joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0337.1
βασιλέα τὸ ὄνομά μου · βασιλεύει , εἶπεν , οὐ πάντως παίζει · ἄλλως δὲ Ἰουδαῖοι ἀλλογοῦ μέν ἐπειθόντο , ἐνταῦθα δὲ οὔχ . Ὅπου μάλιστα ἔδει πεισθῆναι , εἰδὼς αὐτοῦ τὴν προτέραν προθυμίαν , ἐνταῦθα οὐχ ἐπειθόντο . Καὶ δεῖ ἐξερεῖτο τὸ ἄλμα Στεφάνου τοῦ μάρτυρός σου , καὶ αὐτὸς ἡμῶν ἐρεστώς , καὶ συνευδοκῶν τῇ ἀναρρήσει αὐτοῦ . Ὅρα πῶς πάλιν ὁ λόγος τελευτᾷ , εἰς τὸ ἰσχυρὸν κεφάλαιον . Δείκνυσι γάρ , καὶ αὐτὸς ἦν ὁ ἐλαύνων , καὶ οὐχ ἐλαύνων α μόνον , ἀλλὰ καὶ μυρίαις χερσὶν ἀναίρων τὸν Στέφανον . Ὑπέμνησεν αὐτοὺς μαρτυρίας χαλεπῆς . Τότε δὴ μάλιστα οὐχ ἤνεχον , ἐπειδὴ τοῦτο ἤλεγχε αὐτούς · καὶ ἤδη ἡ προφητεία ἐπληροῦτο . Ὁ ζῆλος τοίνυν πολύς , καὶ ἡ κατηγορία φοβερὰ , καὶ οἱ μάρτυρες τῆς ἀληθείας τοῦ Χριστοῦ παρῆρτη διαλεγόμενοι . Ἄλλ’ οἱ Ἰουδαῖοι οὐχ ἠνέμοντο λοιπὸν πάσης ἀκούσαι τῆς δημηγορίας , ἀλλ’ ὑπὸ τοῦ θυμοῦ σφδρα ἐμπρησθέντες b ἔδωσαν . Καὶ εἶπε πρὸς με · Πορεύου , ἐπεὶ ἐγὼ σε ἔστην μαρτυρᾶν ἀποστολὴν ὡς . Ἦκουον δὲ αὐτοῦ ἄχρι τοῦ λόγου τούτου , καὶ ἐπήρουν τὴν φωνὴν αὐτῶν , λέγοντες · Ἄρσε ἀπὸ τῆς γῆς τὸν τοιούτον · οὐ γὰρ καθῆκεν αὐτὸν ζῆν . Κραύγαντες δὲ αὐτῶν καὶ μυσοῦντων τὰ ἱμάτια , καὶ κοινωτόν βαλλόντων εἰς τὸν ἄέρα , ἐκέλευσεν ὁ χιλίαρχος εἰσάγεσθαι αὐτὸν εἰς τὴν παρεμβολήν , εἰπὼν μαστίειν ἀνετάξασθαι αὐτὸν , ἵνα γνῶ , δι’ ἣν αἰτίαν οὕτω κατεδίδουν αὐτόν . Καὶ τὸν χιλίαρχον δεῖν ἐξετάσαι , εἰ ταῦτα οὕπως ἔχει , ἢ καὶ αὐτοὺς ἐκεῖνους · ὁ δὲ ἠγὼν πλέον σφάλλειν , μαστίειν ἀνετάξαι αὐτὸν ἐπαγγέλλεται . Ἐκέλευσε γὰρ αὐτόν , φησίν , εἰσάγεσθαι εἰς τὴν παρεμβολήν , εἰπὼν μαστίειν ἀνετάξασθαι αὐτόν , ἵνα γνῶ , δι’ ἣν αἰτίαν οὕτω α κατεδίδουν αὐτόν . Καὶ μὴν παρ’ ἐκείνων ἔδει μαθεῖν τῶν καταδόντων , καὶ ἐρωτῆσαι εἰ τις τῶν εἰρημένων ἐπελαμβάνοντο · ἀλλ’ ἀπλῶς τῇ ἐξουσίᾳ χρᾶται , καὶ ἐκεῖνος πρὸς χάριν ποιεῖ · οὐ γὰρ τοῦτο ἐξῆκει , ὅπως δικαίως τι πράξειν , ἀλλ’ ὅπως παύσειε τὸν ἐκείνων θυμὸν ἀδίκον ὄντα [ 359 ] . Ὡς δὲ προσέτεινον αὐτὸν τοῖς ἱμασίον , εἶπε πρὸς τὸν ἑκατόνταρχον ὁ ἀντιγραφὸν Ῥωμαῖον καὶ ἀκατάκριτον ἐξεστιν ὑμῖν μαστιζεῖν ; Οὐχ ἐφέστω Παῦλος , μὴ γένοιτο , Ῥωμαῖον ἑαυτὸν εἰπών · Ῥωμαῖος γάρ ἦν · διὸ καὶ ὁ χιλίαρχος ἀκούσας φοβεῖται . Καὶ τις , φησίν , ἐνεκεν ἐφοβήθη ; Εἰ δεῖσθιν ὑμῖν ἕτερον , ἐθεῖσεν ἂν , μὴ ἄλλω καὶ μεῖζονα δίκην δῶ . Καὶ ἄρα , οὐχ ἀπλῶς φησίν , ἀλλ’ , Εἰ δεῖσθιν ὑμῖν ; Διὸ τὰ ἐγκλήματα , καὶ τὸ ἄνευ λόγου , καὶ τὸ Ῥωμαῖον ὀνομάζων . Μεγαλυνεῖν ταύτην τότε προνομίαν οἱ ἀξιοῦμενοι οὕτω καλεῖσθαι · καὶ οὐ πάντες τοῦτο ἐτύγχανον · ἀπὸ γὰρ Ἀδριανοῦ φασὶ πάντας Ῥωμαίους ὀνομασθῆναι , τὸ δὲ παλαιὸν οὐχ οὕτως ἦν . Ἡ καὶ Ῥωμαίων ἑαυτὸν εἶπεν , ἵνα διαφύγῃ τὴν τιμωρίαν · εὐκαταφρόνητος γὰρ ἂν ἐγένετο μαστιχθεὶς · νῦν δὲ ταῦτο εἰπὼν , εἰς πλείονα αὐτοὺς ἐμβάλλει φόβον . Εἰ δὲ ἐμαστίζετο , καὶ παρέρρεψαν ἂν τὸ πρᾶγμα , ἢ καὶ ἀπέκτειναν αὐτόν · νῦν δὲ οὐχ οὕτω γίνεται . Ὅρα πῶς ὁ Θεὸς συγχωρεῖ καὶ ἀνθρωπίνως πολλα γενέσθαι , καὶ ἐπ’ αὐτῶν καὶ τῶν λοιπῶν . Ὅτι χιλίαρχας ἀποκριθείς , ὅτι Παύλου κεφαλαίου τὴν πολιτείαν ταύτην ἐκτησάμην , δείκνυσι ὑποπτεύσαι πρόφασιν εἶναι τὸ εἰπεῖν ἑαυτὸν Ῥωμαῖον τὸν Παῦλον · καὶ Ἰσως τοῦτο ὑπέλαβον ἀπὸ τῆς λιτότητος Παύλου τῆς φαινομένης . Ἀκούσας δὲ ὁ ἑκατόνταρχος , προσελθὼν τῷ χιλιάρχῳ
Lemmas: βασιλεύς ὁ ὄνομα ἐγώ · βασιλεύω , εἶπον , οὖον πάντως παίζω · ἄλλως δέ Ἰουδαῖος ἄλογος μέν πείθω , ἐνταῦθα δέ οὐ . ὅπου μάλιστα ἐσθίω πείθω , εἰδοί αὐτός ὁ πρότερος προθυμία , ἐνταῦθα οὐ πείθω . καί δεῖ ἐξεῖπον ὁ ἄλσος Στέφανος ὁ μάρτυς σύ , καί αὐτός ἐγώ ἐρεστώς , καί συνευδοκέω ὁ ἀνάρρησις αὐτός . Ὅρας πῶς πάλιν ὁ λόγος τελευτάω , εἰς ὁ ἰσχυρός κεφάλαιος . δείκνυμι γάρ , καί αὐτός εἰμί ὁ ἐλαύνω , καί οὐ ἐλαύνω ὅς μόνος , ἀλλά καί μυρίος χείρ ἀναιρέω ὁ Στέφανος . ὑπομιμνῄσκω αὐτός μαρτυρία χαλεπός . τότε δή μάλιστα οὐ ἐνέχω , ἐπεί οὗτος ἐλέγχω αὐτός · καί ἤδη ὁ προφητεία πληρόω . ὁ ζῆλος τοίνυν πολύς , καί ὁ κατηγορία φοβερός , καί ὁ μάρτυς ὁ ἀλήθεια ὁ Χριστός παραρτάω διαλέγω . ἄλλος ὁ Ἰουδαῖος οὐ νέμω λοιπός πᾶς ἀκούω ὁ δημηγορία , ἀλλά ὑπό ὁ θυμός σφδρα ἐμπίμπρημι b δίνω . καί εἶπον πρός ἐγώ · Πόρευος , ἐπεί ἐγώ σύ ἵστημι μαρτυρώ ἀποστολή ὡς . ἀκούω