joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0128.2
τοῦ θυμοῦ κρατοῦντα πολλάκις · ἐπὶ δὲ σοῦ οὐχὶ τέ τοῦτο , ἀλλὰ τῷ πάθει καταδουλοῖς σαυτόν . Ἄλλ’ οὐ σφάζεις πρόβατα ; Ἄλλ’ ἀνθρώπους , καὶ ψυχὰς λογιχὰς , τὰς μὲν λιμῷ , τὰς δὲ βλασφημίαις . Οὐδὲν ταύτης τῆς θυσίας βαχυκιώτερον . Τίς εἶδε ψυχὰς σφαζόμενας ποτέ ; Ἐπάρατος ὁ τῆς πλεονεξίας βωμός . Παρὰ γὰρ τούτων τῶν εἰδώλων ἐν ἔθνεσι βωμῶν , δὲ με γίνεσθαι καὶ θοεῖον αἱμάτων ἔχοντα · παρὰ δὲ τῶν τῆς πλεονεξίας βωμῶν ἄν ἔλθῃς , αἱμάτων ἀνθρωπίνων ὄψει χαλεπὸν ἀποπνέοντα · ἄν παραστῇς ἐνταῦθα , οὐ θεάσῃ πτερά κατέμενα ὀρνίθων , οὐδὲ κνίςσαν καὶ καπνὸν ἀναδιδόμενον , ἀλλὰ σώματα ἀνθρώπων ἀπολλυμένα . Οἱ μὲν γὰρ εἰς χρημοῦς ἐκταυθὸς ἐρρίφην , οἱ δὲ βρόχῳ ἦσαν , οἱ δὲ ξίφος διήλασαν διὰ τοῦ λαίμου . Εἶδες θυσίας ὧμας καὶ ἀπανθρώπους ; [ 130 ] Βούλει τούτων χαλεπωτέρας ἰδεῖν ; Ἐγὼ σοι δείξω , οὐχὶ τέ σώματα ἀνθρώπων , ἀλλὰ καὶ ψυχὰς ἀνθρώπων κατασφαττομένας ἔχει . Καὶ γὰρ ἐστι ψυχὴν σφάττεσθαι σφαγῇ τῇ προσοχῇ ψυχῇ · ὡσπερ γὰρ ἐστι σώματος θάνατος , οὕτω καὶ ψυχῆς · Ψυχὴ γὰρ ἢ ἀμαρτάνουσα , φησίν , αὐτὴ καὶ ἀποθνασκεῖται . Οὐ τοιούτος , οἷος ὁ τοῦ σώματος θάνατος ἀλλὰ πολλῷ χαλεπωτέρος ὁ τῆς ψυχῆς . Οὕτω μὲν γὰρ ὁ σωματικὸς θάνατος διαλύσας ἀπ’ ἀλλήλων τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα , τὸ μὲν πολλῶν φροντίζων καὶ πόνων ἀνεῖπεν , τὴν δὲ εἰς φανερὸν χώρον παρέμειφεν · ἐπὰ τῷ χρόνῳ διαλυθὲν καὶ ἀπορραγέντα , πάλιν συνάγεται μετὰ ἀφθαρσίας , καὶ τὴν οἰκείαν ἀπολαμβάνει ψυχὴν . Ὁ δὲ τῆς ψυχῆς φρικτὸς καὶ φοβερὸς . Οὐ γὰρ ἐὰν διαλυθῇ , καθάπερ τὸ σῶμα αὐτὴν παραπέμπει , ἀλλὰ καταδεδεῖσθαι πάλιν ἀφθίρτῳ σώματι , εἰς τὸ πῦρ ἐμπίπτει τὸ ἀδύσετον . Οὕτος τοίνυν ἐστὶν ὁ ψυχῆς θάνατος . Ὦσπερ οὖν ἐστι ψυχῆς θάνατος , οὕτω καὶ σφαγὴ ψυχῆς . Τί σώματος σφαγή ; Τὸ νεκρωθῆναι , καὶ τῆς ἐνεργείας ἀπορρήγειν τῆς κατὰ ψυχὴν . Τί ἐστι ψυχῆς σφαγή ; Καὶ αὐτὸ νέκρωσις . Τί δὲ νέκρωσις ψυχῆς ; Ὦσπερ γὰρ τὸ σῶμα τότε νεκροῦται , ὅταν ἐρημὸν αὐτὸ καταλίπῃ τῆς οἰκείας ἐνεργείας ἢ ψυχή · οὕτω καὶ ἢ ψυχὴ τότε νεκροῦται , ὅταν ἐρημὸν αὐτὴν καταλίπῃ τῆς οἰκείας ἐνεργείας τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . Αὐταὶ μάλιστα αἱ σφαγαὶ παρὰ τῷ βωμῷ τῆς πλεονεξίας εἰσίν · οὐ χορεύονται , οὐδὲ ἰστανται μέχρι τοῦ αἵματος · τῶν ἀνθρώπων , ἀλλ’ ἄν μὴ καὶ τὴν ψυχὴν αὐτὴν καταθῇ , οὐκ ἐμπιπλάται · ὁ τῆς πλεονεξίας βωμός , ἄν μὴ ἀμφοτέρων τῶν ψυχῆς δέχεται , τοῦ τε θύοντος , τοῦ τε θυμιζομένου . Τὸν γὰρ θύοντα πρῶτον ἀνάγκη τυθῆναι , καὶ οὕτως θύει , καὶ ὁ νεκρὸς θύει τὸν ζῶντα . Ὅταν γὰρ εἴπῃ βλάσφημα , ὅταν λοιδορῆται , ὅταν δυσχεραίνῃ , οὐχὶ αἱ πλῆγαι αὐταὶ τῆς ψυχῆς εἰσίν ἀναῖτοι ; Εἰδες ὅτι οὐχ ὑπερβολὴς τὸ ῥῆμα ἐστίν ; Βούλει καὶ ἕτερον ἀκοῦσαι , καὶ μαθεῖν πῶς εἰδωλολατρεῖ τῇ πλεονεξίᾳ , καὶ χαλεπωτέρων εἰδωλόλατρείας ; Οἱ εἰδωλόλατραι τοῖς τοῦ Θεοῦ κτίσμασι προσκυνούσι · Καὶ ἐνεδεδύσθησαν γὰρ , φησίν , καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα · οὐ δὲ τῷ κτίσματι τῷ σαυτοῦ προσκυνεῖς ; Ὁ γὰρ Θεὸς πλεονεξίαν οὐκ ἐδημιούργησεν , ἀλλ’ ἢ τῆς σῆς ἀπληστίας ἐπεξεῦρεν ἀμετρία . Καὶ θεὰ μανίαν καὶ γέλωτα . Οἱ τὰ εἰδωλα προσκυνούντες , καὶ τῶν αὐτὰ ἄ προσ -
Lemmas: ὁ θυμός κράτος πολλάκις · ἐπί δέ σύ οὐ τε οὗτος , ἀλλά ὁ πάθος κατάδουλος σεαυτοῦ . ἄλλος οὖον σφάζω πρόβατον ; ἄλλος ἄνθρωπος , καί ψυχή λογιχαω , ὁ μέν λιμός , ὁ δέ βλασφημία . οὐδείς οὗτος ὁ θυσία βαχυκιώτερον . Τῖς ὁράω ψυχή σφάζω ποτός ; Ἐπάρατος ὁ ὁ πλεονεξία βωμός . παρά γάρ οὗτος ὁ εἴδωλον ἐν ἔθνος βωμός , δέ ἐγώ γίγνομαι καί θοεῖον αἷμα ἔχω · παρά δέ ὁ ὁ πλεονεξία βωμός ἄν ἔρχομαι , αἷμα ἀνθρώπινος ὁράω χαλεπός ἀποπνέω · ἄν παρίστημι ἐνταῦθα , οὖον θεάομαι πτερόν καταμένω ὄρνις , οὐδέ κνίζω καί καπνός ἀναδίδωμι , ἀλλά σῶμα ἄνθρωπος ἀπόλλυμι . ὁ μέν γάρ εἰς χρημοῦς εκταυανθος ῥίπτω , ὁ δέ βρόχος εἰμί , ὁ δέ ξίφος διελαύνω διά ὁ λαιμός . εἶδον θυσία ὠμός καί ἀπάνθρωπος ; [ 130 ] βούλομαι οὗτος χαλεπός ὁράω ; ἐγώ σύ δείκνυμι , οὐ τε σῶμα ἄνθρωπος , ἀλλά καί ψυχή ἄνθρωπος κατασφάζω ἔχω . καί γάρ εἰμί ψυχή σφάζω σφαγή ὁ προσοχή Ψυχή · ὡς γάρ εἰμί σῶμα θάνατος , οὗτος καί Ψυχή · Ψυχή γάρ ἢ ἁμαρτάνω , φημί , αὐτός καί ἀποθνῄσκω . οὖον τοιούτος , οἷος ὁ ὁ σῶμα θάνατος ἀλλά πολύς χαλεπός ὁ ὁ Ψυχή . οὕτως μέν γάρ ὁ σωματικός θάνατος διαλύω ἀπό ἀλλήλων ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα , ὁ μέν πολύς φροντίζω καί πόνος ἀναλέγω , ὁ δέ εἰς φανερός χῶρος παραμείβω · ἐπάν ὁ χρόνος διαλύω καί ἀπαράσσω , πάλιν συνάγω μετά ἀφθαρσία , καί ὁ οἰκεῖος ἀπολαμβάνω ψυχή . ὁ δέ ὁ Ψυχή φρικτός καί φοβερός . οὖον γάρ ἐάν διαλύω , καθάπερ ὁ σῶμα αὐτός παραπέμπω , ἀλλά καταδέω πάλιν ἀφθίρτῳ σῶμα , εἰς ὁ πῦρ ἐμπίπτω ὁ αδυσετω . οὗτος τοίνυν εἰμί ὁ Ψυχή θάνατος . ὥσπερ οὖν εἰμί Ψυχή θάνατος , οὗτος καί σφαγή Ψυχή . τις σῶμα σφαγή ; ὁ νεκρόω , καί ὁ ἐνέργεια ἀπορρήγνυμι ὁ κατά ψυχή . τις εἰμί Ψυχή σφαγή ; καί αὐτός νέκρωσις . τις δέ νέκρωσις Ψυχή ; ὥσπερ γάρ ὁ σῶμα τότε νεκρόω , ὅταν ἐρῆμος αὐτός καταλείπω ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια ἢ ψυχή · οὗτος καί ἢ ψυχή τότε νεκρόω , ὅταν ἐρῆμος αὐτός καταλείπω ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . αὐτός μάλιστα ὁ σφαγή παρά ὁ βωμός ὁ πλεονεξία εἰμί · οὖον χορεύω , οὐδέ ἵστημι μέχρι ὁ αἷμα · ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ἄν μή καί ὁ ψυχή αὐτός κατατίθημι , οὐ ἐμπίμπλημι · ὁ ὁ πλεονεξία βωμός , ἄν μή ἀμφότερος ὁ Ψυχή δέχομαι , ὁ τε θύω , ὁ τε θυμίζω . ὁ γάρ θύω πρῶτος ἀνάγκη θύω , καί οὕτως θύω , καί ὁ νεκρός θύω ὁ ζῶ . ὅταν γάρ εἶπον βλάσφημος , ὅταν λοιδορέω , ὅταν δυσχεραίνω , οὐ ὁ πληγή αὐτός ὁ Ψυχή εἰμί αναιος ; ὁράω ὅτι οὐ ὑπερβολή ὁ ῥῆμα εἰμί ; βούλομαι καί ἕτερος ἀκούω , καί μανθάνω πῶς εἰδωλολατρέω ὁ πλεονεξία , καί χαλεπός εἰδωλόλατρος ; ὁ εἰδωλολάτρης ὁ ὁ Θεός κτίσμα προσκυνέω · καί ἐνδύω γάρ , φημί , καί λατρεύω ὁ κτίζω παρά ὁ κτίζω · οὖον δέ ὁ κτίσμα ὁ σεαυτοῦ προσκυνέω ; ὁ γάρ θεός πλεονεξία οὐ δημιουργέω , ἀλλά ἢ ὁ σός ἀπληστία ἐπεξευρίσκω ἀμετρία . καί θεά μανία καί γέλως . ὁ ὁ εἴδωλον προσκυνέω , καί ὁ αὐτός ὅς προς -