joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0128.2
Γ . Ὦφᾶ , πῶς ἐπὶ ἀνατροπῇ πολιτείας καὶ ἀσεβείας αὐτοῦ κατηγοροῦσιν ; Ὅτι δὲ οὐκ ἦν τοῦ τοιούτου τοιαῦτα λέγειν καὶ θρασέως , παντὶ που δήλον · οὕτως ἱμερος καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου ἦν . Ἐνθὰ μὲν οὖν οὐκ ἐσυχοφαντοῦντο , οὐδὲν τοιούτων φησιν ἡ Γραφὴ ἐπεὶ διὰ τὸ πᾶν ἐνταῦθα συχοφαντεία ἐστίν , εἰκότως αὐτὴν διορθοῦται ὁ θεὸς καὶ δι᾽ αὐτῆς τῆς δόξως . Ἄρα οἱ ἀπώλουν οὐκ ἐσυχοφαντοῦντο , ἀλλ᾽ ἐκωλύοντο · οὐτως δὲ συχοφαντεῖται · διὰ τοῦτο καὶ πρὸ πάντων ἡ ψυχὴ ἀπολογεῖται . Τάχα τοῦτο καὶ τὸν ἱερέα ἐνέτρεψεν . Εἰπὼν δὲ , ὅτι Ἐσχηγείλατο , δείκνυσιν τὴν ἐπαγγελίαν πρὸ τοῦ τόπου γεγονυῖαν , πρὸ τῆς περιτομῆς , πρὸ θυσίας , πρὸ τοῦ ναοῦ , καὶ ὅτι οὐ κατ᾽ ἔξιν ὁ θεὸς ἔλαβον οὐδὲ περιτομὴν οὐδὲ νόμον , ἀλλὰ τῆς ὑπακοῆς μόνης μισθὸς ἦν ἡ γῆ . Ἄλλ᾽ οὐδὲ τῆς περιτομῆς ὁδὲ εἰς , ἡ ἐπαγγελία πληροῦται . Καὶ ὅτι τῶν ἦσαν , καὶ τὸ τὴν πατρίδα ἀφέναι , τοῦ θεοῦ κελεύσαντος , καὶ συγγενείαν ( ἐκεῖνι γὰρ πατὴρ ἦν , ἐνθὰ ἂν ἦτται θεός ) , καὶ τὸ κληρονομίαν ἐνταῦθα [ 123 ] μὴ λαβεῖν · καὶ ὅτι , εἰ τισὶ ἀριδύς ἐξετάζει , Περασεῖσιν οἱ Ἰουδαῖοι · καὶ ὅτι χωρὶς σημείων πειθεσθαι δεῖ τῷ θεῷ λέγοντι , πᾶν δεῖνὰ τινὰ συμβαίνῃ · ἐπεὶ καὶ ὁ πατριάρχης καὶ τὸν τάφον καταλιπὼν τὸν πατρὸν καὶ πάντα , ἐπαθετο τῷ θεῷ . Εἰ δὲ ὁ τοῦτο πατὴρ οὐκ ἐκωλύσεν αὐτὴν τῆς ἐπὶ Παλαιστίνην ἀποδημίας , τῷ ἀπιστὸς εἶναι · πολλῷ μᾶλλον τὰ παῖδια οὐ κωκυνήσουσι , χἂν ἐπὶ πολὺ ἐλθῶσι τῆς ὁδοῦ , τὴν τοῦ πατρὸς μὴ ζηλῶσαν ἀρετὴν . Καὶ ἐσχηγείλατο αὐτὴν δοῦναι · αὐτὴν καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ , φησίν , μετ᾽ αὐτόν . Πλὴν ἐνταῦθα καὶ τοῦ θεοῦ ἡ φιλανθρωπία δείκνυται , καὶ τοῦ Ἀβραὰμ ἡ πίστις . Τὸ γὰρ , Οὐχ ὅπως μὴτ᾽ ἐκόντων , πειθεσθαι , τοῦτο δείκνυσιν καὶ τὴν ὑπακοὴν καὶ τὴν πίστιν · καίτοι γε τὰ γενόμενα τῶν ἀντιόν ἐδεικνυ · οἷον , μετὰ τὸ ἀλθεῖν οὐκ εἶχε βῆμα ποῦ , παῖδια οὐκ εἶχεν , ἀπερ ἐναντία ἦν τῇ κατατοῖ . Ταῦτα δὲ κατανοοῦντες καὶ ἡμεῖς ἂ , ὅπερ ἂν ἐπαγγέλληται ὁ θεὸς , δεχόμεθα , χἂν που ἐναντία ἢ τὰ γινόμενα · καίτοι ἐφ᾽ ἡμῶν οὐκ ἐστὶν ἐναντία , ἀλλὰ καὶ σφόδρα ἀκολούθως . Ἐνθὰ μὲν γὰρ ἐν ὅσιν ὑποσχέσει , ὅταν τὰ ἐναντία γένηται , ἐναντία ἐστὶν ὅπως ἐφ᾽ ἡμῶν διὰ τῶν ἀντιόν · ἐνταῦθα μὲν θλίψιν ἐπεν , ἐκεῖ δὲ ἀνεσιν . Τὶ συγχέομεν τοὺς καιρούς ; τὶ τὰ ὅσα κάτω ποιοῦμεν ; Θλίψιν , εἴπε μοι , εἰ ἐν πάντι διάγει , καὶ θορυβῆ διὰ τοῦτο ; Μὴ θορυβοῦ · θορύβου γὰρ ἄξιον , εἰ ἔχει μέλλοις θλίβεσθαι · αὕτη γὰρ ἡ θλίψις , ἀνέσεις αὐτά . Ἡ ἀσθένεια αὕτη , φησίν ,
Lemmas: Γ . Ὦφᾶ , πῶς ἐπί ἀνατροπή πολιτεία καί ἀσέβεια αὐτός κατηγορέω ; ὅτι2 δέ οὐ εἰμί ὁ τοιοῦτος τοιοῦτος λέγω καί θρασύς , πᾶς ποῦ δῆλος · οὕτως ἵμερος καί ἀπό ὁ πρόσωπον εἰμί . ἔνθα μέν οὖν οὐ συκοφαντέω , οὐδείς τοιοῦτος φημί ὁ γραφή ἐπεί διά ὁ πᾶς ἐνταῦθα συχοφαντεία εἰμί , εἰκότως αὐτός διορθόω ὁ θεός καί διά αὐτός ὁ δόξις . ἄρας ὁ ἀπόλλυμι οὐ συκοφαντέω , ἀλλά κωλύω · οὕτως δέ συχοφαντειος · διά οὗτος καί πρό πᾶς ὁ ψυχή ἀπολογέομαι . Τάχα οὗτος καί ὁ ἱερεύς ἐντρέπω . εἶπον δέ , ὅτι Ἐσχηγείλατο , δείκνυμι ὁ ἐπαγγελία πρό ὁ τόπος γίγνομαι , πρό ὁ περιτομή , πρό θυσία , πρό ὁ ναός , καί ὅτι οὖον κατά ἐξέρχομαι ὁ θεός λαμβάνω οὐδέ περιτομή οὐδέ νόμος , ἀλλά ὁ ὑπακοή μόνος μισθός εἰμί ὁ γῆ . ἄλλος οὐδέ ὁ περιτομή ὁδός εἰς , ὁ ἐπαγγελία πληρόω . καί ὅτι ὁ εἰμί , καί ὁ ὁ πατρίς ἀφίημι , ὁ θεός κελεύω , καί συγγένεια ( ἐκεῖνος γάρ πατήρ εἰμί , ἔνθα εἄν αἰτέω θεός ) , καί ὁ κληρονομία ἐνταῦθα [ 123 ] μή λαμβάνω · καί ὅτι , εἰμί τις αριδυο ἐξετάζω , Περασεῖσιν ὁ Ἰουδαῖος · καί ὅτι Χωρὶς σημεῖον πείθω δεῖ ὁ θεός λέγω , πᾶς δεῖνα τις συμβαίνω · ἐπεί καί ὁ πατριάρχης καί ὁ τάφος καταλείπω ὁ πατρόν καί πᾶς , πάσχω ὁ θεός . εἰμί δέ ὁ οὗτος πατήρ οὐ κωλύω αὐτός ὁ ἐπί Παλαιστίνη ἀποδημία , ὁ ἄπιστος εἰμί · πολύς μᾶλλον ὁ παιδιά οὖον κωκυνησος , εἷς ἐπί πολύς ἔρχομαι ὁ ὁδός , ὁ ὁ πατήρ μή ζηλόω ἀρετή . καί ἐσχηγείλατο αὐτός δίδωμι · αὐτός καί ὁ σπέρμα αὐτός , φημί , μετά αὐτός . πλήν ἐνταῦθα καί ὁ θεός ὁ φιλανθρωπία δείκνυμι , καί ὁ Ἀβραάμ ὁ πίστις . ὁ γάρ , οὐχ ὅπως μήτε ἑκών , πείθω , οὗτος δείκνυμι καί ὁ ὑπακοή καί ὁ πίστις · καίτοι γε ὁ γίγνομαι ὁ ἀντίος δείκνυμι · οἷος , μετά ὁ ἀλθέω οὐ ἔχω βῆμα ποῦ , παιδιά οὐ ἔχω , ὅσπερ ἐναντίος εἰμί ὁ κατατείνω . οὗτος δέ κατανοέω καί ἐγώ ὅς , ὅσπερ εἄν ἐπαγγέλλω ὁ θεός , δέχομαι , εἷς ποῦ ἐναντίος ἢ ὁ γίγνομαι · καίτοι ἐπί ἐγώ οὐ εἰμί ἐναντίος , ἀλλά καί σφόδρα ἀκόλουθος . ἔνθα μέν γάρ ἐν αἵμων ὑπόσχεσις , ὅταν ὁ ἐναντίος γίγνομαι , ἐναντίος εἰμί ὅπως ἐπί ἐγώ διά ὁ ἀντίος · ἐνταῦθα μέν θλῖψις ἕπω , ἐκεῖ δέ ἄνεσις . τίς συγχέω ὁ καιρός ; τίς ὁ ὅσος κάτω ποιέω ; θλῖψις , εἶπον ἐγώ , εἰμί ἐν πᾶς διάγω , καί θορυβέω διά οὗτος ; μή θόρυβος · θόρυβος γάρ ἄξιος , εἰμί ἔχω μέλλω θλίβω · οὗτος γάρ ὁ θλῖψις , ἄνεσις αὐτός . ὁ ἀσθένεια οὗτος , φημί ,