joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0044.1
δε Ἐκκλησία οὐ τούτων δεῖ μόνον . Ἄλλως δὲ καὶ ἄλλως πρὸς ἄλλο χρησιδιός ἐστιν . Οὐχ ὁρᾷς , ὅσον ὑπὲρ τούτων πεπείγεται λόγον ἡ θεία Γραφή ; Ἄλλ’ ἐπεὶ , τινὸς ἐνεκεν παραμύχοντο τὸ πρᾶγμα τὶτόνεν · ὅτι οὐχ ὡς ἐπὶ ἀρχῆν , καὶ προστασίαν ἀδελφῶν ἐργόμεθα , ἀλλ’ ὡς τῇ τιμῇ καὶ ἀνάπαυσιν . Εἰ γὰρ ἡδεῖς , ὅτι πάντων ὀφείλει εἶναι ὁ ἐπίσκοπος , τὰ πάντων βάρη βαστάζων · ὅτι τοῖς μὲν ἄλλοις ἀργύριμένοις συγγνώμην , αὐτῷ δὲ οὐδαμοῦ · τοῖς δὲ ἄλλοις ἀμαρτάνουσι παραίτησις πολλή · αὐτῷ δὲ οὐκ ἐστὶ , οὐχ ἂν ἐσπαύσατο ἐπὶ τὴν ἀρχήν , οὐχ ἂν ἐδραμεν . Καὶ γὰρ οὕτως τοῖς ἀπάντων ὑπόκειται στόμασι , ταῖς ἀπάνται χρείαις , καὶ σοφοῖν , καὶ ἀσφόνων φροντίσι · καθ’ ἑκάστην κόπτεται τὴν ἡμέραν , καθ’ ἑκάστην νύκτα · πολλοὺς ἔχει τοὺς μισούντας , πολλοὺς ἔχει τοὺς διαφθονομένους . Μὴ γὰρ μοι περὶ ἐκείνων εἴπης τῶν πάντα ἡ χαριζομένων [ 29 ] , τῶν καθ’ ἑαυτὸν βουλομένων , τῶν ὡς ἐπὶ ἀνάπαυσιν εἰς τὸ πρᾶγμα ἐρχομένων . Οὐ περὶ τούτων ὁ λόγος , ἀλλὰ περὶ ἐκείνων τῶν ἀργυπνοῦντων ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν , τῶν τῆς οἰκείας σωτηρίας τὴν τῶν ἀρχομένων προτιμούντων . Εἰπέ μοι , εἰ δέκα τις παίδας ἔχων ὑποχειρίους συνοικούντας αὐτῷ διαπαντὸς , ἀδιαλείπτως αὐτῶν ἀναγκάζεται φροντίζειν , τοσούτους ἔχων οὕτως οὐχ ὑποχειρίους , οὐ συνοικούντας , ἀλλ’ ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ τὴν ὑπακοὴν ἔχοντας , τὶς οὐχ ὀφείλει γενέσθαι ; Ἄλλὰ τιμᾶται , φησίν . Ποῖς τιμῇ ; Πέντε τρωβουλαῖοις βλασφημοῦσιν αὐτὸν ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς . Τί οὖν αὐτοὺς οὐχ ἐπιστομίζεις ; Πάνυ γε . Οὐ γὰρ ἐπισκόπου λέγεις ἔργον . Πάλιν , ἂν μὴ πᾶσι παρέχῃ , καὶ τοῖς ἐν ἀρχῇ , κ.λ . τοῖς ἐργαζομένοις , μυρία πανταχόθεν ἐγκλήματα · οὐδὲς δέδοικε κατηγορήσαι καὶ διαβαλεῖν · ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἀρχόντων ὁ φόβος ἐπεστίν , ἐπὶ δὲ τούτων οὐχί . Ὁ γὰρ φόβος τοῦ Θεοῦ παρ’ αὐτοῖς οὐδὲν ἰσχύει . Τί ἄν τις εἴποι τὴν περὶ τῶν λόγων καὶ τὴν διδασκαλίαν φροντίδα ; τὴν δυσκολίαν τὴν ἐν ταῖς χειροτονίαις ; Τάχα ἡ σφόδρα