joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-colossenses-homiliae-1-12 11.3
γ . Ὅρα γὰρ καὶ ὁ Παῦλος ἡνίκα εἰς τὰς Ἀθήνας παρεγένετο , πῶς αὐτοῖς διελέγετο . Οὐκ εἶπεν , Ὦ μιαροὶ καὶ παμμίαροι · ἀλλὰ τί ; Ἄνδρες Ἀθηναῖοι , κατὰ πάντα ὡς δεισιδαιμονεστέρους ὑμᾶς θεωρῶ . Πάλιν ὅτε ὑβρίσαι ἐχρῆν , οὐ παρῃτήσατο · ἀλλὰ μετὰ πολλῆς τῆς σφοδρότητος ἔλεγε τῷ Ἐλύμᾳ · Ὢ πλήρης παντὸς δόλου καὶ πάσης ῥᾳδιουργίας , υἱὲ διαβόλου , ἐχθρὲ πάσης δικαιοσύνης . Ὥσπερ γὰρ ἐκείνους ὑβρίσαι ἀνοίας ἦν , οὕτω τοῦτον μὴ ὑβρίσαι μαλακίας ἦν . Πάλιν , εἰσήχθης πρὸς ἄρχοντα διὰ πρᾶγμα ; τὰς προσηκούσας ἀπόνειμαι τιμάς . Πάντα ὑμῖν , φησί , γνωριοῦσι τὰ ὧδε . Διὰ τί μὴ συνῆλθον , φησί ; Τί δέ ἐστι , Πάντα ὑμῖν γνωριοῦσι τὰ ὧδε ; Τουτέστι , Τὰ δεσμά , καὶ τὰ ἄλλα πάντα τὰ κατέχοντά με . Οὐκ ἂν οὖν ὁ προσευχόμενος αὐτοὺς ἰδεῖν , ὁ καὶ ἑτέρους ἀποστέλλων , αὐτὸς ὑστέρησα , μὴ μεγάλης με κατεχούσης ἀνάγκης . Καὶ μὴν τοῦτο οὐκ ἦν ἐγκαλούντων . Καὶ μὴν σφόδρα ἐγκαλούντων . Τὸ γὰρ μαθεῖν ὅτι καὶ πειρασμοῖς περιέπεσε καὶ ἤνεγκε γενναίως , τοῦτο πιστουμένου ἦν τὸ πρᾶγμα , καὶ ἀνορθοῦντος τὰς ἐκείνων ψυχάς . Σὺν Ὀνησίμῳ , φησί , τῷ ἀγαπητῷ καὶ πιστῷ ἀδελφῷ . Ἀδελφὸν τὸν δοῦλον ὁ Παῦλός φησιν · εἰκότως · ὅπου γε καὶ ἑαυτὸν δοῦλον ὀνομάζει τῶν πιστῶν . Κατενέγκωμεν πάντες τὸν τῦφον , καταπατήσωμεν τὴν ἀλαζονείαν . Δοῦλον ὀνομάζει ἑαυτὸν Παῦλος , ὁ τῆς οἰκουμένης ἀντάξιος καὶ μυρίων οὐρανῶν , καὶ σὺ μέγα φρονεῖς ; ὁ πάντα ἄγων καὶ φέρων ὡς ἤθελεν , ὁ τὰ πρωτεῖα ἔχων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν , ὁ ἐστεφανωμένος , ὁ εἰς τρίτον ἀνελθὼν οὐρανόν , τοὺς δούλους ἀδελφοὺς καλεῖ , καὶ συνδούλους . Ποῦ ἡ μανία ; ποῦ ἡ ἀλαζονεία ; Οὕτως ἀξιόπιστος γέγονεν ὁ Ὀνήσιμος , ὥστε καὶ τοιαῦτα πιστεύεσθαι . Καὶ Μάρκος , φησίν , ὁ ἀνεψιὸς Βαρνάβα , περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολάς · δέξασθε αὐτόν . Ἴσως παρὰ Βαρνάβα ἐντολὰς ἔλαβον . Οἱ ὄντες ἐκ περιτομῆς . Καταστέλλει τῶν Ἰουδαίων τὸ φύσημα · ἐπαίρει τούτων τὰς ψυχάς , ὅτι ὀλίγοι μὲν ἐκ περιτομῆς , οἱ δὲ πλείους ἐκ τῶν ἐθνῶν . Οἵτινες ἐγενήθησάν μοι , φησί , παρηγορία . Δείκνυσιν ἑαυτὸν ἐν πειρασμοῖς ὄντα μεγάλοις . Ὥστε οὐδὲ τοῦτο μικρόν · ὅταν τοὺς ἁγίους παρακαλῶμεν καὶ παρουσίᾳ καὶ λόγῳ καὶ προσεδρείᾳ , ὅταν συγκακουχώμεθα ( τοῖς δεσμίοις γάρ , φησίν , ὡς συνδεδεμένοι ) · ὅταν τὰ ἐκείνων ἡμέτερα ποιῶμεν πάθη , καὶ ἐν τοῖς στεφάνοις κοινωνήσομεν . Οὐχ εἱλκύσθης εἰς τὸ στάδιον ; οὐ καθῆκας εἰς τὸν ἀγῶνα ; ἄλλος ἀπεδύσατο , ἄλλος παλαίει . Ἀλλ’ ἐὰν θέλῃς , κοινωνήσεις καὶ σύ · ἄλειψον ἐκεῖνον , γενοῦ αὐτοῦ φιλητὴς καὶ σπουδαστής , ἔξωθεν ἐπιβόα μεγάλα , διέγειρε τὴν δύναμιν , ἀνακτῶ τὴν ψυχήν . Ταῦτα ἐπὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων γίνεσθαι ἀκόλουθον . Παῦλος γὰρ οὐκ ἐδεῖτο , ἀλλ’ ἐκείνους ἐπαίρων ἔλεγε ταῦτα . Σὺ τοίνυν ἐπὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων τοὺς βουλομένους κακίζειν ἐπιστόμιζε , κατασκεύαζε αὐτῷ ἐραστάς , ὑπόδεξαι ἐξιόντα μετὰ πολλῆς τῆς θεραπείας · οὕτω κοινωνήσεις τῶν στεφάνων , οὕτω τῆς δόξης · κἂν μηδὲν ἕτερον ποιήσῃς , ἡσθῇς δὲ ἐπὶ τοῖς γενομένοις , καὶ οὕτως ἐκοινώνησας οὐχ ὡς ἔτυχεν · εἰσήνεγκας γὰρ ἀγάπην , τὸ πάντων κεφάλαιον τῶν ἀγαθῶν . Εἰ γὰρ οἱ κλαίοντες δοκοῦσι τοῦ πένθους κοινωνεῖν , καὶ μεγάλα χαρίζονται τοῖς πενθοῦσι , καὶ τὸ πολὺ τῆς ὀδύνης ἀφαιροῦσι , πολλῷ μᾶλλον καὶ οἱ χαίροντες μείζονα ποιοῦσι τὴν ἡδονήν . Ὅσον γὰρ κακὸν τὸ μὴ ἔχειν τοὺς συλλυπουμένους , ἄκουε τοῦ προφήτου λέγοντος · Καὶ ὑπέμεινα συλλυπούμενον , καὶ οὐχ ὑπῆρξε . Διὰ τοῦτο καὶ Παῦλός φησι · Χαίρειν μετὰ χαιρόντων , καὶ κλαίειν μετὰ κλαιόντων . Αὔξησον τὴν ἡδονήν · ἂν ἴδῃς τὸν ἀδελφὸν εὐδοκιμοῦντα , μὴ εἴπῃς , Ἐκείνου ἡ εὐδοκίμησις , ἐγὼ τίνος ἕνεκεν χαίρω ; οὐκ ἀδελφοῦ ταῦτα τὰ ῥήματα , ἀλλὰ πολεμίου . Ἂν θέλῃς , οὐκ ἐκείνου ἐστίν , ἀλλὰ σοῦ · σὺ κύριος ποιῆσαι αὐτὴν μείζονα , ἂν μὴ κατηφὴς ᾖς , ἀλλ’ ἡσθῇς , ἂν φαιδρὸς γένῃ , ἂν γεγανωμένος . Καὶ ὅτι οὕτως ἔχει τὸ πρᾶγμα , ἐκεῖθεν δῆλον · Οἱ φθονοῦντες οὐκ ἐκείνοις φθονοῦσι μόνοις τοῖς εὐδοκιμοῦσιν , ἀλλὰ καὶ τοῖς ταῖς ἐκείνων εὐδοκιμήσεσι χαίρουσιν · οὕτως ἴσασιν ὅτι καὶ οὗτοι ἐν τῇ εὐδοκιμήσει εἰσί , καὶ οὗτοι μάλιστά εἰσιν οἱ σεμνυνόμενοι . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ καὶ ἐρυθριᾷ σφόδρα ἐγκωμιαζόμενος · οὗτος δὲ μετὰ πολλῆς τῆς ἡδονῆς ἐγκαλλωπίζεται . Οὐχ ὁρᾶτε ἐπὶ τῶν ἀθλητῶν πῶς ὁ μὲν στεφανοῦται , ὁ δὲ οὐ στεφανοῦται ; ἡ δὲ ὀδύνη καὶ χαρὰ τῶν ἐραστῶν ἐστι καὶ τῶν μισούντων · ἐκεῖνοι πηδῶσιν , ἐκεῖνοι σκιρτῶσιν . Ὅρα πόσον ἐστὶ τὸ μὴ φθονεῖν · ἑτέρου ὁ πόνος , καὶ σοῦ ἡ ἡδονή · ἕτερος τὸν στέφανον περίκειται , καὶ σὺ σκιρτᾷς , σὺ ἐγκαλλωπίζῃ . Εἰπὲ γάρ μοι , ἄλλος νενίκηκε , σὺ τί πηδᾷς ; Ἀλλ’ ἴσασι κἀκεῖνοι καλῶς , ὅτι κοινὸν τὸ γενόμενον . Διὰ τοῦτο τούτῳ μὲν οὐκ ἐγκαλοῦσιν οἱ φθονοῦντες , πειρῶνται δὲ καταβάλλειν τὴν νίκην · καὶ ἀκούεις ῥήματα τοιαῦτα λεγόντων αὐτῶν · Ἐξήλειψά σε , καί , Κατέβαλόν σε · καίτοι γε ἑτέρου τὸ ἔργον , ἀλλὰ τὸ ἐγκώμιον σόν . Εἰ δὲ ἐν τοῖς ἔξωθεν τοσοῦτον ἀγαθὸν τὸ μὴ φθονεῖν , ἀλλ’ οἰκειοῦσθαι τὰ ἑτέρου ἀγαθά , πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τῇ νίκῃ τοῦ διαβόλου · τότε γὰρ καθ’ ἡμῶν