joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0165.1
θεὶς ἐσμεν , παλαιομεν αὐτοὺς · ἐπεὶ δτι Παῦλος οὐχ ἐπάλαισεν , ἀκούσον αὐτοῦ λέγοντος · Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ ; ἄβιψις , ἡ στενοχωρία , ἡ λιμός , ἡ γυμνότης , ἡ τρυγμότης , ἡ κίνδυνος , ἡ μάχαιρα ; Καὶ πάλιν ἀκους αὐτοῦ λέγοντος · Ὁ Θεὸς συντρίψει τὸν σατανᾶν ὑπὸ τοὺς πόδας ὑμῶν ἐν τάχει . Εἶχε γὰρ αὐτὸν οὐδὲπω ἐνίχηνον · διὸ καὶ ἔλεγεν · Παραγγέλλω σοι ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐξελθεῖν ἀπ’ αὐτῆς . Τοῦτο δὲ οὐχ ἕστι παλαίωντος . Ὁ γὰρ παλαιῶν οὐδὲπω ἐνίκησεν , ὁ δὲ νικήσας οὐκέτι παλαίει . Ὑπέταξεν αὐτὸν , ἐξηγματοώτισε . Καὶ Πέτρος δὲ οὐχ ἐπάλαισε τῷ διαβόλῳ , ἀλλ’ ὁ τοῦ παλαίου βέλτιον ἦν , τοῦτο εἴργατο . Ἐν τοῖς πιστοῖς , ἐν τοῖς ὑπακούουσι , ἐν τοῖς κατηχωμένοις ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόντος ἐκράτουν αὐτοῦ a . Διὸ καὶ ἔλεγεν ὁ μακάριος Παῦλος · Οὐ γὰρ αὐτοῦ τὰ νοήματα ἀγνοοῦμεν . Ὦθεν καὶ μάλιστα αὐτὸ περιεγένετο . Καὶ πάλιν ἀκους αὐτοῦ λέγοντος · Ὁθ θανιστόν , εἰ καὶ οἱ διάκονοι αὐτοῦ μετασχηματίζονται , ὡς διάκονοι δικαιοσύνης . Οὕτως ἤδει πᾶσαν τὴν μάχην , καὶ οὐδὲν αὐτὸν ἐλάνθανε . Καὶ , Τὸ μυστήριον γάρ , φησίν , ἡδὴ ἀποκρύπτεται τῆς ἀρχῆς . Ἄλλα πρὸς ἡμᾶς ἡ πάλαι ἐστίν . Ἐπεὶ ἀκους πάλιν αὐτοῦ λέγοντος · Πέπεισμαι ὅτι οὔτε ἄγγελοι , οὔτε ἀρχαί , οὔτε ἐξουσίαι , οὔτε δυνάμεις , οὔτε ἐνεστῶτα , οὔτε μέλλοντα , οὔτε κτίσις ἑτέρα δυνησεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ . Οὐχ εἶπεν ἀπλῶς , Ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ , ἀλλ’ , Ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ . Πολλοὶ γὰρ εἰν ἡμῶν οἱ δὴθεν τῷ Χριστῷ , οὐχ ἀγαπῶντες τὸ αὐτόν . Οὐ μόνον , φησίν , ἀρνήσασθαί με οὐ πείσεις , ἀλλ’ οὐδὲ ἤτον αὐτὸν ἀγαπησαί . Εἰ δὲ αἱ δυνάμεις οὐχ ἄν τοῦτο ἔσχυσαν , [ 172 ] τὶς ἕτερος αὐτὸν μετέστησεν ; Οὐχ ὡς δὲ ἐκείνων ἐπιχειροσῶν , ταῦτά φησιν , ἀλλὰ καθ’ ὑπόδεισιν . Διὸ καὶ ἔλεγεν · Πέπεισμαι . Οὐκοῦν οὐχ ἐπάλαισεν , ἀλλ’ ὅμως φροῦεται αὐτοῦ καὶ πινουργίας . Ἄκους γὰρ αὐτοῦ λέγοντος · Φοβοῦμαι , μή πως ὡς ὁ δρις Ἔδων ἐξηπάτησεν ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτοῦ , οὕτω φθαρίῃ τὰ νοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἀπλότητος τῆς εἰς τὸν Χριστόν . Ναί , φησίν ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ ἑαυτοῦ τοῦτον τῷ ῥήματι χέχρηται , λέγων · Φοβοῦμαι γάρ , μή πως ἄλλους κηρύξας , αὐτὸς ἀδόκιμος γένημαι . Πῶς οὖν πέπεισται , ὅτι οὐδεὶς σε χωρίσει ; ε’ . Ὅρᾶς ὅτι ταπεινοφροσύνης τὸ ῥῆμά ἐστι καὶ μετριότητος ; Ἦδη γὰρ ἐκεῖνος φησὶ τὸν οὐρανὸν · διὸ καὶ ἔλεγεν · Οὐδὲν γὰρ ἐμαντῷ σύνοίδα · καὶ πάλιν , Τὸν δρόμον τετέλεχα . Ἄστε οὐχ εἰς ταῦτα ἐνεπόδιζεν αὐτὸ ὁ διάβολος , ἀλλ’ εἰς τὰ τῶν μαθητῶν . Τί δήποτε ; Ἐπειδὴ τούτων οὐχ αὐτὸς ἦν κύριος · μόνον , ἀλλὰ καὶ ἡ ἐκείνων προαίρεσις . Ἐκεῖ ἐστιν ὅπου ἐκράτει · μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἐκεῖ αὐτοῦ ἐκράτει , ἀλλὰ τῆς ἀθυμίας τῶν μὴ προσεχόντων . Εἰ μὲν γὰρ τὰ παρ’ αὐτοῦ μὴ ἐπλήρου , ἡ διὰ νωθεῖαν , ἡ δι’ ἄλλο τὶ τοιοῦτον , αὐτοῦ ἐκράτει · εἰ δὲ αὐτὸς μὲν πάντα ἔπραττεν , ἐκεῖνοι δὲ οὐχ ἐπεθίοντο , οὐχ αὐτοῦ ἐκράτει , ἀλλὰ τῆς ἐκείνων ἀπειθείας · καὶ τὸ νόστημα οὐ τοῦ ἰατροῦ ἐκράτει , ἀλλὰ τῆς ἀταξίας τοῦ κάμνοντος . Ὅταν γὰρ αὐτὸς μὲν πάντα παρασκευάσῃται , ἐκεῖνος
Lemmas: τίθημι εἰμί , παλαίω αὐτός · ἐπεί δ Παῦλος οὐ παλαίω , ἀκούω αὐτός λέγω · Τῖς ἐγώ χώρισις ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ Χριστός ; ἄβιψις , ὁ στενοχωρία , ὁ λιμός , ὁ γυμνότης , ὁ τρυγμοος , ὁ κίνδυνος , ὁ μάχαιρα ; καί πάλιν ἄκος αὐτός λέγω · ὁ θεός συντρίβω ὁ Σατανᾶς ὑπό ὁ πούς σύ ἐν τάχος . ἔχω γάρ αὐτός οὐδέπω φέρω · διό καί λέγω · παραγγέλλω σύ ἐν ὄνομα ὁ κύριος Ἰησοῦς ἐξέρχομαι ἀπό αὐτός . οὗτος δέ οὐ εἰμί παλαίων . ὁ γάρ παλαιός οὐδέπω νικάω , ὁ δέ νικάω οὐκέτι παλαιόω . ὑποτάσσω αὐτός , ἐξηγματοώτισε . καί Πέτρος δέ οὐ παλαίω ὁ διάβολος , ἀλλά ὁ ὁ παλαιός ἀγαθός εἰμί , οὗτος ἔργω . ἐν ὁ πιστός , ἐν ὁ ὑπακούω , ἐν ὁ κατηχωμένοις ἐκ πολύς ὁ περίειμι κρατέω αὐτός a . Διὸ καί λέγω ὁ μακάριος Παῦλος · οὖον γάρ αὐτός ὁ νόημα ἀγνοέω . ὤθω καί μάλιστα αὐτός