joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0284.2
γ . Τῶν καὶ ἡμεῖς μιμησόμεθα · ἀντιτυπτήσωμεν τοὺς τύπτοντας<sup>b</sup> τῇ ἐπεικείᾳ , τῇ σιγῇ , τῇ μακροθυμίᾳ . Χαλεπώτερα ταῦτα τὰ τραύματα , μεῖζον ἢ πληγὴ καὶ φαρμακώτερα · οὐ γὰρ τὸ πλάττεσθαι τὸ σῶμα , ἀλλὰ τὴν διάνοιαν , χαλεπόν . Πολλοὺς πλήττομεν , ἀλλὰ ἐπειδὴ ἐν ταῖς ψυλαῖς , καὶ ἡδοναί · ἂν δὲ τὸν τυχόντα πλήξῃς ὑβριστικῶς , ἐπειδὴ τῆς καρδίας ἤγω , σφόδρα ἐλύπησεν · οὐ μᾶλλον τὴν καρδίαν αὐτῶν πλήττομεν . Ὅτι δὲ μᾶλλον ἐπεικεία πλήττει ὁρασύτητος , φέρε ἀποδείξωμεν ὡς δυνατὸν τῷ λόγῳ . Ἡ μὲν γὰρ σαφὴς ἀπόδειξις ἐκ τῶν ἔργων καὶ τῆς πείρας ἐστίν · εἰ δὲ δοκεῖ , καὶ τῷ λόγῳ τὴν ἐξέτασιν ποιησόμεθα , καίτοι πολλάκις ἤδη ἐπεχείρημα . Ἐν γὰρ ταῖς ὑδρευσιν οὐδὲν ὕδωρ ἡμᾶς ἐπαλεῖ , ὡς ἡ παρὰ τῶν ὁρώντων ψήφος · οὐ γάρ ἴσον ἡδονία τε ὑβρίζεσθαι καὶ ἰδίᾳ , ἀλλ' ἐκείνας μὲν καὶ φάμην εὐλόγως τὰς ὑδρείας , ὅταν ἐπ' ἐργίᾳς , ὅταν μὲν δὲ τοῦ μαρτυροῦντος τοῦτο πάθωμεν , μηδὲ τοῦ συνειδότος . Οὕτως οὐχ ἡ τῆς ὑδρείας φύσις ἐστὶν ἡ λύπησα , ἀλλὰ τὸ ἐπὶ πάντων τοῦτο παθεῖν · ὡς εἰ γέ τις τυχὼν ἐπὶ πάντων , ὑβρίσει κατ' ἰδίαν , καὶ χάρην εἰσέμεθα . Οὐκοῦν οὐχ ἐν τῇ τῆς ὑδρείας φύσει τὸ λυπηρὸν ἐστίν , ἀλλ' ἐν τῇ ψήφῳ τῶν ὁρώντων , ὥστε οὐ μὴ δόξαι διαπρεσφόρων εἶναι . Τί οὖν , ἂν αὐτὴ ὑπὲρ ἡμῶν ἢ ; οὐχ μᾶλλον ὁ ὑβρίζων ὑδρεῖται , ὅταν ὑπὲρ [ 299 ] ἡμῶν ἢ ; ἤρως ; φέρονσιν ; Εἴπέ μοι , τίνος καταφρονοῦσιν οἱ ὑβρισταί ; τοῦ ὑβρίζοντος , ἢ τοῦ ὑβριζομένου καὶ σιγῶντος ; Οὐ μὴν γὰρ ὑμᾶς ὑποβάλλει , τοῦ τοῦ ὑβριζομένου · νῦν δὲ , ὅτι χαβαροὶ τοῦ πάθους ἐσμέν , ἰδωμεν , ἵνα μὴ τὸ σκεπασθῶμεν . Τίνος οὖν καταγινώσκομεν ἀπαντες ; Ἐκείνου οὖν τοῦ ὑβρίζοντος · κἂν μὲν ἐλάττων ἢ , καὶ μαίνεται αὐτὸν φήσωμεν , ἂν δὲ ὁμοίως , ἀνοηταίναντες , ἂν δὲ μείζων , οὐδ' οὕτως ἀποδεξόμεθα . Τίς γάρ , εἴπέ μοι , ἐπιλύει δέως ; ὁ τραπτόμενος , ὁ χειμαζόμενος , ὁ ἐκθραπτόμενος , ὁ πρὸς τὴν κοινὴν φύσιν οὕτω διακειμενος , ἢ ἐν γαλήνῃ καὶ λιμένι ; καὶ φιλοσοφία πολλή ; οὐχ ὁ πλὴν ἀγγέλω προσεισίνεν , ὁ δὲ οὐδὲ ἀνθρώπῳ ; Ὁ μὲν γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ δύναται βαττάσθαι · κακῇ , ἐκείνος δὲ καὶ τὰς ἀλλοτρίους · οὕτως οὐδὲ ταύτην ἐνχεῖν ἐδυνάμενος , ἐκεῖνος δὲ καὶ ἕτερον · ὁ μὲν ἐν ναυαγίῳ ἐστίν , ὁ δὲ ἐν ἀσφαλῶς πλεῖ , ἐξ οὐρίων αὐτῷ τῆς νηὸς ἀρμῶν · οὐ γὰρ εἶπασε τὸ τοῦ θυμοῦ πνεῦμα τοῖς ἰσίοις · ἐπασθεν ἀναστρέφει τῆς διανοίας τὸ σκάφος · ἀλλὰ εἰς τὴν ἀδρα καὶ ἡδεῖα προσπνεύσασα , τῆς ἀνεξικαλίας τῆς ἑαυτῆς , μετὰ πολλῆς αὐτῷ τῆς ἡσυχίας ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐτόξευσεν . Ἡ δὲ τοῦ ἀντιτύπτοντος . Ἡ ἡμῶν ἡμῶν ἐστίν , ὥστε .
