joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0025.3
Εἰ δὲ λέγοι τις , Τίνος ἕνεκεν καὶ ἡμεῖς οὐχ ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ βαπτιζόμεν ; ἐκεῖνο δὲ ἐποιοῦμεν , ὅτι ἡ μὲν χάρις ἡ αὐτὴ καὶ τότε καὶ νῦν · ἡ δὲ διάνοια ψιλότερα γίνεται · νῦν , νηστεία προπαρασκευαζομένη . Καὶ ὁ τῆς πεντηκοστῆς δὲ καιρὸς ἔχει τινὰ λόγον οὐχ ἀπεκείνω . Ποῖον δὴ τούτων ; Ἀρχοῦνται ἐνώμισαν οἱ Πατέρες εἶναι χαλινὸν ἐπιθυμίας πονηρᾶς καὶ μεγάλην διδασκαλίαν τῆς βαπτίσεως , εἰς τὸ καὶ ἐν καιρῷ τρυφῆς σωφρονεῖν . Καθάπερ οὖν αὐτὸ συνali - ζόμενοι τῷ Χριστῷ , καὶ τραπέζας κοινωνοῦντες , μηδὲν ἀπλῶς πράττωμεν , ἀλλ' ἐν νηστείαις καὶ εὐχαῖς , καὶ σωφροσύνῃ πολλῇ διάγωμεν . Εἰ γὰρ ἐπὶ ἀρχὴν μέλλων λέναι τις βιωτικὴν , παρασκευάζει ἐαυτῷ ἅπαντα τὸν βίον , καὶ ἵνα τύχῃ τινὸς ἀξιώματος , καὶ χρήματα ἀναλίσκει , καὶ χρόνον ἀπασχῇ , καὶ μυρίους ὑπομένει πόνους · εἴνος ἂν εἴημεν ἡμεῖς ἀξιοὶ μετὰ τοσαύτης ῥαθυμίας τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν προσὄντες , καὶ οὔτε πρὶν ἢ λαβεῖν σπουδάζοντες καὶ μετὰ τὸ λαβεῖν ῥαθυμοῦντες ; Διὰ γὰρ τοῦτο μετὰ τὸ λαβεῖν ῥαθυμοῦμεν , ἐπειδὴ πρὶν ἢ λαβεῖν οὐχ ἐγρηγόραμεν . Διὰ τοῦτο πολλοὶ μετὰ τὸ λαβεῖν εὐθέως ἐπὶ τὸν πρότερον ἐπανῆλθον ἔμετον , καὶ χειροὺς ἐτένοντο , καὶ χαλεπωτέραν ἐπεσπάσαντο κολασιν , τῶν μὲν προτέρον ἀπαλλαγέντες ἁμαρτημάτων , ταύτην δὲ μειζόνων τὸν κριτὴν παροῦντων , ὅτι τοσαύτης ἀπαλλαγέντες ἀρρώστιας , οὐδὲ οὕτως ἐσωφρονίσθησαν . Ἐπαθον ὅπερ ἠπελίσαν τῶν παραλυτικῶ ὁ Χριστός , λέγων · Ἴδε ὑγιὴς γέγονας · μηκέτι ἁμάρτανε , ἵνα μὴ χειρόν [ 11 ] εἰ σοι γένηται · καὶ τὸ περὶ τῶν Ἰουδαίων δὲ προύλεγε , δεῖκνὺς ὅτι τὰ ἀντέχιστα πείσονται ἀγωνιζομένους · Εἰ μὴ ἡ ἡλίου καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς , φησίν , ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον . Ἄστε διπλὰ καὶ τετραπλὰ δὲ μετὰ ταῦτα ἁμαρτήματα γίνεται . Πῶς ; Ὅτι μετὰ τὴν τιμὴν ἀγνώμονες γινόμεθα καὶ πονηροί . Καὶ διὰ τοῦτο οὐδὲν ἡμῖν βοηθεῖ λοιπὸν τὸ λουτροῦν εἰς τὸ πρακτέρας τυχεῖν τιμωρίας . Σκόπει δὲ · Ἔσχε τις ἁμαρτήματα χαλεπά , ἡ φονεύσας , ἡ μοιχεύσας , ἡ ἕτερόν τι χαλεπωτέρων ἐργασάμενος , ἀφέθη διὰ τοῦ λουτροῦ ταῦτα . Οὐ γὰρ ἐστιν , οὐχ ἐστιν οὐδὲν ἁμάρτημα , καὶ ἀσέβημα , ὅπερ οὐχ εἴκει καὶ παραχωρεῖ τῇ δωρᾷ · θεία γὰρ ἐστὶν ἡ χάρις . Μᾶλλον ἐμοῖσεσθαι τις καὶ ἐρρύσασθαι ἡ μὲν ποστέρα μοιχεία λελύεται , καὶ ὁ φόνος ἐκεῖνος συγχωρήται , καὶ οὐχ ἀνακαλεῖται ( 'Αμεταμέλητα γὰρ τὰ χαρίσματα , καὶ ἡ κλῆσις τοῦ Θεοῦ ) , ὅπερ δὲ τῶν μετὰ τὸ βάπτισμα τοσαύτῃ διδάμην δίχην i , ὅσην ἂν εἰ καὶ ἐκεῖνα ἀνεκλήθη , καὶ πολλῷ χειρόνα . Οὐκέτι γὰρ ἀπλοῦν ἐστι τὸ ἁμάρτημα , ἀλλὰ διπλοῦν , καὶ τριπλοῦν . Ὅτι δὲ μελ -
