joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0145.2
εἰ · Καὶ ὅρα τὸν μὲν τῆς ἀγάπης πλατύνοντα , τὰ κατὰ Χριστὸν διηγούμενον , τὰ κατὰ τὴν σάρχα τὴν ἰδίαν , τὸ , Ἀντὶ τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ τὸν πατέρα · καὶ τὸ τοῦ φόβου οὐκέτι πλατύνει . Τί δῆποτε ; Ὅτι τοῦτο μᾶλλον βούλεται κρατεῖν , τῆς ἀγάπης . Ταύτης γὰρ οὖσης , πάντα ὑπεταται τὰ ἄλλα · ἐκεῖνον δὲ ὄντος , οὐ πάντων . Ὁ μὲν γὰρ ἀγαπῶν τὴν γυναῖκα , κἂν μὴ σφόδρα ἔχῃ πειθῆναι , πάντα ὅμως ὑποστήσεται · οὕτω δύσκολον καὶ χαλεπὴ ἡ ὁμόνοια , ὅταν μὴ τῇ τῆς συνηθείας ἀγάπῃ ὡς συνδεδεμένοι · ὁ μέντοι φόβος οὐ πάντως τοῦτο κατορθώσει . Διὰ τοῦτο ἐνδιατρίβει τοῦτο πλέον , ὅπερ ἐστὶν ἰσχυρόν . Καὶ δοκοῦσα πλεονεκτεῖσθαι ἡ γυνή , ὅτι φοβεῖσθαι προστάγνεται , πλεονεκτεῖ · τὸ γὰρ κυριώτερον ὁ ἀνὴρ προστίθεται , τὸ ἀγαπᾶν . Τί οὖν , ἂν μὴ φοβῆται , φησί , ἡ γυνή ; Σὺ ἀγάπα , τὸ σαυτοῦ πλήρου . Καὶ γὰρ ἂν τὰ παρὰ τῶν ἄλλων μὴ ἐπηται , τὰ παρ’ ἡμῶν ἐπεσθαι δεῖ . Οἷον τι λέγω ; Ὑποτασσόμενοι , φησίν , ἀλλήλοις ἐν φόβῳ Χριστοῦ . Τί οὖν , ἂν ὁ ἕτερος μὴ ὑποτάσσεται ; Σὺ πείθου τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ . Οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα · ἡ γοῦν γυνὴ κἂν μὴ ἀγαπᾷ , ὅμως φοβεῖσθω , ἵνα μηδὲν ἢ παρ’ αὐτῇ γεγονὸςᵇ · ὁ δὲ ἀνήρ , ἂν μὴ φοβῆται ἡ γυνή , ὅμως ἀγαπάτω , ἵνα μηδὲν αὐτὸς ὑστερή · ἕκαστος γὰρ τὸ ἴδιον ἀπέλαβεν . Ἄρα γάμος ἐστὶν οὕτως γινόμενος κατὰ Χριστόν , γάμος πνευματικὸς καὶ γέννησις πνευματική , οὐκ ἐξ αἱμάτων , οὐκ ἐξ ὀδίνων . Τοιαύτη καὶ ἡ τοῦ Ἰσαὰκ · ἄκουσε τῆς Γραφῆς λεγούσης · Καὶ ἐξέλειπε παραμυνεῖσθαι Σάρρα τὰ γυναικεῖα αὐτῆς . Καὶ ὁ γάμος οὐκ ἀπὸ πάθους οὐδὲ σωμάτωνᵃ , ἀλλὰ πνευματικὴς ὅλης , ψυχῆς πρὸς Θεὸν συναντομένης συναρπάζειν ἀρρήτων , καὶ μόνος οἶδεν αὐτός . Διὰ τοῦτο φησίν · Ὁ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ , ἐν πνεύματί ἐστιν . Ὅρα πῶς σπουδάζει καὶ τὴν σάρκα ἐνῶσαι τῇ σαρκί , καὶ τὸ πνεῦμα τῷ πνεύματι . Ποῦ οἱ αἱρετικοί ; Οὐχ ἂν , εἰ τῶν διαβεβλημένων ὁ γάμος ἦν , νύμφην καὶ νυμφίον ἐκάλεσεν · οὐχ ἂν προτρέπων ἐνέκει παραήγαγε τὸ , Καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα [ 150 ] καὶ πάλιν ἐπήγαγεν , ὅτι Εἰς τὸν Χριστὸν
