joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0097.5
τεκμήριον γέγονε . Καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος ἁγίου . Τί ἐστιν , Ἐπλήσθησαν ; Ἄντὶ τοῦ , Ἄνευρώθησαν τῷ Πνεύματι . Καὶ γὰρ ἀνεκαλεῖτο ἐν αὐτοῖς τὸ χάρισμα . Καὶ ἐλάλουν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ μετὰ παρρησίας . Τοῦ δὲ πληθοῦς τῶν πιστευόντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία . Ὦρᾶ , ὅτι μετὰ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ παρ' ἑαυτῶν εἰσφέρουσι · Πανταχοῦ γὰρ τοῦτο χρή παρατηρεῖν , ὅτι μετὰ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ παρ' ἑαυτῶν ἐπιδεικνύουσι · καθάπερ Πέτρος ἔλεγεν , Ἀργύριον καὶ χρυσίον οὐχ ὑπάρχει μοι . Ἄν ἀνωτερόν σὺν εἴπεν , ὅτι πάντες ἦσαν ἐπίτουτοῦ , πάλιν ἐνταῦθα δηλῶν τὸ αὐτὸ λέγει , ὅτι Τοῦ πληθοῦς τῶν πιστευοντῶν ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία . Ἐπιπὸν δέ , ὅτι ἠκολούθησαν , λέγει λοιπὸν αὐτῶν καὶ τὴν ἀρετὴν . Καὶ γὰρ μέλει ἐμβαίνειν εἰς τὴν διήγησιν τῆς Σαπφείρας καὶ τοῦ Ἰανανοῦ . Διὸ θέλων δεῖξαι τὴν μιαρίαν ἐκείνων , πρότερον περὶ τῆς τῶν ἄλλων ἀρετῆς διαλέγεται ε . Εἰπὴ δὴ μοι , ἡ ἀγάπη τὴν ἀκτημοσύνην ἔσχεν , ἢ ἡ ἀκτημοσύνη τὴν ἀγάπην ; Ἐμοὶ δοκεῖ ἡ ἀγάπη τὴν ἀκτημοσύνην , ἢ καὶ ἐπῆσφενγεν αὐτὴν μᾶλλον . Ἄκουε δὲ καὶ τί φησιν · Πάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία . Ἴδοὺ καρδία καὶ ψυχὴ τὸ αὐτό . Καὶ οὐδὲ εἷς τις τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι , ἀλλὰ τὴν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά . Καὶ δυναμὰς μεγάλας ἀπεδίδουν τῷ μαρτυρίῳ τῆς ἀναστάσεως οἱ ἀπόστολοι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ . Καθάπερ ἐντεριζόμενός τε αὐτοὺς τοῦτο δεῖξναι · ἢ καὶ ὡς περὶ ὀφλημάτων λέγει · τοῦτοῦ , τὸ μαρτύριον τῆς βασιλείας μετὰ παρρησίας πάλιν ἀπεδίδουν τε . Χάρις τε μεγάλη ἦν ἐπὶ πάντας αὐτῶν · οὐδὲ γὰρ ἐνδεῖς τις ὑπῆρχεν ἐν αὐτοῖς . Καθάπερ ἐν οἰκίᾳ πατρικῇ υἱοὶ ὁμότιμοι πάντες , οὕτω διέκειντο . Οὐχ ἔνι γὰρ εἰπεῖν , ὅτι ἔφερον μὲν τοὺς ἄλλους · ὡς ἐξ ἰδίων δὲ τρέφοντες , οὕτω διέκειντο . Ἄλλὰ τὸ θαυμαστὸν τοῦτό ἐστιν , ὅτι ἑαυτῶν ἀποστησάμενοι τὰ πράγματα , οὕτως ἔφερον , ἵνα μηκέτι ὡς ἐξ ἰδίων , ἀλλ' ὡς ἐκ κοινῶν τρέφειν δοκῶσιν . Ὅσοι δὲ κτήτορες χωρίων ἢ οἰκιῶν ὑπῆρχον , πωλούντες ἔφερον τὰς τιμὰς τῶν ππρασομένων , καὶ ἐτίθεσαν παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων . Διεδίδου δὲ ἕκαστῳ καθὼς ἂν τις χρείαν εἴχεν . Πολλὴ ἡ τιμή , εἰ γε μὴ εἰς χεῖρας , ἀλλὰ παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων εἴθουν . Ἰωσὴφ δὲ ὁ ἐπιλαθὴς Βαρναβᾶς ὑπὸ τῶν ἀποστόλων , ὃ ἐστι μεθερμηνευόμενον , Υἱὸς παρακλήσεως . Οὐ δοκεῖ μοι οὕτως ἐκείνους εἶναι ὁ μετὰ Ματθίου · ἐκείνους γὰρ καὶ Ἰωσὴς ἐλέγετο καὶ Βαρσαββᾶς , ὕστερον δὲ ἐπεκλήθη καὶ Ἰούστος : οὗτος δὲ Βαρναβᾶς , υἱὸς παρακλήσεως ὑπὸ τῶν ἀποστόλων [ 91 ] ἐπωνομάσθη . Καὶ δοκεῖ μοι ὑπὸ τῆς ἀρετῆς εἰληφέναι τὸ ὄνομα , ὡς πρὸς τοῦτο ἰκανὸς ὢν καὶ ἐπιτιθέσιος . Δευτέρας , Κύριος τῷ
