joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0089.1
ἀνωθεν ἐπιχορηγεῖ . Καθάρπερ γὰρ ἐπὶ τοῦ σώματος ἐστιν ὀργανα τοιαῦτα δεκτικά , οὕτως ἐστὶ καὶ ἐπὶ τοῦ πνεύματος , τῆς βίγης ἀνωθεν οὕσης πάσης ὁσιον ἡ καρδία , τοῦ πνεύματος · τὸ ἧπαρ , τοῦ αἵματος · ὁ σπλήν , τῆς χολῆς καὶ ἄλλα ἄλλου · πάντα δὲ ταῦτα ἀπὸ τοῦ ἐγκεφάλου τιν αἴτια ἔχει · οὕτω καὶ ὁ Θεὸς ἐποίησε , τὸν ἄνθρωπον σφῶρα τιμῶν , καὶ οὐ βουλόμενος αὐτοῦ ἀπέχειν , τὴν μὲν αἰτίαν αὐτὸς ἀναρτησάμενος , συνεργούς δὲ ἐαυτῷ καταστήσας · καὶ τὸν μὲν ἔθηκεν εἰς τοῦτο , τὸν δὲ εἰς ἕκείνο . Οἷον ἀπόστολος ἀγγείων τοῦ σώματος ἐστι τὸ καιριώτερον , δεχόμενος [ 86 ] παρ' αὐτοῦ τὰ πάντα . Ὡστε ὡσπερ διὰ φλεβῶν καὶ ἀρτηριῶν , τοῦ λόγου λέγω , εἰς πάντας διατρέχειν ποιεῖ τὴν ζωὴν τῶν αἰώνιον . 'Ο προφήτης προλέγει τὰ μέλλοντα , καὶ αὐτὸς τὰ αὐτὰ κατασκευάζει · καὶ ἕκείνος μὲν συντιθεῖ τὰ ὀστὰ · αὐτὸς δὲ αὐτοῖς ζωὴν χορηγεῖ , Πρὸς καταρτισμὸν τῶν ἀνῴων εἰς ἔργον διακονίας . Ἡ ἀγάπη ἀνοιχοδομεῖ , καὶ τὸ συγχωλᾶσθαι ἀλλήλοις καὶ συμπληρωθῆναι ἀρμόζεσθαι , τοῦτο ποιεῖ . Εἰ τοίνυν βουλόμεθα τοῦ πνεύματος ἀπολαύειν τοῦ ἀπὸ τῆς κεφαλῆς , ἀλλήλων ἐχώμεθα . Δυὸ γὰρ εἰσι διαίρεσεις ἀπὸ τοῦ σώματος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ · μία μὲν , ὅταν ψύξωμεν τὴν ἀγάπην , δευτέρα δὲ , ὅταν ἀνάζειν τοῦ τελειν εἰς ἕκείνο τὸ σῶμα τολμήσωμεν · ἐκατέρως γὰρ χωρίσωμεν ἐαυτοὺς τοῦ πληρώματος . Εἰ δὲ καὶ ἄλλους εἰς τὸ οἰκοδομεῖν τετάχζοντες , οἱ μὴ οἰκοδομοῦντες , ἀλλὰ καὶ πρότερον σχίζοντες , τί οὐχ ἂν πάθοιεν ; Οὐδὲν οὕτως Ἐκκλησίαν δυνήσεται διαιρεῖν , ὡς φιλαρχία · οὐδὲν οὕτω παραξύνει τὸν Θεόν , ὡς τὸ Ἐκκλησίαν διαιρεῖσθαι . Κἄν μυρία ὧμεν ἐργασάμενοι καλὰ , τῶν τὸ σῶμα αὐτοῦ διατεμώντων οὐχ ἕλάττονα δώσομεν δίκην , οἱ τὸ τὸλῆρωμα κατατέμνοντες τὸ ἐκκλησιαστικόν . Ἐκεῖνο μὲν γὰρ ἐπὶ κέρδει τῆς οἰκουμένης ἐγένετο , εἰ καὶ μὴ ἀπὸ δαινοίας