joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0634.2
τίθησι · αὐτὸς δὲ πανταχοῦ τῆς χάριτος εἶναι φησι τὸ πᾶν καὶ τῆς φιλανθρωπίας αὐτοῦ τὸς ἀφάτου , οὐδὲ λέγων · Ἀλλ’ ἠλέηθην , οὐχ ὅτι ἱκανὸς ἤμην , οὐδ’ ὅτι ἐπετίθησιν , ἀλλ’ Ἵνα ἐν ἐμοὶ ἐνδείξηται τὴν χάριν μακροθυμίαν πρὸς ἀποκύψιν τῶν μελλόντων πιστεύειν ἐπ’ αὐτῷ εἰς ζωὴν αἰώνιον . Εἰδὲ ταπεινοφροσύνην ὑπερολὴν ; διὰ τοῦτο γὰρ , φησιν , ἠλέηθην , ἵνα μηδὲς ἀπογνῷ , ὡς τοῦ πάντων ἀνθρώπων κακίστου φιλανθρωπίας ἀπολαυθῶτος . Τοῦτο γὰρ θελεῖ ἐν τῷ εἰπεῖν , Ἵνα ἐν ἐμοὶ ἐνδείξηται τὴν χάριν μακροθυμίαν πρὸς ἀποκύψιν τῶν μελλόντων πιστεύειν ἐπ’ αὐτῷ . Ἀποκαλύψαι τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ἐν ἐμοί . Ἀλλοχὼ δὲ φησιν ὁ Χριστός , ὁδεὶς γινώσκει τὸν Υἱόν , εἰ μὴ ὁ Πατήρ , καὶ οὐδεὶς γινώσκει τὸν Πατέρα , εἰ μὴ ὁ Υἱός , καὶ ὃν βούληται ὁ Υἱὸς ἀποκαλύψαι . Εἰδὲ δτι καὶ ὁ Πατὴρ Υἱόν , καὶ ὁ Υἱὸς Πατέρα ἀποκαλύπτει ; Οὕτω καὶ ἀπὸ τῆς δόξης , καὶ ὁ Υἱὸς δόξας Πατέρα , καὶ ὁ Πατὴρ Υἱόν · Ἀδελφὸς με , φησιν , Ἵνα δεδόξασ σε · καὶ , Καθὼς σε ἐγὼ δόξασα · διὰ τί δὲ μὴ εἴπει , ἀποκαλύψαι τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ἐμοί , ἀλλ’ Ἐν ἐμοί ; Δείκνυσι ὅτι οὐ διὰ ῥημάτων μόνον ἤκουσε τὰ περὶ τῆς πίστεως , ἀλλὰ καὶ πολλοῦ πνεύματος ἐπληρώθη · τῆς ἀποκαλύψεως καὶ ταλαπώσεως αὐτοῦ τὴν ψυχὴν , καὶ τὸν Χριστὸν εἶχεν ἐν ἑαυτῷ λαλοῦντα . Ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν . Οὐ γὰρ τὸ πιστεύειν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ χειροτονηθῆναι αὐτὸν παρὰ τοῦ Θεοῦ γέγονεν . Οὕτω γὰρ μοι αὐτὸν ἀπεκάλυψεν , οὐχ ἵνα ἴδω μόνον αὐτόν , ἀλλ’ ἵνα καὶ εἰς ἄλλους ἐξενέγκω . Καὶ οὐχ εἶπεν Ἄλλους ἀνθρώπους , ἀλλ’ Ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν , ἐντεῦθεν δὴ προαναχρωμένος οὐ μικρὸν τῆς ἀπολογίας κεφάλαιον , ἀπὸ τοῦ τῶν μαθητῶν προσώπου . Οὐ γὰρ ὁμοίως Ἰουδαῖος