joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0092.1
Οὐ κυκρεύομεν ὑμῶν τῆς πίστεως , ἀγαπητοί , οὐδὲ δεσποτικῶς ταῦτα ἐπιτάττομεν · εἰς διδασκαλίαν λόγου προχειρισθῶμεν , οὐκ εἰς ἀρχὴν οὐδὲ εἰς αὐθεντίαν συμβούλων τάζιν ἐπέχομεν παραίνούντων . Ὑ συμβούλευν λέγει ἀπὸ παρ' ἑαυτοῦ , οὐκ ἀναγκάζων τὸν ἀκροατήν , ἀλλ' αὐτὸν ἀφήσει τῆς τῶν λεγομένων αἱρέσεως κύριον · ἐν τούτοις ἐστὶν ὑπεύθυνος μόνον , ἂν τὰ παρασῶντα μὴ εἴποι . Διὰ [ 88 ] τοῦτο καὶ ἡμεῖς ταῦτα φάμεν , ταῦτα λέγομεν , ἵνα ὑμῖν μὴ ἐξὴ κατ' ἑκείνην τὴν ἡμέραν λέγειν · Οὐδεὶς ἡμῖν εἶπεν , οὐδεὶς διεστεῖλατο , ἠγνοήσαμεν , οὐδὲν ἡγούμεθα τὸ ἁμάρτημα εἶναι . Διὰ τοῦτο λέγω καὶ διαμαρτύρομαι , ὅτι τοῦ εἰς αἵρεσιν ἐμπεσεῖν τὸ τὴν Ἐκκλησίαν σχίσαι οὐκ ἑλαττὸν ἐστὶ κακόν . Εἰπὲ μοι , εἰ τις ὑπὸ βασιλεῖ τινι τυγχάνων , ἐτέρῳ μὲν βασιλεῖ μὴ πρόσθετος , μηδὲ δοῦ ἐαυτὸν ἄλλῳ , αὐτοῦ δὲ ἐκτείνου τὴν ἀλουργίδα λαβὼν καὶ κατασχὼν , ἀπὸ τῆς πρώτης κατῆχεν ἂν ἀποσταν , καὶ διεβρήσεν εἰς πολλὰ ῥήγματα , ἂρα ἦττον ἀπὸ τῶν ἐτέρων προσθεμένων ἐκολάσθη ; Τί δέ , εἰ μετὰ τοῦτο αὐτὸν τὸν βασιλέα ἀπὸ τοῦ λαϊκοῦ κατασχὼν ἐφράσατο , κατὰ μέλος διαβαίνων αὐτοῦ τὸ σῶμα , ποῖαν ἂν δίκην δοὺς , τὴν ἀμφοῖν ἴδωκεν ; Εἰ δὲ εἰς βασιλέα τὸν ὁμοδόμους τοῦτο ἐργασάμενος , πᾶσης ἂν μεῖζονα δίκης εἰργάσατο · ὁ τὸν Χριστὸν σφάξας καὶ διαβαίνων κατὰ μέλος , ποίας γεύσεις οὐκ ἔσται ἄξιος ; ἂρα ταύτης [ τῆς ] ἀπειλουμένης ; Οὐχ ἑγωγε οἶμαι , ἀλλ' ἑτέρας πολλῷ χαλεπωτέρας . Εἰπατε , ὅσαι πάρεστε ( ὡς γὰρ ἐπὶ τοῦ πολὺ γυναικῶν τοῦτο τὸ ἐλάττωμα ) , ταῖς ἀποῦσαις διηγήσασθε τοῦτο τὸ ὑπόδειγμα , φοβήσατε . Εἰ τινες ἡμᾶς λυπεῖν καὶ ἀμῦναι θαι τούτῳ νομίζουσιν , εὖ εἰδότεσαν , ὅτι ταῦτα μάτην ποιοῦσιν . Εἰ γὰρ ἡμᾶς ἀμῦναι θαι βούλει , ἐγὼ σοι διδῶμι τρόπον , καθ' ὃν χωρὶς τῆς σῆς βλάβης ἀμῦναι θαι δυνατὴ · μᾶλλον δὲ οὐκ ἔστι χωρὶς βλάβης ἀμῦναι θαι , πλὴν ἀλλὰ μετὰ ἐλάττονος βλάβης · ῥάπισον , ἐμπτυσον ἐντυχούσα δημοσίᾳ , καὶ πληγὰς ἐντεῦθεν . ζ' . Φρίτταις ταῦτα ἀκούουσα ; Ἄν εἴπω , Ἐμὲ ῥάπισον , φρίττεις · καὶ τὸν Δεσπότην σου