joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-colossenses-homiliae-1-12 8.5
ε . Εὐχαριστῶμεν τοίνυν ἐν πᾶσιν , ὅπερ ἂν γένηται · τοῦτο γὰρ εὐχαριστία . Τὸ μὲν γὰρ ἐν τῇ εὐπραγίᾳ τοῦτο ποιεῖν , οὐ μέγα · αὐτὴ γὰρ τῶν πραγμάτων ἡ φύσις ἐπὶ τοῦτο ὠθεῖ · ὅταν δὲ ἐν τοῖς ἐσχάτοις ὄντες εὐχαριστῶμεν , τότε ἐστὶ θαυμαστόν . Ὅταν γὰρ ἐφ’ οἷς ἕτεροι βλασφημοῦσι καὶ ἀποδυσπετοῦσιν , ἡμεῖς εὐχαριστῶμεν , ὅρα πόση ἡ φιλοσοφία . Πρῶτον , τὸν θεὸν ηὔφρανας · δεύτερον , τὸν διάβολον κατῄσχυνας · τρίτον , καὶ τὸ γενόμενον οὐδὲν ἀπέφηνας · ὁμοῦ γὰρ σύ τε εὐχαριστεῖς , καὶ ὁ θεὸς τὴν ὀδύνην ὑποτέμνεται , καὶ ὁ διάβολος ἀφίσταται . Ἂν μὲν γὰρ ἀποδυσπετήσῃς , ἅτε ἀνύσας ὅπερ ἤθελεν , ἐφέστηκε , καὶ ὁ θεὸς ἅτε βλασφημηθείς , ἐγκαταλιμπάνει , καὶ ἐπιτείνεται τὸ δεινόν · ἐὰν δὲ εὐχαριστήσῃς , ἅτε μηδὲν ὠφελῶν , ἀφίσταται , καὶ ὁ θεὸς ἅτε τιμηθείς , ἀντιτιμᾷ μειζόνως · καὶ οὐκ ἔστιν ἄνθρωπον εὐχαριστοῦντα ἐπὶ τοῖς κακοῖς αἰσθέσθαι τῶν κακῶν . Χαίρει γὰρ ἡ ψυχὴ ἅτε κατορθοῦσα , εὐθέως φαιδρὸν ἔχει τὸ συνειδός , γάννυται τοῖς ἐγκωμίοις τοῖς ἑαυτῆς · τὴν δὲ φαιδρὰν οὐκ ἔνι σκυθρωπὴν εἶναι . Ἐκεῖ δὲ μετὰ τῆς συμφορᾶς καὶ τὸ συνειδὸς ἐπίκειται μαστίζον · ἐνταῦθα δὲ στεφανοῖ καὶ ἀνακηρύττει . Οὐδὲν τῆς γλώττης ἐκείνης ἁγιώτερον τῆς ἐν τοῖς κακοῖς εὐχαριστούσης τῷ θεῷ · ὄντως τῆς τῶν μαρτύρων οὐδὲν ἀποδεῖ · ὁμοίως καὶ αὕτη , κἀκεῖνος στεφανοῦται . Καὶ γὰρ καὶ ταύτῃ ἐφέστηκε δήμιος ἀναγκάζων ἀρνήσασθαι τὸν θεὸν διὰ τῆς βλασφημίας , ἐφέστηκεν ὁ διάβολος δημίοις λογισμοῖς καταξαίνων , ἀθυμίαις σκοτῶν . Ἂν τοίνυν ἐνέγκῃ τὰς ἀλγηδόνας τις , καὶ εὐχαριστήσῃ , μαρτυρίου στέφανον ἔλαχεν . Οἷον , τὸ παιδίον νοσεῖ , καὶ εὐχαριστεῖ τῷ θεῷ · τοῦτο αὐτῇ στέφανος . Πόσης βασάνου οὐ χείρων ἡ ἀθυμία ; ἀλλ’ οὐκ ἀναγκάζει ῥῆμα ἐκβαλεῖν πικρόν . Ἀποθνήσκει · πάλιν ηὐχαρίστησε ; Γέγονε θυγάτηρ τοῦ Ἀβραάμ . Εἰ γὰρ μὴ τῇ ἰδίᾳ ἔσφαξε χειρί , ἀλλ’ ἐπὶ τῇ θυσίᾳ ἥσθη , ὅπερ ἴσον ἐστίν · οὐ γὰρ ἠγανάκτησε λαμβανομένου τοῦ δώρου . Πάλιν ἐνόσησεν · οὐκ ἐποίησε περίαπτα ; Μαρτύριον αὐτῇ λογίζεται · κατέθυσε γὰρ τὸν υἱὸν τῇ γνώμῃ . Τί γάρ , εἰ καὶ μηδὲν ὠφελεῖ ἐκεῖνα , ἀλλ’ ἀπάτης ἐστὶ καὶ χλεύης ; ἀλλ’ ὅμως ἦσαν οἱ πείθοντες ὅτι ὠφελεῖ · καὶ εἵλετο μᾶλλον νεκρὸν τὸ παιδίον ἰδεῖν , ἢ εἰδωλολατρείας ἀνασχέσθαι . Ὥσπερ οὖν αὕτη μάρτυς , ἄν τε ἐφ’ ἑαυτῆς , ἄν τε ἐπὶ τοῦ παιδὸς ἐργάζηται τοῦτο , ἄν τε ἐπὶ τοῦ ἀνδρός , ἢ ἑτέρου τινὸς τῶν φιλτάτων · οὕτως ἡ ἑτέρα εἰδωλολάτρις . Δῆλον γὰρ ὅτι ἔθυσεν ἂν , εἰ ἦν θῦσαι · μᾶλλον δὲ ἤδη ἐποίησε τὸ τῆς θυσίας . Τὰ γὰρ περίαπτα , κἂν μυρία φιλοσοφῶσιν οἱ ἐκ τούτων χρηματιζόμενοι , λέγοντες ὅτι τὸν θεὸν καλοῦμεν , καὶ οὐδὲν πλέον ποιοῦμεν , καὶ ὅσα τοιαῦτα , καὶ Χριστιανή ἐστιν ἡ γραῦς καὶ πιστή , εἰδωλολατρεία τὸ πρᾶγμά ἐστι . Πιστὴ εἶ ; σφράγισον , εἰπέ . Τοῦτο ἔχω τὸ ὅπλον μόνον , τοῦτο τὸ φάρμακον · ἄλλο δὲ οὐκ οἶδα . Εἰπέ μοι , ἐὰν προσελθὼν ἰατρός , καὶ τὰ τῆς ἰατρικῆς φάρμακα ἀφείς , ἐπᾴδῃ , τοῦτον ἰατρὸν ἐροῦμεν ; Οὐδαμῶς · τὰ γὰρ τῆς ἰατρικῆς οὐχ ὁρῶμεν φάρμακα . Οὕτως οὐδὲ ἐνταῦθα τὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ . Ἕτεραι δὲ πάλιν ποταμῶν ὀνόματα περιάπτουσι , καὶ μυρία τοιαῦτα τολμῶσιν . Ἰδοὺ λέγω , καὶ προλέγω πᾶσιν ὑμῖν , ὅτι ἐάν τις ἁλῷ , οὐ φείσομαι πάλιν , ἄν τε περίαπτον , ἄν τε ἐπῳδήν , ἄν τε ἄλλο τι τῆς τέχνης τῆς τοιαύτης ποιῇ . Τί οὖν , ἀποθάνῃ , φησί , τὸ παιδίον ; Ἂν οὕτω ζήσῃ , τότε ἀπέθανεν · ἂν δὲ ἄνευ ἐκείνων ἀποθάνῃ , τότε ἔζησε . Νῦν δὲ ἂν μὲν πόρναις ἴδῃς προσέχοντα , εὔχῃ κατορυγῆναι , καὶ λέγεις . Τί γὰρ ὄφελος τοῦ ζῇν ; ὑπὲρ δὲ σωτηρίας ὁρῶσα κινδυνεύοντα , βούλει ζῶντα ὁρᾷν ; Οὐκ ἤκουσας τοῦ Χριστοῦ λέγοντος , ὅτι Ὁ ἀπολέσας τὴν ψυχὴν αὑτοῦ , εὑρήσει αὐτήν · ὁ δὲ εὑρών , ἀπολέσει αὐτήν ; πιστεύεις τοῖς εἰρημένοις , ἢ μῦθοί σοι δοκοῦσιν εἶναι ; Εἰπὲ δή μοι , ἐὰν εἴπῃ τις , ὅτι Ἀπάγαγε εἰς εἰδωλεῖον , καὶ ζήσεται , ἀνέξῃ ; Οὒ , φησί . Διὰ τίς Ὅτι εἰδωλολατρεῖν ἀναγκάζει · ἐνταῦθα δὲ οὐκ ἔστιν εἰδωλολατρεία , ἀλλ’ ἁπλῶς ἐπῳδή , φησίν . Αὕτη γὰρ ἡ σατανικὴ ἔννοια , αὕτη ἡ μεθοδεία ἡ διαβολική , συγκαλύπτειν τὴν πλάνην , καὶ ἐν μέλιτι τὸ δηλητήριον διδόναι φάρμακον . Ἐπειδὴ οἶδεν ἐκεῖθέν σε οὐ πείθων , ταύτην ἐβάδισε τὴν ὁδὸν εἰς περιάμματα καὶ γραώδεις μύθους · καὶ ὁ μὲν σταυρὸς ἠτίμωται , τὰ δὲ γράμματα προτετίμηται · ὁ Χριστὸς ἐκβέβληται , καὶ εἰσάγεται μεθύουσα γραῦς καὶ ληροῦσα · τὸ μυστήριον πεπάτηται τὸ ἡμέτερον , καὶ πλάνη χορεύει τοῦ διαβόλου . Τίνος οὖν ἕνεκεν οὐκ ἐλέγχει , φησίν , ὁ θεός ; Τὴν ἀπὸ τῶν τοιούτων βοήθειαν πολλαχοῦ ἤλεγξε , καὶ οὐκ ἔπεισέ σε · λοιπὸν ἀφίησι τῇ πλάνῃ · Παρέδωκε γὰρ αὐτοὺς , φησίν , ὁ θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν . Ταῦτα δὲ οὐδ’ ἂν Ἕλλην νοῦν ἔχων ἀνάσχοιτο . Λέγεταί τις δημαγωγός ποτε ἐν Ἀθήναις ταῦτα περιτεθῆναι · εἶτα φιλόσοφός τις ἐκείνου διδάσκαλος ἰδών , ἐπετίμησεν , ἐμέμψατο , ἔδακεν , ἐκωμῴδησεν · ἡμεῖς δὲ οὕτως ἀθλίως