joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0093.1
ἠγαγε . Καὶ πρὸς Θεσσαλονικέας δὲ γράφων , τὸ αὐτὸ τοῦτο ποιεῖ λέγων · Μὴ ἐν πάθει ἐκδιώκετε , καθὼς καὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη . Διεστέχατε , φησί , τοῖς δόγμασιν αὐτῶν , ἀλλὰ τὸ ὅλον γέγονε τοῦ Θεοῦ · ἐγὼ δὲ ἠγὼ τὰ παρ᾽ ὑμῶν , τὸν βίον καὶ τὴν περίπτωσιν τὸν κατὰ τὸν Θεόν · τοῦτο μὲντὸν ἐστι . Μάρτυρα δὲ τὸν Κύριον καλῶ τῶν εἰρημένων ἐμοί , ὅτι οὐχ ὑπεστείλαμην , ἀλλ᾽ εἶπον πῶς δεῖ περιπατεῖν . Ἐν ματαιότητι , φησί , τοῦ νοῦς αὐτῶν . Τί ἐστι νοῦ ματαιότης ; Τὸ περὶ τὰ μάταια ἡσχολῆσθαι . Τίνα δὲ ἐστι μάταια , ἀλλ᾽ ἢ τὰ παρόντα ἅπαντα ; περὶ ὧν φησιν ὁ Ἐκκλησιαστὴς · Ματαιότης ματαιοτήτων , τὰ πάντα ματαιότης . Ἄλλ᾽ ἐρεῖ τις · Εἰ μάταια καὶ ματαιότης , τίνος ἕνεκεν γέγονεν ; εἰ τοῦ Θεοῦ ἔργα , πῶς μάταια ; καὶ πολὺς περὶ τούτων ὁ λόγος . Ἄλλ᾽ ἀκούε , ἀγαπητέ · Οὐ τὰ τοῦ Θεοῦ ἔργα εἶπε μάταια , μὴ γένοιτο · οὐχ οὐρανὸν μάταιον , οὐδὲ γῆ ματαία , μὴ γένοιτο · οὐχ ἥλιος , οὐδὲ σελήνη καὶ ἄστρα , οὐδὲ τὸ σῶμα τὸ ἡμέτερον · πάντα γὰρ ταῦτα καλὰ λίαν · ἀλλὰ τὶ μάταιον ; Ἀκούσασθαι αὐτοῦ λέγοντος τοῦ Ἐκκλησιαστοῦ · Ἐγύττωκά μοι ἀμπελῶνας , ἐποίησά μοι ἄβοντας καὶ ἀβούδας , ἐποίησά μοι κολυμβήθρας ὕδατων , ἐτέρετό μοι ποίμνια καὶ βοσκάδας , συνήγαγον χρυσίον καὶ ἀργύριον · καὶ εἶδον ὅτι πάντα ματαιότης · καὶ πάλιν , Ματαιότης ματαιοτήτων , τὰ πάντα ματαιότης . Ἀκούσε καὶ τοῦ Προφήτου λέγοντος · Θησαυρίζει , καὶ οὐ γνώσκει τίνι συναρξεῖ αὐτά . Κατὰ τοῦτο ματαιότης ματαιοτήτων , αἱ λαμπραὶ οἰκοδομαί , ὁ πολὺς καὶ περιφρόνητος χρυσός , τῶν ἀνθρώπων αἱ ἀγέλαι κατὰ τὴν ἀγορὰν σφουδῆσαι , ὁ τύφος καὶ ἡ κενοδοξία , τὰ φρονήματα καὶ ὁ κόμπος . Ταῦτα γὰρ πάντα μάταια · οὐ γὰρ παρὰ Θεοῦ γεγένηται , ἀλλὰ παρ᾽ ἡμῶν δεδημιούργηται . Τί δήποτε δὲ μάταια ; Ὅτι οὐδὲν ἔχει τέλος χρηστόν .
Lemmas: ἄγω . καί πρός Θεσσαλονικεύς δέ γράφω , ὁ αὐτός οὗτος ποιέω λέγω · μή ἐν πάθος ἐκδιώκω , καθώς καί ὁ λοιπάς ἔθνος . Διεστέχατε , φημί , ὁ δόγμα αὐτός , ἀλλά ὁ ὅλος γίγνομαι ὁ Θεός · ἐγώ δέ ἡγός ὁ παρά σύ , ὁ βίος καί ὁ περίπτωσις ὁ κατά ὁ Θεός · οὗτος μεντον εἰμί . Μάρτυς δέ ὁ κύριος καλέω ὁ εἴρω ἐγώ , ὅτι οὐ ὑποστέλλω , ἀλλά εἶπον πῶς δεῖ περιπατέω . ἐν ματαιότης , φημί , ὁ νόος αὐτός . τις εἰμί νόος ματαιότης ; ὁ περί ὁ μάταιος ἀσχολέω . τίς δέ εἰμί μάταιος , ἀλλά ἢ ὁ πάρειμι ἅπας ; περί ὅς φημί ὁ ἐκκλησιαστής · Ματαιότης ματαιότης , ὁ πᾶς ματαιότης . ἄλλος εἴρω τις · εἰμί μάταιος καί ματαιότης , τίς ἕνεκα γίγνομαι ; εἰμί ὁ Θεός ἔργον , πῶς μάταιος ; καί πολύς περί οὗτος ὁ λόγος . ἄλλος ἀκούω , ἀγαπητός · οὖον ὁ ὁ Θεός ἔργον εἶπον μάταιος , μή γίγνομαι · οὐ οὐρανός μάταιος , οὐδέ γῆ μάταιος , μή γίγνομαι · οὐ ἥλιος , οὐδέ σελήνη καί ἄστρον , οὐδέ ὁ σῶμα ὁ ἡμέτερος · πᾶς γάρ οὗτος καλός λίαν · ἀλλά τίς μάταιος ; ἀκούω αὐτός λέγω ὁ ἐκκλησιαστής · Ἐγύττωκά ἐγώ ἀμπελών , ποιέω ἐγώ ἄβος καί αβουδαις , ποιέω ἐγώ κολυμβήθρα ὕδωρ , τερέω ἐγώ ποίμνιον καί βοσκάδας , συνάγω χρυσίον καί ἀργύριον · καί εἶδον ὅτι πᾶς ματαιότης · καί πάλιν , Ματαιότης ματαιότης , ὁ πᾶς ματαιότης . ἀκούω καί ὁ Προφήτου λέγω · θησαυρίζω , καί οὖον γιγνώσκω τίς συνάρχω αὐτός . κατά οὗτος ματαιότης ματαιότης , ὁ λαμπρός οἰκοδομή , ὁ πολύς καί περιφρονητός χρυσός , ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀγέλη κατά ὁ ἀγορά σφουδηω , ὁ τύφος καί ὁ κενοδοξία , ὁ φρόνημα καί ὁ κόμπος . οὗτος γάρ πᾶς μάταιος · οὖον γάρ παρά Θεός γίγνομαι , ἀλλά παρά ἐγώ δημιουργέω . τις δήποτε δέ μάταιος ; ὅτι2 οὐδείς ἔχω τέλος χρηστός .