joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0152.2
Ο . Εὐχὰ γενέσθωσαν ὑμῖν κοιναι · ἕκαστος εἰς τὴν ἐκκλησίαν πρωτόν , καὶ τῶν λεγομένων καὶ τῶν ἀναγινωσκομένων ἔχει , καὶ ὁ ἀνὴρ τὴν γυναῖκα ἀπαιτεῖτω ἐπὶ τῆς οἰκίας τὸ μέρος , κάκεινη τὸν ἄνδρα . Εἰ πενία τις κατέχει , πέραγε εἰς μέσον τοὺς ἁγίους ἄνδρας , τὸν Παῦλον , τὸν Πέτρον , οἱ πάντων μᾶλλον καὶ βασιλέων καὶ πλουσίων εὐδοκίμησαν , καὶ πῶς δὲ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν δίψει τὸν βίον διήγαγον · παίδευε αὐτήν , ὅτι οὐδὲν φοβερὸν τῶν ἐν τῷ βίῳ , ἢ μόνον τὸ προσκορῶσαι τῷ Θεῷ . “ Ἄν οὕτως τὴ γλῆμ , ἂν ἐπὶ τούτοις , τῶν μοναζόντων οὐκ ἔσται πολλὴ ἄλγαντον , οὐδὲ τῶν μὴ γεγαμηκότων ὁ γεγαμηκώς . Εἰ βούλει καὶ ἀριστα ποιεῖν καὶ ἐπτάσεις ἐπιτελεῖν , μηδὲν ἄσερνον , μηδὲν ἄκορνον , ἀλλ’ εἴ τινα ἄγον πέντηα εὐβρος δυνάμενον ὑμῖν εὐλογήσαι τὴν οἰκίαν , δυνάμενον μετὰ τῆς τῶν ποδῶν ἐπιβάσεως πᾶσαν εἰσενεγκεῖν τοῦ Θεοῦ τὴν εὐλογίαν , τοῦτον κάλει . Εἴπω δὲ καὶ ἕτερον ; Μὴ δεῖς ὑμῖν σπουδάζειν εὐπρωτέρων γαμεῖν , ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον πενθεῖσθαι . Οὐ γὰρ τοσαύτην ἀπὸ τῶν χρημάτων εἰσλεύσεται εἰσφόρην ἀφορμὴν ἡδονῆς , ὅσην ἀπὸ τῶν δυνιδῶν , ἀπὸ τοῦ πλείονα ἀπαιτεῖν ὧν εἰσήγαγεν , ἀπὸ τῶν ὑδρεων , ἀπὸ τῆς πολυτελείας , ἀπὸ τῶν φορτικῶν ῥημάτων . “ Ἐρεῖ γὰρ Ἰσως · Οὐδέπω τῶν σῶν ἀνάλωσα οὐδὲν , ἐπὶ τὰ ἐμὰ περιέκειμαι , ἐξ ὧν οἱ γονεῖς μοι δεδώρηται . ΓΙ λέγεις , ὦ γύναι ; ἐπὶ τὰ σὰ περιέκεισαι ; καὶ τί τοῦτο τοῦ ῥήματος γένοιτ’ ἂν ἀθλιώτερον ; σῶμα οὐκέτι ἔχεις ἴδιον , καὶ χρήματα ἔχεις ἴδια ; Οὐχὶ δύο ἐστὲ σάρκες μετὰ τὸν γάμον . ἀλλ’ ἐγένεσθε εἰς μίαν · καὶ αὐσαὶ δύο , καὶ οὐ μία . “ Ὡ τοῦ τῶν χρημάτων ἔρωτος ; εἰς ἀνθρώπους , [ 157 ] ἐν ζῴων ἀμφοτέροι γεγέννησθε , καὶ ἐπὶ λέγεις , Τὰ ἐμὰ ; “ Ἐπάραστον τοῦτο τὸ ῥῆμα καὶ μαρὸν ἀπὸ τοῦ διαβόλου ἐπιγεγένηται . Πάντα ἡμῖν κοινὰ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὰ τούτων ἀναγκαιότερα , καὶ ταῦτα οὐ κοινά ; Οὐχ ἔστιν εἰπεῖν , τὸ ἐμὸν φῶς , ὁ ἐμὸς ἥλιος , τὸ ἐμὸν ὕδωρ · πάντα ἡμῖν κοινὰ τὰ μεῖζονα , τὰ δὲ χρήματα οὐ κοινά ; “ Ἀπολλύσθω τὰ χρήματα μυριάκις , μᾶλλον δὲ μὴ τὰ χρήματα , ἀλλ’ αἱ προαιρέσεις αἱ μὴ εἰδὼσαι χρήμασι