joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0172.1
γ . Ὅρα τὸ δῖτυρος τοῦ Πέτρου καὶ τὸ ἐπικειζ , πῶς οὐ παρὰ ταύτῃ μένει , οὐδὲ παρ᾽ ἄλλῃ τινὶ τῶν ἐπιστήμων , ἀλλὰ παρὰ βυρσεῖ · διὰ πάντων εἰς ταπεινοφροσύνην ἐνάγων , καὶ οὐτε τοὺς εὐσεβεῖς αἰσχυνθῆσα . ἀρκεῖ , οὔτε τοὺς μεγάλους ἐπαρεῖσαι · δὲ καὶ διὰ τούτων ἐκρινε διελθεῖν , ἐπειδὴ τῆς αὐτοῦ διδασκαλίας κλῶνοι οἱ πιστεύσαντες . Ἰδοῦμεν τοίνυν ἄνωθεν τὰ εἰρημένα . Ἐχειράτω , φησίν , κολλῶσθαι τοὺς μαθητούς . Οὐχ ἀναίχνυντος προσήκειν , ἀλλ᾽ ὑπεσταλμένος . Μαθητὴς δὲ καλεῖ , καὶ τοὺς μὴ τελούντας εἰς τὸν χορὸν τῶν δώδεκα · διότι μαθηταὶ πάντες ἐκαλοῦντο οἱπε διὰ τὴν πολλὴν ἀρετὴν · ἦν γὰρ ἡ εἰκών τῶν μα-θητῶν δόλη . Καὶ πάντες ἔρεσούντο αὐτόν , φησίν . Ὅρα , πῶς ἐφοβοῦντο τοὺς κινδύνους , πῶς ἐπὶ τὸ δεδὲς ἰντριχάζει . Βαρνάβας δὲ ἐπιλιδομένος αὐτοῦ , ἤγαγε πρὸς τοὺς ἀποστόλους , καὶ διηγήσατο αὐτοῖς . Ἐμοὶ δοκεῖ ὁ Βαρνάβας ἀνωθεν αὐτῷ εἶναι φίλος · διὸ καὶ πάντα διηγείται τὰ κατ᾽ αὐτόν . Οὐδὲν δὲ τοῦτον αὐτὴς λέγει · οἶμαι δέ , ὅτι καὶ εἰς τοὺς ἄλλους οὐκ ἀν ἐξηγέγαν ὑστερον , εἰ μὴ τις ἀνάγκη γέγονεν αὐτῷ . Καὶ ἦρ μετ᾽ αὐτῶν εἰσπορευομένους εἰς Ἱεροσολύμη , καὶ καρήσας ἄμερος ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ . Τοῦτο δὲ καὶ τοὺς ἄλλους ἐδίδου θαρρεῖν . Ὅρῃς καὶ ἴκει καὶ ἐνταῦθα τοὺς ἄλλους προμηθουμένους , καὶ κατασκευάζοντας ὡστε αὐτὸν ἀπελθεῖν , καὶ οὐδαμοῦ τινας ἀπολῶντας αὐτὸν θείας βοηθῆς ; Οὕτω γοῦν αὐτοῦ ἀκινδυνα καὶ τὸ σοφρόν . Ὡστε οὐ διὰ τῆς ἐμοὶ δοπὴ τὴν πορείαν αὐτὸν ποιεισθαι , ἀλλὰ καὶ ἐπλεῖ λοιπῶν . Καὶ τοῦτο δὲ οἰκονομικῶς γίνεται , εἰς τὸ αὐτὸν καὶ ἴκει χρήζαται . Ἄρα καὶ αἱ ἐπιδοὺαι ὑπὲρ αὐτῶν , καὶ τὸ εἰς Ἱεροσολύμα ἐλθεῖν οἰκονομικῶς , ἵνα μηκέτι ἐπιστῇ τὰ κατ᾽ αὐτόν . Ἐλλίζει τε καὶ συνεχίζει πρὸς τοὺς Ἑλληνιστάς . Καὶ εἶχον , φησίν , εἰρήνην αἱ Ἐκκλησίαι , οἰκοδομούμεναι καὶ πορευόμεναι τῷ ρόβῳ τοῦ Κυρίου · τοῦτέστιν , ἡβῶσαι καὶ τὴν εἰρήνην αὐτῇ διπτοῦ πρὸς ἑαυτήν , τὴν δυνὰς εἰρήνην . Εἰδώς · σφόδρα γὰρ αὐτοὺς ὁ πόλεμος ἐκάκωσεν ὁ Ἰρᾶν . Καὶ τῇ παρακαλήσει τοῦ ἀγίου Πνεύματος ἐκδηλοῦντο . Παρακαλεῖ αὐτοὺς ὁ Πνεῦμα καὶ διὰ τῶν θαυμάτων , καὶ διὰ τῶν ἔργων · καὶ χωρὶς δὲ τοῦτω , καὶ καθ᾽ ἑαυτὸν ἕκαστον . Ἐγέρετο δὲ Πέτρον διηγεῖσθαι κατελοθεῖν πρὸς Λύδαν . Ἔδρας δὲ ἐκεῖ ἀνθρώπων κατακείμενον , καὶ εἶπεν αὐτῷ · Λύνδα , ἰσπάλ σε Ἰησοῦς ὁ Χριστός . [ 175 ] Οὐχ ἐπιδεικνυμένου τὸ ῥῆμα , ἀλλὰ θαρρύνοντος ὅτι ἔσται . Ἐμοὶ δὲ σφόδρα δοκεῖ , ὅτι τοῦτῳ ἐπίστευσε τῷ ῥήματι ὁ ἄσθενῶν , καὶ ἤρουν ὑγιής . Ὅτι δὲ δῖτυρος , καὶ ἐκ τῶν λέξεων δόλον . Οὐ γὰρ εἶπεν · Ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ · ἀλλ᾽ ὡς σημεῖον μᾶλλον αὐτὸ διέδειξεν . Εἶδον δὲ οἱ κατοικοῦντες Λύδαν , καὶ ἐπεστρεψαν ἐπὶ Κύριον . Ἄρα οὐ μάτην ἐλεγον , ὅτι εἰς τὸ πᾶσαι καὶ παρακαλεῖ τὰ θαύματα εἰς αὐτό . Ἐν Ἰδῶπῃ δὲ τις ἦν μαθηρία , φησίν , ὀνόματι Ταβιθά . Ἐγέρετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἀσθενήσασαν αὐτὴν ἀποθανεῖν . Εἶδες πανταχοῦ τὰ σῶμα γιγνόμενα ; Οὐχ ἀπλῶς ἀπέθανον ἡ Ταβιθά , ἀλλ᾽ ἐν ἀρρώστειά γενομένη . Διὸ καὶ οὐ καλοῦσι Πέτρον , ἕως δτε ἐτελεύτησεν . Ἀκούσαντες δὲ οἱ μαθητῶ , ἀπέστειλαν παρακαλοῦντες μὴ ὀκνήσαι διελθεῖν ἕως αὐτῶν . Ὅρα , δ᾽ ἕτερον πέπτωκεν καὶ καλοῦσιν . Οὐ παῖβεται καὶ ἴχει , οὐχ ὑδρὸν τὸ πρᾶγμα νομίζων ,
Lemmas: γ . Ὅρας ὁ δῖτυρος ὁ Πέτρος καί ὁ ἐπικειζ , πῶς οὖον παρά οὗτος μένω , οὐδέ παρά ἄλλος τις ὁ Ἐπιστήμων , ἀλλά παρά βυρσεύς · διά πᾶς εἰς ταπεινοφροσύνη ἐνάγω , καί οὐ ὁ εὐσεβής αἰσχύνω . ἀρκέω , οὔτε ὁ μέγας παρίημι · δέ καί διά οὗτος κρίνω διέρχομαι , ἐπεί ὁ αὐτός διδασκαλία κλώνος ὁ πιστεύω . ἰδέω τοίνυν ἄνωθεν ὁ εἴρω . Ἐχειράτω , φημί , κολλάω ὁ μαθητός . οὐχ ἀναίχνυντος προσήκω , ἀλλά ὑποστέλλω . μαθητής δέ καλέω , καί ὁ μή Τελούντας εἰς ὁ χορός ὁ δώδεκα · διότι μαθητής πᾶς καλέω οἱπε διά ὁ πολύς ἀρετή · εἰμί γάρ ὁ εἰκών ὁ μαθητός Δόλη . καί πᾶς ἐρέσσω αὐτός , φημί . Ὅρας , πῶς φοβέω ὁ κίνδυνος , πῶς ἐπί ὁ Δεδές ιντριχαζομαι . Βαρνάβας δέ επιλιδιδωμι αὐτός , ἄγω πρός ὁ ἀπόστολος , καί διηγέομαι αὐτός . ἐμός δοκέω ὁ Βαρνάβας ἄνωθεν αὐτός εἰμί φίλος · διό καί πᾶς διηγέομαι ὁ κατά αὐτός . οὐδείς δέ οὗτος αὐτός λέγω · οἴομαι δέ , ὅτι καί εἰς ὁ ἄλλος οὐ εἰς ἐξάγω ὕστερος , εἰμί μή τις ἀνάγκη γίγνομαι αὐτός . καί ἔαρ μετά αὐτός εἰσπορεύω εἰς Ἱεροσολύμη , καί κείρω ἄμερος ἐν ὁ ὄνομα ὁ κύριος Ἰησοῦς . οὗτος δέ καί ὁ ἄλλος δίδωμι θαρσέω . ὄρνυμι καί ἵκω καί ἐνταῦθα ὁ ἄλλος προμηθέομαι , καί κατασκευάζω ὡστε αὐτός ἀπέρχομαι , καί οὐδαμοῦ τις ἀπόλλυμι αὐτός θεῖος βοηθέω ; οὕτως γοῦν αὐτός ἀκίνδυνος καί ὁ σώφρων . ὡστε οὖον διά ὁ ἐγώ δοπὴ ὁ πορεία αὐτός ποιέω , ἀλλά καί πλέω λοιπός . καί οὗτος δέ οἰκονομικός γίγνομαι , εἰς ὁ αὐτός καί ἵκω χρῄζω . ἄρας καί ὁ επιδουη ὑπέρ αὐτός , καί ὁ εἰς Ἱερουσαλήμ ἔρχομαι οἰκονομικός , ἵνα μηκέτι ἐφίστημι ὁ κατά αὐτός . ελλιζεω τε καί συνεχίζω πρός ὁ Ἑλληνιστής . καί ἔχω , φημί , εἰρήνη ὁ ἐκκλησία , οἰκοδομέω καί πορεύω ὁ ρόβος ὁ κύριος · τουτέστιν , ἡβάω καί ὁ εἰρήνη αὐτός δύπτω πρός ἑαυτοῦ , ὁ δύο εἰρήνη . οἶδα · σφόδρα γάρ αὐτός ὁ πόλεμος κακόω ὁ Ιράν . καί ὁ παρακαλέω ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐκδηλόω . παρακαλέω αὐτός ὁ πνεῦμα καί διά ὁ θαῦμα , καί διά ὁ ἔργον · καί Χωρὶς δέ οὗτος , καί κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος . Ἐγείρω δέ Πέτρος διηγέομαι κατέρχομαι πρός Λύδα . Ἔδρας δέ ἐκεῖ ἄνθρωπος κατάκειμαι , καί εἶπον αὐτός · Λύνδα , ἰσπάλ σύ Ἰησοῦς ὁ Χριστός . [ 175 ] οὐχ ἐπιδείκνυμι ὁ ῥῆμα , ἀλλά θαρσύνω ὅτι εἰμί . ἐμός δέ σφόδρα δοκέω , ὅτι τοῦτῳ πιστεύω ὁ ῥῆμα ὁ ἀσθενής , καί ἀρόω ὑγιής . ὅτι2 δέ δῖτυρος , καί ἐκ ὁ λέξις δόλος . οὖον γάρ εἶπον · ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς · ἀλλά ὡς σημεῖον μᾶλλον αὐτός διαδείκνυμι . εἶδον δέ ὁ κατοικέω Λύδα , καί ἐπιστρέφω ἐπί κύριος . ἄρας οὖον μάτην λέγω , ὅτι εἰς ὁ πᾶς καί παρακαλέω ὁ θαῦμα εἰς αὐτός . ἐν Ἰδῶπῃ δέ τις εἰμί μαθηρία , φημί , ὄνομα Ταβιθά . Ἐγείρω δέ ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἀσθενέω αὐτός ἀποθνῄσκω . εἶδον πανταχοῦ ὁ σῶμα γίγνομαι ; οὐχ ἀπλόος ἀποθνῄσκω ὁ Ταβιθά , ἀλλά ἐν αρρώστια γίγνομαι . Διὸ καί οὖον καλέω Πέτρος , ἠώς δ τελευτάω . ἀκούω δέ ὁ μαθητός , ἀποστέλλω παρακαλέω μή ὀκνέω διέρχομαι ἠώς αὐτός . Ὅρας , δέ ἕτερος πίπτω καί καλέω . οὖον παίω καί ἔχω , οὐ ὕδρος ὁ πρᾶγμα νομίζω ,