joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0209.2
μένος , πάντες τὰ αὐτὰ ἔλεγον · ἀνάστατος ὁ ἄνθρωπος γέγονε , διὰ τί αὐτοὺς καταδικάζεις ; εἰ ἤθελον ἀπολῦσαι , πρὸ τούτου ἀπέλυσαν ἄν , ἢ συνεξήλθον . Ἄλλὰ χρήματα ἔλαβον ; Πόθεν ὁ μηδὲ πέντην δοῦναι ἔχων , τούτοις ἐδίδου ; οὐδὲ γὰρ διεθρύθισαν αἱ ἀλυσίδες , οὐδὲ λελυμέναι ἦσαν . Ἔδει ἰδεῖν , ὅτι θεῖον τὸ πρᾶγμα ἦν καὶ οὐκ ἀνθρώπινον . Ἐπεὶ δὲ ἱστορίας ἐμελλε μεμνήσθαι λοιπὸν , διὰ τοῦτο καὶ τὰ ὀνόματα τῆσιν , ἵνα δι’ ὀλίγων ἐπαληθεύσω . Καὶ πεισάμενος Βλάστωρ , φησίν , εἰς τὸν κοιτῶνα τοῦ βασιλέως , ἤτουρτο εἰρήνην . Τοῦτο ποιήσων , ἐπειδὴ λιμὸς ἦν . Ταχὴ δὲ ἡμέρα καθίσας ὁ Ἡρῴδης ἐπὶ τοῦ βήματος ἐδημηγόρει , φησίν . Παραγρήμα δὲ ἐπάταξεν αὐτὸν ἄγγελος Κυρίου · καὶ γερόμενος σκωληπρόδωτος ἐξέψυχεν . β’ . Τοῦτο καὶ Ἰωσήπος λέγει , ὅτι μακρὰ περιέπεσε νόσῳ . Οὐ μὲν οὖν πολλοὶ τοῦτο οὐκ ἤθεσαν , ὁ δὲ ἀπόστολος αὐτὸ τῆσιν . Πλὴν ἀλλὰ καὶ ἡ ἄγνωσις ὠφέλει λογιζομένων αὐτῶν τὸ Ἰακώβου θάνατον καὶ τὸν τῶν στρατιωτῶν φόνον τὸ κατὰ τὸν Ἡρῴδην συμβεβηκέναι . Ὅρα · ὅτε μὲν τὸν ἀπόστολον ἐσφάξεν , οὐδὲν τοιοῦτον εἰργάσατο , ὅτε δὲ τούτους , λοιπὸν ἐν ἀφασίᾳ ἦν . Ἄτε οὖν τῆς Ἰουδαίας καὶ αἰσχυνόμενος κατέλιπεν ἐπὶ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν Καισαρείαν . Ἐμοὶ δοκεῖ καὶ ἐκείνους ἀπαγγεῖν βουλόμενος , πρὸς ἀπολογίαν ἦλθε τούτων · ὡρῶντο γὰρ ἐκείνους τούτους οὐκ ὁραμένους . Ὅρα πῶς κενὸς δόξας ὁ ἄνθρωπος ἐστι . Μέλλων [ 217 ] αὐτοὺς διδόναι τούτω δωρεὰν , ἐδημηγόρησεν . Ὁ δὲ Ἰωσήπος φησίν , ὅτι καὶ ἐσθῆτα λαμπρὰν ἐξ ἀργύρου πεποιημένην περιέπεστο . Ὅρα καὶ ἐκεῖνον πῶς κήλασεν ἦσαν , καὶ τῶν ἀποστόλων τὸ φρόνημα . Ὦν γὰρ ἔθος ὁλόκληρον ἐθεράπευσεν , τούτων οὐτοῦ διέπτυσεν . Πάλιν δὲ γίνεται ἀνάπνευσις αὐτῶν μεγάλα , καὶ μυρία ἀγαθὰ ἐκ τῆς ἐκείνου τιμωρίας . Εἰ δὲ οὕτως ἀκούσας , ὅτι Φωνὴ Θεοῦ καὶ οὐκ ἀνθρώπου , καὶτοι γε μηδὲν εἰπὼν τοιαῦτα ἔπαθε · πολλῷ μᾶλλον ἂν ὁ Χριστός , εἰ μὴ Θεὸς ἦν αὐτός , καὶ λέγων , ὅτι Τὰ ῥήματα τὰ ἐμὰ οὐκ ἐστιν ἐμὰ , καὶ , Οἱ ὑπηρέται ἄν οἱ ἐμοὶ ἠγωνίζοντο , καὶ ὅσα τοιαῦτα . Ἐκεῖνος δὲ αἰσχρῶς καὶ ἐλεεινῶς τὸν βίον κατέλυσε , καὶ οὐδὲ φαίνεται λοιπὸν . Ὅρα δὲ αὐτὸν καὶ ὑπὸ τοῦ Βλάστου ἀντιπεθόμενον , καὶ ἄτε δὴ ταλαίπωρον δυντα