χρῆσασθαι , ἀλλὰ πάντων αὐτὰ προτιμᾶσθαι . Καὶ ταῦτα μετὰ τῶν ἄλλων δίδασκε · ἀλλὰ μετὰ πολλῆς τῆς χάριτος . “ Ἐπεὶδὴ γὰρ αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν τῆς ἀρετῆς ἢ παραίνεσις πολὺ τὸ σκυθρωπὸν ἔχει , καὶ μάλιστα πρὸς κόρην ἀπαλὴν καὶ νέαν , ὅταν περὶ φιλοσοφίας λέγωσι λόγοι , πολλὴν ἐπιδεῖ τὴν χάριν , καὶ τοῦτο μάλιστα ἀπὸ τῆς ψυχῆς ἐξόρουν ἐκείνην . Τὸ ἐμόν , καὶ Τὸ σόν . “ Ἄν εἴπῃ , Τὰ ἐμὰ , εἴπε αὐτῇ · Ποῖα λέγεις σά ; οὐδὲ γὰρ οἶδα · οὐδὲν ἔχω ἐγὼ ἴδιον · πῶς σὺ λέγεις , Τὰ ἐμὰ , πάντων πάντων σῶν ; Χάρισμα αὐτῇ τὸ ῥῆμα . Οὐχ ὁρᾷς ἐπὶ τῶν παίδων ὅτι τοῦτο πράττομεν ; ὅταν ἡμῶν κατεχόντων τὴν ἀρπαγήν , καὶ τὸ ἕτερον πάλιν βουληταὶ λαβεῖν , συγχωρῶμεν καὶ λέγωμεν · Ναί , τοῦτο σόν ἐστι , κάκεινο . Τοῦτο καὶ ἐπὶ τῆς γυναικὸς ποιούμεν · παιδικωτέρα γὰρ αὐτῆς ἡ διάνοιὰ ἐστι · κἂν λέγῃ , Τὰ ἐμὰ , εἴπε · Πάντα σὰ ἐστι , καὶ ἐγὼ σός . Οὐχ ἔστι κολακείας τὸ ῥῆμα , ἀλλὰ πολλῆς συνέσεως . Οὕτως αὐτῆς δυνήση χαλμάσαι τὸν θυμόν , καὶ τὴν ἀθυμίαν σβέσαι . Κολακεία γὰρ ἐστιν , ὅταν τὴς ἀγεννὴς τὴ πρᾶξις κακοῦ ἐνεκεν · τοῦτο δὲ φιλοσοφία μεγίστη . Λέγε οὖν · Καὶ ἐγὼ σός , ὦ παιδίον · τοῦτο καὶ Παῦλος παρήγγειλεν ἐπών · “ Ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐχ ἑξουσιάζει , ἀλλ’ ἢ γυνή . Εἰ τοῦ σώματός μου οὐχ ἔχω ἐξουσίαν , ἀλλὰ σὺ , πολλῷ μᾶλλον τῶν χρημάτων . “ Ἄνέπασας αὐτὴν ταῦτα φθεγξάμενος , ἔσδεσας τὴν πυράν , καθεῖργνας τὸν διάβολον , δοῦλὴν ἐποίησας μᾶλλον ἀργυρώνητον α , τοὺς ῥήμασι τούτοις κατέδησας · αὐτήν . “ Ὡστε ἀφ’ ὧν σὺ φθέγγῃ , διδάξον αὐτὴν μηδέποτε λέγειν , “ Ἐμὸν καὶ Σόν . Καὶ μηδέποτε ἀπλῶς αὐτὴν κάλει , ἀλλὰ μετὰ κολακείας , μετὰ τιμῆς , μετὰ πολλῆς ἀγάπης . Τίμα αὐτήν , καὶ οὐ δεήσεται τῆς παρ’ ἑτέρων τιμῆς , οὐ δεήσεται τῆς παρ’ ἑτέρων δόξης , ἂν ἀπολαύῃ τῆς παρὰ σοῦ . Πάντων αὐτὴν προτίθει , πάντων ἔνεκεν , καὶ κάλλους , καὶ συνέσεως , καὶ ἐγυμνίας . Οὕτως αὐτὴν ποίσεις μηδενὶ προσέχειν τῶν ἐξωθεν , ἀλλὰ πάντων τῶν ἄλλων καταγελᾶν . Δίδασκε τοῦ Θεοῦ τὸν φόβον , καὶ πάντα ὡς περ ἀπὸ πηγῆς ἐπιρρέουσι , καὶ μυρίων ἔσται ἢ οικία τῶν ἀγαθῶν γέμουσα . “ Ἄν τὰ ἄσφαρτα ζητῶμεν , καὶ ταῦτα ἐπελεύσεται τὰ φθαρτά . Ζητεῖτε γάρ , φησι , πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ , καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν . Οἷους εἶναι χρή νομιζεῖν τοὺς πατέρας τῶν τοιούτων πατέρων ; οἷους τοὺς οἰκέτας τῶν τοιούτων δεσποτῶν ; οἷους τοὺς ἄλλους ἀπαντας τοὺς πλησιάζοντας ; ἄρα οὐχὶ μυρίων τῶν ἀγαθῶν καὶ αὐτοὺς ; [ 158 ] γέμεν συμβήσεται ; “ Ὡς γὰρ
Lemmas: ὁ . εὐχή εἰμί σύ κοινός · ἕκαστος εἰς ὁ ἐκκλησία πρωτός , καί ὁ λέγω καί ὁ ἀναγιγνώσκω ἔχω , καί ὁ ἀνήρ ὁ γυνή ἀπαιτέω ἐπί ὁ οἰκίον ὁ μέρος , ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ . εἰμί πενία τις κατέχω , πέρα εἰς μέσος ὁ ἅγιος ἀνήρ , ὁ Παῦλος , ὁ Πέτρος , ὁ πᾶς μᾶλλον καί βασιλεύς καί πλούσιος εὐδοκιμέω , καί πῶς δέ καί ἐν λιμός καί ἐν διψάω ὁ βίος διάγω · παιδεύω αὐτός , ὅτι οὐδείς φοβερός ὁ ἐν ὁ βίος , ἢ μόνος ὁ προσκορωννυμι ὁ Θεός . “ ἄν οὕτως ὅς γλῆμ , εἄν ἐπί οὗτος , ὁ μονάζω οὐ εἰμί πολύς ἄλγαντον , οὐδέ ὁ μή γαμέω ὁ γαμέω . εἰμί βούλομαι καί ἀγαθός ποιέω καί ἐπτάσεις ἐπιτελέω , μηδείς ἄσερνον , μηδείς ἄκορνος , ἀλλά εἰμί τις ἄγω πέντη εὐβρος δύναμαι σύ εὐλογέω ὁ οἰκίον , δύναμαι μετά ὁ ὁ πούς ἐπίβασις πᾶς εἰσφέρω ὁ Θεός ὁ εὐλογία , οὗτος καλέω . εἶπον δέ καί ἕτερος ; μή δήω σύ σπουδάζω εὐπρωτέρων γαμέω , ἀλλά πολύς μᾶλλον πενθέω . οὖον γάρ τοσοῦτος ἀπό ὁ χρῆμα εἰσέρχομαι εἰσφορέω ἀφορμή ἡδονή , ὅσος ἀπό ὁ δυνιδηω , ἀπό ὁ πλείων ἀπαιτέω ὅς εἰσάγω , ἀπό ὁ Ὕδρεος , ἀπό ὁ πολυτέλεια , ἀπό ὁ φορτικός ῥῆμα . “ ἐράομαι γάρ ἴσως · οὐδέπω ὁ σός ἀνάλωσα οὐδείς , ἐπί ὁ ἐμός περίειμι , ἐκ ὅς ὁ γονεύς ἐγώ δωρέω . ΓΙ λέγω , εἰμί γυνή ; ἐπί ὁ σός περιεκεισος ; καί τίς οὗτος ὁ ῥῆμα γίγνομαι εἄν ἄθλιος ; σῶμα οὐκέτι ἔχω ἴδιος , καί χρῆμα ἔχω ἴδιος ; οὐ δύο εἰμί σάρξ μετά ὁ γάμος . ἀλλά γίγνομαι εἰς εἷς · καί ἰαύω δύο , καί οὖον εἷς . “ εἰμί ὁ ὁ χρῆμα Ἔρως ; εἰς ἄνθρωπος , [ 157 ] ἐν ζῷον ἀμφότερος γεννάω , καί ἐπί λέγω , ὁ ἐμός ; “ ἐπαίρω οὗτος ὁ ῥῆμα καί μαρόν ἀπό ὁ διάβολος ἔπειμι . Πάν ἐγώ κοινός ποιέω ὁ θεός ὁ οὗτος ἀναγκαῖος , καί οὗτος οὖον κοινός ; οὐχ εἰμί εἶπον , ὁ ἐμός φάος , ὁ ἐμός ἥλιος , ὁ ἐμός ὕδωρ · πᾶς ἐγώ κοινός ὁ μείζων , ὁ δέ χρῆμα οὖον κοινός ; “ ἀπόλλυμι ὁ χρῆμα μυριάκις , μᾶλλον δέ μή ὁ χρῆμα , ἀλλά ὁ προαίρεσις ὁ μή οἶδα χρῆμα χράω , ἀλλά πᾶς αὐτός προτιμάω . καί οὗτος μετά ὁ ἄλλος διδάσκω · ἀλλά μετά πολύς ὁ χάρις . “ ἐπειδή γάρ αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ ἀρετή ἢ παραίνεσις πολύς ὁ σκυθρωπός ἔχω , καί μάλιστα πρός κόρη ἁπαλός καί νέος , ὅταν περί φιλοσοφία λέγω λόγος , πολύς ἐπιδεῖ ὁ χάρις , καί οὗτος μάλιστα ἀπό ὁ Ψυχή ἐξοράω ἐκεῖνος . ὁ ἐμός , καί ὁ σός . “ ἄν εἶπον , ὁ ἐμός , εἶπον αὐτός · Ποίας λέγω σός ; οὐδέ γάρ οἶδα · οὐδείς ἔχω ἐγώ ἴδιος · πῶς σύ λέγω , ὁ ἐμός , πᾶς πᾶς σός ; Χάρισμα αὐτός ὁ ῥῆμα . οὐχ ὁράω ἐπί ὁ παῖς ὅτι οὗτος πράσσω ; ὅταν ἐγώ κατέχω ὁ ἁρπάγη , καί ὁ ἕτερος πάλιν βούλομαι λαμβάνω , συγχωρέω καί λέγω · Ναίς , οὗτος σός εἰμί , ἐκεῖνος . οὗτος καί ἐπί ὁ γυνή ποιέω · παιδικός γάρ αὐτός ὁ διάνοια εἰμί · κἀν λέγω , ὁ ἐμός , εἶπον · Πάν σός εἰμί , καί ἐγώ σός . οὐχ εἰμί κολακεία ὁ ῥῆμα , ἀλλά πολύς σύνεσις . οὕτως αὐτός δύναμαι χαλμάσαι ὁ θυμός , καί ὁ ἀθυμία σβέννυμι . κολακεία γάρ εἰμί , ὅταν σής ἀγεννής ὅς πρᾶξις κακός ἕνεκα · οὗτος δέ φιλοσοφία μέγας . λέγω οὖν · καί ἐγώ σός , εἰμί παιδίον · οὗτος καί Παῦλος παραγγέλλω ἔπειμι · “ ὁ ἀνήρ ὁ ἴδιος σῶμα οὐ εξουσιάζω , ἀλλά ἢ γυνή . εἰμί ὁ σῶμα ἐγώ οὐ ἔχω ἐξουσία , ἀλλά σύ , πολύς μᾶλλον ὁ χρῆμα . “ Ἄνέπασας αὐτός οὗτος φθέγγομαι , εἰσοράω ὁ πυρά , κατείργω ὁ διάβολος , δοῦλος ποιέω μᾶλλον ἀργυρώνητος ὅς , ὁ ῥῆμα οὗτος καταδέω · αὐτός . “ ὡστε ἀπό ὅς σύ φθέγγομαι , διδάσκω αὐτός μηδέποτε λέγω , “ ἐμός καί σός . καί μηδέποτε ἀπλόος αὐτός καλέω , ἀλλά μετά κολακεία , μετά τιμή , μετά πολύς ἀγάπη . Τίμα αὐτός , καί οὖον δήω ὁ παρά ἕτερος τιμή , οὖον δήω ὁ παρά ἕτερος δόξα , εἄν ἀπολαύω ὁ παρά σύ . Πάντων αὐτός προτίθημι , πᾶς ἐνέλκω , καί κάλλος , καί σύνεσις , καί γύμνια . οὕτως αὐτός ποιέω μηδείς προσέχω ὁ ἐξωθεν , ἀλλά πᾶς ὁ ἄλλος καταγελάω . διδάσκω ὁ Θεός ὁ φόβος , καί πᾶς ὡς περ ἀπό πηγή ἐπιρρέω , καί μυρίος εἰμί ἢ οἰκίον ὁ ἀγαθός γέμω . “ ἄν ὁ ἄσπαρτος ζητέω , καί οὗτος ἐπέρχομαι ὁ φθαρτός . ζητέω γάρ , φημί , πρῶτος ὁ βασίλειος ὁ Θεός , καί οὗτος πᾶς προστίθημι σύ . οἶος εἰμί χρή νομίζω ὁ πατήρ ὁ τοιοῦτος πατήρ ; οἶος ὁ οἰκέτης ὁ τοιοῦτος δεσπότης ; οἶος ὁ ἄλλος ἅπας ὁ πλησιάζω ; ἄρα οὐ μυρίος ὁ ἀγαθός καί αὐτός ; [ 158 ] γέμω συμβαίνω ; “ ὡς γάρ