Lemmas: εἰμί δέ λέγω τις , τίς ἕνεκα καί ἐγώ οὐ ἐν ὁ καιρός οὗτος βαπτίζω ; ἐκεῖνος δέ ποιέω , ὅτι ὁ μέν χάρις ὁ αὐτός καί τότε καί νῦν · ὁ δέ διάνοια ψιλός γίγνομαι · νῦν , νηστεία προπαρασκευάζω . καί ὁ ὁ πεντηκοστή δέ καιρός ἔχω τις λόγος οὐ ἀπεκείνω . Ποῖον δή οὗτος ; αρχουντ ενωμισαω ὁ πατήρ εἰμί χαλινός ἐπιθυμία πονηρός καί μέγας διδασκαλία ὁ βάπτισις , εἰς ὁ καί ἐν καιρός τρυφή σωφρονέω . καθά οὖν αὐτός συνali - ζομενω ὁ Χριστός , καί τράπεζα κοινωνέω , μηδείς ἀπλόος πράσσω , ἀλλά ἐν νηστεία καί εὐχή , καί σωφροσύνη πολύς διάγω . εἰμί γάρ ἐπί ἀρχή μέλλω λένη τις βιωτικός , παρασκευάζω αὐτός ἅπας ὁ βίος , καί ἵνα τυγχάνω τις ἀξίωμα , καί χρῆμα ἀναλίσκω , καί χρόνος ἀπέχω , καί μυρίος ὑπομένω πόνος · εἷς εἄν εἰμί ἐγώ ἀξιόω μετά τοσοῦτος ῥᾳθυμία ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός πρόσειμι , καί οὔτε πρίν ἢ λαμβάνω σπουδάζω καί μετά ὁ λαμβάνω ῥᾳθυμέω ; Ζεύς γάρ οὗτος μετά ὁ λαμβάνω ῥαθυμέω , ἐπεί πρίν ἢ λαμβάνω οὐ ἐγείρω . Ζεύς οὗτος πολύς μετά ὁ λαμβάνω εὐθύς ἐπί ὁ πρότερος ἐπανέρχομαι ἔμετος , καί χείρων τείνω , καί χαλεπός ἐπισπάω κόλασις , ὁ μέν πρότερος ἀπαλλάσσω ἁμάρτημα , οὗτος δέ μείζων ὁ κριτής παρόω , ὅτι τοσοῦτος ἀπαλλάσσω αρρώστια , οὐδέ οὕτως σωφρονίζω . πάσχω ὅσπερ ἐπιλίζω ὁ παραλυτικός ὁ Χριστός , λέγω · εἶδον ὑγιής γίγνομαι · μηκέτι ἁμαρτάνω , ἵνα μή χείρων [ 11 ] εἰμί σύ γίγνομαι · καί ὁ περί ὁ Ἰουδαῖος δέ προλέγω , δείκνυμι ὅτι ὁ ἀντέχιστα πείθω ἀγωνίζομαι · εἰμί μή ὁ ἥλιος καί λαλέω αὐτός , φημί , ἁμαρτία οὐ ἔχω . Ἄστυ διπλός καί τετραπλός δέ μετά οὗτος ἁμάρτημα γίγνομαι . Πῶς ; ὅτι2 μετά ὁ τιμή ἀγνώμων γίγνομαι καί πονηρός . καί διά οὗτος οὐδείς ἐγώ βοηθέω λοιπός ὁ λουτρόομαι εἰς ὁ πρακτέρας τυγχάνω τιμωρία . σκοπάω δέ · ἔχω τις ἁμάρτημα χαλεπός , ὁ φονεύω , ὁ μοιχεύω , ὁ ἕτερος τίς χαλεπός ἐργάζομαι , ἀφίημι διά ὁ λουτρόν οὗτος . οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί οὐδείς ἁμάρτημα , καί ἀσέβημα , ὅσπερ οὐ εἴκω καί παραχωρέω ὁ Δῶρα · θεῖος γάρ εἰμί ὁ χάρις . μᾶλλος ἐμέω τις καί ῥύομαι ὁ μέν ποστέρα μοιχεία λύω , καί ὁ φόνος ἐκεῖνος συγχωρέω , καί οὐ ἀνακαλέω ( 'Αμεταμέλητα γάρ ὁ χάρισμα , καί ὁ κλῆσις ὁ Θεός ) , ὅσπερ δέ ὁ μετά ὁ βάπτισμα τοσοῦτος δίδωμι διχάω i , ὅσος εἄν εἰμί καί ἐκεῖνος ἀνακαλέω , καί πολύς χείρων . οὐκέτι γάρ ἀπολόω εἰμί ὁ ἁμάρτημα , ἀλλά διπλόος , καί τριπλόος . ὅτι2 δέ Μέλ -