ἐνθόλως ὁρῶμενον , καὶ πάλιν καταλλασσόμενον , καὶ πανταχοῦ δὲ τῶν δήμων , καὶ οὐδὲν ἐλευθέρων ἔχοντα . Σχέπει δὲ καὶ τὴν αὐξήσειαν τοῦ ἁγίου Πνεύματος . Λειτουργούντων δὲ αὐτῶν , φησίν , τῷ Κυρίῳ καὶ νηστευόντων , εἶπε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον · Ἀφορίσατε δή μοι τὸν Βαρνάβαν καὶ Σαῦλον . Τίς ἂν ἐτόλμησεν , μὴ τῆς αὐτῆς ἐξουσίας ὤν , ταῦτα εἰπεῖν ; Τοῦτο δὲ γίνεται , ὥστε μὴ εἶναι αὐτοῦ · κοινὴ μεθ’ αὐτῶν . Εἶδεν αὐτοὺς ἡ μείζων δύναμιν ἔχοντας , καὶ πολλοῖς δυναμένους ἀρχεῖν . Πῶς δὲ αὐτοὺς εἶπεν ; Διὰ προφητῶν ἰσως . Διὰ τοῦτο προλαβὼν εἶπεν , ὅτι καὶ προφήται ἦσαν καὶ ἐνήστευσαν καὶ ἐλειτούργουν , ἵνα μάθῃ , ὅτι πολλῆς νήψεως χρεία ἦν . Ἐν Ἀντιοχείᾳ χειροτονεῖται , ἐνδὸν κηρύττει . Διὰ τί μὴ εἶπε , Τῷ Κυρίῳ ἀφορίσατε , ἀλλ’ Ἐμοί ; Δείκνυσιν , ὅτι ἐν ἐστὶ τῆς ἐξουσίας καὶ τῆς δυνάμεως . Ὅρα δὲ ὅσον ἡ νηστεία μέγα ; Δείκνυσιν , ὅτι πάντα τὸ Πνεῦμα ἐποίει . Μέγα τὴ νηστεία ἀγαθόν · οὐχ ὅρῃ περιμρίζεται . Ὅτε χειροτονεῖν ἔδει , τότε νηστεύσουσι · καὶ νηστεύσουσι αὐτοὺς εἰπε τὸ Πνεῦμα . Ἡ νηστεία δὲ οὐ τοῦτο μόνον ἐστίν , ἀλλὰ καὶ τὸ τρυφῆς ἀπέχεσθαι , νηστείας εἴδός ἐστι . Τοσοῦτον ἐπιτάττω μόνον ἐγώ · μὴ νηστεύσεις , ἀλλὰ τρυφῆς ἀπέχεσθε . Τρυφῆς ζητῶμεν , μὴ διασχο -
Lemmas: μένος , πᾶς ὁ αὐτός λέγω · ἀνάστατος ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι , διά τίς αὐτός καταδικάζω ; εἰμί ἐθέλω ἀπολύω , πρό οὗτος ἀπολύω ἄν , ἢ συνεξέρχομαι . ἀλλά χρῆμα λαμβάνω ; πόθεν ὁ μηδέ πέντη δίδωμι ἔχω , οὗτος δίδωμι ; οὐδέ γάρ διεθρυθισαω ὁ αλυσίδα , οὐδέ λύω εἰμί . δέω ὁράω , ὅτι θέω ὁ πρᾶγμα εἰμί καί οὐ ἀνθρώπινος . ἐπεί δέ ἱστορία μέλλω μιμνήσκω λοιπός , διά οὗτος καί ὁ ὄνομα τῆσιν , ἵνα διά ὀλίγος επαληθεύω . καί πείθω Βλάστωρ , φημί , εἰς ὁ κοιτών ὁ βασιλεύς , ἤτουρτο εἰρήνη . οὗτος ποιέω , ἐπεί λιμός εἰμί . Ταχή δέ ἡμέρα καθίζω ὁ Ἡρῴδης ἐπί ὁ βῆμα δημηγορέω , φημί . Παραγρήμα δέ πατάσσω αὐτός ἄγγελος κύριος · καί γίγνομαι σκωληπρόδωτος ἐκψύχω . βε . οὗτος καί Ἰώσηπος λέγω , ὅτι μακρός περιπίπτω νόσος . οὖον μέν οὖν πολύς οὗτος οὐ τίθημι , ὁ δέ ἀπόστολος αὐτός τῆσιν . πλήν ἀλλά καί ὁ ἄγων ὀνίνημι λογίζομαι αὐτός ὁ Ἰάκωβος θάνατος καί ὁ ὁ στρατιώτης φόνος ὁ κατά ὁ Ἡρῴδης συμβαίνω . Ὅρας · ὅτε μέν ὁ ἀπόστολος σφάζω , οὐδείς τοιοῦτος ἐργάζομαι , ὅτε δέ οὗτος , λοιπός ἐν ἀφασία εἰμί . αὔγ-ασμα οὖν ὁ Ἰουδαῖος καί αἰσχύνω καταλείπω ἐπί ὁ Ἰουδαῖος εἰς ὁ Καισάρεια . ἐμός δοκέω καί ἐκεῖνος ἀπάγω βούλομαι , πρός ἀπολογία ἔρχομαι οὗτος · ὁράω γάρ ἐκεῖνος οὗτος οὐ ὁράω . Ὅρας πῶς κενός δόξα ὁ ἄνθρωπος εἰμί . Μέλλων [ 217 ] αὐτός δίδωμι οὗτος δωρεά , δημηγορέω . ὁ δέ Ἰώσηπος φημί , ὅτι καί ἐσθής λαμπρός ἐκ ἄργυρος ποιέω περιπίπτω . Ὅρας καί ἐκεῖνος πῶς καλέω εἰμί , καί ὁ ἀπόστολος ὁ φρόνημα . ὦς γάρ ἔθος ὁλόκληρος θεραπεύω , οὗτος Ούτου διαπτύω . πάλιν δέ γίγνομαι ἀνάπνευσις αὐτός μέγας , καί μυρίος ἀγαθός ἐκ ὁ ἐκεῖνος τιμωρία . εἰμί δέ οὕτως ἀκούω , ὅτι φωνή Θεός καί οὐ ἄνθρωπος , καίτοι γε μηδείς εἶπον τοιοῦτος πάσχω · πολύς μᾶλλον εἄν ὁ Χριστός , εἰμί μή θεός εἰμί αὐτός , καί λέγω , ὅτι ὁ ῥῆμα ὁ ἐμός οὐ εἰμί ἐμός , καί , ὁ ὑπηρέτης ἄν ὁ ἐγώ ἀγωνίζομαι , καί ὅσος τοιοῦτος . ἐκεῖνος δέ αἰσχρῶς καί ἐλεεινός ὁ βίος καταλύω , καί οὐδέ φαίνω λοιπός . Ὅρας δέ αὐτός καί ὑπό ὁ Βλάστος ἀντιπίπτω , καί αὔγ-ασμα δή ταλαίπωρος δυντα ἔνθολος ὁράω , καί πάλιν καταλλάσσω , καί πανταχοῦ δέ ὁ δῆμος , καί οὐδείς ἐλεύθερος ἔχω . σκέπω δέ καί ὁ αὐξάνω ὁ ἅγιος πνεῦμα . λειτουργέω δέ αὐτός , φημί , ὁ κύριος καί νηστεύω , εἶπον ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · ἀφορίζω δή ἐγώ ὁ Βαρναβᾶς καί Σαῦλος . Τῖς εἄν τολμάω , μή ὁ αὐτός ἐξουσία εἰμί , οὗτος εἶπον ; οὗτος δέ γίγνομαι , ὥστε μή εἰμί αὐτός · κοινός μετά αὐτός . εἶδον αὐτός ὁ μείζων δύναμις ἔχω , καί πολύς δύναμαι ἄρχω . Πῶς δέ αὐτός εἶπον ; Ζεύς προφήτης ἴσως . Ζεύς οὗτος προλαμβάνω εἶπον , ὅτι καί προφήτης εἰμί καί νηστεύω καί λειτουργέω , ἵνα μανθάνω , ὅτι πολύς νῆψις χρεία εἰμί . ἐν Ἀντιόχεια χειροτονέω , ἐνδίδωμι κηρύσσω . Ζεύς τίς μή εἶπον , ὁ κύριος ἀφορίζω , ἀλλά ἐμός ; δείκνυμι , ὅτι ἐν εἰμί ὁ ἐξουσία καί ὁ δύναμις . Ὅρας δέ ὅσος ὁ νηστεία μέγας ; δείκνυμι , ὅτι πᾶς ὁ πνεῦμα ποιέω . Μέγης ὅς νηστεία ἀγαθός · οὐ ὄρος περιμριζω . ὅτε χειροτονέω ἐσθίω , τότε νηστεύω · καί νηστεύω αὐτός εἶπον ὁ πνεῦμα . ὁ νηστεία δέ οὖον οὗτος μόνος εἰμί , ἀλλά καί ὁ τρυφή ἀπέχω , νηστεία εἶδος εἰμί . τοσοῦτος ἐπιτάσσω μόνος ἐγώ · μή νηστεύω , ἀλλά τρυφή ἀπέχω . τρυφή ζητέω , μή διασχο -