joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0220.3
Κρίναντος ἐκείνου ἀπολῦσαι . Πάνυ ἐφίλει αὐτοὺς ὁ Παῦλος . Καὶ ὅρα , οὐκ ἐνδιατρίβει τῇ ἀγνοουμένῃ τῶν πατέρων , ἀλλ’ αὐτοὺς ἐφίστησι τὸν φόβον . Ὁ μὲν γὰρ Στέφανος εἰκότως τοῦτο ποιεῖ , ἅτε ἀναιρεῖσθαι μέλλων , καὶ οὐχὶ διδάσκων , καὶ δεῖκνὺς ὅτι ὁ νόμος ἤδη καταλύεται · οὕτος δὲ οὐχ ἔτι , ἀλλ’ ἀπειλεῖ καὶ φοβεῖ μόνον . Ὁ δὲ Θεὸς ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν . Ὅς ὧσθη , φησίν , ἐπὶ ἡμέρας πλείους τοῖς συναναβάντες αὐτῷ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐπὶ Ἱερουσαλὴμ . Ὅρα γὰρ τούτων ἅτε ἀπ’ αὐτοῦ κενηνημένον τοῦ Πνεύματος , ἄνω καὶ κάτω τὸ πάθος καὶ τὸν τάφον χρηττόντα . Καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς εὐαγγελιζόμεθα , φησὶ τὴν πρὸς τοὺς πατέρας ἐπαγγελίαν γεγεννημένην · τοῦτέστι , τὴν μὲν ἐπαγγελίαν οἱ πατέρες ἐδέξαντο , τὸ δὲ ἔργον ὑμεῖς . Εἶτα μάρτυρα τὸν Ἰωάννην ἐπαγαγὼν ὅτε ἔλεγεν , ὅτι Ἄπὸ τοῦ σπέρματος τοῦτο κατ’ ἐπαγγελίαν ἤγαγε τῷ 228 Ἰσραὴλ Σωτῆρα b , προκηρύξας Ἰωάννου πρὸ προσώπου τῆς εἰσόδου αὐτοῦ βάπτισμα μετανοίας τῷ Ἰσραὴλ , ἐξὺς ἐπάγει πάλιν αὐτὸν λέγων · Τίνα με ἀναγορεύετε ; οὐκ εἰμὶ ἐγώ . Εἶτα παράγει καὶ τοὺς ἀποστόλους μάρτυρας τῆς ἀναστάσεως , λέγων · Οὗτοι εἰσὶ μάρτυρες αὐτοῦ πρὸς τὸν λαόν · εἶτα τὸν Δαυὶδ τοῦτο αὐτὸ μαρτυροῦντα , τῷ λέγειν , Οὐ δώσεις τὸν Ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν . Οὔτε γὰρ τὰ παλαιὰ ἰσχυρὰ καὶ ἑαυτὰ ἐδόκει εἶναι οὕτως , οὔτε ταῦτα ἄνευ ἐκείνων · ἀλλὰ δι’ ἐκάτερον πιστοῦται τὸν λόγον . Ἐπειδὴ γὰρ τῷ δεῖ κατεῖχοντο ὡς ἀνηρηκότος αὐτόν , καὶ τὸ συνειδὸς αὐτοὺς ἥλπιζον , οὐχ ὡς πρὸς χριστοκτόνους διαλέγονται , οὐδὲ ὡς ἀλλοτρίων ἀγαθῶν αὐτοῖς ἐγχειρίζοντες c , ἀλλὰ τὸ οἰκεῖον . Πάνυ ποθεινὸν ἦν αὐτοῖς τὸ ὄνομα τοῦ Δαυὶδ · διὸ καὶ τίθησιν αὐτό , ἵνα κἂν οὕτως αὐτὸν δέξωνται , ὡσεὶ ἔλεγεν ὑπὸ τοῦ παιδὸς αὐτοῦ βασιλευεῖσθαι · οὐχὼν ἀπ’ αὐτοῦ μὴ ἀρνηθῆτε . Τί ἐστι , Δώσω ὑμῖν τὰ ὅσια Δαυὶδ τὰ πιστά ; Τὰ βέβαια , φησίν , τὰ οὐδέποτε ἀπολλύμενα . Καὶ οὐχ ἐγχωνίζει τοῦτο , ἀλλὰ τοῦ λόγου λοιπὸν πιστευομένου , ἐπιτείνει τὴν χάριν , καὶ μετέρχεται τὸ αὐτοῖς ποθεινόν , δεῖκνὺς d τὸν νόμον ἐκβαλλόμενον , καὶ τὸ συμφέροντι ἐνδιατρίβει , ὅτι τε μεγάλα ἀγαθὰ ὑπακούσων , καὶ ὅτι μεγάλα κακὰ παρακούουσιν ἔσται e . Εἶτα περὶ τοῦ Δαυὶδ πάλιν λέγει , καὶ τοῦτο μετ’ ἐγκωμίου . Δαυὶδ μὲν γὰρ , φησίν , ἰδίᾳ γενεᾷ ὑπηρετήσας τῇ τοῦ Θεοῦ βουλῇ , προσετέθη πρὸς τοὺς πατέρας αὐτοῦ · καθὼς καὶ Πέτρος αὐτοῦ μνημονεύων ἔλεγεν · Ἐξὼν εἰπεῖν μετὰ παρηγορίας περὶ τοῦ πατριάρχου Δαυὶδ . Καὶ οὐ λέγει , ὅτι ἐτελεύτησεν , ἀλλὰ , Προσετέθη πρὸς τοὺς πατέρας αὐτοῦ , ὅπερ ἦν εὐημότερον . Καὶ ὅρα πῶς οὐδαμοῦ κατορθώματα αὐτῶν τίθησιν , ἀλλ’ ἄπερ ἔχει κατηγορίαν . Τὸ γὰρ , Ἠτίσαντο καὶ ἔλαβον , μεγίστη κατηγορία αὐτῶν . Εἶτα τὰς εὐεργεσίας τοῦ Θεοῦ καταλέγει , Ἐξελέξατο εἰπών , Ὑγώσεν , Ἐτροποσέφησεν . Ταῦτα δὲ οὐκ ἐκείνων ἐγνώμια , ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ . Τὸν δὲ Δαυὶδ ἐγκωμιάζει μόνον , ἐπειδὴ δὲ αὐτοῦ ὁ Χριστός . Εἰσόδου δὲ ὁ Ἰωάννης καλεῖ λέγων , Πρὸ προσώπου τῆς εἰσόδου αὐτοῦ , τὴν σάρκωσιν τοῦ Χριστοῦ , τὴν μετὰ σαρκὸς αὐτοῦ φανέρωσιν . Οὕτω καὶ ὁ Ἰωάννης τὸ Εὐαγγέλιον γράφων , ἐπὶ τοῦτον καταφεύγει συνεχῶς · ὄνομα γὰρ ἦν αὐτῷ πολὺ κατὰ τὴν οἰκουμένην ἅπασαν . Καὶ ὅρα · οὐ λέγει αὐτὸ ἐξ ἑαυτοῦ , ἀλλὰ τὴν ἐκείνου φέρει μαρτυρίαν .
Lemmas: κρίνω ἐκεῖνος ἀπολύω . πάνυ φιλέω αὐτός ὁ Παῦλος . καί ὁράω , οὐ ἐνδιατρίβω ὁ ἀγνοέω ὁ πατήρ , ἀλλά αὐτός ἐφίστημι ὁ φόβος . ὁ μέν γάρ Στέφανος εἰκότως οὗτος ποιέω , ἅτε ἀναιρέω μέλλω , καί οὐ διδάσκω , καί δείκνυμι ὅτι ὁ νόμος ἤδη καταλύω · οὗτος δέ οὐ ἔτι , ἀλλά ἀπειλέω καί φοβέω μόνος . ὁ δέ θεός ἐγείρω αὐτός ἐκ νεκρός . ὅς ὠθέω , φημί , ἐπί ἡμέρα πλείων ὁ συναναβαίνω αὐτός ἀπό ὁ Γαλιλαία ἐπί Ἱεροσόλυμα . Ὅρας γάρ οὗτος ἅτε ἀπό αὐτός κενηνημένον ὁ πνεῦμα , ἄνω καί κάτω ὁ πάθος καί ὁ τάφος χρηττοειντα . καί ἐγώ σύ εὐαγγελίζω , φημί ὁ πρός ὁ πατήρ ἐπαγγελία γεννάω · τουτέστι , ὁ μέν ἐπαγγελία ὁ πατήρ δέχομαι , ὁ δέ ἔργον σύ . εἶτα μάρτυς ὁ Ἰωάννης ἐπάγω ὅτε λέγω , ὅτι ἀπό ὁ σπέρμα οὗτος κατά ἐπαγγελία ἄγω ὁ 228 Ἰσραήλ Σωτήρ b , προκηρύσσω Ἰωάννης πρό