joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0144.1
στερον , καὶ διχαίωμε ἑτερον . Ἐκεῖνο μὲν γὰρ οὐκ ἦν πολλῆς ἀνάγκης · ἵνα γὰρ μὴ τις ἐπίῃ , Ἐκεῖνος Χριστὸς ἦν , καὶ Θεὸς ἦν , καὶ ἑαυτὸν παρειδύκεν , ἐπέψευσεν αὐτὸ μεθοδεύει λούπιν , λέγων · Οὕτως ὁφείλουσιν · οὐ γὰρ χάρις ἐστὶ τὸ πρᾶγμα , ἀλλ’ ὀφειλή . Εἰπὼν , ὡς τὰ ἑαυτῶν σώματα , ἐπήγαγεν , Οὐδὲς γὰρ ποτε τὴν ἑαυτοῦ σάρκα ἐμίσησεν , ἀλλ’ ἐκτρέφει καὶ θάλπει αὐτήν . Τοῦτέστι , θεραπεύει μετὰ πολλῆς τῆς ἐπιμελείας . Καὶ πῶς αὐτοῦ ἐστι σάρξ ; Ἄκουε · Τοῦτο γὰρ ὁστοῦν ἐκ τῶν ὁστῶν μου , φησίν , καὶ σάρξ ἐκ τῆς σαρκὸς μου . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ , Ἔσονται , φησίν , εἰς σάρκα μίαν . Καθὼς καὶ ὁ [ 147 ] Χριστὸς ἠγάπησεν τὴν Ἐκκλησίαν . Ἐπὶ τὸ πρῶτον ὑποδείξαιν ἤλθεν . Ὅτι μέλη ἐσμέν τοῦ σώματος αὐτοῦ , ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ , καὶ ἐκ τῶν ὁστῶν αὐτοῦ . Πῶς ; Ἀπὸ γὰρ τῆς ἡμετέρας γέγονεν ὑλης , ὥσπερ καὶ ἡ Εὐα σάρξ ἀπὸ τῆς σαρκὸς τοῦ Ἀδάμ . Καλῶς δὲ ὁστῶν καὶ σαρκὸς ἐμνημόνευσεν · ταῦτα γὰρ ἐστιν ἐν ἡμῖν τὰ κυριώτερα , σάρκες καὶ ὀστά · τὰ μὲν ὥσπερ τὰς τρόπας ὑποκειμένα , τὰ δὲ ὥσπερ οἰκοδομία . Ἄλλ’ ἐκεῖνο μὲν δῆλον · τοῦτο δὲ πῶς ; Ὅπερ ἐκεῖ τοσαύτην ἐγγύτην ἐστίν , οὕτω , φησίν , καὶ ἐνταῦθα . Τί ἐστιν , ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ ; Τοῦτέστι , γνῶσως ἐξ αὐτοῦ . Καὶ πῶς τοῦ Χριστοῦ μέλη οὕτως ἐσμέν ; Ὅτι κατ’ αὐτὸν γεγενήμεθα . Καὶ πῶς ἐκ τῆς σαρκός ; Ἴστε ὅσοι μετέχετε μυστηρίων · ἐκ τούτου γὰρ εὐθὺς ἀναπλάττομέθα . Καὶ πῶς ; Πάλιν ἄκουε τοῦ μακαρίου τούτου λέγοντος · Ἐκεῖ οὖν ἡ παῖς αὐτὰ κεκοινώθηκε σαρκὸς καὶ αἵματος , παρακαλησίως καὶ αὐτὸς μετέσχε τῶν αὐτῶν . Ἄλλ’ ἐνταῦθα αὐτὴς ἡμῖν ἐκοινώθησεν , οὐχ ἡμεῖς αὐτῇ · πῶς οὖν ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ ἐσμεν , καὶ ἐκ τῶν ὁστῶν αὐτοῦ ; Τινὲς τὸ αἷμα φασὶ καὶ τὸ ὕδωρ , οὐκ ἐστὶ δὲ · ἀλλ’ ὅπερ δηλοῦν βούλεται , τοῦτο ἐστιν , ὅτι ὥσπερ ἄνευ συνουσίας , ἐκεῖνος γεγένηται ἐκ Πνεύματος ἁγίου , οὕτω καὶ ἡμεῖς , γεννώμεθα ἐν τῷ λουτρῷ . Ὅρα πόσα ὑποδείγματα , ὥστε πιστεύειν τὴν γέννησιν ἐκείνην . Ὁ τῆς ἀνοίας τῶν ἀρετιζόντων ! τὸ δὲ τεχθὲν ἐξ ὕδατος , ὅτι τίττεται , γέννημα ἀληθινὸν ὁμολογοῦσιν · ὅτι δὲ γινώμεθα αὐτοῦ σῶμα , οὐ δέχονται . Ἄν τοῖνυν τοῦτο μὴ γιγνώσκῃ , πῶς ἀρμόσει τὸ , Ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ , καὶ ἐκ τῶν ὁστῶν αὐτοῦ , λεγόμενον ; Σχόπει δὲ · ἐπλάσθη ὁ Ἀδὰμ , ἐτέχθη ὁ Χριστος · ἐκ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ἀδὰμ εἰσῆλθε θνητότης , ἐκ τῆς πλευρᾶς τοῦ Χριστοῦ ἐπήγαγεν ἡ ζωὴ · ἐν παραδείσῳ ἐλλάσθησε θάνατος , ἐν τῷ σταυρῷ αὐτοῦ ἡ ἀναίρεσις γέγονεν .