σπαράττεις , καὶ οὐ φρίττεις ; τὰ μέλη τὰ Δεσποτικὰ διαβαίνεις , καὶ οὐ τρέμεις ; Οὐχὶ ἑστὶν ἡ Ἐκκλησία πατρικόν ; Ἐν σώμα , καὶ ἑν πνεῦμα . Ἄλλὰ βούλει με ἀμῦναι θαι ; Μέχρις ἐμοῦ στήθι . Τί ἂντ' ἐμοῦ τὸν Χριστὸν ἀμύνη ; μᾶλλον δέ τί κατὰ τῶν ἡλῶν λακτίζεις ; Οὐδαμοῦ μὲν οὖν τὸ ἀμῦναι θαι καλόν · τὸ δὲ ἑτέρου ἀδικούντος ἑτερον ὑβρίζειν , πολλῷ χαλεπωτέρον . Παρ' ἡμῶν ἑλέγχει ; τί τὸν οὐκ ἑδικηκότα λυπεῖς ; τοῦτο μανίας ἐσχάτης . Οὐκ εἰρωνευόμενος , ὁ μέλλω λέγειν , φημι , οὐδὲ ἀπλῶς , ἀλλ' ὡς ἐγὼ καὶ ὡς διδάσκειμαι · ἑκαστον τῶν σὺν ὑμῖν λυπουμένων πρὸς ἡμᾶς , καὶ διὰ ταύτην τὴν λύπην βλαπτόντων ἑαυτούς , καὶ ἀλλαγὼν πορευομένων , ἐβουλήθην πληγὰς ἐντεῦθεν ἡμῖν εἰς τὴν ἑδὺν αὐτῆν , καὶ γυμνοῦς ἀποδιδόναι αἰκισμοῖσι μάστιξιν , εἰτε δικαίως εἰτε ἀδίκως ἐγκαλοῦν . καὶ μᾶλλον εἰς ἡμᾶς ἀφίεναι τὴν ὀργήν , ἡ ταῦτα τολμᾶν , ἂ νῦν τολμᾶσιν . Εἰ τοῦτο γέγονεν , οὐδὲν ἂν τῷ , οὐδαμίνων ἀνθρώπων καὶ οὐδεὶς δέξιν λόγῳ τοιαῦτα πάσχειν . Ἄλλως δὲ ἂν καὶ παρεκάλεισα ὁ ἑδικημένος καὶ ὑβρισμένος ἐγὼ τὸν Θεόν , καὶ ἀφήκεις ὑμῖν τὰ ἁμαρτήματα · οὐκ ἐπειδὴ [ 89 ] παρῆρτησιν ἐγὼ τοσαύτην , ἀλλ' ἐπειδὴ ὁ ἑδικημένος , ὅταν ὑπὲρ τοῦ ἑδικηκότος παρακαλῇ , πολλὴν κέκτηται τὴν παρρησίαν . Ἄν εἰς ἀνθρώπων τις ἁμάρτῃ , φησί , προσεύξονταν περὶ αὐτοῦ . Εἰ δὲ μὴ ἡδυνάμην ἑγώ , ἑτέρους ἂν ἀγίους ἐζήτησα καὶ παρεκάλεσα , καὶ τοῦτο ἂν εἰργάσατο . Νῦν δὲ εἶναι καὶ παρακαλοῦμεν , τοῦ Θεοῦ παρ' ἡμῶν ὑβριζομένου ; Ὑπα ἀνωμαλίας . Τῶν γὰρ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν ταύτην τελούντων οἱ μὲν οὐδέποτε προσάσιν , ἡ τοῦ ἐνιαυτοῦ ἅπαξ , καὶ τοῦτο εἴκῃ ; καὶ ὡς ἑτυχεῖν · οἱ δὲ συνεχέστερον μὲν , καὶ αὐτοὶ δὲ εἴκῃ καὶ ἀπλῶς , διαλεγόμενοι καὶ ἐρεγχολύντες ὑπὲρ τοῦ μηδενός · οἱ δὲ δήθεν σπουδάζειν δοκοῦντες , οὕτοί εἰσιν οἱ τὴν ἀμφοτέρων ταύτην ἐργαζόμενοι . Εἰ γοῦν τούτων ἑνεκεν σπουδάζετε , βέλτιον καὶ ὑμᾶς μετὰ τῶν ἀμελούντων τεταχθαι · μᾶλλον δὲ τὸ βέλτιον ἡν , μῆτε ἐκεῖνους εἶναι ἀμελεῖς , μῆτε τοιούτους ὑμᾶς · οὐχ ὑμᾶς λέγω τοὺς παρόντας , ἀλλ' ἐκείνους τοὺς ἀποπληθόντας . Μοχθία τὸ πρᾶγμα ἐστίν . Εἰ δὲ οὐ δέχη περὶ ἐκείνων ταῦτα ἀκούειν , οὐκοῦν οὐδὲ περὶ ἡμῶν · τῶν γὰρ δύο τὸ ἑτερον παρανόμως γεγενήσθαι δεῖ . Εἰ μὲν οὖν περὶ ἡμῶν ταῦτα ὑποπτεύετε , ἑτοιμοι παραχωρήσαι τῆς ἀρχῆς ὅτιπερ τὸν βουλήσθε · μόνον Ἐκκλησία ἑστω μία · εἰ δὲ ἡμεῖς ἐννόμως γεγενήμεθα , πείσατε καταθεῖναι τοὺς παρανόμως ἐπὶ τὸν θρόνον ἀναβεβηκότας . Ταῦτα εἶπον , οὐχ ὡς ἐπιτάττων , ἀλλ' ὑμᾶς ἀσφαλίζομενος καὶ φρουρῶν . Ἐπειδὴ ἑκάστος ἑλικίαν ἑχει , καὶ τῶν αὐτῶν πεπραγμένων δύναται τὰς δίκας , παρακαλῶ μὴ τὸ πᾶν ἐφ' ἡμᾶς ρίψαντας , νομίζειν ἀνευθύνους εἶναι ἡμᾶς αὐτοὺς , ἵνα μὴ μάτην ἀπατώντες ἑαυτοὺς κώπτετε . Λόγον γὰρ γὰρ δώσομεν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν , ἀλλ' ὅταν τὰ παρ' ἡμῶν ἐλλείπῃ , ὅταν μὴ παρακαλῶσωμεν , ὅταν μὴ νουθετήσωμεν , ὅταν μὴ διαμαρτυρώμεθα . Μετὰ δὲ ταῦτα , ὅστε καὶ ἐμοὶ εἰπεῖν · Καθαρός ἐγὼ ἀπὸ τοῦ αἵματος πάντων , καὶ , ὅτι Τὴν ψυχὴν μου ρύσεται ὁ Θεός . Εἴπατε δὲ βούλεσθε , καὶ αἰτίαν δικαίαν δι' ἧν ἄπτετε , καὶ ἀπολογήσομαι . Ἄλλ' οὐκ ἑφεῖτε . Διό , παρακαλῶ , σπουδάσατε καὶ ὑμᾶς αὐτοὺς ἐντεῦθεν ἤδη στήσαι βεβαίως , καὶ τοὺς μεταπεθέντας ἐπαναγαγεῖν , ἵνα ὁμοθυμαδὸν ἀναπληρώμεν εὐχαριστίαν τῷ Θεῷ , ὅτι αὐτῇ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἄμήν .
Lemmas: οὖον κυκρευαρτυω σύ ὁ πίστις , ἀγαπητός , οὐδέ δεσποτικός οὗτος ἐπιτάσσω · εἰς διδασκαλία λόγος προχειρίζω , οὐ εἰς ἀρχή οὐδέ εἰς αὐθεντία σύμβουλος τάζιν ἐπέχω παραινέω . ὑ συμβουλεύω λέγω ἀπό παρά ἑαυτοῦ , οὐ ἀναγκάζω ὁ ἀκροατής , ἀλλά αὐτός ἀφίημι ὁ ὁ λέγω αἵρεσις κύριος · ἐν οὗτος εἰμί ὑπεύθυνος μόνος , εἄν ὁ παρασῴζω μή εἶπον . Ζεύς [ 88 ] οὗτος καί ἐγώ οὗτος φημί , οὗτος λέγω , ἵνα σύ μή ἔξεστι κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα λέγω · οὐδείς ἐγώ εἶπον , οὐδείς διαστέλλω , ἀγνοέω , οὐδείς ἡγέομαι ὁ ἁμάρτημα εἰμί . Ζεύς οὗτος λέγω καί διαμαρτύρομαι , ὅτι ὁ εἰς αἵρεσις ἐμπίπτω ὁ ὁ ἐκκλησία σχίζω οὐ μικρός εἰμί κακός . εἶπον ἐγώ , εἰμί τις ὑπό βασιλεύς τις τυγχάνω , ἔς μέν βασιλεύς μή πρόσθετος , μηδέ δήω ἑαυτοῦ ἄλλος , αὐτός δέ ἐκτείνω ὁ ἁλουργίς λαμβάνω καί κατέχω , ἀπό ὁ πρῶτος κατάγω εἄν ἀφίστημι , καί διαβιβρώσκω εἰς πολύς ῥῆγμα , ἄρα ἀίσσω ἀπό ὁ ἕτερος προστίθημι κολάζω ; τις δέ , εἰμί μετά οὗτος αὐτός ὁ βασιλεύς ἀπό ὁ λαϊκός κατέχω φράζω , κατά μέλος διαβαίνω αὐτός ὁ σῶμα , Ποίας εἄν δίκη δίδωμι , ὁ ἄμφω ὁράω ; εἰμί δέ εἰς βασιλεύς ὁ ομοδομος οὗτος ἐργάζομαι , πᾶς εἄν μείζων δίκη ἐργάζομαι · ὁ ὁ Χριστός σφάζω καί διαβαίνω κατά μέλος , Ποίας γεύω οὐ εἰμί ἄξιος ; ἄρα οὗτος [ ὁ ] ἀπειλέω ; οὐχ ἔγωγε οἴομαι , ἀλλά ἕτερος πολύς χαλεπός . εἶπον , ὅσος πάρειμι ( ὡς γάρ ἐπί ὁ πολύς γυνή οὗτος ὁ ἐλάττωμα ) , ὁ ἄπειμι διηγέομαι οὗτος ὁ ὑπόδειγμα , φοβέω . εἰμί τις ἐγώ λυπέω καί ἀμύνω Θαΐς οὗτος νομίζω , εὕω οἶδα , ὅτι οὗτος μάτην ποιέω . εἰμί γάρ ἐγώ ἀμύνω Θαΐς βούλομαι , ἐγώ σύ δίδωμι τρόπος , κατά ὅς Χωρὶς ὁ σός βλάβη ἀμύνω Θαΐς δυνατός · μᾶλλον δέ οὐ εἰμί Χωρὶς βλάβη ἀμύνω Θαΐς , πλήν ἀλλά μετά μικρός βλάβη · ῥαπίζω , ἐμπτύω ἐντυγχάνω δημόσιος , καί πληγάς ἐντεῦθεν . γῆ . Φρίτταις οὗτος ἀκούω ; ἄν εἶπον , ἐγώ ῥαπίζω , φρίττω · καί ὁ δεσπότης σύ σπαράσσω , καί οὖον φρίττω ; ὁ μέλος ὁ δεσποτικός διαβαίνω , καί οὖον τρέμω ; οὐ εἰμί ὁ ἐκκλησία πατρικός ; ἐν σώμα , καί ἑν πνεῦμα . ἀλλά βούλομαι ἐγώ ἀμύνω Θαΐς ; μέχρι ἐγώ ἵστημι . τις ἀντί ἐγώ ὁ Χριστός ἀμύνη ; μᾶλλον δέ τίς κατά ὁ ἡλόω λακτίζω ; οὐδαμός μέν οὖν ὁ ἀμύνω Θαΐς καλός · ὁ δέ ἕτερος ἀδικέω ἕτερος ὑβρίζω , πολύς χαλεπός . παρά ἐγώ ἔλεγχος ; τίς ὁ οὐ ἑδικηκότα λυπέω ; οὗτος μανία ἔσχατος . οὐ εἰρωνεύομαι , ὁ μέλλω λέγω , φημί , οὐδέ ἀπλόος , ἀλλά ὡς ἐγώ καί ὡς διδάσκω · ἕκαστος ὁ σύν σύ λυπέω πρός ἐγώ , καί διά οὗτος ὁ λύπη βλάπτω ἑαυτοῦ , καί ἀλλάσσω πορεύω , βούλομαι πληγάς ἐντεῦθεν ἐγώ εἰς ὁ δύο αὐτός , καί γυμνός ἀποδίδωμι αἰκισμός μάστιξ , εἴτε δικαίως εἴτε ἄδικος ἐγκαλέω . καί μᾶλλον εἰς ἐγώ ἀφ́ερχομαι ὁ ὀργή , ὁ οὗτος τολμάω , ὅς νῦν τολμάω . εἰμί οὗτος γίγνομαι , οὐδείς εἄν ὁ , οὐδάμινος ἄνθρωπος καί οὐδείς δέξις λόγος τοιοῦτος πάσχω . ἄλλος δέ εἄν καί παρακαλέω ὁ ἑδικημένος καί ὑβρίζω