joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0061.1
καὶ προγνώσει τοῦ Θεοῦ ἐκδοτορ λαβόντες , διὰ χειρῶν ἀνδρῶν προσεπλήσεντες ἀνελ.ετες . Μονονουχὶ τὰ αὐτὰ τῷ Ἰωσὴφ λέγων ῥήματα , ἀπερ καὶ κάκεινος : Ἐλεγε πρὸς τοὺς ἀδελφούς · Μὴ φοβεῖσθε , ὅτι ἀπέδοσθέ με οὐχ ὑμεῖς , ἀλλ' ὁ Θεὸς με ἄδε ἀπέστειλεν . Εἶτα εἰπὼν , ὅτι βούλη Θεοῦ , ἵνα μὴ εἴπωνσιν , ἄρα καλῶς τοῦτο ἐποίησαμεν , συλλογίζεται αὐτοὺς δι' οὐ προσέθηκεν . Διὰ χειρῶν ἀνδρῶν προσπλήσεντες ἀνελ.ετες . Ἐνταῦθα τὸν Ἰούδαν αἰνίττεται · ἅμα δὲ αὐτοὺς δείκνυσιν , ὅτι οὐ τῆς αὐτῶν λογίας ἦν , εἰ μὴ καὶ αὐτὸς συνεχώρησε καὶ ἐξέδωκεν ὁ Θεὸς αὐτῶν . Τοῦτο γὰρ ἐστι · τὸ Ἔκδοτορ . Οὕτως δὴν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ Ἰούδα περιέστησε τὸ ἔγκάλημα τοῦ παραδεδοκότος · αὐτὸς γὰρ αὐτὸν παρέδωκεν τῷ φιλίματι . ἼΙ τοίνυν περὶ τούτου το , Διὰ χειρῶν ἀνδρῶν , τῶν στρατιωτῶν λέγει , δηλῶν , ὅτι Οὐδὲ ἀπλῶς ἀνελ.ετες , ἀλλὰ , διὰ τῶν ἀνδρῶν ἀνδρῶν . Καὶ ὅσα , πῶς πανταχοῦ σπουδάζουσι τὸ πάθος δηλοῦν ῥήματι πρότερον . Τὰ δὲ τῆς ἀναστάσεως ; ἐπεὶ μέγα ἦν , τέως συγκαλᾷ , καὶ οὕτω πως μέσον αὐτῇ τίσθησιν . Ἐκεῖνα μὲν γὰρ ὡμολόγητο , εἰδὼν ὁ σταυρὸς καὶ ὁ θάνατος , ἡ δὲ ἀνάστασις οὔπω · διὸ καὶ ὑστερον περὶ ταύτης φτὸν ἐπάγων · Ὅτι ὁ Θεὸς ἀνέστησε διὰς τὰς ὠδῖνας τοῦ θανάτου , καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν κρατεῖσθαι αὐτὸν ὑπ' αὐτοῦ . Ἐνταῦθὰ τὸ μέγα καὶ ὑψηλὸν ἠγιάσατο . Τὸ γὰρ Οὐκ ἦν δυνατὸν , καὶ αὐτὴν κατάστασιν ἐμφαίνει · κατασχεῖν καὶ ὅτι καὶ αὐτὸς ὤδινε κατέχων αὐτὸν ὁ θάνατος , καὶ τὰ δεῖνὰ ἔπασχε . Ἄθινα γὰρ θανάτου ἡ ἔρπὴ τὴν κίνδυνον πανταχοῦ οἶδος καλεῖν · καὶ ὅτι οὕτως ἀνέστη , οὐς μέχρι πάλιν ἀποθανεῖν . Ἡ τῇ εἰπεῖν , [ 49 ] Καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν κρατεῖσθαι αὐτὸν ὑπ' αὐτοῦ , τοῦτο δηλοῦντές ἐστιν , ὅτι οὐ κοινῇ τοῖς ἄλλοις γέγονεν ἡ ἀνάστασις . Εἶτα πρὸν ἡ τι τὴν διάνοιαν αὐτῶν ἐννοήσαι , ἐπάταξεν αὐτοὺς τὸν Δαυὶδ πάντα λογισμὸν ἀνθρώπινον ἀναροῦντα . Δαυὶδ γὰρ , φησὶ , λέγει εἰς αὐτόν . Καὶ ὅσα , πῶς πάλιν ἡ μαρτυρία ταπεινὴ διὰ δὴ τοῦτο καὶ ἀκούειν αὐτὴν ἀνέλαβεν ἀπὸ τῶν ταπεινοτέρων , ἵνα δεῖξῃ , ὅτι οὐ τῶν λυπουμένων ἦν ὁ θάνατος . Προσρώμηρ , φησὶ , τὸν Κύριον ἐνώπιόν μου διὰ παρτός , ὅτι ἐκ δεξιῶν μοῦ ἐστιν , ἵνα μὴ σαλευθῶ · ὅτι οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς ᾅδου . Εἶτα πληρώσας τὴν μαρτυρίαν τὴν προγρητικήν , ἐπάγει · Ἄνδρες ἀδελ.