joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0149.3
Ἰουδαίας καὶ Σαμαρείας , εὐαγγελίζονται τὸν Χριστόν , σημεῖα ἐπιτελοῦσι , κηρύσσουσι τὸν Χριστόν , σημεῖα ἐπιτελοῦσι , κηρὺν λαμβάνουσι τὴν δωρεὰν οὖτοι . Τοῦτο διμεῖνον ἦν τὸ τε γὰρ ἐκεῖνοις δύναι , τὸ τε δύναι , σημεῖον μέγιστον ἦν . Οἱ μὲν οὖν διαμενοὶ καὶ λαβόντες τὸν λόγον τοῦ Κυρίου ἐσμεν εἰς Ἱεροσόλυμα , καὶ πολλὰς κ Σαμαρείας ἐνηγγελίσαντο . Καλῶς οὖτως μαρτυράμενοι . Διαμαρτύρονται γὰρ Ἰσραἵνα μὴ ἀπατῶνται , ἵνα λοιπὸν ἐν ἀσφαλείᾳ ὡἐξ ἀπειρίας πολλάκις συναρπαγῶσιν . Ἵπερὶ Ἱεροσόλυμα . Διὰ τί πάλιν ἀπίασιν ἐκεῖ , ἐνὸ νὶς ἦν , ἐνθα ἡ ἀρχὴ τῶν κακῶν , ἐνθα οἱ μνόντες ; Καθ’ ὅσον ἐν τοῖς πολέμοις οἱ στραοὗς , καὶ τὸ πονηρὸν τοῦ πολέμου μέρος κατσι · τὸ αὐτὸ καὶ οὗτοι ἐργάζονται . Ὅρα · προηγούμενος ἐρχομένους εἰς Σαμαρείαν , ὁ μένους τοὺς μαθητάς , ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ Χρτοὺς ἀποστόλους πρὸς τοὺς πιστεύσαντας ἡ μαρεῖσθαι λοιπὸν ἐξαποστελλομένους . Ἀκούφσιν , οἱ ἐν Ἱεροσολύμοις ἀπόστολοι , ὁ πρὸς [ 149 ] αὐτοὺς Πέτρον καὶ Ἰωάννην . ἀποστέλλονται · Ὅστε ἀπαλλάξαι μαγείας αἱ τῆς διδαχῆς ἀναμνήσαι , ἢν παρὰ Χριστοῦ ἐ πρώτον ἐπίστευσαν . Δέον οὖν τοῦναι αὐλάθη Πνεῦμα ἅγιον · ὁ δὲ , ἐπειδὴ οὐκ ἐτούτου , ἵνα διδῷ ἐτέρους αὐτὲ . Καίτοι ἐκεῖδον τοῦτο ὡστε διδόναι · f · ἀλλ’ ἤδειν οὐτε γενέσθαι λαμπρότερος , ὁ ἐν τοῖς · μαθηταῖς ἐρίσῳ σου σὺν σοὶ εἰς ἀπώλειαν . Οὐκ ταῦτά ἐστιν , ἀλλὰ παιδεύσων . Ἐπειδὴ γαὐτῷ οὐκ ἔχρηστο , Σοί , φησίν , ἔστω τῷ · ἄν εἴποι τις · Συναπόλοιο μετὰ τῆς προαιὅτι οὕτω μικρὰ φρονεῖς περὶ τῆς δωρεᾶς τπροσδεῖσθαι ὡς ἀνθρώπων εἶναι τὸ ἐστι τοῦτο . Εἰ γοῦν προσῆλθεν , ὡς ἔδει πρὸς ἀπεδέχθη g , κἂν ὡς λοιμὸς οὐκ ἠλάθη . Ὅρκρά περὶ μεγάλων φανταζόμενος διπλὰ ἀμτοῖνον αὐτῷ καλεῖν · Μετανόησον καὶ δεῖ ἀφεθῆναι σοι ἡ ἐπίνοιαι τῆς καρδίας · ἢν ἐπινύσας σὶ πονηρὸν . Διὰ τοῦτο καὶ ἐἀφεθῆναι σοι , ὅτι ἤδει διόρθωσον ὄντα διδοῖκε τὸ πλήθος , καὶ φοβεῖται ἀρνήσασθι μὴ ἐθορυβῆθη , εἶπεν ἄν , ὅτι Οὐκ ἤδειν ἐποίησα · ἀλλ’ ἐξελάγη , πρώτως μὲν ἐκεῖ τοῖς σημείοις · δευτέρως δὲ τούτῳ , τῷ τὰ ἰ αὐτοῦ φανερὰ γενέσθαι . Διὰ τοῦτο μακρλοιπὸν εἰς τὴν Ῥώμην , ὡς οὐ φθάνοντες ἐστόλου . Πολλάκις τε , φησί , κώμας τῶν σύγγελμασατο . Ὅρα , πῶς καὶ αὐτοὶ αὐτἤσαν · ἀλλ’ οὐχὶ ἀπλῶς ἐποιούντο αὐτάς . ἡμᾶς ἀποβλαμίας ἔδει ποιεῖσθαι . Καὶ τί λέγΠολλοὶ κώμας ἔχουσι καὶ χωρία , καὶ οὐ οὐδὲ ποιοῦνται τινὰ λόγον · ἀλλ’ ὅπως | γένωτο , καὶ ὅπως τὰ τιμήματα ἐπιταθεαλλὰ , καὶ ὅπως οἰκοδομηθῇ κατασκελην σπουδὴν ποιοῦνται · ὅπως δὲ ψυχᾶι οὐκέτι . Καὶ οὐ μὲν , ἄν ἀνάγκας παρὰ τὴν τέμνει , καλεῖ , ἀφανίζει , ὡστε τὴν γτῆς ἐντεύθεν λύμης · ὁρῶν αὐτοὺς δὲ τἀχανθῶν γέμοντα , καὶ οὐκ ἐκτέμνων , ο