πλέον πνεῖ , δηλονότι ὡς πλέον ἡδομένων . Καίτοι γε μιαρὸς ὢν οἶδεν ἀκριβῶς ὅτι μεγάλη αὕτη ἡ ἡδονή . Θέλεις αὐτὸν λυπῆσαι ; ἥσθητι καὶ χάρηθι . Θέλεις αὐτὸν εὐφρᾶναι ; σκυθρωπὸς γενοῦ · τὴν ἐκ τῆς νίκης τοῦ ἀδελφοῦ γενομένην αὐτῷ λύπην ἐπικουφίζεις διὰ τῆς σῆς ἀθυμίας · μετ’ ἐκείνου ἵστασαι ἀποσχισθεὶς τοῦ ἀδελφοῦ · μεῖζον ἢ ἐκεῖνος ποιεῖς κακόν . Οὐ γάρ ἐστιν ἴσον ἐχθρὸν ὄντα τὰ τῶν ἐχθρῶν ποιεῖν , καὶ φίλον ὄντα μετὰ τῶν ἐχθρῶν ἵστασθαι · οὗτος τῶν ἐχθρῶν μιαρώτερος . Εἰ εὐδοκίμησεν ὁ ἀδελφός , ἢ λέγων , ἢ ἐπιδεικνύμενος , ἢ κατορθῶν , γενοῦ κοινωνὸς τῆς εὐδοκιμήσεως , δεῖξον ὅτι μέλος ἐστὶ σόν . δ . Καὶ πῶς , φησίν ; ἐγὼ γὰρ οὐκ εὐδοκιμῶ . Μὴ φθέγξῃ ποτὲ τὸ ῥῆμα τοῦτο · σύνελε τὰ χείλη . Εἴ γε πλησίον μου ἦς ὁ ταῦτα λέγων , ἐπέθηκα ἂν καὶ τὴν χεῖρα τοῖς χείλεσι , μή ποτε ἀκούσῃ ὁ ἐχθρός . Πολλάκις πρὸς ἀλλήλους ἔχθρας ἔχομεν , καὶ τοῖς ἐχθροῖς οὐκ ἐπιδεικνύμεθα · τῷ διαβόλῳ οὖν ἐπιδείκνυσαι σύ . Μὴ εἴπῃς τοῦτο , μὴ ἐννοήσῃς · ἀλλὰ καὶ τοὐναντίον · Μέλος ἐστὶν ἐμόν · εἰς τὸ σῶμα διαβαίνει ἡ δόξα . Τί οὖν , φησίν , ὅτι οἱ ἔξωθεν οὐχ οὕτω διάκεινται ; Ὅτι σὺ αἴτιος · ὅταν ἴδωσί σε ἀλλοτριούμενον αὐτοῦ τὴν ἡδονήν , καὶ αὐτοὶ ἀλλοτριοῦνται · ὡς ἂν ἴδωσί σε οἰκειούμενον , οὐ τολμῶσιν · ἀλλ’ ὁμοίως εἶ καὶ σὺ λαμπρός . Οὐκ εὐδοκίμησας λέγων , ἀλλ’ εὐδοκίμησας συνηδόμενος μειζόνως , ἢ ἐκεῖνος . Εἰ γὰρ ἡ ἀγάπη μέγα καὶ πάντων κεφάλαιον , σὺ τὸν ἐκ ταύτης ἔλαβες στέφανον · ἐκεῖνος τὸν ἐκ τῆς ῥητορείας , σὺ τὸν ἐκ τοῦ σφόδρα φιλεῖν · ἐκεῖνος ἐπεδείξατο ῥημάτων ἰσχὺν , σὺ διὰ τῶν ἔργων τὸν φθόνον κατέβαλες , ἐπάτησας τὴν βασκανίαν . Ὥστε εἰκότως ἂν μᾶλλον ἐκείνου στεφανωθείης · λαμπρότερος ὁ σὸς ἀγών · οὐκ ἐπάτησας μόνον τὴν βασκανίαν , ἀλλὰ καὶ ἕτερον τι πεποίηκας . Ἐκεῖνος ἕνα ἔχει στέφανον μόνον , σὺ δὲ δύο , καὶ τοὺς δύο τοῦ ἑνὸς λαμπροτέρους . Ποίους τούτους ; Ἕνα μὲν ὃν ἀνείλου κατὰ τοῦ φθόνου , δεύτερον δὲ ὃν ἀνεδήσω ἐκ τῆς ἀγάπης . Οὐ γὰρ τοῦ καθαρὸν εἶναι φθόνου τεκμήριον μόνον τὸ συνήδεσθαι , ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀγάπην ἔχειν ἐῤῥιζωμένην . Ἐκείνῳ πολλάκις καὶ ἀνθρώπινόν τι διενοχλεῖ πάθος , οἷον ἡ κενοδοξία · σὺ δὲ παντὸς εἶ πάθους καθαρός · οὐ γὰρ δὴ κενοδοξῶν χαίρεις ἐπὶ τοῖς ἑτέρου καλοῖς . Ὤρθωσε τὴν ἐκκλησίαν ἐκεῖνος , εἰπέ μοι ; ηὔξησε τὸν σύλλογον ; ἐπαίνεσον πάλιν · ἔχεις διπλοῦς τοὺς στεφάνους · τὸν φθόνον κατέβαλες , τὴν ἀγάπην ἀνεδήσω . Ναὶ δέομαι , καὶ ἀντιβολῶ . Βούλει καὶ τρίτον ἀκοῦσαι στέφανον ; τοῦτον οἱ κάτω κροτοῦσιν ἄνθρωποι , σὲ οἱ ἄνω ἄγγελοι . Οὐ γάρ ἐστιν ἴσον εὐέπειαν ἐπιδείκνυσθαι , καὶ παθῶν κρατεῖν . Οὗτος