joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0033.1
προσέρχη ; Πολλὴν ὁρῶ τοῦ πράγματος τὴν ἀνακαμαλίαν . Ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις καιροῖς οὐδὲ καθαροὶ πολλάκις δυνας προσέρχεσθαι , ἐν δὲ τῷ Πάσχα , κἂν ἡ ἡ τετολμημένον [ 23 ] ὑμῖν , πρόσεστι . Ὥ τῆς συνηθείας ! ὡ τῆς προλήψεως ! εἰκὴ θυσία καθ᾿ ἡμερὶν , εἰκὴ παρεστήκαμεν τῷ θυσιαστηρίῳ , οὐδεὶς ὁ μετέχων . Ταῦτα οὐχ ἵνα ἀπλῶς μετέχητε , λέγω , ἀλλ᾿ ἵνα ἀξίους ἑαυτοὺς κατασκευάζητε . Οὐχ εἰ τῆς θυσίας ἀξίος , οὐδὲ τῆς μεταλήψεως ; Οὐκοῦν οὐδὲ τῆς εὐχῆς . Ἀκούεις ἐκπῶτος τοῦ κήρυκος , καὶ λέγοντος ; " Ὅσοι ἐν μετανοίᾳ , ἀπέλθετε πάντες . Ὅσοι μὴ μετάνοιαν , ἐν μετανοίᾳ εἰσίν . Εἰ τῶν ἐν μετανοίᾳ εἰ , μετασχεῖν οὐκ ἀφείλεις ὁ γὰρ μὴ μετέχων , τῶν ἐν μετανοίᾳ ἐστι . Τίνος οὖν ἔνεκεν λέγει , Ἀπέλθετε , οἱ μὴ δυνάμενοι δεσθῆναι , σὺ δὲ ἔστηκας ἱταμῶς ; Ἀλλ᾿ οὐχ εἰ τούτων , ἀλλὰ τῶν δυναμένων μετέχειν , καὶ οὐδὲν φροντίζεις ; οὐδὲν γὰρ τὸ πρᾶγμα ; εἰ . Σκόπει , παρακαλῶ . Τράπεζα πάρεισι βασιλική , ἄγγελοι διακονοῦμενοι τῇ τραπέζῃ , αὐτὸς πάρεισι ὁ Βασιλεύς , καὶ σὺ ἔστηκας ; χαμοῦμενος ; ῥυπαρὰ σοι τὰ ἱμάτια , καὶ οὐδεὶς σοι λόγος ; Ἄλλα καθαρά ἐστιν ; Οὐκοῦν ἀνάπεσον , καὶ μέτεχε . Ἔργεται καὶ᾿ ἐκάστην ἰδεῖν τοὺς ἀνακειμένους , πῶς διαλέγεται καὶ νῦν ἐν τῷ συνεῖδότη ἐρεί · Ἐταῖροι , πῶ ; ἔστηκας ὧδε , μὴ ἔχων τες ἐνδύμα γάμου ; Οὐχ εἶπε , Διὰ τί ἀνέπαρες ; ἀλλὰ πρὸ τῆς κατακλίσεως καὶ τῆς εἰσόδου ἀνάζιον αὐτὸν εἰναὶ φησιν ὁ γὰρ εἶπε , Διὰ τί κατεκλίθης ; ἀλλὰ , Τί εἰσῆλθες ; Ταῦτα καὶ νῦν πρὸς ἀπαντας ἡμᾶς διαλέγεται τοὺς ἀναισχύοντας καὶ ἱταμῶς ἐστώτας . Πῶς γὰρ ὁ μὴ μετέχων τῶν μυστηρίων , ἀναλσχυντος καὶ ἱταμῶ ; ἔστηκώς . Διὰ τοῦτο πρῶτοι ἐκβάλλονται οἱ ἐν ἀμαρτήμασι . Καθάπερ γὰρ ἐπὶ τραπῆς παραγενωμένου τοῦ δεσπότου οὐ δαὶ τοὺς προσκεκαρπωκᾶτας τῶν οἰκετῶν παρῆναι , ἀλλ᾿ ἐκποδῶν γίνονται οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα , ἐκφερομένης τῆς θυσίας , καὶ τοῦ Χριστοῦ τεθυμένου , καὶ τοῦ προβάτου τοῦ Δεσποτικοῦ , ὅταν ἀποῦσης , Δεσθόμεν πάντες κοισῇ , ὅταν ἰδῆς ἀνελχόμενα τὰ ἀκροθῦρα , τότε νόμισον διαστελλεσθαι τὸν οὐρανὸν ἀνοῦθεν , καὶ κατεῖναι τοὺς ἄγγελους . Ὡσπερ τοίνυν τῶν ἀμύητων οὐδὲνα χρὴ παρεῖναι , οὕτως οὐδὲ τῶν μεμυημένων καὶ ῥυπαρῶν . Εἰπὲ μοι , εἰ τις εἰς ἑστίασιν κληθῇς , τὰς χεῖρας νίφαιτο καὶ κατακλιθείη , καὶ ἕτοιμος γένοιτο πρὸς τὴν τράπεζαν , εἶτα μὴ μετέχοι , οὐχ ὑβρίζει τὸν καλέσαντα ; οὐ βέλτιον τὸν τοιούτον μηδὲ παραγενέσθαι ; Οὕτω δὴ καὶ σὺ παραγέγονας τὸν ὕμνον ἤσας , μετὰ πάντων ὁμολόγησας εἶναι τῶν ἀξίων τῷ μὴ μετὰ τῶν ἀναξίων ἀνακεχωρηκέναι πῶς ἔμεινας , καὶ οὐ μετέχεις τῆς τραπέζης ; Ἀνάξιός εἰμι , φησίν . Οὐκοῦν καὶ τὰς κοινωνίας ἐκείνης τῆς ἐν ταῖς εὐχαῖς . Οὐ γὰρ διὰ