διακείμεθα , ὡς καὶ τούτοις πιστεύειν . Καὶ διὰ τί μή εἰσι νῦν οἱ ἀνιστῶντες , φησί , νεκροὺς καὶ ἰάσεις ἐπιτελοῦντες ; Διὰ τί , τέως οὐ λέγω · διὰ τί δὲ μή εἰσι νῦν οἱ τῆς παρούσης καταφρονοῦντες ζωῆς ; διὰ τί ἐπὶ μισθῷ δουλεύομεν τῷ θεῷ ; Ὅτε ἀσθενέστερον διέκειτο ἡ φύσις ἡ ἀνθρωπίνη , ὅτε φυτευθῆναι τὴν πίστιν ἔδει , ἦσαν καὶ τοιοῦτοι πολλοί · νῦν δὲ οὐ βούλεται ἡμᾶς τούτων ἠρτῆσθαι τῶν σημείων , ἀλλ’ ἑτοίμους εἶναι πρὸς θάνατον . Τί τοίνυν τῆς παρούσης ἔχῃ ζωῆς ; τί τὰ μέλλοντα οὐχ ὁρᾷς ; καὶ ὑπὲρ μὲν ταύτης καὶ εἰδωλολατρεῖν ἀνέχῃ , ὑπὲρ δὲ ἐκείνης οὐδὲ ἀθυμίας κατασχεῖν ; Διὰ ταῦτα οὐκ εἰσὶ νῦν τοιοῦτοι , ὅτι ἄτιμος ἡμῖν ἐφάνη ἐκείνη ἡ ζωή , εἴ γε ὑπὲρ μὲν ἐκείνης οὐδὲν πράττομεν , ὑπὲρ δὲ ταύτης οὐδὲν παραιτούμεθα ὑπομένειν . Τί δὲ καὶ ὁ ἄλλος γέλως , σποδὸς καὶ ἀσβόλη καὶ ἅλες ; καὶ πάλιν τὸ γραΐδιον εἰς τὸ μέσον . Γέλως ὄντως , καὶ αἰσχύνη . Καὶ ὀφθαλμός , φησίν , ἥρπασε τὸ παιδίον . Μέχρι τίνος ταῦτα τὰ σατανικά ; πῶς οὐ γελάσονται Ἕλληνες ; πῶς οὐ χλευάσουσιν , ὅταν αὐτοῖς λέγωμεν , Μεγάλη ἡ δύναμις τοῦ σταυροῦ ; πῶς πεισθήσονται , ὅταν ὁρῶσι τούτων δεομένους , ὧν αὐτοὶ καταγελῶσι ; διὰ ταῦτα ὁ θεὸς ἰατροὺς ἔδωκε καὶ φάρμακα ; Τί οὖν , ἂν μὴ θεραπεύωσιν ἐκεῖνοι , ἀλλὰ ἀπέρχηται τὸ παιδίον ; Ποῦ ἄπεισιν , εἰπέ μοι , ἄθλιε καὶ ταλαίπωρε ; πρὸς τοὺς δαίμονας ἄπεισι ; πρός τινα τύραννον ἄπεισιν ; οὐχὶ πρὸς τὸν οὐρανὸν ἄπεισιν ; οὐχὶ πρὸς τὸν οἰκεῖον Δεσπότην ; τί οὖν ἀλγεῖς ; τί κλαίεις ; τί πενθεῖς ; τί τοῦ Δεσπότου σου πλέον τὸ παιδίον φιλεῖς ; οὐχὶ δι’ ἐκείνου ἔχεις καὶ τοῦτο ; διὰ τί ἀχάριστος εἶ , τὸ δῶρον τοῦ δωρησαμένου πλέον ἀγαπῶν ; Ἀλλ’ ἀσθενής εἰμι , φησί , καὶ οὐ φέρω τοῦ θεοῦ τὸν φόβον . Εἰ γὰρ ἐν τοῖς σωματικοῖς κακοῖς τὸ μεῖζον τὸ ἔλαττον κρύπτει , πολλῷ μᾶλλον ἐν τῇ ψυχῇ φόβος εἰ προσῆν , φόβος φόβον ἂν ἔλυσε , καὶ λύπη λύπην . Καλὸν ἦν τὸ παιδίον ; Ἀλλ’ οἷον ἂν ᾖ , οὐκ ἔστιν ὡραιότερον τοῦ Ἰσαάκ · μονογενὴς ἦν κἀκεῖνος . Ἐν γήρᾳ σοι γέγονε ; Κἀκεῖνος . Ἀλλ’ ἀστεῖόν ἐστιν ; Ἀλλ’ οἷον ἂν ᾖ , οὐκ ἔστιν ὡραιότερον τοῦ Μωϋσέως , ὃς καὶ βαρβαρικὴν ὄψιν ἐπεσπάσατο πρὸς πόθον , καὶ ταῦτα ἐν ἐκείνῳ τῆς ἡλικίας τῷ καιρῷ , ἔνθα οὐδέπω φαίνεται ἡ ὥρα · ἀλλ’ ὅμως τὸ φιληθὲν τοῦτο ἔῤῥιπτον εἰς ποταμὸν οἱ γονεῖς . Σὺ μὲν καὶ ὁρᾷς κείμενον , καὶ ταφῇ παραδίδως , καὶ εἰς τὸ σῆμα ἄπει · ἐκεῖνοι δὲ οὐδὲ ᾔδεσαν πότερον ἰχθύσιν ἔσται βορά , πότερον κυσί , πότερον ἑτέρῳ θηρίῳ τῶν κατὰ τὴν θάλατταν βοσκομένων · καὶ ταῦτα ἐποίουν , οὐδέπω περὶ βασιλείας οὐδὲν εἰδότες , οὐδὲ περὶ ἀναστάσεως . Ἀλλ’ οὐκ ἔστι μονογενές , ἀλλὰ μετὰ πολλοὺς καὶ αὐτὸ ἀπῆλθεν ; Ἀλλ’ οὐχ οὕτως ὡς ἐπὶ τοῦ Ἰὼβ ἀθρόα ἡ συμφορά , καὶ σκυθρωποτέρα · οὐ στέγης κατενεχθείσης , οὐκ ἀριστώντων μεταξὺ , οὐ τῶν συμφορῶν προαγγελθεισῶν . Ἀλλ’ ἐφιλεῖτο παρὰ σοῦ ; Ἀλλ’ οὐχὶ μᾶλλον τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ θηριοβρώτου γενομένου · ἀλλ’ ὅμως ἔνεγκε τὴν συμφοράν , καὶ τὴν μετ’ ἐκείνην , καὶ τὴν μετὰ ταύτην . Ὁ πατὴρ ἔκλαυσεν , ἀλλ’ οὐκ ἠσέβησεν · ἐπένθησεν , ἀλλ’ οὐκ ἀπεδυσπέτησεν , ἀλλὰ μέχρι τούτων ἔστη τῶν ῥημάτων , λέγων · Ἰωσὴφ οὐκ ἔστι , Συμεὼν οὐκ ἔστι , καὶ τὸν Βενιαμὶμ λήψεσθε ; ἐπ’ ἐμὲ ἐγένετο ταῦτα πάντα . Ὁρᾷς πῶς ἐκεῖνον λιμοῦ τυραννὶς ἔπεισε καταφρονῆσαι τῶν παίδων · παρὰ δὲ σοὶ οὐκ ἰσχύει ὁ τοῦ θεοῦ φόβος ὅσον ὁ λιμός ; Κλαῦσον , οὐ κωλύω , ἀλλὰ μηδὲν βλάσφημον μήτε εἴπῃς , μήτε πράξῃς . Οἷος ἐὰν ᾖ ὁ παῖς , οὐκ ἔστι κατὰ τὸν Ἄβελ · ἀλλ’ οὐδὲν τοιοῦτον εἶπεν ὁ Ἀδάμ . Καίτοι χαλεπὴ ἐκείνη ἡ συμφορά · τί γὰρ χαλεπώτερον τοῦ τὸν ἀδελφὸν ἀνῃρηκέναι ; Ἀλλὰ γὰρ καὶ ἀδελφοκτόνων εὐκαίρως ἄλλων ἀνεμνήσθην · οἷον ὅτε Ἀβεσσαλὼμ τὸν Ἀμνὼν ἀνεῖλε τὸν πρωτότοκον · καὶ Δαυῒδ ὁ βασιλεὺς ἠγάπα τὸ παιδίον , καὶ ἐν σάκκῳ μὲν ἐκάθητο καὶ σποδῷ . Οὔτε δὲ μάντεις ἤγαγεν , οὔτε ἐπῳδοὺς , καίτοι ἦσαν τότε · καὶ δηλοῖ ὁ Σαούλ · ἀλλὰ τὸν θεὸν ἱκέτευε . Τοῦτο καὶ σὺ ποίει · ὅπερ ὁ δίκαιος ἐποίησε , ποίησον καὶ σύ · τὰ αὐτὰ εἰπὲ ῥήματα , ὅταν ἀποθάνῃ τὸ παιδίον · Ἐγὼ μὲν ἀπελεύσομαι πρὸς αὐτό , αὐτὸ δὲ οὐχ ἥξει πρός με . Τοῦτο φιλοσοφίας , τοῦτο φιλοστοργίας . Ὡς ἂν φιλῇς τὸ παιδίον , οὐ φιλεῖς τοσοῦτον ὅσον ἐκεῖνος τότε · τῷ μακαρίῳ ἐκείνῳ ἤκμαζεν ὁ περὶ τὴν μητέρα πόθος , εἰ καὶ ἐκ μοιχειῶν ἦν . Ἴστε δὲ ὅτι κοινωνεῖ τὰ τικτόμενα τοῦ φίλτρου τῶν τικτόντων . Καὶ τοσοῦτος ὁ ἔρως ἦν , ὡς καὶ κατήγορον αὐτῷ ὃν βούλεσθαι ζῇν · ἀλλ’ ὅμως ηὐχαρίστησε τῷ θεῷ . Τί οἴει πάσχειν τὴν Ῥεβέκκαν , ὅτε ἀδελφὸς ἠπείλησε τῷ Ἰακώβ ; οὐκ ἐλύπησε τὸν ἄνδρα , ἀλλ’ ἐκέλευσεν ἀποπέμψαι . Ἐννόησον τὰ τούτων χείρω , ὅταν τι δεινὸν πάθῃς , καὶ ἱκανὴν ἕξεις παραμυθίαν · καὶ λογίζου , τί δέ , εἰ ἐν πολέμῳ τεθνήκοι ; τί δέ , εἰ ἐν πυρί ; Καὶ ὧν ἐὰν πάθωμεν , τὰ δεινότερα ἐννοῶμεν , καὶ ἕξομεν ἀρκοῦσαν παραμυθίαν · καὶ τοὺς τὰ δεινότερα πεπονθότας ἀεὶ περισκοπῶμεν , καὶ εἰ αὐτοὶ βαρύτερα ἐπάθομέν ποτε . Οὕτω καὶ Παῦλος προτρέπει , ὡς ὅταν λέγῃ · Οὔπω μέχρις αἵματος ἀντικατέστητε πρὸς τὴν ἁμαρτίαν ἀνταγωνιζόμενοι , καὶ πάλιν , Πειρασμὸς ὑμᾶς οὐκ εἴληφεν , εἰ μὴ ἀνθρώπινος . Ὧν οὖν ἂν πάθωμεν , τὰ χείρω περισκοπῶμεν · εὑρήσομεν γάρ , καὶ οὕτως ἐσόμεθα εὐχάριστοι . Πρὸ δὲ πάντων εὐχαριστῶμεν ἐπὶ πᾶσι διηνεκῶς · οὕτω γὰρ καὶ ταῦτα παύσεται , καὶ ἡμεῖς εἰς δόξαν θεοῦ ζήσομεν , καὶ τῶν ἐπηγγελμένων ἀγαθῶν ἐπιτευξόμεθα · ὧν γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ .
Lemmas: ε . εὐχαριστέω τοίνυν ἐν πᾶς , ὅσπερ εἄν γίγνομαι · οὗτος γάρ εὐχαριστία . ὁ μέν γάρ ἐν ὁ εὐπραγία οὗτος ποιέω , οὖον μέγας · αὐτός γάρ ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις ἐπί οὗτος ὠθέω · ὅταν δέ ἐν ὁ ἔσχατος εἰμί εὐχαριστέω , τότε εἰμί θαυμαστός . ὅταν γάρ ἐπί ὅς ἕτερος βλασφημέω καί ἀποδυσπετέω , ἐγώ εὐχαριστέω , ὁράω πόσος ὁ φιλοσοφία . Πρῶτος , ὁ θεός εὐφραίνω · δύο , ὁ διάβολος καταισχύνω · τρίτος , καί ὁ γίγνομαι οὐδείς ἀποφαίνω · ὁμοῦ γάρ σῦς τε εὐχαριστέω , καί ὁ θεός ὁ ὀδύνη ὑποτέμνω , καί ὁ διάβολος ἀφίστημι . ἄν μέν γάρ ἀποδυσπετέω , ἅτε ἀνύω ὅσπερ ἐθέλω , ἐφίστημι , καί ὁ θεός ἅτε βλασφημέω , ἐγκαταλιμπάνω , καί ἐπιτείνω ὁ δεινός · ἐάν δέ εὐχαριστέω , ἅτε μηδείς ὠφελέω , ἀφίστημι , καί ὁ θεός ἅτε τιμάω , ἀντιτιμάω μέγας · καί οὐ εἰμί ἄνθρωπος εὐχαριστέω ἐπί ὁ κακός αἰσθάνομαι ὁ κακός . χαίρω γάρ ὁ ψυχή ἅτε κατορθόω , εὐθύς φαιδρός ἔχω ὁ σύνοιδα , γάνυμαι ὁ ἐγκώμιον ὁ ἑαυτοῦ · ὁ δέ φαιδρός οὐ ἐν σκυθρωπός εἰμί . ἐκεῖ δέ μετά ὁ συμφορά καί ὁ σύνοιδα ἐπίκειμαι μαστίζω · ἐνταῦθα δέ στεφανόω καί ἀνακηρύσσω . οὐδείς ὁ γλῶσσα ἐκεῖνος ἅγιος ὁ ἐν ὁ κακός εὐχαριστέω ὁ θεός · εἰμί ὁ ὁ μάρτυς οὐδείς ἀποδεῖ · ὁμοίως καί οὗτος , ἐκεῖνος στεφανόω . καί γάρ καί οὗτος ἐφίστημι δήμιος ἀναγκάζω ἀρνέομαι ὁ θεός διά ὁ βλασφημία , ἐφίστημι ὁ διάβολος δήμιος λογισμός καταξαίνω , ἀθυμία σκότος . ἄν τοίνυν φέρω ὁ ἀλγηδών τις , καί εὐχαριστέω , μαρτύριον στέφανος λαγχάνω . Οἷος , ὁ παιδίον νοσέω , καί εὐχαριστέω ὁ θεός · οὗτος αὐτός στέφανος . Πόσις βάσανος οὖον χείρων ὁ ἀθυμία ; ἀλλά οὐ ἀναγκάζω ῥῆμα ἐκβάλλω πικρός . ἀποθνήσκω · πάλιν εὐχαριστέω ; γίγνομαι θυγάτηρ ὁ Ἀβραάμ . εἰμί γάρ μή ὁ ἴδιος σφάζω χείρ , ἀλλά ἐπί ὁ θυσία ἥδομαι , ὅσπερ ἴσος εἰμί · οὖον γάρ ἀγανακτέω λαμβάνω ὁ δῶρον . πάλιν νοσέω · οὐ ποιέω περίαπτος ; μαρτύριον αὐτός λογίζομαι · καταθύω γάρ ὁ υἱός ὁ γνώμη . τις γάρ , εἰμί καί μηδείς ὠφελέω ἐκεῖνος , ἀλλά ἀπάτη εἰμί καί χλεύη ; ἀλλά ὅμως εἰμί ὁ πείθω ὅτι ὠφελέω · καί αἱρέω μᾶλλον νεκρός