joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0361.1
μὲν γὰρ εἰς χρήματα τὴ ζημίαν , αὐτὸν δὲ εἰς ψυχὴν · καὶ γὰρ εἰς ἀπώλειαν καὶ εἰς κόλασιν παραδίδεται τοῦ τοιούτου ἡ ψυχή . Πάλιν φθονεῖτω ἕτερος · τίνι οὖν οὐ τοιούτος ἠξίωσεν ; οὐχ ἑαυτὸν , εἰπέ μοι ; · Τοιαύτη γὰρ ἡ τῆς ἀδικίας φύσις · τὸν πᾶντα πρῶτον βλέππει μικρά , μικρὰ δὲ ἕτερον , μᾶλλον δὲ οὐδὲ μικρὸν βλέππει , ἀλλὰ καὶ ὑπερλεῖ . Ἄλλ’ οὐδὲν ἀξιοπίστουν εἴρηκα . Ἔστω · τούτων ( μάλιστα γὰρ ἐν τούτοις ἐστὶ τὸ πᾶν ) πένθες χρήματα ἔχων ὀλίγα καὶ τῆς ἀναγκαίας εὐπορίαν τροφῆς , ἕτερος δὲ πλούσιος καὶ εὐπóρος καὶ πολλὴν ἔχων δύναμιν , καὶ λαμβανέτω τὸ τοῦ πένθους λοιπὸν καὶ γυμνὸν ποιείτω καὶ παραδιδότω λῃψ , αὐτὸς δὲ ἐντερυφάτω τοὺς ἐξ ἐκείνου ληφθείσιν ἀδίκως · ὁ τοιούτος οὐ μόνον οὐδὲν αὐτὸν ἐβλάσεν , ἀλλὰ καὶ ὠφελήσεν , ἑαυτὸν δὲ οὐ μόνον οὐχ ὠφελήσεν , ἀλλὰ καὶ ἐβλάσεν . Πῶς ; Πρῶτον μὲν ὑπὸ τοῦ συνειδότος μαστιζόμενος τοῦ πονηρού , καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν κεντουμένος , καὶ παρὰ πάντων καταγνωσκόμενος · ἔπειτα ἐν τῷ μέλλοντι κρίματι . Ἄλλ’ ὅτι μὲν οὕτως βλέπεται , δῆλον ἐνευθὺς κατέστη · πῶς δὲ ὠφελεῖται ἑκεῖνος , εἰπέ . Ὅτι τὸ κακὸς παθεῖν καὶ φέρειν γενναίως , μέγα κέρδος ἔχει · ἔστι γὰρ ἀμαρτημάτων λύσις τὸ παθεῖν κακῶς , ἔστι φιλοσοφίας γυμνάσιον , ἔστιν ἀρετῆς διδασκαλία . Ἴσωμεν οὖν τίσιν κακοῖς , οὕτως ἡ ἑκεῖνο . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἂν ἡ φιλόσοφος , γενναῖως ὁίσει · οὗτος δὲ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἐν τρόμῳ ἔσται καὶ ὑποψία · τὶς οὖν ἀδικεῖται , οὗτος ἡ ἑκεῖνος ; Μῦθος λέγεις , φησίν · ὅταν γὰρ τις μὴ ἔχῃ φαγεῖν , καὶ ἀναγκάζηται ἀποδυσθαι · καὶ ἀποδυσατεῖν , ἡ προσελθὼν ἐπατεῖν καὶ μὴ λάβῃ , οὐχὶ καὶ τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα προσαπολλύει ; Μῦθος