joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0176.4
Θεοῦ . Ῥῆμα Θεοῦ ἤτοι τὸ πρόσταγμα φησιν ἐνταῦθα , ἢ τὸ κέλευσμα · ὅπερ καὶ οἱ ἀπόστολοι θαυματουργοῦντες πανταχοῦ ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐλεγον . Μόνον καὶ ἡμεῖς ἐν πᾶσι τὰ προστάγματα τοῦ Θεοῦ διατρώμεν · ἐὰν γὰρ ποιῶμεν αὐτά , διὰ τούτων αὐτὸν ἀνελοῦμεν καὶ πτενοῦμεν τὸν δράκοντα , τὸν ὄφιν τὸν σχολίον . Καὶ σκάπτει μοι σύνεσιν ἐνταῦθα τοῦ Παύλου . Ἐπεὶδὴ γὰρ εἶπε , Ἀντήσοθε τὰ βέλη τοῦ διαβόλου τὰ πεπυρωμένα σβέσαι , ἵνα μὴ αὐτοὺς φυστή , δείκνυσι · μάλιστα πάντων πρὸς τοῦτο τοῦ Θεοῦ δεομένους . Τί γὰρ φησι ; Διὰ πάσης προσευχῆς καὶ δεήσεως . Ἄσελ Ἐλεγε · Ταῦτα ἐστίν , καὶ κατορθώσετε τὸ πᾶν προσευχόμενοι · μηδέποτε δὲ προσωῶν , ὑπὲρ σαυτοῦ μόνον ἀξιοῦ , ἀλλὰ οὕτω τὸν Θεὸν Ἰδων ἔχεις . Διὰ πάσης , φησίν , προσευχῆς καὶ δεήσεως προσευχόμενοι ἐν παντὶ καιρῷ , ἐν πνεύματι , καὶ εἰς αὐτὸ τοῦτο ἀγρυπνοῦντες ἐν πάσῃ προσκαρτερίᾳ , καὶ δεήσει πρὸ πάντων τῶν ἀγίων . Μὴ μοι καιροὺς ὄριζε τῆς ἡμέρας · ἄκουε γὰρ τί φησιν · Ἐν παντὶ καιρῷ πρόσευ . Ἄδιαλείπτως , φησίν , προσευχόμενοι . Οὐκ ἤκουσας τῆς χήρας ἐκείνης , πῶς τῇ προσεδρείᾳ περιεγένετο ; οὐκ ἤκουσας τοῦ φίλου ἐκείνου τοῦ μέσον νυκτῶν τῇ εὐτονίᾳ δυωπήσαντος ; οὐκ ἤκουσας περὶ τῆς Συροφοινίκισσης , πῶς τῇ συνεχείᾳ τῆς ἐντεύξεως τὸν Δεσπότην ἔξεκαλέσατο ; Οὕτοι πάντες τῇ προσεδρείᾳ ἤκουσαν . Προσευχόμενοι , φησίν , ἐν παντὶ καιρῷ ἐν πνεύματι . Τούτῃ , Τὰ κατὰ Θεὸν ζητῶμεν , μηδὲν κοσμικόν , μηδὲν βιωτικόν . Οὐ τοῖνυν τοῦ ἀδιαλείπτως προσεύχεσθαι χρεία μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀγρυπνοῦντας · Καὶ εἰς αὐτό , φησίν , ἀγρυπνοῦντες . Ἔπε πανηγύζας ἐνταῦθα λέγει , εἰτε τὴν νῆψιν τῆς ψυχῆς , ἀμφότερα δέχομαι . Ὅρᾳ πῶς ἠγρύπνει ἐκείνη ἡ Χανααναία , ὅτι καὶ τοῦ Κυρίου μὴ ἀποκρινομένου , ἀλλὰ καὶ ἀποσειομένου , καὶ κυνάριον αὐτὴν καλέσαντος , ἐκείνη ἔλεγε , Ναί , Κύριε , καὶ τὰ κυνάρια σθίζει ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πεσόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ κυρίου αὐτῶν · καὶ οὐκ ἀφίστατο , ἕως ἐπέτυχε τῆς αἰτήσεως ; πῶς δὲ ἡ χήρα ἐκείνη ἔκραξε , καὶ μέχρι τοσούτου ἐπάμεινεν , ἕως ὅπου τὸν ἄρχοντα , τὸν μὴτε τὸν Θεὸν φοβοῦμενον , μὴτε ἀνθρώπων αἰδοῦμενον ἠδυνήθη δυσαυπήσαι ; πῶς δὲ ὁ φίλος ἐπέμεινεν ἀωρὶ τῶν νυκτῶν παραμένων , ἕως ὅπου ἐγερθήναι παρεσκεύασε , δυσαυπήσας ἐκείνον τῇ προσεδρείᾳ ; Τοῦτό ἐστιν ἀγρυπνεῖν . Βούλει μαθεῖν ἀγρυπνίαν ψυχῆς ; ἀπιθὶ πρὸς τὸν Ἄνναν , ἄκουσον αὐτῶν τῶν ῥημάτων αὐτῆς · Ἄδυνα , Ἐλωὶ Σαβαώθ . Μᾶλλον δὲ τὰ πρὸ τῶν ῥημάτων ἄκουσον . Ἄνέστησαν , φησίν , πάντες ἀπὸ τῆς τραπέζης , καὶ ἐκείνη εὐθὺς [ 184 ] οὐ πρὸς ὑπνὸν ἐκάθευδε , οὐ πρὸς ἀνάπαυσιν . Ὅθεν μοι δοκεῖ καὶ ἐπὶ τῆς τραπέζης καθημένη , κούφη τις εἶναι , καὶ μὴ βεβαρυσαί αἰτίοις τισίν · οὐ γὰρ ἄν τοσαῦτα ἠρίει δάκρυα . Εἰ γὰρ ἡμεῖς νήστες ὄντες καὶ ἄσιτοι , μόλις οὕτως εὐχόμεθα , μᾶλλον δὲ οὐδέποτε οὕτως εὐχόμεθα , πολλῷ μᾶλλον ἐκείνη μετὰ τράπεζαν οὐκ ἄν οὕτως ἠδύνατο , εἰ μὴ καὶ ἐν τῇ τραπέζῃ τοῖς αἰτοῖς εἶχεν . Αἰσχυνθῶμεν οἱ ἄνδρες τὴν γυναῖκα , αἰσχυνθῶμεν οἱ ὑπὲρ βασιλείας ἐκτεινόντες καὶ χαρμόμενοι τὴν ὑπὲρ παιδίου διορμὴν καὶ δακρυοῦσαν . Καὶ κατέστη , φησίν , ἐνώπιον Κυρίου , καὶ τί φησιν ; Ἄδυνα Κύριε , Ἐλωὶ Σαβαώθ . Τοῦτο δὲ ἐρμηνευόμενον ἐστι , Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων .
Lemmas: Θεός . ῥῆμα Θεός ἤτοι ὁ πρόσταγμα φημί ἐνταῦθα , ἢ ὁ κέλευσμα · ὅσπερ καί ὁ ἀπόστολος θαυμασιουργέω πανταχοῦ ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός λέγω . Μόνος καί ἐγώ ἐν πᾶς ὁ πρόσταγμα ὁ Θεός διατρέω · ἐάν γάρ ποιέω αὐτός , διά οὗτος αὐτός ἀναιρέω καί πτενουμην ὁ δράκων , ὁ ὄφις ὁ σχολίον . καί σκάπτω ἐγώ σύνεσις ἐνταῦθα ὁ Παῦλος . ἐπειδή γάρ εἶπον , Ἀντήσοθε ὁ βέλος ὁ διάβολος ὁ πυρόω σβέννυμι , ἵνα μή αὐτός φυστή , δείκνυμι · μάλιστα πᾶς πρός οὗτος ὁ Θεός δήω . τις γάρ φημί ; Ζεύς πᾶς προσευχή καί δέησις . ασελʹ λέγω · οὗτος εἰμί , καί κατορθόω ὁ πᾶς προσεύχομαι · μηδέποτε δέ προσῴζω , ὑπέρ σεαυτοῦ μόνος ἀξιόω , ἀλλά οὗτος ὁ θεός ὁράω ἔχω . Ζεύς πᾶς , φημί , προσευχή καί δέησις προσεύχομαι ἐν πᾶς καιρός , ἐν πνεῦμα , καί εἰς αὐτός οὗτος