joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0237.1
Κόνιν ἐπιβάλλομεν αὐτῶν τῷ ἐμέτῳ , σιγῶντες τοὺς κυνας χαλῶμεν , ὥστε αὐτὰ καταφαγεῖν τὰ ἐμεδέντα . Οἶδα ὅτι ναυτιᾶτε ἀκούοντες · ἀλλ' ὅταν ὁρᾶτε ταῦτα γινόμενα , βούλεσθε τοῦτο παθεῖν ὑμᾶς , ἀλλὰ μὴ ἡδεσθαι τῷ πράγματι . Ἄχαρπόττερος ὁ ὑδριστὴς τοῦ κυνὸς τοῦ ἐπιστρέφοντος ἐπὶ τὸν ἑαυτοῦ ἕμετον . Εἰ μὲν γὰρ ἀπαξ ἕμεδα , ἐπαύετο , οὐχ ἤν κατ' πολεῖν · εἰ δὲ πάλιν τὰ αὐτὰ ἕμεῖ , δῆλον ὅτι τὰ αὐτὰ φαγών . Τί οὖν βδελυκτότερον τοῦ τοιούτου ; τί δὲ ἀχαρπότερον ἐκείνου τοῦ στόματος , τοῦ τοιαύτας διαμασμημένου τροφάς ; καίτοι γε τοῦτο φύσεως ἔργον ἐστιν , ἐκεῖνο δὲ οὔχι · μᾶλλον δὲ καὶ τοῦτο παρὰ φύσιν κάκισιν . Πῶς ; Οὐ γὰρ κατὰ φύσιν τὸ ὑδρίζειν εἴχῃ , ἀλλὰ παρὰ φύσιν · οὐδὲν γοῦν ἄν ἄνθρωπος φθέγγεται , ἀλλὰ τὰ μὲν ὡς θηρίον , τὰ δὲ ὡς μαινόμενος . Ὡσπερ οὖν ἡ τῶν σωμάτων νόσος παρὰ φύσιν , οὕτω καὶ τοῦτο . Καὶ ὅτι παρὰ φύσιν ἐστιν , εἰ ἐγχοροῦσι ἐν αὐτῷ , ἀπολείπεται κατὰ μικρόν · ἐν δὲ τῷ κατὰ φύσιν ἐγχορούντων , οὐκ ἀπολείπεται.[247 ] Ἐλοῖην ἂν ἀνθρώπῳ βόρβορον σιτουμένῳ κοινωνῆσαι τραπέζης , ἢ φλαγγομένων τοιαῦτα . Οὐχ ὁρᾶτε τοὺς χοίρους κόπρον διαμασμένους ; Οὕτω καὶ οὗτοι . Τί γὰρ δυσωδέστερον τῶν ῥημάτων ὧν οἱ ὑδρισταὶ φθέγγονται ; Σπουδὴ τούτοις ἐστὶ μηδὲν εἰπεῖν ὀγὴς , μηδὲ καθαρόν , ἀλλ' εἰ τι αἰσχρόν , εἰ τι ἀσχημόν , τοῦτο καὶ ποιῆσαι καὶ φθεγγόμενοι · καὶ τὸ δὲ χαλεπώτερον , ὅτι ἑαυτοὺς μᾶλλον αἰσχύνουσι , ἕτερους αἰσχύνειν οἴονται . Ὅτι γὰρ ἑαυτοὺς αἰσχύνουσι , δῆλον ἐκείθεν . Μὴ γὰρ με τοὺς ψευδεῖς λέγοντας εἴπης , ἀλλὰ ἔστω τις πόρνη περιτραφείη , ἢ καὶ ἀπὸ τῆς σχηνῆς ἕτερος , καὶ ποιείτω μετὰ τινος μάχην · εἰς ἐκείνος αὐτὴ ταῦτα προσφεροῖτο , κάκεινος πάλιν ὁμοίως · τὶς μᾶλλον ἐστιν ὁ ὑδρισθεὶς τῶν ῥημάτων ; Ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἄπερ εἶχεν ἤκουσεν , οὗτος δὲ , ἄπερ οὐκ εἶχεν · ὥστε ἐκεῖνος μὲν οὐδὲν πλὴν γέγονεν εἰς αἰσχύνῃ λόγον , τοῦτο δὲ ποιεῖ τῆς ἀσχημοσύνης ἡ προσθήκη . Ἄλλ' ἔστω τινὰ πάλιν εἰργασμένα πράγματα , καὶ μόνος ὁ ὑδρίζων αὐτὰ γινωσκέτω · εἶτα πρὸς τοῦτο σιγῶν , ἐκπομπευέτω τὴν ὑδρίαν · καὶ οὕτως οὗτος ὑδρισται . Πῶς ; μᾶλλον . Κήρυξ γενόμενος · χακίας , ἀσυνειδησίας ἀπίστου διδὰν λαβών · καὶ πάντας ἐγκαλοῦντας ἔχει , καὶ τοιαῦτα πανταχοῦ λέγων γὰρ δὴ φόνον συνηθεί , φησι , πάντα κενῶσαι ἔχει τὸν μὲν ὡς οὐδὲ ἀνθρωπινόντα ἀποστρεφόντα , θηρίον εἶναι φασιν ὡμὸν καὶ ἀπηνές · τούτῳ δὲ νῶσκουσι μᾶλλον ἢ ἐκείνῳ . Οὐχ οὕτως γὰρ τοὺς ἔχοντας μισοῦμεν , ὡς τοὺς ἐγκαλοῦντας αὐτὰ τῶν νοῦς καὶ δεῖκνύναι . Οὕτω καὶ οὗτος ὑδρίσεν οὐχ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἑαυτὸν καὶ τοὺς ἀκούοντας κοινὴν φύσιν τῶν ἀνθρώπων . Ἐπληξε τὸν ἀχ οὐδὲν ἀγαθὸν εἰργάσατο . Διὰ τοῦτο φησιν ὁ Παῦλος τὶς ἀγαθὸς λόγος πρὸς οἰκοδομήν , ἵνα διδὼ χακίαν ἀκούουσιν . Εὐήρουν κτησιώμεθα γλώτταν , ἵ ποιεῖν καὶ ἐπεράσιν . Ἄλλὰ γὰρ εἰς τοῦτο · κακίας ἀπαντα , ὥστε ἐφ' οἷς ἐγκαλύπτεσθαι ἐκ τούτοις πολλοὺς γαυρίαν . Ἄ[248 ] γὰρ ἀπελ πολλοὶ τοιαῦτά ἐστιν · Οὐ δύναται ἐνεγκεῖν τὴν μου , φησι . Γυναικὸς τὰ ῥήματα , ἡρὰς μεθ ἀσχημοσύνης , τῶν ἐπ' ἀγορᾶς συρομένων , προὐδὲν αἰσχρότερον τούτων τῶν ῥημάτων , οὐδὲν ἄνδρον , οὐδὲν γυναικώδεστερον , ἐν τῇ γλώττῃ τῇ ἔχειν , ἐπὶ τῷ λοιδορεῖν μέγα φρονεῖν , καθάπερ πομπάις , καθάπερ οἱ μίμοι , καὶ παράσιτοι , καὶ κες . Χοῖροι μᾶλλον εἰσὶν ἢ ἄνθρωποι , ὅσοι ἐπ σεμνύνονται . Δεὸν κατορθῆσαι σαυτὸν , δεόν ἐπ ἕτερός σοι ταῦτα ἐμαρτύρει , φεύγειν τὴν μαρτυρίαν , καὶ ἀνανεῖσαι · σὺ δὲ κήρυξ ὑδρίσεν γ' Ἄλλ' οὐδὲν τὸν κακὸς ἀκούων βλαβὴν δυνη παρακαλῶ , ἐννοήσαντες ὅση ἡ χακία , ὅτι καὶ χώνται πολλοὶ , ἀνανήψαντες , διορθωσάμενοι τοὺς μανινομένους , ἀνελίψαν ταῦτα ἐκ τῆς πολλῆς συνέδρια , καλλωπίσωμεν ἡμῶν τὴν γλῶτταν κακηγορίας ἀπαλλάξωμεν , ἵνα δυνηθῶμεν ρεύοντες τῶν ἁμαρτημάτων , τὴν ἀνωθεν εὐνοίαν σπάσασθαι , καὶ τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας ἀξιώθησαι , χάριτι καὶ οἰκτιρμοῖς τοῦ Μονογενοῦς μεθ' οὗ τῷ Πατρὶ ἄμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: Κόνις ἐπιβάλλω αὐτός ὁ ἔμετος , σιγάω ὁ κύω χαλάω , ὥστε αὐτός κατεσθίω ὁ ἐμεδέντα . οἶδα ὅτι ναυτιάω ἀκούω · ἀλλά ὅταν ὁράω οὗτος γίγνομαι , βούλομαι οὗτος πάσχω σύ , ἀλλά μή ἥδομαι ὁ πρᾶγμα . Ἄχαρπόττερος ὁ υδριιστημι ὁ κύων ὁ ἐπιστρέφω ἐπί ὁ ἑαυτοῦ ἔμετος . εἰμί μέν γάρ ἅπαξ ἕμεδα , παύω , οὐ ἐάν κατά πολέω · εἰμί δέ πάλιν ὁ αὐτός ἐμέω , δῆλος ὅτι ὁ αὐτός ἐσθίω . τις οὖν βδελυκτός ὁ τοιοῦτος ; τίς δέ αχαρποτερος ἐκεῖνος ὁ στόμα , ὁ τοιοῦτος διαμασμημένου τροφή ; καίτοι γε οὗτος φύσις ἔργον εἰμί , ἐκεῖνος δέ οὐ · μᾶλλον δέ καί οὗτος παρά φύσις κάκις . Πῶς ; οὖον γάρ κατά φύσις ὁ υδριζεω ἔοικα , ἀλλά παρά φύσις · οὐδείς γοῦν ἄν ἄνθρωπος φθέγγομαι , ἀλλά ὁ μέν ὡς θηρίον , ὁ δέ ὡς μαίνομαι . ὡς οὖν ὁ ὁ σῶμα νόσος παρά φύσις , οὗτος καί οὗτος . καί ὅτι παρά φύσις εἰμί , εἰμί εγχορους ἐν αὐτός , ἀπολείπω κατά μικρός · ἐν δέ ὁ κατά φύσις εγχορεω , οὐ ἀπολείπω ] ελοεις εἄν ἄνθρωπος βόρβορος σιτέω κοινωνέω τράπεζα , ἢ φλάσσω τοιοῦτος . οὐχ ὁράω ὁ χοῖρος κόπρος διαμασμένους ; οὕτως καί οὗτος . τις γάρ δυσώδης ὁ ῥῆμα ὅς ὁ υδριειμι φθέγγομαι ; Σπουδή οὗτος εἰμί μηδείς εἶπον ὀγὴς , μηδέ καθαρός , ἀλλά εἰμί τίς αἰσχρός , εἰμί τίς ἀσχήμων , οὗτος καί ποιέω καί φθέγγομαι · καί ὁ δέ χαλεπός , ὅτι ἑαυτοῦ μᾶλλον αἰσχύνω , έτερος αἰσχύνω οἴομαι . ὅτι2 γάρ ἑαυτοῦ αἰσχύνω , δῆλος ἐκεῖθεν . μή γάρ ἐγώ ὁ ψευδής λέγω εἶπον , ἀλλά ἵστημι τις πόρνη περιτρέφω , ἢ καί ἀπό ὁ σκηνή ἕτερος , καί ποιέω μετά τις μάχη · εἰς ἐκείνος αὐτός οὗτος προσφέρω , κενός πάλιν ὁμοίως · τις μᾶλλον εἰμί ὁ ὑδρισθεὶς ὁ ῥῆμα ; ἐκεῖνος μέν γάρ Ἄπερ ἔχω ἀκούω , οὗτος δέ , Ἄπερ οὐ ἔχω · ὥστε ἐκεῖνος μέν οὐδείς πλήν γίγνομαι εἰς αἰσχύνη λόγος , οὗτος δέ ποιέω ὁ ἀσχημοσύνη ὁ προσθήκη . ἄλλος ἵστημι τις πάλιν ἐργάζομαι πρᾶγμα , καί μόνος ὁ υδριζω αὐτός γιγνώσκω · εἶτα πρός οὗτος σιγάω , ἐκπομπεύω ὁ ὑδρία · καί οὕτως οὗτος υδριειμι . Πῶς ; μᾶλλον . Κῆρυξ γίγνομαι · κακία , ασυνειδησία ἄπιστος δίνω λαμβάνω · καί πᾶς ἐγκαλέω ἔχω , καί τοιοῦτος πανταχοῦ λέγω γάρ δή φόνος συνήθης , φημί , πᾶς κενόω ἔχω ὁ μέν ὡς οὐδέ ἀνθρωπίζω ἀποστρέφω , θηρίον εἰμί φημί ὠμός καί ἀπηνής · οὗτος δέ νωσκους μᾶλλον ἢ ἐκεῖνος . οὐχ οὕτως γάρ ὁ ἔχω μισέω , ὡς ὁ ἐγκαλέω αὐτός ὁ νόος καί δείκνυμι . οὕτως καί οὗτος ὑδρίσεν οὐ μόνος , ἀλλά καί ἑαυτοῦ καί ὁ ἀκούω κοινός φύσις ὁ ἄνθρωπος . πλήσσω ὁ αχʹ οὐδείς ἀγαθός ἐργάζομαι . Ζεύς οὗτος φημί ὁ Παῦλος τις ἀγαθός λόγος πρός οἰκοδομή , ἵνα δίδωμι κακία ἀκούω . ευαροω κτάομαι γλῶσσα , ἵ ποιέω καί περάω . ἀλλά γάρ εἰς οὗτος · κακία ἅπας , ὥστε ἐπί ὅς ἐγκαλύπτω ἐκ οὗτος πολύς γαυριάω . Ἔ̓ ] γάρ Άπελ πολύς τοιοῦτος εἰμί · οὖον δύναμαι φέρω ὁ ἐγώ , φημί . γυνή ὁ ῥῆμα , γναμπ-τήρ μετά ἀσχημοσύνη , ὁ ἐπί ἀγορά σύρω , προδέω αἰσχρός οὗτος ὁ ῥῆμα , οὐδείς Ἄνδρος , οὐδείς γυναικώδης , ἐν ὁ γλῶσσα ὁ ἔχω , ἐπί ὁ λοιδορέω μέγας φρονέω , καθάπερ πομπή , καθάπερ ὁ μῖμος , καί παράσιτος , καί ΚΕΣ . Χοῖρος μᾶλλον εἰμί ἢ ἄνθρωπος , ὅσος ἔπος σεμνύνω . δήω κατορθόω σαυτοῦ , δήω ἔπος ἕτερος σύ οὗτος μαρτυρέω , φεύγω ὁ μαρτυρία , καί ἀναίνομαι · σύ δέ κῆρυξ ὑδρίσεν γε ἄλλος οὐδείς ὁ κακός ἀκούω βλάβη δύναμαι παρακαλέω , ἐννοέω ὅσος ὁ χάκι , ὅτι καί χόω πολύς , ἀνανήφω , διορθόω ὁ μαίνομαι , ἀναλείφω οὗτος ἐκ ὁ πολύς συνέδριον , καλλωπίζω ἐγώ ὁ γλῶσσα κακηγορία ἀπαλλάσσω , ἵνα δύναμαι ῥέω ὁ ἁμάρτημα , ὁ ἄνωθεν εὔνοια σπάω , καί ὁ παρά ὁ Θεός φιλανθρωπία ἀξιόω , χάρις καί οἰκτιρμός ὁ Μονογενώ μετά ὅς ὁ πατήρ ἄμη ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .