joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0188.2
κειμενον . Ἐπεὶ οὖν ὁρᾷς τοσούτους ἐν κολάσει , ταῦτα δὲ ὁ Θεὸς συγχωρεῖ πάντα , χρῆσαι τῇ ὑγείᾳ τοῦ σώματος εἰς τὴν ὑγίειαν τῆς ψυχῆς . Ἄλλ’ ἐρεῖς · Τί μοι χρεία πόνων καὶ ταλαιπωρίας , ἐδὼν ἀπονητὶ πάντα ἀπολύσασθαι ; Μάλιστα μὲν οὐδὲ δήλως τοῦτό ἐστι . Συμβαίνει γὰρ οὐ μόνον ἀπονητὶ μὴ ἀπολύσασθαι , ἀλλὰ καὶ ἀπελθεῖν πάντα ἔχοντα . Πλὴν εἰ καὶ τοῦτο δήλον , οὐδὲ οὕτως ἀνεκτὸς ὁ λόγος . Εἰς ἄγυνας ἐλθούσιν · ὅπλα κείσται χρυσά . Δεὸν λαβεῖν αὐτὰ καὶ μεταχειρίσασθαι , σὺ δὲ βούλει ἀδύως σωθῆναι , καὶ μηδὲν ἀγαθὸν ἐργάσασθαι . Εἴπέ μοι , εἰ πόλεμος συνεστήκη , καὶ ὁ βασιλεὺς παρήνη , καὶ τοὺς μὲν εἶδες εἰς μέσας τὰς φάλαγγας τῶν πολεμίων ἐμπεσόντας , καὶ κατακόπτοντας , καὶ τραυματίας ἐργαζομένους μυρίους , ἑτέρους μονομαχοῦντας , δήλους πριβόντας ε , ἄλλους ἐφ’ ἱππῶν ὁρχωμένους καὶ ἐπανιουμένους ὑπὸ τοῦ βασιλέως , θαυμαζομένους , κροτουομένους , στεφανουομένους · ἑτέρους δὲ πάλιν ἀγαπητὸν ἡγουομένους , εἰ μηδὲν πάθοιεν χαχόν , καὶ τὴν ἀγάπην ταύτην φυλάττοντας καὶ καθιμνούς · εἶτα μετὰ τὴν τοῦ πολέμου λύσιν , τοὺς μὲν καλουομένους , δεξιουομένους ταῖς μεγάλας · δ δωρεᾶς , ἀνακηρυττομένους · ἐκείνων δὲ οὐδὲ τοῦνομα δήλον γενοομένον , ἀλλὰ μέχρι τῆς σωτηρίας αὐτοῖς τὴν τῶν ἀγαθῶν ἀντίδοσιν οἷσαν · τίνοις ἂν ἠθέλησας γενέσθαι ; Εἰ γὰρ λίνοις ἦς , εἰ γὰρ ἀναίσθητον καὶ ἀψυχὸν νοῦθερος , οὐκ ἂν ἐπεθύμησας ἐκείνων γενέσθαι μυριάς ; Ναί , δεόμαι καὶ ἀντιβολῶ . Εἰ γὰρ πεισθεῖν πολεμοῦντα ἔδει , οὐκ ἔχρην προθυμίας τοῦτο ἐλέσθαι ; Οὐχ ὁρᾷς τοὺς ἐν τοῖς πολέμοις τούτοις πίπτοντας , πῶς εἰσι λαμπροί , πῶς ἔνδοξοι ; καὶτοι θάνατον ἀποθνῄσκουσι . μὲθ’ ὧν οὐκ ἐστι τιμηθῆναι παρὰ τοῦ βασιλέως . Ἐπὶ δὲ ἐκείνῳ τοῦ πολέμου οὐδὲν τοιούτον , ἀλλὰ πάντως παραστήσει τοὺς μώλωπας ἔχων · οὗς γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιδεῖξαι καὶ χωρὶς διαγωγῶν , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , [ 192 ] μέθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἀγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: κεῖμαι . ἐπεί οὖν ὁράω τοσοῦτος ἐν κολάζω , οὗτος δέ ὁ θεός συγχωρέω πᾶς , χράω ὁ ὑγεία ὁ σῶμα εἰς ὁ ὑγίεια ὁ Ψυχή . ἄλλος εἴρω · τις ἐγώ χρεία πόνος καί ταλαιπωρία , ἕδος ἀπονητί πᾶς ἀπολύω ; μάλιστα μέν οὐδέ δήλως οὗτος εἰμί . συμβαίνω γάρ οὖον μόνος ἀπονητί μή ἀπολύω , ἀλλά καί ἀπέρχομαι πᾶς ἔχω . πλήν εἰμί καί οὗτος δῆλος , οὐδέ οὕτως ἀνεκτός ὁ λόγος . εἰς ἄγυνος ἔρχομαι · ὅπλον κεῖμαι χρύσεος . δήω λαμβάνω αὐτός καί μεταχειρίζω , σύ δέ βούλομαι ἀδύως σῴζω , καί μηδείς ἀγαθός ἐργάζομαι . εἶπον ἐγώ , εἰμί πόλεμος συνίστημι , καί ὁ βασιλεύς παραινέω , καί ὁ μέν ὁράω εἰς μέσος ὁ φάλαγξ ὁ πολέμιος ἐμπίπτω , καί κατακόπτω , καί τραυματίας ἐργάζομαι μυρίος , ἕτερος μονομαχέω , δῆλος πριβόντας ε , ἄλλος ἐπί ἵππος Ὀρχομενός καί ἐπανίημι ὑπό ὁ βασιλεύς , θαυμάζω , κροτέω , στεφανόω · ἕτερος δέ πάλιν ἀγαπητός ἡγέομαι , εἰμί μηδείς πάσχω χάσκω , καί ὁ ἀγάπη οὗτος φυλάσσω καί καθιμνοος · εἶτα μετά ὁ ὁ πόλεμος λύσις , ὁ μέν καλέω , δεξιόομαι ὁ μέγας · δ δωρεά , ἀνακηρύσσω · ἐκεῖνος δέ οὐδέ τοὔνομα δῆλος γίγνομαι , ἀλλά μέχρι ὁ σωτηρία αὐτός ὁ ὁ ἀγαθός ἀντίδοσις οἴομαι · τίνω εἄν ἐθέλω γίγνομαι ; εἰμί γάρ λίνον εἰμί , εἰμί γάρ ἀναίσθητος καί ἀψυχὸν νοῦθερος , οὐ εἄν ἐπιθυμέω ἐκεῖνος γίγνομαι μυριάς ; Ναίς , δήω καί ἀντιβολέω . εἰμί γάρ πείθω πολεμέω ἐσθίω , οὐ χρή προθυμία οὗτος αἱρέω ; οὐχ ὁράω ὁ ἐν ὁ πόλεμος οὗτος πίπτω , πῶς εἰμί λαμπρός , πῶς ἔνδοξος ; καίτοι θάνατος ἀποθνῄσκω . μετά ὅς οὐ εἰμί τιμάω παρά ὁ βασιλεύς . ἐπί δέ ἐκεῖνος ὁ πόλεμος οὐδείς τοιοῦτος , ἀλλά πάντως παρίστημι ὁ μώλωψ ἔχω · ὗς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιδείκνυμι καί Χωρὶς διαγωγή , ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , [ 192 ] μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .