joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0104.5
σῶσαι · ἐκεῖνος γὰρ ἦν ὁ ἀρχηγὸς τῆς ἁμαρτίας . Καὶ διὰ τοῦτο αὐτῇ δίδωσι τάχα καιρὸν [ 97 ] ἀπολογίας e , καὶ ἐξουσίαν μετανοίας . Διὸ καὶ λέγει · Εἰπέ μοι , εἰ τοσοῦτον τὸ χωρίον ἀπέδοθες ; Ἡ δὲ εἶπε , Ναὶ τοσοῦτον . Ὁ δὲ Πέτρος εἶπε πρὸς αὐτήν · Τί δὲ συνεφραπὴ ὑμῖν πειράσαι τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ; Ἴδοι οἱ πόδες τῶν θαψάντων τὸν ἄνδρα σου ἐκ τῆς θύρας , καὶ ἐξοίσουσιν σε . Ἐπεσε δὲ παραχρῆμα παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ , καὶ ἐξέψυξεν . Εἰσελθόντες δὲ οἱ νεανίσκοι εὑρόν αὐτὴν νεκρὰν , καὶ ἐξενἔγκαντες ἐθαψαν πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς . Καὶ ἐγένετο φόβος μέγας ἐφ’ ὅλην τὴν Ἐκκλησίαν , καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας ταῦτα . Μετὰ τὸ γενέσθαι τὸν φόβον αὐτῶν , πλείονα σημεῖα ἐποίησεν · καὶ ὅτι ἐποίησεν , ἴδου . Διὰ δὲ τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων ἐγένετο σημεία καὶ τέρατα ἐν τῷ λαφ πολλὰ . Καὶ ἦσαν ὁμοθυμαδὸν ἅπαντες ἐν τῇ στοᾷ Σολομῶντος · τῶν δὲ λοιπῶν οὐδεὶς ἐτόλμα κολλάσθαι αὐτοῖς , ἀλλ’ ἐμεγάλυνον αὐτοὺς ὁ λαός . Εἰκῶς . Καὶ γὰρ ὁ Πέτρος ἦν λοιπὸν φοβερός , καλάζων καὶ τὰ εἰς νοῦν ἐξελέγχων · ψ καὶ μᾶλλον προσέκειντο διὰ τε τὸ σημεῖον , καὶ τὴν πρώτην δημηγορίαν , καὶ τὴν δευτέραν , καὶ τὴν τρίτην . Αὐτὸς γὰρ καὶ τὸ σημεῖον εἰργάσατο τὸ πρῶτον , καὶ τὸ δεύτερον , καὶ τὸ νῦν , ὅπερ ἐμοὶ καὶ διπλοῦν , ἀλλ’ οὐχ ἀπλῶς ἐν τὶ καὶ μόνον εἶναι δοκεῖ · ἐν μὲν , τὸ κατὰ διάνοιαν ἐλέγχει · δεύτερον δέ , τὸ ἀνελθεῖν προσήματι . Μᾶλλον δὲ προσετίθεντο πνεύματος , φησίν , τῷ Κυρίῳ πλήθη ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν , ὥστε κατὰ τὰς πλατείας ἐκφέρειν τοὺς ἀσθενοῦς , καὶ τιθέναι ἐπὶ τῶν κλινῶν καὶ τραβήτων , ἵνα ἐρχομένου Πέτρου κᾶν ἡ σκιά ἐπισκιάσῃ τινὶ αὐτῶν . Τοῦτο ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ οὐ γέγονεν · ὅθεν καὶ ὁρᾶν νῦν ἐστιν ἔργω τὸ ὑπ’ αὐτοῦ εἰρημένον ἐξελεῖν . Ποῖον δὲ τοῦτο ; Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ , τὰ ἔργα , ἃ ἐγὼ ποιῶ , καὶ αὐτὸς ποιήσει , καὶ μεῖζον τούτων ποιήσει . Συνήχοντο δὲ καὶ τὸ πλήθος τῶν πέρὶ πόλεων εἰς Ἱερουσαλήμ , φέροντες ἀσθενοῦς καὶ ὀχλουμένους ὑπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων , οἵτινες ἐθεραπεύοντο ἅπαντες .
Lemmas: σῴζω · ἐκεῖνος γάρ εἰμί ὁ ἀρχηγός ὁ ἁμαρτία . καί διά οὗτος αὐτός δίδωμι τάχα καιρός [ 97 ] ἀπολογία e , καί ἐξουσία μετάνοια . Διὸ καί λέγω · ἐπές ἐγώ , εἰμί τοσοῦτος ὁ χωρίον ἀποδίδωμι ; ὁ δέ εἶπον , Ναίς τοσοῦτος . ὁ δέ Πέτρος εἶπον πρός αὐτός · τις δέ συνεφραπὴ σύ πειράζω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ; εἶδον ὁ πούς ὁ θάπτω ὁ ἀνήρ σύ ἐκ ὁ θύρα , καί ἐκφέρω σύ . πίπτω δέ παραχρῆμα παρά ὁ πούς αὐτός , καί ἐκψύχω . εἰσέρχομαι δέ ὁ νεανίσκος εὑρίσκω αὐτός νεκρός , καί ἐκφέρω θάπτω πρός ὁ ἀνήρ αὐτός . καί γίγνομαι φόβος μέγας ἐπί ὅλος ὁ ἐκκλησία , καί ἐπί πᾶς ὁ ἀκούω οὗτος . μετά ὁ γίγνομαι ὁ φόβος αὐτός , πλείων σημεῖον ποιέω · καί ὅτι ποιέω , ὁράω . Ζεύς δέ ὁ χείρ ὁ ἀπόστολος γίγνομαι σημεῖον καί τέρας ἐν ὁ λα πολύς . καί εἰμί ὁμοθυμαδόν ἅπας ἐν ὁ στοά Σολομών · ὁ δέ λοιπός οὐδείς τολμάω κολλάω αὐτός , ἀλλά μεγαλύνω αὐτός ὁ λαός . ἵημι . καί γάρ ὁ Πέτρος εἰμί λοιπός φοβερός , χάλαζα καί ὁ εἰς νόος ἐξελέγχω · ψ καί μᾶλλον πρόσκειμαι διά τε ὁ σημεῖον , καί ὁ πρῶτος δημηγορία , καί ὁ δύο , καί ὁ τρίτος . αὐτός γάρ καί ὁ σημεῖον ἐργάζομαι ὁ πρῶτος , καί ὁ δύο , καί ὁ νῦν , ὅσπερ ἐγώ καί διπλόος , ἀλλά οὐ ἀπλόος ἐν τίς καί μόνος εἰμί δοκέω · ἐν μέν , ὁ κατά διάνοια ἔλεγχος · δύο δέ , ὁ ἀνέρχομαι προσημα . μᾶλλος δέ προστίθημι πνεῦμα , φημί , ὁ κύριος πλῆθος ἀνήρ τε καί γυνή , ὥστε κατά ὁ πλατύς ἐκφέρω ὁ ἀσθενής , καί τίθημι ἐπί ὁ κλίνη καί τραβήτων , ἵνα ἐρχόμενος Πέτρος κἄν ὁ σκιά ἐπισκιάζω τις αὐτός . οὗτος ἐπί ὁ Χριστός οὖον γίγνομαι · ὅθεν καί ὁράω νῦν εἰμί ἔργον ὁ ὑπό αὐτός εἴρω ἐξαιρέω . Ποῖον δέ οὗτος ; ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , ὁ ἔργον , ὁ ἐγώ ποιέω , καί αὐτός ποιέω , καί μείζων οὗτος ποιέω . Συνήχοντο δέ καί ὁ πλήθος ὁ περί πόλις εἰς Ἱερουσαλήμ , φέρω ἀσθενής καί ὀχλέω ὑπό πνεῦμα ἀκάθαρτος , ὅστις θεραπεύω ἅπας .