joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0145.3
ἐρήσει καὶ τὴν Ἐκκλησίαν . Περί γὰρ ταύτης καὶ ὁ Ψαλμὸς φησίν · Ἄκουσον , θύγατερ , καὶ ἴδε , καὶ κλῖνον τὸ ὠς σου , καὶ ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ σου , καὶ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου · καὶ ἐπιθυμήσει ὁ βασιλεὺς τοῦ κάλλους σου . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Χριστὸς ἔλεγεν · Ἐγὼ παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐξῆλθον , καὶ ἦλθον . Ἄλλ’ ὅταν εἴπω , ὅτι τὸν Πατέρα κατέλιπε , μὴ τοιούτων νομίζετε , οἷον ἐπ’ ἀνθρώπων , τόπων μεταβάσειν . Ὡσπερ γὰρ ἐκθηναι λέγεται , οὐχ ἐπειδὴ ἐξῆλθεν , ἀλλὰ διὰ τὴν σάρκα , οὕτω καὶ τὸ , Κατέλιπε τὸν Πατέρα . Διὰ τί οὖν μὴ καὶ περὶ τῆς γυναικὸς εἶπε , Προσκολληθήσεται πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς ; Τί δῆποτε ; Ὅτι περὶ ἀγάπης διελέγχετο , καὶ τῷ ἀνδρὶ διέλεγεν . Ἐκεῖνη μὲν γὰρ περὶ φόβου διαλεγόμενος , φησίν · Ἄνθρω ἐστι κεφαλὴ τῆς γυναικός · καὶ πάλιν , ὅτι Καὶ ὁ Χριστὸς κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας · περὶ δὲ ἀγάπης αὐτῷ διαλέγεται , καὶ αὐτῷ τὰ ταύτης ἐνεχείρισε , καὶ τὰ περὶ τῆς ἀγάπης πρὸς αὐτὸν ἐφθέγξατο , συσφίγγων αὐτὸν καὶ συγκαλοῦν . Ὁ γὰρ τὸν πατέρα διὰ τὴν γυναῖκα ἀφεῖς , καὶ αὐτὴν δὲ ταύτην πάλιν ἀφεῖς καὶ καταλιμπάνων , ποίας ἂν εἴη δέος συγγνώμης ; Οὐχ ὅρῃς πόσῃς αὐτὴν ἀπολούσειν βούλεται τιμῆς ; Ὁ Θεός , ὅτι ἐς τοῦ πατρὸς ἀπαγαγὼν , ταύτῃ προσέτιωσε ; Τί οὖν , ἂν τὰ παρ’ ἡμῶν γένηται , φησί , ἐκείνη δὴ μὴ ἀκολουθῇ ; Εἰ δὲ ὁ ἀκίστος χωριζέται , χωριζέσθω . Οὐ δεδοὐλωται ὁ ἀδελφός , ἢ ἡ ἀδελφὴ ἐν τοῖς τοιούτοις . Ἄλλ’ ὅταν ἀκούσῃς φόβον , ἐλευθέρα προσήκοντα φόβον ἀπαίτει , μὴ καθὼς παρὰ Ἰούδης · σῶμα γὰρ ἐστὶ σὺν ἂν γὰρ τοῦτο ποιήσῃς , σαυτὸν καθυβρίσεις , τὸ σῶμα ἀτιμάζων τὸ σόν . Ποῖος δέ ἐστιν ὁ φόβος ; Ὦστε μὴ ἀντιλέγειν , ὥστε μὴ ἐπανίστασθαι , ὥστε μὴ τῶν πρωτείων ἐργῶν ἀρχεῖ μέχρι τούτων ἐστάναι τὸν φόβον . Ἄν δὲ ἀγαπᾷ , ὡς ἐκελεύσθης , μεῖζονα ἐργάσῃ · μᾶλλον δὲ οὐκέτι φόβῳ τοῦτο ἐργάσῃ , ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ ἀγάπη ἐργάσεται τι . Ἀσθενέστερόν πως τὸ γένος ἐστίν , πολλῆς δεόμενον τῆς βοηθείας , πολλῆς τῆς συγκαταβάσεως . Τί δὲ ἂν εἴποιεν οἱ δευτέρας συναντιμένοι γάμους ; Οὐχὶ κατακρινόντων λέγω , μὴ γένοιτο · καὶ γὰρ ὁ Ἀπόστολος συνεχώρησεν · ἀλλὰ καὶ σφόδρα συγκαταβαίνων · πάντα αὐτῇ πόριζε , πάντα ὑπὲρ ἐκείνης πράττε , καὶ ταλαιπωροῦ · ἀνάγκη σοι ἐλθεῖν . Ἐνταῦθα οὐχ ἀξιοῖ ἀπὸ τῶν ἑξῶθεν παραδειγμάτων εἰσάγειν τὴν συμβουλήν , ὅπερ πολλοχῶ ποιεῖ . Ἡρκεῖ γὰρ μέγα καὶ σφοδρὸν ὄν τοῦ Χριστοῦ · μᾶλλον δὲ καὶ εἰς ὑποταγὴς λόγον . Καταλείψει , φησί , τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα . Ἰδοὺ τοῦτο ἑξῶθεν . Ἄλλ’ οὐχ εἶπε , Καὶ συνοικήσει , ἀλλὰ , Προσκολληθήσεται , τὴν κραδίην ἐνῶσι , τὴν μετὰ σφοδρότητος ἀγάπην δηλῶν . Καὶ οὐδὲ τοῦτο ἐτράχεσθαι , ἀλλὰ καὶ τῇ ἐπαγωγῇ ἔδειξε τὴν ὑποταγὴν οὕτως , ὡς μηκέτι τοὺς δύο φαίνεσθαι δύο . Οὐχ εἶπεν , Εἰς πνεῦμα , οὐχ εἶπεν , Εἰς ψυχήν · ἐκεῖνο μὲν γὰρ ὅηλον , καὶ παντὶ δυνατόν · ἀλλ’ οὕτως , ὡς εἰς σάρκα μίαν εἶναι .
Lemmas: ἔρομαι καί ὁ ἐκκλησία . Περί γάρ οὗτος καί ὁ ψαλμός φημί · ἀκούω , θυγάτηρ , καί ὁράω , καί κλίνω ὁ ὡς σύ , καί ἐπιλήθω ὁ λαός σύ , καί ὁ οἶκος ὁ πατήρ σύ · καί ἐπιθυμέω ὁ βασιλεύς ὁ κάλλος σύ . Ζεύς οὗτος καί ὁ Χριστός λέγω · ἐγώ παρά ὁ πατήρ ἐξέρχομαι , καί ἔρχομαι . ἄλλος ὅταν εἶπον , ὅτι ὁ πατήρ καταλείπω , μή τοιοῦτος νομίζω , οἷος ἐπί ἄνθρωπος , τόπος μετάβασις . ὡς γάρ ἐκθνῄσκω λέγω , οὐ ἐπεί ἐξέρχομαι , ἀλλά διά ὁ σάρξ , οὗτος καί ὁ , καταλιμπάνω ὁ πατήρ . Ζεύς τίς οὖν μή καί περί ὁ γυνή εἶπον , προσκολλάω πρός ὁ ἀνήρ αὐτός ; τις δήποτε ; ὅτι2 περί ἀγάπη διαλέγω , καί ὁ ἀνήρ διαλέγω . ἐκεῖνος μέν γάρ περί φόβος διαλέγω , φημί · ἄνθρω εἰμί κεφαλή ὁ γυνή · καί πάλιν , ὅτι καί ὁ Χριστός κεφαλή ὁ ἐκκλησία · περί δέ ἀγάπη αὐτός διαλέγω , καί αὐτός ὁ οὗτος ἐγχειρίζω , καί ὁ περί ὁ ἀγάπη πρός αὐτός φθέγγομαι , συσφίγγω αὐτός καί συγκαλέω . ὁ γάρ ὁ πατήρ διά ὁ γυνή ἀφίημι , καί αὐτός δέ οὗτος πάλιν ἀφίημι καί καταλείπω , Ποίας εἄν εἰμί δέος συγγνώμη ; οὐχ ὄρνυμι πόσος αὐτός ἀπόλουσις βούλομαι τιμή ; ὁ Θεός , ὅτι εἰς ὁ πατήρ ἀπάγω , οὗτος προσετιωθεω ; τις οὖν , εἄν ὁ παρά ἐγώ γίγνομαι , φημί , ἐκεῖνος δή μή ἀκολουθέω ; εἰμί δέ ὁ ἀκίστος χωρίζω , χωρίζω . οὖον δουλόω ὁ ἀδελφός , ἢ ὁ ἀδελφή ἐν ὁ τοιοῦτος . ἄλλος ὅταν ἀκούω φόβος , ἐλεύθερος προσήκω φόβος ἀπαιτέω , μή καθώς παρά Ἰούδας · σῶμα γάρ εἰμί σύν εἄν γάρ οὗτος ποιέω , σαυτοῦ καθύβριση , ὁ σῶμα ἀτιμάζω ὁ σός . ποῖος δέ εἰμί ὁ φόβος ; ὥστε μή ἀντιλέγω , ὥστε μή ἐπανίστημι , ὥστε μή ὁ πρωτεῖος ἔργον ἄρχω μέχρι οὗτος ἵστημι ὁ φόβος . ἄν δέ ἀγαπάω , ὡς κελεύω , μείζων ἐργάζομαι · μᾶλλον δέ οὐκέτι φόβος οὗτος ἐργάζομαι , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἀγάπη ἐργάζομαι τίς . ἀσθενής πως ὁ γένος εἰμί , πολύς δήω ὁ βοήθεια , πολύς ὁ συγκατάβασις . τις δέ εἄν εἶπον ὁ δύο συναντίζω γάμος ; οὐ κατακρίνω λέγω , μή γίγνομαι · καί γάρ ὁ ἀπόστολος συγχωρέω · ἀλλά καί σφόδρα συγκαταβαίνω · πᾶς αὐτός πορίζω , πᾶς ὑπέρ ἐκεῖνος πράσσω , καί ταλαίπωρος · ἀνάγκη σύ ἔρχομαι . ἐνταῦθα οὐ ἀξιόω ἀπό ὁ ἔξωθεν παράδειγμα εἰσάγω ὁ συμβουλή , ὅσπερ πολλοχῶ ποιέω . ἀρκέω γάρ μέγας καί σφοδρός εἰμί ὁ Χριστός · μᾶλλον δέ καί εἰς υποταγή λόγος . καταλείπω , φημί , ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ . ἰδέ οὗτος ἔξωθεν . ἄλλος οὐ εἶπον , καί συνοικέω , ἀλλά , προσκολλάω , ὁ Καρδία ἔνειμι , ὁ μετά σφοδρότης ἀγάπη δηλόω . καί οὐδέ οὗτος τρέχω , ἀλλά καί ὁ ἐπαγωγή δείκνυμι ὁ ὑποταγή οὕτως , ὡς μηκέτι ὁ δύο φαίνω δύο . οὐχ εἶπον , εἰς πνεῦμα , οὐ εἶπον , εἰς Ψυχή · ἐκεῖνος μέν γάρ ὅλος , καί πᾶς δυνατός · ἀλλά οὕτως , ὡς εἰς σάρξ εἷς εἰμί .