δέ αὐτός ἄχρι ὁ λόγος οὗτος , καί πηρόω ὁ φωνή αὐτός , λέγω · ἀραρίσκω ἀπό ὁ γῆ ὁ τοιοῦτος · οὖον γάρ καθίημι αὐτός ζῶ . Κραύγαντες δέ αὐτός καί μυσόω ὁ ἱμάτιον , καί κοινόω βάλλω εἰς ὁ ἀήρ , κελεύω ὁ χιλίαρχος εἰσάγω αὐτός εἰς ὁ παρεμβολή , εἶπον μαστίω ἀνατάσσω αὐτός , ἵνα γιγνώσκω , διά ὅς αἴτιος οὗτος καταδίδωμι αὐτός . καί ὁ χιλίαρχος δήω ἐξετάζω , εἰμί οὗτος οὔπως ἔχω , ἢ καί αὐτός ἐκεῖνος · ὁ δέ ἀντίπηξ πλέω σφάλλω , μαστίω ἀνατάσσω αὐτός ἐπαγγέλλω . κελεύω γάρ αὐτός , φημί , εἰσάγω εἰς ὁ παρεμβολή , εἶπον μαστίω ἀνατάσσω αὐτός , ἵνα γιγνώσκω , διά ὅς αἴτιος οὗτος ὅς καταδίδωμι αὐτός . καί μήv παρά ἐκεῖνος ἐσθίω μανθάνω ὁ κατᾴδω , καί ἐρωτάω εἰμί τις ὁ εἴρω ἐπιλαμβάνω · ἀλλά ἀπλόος ὁ ἐξουσία χράομαι , καί ἐκεῖνος πρός χάρις ποιέω · οὖον γάρ οὗτος ἐξήκω , ὅπως δικαίως τίς πράσσω , ἀλλά ὅπως παύω ὁ ἐκεῖνος θυμός ἄδικος εἰμί [ 359 ] . ὡς δέ προστείνω αὐτός ὁ ἱμασίον , εἶπον πρός ὁ ἑκατόνταρχος ὁ ἀντιγράφω Ῥωμαῖος καί ἀκατάκριτος ἔξεστι σύ μαστίζω ; οὐχ ἐφίστημι Παῦλος , μή γίγνομαι , Ῥωμαῖος ἑαυτοῦ εἶπον · Ῥωμαῖος γάρ εἰμί · διό καί ὁ χιλίαρχος ἀκούω φοβέω . καί τις , φημί , ἕνεκα φοβέω ; εἰμί δείδω σύ ἕτερος , ἐθίζω εἄν , μή ἄλλος καί μείζων δίκη δήω . καί ἄρα , οὐ ἀπλόος φημί , ἀλλά , εἰμί δείδω σύ ; Διὸ ὁ ἔγκλημα , καί ὁ ἄνευ λόγος , καί ὁ Ῥωμαῖος ὀνομάζω . μεγαλύνω οὗτος τότε προνομία ὁ ἀξιόω οὗτος καλέω · καί οὖον πᾶς οὗτος τυγχάνω · ἀπό γάρ Ἀδριανός φημί πᾶς Ῥωμαῖος ὀνομάζω , ὁ δέ παλαιός οὐ οὕτως εἰμί . ὁ καί Ῥωμαῖος ἑαυτοῦ εἶπον , ἵνα διαφεύγω ὁ τιμωρία · εὐκαταφρόνητος γάρ εἄν γίγνομαι μαστίζω · νῦν δέ ταῦτο εἶπον , εἰς πλείων αὐτός ἐμβάλλω φόβος . εἰμί δέ μαστίζω , καί παρέρρεψαν εἄν ὁ πρᾶγμα , ἢ καί ἀποκτείνω αὐτός · νῦν δέ οὐ οὗτος γίγνομαι . Ὅρας πῶς ὁ θεός συγχωρέω καί ἀνθρώπινος πολύς γίγνομαι , καί ἐπί αὐτός καί ὁ λοιπός . ὅτι2 χιλιάρχης ἀποκρίνω , ὅτι Παῦλος κεφάλαιος ὁ πολιτεία οὗτος κτάομαι , δείκνυμι ὑποπτεύω πρόφασις εἰμί ὁ εἶπον ἑαυτοῦ Ῥωμαῖος ὁ Παῦλος · καί ἴσως οὗτος ὑπολαμβάνω ἀπό ὁ λιτότης Παῦλος ὁ φαίνω . ἀκέω δέ ὁ ἑκατόνταρχος , προσέρχομαι ὁ χιλίαρχος