σοι λέγεις · ἔγω γὰρ ἐπιδεικνύω πράγματα . Εἰπὲ γὰρ μοι , οὐδεὶς τῶν πλουτουόντων ἀποδυστεῖ ; Τί οὖν ; μὴ ἡ πενία αἰτία τοῦτο ; Ἄλλ’ οὐ λῃμώττει ; Καὶ τί τοῦτο ; Μείζων ἡ δίκη , ὅταν μετὰ πλοῦτου τοῦτο ποιῇ . [ 386 ] Οὗτος γὰρ πλούσιος γενναῖον ποιεῖ , οὔτε ἀσθενῆ πενίαν · ἐπεὶ οὐδεὶς ἄν τῶν ἐν πλούτῳ ζώντων μοχθηρὸν ἐξ ἑβ βίον , οὐδ’ ἂν ἑαυτῷ καταπράσσοι οὐδεὶς τῶν ἐν πενίᾳ . Ὅτι δὲ ἐννῶς μῦθοι τὰ παρ’ ὑμῶν , ἑκεῖθεν ὑμῖν ποιήσω φανερὸν . Εἰπέ μοι , ὁ Παῦλος ἐν πενίᾳ ἦν , ἡ ἐν πλούτῳ ; Ἄλιμωτεν , ἡ οὐχί ; Αὐτοῦ ἔστιν ἀκούσαι λέγοντος · Ἐν λιμῷ καὶ διψήσει . Οἱ προφῆται ; ἐλιμωτον , ἡ οὐχί ; Κανέτιν ἀπεδυστέουν . Πάλιν Παῦλόν μοι φέρε , πάλιν τοὺς προφήτας , δέκα καὶ εἴκοσιν ἀνθρώπους . Ἄλλὰ πῶθεν βούλει ; Ἀπὸ τῶν πολλῶν , φησίν , δεῖξον μοί τινὰς φέροντας γενναίως . Ἄλλὰ τὸ σπάνιον δέ τοιούτων , καὶ ὀλίγοι οἱ καλοὶ . Εἰ βούλει δὲ , καὶ καθ’ ἑαυτὸ τὸ πρᾶγμα ἐξετάσωμεν . Ἴσωμεν τίνος ἡ φροντὶς μειζὼν καὶ δριμυτέρα , καὶ τίνος εὐφορώτερα . Οὐχ ὁ μὲν ὑπὲρ τῆς ἀναγκαίας μεριμνᾷ τροφῆς , ὁ δὲ ὑπὲρ μυρίων πραγμάτων ταύτης ἀφείς ; Οὐ δέδοικεν ὑπὲρ λῃμοῦ ὁ πλούσιος , ἀλλ’ ὑπὲρ ἐτέρων δέδοικε · πολλάκις ὑπὲρ σωτηρίας αὐτῆς . Οὐχ ἔχει τὴν ἀμεριμνίαν τῆς τροφῆς ὁ πένης , ἀλλ’ ἔχει τὴν ἑτέρων ἀμεριμνίαν , τὴν ἀσφάλειαν , τὴν ἡσυχίαν , τὴν ἀδείαν . ε’ . Ἄλλως δὲ , εἰ μὴ κακὸν τὸ ἀδικεῖν , ἀλλὰ καλόν , διὰ τί αἰσχυνόμεθα ; διὰ τί ἐγκαλυπτόμεθα ; διὰ τί ὀνειδίζομεν ἀγανακτοῦμεν καὶ δυσχεραίνομεν ; Εἰ μὴ καλὸν τὸ ἀδικεῖσθαι διὰ τί ἐναδρυνοῦμεθα καὶ ἐγκαλυπτόμεθα τῷ πράγματι , καὶ δικαιολογοῦμεθα ἐν τούτῳ ; Θέλετε μαθεῖν πῶς τοῦτο ἑκεῖνο βέλτιον ; Ὅρα τοὺς ἐν τούτῳ , ὅρα τοὺς ἐν ἐκείνῳ . Διὰ τί νόμοι ; διὰ τί δικαστήρια ; διὰ τί τιμωρίαι ; οὐχὶ δι’ ἑκείνους ὡς νοσοῦντας καὶ κάμνοντας ; Ἄλλ’ ἡ ἡδονὴ πολλή , φησίν . Μὴ εἴπωμεν τὰ μέλλοντα · τὰ παρόντα ἐξετάζομεν . Τί