joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0152.4
ἀπολᾶινεν , ἑτέρους ὀρθὴν ἔχονμένους ἐκεῖ ; Τοῦτο τεῖχος , τοῦτο ἀσφάλεια ἀγροῦ . Οὕτως ἐστιν ὁ ἀγρὸς περὶ ὃ φησιν 'Ὁσμὴ ἀγροῦ πλήρους , ἐν εὐλόγησε Κύριος . Εἰ καὶ χωρὶς τούτου καλὸς ὁ ἀγρὸς διὰ τὴν ἡσυχίαν , διὰ τὸ ἀπραγμοσύνης γέμειν · ὅταν καὶ τοῦτο ἔχῃ , τίνι οὐκ ἔσται ἴσος ; 'Αγρὸς γὰρ ἐκκλησίαν ἔχων , τῷ παραδείσῳ ἴοικε τοῦ Θεοῦ . Οὐκ ἔστιν ἐκεῖ κραυγή , οὐκ ἐστι θόρυβος , οὐκ ἐχθροὶ διάφοροι , οὐκ αἱρέσεις · πάντας φίλους ἔστιν ἰδεῖν , τῶν αὐτῶν δογμάτων κοινωνούς . 'Ἄγει σε εἰς φιλοσοφίαν ἡ ἡσυχία · λαβὼν σε [ 151 ] ἀπὸ τῆς φιλοσοφίας , ταύτης ὁ πρεσβύτερος , θεραπεύσει εὐχολῶς . 'Ενταῦθα μὲν γὰρ , ὅσα ἐὰν λέγωμεν , ἡ ἀγορὰ ἐκκρούει · ἐκεῖ δὲ ἄπερ ἐν ἀκοῦσης , πεπηγὸτα ἔξεις ἐν τῇ διανοίᾳ , ἑτερος ἐν τῷ ἀγρῷ ἔσῃ τ' ἐκεῖνον · καὶ ἐκεῖνον δὲ προσθήσεται , καὶ ἔσται φύλαξ τῷ τε παρεῖναι , τῷ τε ῥυθμίζειν αὐτοῖς . Πόσον δὲ ἐστι καὶ τὸ ἀνάλωμα , εἰπὶ μοι ; Ποίησον τέως μικρὸν οἶκον ἐν τάξει ναοῦ · ὁ μετὰ σὲ ποιήσει σποῦν , ὁ μετ' ἐκεῖνον ἑτέρα προσθήσει , καὶ οὕτω σοι λογιώθησεται τὸ πᾶν . Σὺ δίδως μικρόν , καὶ τοῦ παντὸς λαμβάνεις τὸν μισθόν . Οὐκοῦν ἀρχὴν ἐπίθεο ε , Θεμελίον κατάβαλε · μᾶλλον δὲ ἄλλοιους παρακαλέσατε · ἀμυλλαν ποιήσατε τοῦ πράγματος . Νῦν δὲ , ἐνθὰ μὲν ἀγρὰ καὶ σῖτον καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα ἀποθεῖσαι δεῖ , εὐχολῶς οἰκοδομοῦσιν · ἐνθὰ δὲ συλλεγὴν ἡσυχίαν γεννήματα , οὐδαμῶς φροντιοῦσιν , ἀλλ' ἀναγκάζονται μυρίους σταδίους βαδίζειν , καὶ μακρὰς ἀποδημίας στέλλεσθαι , ἵνα εἰς ἐκκλησίαν ἀπίωσιν . 'Ὅσον δὲ ἐστιν ἀγαθὸν μετὰ πολλῆς ἡσυχίας ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τὴν ἱερίαν παραγίνεσθαι , ἵνα προσῆς τῷ Θεῷ , καὶ λέγῃ ὑπὲρ τῆς κώμης καὶ καθ' ἑκάστην ἡμέραν , ὑπὲρ τοῦ κεκτημένου ! Μικρόν ἐστιν , εἰπὶ μοι , καὶ ταῖς ἀγίαις ἀναφοραῖς δεῖ τὸ ὄνομά σου ἐγκλεῖσθαι , καὶ καθ' ἑκάστην ἡμέραν ὑπὲρ τῆς κώμης εὐχὰς γίνεσθαι πρὸς τὸν Θεόν ; πόσον σοι καὶ εἰς τὰ ἄλλα τοῦτο λυσιτελεῖ f ! Συμβαλεῖν τινὲς ἐν γειτνίῶν οἰκεῖν καὶ ἔχειν ἐπιτρόπους · πρὸς σὲ μὲν οὖν τὸν πέντη οὐκ ἀξιώσει τις ἐκείνων οὐδὲ εἰδεῖν · τὸν δὲ πρεσβύτερον ἰσως καὶ καλέσει , καὶ τραπεζὴς κοινωσεται ποιήσει . 