joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0021.2
α' . Πανταχοῦ τὴν ἄφαστον τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν ἰσπουδάσειν ὁ Παῦλος τὴν περὶ ἡμᾶς δεῖξαι , ὡς αὐτῷ δυνατὸν . Ὅτι γὰρ μετὰ ἀκριβείας οὐχ οἶον τε , ἄκου-σον πῇ φησιν αὐτός · Ὁ λαβὼς πλοῦτον καὶ σο-φίας καὶ γνώσεως Θεοῦ ! ὡς ἀνεξερεύνητα τὰ κρίματα αὐτοῦ , καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ ! πλὴν ἀλλ' ὡς οἶον τέ ἐστιν δείκνυσαι . Τί οὖν ἐστιν ὁ λέγει , Ἐν ᾧ καὶ ἐκληφώθημεν προορισθέντες ; Εἶπεν , Ἐξελέξατο ἡμᾶς , ἀνατὶνερ ἐνταῦθα φησιν · Ἐκληφώθημεν . Ἀλλ' ἐπειδὴ ὁ κλῆρος συντυχίας πρᾶγμα ἐστίν , οὐ προαιρέσεως οὐδὲ ἀρετῆς · ἄγ-νοιας γὰρ καὶ ἐπιτυχίας ἔχειται , καὶ τοὺς ἐναρέτους πολλάκις ἀφείς , τοὺς οὐδενὸς ἀξίους λόγου , τούτους εἰς μέσον παρέθηκεν · ὅρα πῶς αὐτὸ διορθοῦται . Προορισθέντες , φησιν , κατὰ πρόθεσιν τοῦ τὰ πάντα ἐνεργοῦντος . Τοιούτων · Οὐχ ἀπλῶς ἐκληφώθη-μεν ὥσπερ οὐδὲ ἀπλῶς ἐξελέγηνεν · Θεὸς γὰρ ὁ ἐξελέξαμενος · οὐδὲ ἀπλῶς ἐκληφώθημεν · Θεὸς γὰρ ὁ κληρωσάμενος · ἀλλὰ κατὰ πρόθεσιν . Τοῦτο καὶ ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους Ἐπιστολῇ γράφων φησι · Τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν . Οὐχ ἐκλέλασε , τού-τους καὶ ἐδικαιώσεσιν · οὐχ δὲ ἐδικαιώσε , τούτους καὶ ἐδόξασε . Πρότερον εἰπών , Τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν , ὅμοι καὶ τὸ ἐξαιρετον · τὸ πρὸς τοὺς ἄλλους δηλώσαι βουλόμενος , καὶ κλῆρον εἶπεν , ὥστε τὸ αὐτεξούσιον μὴ ἀφελέσθαι . Ὅπερ ἐστὶ τοίνυν μα-καριότητος μᾶλλον αὐτὸ τίθησιν . Ὁ γὰρ κλῆρος οὐχ ἀρετῆς [ 10 ] ἐστίν , ἀλλὰ , ὡς ἂν τις εἴποι , συντυ-χίας . Ὡς ἂν εἰ λέγεις , Κλῆρον γενομένου ἡμᾶς ἐξελέξατο . Τὸ δὶ δλον , ἀπὸ τῆς προαιρέσεως προορι-σθέντας , τοιούτων , ἐαυτῷ ἐκλεξάμενος ἀφώρισεν · οἷον , ἔωρα ἡμᾶς πρὶν ἡ γενεσθᾶι κεκληρωμένους . Θαυμαστὴ γὰρ ἡ τοῦ Θεοῦ πρόγνωσις , καὶ πάντα εἰδὼν πρὶν γενέσεως αὐτῶν . Σὺ δὲ θέα πῶς παντα-χοῦ σπουδὴν ποιεῖται δεῖξαι , ὅτι οὐχ ἐκ μετανοίας , ἀλλ' ἀκωδεντὰ πράγματα οὕτω τετυπώτο , ὥστε μηδενὸς ἔχειν τῶν ὑπολαβόντων ἐλαττον κατὰ τοῦτο , καὶ διὰ τοῦτο πάντα ὑπὲρ τούτων ποιεῖ . Πῶς οὖν φησιν αὐτὸς ὁ Χριστός , Οὐχ ἀπεστάλην , εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ ; καὶ πάλιν τοῖς μαθη-ταῖς ἔλεγον , Εἰς ὁδὸν θνητῶν μὴ ἐκλάθητε , καὶ εἰς πόλιν Σαμαρειτῶν μὴ εἰσέλθητε ; καὶ αὐτὸς δὲ πάλιν ὁ Παῦλος ἔλεγον , Ὑμῖν ἡν ἀναγκαῖον πρῶ-τον λαληθῆναι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ . Ἐπειδὴ δὲ ἀπεωδίσθε αὐτόν , καὶ οὐχ ἀξίους κρίνετε ἑαυ-τοὺς τῆς αἰωνίου ζωῆς , ἰδοὺ στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη ; Διὰ γὰρ τοῦτο ταῦτα λέγεται , ἵνα μὴ ἡς ἐκ παρ-έργου νομίσῃ τις τοῦτο γεγενῆσθαι . Κατὰ πρόθεσιν , φησιν , τοῦ τὰ πάντα ἐνεργοῦντος κατὰ τὴν βουλήν τοῦ θελήματος αὐτοῦ . Τοιούτων , οὐδὲν μετὰ ταῦ-τα ἐνήργησε , πάντα ἀνωθεν διατυπώσας . Οὕτως αὐτὸς
Lemmas: ὅς . πανταχοῦ ὁ ἀφίστημι ὁ Θεός φιλανθρωπία ἰσπουδάσειν ὁ Παῦλος ὁ περί ἐγώ δείκνυμι , ὡς αὐτός δυνατός . ὅτι2 γάρ μετά ἀκρίβεια οὐ οἶος τε , ἀκούω πῇ φημί αὐτός · ὁ λαμβάνω πλοῦτος καί σοφία καί γνῶσις Θεός ! ὡς ἀνεξερεύνητος ὁ κρίμα αὐτός , καί ἀνεξιχνίαστος ὁ ὁδός αὐτός ! πλήν ἀλλά ὡς οἶος τε εἰμί δείκνυμι . τις οὖν εἰμί ὁ λέγω , ἐν ὅς καί ἐκλαμβάνω προορίζω ; εἶπον , ἐκλέγω ἐγώ , ἀνατὶνερ ἐνταῦθα φημί · Ἐκληφώθημεν . ἀλλά ἐπεί ὁ κλῆρος συντυχία πρᾶγμα εἰμί , οὖον προαίρεσις οὐδέ ἀρετή · ἄγνοια γάρ καί ἐπιτυχία χέω , καί ὁ ἐνάρετος πολλάκις ἀφίημι , ὁ οὐδείς ἄξιος λόγος , οὗτος εἰς μέσος παρατίθημι · ὁράω πῶς αὐτός διορθόω . προορίζω , φημί , κατά πρόθεσις ὁ ὁ πᾶς ἐνεργέω . τοιοῦτος · οὐχ ἀπλόος ἐκλαμβάνω ὥσπερ οὐδέ ἀπλόος ἐκλέγω · θεός γάρ ὁ ἐξελαύνω · οὐδέ ἀπλόος ἐκλαμβάνω · θεός γάρ ὁ κληρόω · ἀλλά κατά πρόθεσις . οὗτος καί ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος Ἐπιστολή γράφω φημί · ὁ κατά πρόθεσις κλητός εἰμί . οὐχ ἐκλέλασε , τό-τος καί δικαίωσις · οὐ δέ δικαιόω , οὗτος καί δοξάζω . Πρότερος εἶπον , ὁ κατά πρόθεσις κλητός εἰμί , ὅμοιος καί ὁ ἐξαίρω · ὁ πρός ὁ ἄλλος δηλόω βούλομαι , καί κλῆρος εἶπον , ὥστε ὁ αὐτεξούσιος μή ἀφαιρέω . ὅπερ εἰμί τοίνυν μακαριότης μᾶλλον αὐτός τίθημι . ὁ γάρ κλῆρος οὐ ἀρετή [ 10 ] εἰμί , ἀλλά , ὡς εἄν τις εἶπον , συντυχία . ὡς εἄν εἰμί λέγω , Κλῆρος γίγνομαι ἐγώ ἐκλέγω . ὁ δί δλον , ἀπό ὁ προαίρεσις προορίζω , τοιοῦτος , αὐτός ἐκλέγω ἀφορίζω · οἷος , ὁράω ἐγώ πρίν ὁ γίγνομαι κληρώνω . Θαυμαστός γάρ ὁ ὁ Θεός πρόγνωσις , καί πᾶς ἀνάκλεις πρίν γένεσις αὐτός . σύ δέ θέα πῶς πανταχοῦ σπουδή ποιέω δείκνυμι , ὅτι οὐ ἐκ μετάνοια , ἀλλά ἀκωδεντὰ πρᾶγμα οὗτος τυπόω , ὥστε μηδείς ἔχω ὁ ὑπολαμβάνω μικρός κατά οὗτος , καί διά οὗτος πᾶς ὑπέρ οὗτος ποιέω . Πῶς οὖν φημί αὐτός ὁ Χριστός , οὐχ ἀποστέλλω , εἰμί μή εἰς ὁ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ ; καί πάλιν ὁ μαθητής λέγω , εἰς ὁδός θνητός μή κλάω , καί εἰς πόλις Σαμαρείτης μή εἰσέρχομαι ; καί αὐτός δέ πάλιν ὁ Παῦλος λέγω , ὑμῖν ἐάν ἀναγκαῖος πρῶτος λαλέω ὁ λόγος ὁ Θεός . ἐπεί δέ ἀποδίδωμι αὐτός , καί οὐ ἄξιος κρίνω ἑαυτός ὁ αἰώνιος ζωή , ἰδού στρέφω εἰς ὁ ἔθνος ; Ζεύς γάρ οὗτος οὗτος λέγω , ἵνα μή εἰμί ἐκ παροράω νομίζω τις οὗτος γίγνομαι . κατά πρόθεσις , φημί , ὁ ὁ πᾶς ἐνεργέω κατά ὁ βουλή ὁ θέλημα αὐτός . τοιοῦτος , οὐδείς μετά οὗτος ἐνεργέω , πᾶς ἄνωθεν διατυπόω . οὕτως αὐτός