joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-colossenses-homiliae-1-12 9.2
β . Τοῦτο τὸ ὄνειδος τοῖς Ἰουδαίοις ὁ θεὸς εἶπεν · Αἰρόμενοι ἐκ κοιλίας , καὶ παιδευόμενοι ἕως γήρως . Εἰ μὴ ἀεὶ τοῦτο προσεδοκᾶτε , οὐκ ἂν οὕτως εἰς τοὐπίσω πάντα ἀπῄει . Εἰ ἐνῆν τοὺς μὲν εἶναι μεμαθηκότας , τοὺς δὲ μέλλοντας , προέκοψεν ἂν τὸ ἔργον ἡμῖν · παρεχωρήσατε ἂν ἑτέροις , καὶ συναντελάβεσθε καὶ ἡμῖν . Εἰπέ μοι , εἰ πρὸς γραμματιστήν τινες ἀπίοιεν , εἶτα μένοιεν ἀεὶ τὰ στοιχεῖα μανθάνοντες , οὐ πολὺν τῷ διδασκάλῳ πόνον παρέξουσι ; Μέχρι τίνος ὑμῖν περὶ βίου διαλεγόμεθα ; Ἐπὶ τῶν ἀποστόλων οὕτως οὐκ ἦν , ἀλλὰ συνεχῶς μετεπήδων , τοὺς πρότερον μανθάνοντας διδασκάλους καθιστῶντες ἑτέρων τινῶν μαθητευομένων . Οὕτως ἠδυνήθησαν τὴν οἰκουμένην περιελθεῖν , τῷ μὴ προσδεσμεῖσθαι τόπῳ ἑνί . Πόσης οἴεσθε διδασκαλίας δεῖσθαι τοὺς ὑμετέρους ἀδελφοὺς τοὺς ἐπὶ τῶν ἀγρῶν , καὶ τοὺς ἐκείνων διδασκάλους ; Ἀλλ’ ὑμεῖς με κατέχετε προσηλώσαντες . Πρὶν ἢ γὰρ τὴν κεφαλὴν καλῶς διατεθῆναι , περιττὸν ἐπὶ τὸ λοιπὸν σῶμα ἱέναι . Πάντα ἡμῖν ἐπιῤῥίπτετε . Ὑμᾶς ἐχρῆν παρ’ ἡμῶν μανθάνειν μόνον · τὰς δὲ γυναῖκας παρ’ ὑμῶν , τὰ παιδία παρ’ ὑμῶν · ἀλλὰ πάντα ἡμῖν καταλιμπάνετε . Διὰ τοῦτο πολὺς ὁ κόπος . Διδάσκοντες , φησί , καὶ νουθετοῦντες ἑαυτοὺς ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς . Ὅρα καὶ τὸ ἀνεπαχθὲς τοῦ Παύλου . Ἐπειδὴ ἡ ἀνάγνωσις ἔχει πόνον , καὶ πολὺ τὸ φορτικόν , οὐκ ἐφ’ ἱστορίας ἤγαγεν , ἀλλ’ ἐπὶ ψαλμοὺς , ἵνα ὁμοῦ καὶ τέρπῃς τὴν ψυχὴν ᾄδων , καὶ ὑποκλέπτῃς τὸν πόνον . Ὕμνοις , φησί , καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς . Νῦν δὲ σατανικὰς μὲν ᾠδὰς καὶ ὀρχήσεις αἱροῦσιν οἱ παῖδες οἱ ὑμέτεροι , καθάπερ οἱ μάγειροι καὶ οἱ ὀψῶναι καὶ οἱ χορευταί · ψαλμὸν δὲ οὐδεὶς οὐδένα οἶδεν , ἀλλὰ καὶ αἰσχύνη τὸ πρᾶγμα δοκεῖ εἶναι καὶ χλευασία καὶ γέλως . Ἐκεῖθεν ἅπαντα τὰ κακὰ σώζεται . Ἐν οἵᾳ γὰρ ἂν ἑστήκῃ γῇ τὸ φυτόν , τοιοῦτον φέρει τὸν καρπόν · ἂν ἐν ἀμμώδει καὶ ἁλμυρᾷ , τοιοῦτον · ἂν ἐν γλυκείᾳ καὶ λιπαρᾷ , πάλιν ὅμοιον . Οὕτω πηγή τίς ἐστι τὰ διδάγματα . Δίδαξον αὐτὸν ᾄδειν ψαλμοὺς ἐκείνους τοὺς φιλοσοφίας γέμοντας , οἷον περὶ σωφροσύνης εὐθέως , μᾶλλον δὲ πρὸ πάντων περὶ τοῦ μὴ συνεῖναι πονηροῖς , εὐθέως ἀπ’ αὐτῆς τῆς ἀρχῆς τοῦ βιβλίου ( διὰ γὰρ τοῦτο καὶ ἐντεῦθεν ἤρξατο ὁ προφήτης , λέγων · Μακάριος ἀνὴρ ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν · Καὶ πάλιν , Οὐκ ἐκάθισα μετὰ συνεδρίου ματαιότητος . Καὶ πάλιν · Ἐξουδένωται ἐνώπιον αὐτοῦ πονηρευόμενος · τοὺς δὲ φοβουμένους τὸν κύριον δοξάζει ) · περὶ τοῦ συνεῖναι ἀγαθοῖς ( καὶ ταῦτα εὑρήσεις ἐκεῖ · καὶ ἄλλα πολλά ) · περὶ τοῦ γαστρὸς κρατεῖν , περὶ τοῦ χεῖρας κατέχειν , περὶ τοῦ μὴ πλεονεκτεῖν · ὅτι οὐδὲν τὰ χρήματα , οὐδὲ ἡ δόξα , καὶ ὅσα τοιαῦτα . Ὅταν τούτοις ἐκ παιδὸς ἐνάξῃς αὐτόν , κατὰ μικρὸν καὶ ἐπὶ τὰ ὑψηλότερα ἄξεις . Οἱ ψαλμοὶ πάντα ἔχουσιν , οἱ δὲ ὕμνοι πάλιν οὐδὲν ἀνθρώπινον · ὅταν ἐν τοῖς ψαλμοῖς μάθῃ , τότε καὶ ὕμνους εἴσεται , ἅτε θειότερον πρᾶγμα . Αἱ γὰρ ἄνω δυνάμεις ὑμνοῦσιν , οὐ ψάλλουσιν · Οὐ γὰρ ὡραῖος ὕμνος ἐν στόματι , φησίν , ἁμαρτωλοῦ · καὶ πάλιν , Οἱ ὀφθαλμοί μου ἐπὶ τοὺς πιστοὺς τῆς γῆς , τοῦ συγκαθῆσθαι αὐτοὺς μετ’ ἐμοῦ · καὶ πάλιν , Οὐ κατῴκει ἐν μέσῳ τῆς οἰκίας μου ποιῶν ὑπερηφανίαν · καὶ πάλιν , Πορευόμενος ἐν ὁδῷ ἀμώμῳ , οὗτός μοι ἐλειτούργει . Ὥστε μὴ μόνον φίλοις , ἀλλὰ μηδὲ οἰκέταις ἀναμιγνύναι ἑαυτοὺς ἀσφαλίζεσθε . Τὰ γὰρ μυρία κακὰ τοῖς ἐλευθέροις , ὅταν δούλους αὐτοῖς ἐπιστήσωμεν διεφθαρμένους . Εἰ γὰρ πατρὸς ἀπολαύοντες καὶ φιλοστοργίας καὶ φιλοσοφίας τοσαύτης , μόλις διασώζονται · ὅταν αὐτοὺς ἐκδῶμεν τῇ ἀφειδείᾳ τῶν οἰκετῶν , τίνες ἔσονται ; Καθάπερ ἐχθροῖς αὐτοῖς κέχρηνται , νομίζοντες αὐτοῖς τὴν δεσποτείαν εἶναι ἡμερωτέραν , ἂν μωροὺς αὐτοὺς ἀπεργάσωνται καὶ φαύλους καὶ οὐδενὸς λόγου ἀξίους . Πρὸ τῶν ἄλλων οὖν ἁπάντων ταῦτα σπουδάζωμεν . Ἠγάπησα , φησί , τοὺς ἀγαπῶντας τὸν νόμον σου . Τοῦτον οὖν καὶ ἡμεῖς ζηλώσωμεν , καὶ τούτους ἀγαπῶμεν . Ἵνα δὲ πάλιν σωφρονῶσιν οἱ παῖδες , ἀκουέτωσαν τοῦ προφήτου λέγοντος , ὅτι Αἱ ψόαι μου ἐπλήσθησαν ἐμπαιγμάτων · καὶ πάλιν , Ἐξολοθρεύσεις πάντα τὸν πορνεύοντα ἀπὸ σοῦ . Καὶ ὅτι δεῖ κατέχειν γαστρός , ἀκουέτωσαν πάλιν · Καὶ ἀπέκτεινε , φησίν , ἐν τοῖς πλείοσιν αὐτῶν , ἔτι τῆς βρώσεως οὔσης ἐν τῷ στόματι αὐτῶν . Καὶ ὅτι δεῖ δώρων κρατεῖν , ἐντεῦθεν μαθήσονται · Πλοῦτος , φησίν , ἐὰν ῥέῃ , προστίθεσθε καρδίαν · καὶ ὅτι δόξης κρατεῖν , καὶ τοῦτο εὑρήσουσιν · Οὐδὲ συγκαταβήσεται αὐτῷ ὀπίσω αὐτοῦ ἡ δόξα αὐτοῦ · τοὺς πονηροὺς μὴ ζηλοῦν · Μὴ παραζήλου ἐν πονηρευομένοις · τὰς δυναστείας ἡγεῖσθαι οὐδέν · Εἶδον τὸν ἀσεβῆ ὑπερυψούμενον καὶ ἐπαιρόμενον ὡς τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου , καὶ παρῆλθον , καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν · μηδὲν τὰ παρόντα ἡγεῖσθαι · Ἐμακάρισαν τὸν λαόν , ᾧ ταῦτά ἐστι · μακάριος ὁ λαός , οὗ κύριος ὁ θεὸς βοηθὸς αὐτοῦ · ὅτι οὐχ ἁπλῶς ἁμαρτάνομεν , ἀλλ’ ἔστιν ἀνταπόδοσις · ὅτι Σὺ ἀποδώσεις , φησίν , ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ . Διὰ τί δὲ οὐ καθ’ ἡμέραν ἀποδίδωσιν ; Ὁ θεὸς κριτὴς , φησίν , δίκαιος καὶ ἰσχυρὸς καὶ μακρόθυμος · ὅτι ἡ ταπεινοφροσύνη καλόν · κύριε , φησίν , οὐχ ὑψώθη ἡ καρδία μου · ὅτι ὑπερηφανία κακόν · Διὰ τοῦτο , φησίν , ἐκράτησεν αὐτοὺς ἡ ὑπερηφανία εἰς τέλος · καὶ πάλιν , κύριος ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται · καὶ πάλιν , Ἐξελεύσεται ὡς ἐκ στέατος ἡ ἀδικία αὐτῶν . Ὅτι ἡ ἐλεημοσύνη καλόν · Ἐσκόρπισεν , ἔδωκε τοῖς πένησιν · ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα · ὅτι τὸ ἐλεεῖν ἐπαινετόν · Χρηστὸς ἀνὴρ ὁ οἰκτείρων , καὶ κιχρῶν . Καὶ πολλὰ τούτων πλείονα εὑρήσεις ἐκεῖ ἐμφιλόσοφα δόγματα · οἷον ὅτι κακῶς λέγειν οὐ δεῖ · Τὸν καταλαλοῦντα , φησί , λάθρα τὸν πλησίον αὐτοῦ , τοῦτον ἐξεδίωκον . Τίς ὁ ὕμνος τῶν ἄνω , τί λέγει τὰ Χερουβίμ , ἴσασιν οἱ πιστοί . Τί ἔλεγον οἱ ἄγγελοι κάτω ; Δόξα ἐν ὑψίστοις θεῷ . Διὰ τοῦτο μετὰ τὰς ψαλμῳδίας ὕμνοι , ἅτε τελειότερόν τι πρᾶγμα · Ψαλμοῖς , φησίν , ὕμνοις , ᾠδαῖς πνευματικαῖς ἐν τῇ χάριτι ᾄδοντες ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τῷ θεῷ . Ἢ τοῦτό φησιν , ὅτι διὰ χάριν ἡμῖν ταῦτα ἔδωκεν ὁ θεός , ἢ ταῖς ἐν τῇ χάριτι ᾠδαῖς , ἢ νουθετοῦντες ἑαυτοὺς καὶ διδάσκοντες ἐν χάριτι , ἢ ὅτι ἐν χάριτι εἶχον ταῦτα τὰ χαρίσματα , ἢ ἐπεξήγησίς ἐστιν . Ἀπὸ τῆς χάριτος τοῦ πνεύματος , φησίν . ᾌδοντες ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τῷ θεῷ . Μὴ ἁπλῶς , φησί , τῷ στόματι , ἀλλὰ μετὰ προσοχῆς . Τοῦτο γάρ ἐστι τῷ θεῷ ᾄδειν , ἐκεῖνο δὲ τῷ ἀέρι · διαχεῖται γὰρ ἁπλῶς ἡ φωνή . Μὴ πρὸς ἐπίδειξιν , φησίν . Κἂν ἐν ἀγορᾷ ᾖς , δύνασαι συστρέψαι σαυτὸν καὶ ᾄδειν τῷ θεῷ , μηδενὸς ἀκούοντος . Ἐπεὶ καὶ Μωϋσῆς οὕτως ηὔχετο , καὶ ἠκούσθη · φησὶ γάρ · Τί βοᾷς πρός με ; Καίτοι γε οὐδὲν εἶπεν ἀλλ’ ἐβόα κατὰ διάνοιαν μετὰ καρδίας συντετριμμένης · διὸ καὶ ὁ θεὸς ἤκουσε μόνος . Οὐ κεκώλυται γὰρ καὶ περιπατοῦντα εὔχεσθαι κατὰ καρδίαν , καὶ ἄνω εἶναι . Καὶ πᾶν ὅ τι ἂν ποιῆτε , φησίν , ἐν λόγῳ , ἢ ἐν ἔργῳ , πάντα ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , εὐχαριστοῦντες τῷ θεῷ καὶ πατρὶ δι’ αὐτοῦ . Ἐὰν γὰρ οὕτω ποιῶμεν , οὐδὲν ἔσται μιαρόν , οὐδὲν ἀκάθαρτον , ἔνθα ἂν ὁ Χριστὸς καλῆται . Ἐὰν ἐσθίῃς , ἐὰν πίνῃς , ἐὰν γαμῇς , ἐὰν ἀποδημῇς , πάντα ἐν ὀνόματι τοῦ θεοῦ πρᾶττε · τουτέστιν , αὐτὸν καλῶν βοηθόν · ἐπὶ πάντων πρότερον αὐτῷ εὐχόμενος , ἅπτου