joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-galatas-commentarius pg061_0650.1
Εἰ μὴ γὰρ τὴν αἰτίαν ἠθέλησεν εἰπεῖν , ἤρκει τοῦτο εἰπεῖν , ὅτι πορεύομαι διακωνὼν τοῖς ἁγίοις · νυνὶ δὲ ὅρα πῶσα συνάπτει . Εὐδόκησαν γὰρ Μακεδονία καὶ Ἀχαΐα κοινωνίαν τινὰ ποιήσασθαι εἰς τοὺς πτωχοὺς τῶν ἁγίων τῶν ἐν Ἱερουσαλήμ . Εὐδόκησαν γὰρ , καὶ ὀφειλέται αὐτῶν εἰσι . Καὶ πάλιν , Εἰ γὰρ τοῖς πνευματικοῖς αὐτῶν ἐκοινώνησαν τὰ ἔθνη , ὀφείλουσι καὶ ἐν τοῖς σαρκικοῖς λειτουργῆσαι αὐτοῖς . Ὅρα τοίνυν καὶ ἐνταῦθα πῶς τὸν τῶν Ἰουδαίων καταστέλλει φρονηματα , ἄλλο δι’ ἄλλου κατασκευάζων . Καὶ μετ’ ἐξουσίας χέχηται τῷ λόγῳ , Ἡμεῖς φύσει Ἰουδαῖοι , [ 690 ] λέγων , καὶ οὐκ ἐξ ἐθνῶν ἁμαρτωλοὶ . Τί δὲ ἐστι , Φύσει Ἰουδαῖοι ; Οὐ προσηλύτοι , ἀλλ’ ἐκ πρώτης ἡλικίας · ἐντραφέντες τῷ νόμῳ , τὴν σύντροφον ἀφέντες πολιτείαν , κατεφύγομεν εἰς πίστιν τὴν εἰς Χριστὸν . Εἰδότες ὅτι οὐ δικαιοῦσθεται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου , εἰ μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ , καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν ἐπιστεύσαμεν . Ὅρα καὶ ἐνταῦθα πῶς μετὰ ἀσφαλείας πάντα φθέγγεται . Οὐ γὰρ ὡς πονηρόν , ἀλλ’ ὡς ἀσθενῆ , φησίν , αὐτὸν εἴδαμεν . Εἰ τοίνυν οὐ παρέχει δικαιοσύνην ὁ νόμος , ἄρα περιττὸν τὸ τῆς περιτομῆς . Ἄλλὰ νὺν μὲν οὕτω · προῖν δὲ δείκνυσι , ὅτι οὐ μόνον περιττόν , ἀλλὰ καὶ ἐπικίνδυνον ὅπερ καὶ μάλιστα παριστηριτέον , πῶς παρὰ μὲν τὴν ἀρχὴν φησίν , Οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου , προβαίνων δὲ καὶ φορτικώτερον φθέγγεται . Εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιοῦσθαι ἐν Χριστῷ , εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοὶ , ἄρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος . Εἰ γὰρ οὐκ ἰσχύει , φησίν , ἡ εἰς αὐτὸν πίστις δικαιοῦσαι , ἀλλ’ ἀνάγκη τοῦ νόμου πάλιν ἔχεσθαι , εἰ τὸν νόμον ἁρέντες διὰ τὸν Χριστὸν , καὶ οὐ δικαιοῦμενοι ἐκ τῆς ἀφέσεως , ἀλλὰ κατακρινόμενοι , τῆς κατακρίσεως εὐρήσομεν αὐτὸν αἴτιον γενομένου , δι’ ὃν τὸν νόμον ἀφέντες , αὐτῷ ἠτομολλήσαμεν . Εἰδὲς εἰς ὅσην ἀνάγκην περιέστησεν ἀτοπίας τὸν λόγον , καὶ πῶς ἰσχυρῶς ἠγωνίαστο ; Εἰ γὰρ οὐ δεῖ τὸν νόμον ἀφεῖναι , φησίν , ἀφήκαμεν δὲ διὰ τὸν Χριστόν · πῶς μέλλομεν ἁ κρίνεσθαι ; Τί οὖν Πέτρῳ ταῦτα λέγεις καὶ παραινεῖς , τῷ πάντων ἀκριβέστερον ταῦτα εἰδότι ; οὐχ αὐτῷ ἔδειξεν ὁ Θεός , ὅτι οὐ δεῖ κρίνειν ἀνθρώπων ἀκρόθυστον ἐν περιτομῇ ; οὐχὶ Ἰουδαίους διαλεγόμενος περὶ τούτων , γενναίως ἀπὸ τῆς ὕψεως ταύτης ἀντέστη ; οὐχὶ δόγματα τετρανωμένα περὶ τούτων ἐξ Ἱερουσαλήμων πάλιν ἐπεμπεν ; Οὐ τοίνυν Πέτρον διορθοῦμενος ταῦτα λέγει · ἀλλ’ ἔχει μὲν πρὸς ἐκείνους ὁ λόγος ἀποτεινίσθαι , τοὺς δὲ μαθητὰς ἠλέγχει α . Ταῦτα δὲ οὐ πρὸς Γαλάτας , ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς τὰ αὐτὰ νοοῦντας ἐκείνους . Εἰ γὰρ καὶ μὴ περιτέμνονται · πολλοὶ νὺν , νηστεύουσι δὲ , καὶ τὸ σάββατον τηροῦσι μετ’ ἐκείνων , ταῦτά πρᾶττουσιν , ἐξωθοῦντες ἑαυτοὺς τῆς χάριτος . Εἰ γὰρ τοὺς περιτομὴ μόνον κεχρημένους ὁ Χριστὸς οὐδὲν ὠφελεί ·
