joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0200.1
γ . Καὶ ὅρα , ὅτι ἐν μὲν τοῖς ἀποστόλοις ἕτεροι τοῦτο ἐπιτρίβονται · ἐνταῦθα δὲ Παῦλος καὶ Βαρνάβας . Οὐ μικρὰ δὲ καὶ τοῦτο οἰκονομία ἡν ἄλλως · καὶ ἀρχὴ ἡν , καὶ τέως οὐκ ἔδει σκανδαλίσθηναί . Ἄλλὰ νῦν οὐδὲς τοῦτο ποιεῖ , καίτοι λιμὸς ἐστὶ χαλεπώτερος ἐκεῖνου . Οὐ γὰρ ἐστὶν ἴσον κοινῇ φέρειν τὴν συμφορὰν , καὶ πάντων ἐν ἀφονίᾳ δυνῆν , τοὺς πενεστέρους εἶναι ἐν λιμῷ . Τότε μόνον λιμὸς ἦν , καὶ οἱ δεδιωκότες πέντης ( Καθὼς ὑπὸσχεῖτο γὰρ τις αὐτῶν , φησὶ ) νῦν δὲ λιμὸς διπλοῖος , καθάπερ ἡ ἀφωνία διπλῆ , λιμὸς χαλεπός , λιμὸς οὐ τοῦ λόγου ἀκούσαι Κυρίου , ἀλλὰ τοῦ τραφῆναι δι’ ἐλεημοσύνης . Τότε καὶ οἱ ἐν Ἰουδαίᾳ πέντες ἀπέλαυσαν , καὶ οἱ ἐν Ἀντιοχείᾳ δόντες τὰ χρήματα , καὶ οὗτοι μᾶλλον ἐκεῖνων · νυνὶ δὲ καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ πέντες ἐν λιμῷ · οὐ μὲν τῆς ἀναγκαίας ἀπορρήσεως τροφῆς , ἡμεῖς δὲ ἐν σπάνει τοῦ ἔλεους ὄντες τοῦ θεοῦ . Ταύτης δὲ τῆς τροφῆς οὐδὲν ἀναγκαϊτέρον γένοιτ’ ἄν . Οὐκ ἐστὶν ὑποστῆναι τὰ ἀπὸ τῆς πλησμονῆς κακὰ · οὐκ ἐστὶν εἰς ἀφεδρώνα προχωρῆσαι · τὸ πλέον αταύτης τῆς τροφῆς . Οὐδὲν ὠφαιότερον , οὐδὲν ὑγιεινότερον ψυχῆς οὕτω τρεφομένης · πάσης ἀνωτέρα ἐστὶν νόσου , παντὸς λιμοῦ , πάσης ἀνωμαλίας καὶ δυσχρασίας · εὐλαβείας δυνήσεσται εἶναι · ἀλλὰ καθάπερ ἀδαμάντιον οὐχὶ οἱ σίδηρος πλήξει δύναται , οὐδ’ ἄλλο οὐδὲν , οὕτω καὶ ψυχὴν ἀπὸ ἐλεημοσύνης συμπεπηγυῖαν οὐδὲν ὅλως ἰσχύσει εἶναι . Τὶ γὰρ , εἴπῃ μοι , ταύτην χειρώσεταί πῃ ; πεινά ; Οὐκ ἐστὶν ἐν γὰρ τοῖς βασιλικοῖς ἀπόκειται ταμείοις . Ἄλλὰ ληστὴς καὶ τοιχωρύχος ; Ἄλλ’ ἰσχύσει οὐδὲς διωρίσαι τοὺς τοίχους οὕς τε . Ἄλλὰ πολίτης ; Ἄλλὰ καὶ ταύτης ἀνωτέρος τῆς λύμης οὕτος ὁ ἱεραρχός . Ἄλλὰ βασκανία καὶ φθόνος ; Ἄλλ’ οὐδὲ τοῦτὸς ἀλίσκεται . Ἄλλὰ συκοφαντίαι καὶ ἐπιβουλαί ; Οὐδὲ τούτων ἀτυλὸς γὰρ ὁ θησαυρός . Ἄλλ’ αἰσχύνη ; εἰ ταῦτα ἰσχύσει μόνον τῇ ἐλεημοσύνῃ προστόντα , οὐχὶ δὲ καὶ τάναντία . Οὐ γὰρ δὴ βασκανίας ἀπήλλακται μόνον , ἀλλὰ καὶ εὐλογίας ἀπολαύει πολλῆς καὶ παρὰ τῶν οὐκ ἐπιποθούντων . Ὦπερ γὰρ οἱ ὠμὸι καὶ ἀπηνεῖς οὐ τοὺς τοιχομένους ἔχουσιν ἐχθροὺς μόνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς οὕτω παθόντας συναλγοῦντας αὐτοῖς καὶ κατηγοροῦντας · οὕτως οἱ μεγάλα ἐργασάμενοι · καλὰ οὐχὶ τοὺς οὐ πεπονθίας μόνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς οὐδὲν παθόντας [ 205 ] ἔχουσιν ἐπανέτας . Τὶ λέγω βασκανίας ; Καὶ ἐπιβουλεύοντιν ἀπήλλακται b καὶ ληστῶν καὶ τοιχωρύχων . Οὐ τοῦτο λέγει μόνον τὸ καλόν , ἀλλ’ ἐπὶ πρὸς τῷ μὴ ἐλαττοῦσθαι καὶ αὐξεται καὶ εἰς πλήθος ἐπιδίδωσι . Τὶ τοῦ Ναβουχονόσορ γέγονεν αἰσχρότατον ; τὶ δυσειδὲςτόν ; τὶ παραμυρίον ; Ἄσεβὴς ὁ ἀνθρώπος ἦν , μυρία τεκμήρια καὶ σημεῖα εἶδε , καὶ οὐκ ἠθέλησεν ἀνεγεγχεῖν , ἀλλὰ τοὺς τοῦ θεοῦ δούλους εἰς κάμινον ἐνέβαλεν , εἰ καὶ μετὰ ταῦτα προσεκύνησεν . Τὶ οὖν ὁ προφήτης ; Βασιλεῦ , μὴ βούλῃ μὴν ἀρεσάσθαι σου τῆς ἀμαρτίας σου ἐν ἐλεημοσύνας λύσωσον , καὶ τὰς ἀνομίας σου ἐν εἰκτιρμῶς πενίῃ.῾ Ἰσως ἔσται συγγνώμη τοῖς παλαιωμάτοις σου . Τοῦτο οὕτως εἶπεν , οὐχ ἀμφιβάλλων ( τῆλος γὰρ ἦν πεπεισμένος ) , ἀλλὰ βουλόμενος αὐτὸν εἰς μείζωνα ἐμβαλεῖν φόβον , καὶ πλείω ἀνάγκην τοῦ ταῦτα ποιῆσαι . Εἰ γὰρ σίπεν ὠμολογημένως , ὑπεύτερο · ἐν ἔγνετο ἐκείνως . Οὕτω καὶ ἡμεῖς τότε μάλιστα ὠφελόμεν τινὰς , ὅταν λέγωμεν · Παρακάλεσον τὸν δεῖνα , καὶ μὴ ἐπαγάγωμεν , οὐ πάντως ἀκούσεται , ἀλλ’ , ὅτι ἴσως ἀκούσεται · ὑπὸ γὰρ τῆς ἀμφισβητήσεως μεῖζων ὁ φόβος τεχνόμενος , μᾶλλον αὐτὸν ὠφελεῖ . Διὰ τοῦτο δὴλον
Lemmas: γ . καί ὁράω , ὅτι ἐν μέν ὁ ἀπόστολος ἕτερος οὗτος ἐπιτρίβω · ἐνταῦθα δέ Παῦλος καί Βαρνάβας . οὖον μικρός δέ καί οὗτος οἰκονομία ἐάν ἄλλως · καί ἀρχή ἐάν , καί τέως οὐ ἐσθίω σκανδαλίζω . ἀλλά νῦν οὐδή οὗτος ποιέω , καίτοι λιμός εἰμί χαλεπός ἐκεῖνος . οὖον γάρ εἰμί ἴσος κοινός φέρω ὁ συμφορά , καί πᾶς ἐν ἀφονίᾳ δυνῆν , ὁ πένης εἰμί ἐν λιμός . τότε μόνος λιμός εἰμί , καί ὁ διώκω πέντη ( καθώς ὑπισχνέομαι γάρ τις αὐτός , φημί ) νῦν δέ λιμός διπλόω , καθάπερ ὁ ἀφωνία διπλόος , λιμός χαλεπός , λιμός οὖον ὁ λόγος ἀκούω κύριος , ἀλλά ὁ τρέφω διά ἐλεημοσύνη . τότε καί ὁ ἐν Ἰουδαῖος Πέντες ἀπολαύω , καί ὁ ἐν Ἀντιόχεια δίδωμι ὁ χρῆμα , καί οὗτος μᾶλλον ἐκεῖνος · νυνί δέ καί ἐγώ καί ὁ Πέντες ἐν λιμός · οὖον μέν ὁ ἀναγκαῖος ἀπόρρησις τροφή , ἐγώ δέ ἐν σπάνις ὁ ἔλεος εἰμί ὁ θεός . Ταύτη δέ ὁ τροφή οὐδείς ἀναγκαῖος γίγνομαι ἄν . οὐ εἰμί ὑφίστημι ὁ ἀπό ὁ πλησμονή κακός · οὐ εἰμί εἰς ἀφεδρών προχωρέω · ὁ πλέω αταυος ὁ τροφή . οὐδείς ὠφαῖος , οὐδείς ὑγιεινός Ψυχή οὗτος τρέφω · πᾶς ἀνώτερος εἰμί νόσος , πᾶς λιμός , πᾶς ἀνωμαλία καί δυσκρασία · εὐλάβεια δύναμαι εἰμί · ἀλλά καθάπερ Ἀδαμάντιον οὐ ὁ σίδηρος πλήσσω δύναμαι , οὐδέ ἄλλος οὐδείς , οὗτος καί ψυχή ἀπό ἐλεημοσύνη συμπήγνυμι οὐδείς ὅλως ἰσχύω εἰμί . τίς γάρ , εἶπον ἐγώ , οὗτος χειρόομαι πῃ ; πεινάω ; οὐ εἰμί ἐν γάρ ὁ βασιλικός ἀπόκειμαι ταμεῖον . ἀλλά λῃστής καί τοιχωρύχος ; ἄλλος ἰσχύω οὐδή διορίζω ὁ τοῖχος ὅς τε . ἀλλά πολίτης ; ἀλλά καί οὗτος ἀνώτερος ὁ λύμη οὗτος ὁ Ἱέραρχος . ἀλλά βασκανία καί φθόνος ; ἄλλος οὐδέ τοῦτος ἁλίσκομαι . ἀλλά συκοφαντία καί ἐπιβουλή ; οὐδέ οὗτος ἀτυλὸς γάρ ὁ θησαυρός . ἄλλος αἰσχύνη ; εἰμί οὗτος ἰσχύω μόνος ὁ ἐλεημοσύνη προστείνω , οὐ δέ καί τἀναντία . οὖον γάρ δή βασκανία ἀπαλλάσσω μόνος , ἀλλά καί εὐλογία ἀπολαύω πολύς καί παρά ὁ οὐ ἐπιποθέω . ὅσπερ γάρ ὁ οἴμοι καί ἀπηνής οὖον ὁ τοιχομενος ἔχω ἐχθρός μόνος , ἀλλά καί ὁ οὗτος πάθος συναλγέω αὐτός καί κατηγορέω · οὕτως ὁ μέγας ἐργάζομαι · καλός οὐ ὁ οὖον πάσχω μόνος , ἀλλά καί ὁ οὐδείς πάθος [ 205 ] ἔχω ἐπανίημι . τίς λέγω βασκανία ; καί ἐπιβουλεύω ἀπαλλάσσω b καί λῃστής καί τοιχωρύχος . οὖον οὗτος λέγω μόνος ὁ καλός , ἀλλά ἐπί πρός ὁ μή ἐλασσόω καί αὐξάνω καί εἰς πλήθος ἐπιδίδωμι . τίς ὁ Ναβουχονόσορ γίγνομαι αἰσχρός ; τίς δυσειδής ; τίς παραμυρίον ; ἀσεβής ὁ ἄνθρωπος εἰμί , μυρίος τεκμήριον καί σημεῖον ὁράω , καί οὐ ἐθέλω ἀνεγεγχεῖν , ἀλλά ὁ ὁ θεός δοῦλος εἰς κάμινος ἐμβάλλω , εἰμί καί μετά οὗτος προσκυνέω . τίς οὖν ὁ προφήτης ; Βασιλεύς , μή βούλομαι μήv ἀρέσκω σύ ὁ ἁμαρτία σύ ἐν ἐλεημοσύνη λύω , καί ὁ ἀνομία σύ ἐν εἰκτιρμῶς πενία ἴσως εἰμί συγγνώμη ὁ παλαίωμα σύ . οὗτος οὕτως εἶπον , οὐ ἀμφιβάλλω ( Τῆλος γάρ εἰμί πείθω ) , ἀλλά βούλομαι αὐτός εἰς μείζων ἐμβάλλω φόβος , καί πλείων ἀνάγκη ὁ οὗτος ποιέω . εἰμί γάρ σίπος ὁμολογέω , ὑπεύτερο · ἐν γίγνομαι ἐκείνως . οὕτως καί ἐγώ τότε μάλιστα ὀφείλω τις , ὅταν λέγω · παρακαλέω ὁ Δεῖνα , καί μή ἐπάγω , οὖον πάντως ἀκούω , ἀλλά , ὅτι ἴσως ἀκούω · ὑπό γάρ ὁ ἀμφισβήτησις μείζων ὁ φόβος τεχνάομαι , μᾶλλον αὐτός ὠφελέω . Ζεύς οὗτος δῆλος