περιγίγνομαι . καί πάλιν ἄκος αὐτός λέγω · Ὁθ θανιστόν , εἰμί καί ὁ διάκονος αὐτός μετασχηματίζω , ὡς διάκονος δικαιοσύνη . οὕτως ἦδος πᾶς ὁ μάχη , καί οὐδείς αὐτός λανθάνω . καί , ὁ μυστήριον γάρ , φημί , ἤδη ἀποκρύπτω ὁ ἀρχή . ἄλλος πρός ἐγώ ὁ πάλαι εἰμί . ἐπεί ἄκος πάλιν αὐτός λέγω · πείθω ὅτι οὔτε ἄγγελος , οὔτε ἀρχή , οὔτε ἐξουσία , οὔτε δύναμις , οὔτε ἐνίστημι , οὔτε μέλλω , οὔτε κτίσις ἕτερος δύναμαι ἐγώ χωρίζω ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ Χριστός . οὐχ εἶπον ἀπλόος , ἀπό ὁ Χριστός , ἀλλά , ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ Χριστός . πολλός γάρ ἐν ἐγώ ὁ δῆθεν ὁ Χριστός , οὐ ἀγάπη ὁ αὐτός . οὖον μόνος , φημί , ἀρνέομαι ἐγώ οὖον πείθω , ἀλλά οὐδέ εἰμί αὐτός ἀγαπάω . εἰμί δέ ὁ δύναμις οὐ ἄν οὗτος ἔχω , [ 172 ] τις ἕτερος αὐτός μεθίστημι ; οὐχ ὡς δέ ἐκεῖνος ἐπιχειρέω , οὗτος φημί , ἀλλά κατά ὑποδείδω . Διὸ καί λέγω · πείθω . οὐκοῦν οὐ παλαίω , ἀλλά ὅμως φρουω αὐτός καί πινουργίας . ἄκος γάρ αὐτός λέγω · φοβέω , μή πως ὡς ὁ δρίς ἐσθίω ἐξαπατάω ἐν ὁ πανουργία αὐτός , οὗτος φθείρω ὁ νόημα σύ ἀπό ὁ απλοτητη ὁ εἰς ὁ Χριστός . Ναίς , φημί ἀλλά καί ὑπέρ ἑαυτοῦ οὗτος ὁ ῥῆμα χράω , λέγω · φοβέω γάρ , μή πως ἄλλος κηρύσσω , αὐτός ἀδόκιμος γίγνομαι . Πῶς οὖν πείθω , ὅτι οὐδείς σύ χώρισις ; εἰ . ὁράω ὅτι ταπεινοφροσύνη ὁ ῥῆμα εἰμί καί μετριότης ; ἤδη γάρ ἐκεῖνος φημί ὁ οὐρανός · διό καί λέγω · οὐδείς γάρ ἐμαντῷ σύνοιδα · καί πάλιν , ὁ δρόμος τέλλω . Ἄστυ οὐ εἰς οὗτος ἐμποδίζω αὐτός ὁ διάβολος , ἀλλά εἰς ὁ ὁ μαθητής . τις δήποτε ; ἐπεί οὗτος οὐ αὐτός εἰμί κύριος · μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐκεῖνος προαίρεσις . ἐκεῖ εἰμί ὅπου κρατέω · μᾶλλον δέ οὐδέ ἐκεῖ αὐτός κρατέω , ἀλλά ὁ ἀθυμία ὁ μή προσέχω . εἰμί μέν γάρ ὁ παρά αὐτός μή πληρόω , ὁ διά νώθεια , ὁ διά ἄλλος τίς τοιοῦτος , αὐτός κρατέω · εἰμί δέ αὐτός μέν πᾶς πράσσω , ἐκεῖνος δέ οὐ ἐπιτίθημι , οὐ αὐτός κρατέω , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος ἀπείθεια · καί ὁ νόστιμος οὖον ὁ ἰατρός κρατέω , ἀλλά ὁ ἀταξία ὁ κάμνω . ὅταν γάρ αὐτός μέν πᾶς παρασκευάζω , ἐκεῖνος