joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0108.2
γ' . Διὰ τοῦτο γὰρ σοι στόμα καὶ γλῶσσαν ἔδωκεν ὁ Θεός , ἵνα εὐχαριστῇς αὐτῷ , ἵνα οἰκοδομῇς τὸν πλησίον · ὡς ἂν καθαίρῃς τὴν οἰκοδομὴν , βέλτιον σιγῆν , καὶ μηδὲντα φθέγγεσθαι . Καὶ γὰρ χεῖρες τεχνητοὶ , ἄνελ τοῦ τοὺς τοίχους ἐξωφαίνειν μαθεῦσαι καθαίρειν , ἐκκόπτεσθαι δικαιᾶν ἂν εἰεν . Καὶ γὰρ ὁ Ψαλμωδὸς τοῦτὸ φησιν · Ἐξολοθρεύσεις Κύριε πάντα τὰ χείλη τὰ δόλια . Τοῦτο πάντων αἴτιον τῶν κακῶν , τὸ στόμα · μᾶλλον δὲ οὐ τὸ στόμα , ἀλλ' οἱ κακοὶ αὐτῷ χρώμενοι . Ἐντεῦθεν ὑβρεις , λοιδορίαι , βλασφημίαι , ἐκκαύματα τῶν ἡθῶν , φόνοι , μοιχεῖαι , κλοπαί , πάντα ἀπὸ τούτου τίκτεται . Καὶ πῶς , φησὶ , φόνοι ; Ἀπὸ ὑβρεὼς εἰς ὀργήν , ἀπὸ ὀργῆς εἰς πλῆγας , ἀπὸ πληγῶν εἰς φόνον ἐξέσθ . Πῶς μοιχεῖα ; Ἡ δεινὰ σε φιλεῖ , φησιν , ἐφθέγξατο τὸ περὶ σοῦ χρηστόν , ἐχάλασά σου τὸν τόνον , εἶτα καὶ σοὶ οὕτως ἀνάπτεται σὰ τῆς ἐπιθυμίας . Διὰ τοῦτο ὁ Παῦλος ἔλεγεν , Εἰ τις ἀγαθός . Ἐπεὶ οὖν πολὺ τὸ χῶμα λέγειν , εἰκότως ἀδιοριστῶς εἶπεν , ἐκεῖνα φθέγγεσθαι κελεύσας , καὶ τύπον δούς ὁμῖλια . Ποῖον δὲ τούτων ; Εἰ τις οἰκοδομεῖ , εἰπῶν . Ἡ τοῦτὸ φησιν , ἵνα χάριν σοι εἴδῃ ὁ ἀκούων . Οἷον , ἐπόρνευσεν ὁ ἀδελφός · μὴ ἐκπτύσατε τὴν ὑβριν . Μηδὲ ἐνερύρα · οὐδὲν ὠφελήσας τὸν ἀκούοντα , ἀλλὰ καὶ ἐβλαψας , εἰκότως , ἤλον αὐτῷ δούς . Ἄν μέντοι τὰ πρακτέα παραινή , πολλὴν αὐτῷ δίδως τὴν χάριν · ἂν παιδεύσῃς εὐφρμον ἔχειν στόμα , ἂν διδάξῃς μηδὲνα κακηγορεῖν , μάλιστα αὐτὸν ἐπαίδευσας , καὶ χάριν αὐτῷ δέδωκας · ἂν περὶ κατανύξεως , ἂν περὶ εὐλαβείας , ἂν περὶ ἐλεημοσύνης διαλεχθῇς , πάντα ταῦτα μαλαίνει αὐτοῦ τὴν ψυχήν . Ὑπὲρ τούτων πάντων χάριν ὁμολογήσει . Ἄν μέντοι γέλωτα κινησῇς , ἂν αἰσχρὸν φθέγξῃ , μᾶλλον ἐξήψας · ἂν ἐπαντάσῃς τὴν [ 107 ] πονηρίαν , κατέσθας καὶ ἀπώλεσας . Τοῦτο οὖν ἐστιν εἰπεῖν · ἢ ἵνα κεχαριτωμένους αὐτοὺς ἐργάσῃ , οὕτως εἶπε . Καθάπερ γὰρ τὸ μύρον χάριν διδωσι τοῖς μεταλαβάνουσι , οὕτω καὶ λόγος ἀγαθός · διὰ τοῦτο καὶ τις ἔλεγε , Μύρον ἐκπεσφθὲν ὀνομά σου · ἀποπνεῖν αὐτοὺς ἐποιοῖ ἀπὸ τῆς εὐωδίας ἐκείνης . Ὁρᾶς ὅτι , ὅπερ αὐτὸ παραίνει , τοῦτο καὶ νῦν λέγει , ἑκάστῳ οἰκοδομεῖν τὸν πλησίον ἐπιτρέπων κατὰ δύναμιν τὴν αὐτοῦ ; Ὁ ἑτέροις οὐν τοιαῦτα παραινῶν , πολλῇ μᾶλλον σαυτῷ . Καὶ μὴ λυπεῖτε , φησὶ , τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . Φιμωθεῖτε -
