joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0260.2
β . Ὦ μαρὰ καὶ παρμαρὰ · εἰ τοίνυν οἶδας , ὅτι οὐδὲν σωτηρίας καταγγέλλουσι , τί μὴ ἐξέστασαι ἔχων ; Ἄλλ᾽ ὅπερ Σίμων ἐδούλευε λῆγον · Ἄδε μοι , ἵνα ψάθ᾽ ἐπίτω τὰς χεῖρας , λαμβάνῃ Πνεῦμα ἅγιον · τοῦτο καὶ ὕστος ποιεῖ · ἐπειδὴ εἶδεν εὐδοκιμοῦντος , καὶ ὧδε ὑποκρίνεται , α ταύτῃ προσεδόκησεν ἑαυτὸν ἀφέσεσθαι ἐν τῷ σώματι , εἰ τὰ αὐτὰ χρηδεῖσιν . Εἰ δὲ παρὰ ἀνθρώπου Οὐχ ὡραῖος ὁ αἴρος ἐν τῷ στόματι ἀμαρτωλοῦ , πολλῷ μᾶλλον παρὰ δαιμονος · εἰ παρὰ ἀνθρώπων ἦν μαρτυρίαν οὐ λαμβάνει ὁ Χριστός , οὐδὲ παρὰ Ἰουδαίου , πολλῷ μᾶλλον παρὰ δαιμονος . Τὸ γὰρ κηρύττειν οὐκ ἀνθρώπων , ἀλλὰ Πνεύματος ἁγίου . Ἐπεὶ οὖν ἀλαζονικῶς ἐποιουν βοῶντες , τῇ κραυγῇ καταπλήξαι ἐνόμιζαν , λέγοντες · Οὕτοι οἱ ἄνθρωποι ἐκταράξουσιν ἡμῶν τὴν πόλιν . Τί λέγεις ; πειθῇ τῷ δαιμονίῳ ; διὰ τί οὐχὶ καὶ ἐνταῦθα ; Ἐκεῖνος λέγει , ὅτι Δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου · σὺ λέγεις , ὅτι Ἐκταράξουσιν ἡμῶν τὴν πόλιν · ἐκεῖνος λέγει , ὅτι Καταγγέλλουσιν ἡμῖν οὐδὲν σωτηρίας · σὺ λέγεις , Παραδιδώσιν ἡμῖν ἕθη , ἃ οὐκ ἔξεστι παραδέχεσθαι . Ὅρα οὐδὲ τῷ δαιμονίῳ αὐτοὺς προσέχοντας , ἀλλὰ πρὸς τὸν ὁρῶντας , τὴν φιλαργυρίαν . Ἐλικυνᾶν τε αὐτοὺς , φησίν , εἰς τὴν ἀγορὰν ἕλῃ τοὺς ἄρχοντας · καὶ συνεπέδησεν ὁ δῆλος κατ᾽ αὐτῶν . Ὅρα αὐτῶς · οὐκ ἀποκρινομένων οὐδὲ ἀπολογουμένων , ἵνα μείζους δέῃ θαύματος γένηται . Ὅταν γὰρ , φησίν , ἀσθενῶ , τότε δυνατός εἰμι . Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρη μου · ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται . Ὅστε καὶ ἀπὸ τῆς ἐπείκειας θαυμασθῆναι · αὐτοὺς ἔχρη . Ὅσω ἀκριβέστερα ἡ φυλακὴ γίνεται , τοσοῦτω τὸ θαῦμα λαμπρότερον . Ἴσως τὴν οὐσίαν ἐκκόψει βουλομένοι τοῦτο ἐποιουν ἐκεῖνοι . Ἐπειδὴ εἶδον τὸν δῆλον ἐφεστῶτα , ταῖς μὲν πληγαῖς τὸν θυμὸν τῶν στίξαι ἐθελούτων , τῷ δ᾽ εἰς δεσμωτήριον ἐμβαλεῖν καὶ παραγγελεῖν ἀσφαλῶς τηρεῖν , ἀκούσαις ἤθελον τοῦ πράγματος . Καὶ ἠσφαλσατο , φησίν , εἰς τὸν ἕλιον , ὡς ἂν ἐποῖ τῇ , Εἰς τὸν νῆσον . Πόσων δακρύων τὰ νῦν δεξία ; Ἐκεῖνοι μὲν ἐπαθον ὅσα καὶ ἐπαθον , ἡμεῖς δὲ ἐν τρυφῇ , ἡμεῖς δὲ ἐν θάτερας . Ὦθεν καὶ ἀπολλύμεθα , καὶ καταποντιζόμεθα , ἀνεσιν ζητοῦντες πανταχοῦ , καὶ οὐδὲ μέχρις ὀνειδισμοῦ διὰ τὸν Χριστὸν ἀνεχόμενοι λυπηθῆναι , οὐδὲ μέχρι [ 272 ] λῶγου . Τοῦτο συνεχὸς ἀναμνησκόμενον ἑαυτοῦ , παρακαλῶ , ὅσα ἐπαθον , ὅσα ὑπέμειναν , πῶς οὐχ ἐθορυβούντο , πῶς οὐχ ἐσκανδαλίζοντο . Τὸ τοῦ Θεοῦ ἔργον ἐποίησαν , καὶ ταῦτα ἐπασχον . Οὐχ ἔλεγον , Τί τοῦτο κηρύττοντες , καὶ οὐ προΐσταται ἡμῶν ὁ Θεός ; Ἄλλ᾽ καὶ τοῦτο αὐτοὺς ὑφέλει , καὶ χωρὶς τῆς βοηθείας αὐτῷ τῷ πράγματι εὐτονωτέρους ἐποίει , ἰσχυροτέρους , ἀπατάληκτους · ε . Ἡ ὀλίγη , φησίν , ὑπομονὴν κατεργάζεται .
