joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0096.3
Ἄλλ' οἱ φιλόσοφοι , φησίν , ἐφεύρον τι σεμνὸν πάντως , καὶ τούτων κρεῖττον . Πῶς ; οἱ τὴν εἰρμμένην ἐπιστάμενοι , καὶ ἀπονοῦνται εἶναι λέγοντες τὰ πάντα , καὶ μηδενὶ μελετῶν μηδενός , ἀλλ' ἐξ ἀτόμων συνεστάναι ; Ἄλλ' ἕτεροί οἱ σῶμα τὸν θεὸν εἰπόντες ; Ἄλλὰ τίνες , εἴπε μοι ; οἱ τὰς ἀνθρωπίνας ψυχὰς κυνείας ποιούντες , καὶ τοὺς ἀνθρώπους πειθόντες , ὅτι καὶ κυῶν ἐγένετο ποτὲ τις , καὶ λέων καὶ λύξ ; Μέχρι τίνος οὐ παύσεσθε ληρουμένως , ἐκποτισμένοι τῇ διανοίᾳ ; καθάπερ γὰρ δυντες ἐν σκότῳ πάντα καὶ λέγουσι καὶ πράττουσι , καὶ τὰ περὶ δογμάτων καὶ τὰ περὶ βίου . Οὐδὲν γὰρ ὁρᾷ τῶν ἐν μέσῳ κειμένων , ὅς ἐστιν ἐκποτισμένος , ἀλλὰ σχοινίον πολλάκις ἰδών , ὥρην ἐνόμισε αὐτόματον · ὑπὸ φραγμοῦ πάλιν κατασχεθείς , ἐνόμισε ἀνθρώπων τινὰ ἢ δαιμόνα κατέχοντα αὐτόν · καὶ πολὺς ὁ φόβος , πολλὴ ἡ ταραχή . Τοιαῦτά τινα φοβοῦνται · Φοβηθήσεσθαι , φησί , φόβον , οὐ οὐκ ἦν φόβος · τὰ δὲ ἄξια φόβου οὐ [ 94 ] δεδοίκασι . Ἄλλὰ καθάπερ τὰ παιδία τῷ μὲν πυρὶ τὰς χεῖρας ἀπρονοῶτως , καὶ τῷ λύκῳ τολμῶντες ἐπακρίσαι ὑπὸ τῶν τιτθῶν βασταζόμενα , σάκκων δὲ ἄνδρα ἐνδεδυμένον φοβοῦνται · οὕτω δὴ καὶ οὗτοι οἱ Ἕλληνες , καθάπερ δυντες ἀεὶ παιδία ( ὡς καὶ τῶν παρ' αὐτοῖς εἴπεν · Ἕλληνες δεὶ παιδεύεσθαι ) , τὰ μὲν οὐχ δυντά ἁμαρτήματα δεδοίκασι , οἷον πόρνον σώματος , κῆδος , λέχος , καὶ ἡμερῶν παρατηρήσεις , καὶ ὅσα τοιαῦτα · ἃ δὲ ἐστιν δυντῶς ἁμαρτήματα , παιδεραστία , μοιχεία , πορνεία , τούτων οὐδὲ λόγον οἱ ἔχουσιν . Ἄλλ' ἴδιος ἄν αὐτὸν ἀπὸ μὲν νεκροῦ λουόμενον , ἀπὸ δὲ νεκρῶν ἔργων , οὐκέτι · καὶ χρημάτων μὲν ἐνεκεν πολλὴν ποιούμενον σπουδήν , ἐνὶ δὲ ἀλεκτρυόνι τὸ πᾶν διαλελύσθαι νομίζοντα · οὕτως ἐκποτισμένοι εἰσὶ τῇ διανοίᾳ . Πολλῶν δεμάτων αὐτοῖς ἡ ψυχὴ μεστή · οἷον , Ὁ δεῖνός μοι πρῶτος ἐνέτυχεν , φησίν , ἐξιδὼν τῆς οἰκίας · πάντως , μυρία δὲ κακὰ συμπεσεῖν . Νῦν ὁ οἰκέτης · ὁ μικρὸς δὲ ὑποδήματα ἐπιδιδούς , πρῶτον ὤφρησε τὸ ἀριστερόν · συμφορὰ δεινὰ , καὶ ὕβρεις . Ἐγὼ αὐτὸς ἐξιδὼν , τῷ ἀριστερῷ προτέρῳ προῦσθην ποδί · καὶ τοῦτο συμφορῶν σημεῖον . Καὶ ταῦτα μὲν περὶ τὴν οἰκίαν τὰ κακά · ἔξω δὲ ἐξελθόντι ὁ ὀφθαλμὸς μοι ὁ δεξιὸς κάτωθεν ἀναπηδή · δακρύων τοῦτο τεκμήριον . Καὶ αἱ γυναῖκες δὲ , ὅταν τῷ ἰστοποδὶ προσαρασθῶσιν κροτώσιν οἱ κάλαμοι , ἢ ὅταν αὐταὶ τῷ κτενὶ σπαθίσιν , σημεῖον καὶ τοῦτο ποιούσιν . Πάλιν ὅταν τὴν χρόνην τῷ κτενὶ κατακρούσωσι , καὶ σφοδρότερον τοῦτο ἐργάζωνται , εἴτα οἱ ἀνωθεν κάλαμοι ὑπὸ τῆς ἐντὸς πληγῆς κροτῶσι προσαρασθῶσιν τῷ ἰστοπόδι , σημεῖον καὶ τοῦτο ποιούται · καὶ μυρία ἕτερα γέλωτος ἄξια . Κἄν δὲ ἀνακράξῃ , κἄν ἀλεκτρυών , κἄν πτάρῃ τις , κἄν ὁτιοῦν συμβῇ , καθάπερ μυρίοις δεδεμένοι δεσμοῖς , ὅπερ ἔφη , καθάπερ ἐν σκότῳ κατεχόμενοι , πάντα ὑποπτεύουσι , καὶ μυρίοις εἰσὶν ἀνθρωπίνων δουλικώτεροι . Ἄλλὰ μὴ καὶ ἡμεῖς · ἀλλὰ πάντων τούτων καταγελάσαντες , ἔτε ἐν φωτὶ ζῶντες , καὶ ἐν οὐρανῷ πολιτευόμενοι , καὶ πρὸς τὴν γῆν οὐδὲν ἔχοντες κοινόν , ἐν μόνῳ ἡμῖν ἐστὶν φοβερὸν τὴν ἁμαρτίαν , καὶ τὸ προσκρούσαι Θεῷ . Τοῦτο δὲ οὐκ δυντος , πάντων καταγελάσωμεν τῶν ἄλλων , καὶ τοῦ ταῦτα εἰσενεγκόντος διαβόλου . Ἵπὲρ δὲ τούτων εὐχαριστῶμεν τῷ Θεῷ · σπουδάσωμεν , μηδέποτε μήτε αὐτῷ ταύτῃ ἀλῶναι τῇ δουλείᾳ , καὶ εἰ τις ἡμῖν τῶν φίλων ἐάλωκε , διαρρήξωμεν αὐτοῦ τὰ δεσμά , ἀποδύσωμεν αὐτὸν τῆς χαλευπωτάτης καὶ καταγελαστότου ταύτης εἰρκτῆς , εὐλυτον αὐτὸν ἐργασώμεθα πρὸς τὸν δρόμον τοῦ εἰς τὸν οὐρανόν , τὰ περὶ βαρούμενα ἀνθρώπῳμεν , καὶ βίου καὶ δόγματος ἐνεκεν διδάσκωμεν φιλοσοφεῖν . Εὐχαριστώμεν
Lemmas: ἄλλος ὁ φιλόσοφος , φημί , ἐφευρίσκω τίς σεμνός πάντως , καί οὗτος ἀγαθός . Πῶς ; ὁ ὁ λέγω ἐφίστημι , καί ἀπονέω εἰμί λέγω ὁ πᾶς , καί μηδείς μελέτη μηδείς , ἀλλά ἐκ ἄτομος συνίστημι ; ἄλλος ἕτερος ὁ σῶμα ὁ θεός εἶπον ; ἀλλά τίς , εἶπον ἐγώ ; ὁ ὁ ἀνθρώπινος ψυχή κύνειος ποιέω , καί ὁ ἄνθρωπος πείθω , ὅτι καί κύω γίγνομαι ποτέ τις , καί λέων καί λύξ ; μέχρι τίς οὖον παύω ληρέω , ἐκποτισμένοι ὁ διάνοια ; καθάπερ γάρ δυντες ἐν σκότος πᾶς καί λέγω καί πράσσω , καί ὁ περί δόγμα καί ὁ περί βίος . οὐδείς γάρ ὁράω ὁ ἐν μέσος κεῖμαι , ὅς εἰμί ἐκποτισμένος , ἀλλά σχοινίον πολλάκις ὁράω , ὥρα νομίζω αὐτόματος · ὑπό φραγμός πάλιν κατέχω , νομίζω ἄνθρωπος τις ἢ δαίμων κατέχω αὐτός · καί πολύς ὁ φόβος , πολύς ὁ ταραχή . τοιοῦτος τις φοβέω · φοβέω , φημί , φόβος , οὖον οὐ εἰμί φόβος · ὁ δέ ἄξιος φόβος οὖον [ 94 ] δείδω . ἀλλά καθάπερ ὁ παιδίον ὁ μέν πῦρ ὁ χείρ ἀπρονοῶτως , καί ὁ λύκος τολμάω ἐπακρίζω ὑπό ὁ τίτθη βαστάζω , σάκκος δέ ἀνήρ ἐνδύω φοβέω · οὗτος δή καί οὗτος ὁ Ἕλλην , καθάπερ δυντες ἀεί παιδίον ( ὡς καί ὁ παρά αὐτός εἶπον · Ἕλλην δεῖ παιδεύω ) , ὁ μέν οὐ δυντά ἁμάρτημα δείδω , οἷος πόρνος σῶμα , κῆδος , λέχος , καί ἡμέρα παρατήρησις , καί ὅσος τοιοῦτος · ὁ δέ εἰμί δυντῶς ἁμάρτημα , παιδεραστία , μοιχεία , πορνεία , οὗτος οὐδέ λόγος ὁ ἔχω . ἄλλος ἴδιος ἄν αὐτός ἀπό μέν νεκρός λούω , ἀπό δέ νεκρός ἔργον , οὐκέτι · καί χρῆμα μέν ἕνεκα πολύς ποιέω σπουδή , ἐν δέ ἀλεκτρυών ὁ πᾶς διαλύω νομίζω · οὕτως ἐκποτισμένοι εἰμί ὁ διάνοια . πολλες δέμα αὐτός ὁ ψυχή μεστός · οἷος , ὁ δεῖνα ἐγώ πρῶτος ἐντυγχάνω , φημί , ἐξοράω ὁ οἰκίον · πάντως , μυρίος δέ κακός συμπίπτω . νῦν ὁ οἰκέτης · ὁ μικρός δέ ὑπόδημα ἐπιδίδωμι , πρῶτος ὤφρησε ὁ ἀριστερός · συμφορά δεινός , καί ὕβρις . ἐγώ αὐτός ἐξοράω , ὁ ἀριστερός πρότερος προστίθημι πούς · καί οὗτος συμφορά σημεῖον . καί οὗτος μέν περί ὁ οἰκίον ὁ κακός · ἔξω δέ ἐξέρχομαι ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ὁ δεξιός κάτωθεν ἀναπηδάω · δάκρυ οὗτος τεκμήριον . καί ὁ γυνή δέ , ὅταν ὁ ιστοπους προσαράζω κροτών ὁ κάλαμος , ἢ ὅταν αὐτός ὁ κτείς σπαθίς , σημεῖον καί οὗτος ποιέω . πάλιν ὅταν ὁ χρόνη ὁ κτείς κατακρούω , καί σφοδρός οὗτος ἐργάζομαι , εἴτα̅ ὁ ἄνωθεν κάλαμος ὑπό ὁ ἐντός πληγή κροτών προσαράζω ὁ ιστοπους , σημεῖον καί οὗτος ποιόω · καί μυρίος ἕτερος γέλως ἄξιος . κἀν δέ ἀνακράζω , ἄν ἀλεκτρυών , ἄν πτάρνυμαι τις , ἄν ὁστισοῦν συμβαίνω , καθάπερ μυρίος δέω δεσμός , ὅσπερ φημί , καθάπερ ἐν σκότος κατέχω , πᾶς ὑποπτεύω , καί μυρίος εἰμί ἀνθρώπινος δουλικός . ἀλλά μή καί ἐγώ · ἀλλά πᾶς οὗτος καταγελάω , ἵημι ἐν φάος ζῶ , καί ἐν οὐρανός πολιτεύω , καί πρός ὁ γῆ οὐδείς ἔχω κοινός , ἐν μόνος ἐγώ εἰμί φοβερός ὁ ἁμαρτία , καί ὁ προσκρούω Θεός . οὗτος δέ οὐ Δύντος , πᾶς καταγελάω ὁ ἄλλος , καί ὁ οὗτος εἰσφέρω διάβολος . Ἵπὲρ δέ οὗτος εὐχαριστέω ὁ Θεός · σπουδάζω , μηδέποτε μήτε αὐτός οὗτος ἁλίσκομαι ὁ δουλεία , καί εἰμί τις ἐγώ ὁ Φίλων ἁλίσκομαι , διαρρήγνυμι αὐτός ὁ δεσμός , ἀποδύω αὐτός ὁ χαλευπωτάτης καί καταγέλαστος οὗτος εἱρκτή , εὔλυτος αὐτός ἐργάζομαι πρός ὁ δρόμος ὁ εἰς ὁ οὐρανός , ὁ περί βαρέω ἀνθρωπέω , καί βίος καί δόγμα ἕνεκα διδάσκω φιλοσοφέω . εὐχαριστέω