δυσχερὴς ἐγὼ τυγχάνω καὶ ταλαιπώρος καὶ οὐδαμῶς , ἢ τὸ πρᾶγμα οὕτως ἔχει . Οὐδὲν πλοῖον κλυδωνιζομένου διενήχοντο ἢ τοῦ ἱερέως ψυχὴ · πανταχόθεν σπίζεται , παρὰ φιλίων , παρ’ ἐχθρῶν , παρ’ οἰκίων , παρ’ ἀλλοτρίων . Οὐχὶ εἰς οἰκονομίαν ὁ βασιλεὺς χρῆται · οὕτως δὲ πόλεως μόνης ; Ἄλλὰ τοσούτον μεῖζον εἶναι αὐ φροντίζει τοῦτον , ὅσον ὑδάτος ἀπλοῦς ὑπὸ πνεύματος κινουμένου ποταμίου , καὶ πελάγους · οἰδοῦντος , καὶ μαινουμένου πὸ ὕδατρον . Τί δὴποτε ; Ὅτι ἐκεῖ μὲν πολλοὶ οἱ συναντιλαμβανόμενοι ( πάντα γὰρ νόμῳ καὶ διατάξει γίνεται ) · ἐνταῦθα δὲ οὐδὲν τοιούτον , οὐδὲ ἀπ’ ἐξουσίας ὁ ἐστιν ἐκπτεῖται · ἀλλ’ ἂν μὲν σφοδρῶς κινηθῇ , ἀκούει ὡμῶς · ἂν δὲ μὴ σφοδρῶς , ψυχρῶς . Δεῖ δὲ ταῦτα τὰ ἐναντία συνυλεῖν , ὥστε μήτε καταπροκένει , μήτε μισιοῦσθαι . Ἄλλως δὲ καὶ τὰ πράγματα προκατειλῆπται . Πόσους ἀναγκάζεται σκανδαλίζειν , καὶ ἄκων καὶ ἄκων ἄ πόσους πλῆττειν , καὶ ἄκων καὶ ἄκων ! Οὐχ ἄλλως λέγω , ἀλλ’ ὡς ἔγω καὶ διδάσκω . Οὐχ οἱμαί εἶναι πολλοὺς ἐν τοῖς ἱερεῦσι τοὺς σωζομένους , ἀλλὰ πολλοὺς πλείους τοὺς ἀπολλυμένους · τὸ δὲ αἴτιον , ὅτι μεγάλως τὸ πρᾶγμα δεῖται ψυχῆς . Πολλὰς γὰρ ἀνάγκας ἔχει τὰς ἐξαγούσας τοῦ οἰκείου θρόνου , καὶ μυρίων αὐτὸν πανταχόθεν ὀφθαλμῶν δεῖ . Οὐχ ὁρᾷς , ὅσα δεῖ τὸν ἐπίσκοπον ἔχειν ; Διδακτικόν εἶναι , ἀνεξίκακον , ἀντεχόμενον τοῦ κατὰ τὴν διδαχὴν πιστοῦ
Lemmas: δέ ἐκκλησία οὖον οὗτος δεῖ μόνος . ἄλλος δέ καί ἄλλως πρός ἄλλος χρησιδιός εἰμί . οὐχ ὁράω , ὅσος ὑπέρ οὗτος πίνω λόγος ὁ θεῖος γραφή ; ἄλλος ἐπεί , τις ἕνεκα παραμύσσω ὁ πρᾶγμα τίνω · ὅτι οὐ ὡς ἐπί ἀρχή , καί προστασία ἀδελφός ἔργω , ἀλλά ὡς ὁ τιμή καί ἀνάπαυσις . εἰμί γάρ ἡδύς , ὅτι πᾶς ὀφείλω εἰμί ὁ ἐπίσκοπος , ὁ πᾶς βάρος βαστάζω · ὅτι ὁ μέν ἄλλος ἀργυρίζω συγγνώμη , αὐτός δέ οὐδαμοῦ · ὁ δέ ἄλλος ἁμαρτάνω παραίτησις πολύς · αὐτός δέ οὐ εἰμί , οὐ εἄν σπάω ἐπί ὁ ἀρχή , οὐ εἄν τρέχω . καί γάρ οὕτως ὁ ἀπαντάω ὑπόκειμαι στόμα , ὁ ἀπαντή χρεία , καί σοφός , καί ασφοναω φροντίς · κατά ἕκαστος κόπτω ὁ ἡμέρα , κατά ἕκαστος νύξ · πολύς ἔχω ὁ μισέω , πολύς ἔχω ὁ διαφθόνω . μή γάρ ἐγώ περί ἐκεῖνος εἶπον ὁ πᾶς ὁ χαρίζομαι [ 29 ] , ὁ κατά ἑαυτοῦ βούλομαι , ὁ ὡς ἐπί ἀνάπαυσις εἰς ὁ πρᾶγμα ἐρχόμενος . οὖον περί οὗτος ὁ λόγος , ἀλλά περί ἐκεῖνος ὁ ἀγρυπνέω ὑπέρ ὁ Ψυχή σύ , ὁ ὁ οἰκεῖος σωτηρία ὁ ὁ ἄρχω προτιμέω . ἐπές ἐγώ , εἰμί δέκα τις παῖς ἔχω ὑποχείριος συνοικέω αὐτός διαπαντός , ἀδιαλείπτως αὐτός ἀναγκάζω φροντίζω , τοσοῦτος ἔχω οὕτως οὐ ὑποχείριος , οὖον συνοικέω , ἀλλά ἐν ὁ ἴδιος ἐξουσία ὁ ὑπακοή ἔχω , τις οὐ ὀφείλω γίγνομαι ; ἀλλά τιμάω , φημί . Πόις τιμή ; Πέντε τρωβουλαιος βλασφημέω αὐτός ἐπί ὁ ἀγορά . τις οὖν αὐτός οὐ ἐπιστομίζω ; πάνυ γε . οὖον γάρ ἐπίσκοπος λέγω ἔργον . πάλιν , εἄν μή πᾶς παρέχω , καί ὁ ἐν ἀρχή , κ.λ . ὁ ἐργάζομαι , μυρίος πανταχόθεν ἔγκλημα · οὐδή δείδω κατηγορέω καί διαβάλλω · ἐπί μέν γάρ ὁ ἄρχω ὁ φόβος ἔπειμι , ἐπί δέ οὗτος οὐ . ὁ γάρ φόβος ὁ Θεός παρά αὐτός οὐδείς ἰσχύω . τις ἄν τις εἶπον ὁ περί ὁ λόγος καί ὁ διδασκαλία φροντίς ; ὁ δυσκολία ὁ ἐν ὁ χειροτονία ; Τάχα ὁ σφόδρα δυσχερής ἐγώ τυγχάνω καί ταλαίπωρος καί οὐδαμῶς , ἢ ὁ πρᾶγμα οὕτως ἔχω . οὐδείς πλοῖον κλυδωνίζω διανήχομαι ἢ ὁ ἱερεύς ψυχή · πανταχόθεν σπίζω , παρά φίλος , παρά ἐχθρός , παρά οἰκίον , παρά ἀλλότριος . οὐ εἰς οἰκονομία ὁ βασιλεύς χράω · οὕτως δέ πόλις μόνος ; ἀλλά τοσοῦτος μείζων εἰμί αὖος φροντίζω οὗτος , ὅσος ὕδωρ Ἀπλοῦς ὑπό πνεῦμα κινέω ποτάμιος , καί πέλαγος · οἰδέω , καί μαίνομαι πόα ὕδατρον . τις δήποτε ; ὅτι2 ἐκεῖ μέν πολύς ὁ συναντιλαμβάνω ( πᾶς γάρ νόμος καί διάταξις γίγνομαι ) · ἐνταῦθα δέ οὐδείς τοιοῦτος , οὐδέ ἀπό ἐξουσία ὁ εἰμί εκπτειος · ἀλλά εἄν μέν σφοδρός κινέω , ἀκούω ὠμός · εἄν δέ μή σφοδρός , ψυχρός . Δεύς δέ οὗτος ὁ ἐναντίος συνέρχομαι , ὥστε μήτε καταπροκένει , μήτε μισέω . ἄλλος δέ καί ὁ πρᾶγμα προκαταλαμβάνω . πόσος ἀναγκάζω σκανδαλίζω , καί ἄκων καί ἄκων ὅς πόσος πλήσσω , καί ἄκων καί ἄκων ! οὐχ ἄλλως λέγω , ἀλλά ὡς ἐγώ καί διδάσκω . οὐχ οἴομαι εἰμί πολύς ἐν ὁ ἱερεύς ὁ σῴζω , ἀλλά πολύς πλείων ὁ ἀπολύω · ὁ δέ αἴτιος , ὅτι μέγας ὁ πρᾶγμα δήω Ψυχή . πολύς γάρ ἀνάγκη ἔχω ὁ ἐξάγω ὁ οἰκεῖος θρόνος , καί μυρίος αὐτός πανταχόθεν ὀφθαλμός δεῖ . οὐχ ὁράω , ὅσος δεῖ ὁ ἐπίσκοπος ἔχω ; διδακτικός εἰμί , ἀνεξίκακος , ἀντέχω ὁ κατά ὁ διδαχή πιστός