Lemmas: εἰμί μή γάρ ὁ αἴτιος ἐθέλω εἶπον , ἀρκέω οὗτος εἶπον , ὅτι πορεύω διακωνέω ὁ ἅγιος · νυνί δέ ὁράω πάω συνάπτω . εὐδοκέω γάρ Μακεδονία καί Ἀχαΐα κοινωνία τις ποιέω εἰς ὁ πτωχός ὁ ἅγιος ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ . εὐδοκέω γάρ , καί ὀφειλέτης αὐτός εἰμί . καί πάλιν , εἰμί γάρ ὁ πνευματικός αὐτός κοινωνέω ὁ ἔθνος , ὀφείλω καί ἐν ὁ σαρκικός λειτουργέω αὐτός . Ὅρας τοίνυν καί ἐνταῦθα πῶς ὁ ὁ Ἰουδαῖος καταστέλλω φρόνημα , ἄλλος διά ἄλλος κατασκευάζω . καί μετά ἐξουσία χέω ὁ λόγος , ἐγώ φύσις Ἰουδαῖος , [ 690 ] λέγω , καί οὐ ἐκ ἔθνος ἁμαρτωλός . τις δέ εἰμί , Φύσις Ἰουδαῖος ; οὖον προσήλυτος , ἀλλά ἐκ πρῶτος ἡλικία · ἐντρέφω ὁ νόμος , ὁ σύντροφος ἀφίημι πολιτεία , καταφεύγω εἰς πίστις ὁ εἰς Χριστός . οἶδα ὅτι οὖον δικαιόω ἄνθρωπος ἐκ ἔργον νόμος , εἰμί μή διά πίστις Ἰησοῦς Χριστός , καί ἐγώ εἰς Χριστός πιστεύω . Ὅρας καί ἐνταῦθα πῶς μετά ἀσφάλεια πᾶς φθέγγομαι . οὖον γάρ ὡς πονηρός , ἀλλά ὡς ἀσθενής , φημί , αὐτός ὁράω . εἰμί τοίνυν οὖον παρέχω δικαιοσύνη ὁ νόμος , ἄρα περισσός ὁ ὁ περιτομή . ἀλλά νῦν μέν οὗτος · Πρόιν δέ δείκνυμι , ὅτι οὖον μόνος περισσός , ἀλλά καί ἐπικίνδυνος ὅσπερ καί μάλιστα παριστηριτις , πῶς παρά μέν ὁ ἀρχή φημί , οὖον δικαιόω ἄνθρωπος ἐκ ἔργον νόμος , προβαίνω δέ καί φορτικός φθέγγομαι . εἰμί δέ ζητέω δικαιόω ἐν Χριστός , εὑρίσκω καί αὐτός ἁμαρτωλός , ἄρα Χριστός ἁμαρτία διάκονος . εἰμί γάρ οὐ ἰσχύω , φημί , ὁ εἰς αὐτός πίστις δικαιούμαι , ἀλλά ἀνάγκη ὁ νόμος πάλιν ἔχω , εἰμί ὁ νόμος ἀείρω διά ὁ Χριστός , καί οὖον δικαιόω ἐκ ὁ ἄφεσις , ἀλλά κατακρίνω , ὁ κατάκρισις εὑρίσκω αὐτός αἴτιος γίγνομαι , διά ὅς ὁ νόμος ἀφίημι , αὐτός ἠτομολλήσαμεν . ἀνάκλεις εἰς ὅσος ἀνάγκη περιίστημι ἀτοπία ὁ λόγος , καί πῶς ἰσχυρῶς ἀγωνίζομαι ; εἰμί γάρ οὖον δεῖ ὁ νόμος ἀφίημι , φημί , ἀφίημι δέ διά ὁ Χριστός · πῶς μέλλω ὅς κρίνω ; τις οὖν Πέτρος οὗτος λέγω καί παραινέω , ὁ πᾶς ἀκριβής οὗτος οἶδα ; οὐ αὐτός δείκνυμι ὁ Θεός , ὅτι οὖον δεῖ κρίνω ἄνθρωπος ἀκρόθυστον ἐν περιτομή ; οὐ Ἰουδαῖος διαλέγω περί οὗτος , γενναῖος ἀπό ὁ ὕψος οὗτος ἀνθίστημι ; οὐ δόγμα τρανόω περί οὗτος ἐκ Ἱερουσαλήμων πάλιν πέμπω ; οὖον τοίνυν Πέτρος διορθόω οὗτος λέγω · ἀλλά ἔχω μέν πρός ἐκεῖνος ὁ λόγος ἀποτείνω , ὁ δέ μαθητής ἔλεγχος ὅς . οὗτος δέ οὖον πρός Γαλάτης , ἀλλά καί πρός ὁ ὁ αὐτός νοέω ἐκεῖνος . εἰμί γάρ καί μή περιτέμνω · πολύς νῦν , νηστεύω δέ , καί ὁ σάββατον τηρέω μετά ἐκεῖνος , οὗτος πράσσω , ἐξωθέω ἑαυτοῦ ὁ χάρις . εἰμί γάρ ὁ περιτομή μόνος χράομαι ὁ Χριστός οὐδείς ὠφελέω ·