joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0120.2
ἐλκυθῆναι , μὴ παριδεῖν . Τί δὴ τοῦτό ἐστιν ; Ἐλέγομεν περὶ τῶν Ἰουδαίων καὶ τῶν ἀρχόντων τῶν παρ’ αὐτοῖς , ὅτι ἐνεκαλοῦντο ὡς σῴζοντες ἀνταπόδομα , καὶ τοῦτο ὁ νόμος αὐτοῖς ἐπέτρεπεν · Ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ , καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος · ἀλλ’ οὐχ ἵνα τοὺς ἀλλήλων ἐξορπτήσωσιν ὀφθαλμούς , ἀλλ’ ἵνα φόβῳ τοῦ παθεῖν τὴν τοῦ ποιεῖν ἀδειαν ἐπισχόντες , μήτε ἐργάζωνται τι κακὸν ἕτερον , μήτε πάσχωσι τοῦτο παρ’ ἑτέρων . Διὰ τοῦτο εἶπεν , Ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ , ἵνα τὰς ἐκείνου δὴ χειρας , οὐχ ἵνα τὰς σὰς ἀνεξάγῃ , οὐχ ἵνα τῶν σῶν ὀφθαλμῶν ἀπαίρῃ τὴν βλάψιν μόνον , ἀλλ’ ἵνα καὶ τοὺς ἐκείνου διατηρήσῃ σώους . Ἄλλ’ ὅπερ ἐζήτουν , τινὸς ἐνεκεν συγκεχωρημένης ἀμύνης ἐνεκαλοῦντο οἱ τῷ πράγματι κεχρημένοι · τί ποτε τοῦτό ἐστι ; Τὸ μνησικακον ἐνταῦθα φησίν . Εὐδῶς μὲν γὰρ τὸν παθόντα δράσαι συγχωρεῖ , ὅπερ ἐφη , κατέχων ἐκεῖνον · μνησικακεῖν δὲ οὐκέτι ἀφήσιν · οὐκέτι γὰρ τὸ πράγμα ἐστὶ τοῦ θυμοῦ , οὐδὲ τῆς ζούσης ὀργῆς , ἀλλὰ πονηρίας μεμελετημένης . Συγγινώσκει δὲ ὁ Θεὸς τοῖς ἀπὸ τῆς ἐπηρεσίας ἰσως συναρπασαθεῖσι , καὶ ἐπὶ τὴν ἄμυναν ὠρμηκόσι · διὸ λέγει , Ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ · καὶ πάλιν , Ὁδὸν μνησικακῶν εἰς θάνατον . Εἰ δὲ ἕνα ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ πηροῦν ἐφη , τοσαύτην κεῖται τιμωρίαν τοῖς μνησικακοῖς , πόσω μᾶλλον τοῖς καὶ παρέξιν ἑαυτοῖς πρὸς τὸ παθεῖν κακῶς καλεῦσθεῖσι ; Μὴ τοίνυν ὦμεν μνησικακοί , ἀλλὰ σβέσωμεν τὴν ὀργὴν , ἵνα τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας ἀξιωθῶμεν . Ὁ γὰρ μέτρον μετρεῖτε , φησίν , ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν , καὶ ἐν ᾧ κρίματι κρίνετε , κριθήσεσθε . Γινώμεθα οὖν περὶ τοὺς ὁμοδούλους φιλάνθρωποι , συμπαθεῖς , ὅπως · καὶ τὰς ἐν τῷ παρόντι βίῳ διαφύγωμεν παγίδας , καὶ κατὰ τὴν μέλλουσαν ἡμέραν τῆς παρ’ αὐτοῦ τύχωμεν συγγνώμης , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ , καὶ τῇ ἐξῆς .
Lemmas: ἕλκω , μή παρεῖδον . τις δή οὗτος εἰμί ; λέγω περί ὁ Ἰουδαῖος καί ὁ ἄρχω ὁ παρά αὐτός , ὅτι ἐγκαλέω ὡς σῴζω ἀνταπόδομα , καί οὗτος ὁ νόμος αὐτός ἐπιτρέπω · ὀφθαλμός ἀντί ὀφθαλμός , καί ὀδούς ἀντί ὀδούς · ἀλλά οὐ ἵνα ὁ ἀλλήλων ἐξορπτήσωσιν ὀφθαλμός , ἀλλά ἵνα φόβος ὁ πάσχω ὁ ὁ ποιέω ἄδεια ἐπέχω , μήτε ἐργάζομαι τίς κακός ἕτερος , μήτε πάσχω οὗτος παρά ἕτερος . Ζεύς οὗτος εἶπον , ὀφθαλμός ἀντί ὀφθαλμός , ἵνα ὁ ἐκεῖνος δή χείρ , οὐ ἵνα ὁ σός ἀνάγω , οὐ ἵνα ὁ σός ὀφθαλμός ἀπαίρω ὁ βλάψις μόνος , ἀλλά ἵνα καί ὁ ἐκεῖνος διατήρηση σῶς . ἄλλος ὅσπερ ζητέω , τις ἕνεκα συγχωρέω ἄμυνα ἐγκαλέω ὁ ὁ πρᾶγμα χράομαι · τίς ποτός οὗτος εἰμί ; ὁ μνησικακέω ἐνταῦθα φημί . Εὐδῶς μέν γάρ ὁ πάθος δράω συγχωρέω , ὅσπερ φημί , κατέχω ἐκεῖνος · μνησικακέω δέ οὐκέτι ἀφίημι · οὐκέτι γάρ ὁ πράγμα εἰμί ὁ θυμός , οὐδέ ὁ ζέω ὀργή , ἀλλά πονηρία μελετημένος . συγγιγνώσκω δέ ὁ θεός ὁ ἀπό ὁ ἐπηρεσίας ἴσως συναρπάζω , καί ἐπί ὁ ἄμυνα ὁρμέω · διό λέγω , ὀφθαλμός ἀντί ὀφθαλμός · καί πάλιν , ὁδός μνησικακέω εἰς θάνατος . εἰμί δέ εἷς ὀφθαλμός ἀντί ὀφθαλμός πηρόω φημί , τοσοῦτος κεῖμαι τιμωρία ὁ μνησικακέω , πόσος μᾶλλον ὁ καί πάρεξις ἑαυτοῦ πρός ὁ πάσχω κακῶς καλέω ; μή τοίνυν εἰμί μνησικακέω , ἀλλά σβέννυμι ὁ ὀργή , ἵνα ὁ παρά ὁ Θεός φιλανθρωπία ἀξιόω . ὁ γάρ μέτρον μετρέω , φημί , ἀντιμετρέω σύ , καί ἐν ὅς κρίμα κρίνω , κρίνω . γίγνομαι οὖν περί ὁ ὁμόδουλος φιλάνθρωπος , συμπαθής , ὅπως · καί ὁ ἐν ὁ πάρειμι βίος διαφεύγω παγίς , καί κατά ὁ μέλλω ἡμέρα ὁ παρά αὐτός τυγχάνω συγγνώμη , χάρις καί φιλανθρωπία , καί ὁ ἑξῆς .