joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0149.1
δὲ τοῦτο ἔσται ; Ἐὰν τὴν ἀληθῆ πλοῦτον μανθάνῃ , ἐὰν τὴν ἀνὼ φιλοσοφίαν , οὐδὲν ἐγκαλέσει τῶν τοιούτωνᵃ . Διδασκέτω αὐτήν , ὅτι πενία κακὸν οὐδὲν · διδασκέτω , μὴ δι’ ὧν λέγει μόνον , ἀλλὰ καὶ δι’ ὧν ποιεῖ · διδασκέτω δόξης καταφρονεῖν , καὶ οὐδὲν τοιούτου ἡ γυνὴ οὔτε ἐρεῖ οὔτε ἐπιθυμήσει . Καθάπερ ἄγαλμα ὀχῡμονος , οὕτως ἀπὸ τῆς ἑσπέρας ἐκείνης , ἧς ἂν αὐτὴν εἰς τὸν θάλαμον δέχῃται , διδασκέτω σωφροσύνην , ἐπιεικείαν , ὅπως βιώσηται σιγῇ , ἐκ προοιμίων εὐθὺς καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν προθύρων καταβάλλων τῶν χρημάτων τὸν ἔρωταᵇ καὶ φιλοσοφίαν παιδεύετω , καὶ παραίνειτω ὅπως μὴ εἴη χρυσία κρεμάμενα ἐπὶ τῶν ὤτων καὶ κατὰ τῶν παρειῶν καὶ ἐπὶ τοῦ τρεχῆλου περιεχόμενα , μὴτε κατακεῖμενα περὶ τὸν θάλαμον , μὴτε ἱμάτια χρυσὰ καὶ πολυτελῆ ἀποκεῖμενα · ἀλλ’ ἔστω μὲν φαιδρὸς ὁ κόσμος , μὴ μὴν εἰς ὑβριν τῆς φαιδρότητος ἐκπιπτόντος · ἀλλὰ ταῦτα ἀφες τοῖς ἐπὶ τῆς σκηνῆς , αὐτὸς μετὰ πολλῆς τῆς κοσμιότητος καλλιοῦ τὸν οἶκον , σωφροσύνη πνέοντα μᾶλλον , ἢ ἄλλης τινὸς εὐωδίας . Διὸ γὰρ ἐκ τούτου ἔσται , καὶ τρία τὰ καλά · πρῶτον μὲν , οὐκ ἀλήγει ἡ νύμφη , λυθεῖσῶν τῶν πιασάδων , καὶ ἀποπεπρωμένων ἐκάστου καὶ τῶν ἱματίων καὶ τῶν χρυσίων καὶ τῶν σκευῶν τῶν ἀργυρῶν · δεύτερον , οὐ φροντίζει ὁ νυμφίος ὑπὲρ τῆς ἀπουλείας , καὶ τῆς φυλακῆς τῶν συμπορισθέντων . Τρίτον πάλιν πρὸς τούτοις , τὸ κεφάλαιον τῶν ἀγαθῶν , ἐξ αὐτῶν τούτων ἐκδιέξεται τὴν αὐτοῦ γνῶμην , ὅτι δι’ τούτων οὐδὲν χαιρεῖ [ 154 ] , καὶ ὅτι καὶ τὰ λοιπὰ πάντα καταλείπει , καὶ μὴτε ὀρχήματα , μὴτε ἀσμίους ὄψας · γενέσθαι συγχωρήσει ποτέ . Καὶ οἷα μὲν ἔτι δοκοῦ καταγέλαστος εἶναι ἴσως τισί , τὰ τοιαῦτα νομοθετῶν · πλὴν ἀλλ’ ἂν πεισθῇτέ μοι , τοῦ χρόνου προϊόντος , καὶ τῆς ἀπὸ τοῦ πράγματος ἀπολαύοντες ὠφελείας , τότε τὸ κέδος εἰσάθεσ · καὶ ὁ μὲν γέλως ρύθησεται , καὶ καταγελάσετε τοῦ νῦν ἔθους , καὶ δῆσετε ὅτι ὄντως παιδῶν ἀνότων , καὶ ἀνδρῶν μεσόντων ἐστι τὰ γινόμενα νῦν · ἂ δὲ παραίνω , σωφρόνων καὶ φιλοσοφίας , καὶ τῆς ἀνωτάτω πολιτείας ἐστίν . Τί οὖν φημι δεῖν ; Πάντα τὰ ἄσματα τὰ αἰσχρά , τὰ σατανικά , τὰς ἀσμίους ὄψας , τὰς συνοδὰς τῶν ἀκολάστωνᵇ νέων περὶ τὸν γάμου , καὶ ταῦτα τὴν νύμφην σωφρονίσαι δυνήσεται . Εὐθὺς γὰρ παρ’ ἑαυτῇ λογιεῖται , Βαβαὶ ποῖος οὗτος ὁ ἀνήρ ; φιλόσοφος ἐστίν , οὐδὲν τὸν παρόντα ἡγεῖται βίον , ἐπὶ παιδοποιίαν καὶ παιδοτροφίαν με ἤγαγεν εἰς τὴν οἰκίαν τὴν ἑαυτοῦ , ἐπὶ οἰκουρίαν . Ἄλλ’ ἀπὸ ταῦτα τῇ νύμφῃ ; Μέχρι τῆς πρώτης ἡμέρας , καὶ τῆς δευτέρας · λοιπὸν δὲ οὔχ , ἀλλὰ καὶ μεγίστην καρπωσάμενη τὴν ἡδονὴν , πάσης ἑαυτὴν ὑποψίας ἀπαλλάττουσα . Ὁ γὰρ μὴτε αὐλῶν μὴτε ὀρχημένων μὴτε φαρμάκων κεχλησμένων ἀνασχόμενος , καὶ ταῦτα παρὰ τὸν τοῦ γάμου καιρόν , σχολὴ γ’ ἂν οὕτος ἀνέξεται ποτε πράξειν ἢ εἰπεῖν τι αἰσχρόν . Μετὰ δὲ τούτο , ὅταν πάντα περιέλθῃ ταῦτα τοῦ γάμου , παραλαβὼν αὐτήν , πλάττε καλῶς , τὸ μὲν αἰσχυντλὸν ἐπὶ πολὺ τοῦ χρόνου ἐξάγων , καὶ μὴ διαλῶν ταχέως . Κἄν γὰρ ἀναίσχυντοτέρα ἡ ἡ χόρη , μέχρι καιροῦ σιγῶν οὐδὲν , αἰδουμένη τὸν ἄνδρα , καὶ ξενιζομένη πρὸς τὰ πράγματα . Σὺ τοίνυν τοῦτο τὸ αἰσχυντλὸν μὴ διαλῦσθαι ταχέως , ὅπερ οἱ ἀχλῶστοι ποιούσι · τῶν ἀνδρῶν , ἀλλ’ ἐπεξάγαγε ἐπὶ πολὺν χρόνον ·
Lemmas: δέ οὗτος εἰμί ; ἐάν ὁ ἀληθής πλοῦτος μανθάνω , ἐάν ὁ Ἀνώ φιλοσοφία , οὐδείς ἐγκαλέω ὁ τοιούτος . διδάσκω αὐτός , ὅτι πενία κακός οὐδείς · διδάσκω , μή διά ὅς λέγω μόνος , ἀλλά καί διά ὅς ποιέω · διδάσκω δόξα καταφρονέω , καί οὐδείς τοιοῦτος ὁ γυνή οὔτε εἴρω οὔτε ἐπιθυμέω . καθά ἄγαλμα ὀχῡμονος , οὕτως ἀπό ὁ ἑσπέρα ἐκεῖνος , ὅς εἄν αὐτός εἰς ὁ θάλαμος δέχομαι , διδάσκω σωφροσύνη , ἐπιείκεια , ὅπως βιόω σιγή , ἐκ προοίμιον εὐθύς καί ἐκ αὐτός ὁ πρόθυρον καταβάλλω ὁ χρῆμα ὁ ἔρως καί φιλοσοφία παιδεύω , καί παραινέω ὅπως μή εἰμί χρυσίον κρεμάννυμι ἐπί ὁ οὖς καί κατά ὁ παρειά καί ἐπί ὁ τρεχῆλου περιέχω , μήτε κατάκειμαι περί ὁ θάλαμος , μήτε ἱμάτιον χρυσός καί πολυτελής ἀπόκειμαι · ἀλλά ἵστημι μέν φαιδρός ὁ κόσμος , μή μήv εἰς ὕβρις ὁ φαιδρότης ἐκπίπτω · ἀλλά οὗτος ἀφίημι