τῶν πραγμάτων . Βούλει τι φθέγξασθαι ; τοῦτο πρότασσε . Διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς τῶν ἐπιστολῶν προτάσσομεν τὸ ὄνομα Κυρίου . Ἔνθα ἂν ᾖ τὸ ὄνομα Κυρίου , πάντα αἴσια . Εἰ γὰρ ὑπάτων ὀνόματα ἀσφαλῆ τὰ γραμματεῖα ποιεῖ , πολλῷ μᾶλλον τοῦ Χριστοῦ τὸ ὄνομα . Ἢ τοῦτό φησι · Κατὰ θεὸν πάντα καὶ λέγετε , καὶ πράττετε · μὴ τοὺς ἀγγέλους ἐπεισάγετε . Ἐσθίεις ; εὐχαρίστησον τῷ θεῷ , καὶ μέλλων , καὶ μετὰ ταῦτα . Καθεύδεις ; εὐχαρίστησον τῷ θεῷ , καὶ μέλλων , καὶ μετὰ ταῦτα . Εἰς ἀγορὰν ἐμβάλλεις ; ταυτὸν ποίει · μηδὲν κοσμικόν , μηδὲν βιωτικόν . Πάντα ἐν ὀνόματι Κυρίου ποίει , καὶ πάντα σοι εὐοδωθήσεται . Ὅπου ἂν ἐπιτεθῇ τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ , πάντα αἴσια . Εἰ δαίμονας ἐκβάλλει , εἰ νόσους ἀπελαύνει , πολλῷ μᾶλλον εὐκολίαν πραγμάτων ποιήσει . Καὶ τί ἐστι ποιῆσαι ἐν λόγῳ , ἢ ἐν ἔργῳ ; Ἢ ἀξιοῦντα , ἢ ὁτιοῦν ποιοῦντα . Ἄκουσον πῶς ὁ Ἀβραὰμ ἐν ὀνόματι θεοῦ τὸν οἰκέτην ἀπέστειλεν , ὁ Δαυῒδ ἐν ὀνόματι θεοῦ τὸν Γολιὰθ καθεῖλε . Θαυμαστὸν τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ μέγα . Πάλιν ὁ Ἰακὼβ τοὺς υἱοὺς πέμπων , φησίν · Ὁ δὲ θεός μου δῴη ὑμῖν χάριν ἐνώπιον τοῦ ἀνθρώπου . Ὁ γὰρ τοῦτο ποιῶν , ἔχει σύμμαχον τὸν θεόν , οὗ χωρὶς οὐδὲν ἐτόλμησε ποιῆσαι . Ἅτε οὖν τιμηθεὶς τῷ κληθῆναι , ἀντιτιμήσει τῷ ἐξευμαρίσαι τὰ πράγματα . Κάλει τὸν υἱόν , εὐχαρίστει τῷ πατρί . Καὶ γὰρ τοῦ υἱοῦ καλουμένου ὁ πατὴρ καλεῖται , καὶ αὐτοῦ εὐχαριστουμένου ὁ υἱὸς εὐχαριστεῖται . Ταῦτα μανθάνωμεν μὴ μέχρι ῥημάτων , ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν ἔργων πληροῦν . Οὐδὲν τοῦ ὀνόματος τούτου ἴσον · τοῦτο πανταχοῦ θαυμάσιον · Μύρον , φησίν , ἐκκενωθὲν ὄνομά σου . Ὁ τοῦτο εἰπὼν εὐθέως εὐωδίας ἐνεπλήσθη . Οὐδεὶς δύναται εἰπεῖν κύριον Ἰησοῦν , φησίν , εἰ μὴ ἐν πνεύματι ἁγίῳ . Τοῦτο τὸ ὄνομα τοσαῦτα ἐργάζεται . Ἐὰν εἴπῃς · Ἐν ὀνόματι πατρὸς καὶ υἱοῦ καὶ ἁγίου πνεύματος , μετὰ πίστεως , πάντα ἤνυσας . Ὅρα πόσα ἐποίησας · ἐδημιούργησας ἄνθρωπον , καὶ τἄλλα πάντα ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος εἰργάσω . Οὕτω ταῖς νόσοις ἐπιτασσόμενον φοβερὸν τὸ ὄνομα . Διὰ ταῦτα ὁ διάβολος τὰ τῶν ἀγγέλων ἐπεισήγαγε , βασκαίνων ἡμῖν τῆς τιμῆς . Τῶν δαιμόνων τοιαῦται αἱ ἐπῳδαί . Κἂν ἄγγελος ᾖ , κἂν ἀρχάγγελος , κἂν τὰ Χερουβίμ , μὴ ἀνέχου · ἐπεὶ οὐδὲ αὗται αἱ δυνάμεις καταδέξονται , ἀλλὰ καὶ ἀποσείσονται , ὅταν ἴδωσι τὸν Δεσπότην ἀτιμαζόμενον . Ἐγώ σε ἐτίμησα , φησί , καὶ εἶπον · Ἐμὲ κάλει · καὶ σὺ ἀτιμάζεις αὐτόν ; Ἂν ταύτην ᾄδῃς τὴν ἐπῳδὴν μετὰ πίστεως , καὶ νόσους καὶ δαίμονας ἀπελάσεις · κἂν μὴ ἀπελάσῃς τὴν νόσον , οὐ παρὰ ἀσθένειαν , ἀλλὰ παρὰ τὸ συμφέρον . Κατὰ τὴν μεγαλωσύνην σου , φησίν , οὕτω καὶ ἡ αἴνεσίς σου . Διὰ τοῦ ὀνόματος τούτου ἡ οἰκουμένη ἐπεστράφη , ἡ τυραννὶς ἐλύθη , ὁ διάβολος ἐπατήθη , οἱ οὐρανοὶ ἀνεῴγησαν . Καὶ τί λέγω , οἱ οὐρανοί ; ἡμεῖς ἀνεγεννήθημεν διὰ τοῦ ὀνόματος τούτου . Ἐὰν τοῦτο ἔχωμεν , λάμπομεν . Τοῦτο καὶ μάρτυρας ποιεῖ , καὶ ὁμολογητάς · τοῦτο κατέχωμεν ἀντὶ μεγάλου δώρου , ἵνα ἐν δόξῃ ζήσωμεν , καὶ εὐαρεστήσωμεν τῷ θεῷ , καὶ καταξιωθῶμεν τῶν ἐπηγγελμένων ἀγαθῶν τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ .
Lemmas: Β . οὗτος ὁ ὄνειδος ὁ Ἰουδαῖος ὁ θεός εἶπον · ἀείρω ἐκ κοιλία , καί παιδεύω ἠώς γῆρας . εἰμί μή ἀεί οὗτος προσδοκάω , οὐ εἄν οὕτως εἰς τοὐπίσω πᾶς ἄπειμι . εἰμί ἐν-εἰμί ὁ μέν εἰμί μανθάνω , ὁ δέ μέλλω , προκόπτω εἄν ὁ ἔργον ἐγώ · παραχωρέω εἄν ἕτερος , καί συναντελάβεσθε καί ἐγώ . ἐπές ἐγώ , εἰμί πρός γραμματιστής τις ἄπειμι , εἶτα μένω ἀεί ὁ στοιχεῖον μανθάνω , οὖον πολύς ὁ διδάσκαλος πόνος παρέχω ; μέχρι τίς σύ περί βίος διαλέγω ; ἐπί ὁ ἀπόστολος οὕτως οὐ εἰμί , ἀλλά συνεχῶς μεταπηδάω , ὁ πρότερος μανθάνω διδάσκαλος καθιστάω ἕτερος τις μαθητεύω . οὕτως δύναμαι ὁ οἰκέω περιέρχομαι , ὁ μή προσδεσμέω τόπος εἷς . πόσις οἴομαι διδασκαλία δήω ὁ ὑμέτερος ἀδελφός ὁ ἐπί ὁ ἀγρός , καί ὁ ἐκεῖνος διδάσκαλος ; ἀλλά σύ ἐγώ κατέχω προσηλόω . πρίν ἢ γάρ ὁ κεφαλή καλῶς διατίθημι , περισσός ἐπί ὁ λοιπός σῶμα ἵημι . Πάν ἐγώ ἐπιρρίπτω . ὑμός χρή παρά ἐγώ μανθάνω μόνος · ὁ δέ γυνή παρά σύ , ὁ παιδίον παρά σύ · ἀλλά πᾶς ἐγώ καταλιμπάνω . Ζεύς οὗτος πολύς ὁ κόπος . διδάσκω , φημί , καί νουθετέω ἑαυτοῦ ψαλμός καί ὕμνος καί ᾠδή πνευματικός . Ὅρας καί ὁ ἀνεπαχθής ὁ Παῦλος . ἐπεί ὁ ἀνάγνωσις ἔχω πόνος , καί πολύς ὁ φορτικός , οὐ ἐπί ἱστορία ἄγω , ἀλλά ἐπί ψαλμός , ἵνα ὁμοῦ καί τέρπω ὁ ψυχή ἀείδω , καί ὑποκλέπτω ὁ πόνος . Ὕμνος , φημί , καί ᾠδή πνευματικός . νῦν δέ σατανικός μέν ἀοιδή καί ὄρχησις αἱρέω ὁ παῖς ὁ ὑμέτερος , καθάπερ ὁ μάγειρος καί ὁ ὀψώνης καί ὁ χορευτής · ψαλμός δέ οὐδείς οὐδείς οἶδα , ἀλλά καί αἰσχύνη ὁ πρᾶγμα δοκέω εἰμί καί χλευασία καί γέλως . ἐκεῖθεν ἅπας ὁ κακός σῴζω . ἐν οἷος γάρ εἄν ἵστημι γῆ ὁ φυτός , τοιοῦτος φέρω ὁ καρπός · εἄν ἐν ἀμμώδης καί ἁλμυρός , τοιοῦτος · εἄν ἐν γλυκύς καί λιπαρός , πάλιν ὅμοιος . οὕτως πηγή τίς εἰμί ὁ δίδαγμα . διδάσκω αὐτός ἀείδω ψαλμός ἐκεῖνος ὁ φιλοσοφία γέμω , οἷος περί σωφροσύνη εὐθύς , μᾶλλον δέ πρό πᾶς περί ὁ μή συνίημι πονηρός , εὐθύς ἀπό αὐτός ὁ ἀρχή ὁ βιβλίον ( διά γάρ οὗτος καί ἐντεῦθεν ἄρχω ὁ προφήτης , λέγω · Μακάριος ἀνήρ ὅς οὐ πορεύω ἐν βουλή ἀσεβής · καί πάλιν , οὐ καθίζω μετά συνέδριον ματαιότης . καί πάλιν · ἐξουδενόω ἐνώπιος αὐτός πονηρεύομαι · ὁ δέ φοβέω ὁ κύριος δοξάζω ) · περί ὁ συνίημι ἀγαθός ( καί οὗτος εὑρίσκω ἐκεῖ · καί ἄλλος πολύς ) · περί ὁ γαστήρ κρατέω , περί ὁ χείρ καταχέω , περί ὁ μή πλεονεκτέω · ὅτι οὐδείς ὁ χρῆμα , οὐδέ ὁ δόξα , καί ὅσος τοιοῦτος . ὅταν οὗτος ἐκ παῖς νάσσω αὐτός , κατά μικρός καί ἐπί ὁ ὑψηλός ἄγω . ὁ ψαλμός πᾶς ἔχω , ὁ δέ ὕμνος πάλιν οὐδείς ἀνθρώπινος · ὅταν ἐν ὁ ψαλμός μανθάνω , τότε καί ὕμνος εἶμι , ἅτε θεῖος πρᾶγμα . ὁ γάρ ἄνω δύναμις ὑμνέω , οὖον ψάλλω · οὖον γάρ ὡραῖος ὕμνος ἐν στόμα , φημί , ἁμαρτωλός · καί πάλιν , ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ἐπί ὁ πιστός ὁ γῆ , ὁ συγκάθημαι αὐτός μετά ἐγώ · καί πάλιν , οὖον κατοικέω ἐν μέσος ὁ οἰκίον ἐγώ ποιέω ὑπερηφανία · καί πάλιν , πορεύω ἐν ὁδός ἄμωμον , οὗτος ἐγώ λειτουργέω . ὥστε μή μόνος φίλος , ἀλλά μηδέ οἰκέτης ἀναμίσγω ἑαυτοῦ ἀσφαλίζω . ὁ γάρ μυρίος κακός ὁ ἐλεύθερος , ὅταν δοῦλος αὐτός ἐφίστημι διαφθείρω . εἰμί γάρ πατήρ ἀπολαύω καί φιλοστοργία καί φιλοσοφία τοσοῦτος , μόλις διασῴζω · ὅταν αὐτός ἐκδίδωμι ὁ ἀφειδής ὁ οἰκέτης , τίς εἰμί ; καθά ἐχθρός αὐτός χράομαι , νομίζω αὐτός ὁ δεσποτεία εἰμί ἥμερος , εἄν μωρός αὐτός ἀπεργάζομαι καί φαῦλος καί οὐδείς λόγος ἄξιος . πρό ὁ ἄλλος οὖν ἅπας οὗτος σπουδάζω . ἀγαπάω , φημί , ὁ ἀγάπη ὁ νόμος σύ . οὗτος οὖν καί ἐγώ ζηλόω , καί οὗτος ἀγαπάω . ἵνα δέ πάλιν σωφρονέω ὁ παῖς , ἀκούω ὁ προφήτης λέγω , ὅτι ὁ ψόα ἐγώ πίμπλημι ἔμπαιγμα · καί πάλιν , ἐξολοθρεύω πᾶς ὁ πορνεύω ἀπό σύ . καί ὅτι δεῖ καταχέω γαστήρ , ἀκούω πάλιν · καί ἀποκτείνω , φημί , ἐν ὁ πλείων αὐτός , ἔτι ὁ βρῶσις εἰμί ἐν ὁ στόμα αὐτός . καί ὅτι δεῖ δῶρον κρατέω , ἐντεῦθεν μανθάνω · Πλοῦτος , φημί , ἐάν ῥέω , προστίθημι Καρδία · καί ὅτι δόξα κρατέω , καί οὗτος εὑρίσκω · οὐδέ συγκαταβαίνω αὐτός ὀπίσω αὐτός ὁ δόξα αὐτός · ὁ πονηρός μή ζηλόω · μή παραζηλόω ἐν πονηρεύομαι · ὁ δυναστεία ἡγέομαι οὐδείς · εἶδον ὁ ἀσεβής ὑπερυψόω καί ἐπαίρω ὡς ὁ κέδρος ὁ Λίβανος , καί παρέρχομαι , καί ἰδού οὐ εἰμί · μηδείς ὁ πάρειμι ἡγέομαι · μακαρίζω ὁ λαός , ὅς οὗτος εἰμί · μακάριος ὁ λαός , ὅς κύριος ὁ θεός βοηθός αὐτός · ὅτι οὐ ἁπλόος ἁμαρτάνω , ἀλλά εἰμί ἀνταπόδοσις · ὅτι σύ ἀποδίδωμι , φημί , ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός . Ζεύς τίς δέ οὖον κατά ἡμέρα ἀποδίδωμι ; ὁ θεός κριτής , φημί , δίκαιος καί ἰσχυρός καί μακρόθυμος · ὅτι ὁ ταπεινοφροσύνη καλός · κύριος , φημί , οὐ ὑψόω ὁ καρδία ἐγώ · ὅτι ὑπερηφανία κακός · Ζεύς οὗτος , φημί , κρατέω αὐτός ὁ ὑπερηφανία εἰς τέλος · καί πάλιν , κύριος ὑπερήφανος ἀντιτάσσω · καί πάλιν , ἐξέρχομαι ὡς ἐκ στέαρ ὁ ἀδικία αὐτός . ὅτι2 ὁ ἐλεημοσύνη καλός · σκορπίζω , δίδωμι ὁ πένης · ὁ δικαιοσύνη αὐτός μένω εἰς ὁ αἰών · ὅτι ὁ ἐλεέω ἐπαινετός · Χρηστός ἀνήρ ὁ οἰκτείρω , καί κιχράω . καί πολύς οὗτος πλείων εὑρίσκω ἐκεῖ ἐμφιλόσοφος δόγμα · οἷος ὅτι κακῶς λέγω οὖον δεῖ · ὁ καταλαλέω , φημί , λάθρῃ ὁ πλησίος αὐτός , οὗτος ἐκδιώκω . Τῖς ὁ ὕμνος ὁ ἄνω , τίς λέγω ὁ χερουβίν , οἶδα ὁ πιστός . τις λέγω ὁ ἄγγελος κάτω ; Δόξα ἐν ὕψιστος θεός . Ζεύς οὗτος μετά ὁ ψαλμῳδία ὕμνος , ἅτε τέλειος τίς πρᾶγμα · ψαλμός , φημί , ὕμνος , ᾠδή πνευματικός ἐν ὁ χάρις ἀείδω ἐν ὁ Καρδία σύ ὁ θεός . ἤ οὗτος φημί , ὅτι διά χάρις ἐγώ οὗτος δίδωμι ὁ θεός , ἢ ὁ ἐν ὁ χάρις ᾠδή , ἢ νουθετέω ἑαυτοῦ καί διδάσκω ἐν χάρις , ἢ ὅτι ἐν χάρις ἔχω οὗτος ὁ χάρισμα , ἢ ἐπεξήγησις εἰμί . ἀπό ὁ χάρις ὁ πνεῦμα , φημί . ἀείδω ἐν ὁ Καρδία σύ ὁ θεός . μή ἁπλόος , φημί , ὁ στόμα , ἀλλά μετά προσοχή . οὗτος γάρ εἰμί ὁ θεός ἀείδω , ἐκεῖνος δέ ὁ ἀήρ · διαχέω γάρ ἁπλόος ὁ φωνή . μή πρός ἐπίδειξις , φημί . κἀν ἐν ἀγορά εἰμί , δύναμαι συστρέφω σαυτοῦ καί ἀείδω ὁ θεός , μηδείς ἀκούω . ἐπεί καί Μωϋσῆς οὕτως εὔχομαι , καί ἀκούω · φημί γάρ · τις βοάω πρός ἐγώ ; καίτοι γε οὐδείς εἶπον ἀλλά βοάω κατά διάνοια μετά Καρδία συντρίβω · διό καί ὁ θεός ἀκούω μόνος . οὖον κωλύω γάρ καί περιπατέω εὔχομαι κατά Καρδία , καί ἄνω εἰμί . καί πᾶς ὅς τίς εἄν ποιέω , φημί , ἐν λόγος , ἢ ἐν ἔργον , πᾶς ἐν ὄνομα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , εὐχαριστέω ὁ θεός καί πατήρ διά αὐτός . ἐάν γάρ οὗτος ποιέω , οὐδείς εἰμί μιαρός , οὐδείς ἀκάθαρτος , ἔνθα εἄν ὁ Χριστός καλέω . ἐάν ἐσθίω , ἐάν πίνω , ἐάν γαμέω , ἐάν ἀποδημέω , πᾶς ἐν ὄνομα ὁ θεός πράσσω · τουτέστιν , αὐτός καλός βοηθός · ἐπί πᾶς πρότερος αὐτός εὔχομαι , ἅπτω ὁ πρᾶγμα . βούλομαι τίς φθέγγομαι ; οὗτος προτάσσω . Ζεύς οὗτος καί ἐγώ ὁ ἐπιστολή προτάσσω ὁ ὄνομα κύριος . ἔνθα εἄν εἰμί ὁ ὄνομα κύριος , πᾶς αἴσιος . εἰμί γάρ ὕπατος ὄνομα ἀσφαλής ὁ γραμματεῖον ποιέω , πολύς μᾶλλον ὁ Χριστός ὁ ὄνομα . ἤ οὗτος φημί · κατά θεός πᾶς καί λέγω , καί πράσσω · μή ὁ ἄγγελος ἐπεισάγω . ἐσθίω ; εὐχαριστέω ὁ θεός , καί μέλλω , καί μετά οὗτος . καθεύδω ; εὐχαριστέω ὁ θεός , καί μέλλω , καί μετά οὗτος . εἰς ἀγορά ἐμβάλλω ; τατός ποιέω · μηδείς κοσμικός , μηδείς βιωτικός . Πάν ἐν ὄνομα κύριος ποιέω , καί πᾶς σύ εὐοδόω . ὅπου εἄν ἐπιτίθημι ὁ ὄνομα ὁ θεός , πᾶς αἴσιος . εἰμί δαίμων ἐκβάλλω , εἰμί νόσος ἀπελαύνω , πολύς μᾶλλον εὐκολία πρᾶγμα ποιέω . καί τίς εἰμί ποιέω ἐν λόγος , ἢ ἐν ἔργον ; ἤ ἄξιος , ἢ ὁστισοῦν ποιέω . ἀκούω πῶς ὁ Ἀβραάμ ἐν ὄνομα θεός ὁ οἰκέτης ἀποστέλλω , ὁ Δαυΐδ ἐν ὄνομα θεός ὁ Γολιάθ καθαιρέω . θαυμαστός ὁ ὄνομα αὐτός καί μέγας . πάλιν ὁ Ἰακώβ ὁ υἱός πέμπω , φημί · ὁ δέ θεός ἐγώ δίδωμι σύ χάρις ἐνώπιος ὁ ἄνθρωπος . ὁ γάρ οὗτος ποιέω , ἔχω σύμμαχος ὁ θεός , ὅς Χωρὶς οὐδείς τολμάω ποιέω . ἅτε οὖν τιμάω ὁ καλέω , ἀντιτιμάω ὁ ἐξευμαρίζω ὁ πρᾶγμα . Κάλος ὁ υἱός , εὐχαριστέω ὁ πατήρ . καί γάρ ὁ υἱός καλέω ὁ πατήρ καλέω , καί αὐτός εὐχαριστέω ὁ υἱός εὐχαριστέω . οὗτος μανθάνω μή μέχρι ῥῆμα , ἀλλά καί διά ὁ ἔργον πληρόω . οὐδείς ὁ ὄνομα οὗτος ἴσος · οὗτος πανταχοῦ θαυμάσιος · Μύρον , φημί , ἐκκενόω ὄνομα σύ . ὁ οὗτος εἶπον εὐθύς εὐωδία ἐμπίμπλημι . οὐδείς δύναμαι εἶπον κύριος Ἰησοῦς , φημί , εἰμί μή ἐν πνεῦμα ἅγιος . οὗτος ὁ ὄνομα τοσοῦτος ἐργάζομαι . ἐάν εἶπον · ἐν ὄνομα πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα , μετά πίστις , πᾶς ἀνύω . Ὅρας πόσος ποιέω · δημιουργέω ἄνθρωπος , καί ἄλλος πᾶς ἀπό ὁ βάπτισμα ἐργάζομαι . οὕτως ὁ νόσος ἐπιτάσσω φοβερός ὁ ὄνομα . Ζεύς οὗτος ὁ διάβολος ὁ ὁ ἄγγελος ἐπεισάγω , βασκαίνω ἐγώ ὁ τιμή . ὁ δαίμων τοιοῦτος ὁ ἐπῳδή . κἀν ἄγγελος εἰμί , κἀν ἀρχάγγελος , κἀν ὁ χερουβίν , μή ἀνέχω · ἐπεί οὐδέ οὗτος ὁ δύναμις καταδέχομαι , ἀλλά καί ἀποσείω , ὅταν ὁράω ὁ δεσπότης ἀτιμάζω . ἐγώ σύ τιμάω , φημί , καί εἶπον · ἐγώ καλέω · καί σύ ἀτιμάζω αὐτός ; ἄν οὗτος ἀείδω ὁ ἐπῳδή μετά πίστις , καί νόσος καί δαίμων ἀπέλασις · κἀν μή απέλαση ὁ νόσος , οὖον παρά ἀσθένεια , ἀλλά παρά ὁ συμφέρω . κατά ὁ μεγαλωσύνη σύ , φημί , οὗτος καί ὁ αἴνεσις σύ . Ζεύς ὁ ὄνομα οὗτος ὁ οἰκέω ἐπιστρέφω , ὁ τυραννίς λύω , ὁ διάβολος πατέω , ὁ οὐρανός ἀνοίγω . καί τίς λέγω , ὁ οὐρανός ; ἐγώ ἀναγεννάω διά ὁ ὄνομα οὗτος . ἐάν οὗτος ἔχω , λάμπω . οὗτος καί μάρτυς ποιέω , καί ὁμολογητής · οὗτος κατέχω ἀντί μέγας δῶρον , ἵνα ἐν δόξα ζῶ , καί εὐαρεστέω ὁ θεός , καί καταξιόω ὁ ἐπαγγέλλω ἀγαθός ὁ ἀγαπάω αὐτός , χάρις καί φιλανθρωπία .