joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0100.2
β' . Ἐνταῦθά μοι παρατιθεῖ α' , πῶς δείκνυσι τὸν νόμον λυόμενον , καὶ πῶς φησι , Λευίτης ἦν , Κύριος ἦν . Ὅτι λοιπὸν καὶ μετοικοῦντες ἐχρημάτιζον Λευίται . Ἄλλ' ὅμως ἀνῆλθεν τὰ εἰρημένα . Ἀπολυθέντες , φησίν , ἤλθον πρὸς τοὺς ἰδίους , καὶ ἀπήγγειλαν ὅσα πρὸς αὐτοὺς οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι εἶπον . Ὅρα τὸ ἄτιμον τῶν ἀποστόλων , καὶ τὴν φιλοσοφίαν . Οὐ περιελθόντες ἐκώμασαν καὶ εἶπον , πῶς ἐπεχρήσαντο τοῖς ἱερεῦσιν , οὐδ' ἐπιλοτιμῆσαντο τῇ ἀπαγγελίᾳ , ἀλλ' ἀπλῶς ἐλθόντες , ἄπερ ἤκουσαν παρὰ τῶν πρεσβυτέρων , ἀπαγγέλλουσιν . Ἐντεῦθεν μαθόνωμεν , ὅτι τοῖς πειραζοῦσι ἑαυτοὺς οὐκ ἐπέρριπτον , ἀλλὰ μᾶλλον καὶ τοὺς ἐπαγωγίους γενναίως ἔφερον . Ἄλλος δὲ εἰ τις ἦν , Ἰσού · ἂν τῇ τοῦ πλήθους παρρησίᾳ θαρρῶν χῶν ὑβρίσει , χῶν μυρίᾳ ἐφύλαττο δυσχερῶς . Ἄλλ' οὐχ οἱ φιλόσοφοι οὕτω · ἀλλ' ἀπαντα ἡμῖν καὶ ἐπικεινῶς . Οὐδ' ἀκούσαντες , φησίν , ὁμοθυμοῶν ἤραν φωνὴν πρὸς τὸν Θεόν . Ἡ κραυγὴ γέγονε ἀπὸ ἡδονῆς καὶ διαθέσεως πολλῆς . Καὶ γὰρ αἱ ταιναῖαι ἀνύουσιν εὐχὰς , αἱ φιλοσοφίας γέμουσαι , αἱ περὶ τοιούτων γινόμεναι , αἱ παρὰ τῶν τοιούτων , αἱ ἐν τοῖς τοιούτοις καιροῖς , αἱ κατὰ τὸν τρόπον τούτον · ὡς αἱ γε ἄλλαι βόλβυλαι καὶ ἀκάθαρτοι . Ὅρα , πῶς οὐδὲν περιττόν , ἀλλὰ β περὶ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ διαλέγεται μόνον · μᾶλλον δὲ καὶ αὐτὸς ὁ Χριστὸς εἶπε τοῖς Ἰουδαίοις , Εἰ δὲ ἐγὼ ἐν Πνεύματι Θεοῦ λαλῶ · οὕτω καὶ αὐτοὶ φασί , Διὰ Πνεύματος ἁγίου . Ἰδοὺ καὶ ὁ Σωτὴρ ἐν Πνεύματι φρέγγεται . Τί δὲ εἶπιν , ὁ καὶ λέγουσιν , ἄκουε . Δέσποτα ὁ Θεὸς ὁ διὰ στόματος Δαυὶδ παιδὸς σου εἶπών , Ἵνα τὴ ἐρώξαν ἔθνη · Ἔθος γὰρ τῇ Γραφῇ περὶ ἑνὸς ἑς περὶ πολλῶν λέγειν . Ὅ οὖν λέγουσι , τοῦτό ἐστιν · Οὐχ αὐτὸ ἔσχεσαν , ἀλλὰ σὺ τὸ πᾶν , ὁ ἐπιτρέψας καὶ εἰς πέρας ἀγαγών , εἰργάσω , ὁ εὐμηχάνος καὶ σοφός , ὁ τοῖς ἐγχοροῖς εἰς τὸ βούλημά σου χρησάμενος . Ἐνταῦθα γὰρ ταῦτα