joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0049.4
Ἵντως γὰρ δυνάμεως μεγάλης , καὶ οὐκ ἤρκει ἀνθρωπίνη σπουδή . Τρία γὰρ εἰσηγέμεν εἰς τὸ κήρυγμα , προθυμίαν σπουδὴν καὶ παράβολον , ψυχὴν πᾶν ὅποιον ὑπομείναι ἐτοιμον , καὶ σύνεσιν καὶ σοφίαν · οὐ γὰρ ἤρκει τὸ φιλοκίνδυνον , ὁ βίος ἀληπτος , εἰ μὴ καὶ δύναμιν Πνεύματος ἔλαβε . Καὶ θέα ἀπ’ αὐτοῦ πρώτου , μᾶλλον δὲ ἄκουσε αὐτοῦ γράφοντος · Ἵνα μὴ μνημὴ τῇ διακονίᾳ ἡμῶν · καὶ πάλιν , Ἵνὰ παρακλήσις ἡμῶν οὐκ ἐν πλάνῃ , οὐδὲ ἐξ ἀκαθαρσίας , οὔτε ἐν λώφῃ καλακίας , οὔτε ἐν προθέσει πλεονεξίας . Εἶδες τὸ δᾶμον ; Καὶ πάλιν , Προσοχώμενοι καλᾶ , οὐ μόνον ἐνώπιον Κυρίου , ἀλλὰ καὶ ἀνθρώπων . Εἶτα μετὰ ταῦτα , Καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἀποθνήσκω , γῆ τὴν ἡμετέραν καύχασιν , ἣν ἔχω ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ · καὶ πάλιν , Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ ; ὀλιγία , ἢ στενοχωρία , ἢ διωγμός ; καὶ πάλιν , Ἐν ὑπομονῇ πολλῇ , ἐν ὀλιγίαις , ἐν ἀνάγκαις , ἐν διωγμοῖς , ἐν στενοχωρίαις , ἐν πληγαῖς , ἐν φυλακαῖς . Ἔπειτα οἰκονομία αὐτοῦ · Γέγονα τοῖς Ἰουδαίοις ὡς Ἰουδαῖος , τοῖς ἀνόμοις ὡς ἄνομος , τοῖς ὑπὸ νόμον ὡς ὑπὸ νόμον ; καὶ ἑυράνων , καὶ μυρία ποιεῖ . Τὸ δὲ πάντων κεφάλαιον , ἐν δυνάμει Πνεύματος ἁγίου . Οὐ γὰρ τολμήσω λαλῆσαι τι , φησίν , ὅν οὐ κατειργάσατο Χριστὸς δι’ ἐμοῦ · καὶ πάλιν , Τί γὰρ ὅστιν , ὁ πτεῦσιν ὑπὲρ τὰς λοιπὰς Ἐκκλησίας ; καὶ πάλιν , Οὐδὲν γὰρ ὑπερέσχη τῶν ὑπερλίων ἀποστόλων , εἰ καὶ οὐδὲν εἰμί . Τοῦτον γὰρ ἄνευ οὐ δυνατός . Οὐ διὰ τὰ σημεῖα οὖν αὐτοῦ ἐγένοντο πιστοί · οὐ γὰρ τὰ σημεῖα τοῦτο ἐποίησεν · οὐδὲ ἀπὸ τούτων τῆς μὲ μέγα φρονεῖν , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν ἀλίων . Δεῖ γὰρ καὶ ἀληπτον εἶναι καὶ οἰκονομικὸν καὶ μὴ φιλοκίνδυνον καὶ διδακτικόν . Τοῦτο τὸ πλεῖον κατ’ ἄρθρον · εἰ ταῦτα ἦν , οὐδὲν ἔδει σημεῖων .
Lemmas: Ἵντος γάρ δύναμις μέγας , καί οὐ ἀρκέω ἀνθρώπινος σπουδή . τρία γάρ εἰσάγω εἰς ὁ κήρυγμα , προθυμία σπουδή καί παράβολος , ψυχή πᾶς ὁποῖος ὑπομένω ἑτοῖμος , καί σύνεσις καί σοφία · οὖον γάρ ἀρκέω ὁ φιλοκίνδυνος , ὁ βίος ἄληπτος , εἰμί μή καί δύναμις πνεῦμα λαμβάνω . καί θέα ἀπό αὐτός πρῶτος , μᾶλλον δέ ἀκούω αὐτός γράφω · ἵνα μή μνήμη ὁ διακονία ἐγώ · καί πάλιν , ἵνα παράκλησις ἐγώ οὐ ἐν πλάνη , οὐδέ ἐκ ἀκαθαρσία , οὔτε ἐν λωφέω Καλάκιας , οὔτε ἐν πρόθεσις πλεονεξία . εἶδον ὁ δῆμος ; καί πάλιν , προσοχωμενος καλός , οὖον μόνος ἐνώπιος κύριος , ἀλλά καί ἄνθρωπος . εἶτα μετά οὗτος , κατά ἕκαστος ἡμέρα ἀποθνῄσκω , γῆ ὁ ἡμέτερος καῦχος , ὅς ἔχω ἐν Χριστός Ἰησοῦς · καί πάλιν , Τῖς ἐγώ χώρισις ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ Χριστός ; ὀλιγία , ἢ στενοχωρία , ἢ διωγμός ; καί πάλιν , ἐν ὑπομονή πολύς , ἐν ολιγιος , ἐν ἀνάγκη , ἐν διωγμός , ἐν στενοχωρία , ἐν πληγή , ἐν φυλακή . ἔπειτα οἰκονομία αὐτός · γίγνομαι ὁ Ἰουδαῖος ὡς Ἰουδαῖος , ὁ ἄνομος ὡς ἄνομος , ὁ ὑπό νόμος ὡς ὑπό νόμος ; καί ευραινω , καί μυρίος ποιέω . ὁ δέ πᾶς κεφάλαιος , ἐν δύναμις πνεῦμα ἅγιος . οὖον γάρ τολμάω λαλέω τίς , φημί , ὅς οὖον κατεργάζομαι Χριστός διά ἐγώ · καί πάλιν , τις γάρ Όστιν , ὁ πτύω ὑπέρ ὁ λοιπάς ἐκκλησία ; καί πάλιν , οὐδείς γάρ ὑπερέχω ὁ ὑπερλίων ἀπόστολος , εἰμί καί οὐδείς εἰμί . οὗτος γάρ ἄνευ οὖον δυνατός . οὖον διά ὁ σημεῖον οὖν αὐτός γίγνομαι πιστός · οὖον γάρ ὁ σημεῖον οὗτος ποιέω · οὐδέ ἀπό οὗτος ὁ ἐγώ μέγας φρονέω , ἀλλά ἀπό ὁ ἥλιος . Δεύς γάρ καί ἄληπτος εἰμί καί οἰκονομικός καί μή φιλοκίνδυνος καί διδακτικός . οὗτος ὁ πλείων κατά ἄρθρον · εἰμί οὗτος εἰμί , οὐδείς ἐσθίω σημεῖον .