Lemmas: τεκμήριον γίγνομαι . καί πίμπλημι ἅπας πνεῦμα ἅγιος . τις εἰμί , πίμπλημι ; ἀντί ὁ , Ἄνευρος ὁ πνεῦμα . καί γάρ ἀνακαλέω ἐν αὐτός ὁ χάρισμα . καί λαλέω ὁ λόγος ὁ Θεός μετά παρρησία . ὁ δέ πλῆθος ὁ πιστεύω εἰμί ὁ καρδία καί ὁ ψυχή εἷς . ὤρα , ὅτι μετά ὁ χάρις ὁ Θεός καί ὁ παρά ἑαυτοῦ εἰσφέρω · πανταχοῦ γάρ οὗτος χρή παρατηρέω , ὅτι μετά ὁ χάρις ὁ Θεός καί ὁ παρά ἑαυτοῦ ἐπιδείκνυμι · καθάπερ Πέτρος λέγω , ἀργύριον καί χρυσίον οὐ ὑπάρχω ἐγώ . ἄν ἀνώτερος σύν εἶπον , ὅτι πᾶς εἰμί πίπτω , πάλιν ἐνταῦθα δηλόω ὁ αὐτός λέγω , ὅτι ὁ πλῆθος ὁ πιστεύω εἰμί ὁ καρδία καί ὁ ψυχή εἷς . πῖπος δέ , ὅτι ἀκολουθέω , λέγω λοιπός αὐτός καί ὁ ἀρετή . καί γάρ μέλος ἐμβαίνω εἰς ὁ διήγησις ὁ Σαπφείρα καί ὁ Ἰανανοῦ . Διὸ ἐθέλω δείκνυμι ὁ μιαρία ἐκεῖνος , πρότερος περί ὁ ὁ ἄλλος ἀρετή διαλέγω ε . εἶπον δή ἐγώ , ὁ ἀγάπη ὁ ἀκτημοσύνη ἔχω , ἢ ὁ ἀκτημοσύνη ὁ ἀγάπη ; ἐμός δοκέω ὁ ἀγάπη ὁ ἀκτημοσύνη , ἢ καί ἐπῆσφενγεν αὐτός μᾶλλον . Ἄκουος δέ καί τίς φημί · Πάντων εἰμί ὁ καρδία καί ὁ ψυχή εἷς . ἰδού καρδία καί ψυχή ὁ αὐτός . καί οὐδέ εἷς τις ὁ ὑπάρχω αὐτός λέγω ἴδιος εἰμί , ἀλλά ὁ αὐτός ἅπας κοινός . καί δυναμὰς μέγας ἀποδίδωμι ὁ μαρτύριον ὁ ἀνάστασις ὁ ἀπόστολος ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός . καθά ἐνθερίζω τε αὐτός οὗτος δείκνυμι · ἢ καί ὡς περί ὄφλημα λέγω · οὗτος , ὁ μαρτύριον ὁ βασίλεια μετά παρρησία πάλιν ἀποδίδωμι τε . Χάρις τε μέγας εἰμί ἐπί πᾶς αὐτός · οὐδέ γάρ ἐνδέω τις ὑπάρχω ἐν αὐτός . καθά ἐν οἰκίον πατρικός υἱός ὁμότιμος πᾶς , οὗτος διάκειμαι . οὐχ ἐν γάρ εἶπον , ὅτι φέρω μέν ὁ ἄλλος · ὡς ἐκ ἴδιος δέ τρέφω , οὗτος διάκειμαι . ἀλλά ὁ θαυμαστός οὗτος εἰμί , ὅτι ἑαυτοῦ ἀφίστημι ὁ πρᾶγμα , οὕτως φέρω , ἵνα μηκέτι ὡς ἐκ ἴδιος , ἀλλά ὡς ἐκ κοινός τρέφω δοκέω . ὅσος δέ κτήτωρ χωρίον ἢ οἰκίον ὑπάρχω , πωλέω φέρω ὁ τιμή ὁ πιπράσκω , καί τίθημι παρά ὁ πούς ὁ ἀπόστολος . διαδίδωμι δέ ἕκαστος καθώς εἄν τις χρεία ἔχω . Πολύς ὁ τιμή , εἰμί γε μή εἰς χείρ , ἀλλά παρά ὁ πούς ὁ ἀπόστολος ἐθίζω . Ἰωσήφ δέ ὁ επιλανθανω Βαρναβᾶς ὑπό ὁ ἀπόστολος , ὅς εἰμί μεθερμηνεύω , υἱός παράκλησις . οὖον δοκέω ἐγώ οὕτως ἐκεῖνος εἰμί ὁ μετά Ματθίας · ἐκεῖνος γάρ καί Ἰωσῆς λέγω καί Βαρσαβᾶς , ὕστερος δέ ἐπικαλέω καί Ἰούστος : οὗτος δέ Βαρναβᾶς , υἱός παράκλησις ὑπό ὁ ἀπόστολος [ 91 ] ἐπονομάζω . καί δοκέω ἐγώ ὑπό ὁ ἀρετή λαμβάνω ὁ ὄνομα , ὡς πρός οὗτος ἰκανός εἰμί καί ἐπιτίθημι . Δεύτερος , Κύριος ὁ