τοιαύτης · τοῦτο δὲ οὐδὲν ὀδδαμοῦ τὸ χρήσιμον ἔχει , ἀλλὰ πολλὴ ἡ βλάβη . Ταῦτά μοι οὐχὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας εἴρηται μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς ἀρχομένους . Ἄνθρ δὲ τις ἅγιος εἴπῃ τι δοκοῦν εἶναι τολμηρόν , πλὴν ἀλλ' ὅμως ἐφώθηξάτο . Τί δὴ τοῦτό ἐστιν ; Οὐδὲ μαρτυρίω αἵμα ταύτην δύνασθαι ἐξαλείφειν τὴν ἁμαρτίαν ἔφησεν . Εἴπε γὰρ μοι , τίνος ἐνεκεν μαρτυρεῖς ; οὐ διὰ τὴν δόξαν τοῦ Χριστοῦ ; Ὁ τοίνυν τὴν ψυχὴν προέμενος ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ , πῶς τὴν Ἐκκλησίαν πορθεῖς , ὅπερ ἢ τὴν ψυχὴν προήλατο ὁ Χριστός ; Ἄκουε τοῦ Παύλου λέγοντος , ὅτι Οὐχ εἰμὶ ἄξιος καλεῖσθαι ἀπόστολος , ὅτι ἐδίωξα τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ , καὶ ἐπόρθουν αὐτήν . Οὐχ ἐστὶν αὕτη ἐλάττων ἡ βλάβη τῆς παρὰ ἐχθρῶν , ἀλλὰ πολὺ μείζων . Ἐκείνη μὲν γὰρ καὶ λαμπροτέραν αὐτὴν ἐργάζεται , αὕτη δὲ αὐτὴν καὶ παρὰ τοῖς ἐχθροῖς κατασχύνει , ὅταν ὑπὸ τῶν ἰδίων τέκνων πολεμῆται . Μέγα γὰρ δεῖγμα ἀπάτης εἶναι δοκεῖ παρ' αὐτοῖς τὸ τοὺς γεννηθέντας ἐν αὐτῇ καὶ τραφέντας , καὶ τὰ ἀπόρρητα αὐτῆς μεμαθηκότας ἀκριβῶς , τούτους μεταβαλλομένους ἐξαίφνης τὰ τῶν ἐχθρῶν αὐτὴν ἐκτιθεσθαι .
Lemmas: ἄνωθεν ἐπιχορηγέω . εθαρ γάρ ἐπί ὁ σῶμα εἰμί ὄργανον τοιοῦτος δεκτικός , οὕτως εἰμί καί ἐπί ὁ πνεῦμα , ὁ βίγα ἄνωθεν ὗσις πᾶς ὅσιος ὁ καρδία , ὁ πνεῦμα · ὁ ἧπαρ , ὁ αἷμα · ὁ σπλήν , ὁ χολή καί ἄλλος ἄλλος · πᾶς δέ οὗτος ἀπό ὁ ἐγκέφαλος ὅς αἴτιος ἔχω · οὗτος καί ὁ θεός ποιέω , ὁ ἄνθρωπος σφῶρα τιμή , καί οὖον βούλομαι αὐτός ἀπέχω , ὁ μέν αἴτιος αὐτός ἀναρτέομαι , συνεργός δέ αὐτός καθίστημι · καί ὁ μέν τίθημι εἰς οὗτος , ὁ δέ εἰς ἐκεῖνος . οἷος ἀπόστολος ἀγγεῖον ὁ σῶμα εἰμί ὁ καίριος , δέχομαι [ 86 ] παρά αὐτός ὁ πᾶς . ὡστε ὡς διά φλέψ καί ἀρτηρία , ὁ λόγος λέγω , εἰς πᾶς διατρέχω ποιέω ὁ ζωή ὁ αἰώνιος . 