joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0225.3
α' . Εἶδες τοῦ Παύλου τὴν σύνεσιν ; Οὐχὶ τὸς ἐθαυμάσθη μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπιθυμῶν αὐτοῖς δευτέρας ἐνέβαλεν ἀκροάσεως , εἰπὼν τινὰ σπέρματα , καὶ μὴ ἐπιλύσας μηδὲ ἐπεξελθὼν τῷ λόγῳ , ὥστε αὐτοὺς ἀπαρτίσαι , καὶ οἰκείωσαι ἑαυτῷ , καὶ μὴ χαυνωτέρους ἐργάσθαι τῷ πάντα ἀθροὺν εἰς τὰς ἐκείνων βίβλοι ψυχάς . Εἶπεν , ὅτι " Ἀφεσις ἁμαρτιῶν διὰ τοῦτον ὑμῖν καταγγέλλεται · τὸ δὲ πῶς , οὐκ ἐδήλωσε . Μετὰ ταῦτα λοιπὸν αὐτὸς ἑαυτοῦ μνημονεύει πρώτου α . Ὀρῆς τὴν προθυμίαν , ὅτι · Ἠκολούθουν αὐτοῖς , φησί . Διὰ τί αὐτοὺς οὐκ ἐδάπ:σεν εὐθέως ; Οὐχ ἦν καιρός · πείσαι ἔδει ὥστε θελῶς ἐμμένεν . Αὐδείσης δὲ τῆς συναγωγῆς , ἠκολούθησαν πολλοὶ τῶν Ἰουδαίων καὶ τῶν σεβομένων προηλὺτων τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Βαρνάβᾳ · οἱτες προσλαλούντες αὐτοῖς , ἔπειθον προσμένειν αὐτοὺς τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ . Τῷ τε ἐρχομένῳ σαββάτῳ σχεδὸν πᾶσα ἡ πόλις συνήλθεν ἀκοῦσαι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ . Ἰδόντες δὲ οἱ Ἰουδαῖοι τοὺς ὄχλους , ἐπλήσθησαν ζήλου , καὶ ἀντέλεγον τοῖς ὑπὸ τοῦ Παύλου λεγομένοις , ἀντιλέγοντες καὶ βλασφημοῦντες . " Ὅρα τὴν κακίαν πληττομένην ἐν τῷ πλάττειν ἑτέρους . Τοῦτο μᾶλλον αὐτοὺς ἔποιεῖ λαμπρούς , τὸ ἀντιλέγειν ἐκείνοις . Τὸ μὲν οὖν πρῶτον αὐτάματοι παρεκάλεσαν . Ἀντιλέγοντες , φησί , καὶ βλασφημοῦντες . " Ὦ τῆς ἰαμότητος ! ἐφ' οἷς αὐτοὺς ἀποδέχεσθαι ἔδει , οἱ δὲ ἀντιλέγουσι . Παρρησιασάμενοι δὲ ὁ Παῦλος καὶ ὁ Βαρνάβας εἴπον · ὑμῖν ἦν ἀναγκαῖον πρῶτον λαληθῆναι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ · ἐπειδὴ δὲ ἀπωθεῖσθε αὐτὸν , καὶ οὐκ ἀξίους κρίνετε ἑαυτοὺς τῆς αἰωνίου ζωῆς . Ἰδοὺ στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη . Ὀρῆς πῶς φιλοτιμησάμενοι μᾶλλον ἐξέτειναν τὸ κήρυγμα , καὶ μᾶλλον ἔδωκαν ἑαυτοὺς εἰς τὰ ἔθνη , ἀπολογησάμενοι καὶ ἀνευθύνως ἐκτοῦς ἐχλημάτων [ 235 ] ποιήσαντες