Lemmas: στερέω , καί διχαίω ἕτερος . ἐκεῖνος μέν γάρ οὐ εἰμί πολύς ἀνάγκη · ἵνα γάρ μή τις ἔπειμι , ἐκεῖνος Χριστός εἰμί , καί θεός εἰμί , καί ἑαυτοῦ παραδύω , πέσσω αὐτός μεθοδεύω Λούπι , λέγω · οὕτως ὀφείλω · οὖον γάρ χάρις εἰμί ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ὀφειλή . εἶπον , ὡς ὁ ἑαυτοῦ σῶμα , ἐπάγω , Οὐδή γάρ ποτός ὁ ἑαυτοῦ σάρξ μισέω , ἀλλά ἐκτρέφω καί θάλπω αὐτός . τουτέστι , θεραπεύω μετά πολύς ὁ ἐπιμέλεια . καί πῶς αὐτός εἰμί σάρξ ; Ἄκουος · οὗτος γάρ ὁστέω ἐκ ὁ ὀστέον ἐγώ , φημί , καί σάρξ ἐκ ὁ σάρξ ἐγώ . καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί , εἰμί , φημί , εἰς σάρξ εἷς . καθώς καί ὁ [ 147 ] Χριστός ἀγαπάω ὁ ἐκκλησία . ἐπί ὁ πρῶτος ὑποδείκνυμι ἔρχομαι . ὅτι2 μέλος εἰμί ὁ σῶμα αὐτός , ἐκ ὁ σάρξ αὐτός , καί ἐκ ὁ ὀστέον αὐτός . Πῶς ; ἀπό γάρ ὁ ἡμέτερος γίγνομαι ὕλη , ὥσπερ καί ὁ Εὔα σάρξ ἀπό ὁ σάρξ ὁ Ἀδάμ . καλῶς δέ ὀστέον καί σάρξ μνημονεύω · οὗτος γάρ εἰμί ἐν ἐγώ ὁ κύριος , σάρξ καί ὁστόν · ὁ μέν ὥσπερ ὁ τροπή ὑπόκειμαι , ὁ δέ ὥσπερ οἰκοδομία . ἄλλος ἐκεῖνος μέν δῆλος · οὗτος δέ πῶς ; ὅπερ ἐκεῖ τοσοῦτος ἐγγυτής εἰμί , οὗτος , φημί , καί ἐνταῦθα . τις εἰμί , ἐκ ὁ σάρξ αὐτός ; τουτέστι , γιγνώσκω ἐκ αὐτός . καί πῶς ὁ Χριστός μέλος οὕτως εἰμί ; ὅτι2 κατά αὐτός γίγνομαι . καί πῶς ἐκ ὁ σάρξ ; οἶδα ὅσος μετέχω μυστήριον · ἐκ οὗτος γάρ εὐθύς ἀναπλάσσω . καί πῶς ; πάλιν ἀκούω ὁ μακάριος οὗτος λέγω · ἐκεῖ οὖν ὁ παῖς αὐτός κοινόω σάρξ καί αἷμα , παρακαλησίως καί αὐτός μετέχω ὁ αὐτός . ἄλλος ἐνταῦθα αὐτός ἐγώ κοινόω , οὐ ἐγώ αὐτός · πῶς οὖν ἐκ ὁ σάρξ αὐτός εἰμί , καί ἐκ ὁ ὀστέον αὐτός ; Τινές ὁ αἷμα φημί καί ὁ ὕδωρ , οὐ εἰμί δέ · ἀλλά ὅσπερ δηλόω βούλομαι , οὗτος εἰμί , ὅτι ὥσπερ ἄνευ συνουσία , ἐκεῖνος γίγνομαι ἐκ πνεῦμα ἅγιος , οὗτος καί ἐγώ , γεννάω ἐν ὁ λουτρόν . Ὅρας πόσος ὑπόδειγμα , ὥστε πιστεύω ὁ γέννησις ἐκεῖνος . ὁ ὁ ἄνοια ὁ ἀρατίζω ! ὁ δέ τίκτω ἐκ ὕδωρ , ὅτι τίνω , γέννημα ἀληθινός ὁμολογέω · ὅτι δέ γίγνομαι αὐτός σῶμα , οὖον δέχομαι . ἄν τοίνυν οὗτος μή γιγνώσκω , πῶς ἁρμόζω ὁ , ἐκ ὁ σάρξ αὐτός , καί ἐκ ὁ ὀστέον αὐτός , λέγω ; σκοπάω δέ · πλάσσω ὁ Ἀδάμ , τίκτω ὁ Χριστος · ἐκ ὁ πλευρά ὁ Ἀδάμ εἰσέρχομαι θνητότης , ἐκ ὁ πλευρά ὁ Χριστός ἐπάγω ὁ ζωή · ἐν παράδεισος λανθάνω θάνατος , ἐν ὁ σταυρός αὐτός ὁ ἀναίρεσις γίγνομαι .