joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0156.1
παιδία · Διὰ τοῦτο πρώτοι τῶν καρπῶν ἡμεῖς ἀπολαύομεν , θρασεῖς , ἀκολάστους , ἀπειθεῖς , βαναύσους , ἐκτρέφοντες τοὺς παῖδας . Μὴ τοίνυν τοῦτο ποιῶμεν , ἀλλὰ πειθώμεθα τῷ μακαρίῳ τούτῳ παραίνουσι · ἐκτρέψωμεν αὐτὰ ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου · δώμεν αὐτοὺς ὑπόδειγμα , ἐκ πρώτης ἡλικίας τῇ τῶν Γραφῶν ἀναγνώσει ποιήσαντες αὐτοὺς ἐνυολάζειν . Οἶμοι ! ὅτι συνεχῶς ταῦτα λέγων , ληρεῖν νομίζομαι · πλὴν ἀλλ’ ὅμως οὐ παύσομαι τοῦ ἐμαυτοῦ ποιῶν . Τίνες Ἐννεκ , εἴπé μοι , οὐ μιμεῖσθε τοὺς παλαίους ; Μάλιστα ὑμεῖς αἱ γυναῖκες , τὰς θαυμασίας ἐκείνας γυναῖκας ζηλώσατε . Ἐτέχθη τὸ παιδίον ; Μίμησαι τὴν Ἄνναν · κατάμαθε τί πεποίηκεν ἐκείνη · ἀνήγαγεν αὐτὸν εὐθέως εἰς τὸν ναόν . Τίς ὑμῶν οὐχ ἂν ἐθελήσει Σαμουὴλ τὸν υἱὸν τὸν ἑαυτοῦ ἄπαξ γενέσθαι , ἢ μυριάκις βασιλέα τῆς οἰκουμένης ἀπάξ ; Καὶ πῶς δυνατὸν , φησί , γενέσθαι τοιούτων ; Διὰ τί μὴ δυνατόν ; Ὅτι οὐ θέλεις , οὐδὲ παραδίδως τοῖς δυναμένοις αὐτὸν ποιῆσαι τοιούτον . Καὶ τοῦτοῦτός ἐστι , φησίν · Ὁ Θεός · ἐπεὶ κλίνειν αὐτῷ αὐτὸν ἐνεχείρισεν . Οὐδὲ γὰρ ὁ Ἥλι τῶν σοφώτα δυναμένων αὐτὸν πλάσει ἦν · πῶς γὰρ , ὁ μηδὲ τοὺς υἱοὺς δυνηθεὶς τοὺς ἑαυτοῦ ; ἀλλ’ ἡ πίστις τῆς γυναικὸς καὶ ἡ προθυμία τὸ αὐτὸ εἰργάσατο . Πρώτον ἔτεκε , καὶ μόνον , καὶ οὐδὲ ἕδει εἰ καὶ ἕτερος τέξεται . Καὶ οὐκ εἶπεν · Ἀναμένω ἀειθῆναι τὸ παιδίον , ἵνα πράγματι χρήσται βωτειχοῖς · συγχωρῶσα αὐτὸν μικρὸν ἐνδιατριψάμεν τῇ παιδικῇ ἡλικίᾳ · ἀλλὰ πάντα ταῦτα ἡ γυνὴ παρασαμένη , ἐνὸς μόνου γέγονε , πῶς ἐκ προοιμίου τὸ ἀγαλμα τὸ πνευματικὸν ἀναβῆ τῷ Θεῷ . Αἰσχυνθῶμεν , οἱ ἄνδρες , τῆς γυναικὸς τὴν φιλοσοφίαν · ἀνήνεγκεν αὐτὸν τῷ Θεῷ , καὶ ἐκεῖ ἐλασε . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ γάμος ἐγένετο λαμπρότερος , ἐπειδὴ πρότερον τὰ πνευματικὰ ἐζήτησεν , ἐπειδὴ τὴν ἀταρξὴν ἀνέθηκε · διὰ τοῦτο εὐφορος αὐτῆς γέγονεν ἡ γαστήρ , καὶ ἕτερος ἐκτέτατο παῖδας · διὰ τοῦτο καὶ ἐν τῷ κόσμῳ εἶδεν εὐδοκιμοῦντα . Εἰ γὰρ ἄνθρωποι τιμώμενοι ἀντιειμῶσιν , οὐ πολὺ μᾶλλον ὁ Θεός , ὁ καὶ χωρὶς τοῦ τιμηθῆναι τοῦτο ποιῶν ; Μέχρι τίνος ἔσμεν ἀρκεῖς ; μέχρι τίνος ἐπὶ τῆς κῦπτομεν ; Πάντα ἡμῖν δεῦτερα ἐστιν τῆς προνοίας τῶν παίδων , καὶ τοῦ ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου αὐτὰ ἐκτρέφεσθαι . Ἄν μάθῃ φιλόσοφος εἶναι ἐκ προοιμίων , πλοῦτον ἐκτήσατο παντός · πλοῦτου μεῖζονα , καὶ δόξαν δυνατωτέραν . Οὐδὲν τοσοῦτον ἐργάση τέχνην διδάσκων αὐτὸν καὶ παιδεύων τὴν ἐξωθεν , δι’ ἧς χρήματα κτήσεται , ὅσον ἐὰν διδάξῃς αὐτὸν τέχνην , δι’ ἧς χρημάτων καταφρονήσει . Εἰ βούλει ποιῆσαι αὐτὸν πλούσιον , οὕτω ποίησον . Πλούσιος γὰρ οὐχ ὁ πολλῶν χρημάτων δεόμενος , καὶ πολλά [ 161 ] περιβεβλημένος , ἀλλ’ ὁ μηδὲνς χρειαῖς ἔχων . Τοῦτο παιδεύων τὸν υἱόν , τοῦτο διδάξων · οὗτος μέγιστος πλοῦτος . Μὴ ζητεῖ πῶς εὐδόκιμον ἐργάση ἐν διδάγμασι τοῖς Ἑβραίοις , καὶ ἐπίδοξον ποιήσεις , ἀλλὰ φρόντισον πῶς αὐτὸν διδάξεις καταφρονεῖν τῆς δόξης τῆς ἐν τῷ βίῳ τούτῳ · ἐκεῖθεν λαμπρότερος καὶ ἐνδοξότερος γενέσθαι δει . Ταῦτα καὶ τῷ πέντῃ καὶ τῷ πλουσίῳ δυνατὸν ποιεῖν · ταῦτα οὐχ ἐκ διδασκάλου μανθάνει τις , οὐδὲ διὰ τέχνης , ἀλλὰ διὰ τῶν θείων λογίων . Μὴ ζητεῖς ὅπως μακρὸν ὅσε ζήσεις βίον , ἀλλ’ ὅπως ἐκεῖ ἀπειρον καὶ ἀτελώτητον . Τὰ μεγάλα αὐτῷ χαρίζου , μὴ τὰ μικρά . Ὅπως Παύλου λέγοντος · Ἐκτρέφετε αὐτὰ ἐν παιδείᾳ
Lemmas: παιδίον · Ζεύς οὗτος πρῶτος ὁ καρπός ἐγώ ἀπολαύω , θρασύς , ἀκόλαστος , ἀπειθέω , βάναυσος , ἐκτρέφω ὁ παῖς . μή τοίνυν οὗτος ποιέω , ἀλλά πείθω ὁ μακάριος οὗτος παραινέω · ἐκτρέπω αὐτός ἐν παιδεία καί νουθεσία κύριος · δήω αὐτός ὑπόδειγμα , ἐκ πρῶτος ἡλικία ὁ ὁ Γραφής ἀναγιγνώσκω ποιέω αὐτός ενυολαζω . Οἶμος ! ὅτι συνεχῶς οὗτος λέγω , ληρέω νομίζω · πλήν ἀλλά ὅμως οὖον παύω ὁ ἐμαυτοῦ ποιέω . τίνω Ἐννεκ , εἶπον ἐγώ , οὖον μιμέομαι ὁ παλαιός ; μάλιστα σύ ὁ γυνή , ὁ θαυμάσιος ἐκεῖνος γυνή ζηλόω . τίκτω ὁ παιδίον ; μιμέομαι ὁ Ἄννα · καταμανθάνω τίς ποιέω ἐκεῖνος · ἀνάγω αὐτός εὐθύς εἰς ὁ ναός . Τῖς σύ οὐ εἄν ἐθέλω Σαμουήλ ὁ υἱός ὁ ἑαυτοῦ ἅπαξ γίγνομαι , ἢ μυριάκις βασιλεύς ὁ οἰκέω ἅπαξ ; καί πῶς δυνατός , φημί , γίγνομαι τοιοῦτος ; Ζεύς τίς μή δυνατός ; ὅτι2 οὖον ἐθέλω , οὐδέ παραδίδωμι ὁ δύναμαι αὐτός ποιέω τοιοῦτος . καί τοῦτος εἰμί , φημί · ὁ Θεός · ἐπεί κλίνω αὐτός αὐτός ἐγχειρίζω . οὐδέ γάρ ὁ Ἦλις ὁ σοφός δύναμαι αὐτός πλάσσω εἰμί · πῶς γάρ , ὁ μηδέ ὁ υἱός δύναμαι ὁ ἑαυτοῦ ; ἀλλά ὁ πίστις ὁ γυνή καί ὁ προθυμία ὁ αὐτός ἐργάζομαι . Πρῶτος τίκτω , καί μόνος , καί οὐδέ ἕδος εἰμί καί ἕτερος τίκτω . καί οὐ εἶπον · ἀναμένω ἀείδω ὁ παιδίον , ἵνα πρᾶγμα χρή βωτειχοω · συγχωρέω αὐτός μικρός ενδιατρίβω ὁ παιδικός ἡλικία · ἀλλά πᾶς οὗτος ὁ γυνή παρασαμένη , εἷς μόνος γίγνομαι , πῶς ἐκ προοίμιον ὁ ἄγαλμα ὁ πνευματικός ἀναβαίνω ὁ Θεός . αἰσχύνω , ὁ ἀνήρ , ὁ γυνή ὁ φιλοσοφία · ἀναφέρω αὐτός ὁ Θεός , καί ἐκεῖ ἐλαύνω . Ζεύς οὗτος καί ὁ γάμος γίγνομαι λαμπρός , ἐπεί πρότερος ὁ πνευματικός ζητέω , ἐπεί ὁ ἀταρξὴν ἀνατίθημι · διά οὗτος εὔφορος αὐτός γίγνομαι ὁ γαστήρ , καί ἕτερος ἐκτείνω παῖς · διά οὗτος καί ἐν ὁ κόσμος ὁράω εὐδοκιμέω . εἰμί γάρ ἄνθρωπος τιμάω ἀντιλέγω , οὖον πολύς μᾶλλον ὁ Θεός , ὁ καί Χωρὶς ὁ τιμάω οὗτος ποιέω ; μέχρι τίς εἰμί ἀρκέω ; μέχρι τίς ἐπί ὁ κύπτω ; Πάν ἐγώ δύο εἰμί ὁ πρόνοια ὁ παῖς , καί ὁ ἐν παιδεία καί νουθεσία κύριος αὐτός ἐκτρέφω . ἄν μανθάνω φιλόσοφος εἰμί ἐκ προοίμιον , πλοῦτος κτάομαι πᾶς · πλοῦτος μείζων , καί δόξα δυνατός . οὐδείς τοσοῦτος ἐργάζομαι τέχνη διδάσκω αὐτός καί παιδεύω ὁ ἐξωθεν , διά ὅς χρῆμα κτάομαι , ὅσος ἐάν διδάσκω αὐτός τέχνη , διά ὅς χρῆμα καταφρονέω . εἰμί βούλομαι ποιέω αὐτός πλούσιος , οὗτος ποιέω . Πλούσιος γάρ οὐ ὁ πολύς χρῆμα δήω , καί πολύς [ 161 ] περιβεβλημένος , ἀλλά ὁ μηδὲνς χρεία ἔχω . οὗτος παιδεύω ὁ υἱός , οὗτος διδάσκω · οὗτος μέγας πλοῦτος . μή ζητέω πῶς εὐδόκιμος ἐργάζομαι ἐν δίδαγμα ὁ Ἑβραῖος , καί Ἐπίδοξον ποιέω , ἀλλά φροντίζω πῶς αὐτός διδάσκω καταφρονέω ὁ δόξα ὁ ἐν ὁ βίος οὗτος · ἐκεῖθεν λαμπρός καί ἔνδοξος γίγνομαι δεῖ . οὗτος καί ὁ Πέντη καί ὁ πλούσιος δυνατός ποιέω · οὗτος οὐ ἐκ διδάσκαλος μανθάνω τις , οὐδέ διά τέχνη , ἀλλά διά ὁ θεῖον λόγιος . μή ζητέω ὅπως μακρός ὅσος ζῶ βίος , ἀλλά ὅπως ἐκεῖ ἤπειρος καί ἀτελώτητον . ὁ μέγας αὐτός χαρίζομαι , μή ὁ μικρός . ὅπως Παῦλος λέγω · ἐκτρέφω αὐτός ἐν παιδεία