joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0228.2
β . Πάλιν ὡσπερ ἐπίπδες ἐκτείνειν βουλομένοι τὴν χεῖρα , μετὰ τὸ αὐξηθῆναι , πάλιν αὐτοὺς ἐξάγουσιν . Ὅρα πανταχοῦ τοὺς διωγμοὺς μεγάλα ἐργαζομένους ἀγαθά , καὶ τοὺς μὲν διώκοντας ἡττωμένους , τοὺς δὲ διωκομένους λαμπροὺς ἀποφαίνοντας . Ἐλθὼν γὰρ ἐν Λύστρῃ , ποιεῖται θαῦμα μέγα , τὸν χωλὸν ἀναστῆσαι , καὶ μεγάλῃ τῇ φωνῇ · καὶ πῶς , ἄκουε . Καὶ τις , φησίν , ἀνὴρ ἐν Λύστρῃσι ἀδύνατος τοῖς ποσὶν ἐκάθισεν , χωλὸς ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ ὑπάρχων , καὶ οὐδέποτε περιεπεπατήκει . Οὗτος ἤκουσεν τοῦ Παύλου λαλοῦντος . Ὁς ἀτενίσας αὐτῷ , καὶ ἰδὼν ὅτι πίστιν ἔχει τοῦ σωθῆναι , εἶπε μεγάλῃ τῇ φωνῇ · Ἀνίσταθι ἐπὶ τοὺς πόδας σου ὀρθός . Καὶ ἥλατο καὶ περιεπάτει . Διὰ τί μεγάλη τῇ φωνῇ ; Ὅστε τοὺς ὄχλους πιστεῦσαι . Ὅρα δέ , προσειπὼν ἀκριβῶς τοὺς λεγομένους ὑπὸ τοῦ Παύλου · τοῦτο γὰρ ἐστὶ τὸ Ἰησοῦσεν . Εἶδες τὴν σπουδήν ; Οὐδὲν ὑπὸ τῆς χυλίας πρὸς τὴν σπουδὴν τῆς ἀρρώστιας παρεβλάθη . Ὁς ἀτενίσας αὐτῷ , καὶ ἰδὼν ὅτι πίστιν ἔχει τοῦ σωθῆναι . Ἦδη φθεῖσθαι τὴν προσάρεσιν · καὶ τοῦ ἐπὶ τῶν ἄλλων τοῦναντίον ἐγένετο . Πρῶτον γὰρ ἰώμενος τὰ σώματα , τότε τὰς ψυχὰς ἰθεραπεύοντο · οὕτως δὲ οὐχ οὕτως . Ἐμοὶ δοκεῖ εἰς τὴν ψυχὴν ἰδεῖν τὴν αὐτοῦ τὸν Παῦλον . Καὶ ἥλατο , φησίν , καὶ περιεπάτει . Τεχμήριον τῆς ὑγείας τῆς ἀκριβοῦς τὸ διέξελαι . Οἱ δὲ ὄχλοι , ἰδόντες ὃ ἐποίησεν Παῦλος , ἐξῆραν αὐτῶν τὴν φωνήν , Λυκαονιστὶ λέγοντες · Οἱ θεοί , ὁμοιωθέντες ἀνθρώποις , κατέβησαν πρὸς ἡμᾶς . Ἐκάλεον δὲ τὸν μὲν Βαρνάβαν Δία , τὸν δὲ Παῦλον Ἑρμῆν , ἐπειδὴ αὐτὸς ἦν ὁ ῥητὸς τοῦ λόγου . Ὁ τεῖρετες τοῦ Διός , τοῦ ὄντος πρὸ τῆς πόλεως αὐτῶν , ταύρους καὶ στέμματα ἐθεὶ τοὺς πυλώνας ἐνέγκας , σὺν τοῖς ἱερεῦσι ἤθελε θύειν . Ἀλλ’ οὐχ ἦν τοῦτο οὕτω δήλον · τῇ γὰρ οἰκείᾳ φωνῇ [ 256 ] ἐφθέγγοντο , λέγοντες , ὅτι Οἱ θεοί , ὁμοιωθέντες ἀνθρώποις , κατέβησαν πρὸς ἡμᾶς · διὰ τοῦτο οὐδὲν αὐτοὺς ἔλεγον . Ἐπειδὴ δὲ εἶδον τὰ στέμματα , τότε ἐξελθόντες , διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν . Ἀκούσαντες δὲ οἱ ἀπόστολοι Βαρνάβας καὶ Παῦλος , διαρρήξαντες ἱμάτια αὐτῶν εἰσεσπάσαντο εἰς τὸν ὄχλον , κράζοντες καὶ λέγοντες · Ἄνδρες , τί τοῦτο ποιεῖτε ; καὶ ἡμεῖς ὁμοιοπαθεῖς ἐσμὲν ὑμῖν ἄνθρωποι . Ὅρα αὐτοὺς πανταχοῦ δόξης καταρῶς , οὐ μόνον οὐχ ἐριζομένους , ἀλλὰ καὶ διδομένους διακρουομένους · ὡσπερ καὶ Πέτρος ἔλεγε · Τί ἡμῖν ἀπεῖλκε , ὡς ἰδία δυνάμει ἢ εὐσεβείᾳ πεποιηκόσι τοῦ περιπατεῖν αὐτόν ; Καὶ οὕτω τὸ αὐτὸ φασί . Καὶ Ἰωσὴφ ἐλεγεν ἐπὶ τῶν ἐκπινόντων · Οὐχὶ διὰ τοῦ Θεοῦ ἡ διασάφησις αὐτῶν ; καὶ ὁ Δανιὴλ ὁμοίως · Καὶ ἄμολ δὲ οὐχ ἐν σοφίᾳ τῇ οὐσῇ ἐν ἐμοὶ ἀπεκαλύφθη . Καὶ Παῦλος πανταχοῦ τοῦτο φησίν , ὡς ἂν λέγῃ · Καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός ; Καὶ πάλιν , Οὐχ ὅτι ἱκανοὶ ἐσμὲν ἀ’ ἑαυτῶν λογισασθαι , ὡς ἐξ ἑαυτῶν , ἀλλ’ ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ . Ἀλλ’ ἰσούμεν ἀνὼν τὰ εἰρημένα . Οὐχ ἀπλῶς αὐτοῖς προσετέθησαν οἱ ὄχλοι · ἀλλὰ πῶς ; Ἦθελον λαληθῆναι αὐτοῖς τὰ αὐτὰ πάλιν , καὶ διὰ τῶν ἔργων ἐπιδείξαι τὴν σπουδήν . Ὅρα πανταχοῦ παρακαλοῦντας , οὐχ ἀποδεχομένους ἀπλῶς , οὐδὲ χολακιώτας . Διὰ τοῦτο ἔλεγον · Οἵτινες προσκαλοῦντες αὐτοῖς , ἐπειδὴ προσμένειν τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ . Διὰ τί πρὸ τούτου μὴ ἀντέλεγον ; Ὅτι τῶσι οὐ ἀναπεύθοντες ἡσύχαζον . Ὅρῃς ὅτι πανταχοῦ πᾶσι ἐκινδύνευε ; Καὶ οὐχ ἀντέλεγον μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐδλασφύμουν · καὶ τὸ ἰσπανεῖν γέγονε . Πρῶτον ἰώμενος , sic Morel .
Lemmas: Β . πάλιν ὡς ἐπίπδες ἐκτείνω βούλομαι ὁ χείρ , μετά ὁ αὐξάνω , πάλιν αὐτός ἐξάγω . Ὅρας πανταχοῦ ὁ διωγμός μέγας ἐργάζομαι ἀγαθός , καί ὁ μέν διώκω ἡσσάομαι , ὁ δέ διώκω λαμπρός ἀποφαίνω . ἔρχομαι γάρ ἐν Λύστρα , ποιέω θαῦμα μέγας , ὁ χωλός ἀνίστημι , καί μέγας ὁ φωνή · καί πῶς , ἀκούω . καί τις , φημί , ἀνήρ ἐν Λύστρα ἀδύνατος ὁ πούς καθίζω , χωλός ἐκ κοιλία μήτηρ αὐτός ὑπάρχω , καί οὐδέποτε περιπατέω . οὗτος ἀκούω ὁ Παῦλος λαλέω . ὅς ἀτενίζω αὐτός , καί εἶδον ὅτι πίστις ἔχω ὁ σῴζω , εἶπον μέγας ὁ φωνή · Ἀνίστημι ἐπί ὁ πούς σύ ὀρθός . καί ἅλλομαι καί περιπατέω . Ζεύς τίς μέγας ὁ φωνή ; ὅστε ὁ ὄχλος πιστεύω . Ὅρας δέ , προσεῖπον ἀκριβῶς ὁ λέγω ὑπό ὁ Παῦλος · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ιησουω . εἶδον ὁ σπουδή ; οὐδείς ὑπό ὁ χίλιοι πρός ὁ σπουδή ὁ αρρώστια παραβάλλω . ὅς ἀτενίζω αὐτός , καί εἶδον ὅτι πίστις ἔχω ὁ σῴζω . ἤδη φθίημι ὁ προσάρεσιν · καί ὁ ἐπί ὁ ἄλλος τουναντίον γίγνομαι . Πρῶτος γάρ ἰάομαι ὁ σῶμα , τότε ὁ ψυχή θεραπεύω · οὕτως δέ οὐ οὕτως . ἐμός δοκέω εἰς ὁ ψυχή ὁράω ὁ αὐτός ὁ Παῦλος . καί ἅλλομαι , φημί , καί περιπατέω . Τεχμήριον ὁ ὑγεία ὁ ἀκριβής ὁ διέξελαι . ὁ δέ ὄχλος , ὁράω ὅς ποιέω Παῦλος , ἐξαίρω αὐτός ὁ φωνή , λυκαονιστί λέγω · ὁ θεός , ὁμοιόω ἄνθρωπος , καταβαίνω πρός ἐγώ . καλέω δέ ὁ μέν Βαρναβᾶς Ζεύς , ὁ δέ Παῦλος Ἑρμῆς , ἐπεί αὐτός εἰμί ὁ ῥητός ὁ λόγος . ὁ τείρω ὁ Ζεύς , ὁ εἰμί πρό ὁ πόλις αὐτός , ταῦρος καί στέμμα ἔθος ὁ πύλη φέρω , σύν ὁ ἱερεύς ἐθέλω θύω . ἀλλά οὐ εἰμί οὗτος οὗτος δῆλος · ὁ γάρ οἰκεῖος φωνή [ 256 ] φθέγγομαι , λέγω , ὅτι ὁ θεός , ὁμοιόω ἄνθρωπος , καταβαίνω πρός ἐγώ · διά οὗτος οὐδείς αὐτός λέγω . ἐπεί δέ εἶδον ὁ στέμμα , τότε ἐξέρχομαι , διαρρήγνυμι ὁ ἱμάτιον αὐτός . ἀκούω δέ ὁ ἀπόστολος Βαρνάβας καί Παῦλος , διαρρήγνυμι ἱμάτιον αὐτός εἰσσπάω εἰς ὁ ὄχλος , κράζω καί λέγω · ἀνήρ , τίς οὗτος ποιέω ; καί ἐγώ ὁμοιοπαθής εἰμί σύ ἄνθρωπος . Ὅρας αὐτός πανταχοῦ δόξα καθαρός , οὖον μόνος οὐ ἐρίζω , ἀλλά καί δίδωμι διακρούω · ὡς καί Πέτρος λέγω · τις ἐγώ ἀπολέγω , ὡς ἴδιος δύναμις ἢ εὐσέβεια ποιέω ὁ περιπατέω αὐτός ; καί οὗτος ὁ αὐτός φημί . καί Ἰωσήφ λέγω ἐπί ὁ ἐκπίνω · οὐ διά ὁ Θεός ὁ διασάφησις αὐτός ; καί ὁ Δανιήλ ὁμοίως · καί ἄμολ δέ οὐ ἐν σοφία ὁ εἰμί ἐν ἐγώ ἀποκαλύπτω . καί Παῦλος πανταχοῦ οὗτος φημί , ὡς εἄν λέγω · καί πρός οὗτος τίς ἱκανός ; καί πάλιν , οὐχ ὅτι ἱκανός εἰμί ἀΐ ἑαυτοῦ λογίζομαι , ὡς ἐκ ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ ἱκανότης ἐγώ ἀπό ὁ Θεός . ἀλλά ἰσόω ἰδμάν ὁ εἴρω . οὐχ ἀπλόος αὐτός προστίθημι ὁ ὄχλος · ἀλλά πῶς ; ἐθέλω λαλέω αὐτός ὁ αὐτός πάλιν , καί διά ὁ ἔργον ἐπιδείκνυμι ὁ σπουδή . Ὅρας πανταχοῦ παρακαλέω , οὐ ἀποδέχομαι ἀπλόος , οὐδέ χολακιώτας . Ζεύς οὗτος λέγω · ὅστις προσκαλέω αὐτός , ἐπεί προσμένω ὁ χάρις ὁ Θεός . Ζεύς τίς πρό οὗτος μή ἀντιλέγω ; ὅτι2 τίνω οὖον ἀναπεύθοντες ἡσυχάζω . ὄρνυμι ὅτι πανταχοῦ πᾶς κινδυνεύω ; καί οὐ ἀντιλέγω μόνος , ἀλλά καί ἐδλασφύμουν · καί ὁ ἰσπανεῖν γίγνομαι . Πρῶτος ἰάομαι , sic Morel .