joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0164.4
8 . Ὅρῃς πῶς τὸν φόβον ἐξέλειψεν ; Εἰ γὰρ δυνατὸν κατεργάσασθαι καὶ στῆναι , τί ἀπορεῖς τὴν μάχην ; Στῆθι κατεργασάμενος , καὶ νενίκηκας . Καὶ μὴ θαυμάζεις ὅτι , τοσαῦτα περὶ τῆς τῶν ἐχθρῶν δυνάμεως διεξήρχετο · τὸ γὰρ ταῦτα διεξέναι οὐ δεῖλαιν ἐμποιεῖ καὶ φόβον , ἀλλὰ τὴν ῥάθυμιν ἀποτίννασσει . Ἵνα δυνηθῆτε , φησίν , ἀντιστῆναι ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ πονηρᾷ . Καὶ ἀπὸ τοῦ χρόνου παραμυθεῖται . Βραχὺς , φησίν , ὁ καιρός · ὥστε χρή ἐκτάναι · μὴ κάματε μετὰ τὴν σφαγήν . Εἰ τοίνυν πολέμος ἐστιν , εἰ τοιαῦται αἱ παρατάξεις εἰσιν , εἰ ἀσύμματοι αἱ ἀρχαί , εἰ κοσμοκράτορες , εἰ πνευματικά τῆς πονηρίας , πῶς τρυφῆς , εἴπέ μοι ; πῶς διακεχυμένοι εἰ ; πῶς ἀφωπλισμένοι περιγενέσθαι δυνησόμεθα ; Ταῦτα ἐκαστὸς ἐαυτῷ λεγέτω καθ' ἑκάστην ἡμέραν · ὅταν ὑπὸ τοῦ θυμοῦ κρατῆται , ὅταν ὑπὸ ἐπιθυμίας , ὅταν τὸν ὑγρόν τούτων βίον καὶ εἰκὴ ἐπίζητῃ . Ἀκουσθῶ τῷ μαχαρίῳ Παύλῳ λέγοντος · Οὐχ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα , ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς , πρὸς τὰς ἐξουσίας . Καλεῦπτερος οὖτος ὁ πόλεμος τοῦ αἰσθήτου , σφοδρότερά ἡ μάχη . Ἐννόησον ὅσον οὕτος παλαιεῖ χρόνον , ὑπὲρ τίνος πυκτεύει , καὶ γενοῦ σεαυτοῦ ἀσφαλέστερος . Ναί , φησίν , ἀλλ' ἔδει δὴνα διάβολον ἐν μέσῳ γενέσθαι , καὶ πάντες ἐν ἐαυτῶντο . Ταῦτά τινες τῶν ῥαθύμων προφασίζομενοι φθέγγονται . Δέον σε εὐχαριστεῖν , ἄνθρωπε , ὅτι τοιούτῳ περιγίγνῃ , ἐν ἐθέλης , ἐκ τῶν ἐναντίων καὶ αἰχμακτείς , νωθροῦ τινος καὶ ὑπηλίου στρατιώτου φθεγγόμενος ῥήματα . Οἴδας τὰς λαβὰς , ἂν ἐθέλης · περισκόπει πάνθουν , σαυτὸν τεῦξες . Οὐχὶ πρὸς τὸν διάβολον ἐστιν ἡ μάχη μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰς ἐκείνου δυνάμεις . Πῶς οὖν παλαιάσομεν τῷ σκότῳ , φησὶ ; Φῶς γενώμεθα . Πῶς τοῖς πνευματικοῖς τῆς πονηρίας ; Ἄγαθοὶ γενώμεθα . Ἄγαθῶ γὰρ ἐναντίον