joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0667.1
εμεῖνατε ὑπὸ τῆς πίστεως , καὶ διὰ τῶν σημείων , ὧν ἐπεδείξατο διὰ τῆς πίστεως , νῦν αὐρὸν οὕτως εἰς τοσαύτην ἐντέλειαν κατηνέχθη , ὡς εἰς παριστομὴν καὶ σάββατα σύρεσθαι , καὶ τῶν Ἰουδαϊζόντων ἐκπεριμάσθαι · Διὰ ταῦτα καὶ ἀρχόμενος Παγε · Θεομάρῳ ὅτι οὐτι ταχθὲς μεταπίθεσθαι · καὶ ἀνατιδὰ Ἄκοροῦμαι ἄν ὑμῖν · ὡς ἂν εἰ Εἰγε · [ 709 ] · Τί εἶπω τί λαλήσω · τί ἀννοήσω · ἀπορῶ · διὸ καὶ ἀλλοῦν ἀνάγκη · ὅπερ ἐν τοῖς ἀπόροις ποιοῦσι καὶ οἱ προφῆται . Εἴδο ; δὲ καὶ τοῦτο θεραπεύσαι οὐ μικρόν , τὸ μὴ μόνον συμβουλεύειν , ἀλλὰ καὶ θρηνεῖν . Τοῦτο γὰρ καὶ Μιλησίους διαλεγόμενος Παγε · Τριστάριον μετὰ σακρῶν ρουθιστῶν ὑμᾶς οὐ διέλειπον . Τοῦτο καὶ ἀνατιδὰ φησὶ λέγων · Ἄλλοξεῖ τὴν γωγὴν μου . Καὶ γὰρ ἐν ταῖς ἀπορίαις καὶ ταῖς ἀμηχανίαις ταῖς πᾶρ ἄλπιδα συμβαινούσαις νικῶμεν , λειπὼν ἐπὶ τὰ δάκρυα καταφερόμεθα . Ἐπειδὴ τοίνυν ἐπίπληξε καὶ ἀνέτρεψε , καὶ ἰθεράπευσεν πάλιν , εἶτα ὡλοφύρατο · ὁ δὲ ὀλοφυρμὸς οὐκ ἐπιπλήξεως μόνον , ἀλλὰ καὶ χολασίας ἐστιν · . Οὐτε γὰρ σραγμὸς , ὡςπερ · ἐπιπλήξεις , οὔτε χαλῆ , καθάπερ ἡ θεραπεία , ἀλλ’ ἐστὶ μεμιγμένον φάρμακον , καὶ πολλὴν ἔχει τὴν ἰσχὺν πρὸς παραίνεσιν . Ἐπειδὴ οὖν ὡλοφύρατο καὶ ἐμαλάκισεν αὐτῶν τὴν διάνοιαν , καὶ ἐπεσώσατο μειζόνως , πάλιν εἰς τοὺς ἀγῶνας ἐμβαίνει , κεφάλαιον τινὸς μειζόν , δεινῶς ὅτι αὐτὸς ὁ νόμος οὐ βούλεται αὐτῶν φυλάττεσθαι . Τότε μὲν οὖν ἐκ τοῦ Ἄδραάμ τὸ παράδειγμα εἰσήγαγε , νῦν δὲ αὐτὸν εἰσάγει τὸν νόμον παραινουῦντα μὴ φυλάττεσθαι αὐτόν , ἀλλὰ ἀναχωρεῖν , ὅπαρ ἦν ἰσχυρότερον . Ἄστε εἰ βουλεσθε παιδευθῆναι τῷ νόμῳ , φησιν , ἀπόσθετε αὐτοῦ · τοῦτο γὰρ αὐτὸς βούλεται . Ἄλλ’ οὕτω μὲν οὐ λέγει · ἄτερως δὲ αὐτὸ κατασκευάζει , καὶ ἱστορίαν ἀναμιγνύει . Ἄφτετε γὰρ μοι , φησιν , οἱ ὑπὸ νόμῳ θέλοντες εἶναι , σοι νόμῳ οὐκ ἀκούετε ; Καλῶς εἶπαν . Οἱ θέλοντες · οὐ γὰρ τῆς τῶν πραγμάτων ἀκολουθίας , ἀλλὰ τῆς ἐκείνων ἀκαιροῦ φιλονεικίας τὸ πρᾶγμα ἦν . Νόμῳ δὲ ἀνατιδὰ τὸ βιβλίον τῇ · πίστεως · καλεῖ , ὅπαρ πολλάκις ποιεῖ , τὴν Παλαιὰν ἅπασαν οὕτως ὀνομάζων . Ἄφράσεται γὰρ , ὅτι Ἄδραάμ δύο υἱοὺς ἔσχεν , ἕνα ἐκ τῆς παιδίσκης , καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας . Πάλιν ἐπὶ τὸν Ἄδραάμ ἀνιστίν , οὐ ταυτολογῶν , ἀλλ’ ἐπειδὴ πολλὴ τοῦ πατριάρχου παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις ἡ δόξα ἦν , δείκνυσιν ὅτι ἐκαλεῖν οἱ τότε τὴν ἀρχὴν Ἐλαβον , καὶ τὰ παρόντα ἐν αὐτῷ προεξωγραφεῖτο . Καὶ πρῶτον δείξας υἱοὺς ὄντας τοῦ Ἄδραάμ , ἐπειδὴ οὐ τῆς αὐτῆς δέξεως ἦσαν οἱ υἱοὶ τοῦ πατριάρχου , ἀλλ’ ὁ μὲν ἐκ τῆς δούλης , ὁ δὲ ἐκ τῆς ἐλευθέρας , δείκνυσι λοιπὸν , ὅτι οὐ μόνον υἱοί , ἀλλὰ καὶ οὕτως υἱοί , ὡς ὁ ἐλεύθερος καὶ εὐγενής . Τοσαύτη τῆς πίστεως ἡ δύναμις . Ἄλλ’ ὁ μὲν ἐκ τῆς παιδίσκης κατὰ σάρκα γεγέννηται · ὁ δὲ ἐκ τῆς ἐλευθέρας κατ’ ἐπαγγελίαν . Τί ἐστι , Κατὰ σάρκα ; Ἐπειδὴ εἶπεν , ὅτι ἡ πίστις ἡμᾶς συνάπτεται τῷ Ἄδραάμ , καὶ ἀπόδει τοῖς ἀποῦσιν ἀπίδαιον εἶναι , τὸ τοὺς μὴ γενομένους ἐξ ἐκείνου , τοῦτον φησιν υἱὸς εἶναι · ἐκαίνου , δείκνυσιν ὅτι τὸ παράδοξον τοῦτο ὁμωδὲν γέγονεν . Ὁ γὰρ Ἰσαάκ οὐ κατὰ φύσεως ἀκολουθίαν , οὐδὲ κατὰ γάμων νόμον , οὐδὲ κατὰ σαρκὸς δύναμιν γενομενος ,
Lemmas: μένω ὑπό ὁ πίστις , καί διά ὁ σημεῖον , ὅς ἐπιδείκνυμι διά ὁ πίστις , νῦν αὐρὸν οὕτως εἰς τοσοῦτος ἐντέλεια καταφέρω , ὡς εἰς παρίστημι καί σάββατον σύρω , καί ὁ Ἰουδαΐζω εκπεριμαω · Ζεύς οὗτος καί ἄρχω Πάγος · θεομαρον ὅτι οὔτις τάσσω μεταπείθω · καί ἀνατιδὰ Ἄκορος ἄν σύ · ὡς εἄν εἰμί εἰ · [ 709 ] · τις εἶπον τίς λαλέω · τίς ἀνοέω · ἀπορέω · διό καί ἀλύω ἀνάγκη · ὅσπερ ἐν ὁ ἄπορος ποιέω καί ὁ προφήτης . Εἴδος ; δέ καί οὗτος θεραπεύω οὖον μικρός , ὁ μή μόνος συμβουλεύω , ἀλλά καί θρηνέω . οὗτος γάρ καί Μιλήσιος διαλέγω Πάγος · Τριστάριον μετά σάκρα ρουθιστῶν σύ οὖον διαλείπω . οὗτος καί ἀνατιδὰ φημί λέγω · αλλοξεω ὁ γωγή ἐγώ . καί γάρ ἐν ὁ ἀπορία καί ὁ ἀμηχανία ὁ παρά ἄλπις συμβαίνω νικάω , λείπω ἐπί ὁ δάκρυ καταφέρω . ἐπεί τοίνυν επιπλήττω καί ἀνατρέπω , καί θεραπεύω πάλιν , εἶτα ὀλοφύρομαι · ὁ δέ ὀλοφυρμός οὐ ἐπίπληξις μόνος , ἀλλά καί χολασιος εἰμί · . οὐ γάρ σραγμὸς , ὡς · ἐπίπληξις , οὔτε Χαλής , καθάπερ ὁ θεραπεία , ἀλλά εἰμί μίγνυμι φάρμακον , καί πολύς ἔχω ὁ ἰσχύς πρός παραίνεσις . ἐπεί οὖν ὀλοφύρομαι καί μαλακίζω αὐτός ὁ διάνοια , καί ἐπισῴζω μέγας , πάλιν εἰς ὁ ἀγών ἐμβαίνω , κεφάλαιος τις μείζων , δεινῶς ὅτι αὐτός ὁ νόμος οὖον βούλομαι αὐτός φυλάσσω . τότε μέν οὖν ἐκ ὁ Ἄδρα ὁ παράδειγμα εἰσάγω , νῦν δέ αὐτός εἰσάγω ὁ νόμος παραινέω μή φυλάσσω αὐτός , ἀλλά ἀναχωρέω , ὅς εἰμί ἰσχυρός . Ἄστυ εἰμί βούλομαι παιδεύω ὁ νόμος , φημί , ἀπόσθετε αὐτός · οὗτος γάρ αὐτός βούλομαι . ἄλλος οὗτος μέν οὖον λέγω · ἕτερος δέ αὐτός κατασκευάζω , καί ἱστορία ἀναμίσγω . ἅφτω γάρ ἐγώ , φημί , ὁ ὑπό νόμος ἐθέλω εἰμί , σύ νόμος οὐ ἀκούω ; καλῶς εἶπον . ὁ ἐθέλω · οὖον γάρ ὁ ὁ πρᾶγμα ἀκολουθία , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος ἀκαιρέω φιλονεικία ὁ πρᾶγμα εἰμί . νόμος δέ ἀνατιδὰ ὁ βιβλίον ὁ · πίστις · καλέω , ὅς πολλάκις ποιέω , ὁ Παλαιή ἅπας οὕτως ὀνομάζω . Ἄφράσεται γάρ , ὅτι Ἄδρα δύο υἱός ἔχω , εἷς ἐκ ὁ παιδίσκη , καί εἷς ἐκ ὁ ἐλεύθερος . πάλιν ἐπί ὁ Ἄδρα ανιειμι , οὖον ταυτολογέω , ἀλλά ἐπεί πολύς ὁ πατριάρχης παρά ὁ Ἰουδαῖος ὁ δόξα εἰμί , δείκνυμι ὅτι καλέω ὁ τότε ὁ ἀρχή λαμβάνω , καί ὁ πάρειμι ἐν αὐτός προεξωγραφεῖτο . καί πρῶτος δείκνυμι υἱός εἰμί ὁ Ἄδρα , ἐπεί οὖον ὁ αὐτός δέξις εἰμί ὁ υἱός ὁ πατριάρχης , ἀλλά ὁ μέν ἐκ ὁ δοῦλος , ὁ δέ ἐκ ὁ ἐλεύθερος , δείκνυμι λοιπός , ὅτι οὖον μόνος υἱός , ἀλλά καί οὕτως υἱός , ὡς ὁ ἐλεύθερος καί εὐγενής . τοσοῦτος ὁ πίστις ὁ δύναμις . ἄλλος ὁ μέν ἐκ ὁ παιδίσκη κατά σάρξ γεννάω · ὁ δέ ἐκ ὁ ἐλεύθερος κατά ἐπαγγελία . τις εἰμί , κατά σάρξ ; ἐπεί εἶπον , ὅτι ὁ πίστις ἐγώ συνάπτω ὁ Ἄδρα , καί ἀποδέω ὁ ἄπειμι απιδαις εἰμί , ὁ ὁ μή γίγνομαι ἐκ ἐκεῖνος , οὗτος φημί υἱός εἰμί · καινόω , δείκνυμι ὅτι ὁ παράδοξος οὗτος ὁμωδὲν γίγνομαι . ὁ γάρ Ἰσαάκ οὖον κατά φύσις ἀκολουθία , οὐδέ κατά γάμος νόμος , οὐδέ κατά σάρξ δύναμις γίγνομαι ,