joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0113.1
χεισαν δικαστηρίω , καὶ οἱ δικάζοντες ἦσαν ἐν ἀπορᾷᾳ , ἐν ἀμηχανίᾳ πολλῇ . Καθάπερ γὰρ ὁ τὸν ἀδάμαντα πλῆττων , αὐτὸς λαμβάνει τὴν πληγήν · οὕτω δὲ καὶ οὗτοι . Ἄλλ᾽ ἄνθρωπ οὐ μόνον οὐκ ἐμποδιζομένην αὐτῶν τὴν παρρησίαν , ἀλλὰ καὶ μάλλον αὐξομένην τὸ κήρυγμα , καὶ ἀκαταπλήκτους διαλεγομένους ἑ αὐτούς , καὶ μὴ παρέχοντας · λαβὰς . Μιμησώμεθα τοὺςτοὺς δὲ καὶ ἡμεῖς , ἀγαπητοί , καὶ ἀκατάπληκτοι ἐν πᾶσι γενοῦμεθα τοῖς δεινοῖς . Οὐχ ἔστι δεινόν τι τῶ φοβουμένων τὸν Θεόν , ἀλλ᾽ ἐν τοῖς μὴ φοβουμένοις ἐστι τὰ δεινά . Ὁ γὰρ τῶν παιδῶν δι᾽ ἀζετῆς ἄνωτερος γινόμενος , καὶ ὡςπερ σκιάν τὰ παρόντα παρατρέχων πράγματα , πῶς ὑπὸ τινος πείσεται δεινόν ; τίνὰ δὲ φοβηθήσεται ; ἢ τί τὰ δεινὰ λογιεῖται ; Οὐχὼν καταπύγμεν ἐπὶ ταύτην τὴν πέτραν τὸν ἀπειστον . Εἰ πᾶλιν ἡμῖν τις · κατεσκεύας [ 107 ] , καὶ τείχος περιετίθει · μᾶλλον δὲ εἰ ἀπόκλινεν ἡμᾶς εἰς γῆν , ἔνθα μηδεὶς ἦν ὁ ἐνοχλῶν , καὶ πᾶσαν ἐκεῖ παρεῖχε τὴν ἀφοδίαν , οὐχ ἀφεὶς πρὸς οὐδένα πράγμα ἔχειν , οὐχ ἂν ἡμᾶς ἐν τοιαύτῃ κατέσχεεν ἀσφαλείᾳ , ἐν δόξ νῦν ὁ Χριστός . Ἔστω γοῦν , εἰ βούλει , καὶ ἡ πόλις χαλκή , τείχος πάντοθεν ἔχουσα καρτερὸν καὶ ἀνάλωτον · μηδεὶς αὐτὴ προσκελεύω πολέμιος , ἀθρόον ἔχέτω γῆν καὶ λιπαράν · παρέστω δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἀθρόνια πράγματα · ἔστωσαν καὶ πολῖται ἡμεροὶ καὶ προσήνεις , καὶ μηδεὶς ἐκεῖ φαινέσθω κακοῦργος ἀνήρ , μὴ κλέπτης , μὴ λῃποδύτης , μὴ συκοφάντης , μὴ δικαστήριον , ἀλλὰ συναλλαγμάτα ἀπλῶς · καὶ ταύτῃν οἰκώμεν τὴν πόλιν · οὐχ ἦν οὐδὲ οὕτως ἐν ἀσφαλείᾳ ζῆν . Διὰ τί ; Ὅτι καὶ πρὸς οἰκέτας , καὶ πρὸς γυναῖκα , καὶ πρὸς παιδὶα ἀνάγκη διαφέρεσθαι , καὶ πολλῆς ἀθυμίας εἶναι ὑπόθεσιν . Ἐνταῦθα δὲ οὐδὲν τοιούτων · οὐ γὰρ ἦν , οὐχ ἦν τὸ λυποῦν οὐδὲ τὸ παρέχον ἀθυμίαν τινά . Ἄλλὰ τὸ θαυμαστὸν , αὐτὰ δὴ τὰ δοκοῦντα παρἔχειν ἀθυμίαν , ταῦτα πᾶσης ἐγένετο χαρᾶς · καὶ εὐφροσύνῃς αἴτια . Εἴπὲ γὰρ μοι , τίνος ἐνεκεν ἐμελλον ἀλύειν ἐκεῖνοι ; τίνος δὲ ἐνεκεν δυσχεραίνειν ; Βούλει παραγάγωμέν τινα ἐν τῷ μέσῳ ; Ἔστω τις ἀπὸ ὀπάτων , πλουτὸν κεκτησθαι πολύν , πᾶλιν οἰκεῖται τὴν βασιλικήν , πράγματα πρὸς μηδένα ἔχέτω , τρυφάτω μόνον , καὶ πρὸς τοῦτο ἀγνοεῖσθω , ἐν αὐτῇ τῇ κορυσφὴ καὶ τοῦ πλούτου καὶ τῆς τιμῆς καὶ τῆς δυναστείας καθημένος · ἀντεπεξαγάγωμεν αὐτῷ Πέτρον τὸν ἐν δεσμοῖς , εἰ δοκεῖ , τὸν ἐν μυρίοις κακοῖς · καὶ τοῦτον εὐρήσομεν τρυφῶντα μᾶλλον . Ὅταν γὰρ τοσαύτη περιούσια χαρὰ , ἢς ἐν δεσμοῖς ἤθεσθαι , ἐνδόσην ὅσον ἐστὶ τὸ μέγεθος τῆς χαρᾶς . Καθάπερ γὰρ οἱ ἐπὶ μεγάλαις ὄντες ἀρχῆς , ὅσα ἐν προσπεσῆ δεινά , οὐχ αἰσθάνονται , ἀλλ᾽ ἐπιμένουσι τῇ χαρᾷ · οὕτω δὴ καὶ οὗτοι δι᾽ αὐτὰ δὴ ταῦτα μᾶλλον ἔχαιρον . Οὐ γὰρ ἐστιν , οὐχ ἔστι λόγῳ παραστήσαι τὴν ἡδονήν , δσην ἔχειν συμβαίνει τοὺς διὰ Χριστὸν τι πᾶσχοντας δεινόν · μᾶλλον γὰρ ἐπὶ τοῖς δεινοῖς χαίρουσιν , ἢ ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς . Εἰ τις ἐφίλησε τὸν Χριστόν , οὐδὲν ὁ λέγω . Ἄλλὰ τί ; ἀσφαλείας ἐνέκεν ἐμελλον τὰ δυσχερῆ φεύγειν ἄ ; Καὶ τις , εἴπὲ μοι , μυρίων κεκτημένος πλουτῶν , τοσούτους κινδύνους τὸνντὴν διαφυγεῖν , ἔθενε τοσούτοις ὁμιλῶν , ὑπὲρ μεταστάσεως πολιτείας μόνης ; Οὕτω δὲ ὡςπερ ἐξ ἐπιτάγματος βασιλικοῦ πάντα ἤγουν , μᾶλλον δὲ καὶ πολλῷ ῥάδιον . Οὐ γὰρ οὕτως ἐπίταγμα βασιλικόν , ὡς τὰ ἐκείνων ῥήματα ἀπαντα ἤγυσαν · τὸ γὰρ ἐπίταγμα τὸ βασιλικὸν ἀνάγκη
Lemmas: χέω δικαστήριον , καί ὁ δικάζω εἰμί ἐν ἀπορᾷᾳ , ἐν ἀμηχανία πολύς . καθά γάρ ὁ ὁ ἀδάμας πλήσσω , αὐτός λαμβάνω ὁ πληγή · οὗτος δέ καί οὗτος . ἄλλος ἄνθρωπος οὖον μόνος οὐ ἐμποδίζω αὐτός ὁ παρρησία , ἀλλά καί μάλλον αὐξάνω ὁ κήρυγμα , καί ἀκατάπληκτος διαλέγω ὅς αὐτός , καί μή παρέχω · λαβή . μιμέομαι τοῦτος δέ καί ἐγώ , ἀγαπητός , καί ἀκατάπληκτος ἐν πᾶς γίγνομαι ὁ δεινός . οὐχ εἰμί δεινός τίς ὁ φοβέω ὁ Θεός , ἀλλά ἐν ὁ μή φοβέω εἰμί ὁ δεινός . ὁ γάρ ὁ παῖς διά ἀζετῆς ἀνώτερος γίγνομαι , καί ὡς σκιά ὁ πάρειμι παρατρέχω πρᾶγμα , πῶς ὑπό τις πείθω δεινός ; τις δέ φοβέω ; ἢ τίς ὁ δεινός λογίζομαι ; Οὐχὼν καταπύγμεν ἐπί οὗτος ὁ πέτρα ὁ ἀφίστημι . εἰμί πάλιν ἐγώ τις · κατασκευάζω [ 107 ] , καί τείχος περιτίθημι · μᾶλλον δέ εἰμί ἀποκλίνω ἐγώ εἰς γῆ , ἔνθα μηδείς εἰμί ὁ ἐνοχλέω , καί πᾶς ἐκεῖ παρέχω ὁ ἀφοδία , οὐ ἀφίημι πρός οὐδείς πράγμα ἔχω , οὐ εἄν ἐγώ ἐν τοιοῦτος κατέχω ἀσφάλεια , ἐν δόξα νῦν ὁ Χριστός . ἔστω γοῦν , εἰμί βούλομαι , καί ὁ πόλις χαλκεύς , τείχος πάντοθεν ἔχω καρτερός καί ἀνάλωτος · μηδείς αὐτός προσκελεύω πολέμιος , ἀθρόος ἔχω γῆ καί λιπαρός · παρίστημι δέ καί ὁ ἄλλος ἀθρόνια πρᾶγμα · εἰμί καί πολίτης ἡμερόω καί προσηνής , καί μηδείς ἐκεῖ φαίνω κακοῦργος ἀνήρ , μή κλέπτης , μή ληποδυος , μή συκοφάντης , μή δικαστήριον , ἀλλά συνάλλαγμα ἀπλόος · καί οὗτος οἰκέω ὁ πόλις · οὐ εἰμί οὐδέ οὕτως ἐν ἀσφάλεια ζῶ . Ζεύς τίς ; ὅτι2 καί πρός οἰκέτης , καί πρός γυνή , καί πρός παιδίον ἀνάγκη διαφέρω , καί πολύς ἀθυμία εἰμί ὑπόθεσις . ἐνταῦθα δέ οὐδείς τοιοῦτος · οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί ὁ λυπέω οὐδέ ὁ παρέχω ἀθυμία τις . ἀλλά ὁ θαυμαστός , αὐτός δή ὁ δοκέω παρέχω ἀθυμία , οὗτος πᾶς γίγνομαι χαρά · καί Εὐφρόσυνος αἴτιος . εἶπον γάρ ἐγώ , τίς ἕνεκα μέλλω ἀλύω ἐκεῖνος ; τίς δέ ἕνεκα δυσχεραίνω ; βούλομαι παράγω τις ἐν ὁ μέσος ; ἔστω τις ἀπό ὄμμα , πλοῦτος κτάομαι πολύς , πάλιν οἰκέω ὁ βασιλικός , πρᾶγμα πρός μηδείς ἔχω , τρυφάω μόνος , καί πρός οὗτος ἀγνοέω , ἐν αὐτός ὁ κορυσφος καί ὁ πλοῦτος καί ὁ τιμή καί ὁ δυναστεία κάθημαι · ἀντεπεξάγω αὐτός Πέτρος ὁ ἐν δεσμός , εἰμί δοκέω , ὁ ἐν μυρίος κακός · καί οὗτος εὑρίσκω τρυφάω μᾶλλον . ὅταν γάρ τοσοῦτος περιούσιος χαρά , εἶμαι ἐν δεσμός ἤθω , ἐνδίδωμι ὅσος εἰμί ὁ μέγεθος ὁ χαρά . καθά γάρ ὁ ἐπί μέγας εἰμί ἀρχή , ὅσος ἐν προσπίπτω δεινός , οὐ αἰσθάνομαι , ἀλλά ἐπιμένω ὁ χαρά · οὗτος δή καί οὗτος διά αὐτός δή οὗτος μᾶλλον χαίρω . οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί λόγος παρίστημι ὁ ἡδονή , δσην ἔχω συμβαίνω ὁ διά Χριστός τίς πάσχω δεινός · μᾶλλον γάρ ἐπί ὁ δεινός χαίρω , ἢ ἐπί ὁ ἀγαθός . εἰμί τις φιλέω ὁ Χριστός , οὐδείς ὁ λέγω . ἀλλά τίς ; ἀσφάλεια ἕνεκα μέλλω ὁ δυσχερής φεύγω ὅς ; καί τις , εἶπον ἐγώ , μυρίος κτάομαι πλοῦτος , τοσοῦτος κίνδυνος τόντης διαφεύγω , θείνω τοσοῦτος ὁμιλέω , ὑπέρ μετάστασις πολιτεία μόνος ; οὕτως δέ ὡς ἐκ ἐπίταγμα βασιλικός πᾶς ἤγουν , μᾶλλον δέ καί πολύς ῥούδιον . οὖον γάρ οὕτως ἐπίταγμα βασιλικός , ὡς ὁ ἐκεῖνος ῥῆμα ἅπας ἄγω · ὁ γάρ ἐπίταγμα ὁ βασιλικός ἀνάγκη