Lemmas: Β . ὦ μαρά καί παρμάρα · εἰμί τοίνυν οἶδα , ὅτι οὐδείς σωτηρία καταγγέλλω , τίς μή ἐξίστημι ἔχω ; ἄλλος ὅσπερ Σίμων δουλεύω λήγω · ἀείδω ἐγώ , ἵνα ψάω ἔπειμι ὁ χείρ , λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος · οὗτος καί ὕω ποιέω · ἐπεί ὁράω εὐδοκιμέω , καί ὧδε ὑποκρίνομαι , ὅς οὗτος προσδοκάω ἑαυτοῦ ἀφίημι ἐν ὁ σῶμα , εἰμί ὁ αὐτός χρηδεῖσιν . εἰμί δέ παρά ἄνθρωπος οὐχ ὡραῖος ὁ ἄιρος ἐν ὁ στόμα ἁμαρτωλός , πολύς μᾶλλον παρά δαίμων · εἰμί παρά ἄνθρωπος εἰμί μαρτυρία οὖον λαμβάνω ὁ Χριστός , οὐδέ παρά Ἰουδαῖος , πολύς μᾶλλον παρά δαίμων . ὁ γάρ κηρύσσω οὐ ἄνθρωπος , ἀλλά πνεῦμα ἅγιος . ἐπεί οὖν ἀλαζονικός ποιέω βοῦς , ὁ κραυγή καταπλήσσω νομίζω , λέγω · οὕτος ὁ ἄνθρωπος ἐκταράσσω ἐγώ ὁ πόλις . τις λέγω ; πειθός ὁ δαιμόνιος ; διά τίς οὐ καί ἐνταῦθα ; ἐκεῖνος λέγω , ὅτι Δοῦλος ὁ Θεός ὁ ὕψιστος · σύ λέγω , ὅτι Ἐκταράσσω ἐγώ ὁ πόλις · ἐκεῖνος λέγω , ὅτι καταγγέλλω ἐγώ οὐδείς σωτηρία · σύ λέγω , παραδίδωμι ἐγώ ἔθος , ὁ οὐ ἔξεστι παραδέχομαι . Ὅρας οὐδέ ὁ δαιμόνιος αὐτός προσέχω , ἀλλά πρός ὁ ὁράω , ὁ φιλαργυρία . ελικυναω τε αὐτός , φημί , εἰς ὁ ἀγορά αἱρέω ὁ ἄρχω · καί συμπεδάω ὁ δῆλος κατά αὐτός . Ὅρας αὔτως · οὐ ἀποκρίνω οὐδέ ἀπολογέομαι , ἵνα μείζων δήω θαῦμα γίγνομαι . ὅταν γάρ , φημί , ἀσθενέω , τότε δυνατός εἰμί . ἀρκέω σύ ὁ χαίρω ἐγώ · ὁ γάρ δύναμις ἐγώ ἐν ἀσθένεια τελειόω . ὅστε καί ἀπό ὁ ἐπείκεια θαυμάζω · αὐτός χράω . ὅσος ἀκριβής ὁ φυλακή γίγνομαι , τοσοῦτος ὁ θαῦμα λαμπρός . ἴσος ὁ οὐσία ἐκκόπτω βούλομαι οὗτος ποιέω ἐκεῖνος . ἐπεί εἶδον ὁ δῆλος ἐφίστημι , ὁ μέν πληγή ὁ θυμός ὁ στίζω ἐθέλω , ὁ δέ εἰς δεσμωτήριον ἐμβάλλω καί παραγγέλλω ἀσφαλῶς τηρέω , ἀκούω ἐθέλω ὁ πρᾶγμα . καί ἀσφαλίζω , φημί , εἰς ὁ Ἕλιος , ὡς εἄν ἔπω ὁ , εἰς ὁ νῆσος . πόσος δάκρυ ὁ νῦν Δεξία ; ἐκεῖνος μέν πάσχω ὅσος καί πάσχω , ἐγώ δέ ἐν τρυφή , ἐγώ δέ ἐν θάτερας . ὤθω καί ἀπόλλυμι , καί καταποντίζω , ἄνεσις ζητέω πανταχοῦ , καί οὐδέ μέχρι ὀνειδισμός διά ὁ Χριστός ἀνέχω λυπέω , οὐδέ μέχρι [ 272 ] λῶγου . οὗτος συνέχω ἀναμιμνήσκω ἑαυτοῦ , παρακαλέω , ὅσος πάσχω , ὅσος ὑπομένω , πῶς οὐ θορυβέω , πῶς οὐ σκανδαλίζω . ὁ ὁ Θεός ἔργον ποιέω , καί οὗτος πάσχω . οὐχ λέγω , τις οὗτος κηρύσσω , καί οὖον προίστημι ἐγώ ὁ Θεός ; ἄλλος καί οὗτος αὐτός ὑφαιρέω , καί Χωρὶς ὁ βοήθεια αὐτός ὁ πρᾶγμα εὔτονος ποιέω , ἰσχυρός , ἀπατάληκτους · ε . ὁ ὀλίγος , φημί , ὑπομονή κατεργάζομαι .