ἡ πονηρία , καὶ φῶς ἀπελαύνει σκότος · [ 171 ] ἂν δὲ καὶ αὐτοὶ ὄντες σκότος , ἀλυσώμεθα πάντες . Πῶς οὖν αὐτῶν περισώμεθα ; Ἄν ὑπερ εἰσὶν ἀπὸ φύσεως ἐκείνοι , τοῦτο γενώμεθα ἀπὸ προαιρέσεως ἡμεῖς , σαρκὸς ἐκτὸς καὶ αἵματος · οὕτως αὐτοὺς αἱρήσομεν . Ἐπειδὴ γὰρ εἴκας ἦν αὐτοὺς ὑπὸ πολλῶν ἐλαύνεσθαι , μὴ νομίστης , φησίν , ὅτι αὐτοὶ πολεμοῦσιν ἡμῖν . Οἱ ἐνεργοῦντες ἐν αὐτοῖς δαίμονές εἰσιν , οἱ πολεμοῦντες · πρὸς ἐκείνους ἡμῖν ἡ μάχη . Διὸ δὲ ἀπὸ τούτων κατασκευάζει , αὐτοὺς τε προθυμωτέρους ποιῶν πρὸς τοὺς πολεμοῦντας αὐτοὺς , καὶ πρὸς ἐκείνους τὸν θυμὸν ἐγείρων . Καὶ τίνος ἔνεκεν πρὸς τούτους ἡμῖν ἡ μάχη γεγένετα ; Ἐπειδὴ καὶ σύμμαχον ἔχομεν ἅμαχον , τοῦ Πνεύματος τὴν χάριν , τέχνην διδάχθημεν τοιαύτην , ὥστε μὴ πρὸς ἀνθρώπους δύνασθαι παλαλεῖν , ἀλλὰ πρὸς δαίμονας . Ἄν δὲ θέλωμεν , οὐδὲ παλαιάσομεν , ἐπειδὴ γὰρ βουλώμεθα , πάλη ἐστιν · ἐπεὶ τοσαύτη ἡ δύναμις τοῦ ἐνοικοῦντος ἐν ἡμῖν , ὡς λέγειν · Ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν ἐξουσίαν πατεῖν ἐπάνω ὀφεων καὶ σκορπίων , καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ . Πᾶσαν ἡμῖν δέδωκεν ἐξουσίαν καὶ τοῦ παλαλεῖν , καὶ τοῦ μὴ παλαλεῖν · ἐπειδὴ δὲ ἡμεῖς μὲν
Lemmas: 8 . ὄρνυμι πῶς ὁ φόβος εκλείπω ; εἰμί γάρ δυνατός κατεργάζομαι καί ἵστημι , τίς ἀπορέω ὁ μάχη ; ἵστημι κατεργάζομαι , καί νικάω . καί μή θαυμάζω ὅτι , τοσοῦτος περί ὁ ὁ ἐχθρός δύναμις διεξέρχομαι · ὁ γάρ οὗτος διεξέναι οὖον δειλός ἐμποιέω καί φόβος , ἀλλά ὁ ῥάθυμος ἀποτινάσσω . ἵνα δύναμαι , φημί , ἀνθίστημι ἐν ὁ ἡμέρα ὁ πονηρός . καί ἀπό ὁ χρόνος παραμυθέομαι . βραχύς , φημί , ὁ καιρός · ὥστε χρή ἐκτείνω · μή κάματος μετά ὁ σφαγή . εἰμί τοίνυν πόλεμος εἰμί , εἰμί τοιοῦτος ὁ παράταξις εἰμί , εἰμί ἀσύμματοι ὁ ἀρχή , εἰμί κοσμοκράτωρ , εἰμί πνευματικός ὁ πονηρία , πῶς τρυφή , εἶπον ἐγώ ; πῶς διαχέω εἰμί ; πῶς ἀφοπλίζω περιγίγνομαι δύναμαι ; οὗτος ἕκαστος αὐτός λέγω κατά ἕκαστος ἡμέρα · ὅταν ὑπό ὁ θυμός κρατέω , ὅταν ὑπό ἐπιθυμία , ὅταν ὁ ὑγρός οὗτος βίος καί εἰκῇ ἐπιζητέω . ἀκούω ὁ μαχάριος Παῦλος λέγω · οὐχ εἰμί ἐγώ ὁ πάλη πρός αἷμα καί σάρξ , ἀλλά πρός ὁ ἀρχή , πρός ὁ ἐξουσία . Καλεῦπτερος οὗτος ὁ πόλεμος ὁ αἰσθητής , σφοδρός ὁ μάχη . ἐννοέω ὅσος οὗτος παλαιόω χρόνος , ὑπέρ τίς πυκτεύω , καί γίγνομαι σεαυτοῦ ἀσφαλής . Ναίς , φημί , ἀλλά ἐσθίω δήν διάβολος ἐν μέσος γίγνομαι , καί πᾶς ἐν ἐαυτῶντο . ταῦτα τις ὁ ῥᾴθυμος προφασίζομαι φθέγγομαι . δέος σύ εὐχαριστέω , ἄνθρωπος , ὅτι τοιοῦτος περιγίγνομαι , ἐν ἐθέλω , ἐκ ὁ ἐναντίος καί αἰχμάζω , νωθρός τις καί υφήλιος στρατιώτης φθέγγομαι ῥῆμα . Οἴδας ὁ λαβή , εἄν ἐθέλω · περισκοπέω Πάνθοος , σαυτοῦ τεύχω . οὐ πρός ὁ διάβολος εἰμί ὁ μάχη μόνος , ἀλλά καί πρός ὁ ἐκεῖνος δύναμις . Πῶς οὖν παλαιαειδω ὁ σκότος , φημί ; Φάος γίγνομαι . Πῶς ὁ πνευματικός ὁ πονηρία ; Ἀγαθός γίγνομαι . Ἀγαθός γάρ ἐναντίος ὁ πονηρία , καί φάος ἀπελαύνω σκότος · [ 171 ] εἄν δέ καί αὐτός εἰμί σκότος , ἀλύω πᾶς . Πῶς οὖν αὐτός περισῴζω ; ἄν ὑπερ εἰμί ἀπό φύσις ἐκεῖνος , οὗτος γίγνομαι ἀπό προαίρεσις ἐγώ , σάρξ ἐκτός καί αἷμα · οὕτως αὐτός αἱρέω . ἐπεί γάρ ἵημι εἰμί αὐτός ὑπό πολύς ἐλαύνω , μή νομιιστημι , φημί , ὅτι αὐτός πολεμέω ἐγώ . ὁ ἐνεργέω ἐν αὐτός δαίμων εἰμί , ὁ πολεμέω · πρός ἐκεῖνος ἐγώ ὁ μάχη . Διὸ δέ ἀπό οὗτος κατασκευάζω , αὐτός τε πρόθυμος ποιέω πρός ὁ πολεμέω αὐτός , καί πρός ἐκεῖνος ὁ θυμός ἐγείρω . καί τίς ἐνέλκω πρός οὗτος ἐγώ ὁ μάχη γενέτης ; ἐπεί καί σύμμαχος ἔχω ἄμαχος , ὁ πνεῦμα ὁ χάρις , τέχνη διδάσκω τοιοῦτος , ὥστε μή πρός ἄνθρωπος δύναμαι πάλλω , ἀλλά πρός δαίμων . ἄν δέ ἐθέλω , οὐδέ παλαιαειδω , ἐπεί γάρ βούλομαι , πάλη εἰμί · ἐπεί τοσοῦτος ὁ δύναμις ὁ ἐνοικέω ἐν ἐγώ , ὡς λέγω · ἰδέ δίδωμι σύ ἐξουσία πατέω ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος , καί ἐπί πᾶς ὁ δύναμις ὁ ἐχθρός . πᾶσα ἐγώ δίδωμι ἐξουσία καί ὁ πάλλω , καί ὁ μή πάλλω · ἐπεί δέ ἐγώ μέν