χείρον ἀνδρὸς τοιούτου ἔχοντος ὑποψίαν ; τί ἀσφαλέστερον ; τί ἀσφρότερον ; οὐχ ἐν ναυαγίῳ διαπνεῖν ἐστι ; Κἂν δικαίῳ τι πράττῃ , οὐ πιστεύεται , ἀπὸ τῆς δυνάμεως καταδικαζόμενος παρὰ πάντων · πάντας γὰρ τοὺς συνοικοῦντας κατηγόρους ἔχει · οὐ φιλιὰ χρησίμσαι δύναται · οὐδεὶς γὰρ ἂν ἐλοιτο ταχέως τοιούτῳ ὁδᾶν ἔχοντος ἀνθρώπου γενέσθαι φίλος , ὥστε μὴ κοινωνήσαι αὐτῷ τῆς ὑποψίας . Καθίσαν θηρίον , οὕτως πάντες ἀποστρέφονται · καὶ ἄπερ λυμέων καὶ ἐχθρὸν καὶ ἀνδροφόνον καὶ τῆς φύσεως πολέμιον , τὸν ἄδικον ἄνθρωπον . Ἄν εἰς δίχαστήριον ἐμπέσῃ , οὐδὲ κατηγόρου δεῖται · ὁ ἡθὶς αὐτὸς , τῆς διέξεως ἀντὶ παντὸς κατηγόρου καταδικαζούσης αὐτόν . Ἄλλ’ οὐχ ὁ ἀδικοῦμενος οὕτως , ἀλλὰ πάντας ἔχει προστάτας , συναγχούνας , χειρὰ ὀρέγοντας · ἀπ’ ἀσφαλείας ἐστέκεν . Εἰ καλὸν τὸ ἀδικεῖν καὶ ἀσφαλές , ὁμολογεῖτε τις εἶναι ἀδίκως · εἰ δὲ οὐ τοιῶς , τί ὁπῶς ὡς ἀγαθὸν μετρήγεται ; Ἴσωμεν δὲ πῶς καὶ ἐν ἡμῖν αὐτοῖς , ἂν γένηται τοῦτο , πῶς γίνεται χακὰ . Εἴπε γὰρ μοι , ἂν τις τῶν ἐν ἡμῖν τὸ οἰκεῖον ὑπερβῆ μετρὸν τοῦ ἐπιρου ἐρήται , καὶ βουληθῇ ἀφεῖς ὁ σπλήν τὸν οἰκεῖον τόπον λαβεῖν τὸ ἀλλοτρίον μετὰ τοῦ οἰκείου , οὐχὶ νόσος τοῦτο ἐστι ; Τὸ ὑγρὸν πάλιν ἐν τῷ ἡμῖν , ὁ χυμός , εἰ πάντα πληρώσει , οὐχὶ ὑδρωπ τοῦτο ἐστι ; Μετ’ ἐκείνου ἡ χολὴ πάλιν εὐρύχωρον ζητεῖτο , καὶ πανταχοῦ διαχεῖσθαι τὸ αἷμα . [ 387 ] Τί δὲ ἐν τῇ ψυχῇ ὁ θυμός , ἡ ἐπιθυμία , καὶ τὰ ἄλλα πάντα , ἂν ὑπερβῇ τὸ μέτρον , οὐχὶ ἑαυτὸν συνδιέφθερκεν ; Οὕτω καὶ ἡ τροφή · ἐὰν ὑπὲρ ὁ δύναται πέπτεσθαι προσληφθῇ , νόσους τὸ σῶμα περιἐβάλε . Πόθεν γὰρ αἱ ποδαλγίαι ; πόθεν αἱ παρέρσεις καὶ ὁ κλόνος τοῦ σώματος ; ἄρα οὐχ ἀπὸ τῶν τῶν τροφῶν ἀμετρίας ; Πάλιν ἐν τῷ σώματι ἂν πλεῖον βουληθῇ λαθεῖν ὁ ὀφθαλμός , ἡ πλεῖον ἰδεῖν τοῦ ὁρισμένου θελήσειεν , ἡ μειζὼν ἀναλάβοι φῶς , ἐβλάσεν μᾶλλον ἡ ὠφέλησε τὸ ὑπὲρ μέτρον . Εἰ δὲ ἕνα ἀγαθὸν τι τὸ φῶς ἐστι , ὁ ὀφθαλμὸς εἰ πλεῖον ἰδεῖν θελήσειεν ἀπόλλυται · ὅταν λαμπρότερον ἴδῃ , ἐννόησον ἐπὶ τοῦ κακοῦ . Ἡ ἀκοὴ ἂν μεγάλην δέχεται φωνήν , ἀποπλήκτος ἡ διάνοια γίνεται · ὁ νοῦς ἐπεισὶ τὰ ὑπὲρ ἑαυτὸν λογίζεται , ἐκπλήττεται , καὶ ὅπερ ἂν πλεῖον τοῦ δέοντος γέννηται , παραπάλιν . Τοῦτο γὰρ πλεονεξία , πλεῖον ἔχειν τοῦ ὁρισμένου . Οὕτω δὲ καὶ ἐπὶ χρημάτων , ἐτὰν βουληθῶσι ἐπιτιθέναι σοφία πλεῖον , εἰ καὶ μὴ αἰσθανόμεθα , χαλεπὸν ἐν ἑαυτοῖς τρέφομεν τὸ θηρίον , πολλὰ ἔχοντες , πολλῶν δεόμενοι , φροντίζε μυρίας περιβάλλοντες ἑαυτούς , πολλάκις τῷ διαβόλῳ παρέχοντες λαβὰς . Διὰ τοῦτο οὐδὲ χρεία χαμάτου ἐπὶ τῶν πλουτουόντων τῷ διαβόλῳ · ἕτοιμοι γὰρ αὐτῷ πρὸς καταφορὰν ἀπὸ τοῦ πλοῦτου μάλιστα γίνονται . Ἄλλ’ οὐχ ἐπὶ τῶν πενιχ συζώντων , ἀλλὰ πᾶν τὸ ἐναντίον . Οὕτως ; αὐτὰ καθ’ ἑαυτὰ ἀπόλλυσι τὰ πράγματα . Διὰ παρακαλῶ ἀπέχεσθαι τῆς τούτων ἐπιθυμίας , ἵνα δυνηθῶμεν διαδράναι τὰς τοῦ πονηροῦ παγίδας , καὶ ἀρετῆς ἐπιλαβόμενοι τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν ἐπιτυχεῖν , χαρίτε μὲ φιλανθρωπία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ , ἄμα τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι , δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: μέν γάρ εἰς χρῆμα ὅς ζημία , αὐτός δέ εἰς ψυχή · καί γάρ εἰς ἀπώλεια καί εἰς κόλασις παραδίδομαι ὁ τοιοῦτος ὁ ψυχή . πάλιν φθονέω ἕτερος · τίς οὖν οὖον τοιούτος ἀξιόω ; οὐ ἑαυτοῦ , εἶπον ἐγώ ; · τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ ἀδικία φύσις · ὁ λήγω πρῶτος βλέπω μικρός , μικρός δέ ἕτερος , μᾶλλον δέ οὐδέ μικρός βλέπω , ἀλλά καί ὑπεραιρέω . ἄλλος οὐδείς ἀξιόπιστος εἴρω . ἔστω · οὗτος ( μάλιστα γάρ ἐν οὗτος εἰμί ὁ πᾶς ) πένθος χρῆμα ἔχω ὀλίγος καί ὁ ἀναγκαῖος εὐπορία τροφή , ἕτερος δέ πλούσιος καί εὐπóρος καί πολύς ἔχω δύναμις , καί λαμβάνω