joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0088.2
μανθάνειν . Μὴ τραπέζης ἱεράς διώσθαι τολμᾶς ἀμήτος [ 79 ] ὤν ; Ἄλλὰ δὲ ἐτὶ χειρόν , σὺ ὁ μεμυημένος τῆς ἱερᾶς διώσθαι τραπέζης τολμᾶς , ἡς οὐδὲ πᾶσιν ἱερεῦσιν διώσθαι θέμε , καὶ οὕτως ὁμνύναι . Καὶ σὺ μὲν τῆς τοῦ παιδὸς κεφαλῆς οὐκ ἂν δαίμιο ἀπελθών , τραπέζης δὲ ἀπη . καὶ οὐ φρόντιες οὐδὲ δέδοικας ; Πρὸς ἐμὲ τοὺς τοιούτους ἄγε · ἐγὼ δικάσω , καὶ χαίρων σε ἐκατέρου ἀποπέμψω . Ὁ βούλεσθε , ποιεῖτε · νόμον τίθημι μηδὲ δλως ὁμνύναι . Ποία σωτηρίας ἔλπις , οὕτως ἡμῶν πάντα κενούντων ; διὰ τοῦτο γραμματεία , διὰ τοῦτο συμβόλαια , ἵνα καταθῆψης τὴν σαυτοῦ ψυχήν ; οὐ τοσούτου κερδαίνεις , ὅσον ἀπολλύεις ; Ἐπιψώχησεν ; Ἀπώλεσας κακείνον καὶ σαυτὸν . Ἄλλ’ οὐκ ἐπιψώχης ; Καὶ οὕτως ἀπώλεσας , παραβιάσαι τὴν ἐντολὴν ἀναγκάσας . Ἐξελάσωμεν τοῦτο τὸ νόσημα ἀπὸ τῆς ψυχῆς · τέως ἀπὸ τῆς ἀγορᾶς αὐτὸ διώσωμεν , ἀπὸ τῶν παντοπωλείων , ἀπὸ τῶν λοιπῶν ἐργαστηρίων · μειζὼν ὁ πόρος ἡμῖν ἔσται . Μὴ νομίσητε διὰ τῶν παραβάσεων τῶν θείων νόμων μὴ βιωτικὰ κατορθοῦσθαι . Ἄλλ’ οὐ πιστεύει , φησί . Καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ποτε παρ’ ἐνίων ἤκουσα , ὅτι Ἄν μὴ ὁμόσω μυρίους ὄρκους , οὐ πιστεύει . Σὺ τοῦτον αἴτιος ὁ προχειρὸς ὁμνύς ; ἐπεὶ εἰ μὴ τοῦτο ἦν , ἀλλὰ πᾶσιν ἦν ἤδη , ὅτι οὐκ ὁμνύεις , πιστεύει μοι λέγουν , ἐπὶ τῶν μυρίων κατεσθιόντων ὄρκους μᾶλλον ἂν ἐπιστεύθῃ ; ἐπινεύσας μόνον . Ἴδου γὰρ , εἶπέ μοι , τίνι ἔρα μᾶλλον πιστεύετε , ἐμοὶ τῷ μὴ ὁμνύντι , ἢ τοῖς ὁμνύουσιν ; Ἄλλὰ σὺ , φησίν , ἄρχων εἶ καὶ ἐπίσκοπος ; Τί οὖν , ἂν δείξω ε , ὅτι οὐ τοῦτο μόνον ; Μετὰ ἀληθείας ἀποκρίνασθέ μοι , παρακαλῶ , εἰ συνεχὸς ὁμνύων καὶ διαπαντὸς , ἂρα ἂν προέστη μοι ἡ ἀρχή ; Οὐδαμῶς . Ὅρθη , ὅτι οὐ διὰ τοῦτο ; Τί δὲ κερδαίνεις δλως ; εἶπέ μοι . Παῦλος ἐλμωτε · καὶ σὺ ἐλοῦ πεινῆν μᾶλλον ἢ παραβῆναι τινα τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ . Τί οὕτως ἀπίστος εἶ ; Σὺ μὲν οὐν πάντα αἱρή καὶ ποιήσαι καὶ παιδὶν ὑπὲρ τοῦ μὴ ὁμόσαι · αὐτὸς δὲ σε οὐκ ἀμελήσει ; Ἄλλὰ τοὺς μὲν ἐπιόρκους , καὶ πολυόρκους καθ’ ἑκάστην τρέφει τὴν ἡμέραν · σὲ δὲ παραδύσει λύμῳ , ἐπειδὴ ἤκουσας τοῦτο ; Πάντες ἰδόντες , ὅτι τιν εἰς ταύτην τὴν ἐκκλησίαν συναγόμενον οὐδεὶς οὐκ ἐστὶν ὁ ὁμνύς · καὶ ἀπὸ τούτου γεννώμεθα δήλιοι , μὴ ἀπὸ τῆς πίστεως μόνον , καὶ τοῦτο πρὸς Ἕλληνας , καὶ πρὸς πάντας ἔχωμεν τὸ διαλλάττον . Στραγγίδα λάβωμεν ἐκ τῶν οὐρανῶν , ἵνα ὡσπερ ἀγέλη βασιλικὴ πανταχοῦ φαινώμεθα · ἀπὸ τοῦ στόματος καὶ τῆς γλώττης τέως γνωριζώμεθα , καθάπερ οἱ βάρβαροι · καθάπερ οἱ Ἕλληνιστ εἰδότες , ταύτη τῶν βαρβάρων διαλλάττωμεν . Εἶπέ γὰρ μοι , οἱ ψιττακοὶ λεγόμενοι πῶθεν εἰσι γνῶριμοι ; οὐχ ἀπὸ τοῦ λαλεῖν κατὰ ἄνθρωπον ; Καὶ ἡμεῖς τοίνυν ἀπὸ τοῦ λαλεῖν ὡς οἱ ἀπόστολοι ἄ γεννώμεθα γνωρίμοι · ἀπὸ τοῦ λαλεῖν ὡς οἱ ἄγγελοι . Ἄν εἴπη τις , Ὁμοιον , ἀκούτω , ὅτι ὁ Χριστὸς ἐκέλευσε , καὶ οὐκ δυνάμιν ε . Τοῦτο ἰκανὸν πᾶσαν εἰσαγαγεῖν ἀρετήν . Θύρα τῆς ἐνθέσεως , ὅδός ἐστι φιλοσοφίας ( εὐλαδείας ) [ 80 ] εἰσάγουσα ἑ , παλαιστρα τῆς ἐστι.Ταῦτα φυλάττωμεν , ἵνα καὶ τῶν παρόντων καὶ τῶν μελλόντων
Lemmas: μανθάνω . μή τράπεζα ἱερός δίδωμι Τολμᾶς ἄμητος [ 79 ] εἰμί ; ἀλλά δέ τίμι χείρων , σύ ὁ μυέω ὁ ἱερός δίδωμι τράπεζα Τολμᾶς , εἰμί οὐδέ πᾶς ἱερεύς δίδωμι θέλω , καί οὕτως ὄμνυμι . καί σύ μέν ὁ ὁ παῖς κεφαλή οὐ εἄν δαίμιο ἀπέρχομαι , τράπεζα δέ ἄπειμι . καί οὖον φροντίζω οὐδέ δείδω ; πρός ἐγώ ὁ τοιοῦτος ἄγω · ἐγώ δικάζω , καί χαίρω σύ ἐκάς ἀποπέμπω . ὁ βούλομαι , ποιέω · νόμος τίθημι μηδέ δλως ὄμνυμι . Ποία σωτηρία Ἔλπις , οὕτως ἐγώ πᾶς κενόω ; διά οὗτος γραμματεία , διά οὗτος συμβόλαιος , ἵνα κατατίθημι ὁ σεαυτοῦ Ψυχή ; οὖον τοσοῦτος κερδαίνω , ὅσος ἀπόλλυμι ; Ἐπιψώχησεν ; ἀπόλλυμι ἐκεῖνος καί σαυτοῦ . ἄλλος οὐ επιψωχω ; καί οὕτως ἀπόλλυμι , παραβιάζω ὁ ἐντολή ἀναγκάζω . ἐξελαύνω οὗτος ὁ νόσημα ἀπό ὁ Ψυχή · τέως ἀπό ὁ ἀγορά αὐτός διωθέω , ἀπό ὁ παντοπώλειον , ἀπό ὁ λοιπός ἐργαστήριον · μείζων ὁ πόρος ἐγώ εἰμί . μή νομίζω διά ὁ παράβασις ὁ θεῖον νόμος μή βιωτικός κατορθόω . ἄλλος οὖον πιστεύω , φημί . καί γάρ καί οὗτος ποτός παρά ἔνιοι ἀκούω , ὅτι ἄν μή ὁμόσω μυρίος Ὅρκος , οὖον πιστεύω . σύ οὗτος αἴτιος ὁ πρόχειρος ὄμνυμι ; ἐπεί εἰμί μή οὗτος εἰμί , ἀλλά πᾶς εἰμί ἤδη , ὅτι οὐ ὄμνυμι , πιστεύω ἐγώ λέω , ἐπί ὁ μυρίος κατεσθίω Ὅρκος μᾶλλον εἄν πιστεύω ; ἐπινεύω μόνος . ὁράω γάρ , εἶπον ἐγώ , τίς ἄρα μᾶλλον πιστεύω , ἐγώ ὁ μή ὁμνύντι , ἢ ὁ ὄμνυμι ; ἀλλά σύ , φημί , ἄρχω εἰμί καί ἐπίσκοπος ; τις οὖν , εἄν δείκνυμι ε , ὅτι οὖον οὗτος μόνος ; μετά ἀλήθεια ἀποκρίνω ἐγώ , παρακαλέω , εἰμί συνέχω ὄμνυμι καί διαπαντός , ἄρα εἄν προίστημι ἐγώ ὁ ἀρχή ; οὐδαμός . Ὄρθη , ὅτι οὖον διά οὗτος ; τις δέ κερδαίνω δλως ; εἶπον ἐγώ . Παῦλος ἐλμωτε · καί σύ λόω πεινάω μᾶλλον ἢ παραβαίνω τις ὁ ἐντολή ὁ Θεός . τις οὕτως Ἀπίστος εἰμί ; σύ μέν ὀν πᾶς αἱρέω καί ποιέω καί παῖς ὑπέρ ὁ μή ομοσος · αὐτός δέ σύ οὐ ἀμελέω ; ἀλλά ὁ μέν ἐπίορκος , καί πολύορκος κατά ἕκαστος τρέφω ὁ ἡμέρα · σύ δέ παράδυσις λυμός , ἐπεί ἀκούω οὗτος ; πάνετες ὁράω , ὅτι ὅς εἰς οὗτος ὁ ἐκκλησία συνάγω οὐδείς οὐ εἰμί ὁ ὄμνυμι · καί ἀπό οὗτος γεννάω δήλιοι , μή ἀπό ὁ πίστις μόνος , καί οὗτος πρός Ἕλλην , καί πρός πᾶς ἔχω ὁ διαλλάσσω . Στραγγίς λαμβάνω ἐκ ὁ οὐρανός , ἵνα ὡς ἀγέλη βασιλικός πανταχοῦ φαίνω · ἀπό ὁ στόμα καί ὁ γλῶσσα τέως γνωρίζω , καθάπερ ὁ βάρβαρος · καθάπερ ὁ Ἕλλην οἶδα , οὗτος ὁ βάρβαρος διαλλάσσω . εἶπον γάρ ἐγώ , ὁ ψιττακός λέγω πίνω εἰμί γνώριμος ; οὐ ἀπό ὁ λαλέω κατά ἄνθρωπος ; καί ἐγώ τοίνυν ἀπό ὁ λαλέω ὡς ὁ ἀπόστολος ὅς γεννάω γνώριμος · ἀπό ὁ λαλέω ὡς ὁ ἄγγελος . ἄν εἶπον τις , Ὅμοιος , ἀκούω , ὅτι ὁ Χριστός κελεύω , καί οὐ δυνάμις ε . οὗτος ἱκανός πᾶς εἰσάγω ἀρετή . θύρα ὁ ἔνθεσις , ὁδός εἰμί φιλοσοφία ( εὐλαδείας ) [ 80 ] εἰσάγω ὅς , παλαίστρα ὁ ἐστι.Ταῦτα φυλάσσω , ἵνα καί ὁ πάρειμι καί ὁ μέλλω