Lemmas: γε . Ζεύς οὗτος γάρ σύ στόμα καί γλῶσσα δίδωμι ὁ Θεός , ἵνα εὐχαριστέω αὐτός , ἵνα οἰκοδομέω ὁ πλησίος · ὡς εἄν καθαίρω ὁ οἰκοδομή , ἀγαθός σιγάω , καί μηδὲντα φθέγγομαι . καί γάρ χείρ τεχνητός , ἀναιρέω ὁ ὁ τοῖχος εξωφαινεος μαθεύομαι καθαίρω , ἐκκόπτω δικαία εἄν ἄγω . καί γάρ ὁ ψαλμῳδός οὗτος φημί · ἐξολοθρεύω κύριος πᾶς ὁ χεῖλος ὁ δόλιος . οὗτος πᾶς αἴτιος ὁ κακός , ὁ στόμα · μᾶλλον δέ οὖον ὁ στόμα , ἀλλά ὁ κακός αὐτός χράω . ἐντεῦθεν ὕβρις , λοιδορία , βλασφημία , ἔκκαυμα ὁ ἠθέω , φόνος , μοιχεία , κλοπή , πᾶς ἀπό οὗτος τίκτω . καί πῶς , φημί , φόνος ; ἀπό ὕβρις εἰς ὀργή , ἀπό ὀργή εἰς πληγάς , ἀπό πληγή εἰς φόνος ἐξίημι . Πῶς μοιχεία ; ὁ δεινός σύ φιλέω , φημί , φθέγγομαι ὁ περί σύ χρηστός , χαλάω σύ ὁ τόνος , εἶτα καί σύ οὕτως ἀνάπτω σός ὁ ἐπιθυμία . Ζεύς οὗτος ὁ Παῦλος λέγω , εἰμί τις ἀγαθός . ἐπεί οὖν πολύς ὁ χῶμα λέγω , εἰκότως ἀδιορίστως εἶπον , ἐκεῖνος φθέγγομαι κελεύω , καί τύπος δίδωμι ὁμιλία . Ποῖον δέ οὗτος ; εἰμί τις οἰκοδομέω , εἶπον . ὁ οὗτος φημί , ἵνα χάρις σύ οἶδα ὁ ἀκούω . οἷος , πορνεύω ὁ ἀδελφός · μή ἐκπτύω ὁ ὕβρις . μηδέ ἐνερύρα · οὐδείς ὠφελέω ὁ ἀκούω , ἀλλά καί βλάπτω , εἰκότως , ἦλον αὐτός δίδωμι . ἄν μέντοι ὁ πρακτέος παραινέω , πολύς αὐτός δίδωμι ὁ χάρις · εἄν παιδεύω εὐφρμον ἔχω στόμα , εἄν διδάσκω μηδείς κακηγορέω , μάλιστα αὐτός παιδεύω , καί χάρις αὐτός δίδωμι · εἄν περί κατάνυξις , εἄν περί εὐλάβεια , εἄν περί ἐλεημοσύνη διαλέγω , πᾶς οὗτος μαλαίνει αὐτός ὁ Ψυχή . ὑπέρ οὗτος πᾶς χάρις ὁμολογέω . ἄν μέντοι γέλως κινέω , εἄν αἰσχρός φθέγγομαι , μᾶλλον ἐξάπτω · εἄν ἐπαντάσῃς ὁ [ 107 ] πονηρία , καθίημι καί ἀπόλλυμι . οὗτος οὖν εἰμί εἶπον · ἢ ἵνα χαριτόω αὐτός ἐργάζομαι , οὕτως εἶπον . καθά γάρ ὁ μύρον χάρις δίδωμι ὁ μεταλαμβάνω , οὗτος καί λόγος ἀγαθός · διά οὗτος καί τις λέγω , Μύρον ἐκπέμπω ὀνομά σύ · ἀποπνέω αὐτός ποιέω ἀπό ὁ εὐωδία ἐκεῖνος . ὁράω ὅτι , ὅσπερ αὐτός παραινέω , οὗτος καί νῦν λέγω , ἕκαστος οἰκοδομέω ὁ πλησίος ἐπιτρέπω κατά δύναμις ὁ αὐτός ; ὁ ἕτερος ὀν τοιοῦτος παραινέω , πολύς μᾶλλον σεαυτοῦ . καί μή λυπέω , φημί , ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . φιμόω -