περὶ τῆς εὐμηχανίας καὶ σοφίας αὐτοῦ διαλέγονται , δηλοῦντες , ὅτι αὐτοὶ μὲν συνήλθον ὡς ἐχθροὶ φονικῇ προαιρέσει , καὶ ὡς ἐναντιούμενοι · ἐπὶ δὲ , ὁ σὺ ὅμως ἐδούλου ποιήσαι , Ὅσα ἡ χεὶρ σου καὶ ἡ βουλὴ σου προώρισεν γενέσθαι . Τί ἐστιν , Ἡ χεὶρ σου ; Ἐνταῦθά μοι δοκεῖ χεὶρα λέγειν τὴν βουλήν καὶ βούλησιν . Ἄρχει , φησίν , βουληθῆναι σε μόνον · οὐδεὶς γὰρ δύναται προορίζει . Τὸ οὖν , Ὅσα ἡ χεὶρ σου , τοῦτό ἐστιν , Ὅσα διέταξας . Ἡ τοίνυν τοῦτο λέγει , ἥ δτι τῇ χειρὶ διεπράττεν . Ὅπερ οὖν τὶς κενα ἐμελέτησαν , οὕτω καὶ νῦν , φησίν , κενα μελήτησαι αὐτοῖς ποιήσον . Καὶ δὸς τοῖς δουλοῖς σου τὸ εὐχερές , Μὴ εἰς ἔργον ἐλθοῦσι αἱ ἀπειλαὶ αὐτῶν . Ταῦτά δὲ ἔλεγον , οὐχ αὐτοὶ παρασιγγόμενοι [ 92 ] δυσχερεῖς τι πειθεῖν , ἀλλ' ὑπὲρ τοῦ χρηρύματος . Οὐ γὰρ εἶπον , Καὶ ἐξελοῦ τῶν κινδύνων ἡμᾶς · ἀλλὰ εἰ ; Καὶ δὸς τοῖς δουλοῖς σου μετὰ παρρησίας πίστεως λαλεῖν τὸν λόγον σου . Οὐ οὖν ἐκεῖνα εἰς τέλος ἀγαγών , καὶ ταῦτα ἄγαγε . Ὅν ἐγείρεις , φησίν . Ὅρα , πῶς καὶ ἐν τῇ εὐχῇ διακρίνει τὸ πᾶθος , καὶ τὸ πᾶν εἰς αὐτὸν ἀνατιθεῖσι , καὶ τῆς παρρησίας αὐτὸν αἴτιον εἶναι λέγουσιν . Εἰδὼς πῶς πάντα διὰ τὸν Θεὸν αὐτοῦ , καὶ οὐδὲν εἰς οἰκείαν δόξαν οὐδὲ φιλοτιμίαν ; Τὸ μὲν οὖν αὐτὸν ἐπαγγέλλεσθαι , ὅτι οὐ καταπλαγθέντες · δεῖξαι δὲ σημεῖα γενέσθαι . Ἐν τῷ τῇν χεῖρά σου , φησίν , ἐκτείνειν εἰς ἰασίν , καὶ σημεία καὶ τέρατα γίνεσθαι . Καλῶς · χωρὶς γὰρ τούτων , εἰ μὴ ἦν ἐπεδείξαντο προθυμίαν , εἰκὴ πάντα ἐποίουν . Ἐπένευσεν αὐτῶν δ τῇ δεήσει , καὶ ὅλῳ τοῦτο ἐποίησε σείσας τὸν τόπον , ὅτι πάρεστι καὶ εὐχὰς αὐτῶν . Δεσπόταν γὰρ αὐτῶν , φησίν , ἐσαλεύθη τὸ πῶμα . Ὅτι δὲ διὰ τοῦτο ἐγένετο , ἄκουε τοῦ προφήτου λέγοντος · Ὁ ἐπιβλέψων ἐπὶ τὴν γῆν , καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν · καὶ πάλιν , Ἀπὸ προσώπου Κυρίου ἐσαλεύθη ἡ γῆ , ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ . Ποιεῖ δὲ τοῦτο ὁ Θεὸς καὶ διὰ φόβον μείζονα , καὶ εἰς ὕψος αὐτοὺς ἐνῶν μετὰ τὰς ἀπειλὰς εἰκῆς , καὶ εἰς παρρησίαν πλείονα ἀλείφον . Ἐπεὶ γὰρ ἀρχὴ ἦν , καὶ αἰσθητὸν ἐδέοντο σημεῖον πρὸς τὸ πιστευθῆναι αὐτοῖς ε , μετὰ δὲ ταῦτα οὐδαμοῦ τοῦτο γίνεται · πολλῆς οὕτω παρακλήσεως ἐτυχον ἀπὸ τῆς εὐχῆς .
