joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0762.5
ἐστιν ὁ παράδεισος , ἡ Ἱερὺς , ὁ κόσμος οὗτος · ἄνθρωπος δὲ ὁ καταβαίνων ἀπὸ Ἰερουσαλὴμ εἰς Ἰεριχώ , ὁ πρωτόπλαστος ἐστιν Ἄδαμ · ἐκπεσὼν γὰρ ἐκ τοῦ παραδείσου κατέβλεν εἰς Ἰεριχώ · τοῦτο ἐστιν , εἰς τὸν κόσμον τοῦτον . Καὶ λῃσταῖς λῃσταῖς περιέπεσε · τοῦτὸ ἐστι , τοῖς πονηροῖς δαιμόνις οἱ φονευταῖς · οἱ καὶ ἐκδύσαντες αὐτὸν τὸ ἔνδυμα τῆς ἀθανασίας , ὁ πρὸ τῆς ἁμαρτίας ἐφόρει , ἐνέδυσαν αὐτὸν φύλλα συκῆς . Διὰ τί φύλλα συκῆς ; Ὅτι τραγέα εἰσὶ καὶ πικρά . Ἐπειδὴ δὲ μετὰ τὴν ἁμαρτίαν τραγύτης προστέθηκεν αὐτῷ πραγμάτων καὶ πικρία πολλή , διὰ τοῦτο ἐνέδυσαν φύλλα συκῆς . Καὶ πληγὰς ἐπιθέντες , τοῦτο ἐστι , τὰς βασικὰς ὀδύνας . Τὸ , Ἐν ἰδρώτι τοῦ προσώπου σου φάγη τὸν ἄρτον σου , καὶ , Ἀνάθεμα καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι ἡ γῆ , καὶ , Ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα · αὗται εἰ πληγαὶ τῆς ψυχῆς . Καὶ ἀπῆλθον ἀφέντες αὐτὸν ἡμιθανῆ τυχάνοντα . Οὐτε γὰρ ἐν ζωῇ τῇ παρούσῃ , ἢν ἐν τῇ τοῦ Θεοῦ ὁ Ἄδαμ , οὐδὲ τελείας ἐνεκρώθη , ὡς μὴ τελείως ἀνηγασθαι τὸν Θεόν . Κατὰ συγκυρίαν δὲ Ἰερεὺς τις κατέβαινεν ἐν τῇ ὀδῷ ἐκείνη . Καὶ οὐχ ἴπτε , Κατὰ συγκυρίαν , ἀλλὰ , Κατὰ συγκυρίαν . Κατὰ συγκυρίαν γὰρ ἐστιν , ἀπρόσδοτος καὶ ἀπροσδοκήτως , ὅταν ἐξ αὐτομάτου τις παραγίνηται · κατὰ συγκυρίαν δὲ ἐστιν , ὅταν τις κατὰ πρόνοιαν Θεοῦ τι ποιήση . Ἐνταῦθα οὖν κατὰ πρόνοιαν Θεοῦ κατέβαινεν ὁ Ἰερεὺς ἐν τῇ ὀδῷ ἐκείνη . Καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἀντεπαρῆλθεν . Ὁμοίως δὲ καὶ Λευίτης . Τὶς ὁ Ἰερεὺς , καὶ τὶς ὁ Λευίτης ; Ἰερεὺς μὲν ἐστιν ὁ Μωσαϊκὸς νόμος , Λευίτης δὲ ὁ προσφύσιος λόγος . Οὗτοι μὲν οὖν κατὰ πρόνοιαν μὲν Θεοῦ ἦλθον ἐπὶ τῇ θεραπείᾳ τοῦ τετραυματισμένου ὑπὸ τῶν λῃστῶν · μὴ δυνάμενοι δὲ θεραπεύσαι αὐτόν , ἀντιπαρῆλθον . Τοῦτον οὖν μὴ ἰσχυσαμένους ἀναστῆσαι τὸν κείμενον , ἔρχεται Σαμαρεῖτης , ὃς ἐστιν ὁ Δεσπότης Χριστός , ὁ φύλας τῶν ἡμετέρων ψυχῶν · Σαμαρεῖτης γὰρ ἐρμηνεύεται φύλας . Διὰ τοῦτο οὖν εἶπε · Σαμαρεῖτος δὲ τις οδοῦν ἦλθε . Καὶ οὐχ εἶπεν , ὅτι Ἦλθε πρὸς αὐτόν , ἀλλ’ , Ἦλθε κατ’ αὐτόν , τοῦτο ἐστι , σαρκοσώφης κατ’ αὐτόν , πάλιν σωματικῇ ὑποκείμενος κατ’ αὐτὸν ἀναμαρτήτως . Καὶ ἰδὼν αὐτόν , ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’ αὐτῷ , καὶ προσελθὼν κατέδησε τὰ τραύματα αὐτοῦ , ἐκχέων ἐλαῖον καὶ οἶνον . Τίνες οἱ ἐπίδεσμοι , καὶ τὶ τὸ ἔλαιον , καὶ τὶς ὁ οἶνος ; Ἐπίδεσμοί εἰσιν αἱ παραγγελίαι τοῦ Χριστοῦ , τὸ ἔλαιον , τὸ χρίσμα τοῦ ἁγίου , οἶνος δὲ ἡ μυστηρίων τῆς πίστεως . Διὰ τῶν τριῶν τούτων τὰ ψυχικὰ ἡμῶν θεραπεύεται τραύματα . Ἴσαν δὲ μεμηνηκέναι τὰ λεγόμενα . Ἐπιβιβάσας δὲ αὐτὸν ἐπὶ τοῦ ἰδίου κτήνους , ἤγαγεν εἰς πανδοχεῖον . Ἴδων κτήνος · λέγει τὸ σῶμα ὁ Χριστός , ὃ ὑπὲρ ἡμῶν ἀνέλαβεν ἐκ τῆς ἀχράντου παρθένου . Ἀνέβασεν οὖν ἐπὶ τοῦ ἰδίου κτήνους τὸν τετραυματισμένον ὑπὸ τῶν λῃστῶν ·
