joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0136.1
φασίν , ἀγαθότητος Θεοῦ , τὸ ἰσοτιμίαν εἶναι παρὰ πᾶσιν ; Εἰπέ μοι , ἀγνώμων ἄνθρωπε , ποτα λέγεις ; μὴ εἶναι ἀγαθότητα Θεοῦ , καὶ τίνα λέγεις ἰσοτιμίαν ; Ὁ δεῖνα , φησί , πεπλήρωται ἐκ παίδων , ἕτερος μαίνεται καὶ δαιμονᾷ , ἄλλος εἰς ἔσχατον γῆρας ἐλθσας ἐν πενίᾳ τὰς ἁπάνας βίον διήγαγεν , ἄλλος ἐν νόσοις χαλεπωτάταις · ταῦτα προνοίας ἐστὶν ἔργα ; Ὁ μὲν ἐστὶ χωρὸς , ὁ δὲ ἄλαλος , ὁ δὲ πένις , ἕτερος μαρὺς καὶ παραμάρως , καὶ μυρίων γέννων κακῶν , χρημάτων ἀπολαύει , καὶ πόρνας τρέφει καὶ παρασιτούς , καὶ λαμπρὸν οἰκίαν κέκτηται , καὶ βίον ἀπράγμονα ζῇ . Καὶ πολλὰ τοιαῦτα συνείρουσι , μακρὸν ὑφαινοῦντες κατηγορίας λόγον κατὰ τῆς τοῦ Θεοῦ προνοίας . Τί οὖν ; ἀπρονοῆτά ἐστι ; τί οὖν ἂν εἰποιμεν πρὸς αὐτούς ; Εἰ μὲν Ἕλληνες εἰεν , καὶ λέγοιεν ἡμῖν ὑπὸ τινὸς τὸν κόσμον διοικεῖσθαι , πάλιν καὶ ἡμεῖς τὰ αὐτὰ ἐρωῦμεν πρὸς αὐτούς · Τί οὖν , ἀπρονόητά ἐστιν ; οὐκοῦν πῶς ὑμεῖς σβέδεσθε Θεοῦ , καὶ προσκυνεῖτε δαίμονας καὶ 158 ἡμᾶς ; εἰ γὰρ πρόσοις ἐστιν , ἐφέστηκε τις τισὶ πᾶσιν . Εἰ δὲ τινες εἰσιν ἀποδυσοπεύοντες , ἢ Χριστιανοὶ ἢ Ἕλληνες , καὶ παρασαλεύομενοι , τί πρὸς αὐτοὺς ἐρωῦμεν ; Τοσαῦτα δέ , εἰπέ μοι , ἀπὸ ταυτομάτου γέγοντο ἂν ἀγαθᾶ ; τὸ φῶς τὸ καθημερινόν , ἢ εὐταξία ἡ ἐν τοῖς οὐοῖ , τῶν ἀστρῶν ἡ χορεία , ὁ ἰσοστάσιος νυκτῶν καὶ ἡμερῶν ὁρόμος , ἡ τῆς φύσεως ἀχολούως καὶ ἐν φυτοῖς καὶ ἐν ζώοις καὶ ἐν ἀνθρώποις ; Τίς , εἰπέ μοι , τὰ ἄντα διοικεῖ ; Εἰ μηδεὶς ἐφεστῶς ἦν , ἀλλ᾽ ἀπὸ ταυτομάτου πάντα συνειστήκει , τίς τὴν καμάρην ταύτην τὴν οὕτω καλὴν , τὴν οὕτω μεγάλην , τὸν οὐρανὸν λέγω , περιδίνυσας ἐπὶ τῆς τῆς ἔστησεν , ἢ καὶ ἐπὶ ὑδάτων ; τίς ὁ τοῖς καιροῖς τοὺς καρποφόρους διδοῦς ; τίς τοσαύτην ἔθετο ἐν σπέρμασι καὶ φυτοῖς δύναμιν ; τὸ γὰρ ἀπὸ ταυτομάτου ἄτακτον πάντως · τὸ δὲ εὐταξιον μετὰ τέχνης γίνεται . Τί γάρ , εἰπέ μοι , τῶν παρ᾽ ἡμῖν τῶν ἀπὸ ταυτομάτου οὐ πολλῆς γέμει τῆς ἀταξίας καὶ πολλοῦ τοῦ θορύβου καὶ τῆς ταραχῆς ; Καὶ οὐ λόγος ἀπὸ ταυτομάτου , ἀλλὰ μετὰ τινος ποιούντος , ἀτέχνως δὲ ποιούντος . Οἷον , ἐστω ξύλα καὶ λίθοι , ἐστω δὲ καὶ ἄνεστος · καὶ λαβὼν ἄνθρωπος οἰκοδομίας ἀπειρος οἰκοδομεῖτω καὶ ἐνεργεῖτω · ἄρα οὐ πάντα ἂν ἀπώλεσε καὶ διέφθειρε ; Πάλιν , ἐστω πλοῖον κυβερνήτου χωρὶς , πάντα ἔχον ἄπερ ἔχειν δεῖ πλοῖον ἄνευ τεχνίτου , οὐ λέγω ἀκατασκευάστον , ἀλλὰ κατασκευασθὲν · μὴ πλεύσαι · δυνήσεται ; καὶ τοσαύτη γῆ ἔτι ὑδάτος ἐστώσα , ἄνευ τινὸς συγκρατούσης ἄ δυνάμεως ; ἴδυνατο , εἰπέ μοι , οὕτω παγίως ἐπὶ χρόνον στήναι τοσοῦτον ; καὶ ταῦτα λόγον ἂν ἔχοι ; καὶ οὐ μυριάδας γέλους ἄξιον τὰ ταῦτα ἐννοεῖν ; Καὶ εἰ μὲν βαπτισθῶ καὶ τὸν οὐρανόν , ἰδοὺ καὶ ἕτερον ἄχος · εἰ δὲ καὶ οὐρανὸς ἐν ὑδατὶ φέροιτο , πάλιν ἕτερον ζήτημα . Ἄλλὰ πᾶν τῆς προνοίας ἔργον . Τὰ γὰρ ἐπὶ τῶν ὑδάτων φερόμενα οὐ κυρτωθῆναι δεῖ , ἀλλὰ κοιλαινεσθαι . Τί δῆποτε ; Ὅτι τοῦ μὲν κοιλοῦ τὸ σῶμα ὅλον βαπτίζεται ἐπὶ τῶν ὑδάτων , καθάπερ ἐπὶ τοῦ πλοίου · τοῦ δὲ κεχυρτωμένου τὸ μὲν σῶμα ὅλον ἐστὶν ἄνωθεν , τὰ δὲ ἄκρα ἐπικεῖται μόνον . Οὐκοῦν αὐτῷ δεῖ σώματος ἀντίπον καὶ σκληρὸν καὶ στέγειν δυναμένον , ὥστε φέρειν τὸ ἐπικείμενον ἄχος . Ἄλλ᾽ ἄρ᾽ φέρει τὸν οὐρανόν ; Ἄλλ᾽ οὕτος πολλῷ τοῦ ὑδάτος μαλακώτερος καὶ χαυνώτερος καὶ οὐδὲν στέγειν δυνάμενος , οὐδὲ
Lemmas: φημί , ἀγαθότης Θεός , ὁ ἰσοτιμία εἰμί παρά πᾶς ; ἐπές ἐγώ , ἀγνώμων ἄνθρωπος , ποτός λέγω ; μή εἰμί ἀγαθότης Θεός , καί τίς λέγω ἰσοτιμία ; ὁ Δεῖνα , φημί , πληρόω ἐκ παῖς , ἕτερος μαίνομαι καί δαιμονάω , ἄλλος εἰς ἔσχατος γῆρας ἔρχομαι ἐν πενία ὁ αφάνα βίος διάγω , ἄλλος ἐν νόσος χαλεπός · οὗτος πρόνοια εἰμί ἔργον ; ὁ μέν εἰμί χῶρος , ὁ δέ ἄλαλος , ὁ δέ Πένις , ἕτερος μαρὺς καί παραμάρως , καί μυρίος γεννάω κακός , χρῆμα ἀπολαύω , καί πόρνη τρέφω καί παράσιτος , καί λαμπρός οἰκίον κτάομαι , καί βίος ἀπράγμων ζῶ . καί πολύς τοιοῦτος συνείρω , μακρός ὑφαίνω κατηγορία λόγος κατά ὁ ὁ Θεός πρόνοια . τις οὖν ; απρονόητα εἰμί ; τίς οὖν εἄν εἶπον πρός αὐτός ; εἰμί μέν Ἕλλην ἄγω , καί λέγω ἐγώ ὑπό τις ὁ κόσμος διοικέω , πάλιν καί ἐγώ ὁ αὐτός εἴρω πρός αὐτός · τις οὖν , απρονόητα εἰμί ; οὐκοῦν πῶς σύ σβέδεσθε Θεός , καί προσκυνέω δαίμων καί 158 