'Ὅρᾷς , πόσα ἐντεῦθεν γενήσεται καλά ; Πάσης ἔσται τέως ἡ κώμη πονηρᾶς ὑποψίας ἐλευθέρα · οὐδεὶς ἀνδροφονίας , οὐδεὶς κλοπῆς ἐνεκεν ἐγκαλεῖται , οὐδεὶς τούτων οὐδὲν ὑποπτεύεται . 'Ἔχουσι καὶ ἑτέραν παραμυθίαν , ἄν νόσος παρακολουθήσῃ , ἄν θάνατος . Οὐχ ἀπλῶς οὐδὲ ὡς ἔτυχε καὶ αἱ φιλίαι γίνονται · τῶν ἐκεῖ παρ' ἀλλήλοις ἰσταν · καὶ αἱ σύνοδοι δὲ γενήσονται πολὺ μᾶλλον ἐν ταῖς πανηγύρεσι ἡδύος . Οὐ μόνον δὲ αἱ σύνοδοι , ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ οἱ προεστῶτες διὰ τὸν πρεσβύτερον αἰδεσιμώτεροι ἔσονται . Πάντως ἀκούεις , ὅτι τὰ Ἱεροσόλυμα παρὰ τὰς ἄλλας πόλεις τιμιώτερα ἦν παρὰ τοῖς παλαιοῖς · ἀλλ' οὐχ ἀπλῶς , ἀλλὰ διὰ τὴν τότε κρατοῦσαν εὐσέβειαν . Διὰ τοῦτο ἐνθὰ τιμᾶται Θεός , οὐδὲν ἐστι πονηρόν · ὥσπερ πάλιν ἐνθὰ οὐ τιμαῖται , οὐδὲν ἀγαθόν . Πολλὴ ἀσφάλεια ἔσται καὶ παρὰ Θεῷ καὶ παρὰ ἀνθρώποις . Ναὶ παρακαλῶ , μὴ παρίργῃς , ἀλλὰ προθύμως τοῦ πράγματος ἀντιλάβεσο . Εἰ γὰρ ὁ ἐξάγων τίμιον ἐξ ἀναίρεο , ὡς στόμα τοῦ Θεοῦ ἔσται · ὁ τοσαύτας ψυχὰς τὰς τε ὄσας , τὰς τι ἰσομένας ὡς τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας ὠφελῶν καὶ ἀνακτινοῦσαν , πόσης οὐκ ἀπολαύσεται εὐνοίας παρὰ τοῦ Θεοῦ ! Φροῦριον κατασκευάσον κατὰ τοῦ διαβόλου · τοῦτο γὰρ ἐστιν ἡ ἐκκλησία . 'Ἐκεῖθεν ὁρμάτωσιν αἱ χεῖρες εἰς κάματον · πρῶτον ἀνατεινέντωσαν αὐτὶ
Lemmas: ἀπόλλυμι , ἕτερος ὀρθός ἔχω ἐκεῖ ; οὗτος τεῖχος , οὗτος ἀσφάλεια ἀγρός . οὕτως εἰμί ὁ ἀγρός περί ὅς φημί Ὁσμή ἀγρός πλήρης , ἐν εὐλογέω Κύριος . εἰμί καί Χωρὶς οὗτος καλός ὁ ἀγρός διά ὁ ἡσυχία , διά ὁ ἀπραγμοσύνη γέμω · ὅταν καί οὗτος ἔχω , τίς οὐ εἰμί ἴσος ; Ἀγρός γάρ ἐκκλησία ἔχω , ὁ παράδεισος οἶκος ὁ Θεός . οὐ εἰμί ἐκεῖ κραυγή , οὐ εἰμί θόρυβος , οὐ ἐχθρός διάφορος , οὐ αἵρεσις · πᾶς φίλος εἰμί ὁράω , ὁ αὐτός δόγμα κοινωνός . Ἄγω σύ εἰς φιλοσοφία ὁ ἡσυχία · λαμβάνω σύ [ 151 ] ἀπό ὁ φιλοσοφία , οὗτος ὁ πρέσβυς , θεραπεύω εὐχολῶς . Ἐνταῦθα μέν γάρ , ὅσος ἐάν λέγω , ὁ ἀγορά ἐκκρούω · ἐκεῖ δέ Ἄπερ ἐν ἀκούω , πήγνυμι ξέω ἐν ὁ διάνοια , ἕτερος ἐν ὁ ἀγρός εἰμί τε ἐκεῖνος · καί ἐκεῖνος δέ προστίθημι , καί εἰμί φύλαξ ὁ τε πάρειμι , ὁ τε ῥυθμίζω αὐτός . πόσος δέ εἰμί καί ὁ ἀνάλωμα , ἶψ ἐγώ ; Ποίησος τέως μικρός οἶκος ἐν