Lemmas: προσέρχομαι ; Πολύς ὁράω ὁ πρᾶγμα ὁ ἀνακαμαλίαν . ἐν μέν ὁ ἄλλος καιρός οὐδέ καθαρός πολλάκις δύο προσέρχομαι , ἐν δέ ὁ Πάσχα , κἀν ὁ ὁ τολμάω [ 23 ] σύ , πρόσειμι . ὅς ὁ συνήθεια ! εἰμί ὁ πρόληψις ! εἰκῇ θυσία κατά ἡμερίς , εἰκῇ παρίστημι ὁ θυσιαστήριον , οὐδείς ὁ μετέχω . οὗτος οὐ ἵνα ἀπλόος μετέχω , λέγω , ἀλλά ἵνα ἄξιος ἑαυτοῦ κατασκευάζω . οὐχ εἰμί ὁ θυσία Ἀξιός , οὐδέ ὁ μετάληψις ; οὐκοῦν οὐδέ ὁ εὐχή . ἀκούω ἐκπίπτω ὁ κῆρυξ , καί λέγω ; " ὅσος ἐν μετάνοια , ἀπέρχομαι πᾶς . ὅσος μή μετάνοια , ἐν μετάνοια εἰμί . εἰμί ὁ ἐν μετάνοια εἰμί , μετέχω οὐ ἀφαιρέω ὁ γάρ μή μετέχω , ὁ ἐν μετάνοια εἰμί . τίς οὖν ἐνέλκω λέγω , ἀπέρχομαι , ὁ μή δύναμαι δείδω , σύ δέ ἵστημι ἰταμός ; ἀλλά οὐ εἰμί οὗτος , ἀλλά ὁ δύναμαι μετέχω , καί οὐδείς φροντίζω ; οὐδείς γάρ ὁ πρᾶγμα ; εἰμί . σκοπάω , παρακαλέω . Τράπεζα πάρειμι βασιλικός , ἄγγελος διακονέω ὁ τράπεζα , αὐτός πάρειμι ὁ Βασιλεύς , καί σύ ἵστημι ; χαμόω ; ῥυπαρός σύ ὁ ἱμάτιον , καί οὐδείς σύ λόγος ; ἄλλος καθαρός εἰμί ; οὐκοῦν ἀναπίπτω , καί μετέχω . ἔργω καὶι ἕκαστος ὁράω ὁ ἀνάκειμαι , πῶς διαλέγω καί νῦν ἐν ὁ συνδίδωμι εἴρω · Ἑταῖρος , πῶ ; ἵστημι ὧδε , μή ἔχω αἱρέω ἔνδυμα γάμος ; οὐχ εἶπον , Ζεύς τίς ἀναπείρω ; ἀλλά πρό ὁ κατάκλισις καί ὁ εἴσοδος ἀνάζιον αὐτός εἰμί φημί ὁ γάρ εἶπον , Ζεύς τίς κατακλίνω ; ἀλλά , τις εἰσέρχομαι ; οὗτος καί νῦν πρός ἅπας ἐγώ διαλέγω ὁ αναισχυειμι καί ἰταμός ἵστημι . Πῶς γάρ ὁ μή μετέχω ὁ μυστήριον , ἀναλσχυντος καί ἰταμός ; ἵστημι . Ζεύς οὗτος πρῶτος ἐκβάλλω ὁ ἐν ἁμάρτημα . καθά γάρ ἐπί τρέπω παραγίγνομαι ὁ δεσπότης οὖον δαί ὁ προσκεκαρπωκᾶτας ὁ οἰκέτης πείρω , ἀλλά ἐκποδῶν γίγνομαι οὗτος δή καί ἐνταῦθα , ἐκφέρω ὁ θυσία , καί ὁ Χριστός θύω , καί ὁ πρόβατον ὁ δεσποτικός , ὅταν ἄπειμι , Δεσθόμεν πᾶς κοισῇ , ὅταν ὁράω ἀνέλκω ὁ ἀκροθῦρα , τότε νομίζω διαστέλλω ὁ οὐρανός ἀνοέω , καί κατεῖναι ὁ Άγγελος . ὡς τοίνυν ὁ αμύητος οὐδείς χρή πάρειμι , οὕτως οὐδέ ὁ μυάω καί ῥυπαρός . εἶπον ἐγώ , εἰμί τις εἰς ἑστίασις καλέω , ὁ χείρ νίφω καί κατακλίνω , καί ἑτοῖμος γίγνομαι πρός ὁ τράπεζα , εἶτα μή μετέχω , οὐ ὑβρίζω ὁ καλέω ; οὖον ἀγαθός ὁ τοιοῦτος μηδέ παραγίγνομαι ; οὕτως δή καί σύ παραγίγνομαι ὁ ὕμνος ἀσάω , μετά πᾶς ὁμολογέω εἰμί ὁ ἄξιος ὁ μή μετά ὁ Ἀναξίων ἀναχωρέω πῶς μένω , καί οὖον μετέχω ὁ τράπεζα ; Ἀνάξιος εἰμί , φημί . οὐκοῦν καί ὁ κοινωνία ἐκεῖνος ὁ ἐν ὁ εὐχή . οὖον γάρ διά