joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0084.1
ιατρευομένων καὶ αὐτῶν τῆς ἑτέρων δεομένων χειρός · Ταῦτα οὐχ ἀπλῶς εἶπον , οὐδὲ μάτην ὀδύρομαι , ἀλλ᾽ ἵνα κοινῇ πάντες , μετὰ γυναικῶν καὶ παίδων σποδῶν καταπασάμενοι , καὶ σάκχων περιζωσάμενοι , νηστείαν ἐπικεινόμενοι , τὸν Θεὸν παρακαλέσωμεν αὐτὸν ἡμῖν χεῖρα ὁρῆσαι , καὶ σβέσαι τὸ δεῖνον . Τῆς γὰρ ἐκείνου χειρὸς ἄντως χρεία , τῆς μεγάλης , τῆς θαυμαστῆς . Μεῖζονα τῶν Νινευιτῶν γενέσθαι δεῖ παρ᾽ ἡμῶν . Ἔτι τρεῖς ἡμέραι , φησί , καὶ Νινευὶ καταστραφήσεται . Φοβερὸν τὸ χρέμα , καὶ πολλῆς γέμον τῆς ἀπειλῆς · πῶς γὰρ οὖ ; μετὰ τρεῖς ἡμέρας προσδοκῶν τὴν πόλιν αὐτοῖς ἔσεσθαι τάφον , καὶ μιᾷ τιμωρίας ἰδέᾳ πάντας ἀπολέσθαι . Εἰ γὰρ ὅταν συμβῇ κατὰ τὸν καιρὸν ἐν οἰκίᾳ μιᾷ δύο παῖδας ἀπολέσθαι , ἀφόρητον γίνεται τὸ δεῖνον , καὶ εἰ τῷ Ἰῳβ τοῦτο μέλιζονα πάντων ἔδοξεν εἶναι ἀφόρητον , ὅτι πᾶσιν αὐτοῦ τοῖς παισὶν ἔπεσεν ὁ δροσος , καὶ οὕτως ἀνηρέθησαν · τί ἤν , ἵδειν οὐ μὲν οἰκίαν , οὐδὲ δύο παῖδας , ἀλλ᾽ ἔθνος δώδεκα μυριάδων ὑπὸ τῶν δρόμων καταχωνισμένον ; Ἵστε γὰλχον τὸ δεῖνον . Καὶ γὰρ καὶ ἡμῖν πρῶτον αὕτη γέγονεν ἡ ἀπειλή , οὐ προφήτου τινὸς φωνὴν ἀρίμενος ( οὐ γὰρ ἀξίοι ἡμεῖς τοιαύτης ἀκούσαι φωνῆς ) , ἀλλὰ πάσης σάλπιγγος εὐσημέρου τῆς ἀνὸθεν ἀπειλῆς ἀνακροαγούσης . Ἄλλ᾽ , ὅπερ ἔφη , Ἔτι τρεῖς ἡμέραι , φησί , καὶ Νινευὶ καταστραφήσεται . Φοβερὰ ἄντως ἡ ἀπειλή . Ἄλλ᾽ οὐδὲν τοιούτον ἐστὶ νῦν . Οὐ γὰρ ἔτι τρεῖς ἡμέραι , οὐδὲ Νινευὶ καταστραφήσεται , ἀλλὰ πολλαὶ ἡμέραι ἐξ οὐ τῆς οἰκουμένης ἡ Ἐκκλησία κατέστραπται , καὶ εἰς ἕδαρος κείται , πάντων ἐξ ὧς τῇ κακῇ κατεχομένων , μᾶλλον δὲ τῶν ἐν ἀρχαῖς ἄντων τοῖς αὐτοῖς ὑπευθύνων · ὅθεν καὶ τὸ κακὸν χειρὸν , ὅσφ καὶ πλείων αὐτοῖς ἡ ἀνάγκη . Μὴ τοίνυν θαυμάσητε διὰ τί μεῖζονα παρήνεσα ποιεῖν τῶν Νινευιτῶν · μᾶλλον δὲ οὐ νηστείαν χρυπτῶν νῦν μόνον , ἀλλὰ τὸ φάρμακον ἐκεῖνο ὑποδείκνυμι , ὃ καὶ τὴν πόλιν ἐκείνην πίπτουσαν ἀνέστησεν . Ποῖον δὲ τοῦτο ; Εἰδε Κύριος , φησίν , ὅτι ἀπέστη ἕκαστος ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὐτοῦ τῶν πονηρῶν , καὶ μετενόησεν ἐπὶ τῇ κακίᾳ , ἥ ἐλάλησεν ποιῆσαι αὐτοῖς . Τοῦτο πράττωμεν καὶ ἡμεῖς καὶ ὑμεῖς · ἀποστῶμεν τοῦ τῶν χρημάτων ἔρωτος , τοῦ τῆς δόξης , παρακαλοῦντες τὸν Θεὸν χεῖρα ὁρῆσαι , καὶ διαναστῆσαι τὰ πεπτωκότα μέλη . Οὐδὲ γὰρ ὑπὲρ τῶν αὐτῶν ὁ φόβος . Τότε μὲν γὰρ λίθοι καὶ ξυλα καταπίπτειν ἔμελλον , καὶ σώματα [ 80 ] ἀνααιρεῖσθαι · νῦν δὲ τούτων οὐδέν , ἀλλὰ ψυχαὶ τῇ τῆς γέννης μέλλουσι παραδίδοσθαι πυρί . Παρακαλεσάμενοι , ἐξομολογησόμεθα , ὑπὲρ τῶν προτέρων αὐτῷ χάριν ὁμολογήσωμεν , ὑπὲρ τῶν μελλόντων αἰτῶμεν ἵνα καταξιωθῶμεν , τοῦ θηρίου τοῦτο τοῦ χαλεποῦ καὶ δεινοτάτου ἀπαλλαγῆναι , χάριν ἀναπέμψωμεν τῷ φιλανθρώπῳ Θεῷ καὶ Πατρί , μεθ᾽ οὐ τῷ Υἱῷ ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἰατρεύω καί αὐτός ὁ ἕτερος δήω χείρ · οὗτος οὐ ἀπλόος εἶπον , οὐδέ μάτην ὀδύρομαι , ἀλλά ἵνα κοινός πᾶς , μετά γυνή καί παῖς σποδός καταπάσσω , καί σάκκος περιζώννυμι , νηστεία επικεινομενω , ὁ θεός παρακαλέω αὐτός ἐγώ χείρ ὁράω , καί σβέννυμι ὁ δεῖνος . ὁ γάρ ἐκεῖνος χείρ ἀντάω χρεία , ὁ μέγας , ὁ θαυμαστός . μείζων ὁ Νινευίτης γίγνομαι δεῖ παρά ἐγώ . ἔτι τρεῖς ἡμέρα , φημί , καί Νινευὶ καταστρέφω . Φοβερός ὁ χρέμας , καί πολύς γέμω ὁ ἀπειλή · πῶς γάρ οὖον ; μετά τρεῖς ἡμέρα προσδοκάω ὁ πόλις αὐτός εἰμί τάφος , καί εἷς τιμωρία ἰδέα πᾶς ἀπόλλυμι . εἰμί γάρ ὅταν συμβαίνω κατά ὁ καιρός ἐν οἰκίον εἷς δύο παῖς ἀπόλλυμι , ἀφόρητος γίγνομαι ὁ δεῖνος , καί εἰμί ὁ Ἰώβ οὗτος μέλιζονα πᾶς δοκέω εἰμί ἀφόρητος , ὅτι πᾶς αὐτός ὁ παῖς πίπτω ὁ δρόσος , καί οὕτως ἀναιρέω · τίς ἐάν , ὁράω οὖον μέν οἰκίον , οὐδέ δύο παῖς , ἀλλά ἔθνος δώδεκα μυριάς ὑπό ὁ δρόμος καταχώννυμι ; οἶδα γὰλχον ὁ δεῖνος . καί γάρ καί ἐγώ πρῶτος οὗτος γίγνομαι ὁ ἀπειλή , οὖον προφήτης τις φωνή ἀρίμενος ( οὖον γάρ ἄξιος ἐγώ τοιοῦτος ἀκούω φωνή ) , ἀλλά πᾶς σάλπιγξ εὐσημέρου ὁ ἀνὸθεν ἀπειλή ανακροαγω . ἄλλος , ὅσπερ φημί , ἔτι τρεῖς ἡμέρα , φημί , καί Νινευὶ καταστρέφω . Φοβερός ἀντάω ὁ ἀπειλή . ἄλλος οὐδείς τοιοῦτος εἰμί νῦν . οὖον γάρ ἔτι τρεῖς ἡμέρα , οὐδέ Νινευὶ καταστρέφω , ἀλλά πολύς ἡμέρα ἐκ οὖον ὁ οἰκέω ὁ ἐκκλησία καταστρέφω , καί εἰς δηρός κεῖμαι , πᾶς ἐκ ὅς ὁ κακός κατέχω , μᾶλλον δέ ὁ ἐν ἀρχή Ἄντων ὁ αὐτός ὑπεύθυνος · ὅθεν καί ὁ κακός χείρων , ὅς καί πλείων αὐτός ὁ ἀνάγκη . μή τοίνυν θαυμάζω διά τίς μείζων παραινέω ποιέω ὁ Νινευίτης · μᾶλλον δέ οὖον νηστεία κρυπτός νῦν μόνος , ἀλλά ὁ φάρμακον ἐκεῖνος ὑποδείκνυμι , ὅς καί ὁ πόλις ἐκεῖνος πίπτω ἀνίστημι . Ποῖον δέ οὗτος ; ὁράω Κύριος , φημί , ὅτι ἀφίστημι ἕκαστος ἀπό ὁ ὁδός αὐτός ὁ πονηρός , καί μετανοέω ἐπί ὁ κακία , ὅς λαλέω ποιέω αὐτός . οὗτος πράσσω καί ἐγώ καί σύ · ἀφίστημι ὁ ὁ χρῆμα Ἔρως , ὁ ὁ δόξα , παρακαλέω ὁ θεός χείρ ὁράω , καί διανίσταμαι ὁ πίπτω μέλος . οὐδέ γάρ ὑπέρ ὁ αὐτός ὁ φόβος . τότε μέν γάρ λίθος καί ξύλον καταπίπτω μέλλω , καί σῶμα [ 80 ] ἀναιρέω · νῦν δέ οὗτος οὐδείς , ἀλλά ψυχή ὁ ὁ γέννα μέλλω παραδίδωμι πῦρ . Παρακαλέω , ἐξομολογέομαι , ὑπέρ ὁ πρότερος αὐτός χάρις ὁμολογέω , ὑπέρ ὁ μέλλω αἰτέω ἵνα καταξιόω , ὁ θηρίον οὗτος ὁ χαλεπός καί δεινός ἀπαλλάσσω , χάρις ἀναπέμπω ὁ φιλάνθρωπον Θεός καί πατήρ , μετά οὖον ὁ υἱός ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .