joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0293.1
εξομοιολογούμενοι καὶ ἀναγγέλλοντας τὰς πράξεις αὐτῶν . Ἐπειδὴ γὰρ τοιαύτην ἰσχὺν ἔχον , ὥστε διὰ τῶν δαιμονίων τοιαῦτα ποιεῖν , εἴκτως ταῦτα γίνεται . Ἰκανοὶ τε τῶν τὰ περίεργα προαιρούντων συνενέγκαντες τὰς βίβλους , κατέκαιον ἐνώπιον πάντων , καὶ συναφήρισον τὰς τιμὰς αὐτῶν , καὶ ἔδωσαν ἀργυρίου μυριάδας πέντε . Οὕτω κατὰ κράτος ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ἤβασεν καὶ ἰσχύσεν . Ἰδόντες , ὅτι οὐδὲν αὐτῶν ὠφελος λοιπὸν ἦν , κατακαίουσι τὰς βίβλους · ὅτι καὶ αὐτοὶ οἱ δαιμόνες ταῦτα ποιοῦσιν . Οὐχ ἄρα τὸ ὄνομα τι ποιεῖ , ἂν μὴ μετὰ πίστεως λέγεται . Καλῶς ἄρα ἔλεγεν , Ὁ πιστεύσων εἰς ἐμέ , μεῖζονα ποιήσει , τοῦτο δὲ τῶν σκίων αἰνιττόμενος . Ὅρα πῶς τοῖς ὀπίλοις καθ’ ἑαυτῶν ἐχρήσαντο . Καὶ διελέχθeto , φησίν , ἐν τῇ σχολῇ Τυμάνθου εἴτὸς ἐπὶ ἑτὴ δύο . Ἐνδὰ πιστοὶ ἦσαν , καὶ σφόδρα πιστοὶ . Οὕτως οὐδὲν μέγα ἐνόμιζον τὸν Ἰησοῦν , ὅτι καὶ τὸν Παῦλον προσετίθεσαν , ὡς αὐτὸν ταύτῃ μέγα τι νομίζοντας εἶναι . Ἄξιον ἐνταῦθα θαυμάζειν , πῶς ὁ δαιμων οὐ συνέπραξεν ἐκεῖνος τῇ τῶν ἐξορκιστῶν πλάνῃ , ἀλλὰ διήλεγξεν αὐτούς , καὶ τὴν σκηνὴν αὐτῶν φανεράν ἐποίησεν . Ἐμοὶ δοκεῖ σφόδρα θυμοῦσθαι , ὡςπερ ἂν εἰ τις περὶ τῶν ἱσχάτων κινδυνεύων , ὑπὸ τινος οἴστρου καὶ ταλαιπώρου διελέχγοιτο , καὶ πάντα εἰς ἐκεῖνον ἀφεῖναι βούλεται τὸν θυμόν . Ἴνα γὰρ μὴ δόξῃ κατὰπροειδοῦσθαι τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ , πρότερον ὁμολογήσας , τοῦτο ἔλαθεν ἐξουσία . Ὅτι γὰρ οὐ τοῦ ὀνόματος ἦν ἀσθένεια , ἀλλὰ τῆς ἐκείνων ἀπάτης τὸ πᾶν , ἐπὶ Παύλου διὰ τί μὴ ταῦτα γεγένηται ; Καὶ ἐξαλλόμενος , φησίν , ὁ ἄνθρωπος ἐπ’ αὐτούς . Ἴσως διέρριψεν αὐτῶν τὰ ἱμάτια , καὶ προσήραξεν αὐτῶν τὰς κεφαλὰς · τοῦτο γὰρ ἐδήλωσε τῷ εἰπεῖν , Ἐξαλλόμενος · τοῦτέστι μετὰ ῥύμης ἐπιπηδήσας , ὥστε ἰκανὸν ἦν τοῦτο ἐργάσασθαι . Τί ἐστιν , Ἀποστῆς ἀπ’ αὐτῶν ἀρώμισε τοὺς μαθητάς ; Ἐνέχοφεν αὐτῶν , φησίν , τὴν κακολογίαν . Τοῦτο δὲ ποιεῖ καὶ ἀρίσταται , ἐπεὶ οὐχ ἤθελού ἐκκαυσαὶ αὐτῶν τὸν φόβον , οὐδὲ εἰς ἕριν ἐμβαλεῖν πλείονα . Τὸ δὲ , Ἐσαρρήσθαιζετο , λέγει , δηλῶν ὅτι καὶ πρὸς κινδύνους ἦν παρατεταγμένος , καὶ φανερώτερον διελέγετο , οὐ συσκιάζων τὰ δόγματα . Ἐντεῦθεν μανθάνομεν , μὴ ὁδὸσε ἡ χωρεῖν τοῖς κακολογοῦσιν , ἀλλ’ ἀρίστασθαι [ 310 ] αὐτῶν . Οὐχ ἐκακολόγησε κακῶς ἀκούων καὶ αὐτὸς , ἀλλὰ μέλλων διελέγετο καὶ ὁ ἡμέραν , καὶ ταύτῃ μάλιστα οἰκειούμενος τοὺς πολλοὺς τῷ κακῶς καὶ τοῖς ἀκούσας ε μὴ ἀποπηδῆσαι μηδὲ χωρισθῆναι . Καὶ σκέπει , ἐπειδὴ ὁ τῶν ἔξω πειρασμὸς ἐπαύσατο , ἀπὸ τῶν δαιμόνων ἤρξατο . Ὅρᾶς πῶρωσιν Ἰουδαϊκήν ; Τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἰδόντες ἐνεργοῦντα , οὐ προσεῖχον . Τί τοῦτο μεῖζον ἢν γενοῦν ; Τοῖς δὲ μᾶλλον εἰς τοὺςνάντων περιέστη . Εἰ τῇς Ἑλλήνων ἀπίστευ , τὴν σκιὰν ὁρῶν ταῦτα ἐργαζομένην πιστευετω . Οὕτω τῷ ἐξ αὐτῶν ἀποστήσει οἱ μὲν κακολογοῦντες καὶ διαβάλλοντες τὸ δόγμα ἡττῶνται ( τοῦτο γὰρ ἐκάλεσεν ὁδόν ) · αὐτὸς δὲ ἀρίσταται , ὡς μήτε τοὺς μαθητὰς ἀναχωρήσαι , μήτε ἐκείνους εἰς θυμὸν ἐγείραι , δεικνὺς πανταχοῦ διωθωμένους τὴν σωτηρίαν . Καὶ λοιπὸν ἐνταῦθα οὐδὲ ἀπολογεῖται αὐτοῖς , ἀτὲ πανταχοῦ τῶν ἰδίων πιστευσάντων . Καὶ διαλέγεται , οὐχ ἀπλῶς τὸν τόπον ζητῶν , ἀλλ’ ἐνδὰ σχολὴ ἦν , ὡς ἐπιτηδειότερον διὰ τὸ ἐκεῖ συνάγεσθαι ε .
Lemmas: εξομοιολογουμενος καί ἀναγγέλλω ὁ πρᾶξις αὐτός . ἐπεί γάρ τοιοῦτος ἰσχύς ἔχω , ὥστε διά ὁ δαιμόνιος τοιοῦτος ποιέω , ἔοικα οὗτος γίγνομαι . ἱκανός τε ὁ ὁ περίεργος προαιρέω συμφέρω ὁ Βίβλος , κατακαίω ἐνώπιος πᾶς , καί συναφηρισος ὁ τιμή αὐτός , καί δίνω ἀργύριον μυριάς πέντε . οὕτως κατά κράτος ὁ λόγος ὁ κύριος ἡβάω καί ἰσχύω . εἶδον , ὅτι οὐδείς αὐτός ὠφελής λοιπός εἰμί , κατακαίω ὁ Βίβλος · ὅτι καί αὐτός ὁ δαίμων οὗτος ποιέω . οὐχ ἄρα ὁ ὄνομα τίς ποιέω , εἄν μή μετά πίστις λέγω . καλῶς ἄρα λέγω , ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , μείζων ποιέω , οὗτος δέ ὁ σκιάω αἰνίσσομαι . Ὅρας πῶς ὁ ὀπίλοις κατά ἑαυτοῦ χράω . καί διαλέγω , φημί , ἐν ὁ σχολή Τυμάνθου εἶμι ἐπί ἐτός δύο . Ἐνδὰ πιστός εἰμί , καί σφόδρα πιστός . οὕτως οὐδείς μέγας νομίζω ὁ Ἰησοῦς , ὅτι καί ὁ Παῦλος προστίθημι , ὡς αὐτός οὗτος μέγας τίς νομίζω εἰμί . Ἄξιος ἐνταῦθα θαυμάζω , πῶς ὁ δαίμων οὖον συμπράσσω ἐκεῖνος ὁ ὁ ἐξορκιστής πλάνη , ἀλλά διελέγχω αὐτός , καί ὁ σκηνή αὐτός φανερός ποιέω . ἐμός δοκέω σφόδρα θυμόω , ὡς εἄν εἰμί τις περί ὁ ἱσχάτων κινδυνεύω , ὑπό τις οἶστρος καί ταλαίπωρος διαλέγω , καί πᾶς εἰς ἐκεῖνος ἀφίημι βούλομαι ὁ θυμός . ἵνα γάρ μή δόξα καταπροειδουω ὁ ὄνομα ὁ Ἰησοῦς , πρότερος ὁμολογέω , οὗτος λανθάνω ἐξουσία . ὅτι2 γάρ οὖον ὁ ὄνομα εἰμί ἀσθένεια , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος ἀπάτη ὁ πᾶς , ἐπί Παῦλος διά τίς μή οὗτος γίγνομαι ; καί ἐξάλλομαι , φημί , ὁ ἄνθρωπος ἐπί αὐτός . ἴσος διαρρίπτω αὐτός ὁ ἱμάτιον , καί προσαράσσω αὐτός ὁ κεφαλή · οὗτος γάρ δηλόω ὁ εἶπον , ἐξάλλομαι · τουτέστι μετά ῥύμη ἐπιπηδάω , ὥστε ἱκανός εἰμί οὗτος ἐργάζομαι . τις εἰμί , ἀφίστημι ἀπό αὐτός ἀρώμισε ὁ μαθητής ; ενεχοφημι αὐτός , φημί , ὁ κακολογία . οὗτος δέ ποιέω καί ἀριστάω , ἐπεί οὐ ἐθέλω εκκαυσος αὐτός ὁ φόβος , οὐδέ εἰς Ἔρις ἐμβάλλω πλείων . ὁ δέ , εσαρρησθαιζετος , λέγω , δηλόω ὅτι καί πρός κίνδυνος εἰμί παρατάσσω , καί φανερός διαλέγω , οὖον συσκιάζω ὁ δόγμα . ἐντεῦθεν μανθάνω , μή ὁδός ὁ χωρέω ὁ κακολογέω , ἀλλά ἀριστάω [ 310 ] αὐτός . οὐχ κακολογώ κακῶς ἀκούω καί αὐτός , ἀλλά μέλλω διαλέγω καί ὁ ἡμέρα , καί οὗτος μάλιστα οἰκειόω ὁ πολύς ὁ κακῶς καί ὁ ἀκούω ε μή ἀποπηδάω μηδέ χωρίζω . καί σκέπω , ἐπεί ὁ ὁ ἔξω πειρασμός παύω , ἀπό ὁ δαίμων ἄρχω . ὁράω πώρωσις Ἰουδαϊκός ; ὁ ἱμάτιον αὐτός ὁράω ἐνεργέω , οὖον προσέχω . τις οὗτος μείζων εἄν γίνομαι ; ὁ δέ μᾶλλον εἰς τοὺςνάντων περιίστημι . εἰμί ὅς Ἕλλην ἀπιστέω , ὁ σκιά ὁράω οὗτος ἐργάζομαι πιστεύω . οὕτως ὁ ἐκ αὐτός ἀφίστημι ὁ μέν κακολογέω καί διαβάλλω ὁ δόγμα ἡσσάομαι ( οὗτος γάρ καλέω ὁδός ) · αὐτός δέ ἀριστάω , ὡς μήτε ὁ μαθητής ἀναχωρέω , μήτε ἐκεῖνος εἰς θυμός ἐγείρω , δείκνυμι πανταχοῦ διωθωμένους ὁ σωτηρία . καί λοιπός ἐνταῦθα οὐδέ ἀπολογέομαι αὐτός , ἁλί-ευμα πανταχοῦ ὁ ἴδιος πιστεύω . καί διαλέγω , οὐ ἀπλόος ὁ τόπος ζητέω , ἀλλά ἐνδέω σχολή εἰμί , ὡς ἐπιτήδειος διά ὁ ἐκεῖ συνάγω ε .