εοι . Ὅταν μέλλῃ τι λέγειν μέγα , τοῦτοι χέχρηται τῷ προσώπῳ , διεγείρειν αὐτοὺς καὶ οἰκτιοῦμενο ; ἐντεῦθεν . Ἐξὼν εἰπεῖν , φησὶ , μετὰ παρήγορίας πρὸς ὑμᾶς περὶ τοῦ πατριάρχου Δαυὶδ . Πολλὴ τῇ ταπεινοφροσύνῃ · ἐνθά οὐδὲν ἐδικάπε , συγκαταβαίνει . Διὰ τοῦτο καὶ οὐκ εἶπεν , ὅτι ταῦτα περὶ τοῦ Χριστοῦ εἴρηται , οὐ περὶ τοῦ Δαυὶδ · ἀφόδρη συνετοῖς , τῇ πολλῇ περὶ τὸν μακάριον Δαυὶδ τιμῇ ἐντρέπων αὐτοὺς , καὶ περὶ τοῦ ὡμολογημένου καὶ ὡς τολμηροῦ δοκοῦντος εἰρηκὼς , παρατιμῶμενος αὐτοὺς οὐς ἐγκωμιάζει τρέμα . Διὸ καὶ οὐ , Περί τοῦ Δαυὶδ , φησὶν ἀπλῶς , ἀλλὰ , Περί τοῦ πατριάρχου Δαυὶδ , ὅτι καὶ ἐτελειώσας καὶ ἐτάφη . Οὐκ εἶν λέγει , Καὶ οὐκ ἀνέστη , ἀλλ' ἐξὼς ἐξ εὐδοίας τὸ αὐτὸ παριστῶν καὶ λέγων · Καὶ τὸ μνήμα αὐτοῦ ἔστιν ἐν ἡμῖν ἄχρι τῆς ἡμέρας ταύτης . Εἶτα δ' ἐξοίλου κατασκευάσας , οὐδὲ οὕτως ἤθλεν ἐπὶ τὸν Χριστὸν , ἀλλὰ πάλιν μετ' ἐγκωμίων τῶν τοῦ Δαυὶδ · Προφήτης οὖν ὑπάρχω , καὶ εἰδώς , ὅτι ὁρκοῦ ὁμώσεν αὐτῷ ὁ Θεός .
Lemmas: καί πρόγνωσις ὁ Θεός ἐκδοτορ λαμβάνω , διά χείρ ἀνήρ προσπλήσσω ἀναιρέω . μονονού ὁ αὐτός ὁ Ἰωσήφ λέγω ῥῆμα , ὅσπερ καί κενός : λέγω πρός ὁ ἀδελφός · μή φοβέω , ὅτι ἀποδίδωμι ἐγώ οὐ σύ , ἀλλά ὁ θεός ἐγώ ἀείδω ἀποστέλλω . εἶτα εἶπον , ὅτι βούλομαι Θεός , ἵνα μή εἶπον , ἄρα καλῶς οὗτος ποιέω , συλλογίζομαι αὐτός διά οὖον προστίθημι . Ζεύς χείρ ἀνήρ προσπλέω ἀναιρέω . ἐνταῦθα ὁ Ἰούδας αἰνίσσομαι · ἅμα δέ αὐτός δείκνυμι , ὅτι οὖον ὁ αὐτός λόγιος εἰμί , εἰμί μή καί αὐτός συγχωρέω καί ἐκδίδωμι ὁ θεός αὐτός . οὗτος γάρ εἰμί · ὁ Ἔκδοτορ . οὕτως δήν ἐπί ὁ κεφαλή ὁ Ἰούδας περιίστημι ὁ ἔγκάλημα ὁ παραδίδωμι · αὐτός γάρ αὐτός παραδίδωμι ὁ φιλίματι . Ἴ τοίνυν περί οὗτος ὁ , Ζεύς χείρ ἀνήρ , ὁ στρατιώτης λέγω , δηλόω , ὅτι οὐδέ ἀπλόος ἀναιρέω , ἀλλά , διά ὁ ἀνήρ ἀνήρ . καί ὅσος , πῶς πανταχοῦ σπουδάζω ὁ πάθος δηλόω ῥῆμα πρότερος . ὁ δέ ὁ ἀνάστασις ; ἐπεί μέγας εἰμί , τέως συγκαλά , καί οὗτος πως μέσος αὐτός τίνω . ἐκεῖνος μέν γάρ ὁμολογέω , ἀνάκλεις ὁ σταυρός καί ὁ θάνατος , ὁ δέ ἀνάστασις οὔπω · διό καί ὕστερος περί οὗτος φτὸν ἐπάγω · ὅτι2 ὁ θεός ἀνίστημι Διᾶς ὁ ὠδίς ὁ θάνατος , καθότι οὐ εἰμί δυνατός κρατέω αὐτός ὑπό αὐτός . ἐνταῦθα ὁ μέγας καί ὑψηλός ἁγίζω . ὁ γάρ οὐ εἰμί δυνατός , καί αὐτός κατάστασις ἐμφαίνω · κατέχω καί ὅτι καί αὐτός ὠδίνω κατέχω αὐτός ὁ θάνατος , καί ὁ δεῖνα πάσχω . Ἄθινα γάρ θάνατος ὁ ἕρπω ὁ κίνδυνος πανταχοῦ οἶδος καλέω · καί ὅτι οὕτως ἀνίστημι , οὖς μέχρι πάλιν ἀποθνῄσκω . ὁ ὁ εἶπον , [ 49 ] καθότι οὐ εἰμί δυνατός κρατέω αὐτός ὑπό αὐτός , οὗτος δηλόω εἰμί , ὅτι οὖον κοινός ὁ ἄλλος γίγνομαι ὁ ἀνάστασις . εἶτα πρόειμι ὁ τίς ὁ διάνοια αὐτός ἐννοέω , πατάσσω αὐτός ὁ Δαυίδ πᾶς λογισμός ἀνθρώπινος ἀναιρέω . Δαυίδ γάρ , φημί , λέγω εἰς αὐτός . καί ὅσος , πῶς πάλιν ὁ μαρτυρία ταπεινός διά δή οὗτος καί ἀκούω αὐτός ἀναλαμβάνω ἀπό ὁ ταπεινός , ἵνα δείκνυμι , ὅτι οὖον ὁ λυπέω εἰμί ὁ θάνατος . Προσρώμηρ , φημί , ὁ κύριος ἐνώπιον ἐγώ διά Πάρτος , ὅτι ἐκ δεξιός ἐγώ εἰμί , ἵνα μή σαλεύω · ὅτι οὐ ἐγκαταλείπω ὁ Ψυχή ἐγώ εἰς ᾍδης . εἶτα πληρόω ὁ μαρτυρία ὁ προγρητικήν , ἐπάγω · ἀνήρ ἀδελ.εοι . ὅταν μέλλω τίς λέγω μέγας , οὗτος χράω ὁ πρόσωπον , διεγείρω αὐτός καί οἰκτίζω ; ἐντεῦθεν . ἔχω εἶπον , φημί , μετά Παρηγορίας πρός σύ περί ὁ πατριάρχης Δαυίδ . Πολύς ὁ ταπεινοφροσύνη · ἔνθα οὐδείς εδικαπος , συγκαταβαίνω . Ζεύς οὗτος καί οὐ εἶπον , ὅτι οὗτος περί ὁ Χριστός εἴρω , οὖον περί ὁ Δαυίδ · ἀφόδρη συνετός , ὁ πολύς περί ὁ μακάριος Δαυίδ τιμή ἐντρέπω αὐτός , καί περί ὁ ὁμολογέω καί ὡς τολμηρός δοκέω ἐρῶ , παρατιμάω αὐτός οὖς ἐγκωμιάζω τρέμη . Διὸ καί οὖον , Περί ὁ Δαυίδ , φημί ἀπλόος , ἀλλά , Περί ὁ πατριάρχης Δαυίδ , ὅτι καί τελειόω καί θάπτω . οὐ εἶμαι λέγω , καί οὐ ἀνίστημι , ἀλλά ἐξίημι ἐκ ευδοιος ὁ αὐτός παρίστημι καί λέγω · καί ὁ μνήμη αὐτός εἰμί ἐν ἐγώ ἄχρι ὁ ἡμέρα οὗτος . εἶτα δέ ἐξόλλυμι κατασκευάζω , οὐδέ οὕτως ἀθλέω ἐπί ὁ Χριστός , ἀλλά πάλιν μετά ἐγκώμιον ὁ ὁ Δαυίδ · Προφήτης οὖν ὑπάρχω , καί οἶδα , ὅτι Ὅρκος ὁμόω αὐτός ὁ Θεός .