ἐγώ ὁ Θεός , καί αφήνω σύ ὁ ἁμάρτημα · οὐ ἐπεί [ 89 ] παραρτάω ἐγώ τοσοῦτος , ἀλλά ἐπεί ὁ ἑδικημένος , ὅταν ὑπέρ ὁ εδικηκοος παρακαλέω , πολύς κτάομαι ὁ παρρησία . ἄν εἰς ἄνθρωπος τις ἁμαρτάνω , φημί , προσεύχομαι περί αὐτός . εἰμί δέ μή ἡδύνω ἐγώ , ἕτερος εἄν ἅγιος ζητέω καί παρακαλέω , καί οὗτος εἄν ἐργάζομαι . νῦν δέ εἰμί καί παρακαλέω , ὁ Θεός παρά ἐγώ ὑβρίζω ; ὑπα ἀνωμαλία . ὁ γάρ εἰς ὁ ἐκκλησία οὗτος τελέω ὁ μέν οὐδέποτε προσάγω , ὁ ὁ ἐνιαυτός ἅπαξ , καί οὗτος εἴκω ; καί ὡς τυγχάνω · ὁ δέ συνεχής μέν , καί αὐτός δέ εἴκω καί ἀπλόος , διαλέγω καί ἐρεγχολύντες ὑπέρ ὁ μηδείς · ὁ δέ δήθεν σπουδάζω δοκέω , οὗτος εἰμί ὁ ὁ ἀμφότερος οὗτος ἐργάζομαι . εἰμί γοῦν οὗτος ἕνεκα σπουδάζω , ἀγαθός καί σύ μετά ὁ ἀμελέω τάσσω · μᾶλλον δέ ὁ ἀγαθός ἐάν , μήτε ἐκεῖνος εἰμί ἀμελής , μήτε τοιοῦτος σύ · οὐ σύ λέγω ὁ πάρειμι , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ ἀποπλήσσω . Μοχθία ὁ πρᾶγμα εἰμί . εἰμί δέ οὖον δέχομαι περί ἐκεῖνος οὗτος ἀκούω , οὐκοῦν οὐδέ περί ἐγώ · ὁ γάρ δύο ὁ ἕτερος παρανόμως γίγνομαι δεῖ . εἰμί μέν οὖν περί ἐγώ οὗτος ὑποπτεύω , ἑτοιμάζω παραχωρέω ὁ ἀρχή ὅτιπερ ὁ βούλομαι · μόνος ἐκκλησία ἵστημι εἷς · εἰμί δέ ἐγώ ἔννομος γίγνομαι , πείθω κατατίθημι ὁ παρανόμως ἐπί ὁ θρόνος ἀναβαίνω . οὗτος εἶπον , οὐ ὡς ἐπιτάσσω , ἀλλά σύ ἀσφαλίζω καί φρουρά . ἐπεί ἕκαστος ἑλικίας ἔχω , καί ὁ αὐτός πράσσω δύναμαι ὁ δίκη , παρακαλέω μή ὁ πᾶς ἐπί ἐγώ ῥίπτω , νομίζω ἀνεύθυνος εἰμί ἐγώ αὐτός , ἵνα μή μάτην ἀπατάω ἑαυτοῦ κόπτω . Λόγος γάρ γάρ δίδωμι ὑπέρ ὁ Ψυχή σύ , ἀλλά ὅταν ὁ παρά ἐγώ ἐλλείπω , ὅταν μή παρακαλέω , ὅταν μή νουθετέω , ὅταν μή διαμαρτυρέω . μετά δέ οὗτος , ὅστε καί ἐγώ εἶπον · Καθαρός ἐγώ ἀπό ὁ αἷμα πᾶς , καί , ὅτι ὁ ψυχή ἐγώ ῥύομαι ὁ Θεός . εἶπον δέ βούλομαι , καί αἴτιος Δίκαιος διά ἧμαι ἅπτω , καί ἀπολογέομαι . ἄλλος οὐ φημί . διό , παρακαλέω , σπουδάζω καί σύ αὐτός ἐντεῦθεν ἤδη ἵστημι βεβαίως , καί ὁ μεταπίπτω ἐπανάγω , ἵνα ὁμοθυμαδόν ἀναπληρόω εὐχαριστία ὁ Θεός , ὅτι αὐτός ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών . ἀμήν .