Lemmas: γ . ὁ καί ἐγώ μιμέομαι · ἀντιτυπέω ὁ τύπτω ὁ ἐπείκεια , ὁ σιγή , ὁ μακροθυμία . χαλεπός οὗτος ὁ τραῦμα , μείζων ἢ πληγή καί φαρμακός · οὖον γάρ ὁ πλάσσω ὁ σῶμα , ἀλλά ὁ διάνοια , χαλεπός . Πολύς πλήσσω , ἀλλά ἐπεί ἐν ὁ ψύλλα , καί ἡδονή · εἄν δέ ὁ τυγχάνω πλήσσω ὑβριστικός , ἐπεί ὁ Καρδία ἡγός , σφόδρα λυπέω · οὖον μᾶλλον ὁ Καρδία αὐτός πλήσσω . ὅτι2 δέ μᾶλλον ἐπείκεια πλήσσω ορασυτητη , φέρω ἀποδείκνυμι ὡς δυνατός ὁ λόγος . ὁ μέν γάρ σαφής ἀπόδειξις ἐκ ὁ ἔργον καί ὁ πείρω εἰμί · εἰμί δέ δοκέω , καί ὁ λόγος ὁ ἐξέτασις ποιέω , καίτοι πολλάκις ἤδη ἐπιχείρημα . ἐν γάρ ὁ ὑδρεύς οὐδείς ὕδωρ ἐγώ παλέω , ὡς ὁ παρά ὁ ὁράω ψήφος · οὖον γάρ ἴσος ἡδονία τε ὑβρίζω καί ἴδιος , ἀλλά ἐκεῖνος μέν καί φημί εὔλογος ὁ ὑδρεία , ὅταν ἐπί Ἐργίας , ὅταν μέν δέ ὁ μαρτυρέω οὗτος πάσχω , μηδέ ὁ σύνοιδα . οὕτως οὐ ὁ ὁ ὑδρεία φύσις εἰμί ὁ λυπώ , ἀλλά ὁ ἐπί πᾶς οὗτος πάσχω · ὡς εἰμί γε τις τυγχάνω ἐπί πᾶς , υβρίζω κατά ἴδιος , καί χαίρω εἰσέρχομαι . οὐκοῦν οὐ ἐν ὁ ὁ ὑδρεία φύσις ὁ λυπηρός εἰμί , ἀλλά ἐν ὁ ψῆφος ὁ ὁράω , ὥστε οὖον μή δόξα διαπρεσφοροος εἰμί . τις οὖν , εἄν αὐτός ὑπέρ ἐγώ ἢ ; οὐ μᾶλλον ὁ ὑβρίζω ὑδραίνω , ὅταν ὑπέρ [ 299 ] ἐγώ ἢ ; ἥρως ; φέρων ; εἶπον ἐγώ , τίς καταφρονέω ὁ ὑβριστής ; ὁ ὑβρίζω , ἢ ὁ ὑβρίζω καί σιγάω ; οὖον μήv γάρ σύ ὑποβάλλω , ὁ ὁ ὑβρίζω · νῦν δέ , ὅτι χαβαροὶ ὁ πάθος εἰμί , ὁράω , ἵνα μή ὁ σκεπάζω . τίς οὖν καταγιγνώσκω ἅπας ; ἐκεῖνος οὖν ὁ ὑβρίζω · κἀν μέν μικρός ἢ , καί μαίνομαι αὐτός φημί , εἄν δέ ὁμοίως , ἀνοηταίνω , εἄν δέ μείζων , οὐδέ οὕτως ἀποδείκνυμι . Τῖς γάρ , εἶπον ἐγώ , ἐπιλύω δέος ; ὁ τρέπω , ὁ χειμάζω , ὁ ἐκτρέπω , ὁ πρός ὁ κοινός φύσις οὗτος διάκειμαι , ἢ ἐν γαλήνη καί λιμήν ; καί φιλοσοφία πολύς ; οὐ ὁ πλήν ἄγγελος προσείω , ὁ δέ οὐδέ ἄνθρωπος ; ὁ μέν γάρ ἐν ὁ οἶκος δύναμαι βαττάσθαι · κακός , ἐκείνος δέ καί ὁ ἀλλότριος · οὕτως οὐδέ οὗτος ἐνέχω δύναμαι , ἐκεῖνος δέ καί ἕτερος · ὁ μέν ἐν ναυάγιον εἰμί , ὁ δέ ἐν ἀσφαλῶς πλέω , ἐκ οὔριος αὐτός ὁ ναός ἁρμός · οὖον γάρ πάσσω ὁ ὁ θυμός πνεῦμα ὁ ἴσιον · πάσσω ἀναστρέφω ὁ διάνοια ὁ σκάφος · ἀλλά εἰς ὁ ἁδρός καί ἡδύς προσπνέω , ὁ ανεξικαλια ὁ ἑαυτοῦ , μετά πολύς αὐτός ὁ ἡσυχία ἐπί ὁ ἄνθρωπος τοξεύω . ὁ δέ ὁ ἀντιτύπτω . ὁ ἐγώ ἐγώ εἰμί , ὥστε .