Lemmas: Ἰουδαῖος καί Σαμάρεια , εὐαγγελίζω ὁ Χριστός , σημεῖον ἐπιτελέω , κηρύσσω ὁ Χριστός , σημεῖον ἐπιτελέω , κήρ λαμβάνω ὁ δωρεά οὗτος . οὗτος διμενω εἰμί ὁ τε γάρ ἐκεῖνος δύο , ὁ τε δύο , σημεῖον μέγας εἰμί . ὁ μέν οὖν διαμένω καί λαμβάνω ὁ λόγος ὁ κύριος εἰμί εἰς Ἱερουσαλήμ , καί πολύς Κ Σαμάρεια ἐναγγέλλω . καλῶς οὖτως μαρτύρομαι . διαμαρτύρομαι γάρ Ἰσραἵνα μή ἀπατάω , ἵνα λοιπός ἐν ἀσφάλεια ὡξ ἀπειρία πολλάκις συναρπάζω . Ἵπερὶ Ἱερουσαλήμ . Ζεύς τίς πάλιν ἄπειμι ἐκεῖ , ἐνό Νίς εἰμί , ἔνθα ὁ ἀρχή ὁ κακός , ἔνθα ὁ μνω ; κατά ὅσος ἐν ὁ πόλεμος ὁ Στράους , καί ὁ πονηρός ὁ πόλεμος μέρος κατσί · ὁ αὐτός καί οὗτος ἐργάζομαι . Ὅρας · προηγούμενος ἐρχόμενος εἰς Σαμάρεια , ὁ μένος ὁ μαθητής , ὡς καί ἐπί ὁ Χρτοὺς ἀπόστολος πρός ὁ πιστεύω ὁ μαραίνω λοιπός ἐξαποστέλλω . Ἀκούφσιν , ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ ἀπόστολος , ὁ πρός [ 149 ] αὐτός Πέτρος καί Ἰωάννης . ἀποστέλλω · ὅστε ἀπαλλάσσω μαγεία ὁ ὁ διδαχή ἀναμιμνήσκω , εἄν παρά Χριστός εἰ πρῶτος πιστεύω . Δέος οὖν τουνη αὐλάθη πνεῦμα ἅγιος · ὁ δέ , ἐπεί οὐ τούτος , ἵνα δίδωμι ἕτερος αὐτός . καίτοι ἐκεῖδον οὗτος ὡστε δίδωμι · f · ἀλλά ἀδέω οὐ γίγνομαι λαμπρός , ὁ ἐν ὁ · μαθητής ἐρίζω σύ σύν σύ εἰς ἀπώλεια . οὐ οὗτος εἰμί , ἀλλά παιδεύω . ἐπεί αὐτός οὐ χράω , σός , φημί , ἵστημι ὁ · ἄν εἶπον τις · συναπόλλυμι μετά ὁ προαιὅτι οὗτος μικρός φρονέω περί ὁ δωρεά προσδέω ὡς ἄνθρωπος εἰμί ὁ εἰμί οὗτος . εἰμί γοῦν πρόσειμι , ὡς ἐσθίω πρός ἀποδέχομαι g , κἀν ὡς λοιμός οὐ ἐλαύνω . Ὅρκρά περί μέγας φαντάζω διπλός αμτοινος αὐτός καλέω · μετανοέω καί δεῖ ἀφίημι σύ ὁ ἐπίνοια ὁ Καρδία · εἄν πίνυμι βρόχος πονηρός . Ζεύς οὗτος καί ἀφίημι σύ , ὅτι ἦδος διορθόω εἰμί δίδωμι ὁ πλήθος , καί φοβέω ἀρνέομαι μή θορυβέω , εἶπον ἄν , ὅτι οὐ ἀδέω ποιέω · ἀλλά ἐξελαύνω , πρῶτος μέν ἐκεῖ ὁ σημεῖον · δύο δέ οὗτος , ὁ ὁ εἷς αὐτός φανερός γίγνομαι . Ζεύς οὗτος μακρλοιπος εἰς ὁ Ῥώμη , ὡς οὖον φθάνω στόλος . πολλάκις τε , φημί , κώμη ὁ σύγγελμασατο . Ὅρας , πῶς καί αὐτός αυτημι · ἀλλά οὐ ἀπλόος ποιέω αὐτός . ἐγώ ἀποβλαμίας ἐσθίω ποιέω . καί τίς λέγΠολλοὶ κώμη ἔχω καί χωρίον , καί οὖον οὐδέ ποιέω τις λόγος · ἀλλά ὅπως | γίγνομαι , καί ὅπως ὁ τίμημα ἐπιταθεαλλὰ , καί ὅπως οἰκοδομέω κατασκέλλω σπουδή ποιέω · ὅπως δέ ψυχή οὐκέτι . καί οὖον μέν , ἄν ἀνάγκη παρά ὁ τέμνω , καλέω , ἀφανίζω , ὡστε ὁ γτῆς ἐντεῦθεν λύμη · ὁράω αὐτός δέ τἀχανθῶν γέμω , καί οὐ ἐκτέμνω , ὁ