ὁ ὁ πένθος λοιπός καί γυμνός ποιέω καί παραδίδωμι λαμβάνω , αὐτός δέ ἐντρυφάω ὁ ἐκ ἐκεῖνος λαμβάνω ἄδικος · ὁ τοιούτος οὖον μόνος οὐδείς αὐτός βλάσκω , ἀλλά καί ὠφελέω , ἑαυτοῦ δέ οὖον μόνος οὐ ὠφελέω , ἀλλά καί βλάσκω . Πῶς ; Πρῶτος μέν ὑπό ὁ σύνοιδα μαστίζω ὁ πονηρός , καί κατά ἕκαστος ἡμέρα κεντέω , καί παρά πᾶς καταγιγνώσκω · ἔπειτα ἐν ὁ μέλλω κρίμα . ἄλλος ὅτι μέν οὕτως βλέπω , δῆλος νεύω καθίστημι · πῶς δέ ὠφελέω ἐκεῖνος , εἶπον . ὅτι2 ὁ κακός πάσχω καί φέρω γενναῖος , μέγας κέρδος ἔχω · εἰμί γάρ ἁμάρτημα λύσις ὁ πάσχω κακῶς , εἰμί φιλοσοφία γυμνάσιον , εἰμί ἀρετή διδασκαλία . ἵζω οὖν τίσις κακός , οὕτως ὁ ἐκεῖνος . ἐκεῖνος μέν γάρ εἄν ὁ φιλόσοφος , γενναῖος φέρω · οὗτος δέ κατά ἕκαστος ἡμέρα ἐν τρόμος εἰμί καί ὑποψία · τις οὖν ἀδικέω , οὗτος ὁ ἐκεῖνος ; Μῦθος λέγω , φημί · ὅταν γάρ τις μή ἔχω ἐσθίω , καί ἀναγκάζω ἀποδύω · καί ἀποδύω , ὁ προσέρχομαι πατέω καί μή λαμβάνω , οὐ καί ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα προσαπολύω ; Μῦθος σύ λέγω · ἐγώ γάρ ἐπιδείκνυμι πρᾶγμα . εἶπον γάρ ἐγώ , οὐδείς ὁ πλουτέω ἀποδύω ; τις οὖν ; μή ὁ πενία αἰτία οὗτος ; ἄλλος οὖον λῃμώττει ; καί τίς οὗτος ; μείζων ὁ δίκη , ὅταν μετά πλοῦτος οὗτος ποιέω . [ 386 ] οὗτος γάρ πλούσιος γενναῖος ποιέω , οὔτε ἀσθενής πενία · ἐπεί οὐδείς ἄν ὁ ἐν πλοῦτος ζῶ μοχθηρός ἐκ ἑβ βίος , οὐδέ εἄν ἑαυτοῦ καταπράσσω οὐδείς ὁ ἐν πενία . ὅτι2 δέ ἐννάω μῦθος ὁ παρά σύ , ἐκεῖθεν σύ ποιέω φανερός . ἐπές ἐγώ , ὁ Παῦλος ἐν πενία εἰμί , ὁ ἐν πλοῦτος ; Ἄλιμος , ὁ οὐ ; αὐτός εἰμί ἀκούω λέγω · ἐν λιμός καί διψάω . ὁ προφήτης ; λιμόω , ὁ οὐ ; Κανέτι ἀποδύω . πάλιν Παῦλος ἐγώ φέρω , πάλιν ὁ προφήτης , δέκα καί εἴκοσι ἄνθρωπος . ἀλλά πίνω βούλομαι ; ἀπό ὁ πολύς , φημί , δείκνυμι ἐγώ τις φέρω γενναῖος . ἀλλά ὁ σπάνις δέ τοιοῦτος , καί ὀλίγος ὁ καλός . εἰμί βούλομαι δέ , καί