joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0117.1
Ὅσεὶ ἔλεγεν · Ἄναγασθε , καὶ ἐὰν ἐξ ἑαυτῶν καὶ αὐτοὶ συνῆλθον , οὐδὲν κωλύσει καὶ αὐτοὺς καταλυθῆναι . Μήποτε καὶ Θεομάχοι εὕρεθητε . Καὶ διὰ τοῦ ἀδυνάτου , καὶ διὰ τοῦ ἀσυμφόρου ἀπορεῖται αὐτῶς . Οὐχ εἶπε δὲ ὑπὸ τίνος ἀνηρέθησαν , ἀλλ᾽ ἀπλῶς , ὅτι διελύθησαν , τάχα ὡς παρέλχον . Δι᾽ ὧν δὲ ὑποτίθησι , διδάσκει , ὅτι Εἰ μὲν ἀνθρώπινον τὸ ἔργον , οὐδὲν δεήσει πραγμάτων ὑμῖν · εἰ δὲ θεῖόν ἐστιν , οὐδὲ μετὰ πραγμάτων δυνήσεσθε περιγενέσθαι . Οὕτω γοῦν καὶ ὁ λόγος συνετὸς ἔδοξεν , ὅτι καὶ ἐπεὶοθησαν ὥστε μὴ ἀνελθεῖν αὐτοὺς , ἀλλὰ μαστίζει μόνον . Ἐπεισῆλθον γὰρ αὐτῷ , φησί · καὶ προσκαλεσάμενοι τοὺς ἀποστόλους , δεῖραντες παρήγγειλαν μὴ λαλεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ , καὶ ἀπέλυσαν αὐτούς . Ὅρα , μετὰ πόσα μαστιζονται θαύματα ἄ . Καὶ ὅμως πάλιν ἡ διδασκαλία ἐπεῖνετο · καὶ γὰρ καὶ ἐν οἴκῃ καὶ ἐν τῷ ἱερῷ ἐδίδασκον . Οἱ μὲν οὖν ἐπορεύοντο χαίροντες ἀπὸ προσώπου τοῦ συνεδρίου , ὅτι ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ κατηξιώθησαν ἐτιμωρηθῆναι , πᾶσάν τε ἡμέραν ἐν τῷ ἱερῷ καὶ κατ᾽ οἶκον οὐκ ἐπαύοντο διδάσκοντες καὶ εὐαγγελιζόμενοι Ἰησοῦν Χριστόν . Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ταύταις πληθυνθὲντων τῶν μαθητῶν , ἐγένετο γογγυσμὸς τῶν Ἑλλήνιστῶν πρὸς τοὺς Ἑβραίους , ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν . Οὐχ ἐν ἐκείναι · πάντως λέγει τὰς ἡμέρας · ἀλλ᾽ ἐπεὶ συνήθεια τοιαύτη ἐστὶ τῇ Γραφῇ , καὶ τὰ μέλλοντα συμβαίνειν ὡς γεγονός γινώσκει λέγει , διὰ τοῦτο οὕτως εἶπεν . Ἑλληνιστὰς δὲ οἶμαι καλεῖν , τοὺς Ἑλληνιστὶ φθεγγομένους · οὕτω γὰρ Ἑλληνιστὶ διελάγοντο Ἑβραῖοι ὄντες . Ἵδου καὶ ἄλλος πειρασμός · μᾶλλον δὲ καὶ σὺ , εἰ βούλει σκοπεῖν , ἴδε καὶ ἐκωθεν καὶ ἐκωθεν τοὺς πολέμους ὄντας ἐξ ἀρχῆς . Προσκαλεσάμενοι δέ , φησί , οἱ δώδεκα τὸ πλήθος τῶν μαθητῶν , εἶπον · Οὐκ ἀριστόν ἐστι καταλιπόντας ἡμᾶς τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ , διακονεῖν τραπέζας . Καλῶς · τῶν γὰρ ἀναγκαίων τὰ ἀναγκαίωτερα προτιμᾶται . Ὅρα δέ , πῶς εὐθέως καὶ τούτων πρόνοιαν ποιοῦνται , καὶ τοῦ χρηύματος οὐκ ἀμελοῦσιν . Ὡς αἰδισμώτεροι δὲ ἐκεῖνοι ἦσαν , διὸ καὶ προκρίνονται . Ἐπισκέψασθε οὖν , ἀδελφοί , ἄνδρας ἐξ ὑμῶν μαρτυρουμένων ἑπτά , πλήρεις Πνεύματος καὶ σοφίας , οὓς καταστήσωμεν ἐπὶ τῆς χρείας ταύτης . Ἡμεῖς δὲ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν . Καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος ἐνώπιον παντὸς τοῦ πλήθους . Καὶ ἐξελέξαντο Στέφανον ἄνδρα πλήρη πίστεως καὶ Πνεύματος ἁγίου . Ἄρα καὶ ἐκεῖνοι πλήρεις πίστεως ἦσαν , οὓς καὶ ἐξελέξαντο , ἵνα μὴ [ 112 ] τὰ αὐτὰ γένηται , οἷς ἐπὶ Ἰούδα , οἷς ἐπὶ Ἀνανίου καὶ Σαπφείρας . Καὶ Φίλιππον , καὶ Πρόχρον καὶ Νικόνορα , καὶ Τιμόνα , καὶ Παρμενᾶν , καὶ Νικόλαον προσήλυτον Ἀντιοχέα , οὓς ἔστησαν ἐνώπιον τῶν ἀποστόλων , καὶ προσευξάμενοι , ἐπέθηκαν αὐτοῖς τὰς χεῖρας . Καὶ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ἠύξανε , καὶ ἐπληθύνετο ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν ἐν Ἱερουσαλὴμ σφόδρα · πολὺς δὲ ὄχλος τῶν ἱερέων ὑπήκουεν τῇ πίστει . Ἄλλ᾽ Ἰωμὲν ἄνωθεν τὰ εἰρημένα . Ἄνδρες , προσέχετε ἑαυτοῖς . Ὅρα δὴ μοι τὸν Γαμαλιὴλον ἐνταῦθα πῶς μετ᾽ ἐπικεισίας διαλέγεται καὶ βραχέα διέξεισι πρὸς αὐτούς , καὶ οὐ λέγει παλαιὰ διηγήματα , καίτοι τὰς ἔχων , ἀλλὰ νεώτερα , & μάλιστα πρὸς πίστιν ἦσαν ἰσχυρά . Διὸ καὶ μετ᾽ ἐπικρύψεως αἰνίττεται λέγων · Πρὸ γὰρ τούτων
Lemmas: Όσεϊ λέγω · Ἄναγασθε , καί ἐάν ἐκ ἑαυτοῦ καί αὐτός συνέρχομαι , οὐδείς κωλύω καί αὐτός καταλύω . μήποτε καί θεομάχος εὑρίσκω . καί διά ὁ ἀδύνατος , καί διά ὁ ἀσύμφορος ἀπορέω αὔτως . οὐχ εἶπον δέ ὑπό τίς ἀναιρέω , ἀλλά ἀπλόος , ὅτι διαλύω , τάχα ὡς παραλέγω . διά ὅς δέ ὑποτίθημι , διδάσκω , ὅτι εἰμί μέν ἀνθρώπινος ὁ ἔργον , οὐδείς δήω πρᾶγμα σύ · εἰμί δέ θεῖος1 εἰμί , οὐδέ μετά πρᾶγμα δύναμαι περιγίγνομαι . οὕτως γοῦν καί ὁ λόγος συνετός δοκέω , ὅτι καί επειοθημι ὥστε μή ἀνέρχομαι αὐτός , ἀλλά μαστίζω μόνος . ἐπεισέρχομαι γάρ αὐτός , φημί · καί προσκαλέω ὁ ἀπόστολος , δέρω παραγγέλλω μή λαλέω ἐπί ὁ ὄνομα ὁ Ἰησοῦς , καί ἀπολύω αὐτός . Ὅρας , μετά πόσος μαστίζω θαῦμα ὅς . καί ὅμως πάλιν ὁ διδασκαλία πεινάω · καί γάρ καί ἐν ἔοικα καί ἐν ὁ ἱερός διδάσκω . ὁ μέν οὖν πορεύω χαίρω ἀπό πρόσωπον ὁ συνέδριον , ὅτι ὑπέρ ὁ ὄνομα ὁ Χριστός καταξιόω τιμωρέω , πᾶς τε ἡμέρα ἐν ὁ ἱερός καί κατά οἶκος οὐ παύω διδάσκω καί εὐαγγελίζομαι Ἰησοῦς Χριστός . ἐν δέ ὁ ἡμέρα οὗτος πληθύνω ὁ μαθητής , γίγνομαι γογγυσμός ὁ Ἑλληνιστής πρός ὁ Ἑβραῖος , ὅτι παραθεωρέω ἐν ὁ διακονία ὁ καθημερινός ὁ χαίρω αὐτός . οὐχ ἐν ἐκεῖνος · πάντως λέγω ὁ ἡμέρα · ἀλλά ἐπεί συνήθεια τοιοῦτος εἰμί ὁ γραφή , καί ὁ μέλλω συμβαίνω ὡς γίγνομαι γιγνώσκω λέγω , διά οὗτος οὕτως εἶπον . Ἑλληνιστής δέ οἴομαι καλέω , ὁ Ἑλληνιστί φθέγγομαι · οὗτος γάρ Ἑλληνιστί διελάγοντο Ἑβραῖος εἰμί . ὁράω καί ἄλλος πειρασμός · μᾶλλον δέ καί σύ , εἰμί βούλομαι σκοπέω , ὁράω καί ἐκωθεν καί ἐκωθεν ὁ πόλεμος εἰμί ἐκ ἀρχή . προσκαλέω δέ , φημί , ὁ δώδεκα ὁ πλήθος ὁ μαθητής , εἶπον · οὐ ἀγαθός εἰμί καταλιμπάνω ἐγώ ὁ λόγος ὁ Θεός , διακονέω τράπεζα . καλῶς · ὁ γάρ ἀναγκαῖος ὁ ἀναγκαῖος προτιμάω . Ὅρας δέ , πῶς εὐθύς καί οὗτος πρόνοια ποιέω , καί ὁ χρήμα οὐ ἀμελέω . ὡς αἰδισμώτεροι δέ ἐκεῖνος εἰμί , διό καί προκρίνω . ἐπισκέπτομαι οὖν , ἀδελφός , ἀνήρ ἐκ σύ μαρτυρέω ἑπτά , πλήρης πνεῦμα καί σοφία , ὅς καθίστημι ἐπί ὁ χρεία οὗτος . ἐγώ δέ ὁ προσευχή καί ὁ διακονία ὁ λόγος προσκαρτερέω . καί ἀρέσκω ὁ λόγος ἐνώπιος πᾶς ὁ πλῆθος . καί ἐκλέγω Στέφανος ἀνήρ πλήρης πίστις καί πνεῦμα ἅγιος . ἄρας καί ἐκεῖνος πλήρης πίστις εἰμί , ὅς καί ἐκλέγω , ἵνα μή [ 112 ] ὁ αὐτός γίγνομαι , ὅς ἐπί Ἰούδας , ὅς ἐπί Ἀνανίας καί Σαπφείρα . καί Φίλιππος , καί προχρω καί Νικόνορα , καί Τιμόνα , καί Παρμενᾶς , καί Νικόλαος προσήλυτος Ἀντιοχεύς , ὅς ἵστημι ἐνώπιος ὁ ἀπόστολος , καί προσεύχομαι , ἐπιτίθημι αὐτός ὁ χείρ . καί ὁ λόγος ὁ κύριος αὐξάνω , καί πληθύνω ὁ ἀριθμός ὁ μαθητής ἐν Ἱεροσόλυμα σφόδρα · πολύς δέ ὄχλος ὁ ἱερός ὑπακούω ὁ πίστις . ἄλλος ἔρχομαι ἄνωθεν ὁ εἴρω . ἀνήρ , προσέχω ἑαυτοῦ . Ὅρας δή ἐγώ ὁ Γαμαλιήλ ἐνταῦθα πῶς μετά ἐπικεισίας διαλέγω καί βραχύς διέξειμι πρός αὐτός , καί οὖον λέγω παλαιός διήγημα , καίτοι ὁ ἔχω , ἀλλά νέος , & μάλιστα πρός πίστις εἰμί ἰσχυρός . Διὸ καί μετά ἐπίκρυψις αἰνίσσομαι λέγω · πρό γάρ οὗτος