Lemmas: εἰμί ὁ παράδεισος , ὁ Ἱέρυς , ὁ κόσμος οὗτος · ἄνθρωπος δέ ὁ καταβαίνω ἀπό Ἱεροσόλυμα εἰς Ἰεριχώ , ὁ πρωτόπλαστος εἰμί Άδαμ · ἐκπίτνω γάρ ἐκ ὁ παράδεισος καταβάλλω εἰς Ἰεριχώ · οὗτος εἰμί , εἰς ὁ κόσμος οὗτος . καί λῃστής λῃστής περιπίπτω · οὗτος εἰμί , ὁ πονηρός δαίμων ὁ φονευτής · ὁ καί ἐκ-δύω1 αὐτός ὁ ἔνδυμα ὁ ἀθανασία , ὁ πρό ὁ ἁμαρτία φορέω , ἐνδύω αὐτός φύλλον συκέα . Ζεύς τίς φύλλον συκέα ; ὅτι2 Τραγέα εἰμί καί πικρός . ἐπεί δέ μετά ὁ ἁμαρτία τραγυος προστίθημι αὐτός πρᾶγμα καί πικρία πολύς , διά οὗτος ἐνδύω φύλλον συκέα . καί πληγάς ἐπιτίθημι , οὗτος εἰμί , ὁ βασικός ὀδύνη . ὁ , ἐν ἱδρώς ὁ πρόσωπον σύ ἐσθίω ὁ ἄρτος σύ , καί , ἀνάθεμα καί τρίβολος ἀνατέλλω σύ ὁ γῆ , καί , ἐν λύπη τίκτω τέκνον · οὗτος εἰμί πληγή ὁ Ψυχή . καί ἀπέρχομαι ἀφίημι αὐτός ἡμιθανής τυχάνω . οὐ γάρ ἐν ζωή ὁ πάρειμι , εἄν ἐν ὁ ὁ Θεός ὁ Άδαμ , οὐδέ τέλειος νεκρόω , ὡς μή τέλειος ἀνάγω ὁ Θεός . κατά συγκυρία δέ Ἱερεύς τις καταβαίνω ἐν ὁ οὐδός ἐκεῖνος . καί οὐ ἴπτω , κατά συγκυρία , ἀλλά , κατά συγκυρία . κατά συγκυρία γάρ εἰμί , απροσδοος καί ἀπροσδόκητος , ὅταν ἐκ αὐτόματος τις παραγίγνομαι · κατά συγκυρία δέ εἰμί , ὅταν τις κατά πρόνοια Θεός τίς ποιέω . ἐνταῦθα οὖν κατά πρόνοια Θεός καταβαίνω ὁ Ἱερεύς ἐν ὁ οὐδός ἐκεῖνος . καί εἶδον αὐτός ἀντιπαρέρχομαι . ὅμοιος δέ καί Λευίτης . τις ὁ Ἱερεύς , καί τις ὁ Λευίτης ; Ἱερεύς μέν εἰμί ὁ Μωσαϊκός νόμος , Λευίτης δέ ὁ πρόσφυσις λόγος . οὗτος μέν οὖν κατά πρόνοια μέν Θεός ἔρχομαι ἐπί ὁ θεραπεία ὁ τραυματίζω ὑπό ὁ λῃστής · μή δύναμαι δέ θεραπεύω αὐτός , ἀντιπαρέρχομαι . οὗτος οὖν μή ἰσχύω ἀνίστημι ὁ κεῖμαι , ἔρχομαι Σαμαρείτης , ὅς εἰμί ὁ Δεσπότης Χριστός , ὁ Φύλας ὁ ἡμέτερος Ψυχή · Σαμαρείτης γάρ ἑρμηνεύω Φύλας . Ζεύς οὗτος οὖν εἶπον · Σαμαρείτης δέ τις ὁδόω ἔρχομαι . καί οὐ εἶπον , ὅτι ἔρχομαι πρός αὐτός , ἀλλά , ἔρχομαι κατά αὐτός , οὗτος εἰμί , σαρκοσώφης κατά αὐτός , πάλιν σωματικός ὑπόκειμαι κατά αὐτός ἀναμάρτητος . καί εἶδον αὐτός , σπλαγχνίζομαι ἐπί αὐτός , καί προσέρχομαι καταδέω ὁ τραῦμα αὐτός , ἐκχέω ἔλαιον καί οἶνος . τίνω ὁ ἐπίδεσμος , καί τίς ὁ ἔλαιον , καί τις ὁ οἶνος ; ἐπίδεσμος εἰμί ὁ παραγγελία ὁ Χριστός , ὁ ἔλαιον , ὁ χρίσμα ὁ ἅγιος , οἶνος δέ ὁ μυστήριον ὁ πίστις . Ζεύς ὁ τρεῖς οὗτος ὁ ψυχικός ἐγώ θεραπεύω τραῦμα . εἶμι δέ μιμνήσκω ὁ λέγω . ἐπιβιβάζω δέ αὐτός ἐπί ὁ ἴδιος κτῆνος , ἄγω εἰς πανδοκεῖον . ἄπατρις κτήνος · λέγω ὁ σῶμα ὁ Χριστός , ὅς ὑπέρ ἐγώ ἀναλαμβάνω ἐκ ὁ ἄχραντος παρθένος . ανεβάζω οὖν ἐπί ὁ ἴδιος κτῆνος ὁ τραυματίζω ὑπό ὁ λῃστής ·