joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0313.2
β . Τί διαμαρτύρη ; Ὥστε βίου ἐπιμεληθῆναι · ὥστε μετανοῆσαι καὶ προσελθεῖν τῷ Θεῷ . Οὐδὲ γὰρ Ἰουδαῖοι ἤδεσαν αὐτόν , διὰ τὰ τὸν Υἱὸν ἀγνοεῖν , διὰ τὰ τὰ ἔργα καὶ πίστιν μὴ ἔχειν τὴν εἰς τὸν Κύριον Ἰησοῦν . Τίνος οὖν ἔνεκεν ταῦτα λέγεις ; τίνος ἔνεκεν ταῦτα ὑπομνημόσχεις ; τί γέγονε ; μὴ τί ἔχεις ἐγκαλεῖν ; Πρῶτον κατασεῖσας αὐτῶν τὴν διάνοιαν , τότε ἐπάγει · Καὶ νῦν ἰδοὺ ἔμὲ δεδεμένον τῷ Πνεύματι πορευοῦν εἰς Ἱεροσολύμη , τὰ δ᾽ αὐτῆς συναντησόμετά μοι μὴ εἰδώς · πλὴν ὅτι τὸ Πνεῦμά μοι τὸ ἅγιον κατὰ πόλιν διαμαρτύρεται , λέγων , ὅτι δεσμὰ με καὶ λύγεις μένουσιν . Ἀλλ᾽ οὐδἐντὸς λόγου ποιοῦμαι · οὐδὲ ἔχω τὴν ψυχὴν τιμᾶν ἐμαντήν , ὡς τελειῶσαι τὸν δρόμον μου μετὰ χαρᾶς , καὶ τὴν διακονίαν , ἣν ἔλαβον παρὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ , διαμαρτύρασθαι τὸ Εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ . Διὰ τί ταῦτα λέγει ; Παρασκευάζων αὑτὸς ἀλ ἑτοιμοὺς εἶναι πρὸς κινδύνους καὶ δήλους καὶ ἀδήλους , καὶ πάντα τῷ Πνεύματι πειθεσθαι . Δείκνυσι δέ , ὅτι ἐπὶ μεγάλως ἀπάγεται . Πλὴν ὅτι τὸ Πνεῦμά μοι , φησί , τὸ ἅγιον κατὰ πόλιν διαμαρτύρεται , λέγων . Ἴνα δεῖξῃ , ὅτι ἔκων ἀπέρχεται , καὶ ἵνα μὴ δεσμῶν ἡ ἀνάγκη νομίζῃ , τὸ Κατὰ πόλιν εἶπεν . Εἶτα ἐπάγει , ὅτι Οὐκ ἔχω τιμᾶν τὴν ἐμαντοῦ ψυχὴν , ὡς τελειῶσαι τὸν δρόμον μου μετὰ χαρᾶς , καὶ τὴν διακονίαν , ἣν ἔλαβον παρὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ . Ὀρᾷς ὅτι οὐκ ἀποδύρομένου ἡν τὰ ῥήματα , ἀλλὰ μετριάζοντος καὶ παιδεύοντος ἐκείνους καὶ συμπάσχοντος τοῖς γινομένοις ; Οὐχ εἶπεν , ὅτι Ἀλῶμεν , ἀνάγκη δὲ φέρειν · ἀλλ᾽ οὔδε , Ἥγοῦμαι . Τοῦτο πλὴν λέγει , οὐχ ἐπαιρῶν ἐαυτόν , ἀλλ᾽ ἐκείνους διδάσκων , διὰ μὲν τῶν προτέρων τὴν ταπεινοφροσύνην , διὰ δὲ τούτων τὴν ἀνδρείαν , τὴν παρρησίαν · ὧσπερ ἔλεγεν · Οὐ φιλοῦ αὐτὴν πρὸ ταύτης · προτιμότερον ἡγοῦμαι τὲ τελείσαι τὸν δρόμον , τὸ διαμαρτύρασθαι . Καὶ οὐκ εἶπε , Κρύψαι , Διδάξαι · ἀλλὰ τί ; Διαμαρτύρασθαι τὸ Εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ . Μέλλει τι φορτικώτερον
