joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0033.2
πράξεων μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν ὀφθῶν ἐκείνων τοῦ Πνεύματος πάντων κάτεισι . Οὐχ ὁρᾷς τοὺς ἡμετέρους οἰκέτας τῇ σπογγῇ τὴν τραπέζαν περιπλύνουτας , καὶ τὸν οἶκον καθαίροντας , καὶ οὕτως τοὺς πίνακας τιθέντας ; Τοῦτο γίνεται διὰ τῶν εὐχῶν , διὰ τῆς βοῆς τοῦ κήρυκος ὥσπερ σπογγῇ περιπλύνουμεν τὴν ἐκκλησίαν , [ 24 ] ἵνα ἐν καθαρᾷ τῇ ἐκκλησίᾳ πάντα προσθῇ , ἵνα μηδεὶς ἡ στίλβῃ , μὴδὲ μὴ τις . Ἀνάξιοι καὶ ὀφθαλμοὶ τῶν θεαμάτων τούτων , ἀνάξιοι καὶ ἀκοαί . Κὰρ θορίον , φησίν , θίγη τοῦ δρούς , λιθοβοληθήσεται . Οὕτως οὐδὲ τῆς ἐπιβάσεως ἀξίος ἦσαν καίτοι γε μετὰ ταῦτα καὶ προσῆλθον , καὶ εἶδον πῶ ἐστέχει ὁ Θεός . Ἔξεστι μετὰ ταῦτα προσελθεῖν , καὶ ἰδεῖν ὅταν μὲν καὶ παρῇ , ὅπου οὐκ ἔξεστι σοι μᾶλλον , ἢ τῇ κατηγουμενῶν . Οὐ γὰρ ἐστιν ἴσον μηδέπω τυχεῖν μυστηρίων , καὶ μετὰ τὸ τυχεῖν προσκυνῶσαντα καταπροφνεῖν , καὶ ἀνάξιον ἑαυτὸν καταστῆσαι τοῦ πράγματος . Ἡγὼν καὶ κλεινὰ λέγειν καὶ φοβερώτερα , ἀλλ᾿ ὥστε μὴ βαρῆσαι τὴν διάνοιαν ὑμῶν , ἀρκεῖ καὶ ταῦτα οἱ γὰρ μὴ τούτοις συμφωνοῦμενοι , οὐδὲ τοῖς πλείοσιν . Ἴν᾿ οὖν μὴ μεζόν ὑμῖν τὸ κρῖμα ἐργασώμεθα , παρακαλοῦμεν ὑμᾶς , οὐχ ἵνα μὴ παραγίνησθε , ἀλλ᾿ ἵνα καὶ τῆς παρουσίας καὶ τῆς προεσόδου ἀξίους ἑαυτοὺς καταστήσητε . Εἰπὲ μοι , εἰ βασιλεὺς τις ἐπέσταλ , καὶ εἶπεν , Εἰ τις τὸδε πράττει , τὴς τραπέζης ἀπεχέτω τῆς ἐμῆς , ἄρα ὑπὲρ τούτου οὐχ ἂν πάντα ἐπράξατε ; Εἰς τοὺς οὐρανοὺς ἡμᾶς ἐκάλεσεν , εἰς τὴν τράπεζαν τοῦ βασιλέως τοῦ μεγάλου καὶ θαυμαστοῦ , καὶ ἀναδύομεθα καὶ μέλλομεν , καὶ οὐ σπεύδομεν οὐδὲ ἐπιτρέχομεν τῷ πράγματι ; καὶ τίς ἡμῖν ἐστιν ἐλπίς σωτηρίας ; Οὐχ ἔστιν αἰτιάσασθαι ἀσθένειαν , οὐχ ἔστιν αἰτιάσασθαι φύσιν . ῥάθυμια μόνων ἀναξίους ἡμᾶς καθίστησι . Ταῦτα μὲν παρ᾿ ἡμῶν εἴρηται ὁ δὲ καταψάσων καρδίας , ὁ διδοὺς πνεῦμα κατανύξεως , κατανύξῃ τὰς καρδίας ὑμῶν , καὶ ἐνθῇ εἰς βάθος τὰ σπέρματα , ὥστε ἀπὸ τοῦ φόβου αὐτοῦ λαβεῖν ἐν γαστρὶ καὶ τεκεῖν πνεῦμα σωτηρίας , καὶ μετὰ παρρησίας παραγενέσθαι . Οἱ υἱοὶ σοῦ γάρ , φησίν , ὡς νεόφυτα ἐλαίων κύκλῳ τῆς τραπέζης σου . Μηδὲν τοίνυν ἐστιν πικαίνον , μηδὲν ἄγριον , μηδὲν ἀνήμερον , μηδὲν ὀμὸν . Τοιαῦτα γὰρ τὰ νεόφυτα πρὸς καρπὸν ἐστιν ἐπιτήδεια , καρπὸν δὲ τὸν θαυμαστὸν , τὸν τῆς ἐλαίας λέγω , καὶ ἰσχυρὰ ὥστε πάντας γενέσθαι κύκλῳ τῆς τραπέζης , καὶ μὴ εἰκὴ μηδὲ ὡς ἐτυχεν ἐνταῦθα συνέρχεσθαι . ἀλλὰ μετὰ φόβου καὶ δέους . Οὕτω γὰρ καὶ αὐτὸν δύσεσθαι ἔχει τὸν Χριστὸν μετὰ παρρησίας , καὶ τῆς οὐρανίου ἀξιοθήσεσθε