joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0169.3
Θεοῦ . Οὐχ ἄρα οὖν τῷ χρόνῳ μόνον κατέδησεν αὐτοὺς τὰς εὐεργεσίας ὁ Θεός , ἀλλὰ καὶ τῷ σχήματι τῶν ἐσθιόντων . Διὰ τοῦτο γὰρ ἐξωσμένοι καὶ ὑποδεδεμένοι ἐσθίουσι , ἵνα ἐρωτῶμενοι λέγωσι , ὅτι πρὸς ὁδοιπορίαν ἤμεν ἕτοιμοι , καὶ ὅτι Ἐμελλομεν ἐξεῖναι ἐκ τῆς Αἰγύπτου ἐπὶ τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας . Τοῦτο μὲν ὁ καθ' ἱστορίαν τύπος · ἡ δὲ ἀλήθεια , αὕτη . Καὶ ἡμεῖς ἐσθίομεν πάσχα , τὸν Χριστόν · Τὸ γὰρ πάσχα ἡμῶν ἐτύθη Χριστός , φησίν . Ἄρα καὶ ἡμεῖς πάσχα ἐσθίομεν πολὺ τοῦ νομικοῦ κρείττον . Οὐκοῦν καὶ ὑποδεδεμένοι καὶ ἐξωσμένοι ὀφείλομεν ἐσθίειν . Διὰ τί ; Ἴνα καὶ ἡμεῖς ἕτοιμοι ὦμεν πρὸς τὴν ἔξοδον , πρὸς 177 τὴν ἐντεῦθεν ἀποδημίαν . Μὴδὲς τῶν τὸ πάσχα τοῦτο ἐσθιόντων πρὸς Αἰγύπτου βλέπετω , ἀλλὰ πρὸς τὸν οὐρανόν , πρὸς τὸν ἄνω Ἱερουσαλήμ . Διὰ τοῦτο ἐξωσμένος , διὰ τοῦτο ὑποδεδεμένος ἐσθίεις , ἵνα μάθῃς ὅτι ἄμα τῷ ἀρξασθαι ἐσθίειν τὸ πάσχα , ἀποδημεῖν ὀφείλεις καὶ ἀθεῖν . Αὐτὸ δὲ αὐτίζεται · καὶ τὸ δεῖν ἐξεῖναι ἀπὸ Αἰγύπτου , καὶ τὸ μένοντας , ὡς εἰς ἄλλοτρίαν λοιπὸν μένειν · Ἡμῶν γὰρ , φησίν , τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς , καὶ τὸ πάντα τὸν βίον ἀ ἐμπαρασκευοῦς εἶναι , ὥστε κληθῆναι μὴ ἀναβάλλεσθαι , ἀλλὰ λέγειν · Ἑτοιμή ἡ καρδία ἡμῶν . Ἄλλα τοῦτο μὲν Παῦλος ἠδύνατο λέγειν , ὁ μηδὲν ἐαυτῷ συνειδώς · ἐγὼ δὲ ὁ πολλοῦ χρόνου δεδεμένος εἰς μετάνοιαν , οὐ δύναμαι εἰπεῖν . Ὅτι δὲ τὸ ἐξώσαι γρηγορούσης ψυχῆς , ἄκουε τοῦ Θεοῦ λέγοντος τῷ δικαίῳ ἐκεῖνω · Μὴ , ἀλλὰ ζωσαὶ ὡσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφὺν σου · ἐρωτήσω δὲ σε , σὺ δὲ μοι ἀποκρίθητι . Τοῦτο καὶ πρὸς πάντας ἁγίους φησίν , τοῦτο δὲ καὶ πρὸς τὸν Μωϋσέα . Καὶ αὐτὸς δὲ φαίνεται ἐξωσμένος ἐν τῷ Ἰεζεκιήλ · μᾶλλον δὲ καὶ οἱ ἄγγελοι ἡμῖν ἐξωσμένοι φαίνονται , ὡς στρατιῶται δυνες . Ἀπὸ τοῦ περιζώσασθαι , τὸ στήναι γίνεται γενναῖως , ὡσπερ ἀπὸ τοῦ στήναι , τὸ ζωσάσθαι . Οὐκοῦν καὶ ἐαυτοὺς περιζώσωμεν · καὶ γὰρ καὶ ἡμεῖς ἐξεῖναι μέλλομεν , καὶ πολλὰ μεταξὺ τὰ χαλεπά . Ὅταν τὸ πεδίον τοῦτο διελθῶμεν , δδιάβολος ἐφέστηκεν ἐσθίεις , πάντα ποιῶν καὶ μηχανώμενος , ὥστε τοὺς ἐξ Αἰγύπτου σωθῆναι , ὡς τοὺς τὴν Ἐρυθρὰν θαλασσὰν διαβάντας , τοὺς ἀπὸ τῶν δαιμόνων καὶ τῶν μυρίων πληγῶν ἄμα ἀπολουμένων , τούτους λαβὼν ἀπόλεσαι . Ἄλλ' , ἐὰν νήψωμεν , ἔχομεν καὶ ἡμεῖς σῦλον πυρός , τὴν τοῦ Πνεύματος χάριν · ὁ αὐτὸς καὶ φωτίζει , καὶ σκιάζει · Ἔχομεν μάννα · μᾶλλον δὲ οὐ μάννα , ἀλλὰ πολλῷ πλεῖον τοῦ μάννα ἔχομεν · πῶμα πνευματικόν , οὐχ ὕδωρ ἀπὸ πέτρας ἐξεῖσιν . Ἔχομεν καὶ παρεμβολήν , τὴν ἔρημον οἰκοῦντες καὶ νῦν . Ὄντως γὰρ , ὄντως ἔρημος καὶ νῦν τῆς ἀρετῆς ἡ γῆ γέγονε , καὶ μᾶλλον ἢ ἐκείνη . Διὰ τί ἐκείνη ἡ ἔρημος φευκτὴ ἦν ; ἄρ' οὐχ οἱ σκορπίους εἶχεν ἐν ἑαυτῇ καὶ ἔχεις ; ἐν ἧ , φησίν , οὐ διήλθεν ἄνθρωπος . Ἄλλ' οὐκ ἐστιν , οὐκ ἐστιν οὕτως ἄφρος ἐκείνη χαρπών , ὡς ἡ ἀνθρωπίνη φύσις .
Lemmas: Θεός . οὐχ ἄρα οὖν ὁ χρόνος μόνος καταδέω αὐτός ὁ εὐεργεσία ὁ Θεός , ἀλλά καί ὁ σχῆμα ὁ ἐσθίω . Ζεύς οὗτος γάρ ἐξωθέω καί ὑποδέω ἐσθίω , ἵνα ερωτώμενος λέγω , ὅτι πρός ὁδοιπορία εἰμί ἑτοῖμος , καί ὅτι μέλλω ἔξεστι ἐκ ὁ Αἴγυπτος ἐπί ὁ γῆ ὁ ἐπαγγελία . οὗτος μέν ὁ κατά ἱστορία τύπος · ὁ δέ ἀλήθεια , οὗτος . καί ἐγώ ἐσθίω πάσχα , ὁ Χριστός · ὁ γάρ πάσχα ἐγώ θύω Χριστός , φημί . ἄρας καί ἐγώ πάσχα ἐσθίω πολύς ὁ νομικός ἀγαθός . οὐκοῦν καί ὑποδέω καί ἐξωθέω ὀφείλω ἐσθίω . Ζεύς τίς ; ἵνα καί ἐγώ ἑτοῖμος εἰμί πρός ὁ ἔξοδος , πρός 177 ὁ ἐντεῦθεν ἀποδημία . Μὴδὲς ὁ ὁ πάσχα οὗτος ἐσθίω πρός Αἴγυπτος βλέπω , ἀλλά πρός ὁ οὐρανός , πρός ὁ ἄνω Ἱερουσαλήμ . Ζεύς οὗτος ἐξωθέω , διά οὗτος ὑποδέω ἐσθίω , ἵνα μανθάνω ὅτι ἄμη ὁ ἄρχω ἐσθίω ὁ πάσχα , ἀποδημέω ὀφείλω καί ἠθέω . αὐτός δέ αυτιζω · καί ὁ δήω ἔξεστι ἀπό Αἴγυπτος , καί ὁ μένω , ὡς εἰς ἀλλότριος λοιπός μένω · ἡμός γάρ , φημί , ὁ πολίτευμα ἐν οὐρανός , καί ὁ πᾶς ὁ βίος ὅς ἐμπαρασκευή εἰμί , ὥστε καλέω μή ἀναβάλλω , ἀλλά λέγω · ἑτοιμάζω ὁ καρδία ἐγώ . ἄλλος οὗτος μέν Παῦλος δύναμαι λέγω , ὁ μηδείς αὐτός σύνοιδα · ἐγώ δέ ὁ πολύς χρόνος δήω εἰς μετάνοια , οὖον δύναμαι εἶπον . ὅτι2 δέ ὁ ἐξωθέω Γρηγορούσης Ψυχή , ἀκούω ὁ Θεός λέγω ὁ Δίκαιος ἐκεῖνος · μή , ἀλλά ζώννυμι ὡς ἀνήρ ὁ ὀσφῦς σύ · ἐρωτάω δέ σύ , σύ δέ ἐγώ ἀποκρίνω . οὗτος καί πρός πᾶς ἅγιος φημί , οὗτος δέ καί πρός ὁ Μωϋσῆς . καί αὐτός δέ φαίνω ἐξωθέω ἐν ὁ Ἰεζεκιήλ · μᾶλλον δέ καί ὁ ἄγγελος ἐγώ ἐξωθέω φαίνω , ὡς στρατιώτης δύο . ἀπό ὁ περιζώννυμι , ὁ ἵστημι γίγνομαι γενναῖος , ὡς ἀπό ὁ ἵστημι , ὁ ζώννυμι . οὐκοῦν καί ἑαυτοῦ περιζώννυμι · καί γάρ καί ἐγώ ἔξεστι μέλλω , καί πολύς μεταξύ ὁ χαλεπός . ὅταν ὁ πεδίον οὗτος διέρχομαι , διάβολος ἐφίστημι ἐσθίω , πᾶς ποιέω καί μηχανάομαι , ὥστε ὁ ἐκ Αἴγυπτος σῴζω , ὡς ὁ ὁ ἐρυθρός θάλασσα διαβαίνω , ὁ ἀπό ὁ δαίμων καί ὁ μυρίος πληγή ἄμη ἀπόλλυμι , οὗτος λαμβάνω ἀπόλλυμι . ἄλλος , ἐάν νήφω , ἔχω καί ἐγώ σύλη πῦρ , ὁ ὁ πνεῦμα χάρις · ὁ αὐτός καί φωτίζω , καί σκιάζω · ἔχω μάννα · μᾶλλον δέ οὖον μάννα , ἀλλά πολύς πλείων ὁ μάννα ἔχω · πῶμα πνευματικός , οὐ ὕδωρ ἀπό πέτρα ἔξειμι . ἔχω καί παρεμβολή , ὁ ἐρῆμος οἰκέω καί νῦν . ὄντως γάρ , εἰμί ἐρῆμος καί νῦν ὁ ἀρετή ὁ γῆ γίγνομαι , καί μᾶλλον ἢ ἐκεῖνος . Ζεύς τίς ἐκεῖνος ὁ ἐρῆμος φευκτός εἰμί ; ἄρα οὐ ὁ σκορπίος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ καί ἔχω ; ἐν ἧ , φημί , οὖον διέρχομαι ἄνθρωπος . ἄλλος οὐ εἰμί , οὐ εἰμί οὕτως Ἄφρος ἐκεῖνος καρπός , ὡς ὁ ἀνθρώπινος φύσις .