Lemmas: εἰμί · καί ὁράω ὁ μέν ὁ ἀγάπη πλατύνω , ὁ κατά Χριστός διηγέομαι , ὁ κατά ὁ σάρχα ὁ ἴδιος , ὁ , ἀντί οὗτος καταλείπω ἄνθρωπος ὁ μήτηρ αὐτός καί ὁ πατήρ · καί ὁ ὁ φόβος οὐκέτι πλατύνω . τις δήποτε ; ὅτι2 οὗτος μᾶλλον βούλομαι κρατέω , ὁ ἀγάπη . Ταύτη γάρ εἰμί , πᾶς ὑποτείνω ὁ ἄλλος · ἐκεῖνος δέ εἰμί , οὖον πᾶς . ὁ μέν γάρ ἀγάπη ὁ γυνή , κἀν μή σφόδρα ἔχω πείθω , πᾶς ὅμως ὑφίστημι · οὗτος δύσκολος καί χαλεπός ὁ Ὁμόνοια , ὅταν μή ὁ ὁ συνήθεια ἀγάπη ὡς συνδέω · ὁ μέντοι φόβος οὖον πάντως οὗτος κατόρθωσις . Ζεύς οὗτος ἐνδιατρίβω οὗτος πλέω , ὅσπερ εἰμί ἰσχυρός . καί δοκέω πλεονεκτέω ὁ γυνή , ὅτι φοβέω προστάσσω , πλεονεκτέω · ὁ γάρ κύριος ὁ ἀνήρ προστίθημι , ὁ ἀγαπάω . τις οὖν , εἄν μή φοβέω , φημί , ὁ γυνή ; σύ ἀγάπη , ὁ σεαυτοῦ πληρόω . καί γάρ εἄν ὁ παρά ὁ ἄλλος μή ἕπω , ὁ παρά ἐγώ ἕπω δεῖ . οἷος τίς λέγω ; ὑποτάσσω , φημί , ἀλλήλων ἐν φόβος Χριστός . τις οὖν , εἄν ὁ ἕτερος μή ὑποτάσσω ; σύ πείθω ὁ νόμος ὁ Θεός . οὕτως δή καί ἐνταῦθα · ὁ γοῦν γυνή κἀν μή ἀγαπάω , ὅμως φοβέω , ἵνα μηδείς ἢ παρά αὐτός γίγνομαι · ὁ δέ ἀνήρ , εἄν μή φοβέω ὁ γυνή , ὅμως ἀγαπάω , ἵνα μηδείς αὐτός ὑστερέω · ἕκαστος γάρ ὁ ἴδιος ἀπολαμβάνω . ἄρας γάμος εἰμί οὕτως γίγνομαι κατά Χριστός , γάμος πνευματικός καί γέννησις πνευματικός , οὐ ἐκ αἷμα , οὐ ἐκ οδιναω . τοιοῦτος καί ὁ ὁ Ἰσαάκ · ἀκούω ὁ γραφή λέγω · καί ἐκλείπω παραμυνεομαι Σάρα ὁ γυναικεῖος αὐτός . καί ὁ γάμος οὐ ἀπό πάθος οὐδέ σώμα , ἀλλά πνευματικός ὅλος , Ψυχή πρός θεός συναντάω συναρπάζω ἄρρητος , καί μόνος οἶδα αὐτός . Ζεύς οὗτος φημί · ὁ κολλάω ὁ κύριος , ἐν πνεῦμα εἰμί . Ὅρας πῶς σπουδάζω καί ὁ σάρξ νοέω ὁ σάρξ , καί ὁ πνεῦμα ὁ πνεῦμα . πός ὁ αἱρετικός ; οὐχ εἄν , εἰμί ὁ διαβάλλω ὁ γάμος εἰμί , νύμφη καί νυμφίος καλέω · οὐ εἄν προτρέπω φέρω παράγω ὁ , καταλείπω ἄνθρωπος ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ [ 150 ] καί πάλιν ἐπάγω , ὅτι εἰς ὁ Χριστός