καὶ τοῖς ἔθνεσιν πρῶτευσιν ἀγαθῶν ἦν . Εὐθὺς οὐ προσανεθέμην σαρκὶ καὶ αἵματι . Τοὺς ἀποστόλους ἐνταῦθα αἰνίττεται , ἀπὸ τῆς φύσεως αὐτῶν καλῶν . Εἰ δὲ καὶ περὶ πάντων ἀνθρώπων τοῦτο φησιν , οὐδὲ ἡμεῖς ἀντεροῦμεν . Οὐδὲ ἀνέβην εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους . Ταῦτα εἰ μὲν τὰ αὐτὰ καθ’ ἑαυτὰ ἐξετάζεις τὰ ῥήματα , δοκεῖ πολλῆς μεγαληγορίας γέμειν , καὶ πρὸς τοῦ φρονήματος εἶναι τοῦ ἀποστολικοῦ . Τὸ γὰρ ἑαυτῷ ψηφίζεσθαι , καὶ μηδὲνα λαμβάνειν κοινωνὸν τῆς γνώμης , ἀνοίας εἶναι δοκεῖ . Εἴδορ γὰρ , φησιν , ἀνθρώπων φρόνιμον δοξάζεσθαι εἶναι παρ’ ἑαυτῷ , Ἀλλὰ δὲ ἔχει μᾶλλον αὐτοῦ ὁ ἄφρων · [ 675 ] καὶ , Οὔδ’ οἱ συγγενοὶ παρ’ ἑαυτοῖς , καὶ ἐνθάδεν αὐτὸς ἐπισήμωσις · καὶ αὐτὸς πάλιν , Μὴ γίνεσθε φρόνιμοι παρ’ ἑαυτοῖς . Ἐ . Οὐχ ἄν οὖν ὁ τοσαῦτα παρ’ ἑτέρων ἀκούσας , καὶ αὐτὸς τὰ αὐτὰ παραίνων ἑτέροις · τούτοις περιέπεσεν , οὐχ ὅτι Παῦλος , ἀλλ’ οὐδὲ ὁ τυχὼν ἄνθρωπος . Ἀλλ’ ὅπερ ἔφη , γυνὴ μὲν αὐτὴ ἐξεταζομένη ἡ ῥῆσις καὶ ὑφορμὴν καὶ προδιατάσθαι δύναται τισὶ τῶν ἀπροσώπων · ἄν δὲ τὴν αἰτίαν προσθεῶμεν δι’ ἣν ταῦτα ἐλέγετο , καὶ κροτήσουσι καὶ θαυμάσουσι πάντες .
Lemmas: τίθημι · αὐτός δέ πανταχοῦ ὁ χάρις εἰμί φημί ὁ πᾶς καί ὁ φιλανθρωπία αὐτός τός ἄφατος , οὐδέ λέγω · ἀλλά ἐλεέω , οὐ ὅτι ἱκανός εἰμί , οὐδέ ὅτι ἐπιτίθημι , ἀλλά ἵνα ἐν ἐγώ ἐνδείκνυμι ὁ χάρις μακροθυμία πρός ἀποκύπτω ὁ μέλλω πιστεύω ἐπί αὐτός εἰς ζωή αἰώνιος . ἀνάκλεις ταπεινοφροσύνη ὑπερολὴν ; διά οὗτος γάρ , φημί , ἐλεέω , ἵνα μηδὲς ἀπογιγνώσκω , ὡς ὁ πᾶς ἄνθρωπος κακός φιλανθρωπία ἀπολαύω . οὗτος γάρ ἐθέλω ἐν ὁ εἶπον , ἵνα ἐν ἐγώ ἐνδείκνυμι ὁ χάρις μακροθυμία πρός ἀποκύπτω ὁ μέλλω πιστεύω ἐπί αὐτός . ἀποκαλύπτω ὁ υἱός αὐτός ἐν ἐγώ . ἄλοχος δέ φημί ὁ Χριστός , ὁδέω γιγνώσκω ὁ υἱός , εἰμί μή ὁ Πατήρ , καί οὐδείς γιγνώσκω ὁ πατήρ , εἰμί μή ὁ υἱός , καί ὅς βούλομαι ὁ υἱός ἀποκαλύπτω . ἀνάκλεις δ καί ὁ πατήρ υἱός , καί ὁ υἱός πατήρ ἀποκαλύπτω ; οὕτως καί ἀπό ὁ δόξα , καί ὁ υἱός δόξα πατήρ , καί ὁ πατήρ υἱός · ἀδελφός ἐγώ , φημί , ἵνα δόξα σύ · καί , καθώς σύ ἐγώ δοκέω · διά τίς δέ μή εἶπον , ἀποκαλύπτω ὁ υἱός αὐτός ἐγώ , ἀλλά ἐν ἐγώ ; δείκνυμι ὅτι οὖον διά ῥῆμα μόνος ἀκούω ὁ περί ὁ πίστις , ἀλλά καί πολύς πνεῦμα πληρόω · ὁ ἀποκάλυψις καί ταλαπώσεως αὐτός ὁ ψυχή , καί ὁ Χριστός ἔχω ἐν ἑαυτοῦ λαλέω . ἵνα εὐαγγελίζω αὐτός ἐν ὁ ἔθνος . οὖον γάρ ὁ πιστεύω μόνος , ἀλλά καί ὁ χειροτονέω αὐτός παρά ὁ Θεός γίγνομαι . οὕτως γάρ ἐγώ αὐτός ἀποκαλύπτω , οὐ ἵνα ὁράω μόνος αὐτός , ἀλλά ἵνα καί εἰς ἄλλος ἐκφέρω . καί οὐ εἶπον ἄλλος ἄνθρωπος , ἀλλά ἵνα εὐαγγελίζω αὐτός ἐν ὁ ἔθνος , ἐντεῦθεν δή προαναχρωμένος οὖον μικρός ὁ ἀπολογία κεφάλαιος , ἀπό ὁ ὁ μαθητής πρόσωπον . οὖον γάρ ὁμοίως Ἰουδαῖος καί ὁ ἔθνος πρωτεύς ἀγαθός εἰμί . εὐθύς οὖον προσανατίθημι σάρξ καί αἷμα . ὁ ἀπόστολος ἐνταῦθα αἰνίσσομαι , ἀπό ὁ φύσις αὐτός καλός . εἰμί δέ καί περί πᾶς ἄνθρωπος οὗτος φημί , οὐδέ ἐγώ ἀντιλέγω . οὐδέ ἀναβαίνω εἰς Ἱερουσαλήμ πρός ὁ πρό ἐγώ ἀπόστολος . οὗτος εἰμί μέν ὁ αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἐξετάζω ὁ ῥῆμα , δοκέω πολύς μεγαληγορία γέμω , καί πρός ὁ φρόνημα εἰμί ὁ ἀποστολικός . ὁ γάρ ἑαυτοῦ ψηφίζω , καί μηδείς λαμβάνω κοινωνός ὁ γνώμη , ἄνοια εἰμί δοκέω . Εἴδορ γάρ , φημί , ἄνθρωπος Φρόνιμον δοξάζω εἰμί παρά ἑαυτοῦ , ἀλλά δέ ἔχω μᾶλλον αὐτός ὁ ἄφρων · [ 675 ] καί , οὐδέ ὁ συγγενής παρά ἑαυτοῦ , καί ἐνθάδε αὐτός ἐπίσημος · καί αὐτός πάλιν , μή γίγνομαι φρόνιμος παρά ἑαυτοῦ . εἰ . οὐχ ἄν οὖν ὁ τοσοῦτος παρά ἕτερος ἀκούω , καί αὐτός ὁ αὐτός παραινέω ἕτερος · οὗτος περιπίπτω , οὐ ὅτι Παῦλος , ἀλλά οὐδέ ὁ τυγχάνω ἄνθρωπος . ἀλλά ὅσπερ φημί , γυνή μέν αὐτός ἐξετάζω ὁ ῥῆσις καί ὑφορμή καί προδιαταω δύναμαι τις ὁ απρόσωπος · ἄν δέ ὁ αἴτιος προσθέω διά ὅς οὗτος λέγω , καί κροτέω καί θαυμάζω πᾶς .