joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0172.2
τὸ κληθῆναι · οὕτω μέγα ἡ διλὴς ἀγαθόν · τοῦτο συγκροτεῖ τὰς ἡμετέρας ψυχάς . Οὐδαμοῦ ποτεπὲς ἐκεῖ , οὐ-δαμοῦ ὁρήνως . Λούσαντες αὐτήν , φησίν , δέθηκαν ἄν ὑπερφυῶ · τοῦτέστι , τὰ ἐπὶ νεκρῷ πάντα ἐποίησαν . Ἀναστὰς δὲ Πέτρος συνήλθεν αὐτοῖς . Καὶ ἀπελθὼν εἰς τὸ ὑπέρφορον , θεὶς τὴν γόνατα προσευχόμενος , καὶ ἐπιστρέψας πρὸς τὸ σῶμα εἶπε · Ταβιθά , ἀνάστηθι . Οὐ πάντα συγχωρεῖ ὁ θεὸς μετὰ τῆς αὐτῆς εὐχολίας τὰ σημεία ἐργάζεσθαι . Τοῦτο δὲ αὐτοῦς ὠφέλει . Οὐ γὰρ δὴ μόνον τῶν ἄλλων ἐφρόντιζε σωτηρίας , ἀλλὰ καὶ τῆς αὐτῶν . Ὁ γοῦν τῇ σκιῇ τοσούτους θεραπεύων , νῦν τοσαῦτα πρὸς τὸ ἐξαναστῆσαι ποιεῖ . Ἔστι δὲ ὅπου καὶ ἡ πίστις τῶν προσόντων συνήγει . Ταύτην οὖν πρώτην νεκρὰν ἀνίστησι , καλῶν ἐξ ὀνόματος · ἡ καὶ ὕστερ ἐξ ὑπνοῦ ἐγερθεῖσα , πρώτων ἠνοίσε τοὺς ὀφθαλμούς , εἶτα εὐθὺς ἰδοῦσα τὸν Πέτρον ἀνεκάθισε , καὶ τελευταῖον ἀπὸ τῆς χειρὸς τῆς ἀρχῆς στερεοῦται . Σὺ δὲ μοι σκόπει , τὸ κέρας πῶς πάλιν καὶ τὸν χαρτὸν οὐ πρὸς ἐπαίδειαν ὄντα . Διὰ τοῦτο γοῦν καὶ ἐκάλει πάντας ἐξω , τὸν Διδάσκαλον κἄν τοῦτῳ μιμούμενος . Ἐνθα γὰρ δάκρυα , τοιούτων μυστηρίων οὐ δεῖ πελεισθαι · μᾶλλον δὲ , ἐνθα θαῦμα , οὐ δεῖ δάκρυα παρεῖναι . Ἀκούσατε , παρακαλῶ , εἰ καὶ μὴ τοιούτων τι γίνεται , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς νῦν νεκροῖς μέγα τελείται μυστήριον . Εἴπε δὴ μοι , εἰ καθ᾽ ἑαυτὸν ἡμῶν ἐπεμελὼν ὁ βασιλεὺς τινα καλῶν εἰς τὰ βασιλεία , κλαίειν ἔδει καὶ θρηνεῖν ; Ἄγγελοι πάρεισιν ἐξ οὐρανῶν ἀπεσταλμένοι · κάκειθεν ἤκουσεν , παρ᾽ αὐτοῦ περιφθεῖντος τοῦ βασιλέως τὸν σύνδουλον καλέσαι τὸν αὐτῶν · καὶ σὺ κλαίεις ; Οὐχ οἶδας οἷον μυστηρίων ἐστὶ τὸ γινόμενον ; πῶς φρικτὸν καὶ φοβερὸν , καὶ ὕμνων ἀξίων δντος οὐλ χαρᾶς · εἰ δ᾽ . Βούλει μαθεῖν , ἵνα εἴδῃς , ὅτι οὐλ δακρύων ὁ καιρός ; Τῆς τοῦ θεοῦ σοφίας μεγίστων ἐστὶ τοῦτο μυστήριον . Ἄσπερ γὰρ τινα οἰκίαν ἀφιεῖσαι , πρόσεισιν ἡ ψυχὴ πρὸς τὸν ἑαυτῆς ἐπεκυμένη Δεσπότην · σὺ δὲ πενθεῖς ; Οὐκοῦν καὶ τικτομένου τοῦ παιδίου τοῦτο ποιεῖν ἔχρη · καὶ γὰρ τοῦτο τόκος ἐστὶν ἐκείνου βελτίων . Προθεῖς γὰρ ἐφ᾽ ἑαυτὸν φύς , ἀπολύεται ὡστερ ἀπὸ δεσμοῦ τινος , ὡς ἀπὸ ἀγῶνος ἐξείσι . Ναί , φησίν · [ 174 ] ἐπὶ μὲν τῶν εὐδοκίμων καλῶς ταῦτα λέγεις . Καὶ τὸ πρὸς σέ , ἄνθρωπε ; σὺ γὰρ οὐδὲ ἐπὶ εὐδοκίμων τοῦτο ποιεῖς . Εἴπε δὴ μοι , τὶ τοῦ παιδίου καταγνῶναι ἔχεις ἄν τοῦ μικροῦ ; τίνος ἐνεκεν πενθεῖς αὐτό ; τὶ τοῦ νεοφωτιστοῦ ; καὶ γὰρ καὶ ἐκεῖνος εἰς τὸ αὐτὸ περιέστη . Τίνος οὖν ἐνεκεν πενθεῖς αὐτόν ; Οὐχ οἶδας , ὅτι καθάπερ ἥλιος · καθαρὸς ἀνεῖσιν · οὕτω καὶ ψυχὴ σῶμα ἀπολείπουσα μετὰ καθαροῦ συνειδότος , λάμπει φαιδρόν ; Οὐχ οὕτως βασιλέα ἐπιβαίνουσα πόλεως μετὰ τοσαύταις ἐστὶ σιγῇ ἰδεῖν , ὡς ψυχὴ ἀφεῖσα σῶμα , καὶ μετὰ ἀγγέλων ἀποῦσαν . Ἐννόησον τὶς ἐστιν ἡ ψυχὴ , ἐν οἷς τότε ἐκπλήξεως γίνεται , ἐν οἷς θαυμάτει , ἐν οἷς ἡδονή . Τὶ πενθεῖς ; εἴπε μοι · μὴ γὰρ ἐπὶ ἀμαρτωλῶν τοῦτο μόνον · ποιεῖς ; Εἴθε τοῦτο ἦν , καὶ οὐχ ἄν ἐκώλυμεν τὰ πένθη · εἰθε τοιούτος ὁ σκοπός · ἦν . Οὕτος ὁ θρήνος ἀποστολικός , οὕτος ὁ θρήνος καὶ Δεσποτικός · ἐκλαυσεν γὰρ καὶ Ἰησοῦς τὴν Ἱεροσολύμη . Ἐβουλήμην τοῦτο διηρηθῆναι τῷ νόμῳ τὰ πένθη . Ὅταν δὲ ἀνακαλούμενος ῥήματα λέγης καὶ συνθεῖσαι καὶ προστασαίαν , οὐχὶ διὰ τοῦτο πενθεῖς , ἀλλὰ σκήπτῃ . Πένθησον , στέναξον τὸν ἀμαρτωλῶν , καὶ ἐγὼ κατάξω δάκρυα · καὶ ἐγὼ σοῦ μᾶλλον , ὅσω καὶ μειζόνι τιμωρίᾳ ὑπὸ θυνος
Lemmas: ὁ καλέω · οὗτος μέγας ὁ Δίλης ἀγαθός · οὗτος συγκροτέω ὁ ἡμέτερος Ψυχή . οὐδαμός ποτεπὲς ἐκεῖ , οὐδαμός ὁράω . λούω αὐτός , φημί , δένω ἄν ὑπερφύω · τουτέστι , ὁ ἐπί νεκρός πᾶς ποιέω . ἀναστάς δέ Πέτρος συνέρχομαι αὐτός . καί ἀπέρχομαι εἰς ὁ ὑπερφορέω , τίθημι ὁ γόνυ προσεύχομαι , καί ἐπιστρέφω πρός ὁ σῶμα εἶπον · Ταβιθά , ἀνίστημι . οὖον πᾶς συγχωρέω ὁ θεός μετά ὁ αὐτός εὐκολία ὁ σημεῖον ἐργάζομαι . οὗτος δέ αὔτεος ὀνίνημι . οὖον γάρ δή μόνος ὁ ἄλλος φροντίζω σωτηρία , ἀλλά καί ὁ αὐτός . ὁ γοῦν ὁ σκιά τοσοῦτος θεραπεύω , νῦν τοσοῦτος πρός ὁ ἐξανίστημι ποιέω . εἰμί δέ ὅπου καί ὁ πίστις ὁ πρόσειμι συνάγω . οὗτος οὖν πρῶτος νεκρός ἀνίστημι , καλός ἐκ ὄνομα · ὁ καί ὕστερον ἐκ ὑπνόω ἐγείρω , πρῶτος ἀνοίσω ὁ ὀφθαλμός , εἶτα εὐθύς ὁράω ὁ Πέτρος ἀνακαθίζω , καί τελευταῖος ἀπό ὁ χείρ ὁ ἀρχή στερεόω . σύ δέ ἐγώ σκοπέω , ὁ κέρας πῶς πάλιν καί ὁ χαρτός οὖον πρός παιδεία εἰμί . Ζεύς οὗτος γοῦν καί καλέω πᾶς ἐξω , ὁ διδάσκαλος ἄν τοῦτῳ μιμέομαι . ἔνθα γάρ δάκρυ , τοιοῦτος μυστήριον οὖον δεῖ πελάζω · μᾶλλον δέ , ἔνθα θαῦμα , οὖον δεῖ δάκρυ πάρειμι . ἀκούω , παρακαλέω , εἰμί καί μή τοιοῦτος τίς γίγνομαι , ἀλλά καί ἐν ὁ νῦν νεκρός μέγας τελέω μυστήριον . εἶπον δή ἐγώ , εἰμί κατά ἑαυτοῦ ἐγώ ἐπιμελέομαι ὁ βασιλεύς τις καλός εἰς ὁ βασίλειος , καλέω ἐσθίω καί θρηνέω ; Ἄγγελος πάρειμι ἐκ οὐρανός ἀποστέλλω · κακείθεν ἀκούω , παρά αὐτός περιφθάνω ὁ βασιλεύς ὁ σύνδουλος καλέω ὁ αὐτός · καί σύ καλέω ; οὐχ οἶδα οἷος μυστήριον εἰμί ὁ γίγνομαι ; πῶς φρικτός καί φοβερός , καί ὕμνος ἄξιος δίς οὐλός χαρά · εἰμί δέ . βούλομαι μανθάνω , ἵνα οἶδα , ὅτι οὐλός δάκρυ ὁ καιρός ; ὁ ὁ θεός σοφία μέγας εἰμί οὗτος μυστήριον . Ἄσπερ γάρ τις οἰκίον ἀφίημι , πρόσειμι ὁ ψυχή πρός ὁ ἑαυτοῦ ἐπικύπτω δεσπότης · σύ δέ πενθέω ; οὐκοῦν καί τίκτω ὁ παιδίον οὗτος ποιέω χράω · καί γάρ οὗτος τόκος εἰμί ἐκεῖνος ἀγαθός . προτίθημι γάρ ἐπί ἑαυτοῦ φύς , ἀπολύω ὡστερ ἀπό δεσμός τις , ὡς ἀπό ἀγών ἔξειμι . Ναίς , φημί · [ 174 ] ἐπί μέν ὁ εὐδόκιμος καλῶς οὗτος λέγω . καί ὁ πρός σός , ἄνθρωπος ; σύ γάρ οὐδέ ἐπί εὐδόκιμος οὗτος ποιέω . εἶπον δή ἐγώ , τίς ὁ παιδίον καταγιγνώσκω ἔχω ἄν ὁ μικρός ; τίς ἕνεκα πενθέω αὐτός ; τίς ὁ Νεοφωτίστου ; καί γάρ καί ἐκεῖνος εἰς ὁ αὐτός περιίστημι . τίς οὖν ἕνεκα πενθέω αὐτός ; οὐχ οἶδα , ὅτι καθάπερ ἥλιος · καθαρός ἀνίημι · οὗτος καί ψυχή σῶμα ἀπολείπω μετά καθαρός σύνοιδα , λάμπω φαιδρός ; οὐχ οὕτως βασιλεύς ἐπιβαίνω πόλις μετά τοσοῦτος εἰμί σιγή ὁράω , ὡς ψυχή ἀφίημι σῶμα , καί μετά ἄγγελος ἄπειμι . ἐννοέω τις εἰμί ὁ ψυχή , ἐν ὅς τότε ἔκπληξις γίγνομαι , ἐν ὅς θαυματημι , ἐν ὅς ἡδονή . τίς πενθέω ; εἶπον ἐγώ · μή γάρ ἐπί ἁμαρτωλός οὗτος μόνος · ποιέω ; εἴθε οὗτος εἰμί , καί οὐ ἄν κωλύω ὁ πένθος · εἴθε τοιούτος ὁ σκοπός · εἰμί . οὗτος ὁ θρήνος ἀποστολικός , οὗτος ὁ θρήνος καί δεσποτικός · καλέω γάρ καί Ἰησοῦς ὁ Ἱεροσολύμη . εβουλημη οὗτος διαιρέω ὁ νόμος ὁ πένθος . ὅταν δέ ἀνακαλέω ῥῆμα λέγω καί συντίθημι καί προστασία , οὐ διά οὗτος πενθέω , ἀλλά σκήπτω . πενθέω , στενάζω ὁ ἁμαρτωλός , καί ἐγώ κατάγω δάκρυ · καί ἐγώ σύ μᾶλλον , ὅσος καί μείζων τιμωρία ὑπό Θυνός