joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0216.2
§ . Καὶ ὅρα , πρότερον ἐγχαλεῖ , καὶ τότε τιμωρεῖται . Δίκην δὲ δικαίως αὐτὸν πᾶσθοντα τῷ λέγειν Ὀ πλῆρης σατοὺς δόλου . Τοῦτέστιν , οὐδὲν ἔχων ἐλλείπειν , ἡμᾶς καλῶς εἶπε , Παντὸς δόλου ὑπὲρπληστος γάρ . Ὡς διαβόλου · τὸ γὰρ ἔργον ἐκείνου ἐπράττεν . Ἐχθρὸς ἀσθὲς δικαιοσύνης · ἡ γὰρ πᾶσα δικαιοσύνη ἀντὶν ἄντικεν ἦν . Ἐμοὶ δοκεῖ καὶ τὸν βίον ἐλέγχειν τὸν αὐτοῦ , ταῦτα λέγων . Καὶ ἵνα δέξῃ , ὅτι οὐχ ἦν θυμοῦ τὰ ῥήματα , διὰ τοῦτο προλαβὼν εἶπε , Πλησθεῖς Πνεύματος ἁγίου τοῦτέστιν , ἐνεργεῖας . Καὶ γὰρ Ἰωδῆν γὰρ Κύριον ἐπὶ σέ . Οὐχ ἄρα τιμωρία ἦν , ἀλλὰ ἰατρὶς . Ὑπονοοῦσι γὰρ ἔλεγεν · Οὐχ ἐγὼ ποιῶ , ἀλλὰ ἡ τοῦ Θεοῦ χεῖρ . Ὡρα τὸ ἄσυρνον . Ἔστι τυφλός , μὴ βλέπων τὸ φῶς ἄχρι καιροῦ . Τοῦτο λέγει , ἵνα μὴ αὐτὸς μετανοήσῃ . Οὐδαμοῦ γὰρ ἐδούλοντο ἀπὸ τῶν σκυλωτηρίων φαίνεσθαι , εἰ καὶ εἰς ἐχθροὺς ταῦτα ἐγένετο . Ἄλλ᾽ ἐπὶ μὲν τῶν οἰκείων εἰκῶς · ἐπὶ δὲ τῶν ἐπιβλητῶν οὐχί , ἵνα μὴ νομιμὴ τὸ πρᾶγμα ἀνάγκης ἔχειν λοιπὸν καὶ δέους . Τεχμήριον δὲ τῆς τυφλότητος , ὅτι χειραγωγούς ζητεῖν . Εἶτα ὁρᾷ τὴν πῆρωσιν ὁ ἄνθρώπος , καὶ εὐθὺς πιστεύει · οὐχ οὕχ ἀπλῶς , ἀλλὰ Ἐκλιπτόμενος · εἶδε γὰρ , ὅτι οὐ λόγοι οὐδὲ ἀπάτη αὐτὰ . Ὡρα πόσον ἔρωτα εἶχε διδασκάλια ; ἐν ἀρχῇ ὡν παυσίτης . Οὐχ εἶπε πρὸς αὐτόν , Οὐ παύσει διαστρέφων τὸν ἀνθρώπου · ἀλλὰ , Τὰς ὁδοὺς Κυρίου , ὁ πλέον ἦν μὴ δόξῃ κολακεύειν . Τί δήποτε δὲ ὁ Ἰωάννης ἐπαρεῖ ἀπ᾽ αὐτῶν ; Ἰωάννης γὰρ , φησίν , ἀποχωρήσας ἀπ᾽ αὐτῶν , ὑπέστρεψεν εἰς Ἱεροσόλυμα · ἄτε ἐπὶ μακροτέραν λοιπὸν στελλομένων οὐδὲ καὶ τὸ γε ἰατρὶς ἐκείνης ἦν , αὐτοὶ δὲ τὸ κίνδυνον εἶχον . Πάνυ εὐλόγως εἰς Πέργην , παρατρέχουσι τὰς ἄλλας πόλεις · ἐπὶ τὴν μητρόπολιν γὰρ ἤπειγοντο τὴν Ἀντιόχιαν . Καὶ ὅρα πῶς ὑποτίμει τὸν συγγραφέα . Ἐκάθισαν ἐν τῇ συναγωγῇ , φησίν , καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων · ὥστε προοδοποιεῖν τῷ λόγῳ . Καὶ οὐ πρῶτως [ 225 ] λέγουσιν , ἀλλὰ ἐπιτραπεῖντες , ἄτε ὡς ξένους ἐπαικούλους . Εἰ μὴ παρέμεινεν δὲ , οὐχ ἂν ἐγένετο ἡμῖν . Ἐνταῦθα πρῶτον χρηστέω Πάυλος . Καὶ ὅρα εἰς τὴν σύνεσιν · ἔνθα μὲν ἦν κατεσπαρμένος ὁ λόγος , παρατρέχει · ἔνθα δὲ οὐδεὶς ἦν , ἐνδιατρίβει καλῶς καὶ εὐτὶς φησὶ γράφων · Οὕτω δὲ φιλοτιμούμενος ἐπιμελῶς εἶναι , οὐχ ὅσον ὀνομαστὴν Χριστός . Ἀνθρώποις δὲ ἦν καὶ τοῦτο πολλῆς . Ὦντως ἐκ προοιμίων ἐκπεσὼς ὁ ἄνθρωπος ἐσταυρωμένος , παρασταγμένος , ἵνα πᾶσι ἀπλάσιος χάριτος ἀνθρώπου εἰσάγῃ τὴν ἐπιθυμίαν . Οὐχ ὡρησθε πρὸς Ἰωάννην ; οὐ γὰρ τούτου ἦν ἀλλὰ τοῦ ἔργου εἶχε · οὐχ ἐδειλάσεν , οὐχ ἐφοβήθη ἐν μὲν πλήθους ἀπειλημένου . Ὡρα πῶς οἰκονομεῖται Πάυλος μὴ κρύπτειν ἐν Ἱεροσολύμοις · ἀρχεῖ καὶ τοῦτο μόνον ἡ ἀκούσαι , ὅτι ἐπίστευσαν · χρηστέον δὲ οὐχ ἔτι ἦν γένετο διὰ τὸ μέσον · καὶ πρὸρρω ἀπεῖσιν , ἔνθα ῥᾳθυμοὶ οὐχ ἦν . Πρότερον ἤλθε τὸν μάγον ὅστις ἦν
Lemmas: § . καί ὁράω , πρότερος ἐγχαλάω , καί τότε τιμωρέω . Δίκη δέ δικαίως αὐτός πάσσω ὁ λέγω ὁ πλήρης Σατοῦς δόλος . τουτέστιν , οὐδείς ἔχω ἐλλείπω , ἐγώ καλῶς εἶπον , Παντὸς δόλος ὑπὲρπληστος γάρ . ὡς διάβολος · ὁ γάρ ἔργον ἐκεῖνος πράσσω . ἐχθρός ἀσθὲς δικαιοσύνη · ὁ γάρ πᾶς δικαιοσύνη ἀντί ἄντικος εἰμί . ἐμός δοκέω καί ὁ βίος ἐλέγχω ὁ αὐτός , οὗτος λέγω . καί ἵνα δέχομαι , ὅτι οὐ εἰμί θυμός ὁ ῥῆμα , διά οὗτος προλαμβάνω εἶπον , πίμπλημι πνεῦμα ἅγιος τουτέστιν , ἐνέργεια . καί γάρ Ἰωδῆν γάρ κύριος ἐπί σός . οὐχ ἄρα τιμωρία εἰμί , ἀλλά ἰατρός . ὑπονοέω γάρ λέγω · οὐχ ἐγώ ποιέω , ἀλλά ὁ ὁ Θεός χείρ . ὤρα ὁ ἄσυρνον . εἰμί τυφλός , μή βλέπω ὁ φάος ἄχρι καιρός . οὗτος λέγω , ἵνα μή αὐτός μετανοέω . οὐδαμός γάρ δουλόω ἀπό ὁ σκυλωτηρίων φαίνω , εἰμί καί εἰς ἐχθρός οὗτος γίγνομαι . ἄλλος ἐπί μέν ὁ οἰκέω ἵημι · ἐπί δέ ὁ ἐπιβλήτης οὐ , ἵνα μή νόμιμος ὁ πρᾶγμα ἀνάγκη ἔχω λοιπός καί δέος . Τεχμήριον δέ ὁ τυφλότης , ὅτι χειραγωγός ζητέω . εἶτα ὁράω ὁ πήρωσις ὁ ἄνθρωπος , καί εὐθύς πιστεύω · οὐ οὐ ἀπλόος , ἀλλά εκλιπετομαι · ὁράω γάρ , ὅτι οὖον λόγος οὐδέ ἀπάτη αὐτός . ὤρα πόσος Ἔρως ἔχω διδασκάλια ; ἐν ἀρχή ὡς παῦσις . οὐχ εἶπον πρός αὐτός , οὖον παύω διαστρέφω ὁ ἄνθρωπος · ἀλλά , ὁ ὁδός κύριος , ὁ πλέω εἰμί μή δόξα κολακεύω . τις δήποτε δέ ὁ Ἰωάννης ἐπαίρω ἀπό αὐτός ; Ἰωάννης γάρ , φημί , ἀποχωρέω ἀπό αὐτός , ὑποστρέφω εἰς Ἱερουσαλήμ · αὔγ-ασμα ἐπί μακρός λοιπός στέλλω οὐδέ καί ὁ γε ἰατρός ἐκεῖνος εἰμί , αὐτός δέ ὁ κίνδυνος ἔχω . πάνυ εὔλογος εἰς Πέργη , παρατρέχω ὁ ἄλλος πόλις · ἐπί ὁ μητρόπολις γάρ ἐπείγω ὁ Ἀντιόχεια . καί ὁράω πῶς υποτιμώ ὁ συγγραφεύς . καθίζω ἐν ὁ συναγωγή , φημί , καί ὁ ἡμέρα ὁ σάββατον · ὥστε προοδοποιέω ὁ λόγος . καί οὖον πρῶτος [ 225 ] λέγω , ἀλλά ἐπιτρέπω , αὔγ-ασμα ὡς ξένος επαικουλος . εἰμί μή παραμένω δέ , οὐ εἄν γίγνομαι ἐγώ . ἐνταῦθα πρῶτος χράω Παῦλος . καί ὁράω εἰς ὁ σύνεσις · ἔνθα μέν εἰμί κατασπείρω ὁ λόγος , παρατρέχω · ἔνθα δέ οὐδείς εἰμί , ἐνδιατρίβω καλῶς καί Εὖτις φημί γράφω · οὕτως δέ φιλοτιμέομαι ἐπιμελής εἰμί , οὐ ὅσος ὀνομαστός Χριστός . Ἄνθρωπος δέ εἰμί καί οὗτος πολύς . εἰμί ἐκ προοίμιον ἐκπίπτω ὁ ἄνθρωπος σταυρόω , παραστάζω , ἵνα πᾶς ἀπλάσιος χάρις ἄνθρωπος εἰσάγω ὁ ἐπιθυμία . οὐχ ὠρέω πρός Ἰωάννης ; οὖον γάρ οὗτος εἰμί ἀλλά ὁ ἔργον ἔχω · οὐ ἐδειλάσεν , οὐ φοβέω ἐν μέν πλῆθος απειλημένος . ὤρα πῶς οἰκονομέω Παῦλος μή κρύπτω ἐν Ἱερουσαλήμ · ἄρχω καί οὗτος μόνος ὁ ἀκούω , ὅτι πιστεύω · χρηστέον δέ οὐ ἔτι εἰμί γίγνομαι διά ὁ μέσος · καί προρέω ἄπειμι , ἔνθα ῥᾴθυμος οὐ εἰμί . Πρότερος ἔρχομαι ὁ μάγος ὅστις εἰμί