joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0265.4
ἀφεθῆναι σοι τὰς ἁμαρτίας σου , ὡς αὐτὸς ἐπιθυμεῖ ἀφεῖναι σοι τὰ ἁμαρτήματα . Ὅτι γὰρ οὐκ ἐπιθυμεῖς σύ , ἐννόησον ὅτι οὐδὲ ἀγρυπνεῖς καταδύχῃ οὐδὲ χρήματα προτίσσαι · αὐτὸς δέ , ἵνα ἀφῇ ἡμῶν τὰς ἁμαρτίας , τοῦ Μονογενοῦς οὐκ ἐφείσατο , τοῦ γνησίου Παῖδος , τοῦ συνθρόνου . Ὦφει , δτι αὐτὸς μᾶλλον ἐπιθυμεῖ ἀφεῖναι σοι τὰ ἁμαρτήματα ; Μὴ δὴ ὀκνῶμεν , μηδὲ ἀναβαλλώμεθα . Φιλάνθρωπός ἐστι καὶ ἀγαθός · μόνον ἀφορμὴν αὐτῷ δώμεν , καὶ τοῦτο , ἵνα ἡμεῖς μὴ ἀχρηστοὶ γενώμεθα , ἐπεὶ καὶ χωρὶς τούτου ἀπέλυσε ν ἄν · ἀλλ’ ὡσπερ ἡμεῖς ἐπὶ τῶν οἰκείων τῶν ἡμετέρων μυρία πλάττομεν καὶ συντιθέμεν · οὕτω καὶ αὐτὸς ἐπὶ τῆς ἡμετέρας σωτηρίας ποιεῖ . Προσθώμεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν ἐξομολογήσει , ὅτι χρηστὸς ἐστὶ καὶ ἐπικειχὴς . Ἐὰν δὲ μὴ ἐπικαλῇ ἐν ἀληθείᾳ , μηδὲ θέλῃ εἰπεῖν ἐν καρδίᾳ · ὅτι Ἄφες , ἀλλ’ ἀπὸ στόματος , τί ποιήσει αὐτός ; Τί ἐστιν , ἐν ἀληθείᾳ καλεῖν ; Μετὰ προσιρῆσεως , μετὰ προθυμίας , μετὰ διανοίας εὐλικρινούς · οἷον ἐπὶ τῶν μύρων λέγουσιν , ἀληθινόν ἐστιν , οὐδὲν ἔχει νόθον · οὕτω καὶ ἔχει . Ὁ ὡυτὸς αὐτὸν καλῶν , καὶ ὁ ὡυτὸς αὐτοῦ δεδεμένος , προσεδρεύει διαπαντός , οὐχ ἀφίσταται ἕως ἂν λάβῃ · ὁ δὲ ἀπλῶς ἀφιστάμενος , καὶ αὐτῷ τοῦτο γομὸν πληρῶν ὁ , οὐχ ἐν ἀληθείᾳ καλεῖ . Πᾶς ὅστις ἂν ἦς , μὴ λέγε , ὅτι Ἄμαρτωλός εἰμι , μόνον , ἀλλὰ καὶ σπουδάσας ἀπαλλάξαι σεαυτὸν ταύτης τῆς δόξης · μὴ λέγε , ἀλλὰ καὶ ἄλγει . Εἰ ἄλγεις , σπουδάσεις · εἰ μὴ σπουδάσεις , οὐχ ἄλγεις · εἰ μὴ ἄλγεις , χλευάζεις . Τίς λέγων δτι Νοσῶ , οὐ πάντα ποιεῖ ὥστε ἀπαλλαγῆναι ; Μέγα ὅπλον εὐχή . Εἰ ὑμεῖς οἴδατε , φησὶ , δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν , πῶς μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ; Διὰ τί οὐ θέλεις προσελθεῖν ; Φιλεῖ σε , δύναται πάντων πλέον καὶ βούλεται καὶ δύναται , τί τὸ χωλόν ; Οὐδέν . Οὐκοῦν προσίωμεν μετὰ πίστεως , προσίωμεν τὰ δῶρα προσφέροντες ὅ βούλεται , ἀμνησικακίαν , χρηστότητα , πραότητα . Κἂν ἁμάρταις ἦς , μετὰ παρρησίας αὐτὸν ἀπαιτήσεις τὴν συγχώρησιν τῶν ἁμαρτημάτων , ἔχων δεῖξαι παρὰ σαυτοῦ τοῦτο γεγεννημένον ἂν δὲ δικαῖος ἦς , καὶ τοῦτο μὴ ἔχης τὸ ἀμνησικακεῖν , οὐδὲν δυνήσας . Οὐχ ἐστὶν ἀνθρώπων ἀφέντα τῷ πλησίον , μὴ ἀκριδὸς τυχεῖν τῆς ἀφέσεως · φιλανθρωπότερος γὰρ ἡμῶν ἀσυγκρίτως ἐστὶν ὁ Θεός · τοῦτο παντὶ δῆλον ε . Τί λέγεις ; Ἐὰν εἴπης , Ἡδικήθην , ὀργῆς ἐκράτησα , θυμοῦ ἐπήρειαν ἐπαθὼν διὰ τὸ σὸν πρόσταγμα , οὐχ ἀφήσεις καὶ αὐτός ; Πάντως γοῦν ἀφήσει . Ὦστε καθαρίσωμεν τὴν ψυχὴν τῆς μνησικακίας . Ἄρχει τοῦτο ἡμῖν πρὸς τὸ ἀκουσθῆναι , καὶ μετὰ νήψεως προσευχώμεθα , καὶ [ 280 ] πολλῆς τῆς προσεδρίας , ἵνα διαβιῶσι τῆς παρ’ αὐτοῦ φιλανθρωπίας ἀπολαύσαντες , καταξιωθῶμεν τῶν ἐπηγγελμένων ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἄμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία σύ , ὡς αὐτός ἐπιθυμέω ἀφίημι σύ ὁ ἁμάρτημα . ὅτι2 γάρ οὐ ἐπιθυμέω σῦς , ἐννοέω ὅτι οὐδέ ἀγρυπνέω καταδύχῃ οὐδέ χρῆμα προτίνω · αὐτός δέ , ἵνα ἀφίημι ἐγώ ὁ ἁμαρτία , ὁ Μονογενώ οὐ φείδομαι , ὁ γνήσιος Παῖς , ὁ σύνθρονο . ὄφις , δ αὐτός μᾶλλον ἐπιθυμέω ἀφίημι σύ ὁ ἁμάρτημα ; μή δή ὀκνέω , μηδέ ἀναβάλλω . Φιλάνθρωπος εἰμί καί ἀγαθός · μόνος ἀφορμή αὐτός δήω , καί οὗτος , ἵνα ἐγώ μή ἄχρηστος γίγνομαι , ἐπεί καί Χωρὶς οὗτος ἀπολύω Ν ἄν · ἀλλά ὡς ἐγώ ἐπί ὁ οἰκέω ὁ ἡμέτερος μυρίος πλάσσω καί συντίθημι · οὗτος καί αὐτός ἐπί ὁ ἡμέτερος σωτηρία ποιέω . προστίθημι ὁ πρόσωπον αὐτός ἐν ἐξομολόγησις , ὅτι χρηστός εἰμί καί επικειχεω . ἐάν δέ μή ἐπικαλέω ἐν ἀλήθεια , μηδέ ἐθέλω εἶπον ἐν Καρδία · ὅτι ἄφες , ἀλλά ἀπό στόμα , τίς ποιέω αὐτός ; τις εἰμί , ἐν ἀλήθεια καλέω ; μετά προσιρησις , μετά προθυμία , μετά διάνοια ευλικρινος · οἷος ἐπί ὁ Μύρων λέγω , ἀληθινός εἰμί , οὐδείς ἔχω νόθος · οὗτος καί ἔχω . ὁ αὐτός αὐτός καλός , καί ὁ αὐτός αὐτός δήω , προσεδρεύω διαπαντός , οὐ ἀφίστημι ἠώς εἄν λαμβάνω · ὁ δέ ἀπλόος ἀφίστημι , καί αὐτός οὗτος γόμος πληρόω ὁ , οὐ ἐν ἀλήθεια καλέω . Πᾶς ὅστις εἄν εἰμί , μή λέγω , ὅτι ἁμαρτωλός εἰμί , μόνος , ἀλλά καί σπουδάζω ἀπαλλάσσω σαυτοῦ οὗτος ὁ δόξα · μή λέγω , ἀλλά καί ἄλγος . εἰμί ἀλγέω , σπουδάζω · εἰμί μή σπουδάζω , οὐ ἀλγέω · εἰμί μή ἀλγέω , χλευάζω . Τῖς λέγω δ νοσέω , οὖον πᾶς ποιέω ὥστε ἀπαλλάσσω ; Μέγης ὅπλον εὐχή . εἰμί σύ οἶδα , φημί , δόμα ἀγαθός δίδωμι ὁ τέκνον σύ , πῶς μᾶλλον ὁ πατήρ σύ ; Ζεύς τίς οὖον ἐθέλω προσέρχομαι ; φιλέω σύ , δύναμαι πᾶς πλέω καί βούλομαι καί δύναμαι , τίς ὁ χωλός ; οὐδείς . οὐκοῦν πρόσειμι μετά πίστις , πρόσειμι ὁ Δῶρα προσφέρω ὅς βούλομαι , ἀμνησικακία , χρηστότης , πραότης . κἀν ἁμαρτάνω εἰμί , μετά παρρησία αὐτός ἀπαιτέω ὁ συγχώρησις ὁ ἁμάρτημα , ἔχω δείκνυμι παρά σεαυτοῦ οὗτος γεννάω εἄν δέ Δίκαιος εἰμί , καί οὗτος μή ἔχης ὁ ἀμνησικακέω , οὐδείς δύναμαι . οὐχ εἰμί ἄνθρωπος ἀφίημι ὁ πλησίος , μή ἀκρίς τυγχάνω ὁ ἄφεσις · φιλάνθρωπος γάρ ἐγώ ἀσύγκριτος εἰμί ὁ Θεός · οὗτος πᾶς δῆλος ε . τις λέγω ; ἐάν εἶπον , Ἡδικήθην , ὀργή κρατέω , θυμός ἐπήρεια πάσχω διά ὁ σός πρόσταγμα , οὐ ἀφίημι καί αὐτός ; πάντως γοῦν ἀφίημι . ὥστε καθαρίζω ὁ ψυχή ὁ μνησικακία . ἄρχω οὗτος ἐγώ πρός ὁ ἀκούω , καί μετά νῆψις προσεύχομαι , καί [ 280 ] πολύς ὁ προσεδρία , ἵνα διαβιόω ὁ παρά αὐτός φιλανθρωπία ἀπολαύω , καταξιόω ὁ ἐπαγγέλλω ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἄμη ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .