joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0695.4
Εξρον Δαυιδ τον δουλον μου , ανδρα κατα την καρδιαν μου · και , Πρωτοτοχον θησω αυτον , υην,Ιδν παρα πολες · βασιλευσει της ημε · και , Τον δροντον αυτου ως τας ημερας του ουρανου . Τούτο δε επιον Ιανυτον εδαμαρτησεν ο Δαυιδ . " Ορθε οτι μεγα χειρος γίνεται του ανθρωπου το μνημονευειν του Θεου · " Εμνήσθη του Θεου , επαν ο Δαυιδ , και ημράθη της καρδιας μου . Αι μεν γαρ αλλαι ευφρασιαι δια του στοματος εισερχονται , και δια του αδρωδου μεθοδευονται · η δε του Θεου ευφρασια , ως πηγη , μελωδης ρηματα την καρδιαν ευφραινει , ωστε λεγειν του τουτου · " Ως γλυκεα το λαρημη μου τα λομια σου · τωδρ μελι το στοματι μου . Ο γαρ του Θεου μνημονειων , παντα τα αγαθα της ευφροσυνης εχει εν τη καρδια φυλευοντα · εκει πηγη βρυουσα αγαθα , εκει μελι και κηριν και λυγος αποπτομεν , εκει θησαυρος χρυπτομενος της αγιας Τριαδος . Λοπιν ο Πατηρ και ο Υιος και το αγιον Πνευμα ερχονται , και μονην παρ' αυτω λαβδναι , και λοιπον ουχ εστι γίνεται ανθρωπος καταχουμενος , αλλ' αγελας θεωρορουμενος . " Επειδη τον ταιαυτης χαριτος κατηξιασεν ο ανθρωπος , και τωιαυτης ευφρασιας απολαυσας , ημραινετο ο Δαυιδ , και ημεις της του Θεου ευφρασιας απολαυσαντες , συνεχως μνημονευομεν του Θεου , Ινα τον αυτου αγαθων απολαυσωμεν . Φερε ουν της παρουσιας του Σωτηρος τας δρετας μεταλλειδωμεν , και την επιγειαν αυτου παρουσιαν ως στηλην πανδρετον ανμνησυμεν · " Επειδη ηκουσα παρα της γλωττης των παρανδνων Ιουδαιων βλασφημιας τεχνηρια , και επειδη απιστουσι τας Γραφας , δε αναλεψ αναγιγνωσκουσιν , και ου γνωσκουσιν το μυστηριον . Το γαρ οτι εκ παρθενου εταχθη ο Κυριος , εν αυτω σκανδαλιζονται , φησιν , οι δδλιοι · και παμπινονη . " Η της ανοιας ! ω των παραρυσιν παρανομων ! ποια γραφη , η ποιος προφητης ου σαλπίζει του Κυριου ταυτας τας χαριτας ; Πρωτος την Παρθενον ο Σαλωμων εμαχαισεν , ο [ 741 ] της μεγαλης σοφιας ηνιχος , λεγων · " Μακαρια η στεφρα η αμιαντου , ητις ουχ εγνω κοιτην ου παρασκασιαν . Στειραν γαρ λεγει προ του επιστηναι του Πνευμα το αγιον , και προ του ανδθσαι τον ηλιον . Ουκ εγνω κοιτην εν παραπτωματι , οτι μετα ανδρος ουχ ωμιλησεν . " Οτε δε ηκουσα παρι της αμιαντου στεφρας · " Ηστας ο ειμους , ευθως του σοφου το ρητον διαπεραγνδας , και το αυτερ εμαληθδσε · Συ , φησιν , επας στεφαν αμιαντον · χαγω λεγω · Ευφραδθητι , στεφρα η ου εικτισουσα . " Εως γαρ νυν ουχ ετεκας · απο του νυν ευφραδθητι , οτι αν του γυνορκου ο ουρανου , δεξασθαι ευφραδθησαι . " Ως δε οι δυο μαρτυρες ταυτα εκηρυτον , λεχων και αλλον ετερον μεζαι εις το μυστηριον , Ινα επι τριων μαρτυρων σταθη ασφαλως το ζητουμενον . " Ως δε ταυτα διενουντο , εκαστεροι ευρον Δαυιδ της μελωδιας τον ρητορα , και υπομνησθηναι αυτον της οικονομιας τα μελλοντα . " Ως δε ηκουσε το μυστηριον , σαλπιγγος φωνην αντεφω -
Lemmas: Εξρον Δαυΐδ ὁ δοῦλος ἐγώ , ἀνήρ κατά ὁ Καρδία ἐγώ · και , πρωτοτόκος τίθημι αὐτός , υην,Ιδν παρά Πόλες · βασιλεύω ὁ ἧμμαι · και , ὁ δροντον αὐτός ως ὅς ἡμέρα ὁ οὐρανός . Τούτος δέ πίνω ιανυος εδαμαρτησεν ὁ Δαυΐδ . " ὀρθός ὅτι μέγας χείρ γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος ὁ μνημονεύω ὁ Θεός · " μιμνήσκω ὁ Θεός , ἐπήν ὁ Δαυΐδ , και ἁμαρτάνω ὁ Καρδία ἐγώ . ὁ μέν γαρ ἄλλος εὐφρασία διά ὁ στόμα εἰσέρχομαι , και διά ὁ αδρωδου μεθοδεύω · ὁ δέ ὁ Θεός Εὐφρασία , ως πηγή , μελῳδέω ῥῆμα ὁ Καρδία εὐφραίνω , ὥστε λέγω ὁ οὗτος · " ὡς γλυκύς ὁ λαρημη ἐγώ ὁ λομια σύ · τωδρ μέλι ὁ στόμα ἐγώ . ὁ γαρ ὁ Θεός μνημονεῖον , πᾶς ὁ ἀγαθός ὁ Εὐφρόσυνος ἔχω εν ὅς Καρδία φυλευειμι · ἐκεῖ πηγή βρύω ἀγαθός , ἐκεῖ μέλι και κῆρ και λύγος ἀποπέτομαι , ἐκεῖ θησαυρός χρυπετομαι ὁ ἅγιος Τριάς . Λοπιν ὁ πατήρ και ὁ υἱός και ὁ ἅγιος πνεῦμα ἔρχομαι , και μόνος παρά αὐτός λαβδναι , και λοιπός οὐ εἰμί γίγνομαι ἄνθρωπος καταχέω , ἀλλά ἀγέλη θεωρορεω . " ἐπειδή ὁ ταιαυτος χάρις κατηξιααω ὁ ἄνθρωπος , και τωιαυτος εὐφρασία ἀπολαύω , ημραινετο ὁ Δαυΐδ , και ἡμεῖς ὁ ὁ θεός εὐφρασία απολαύω , συνεχῶς μνημονεύω ὁ Θεός , ἵνα ὁ αὐτός Ἀγάθων ἀπολαύω . φέρω οὖν ὁ παρουσία ὁ Σωτήρ ὅς Δρέτας μεταλλειδηω , και ὁ ἐπίγειος αὐτός παρουσία ως στήλη πανδρετον ἀναμιμνήσκω · " ἐπειδή ἀκούω παρά ὁ γλῶσσα ὁ παρανδνων Ἰουδαῖος βλασφημία τεχνηρια , και ἐπειδή ἀπιστέω ὅς Γραφεύς , δέ αναλεψ ἀναγιγνώσκω , και ου γιγνώσκω ὁ μυστήριον . ὁ γαρ ὅτι ἐκ παρθένος τάσσω ὁ κύριος , εν αὐτός σκανδαλίζω , φημί , ὁ δδλιοι · και παμπινονη . " ὁ ὁ ἄνοια ! εἰμί ὁ παραρρέω παράνομος ! ποῖος γραφεύς , ὁ ποιος προφήτης ου σαλπίζω ὁ κύριος οὗτος ὅς χάρις ; Πρῶτος ὁ παρθένος ὁ Σολομών εμαχαισεν , ὁ [ 741 ] ὁ μέγας σοφία ηνιχος , λέγω · " Μακάριος ὁ στεφρα ὁ ἀμίαντος , ὅστις οὐ γιγνώσκω κοίτη ου παρασκασιαν . στεῖρα γαρ λέγω προ ὁ ἐφίστημι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , και προ ὁ ἁνδάνω ὁ ἥλιος . οὐ γιγνώσκω κοίτη εν παράπτωμα , ὅτι μετά Ἄνδρος οὐ ὁμιλέω . " ὅτε δέ ἀκούω Πάρις ὁ ἀμίαντος στεφρας · " εἶμαι ὁ μου , ευθως ὁ σοφός ὁ ῥητός διαπεραγνδας , και ὁ αυτερ εμαληθδσε · Συ , φημί , ΕΠΑΣ Στεφάν ἀμίαντος · χαγω λέγω · Ευφραδθητι , στεφρα ὁ ου εικτιζω . " Ἠώς γαρ νυν οὐ τίκτω · ἀπό ὁ νυν ευφραδθητι , ὅτι αν ὁ γυνορκου ὁ οὐρανός , δέχομαι ευφραδθησαι . " ὡς δέ ὁ δύο μάρτυς Ούτος κηρύσσω , λέχος και ἄλλος ἕτερος μεζαι εἰς ὁ μυστήριον , ἵνα ἐπί τρεῖς μάρτυς ἵστημι ἀσφαλῶς ὁ ζητέω . " ὡς δέ Ούτος διανοέομαι , ἑκαστέρω εὑρίσκω Δαυΐδ ὁ μελῳδία ὁ ῥήτωρ , και ὑπομιμνῄσκω αὐτός ὁ οἰκονομία ὁ μέλλω . " ὡς δέ ἀκούω ὁ μυστήριον , σάλπιγξ φωνή ἀντιφώσκω -