Lemmas: Β . τις διαμαρτυρέω ; ὥστε βίος ἐπιμελέομαι · ὥστε μετανοέω καί προσέρχομαι ὁ Θεός . οὐδέ γάρ Ἰουδαῖος οἶδα αὐτός , διά ὁ ὁ υἱός ἀγνοέω , διά ὁ ὁ ἔργον καί πίστις μή ἔχω ὁ εἰς ὁ κύριος Ἰησοῦς . τίς οὖν ἐνέλκω οὗτος λέγω ; τίς ἐνέλκω οὗτος υπομνημοσχω ; τίς γίγνομαι ; μή τίς ἔχω ἐγκαλέω ; Πρῶτος κατασείω αὐτός ὁ διάνοια , τότε ἐπάγω · καί νῦν ἰδού ἐγώ δήω ὁ πνεῦμα πορεύω εἰς Ἱεροσολύμη , ὁ δέ αὐτός συναντάω ἐγώ μή οἶδα · πλήν ὅτι ὁ πνεῦμα ἐγώ ὁ ἅγιος κατά πόλις διαμαρτύρομαι , λέγω , ὅτι δεσμός ἐγώ καί λύζω μένω . ἀλλά οὐδἐντὸς λόγος ποιέω · οὐδέ ἔχω ὁ ψυχή τιμάω μάντης , ὡς τελειόω ὁ δρόμος ἐγώ μετά χαρά , καί ὁ διακονία , ὅς λαμβάνω παρά ὁ κύριος Ἰησοῦς , διαμαρτύρομαι ὁ Εὐαγγέλιος ὁ χάρις ὁ Θεός . Ζεύς τίς οὗτος λέγω ; παρασκευάζω αὐτός ἀλ ἑτοῖμος εἰμί πρός κίνδυνος καί δῆλος καί ἄδηλος , καί πᾶς ὁ πνεῦμα πείθω . δείκνυμι δέ , ὅτι ἐπί μέγας ἀπάγω . πλήν ὅτι ὁ πνεῦμα ἐγώ , φημί , ὁ ἅγιος κατά πόλις διαμαρτύρομαι , λέγω . ἵνα δείκνυμι , ὅτι ἑκών ἀπέρχομαι , καί ἵνα μή δεσμός ὁ ἀνάγκη νομίζω , ὁ κατά πόλις εἶπον . εἶτα ἐπάγω , ὅτι οὐ ἔχω τιμάω ὁ μαντός ψυχή , ὡς τελειόω ὁ δρόμος ἐγώ μετά χαρά , καί ὁ διακονία , ὅς λαμβάνω παρά ὁ κύριος Ἰησοῦς . ὁράω ὅτι οὐ ἀποδύρομαι ἐάν ὁ ῥῆμα , ἀλλά μετριάζω καί παιδεύω ἐκεῖνος καί συμπάσχω ὁ γίγνομαι ; οὐχ εἶπον , ὅτι ἀλέω , ἀνάγκη δέ φέρω · ἀλλά οὐδέ , ἡγέομαι . οὗτος πλήν λέγω , οὐ ἐπαίρω ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐκεῖνος διδάσκω , διά μέν ὁ πρότερος ὁ ταπεινοφροσύνη , διά δέ οὗτος ὁ ἀνδρεῖος , ὁ παρρησία · ὡς λέγω · οὖον φιλέω αὐτός πρό οὗτος · πρότιμος ἡγέομαι τε τελώ ὁ δρόμος , ὁ διαμαρτύρομαι . καί οὐ εἶπον , κρύπτω , διδάσκω · ἀλλά τίς ; διαμαρτύρομαι ὁ Εὐαγγέλιος ὁ χάρις ὁ Θεός . μέλλω τίς φορτικός