τάξις ναός · ὁ μετά σύ ποιέω σπάω , ὁ μετά ἐκεῖνος ἕτερος προστίθημι , καί οὗτος σύ λογιωθεω ὁ πᾶς . σύ δίδωμι μικρός , καί ὁ πᾶς λαμβάνω ὁ μισθός . οὐκοῦν ἀρχή πείθω ε , θεμέλιος καταβάλλω · μᾶλλον δέ ἀλλοῖος παρακαλέω · ἅμιλλα ποιέω ὁ πρᾶγμα . νῦν δέ , ἔνθα μέν ἄγρα καί σῖτος καί πᾶς ὁ τοιοῦτος ἀποτίθημι δεῖ , εὐχολῶς οἰκοδομέω · ἔνθα δέ συλλέγω ἡσυχία γέννημα , οὐδαμῶς φροντίζω , ἀλλά ἀναγκάζω μυρίος στάδιον βαδίζω , καί μακρός ἀποδημία στέλλω , ἵνα εἰς ἐκκλησία ἄπειμι . Ὅσος δέ εἰμί ἀγαθός μετά πολύς ἡσυχία ἐν ὁ ἐκκλησία ὁ ἱερία παραγίγνομαι , ἵνα πρόσειμι ὁ Θεός , καί λέγω ὑπέρ ὁ κώμη καί κατά ἕκαστος ἡμέρα , ὑπέρ ὁ κτάομαι ! μικρός εἰμί , ἶψ ἐγώ , καί ὁ ἅγιος ἀναφορά δεῖ ὁ ὄνομα σύ ἐγκλείω , καί κατά ἕκαστος ἡμέρα ὑπέρ ὁ κώμη εὐχή γίγνομαι πρός ὁ Θεός ; πόσος σύ καί εἰς ὁ ἄλλος οὗτος λυσιτελής f ! συμβάλλω τις ἐν γειτνιάω οἰκέω καί ἔχω ἐπίτροπος · πρός σύ μέν οὖν ὁ Πέντη οὐ ἀξιόω τις ἐκεῖνος οὐδέ εἴδω · ὁ δέ πρέσβυς ἴσως καί καλέω , καί τράπεζα κοινόω ποιέω . Ὅρα , πόσος ἐντεῦθεν γίγνομαι καλός ; Πάσης εἰμί τέως ὁ κώμη πονηρός ὑποψία ἐλεύθερος · οὐδείς ἀνδροφονία , οὐδείς κλοπή ἕνεκα ἐγκαλέω , οὐδείς οὗτος οὐδείς ὑποπτεύω . Ἔχων καί ἕτερος παραμυθία , ἄν νόσος παρακολουθέω , ἄν θάνατος . οὐχ ἀπλόος οὐδέ ὡς τυγχάνω καί ὁ φίλιος γίγνομαι · ὁ ἐκεῖ παρά ἀλλήλων ἵστημι · καί ὁ σύνοδος δέ γίγνομαι πολύς μᾶλλον ἐν ὁ πανήγυρις ἡδύς . οὖον μόνος δέ ὁ σύνοδος , ἀλλά καί αὐτός ὁ προίστημι διά ὁ πρέσβυς αἰδέσιμος εἰμί . πάντως ἀκούω , ὅτι ὁ Ἱερουσαλήμ παρά ὁ ἄλλος πόλις τίμιος εἰμί παρά ὁ παλαιός · ἀλλά οὐ ἀπλόος , ἀλλά διά ὁ τότε κράτος εὐσέβεια . Ζεύς οὗτος ἔνθα τιμάω Θεός , οὐδείς εἰμί πονηρός · ὥσπερ πάλιν ἔνθα οὖον τιμάω , οὐδείς ἀγαθός . Πολύς ἀσφάλεια εἰμί καί παρά Θεός καί παρά ἄνθρωπος . Ναίς παρακαλέω , μή παρίργῃς , ἀλλά προθύμως ὁ πρᾶγμα ἀντιλαμβάνω . εἰμί γάρ ὁ ἐξάγω τίμιος ἐκ ἀναίρω , ὡς στόμα ὁ Θεός εἰμί · ὁ τοσοῦτος ψυχή ὁ τε ὅσος , ὁ τίς ἰσόω ὡς ὁ ὁ Χριστός παρουσία ὠφελέω καί ανακτινουω , πόσος οὐ ἀπολαύω εὔνοια παρά ὁ Θεός ! φρούριον κατασκευάζω κατά ὁ διάβολος · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἐκκλησία . Ἐκεῖθεν ὁρμάω ὁ χείρ εἰς κάματος · πρῶτος ἀνατείνω αὐτί