'Ο προφήτης προλέγω ὁ μέλλω , καί αὐτός ὁ αὐτός κατασκευάζω · καί ἐκεῖνος μέν συντίθημι ὁ ὁστόν · αὐτός δέ αὐτός ζωή χορηγέω , πρός καταρτισμός ὁ ἄνω εἰς ἔργον διακονία . ὁ ἀγάπη ανοιχοδομεω , καί ὁ συγχολάω ἀλλήλων καί συμπληρόω ἁρμόζω , οὗτος ποιέω . εἰμί τοίνυν βούλομαι ὁ πνεῦμα ἀπολαύω ὁ ἀπό ὁ κεφαλή , ἀλλήλων ἔχω . δύο γάρ εἰμί διαίρεσις ἀπό ὁ σῶμα ὁ ἐκκλησιαστικός · εἷς μέν , ὅταν ψύχω ὁ ἀγάπη , δύο δέ , ὅταν ἀναζέω ὁ τελέω εἰς ἐκεῖνος ὁ σῶμα τολμάω · Κατέρω γάρ χωρίζω ἑαυτοῦ ὁ πλήρωμα . εἰμί δέ καί ἄλλος εἰς ὁ οἰκοδομέω τετάχζοντες , ὁ μή οἰκοδομέω , ἀλλά καί πρότερος σχίζω , τίς οὐ εἄν πάσχω ; οὐδείς οὕτως ἐκκλησία δύναμαι διαιρέω , ὡς φιλαρχία · οὐδείς οὗτος παραξύνει ὁ Θεός , ὡς ὁ ἐκκλησία διαιρέω . κἀν μυρίος ἵημι ἐργάζομαι καλός , ὁ ὁ σῶμα αὐτός διατέμνω οὐ μικρός δίδωμι δίκη , ὁ ὁ τὸλῆρωμα κατατέμνω ὁ ἐκκλησιαστικός . ἐκεῖνος μέν γάρ ἐπί κέρδος ὁ οἰκέω γίγνομαι , εἰμί καί μή ἀπό δαινοια τοιοῦτος · οὗτος δέ οὐδείς ὀδδαμοῦ ὁ χρήσιμος ἔχω , ἀλλά πολύς ὁ βλάβη . ταῦτα ἐγώ οὐ πρός ὁ ἄρχω εἴρω μόνος , ἀλλά καί πρός ὁ ἄρχω . Ἄνθρ δέ τις ἅγιος εἶπον τίς δοκέω εἰμί τολμηρός , πλήν ἀλλά ὅμως φώγω . τις δή οὗτος εἰμί ; οὐδέ μαρτύριον αἷμα οὗτος δύναμαι ἐξαλείφω ὁ ἁμαρτία φημί . εἶπον γάρ ἐγώ , τίς ἕνεκα μαρτυρέω ; οὖον διά ὁ δόξα ὁ Χριστός ; ὁ τοίνυν ὁ ψυχή προΐημι ὑπέρ ὁ Χριστός , πῶς ὁ ἐκκλησία πορθέω , ὅσπερ ἢ ὁ ψυχή προαιρέω ὁ Χριστός ; Ἄκουος ὁ Παῦλος λέγω , ὅτι οὐχ εἰμί ἄξιος καλέω ἀπόστολος , ὅτι διώκω ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός , καί πορθέω αὐτός . οὐχ εἰμί οὗτος μικρός ὁ βλάβη ὁ παρά ἐχθρός , ἀλλά πολύς μείζων . ἐκεῖνος μέν γάρ καί λαμπρός αὐτός ἐργάζομαι , οὗτος δέ αὐτός καί παρά ὁ ἐχθρός κατέχω , ὅταν ὑπό ὁ ἴδιος τέκνον πολεμητής . Μέγης γάρ δεῖγμα ἀπάτη εἰμί δοκέω παρά αὐτός ὁ ὁ γεννάω ἐν αὐτός καί τρέφω , καί ὁ ἀπόρρητος αὐτός μανθάνω ἀκριβῶς , οὗτος μεταβάλλω ἐξαπίνης ὁ ὁ ἐχθρός αὐτός ἐκτίθημι .