joannes-chrysostomus.in-epistulam-ad-colossenses-homiliae-1-12 11.1
Ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω , τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι . Ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι , ἅλατι ἠρτυμένος , εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι . α . Ὅπερ ὁ Χριστὸς πρὸς τοὺς μαθητὰς ἔλεγε , τοῦτο καὶ νῦν Παῦλος παραινεῖ . Τί δὲ ὁ Χριστὸς ἔλεγεν ; Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων . Γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡσεὶ ὄφεις , καὶ ἀκέραιοι ὡσεὶ περιστεραί . Τουτέστι , φυλακτικοὶ γίνεσθε , μηδεμίαν αὐτοῖς λαβὴν διδόντες καθ’ ὑμῶν . Διὰ γὰρ τοῦτο πρόσκειται , Πρὸς τοὺς ἔξω , ἵνα μάθωμεν , ὅτι πρὸς τὰ μέλη τὰ οἰκεῖα οὐ τοσαύτης ἡμῖν δεῖ ἀσφαλείας , ὅσης πρὸς τοὺς ἔξω . Ἔνθα μὲν γὰρ ἀδελφοί , εἰσὶ καὶ συγγνῶμαι πολλαὶ καὶ ἀγάπαι . Δεῖ μὲν οὖν καὶ ἐνταῦθα ἀσφάλειαν εἶναι , πολλῷ δὲ πλέον ἔξω · οὐ γάρ ἐστιν ἴσον μεταξὺ ἐχθρῶν καὶ πολεμίων εἶναι , καὶ φίλων . Εἶτ’ ἐπειδὴ ἐφόβησεν , ὅρα πῶς πάλιν θαῤῥύνει . Τὸν καιρὸν , φησίν , ἐξαγοραζόμενοι · τουτέστι , βραχὺς ὁ παρὼν καιρός . Ταῦτα δὲ ἔλεγεν , οὐ ποικίλους εἶναι βουλόμενος , οὐδὲ ὑποκριτάς · τοῦτο γὰρ οὐ σοφίας , ἀλλὰ ἀνοίας · ἀλλὰ τί ; Ἐν οἷς μὴ βλάπτουσι , φησί , μηδεμίαν αὐτοῖς δίδοτε λαβήν · ὃ καὶ πρὸς Ῥωμαίους γράφων φησίν · Ἀπόδοτε πᾶσι τὰς ὀφειλάς , τῷ τὸν φόρον , τὸν φόρον · τῷ τὸ τέλος , τὸ τέλος · τῷ τὴν τιμήν , τὴν τιμήν . Διὰ τὸ κήρυγμα μόνον ἔστω σοι πόλεμος , φησί · μηδεμίαν ἑτέραν ὁ πόλεμος οὗτος ἀρχὴν λαμβανέτω . Εἰ γὰρ μέλλοιεν ἡμῖν καὶ δι’ ἕτερα ἀπεχθάνεσθαι , οὔτε μισθὸς ἡμῖν ἔσται , καὶ αὐτοὶ χείρους ἔσονται , καὶ δόξουσιν ἡμῖν δίκαια ἐγκαλεῖν · οἷον τὰ τελέσματα ἂν μὴ καταβάλλωμεν , τὰς τιμὰς τὰς προσηκούσας ἐὰν μὴ ἀποδιδῶμεν , ἂν μὴ ὦμεν ταπεινοί . Οὐχ ὁρᾷς Παῦλον , ἔνθα μηδὲν ἔβλαπτε τὸ κήρυγμα , πῶς ἐστι καθυφιείς ; Ἄκουε γὰρ αὐτοῦ λέγοντος πρὸς τὸν Ἀγρίππαν · Μακάριον ἐμαυτὸν ἥγημαι ἐπὶ σοῦ μέλλων ἀπολογεῖσθαι σήμερον , μάλιστα γνώστην σε ὄντα τῶν κατὰ Ἰουδαίους ἐθῶν τε καὶ ζητημάτων . Εἰ δὲ ἐνόμιζε δεῖν ὑβρίζειν τὸν ἄρχοντα , πάντα ἂν ἀνέτρεψεν . Ἄκουε δὲ καὶ τῶν περὶ τὸν μακάριον Πέτρον , πῶς ἐπιεικῶς ἀποκρίνονται τοῖς Ἰουδαίοις λέγοντες · Πειθαρχεῖν δεῖ θεῷ μᾶλλον , ἢ ἀνθρώποις . Καίτοι γε ἄνθρωποι τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς ἀπεγνωκότες , καὶ ὑβρίζειν καὶ πᾶν ὁτιοῦν ποιεῖν ἠδύναντο · ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἀπέγνωσαν τῆς ψυχῆς , ἵνα μὴ κενοδοξῶσι ( κενοδοξίας γὰρ τοῦτό ἐστιν ) , ἀλλ’ ἵνα κηρύσσωσι , καὶ ἵνα μετὰ παῤῥησίας πάντα φθέγγωνται · ἐκεῖνο δὲ ἀμετρίας ἐστίν · Ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι , ἅλατι ἠρτυμένος · τουτέστι , μὴ εἰς ἀδιαφορίαν τὸ χαρίεν ἐκπίπτῃ . Ἔνι γὰρ καὶ χαριεντίζεσθαι , ἔνι καὶ μετὰ τῆς προσηκούσης κοσμιότητος τοῦτο ποιεῖν . Εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι . Ὥστε οὐχ ὁμοίως πᾶσι διαλέγεσθαι χρή , Ἕλλησι λέγω καὶ ἀδελφοῖς . Οὐδαμῶς · ἐπεὶ τοῦτο τῆς ἐσχάτης ἀνοίας ἐστί . Τὰ κατ’ ἐμὲ πάντα γνωρίσει ὑμῖν Τυχικὸς , ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφός , καὶ πιστὸς διάκονος , καὶ σύνδουλος ἐν Κυρίῳ . Βαβαί , ὅση σοφία Παύλου . Πῶς οὐ πάντα ἐντίθησιν εἰς τὰς ἐπιστολάς , ἀλλὰ τὰ ἀναγκαῖα καὶ τὰ κατεπείγοντα ; Πρῶτον μέν , οὐ βουλόμενος αὐτὰς εἰς μῆκος ἐκτείνειν · δεύτερον δέ , καὶ τὸν ἀπερχόμενον αἰδεσιμώτερον ποιῶν , ἵνα ἔχῃ τι καὶ διηγεῖσθαι · τρίτον , δεικνὺς πῶς πρὸς αὐτὸν διάκειται · οὐ γὰρ ἂν αὐτῷ ταῦτα ἐνεχείρισεν . Ἔπειτα ἦν , ἃ οὐκ ἔδει διὰ γραμμάτων δηλωθῆναι . Ὁ ἀγαπητὸς , φησίν , ἀδελφός . Εἰ ἀγαπητός , πάντα οἶδε , καὶ οὐδὲν αὐτὸν ἔκρυπτε . Καὶ πιστὸς διάκονος καὶ σύνδουλος ἐν Κυρίῳ . Εἰ πιστός , οὐδὲν ψεύσεται · εἰ σύνδουλος , κεκοινώνηκε τῶν πειρασμῶν · ὥστε αὐτῷ πάντοθεν τὸ ἀξιόπιστον συνήγαγεν . Ὃν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο . Ἐνταῦθα τὴν ἀγάπην δείκνυσι τὴν πολλήν , εἴ γε καὶ διὰ τοῦτο αὐτὸν ἀπέσταλκε , καὶ τῆς ἀποδημίας αἰτία αὕτη γέγονεν · ὃ καὶ θεσσαλονικεῦσι γράφων ἔλεγε · Διὸ μηκέτι στέγοντες ηὐδοκήσαμεν καταλειφθῆναι ἐν Ἀθήναις μόνοι , καὶ ἐπέμψαμεν Τιμόθεον τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν . Καὶ Ἐφεσίοις δὲ αὐτὸν τοῦτον πέμπει , καὶ ὑπὲρ τῆς αὐτῆς αἰτίας · Ἵνα γνῷ , φησί , τὰ περὶ ὑμῶν , καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν . Ὅρα τί φησιν · Οὐχ ἵνα ὑμεῖς τὰ ἐμὰ μάθητε , ἀλλ’ ἵνα ἐγὼ τὰ ὑμέτερα · οὕτως οὐδαμοῦ τὸ αὑτοῦ τίθησι . Δείκνυσιν αὐτοὺς καὶ ἐν πειρασμοῖς ὄντας τῷ εἰπεῖν · Ἵνα παρακαλέσῃ τὰς καρδίας ὑμῶν . Σὺν Ὀνησίμῳ τῷ ἀγαπητῷ καὶ πιστῷ ἀδελφῷ , ὅς ἐστιν ἐξ ὑμῶν . Πάντα ὑμῖν γνωριοῦσι τὰ ὧδε . Ὀνήσιμος οὗτός ἐστι , περὶ οὗ γράφων τῷ Φιλήμονι ἔλεγεν · Ὃν ἐβουλόμην πρὸς ἐμαυτὸν κατέχειν , ἵνα ὑπὲρ σοῦ μοι διακονῇ ἐν τοῖς δεσμοῖς τοῦ Εὐαγγελίου · χωρὶς δὲ τῆς σῆς γνώμης οὐδὲν ἠθέλησα ποιῆσαι . Καὶ τὸ ἐγκώμιον δὲ προστίθητι τῆς πόλεως , ἵνα καὶ ἐγκαλλωπίζωνται , μὴ μόνον οὐκ ἐπαισχύνωνται . Ὅς ἐστι , φησίν , ἐξ ὑμῶν · Πάντα ὑμῖν γνωριοῦσι τὰ ὧδε . Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτός μου .
Lemmas: ἐν σοφία περιπατέω πρός ὁ ἔξω , ὁ καιρός ἐξαγοράζω . ὁ λόγος σύ πάντοτε ἐν χάρις , ἅλς ἀρτύω , οἶδα πῶς δεῖ σύ εἷς ἕκαστος ἀποκρίνω . ὅς . ὅπερ ὁ Χριστός πρός ὁ μαθητής λέγω , οὗτος καί νῦν Παῦλος παραινέω . τις δέ ὁ Χριστός λέγω ; ἰδέ ἐγώ ἀποστέλλω σύ ὡς πρόβατον ἐν μέσος λύκος . γίγνομαι οὖν φρόνιμος ὡσεί ὄφις , καί ἀκέραιος ὡσεί περιστερά . τουτέστι , φυλακτικός γίγνομαι , μηδείς αὐτός λαβή δίδωμι κατά σύ . Ζεύς γάρ οὗτος πρόσκειμαι , πρός ὁ ἔξω , ἵνα μανθάνω , ὅτι πρός ὁ μέλος ὁ οἰκεῖος οὖον τοσοῦτος ἐγώ δεῖ ἀσφάλεια , ὅσος πρός ὁ ἔξω . ἔνθα μέν γάρ ἀδελφός , εἰμί καί συγγνώμη πολύς καί ἀγάπη . Δεύς μέν οὖν καί ἐνταῦθα ἀσφάλεια εἰμί , πολύς δέ πλέω ἔξω · οὖον γάρ εἰμί ἴσος μεταξύ ἐχθρός καί πολέμιος εἰμί , καί Φίλων . εἶτα ἐπεί φοβέω , ὁράω πῶς πάλιν θαρρύνω . ὁ καιρός , φημί , ἐξαγοράζω · τουτέστι , βραχύς ὁ πάρειμι καιρός . οὗτος δέ λέγω , οὖον ποικίλος εἰμί βούλομαι , οὐδέ ὑποκριτής · οὗτος γάρ οὖον σοφία , ἀλλά ἄνοια · ἀλλά τίς ; ἐν ὅς μή βλάπτω , φημί , μηδείς αὐτός δίδωμι λαβή · ὅς καί πρός Ῥωμαῖος γράφω φημί · ἀπόδοτος πᾶς ὁ ὀφειλή , ὁ ὁ φόρος , ὁ φόρος · ὁ ὁ τέλος , ὁ τέλος · ὁ ὁ τιμή , ὁ τιμή . Ζεύς ὁ κήρυγμα μόνος ἵστημι σύ πόλεμος , φημί · μηδείς ἕτερος ὁ πόλεμος οὗτος ἀρχή λαμβάνω . εἰμί γάρ μέλλω ἐγώ καί διά ἕτερος ἀπεχθάνομαι , οὔτε μισθός ἐγώ εἰμί , καί αὐτός χείρων εἰμί , καί δοκέω ἐγώ Δίκαιος ἐγκαλέω · οἷος ὁ τέλεσμα εἄν μή καταβάλλω , ὁ τιμή ὁ προσήκω ἐάν μή ἀποδίδωμι , εἄν μή εἰμί ταπεινός . οὐχ ὁράω Παῦλος , ἔνθα μηδείς βλάπτω ὁ κήρυγμα , πῶς εἰμί καθυφίημι ; Ἄκουος γάρ αὐτός λέγω πρός ὁ Ἀγρίππας · Μακάριος ἐμαυτοῦ ἡγέομαι ἐπί σύ μέλλω ἀπολογέομαι σήμερον , μάλιστα γνώστης σύ εἰμί ὁ κατά Ἰουδαῖος ἔθος τε καί ζήτημα . εἰμί δέ νομίζω δήω ὑβρίζω ὁ ἄρχω , πᾶς εἄν ἀνατρέπω . Ἄκουος δέ καί ὁ περί ὁ μακάριος Πέτρος , πῶς ἐπιεικής ἀποκρίνω ὁ Ἰουδαῖος λέγω · πειθαρχέω δεῖ θεός μᾶλλον , ἢ ἄνθρωπος . καίτοι γε ἄνθρωπος ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή ἀπογιγνώσκω , καί ὑβρίζω καί πᾶς ὁστισοῦν ποιέω δύναμαι · ἀλλά διά οὗτος ἀπογιγνώσκω ὁ Ψυχή , ἵνα μή κενοδοξέω ( κενοδοξία γάρ οὗτος εἰμί ) , ἀλλά ἵνα κηρύσσω , καί ἵνα μετά παρρησία πᾶς φθέγγομαι · ἐκεῖνος δέ ἀμετρία εἰμί · ὁ λόγος σύ πάντοτε ἐν χάρις , ἅλς ἀρτύω · τουτέστι , μή εἰς ἀδιαφορία ὁ χαρίεις ἐκπίπτω . ἐν γάρ καί χαριεντίζομαι , ἐν καί μετά ὁ προσήκω κοσμιότης οὗτος ποιέω . οἶδα πῶς δεῖ σύ εἷς ἕκαστος ἀποκρίνω . ὥστε οὐ ὁμοίως πᾶς διαλέγω χρή , Ἕλλην λέγω καί ἀδελφός . οὐδαμός · ἐπεί οὗτος ὁ ἔσχατος ἄνοια εἰμί . ὁ κατά ἐγώ πᾶς γνώρισις σύ Τυχικός , ὁ ἀγαπητός ἀδελφός , καί πιστός διάκονος , καί σύνδουλος ἐν κύριος . βαβαί , ὅσος σοφία Παῦλος . Πῶς οὖον πᾶς ἐντίθημι εἰς ὁ ἐπιστολή , ἀλλά ὁ ἀναγκαῖος καί ὁ κατεπείγω ; Πρῶτος μέν , οὖον βούλομαι αὐτός εἰς μῆκος ἐκτείνω · δύο δέ , καί ὁ ἀπέρχομαι αἰδέσιμος ποιέω , ἵνα ἔχω τίς καί διηγέομαι · τρίτος , δείκνυμι πῶς πρός αὐτός διάκειμαι · οὖον γάρ εἄν αὐτός οὗτος ἐγχειρίζω . ἔπειτα εἰμί , ὁ οὐ ἐσθίω διά γράμμα δηλόω . ὁ ἀγαπητός , φημί , ἀδελφός . εἰμί ἀγαπητός , πᾶς οἶδα , καί οὐδείς αὐτός κρύπτω . καί πιστός διάκονος καί σύνδουλος ἐν κύριος . εἰμί πιστός , οὐδείς ψεύδω · εἰμί σύνδουλος , κοινωνέω ὁ πειρασμός · ὥστε αὐτός πάντοθεν ὁ ἀξιόπιστος συνάγω . ὅς πέμπω πρός σύ εἰς αὐτός οὗτος . ἐνταῦθα ὁ ἀγάπη δείκνυμι ὁ πολύς , εἰμί γε καί διά οὗτος αὐτός ἀποστέλλω , καί ὁ ἀποδημία αἰτία οὗτος γίγνομαι · ὅς καί Θεσσαλονικεύς γράφω λέγω · Διὸ μηκέτι στέγω εὐδοκέω καταλείπω ἐν Ἀθῆναι μόνος , καί πέμπω Τιμόθεος ὁ ἀδελφός ἐγώ . καί Ἐφέσιος δέ αὐτός οὗτος πέμπω , καί ὑπέρ ὁ αὐτός αἴτιος · ἵνα γιγνώσκω , φημί , ὁ περί σύ , καί παρακαλέω ὁ Καρδία σύ . Ὅρας τίς φημί · οὐχ ἵνα σύ ὁ ἐμός μανθάνω , ἀλλά ἵνα ἐγώ ὁ ὑμέτερος · οὕτως οὐδαμοῦ ὁ αὐτός τίθημι . δείκνυμι αὐτός καί ἐν πειρασμός εἰμί ὁ εἶπον · ἵνα παρακαλέω ὁ Καρδία σύ . σύν Ὀνήσιμος ὁ ἀγαπητός καί πιστός ἀδελφός , ὅς εἰμί ἐκ σύ . Πάν σύ γνωρίζω ὁ ὧδε . Ὀνήσιμος οὗτος εἰμί , περί ὅς γράφω ὁ Φιλήμων λέγω · ὅς βούλομαι πρός ἐμαυτοῦ καταχέω , ἵνα ὑπέρ σύ ἐγώ διακονέω ἐν ὁ δεσμός ὁ Εὐαγγέλιος · Χωρὶς δέ ὁ σός γνώμη οὐδείς ἐθέλω ποιέω . καί ὁ ἐγκώμιον δέ προστίθημι ὁ πόλις , ἵνα καί ἐγκαλλωπίζω , μή μόνος οὐ ἐπαισχύνω . ὅς εἰμί , φημί , ἐκ σύ · Πάν σύ γνωρίζω ὁ ὧδε . ἀσπάζομαι σύ Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτος ἐγώ .