὗτοι τῶν τῶν ἀπολλύστων εὕρηται ἀπολέσαι ζητοῦσι . Διὰ ποίαν αἰτίαν , εἴπατε ἡμῖν , Ἰουδαῖοι , κατ’ αὐτοῦ τοιαῦτα βουλευσθε ; Ἀλλ’ ἐκεῖνοι [ 761 ] μὴν αἰσχύνονται λέγειν ἡμῖν τὴν αὐτῶν αἰσχύναν πανταχῇ στήλινταισάμεν . Διὰ τί γάρ , φησι , νεκροὺς ἐγείρει ; καὶ διὰ τί ἀσθενούντας ἰάται ; διὰ τί καλὰ καλεῖ ; διὰ τί καλὰ πράττει ; διὰ τί καλὰ διδάσκει ; Διὰ ταῦτα πάντα τὰ ἐγλήματα βουλεύονται αὐτὸν ἀπολέσαι . Ὅταν ξέρχωνται νήπιοι παῖδες βατα λαμβάνοντες , διὰ τῶν βατῶν τὴν νίκη αὐτοῦ προαναφαινοῦντες , καὶ ἐν τῇ εὐφημίᾳ αὐτοῦ λέγοντες , Ὦσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις , ἐκεῖνοι ἀπὸ τῶν ζιθηνῶν σφαττομένοι ὑπὸ τοῦ φθόνου κεαντοῦσιν · οἱ γὰρ Ἰσραὶν τοὺν φθονοῦντων , βελη αἰσὶ τῶν φθονούντων . Καὶ προστρέχουσι τῷ Ἰησοῦ , καὶ λέγουσιν αὐτῷ · Οὐχ ἀκούεις , τί οὗτοι λέγουσι ; Καὶ οὐκ ἐγίνωσκει , ὅτι προφητικῶς ἐπληροῦτο τὸ γεγραμμένον , ἐν , Ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρείσω αἴνον . Ὅτε Ἰεζαβὴλ κατὰ τὸν Ναβουθὴν τὰ πλαστὰ ἐποιεῖ γράμματα , ψέδους ἀνέγραφε · ὅτε Πιλᾶτος γράφει ἐπὶ τοῦ τίτλου τὰ χρηστὰ γράμματα , ἀγανακτεῖτε , καὶ χωλεῖτε γράφεσθαι . Τί γὰρ λέγουσι ; Μὴ γράφῃς , ὅτι Ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων . Μὴ γράφῃς ,
Lemmas: — καί ἐξέρχομαι ὁ Φαρισαῖος συμβούλιον λαμβάνω , ὅπως αὐτός ἀπόλλυμι . καί ἐξέρχομαι ὁ Φαρισαῖος . πόθεν ; ἐκ ὁ ἀντολή , ἐκ ὁ νόμος , ἐκ ὁ ζωή . ὁ γάρ ἄλλος θάνατος μελέτη , αὐτός πρῶτος ὁ ζωή ἀπολείπω φάω . καί ἐξέρχομαι ὁ Φαρισαῖος συμβούλιον λαμβάνω . καί οὐ εἶπον ὁ γράφω παρά τις , ὁ ἡμέτερος νόος ἀνακλίνω πρός ὁ ζήτησις . καί ἐξέρχομαι ὁ Φαρισαῖος συμβούλιον λαμβάνω . παρά τις ; ὁ δῆλος ὅτι παρά ὁ ἐκ ἀρχή ἀνθρωποκτόνος διάβολος . καί ἐξέρχομαι ὁ Φαρισαῖος συμβούλιον λαμβάνω , ὅπως αὐτός ἀπόλλυμι . ὁ , ὅπως , ποῖος τρόπος ; ἄρα πήρα ; ἄρα μαχαίρα ; ἄρα πῦρ , ἢ ὕδωρ ; ὁ δέ σύμβουλος αὐτός διάβολος , ανατολανθανω ὁ ξύλον ὁ ἐκ ἀρχή , διά ὅς ὁ Ἀδάμ θανατόω , εἰς αὐτός πάλιν καταφεύγω , καί συμβουλεύω ξύλον σταυρόω ὁ Ἰησοῦς . Ἦγγειν δέ ὅτι μέλλω ἐκεῖνος ὁ ξύλον καί ὁ ἀρχαῖος ὁ ξύλον παράστασις παραλύω , καί ὁ ζωή ὁ ἄνθρωπος ἀνατίθημι . καί ἐξέρχομαι ὁ Φαρισαῖος συμβούλιον λαμβάνω , ὅπως αὐτός ἀπόλλυμι . ὁ συμβουλία κακός διά φθόνος σπείρω , καί διά φθόνος ελέγχω ! εἰμί μάταιος βουλή ! ἀγνοέω γάρ , ὅτι θεός οὐ ἀπόλλυμι . ὁ μέν γάρ δεσπότης λύγος ὁ σῶμα διαλύω , ὁ δέσπος αὐτός λαμπάς ὁ θεότης σβέννυμι οὖον δύναμαι . ἐξέρχομαι δέ ὁ Φαρισαῖος συμβούλιον λαμβάνω , ὅπως αὐτός ἀπόλλυμι . ὦ θαυμαστός πρᾶγμα , καί μυστήριον καινός ! ἀείδω ὁ Ἰησοῦς ἀναλαμβάνω καί σῴζω ὁ ἀπόλλυμι , καί οὗτος ὁ ὁ ἀπόλλυμι εὑρίσκω ἀπόλλυμι ζητέω . Ζεύς ποῖος αἴτιος , εἶπον ἐγώ , Ἰουδαῖος , κατά αὐτός τοιοῦτος βουλεύω ; ἀλλά ἐκεῖνος [ 761 ] μήv αἰσχύνω λέγω ἐγώ ὁ αὐτός αἰσχύνη πανταχῇ στηλινταισω . Ζεύς τίς γάρ , φημί , νεκρός ἐγείρω ; καί διά τίς ἀσθενέω ἰάομαι ; διά τίς καλός καλέω ; διά τίς καλός πράσσω ; διά τίς καλός διδάσκω ; Ζεύς οὗτος πᾶς ὁ ἐγλήματα βουλεύω αὐτός ἀπόλλυμι . ὅταν ξέρχωνται νήπιος παῖς βατός λαμβάνω , διά ὁ βατός ὁ νίκη αὐτός προαναφαίνω , καί ἐν ὁ Εὐφημία αὐτός λέγω , ὡσαννά ἐν ὁ ὕψιστος , ἐκεῖνος ἀπό ὁ ζιθηνῶν σφάζω ὑπό ὁ φθόνος κεαντους · ὁ γάρ Ἰσραὶν ὅς φθονέω , βέλος ἀσι ὁ φθονέω . καί προστρέχω ὁ Ἰησοῦς , καί λέγω αὐτός · οὐχ ἀκούω , τίς οὗτος λέγω ; καί οὐ γιγνώσκω , ὅτι προφητικός πληρόω ὁ γράφω , ἐν , ἐκ στόμα νήπιος καί θηλάζω κατηρείσω αἶνος . ὅτε Ἰεζαβὴλ κατά ὁ Ναβουθὴν ὁ πλαστός ποιέω γράμμα , ψέδους ἀναγράφω · ὅτε Πιλᾶτος γράφω ἐπί ὁ τίτλος ὁ χρηστός γράμμα , ἀγανακτέω , καί χωλεύω γράφω . τις γάρ λέγω ; μή γράφω , ὅτι ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος . μή γράφω ,