ὁ ἔπαινος πρόσκαιρος , ἐκεῖνος αἰώνιος · οὗτος ἐξ ἀνθρώπων , ἐκεῖνος ἐκ θεοῦ · οὗτος φαίνεται ἐστεφανωμένος , σὺ δὲ ἐν τῷ κρυπτῷ στεφανοῦσαι , ὅπου ὁ πατήρ σου ὁρᾷ . Εἰ τὸ σῶμα ἀποσχίσαντα τὴν ἑκάστου ψυχὴν ἦν ἰδεῖν , ἔδειξα ἄν σοι τοῦτον ἐκείνου σεμνότερον , μᾶλλον ἀποστίλβοντα . Πατήσωμεν τὰ κέντρα τῆς βασκανίας , ἑαυτοὺς ἐντεῦθεν ὠφελοῦμεν ἀγαπητοί , αὐτοὶ ἀναδησόμεθα τὸν στέφανον . Ὁ βασκαίνων , τῷ θεῷ μάχεται , οὐκ ἐκείνῳ · ὅταν γὰρ ἴδῃ χάριν ἔχοντα , καὶ ἀλγῇ , καὶ βούληται καθαιρεῖσθαι τὴν ἐκκλησίαν , οὐκ ἐκείνῳ μάχεται , ἀλλὰ τῷ θεῷ . Εἰπὲ γάρ μοι , εἴ τις κόρην ἐκαλλώπιζε βασιλέως , καὶ εὐδοκίμει καλλωπίζων αὐτὴν καὶ σεμνὴν ἐργαζόμενος , ἕτερος δέ τις ἐβούλετο ταύτην ἀσχημονῆσαι , καὶ μὴ δυνηθῆναι καλλωπίσαι , τίνι ἂν ἐπεβούλευσε , τούτῳ ἢ ἐκείνῃ καὶ τῷ ταύτης πατρί ; Οὕτω καὶ νῦν σὺ ὁ βασκαίνων μάχῃ τῇ ἐκκλησίᾳ , τῷ θεῷ πολεμεῖς . Ἐπειδὴ γὰρ τῇ εὐδοκιμήσει τοῦ ἀδελφοῦ συμπέπλεκται καὶ ἡ τῆς ἐκκλησίας ὠφέλεια , ἀνάγκη , ταύτης καταλυομένης , κἀκείνην καταλύεσθαι · ὥστε κατὰ τοῦτο , ἔργον σατανικὸν ποιεῖς , ἐπιβουλεύων τῷ σώματι τοῦ Χριστοῦ . Πρὸς τοῦτον ἀλγεῖς τὸν οὐδὲν ἠδικηκότα . πολλῷ δὲ μᾶλλον πρὸς τὸν Χριστόν . Τί σε ἠδίκησεν , ὅτι οὐκ ἀφίης τὸ σῶμα αὐτοῦ καλλωπισθῆναι τῷ κάλλει ; ὅτι οὐκ ἀφίης τὴν νύμφην κοσμηθῆναι ; Θέα δέ μοι τὴν τιμωρίαν , ὅση · Τοὺς ἐχθροὺς εὐφραίνεις τοὺς σοὺς , καὶ αὐτὸν ἐκεῖνον τὸ εὐδοκιμοῦντα , ὃν βούλει λυπῆσαι φθονῶν , μᾶλλον αὐτὸν εὐφραίνεις , μᾶλλον δεικνύεις , ὅτι ηὐδοκίμησε βασκαίνων · οὐ γὰρ ἂν ἐβάσκηνας μᾶλλον δεικνύεις ὅτι τιμωρῇ . Αἰσχύνομαι μὲν οὖν ἀπὸ τούτων προτρέπων · πλὴν ἀλλ’ ἐπειδὴ οὕτως ἀσθενῶς διακείμεθα , καὶ ἀπὸ τούτων παιδευθέντες τοῦ ὀλεθρίου τούτου πάθους ἀπαλλαγῶμεν . Ἀλγεῖς ὅτι ηὐδοκίμησε ; τί οὖν τὴν εὐδοκίμησιν αὐτοῦ ἐπαίρεις φθονῶν ; Βούλει αὐτὸν τιμωρήσασθαι ; Τί οὖν δεικνύεις ὅτι ἀλγεῖς ; τί τιμωρίαν σαυτὸν ἀπαιτεῖς ἔμπροσθεν τούτου , ὃν βούλει μὴ εὐδοκιμεῖν ; Διπλῆ λοιπὸν ἔσται ἡ ἡδονὴ τούτῳ καὶ σοὶ ἡ τιμωρία , οὐ μόνον ὅτι μέγαν δεικνύεις αὐτόν , ἀλλ’ ὅτι καὶ ἑτέραν αὐτῷ ἐντίκτεις ἡδονὴν τιμωρούμενος σαυτόν · καὶ πάλιν ὑπὲρ ὧν ἀλγεῖς , ἐκεῖνος ἥδεται , σοῦ φθονοῦντος . Ὅρα πῶς πληγὰς χαλεπὰς ἑαυτοῖς διδόαμεν , καὶ οὐκ αἰσθανόμεθα . Ἀλλ’ ἐχθρός ἐστι . Καίτοι γε διὰ τί ἐχθρός ; Τί ἠδίκησεν ; Ἀλλ’ ὅμως τὸν ἐχθρὸν λαμπρότερον ποιοῦμεν , καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς πλέον κολάζομεν τούτῳ . Πάλιν ἑαυτοὺς τιμωρούμεθα , ἂν αἰσθώμεθα ὅτι ἔγνω ἐκεῖνος . Ἴσως μὲν γὰρ ἐκεῖνος οὐχ ἥδεται · ἡμεῖς δὲ νομίζοντες ὅτι ἥδεται , πάλιν διὰ τοῦτο ἀλγοῦμεν . Οὐκοῦν παῦσαι φθονῶν · τί τραύματα ἑαυτῷ παρέχεις ; Ταῦτα ἐννοήσωμεν , ἀγαπητοί , τοὺς στεφάνους τοὺς διπλοῦς τῶν μὴ φθονούντων , τοὺς ἐπαίνους τοὺς παρὰ ἀνθρώπων , τοὺς παρὰ θεοῦ , τὰ κακὰ τὰ ἀπὸ τῆς βασκανίας · καὶ οὕτω δυνησόμεθα σβέσαι τὸ θηρίον , καὶ εὐδοκιμῆσαι ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ , καὶ τῶν αὐτῶν τυχεῖν τοῖς εὐδοκιμοῦσι . Τευξόμεθα γὰρ ἴσως · κἂν μὴ τύχωμεν δέ , διὰ τὸ συμφέρον οὐ τευξόμεθα · πλὴν καὶ οὕτω δυνησόμεθα εἰς δόξαν θεοῦ ζήσαντες , τῶν ἐπηγγελμένων ἀγαθῶν τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτὸν τυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ πατρὶ ἅμα τῷ ἁγίῳ πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: γ . Ὅρας γάρ καί ὁ Παῦλος ἡνίκα εἰς ὁ Ἀθῆναι παραγίγνομαι , πῶς αὐτός διαλέγω . οὐ εἶπον , ὦ μιαρός καί παμμίαρος · ἀλλά τίς ; ἀνήρ Ἀθηναῖος , κατά πᾶς ὡς δεισιδαίμων σύ θεωρέω . πάλιν ὅτε ὑβρίζω χρή , οὖον παραιτέομαι · ἀλλά μετά πολύς ὁ σφοδρότης λέγω ὁ Ἔλυμα · ὤ πλήρης πᾶς δόλος καί πᾶς ῥᾳδιουργία , υἱός διάβολος , ἐχθρός πᾶς δικαιοσύνη . ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος ὑβρίζω ἄνοια εἰμί , οὗτος οὗτος μή ὑβρίζω μαλακία εἰμί . πάλιν , εἰσάγω πρός ἄρχω διά πρᾶγμα ; ὁ προσήκω ἀπονέομαι τιμή . πάν σύ , φημί , γνωρίζω ὁ ὧδε . Ζεύς τίς μή συνέρχομαι , φημί ; τις δέ εἰμί , Πάν σύ γνωρίζω ὁ ὧδε ; τουτέστι , ὁ δεσμός , καί ὁ ἄλλος πᾶς ὁ κατέχω ἐγώ . οὐ εἄν οὖν ὁ προσεύχομαι αὐτός ὁράω , ὁ καί ἕτερος ἀποστέλλω , αὐτός ὑστερέω , μή μέγας ἐγώ κατέχω ἀνάγκη . καί μήv οὗτος οὐ εἰμί ἐγκαλέω . καί μήv σφόδρα ἐγκαλέω . ὁ γάρ μανθάνω ὅτι καί πειρασμός περιπίπτω καί φέρω γενναῖος , οὗτος πιστόω εἰμί ὁ πρᾶγμα , καί ἀνορθόω ὁ ἐκεῖνος Ψυχή . σύν Ὀνήσιμος , φημί , ὁ ἀγαπητός καί πιστός ἀδελφός . ἀδελφός ὁ δοῦλος ὁ Παῦλος φημί · εἰκότως · ὅπου γε καί ἑαυτοῦ δοῦλος ὀνομάζω ὁ πιστός . καταφέρω πᾶς ὁ τύφω , καταπατέω ὁ ἀλαζονεία . Δοῦλος ὀνομάζω ἑαυτοῦ Παῦλος , ὁ ὁ οἰκέω Ἀντάξιος καί μυρίος οὐρανός , καί σύ μέγας φρονέω ; ὁ πᾶς ἄγω καί φέρω ὡς ἐθέλω , ὁ ὁ πρωτεῖος ἔχω ἐν ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός , ὁ στεφανόω , ὁ εἰς τρίτος ἀνέρχομαι οὐρανός , ὁ δοῦλος ἀδελφός καλέω , καί σύνδουλος . πός ὁ μανία ; ποῦ ὁ ἀλαζονεία ; οὕτως ἀξιόπιστος γίγνομαι ὁ Ὀνήσιμος , ὥστε καί τοιοῦτος πιστεύω . καί Μάρκος , φημί , ὁ ἀνεψιός Βαρνάβας , περί ὅς λαμβάνω ἐντολή · δέχομαι αὐτός . ἴσος παρά Βαρνάβας ἐντολή λαμβάνω . ὁ εἰμί ἐκ περιτομή . καταστέλλω ὁ Ἰουδαῖος ὁ φύσημα · ἐπαίρω οὗτος ὁ Ψυχή , ὅτι ὀλίγος μέν ἐκ περιτομή , ὁ δέ πλείων ἐκ ὁ ἔθνος . ὅστις γίγνομαι ἐγώ , φημί , Παρηγορία . δείκνυμι ἑαυτοῦ ἐν πειρασμός εἰμί μέγας . ὥστε οὐδέ οὗτος μικρός · ὅταν ὁ ἅγιος παρακαλέω καί παρουσία καί λόγος καί προσεδρεία , ὅταν συγκακουχέω ( ὁ δέσμιος γάρ , φημί , ὡς συνδέω ) · ὅταν ὁ ἐκεῖνος ἡμέτερος ποιέω πάθος , καί ἐν ὁ στέφανος κοινωνέω . οὐχ ἕλκω εἰς ὁ στάδιον ; οὖον καθίημι εἰς ὁ ἀγών ; ἄλλος ἀποδύω , ἄλλος παλαιόω . ἀλλά ἐάν ἐθέλω , κοινωνέω καί σῦς · ἀλείφω ἐκεῖνος , γίγνομαι αὐτός φιλητής καί σπουδαστής , ἔξωθεν ἐπιβοή μέγας , διεγείρω ὁ δύναμις , ανακτώ ὁ Ψυχή . οὗτος ἐπί ὁ ἄλλος ἅπας γίγνομαι ἀκόλουθος . Παῦλος γάρ οὐ δήω , ἀλλά ἐκεῖνος ἐπαίρω λέγω οὗτος . σύ τοίνυν ἐπί ὁ ἄλλος ἅπας ὁ βούλομαι κακίζω ἐπιστομίζω , κατασκευάζω αὐτός ἐραστής , ὑποδείκνυμι ἔξειμι μετά πολύς ὁ θεραπεία · οὗτος κοινωνέω ὁ στέφανος , οὗτος ὁ δόξα · κἀν μηδείς ἕτερος ποιέω , ἥδομαι δέ ἐπί ὁ γίγνομαι , καί οὕτως κοινωνέω οὐ ὡς τυγχάνω · εἰσφέρω γάρ ἀγάπη , ὁ πᾶς κεφάλαιος ὁ ἀγαθός . εἰμί γάρ ὁ καλέω δοκέω ὁ πένθος κοινωνέω , καί μέγας χαρίζομαι ὁ πενθέω , καί ὁ πολύς ὁ ὀδύνη ἀφαιρέω , πολύς μᾶλλον καί ὁ χαίρω μείζων ποιέω ὁ ἡδονή . ὅσος γάρ κακός ὁ μή ἔχω ὁ συλλυπέω , ἀκούω ὁ προφήτης λέγω · καί ὑπομένω συλλυπέω , καί οὐ ὑπάρχω . Ζεύς οὗτος καί Παῦλος φημί · Χαίρειν μετά χαίρω , καί καλέω μετά καλέω . αὐξάνω ὁ ἡδονή · εἄν ὁράω ὁ ἀδελφός εὐδοκιμέω , μή εἶπον , ἐκεῖνος ὁ εὐδοκίμησις , ἐγώ τίς ἕνεκα χαίρω ; οὐ ἀδελφός οὗτος ὁ ῥῆμα , ἀλλά πολέμιος . ἄν ἐθέλω , οὐ ἐκεῖνος εἰμί , ἀλλά σύ · σύ κύριος ποιέω αὐτός μείζων , εἄν μή κατηφής εἰμί , ἀλλά ἥδομαι , εἄν φαιδρός γίγνομαι , εἄν γανόω . καί ὅτι οὕτως ἔχω ὁ πρᾶγμα , ἐκεῖθεν δῆλος · ὁ φθονέω οὐ ἐκεῖνος φθονέω μόνος ὁ εὐδοκιμέω , ἀλλά καί ὁ ὁ ἐκεῖνος εὐδοκίμησις χαίρω · οὕτως οἶδα ὅτι καί οὗτος ἐν ὁ εὐδοκίμησις εἰμί , καί οὗτος μάλα εἰμί ὁ σεμνύνω . ἐκεῖνος μέν γάρ καί ἐρυθριάω σφόδρα ἐγκωμιάζω · οὗτος δέ μετά πολύς ὁ ἡδονή ἐγκαλλωπίζω . οὐχ ὁράω ἐπί ὁ ἀθλητής πῶς ὁ μέν στεφανόω , ὁ δέ οὖον στεφανόω ; ὁ δέ ὀδύνη καί χαρά ὁ ἐραστής εἰμί καί ὁ μισέω · ἐκεῖνος πηδάω , ἐκεῖνος σκιρτάω . Ὅρας πόσος εἰμί ὁ μή φθονέω · ἕτερος ὁ πόνος , καί σύ ὁ ἡδονή · ἕτερος ὁ στέφανος περίκειμαι , καί σύ σκιρτάω , σύ ἐγκαλλωπίζω . εἶπον γάρ ἐγώ , ἄλλος νικάω , σύ τίς πηδάω ; ἀλλά οἶδα ἐκεῖνος καλῶς , ὅτι κοινός ὁ γίγνομαι . Ζεύς οὗτος οὗτος μέν οὐ ἐγκαλέω ὁ φθονέω , πειράω δέ καταβάλλω ὁ Νίκη · καί ἀκούω ῥῆμα τοιοῦτος λέγω αὐτός · ἐξαλείφω σύ , καί , καταβάλλω σύ · καίτοι γε ἕτερος ὁ ἔργον , ἀλλά ὁ ἐγκώμιον σός . εἰμί δέ ἐν ὁ ἔξωθεν τοσοῦτος ἀγαθός ὁ μή φθονέω , ἀλλά οἰκειόω ὁ ἕτερος ἀγαθός , πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ Νίκη ὁ διάβολος · τότε γάρ κατά ἐγώ πλέω πνέω , δηλονότι ὡς πλέω ἥδομαι . καίτοι γε μιαρός εἰμί οἶδα ἀκριβῶς ὅτι μέγας οὗτος ὁ ἡδονή . ἐθέλω αὐτός λυπέω ; ἥδομαι καί χαίρω . ἐθέλω αὐτός εὐφραίνω ; σκυθρωπός γίγνομαι · ὁ ἐκ ὁ Νίκη ὁ ἀδελφός γίγνομαι αὐτός λύπη ἐπικουφίζω διά ὁ σός ἀθυμία · μετά ἐκεῖνος ἵστημι ἀποσχίζω ὁ ἀδελφός · μείζων ἢ ἐκεῖνος ποιέω κακός . οὖον γάρ εἰμί ἴσος ἐχθρός εἰμί ὁ ὁ ἐχθρός ποιέω , καί φίλος εἰμί μετά ὁ ἐχθρός ἵστημι · οὗτος ὁ ἐχθρός μιαρός . εἰμί εὐδοκιμέω ὁ ἀδελφός , ἢ λέγω , ἢ ἐπιδείκνυμι , ἢ κατορθόω , γίγνομαι κοινωνός ὁ εὐδοκίμησις , δείκνυμι ὅτι μέλος εἰμί σός . δ . καί πῶς , φημί ; ἐγώ γάρ οὐ εὐδοκιμέω . μή φθέγγομαι ποτέ ὁ ῥῆμα οὗτος · συναιρέω ὁ χεῖλος . εἰμί γε πλησίος ἐγώ εἰμί ὁ οὗτος λέγω , ἐπιτίθημι εἄν καί ὁ χείρ ὁ χεῖλος , μή ποτός ἀκούω ὁ ἐχθρός . πολλάκις πρός ἀλλήλων ἔχθρα ἔχω , καί ὁ ἐχθρός οὐ ἐπιδείκνυμι · ὁ διάβολος οὖν ἐπιδείκνυμι σῦς . μή εἶπον οὗτος , μή ἐννοέω · ἀλλά καί ἐναντίος · Μέλος εἰμί ἐμός · εἰς ὁ σῶμα διαβαίνω ὁ δόξα . τις οὖν , φημί , ὅτι ὁ ἔξωθεν οὐ οὗτος διάκειμαι ; ὅτι2 σύ αἴτιος · ὅταν εἶδον σύ ἀλλοτριόω αὐτός ὁ ἡδονή , καί αὐτός ἀλλοτριόω · ὡς εἄν εἶδον σύ οἰκειόω , οὖον τολμάω · ἀλλά ὁμοίως εἰμί καί σύ λαμπρός . οὐ εὐδοκιμέω λέγω , ἀλλά εὐδοκιμέω συνήδομαι μέγας , ἢ ἐκεῖνος . εἰμί γάρ ὁ ἀγάπη μέγας καί πᾶς κεφάλαιος , σύ ὁ ἐκ οὗτος λαμβάνω στέφανος · ἐκεῖνος ὁ ἐκ ὁ ῥητορεία , σύ ὁ ἐκ ὁ σφόδρα φιλέω · ἐκεῖνος ἐπιδείκνυμι ῥῆμα ἰσχύς , σύ διά ὁ ἔργον ὁ φθόνος καταβάλλω , πατέω ὁ βασκανία . ὥστε εἰκότως εἄν μᾶλλον ἐκεῖνος στεφανόω · λαμπρός ὁ σός ἀγών · οὐ πατέω μόνος ὁ βασκανία , ἀλλά καί ἕτερος τίς ποιέω . ἐκεῖνος εἷς ἔχω στέφανος μόνος , σύ δέ δύο , καί ὁ δύο ὁ εἷς λαμπρός . ποῖος οὗτος ; ἕνος μέν ὅς ἀναιρέω κατά ὁ φθόνος , δύο δέ ὅς ἀναδέω ἐκ ὁ ἀγάπη . οὖον γάρ ὁ καθαρός εἰμί φθόνος τεκμήριον μόνος ὁ συνήδομαι , ἀλλά καί ὁ ἀγάπη ἔχω ῥιζόω . ἐκεῖνος πολλάκις καί ἀνθρώπινος τίς διενοχλέω πάθος , οἷος ὁ κενοδοξία · σύ δέ πᾶς εἰμί πάθος καθαρός · οὖον γάρ δή κενοδοξέω χαίρω ἐπί ὁ ἕτερος καλός . ὀρθόω ὁ ἐκκλησία ἐκεῖνος , εἶπον ἐγώ ; αὐξάνω ὁ σύλλογος ; ἐπαινέω πάλιν · ἔχω διπλόος ὁ στέφανος · ὁ φθόνος καταβάλλω , ὁ ἀγάπη ἀναδέω . Ναίς δήω , καί ἀντιβολέω . βούλομαι καί τρίτος ἀκούω στέφανος ; οὗτος ὁ κάτω κροτέω ἄνθρωπος , σύ ὁ ἄνω ἄγγελος . οὖον γάρ εἰμί ἴσος εὐέπεια ἐπιδείκνυμι , καί πάθος κρατέω . οὗτος ὁ ἔπαινος πρόσκαιρος , ἐκεῖνος αἰώνιος · οὗτος ἐκ ἄνθρωπος , ἐκεῖνος ἐκ θεός · οὗτος φαίνω στεφανόω , σύ δέ ἐν ὁ κρυπτός στεφανόω , ὅπου ὁ πατήρ σύ ὁράω . εἰμί ὁ σῶμα ἀποσχίζω ὁ ἕκαστος ψυχή εἰμί ὁράω , δείκνυμι ἄν