ὁ παιδίον ὁράω , ἢ εἰδωλολατρία ἀνέχω . ὥσπερ οὖν οὗτος μάρτυς , ἄν τε ἐπί ἑαυτοῦ , ἄν τε ἐπί ὁ παῖς ἐργάζομαι οὗτος , ἄν τε ἐπί ὁ ἀνήρ , ἢ ἕτερος τις ὁ φίλος · οὕτως ὁ ἕτερος εἰδωλολάτρις . Δῆλος γάρ ὅτι θύω εἄν , εἰμί εἰμί θύω · μᾶλλον δέ ἤδη ποιέω ὁ ὁ θυσία . ὁ γάρ περίαπτος , κἀν μυρίος φιλοσοφέω ὁ ἐκ οὗτος χρηματίζω , λέγω ὅτι ὁ θεός καλέω , καί οὐδείς πλέω ποιέω , καί ὅσος τοιοῦτος , καί Χριστιανή εἰμί ὁ γραῦς καί πιστός , εἰδωλολατρία ὁ πρᾶγμα εἰμί . πιστός εἰμί ; σφραγίζω , εἶπον . οὗτος ἔχω ὁ ὅπλον μόνος , οὗτος ὁ φάρμακον · ἄλλος δέ οὐ οἶδα . ἐπές ἐγώ , ἐάν προσέρχομαι ἰατρός , καί ὁ ὁ ἰατρικός φάρμακον ἀφίημι , ἐπαείδω , οὗτος ἰατρός εἴρω ; οὐδαμός · ὁ γάρ ὁ ἰατρικός οὐ ὁράω φάρμακον . οὕτως οὐδέ ἐνταῦθα ὁ ὁ χριστιανισμός . ἕτερος δέ πάλιν ποταμός ὄνομα περιάπτω , καί μυρίος τοιοῦτος τολμάω . ἰδέ λέγω , καί προλέγω πᾶς σύ , ὅτι ἐάν τις ἁλίσκομαι , οὖον φείδομαι πάλιν , ἄν τε περίαπτος , ἄν τε ἐπῳδή , ἄν τε ἄλλος τίς ὁ τέχνη ὁ τοιοῦτος ποιέω . τις οὖν , ἀποθνῄσκω , φημί , ὁ παιδίον ; ἄν οὗτος ζῶ , τότε ἀποθνῄσκω · εἄν δέ ἄνευ ἐκεῖνος ἀποθνῄσκω , τότε ζῶ . νῦν δέ εἄν μέν πόρνη ὁράω προσέχω , εὔχομαι κατορύσσω , καί λέγω . τις γάρ ὄφελος ὁ ζάω ; ὑπέρ δέ σωτηρία ὁράω κινδυνεύω , βούλομαι ζῶ ὁράω ; οὐ ἀκούω ὁ Χριστός λέγω , ὅτι ὁ ἀπόλλυμι ὁ ψυχή αὐτός , εὑρίσκω αὐτός · ὁ δέ εὑρίσκω , ἀπόλλυμι αὐτός ; πιστεύω ὁ εἴρω , ἢ μῦθος σύ δοκέω εἰμί ; εἶπον δή ἐγώ , ἐάν εἶπον τις , ὅτι ἀπάγω εἰς εἰδωλεῖον , καί ζῶ , ἀνέχω ; οὖον , φημί . Ζεύς τίς ὅτι2 εἰδωλολατρέω ἀναγκάζω · ἐνταῦθα δέ οὐ εἰμί εἰδωλολατρία , ἀλλά ἁπλόος ἐπῳδή , φημί . Ἄτη γάρ ὁ σατανικός ἔννοια , οὗτος ὁ μεθοδεία ὁ διαβολικός , συγκαλύπτω ὁ πλάνη , καί ἐν μέλι ὁ δηλητήριος δίδωμι φάρμακον . ἐπεί οἶδα ἐκεῖθεν σύ οὖον πείθω , οὗτος βαδίζω ὁ ὁδός εἰς περίαμμα καί γραώδης μῦθος · καί ὁ μέν σταυρός ἀτιμόω , ὁ δέ γράμμα προτιμάω · ὁ Χριστός ἐκβάλλω , καί εἰσάγω μεθύω γραῦς καί ληρέω · ὁ μυστήριον πατέω ὁ ἡμέτερος , καί πλάνη χορεύω ὁ διάβολος . τίς οὖν ἕνεκα οὐ ἔλεγχος , φημί , ὁ θεός ; ὁ ἀπό ὁ τοιοῦτος βοήθεια πολλαχοῦ ἐλέγχω , καί οὐ πείθω σύ · λοιπός ἀφίημι ὁ πλάνη · παραδίδωμι γάρ αὐτός , φημί , ὁ θεός εἰς ἀδόκιμος νόος . οὗτος δέ οὐδέ εἄν Ἕλλην νόος ἔχω ἀνέχω . λέγω τις δημαγωγός ποτός ἐν Ἀθῆναι οὗτος περιτίθημι · εἶτα φιλόσοφος τις ἐκεῖνος διδάσκαλος ὁράω , ἐπιτιμάω , μέμφομαι , δάκνω , κωμῳδέω · ἐγώ δέ οὕτως ἄθλιος διάκειμαι , ὡς καί οὗτος πιστεύω . καί διά τίς μή εἰμί νῦν ὁ ἀνίστημι , φημί , νεκρός καί ἴασις ἐπιτελέω ; Ζεύς τίς , τέως οὖον λέγω · διά τίς δέ μή εἰμί νῦν ὁ ὁ πάρειμι καταφρονέω ζωή ; διά τίς ἐπί μισθός δουλεύω ὁ θεός ; ὅτε ἀσθενής διάκειμαι ὁ φύσις ὁ ἀνθρώπινος , ὅτε φυτεύω ὁ πίστις ἐσθίω , εἰμί καί τοιοῦτος πολύς · νῦν δέ οὖον βούλομαι ἐγώ οὗτος ἀρτάω ὁ σημεῖον , ἀλλά ἑτοῖμος εἰμί πρός θάνατος . τις τοίνυν ὁ πάρειμι ἔχω ζωή ; τίς ὁ μέλλω οὐ ὁράω ; καί ὑπέρ μέν οὗτος καί εἰδωλολατρέω ἀνέχω , ὑπέρ δέ ἐκεῖνος οὐδέ ἀθυμία κατέχω ; Ζεύς οὗτος οὐ εἰμί νῦν τοιοῦτος , ὅτι ἄτιμος ἐγώ φαίνω ἐκεῖνος ὁ ζωή , εἰμί γε ὑπέρ μέν ἐκεῖνος οὐδείς πράσσω , ὑπέρ δέ οὗτος οὐδείς παραιτέομαι ὑπομένω . τις δέ καί ὁ ἄλλος γέλως , σποδός καί ἄσβολος καί ἅλς ; καί πάλιν ὁ γραῦς εἰς ὁ μέσος . Γέλως εἰμί , καί αἰσχύνη . καί ὀφθαλμός , φημί , ἁρπάζω ὁ παιδίον . μέχρι τίς οὗτος ὁ σατανικός ; πῶς οὖον γελάω Ἕλλην ; πῶς οὖον χλευάζω , ὅταν αὐτός λέγω , Μεγάλη ὁ δύναμις ὁ σταυρός ; πῶς πείθω , ὅταν ὁράω οὗτος δήω , ὅς αὐτός καταγελάω ; διά οὗτος ὁ θεός ἰατρός δίδωμι καί φάρμακον ; τις οὖν , εἄν μή θεραπεύω ἐκεῖνος , ἀλλά ἀπέρχομαι ὁ παιδίον ; πός ἄπειμι , εἶπον ἐγώ , ἄθλιος καί ταλαίπωρος ; πρός ὁ δαίμων ἄπειμι ; πρός τις τύραννος ἄπειμι ; οὐ πρός ὁ οὐρανός ἄπειμι ; οὐ πρός ὁ οἰκέω δεσπότης ; τίς οὖν ἀλγέω ; τίς καλέω ; τίς πενθέω ; τίς ὁ δεσπότης σύ πλέω ὁ παιδίον φιλέω ; οὐ διά ἐκεῖνος ἔχω καί οὗτος ; διά τίς ἀχάριστος εἰμί , ὁ δῶρον ὁ δωρέομαι πλέω ἀγάπη ; ἀλλά ἀσθενής εἰμί , φημί , καί οὖον φέρω ὁ θεός ὁ φόβος . εἰμί γάρ ἐν ὁ σωματικός κακός ὁ μείζων ὁ μικρός κρύπτω , πολύς μᾶλλον ἐν ὁ Ψυχή φόβος εἰμί πρόσειμι , φόβος φόβος εἄν λύω , καί λύπη λύπη . κηλόν εἰμί ὁ παιδίον ; ἀλλά οἷος εἄν εἰμί , οὐ εἰμί ὡραῖος ὁ Ἰσαάκ · μονογενής εἰμί ἐκεῖνος . ἐν γῆρας σύ γίγνομαι ; ἐκεῖνος . ἀλλά ἀστεῖος εἰμί ; ἀλλά οἷος εἄν εἰμί , οὐ εἰμί ὡραῖος ὁ Μωϋσῆς , ὅς καί βαρβαρικός ὄψις ἐπισπάω πρός πόθος , καί οὗτος ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡλικία ὁ καιρός , ἔνθα οὐδέπω φαίνω ὁ ὥρα · ἀλλά ὅμως ὁ φιλέω οὗτος ῥίπτω εἰς ποταμός ὁ γονεύς . σύ μέν καί ὁράω κεῖμαι , καί θάπτω παραδίδωμι , καί εἰς ὁ σῆμα ἄπειμι · ἐκεῖνος δέ οὐδέ οἶδα πότερος ἰχθύς εἰμί βορά , πότερος κύω , πότερος ἕτερος θηρίον ὁ κατά ὁ θάλασσα βόσκω · καί οὗτος ποιέω , οὐδέπω περί βασίλεια οὐδείς οἶδα , οὐδέ περί ἀνάστασις . ἀλλά οὐ εἰμί μονογενής , ἀλλά μετά πολύς καί αὐτός ἀπέρχομαι ; ἀλλά οὐ οὕτως ὡς ἐπί ὁ Ἰώβ ἀθρόος ὁ συμφορά , καί σκυθρωπός · οὖον στέγω καταφέρω , οὐ ἀριστάω μεταξύ , οὖον ὁ συμφορά προαγγέλλω . ἀλλά φιλέω παρά σύ ; ἀλλά οὐ μᾶλλον ὁ Ἰωσήφ ὁ θηριόβρωτος γίγνομαι · ἀλλά ὅμως φέρω ὁ συμφορά , καί ὁ μετά ἐκεῖνος , καί ὁ μετά οὗτος . ὁ πατήρ καλέω , ἀλλά οὐ ἀσεβέω · πενθέω , ἀλλά οὐ ἀποδυσπετέω , ἀλλά μέχρι οὗτος ἵστημι ὁ ῥῆμα , λέγω · Ἰωσήφ οὐ εἰμί , Συμεών οὐ εἰμί , καί ὁ Βενιαμὶμ λαμβάνω ; ἐπί ἐγώ γίγνομαι οὗτος πᾶς . ὁράω πῶς ἐκεῖνος λιμός τυραννίς πείθω καταφρονέω ὁ παῖς · παρά δέ σύ οὐ ἰσχύω ὁ ὁ θεός φόβος ὅσος ὁ λιμός ; κλαίω , οὖον κωλύω , ἀλλά μηδείς βλάσφημος μήτε εἶπον , μήτε πράσσω . Οἷος ἐάν εἰμί ὁ παῖς , οὐ εἰμί κατά ὁ Ἄβελ · ἀλλά οὐδείς τοιοῦτος εἶπον ὁ Ἀδάμ . καίτοι χαλεπός ἐκεῖνος ὁ συμφορά · τίς γάρ χαλεπός ὁ ὁ ἀδελφός ἀναιρέω ; ἀλλά γάρ καί ἀδελφοκτόνος εὔκαιρος ἄλλος ἀναμιμνήσκω · οἷος ὅτε Ἀβεσσαλώμ ὁ Ἀμνών ἀναιρέω ὁ πρωτότοκος · καί Δαυΐδ ὁ βασιλεύς ἀγαπάω ὁ παιδίον , καί ἐν σάκκος μέν κάθημαι καί σποδός . οὔτε δέ μάντις ἄγω , οὔτε ἐπῳδός , καίτοι εἰμί τότε · καί δηλόω ὁ Σαῦλος · ἀλλά ὁ θεός ἱκετεύω . οὗτος καί σύ ποιέω · ὅσπερ ὁ δίκαιος ποιέω , ποιέω καί σῦς · ὁ αὐτός εἶπον ῥῆμα , ὅταν ἀποθνῄσκω ὁ παιδίον · ἐγώ μέν ἀπέρχομαι πρός αὐτός , αὐτός δέ οὐ ἥκω πρός ἐγώ . οὗτος φιλοσοφία , οὗτος φιλοστοργία . ὡς εἄν φιλέω ὁ παιδίον , οὖον φιλέω τοσοῦτος ὅσος ἐκεῖνος τότε · ὁ μακάριος ἐκεῖνος ἀκμάζω ὁ περί ὁ μήτηρ πόθος , εἰμί καί ἐκ μοιχεία εἰμί . οἶδα δέ ὅτι κοινωνέω ὁ τίκτω ὁ φίλτρον ὁ τίκτω . καί τοσοῦτος ὁ Ἔρως εἰμί , ὡς καί κατήγορος αὐτός ὅς βούλομαι ζάω · ἀλλά ὅμως εὐχαριστέω ὁ θεός . τις οἴομαι πάσχω ὁ Ῥεβέκκα , ὅτε ἀδελφός ἀπειλέω ὁ Ἰακώβ ; οὐ λυπέω ὁ ἀνήρ , ἀλλά κελεύω ἀποπέμπω . ἐννοέω ὁ οὗτος χείρων , ὅταν τίς δεινός πάσχω , καί ἱκανός ἔχω παραμυθία · καί λογίζομαι , τίς δέ , εἰμί ἐν πόλεμος θνῄσκω ; τίς δέ , εἰμί ἐν πῦρ ; καί ὅς ἐάν πάσχω , ὁ δεινός ἐννοέω , καί ἔχω ἀρκέω παραμυθία · καί ὁ ὁ δεινός πάσχω ἀεί περισκοπέω , καί εἰμί αὐτός βαρύς πάσχω ποτός . οὕτως καί Παῦλος προτρέπω , ὡς ὅταν λέγω · οὔπω μέχρι αἷμα ἀντικαθίστημι πρός ὁ ἁμαρτία ἀνταγωνίζομαι , καί πάλιν , πειρασμός σύ οὐ λαμβάνω , εἰμί μή ἀνθρώπινος . ὅς οὖν εἄν πάσχω , ὁ χείρων περισκοπέω · εὑρίσκω γάρ , καί οὕτως εἰμί εὐχάριστος . πρό δέ πᾶς εὐχαριστέω ἐπί πᾶς διηνεκής · οὗτος γάρ καί οὗτος παύω , καί ἐγώ εἰς δόξα θεός ζῶ , καί ὁ ἐπαγγέλλω ἀγαθός ἐπιτυγχάνω · ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία .