joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0257.1
Καὶ τις γυνὴ ὀνόματι Λυδία , πορφυροπώλις , πόλεως Θυατείρων , σεβομένη τὸν Θεόν , ἤκουσεν · ἥς ὁ Κύριος διήνοιξε τὴν καρδίαν προσέχειν τοῖς λαλουμένοις ὑπὸ τοῦ Παύλου . Ὅρα τὸ κτυρον πάλιν . Ἰνὴ καὶ ταπεινὴ αὕτη , καὶ δήλον ἀπὸ τῆς τέχνης · ἀλλ’ ὅρα τὸ φιλόσοφον αὐτῆς . Πρῶτον μὲν γὰρ αὕτη ἐμαρτύρησε τοῦτο , τὸ σέβειν τὸν Θεόν , ἔπειτα τὸ καλεῖν τοὺς ἀποστόλους αὐτῆς . Ὡς δὲ ἐδραπίσθη αὐτὴ καὶ ὁ οἶκος αὐτῆς , παρεκάλεσε λέγουσα · Κύριόι μου , εἰ κεκρίκατέ με πιστὴν τῷ Κυρίῳ εἶναι , εἰσελθόντες εἰς τὸν οἶκόν μου μείνατε . Καὶ παρεδίδου ἡμῖν . Ὡς δὲ ἐδραπίσθη , φησίν , αὐτὴ καὶ ἡ οἰκία αὐτῆς . Σχόπει πῶς ἀπαντας ἔπεισε · εἶτα βλέπε σύνεσιν , πῶς δυσωπεῖ τοὺς ἀποστόλους , πόσης ταπεινότητος γέμει τὰ ῥήματα , πόσης σοφίας . Εἰ κεκρίκατέ με , φησίν , πιστὴν τῷ Κυρίῳ . Οὐδὲν ἐντετυπωτώτερον . Τίνα οὐκ ἂν ἐμάλαξες ταῦτα τὰ ῥήματα ; Οὐκ ἠξίωσε , οὐ παρεκάλεσεν ἀπλῶς , οὐκ ἀρχὴς κυρίως εἶναι , ἀλλὰ καὶ ἠγάχασε σοφρῶς · τοῦτο γὰρ ἐστὶ τῇ , Παρεδίδου ἡμῖν · τοὔστι , τοῦτοις τοῖς ῥήμασιν . Ὅρα πῶς εὐθέως χαρποφορεῖ , καὶ κέρδος γίνεται μέγα τῇ κλήσει . Ὅτι δὲ πιστὴν ἐκρίνατε , δήλον ἐκ τοῦ ἐγχειρίσαι μοι τοιαῦτα μυστήρια , οὐκ ἂν ἐγχειρίζαντες , εἰ μὶ τοιαύτην ἐκρίνατε . Καὶ οὐκ ἐτόλμησε πρὸ τοῦτο καλεῖν , ἀλλ’ ὅτε ἐδραπίσθη · δήλον ἐντεῦθεν ποιοῦσα , ὅτι οὐκ ἂν ἄλλως ἔπεισε . Διὰ τί δὲ οὐκ ἐθουλοντο οὐ περὶ Παῦλον , ἀλλ’ ἀνένουν ὥστε καὶ βιασθῆναι αὐτούς ; Ἦτοι ἐκεῖνιν ἐκκαλούμενοι εἰς μεῖζονα προθυμίαν · ἢ ἐπειδὴ εἶπεν ὁ Χριστός , Εἰς ἣν ἂν πόλιν εἰσέλθητε , τίς ἐστὶν ἀξίος ἐρωτήσατε , καὶ ἐκεῖ μείνατε . Ὡστε πάντα οἱ οἰκονομίαν ἐποιοῦν . Ἐγένετο δὲ πρεσβυτέρων ἡμῶν εἰς προσευχήν , παιδίσκην τινὰ ἔχουσαν πνεῦμα πύθωνος ἀπατεῶν ἡμῖν , ἥτις ἐργασίαν πολλὴν παρεῖχε τοῖς κυρίοις αὐτῆς μαρτυρουμένη . Αὕτη κατακολουθήσασα τῷ Παύλῳ καὶ ἡμῖν , ἔκραζε λέγουσα · Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου εἰσιν , οἵτινες καταγγέλλουσι ἡμῖν ὁδὸν σωτηρίας . Τὶ δὴ ποτε καὶ ὁ δαίμων ταῦτα ἐφθέγγετο , καὶ ὁ Παῦλος ἐκώλυσε ; Κἀκεῖνο ; κακοῦργος ἐποίει , καὶ οὐτος συνετὴς · ἐδούλευτο γὰρ μὴ ἀξιοῦσιν αὐτὸν ποιεῖν β . Εἰ γὰρ προσήκατο αὐτοῦ τὴν μαρτυρίαν ὁ Παῦλος , πολλοὺς ἂν καὶ τῶν πιστῶν ἠπάτησεν , ἂντε ὑπ’ ἐκείνου δεχθείη · διὰ τοῦτο ἀνέστη τὰ καλ’ ἄντους εἰπεῖν , ἵνα στήσῃ τὰ ὑπὲρ αὐτοῦ , καὶ αὐτὸς συγκαταβάδαι κέχρηται πρὸς τὴν ἀπόλειαν . Τὸ μὲν οὖν πρῶτον οὐ προσήκατο Παῦλος , ἀλλὰ διεπίστευεν , οὐ βουλόμενος ἐαυτὸν ἐπιρρίπτειν ἀπλῶς τοῖς σημείοις · ὡς δὲ ἐπέμενε τοῦτο ποιῶν ἐπὶ πολλάς ἡμέρας , καὶ τὸ ἔργον ἐδείκνυ , Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι , λέγων , δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου εἰσιν , οἵτινες καταγγέλλουσι ἡμῖν ὁδὸν σωτηρίας · τότε ἐκάλλευσεν αὐτῷ ἐξεῖν . Διωπηθηδὲ δὲ ὁ Παῦλος , καὶ ἐπιστρέψας , τῷ πνεύματι εἶπε · Παραγγέλλω σοι ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ , ἐξελθεῖν ἀπ’ αὐτῆς . Καὶ ἐξῆλθεν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ . Ἰδόντες δὲ οἱ κύριοι αὐτῆς , ὅτι ἐξῆλθεν ἡ ἐλπίς ἐργασίας αὐτῶν , ἐπιλαβόμενοι τὸν Παῦλον καὶ τὸν Σίλαν , εἵλκυσαν εἰς τὴν [ 270 ] ἀγορὰν ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας , καὶ προσαναγόντες αὐτοὺς τοῖς στρατηγοῖς , εἶπον · Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι ἐκταράσσουσι ἡμῶν τὴν πόλιν , Ἰουδαῖοι ὑπάρχοντες , καὶ καταγγέλλουσι ἔθη , ἃ οὐκ ἔξεστιν ἡμῖν παραδέχεσθαι οὐδὲ ποιεῖν Ῥωμαίοις οὖσι . Πανταχοῦ τὰ χρήματα αἴτια τῶν κακῶν . Ὦ τῆς
Lemmas: καί τις γυνή ὄνομα Λυδία , πορφυρόπωλις , πόλις Θυάτειρα , σέβομαι ὁ Θεός , ἀκούω · ἥς ὁ Κύριος διανοίγω ὁ Καρδία προσέχω ὁ λαλέω ὑπό ὁ Παῦλος . Ὅρας ὁ κτυρον πάλιν . ἰνέω καί ταπεινός οὗτος , καί δῆλος ἀπό ὁ τέχνη · ἀλλά ὁράω ὁ φιλόσοφος αὐτός . Πρῶτος μέν γάρ οὗτος μαρτυρέω οὗτος , ὁ σέβω ὁ Θεός , ἔπειτα ὁ καλέω ὁ ἀπόστολος αὐτός . ὡς δέ δρέπω αὐτός καί ὁ οἶκος αὐτός , παρακαλέω λέγω · κύριος ἐγώ , εἰμί κρίνω ἐγώ πιστός ὁ κύριος εἰμί , εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἶκος ἐγώ μένω . καί παραδίδωμι ἐγώ . ὡς δέ δρέπω , φημί , αὐτός καί ὁ οἰκίον αὐτός . σκοπάω πῶς ἅπας πείθω · εἶτα βλέπω σύνεσις , πῶς δυσωπέω ὁ ἀπόστολος , πόσος ταπεινότης γέμω ὁ ῥῆμα , πόσος σοφία . εἰμί κρίνω ἐγώ , φημί , πιστός ὁ κύριος . οὐδείς ἐντετυπωτώτερον . τίς οὐ εἄν μαλάζω οὗτος ὁ ῥῆμα ; οὐ ἀξιόω , οὖον παρακαλέω ἀπλόος , οὐ ἀρχή κύριος εἰμί , ἀλλά καί ἀγχάζω σοφρά · οὗτος γάρ εἰμί ὁ , παραδίδωμι ἐγώ · ἔτος , οὗτος ὁ ῥῆμα . Ὅρας πῶς εὐθύς χαρποφορεω , καί κέρδος γίγνομαι μέγας ὁ κλῆσις . ὅτι2 δέ πιστός κρίνω , δῆλος ἐκ ὁ ἐγχειρίζω ἐγώ τοιοῦτος μυστήριον , οὐ εἄν ἐγχειρίζω , εἰμί μή τοιοῦτος κρίνω . καί οὐ τολμάω πρό οὗτος καλέω , ἀλλά ὅτε δρέπω · δῆλος ἐντεῦθεν ποιέω , ὅτι οὐ εἄν ἄλλως πείθω . Ζεύς τίς δέ οὐ ἐθουλοντο οὖον περί Παῦλος , ἀλλά ἀναίνομαι ὥστε καί βιάζομαι αὐτός ; ἦ ἐκεῖνος ἐκκαλέω εἰς μείζων προθυμία · ἢ ἐπεί εἶπον ὁ Χριστός , εἰς ὅς εἄν πόλις εἰσέρχομαι , τίς εἰμί Ἀξιός ἐρωτάω , καί ἐκεῖ μένω . ὡστε πᾶς ὁ οἰκονομία ποιέω . γίγνομαι δέ πρέσβυς ἐγώ εἰς προσευχή , παιδίσκη τις ἔχω πνεῦμα Πύθων ἀπατεός ἐγώ , ὅστις ἐργασία πολύς παρέχω ὁ κύριος αὐτός μαρτυρέω . ἄτη κατακολουθέω ὁ Παῦλος καί ἐγώ , κράζω λέγω · οὗτος ὁ ἄνθρωπος δοῦλος ὁ Θεός ὁ ὕψιστος εἰμί , ὅστις καταγγέλλω ἐγώ ὁδός σωτηρία . τίς δή ποτός καί ὁ δαίμων οὗτος φθέγγομαι , καί ὁ Παῦλος κωλύω ; ἐκεῖνος ; κακοῦργος ποιέω , καί οὐτος συνετός · δουλεύω γάρ μή ἀξιόω αὐτός ποιέω Β . εἰμί γάρ προσίημι αὐτός ὁ μαρτυρία ὁ Παῦλος , πολύς εἄν καί ὁ πιστός ἀπατάω , ἄντομαι ὑπό ἐκεῖνος δέχομαι · διά οὗτος ἀνίστημι ὁ καλός Ἀντοῦς εἶπον , ἵνα ἵστημι ὁ ὑπέρ αὐτός , καί αὐτός συγκαταβάδαι χράομαι πρός ὁ ἀπόλλυμι . ὁ μέν οὖν πρῶτος οὖον προσίημι Παῦλος , ἀλλά διαπιστεύω , οὖον βούλομαι ἑαυτοῦ ἐπιρριπτέω ἀπλόος ὁ σημεῖον · ὡς δέ ἐπιμένω οὗτος ποιέω ἐπί πολύς ἡμέρα , καί ὁ ἔργον δείκνυμι , οὗτος ὁ ἄνθρωπος , λέγω , δοῦλος ὁ Θεός ὁ ὕψιστος εἰμί , ὅστις καταγγέλλω ἐγώ ὁδός σωτηρία · τότε καλέω αὐτός ἔχω . Διωπηθηδὲ δέ ὁ Παῦλος , καί ἐπιστρέφω , ὁ πνεῦμα εἶπον · παραγγέλλω σύ ἐν ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός , ἐξέρχομαι ἀπό αὐτός . καί ἐξέρχομαι αὐτός ὁ ὥρα . εἶδον δέ ὁ κύριος αὐτός , ὅτι ἐξέρχομαι ὁ ἐλπίς ἐργασία αὐτός , ἐπιλαμβάνω ὁ Παῦλος καί ὁ Σίλας , ἕλκω εἰς ὁ [ 270 ] ἀγορά ἐπί ὁ ἄρχω , καί προσανάγω αὐτός ὁ στρατηγός , εἶπον · οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἐκταράσσω ἐγώ ὁ πόλις , Ἰουδαῖος ὑπάρχω , καί καταγγέλλω ἔθος , ὁ οὐ ἔξεστι ἐγώ παραδέχομαι οὐδέ ποιέω Ῥωμαῖος εἰμί . πανταχοῦ ὁ χρῆμα αἴτιος ὁ κακός . ὦ ὁ