σύ οὗτος ἐκεῖνος σεμνός , μᾶλλον ἀποστίλβω . πατέω ὁ κέντρον ὁ βασκανία , ἑαυτοῦ ἐντεῦθεν ὀνίνημι ἀγαπητός , αὐτός ἀναδέω ὁ στέφανος . ὁ βασκαίνω , ὁ θεός μάχομαι , οὐ ἐκεῖνος · ὅταν γάρ ὁράω χάρις ἔχω , καί ἀλγέω , καί βούλομαι καθαιρέω ὁ ἐκκλησία , οὐ ἐκεῖνος μάχομαι , ἀλλά ὁ θεός . εἶπον γάρ ἐγώ , εἰμί τις κόρη καλλωπίζω βασιλεύς , καί εὐδοκιμέω καλλωπίζω αὐτός καί σεμνός ἐργάζομαι , ἕτερος δέ τις βούλομαι οὗτος ἀσχημονέω , καί μή δύναμαι καλλωπίζω , τίς εἄν ἐπιβουλεύω , οὗτος ἢ ἐκεῖνος καί ὁ οὗτος πατήρ ; οὕτως καί νῦν σύ ὁ βασκαίνω μάχομαι ὁ ἐκκλησία , ὁ θεός πολεμέω . ἐπεί γάρ ὁ εὐδοκίμησις ὁ ἀδελφός συμπλέκω καί ὁ ὁ ἐκκλησία ὠφέλεια , ἀνάγκη , οὗτος καταλύω , ἐκεῖνος καταλύω · ὥστε κατά οὗτος , ἔργον σατανικός ποιέω , ἐπιβουλεύω ὁ σῶμα ὁ Χριστός . πρός οὗτος ἀλγέω ὁ οὐδείς ἀδικέω . πολύς δέ μᾶλλον πρός ὁ Χριστός . τις σύ ἀδικέω , ὅτι οὐ ἀφίημι ὁ σῶμα αὐτός καλλωπίζω ὁ κάλλος ; ὅτι οὐ ἀφίημι ὁ νύμφη κοσμέω ; Θέα δέ ἐγώ ὁ τιμωρία , ὅσος · ὁ ἐχθρός εὐφραίνω ὁ σός , καί αὐτός ἐκεῖνος ὁ εὐδοκιμέω , ὅς βούλομαι λυπέω φθονέω , μᾶλλον αὐτός εὐφραίνω , μᾶλλον δείκνυμι , ὅτι εὐδοκιμέω βασκαίνω · οὖον γάρ εἄν βασκαίνω μᾶλλον δείκνυμι ὅτι τιμωρέω . αἰσχύνω μέν οὖν ἀπό οὗτος προτρέπω · πλήν ἀλλά ἐπεί οὕτως ἀσθενής διάκειμαι , καί ἀπό οὗτος παιδεύω ὁ ὀλέθριος οὗτος πάθος ἀπαλλάσσω . ἀλγέω ὅτι εὐδοκιμέω ; τίς οὖν ὁ εὐδοκίμησις αὐτός ἐπαίρω φθονέω ; βούλομαι αὐτός τιμωρέω ; τις οὖν δείκνυμι ὅτι ἀλγέω ; τίς τιμωρία σαυτοῦ ἀπαιτέω ἔμπροσθεν οὗτος , ὅς βούλομαι μή εὐδοκιμέω ; διπλόος λοιπός εἰμί ὁ ἡδονή οὗτος καί σύ ὁ τιμωρία , οὖον μόνος ὅτι μέγας δείκνυμι αὐτός , ἀλλά ὅτι καί ἕτερος αὐτός ἐντίκτω ἡδονά τιμωρέω σεαυτοῦ · καί πάλιν ὑπέρ ὅς ἀλγέω , ἐκεῖνος ἥδομαι , σύ φθονέω . Ὅρας πῶς πληγάς χαλεπός ἑαυτοῦ διδόω , καί οὐ αἰσθάνομαι . ἀλλά ἐχθρός εἰμί . καίτοι γε διά τίς ἐχθρός ; τις ἀδικέω ; ἀλλά ὅμως ὁ ἐχθρός λαμπρός ποιέω , καί ἐγώ αὐτός πλέω κολάζω οὗτος . πάλιν ἑαυτοῦ τιμωρέω , εἄν αἰσθάνομαι ὅτι γιγνώσκω ἐκεῖνος . Ἴσος μέν γάρ ἐκεῖνος οὐ ἥδομαι · ἐγώ δέ νομίζω ὅτι ἥδομαι , πάλιν διά οὗτος ἀλγέω . οὐκοῦν παύω φθονέω · τίς τραῦμα ἑαυτοῦ παρέχω ; οὗτος ἐννοέω , ἀγαπητός , ὁ στέφανος ὁ διπλόος ὁ μή φθονέω , ὁ ἔπαινος ὁ παρά ἄνθρωπος , ὁ παρά θεός , ὁ κακός ὁ ἀπό ὁ βασκανία · καί οὗτος δύναμαι σβέννυμι ὁ θηρίον , καί εὐδοκιμέω ἔμπροσθεν ὁ θεός , καί ὁ αὐτός τυγχάνω ὁ εὐδοκιμέω . τυγχάνω γάρ ἴσως · κἀν μή τυγχάνω δέ , διά ὁ συμφέρω οὖον τυγχάνω · πλήν καί οὗτος δύναμαι εἰς δόξα θεός ζάω , ὁ ἐπαγγέλλω ἀγαθός ὁ ἀγαπάω αὐτός τυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .