joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0365.1
ἐτην καὶ μάρτυρα , ὃν τε εἶδες , ὃν τε ὀφθήσομαι σοι , ἐξαιρούμενος σε ἐκ τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἔθνῶν , εἰς οὓς ἐγὼ σε ἀποστέλλω , ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς αὐτῶν , τοῦ ἀποστρέφαι ἀπὸ σκότους εἰς φῶς , καὶ τῆς ἐξουσίας τοῦ Σατανᾶ ἐπὶ τὸν Θεόν , τοῦ λαβεῖν αὐτοὺς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν . Ὅστι ἔλεγε · Τούτους ἐπεῖσθην , ταύτῃ τῃ ὁπτασίᾳ με ἐπηγγύσατο , καὶ οὕτως ἐπίστευ , ὥστε μὴ ἀναβάλλεσθαι . Ὦθερ , βασιλεῦ Ἀγρίππα , οὐκ ἐτεχνῶν ἀπειθὴς τῇ οὐρανίῳ ὁπτασίᾳ · ἀλλὰ τοῖς ἐν Δαμασκῷ πρώτον καὶ Ἱεροσολύμοις , εἰς πᾶσάν τε τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας , καὶ τοῖς ἔθνεσιν ἀπαγχέλλω μετανοεῖν , καὶ ἐπιστρέφειν ἐπὶ τὸν Θεόν , ἄξια τῆς μετανοίας ἔργα πράσσοντας . Ὁ τῶν καὶ τοὺς ἄλλους παιδεύων περὶ βίου ἀρίστου , πῶς ἂν αὐτὸς στάσεως καὶ φιλονεικίας , φησίν , ἀρχηγὸς γέγονα ; Ἐνεκα τούτων οἱ Ἰουδαῖοι με συλλαβόντες ἐν τῷ ἱερῷ , ἐπειρώτων διαχειμασθαι . Ἐπικουρίας οὖν τυγχὼν τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ ἄχρι τῆς ἡμέρας ταύτης ἑστῆκα , μαρτυρῶν μικρῷ τε καὶ μεγάλῳ , οὐδὲν ἔκτος λέγων ἃν τε οἱ προφῆται ἐλάλησαν μελλόντων γίνεσθαι , καὶ Μωϋσῆς · εἰ παύσῃς ὁ Χριστὸς , εἰ πρώτος ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν φῶς μέλλει καταγγέλλειν τῷ τε λαῷ καὶ τοῖς ἔθνεσιν . Ὅρα , πῶς ἔκτος κολλασίας ἐστὶν ὁ λόγος αὐτοῦ , καὶ τὸ πᾶν ἐπιγνῶφει τῷ Θεῷ . Εἶτα ἡ παρόψια . Ἀλλ’ οὐδὲ νῦν ἀφίσταμαι · καὶ τὸ ἀσφαλές · Ἀπὸ γὰρ προφητῶν ἱσχυρίζομαι , ὅτι παύσῃ ὁ Χριστὸς , εἰ πρώτος ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν φῶς μέλλει καταγγέλλειν · ὡς εἶπεν , ὅτι Δῆλως ὁ Χριστὸς ἀναστὰς , οὐκ ἔτι ἀποθνῄσκει . Δῆλον ὅν τοῦτο πᾶσι καταγγέλει τούτῳ καὶ εἰς ἑαυτοῦ προσδοκῶν . Εἶτα τὴν παρόψιαν ὁ Φῆστος ἰδών , ἐπειδὴ πρὸς τὸν βασιλέα διελέγετο , μὴ μεθιστάναι τὸ πρὸς αὐτὸν ἀποβλέπειν , ὡπερ ἐπαθὲ τὸ , καὶ φησίν · Μαῖνγ , Παῦλε . Ὅτι δὲ παθὼν τοῦτο λέγει , ἄκουε τῶν ἐξῆς · Ταῦτα δὲ αὐτοῦ διαλεγομένου , ὁ Φῆστος μεγάλη τῇ φωνῇ ἔφη · Μαῖνγ , Παῦλε , τὰ πολλὰ σε γράμματα εἰς μανίαν περιτρέψει . Τί οὖν ὁ Παῦλος ; μετὰ ἐπιεικείας ἀποκρινόμενος , Οὐ μαινόμε , φησίν , κράτιστε Φῆστε , ἀλλὰ ἀληθείας καὶ σώφροσύνης ῥήματα ἀποφθέγγομαι . Εἶτα καὶ τὴν αἰτίαν διδάσκει , δι’ ἣν πρὸς τὸν βασιλέα τὸν λόγον ἀπέστρεψεν · Ἐπίσταται γὰρ περὶ τούτων ὁ βασιλεύς , πρὸς ὃν καὶ παρρησιαζόμενος λαλῶ · Ἀνθάνων γὰρ τούτων αὐτὸν τί οὐ πείθομαι οὐδὲν · οὐ γὰρ ἔστιν ἐν γωνίᾳ πεπραγμένον τοῦτο . Πιστεύεις , βασιλεῦ Ἀγρίππα , τοῖς προφήταις ; Οἶδα , ὅτι πιστεύεις . Τοῦτο οὕτως εἶπε , μονοῦνυ διαισθῶν καὶ λέγων πρὸς αὐτούς · Οἶδα , ὅτι πάντα οὐδὲν ἀκριβῶς καὶ ἴδει μὲν πρώτως ὑμᾶς ταῦτα εἰδέναι ( τὸ γὰρ ἐπαγόμενον τοῦτο δηλοῖ , τὸ , Οὐ γὰρ ἔστιν ἐν γωνίᾳ πεπραγμένον [ 391 ] τοῦτο ) , ἀλλ’ οὐκ ἠθέλησατε . Πιστεύεις , βασιλεῦ Ἀγρίππα , τοῖς προφήταις ; Οἶδα ὅτι πιστεύεις . Ὁ δὲ Ἀγρίππας πρὸς τὸν Παῦλον ἔφη · Ἐν ὀλίγῳ με πείσεις Χριστιανὸν γενέσθαι . Ὁ δὲ Παῦλος εἶπεν · Ἐδξαίμην ἂν τῷ Θεῷ , καὶ ἐν ὀλίγῳ , καὶ ἐν πολλῷ , οὐ μόνον σέ , ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας μου σήμερον , γενέσθαι τοιούτους , ὁποίος κἀγὼ εἰμι , παρὰ τῶν δεσμῶν τούτων . Ὅρα πῶς εὐχεταί , λέγων · Ἐδξαίμην ἂν ἔγωγε τῷ Θεῷ [ οὐκ ] ἂν ὀλίγῳ , τοῦτέστι , παρὰ μικρόν . Καὶ οὐχ ἄπλως εὐχεταί , ἀλλὰ καὶ ἐπιτεταμένος . Τοιούτους , φησίν , γενέσθαι πάντας , οὐ μόνον σέ , ἀλλὰ καὶ πάντας , ὁποίος κἀγὼ εἰμι . Εἶτα καὶ προστίθησι · Παρεστῶν τῶν δεσμῶν τούτων · οὐκ ἀποδυσπετῶν διὰ τὰ δεσμὰ , οὐδὲ ἀσυχνοῦντος διότι ἐδεδέτο ( τοῦτο γὰρ ἐν αὐτῇ , εἴπερ τι δέλε , δέιον δέλε ) · ἀλλὰ πρὸς τὴν ἐκείνων ὑπόληψιν ἀφορῶν , οὕτως εἶπε . Διὰ τοῦτο προσέθηκε τὸ , Παρεστῶν τῶν δεσμῶν τούτων . Ἀλλ’ ἴδωμεν ἄνωθεν τὰ
Lemmas: ἔτης καί μάρτυς , ὅς τε ὁράω , ὅς τε ὁράω σύ , ἐξαιρέω σύ ἐκ ὁ λαός καί ὁ ἔθνος , εἰς ὅς ἐγώ σύ ἀποστέλλω , ἀνοίγω ὀφθαλμός αὐτός , ὁ ἀποστρέφω ἀπό σκότος εἰς φάος , καί ὁ ἐξουσία ὁ Σατανᾶς ἐπί ὁ Θεός , ὁ λαμβάνω αὐτός ἄφεσις ἁμαρτία . Ὅστις λέγω · οὗτος πείθω , οὗτος πῃ οπτασία ἐγώ ἐπηγγύσατο , καί οὕτως Πιστεύς , ὥστε μή ἀναβάλλω . Ὦθερ , βασιλεύς Ἀγρίππας , οὐ τέχνη ἀπειθής ὁ οὐράνιος οπτασία · ἀλλά ὁ ἐν Δαμασκός πρῶτος καί Ἱερουσαλήμ , εἰς πᾶς τε ὁ χώρα ὁ Ἰουδαῖος , καί ὁ ἔθνος ἀπαγχέλλω μετανοέω , καί ἐπιστρέφω ἐπί ὁ Θεός , ἄξιος ὁ μετάνοια ἔργον πράσσω . ὁ ὁ καί ὁ ἄλλος παιδεύω περί βίος ἀγαθός , πῶς εἄν αὐτός στάσις καί φιλονεικία , φημί , ἀρχηγός γίγνομαι ; ἕνεκα οὗτος ὁ Ἰουδαῖος ἐγώ συλλαμβάνω ἐν ὁ ἱερός , ἐπερωτάω διαχειμάζω . ἐπικουρία οὖν τυγχάνω ὁ παρά ὁ Θεός ἄχρι ὁ ἡμέρα οὗτος ἵστημι , μαρτυρέω μικρός τε καί μέγας , οὐδείς ἕκτος λέγω ἄν τε ὁ προφήτης λαλέω μέλλω γίγνομαι , καί Μωϋσῆς · εἰμί παύω ὁ Χριστός , εἰμί πρώτος ἐκ ἀνάστασις νεκρός φάος μέλλω καταγγέλλω ὁ τε λαός καί ὁ ἔθνος . Ὅρας , πῶς ἕκτος κολλασίας εἰμί ὁ λόγος αὐτός , καί ὁ πᾶς ἐπιγιγνώσκω ὁ Θεός . εἶτα ὁ παροψία . ἀλλά οὐδέ νῦν ἀφίστημι · καί ὁ ἀσφαλής · ἀπό γάρ προφήτης ἰσχυρίζομαι , ὅτι παύω ὁ Χριστός , εἰμί πρώτος ἐκ ἀνάστασις νεκρός φάος μέλλω καταγγέλλω · ὡς εἶπον , ὅτι δήλως ὁ Χριστός ἀνίστημι , οὐ ἔτι ἀποθνῄσκω . Δῆλος ὅς οὗτος πᾶς καταγγελεύς οὗτος καί εἰς ἑαυτοῦ προσδοκάω . εἶτα ὁ παροψία ὁ Φῆστος ὁράω , ἐπεί πρός ὁ βασιλεύς διαλέγω , μή μεθίστημι ὁ πρός αὐτός ἀποβλέπω , ὅσπερ πάσχω ὁ , καί φημί · Μαῖνγ , Παῦλος . ὅτι2 δέ πάσχω οὗτος λέγω , ἀκούω ὁ ἑξῆς · οὗτος δέ αὐτός διαλέγω , ὁ Φῆστος μέγας ὁ φωνή φημί · Μαῖνγ , Παῦλος , ὁ πολύς σύ γράμμα εἰς μανία περιτρέπω . τις οὖν ὁ Παῦλος ; μετά ἐπιείκεια ἀποκρίνω , οὖον μαίνω , φημί , ἀγαθός Φῆστος , ἀλλά ἀλήθεια καί σωφροσύνη ῥῆμα ἀποφθέγγομαι . εἶτα καί ὁ αἴτιος διδάσκω , διά ὅς πρός ὁ βασιλεύς ὁ λόγος ἀποστρέφω · ἐπίσταμαι γάρ περί οὗτος ὁ βασιλεύς , πρός ὅς καί παρρησιάζομαι λαλέω · ἀντάνειμι γάρ οὗτος αὐτός τίς οὖον πείθω οὐδείς · οὖον γάρ εἰμί ἐν γωνία πράσσω οὗτος . πιστεύω , βασιλεύς Ἀγρίππας , ὁ προφήτης ; οἶδα , ὅτι πιστεύω . οὗτος οὕτως εἶπον , μονόω διαισθάνομαι καί λέγω πρός αὐτός · οἶδα , ὅτι πᾶς οὐδείς ἀκριβῶς καί ἶδος μέν πρῶτος σύ οὗτος οἶδα ( ὁ γάρ ἐπάγω οὗτος δηλόω , ὁ , οὖον γάρ εἰμί ἐν γωνία πράσσω [ 391 ] οὗτος ) , ἀλλά οὐ ἐθέλω . πιστεύω , βασιλεύς Ἀγρίππας , ὁ προφήτης ; οἶδα ὅτι πιστεύω . ὁ δέ Ἀγρίππας πρός ὁ Παῦλος φημί · ἐν ὀλίγος ἐγώ πείθω Χριστιανός γίγνομαι . ὁ δέ Παῦλος εἶπον · εδξαιμεις εἄν ὁ Θεός , καί ἐν ὀλίγος , καί ἐν πολύς , οὖον μόνος σός , ἀλλά καί πᾶς ὁ ἀκούω ἐγώ σήμερον , γίγνομαι τοιοῦτος , ὁποῖος ἐγώ εἰμί , παρά ὁ δεσμός οὗτος . Ὅρας πῶς εὔχομαι , λέγω · εδξαιμεις εἄν ἔγωγε ὁ Θεός [ οὐ ] εἄν ὀλίγος , τουτέστι , παρά μικρός . καί οὐ ἁπλόος εὔχομαι , ἀλλά καί ἐπιτείνω . τοιοῦτος , φημί , γίγνομαι πᾶς , οὖον μόνος σός , ἀλλά καί πᾶς , ὁποῖος ἐγώ εἰμί . εἶτα καί προστίθημι · πάρειμι ὁ δεσμός οὗτος · οὐ ἀποδυσπετέω διά ὁ δεσμός , οὐδέ ἀσυχνοῦντος διότι δήω ( οὗτος γάρ ἐν αὐτός , εἴπερ τίς Δελέ , δέρω Δελέ ) · ἀλλά πρός ὁ ἐκεῖνος ὑπόληψις ἀφοράω , οὕτως εἶπον . Ζεύς οὗτος προστίθημι ὁ , πάρειμι ὁ δεσμός οὗτος . ἀλλά ὁράω ἄνωθεν ὁ