joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0080.4
α’ . Ὀταν ἐπὶ τὸ μειζον παρακαλῇ ὁ μακάριος Παῦλος , συνειδὸς ὡν σφόδρα καὶ πνευματικὸς , ἀπὸ τῶν ἐν τοῖς οὐρανοῖς ποιεῖται τὴν παρακλήσιν , τοῦτο δὴ αὐτὸ παρὰ τοῦ Κυρίου μεμαθηκὼς · καθὼς καὶ ἄλλοχοῦ φησι · Περιπατεῖτε ἐν ἀγάπῃ , καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν [ 75 ] ἡμᾶς , καὶ παρέδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν · καὶ πάλιν , Τοῦτο φρονεῖτε ἐν ὑμῖν , ὁ καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων , οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ . Τοῦτο καὶ ἐνταῦθα ποιεῖ . Ὅταν γὰρ τὰ ὑποδείγματα τὰ προκειμένα μεγάλα , σοφὸς ἐστι ζῆλω καὶ τῷ πόθῳ . Τί οὖν φησιν , εἰς ἐνότητα προτρέπων ἡμᾶς ; Ἕν σῶμα καὶ ἕν πνεῦμα , καθὼς καὶ ἐκλήθητε ἐν μιᾷ ἐλπίδι τῆς κλήσεως ὑμῶν · εἰς Κύριον , μία πίστις , ἕν βάπτισμα . Τί δὲ ἐστιν , Ἕν σῶμα ; Οἱ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης πιστοὶ καὶ δντες καὶ γεγόντες καὶ ἐσόμενοι . Πάλιν καὶ οἱ πρὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας εὐηρεστηκότες , ἐν σώματι εἰσι . Πῶς ; Ὅτι κάκεινοι τὸν Χριστὸν ἤλασαν . Ποθεν δὴλῶν ; Ἀδραμὶ ὁ πατήρ ἡμῶν , φησιν , ἠγαλλιάσατο , ἵνα ἴδῃ τὴν ἡμέραν τῆς ἡμῶν , καὶ εἰδε , καὶ ἔχαρη · καὶ πάλιν , Εἰ ἐρωτήσεσθε , φησὶ , Μωυσῇ , ἐπιστεύσατε ἄν ἐμοί ; περὶ γὰρ ἐμοῦ ἐκεῖνος ἔγραψε , καὶ οἱ προφῆται . Οὐκ ἄν δὲ ἔγραφαν περὶ οὐ ἠγνῶτον ὁ ἔλεγον · εἰδότες δὲ αὐτὸν , καὶ προσεκύνησαν . Ὡστε κάκεινοι ἐν σώμα . Οὐ διέστηχ σῶμα πνεύματος , ἐπεὶ οὐκ ἄν εἴη σῶμα . Οὕτω καὶ ἡμῖν ἴδος ἐπὶ τῶν ἡμῶν ἐν καὶ πολλῆν τὴν ἀκολουθίαν ἔχοντων λέγειν · Ἕν σῶμα ἐστιν . Οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς ἐνδόσεως τὸ σῶμα λαμβάνομεν μιᾷ κεφαλῇ . Εἰ δὲ μία κεφαλὴ καὶ ἐν σῶμα , τὸ σῶμα ἐξ ἐντίμων καὶ ἀτίμων σύγκειται μελῶν . Πλὴν ἀλλ’ οὔτε τοῦ φαυλοτάτου τὸ μειζον κατεξανίσταται , οὔτε τοῦτο ἐκεῖνῳ διαφθονεῖται a . Καίτοι γε οὐ τὴν αὐτὴν συντελείαν τὰ πάντα εἰσφέρει , ἀλλὰ κατὰ τὸν τῆς ἀνάγκης λόγον . Καὶ ὅτι πάντα ἀναγκαίως γεγένηται , καὶ εἰς χρεῖας διαφόρους , πάντα ὁμότιμα . Ἔστι δὲ τὰ μὲν κυριώτατα , τὰ δὲ ἥττον · σὸν , ἡ κεφαλὴ παντὸς τοῦ σώματος ἐστὶ κυριώτερα , τὰς τε αἰσθήσεις πάσας ἐν ἑαυτῇ ἔχουσα , καὶ τὸ τῆς ψυχῆς ἡγεμονικόν · καὶ κεφαλῆς ἄνευ ζῆσαι οὐκ ἐνι · ποδῶν δὲ ἐκκοπέντων πολλοὶ πολὺν χρόνον ἐβίωσαν . Ὥστε οὐ τῇ θέσει μόνον αὐτὴ βελτίων ἐκεῖνων , ἀλλὰ καὶ αὐτῇ τῇ ἐνεργείᾳ καὶ τῇ τάξει . Τί δὴ τοῦτο λέγω ; Εἰσὶν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ πολλοί , εἰσὶν εἰς b ὑψος ἀνωρθωμένοι , καθάπερ ἡ κεφαλὴ , τὰ οὐράνια περιοσκοῦντες , καθάπερ οἱ ὀφθαλμοί · οἱ δὲ τῇ κεφαλῇ , πολὺ τῆς γῆς ἀφεστῶτες , οὐδὲν ἔχοντες κοινὸν πρὸς αὐτήν · ἄλλοι δὲ ποδῶν τάξιν ἐπέχοντες , τὴν γῆν πατοῦντες , ποδῶν μέντοι ὑγιεινῶν . Οὐ γὰρ τὴν γῆν πατεῖν ἐγκλημα ποδῶν , ἀλλὰ τὸ εἰς πονηρίαν τρέχειν · Οἱ πόδες γὰρ αὐτῶν , φησιν , εἰς πορνείαν τρέχουσι . Μήτε δὴ οὖν οὗτοι , φησὶ , μέγα φρονεῖτωσαν κατὰ τῶν ποδῶν , μηδὲ ἐκεῖνοι τούτοις βασκανιέτωσαν · ἐπεὶ τὸ οἰκεῖον ἕκαστον κάλλος ἄνθρωποι , καὶ ἡ χρεῖα ἡ αὐτοτελὴς · ἐμπεδοποιεῖται · καὶ εἰκῶς · ὁ γὰρ τῷ πλησίον ἐπιβουλεύων , ἑαυτῷ πρῶτον [ 76 ] ἐπιβουλεύειν . Ἄν τε οὖν οἱ πόδες μὴ βουληθῶσι χωλεῖσαι πού τὴν κεφαλὴν εἰς ἔξοδον ἀναγκαίαν , καὶ ἑαυτοὺς ἐλυμήναντο διὰ τῆς ἀκινισίας καὶ τοῦ ὀκνου · ἄν τε ἡ κεφαλὴ μηδεμὶαν βουληθῇ τῶν ποδῶν ποιήσασθαι τὴν πρόνοιαν , αὐτὴ πρώτην τὴν βλάβην ἰδέετο . Ἄλλ’ ἐκεῖνα μὲν εἰκῶς ἀλλήλων οὐ κατεξανίσταται · φυσικῶς γὰρ οὕτως τέτακται · ἄνθρωπον δὲ πῶς δυνατὸν ἀνθρώπῳ μὴ κατεξανιστῆναι ; Οὐδὲ γὰρ ἀγγέλων εἰς κατεξανίσταται · ἐπειδὴ οὐτὲ ἐκεῖνοι τῶν ἀρχαγγέλων · οὐδ’ ἐμοὶ πάλιν τὰ ἄλογα μεῖζόν τι φρονεῖν δύναται · ἔνθα δὲ ὁμοτύπως ἡ φύσις καὶ μία ἡ δωρεά , καὶ οὐδὲν οὕτως ἐλένην πλέον ἔχοντες , πῶς οὐ μὴ κατεξανιστῇ ; Καὶ μὴν διὰ ταῦτα κατεξανιστῆναι οὐκ ὀφείλετε κατὰ τοῦ πλησίου . Εἰ γὰρ πάντα κοινά , καὶ οὐδὲν ἕτερος ἐτέρου πλέον ἔχει , ποθεν ἡ ἀπηνία ; Φύσεως μετέχοντες τῆς αὐτῆς , ψυχῆς καὶ σώματος ὁμοίως , τὸν αὐτὸν ἀναπνοῶμεν ἀέρα , ταῖς αὐταῖς κεχρῆσθαι τροφαῖς · ποθεν ἡ ἐξανίστασις ; Καὶ μὴν τὸ δύνασθαι διὰ τὴν ἀρετὴν τῶν ἀσωμάτων περιγιγνέσθαι δυναμένων ἰκανὸν εἰς ἀλαζονείαν ἀγαγεῖν · μᾶλλον δὲ οὐκ ἄν ἐν εἴη τοῦτο ἀλαζονεία . Ἐγὼ γὰρ εἰκῶς κατὰ τοῦ δαιμόνος · μέγα φρονεῖ , καὶ σφόδρα μέγα . Καὶ ὅρα καὶ Παῦλος πῶς μέγα ἐφρόνει κατὰ τοῦ δαιμόνος . Ὅτε γὰρ μεγάλα περὶ αὐτοῦ ἔλεγε καὶ θαυμαστὰ ὁ δαίμων , ἐπεστρόμισε αὐτὴν , οὐδὲ κολακεύσας ἀνασχόμενος . Λεγοῦσης γὰρ ἐκείνης , τῆς παιδίσκης τῆς τοῦ πνεύματος τοῦ πύθωνος ἔχουσης , Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσιν , οἵτινες καταγγέλλουσιν ὑμῖν δόξαν σωτηρίας , ἐπιτιμήσας σοφῶς ἐπεστρόμισε αὐτῷ τὴν ἀναλαγχοντα γλῶσσαν . Καὶ πάλιν ἄλλοχοῦ γράφει λέγων · Συντρίψει δὲ Θεὸς τὸν Σατανᾶν ὑπὸ τοὺς πόδας ὑμῶν ἐν τάχει . Μὴ τι τὸ τῆς φύσεως παρηλλαγμένον ἐποίησεν ;
Lemmas: ὅς . ὅταν ἐπί ὁ μείζων παρακαλέω ὁ μακάριος Παῦλος , σύνοιδα ὡς σφόδρα καί πνευματικός , ἀπό ὁ ἐν ὁ οὐρανός ποιέω ὁ παράκλησις , οὗτος δή αὐτός παρά ὁ κύριος μανθάνω · καθώς καί αλλοχοω φημί · περιπατέω ἐν ἀγάπη , καθώς καί ὁ Χριστός ἀγαπάω [ 75 ] ἐγώ , καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ · καί πάλιν , οὗτος φρονέω ἐν σύ , ὁ καί ἐν Χριστός Ἰησοῦς , ὅς ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός . οὗτος καί ἐνταῦθα ποιέω . ὅταν γάρ ὁ ὑπόδειγμα ὁ πρόκειμαι μέγας , σοφός εἰμί ζῆλος καί ὁ πόθος . τις οὖν φημί , εἰς ενότητα προτρέπω ἐγώ ; εἷς σῶμα καί εἷς πνεῦμα , καθώς καί καλέω ἐν εἷς ἐλπίς ὁ κλῆσις σύ · εἰς κύριος , εἷς πίστις , εἷς βάπτισμα . τις δέ εἰμί , εἷς σῶμα ; ὁ πανταχοῦ ὁ οἰκέω πιστός καί δντες καί γίγνομαι καί εἰμί . πάλιν καί ὁ πρό ὁ ὁ Χριστός παρουσία εὐαρεστέω , ἐν σῶμα εἰμί . Πῶς ; ὅτι2 ἐκεῖνος ὁ Χριστός ἐλαύνω . πόθεν δῆλος ; Ἀδραμὶ ὁ πατήρ ἐγώ , φημί , ἀγαλλιάω , ἵνα ὁράω ὁ ἡμέρα ὁ ἐγώ , καί ὁράω , καί χαίρω · καί πάλιν , εἰμί ἐρωτάω , φημί , Μωυσῆς , πιστεύω ἄν ἐγώ ; περί γάρ ἐγώ ἐκεῖνος γράφω , καί ὁ προφήτης . οὐ ἄν δέ γράφω περί οὖον γιγνώσκω ὁ λέγω · οἶδα δέ αὐτός , καί προσκυνέω . ὡστε ἐκεῖνος ἐν σώμα . οὖον διίστημι σῶμα πνεῦμα , ἐπεί οὐ ἄν εἰμί σῶμα . οὕτως καί ἐγώ ἄπατρις ἐπί ὁ ἐγώ ἐν καί πολλόος ὁ ἀκολουθία ἔχω λέγω · εἷς σῶμα εἰμί . οὕτως καί ἐπί ὁ ἔνδοσις ὁ σῶμα λαμβάνω εἷς κεφαλή . εἰμί δέ εἷς κεφαλή καί ἐν σῶμα , ὁ σῶμα ἐκ ἔντιμος καί ἄτιμος σύγκειμαι μέλος . πλήν ἀλλά οὔτε ὁ φαῦλος ὁ μείζων κατεξανίσταμαι , οὔτε οὗτος ἐκεῖνος διαφθονέω a . καίτοι γε οὖον ὁ αὐτός συντέλεια ὁ πᾶς εἰσφέρω , ἀλλά κατά ὁ ὁ ἀνάγκη λόγος . καί ὅτι πᾶς ἀναγκαῖος γίγνομαι , καί εἰς χρεία διάφορος , πᾶς ὁμότιμος . εἰμί δέ ὁ μέν κύριος , ὁ δέ ἥσσων · σός , ὁ κεφαλή πᾶς ὁ σῶμα εἰμί κύριος , ὁ τε αἴσθησις πᾶς ἐν ἑαυτοῦ ἔχω , καί ὁ ὁ Ψυχή ἡγεμονικός · καί κεφαλή ἄνευ ζῶ οὐ ἐνι · πούς δέ ἐκκόπτω πολύς πολύς χρόνος βιόω . ὥστε οὖον ὁ θέσις μόνος αὐτός ἀγαθός ἐκεῖνος , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἐνέργεια καί ὁ τάξις . τις δή οὗτος λέγω ; εἰμί ἐν ὁ ἐκκλησία πολύς , εἰμί εἰς b ὕψος ἀνορθόω , καθάπερ ὁ κεφαλή , ὁ οὐράνιος περιφέρω , καθάπερ ὁ ὀφθαλμός · ὁ δέ ὁ κεφαλή , πολύς ὁ γῆ ἀφίστημι , οὐδείς ἔχω κοινός πρός αὐτός · ἄλλος δέ πούς τάξις ἐπέχω , ὁ γῆ πατέω , πούς μέντοι ὑγιεινός . οὖον γάρ ὁ γῆ πατέω ἔγκλημα πούς , ἀλλά ὁ εἰς πονηρία τρέχω · ὁ πούς γάρ αὐτός , φημί , εἰς πορνεία τρέχω . μήτε δή οὖν οὗτος , φημί , μέγας φρονέω κατά ὁ πούς , μηδέ ἐκεῖνος οὗτος βασκανιέτωσαν · ἐπεί ὁ οἰκέω ἕκαστος κάλλος ἄνθρωπος , καί ὁ χρεῖος ὁ αὐτοτελής · εμπεδοποιεω · καί ἵημι · ὁ γάρ ὁ πλησίος ἐπιβουλεύω , ἑαυτοῦ πρῶτος [ 76 ] ἐπιβουλεύω . ἄν τε οὖν ὁ πούς μή βούλομαι χωλεύω πού ὁ κεφαλή εἰς ἔξοδος ἀναγκαῖος , καί ἑαυτοῦ λυμαίνομαι διά ὁ ἀκινησία καί ὁ ὄκνος · ἄν τε ὁ κεφαλή μηδείς βούλομαι ὁ πούς ποιέω ὁ πρόνοια , αὐτός πρῶτος ὁ βλάβη ὁράω . ἄλλος ἐκεῖνος μέν ἵημι ἀλλήλων οὖον κατεξανίσταμαι · φυσικός γάρ οὕτως τάσσω · ἄνθρωπος δέ πῶς δυνατός ἄνθρωπος μή κατεξανίστημι ; οὐδέ γάρ ἄγγελος εἰς κατεξανίσταμαι · ἐπεί οὔτε ἐκεῖνος ὁ ἀρχάγγελος · οὐδέ ἐγώ πάλιν ὁ ἄλογος μέγας τίς φρονέω δύναμαι · ἔνθα δέ ὁμότυπος ὁ φύσις καί εἷς ὁ δωρεά , καί οὐδείς οὕτως ἑλένη πλέω ἔχω , πῶς οὖον μή κατεξανίστημι ; καί μήv διά οὗτος κατεξανίστημι οὐ ὀφείλω κατά ὁ πλησίος . εἰμί γάρ πᾶς κοινός , καί οὐδείς ἕτερος ἔτερον πλέω ἔχω , πόθεν ὁ ἀπηνία ; Φύσις μετέχω ὁ αὐτός , Ψυχή καί σῶμα ὁμοίως , ὁ αὐτός ἀναπνόω ἀήρ , ὁ αὐτός χράομαι τροφή · πόθεν ὁ ἐξανίστημι ; καί μήv ὁ δύναμαι διά ὁ ἀρετή ὁ ἀσώματος περιγίγνομαι δύναμαι ἱκανός εἰς ἀλαζονεία ἄγω · μᾶλλον δέ οὐ ἄν ἐν εἰμί οὗτος ἀλαζονεία . ἐγώ γάρ ἵημι κατά ὁ δαίμων · μέγας φρονέω , καί σφόδρα μέγας . καί ὁράω καί Παῦλος πῶς μέγας φρονέω κατά ὁ δαίμων . ὅτε γάρ μέγας περί αὐτός λέγω καί θαυμαστός ὁ δαίμων , επεστρομισος αὐτός , οὐδέ κολακεύω ἀνέχω . λέγω γάρ ἐκεῖνος , ὁ παιδίσκη ὁ ὁ πνεῦμα ὁ Πύθων ἔχω , οὗτος ὁ ἄνθρωπος δοῦλος ὁ Θεός ὁ ὕψιστος εἰμί , ὅστις καταγγέλλω σύ δόξα σωτηρία , ἐπιτιμάω σοφός επεστρομισος αὐτός ὁ ἀναλαγχάνω γλῶσσα . καί πάλιν αλλοχοω γράφω λέγω · συντρίβω δέ θεός ὁ Σατανᾶς ὑπό ὁ πούς σύ ἐν τάχος . μή τίς ὁ ὁ φύσις παραλλάσσω ποιέω ;