ἐγώ ; εἰμί γάρ πρόσω εἰμί , ἐφίστημι τις τις πᾶς . εἰμί δέ τις εἰμί αποδυσοπευειμι , ἢ Χριστιανός ἢ Ἕλλην , καί παρασαλεύω , τίς πρός αὐτός εἴρω ; τοσοῦτος δέ , εἶπον ἐγώ , ἀπό ταυτομάτου γίγνομαι εἄν ἀγαθός ; ὁ φάος ὁ καθημέριος , ἢ εὐταξία ὁ ἐν ὁ οὐ , ὁ ἄστρον ὁ χορεία , ὁ ἰσοστάσιος νύξ καί ἡμέρα ὁρόμος , ὁ ὁ φύσις ἀχολούως καί ἐν φυτός καί ἐν ζῷον καί ἐν ἄνθρωπος ; Τῖς , εἶπον ἐγώ , ὁ ἄντα διοικέω ; εἰμί μηδείς ἐφίστημι εἰμί , ἀλλά ἀπό ταυτομάτου πᾶς συνίστημι , τίς ὁ καμάρης οὗτος ὁ οὗτος καλός , ὁ οὗτος μέγας , ὁ οὐρανός λέγω , περιδινυσος ἐπί ὁ ὁ ἵστημι , ἢ καί ἐπί ὕδωρ ; τίς ὁ ὁ καιρός ὁ καρποφόρος Διδώ ; τίς τοσοῦτος τίθημι ἐν σπέρμα καί φυτός δύναμις ; ὁ γάρ ἀπό ταυτομάτου ἄτακτος πάντως · ὁ δέ εὐταξία μετά τέχνη γίγνομαι . τις γάρ , εἶπον ἐγώ , ὁ παρά ἐγώ ὁ ἀπό ταυτομάτου οὖον πολύς γέμω ὁ ἀταξία καί πολύς ὁ θόρυβος καί ὁ ταραχή ; καί οὖον λόγος ἀπό ταυτομάτου , ἀλλά μετά τις ποιέω , ἄτεχνος δέ ποιέω . Οἷος , ἵστημι ξύλον καί λίθος , ἵστημι δέ καί Ανεστός · καί λαμβάνω ἄνθρωπος οἰκοδομία ἤπειρος οἰκοδομέω καί ἐνεργέω · ἄρα οὖον πᾶς εἄν ἀπόλλυμι καί διαφθείρω ; πάλιν , ἵστημι πλοῖον κυβερνήτης Χωρὶς , πᾶς ἔχω Ἄπερ ἔχω δεῖ πλοῖον ἄνευ τεχνίτης , οὖον λέγω ἀκατασκεύαστος , ἀλλά κατασκευάζω · μή πλέω · δύναμαι ; καί τοσοῦτος γῆ ἔτι ὕδωρ ἵστημι , ἄνευ τις συγκρατέω ὅς δύναμις ; ἴδυνατο , εἶπον ἐγώ , οὗτος πάγιος ἐπί χρόνος ἵστημι τοσοῦτος ; καί οὗτος λόγος εἄν ἔχω ; καί οὖον μυριάς γέλως ἄξιος ὁ οὗτος ἐννοέω ; καί εἰμί μέν βαπτίζω καί ὁ οὐρανός , ἰδού καί ἕτερος ἄχος · εἰμί δέ καί οὐρανός ἐν ὑδατίς φέρω , πάλιν ἕτερος ζήτημα . ἀλλά πᾶς ὁ πρόνοια ἔργον . ὁ γάρ ἐπί ὁ ὕδωρ φέρω οὖον κυρτόω δεῖ , ἀλλά κοιλαίνω . τις δήποτε ; ὅτι2 ὁ μέν κοιλό ὁ σῶμα ὅλος βαπτίζω ἐπί ὁ ὕδωρ , καθάπερ ἐπί ὁ πλοῖον · ὁ δέ κεχυρτωμένου ὁ μέν σῶμα ὅλος εἰμί ἄνωθεν , ὁ δέ ἄκρος επίκειται μόνος . οὐκοῦν αὐτός δεῖ σῶμα ἀντίπους καί σκληρός καί στέγω δύναμαι , ὥστε φέρω ὁ ἐπίκειμαι ἄχος . ἄλλος ἄρα φέρω ὁ οὐρανός ; ἄλλος οὗτος πολύς ὁ ὕδωρ μαλακός καί χαύνος καί οὐδείς στέγω δύναμαι , οὐδέ