κατά ἑαυτοῦ ὁ πρᾶγμα ἐξετάζω . ἵζω τίς ὁ φροντίς μείζων καί δριμύς , καί τίς εὔφορος . οὐχ ὁ μέν ὑπέρ ὁ ἀναγκαῖος μεριμνάω τροφή , ὁ δέ ὑπέρ μυρίος πρᾶγμα οὗτος ἀφίημι ; οὖον δείδω ὑπέρ λῃμοῦ ὁ πλούσιος , ἀλλά ὑπέρ ἕτερος δείδω · πολλάκις ὑπέρ σωτηρία αὐτός . οὐχ ἔχω ὁ ἀμεριμνία ὁ τροφή ὁ πένης , ἀλλά ἔχω ὁ ἕτερος ἀμεριμνία , ὁ ἀσφάλεια , ὁ ἡσυχία , ὁ ἄδεια . εἰ . ἄλλος δέ , εἰμί μή κακός ὁ ἀδικέω , ἀλλά καλός , διά τίς αἰσχύνω ; διά τίς ἐγκαλύπτω ; διά τίς ὀνειδίζω ἀγανακτέω καί δυσχεραίνω ; εἰμί μή καλός ὁ ἀδικέω διά τίς εναδρυνεομαι καί ἐγκαλύπτω ὁ πρᾶγμα , καί δικαιολογέομαι ἐν οὗτος ; ἐθέλω μανθάνω πῶς οὗτος ἐκεῖνος ἀγαθός ; Ὅρας ὁ ἐν οὗτος , ὁράω ὁ ἐν ἐκεῖνος . Ζεύς τίς νόμος ; διά τίς δικαστήριον ; διά τίς τιμωρία ; οὐ διά ἐκεῖνος ὡς νοσέω καί κάμνω ; ἄλλος ὁ ἡδονή πολύς , φημί . μή εἶπον ὁ μέλλω · ὁ πάρειμι ἐξετάζω . τις χείρων ἀνήρ τοιοῦτος ἔχω ὑποψία ; τίς ἀσφαλής ; τίς ασφροτερος ; οὐ ἐν ναυάγιον διαπνέω εἰμί ; κἀν Δίκαιος τίς πράσσω , οὖον πιστεύω , ἀπό ὁ δύναμις καταδικάζω παρά πᾶς · πᾶς γάρ ὁ συνοικέω κατήγορος ἔχω · οὖον Φιλιά χρησίμα δύναμαι · οὐδείς γάρ εἄν αἱρέω ταχέως τοιοῦτος ὁδάω ἔχω ἄνθρωπος γίγνομαι φίλος , ὥστε μή κοινωνέω αὐτός ὁ ὑποψία . καθίζω θηρίον , οὕτως πᾶς ἀποστρέφω · καί Ἄπερ λύω καί ἐχθρός καί ἀνδροφόνος καί ὁ φύσις πολέμιος , ὁ ἄδικος ἄνθρωπος . ἄν εἰς δίχαστήριον ἐμπίπτω , οὐδέ κατήγορος δήω · ὁ ἡθὶς αὐτός , ὁ διεξις ἀντί πᾶς κατήγορος καταδικάζω αὐτός . ἄλλος οὐ ὁ ἀδικέω οὕτως , ἀλλά πᾶς ἔχω προστάτης , συνάγχω , χείρ ὀρέγω · ἀπό ἀσφάλεια στέκω . εἰμί καλός ὁ ἀδικέω καί ἀσφαλής , ὁμολογέω τις εἰμί ἄδικος · εἰμί δέ οὖον τοῖος , τίς ὁπῶς ὡς ἀγαθός μετρήγεται ; ἵζω δέ πῶς καί ἐν ἐγώ αὐτός , εἄν γίγνομαι οὗτος , πῶς γίγνομαι χάκα . εἶπον γάρ ἐγώ , εἄν τις ὁ ἐν ἐγώ ὁ οἰκέω ὑπερβαίνω μέτρον ὁ επιροος ἔραμαι , καί