βασιλείας ἡς γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ᾿ οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἀγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμὴ , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: πρᾶξις μόνος , ἀλλά καί διά ὁ ὁράω ἐκεῖνος ὁ πνεῦμα πᾶς κατέρχομαι . οὐχ ὁράω ὁ ἡμέτερος οἰκέτης ὁ σπογγεύς ὁ τράπεζα περιπλύνω , καί ὁ οἶκος καθαίρω , καί οὕτως ὁ πίναξ τίθημι ; οὗτος γίγνομαι διά ὁ εὖχος , διά ὁ βοή ὁ κῆρυξ ὥσπερ σπογγεύς περιπλύνω ὁ ἐκκλησία , [ 24 ] ἵνα ἐν καθαρός ὁ ἐκκλησία πᾶς προστίθημι , ἵνα μηδείς ὁ στίλβω , μηδέ μή τις . ἀνάξιος καί ὀφθαλμός ὁ θέαμα οὗτος , ἀνάξιος καί ἀκοή . Κάρ θόριον , φημί , θιγγάνω ὁ δρούς , λιθοβολέω . οὕτως οὐδέ ὁ ἐπίβασις Ἀξιός εἰμί καίτοι γε μετά οὗτος καί προσέρχομαι , καί εἶδον πῶ στέγω ὁ Θεός . ἔξεστι μετά οὗτος προσέρχομαι , καί ὁράω ὅταν μέν καί πείρω , ὅπου οὐ ἔξεστι σύ μᾶλλον , ἢ ὁ κατηγουμην . οὖον γάρ εἰμί ἴσος μηδέπω τυγχάνω μυστήριον , καί μετά ὁ τυγχάνω προσκυνέω καταπροφνεῖν , καί ἀνάξιος ἑαυτοῦ καθίστημι ὁ πρᾶγμα . ἀντίπηξ καί κλεινός λέγω καί φοβερός , ἀλλά ὥστε μή βαρέω ὁ διάνοια σύ , ἀρκέω καί οὗτος ὁ γάρ μή οὗτος συμφωνέω , οὐδέ ὁ πλείων . ἵνα οὖν μή μέζος σύ ὁ κρίμα ἐργάζομαι , παρακαλέω σύ , οὐ ἵνα μή παραγίγνομαι , ἀλλά ἵνα καί ὁ παρουσία καί ὁ προεσοδο ἄξιος ἑαυτοῦ καθίστημι . εἶπον ἐγώ , εἰμί βασιλεύς τις ἐπιστέλλω , καί εἶπον , εἰμί τις ὅδε πράσσω , σής τράπεζα ἀπέχω ὁ ἐμός , ἄρα ὑπέρ οὗτος οὐ εἄν πᾶς πράσσω ; εἰς ὁ οὐρανός ἐγώ καλέω , εἰς ὁ τράπεζα ὁ βασιλεύς ὁ μέγας καί θαυμαστός , καί ἀναδύνω καί μέλλω , καί οὖον σπεύδω οὐδέ ἐπιτρέχω ὁ πρᾶγμα ; καί τίς ἐγώ εἰμί ἐλπίς σωτηρία ; οὐχ εἰμί αἰτιάομαι ἀσθένεια , οὐ εἰμί αἰτιάομαι φύσις . ῥᾳθυμία μόνος ἀνάξιος ἐγώ καθίστημι . οὗτος μέν παρά ἐγώ εἴρω ὁ δέ καταψάω Καρδία , ὁ δίδωμι πνεῦμα κατάνυξις , κατάνυξη ὁ Καρδία σύ , καί ἐντίθημι εἰς βάθος ὁ σπέρμα , ὥστε ἀπό ὁ φόβος αὐτός λαμβάνω ἐν γαστήρ καί τίκτω πνεῦμα σωτηρία , καί μετά παρρησία παραγίγνομαι . ὁ υἱός σύ γάρ , φημί , ὡς νεόφυτος ἔλαιον κύκλος ὁ τράπεζα σύ . μηδείς τοίνυν εἰμί πικαινος , μηδείς ἄγριος , μηδείς ἀνήμερος , μηδείς ὁμός . τοιοῦτος γάρ ὁ νεόφυτος πρός καρπός εἰμί ἐπιτήδειος , καρπός δέ ὁ θαυμαστός , ὁ ὁ ἐλαία λέγω , καί ἰσχυρός ὥστε πᾶς γίγνομαι κύκλος ὁ τράπεζα , καί μή εἰκῇ μηδέ ὡς τυγχάνω ἐνταῦθα συνέρχομαι . ἀλλά μετά φόβος καί δέος . οὕτως γάρ καί αὐτός δύο ἔχω ὁ Χριστός μετά παρρησία , καί ὁ οὐράνιος ἀξιόω βασίλεια εἰμί γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .