joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0117.3
β᾽ . Ὅρα , πῶς τὸ ἦθος ἐπαινεῖ . Καὶ οὔτε μακρὸν τὸν λόγον , ἀλλὰ σύντομον ποιεῖ · οὔτε ἐκεῖνον μετὰ θυμοῦ μέμνηται . Καὶ πάντες ὅσοι ἐπεῖδοντο αὐτῷ , διασκορπισθήσονται . Τοῦτο λέγων , οὐδὲν εἰς Χριστὸν βιασμοῦ , ἀλλ᾽ ὁ βούλεται μάλιστα , κατορθοῖ . Ἐὰν γὰρ , φησίν , ἐξ ἀνθρώπων , καταλυθήσεται . Ἐνταῦθα καὶ συλλογιζεῖσθαι μοι αὐτοὺς δοκεῖ , καὶ λέγειν · Οὐκοῦν ἐπεὶ οὐ κατελύθη , οὐκ ἐκτὶν ἀνθρώπινον . Μήποτε καὶ Θεομάχοι εὕρεθητε . Τοῦτο εἶπε , τῷ ἀδυνάτῳ καὶ ἀσυμφόρῳ καταστελλὼν αὐτούς . Εἰ δὲ ἐκ Θεοῦ ἐστίν , οὐ δυνήσεσθε . Οὐχ εἶπεν , Ἐὰν ἡ Θεὸς ὁ Χριστός · τὸ γὰρ ἔργον τοῦτο ἐδήλου · οὐδ᾽ ἀπεφήμην , ὅτι οὐκ ἀνθρώπινόν ἐστιν , οὔτε εἶ δεῖον , ἀλλὰ τῷ μέλλοντι καιρῷ τὴν πίστιν ἐπέπραψεν , ὥστε πεῖσαι . Καὶ εἰ ἐπεσε , τίνος ἐνεκεν ἄ , φησίν , ἐμαρτύρησεν ; Τῇ μὲν ἀναμφισβητῆτῃ δικαιολογίᾳ ἀντιλέλας οὐκ εἶχον · ὅμως δὲ τὸν θυμὸν ἐπλήρωσεν τὸν οἰκείον · Ἄλλως δὲ καὶ πάλιν ταύτῃ φοβήσεν προσἐδόχασεν . Καὶ τῷ μὴ παρόντων δὲ αὐτῶν ταῦτα λέγων , ἐπεσπάσατο μᾶλλον αὐτούς · καὶ ἡ γλυκύτης δὲ τῶν λόγων , καὶ τὸ δίκαιον τῶν λεγομένων ἐπαῖδε . Μόνον γὰρ οὐχὶ ἐκρήττετο καὶ οὐτος τὸ Γυαγγέλιον · μᾶλλον δὲ μονοσυχὶ τοιαῦτα διαλογιζομένους πρὸς αὐτοὺς ἀποτείνειται · Ἐπεισῆλθε , ὅτι οὐκ ἰσχύσατε καταλῦσαι . Διὰ τί οὐκ ἐπιστεύσατε ; Οὕτως μέγα τὸ κέρδος , ὅτι καὶ παρὰ τῶν ἐχθρῶν ἡ μαρτυρία . Ἐκεῖ τετρακόσιοι ἀνέστησαν , καὶ μετὰ τοῦτο ἰκανὸς ὄχλος · ὧδε δώδεκα ἦσαν οἱ πρῶτοι . Μὴ οὖν ὑμᾶς πτοιοιὶν τὸ πλήθος τὸ προσγεγένημενον . Ἐὰν γὰρ ἡ ἐξ ἀνθρώπων τὸ ἔργον τοῦτο , καταλυθήσεται . Εἶχε καὶ Αὐγούστιον εἰπεῖν Ἐπάρων , ἀλλὰ περιττὸς λοιπὸν ἦν ὁ λόγος αὐτοῦ . Εἶδεν , πῶς τὸ φοβερὸν τὸν λόγον [ 115 ] κατέκλεισε · Διὸ καὶ οὐκ ἀποφαίνεται ἀπλῶς , ἵνα μὴ δόξῃ ὑπεράνω λέγειν · ἀλλ᾽ ἀπὸ τῆς τοῦ πράγματος ἐκβάσεως συλλογιζεται . Οὐκ ἀπλάγης δὲ ἀποφήνασθαι , ὅτι οὐκ ἀνθρώπινόν ἐστιν , οὐδὲ ὅτι ἐκ Θεοῦ · ἐπειδὴ εἰ εἶπεν , ὅτι ἐκ Θεοῦ , ἀντελέγον ἂν · εἰ δὲ ἐξ ἀνθρώπων , πρόχειρον πάλιν εἰς τὴν ἐπαναστήναι ἐγίνοντο . Διὰ τοῦτο αὐτοὺς περιμέναι τὸ τέλος κελεύει , εἰπών · Ἄπόσχετε . Οἱ δὲ ἀπελθοῦσι πάλιν , εἰδότες μὲν , ὅτι οὐδὲν ἀνύσουσι , ποιοῦντες δὲ τὸ αὐτῶν . Τοιούτων γὰρ ἡ κακία , ἀδυνάτους πολλάκισ ἐπιχειρεῖ . Μετὰ δὲ τούτων ἀνέστη Ἰούδας . Ταῦτα τοῖς τοῦ Ἰωσῆπου βιβλίοις ἀγνώσιντες μαθησεσθε ἀκριβέστερον · ἐκείνος γὰρ τὴν τούτων ἱστορίαν συντάξας ἀκρίβειας ἱστορεῖ . Εἶδες , ἡλίκον ἐτόλμησεν εἰπεῖν , ὅτι Ἐκ Θεοῦ , ὅτε λοιπὸν ἀπὸ τῶν πραγμάτων τὴν πίστιν ἔλαβεν . Ὀντως πολλὴ ἡ παρθροσία , πολὺ τὸ ἀπροσωπηλπιστον . Ἐπεισῆλθον δὲ αὐτῷ , φησί . Καὶ προσκαλεσάμενοι τοὺς ἀποστόλους , δεῖραντες ἀπέλυσαν αὐτούς . Ἡδεδύσαν τὴν δόξαν τοῦ ἄνδρος · διὸ καὶ τοῦ ἀνελθεῖν μὲν τοὺς ἀποστόλους ἀπίσταται · μαστιζάντες δὲ μόνον αὐτοὺς ἀπολύουσι . Οἱ μὲν οὖν ἐπορεύοντο χαίροντες ἀπὸ προσώπου τοῦ συνεδρίου , ὅτι ὑπὲρ
Lemmas: βε . Ὅρας , πῶς ὁ ἦθος ἐπαινέω . καί οὔτε μακρός ὁ λόγος , ἀλλά σύντομος ποιέω · οὔτε ἐκεῖνος μετά θυμός μιμνήσκω . καί πᾶς ὅσος ἐφοράω αὐτός , διασκορπίζω . οὗτος λέγω , οὐδείς εἰς Χριστός βιασμός , ἀλλά ὁ βούλομαι μάλιστα , κατορθόω . ἐάν γάρ , φημί , ἐκ ἄνθρωπος , καταλύω . ἐνταῦθα καί συλλογίζομαι ἐγώ αὐτός δοκέω , καί λέγω · οὐκοῦν ἐπεί οὖον καταλύω , οὐ ἐπίτεξ ἀνθρώπινος . μήποτε καί θεομάχος εὑρίσκω . οὗτος εἶπον , ὁ ἀδύνατος καί ἀσύμφορος καταστέλλω αὐτός . εἰμί δέ ἐκ Θεός εἰμί , οὖον δύναμαι . οὐχ εἶπον , ἐάν ὁ θεός ὁ Χριστός · ὁ γάρ ἔργον οὗτος δηλόω · οὐδέ ἀποφαίνω , ὅτι οὐ ἀνθρώπινος εἰμί , οὔτε εἰμί δείδω , ἀλλά ὁ μέλλω καιρός ὁ πίστις πράσσω , ὥστε πείθω . καί εἰμί πίπτω , τίς ἕνεκα ὅς , φημί , μαρτυρέω ; ὁ μέν αναμφισβήτητος δικαιολογία ἀντιλέλας οὐ ἔχω · ὅμως δέ ὁ θυμός πληρόω ὁ οἰκέω · ἄλλος δέ καί πάλιν οὗτος φοβέω προσἐδόχασεν . καί ὁ μή πάρειμι δέ αὐτός οὗτος λέγω , ἐπισπάω μᾶλλον αὐτός · καί ὁ γλυκύτης δέ ὁ λόγος , καί ὁ Δίκαιος ὁ λέγω παῖς . Μόνος γάρ οὐ κρατέω καί οὐτος ὁ γυαγγελλω · μᾶλλον δέ μονοσυχὶ τοιοῦτος διαλογίζομαι πρός αὐτός ἀποτείνω · ἐπεισέρχομαι , ὅτι οὐ ἰσχύω καταλύω . Ζεύς τίς οὐ πιστεύω ; οὕτως μέγας ὁ κέρδος , ὅτι καί παρά ὁ ἐχθρός ὁ μαρτυρία . ἐκεῖ τετρακόσιοι ἀνίστημι , καί μετά οὗτος ἰκανός ὄχλος · ὧδε δώδεκα εἰμί ὁ πρῶτος . μή οὖν σύ πτοῖος ὁ πλήθος ὁ προσγίγνομαι . ἐάν γάρ ὁ ἐκ ἄνθρωπος ὁ ἔργον οὗτος , καταλύω . ἔχω καί αυγουστια εἶπον ἐπαίρω , ἀλλά περισσός λοιπός εἰμί ὁ λόγος αὐτός . εἶδον , πῶς ὁ φοβερός ὁ λόγος [ 115 ] κατακλείω · Διὸ καί οὐ ἀποφαίνω ἀπλόος , ἵνα μή δόξα ὑπεράνω λέγω · ἀλλά ἀπό ὁ ὁ πρᾶγμα ἔκβασις συλλογίζομαι . οὐ ἀπλάγης δέ ἀποφαίνω , ὅτι οὐ ἀνθρώπινος εἰμί , οὐδέ ὅτι ἐκ Θεός · ἐπεί εἰμί εἶπον , ὅτι ἐκ Θεός , ἀντιλέγω εἄν · εἰμί δέ ἐκ ἄνθρωπος , πρόχειρον πάλιν εἰς ὁ ἐπανίστημι γίγνομαι . Ζεύς οὗτος αὐτός περιμένη ὁ τέλος κελεύω , εἶπον · ἀπέχω . ὁ δέ ἀπέρχομαι πάλιν , οἶδα μέν , ὅτι οὐδείς ἀνύω , ποιέω δέ ὁ αὐτός . τοιοῦτος γάρ ὁ κακία , ἀδύνατος πολλάκις ἐπιχειρέω . μετά δέ οὗτος ἀνίστημι Ἰούδας . οὗτος ὁ ὁ Ἰώσηπος βιβλίον ἀγνώσιντες μανθάνω ἀκριβής · ἐκείνος γάρ ὁ οὗτος ἱστορία συντάσσω ακρίβεια ἱστορέω . εἶδον , ἡλίκος τολμάω εἶπον , ὅτι ἐκ Θεός , ὅτε λοιπός ἀπό ὁ πρᾶγμα ὁ πίστις λαμβάνω . ὀντως πολύς ὁ παρθροθεος , πολύς ὁ ἀπροσωπηλπιστον . ἐπεισέρχομαι δέ αὐτός , φημί . καί προσκαλέω ὁ ἀπόστολος , δέρω ἀπολύω αὐτός . ηδεδυσαω ὁ δόξα ὁ Ἄνδρος · διό καί ὁ ἀνέρχομαι μέν ὁ ἀπόστολος ἀφίστημι · μαστίζω δέ μόνος αὐτός ἀπολύω . ὁ μέν οὖν πορεύω χαίρω ἀπό πρόσωπον ὁ συνέδριον , ὅτι ὑπέρ