joannes-chrysostomus.in-ascensionem-sermo-2-sp pg052_0410.1
χαρισάμενος · ὡς καὶ αὐτὸς διδάσκει , πρὸς μὲν τοὺς μαθητὰς λέγων · Ὅταν καθίσῃ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ , καθίσαιτε καὶ ὑμεῖς ἐπὶ δώδεκα θρόνους , κρίνοντες τὶς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ · πρὸς δὲ τοὺς Ἰουδαίους · Εἰ δὲ ἐγὼ ἐν Ἰεσσαὲδι , οὐλ ἐκεδάλιω τὰ δαιμόνια , οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν τίνι ἐκεδάλιουν ; διὰ τοῦτο αὐτοῖ κριταὶ ὑμῶν ἔσονται · ὅτιπερ ἐξ Ἰουδαίων δντες τὰ τῶν Ἰουδαίων οὐκ ἐφρόνησαν , ἀλλὰ τὰ πάθη τοῦ Χριστοῦ καὶ τὰ στίγματα τῶν συγγενῶν Κυριοχτόνων προετίμησαν . Μέγα θαῦμα , ξένον κριτήριον , ἰδεῖν ἀλιτέα δικάζοντα , καὶ Φαρισαῖον κρινόμενον , σκηνουτοῦν μετὰ παρθένους καθήμενον , καὶ ἀρχιερέα μετὰ στεναγμῶν εὐθυμένον . Ἔγὰρ τὸν Δεσπότην κατὰ κόρην ἐξράπίζον , κατὰ κεφαλῆς ἐκονδύλιζον , τὸ δὲ τέλος τὸν κληρονόμον ἐξω τοῦ ἀμπελῶνος ἐφόνευον ; τί δὲ τὸν Πέτρον ἐφυλάκιζον ; τί δὲ τὸν Παῦλον πεντάκις τεσσαράκοντα παρὰ μίαν πληγὴν ἐδασάνιζον ; Ἄλλ' ὁ θαυμαστὸς ἀρχιερεὺς Ἄνανίας τὸ στόμα παίειν τοῦ Παύλου τοῖς ὑπηρεταῖς ἐκέλευσε , τὸ στόμα τοῦ Παύλου , τὸ στόμα τῆς χάριτος , τὸ στόμα τῆς ἀληθείας , τὸ πλήκτρον τῆς ζωῆς , τὸ πάσης σάλπιγγος γενναίτερον , τὸ πάσης ἀρμονίας ἐμμελεστέρον , τὸ ὄργανον τοῦ Χριστοῦ , τὸν αὐλὸν τοῦ Πνεύματος · τὰ γὰρ δοκούντα τῷ ἀγίῳ Πνεύματι ὁ Παῦλος διὰ τῆς γλώσσης ἐδημοσίευεν · ὅθεν οἶμαι τὸν Δαυὶδ ἐκ προσώπου Παύλου λέγειν · Ἡ γλῶσσά μου κάλαμος γραμματέως δευτηράτου . Τί οὖν πρὸς τὸν Ἄνανιαν ὁ Παῦλος , τὴν ἐπερχομένην αὐτῷ δίκην προθεωρῶν ; Τύπτεσιν σε μέλλει ὁ Θεός , τοῖγε κεκοινωμένε . Τοῖγος γὰρ κεκοινωμένος , τάρφος κεκαλυπτιομενός , ἐξώθεν ἐχθρὸς , ἐσωθεν νεκρός . Ἐπεὶ οὖν πρόκειται τῶν βεβιωμένων λογοθεσιον , καὶ παγκόσμιον δικαστήριον , τῶν ταλάντων τὴν ἐργασίαν ἀπαίτου , τοῦ μαστιχοῦ τῆμαυ τὴν ἀθέτησιν , τὴν λαμπάδουχίαν τοῦ νυμφώνος , τοῦ σπόρου τὴν αὔξησιν , τοῦ ἀμπελῶνος τὴν καρπὸν , καὶ ὅσα διὰ τῶν παραβολῶν ἡμῖν ἀπεκαλλυψε , [ 778 ] τὴν βίον ταλαντεύσωμεν , τὰ τοῦ βίου συναλλάξωμεν , οὐκ ἀργυραμολιοῦντες , οὐδὲ χρυσοφυγόντες , οὐ βαρεῖς δανείζοντες · ταῦτα γὰρ ὁ κριτὴς ἀποστρέφεται · ἀλλὰ πτωχοτροφούντες , φιλοξενούντες , θεοκλητοῦντες , καὶ ὅσα τοῦ κριτοῦ τὴν ὀργὴν μαλακτέον ἐπίσταται . Μὰθὲ τὴς φιλοξενίας τὸ κέρδος , ἀποβλέψας εἰς τὸν Ἄβραάμ , τῆς ἱκεσίας τὸ δρελος τὸν Νινευιτῶν λογισάμενος , τῆς ἐλεημοσύνης τὸν θησαυρὸν θεωρήσας · τὴν Ταβιθὰν ἐπὶ κλίνης κατακειμένην ἀψυχον , ἐν τάφῳ μέλλουσαν κατορῦπτεσθαι · ἀλλ' αἱ χεῖραὶ τὸν Πέτρον κυκλώσασαι , καὶ τὰ δῶρα τῆς νεκρᾶς ἐπιδειχθῆναι , ἐξ ἄδου τὴν τανύουσαν ἀνέσπασαν . Εἰ δὲ νεκρὸν τὸ σῶμα δάκρυα χρηστῶν ἐψύχωσε , πρόδηλον ὅτι καὶ αἴθις τεθνηξόμενον , ὁποία τινα παρέξειν οἶει ἐν ταῖς τῶν ἀγαθῶν ἀποδόσει ; τὸν κριτὴν τοῦς ἀφειδῆ δεῖξά τὴν πτωχοτροφίαν ἀσκήσασαι , καὶ μαρτυρίαν πύχων οὐκ ἀπορρήσεις ; Τότε γὰρ τὸ δῶρον ἀναφαίρετον , οὐχ ἔτι θανάτῳ μεσιτευομένου , ἀλλὰ διηνεκῶς ἐκτεταμένου ζωῆς . Σαλπίζει γὰρ , φησί , καὶ οἱ νεκροὶ ἐν Χριστῷ ἀναστήσονται ἀφθάρτοι καὶ ἀπερίττοι , κατὰ τὴν τοῦ Δεσπότου μίμησιν . Καὶ καθάπερ αὐτὸν νεκρὰ τὴς ὑπελάθε , οὕτω καὶ ἡμεῖς , κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν , Ἐν νεφελαις ἀρπαγησόμεθα . Καὶ ὡς αὐτὸς ἀνέβη ἐν ἀλαλαγμῷ καὶ φωνῇ σάλπιγγος , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἡμεῖς διὰ τῆς ἀρχαγγελικῆς σάλπιγγος , τοῦ θανάτου τὸ νέφος ὡσπερ ὑπὸν ἀποσεισάμενοι , τῷ ἀρχηγῷ τῆς ζωῆς συνσεόμεθα · Καὶ οὕτω , φησί , πάντοτε σύν Κυρίῳ ἐσόμεθα , τὰ τοῦ Κυρίου φρονούντες , τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ φυλάσσοντες . Γένοιτο δὲ πάντας ἡμᾶς τῆς μακαρίας ἐκείνης ἀξιωθῆναι φωνῆς · Εὖ , δουλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ , ἐπὶ ὀλίγα πιστός , ἐπὶ πολλοῖς σε καταστήσω , εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου . Αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: χαρίζομαι · ὡς καί αὐτός διδάσκω , πρός μέν ὁ μαθητής λέγω · ὅταν καθίζω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐπί θρόνος δόξα αὐτός , καθίζω καί σύ ἐπί δώδεκα θρόνος , κρίνω τις δώδεκα φυλή ὁ Ἰσραήλ · πρός δέ ὁ Ἰουδαῖος · εἰμί δέ ἐγώ ἐν Ἰεσσαὲδι , οὐλός ἐκεδάλιω ὁ δαιμόνιος , ὁ υἱός σύ ἐν τίς ἐκεδάλιουν ; διά οὗτος αὐτός κριτής σύ εἰμί · ὅ ἐκ Ἰουδαῖος δντες ὁ ὁ Ἰουδαῖος οὐ φρονέω , ἀλλά ὁ πάθος ὁ Χριστός καί ὁ στίγμα ὁ συγγενής κυριοχτοναω προτιμάω . Μέγα θαῦμα , ξένος κριτήριον , ὁράω αλιτις δικάζω , καί Φαρισαῖος κρίνω , σκηνόω μετά παρθένος κάθημαι , καί ἀρχιερεύς μετά στεναγμός εὐθύνω . Ἔγὰρ ὁ δεσπότης κατά κόρη ἐξράπίζον , κατά κεφαλή κονδυλίζω , ὁ δέ τέλος ὁ κληρονόμος ἐξω ὁ ἀμπελών φονεύω ; τίς δέ ὁ Πέτρος φυλακίζω ; τίς δέ ὁ Παῦλος πεντάκις τεσσαράκοντα παρά εἷς πληγή ἐδασάνιζον ; ἄλλος ὁ θαυμαστός ἀρχιερεύς Ἀνανίας ὁ στόμα παίω ὁ Παῦλος ὁ ὑπηρέτης κελεύω , ὁ στόμα ὁ Παῦλος , ὁ στόμα ὁ χάρις , ὁ στόμα ὁ ἀλήθεια , ὁ πλῆκτρον ὁ ζωή , ὁ πᾶς σάλπιγξ γενναῖος , ὁ πᾶς ἁρμονία ἐμμελής , ὁ ὄργανον ὁ Χριστός , ὁ αὐλός ὁ πνεῦμα · Τά γάρ δοκέω ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ Παῦλος διά ὁ γλῶσσα δημοσιεύω · ὅθεν οἴομαι ὁ Δαυίδ ἐκ πρόσωπον Παῦλος λέγω · ὁ γλῶσσα ἐγώ κάλαμος γραμματεύς δευτηράτου . τις οὖν πρός ὁ Ἀνανίας ὁ Παῦλος , ὁ ἐπέρχομαι αὐτός δίκη προθεωρέω ; Τύπτεσιν σύ μέλλω ὁ θεός , τοί κοινόω . Τοῖγος γάρ κοινόω , τάρφος καλύπτω , ἔξωθεν ἐχθρός , ἔσωθεν νεκρός . Ἐπεί οὖν πρόκειμαι ὁ βιόω λογοθέσιος , καί παγκόσμιος δικαστήριον , ὁ τάλαντον ὁ ἐργασία ἀπαιτέω , ὁ μαστιχοω τέμνω ὁ ἀθέτησις , ὁ λαμπαδουχία ὁ νύμφη , ὁ σπόρος ὁ αὔξησις , ὁ ἀμπελών ὁ καρπός , καί ὅσος διά ὁ παραβολή ἐγώ ἀποκαλύπτω , [ 778 ] ὁ βίος ταλαντεύω , ὁ ὁ βίος συναλλάσσω , οὐ ἀργυραμολιοῦντες , οὐδέ χρυσοφυγη , οὐ βαρύς δανείζω · οὗτος γάρ ὁ κριτής ἀποστρέφω · ἀλλά πτωχοτροφέω , φιλοξενώ , θεοκλητέω , καί ὅσος ὁ κριτής ὁ ὀργή μαλακτέον ἐπίσταμαι . Μαθέ σής φιλοξενία ὁ κέρδος , ἀποβλέπω εἰς ὁ Ἀβραάμ , ὁ ἱκεσία ὁ δρελος ὁ Νινευίτης λογίζομαι , ὁ ἐλεημοσύνη ὁ θησαυρός θεωρέω · ὁ ταβιθαω ἐπί κλίνη κατάκειμαι ἄψυχος , ἐν τάφος μέλλω κατορυπτω · ἀλλά ὁ χείρα ὁ Πέτρος κυκλόω , καί ὁ δῶρον ὁ νεκρός ἐπιδείκνυμι , ἐκ ᾅδης ὁ τανύω ἀνασπάω . εἰμί δέ νεκρός ὁ σῶμα δάκρυον χρηστός ψυχόω , πρόδηλος ὅτι καί αἴθις θνῄσκω , ὁποῖος τις παρέχω οἴομαι ἐν ὁ ὁ ἀγαθός ἀπόδοσις ; ὁ κριτής τού ἀφειδής δείκνυμι ὁ πτωχοτροφία ἀσκέω , καί μαρτυρία πύχος οὐ ἀπόρρησις ; Τότε γάρ ὁ δῶρον ἀναφαίρετος , οὐ ἔτι θάνατος μεσιτεύω , ἀλλά διηνεκής ἐκτείνω ζωή . σαλπίζω γάρ , φημί , καί ὁ νεκρός ἐν Χριστός ἀνίστημι ἄφθαρτος καί απέριττος , κατά ὁ ὁ Δεσπότου μίμησις . καί καθά αὐτός νεκρός σής ὑπολανθάνω , οὕτως καί ἐγώ , κατά ὁ ὁ Παῦλος φωνή , ἐν νεφέλη ἁρπάζω . καί ὡς αὐτός ἀναβαίνω ἐν ἀλαλαγμός καί φωνή σάλπιγξ , ὁ αὐτός τρόπος καί ἐγώ διά ὁ αρχαγγελικός σάλπιγξ , ὁ θάνατος ὁ νέφος ὡς ὕπειμι ἀποσείω , ὁ ἀρχηγός ὁ ζωή συνίημι · καί οὕτως , φημί , πάντοτε σῦς κύριος εἰμί , ὁ ὁ κύριος φρονέω , ὁ ἐντολή αὐτός φυλάσσω . γίγνομαι δέ πᾶς ἐγώ ὁ μακάριος ἐκεῖνος ἀξιόω φωνή · εὕω , δοῦλος ἀγαθός καί πιστός , ἐπί ὀλίγος πιστός , ἐπί πολύς σύ καθίστημι , εἰσέρχομαι εἰς ὁ χαρά ὁ κύριος . αὐτός ὁ δόξα καί ὁ κράτος , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .