joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0376.4
9 . Μένωμεν οὖν ἕνα κελεύει ἐπὶ τῆς πίστεως , ἐπὶ τοῦ λυμένου τοῦ ἀσφαλοῦς · αὐτοῦ μᾶλλον ἀκούομεν , ἢ τοῦ κυβερνήτου τοῦ ἐν ἡμῖν , τούτεστι τοῦ λογισμοῦ . Μὴ ἄπερ ἀν ὑποβάλλῃ οὗτος , ποιῶμεν , μὴ ἄπερ ὁ ναῦκληρος , ἀλλὰ ἄπερ ἀνὴ Παῦλος · μείζους τοιούτου διήλθε χειμῶνας . Μὴ τῇ πείρᾳ μανθάνωμεν , ἀλλὰ πρὸ τῆς πείρας κερδαίνωμεν καὶ ἴδριν καὶ ζημίαν . Ἄκουσον τί φησιν · Οἱ βουλόμενοι πλουτεῖν , ἐμπίπτουσιν εἰς πειρασμόν . Πειθώμεθα τοίνυν αὐτῷ , ἐπεὶ καὶ ἐκεῖνον μὴ πεισθέντες , ὁρᾶτε τί ἐπαθον . Καὶ πάλιν ἐτέρωθι λέγει , τί ποιεῖ ναυάγια · Οἱ τινες , φησίν , ἐναυάγησαν περὶ τὴν πίστιν . Σὺ δὲ μένε ἐν οἷς ἐμάθες καὶ ἐπιστάθης . Πειθώμεθα Παύλῳ · κἂν ἐν μέσῳ ὦμεν χειμῶνι , πάντως ἀπαλλαγησόμεθα τῶν κινδύνων , κἂν τεσσαρεσκαίδεκα ἡμέρας ὧστοι διαμένωμεν , κἂν ἡ ἔλπις τῆς σωτηρίας ἐκπίπτῃ , κἂν ἐν σκότῳ ὦμεν καὶ γνόφῳ , πεισθέντες αὐτῷ , ἀπαλλαγούμεθα τῶν κινδύνων . Πλοῖον εἶναι νομίζομεν τὴν οἰκουμένην πᾶσαν , κἂν τοῦτ᾽ τοὺς κακοῦργους καὶ μυρία ἔχοντας δεινά , τοὺς μὲν ἄρχοντας , τοὺς δὲ φύλακας , τοὺς δὲ δικαίους , οἷος Παῦλος , τοὺς δὲ δεσμίους , ταῖς ἀμαρτίαις δεδεμένους · ἀν μὲν οὖν Παύλῳ πειθώμεθα , οὐ δεδεμένοι ἀπολλύμεθα , ἀλλὰ καὶ λύμεθα · χαριεῖται καὶ ἡμᾶς αὐτῇ ὁ Θεός . Ἡ οὐκ οἶσι δεσμοὶ εἶναι χαλεποὶ τὰ ἀμαρτήματα καὶ τὰ πάθη ; οὐ γὰρ θῆ χαίρει μόνον εἶναι δεδεμένα , ἀλλ’ ὁ πᾶς ἄνθρωπος . Εἴπε γὰρ μοι , ὅταν τις χρήματα πολλὰ κατεκτήμενος μὴ ἀναλίσκῃ μηδὲ δαπανᾷ , ἀλλὰ κατέχῃ , οὐχὶ παντὸς δεσμίου χαλεπώτερον τῇ ψυχῇ τῃ δεσμεῖται δεσμῷ ἀόρατῷ ; Τί δαί , ὅταν τις ἐπιμανθῇ ἐαυτὸν ὑποβάλλει , οὐχὶ πάλιν ἄλλος οὗτος δεσμός δέδεται ; Τί δαί , ὅταν παρατηρήσῃ ; τί δαί , ὅταν συμβόλοις ; οὐχὶ παντὸς δεσμοῦ ταῦτα χαλεπώτερα ; τί δαί , ὅταν ἐπιθυμίᾳ ἀλόγῳ καὶ ἔρωτι ; Τίς διαρρήξει τούτους ὑμῖν τοὺς δεσμούς ; Τοῦ Θεοῦ χρεία ὥστε λυθῆναι . Καὶ ἐν δεμὶ τοῦτον ἀρχεῖ κινδύνων ἐμπιπτεῖν · ὅταν δαὶ δεσμὰ καὶ χειμῶν , ἐννόουν ὅσον τὸ τῶν κινδύνων . Τί γὰρ οὐχ