ὁ ἐπί ὁ σκηνή , αὐτός μετά πολύς ὁ κοσμιότης καλλίας ὁ οἶκος , σωφροσύνη πνέω μᾶλλον , ἢ ἄλλος τις εὐωδία . Διὸ γάρ ἐκ οὗτος εἰμί , καί τρεῖς ὁ καλός · πρῶτος μέν , οὐ ἀλέγω ὁ νύμφη , λύω ὁ πιασάδων , καί αποεπορον ἕκαστος καί ὁ ἱμάτιον καί ὁ χρυσίον καί ὁ σκεῦος ὁ ἀργύρεος · δύο , οὖον φροντίζω ὁ νυμφίος ὑπέρ ὁ αποιαλλω , καί ὁ φυλακή ὁ συμπορίζω . Τρίτος πάλιν πρός οὗτος , ὁ κεφάλαιος ὁ ἀγαθός , ἐκ αὐτός οὗτος ἐκδείκνυμι ὁ αὐτός γνώμη , ὅτι διά οὗτος οὐδείς χαίρω [ 154 ] , καί ὅτι καί ὁ λοιπάς πᾶς καταλείπω , καί μήτε ὄρχημα , μήτε ἀσμίους ὁράω · γίγνομαι συγχωρέω ποτός . καί οἷος μέν ἔτι δοκέω καταγέλαστος εἰμί ἴσως τις , ὁ τοιοῦτος νομοθέτης · πλήν ἀλλά εἄν πείθω ἐγώ , ὁ χρόνος πρόειμι , καί ὁ ἀπό ὁ πρᾶγμα ἀπολαύω ὠφέλεια , τότε ὁ κέδος εἰσάθες · καί ὁ μέν γέλως ῥύομαι , καί καταγελάω ὁ νῦν ἔθος , καί δήω ὅτι εἰμί παῖς ἄνω , καί ἀνήρ μέσος εἰμί ὁ γίγνομαι νῦν · ὅς δέ παραινῶ , σώφρων καί φιλοσοφία , καί ὁ ἄνω2 πολιτεία εἰμί . τις οὖν φημί δήω ; Πάν ὁ ἄσμα ὁ αἰσχρός , ὁ σατανικός , ὁ ἀσμίους ὁράω , ὁ συνοδή ὁ ἀκόλαστος νέος περί ὁ γάμος , καί οὗτος ὁ νύμφη σωφρονίζω δύναμαι . εὐθύς γάρ παρά ἑαυτοῦ λογίζομαι , βαβαί ποῖος οὗτος ὁ ἀνήρ ; φιλόσοφος εἰμί , οὐδείς ὁ πάρειμι ἡγέομαι βίος , ἐπί παιδοποιία καί παιδοτροφία ἐγώ ἄγω εἰς ὁ οἰκίον ὁ ἑαυτοῦ , ἐπί οἰκουρία . ἄλλος ἀπό οὗτος ὁ νύμφη ; μέχρι ὁ πρῶτος ἡμέρα , καί ὁ δύο · λοιπός δέ οὐ , ἀλλά καί μέγας καρπόω ὁ ἡδονά , πᾶς ἑαυτοῦ ὑποψία ἀπαλλάσσω . ὁ γάρ μήτε αὐλή μήτε ὀρχέομαι μήτε φάρμακον κεχλησμένων ἀνέχω , καί οὗτος παρά ὁ ὁ γάμος καιρός , σχολή γε εἄν οὗτος ἀνέχω ποτός πράσσω ἢ εἶπον τίς αἰσχρός . μετά δέ οὗτος , ὅταν πᾶς περιέρχομαι οὗτος ὁ γάμος , παραλαμβάνω αὐτός , πλάσσω καλῶς , ὁ μέν αἰσχυντλὸν ἐπί πολύς ὁ χρόνος ἐξάγω , καί μή διάβολος ταχέως . κἀν γάρ ἀναίσχυντος ὁ ὁ Χόρη , μέχρι καιρός σιγάω οὐδείς , αἰδέομαι ὁ ἀνήρ , καί ξενίζω πρός ὁ πρᾶγμα . σύ τοίνυν οὗτος ὁ αἰσχυντλὸν μή διαλύω ταχέως , ὅσπερ ὁ άκλωστος ποιέω · ὁ ἀνήρ , ἀλλά ἐπεξάγω ἐπί πολύς χρόνος ·