πρόσωπον ὁ εἴσοδος αὐτός βάπτισμα μετάνοια ὁ Ἰσραήλ , ἐξίημι ἐπάγω πάλιν αὐτός λέγω · τίς ἐγώ αναγορεύω ; οὐ εἰμί ἐγώ . εἶτα παράγω καί ὁ ἀπόστολος μάρτυς ὁ ἀνάστασις , λέγω · οὗτος εἰμί μάρτυς αὐτός πρός ὁ λαός · εἶτα ὁ Δαυίδ οὗτος αὐτός μαρτυρέω , ὁ λέγω , οὖον δίδωμι ὁ Ὅσιος σύ ὁράω διαφθορά . οὔτε γάρ ὁ παλαιός ἰσχυρός καί ἑαυτοῦ δοκέω εἰμί οὕτως , οὔτε οὗτος ἄνευ ἐκεῖνος · ἀλλά διά ἐκάς πιστόω ὁ λόγος . ἐπεί γάρ ὁ δεῖ κατέχω ὡς ἀναλέγω αὐτός , καί ὁ σύνοιδα αὐτός ἐλπίζω , οὐ ὡς πρός χριστοκτόνος διαλέγω , οὐδέ ὡς ἀλλότριος ἀγαθός αὐτός ἐγχειρίζω c , ἀλλά ὁ οἰκέω . πάνυ ποθεινός εἰμί αὐτός ὁ ὄνομα ὁ Δαυίδ · διό καί τίθημι αὐτός , ἵνα κἀν οὕτως αὐτός δέχομαι , ὡσεί λέγω ὑπό ὁ παῖς αὐτός βασιλεύω · οὐχὼν ἀπό αὐτός μή ἀρνέομαι . τις εἰμί , δίδωμι σύ ὁ ὅσιος Δαυίδ ὁ πιστός ; ὁ βέβαιος , φημί , ὁ οὐδέποτε ἀπόλλυμι . καί οὐ εγχωνιζεω οὗτος , ἀλλά ὁ λόγος λοιπός πιστεύω , ἐπιτείνω ὁ χάρις , καί μετέρχομαι ὁ αὐτός Ποθεινόν , δείκνυμι d ὁ νόμος ἐκβάλλω , καί ὁ συμφέρω ἐνδιατρίβω , ὅτι τε μέγας ἀγαθός ὑπακούω , καί ὅτι μέγας κακός παρακούω εἰμί e . εἶτα περί ὁ Δαυίδ πάλιν λέγω , καί οὗτος μετά ἐγκώμιον . Δαυίδ μέν γάρ , φημί , ἴδιος γενεά ὑπηρετέω ὁ ὁ Θεός βουλή , προστίθημι πρός ὁ πατήρ αὐτός · καθώς καί Πέτρος αὐτός μνημονεύω λέγω · ἔχω εἶπον μετά Παρηγορίας περί ὁ πατριάρχης Δαυίδ . καί οὖον λέγω , ὅτι τελευτάω , ἀλλά , προστίθημι πρός ὁ πατήρ αὐτός , ὅσπερ εἰμί ευημοτερος . καί ὁράω πῶς οὐδαμοῦ κατόρθωμα αὐτός τίθημι , ἀλλά Ἄπερ ἔχω κατηγορία . ὁ γάρ , τίνω καί λαμβάνω , μέγας κατηγορία αὐτός . εἶτα ὁ εὐεργεσία ὁ Θεός καταλέγω , ἐκλέγω εἶπον , Ὑγώσεν , Ἐτροποσέφησεν . οὗτος δέ οὐ ἐκεῖνος γιγνώσκω , ἀλλά ὁ Θεός . ὁ δέ Δαυίδ ἐγκωμιάζω μόνος , ἐπεί δέ αὐτός ὁ Χριστός . εἴσοδος δέ ὁ Ἰωάννης καλέω λέγω , πρό πρόσωπον ὁ εἴσοδος αὐτός , ὁ σάρκωσις ὁ Χριστός , ὁ μετά σάρξ αὐτός φανέρωσις . οὕτως καί ὁ Ἰωάννης ὁ Εὐαγγέλιος γράφω , ἐπί οὗτος καταφεύγω συνεχῶς · ὄνομα γάρ εἰμί αὐτός πολύς κατά ὁ οἰκέω ἅπας . καί ὁράω · οὖον λέγω αὐτός ἐκ ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος φέρω μαρτυρία .