Lemmas: 9 . Μένω οὖν εἷς κελεύω ἐπί ὁ πίστις , ἐπί ὁ λύνω ὁ ἀσφαλής · αὐτός μᾶλλον ἀκούω , ἢ ὁ κυβερνήτης ὁ ἐν ἐγώ , τουτέστι ὁ λογισμός . μή Ἄπερ εἰς ὑποβάλλω οὗτος , ποιέω , μή Ἄπερ ὁ ναύκληρος , ἀλλά Ἄπερ ἀνίημι Παῦλος · μείζων τοιοῦτος διέρχομαι χειμών . μή ὁ πείρω μανθάνω , ἀλλά πρό ὁ πείρω κερδαίνω καί ἴδρις καί ζημία . ἀκούω τίς φημί · ὁ βούλομαι πλουτέω , ἐμπίπτω εἰς πειρασμός . πείθω τοίνυν αὐτός , ἐπεί καί ἐκεῖνος μή πείθω , ὁράω τίς πάσχω . καί πάλιν ἑτέρωθι λέγω , τίς ποιέω ναυάγιον · ὁ τις , φημί , ναυαγέω περί ὁ πίστις . σύ δέ μένω ἐν ὅς μανθάνω καί ἐφίστημι . πείθω Παῦλος · κἀν ἐν μέσος εἰμί χειμών , πάντως ἀπαλλάσσω ὁ κίνδυνος , κἀν τεσσαρεσκαίδεκα ἡμέρα ὀστόω διαμένω , κἀν ὁ Ἔλπις ὁ σωτηρία ἐκπίπτω , κἀν ἐν σκότος εἰμί καί γνόφος , πείθω αὐτός , ἀπαλλάσσω ὁ κίνδυνος . πλοῖον εἰμί νομίζω ὁ οἰκέω πᾶς , κἀν οὗτος ὁ κακοῦργος καί μυρίος ἔχω δεινός , ὁ μέν ἄρχω , ὁ δέ φύλαξ , ὁ δέ Δίκαιος , οἷος Παῦλος , ὁ δέ δέσμιος , ὁ ἁμαρτία δέω · εἰς μέν οὖν Παῦλος πείθω , οὖον δέω ἀπόλλυμι , ἀλλά καί λύω · χαρίζομαι καί ἐγώ αὐτός ὁ Θεός . ὁ οὐ οἶσις δεσμός εἰμί χαλεπός ὁ ἁμάρτημα καί ὁ πάθος ; οὖον γάρ θέω χαίρω μόνος εἰμί δέω1 , ἀλλά ὁ πᾶς ἄνθρωπος . εἶπον γάρ ἐγώ , ὅταν τις χρῆμα πολύς κατακτείνω μή ἀναλίσκω μηδέ δαπανάω , ἀλλά κατέχω , οὐ πᾶς δεσμίας χαλεπός ὁ Ψυχή πῃ δεσμέω δεσμός ἀόρατος ; τις δή , ὅταν τις ἐπιμανθάνω ἑαυτοῦ ὑποβάλλω , οὐ πάλιν ἄλλος οὗτος δεσμός δήω ; τις δή , ὅταν παρατηρέω ; τίς δή , ὅταν σύμβολον ; οὐ πᾶς δεσμός οὗτος χαλεπός ; τίς δή , ὅταν ἐπιθυμία ἄλογος καί Ἔρως ; Τῖς διάρρηξις οὗτος σύ ὁ δεσμός ; ὁ Θεός χρεία ὥστε λύω . καί ἐν δεμίς οὗτος ἄρχω κίνδυνος ἐμπίπτω · ὅταν δαί δεσμός καί χειμῶν , ἐννοέω ὅσος ὁ ὁ κίνδυνος . τις γάρ οὐ