joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0056.1
καὶ περὶ τῶν Ἱεροσολύμων τῆς ἀλώσεως λέγων αἰνίττεται α . Αἷμα καὶ πῦρ , καὶ ἀμίδα καπνοῦ . Ὅρα , πῶς τὴν ἅλυσιν ὑπέγραψεν . Ὁ ἥλιος μεταστραφήσεται εἰς σκότος , καὶ ἡ σελήνη εἰς αἷμα . Ἀπὸ τῆς διαλέξεως τῶν πασχόντων τοῦτο εἴρηκεν . Λέγεται δ' οὖν ὅμως , καὶ πολλὰ β' τοιαῦτα γεγενήσθαι ἐν οὐρανῷ , καθὼς Ἰωσὴφ μαρτυρεῖ . Ἄμα δὲ αὐτοὺς καὶ ἐξῆλθε , τοῦ [ 42 ] σκότους ἀναμνήσας τοῦ γεγενημένου , καὶ ποιῶν προσδοκίαν τὰ μέλλοντα . Πρὶν γὰρ ἐλθὼν τὴν ἡμέραν Κυρίου τὴν μεγάλην καὶ ἐκτιταμένην . Μὴ γὰρ ἐπειδὴ ἀτιμωρητὶ νῦν ἀμαρτάνετε , φησίν , θαρσήσετε . Ταῦτα δὴ προομῖδα ἐστὶ μεγάλης τινὸς ἡμέρας καὶ χαλεπῆς . Ὅρα , πῶς αὐτῶν κατέπεισε τὴν ψυχὴν καὶ διεσάλευσε , καὶ τὸν γέλωτα μετέστρεψεν εἰς ἀπολογίαν ; Εἰ γὰρ ταῦτα προομίδα τῆς ἡμέρας ἐκείνης , ἀνάγκη περὶ τῶν ἐοχάτων τὸν κίνδυνον ἐπαντήσθαι . Τί δαί ; ἀρα λέγων τὰ φοβερὰ ἐπαμείνει ; Οὐδαμῶς . Ἄλλὰ τί ; Πάντι διδῶσιν αὐτοῖς ἀπαντῆνυσαι , καὶ φησίν · Καὶ ἔσται , πᾶς ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου , σωθήσεται . Τοῦτο εἴρηται μὲν περὶ τοῦ Χριστοῦ , καθὼς Παῦλος λέγει · οὕτως δὲ οὐ τολμᾷ σαφῶς αὐτὸ ἀποκαλῦψαι . Ἰδῶμεν τοίνυν ἀνωθεν τὰ εἰρημένα . Καλῶς ὡς πρὸς γελῶντας καὶ γλεαφόντας καθίσταται λέγων · Γνωστὸν ἔστω πᾶσιν ὑμῖν , καὶ ἀντιτύσασθε τὰ ῥήματά μου . Ἀρχόμενος δὲ ἔλεγεν · Ἄνδρες Ἰουδαῖοι . Ἰουδαῖος ἐμοὶ δοκεῖ λέγειν τοὺς τὴν Ἰουδαίαν κατοικοῦντας . Καὶ , εἰ βούλεσθ , παραθέμεθα τὰ ῥήματα ἐκεῖνα τὰ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ , Ἰνα μάθῃς τὴς ἐξαιρης , γέγονεν ὁ Πέτρος . Ἐξῆλθε , φησίν , κόρη λέγουσα , Καὶ σὺ ἤσθα μετὰ Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου . Ὁ δέ , Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον , ἀπεκρίνατο . Καὶ πάλιν ἐπερωτηθεὶς ἤρξατο κατανοθεματίζειν καὶ ὀμνύναι . § . Ἄλλ' ὅρα ἐνταῦθα αὐτοῦ τὴν παρρησίαν καὶ τὴν πολλὴν ἐλευθεροστομίαν . Οὐκ ἐτήνεσε τοὺς εἰπόντας , ὅτι Ἀκούσαμεν Ἰαλοῦντων αὐτῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγάλα τοῦ Θεοῦ · ἀλλὰ καὶ βαρεῖ ε , τὴ πρὸς ἐκείνους βαρύτητι καὶ τοὺς τοὺς σπουδαιοτέρους ποιήσει βουλομένους , καὶ κολακείας τὸν λόγον ἀπηλλαγμένον ἀποδείξει . Πανταχοῦ γὰρ τοῦτο παρατηρεῖν καλόν , καὶ πῶς ἐν τάξει συγκαταβάδασιν πᾶσιν κολακείας ὁ λόγος ἀπηλλάκται καὶ πάσης ὑβρεως , ὅπερ διπλοῦν . Τὸ δὲ καὶ ἐν τρίτῃ ὥρᾳ ταῦτα γενέσθαι , οὐχ ἀπλῶς φωνοῦνται . Ὅτε γὰρ ὁ τὸ λαμπρὸν τοῦ φωτὸς δείκνυται , τότε οὐ περὶ ἔργα ἔχουσι τὸν ἄνθρωπον τὰ περὶ ἀριστον , τότε φαιδρὰ ἡ ἡμέρα , ὥστε πάντες εἰσὶν ἐπ' ἀγορᾶς . Ὅρᾶς καὶ ἐλευθερίας ὁ τῶν λόγων γέμοντα ; Καὶ ἀναδείξασθε τὰ ῥήματά μου . Τοῦτο εἰπών , οὐδὲν προσέθηκεν , ἀλλ' ἐπήγαγε · Τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον διὰ τοῦ προφήτου Ἰωὴλ · Καὶ ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις . Δείκνυσί γὰρ λοιπὸν τὴν συνέπειαν οὐσαν ἡγῆς . Οὕτω τὸ , Ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις , ἔχει τινὰ ἔμφασιν . Ἐπεὶ ἵνα μὴ δοξῇ εἰς τοὺς υἱοὺς περιστεῖν μόνον τὸ κράτος , ἐπάγει · Καὶ οἱ προεσθύτεροὶ ὑμῶν ὄννανία ὄνειπιασθήσονται . Ὅρα τὴν ἀκολουθίαν . Πρῶτον υἱοῖ · καθὼς καὶ ὁ Δαυὶδ φησίν · Ἄντι τῶν πατέρων σου ἐξενηνημένοι οἱ υἱοὶ σου · καὶ ὁ Μιλαχίας πάλιν , Ἐπιστρέψας καρδίας πατέρων ἐπὶ τέκνα . Καὶ ἐπὶ τοὺς δοῦλούς μου , καὶ ἐπὶ τὰς δούλας μου . Καὶ τοῦτο ἀρετῆς τεκμήριον · δοῦλοι
Lemmas: καί περί ὁ Ἱερουσαλήμ ὁ ἅλωσις λέγω αἰνίσσομαι ὅς . αἷμα καί πῦρ , καί ἀμίς καπνός . Ὅρας , πῶς ὁ ἅλυσις ὑπογράφω . ὁ ἥλιος μεταστρέφω εἰς σκότος , καί ὁ σελήνη εἰς αἷμα . ἀπό ὁ διάλεξις ὁ πάσχω οὗτος εἴρω . λέγω δέ οὖν ὅμως , καί πολύς βε τοιοῦτος γίγνομαι ἐν οὐρανός , καθώς Ἰωσήφ μαρτυρέω . Ἄμη δέ αὐτός καί ἐξέρχομαι , ὁ [ 42 ] σκότος ἀναμιμνήσκω ὁ γίγνομαι , καί ποιέω προσδοκία ὁ μέλλω . πρίν γάρ ἔρχομαι ὁ ἡμέρα κύριος ὁ μέγας καί ἐκτείνω . μή γάρ ἐπεί ἀτιμωρητί νῦν ἁμαρτάνω , φημί , θαρσέω . οὗτος δή προομιδας εἰμί μέγας τις ἡμέρα καί χαλεπός . Ὅρας , πῶς αὐτός καταπείθω ὁ ψυχή καί διασαλεύω , καί ὁ γέλως μεταστρέφω εἰς ἀπολογία ; εἰμί γάρ οὗτος προομιδας ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἀνάγκη περί ὁ ἔχω ὁ κίνδυνος ἐπαντήσθαι . τις δή ; ἀρά λέγω ὁ φοβερός ἐπαμείνει ; οὐδαμός . ἀλλά τίς ; Πᾶς δίδωμι αὐτός ἀπαντάω , καί φημί · καί εἰμί , πᾶς ὅς εἄν ἐπικαλέω ὁ ὄνομα κύριος , σῴζω . οὗτος εἴρω μέν περί ὁ Χριστός , καθώς Παῦλος λέγω · οὕτως δέ οὖον τολμάω σαφῶς αὐτός ἀποκαλύπτω . ὁράω τοίνυν ἄνωθεν ὁ εἴρω . καλῶς ὡς πρός γελάω καί γλάφω καθίστημι λέγω · γνωστός ἵστημι πᾶς σύ , καί αντιτυσαω ὁ ῥῆμα ἐγώ . Ἀρχόμενος δέ λέγω · ἀνήρ Ἰουδαῖος . Ἰουδαῖος ἐγώ δοκέω λέγω ὁ ὁ Ἰουδαῖος κατοικέω . καί , εἰμί βούλομαι , παρατίθημι ὁ ῥῆμα ἐκεῖνος ὁ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος , ἵνα μανθάνω σής ἐξαιρέω , γίγνομαι ὁ Πέτρος . ἐξέρχομαι , φημί , κόρη λέγω , καί σύ εἰμί μετά Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος . ὁ δέ , οὐ οἶδα ὁ ἄνθρωπος , ἀποκρίνω . καί πάλιν ἐπερωτάω ἄρχω κατανοθεματιζω καί ὄμνυμι . § . ἄλλος ὁράω ἐνταῦθα αὐτός ὁ παρρησία καί ὁ πολύς ἐλευθεροστομία . οὐ τείνω ὁ εἶπον , ὅτι ἀκούω Ἰαλοῦντων αὐτός ὁ ἡμέτερος γλῶσσα ὁ μέγας ὁ Θεός · ἀλλά καί βαρύς ε , ὅς πρός ἐκεῖνος βαρύτης καί ὁ ὁ σπουδαῖος ποιέω βούλομαι , καί κολακεία ὁ λόγος ἀπαλλάσσω ἀποδείκνυμι . πανταχοῦ γάρ οὗτος παρατηρέω καλός , καί πῶς ἐν τάξις συγκαταβάδασιν πᾶς κολακεία ὁ λόγος ἀπαλλάσσω καί πᾶς ὕβρις , ὅσπερ διπλόος . ὁ δέ καί ἐν τρίτος ὥρα οὗτος γίγνομαι , οὐ ἀπλόος φωνέω . ὅτε γάρ ὁ ὁ λαμπρός ὁ φάος δείκνυμι , τότε οὖον περί ἔργον ἔχω ὁ ἄνθρωπος ὁ περί ἀγαθός , τότε φαιδρός ὁ ἡμέρα , ὥστε πᾶς εἰμί ἐπί ἀγορά . ὁράω καί ἐλευθερία ὁ ὁ λόγος γέμω ; καί ἀναδείκνυμι ὁ ῥῆμα ἐγώ . οὗτος εἶπον , οὐδείς προστίθημι , ἀλλά ἐπάγω · οὗτος εἰμί ὁ εἴρω διά ὁ προφήτης Ἰωήλ · καί εἰμί ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα . δείκνυμι γάρ λοιπός ὁ συνέπεια εἰμί Ἡγῆς . οὕτως ὁ , ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα , ἔχω τις ἔμφασις . ἐπεί ἵνα μή δόξα εἰς ὁ υἱός περιίστημι μόνος ὁ κράτος , ἐπάγω · καί ὁ προεσθυτερεω σύ ὄννα ονειπιαζω . Ὅρας ὁ ἀκολουθία . Πρῶτος υἱός · καθώς καί ὁ Δαυίδ φημί · Αἴας ὁ πατήρ σύ ἐκφέρω ὁ υἱός σύ · καί ὁ Μιλαχίας πάλιν , ἐπιστρέφω Καρδία πατήρ ἐπί τέκνον . καί ἐπί ὁ δοῦλος ἐγώ , καί ἐπί ὁ δοῦλος ἐγώ . καί οὗτος ἀρετή τεκμήριον · δοῦλος