joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-ephesios-homiliae-1-24 pg062_0120.5
a Τὰ παρελθόντα τῶν μελλόντων πλείονα ἔχει τὴν ἰσχύν , καὶ δοκεῖ θαυμαστότερον εἶναι καὶ πιστότερα . Διὸ καὶ ὁ Παῦλος ἀπὸ τῶν ὑπηρετημένων ἤδη ποιεῖται τὴν παρακλῆσιν · ἐκεῖνα μὲν γὰρ τοῦ Χριστοῦ ἐνεκεν μεῖζονα ἔχει τὴν ἰσχύν . Τὸ γὰρ εἰπεῖν , Ἄφεσ , καὶ ἀφεθήσεται σοι , κἂν μὴ ἀφῆς , οὐ μὴ ἀφεθήσεται ὑμῖν , πρὸς μὲν φιλοσόφους ἄνδρας λεγόμενον καὶ τοῖς μέλλουσι πιστεύοντας , μέγα δύναται · ὁ δὲ Παῦλος οὐκ ἀπὸ τούτων ἐντρέπεται μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν ὑπηρετημένων . Ἐκεῖνον μὲν γὰρ ἐστι κώλασιν φυγεῖν , τοῦτο δὲ ἀγαθὸν τινὸς μεταστῆσαι . Τὸν Χριστὸν , φησίν , μιμήθ . Ἄρχει τοῦτο μόνον εἰς παρακλῆσιν ἀρετῆς , τὸ τὸν Θεὸν μιμεῖσθαι · τοῦτο μεῖζον ἐκείνου , ὅτι Ἀρατέλλει τὸν ἥλιον ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθούς , καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους . Οὐ γὰρ ἀπλῶς , ὅτι τὸν Θεὸν μιμούμεθα , εἶπεν , ἀλλ’ ὅτι ἐν οἷς αὐτὸν εὐπάγχομεν , πατέρων σπλάγχνα πρὸς ἀλλήλους ἡμᾶς ἔχειν βούλεται · σπλάγχνα γὰρ ταῦτα λέγεται ἡ φιλανθρωπία καὶ οἱ οἰκτιρμοί . Ἐπειδὴ γὰρ οὐχ ἕνι ἀνθρώπους δυνάμενος μὴτε λυπεῖν μὴτε λυπεῖσθαι , δεύτερον εἶπε φάρμακον , ὥστε ἀλλήλοις χαρίζεσθαι · Χαριζόμενοι , φησίν , ἑαυτοῖς . Καὶ οὐδὲν ἴσον · σὺ μὲν γὰρ ἂν χαρίσῃ , πάλιν σοι χαριεῖται ἐκεῖνος , Θεὸς δὲ οὐδὲν ἐχαρίσω . Καὶ σὺ μὲν τῷ ὁμοδούλῳ , ὁ δὲ Θεὸς τῷ δούλῳ καὶ τῷ ἐχθρῷ καὶ τῷ μισοῦντι αὐτόν . Καθὼς καὶ ὁ Θεὸς , φησίν , ἐν Χριστῷ ἐχαρίσατο ὑμῖν . Μέγα καὶ τοῦτο ἔχει αἴνιγμα · ὁ δὲ λέγει , τοῦτό ἐστιν · Οὐχ ἀπλῶς ἀκινδύνως ἐχαρίσατο , φησίν , ἀλλὰ μετὰ τοῦ κινδύνου τοῦ Ἰοῦ . Ἴνα γὰρ σοι συγχωρῇ , τὸν Ἰοὺν ἔθουσε · σὺ δὲ πολλάκις καὶ ἀκίνδυνον καὶ ἀδάπανον ὁρῶν τὴν συγχώρησιν , οὐ ποιεῖ . Γίνεσθε οὖν μιμηταὶ τοῦ Θεοῦ , ὡς τέκνα ἀγαπητά , καὶ περιπατεῖτε ἐν ἀγάπῃ , καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν ὑμᾶς , καὶ παρέδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ὑμῶν προσφορὰν καὶ θυσίαν τῷ Θεῷ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας . Ἴνα μὴ νομίσῃς ἀνάγκης εἶναι τὸ
Lemmas: a ὁ παρέρχομαι ὁ μέλλω πλείων ἔχω ὁ ἰσχύς , καί δοκέω θαυμαστός εἰμί καί πιστός . Διὸ καί ὁ Παῦλος ἀπό ὁ υπηρετημένος ἤδη ποιέω ὁ παράκλησις · ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ Χριστός ἕνεκα μείζων ἔχω ὁ ἰσχύς . ὁ γάρ εἶπον , ἄφες , καί ἀφίημι σύ , κἀν μή ἀφῆς , οὖον μή ἀφίημι σύ , πρός μέν φιλόσοφος ἀνήρ λέγω καί ὁ μέλλω πιστεύω , μέγας δύναμαι · ὁ δέ Παῦλος οὐ ἀπό οὗτος ἐντρέπω μόνος , ἀλλά καί ἀπό ὁ υπηρετημένος . ἐκεῖνος μέν γάρ εἰμί κῶλος φεύγω , οὗτος δέ ἀγαθός τις μεθίστημι . ὁ Χριστός , φημί , μιμέομαι . ἄρχω οὗτος μόνος εἰς παράκλησις ἀρετή , ὁ ὁ θεός μιμέομαι · οὗτος μείζων ἐκεῖνος , ὅτι Ἀρατέλλει ὁ ἥλιος ἐπί πονηρός καί ἀγαθός , καί βρέχω ἐπί Δίκαιος καί ἄδικος . οὖον γάρ ἀπλόος , ὅτι ὁ θεός μιμέομαι , εἶπον , ἀλλά ὅτι ἐν ὅς αὐτός εὐπάγχομεν , πατήρ σπλάγχνον πρός ἀλλήλων ἐγώ ἔχω βούλομαι · σπλάγχνον γάρ οὗτος λέγω ὁ φιλανθρωπία καί ὁ οἰκτιρμός . ἐπεί γάρ οὐ ἐν ἄνθρωπος δύναμαι μήτε λυπέω μήτε λυπέω , δύο εἶπον φάρμακον , ὥστε ἀλλήλων χαρίζομαι · χαρίζομαι , φημί , ἑαυτοῦ . καί οὐδείς ἴσος · σύ μέν γάρ εἄν χαρίζομαι , πάλιν σύ χαρίζομαι ἐκεῖνος , θεός δέ οὐδείς χαρίζομαι . καί σύ μέν ὁ ὁμόδουλος , ὁ δέ θεός ὁ δοῦλος καί ὁ ἐχθρός καί ὁ μισέω αὐτός . καθώς καί ὁ θεός , φημί , ἐν Χριστός χαρίζομαι σύ . Μέγης καί οὗτος ἔχω αἴνιγμα · ὁ δέ λέγω , οὗτος εἰμί · οὐχ ἀπλόος ἀκίνδυνος χαρίζομαι , φημί , ἀλλά μετά ὁ κίνδυνος ὁ ἰόν . ἵνα γάρ σύ συγχωρέω , ὁ Ιούνιος εθουω · σύ δέ πολλάκις καί ἀκίνδυνος καί ἀδάπανος ὁράω ὁ συγχώρησις , οὖον ποιέω . γίγνομαι οὖν μιμητής ὁ Θεός , ὡς τέκνον ἀγαπητός , καί περιπατέω ἐν ἀγάπη , καθώς καί ὁ Χριστός ἀγαπάω σύ , καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ σύ προσφορά καί θυσία ὁ Θεός εἰς ὀσμή εὐωδία . ἵνα μή νομίζω ἀνάγκη εἰμί ὁ