joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0324.1
δ . Πάντα γὰρ ταῦτα δεῖ τὸν ξενιζόμενον ἔχειν · τὸ πρόθυμον , τὸ φαιδρόν , τὸ ἀφρόνουν . Ἡ γὰρ τοῦ ξένου ψυχὴ εὐθὺς ἄν αἰσχύνεται · μὴ μὴ μεθ’ ὑπερβολῆς ἐπιδείξῃ γαρδ , ὡς ἀλογητέως ἀπαλλάττεσθαι , καὶ λοιπὸν χειρὸν γέγονε τοῦ μὴ ὑποδέξασθαι τὸ οὕτως ὑποδεχθῆναι . Διὰ τοῦτο προσκυνεῖ , διὰ τοῦτο τῷ λόγῳ ὑπέχεται , διὰ τοῦτο τῇ καθ’ ἑαυτὸν ἡσθεῖται , εἰδὼς ὅτι τοῦτο ἔργον αὐτῷ ἦν . Ἄλλ’ οὐκ ἐπὶ ξένῃς ἐφάν ἡμεῖς ; Ἄλλ’ ἄν θελήσωμεν , δυνήσομεθα αὐτὸν μιμησάμενοι . Πόσοι ξένοι εἰσὶ τῶν ἀδελφῶν ; Ἔστιν οἰκία κοινὴ ἡ ἐκκλησία , ὅν ξένους καλοῦμεν · περιεργάζεσθε καὶ ὑμεῖς , καθίζεσθε παρὰ τὰς θύρας , τοὺς ἐρχομένους ὑποδέχεσθε · κἂν μὴ εἰς τὰς οἰκίας ὑμῶν βούληται , ἀλλ’ ἐτέρως εἰς πρὸς τὰς χεῖρας αὐτοῦ 343 χορηγήσεντες . Τί γάρ ; ἡ Ἐκκλησία οὐκ ἔχει ; φησίν . Ἔχει · ἀλλὰ τί τοῦτο πρὸς ὑμᾶς ; μὴ τὸ ἀπὸ τῶν κοινῶν τῆς Ἐκκλησίας τρέφεσθαι χρημάτων αὐτῶν , τοῦτο ὑμᾶς ὑφελήσει δύναται ; μὴ γάρ , ἄν ἕτερος εὐηγάται , σὺ οὐκ ὀφείλεις εὐεργεῖν ; διὰ τὸ μὴ λέγειν · τί γάρ ; οὐκ εὐχοῦνται οἱ ἱερεῖς ; ἐγὼ τί εὐχομαι ; Ἄλλ’ ἐγὼ , φησίν , δίδωμι τῇ μὴ δυναμένῃ καταχθῆναι ἐκείνῃ . Ἄλλ’ κἂν ἐκεῖνη τὸ γὰρ σπουδαιότερον ἡμῖν τοῦτο ἐστίν , τὸ ὅπως δοῦναι . Ἀκούσον , τί φησιν ὁ Παῦλος · Ἵνα ταῖς ἄντοῖς χερσὶ ἐκπράξῃ , καὶ μὴ βαρῆται ἡ Ἐκκλησία . Ὅπως βούλει ποιήσῃ , μόνον ποιήσῃ . Ἐγὼ δὲ οὐ λέγω , Ἵνα μὴ βαρῆται ἡ Ἐκκλησία , ἀλλ’ , Ἵνα μὴ σὺ βαρῇ · τῷ γὰρ λογισμῷ τούτῳ οὐδὲν ἐργάσῃ , πᾶντα ἐπιτρέπων αὐτῇ . Διὰ τοῦτο κοινὴ οἰκία ἐστιν ἵνα τῆς Ἐκκλησίας ἀφορισμένος , ἵνα μὴ ταῦτα λέγῃς . Ἄλλ’ ἔχει δαπανήματα ἡ Ἐκκλησία , φησίν , χρήματα ἔχει καὶ προσόδους . Εἴπε μοι , ἀναλώματα δὲ οὐκ ἔχει ; δαπάνην δὲ οὐκ ἔχει καθημερινήν ; Ναί , φησίν . Τί οὖν οἱ βοηθεῖς τῇ μετρίᾳ ; Αἰσχύνουσι μὲν ταῦτα λέγων · εἰρήν ἀλλ’ οὐδὲν ἀναγκαῖον . Εἰ τις νομίζει χρησιμωτέραν εἶναι τὰ λεγόμενα , ποιήσῃ ἐαυτῷ ἐνοδοχεῖον ἐπὶ τῆς οἰκίας · στήσων ἐκεῖ κλίνην , στήσων ἐκεῖ τράπεζαν καὶ λυχνίαν . Πῶς γὰρ οὐκ ἀτοπον , εἰ μὲν στρατιώται ἐλθόντες , ἔχουσιν ὑμᾶς ἀποτεταγμένα οἰκήματα , καὶ πολλὴν τινὶ δόξῃ τὴν ἐπιμέλειαν , καὶ πάντα παρέχουσιν αὐτοῖς , ἰσχυρὸν τὸν πόλεμον ὑμῖν ἀμύνουσι τοῦτον τὸν αἰσθητόν · πῶς δὲ ξένους μὴ ἔχειν ὅπου καταμελινεῖν ; Νικήσον τὴν Ἐκκλησίαν . Βούλει ἐντεῦθεν ἡμᾶς ; Τοῦτο ποιήσον · ἐπὶ τῇ φιλοτιμίᾳ · ἔχει οἰκία , ἔνθα Χριστὸς παραγίνεται · εἴπε · Τοῦτο τὸ κειλίων τοῦ Χριστοῦ · ἡ οἰκία αὕτη αὐτῷ ἀφωρίσται . Κἂν καταγώγῃ ἡ καὶ εὐελῆς , οὐκ ἀπαξίῳ Γυμνὸς καὶ ξένος ὁ Χριστὸς περιέσει , μόνον σκέπης δεόμενος · κἂν τούτῳ πάρῃ · μὴ ὡς ἄνθρωπος , μηδὲ ἐν μὲν τοῖς βιωτικοῖς οὕτως τρέφῃς ἕνα , ἐν δὲ τοῖς πνευματικοῖς ψυχρῶς . Ἔστιν ὅπου οἰκείων ὁ ποσσότερος τοῦτο ἐγκεχειρισμένος , καὶ πᾶς ἀναπληροῦν , τοὺς πτωχοὺς , τοὺς ἀτέχνους εἰσαγέτω . Ἵστα λέγω πρὸς ἐντεῦθεν . Ἔδει μὲν γὰρ ἄνω ἐπὶ τῆς οἰκίας αὐτοῖς δέχεσθαι · εἰ δὲ μὴ βούλει , κἂν κάτω , κἂν ἔνθα αἱ ἡμίονοι , κἂν ἔνθα οἱ οἰκέται , δεῖξαι τὸν Χριστόν . Τίς γὰρ φρίττεται ἀκούσων ; Τί οὖν , ὅταν μηδὲ ταῦτα ἐπιτῇ ; Ἵδοὺ παραίνω , ἰδοὺ λέγω · Ἔστιν ὑμῖν τοῦτο ἐραστῶν . Ἄλλ’ οὐ βούλεσθε οὕτως ; Οὐκοῦν
Lemmas: δ . Πάν γάρ οὗτος δεῖ ὁ ξενίζω ἔχω · ὁ πρόθυμος , ὁ φαιδρός , ὁ ἀφρονέω . ὁ γάρ ὁ ξένος ψυχή εὐθύς ἄν αἰσχύνω · μή μή μετά ὑπερβολή ἐπιδείκνυμι γαρδ , ὡς ἀλόγητος ἀπαλλάσσω , καί λοιπός χείρων γίγνομαι ὁ μή ὑποδείκνυμι ὁ οὕτως ὑποδείκνυμι . Ζεύς οὗτος προσκυνέω , διά οὗτος ὁ λόγος ὑπέχω , διά οὗτος ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐσθέω , εἰδοί ὅτι οὗτος ἔργον αὐτός εἰμί . ἄλλος οὐ ἐπί ξένος φημί ἐγώ ; ἄλλος ἄν ἐθέλω , δύναμαι αὐτός μιμέομαι . πόσος ξένος εἰμί ὁ ἀδελφός ; ἔρτις οἰκίον κοινός ὁ ἐκκλησία , ὅς ξένος καλέω · περιεργάζω καί σύ , καθίζω παρά ὁ θύρα , ὁ ἐρχόμενος ὑποδέχομαι · κἀν μή εἰς ὁ οἰκίον σύ βούλομαι , ἀλλά ἑτέρως εἰς πρός ὁ χείρ αὐτός 343 χορηγέω . τις γάρ ; ὁ ἐκκλησία οὐ ἔχω ; φημί . ἔχις · ἀλλά τίς οὗτος πρός σύ ; μή ὁ ἀπό ὁ κοινός ὁ ἐκκλησία τρέφω χρῆμα αὐτός , οὗτος σύ ὑφαιρέω δύναμαι ; μή γάρ , ἄν ἕτερος εὐαγέω , σύ οὐ ὀφείλω εὐεργέω ; διά ὁ μή λέγω · τίς γάρ ; οὐ εὔχομαι ὁ ἱερεύς ; ἐγώ τίς εὔχομαι ; ἄλλος ἐγώ , φημί , δίδωμι ὁ μή δύναμαι κατάγω ἐκεῖνος . ἄλλος κἀν ἐκεῖνος ὁ γάρ σπουδαῖος ἐγώ οὗτος εἰμί , ὁ ὅπως δίδωμι . ἀκούω , τίς φημί ὁ Παῦλος · ἵνα ὁ ἄντος χείρ ἐκπράσσω , καί μή βαρέω ὁ ἐκκλησία . ὅπως βούλομαι ποιέω , μόνος ποιέω . ἐγώ δέ οὖον λέγω , ἵνα μή βαρέω ὁ ἐκκλησία , ἀλλά , ἵνα μή σύ βαρέω · ὁ γάρ λογισμός οὗτος οὐδείς ἐργάζομαι , λήγω ἐπιτρέπω αὐτός . Ζεύς οὗτος κοινός οἰκίον εἰμί ἵνα ὁ ἐκκλησία αφορισμένος , ἵνα μή οὗτος λέγω . ἄλλος ἔχω δαπάνημα ὁ ἐκκλησία , φημί , χρῆμα ἔχω καί πρόσοδος . εἶπον ἐγώ , ἀνάλωμα δέ οὐ ἔχω ; δαπάνη δέ οὐ ἔχω καθημέριος ; Ναίς , φημί . τις οὖν ὁ βοηθέω ὁ μέτριος ; αἰσχύνω μέν οὗτος λέγω · εἰρήν ἀλλά οὐδείς ἀναγκαῖος . εἰμί τις νομίζω χρήσιμος εἰμί ὁ λέγω , ποιέω αὐτός ενοδοχεω ἐπί ὁ οἰκίον · ἵστημι ἐκεῖ κλίνη , ἵστημι ἐκεῖ τράπεζα καί λυχνία . Πῶς γάρ οὐ ἄτοπος , εἰμί μέν στρατιώτης ἔρχομαι , ἔχω σύ ἀποτάσσω οἴκημα , καί πολύς τις δόξα ὁ ἐπιμέλεια , καί πᾶς παρέχω αὐτός , ἰσχυρός ὁ πόλεμος σύ ἀμύνω οὗτος ὁ αἰσθητός · πῶς δέ ξένος μή ἔχω ὅπου καταμελίζω ; νικάω ὁ ἐκκλησία . βούλομαι ἐντεῦθεν ἐγώ ; οὗτος ποιέω · ἐπί ὁ φιλοτιμία · ἔχω οἰκίον , ἔνθα Χριστός παραγίγνομαι · εἶπον · οὗτος ὁ κοιλία ὁ Χριστός · ὁ οἰκίον οὗτος αὐτός ἀφορίζω . κἀν καταγωγή ὁ καί Ἐλέα , οὐ ἀπαξιόω γυμνός καί ξένος ὁ Χριστός περίειμι , μόνος σκέπη δήω · κἀν οὗτος πήρα · μή ὡς ἄνθρωπος , μηδέ ἐν μέν ὁ βιωτικός οὕτως τρέφω εἷς , ἐν δέ ὁ πνευματικός ψυχρός . ἔρτις ὅπου οἰκέω ὁ πόσσος οὗτος ἐγχειρίζω , καί πᾶς ἀναπληρόω , ὁ πτωχός , ὁ ἄτεχνος εἰσάγω . ἵστημι λέγω πρός ἐντεῦθεν . δέω μέν γάρ ἄνω ἐπί ὁ οἰκίον αὐτός δέχομαι · εἰμί δέ μή βούλομαι , κἀν κάτω , κἀν ἔνθα ὁ ἡμίονος , κἀν ἔνθα ὁ οἰκέτης , δείκνυμι ὁ Χριστός . Τῖς γάρ φρίσσω ἀκούω ; τις οὖν , ὅταν μηδέ οὗτος ἐφίημι ; ἰδού παραινῶ , ἰδού λέγω · ἔρτις σύ οὗτος ἐραστής . ἄλλος οὖον βούλομαι οὕτως ; οὐκοῦν