βούλομαι ἀφίημι ὁ σπλήν ὁ οἰκέω τόπος λαμβάνω ὁ ἀλλότριος μετά ὁ οἰκεῖος , οὐ νόσος οὗτος εἰμί ; ὁ ὑγρός πάλιν ἐν ὁ ἐγώ , ὁ χυμός , εἰμί πᾶς πληρόω , οὐ ὑδρωπός οὗτος εἰμί ; μετά ἐκεῖνος ὁ χολή πάλιν εὐρύχωρος ζητάω , καί πανταχοῦ διαχέω ὁ αἷμα . [ 387 ] τις δέ ἐν ὁ Ψυχή ὁ θυμός , ὁ ἐπιθυμία , καί ὁ ἄλλος πᾶς , εἄν ὑπερβαίνω ὁ μέτρον , οὐ ἑαυτοῦ συνδιαφθείρω ; οὕτως καί ὁ τροφή · ἐάν ὑπέρ ὁ δύναμαι πέσσω προσλαμβάνω , νόσος ὁ σῶμα περιβάλλω . πόθεν γάρ ὁ ποδαλγία ; πόθεν ὁ παρέρσεις καί ὁ κλόνος ὁ σῶμα ; ἄρα οὐ ἀπό ὁ ὁ τροφή ἀμετρία ; πάλιν ἐν ὁ σῶμα εἄν πλείων βούλομαι λανθάνω ὁ ὀφθαλμός , ὁ πλείων ὁράω ὁ ορισμένος ἐθέλω , ὁ μείζων ἀναλαμβάνω φάος , βλάσκω μᾶλλον ὁ ὠφελέω ὁ ὑπέρ μέτρον . εἰμί δέ εἷς ἀγαθός τίς ὁ φάος εἰμί , ὁ ὀφθαλμός εἰμί πλείων ὁράω ἐθέλω ἀπόλλυμι · ὅταν λαμπρός ὁράω , ἐννοέω ἐπί ὁ κακός . ὁ ἀκοή εἄν μέγας δέχομαι φωνή , ἀπόπληκτος ὁ διάνοια γίγνομαι · ὁ νόος ἔπειμι ὁ ὑπέρ ἑαυτοῦ λογίζομαι , ἐκπλήσσω , καί ὅσπερ εἄν πλείων ὁ δήω γεννητής , παραπάλιν . οὗτος γάρ πλεονεξία , πλείων ἔχω ὁ ορισμένος . οὕτως δέ καί ἐπί χρῆμα , ὁ βούλομαι ἐπιτίθημι σοφία πλείων , εἰμί καί μή αἰσθάνομαι , χαλεπός ἐν ἑαυτοῦ τρέφω ὁ θηρίον , πολύς ἔχω , πολύς δήω , φροντίζω μυρίος περιβάλλω ἑαυτοῦ , πολλάκις ὁ διάβολος παρέχω λαβή . Ζεύς οὗτος οὐδέ χρεία κάματος ἐπί ὁ πλουτέω ὁ διάβολος · ἑτοῖμος γάρ αὐτός πρός καταφορά ἀπό ὁ πλοῦτος μάλιστα γίγνομαι . ἄλλος οὐ ἐπί ὁ πενιχ συζάω , ἀλλά πᾶς ὁ ἐναντίος . οὕτως ; αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἀπόλλυμι ὁ πρᾶγμα . Ζεύς παρακαλέω ἀπέχω ὁ οὗτος ἐπιθυμία , ἵνα δύναμαι διαδρημί ὁ ὁ πονηρός παγίς , καί ἀρετή ἐπιλαμβάνω ὁ αἰώνιος ἀγαθός ἐπιτυγχάνω , Χαρίτος ἐγώ φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ , ἄμη ὁ ἅγιος πνεῦμα , δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .