joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0133.2
β’ . Διὰ γὰρ τοῦτο ὁ Θεὸς ἐποίησεν ἡμῖν τὰ σώματα σύμμετρα , καὶ ἀπὸ ὀλίγων χορᾶνυσθαι , ἐντεῦθεν ἤδη παιδεύειν ἡμᾶς , ὅτι πρὸς ἕτεραν ἡμᾶς ζωὴν ἐποίησε ἐπιτηδεύειν . Καὶ ἐδούλευε μὲν καὶ ἐξ ἀρχῆς ἐκεῖνην δοῦναι , ἐπειδὴ δὲ ἀναξιὸς ἐαυτοῦ κατεστάσαμεν , ἀνεδέλετο · καὶ ἐν τῷ χρόνῳ ἢ ἀνεδέλετο , οὐδ’ ἐν αὐτῷ ἀφήσιν ἡμᾶς ἀπολαῦειν ἀμέτρως · οἶνον γὰρ κοτύλη καὶ ἄρτος εἰς ἀρχεῖ γαστέρα ἐμπλήσει καὶ ἀποποῦ . Καὶ τὸν πάντων τῶν λόγων κρατοῦντα , ὀλιγοδεέστερον αὐτῶν κατὰ τὴν ἀναλογίαν ἐποίησε , καὶ τὸ σῶμα βραχύ , οὐδὲν ἕτερον ἢ τοῦτο δηλῶν , ὅτι πρὸς ἕτεραν ζωὴν ἐπαιδεύει . Μὴ μεθυθῆσθε οἴνῳ , φησίν , ἐν ᾧ ἐστιν ἀσωτία . Οὐ γὰρ σώζει , ἀλλ’ ἀπολλύει , οὐ τὸ σῶμα μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν ψυχήν . Ἄλλα πληροῦσθε ἐν Πνεύματι , λαλοῦντες εαυτοῖς ἐν ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς , ἀδόντες καὶ ψάλλοντες ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν τῷ Κυρίῳ · εὐχαριστοῦντες πάντοτε ὑπὲρ πάντων ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , ὑποτασσόμενοι ἀλλήλοις ἐν φόβῳ Χριστοῦ . Βούλει , φησίν , εὐφραίνεσθαι ; Βούλει τὴν ἡμέραν ἀναλαίσαν ; Ἐγὼ σοι δίδωμι πότον πνευματικόν · ἡ γὰρ μέθη καὶ τὴν εὐσχημον ἐκποδίζει φωνὴν τῆς γλώσσης τῆς ἡμέτερας , ψελλίζειν παρασκευάζουσα , καὶ ὀφθαλμοὺς καὶ πάντα ἀπλῶς διαστρέφουσα . Μᾶζα ψάλλειν , καὶ δῶκε τῷ πράγματι τὴν ἡδονήν · οἱ ψάλλοντες γὰρ Πνεύματος πληροῦνται ἁγίου , ὥστε οἱ ἀδόντες τὰς σατανικὰς ᾠδὰς , πνεύματος ἀκαθάρτου . Τί ἐστιν , Ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τῷ Κυρίῳ ; Τούτεστι , μετὰ συνδόσεως [ 136 ] προσάγοντες · οἱ γὰρ οὐ προσέχοντες , ἀπλῶς ψάλλουσι , τὰ ῥήματα φθεγγόμενοι , τῆς καρδίας ῥεμβομένης ἐτέρωθι . Πάντοτε , φησίν , ὑπὲρ πάντων εὐχαριστοῦντες ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , ὑποτασσόμενοι ἀλλήλοις ἐν φόβῳ Χριστοῦ . Τούτεστι , Τὰ αἰτήματα ὑμῶν μετὰ εὐχαριστίας γνωριζάτω πρὸς τὸν Θεόν · οὐδὲν γὰρ οὕτως εὐφραίνει τὸν Θεόν , ὡς ὅταν ἡ τις εὐχάριστος . Μάλιστα δὲ δυνάμεθα εὐχαριστεῖν , ἀπαγόντες τῶν προειρημένων τὴν ψυχὴν τὴν ἡμετέραν , διακαθαίροντες αὐτὴν τοῖσδε οἷς εἴπεν . Ἄλλα πληροῦσθε , φησί , ἐν Πνεύματι . Ἄρα ἐν ἡμῖν τοῦτο ; Καὶ γὰρ ἐν ἡμῖν . Ὅταν γὰρ ψεύδω , ὅταν πικραν , ὅταν πορνεῖαν , ὅταν ἀκαθαρσίαν , ὅταν πλεονεξίαν ἀποσδοβήσωμεν τῆς ψυχῆς τῆς ἡμέτερας , ὅταν γενώμεθα χρηστοί , εὐσπλαγχνοι , χαριζόμενοι εαυτοῖς , ὅταν εὐτραπελία μὴ παρῇ , ὅταν ἐαυτοὺς ἀξίους κατασκευάσωμεν , τί τὸ καυλῶν τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπελθεῖν καὶ ἐπιπτήναι ; Καὶ οὐχ ἀπλῶς ἐπελεύσεται , ἀλλὰ πληρώσει τὴν καρδίαν ἡμῶν . Τοσοῦτοι δὲ ἐνδοθεν ὄντος φωτός , οὐδὲ δυσκατόρθωτος ἡμῖν λοιπὸν ἔσται ἡ ἄρετη , ἀλλὰ ῥαβία καὶ εὐκολος . Πάντοτε εὐχαριστοῦντες , φησίν , ὑπὲρ πάντων . Τί οὖν ; ὑπὲρ πάντων εὐχαριστεῖν δεῖ τῶν συμβαινόντων ; Ναί · κἂν νόσος ἢ , κἂν πενία . Εἰ γὰρ εἶπ Παιλαῖς παρήναι σοφὸς τις λέγων · Πᾶν ὁ ἂν ἐπαχθῇ
Lemmas: βε . Ζεύς γάρ οὗτος ὁ θεός ποιέω ἐγώ ὁ σῶμα σύμμετρος , καί ἀπό ὀλίγος χορανυεπομαι , ἐντεῦθεν ἤδη παιδεύω ἐγώ , ὅτι πρός ἕτερος ἐγώ ζωή ποιέω ἐπιτηδεύω . καί δουλεύω μέν καί ἐκ ἀρχή ἐκεῖνος δίδωμι , ἐπεί δέ ἀνάξιος ἑαυτοῦ καθίστημι , ἀνεδέλετο · καί ἐν ὁ χρόνος ἢ ἀνεδέλετο , οὐδέ ἐν αὐτός ἀφίημι ἐγώ ἀπολαύω ἄμετρος · οἶνος γάρ κοτύλη καί ἄρτος εἰς ἄρχω γαστήρ ἐμπίμπλημι καί ἀποποιέω . καί ὁ πᾶς ὁ λόγος κράτος , ὀλιγοδεής αὐτός κατά ὁ ἀναλογία ποιέω , καί ὁ σῶμα βραχύς , οὐδείς ἕτερος ἢ οὗτος δηλόω , ὅτι πρός ἕτερος ζωή παιδεύω . μή μεθύω οἶνος , φημί , ἐν ὅς εἰμί ἀσωτία . οὖον γάρ σῴζω , ἀλλά ἀπόλλυμι , οὖον ὁ σῶμα μόνος , ἀλλά καί ὁ Ψυχή . ἄλλος πληρόω ἐν πνεῦμα , λαλέω ἑαυτοῦ ἐν ψαλμός καί ὕμνος καί ᾠδή πνευματικός , ἀείδω καί ψάλλω ἐν ὁ Καρδία σύ ὁ κύριος · εὐχαριστέω πάντοτε ὑπέρ πᾶς ἐν ὄνομα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ Θεός καί πατήρ , ὑποτάσσω ἀλλήλων ἐν φόβος Χριστός . βούλομαι , φημί , εὐφραίνω ; βούλομαι ὁ ἡμέρα αναλαισαω ; ἐγώ σύ δίδωμι πότος πνευματικός · ὁ γάρ μέθη καί ὁ εὔσχημος ἐκποδίζω φωνή ὁ γλῶσσα ὁ ἡμέτερος , ψελλίζω παρασκευάζω , καί ὀφθαλμός καί πᾶς ἀπλόος διαστρέφω . μᾶζα ψάλλω , καί δίδωμι ὁ πρᾶγμα ὁ ἡδονή · ὁ ψάλλω γάρ πνεῦμα πληρόω ἅγιος , ὥστε ὁ ἀείδω ὁ σατανικός ἀοιδή , πνεῦμα ἀκάθαρτος . τις εἰμί , ἐν ὁ Καρδία σύ ὁ κύριος ; τουτέστι , μετά σύνδοσις [ 136 ] προσάγω · ὁ γάρ οὖον προσέχω , ἀπλόος ψάλλω , ὁ ῥῆμα φθέγγομαι , ὁ Καρδία ῥέμβω ἑτέρωθι . πάντοτε , φημί , ὑπέρ πᾶς εὐχαριστέω ἐν ὄνομα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ Θεός καί πατήρ , ὑποτάσσω ἀλλήλων ἐν φόβος Χριστός . τουτέστι , ὁ αἴτημα σύ μετά εὐχαριστία γνωρίζω πρός ὁ Θεός · οὐδείς γάρ οὕτως εὐφραίνω ὁ Θεός , ὡς ὅταν ὁ τις εὐχάριστος . μάλιστα δέ δύναμαι εὐχαριστέω , ἀπάγω ὁ προερέω ὁ ψυχή ὁ ἡμέτερος , διακαθαίρω αὐτός ὅδε ὅς εἶπον . ἄλλος πληρόω , φημί , ἐν πνεῦμα . ἄρας ἐν ἐγώ οὗτος ; καί γάρ ἐν ἐγώ . ὅταν γάρ ψεύδω , ὅταν πικρός , ὅταν πορνεία , ὅταν ἀκαθαρσία , ὅταν πλεονεξία αποσδοβαινω ὁ Ψυχή ὁ ἡμέτερος , ὅταν γίγνομαι χρηστός , εύσπλαχνος , χαρίζομαι ἑαυτοῦ , ὅταν εὐτραπελία μή πείρω , ὅταν ἑαυτοῦ ἄξιος κατασκευάζω , τίς ὁ καυλός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐπέρχομαι καί ἐπιπέτομαι ; καί οὐ ἀπλόος ἐπέρχομαι , ἀλλά πληρόω ὁ Καρδία ἐγώ . τοσοῦτος δέ ἔνδοθεν εἰμί φάος , οὐδέ δυσκατόρθωτος ἐγώ λοιπός εἰμί ὁ ἀρετή , ἀλλά ῥαβία καί Εὔκολος . πάντοτε εὐχαριστέω , φημί , ὑπέρ πᾶς . τις οὖν ; ὑπέρ πᾶς εὐχαριστέω δεῖ ὁ συμβαίνω ; Ναίς · κἀν νόσος ἢ , κἀν πενία . εἰμί γάρ εἶπον παῦλα πείρω σοφός τις λέγω · Πᾶν ὁ εἄν ἐπάγω