Lemmas: βε . ἐνταῦθα ἐγώ παρατίθημι ὅς , πῶς δείκνυμι ὁ νόμος λύω , καί πῶς φημί , Λευίτης εἰμί , Κύριος εἰμί . ὅτι2 λοιπός καί μετοικέω χρηματίζω Λευίτης . ἄλλος ὅμως ἀνέρχομαι ὁ εἴρω . ἀπολύω , φημί , ἔρχομαι πρός ὁ ἴδιος , καί ἀπαγγέλλω ὅσος πρός αὐτός ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ πρέσβυς εἶπον . Ὅρας ὁ ἄτιμος ὁ ἀπόστολος , καί ὁ φιλοσοφία . οὖον περιέρχομαι κωμάζω καί εἶπον , πῶς ἐπιχράομαι ὁ ἱερεύς , οὐδέ επιλοτιμηδομαι ὁ ἀπαγγελία , ἀλλά ἀπλόος ἔρχομαι , Ἄπερ ἀκούω παρά ὁ πρέσβυς , ἀπαγγέλλω . ἐντεῦθεν μανθάνω , ὅτι ὁ πειράζω ἑαυτοῦ οὐ ἐπιρρίπτω , ἀλλά μᾶλλον καί ὁ ἐπαγώγιον γενναῖος φέρω . ἄλλος δέ εἰμί τις εἰμί , Ἴσος · εἄν ὁ ὁ πλῆθος παρρησία θαρσέω χόω υβρίζω , χόω μυρίος φυλάσσω δυσχερῶς . ἄλλος οὐ ὁ φιλόσοφος οὗτος · ἀλλά ἅπας ἐγώ καί επιεκεινος . οὐ ἀκούω , φημί , ὁμοθυμέω ἀείρω φωνή πρός ὁ Θεός . ὁ κραυγή γίγνομαι ἀπό ἡδονή καί διάθεσις πολύς . καί γάρ ὁ ταιναῖαι ἀνύω εὐχή , ὁ φιλοσοφία γέμω , ὁ περί τοιοῦτος γίγνομαι , ὁ παρά ὁ τοιοῦτος , ὁ ἐν ὁ τοιοῦτος καιρός , ὁ κατά ὁ τρόπος οὗτος · ὡς ὁ γε ἄλλος βολβυλαας καί ἀκάθαρτος . Ὅρας , πῶς οὐδείς περισσός , ἀλλά Β περί ὁ δύναμις αὐτός διαλέγω μόνος · μᾶλλον δέ καί αὐτός ὁ Χριστός εἶπον ὁ Ἰουδαῖος , εἰμί δέ ἐγώ ἐν πνεῦμα Θεός λαλέω · οὗτος καί αὐτός φημί , Ζεύς πνεῦμα ἅγιος . ἰδέ καί ὁ Σωτήρ ἐν πνεῦμα φρέγγεται . τις δέ εἶπον , ὁ καί λέγω , ἀκούω . δεσπότης ὁ θεός ὁ διά στόμα Δαυίδ παῖς σύ εἶπον , ἵνα ὅς ἔργω ἔθνος · ἔθος γάρ ὁ γραφή περί εἷς ἑες͂ς περί πολύς λέγω . ὅς οὖν λέγω , οὗτος εἰμί · οὐχ αὐτός ἔχω , ἀλλά σύ ὁ πᾶς , ὁ ἐπιτρέπω καί εἰς πέρας ἄγω , ἐργάζομαι , ὁ Εὐμήχανος καί σοφός , ὁ ὁ εγχοροος εἰς ὁ βούλημα σύ χράω . ἐνταῦθα γάρ οὗτος περί ὁ εὐμηχανία καί σοφία αὐτός διαλέγω , δηλόω , ὅτι αὐτός μέν συνέρχομαι ὡς ἐχθρός φονικός προαίρεσις , καί ὡς ἐναντιόομαι · ἐπί δέ , ὁ σύ ὅμως δουλόω ποιέω , ὅσα ὁ χείρ σύ καί ὁ βουλή σύ προορίζω γίγνομαι . τις εἰμί , ὁ χείρ σύ ; ἐνταῦθα ἐγώ δοκέω χείρ λέγω ὁ βουλή καί βούλησις . ἄρχω , φημί , βούλομαι σύ μόνος · οὐδείς γάρ δύναμαι προορίζω . ὁ οὖν , ὅσα ὁ χείρ σύ , οὗτος εἰμί , ὅσα διατάσσω . ὁ τοίνυν οὗτος λέγω , ὅς δ ὁ χείρ διαπράσσω . ὅπερ οὖν τις κενός μελετάω , οὗτος καί νῦν , φημί , κενός μέλω αὐτός ποιέω . καί δίδωμι ὁ δουλόω σύ ὁ εὐχερής , μή εἰς ἔργον ἔρχομαι ὁ ἀπειλή αὐτός . ταῦτα δέ λέγω , οὐ αὐτός παρασιγγομενω [ 92 ] δυσχερής τίς πείθω , ἀλλά ὑπέρ ὁ χρηρυμα . οὖον γάρ εἶπον , καί ἐξαιρέω ὁ κίνδυνος ἐγώ · ἀλλά εἰμί ; καί δίδωμι ὁ δουλόω σύ μετά παρρησία πίστις λαλέω ὁ λόγος σύ . οὖον οὖν ἐκεῖνος εἰς τέλος ἄγω , καί οὗτος ἄγω . ὅς ἐγείρω , φημί . Ὅρας , πῶς καί ἐν ὁ εὐχή διακρίνω ὁ πάθος , καί ὁ πᾶς εἰς αὐτός ἀνατίθημι , καί ὁ παρρησία αὐτός αἴτιος εἰμί λέγω . εἰδώς πῶς πᾶς διά ὁ θεός αὐτός , καί οὐδείς εἰς οἰκεῖος δόξα οὐδέ φιλοτιμία ; ὁ μέν οὖν αὐτός ἐπαγγέλλω , ὅτι οὖον καταπλήσσω · δείκνυμι δέ σημεῖον γίγνομαι . ἐν ὁ ὁ χείρ σύ , φημί , ἐκτείνω εἰς ἵημι , καί σημεῖον καί τέρας γίγνομαι . καλῶς · Χωρὶς γάρ οὗτος , εἰμί μή εἰμί ἐπιδείκνυμι προθυμία , εἰκῇ πᾶς ποιέω . ἐπινέω αὐτός δ ὁ δήω , καί ὅλος οὗτος ποιέω σείω ὁ τόπος , ὅτι πάρειμι καί εὐχή αὐτός . δεσπότης γάρ αὐτός , φημί , σαλεύω ὁ πῶμα . ὅτι2 δέ διά οὗτος γίγνομαι , ἀκούω ὁ προφήτης λέγω · ὁ ἐπιβλέπω ἐπί ὁ γῆ , καί ποιέω αὐτός τρέμω · καί πάλιν , ἀπό πρόσωπον κύριος σαλεύω ὁ γῆ , ἀπό πρόσωπον ὁ Θεός Ἰακώβ . ποιός δέ οὗτος ὁ θεός καί διά φόβος μείζων , καί εἰς ὕψος αὐτός ἔνειμι μετά ὁ ἀπειλή ἵημι , καί εἰς παρρησία πλείων ἀλείφω . ἐπεί γάρ ἀρχή εἰμί , καί αἰσθητός δήω σημεῖον πρός ὁ πιστεύω αὐτός ε , μετά δέ οὗτος οὐδαμοῦ οὗτος γίγνομαι · πολύς οὗτος παράκλησις τυγχάνω ἀπό ὁ εὐχή .