joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0372.4
β' . Καὶ σπᾶσι τὴν οἰκονομίαν · πρῶτον μὲν ἦραν τὸ σκάφος καὶ ἐξήρχοντο , ἔπειτα ὡς ἐνέπαισεν ἄνεμος , ἐδίδουν τῷ φέροντι , καὶ μόλις ἐσώζοντο . Ἀνευθέτου δὲ τοῦ λιμένος ὑπάρχοντος πρὸς παραχειμασίαν , οἱ πλείους ἔθεντο βουλήν ἀναχθῆναι ἐκεῖθεν , εἰ πῶς δύναιντο κατασχόντες εἰς Φοίνικα παραχειμάσαι , λιμένα τῆς Κρήτης βλέποντα κατὰ λίβα καὶ κατὰ Χῶρον . Ἵπασχυσαντος δὲ νότου , δοκῶντες τῆς προθέσεως κεκρατηκέναι , ἀραντες Ἄνσον , παρελγοντο τὴν Κρήτην . Μετ' οὐ πολὺ δὲ ἐβαλε κατ' αὐτὴν ἄνεμος τυφώνων , ὁ καλούμενος Εὐρωκλύδων · συναρπασθέντος δὲ τοῦ πλοίου καὶ μὴ δυναμένου ἀντοφθαλμεῖν τῷ ἀνέμῳ , ἐπιδόντες ἐφερόμεθα . Νησίον δὲ τι ὑποδραμόντες καλούμενον Κλαῦδην , μόλις ἰσχύσαμεν περιχάσασθαι τὸν σκάφος τῆς σκάφης · ἦν δραντες , βοηθείας ἐχρῶντο ὑπολιμνύντας τὸ πλοῖον · φοβούμενοι τε μὴ εἰς τὴν Σύρτιν ἐκπέσωσι , χαλάσαντες τὰ ἰστία οὕτως ἐφέροντο . Ἐσφοδρῶς δὲ χειραζομένων ἡμῶν , τῇ δεξιᾷ ἐβολήν ἐποιούνητο · καὶ τῇ τρίτῃ αὐτόχειρες τὴν σκευὴν τοῦ πλοίου ἐξβλήσαμεν . Μῆτε δὲ ἡλίου μήτε ἀστρῶν ἐφαινομένων ἀλλὰ πλείους ἡμέρας , χειμῶνος τε οὐκ ὀλίγου ἐπικειμένου , λοιπὸν περιαιρεῖτο πᾶσα ἐλπίς τοῦ σώζεσθαι ἡμῶν . Πολλῆς δὲ ἀσιτίας ὑπάρχουσης , τότε σταθεὶς ὁ Παῦλος ἐν μέσῳ αὐτῶν , ἔπειν . Ὅρα μετὰ τὸν τοσοῦτον χειμῶνα οὐκ ἐπεμβαίνων αὐτοῖς διαλέγεται , ἀλλὰ βουλομένου χλὴν εἰς τὸ μέλλον πιστευθῆναι . Ὦθεν καὶ τὰ γεγονότα παραλαμβάνει τὰς μαρτυρίας τῆς τῶν ῥηθησομένων ἀληθείας . Καὶ δύο προλέγει , ὅτι τε εἰς νῆσον ἐκπεσεῖν δεῖ , καὶ ὅτι τὸ μὲν πλοῖον ἀπολείπεται , οἱ δὲ ἄνθρωποι σωθήσονται ( ὅπερ οὐκ ἐν στοχᾶσμῷ , ἀλλὰ προφητείας ) , καὶ τὸ αὐτὸν Καίσαρα δεῖ παραστῆναι . Τὸ δὲ , Κεχάρισται σοι ὁ Θεὸς ἅπαντας , ὅπερ εἶπεν , οὐχ [ 399 ] ἀλαζονείας ἐστίν , ἀλλὰ βουλομένου προσαναγαγεῖν τοὺς ἐμπλόνους · οὐχ ἴνα γὰρ αὐτῷ χάριν ἔχωσιν , ἀλλ' ἵνα πεπίστωσι τοῖς ὑπ' αὐτοῦ λεγομένοις , οὕτως εἶπε . Τὸ δὲ , Κεχάρισται σοι ὁ Θεὸς , τῷ Παύλῳ εἴρηται . Τοῦτο μόνουσι λέγων αὐτῷ · Ἄξιοι μὲν εἰσὶν ἀποθανεῖν , ἐπειδὴ παρήκουσαν · πλὴν εἰς τὴν χάριν τὴν σὴν τοῦτο γίνεται . Πολλῆς δὲ , φησίν , ἀσιτίας ὑπάρχουσης , τότε σταθεὶς ὁ Παῦλος ἐν μέσῳ αὐτῶν ἔπειν · Ἔδει μὲν , ὦ ἄνδρες , πειθαρχήσαντάς μοι , μὴ ἀνάγεσθαι ἀπὸ τῆς Κρήτης , κερδησαὶ τε τὴν ὀδύνην ταύτην καὶ τὴν ζημίαν . Καὶ ταῦν πᾶντῶν ὑμᾶς εὐθυμεῖν · ἀποβολὴ γὰρ ψυχῆς οὐδεμία
Lemmas: βε . καί σπάσις ὁ οἰκονομία · πρῶτος μέν ἀείρω ὁ σκάφος καί ἐξέρχομαι , ἔπειτα ὡς ἐμπαίω ἄνεμος , δίδωμι ὁ φέρω , καί μόλις σῴζω . ἀνεύθετος δέ ὁ λιμήν ὑπάρχω πρός παραχειμασία , ὁ πλείων τίθημι βουλή ἀνάγω ἐκεῖθεν , εἰμί πῶς δύναμαι κατέχω εἰς Φοῖνιξ παραχειμάζω , λιμήν ὁ Κρήτη βλέπω κατά λίψ καί κατά Χῶρος . Ἵπασχυσαντος δέ νότος , δοκέω ὁ πρόθεσις κρατέω , ἀείρω Άνσον , παραλέγω ὁ Κρήτη . μετά οὖον πολύς δέ βάλλω κατά αὐτός ἄνεμος Τυφῶν , ὁ καλέω ευρωκλυδηω · συναρπάζω δέ ὁ πλοῖον καί μή δύναμαι ἀντοφθαλμέω ὁ ἄνεμος , ἐπεῖδον φέρω . Νησίον δέ τίς ὑποτρέχω καλέω Κλαῦδην , μόλις ἰσχύω περιχαζομαι ὁ σκάφος ὁ σκάφη · εἰμί δραντες , βοήθεια χράω ὑπολείπω ὁ πλοῖον · φοβέω τε μή εἰς ὁ Σύρτις ἐκπίπτω , χαλάω ὁ ἱστίον οὕτως φέρω . σφοδρός δέ χειραζομένων ἐγώ , ὁ δεξιός βολή ποιέω · καί ὁ τρίτος αὐτόχειρ ὁ σκευή ὁ πλοῖον ἐκβάλλω . μήτε δέ ἥλιος μήτε ἄστρον φαίνω ἀλλά πλείων ἡμέρα , χειμών τε οὐ ὀλίγος ἐπίκειμαι , λοιπός περιαιρέω πᾶς ἐλπίς ὁ σῴζω ἐγώ . Πολλῆς δέ ἀσιτία ὑπάρχω , τότε ἵστημι ὁ Παῦλος ἐν μέσος αὐτός , ἔπω . Ὅρας μετά ὁ τοσοῦτος χειμών οὐ ἐπεμβαίνω αὐτός διαλέγω , ἀλλά βούλομαι χλή εἰς ὁ μέλλω πιστεύω . ὤθω καί ὁ γίγνομαι παραλαμβάνω ὁ μαρτυρία ὁ ὁ ἐρῶ ἀλήθεια . καί δύο προλέγω , ὅτι τε εἰς νῆσος ἐκπίπτω δεῖ , καί ὅτι ὁ μέν πλοῖον ἀπολείπω , ὁ δέ ἄνθρωπος σῴζω ( ὅσπερ οὐ ἐν στοχασμός , ἀλλά προφητεία ) , καί ὁ αὐτός Καῖσαρ δεῖ παρίστημι . ὁ δέ , χαρίζομαι σύ ὁ θεός ἅπας , ὅσπερ εἶπον , οὐ [ 399 ] ἀλαζονεία εἰμί , ἀλλά βούλομαι προσανάγω ὁ εμπλονοος · οὐ ἵνα γάρ αὐτός χάρις ἔχω , ἀλλά ἵνα πίστωσις ὁ ὑπό αὐτός λέγω , οὕτως εἶπον . ὁ δέ , χαρίζομαι σύ ὁ θεός , ὁ Παῦλος εἴρω . οὗτος μόνος λέγω αὐτός · ἄξιος μέν εἰμί ἀποθνῄσκω , ἐπεί παρήκω · πλήν εἰς ὁ χάρις ὁ σός οὗτος γίγνομαι . Πολλῆς δέ , φημί , ἀσιτία ὑπάρχω , τότε ἵστημι ὁ Παῦλος ἐν μέσος αὐτός ἔπω · δέω μέν , εἰμί ἀνήρ , πειθαρχέω ἐγώ , μή ἀνάγω ἀπό ὁ Κρήτη , κερδαίνω τε ὁ ὀδύνη οὗτος καί ὁ ζημία . καί ταῦ πᾶς σύ εὐθυμέω · ἀποβολή γάρ Ψυχή οὐδείς