joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0077.2
γ’ . Θώμεν τοίνυν ἑαυτοὺς νόμους καθημερινω-τέους ἀπὸ τῶν εὐχλῶν ἀρξάμεθα · περιχρίψωμεν ἡμῶν τὴν πολυορίαν τοῦ στόματος , χαλινὸν ἐπιθῶμεν τῇ γλώττῃ , μηδὲς ὀμνύτω τὸν Θεόν . Οὐχ ἔστιν ἐνταῦθα διάνοια , οὐχ ἔστιν ἐνταῦθα κάματος , οὐχ ἔστιν ἐνταῦθα χρόνου μελέτη · ἀρκεῖ θελήσας , καὶ τὸ πᾶν γέγονε · συνήθειάς γὰρ τὸ πρᾶγμα ἐστι . Ναὶ παρακαλῶ δὲ καὶ δέομαι , σπουδὴν τοιαύτην εἰσενεγκεῖν . Εἴπε δὴ μοι , εἰ χρήματα ἐκέλευσα εἰσενεγκεῖν , οὐχ ἂν προτείμως [ 67 ] ἕκαστος τὰ κατὰ δύναμιν συνεβάλλετο · εἰ μὲν ἐν κινδύνῳ ἐφράζε τοὺς ἑαυτοῦ , οὐχ ἂν καὶ ἀπὸ τῆς σαρκός , εἰ γε οὖν τε ἦν , ἀποστεῖναι ἔδοξε ἂν · Ἐν κινδύνῳ καὶ νῦν εἰμι καὶ πολλῷ , καὶ ὡς ἂν εἰ καὶ μετὰ τούτου καὶ δεσμωτήριον ἴχουν , ἢ μυρίας ἕλαβον πληγάς , ἢ εἰς μετάλλὰ ἐτύχανον , οὐχ ἂν τούτου πλέον ἠλγησα . Χεῖρα τοίνυν ὀρέξατε . Ἐνοῦθσατε γὰρ , ὅσος κίνδυνος , μηδὲ τὸ μικρότατον τούτο ( μικρότατον δὲ λέγω , ὅσον εἰς πόνον ἔχει ) · δυνηθῆναι κατορθῶσαι . Τί ἐρῶ τότε ἐγκαλοῦμενος ; διὰτὶ μὴ διπλῆχθης ; διὰτὶ μὴ ἐπέταξας ; διὰτὶ μὴ νόμον ἔθηκας ; διὰτὶ τοὺς μὲν πειθόμενους οὐχ ἐκύκλωσας ; Οὐχ ἀρκεῖ μοι εἰπεῖν , ὅτι ἐνοῦθῆτησα . Ἄλλὰ καὶ σφοδροτέρας , φησίν , ἐπιτιμήσεως ἕδει · ἕπει καὶ ὁ Ἡλίας ἐνοῦθῆτει . Ἄλλὰ μὴ γένοιτο ὑμᾶς ἐκεῖνῳ παραβαλεῖν τοῖς παισὶ . Κάκεινος ἐνοῦθῆτει , καὶ ἔλεγεν · Μὴ τέχνα , μὴ ποιεῖτε οὕτω · ποτπρῆ τῇ ἀκοῇ , ἥν ἐγὼ ἀκούω περὶ ὑμῶν . Ἄλλὰ προτῦσα ἢ Γραφὴ φησίν , ὅτι οὐχ ἐνοῦθῆτει τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ . Τοῦτο δὲ λέγει , ἐπειδὴ οὐ σφοδρῶς , οὐδὲ μετ’ ἐπιπληξεως τοῦτο ἐποίει . Πῶς γὰρ οὐχ ἄτοπον , ἐν μὲν ταῖς συναγωγαῖς τῶν Ἰουδαίων οὕτως ἰσχυροὺς εἶναι τοὺς νόμους , χἄν ὁ διδάσκων ἐπιτάξῃ πάντα γίνεσθαι · ἐνταῦθα δὲ οὕτως ἡμᾶς καταπεφρονηθῆναι καὶ ἀπερρίφθαι ; Οὐ τῆς ἑμαυτοῦ δόξης μοι μέλει ( δόξα γὰρ ἐμὴ , ἢ ὑμετέρα εὐδοκίμησις ) , ἀλλὰ τῆς ὑμετέρας σωτηρίας . Καθ’ ἑκάστην ἡμέραν βούμεν , ἐνηχούμεν ὑμῶν ταῖς ἀκοαῖς · ὁ δὲ ἀκούων οὐδεὶς · καὶ οὐδὲν σφοδροὺν ἐπιδεικνύμεθα . Φοβοῦμαι , μὴ τῆς ἀκαιροῦ ταύτης καὶ πολλῆς · φιλανθρωπίας λόγον κατὰ τὴν μέλλουσαν ἡμέραν ὑπόσχωμεν . Διὸ μεγάλη καὶ λαμπρῇ τῇ φωνῇ χρητῶν πᾶσι , καὶ διαμαρτύρομαι , ὡστε τοὺς τὴν παράβασιν ταύτην ἐπιδεικνυμένους , τοὺς τὰ ἐκ τοῦ πονηροῦ φθεγγομένους ( τοῦτο γὰρ ἐστιν ὁ ὄρκος ) , τῶν οὐδὲν μὴ ἐπιβαίνειν τῶν ἐκκλησιαστικῶν . Προθεσμία δὲ ὑμῖν ἔστω ὁ μὴν ὁ παρὼν , ὡστε κατορθῶσαι . Μὴ γὰρ μοι εἴπης , ὅτι Με ἢ τῶν πραγμάτων ἀνάγκη κατεπείγει , ὅτι ἀποστοῦμαι . Τέως τοὺς ἀπὸ τῆς συνήθειας περίκοπτε . Οἶδα , ὅτι
Lemmas: γε . τίθημι τοίνυν ἑαυτοῦ νόμος καθημερινω-τέους ἀπό ὁ ευχλεω ἄρχω · περιχρίω ἐγώ ὁ πολυορια ὁ στόμα , χαλινός ἐπιτίθημι ὁ γλῶσσα , μηδὲς ὄμνυμι ὁ Θεός . οὐχ εἰμί ἐνταῦθα διάνοια , οὐ εἰμί ἐνταῦθα κάματος , οὐ εἰμί ἐνταῦθα χρόνος μελέτη · ἀρκέω ἐθέλω , καί ὁ πᾶς γίγνομαι · συνήθεια γάρ ὁ πρᾶγμα εἰμί . Ναίς παρακαλέω δέ καί δήω , σπουδή τοιοῦτος εἰσφέρω . εἶπον δή ἐγώ , εἰμί χρῆμα κελεύω εἰσφέρω , οὐ εἄν προτειμαω [ 67 ] ἕκαστος ὁ κατά δύναμις συμβάλλω · εἰμί μέν ἐν κίνδυνος φράζω ὁ ἑαυτοῦ , οὐ εἄν καί ἀπό ὁ σάρξ , εἰμί γε οὖν τε εἰμί , ἀφίστημι δοκέω εἄν · ἐν κίνδυνος καί νῦν εἰμί καί πολύς , καί ὡς εἄν εἰμί καί μετά οὗτος καί δεσμωτήριον ἴχουν , ἢ μυρίος αἱραβόω πληγάς , ἢ εἰς μέταλλον τυχάνω , οὐ εἄν οὗτος πλέω ἀλγέω . χείρ τοίνυν ὀρέγω . Ἐνοῦθσατε γάρ , ὅσος κίνδυνος , μηδέ ὁ μικρός οὗτος ( μικρός δέ λέγω , ὅσος εἰς πόνος ἔχω ) · δύναμαι κατορθόω . τις εἴρω τότε ἐγκαλέω ; διατί μή διπλησσω ; διατί μή ἐπιτάσσω ; διατί μή νόμος τίθημι ; διατί ὁ μέν πειθόμενος οὐ κυκλόω ; οὐχ ἀρκέω ἐγώ εἶπον , ὅτι ἐνοῦθῆτησα . ἀλλά καί σφοδρός , φημί , ἐπιτίμησις ἕδος · ἕπω καί ὁ Ἡλίας νοέω . ἀλλά μή γίγνομαι σύ ἐκεῖνος παραβάλλω ὁ παῖς . κενός νοέω , καί λέγω · μή τέχνη , μή ποιέω οὗτος · ποτήρ ὁ ἀκοή , ὅς ἐγώ ἀκούω περί σύ . ἀλλά προτείνω ἢ γραφή φημί , ὅτι οὐ νοέω ὁ υἱός αὐτός . οὗτος δέ λέγω , ἐπεί οὖον σφοδρός , οὐδέ μετά ἐπίπληξις οὗτος ποιέω . Πῶς γάρ οὐ ἄτοπος , ἐν μέν ὁ συναγωγή ὁ Ἰουδαῖος οὕτως ἰσχυρός εἰμί ὁ νόμος , χἄν ὁ διδάσκω ἐπιτάσσω πᾶς γίγνομαι · ἐνταῦθα δέ οὕτως ἐγώ καταφρονέω καί ἀπαρρίπτω ; οὖον ὁ ἐμαυτοῦ δόξα ἐγώ μέλος ( δόξα γάρ ἐμός , ἢ ὑμέτερος εὐδοκίμησις ) , ἀλλά ὁ ὑμέτερος σωτηρία . κατά ἕκαστος ἡμέρα βουμην , ἐνηχέω σύ ὁ ἀκοή · ὁ δέ ἀκούω οὐδείς · καί οὐδείς σφοδρός ἐπιδείκνυμι . φοβέω , μή ὁ ἀκαιρέω οὗτος καί πολύς · φιλανθρωπία λόγος κατά ὁ μέλλω ἡμέρα ὑπέχω . Διὸ μέγας καί Λαμπρή ὁ φωνή χράω πᾶς , καί διαμαρτύρομαι , ὡστε ὁ ὁ παράβασις οὗτος ἐπιδείκνυμι , ὁ ὁ ἐκ ὁ πονηρός φθέγγομαι ( οὗτος γάρ εἰμί ὁ Ὅρκος ) , ὁ οὐδείς μή ἐπιβαίνω ὁ ἐκκλησιαστικός . προθεσμία δέ σύ ἵστημι ὁ μήv ὁ πάρειμι , ὡστε κατορθόω . μή γάρ ἐγώ εἶπον , ὅτι ἐγώ ἢ ὁ πρᾶγμα ἀνάγκη κατεπείγω , ὅτι ἀφίστημι . Τέως ὁ ἀπό ὁ συνήθεια περικόπτω . οἶδα , ὅτι