παρὰ τοῖς οἰκείοις ; Καὶ οὐκ εἶπεν , ἀνάξιοι ἐστε · ἀλλ' Ἐκρίνατε ἑαυτοὺς ἀναξίους , ἀνεπαχθῆ τὸν λόγον ποιῶν . Ἰδοὺ στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη . Οὕτω γὰρ ἐντέταλται ἡμῖν ὁ Κύριος · Ἴθεῖν αὐ εἰς φῶς ἐθνῶν , τοῦ εἶναι σε εἰς σωτηρίαν ἕως ἄκράτου τῆς γῆς . Ἵνα γὰρ μὴ ἀκούοντα τὰ ἔθνη λυπῆται , ὡς ἐκ τῆς β ἐκείνων ἀπουδῆς μὴ τυγχάνοντα τῶν ἀγαθῶν , ἐπάγει τὴν προφητείαν λέγων · Ἴθεῖν αὐ εἰς φῶς ἐθνῶν , τοῦ εἶναι σε εἰς σωτηρίαν ἕως ἄκράτου τῆς γῆς . Ἀκούσθαι δὲ τὰ ἔθνη . Τοῦτο καὶ αὐτοὺς προθυμωτέρους ἔποιεῖ , ὅτι ὧν ἐκείνοις ὤφειλον ἀκούσαντες ἀπολαῦσαι , αὐτοὶ τούτων ἀπολαύσουσι , κάκεινον μᾶλλον ἔδωχεν . Ἀκούσθαι δὲ τὰ ἔθνη , φησίν , ἔχαιρον , καὶ ἐδέξοντο τὸν λόγον τοῦ Κυρίου · καὶ ἐπίστευσαν ὅσοι ἦσαν τεταγμένοι εἰς ζωὴν αἰώνιον · τούτεστιν , ἀφωρισμένοι τῷ Θεῷ . Ὅρα πῶς δείκνυσι τὸ τάχος τῆς ὠφελείας . Διεργεῖτο δὲ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου δι' ὅλης τῆς χώρας · τούτεστι , διεκομίζετο . Ἵσελ ἔλεγεν · Οὐκ ἔστησαν μέχρι τοῦ ζήλου , ἀλλὰ καὶ ἔργα προσέθηκαν . Ὅρα πάλιν πῶς διωκόμενοι ἕτερα κατασκευάζουσι μεγάλα τοῦ ζήλου · κατασκευάζουν γὰρ τὸ παρρησιάσασθαι αὐτοὺς , καὶ εἰς τὰ ἔθνη ἐλθεῖν · καὶ ἴδους πῶς . Παρρησιασάμενοι δὲ ὁ Παῦλος καὶ ὁ Βαρνάβας εἴπον · Ὑμῖν , φησίν , ἦν ἀναγκαῖον πρῶτον
Lemmas: ὅς . εἶδον ὁ Παῦλος ὁ σύνεσις ; οὐ τός θαυμάζω μόνος , ἀλλά καί ἐπιθυμέω αὐτός δύο ἐμβάλλω ἀκρόασις , εἶπον τις σπέρμα , καί μή ἐπιλύω μηδέ ἐπεξέρχομαι ὁ λόγος , ὥστε αὐτός ἀπαρτίζω , καί οἰκειόω ἑαυτοῦ , καί μή χαύνος ἐργάζομαι ὁ πᾶς ἀθρέω εἰς ὁ ἐκεῖνος Βίβλος Ψυχή . εἶπον , ὅτι " ἄφεσις ἁμαρτία διά οὗτος σύ καταγγέλλω · ὁ δέ πῶς , οὐ δηλόω . μετά οὗτος λοιπός αὐτός ἑαυτοῦ μνημονεύω πρῶτος ὅς . ὀρεύς ὁ προθυμία , ὅτι · ἀκολουθέω αὐτός , φημί . Ζεύς τίς αὐτός οὐ ἐδάπ:σεν εὐθύς ; οὐχ εἰμί καιρός · πείθω ἐσθίω ὥστε θελῶς ἐμμένω . αυδειδω δέ ὁ συναγωγή , ἀκολουθέω πολύς ὁ Ἰουδαῖος καί ὁ σέβω προηλυος ὁ Παῦλος καί ὁ Βαρναβᾶς · οἱτες προσλαλέω αὐτός , πείθω προσμένω αὐτός ὁ χάρις ὁ Θεός . ὁ τε ἐρχόμενος σάββατον σχεδόν πᾶς ὁ πόλις συνέρχομαι ἀκούω ὁ λόγος ὁ Θεός . εἶδον δέ ὁ Ἰουδαῖος ὁ ὄχλος , πίμπλημι ζηλόω , καί ἀντιλέγω ὁ ὑπό ὁ Παῦλος λέγω , ἀντιλέγω καί βλασφημέω . " Ὅρας ὁ κακία πλήσσω ἐν ὁ πλάσσω ἕτερος . οὗτος μᾶλλον αὐτός ποιέω λαμπρός , ὁ ἀντιλέγω ἐκεῖνος . ὁ μέν οὖν πρῶτος αὐτάματοι παρακαλέω . ἀντιλέγω , φημί , καί βλασφημέω . " ὦ ὁ ἴαμος ! ἐπί ὅς αὐτός ἀποδέχομαι ἐσθίω , ὁ δέ ἀντιλέγω . Παρρησιάζω δέ ὁ Παῦλος καί ὁ Βαρνάβας εἶπον · σύ εἰμί ἀναγκαῖος πρῶτος λαλέω ὁ λόγος ὁ Θεός · ἐπεί δέ ἀπωθέω αὐτός , καί οὐ ἄξιος κρίνω ἑαυτοῦ ὁ αἰώνιος ζωή . ἰδέ στρέφω εἰς ὁ ἔθνος . ὀρεύς πῶς φιλοτιμέομαι μᾶλλον ἐκτείνω ὁ κήρυγμα , καί μᾶλλον δίδωμι ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἔθνος , ἀπολογέομαι καί ἀνεύθυνος ἕκτος ἐχλημάτων [ 235 ] ποιέω παρά ὁ οἰκέω ; καί οὐ εἶπον , ἀνάξιος εἰμί · ἀλλά κρίνω ἑαυτοῦ ἀνάξιος , ἀνεπαχθής ὁ λόγος ποιέω . ἰδέ στρέφω εἰς ὁ ἔθνος . οὕτως γάρ ἐντέλλω ἐγώ ὁ Κύριος · εὐθύς αὖος εἰς φάος ἔθνος , ὁ εἰμί σύ εἰς σωτηρία ἠώς ἄκρατος ὁ γῆ . ἵνα γάρ μή ἀκούω ὁ ἔθνος λυπέω , ὡς ἐκ ὁ Β ἐκεῖνος απουδη μή τυγχάνω ὁ ἀγαθός , ἐπάγω ὁ προφητεία λέγω · εὐθύς αὖος εἰς φάος ἔθνος , ὁ εἰμί σύ εἰς σωτηρία ἠώς ἄκρατος ὁ γῆ . ακουω δέ ὁ ἔθνος . οὗτος καί αὐτός πρόθυμος ποιέω , ὅτι ὅς ἐκεῖνος ὀφείλω ἀκούω ἀπολαύω , αὐτός οὗτος ἀπολαύω , ἐκεῖνος μᾶλλον δίδωμι . ακουω δέ ὁ ἔθνος , φημί , χαίρω , καί δέχομαι ὁ λόγος ὁ κύριος · καί πιστεύω ὅσος εἰμί τάσσω εἰς ζωή αἰώνιος · τουτέστιν , ἀφορίζω ὁ Θεός . Ὅρας πῶς δείκνυμι ὁ τάχος ὁ ὠφέλεια . Διεργεῖτο δέ ὁ λόγος ὁ κύριος διά ὅλος ὁ χώρα · τουτέστι , διακομίζω . Ἵσελ λέγω · οὐ ἵστημι μέχρι ὁ ζηλόω , ἀλλά καί ἔργον προστίθημι . Ὅρας πάλιν πῶς διώκω ἕτερος κατασκευάζω μέγας ὁ ζηλόω · κατασκευάζω γάρ ὁ παρρησιάζομαι αὐτός , καί εἰς ὁ ἔθνος ἔρχομαι · καί ἶδος πῶς . Παρρησιάζω δέ ὁ Παῦλος καί ὁ Βαρνάβας εἶπον · ὑμῖν , φημί , εἰμί ἀναγκαῖος πρῶτος