ἀγρυπνέω ἐν πᾶς προσκαρτερία , καί δήω πρό πᾶς ὁ Ἀγίων . μή ἐγώ καιρός ὁρίζω ὁ ἡμέρα · ἀκούω γάρ τίς φημί · ἐν πᾶς καιρός πρόσος . ἀδιαλείπτως , φημί , προσεύχομαι . οὐ ἀκούω ὁ χήρα ἐκεῖνος , πῶς ὁ προσεδρεία περιγίγνομαι ; οὐ ἀκούω ὁ φίλος ἐκεῖνος ὁ μέσος νύξ ὁ εὐτονία δυωπήσαντος ; οὐ ἀκούω περί ὁ συροφοινικισσα , πῶς ὁ συνέχεια ὁ ἔντευξις ὁ δεσπότης ἐκκαλέω ; οὕτος πᾶς ὁ προσεδρεία ἀκούω . προσεύχομαι , φημί , ἐν πᾶς καιρός ἐν πνεῦμα . Τούτη , ὁ κατά θεός ζητέω , μηδείς κοσμικός , μηδείς βιωτικός . οὖον τοίνυν ὁ ἀδιαλείπτως προσεύχομαι χρεία μόνος , ἀλλά καί ἀγρυπνέω · καί εἰς αὐτός , φημί , ἀγρυπνέω . ἔπω πανηγυζευς ἐνταῦθα λέγω , εἴτε ὁ νῆψις ὁ Ψυχή , ἀμφότερος δέχομαι . ὁράω πῶς ἀγρυπνέω ἐκεῖνος ὁ Χανααναία , ὅτι καί ὁ κύριος μή ἀποκρίνω , ἀλλά καί ἀποσείω , καί κυνάριον αὐτός καλέω , ἐκεῖνος λέγω , Ναίς , κύριος , καί ὁ κυνάριον στίζω ἀπό ὁ ψιχίον ὁ πίπτω ἀπό ὁ τράπεζα ὁ κύριος αὐτός · καί οὐ ἀφίστημι , ἠώς ἐπιτυγχάνω ὁ αἴτησις ; πῶς δέ ὁ χήρα ἐκεῖνος κράζω , καί μέχρι τοσοῦτος ἐπάμεινεν , ἠώς ὅπου ὁ ἄρχω , ὁ μήτε ὁ θεός φοβέω , μήτε ἄνθρωπος αἰδέομαι δύναμαι δυσαυπησα ; πῶς δέ ὁ φίλος ἐπιμένω ἀωρί ὁ νύξ παραμένω , ἠώς ὅπου ἐγείρω παρασκευάζω , δυσαυπησα ἐκεῖνος ὁ προσεδρεία ; οὗτος εἰμί ἀγρυπνέω . βούλομαι μανθάνω ἀγρυπνία Ψυχή ; ἄπειμι πρός ὁ Ἄννα , ἀκούω αὐτός ὁ ῥῆμα αὐτός · Ἄδυνα , Ἐλωί Σαβαώθ . μᾶλλος δέ ὁ πρό ὁ ῥῆμα ἀκούω . ἀνίστημι , φημί , πᾶς ἀπό ὁ τράπεζα , καί ἐκεῖνος εὐθύς [ 184 ] οὖον πρός ὕπνος καθεύδω , οὖον πρός ἀνάπαυσις . ὅθεν ἐγώ δοκέω καί ἐπί ὁ τράπεζα κάθημαι , κοῦφος τις εἰμί , καί μή βεβαρυσος αἴτιος τις · οὖον γάρ ἄν τοσοῦτος ἠριεύς δάκρυ . εἰμί γάρ ἐγώ νήστης εἰμί καί ἄσιτος , μόλις οὕτως εὔχομαι , μᾶλλον δέ οὐδέποτε οὕτως εὔχομαι , πολύς μᾶλλον ἐκεῖνος μετά τράπεζα οὐ ἄν οὕτως δύναμαι , εἰμί μή καί ἐν ὁ τράπεζα ὁ αἰτέω ἔχω . αἰσχύνω ὁ ἀνήρ ὁ γυνή , αἰσχύνω ὁ ὑπέρ βασίλεια ἐκτείνω καί χαίρω ὁ ὑπέρ παιδίον διορμη καί δάκρυ . καί καθίστημι , φημί , ἐνώπιος κύριος , καί τίς φημί ; Ἄδυνα κύριος , Ἐλωί Σαβαώθ . οὗτος δέ ἑρμηνεύω εἰμί , κύριος ὁ θεός ὁ δύναμις .