joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0249.4
α’ . Ὅρα πάλιν αὐτὸν τὸ ταπεινόν , πῶς καὶ ἑτέρους μεταδιδάσκει τοῦ λόγου . Καὶ ἤδη μὲν τῶν ἀποστόλων τῶν λοιπῶν τὸ ῥῆμα ἀνέγραψεν ἡμῖν ὁ Λουκᾶς , δεῖξαι δὲ ὅτι ὁ μὲν ἀπαλότερος ἦν καὶ μᾶλλον συγγνωμονικός , οὕτως δὲ ἀκριβέστερος καὶ αὐστηρότερος · διάφορα γὰρ ἐστὶ τὰ χαρίσματα · ὅτι δὲ καὶ τοῦτο χάρισμα , ὁλίγον . Ἀλλ’ ἐκεῖνο μὲν ἑτέρως ἤθελεν ἀνθρώπων ἀρμόζει , τοῦτο δὲ ἑτέρως · κἂν μετασκευάσωσι , γέγονεν ἀχρηστον [ 261 ] λοιπόν . Καὶ δοκεῖ μὲν εἶναι τις παροξυσμός , τὸ δὲ πᾶν οἰκονομία ἐστίν . Ὅστε γὰρ τοὺς προσήκοντας ἕκαστον τόπους ἀπολαβεῖν , τοῦτο γίνεται . Ἀλλως δὲ καὶ ἔδει πάντας οὐχ ὁμοίους εἶναι , ἀλλὰ τὸν μὲν ἀρχεῖν , τὸν δὲ ἀρχεῖσθαι · καὶ τοῦτο οἰκονομικόν . Κύπριον μὲν γὰρ οὐδὲν τοιούτων ἐπεδείξατο , οἷον οἱ ἐν Ἀντιοχείᾳ καὶ οἱ λοιποὶ · καὶ ἐκεῖνοι μᾶλλον ἐθέλοντο τοῦ ῥήματος τοῦ ἀπαλωτέρου , οὕτω δὲ τοῦτο . Βαρνάβας δὲ ἐθουλεῦσατο συμπαρλαβεῖν καὶ Ἰωάννην τὸν καλούμενον Μάρκον · Παῦλος δὲ ἤθελεν τὸν ἀποστάτην ἀπ’ αὐτῶν ἀπὸ Παμφυλίας , καὶ μὴ συνελθόντα αὐτοῖς εἰς τὸ ἔργον , μὴ συμπαρλαβεῖν τούτου . Ἐγένετο οὖν παροξυσμός , ὥστε χωρισθῆναι αὐτοὺς ἀπ’ ἀλλήλων , τὸν μὲν Βαρνάβαν παραλαβόντα τὸν Μάρκον , ἐκπλεῦσαι εἰς Κύπρον · Παῦλος δὲ ἐπιλεξάμενος Σίλαν , ἐξῆλθε παραδοθεὶς τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν . Οὕτω καὶ ἐν τοῖς προφήταις εὑρίσκομεν διαφόρους γνώμας καὶ διάφορα ῥῆμα · οἷον ὁ Ἠλίας αὐστηρός , ὁ Μωϋσῆς πρᾷος . Καὶ ἐνταῦθα τοίνυν ἀφορδότερος ἐστὶν ὁ Παῦλος . Ἀλλ’ ὅρα καὶ οὕτω τὴν ἐπικρίσιν αὐτοῦ . Ἦθελεν , φησὶ τὸν ἀποστάτην ἀπ’ αὐτῶν ἀπὸ Παμφυλίας μὴ συμπαρλαβεῖν . Καθάπερ γὰρ τις στρατηγὸς οὐκ ἂν ἐλοιτο τὸν σκευοφόρον ἔχειν ἀεὶ βάναυσον · οὕτως οὐδὲ ὁ ἀπόστολος . Τοῦτο καὶ τοὺς ἄλλους ἐπαίδευσε , καὶ αὐτὸν ἐρρύθμισε ἐκείνους . Οὐκοῦν , φησὶ , κακῶς ὁ Βαρνάβας ; Οὐδαμῶς · ἀλλὰ καὶ σφόδρα ἀτόπον τὸ νομίζειν τοῦτο . Πῶς δὲ οὐκ ἀτόπον ὑπὲρ οὕτω πράγματος μικροῦ τοῦτον λέγειν γενέσθαι κακόν ; Ἀλλ’ ὅρα , ὅτι πρῶτον μὲν κακὸν οὐδὲν γέγονεν , εἰ ὁλοκληρίως ἔθνεσιν ἀρχούσιν , ἀπεσχίσθησαν ἀπ’ ἀλλήλων , ἀλλὰ καὶ μέγα ἀγαθόν · ἐπεὶτα δὲ εἰ μὴ τοῦτο ἦν , οὐκ ἂν εἰλοντο εὐκόλως ἀγίζειν ἀλλήλους . Σὺ δὲ μοι θαύμασον
Lemmas: ὅς . Ὅρας πάλιν αὐτός ὁ ταπεινός , πῶς καί ἕτερος μεταδιδάσκω ὁ λόγος . καί ἤδη μέν ὁ ἀπόστολος ὁ λοιπός ὁ ῥῆμα ἀναγράφω ἐγώ ὁ Λουκᾶς , δείκνυμι δέ ὅτι ὁ μέν απαλός εἰμί καί μᾶλλον συγγνωμονικός , οὕτως δέ ἀκριβής καί αὐστηρός · διάφορος γάρ εἰμί ὁ χάρισμα · ὅτι δέ καί οὗτος χάρισμα , ὀλίγος . ἀλλά ἐκεῖνος μέν ἑτέρως ἐθέλω ἄνθρωπος ἁρμόζω , οὗτος δέ ἑτέρως · κἀν μετασκευάζω , γίγνομαι ἄχρηστος [ 261 ] λοιπός . καί δοκέω μέν εἰμί τις παροξυσμός , ὁ δέ πᾶς οἰκονομία εἰμί . ὅστε γάρ ὁ προσήκω ἕκαστος τόπος ἀπολαμβάνω , οὗτος γίγνομαι . ἀλλως δέ καί ἐσθίω πᾶς οὐ ὅμοιος εἰμί , ἀλλά ὁ μέν ἄρχω , ὁ δέ ἄρχω · καί οὗτος οἰκονομικός . Κύπριος μέν γάρ οὐδείς τοιοῦτος ἐπιδείκνυμι , οἷος ὁ ἐν Ἀντιόχεια καί ὁ λοιπός · καί ἐκεῖνος μᾶλλον ἐθέλω ὁ ῥῆμα ὁ ἀπαλός , οὗτος δέ οὗτος . Βαρνάβας δέ ἐθουλεῦσατο συμπαραλαμβάνω καί Ἰωάννης ὁ καλέω Μᾶρκος · Παῦλος δέ ἐθέλω ὁ ἀποστάτης ἀπό αὐτός ἀπό Παμφυλία , καί μή συνέρχομαι αὐτός εἰς ὁ ἔργον , μή συμπαραλαμβάνω οὗτος . γίγνομαι οὖν παροξυσμός , ὥστε χωρίζω αὐτός ἀπό ἀλλήλων , ὁ μέν Βαρναβᾶς παραλαμβάνω ὁ Μᾶρκος , ἐκπλέω εἰς Κύπρος · Παῦλος δέ ἐπιλέγω Σίλας , ἐξέρχομαι παραδίδωμι ὁ χάρις ὁ Θεός ὑπό ὁ ἀδελφός . οὕτως καί ἐν ὁ προφήτης εὑρίσκω διάφορος γνώμη καί διάφορος ῥῆμα · οἷος ὁ Ἠλίας αὐστηρός , ὁ Μωϋσῆς πρᾶος . καί ἐνταῦθα τοίνυν ἄφορτος εἰμί ὁ Παῦλος . ἀλλά ὁράω καί οὗτος ὁ ἐπίκρισις αὐτός . ἐθέλω , φημί ὁ ἀποστάτης ἀπό αὐτός ἀπό Παμφυλία μή συμπαραλαμβάνω . καθά γάρ τις στρατηγός οὐ εἄν αἱρέω ὁ σκευοφόρος ἔχω ἀεί βάναυσος · οὕτως οὐδέ ὁ ἀπόστολος . οὗτος καί ὁ ἄλλος παιδεύω , καί αὐτός ῥυθμίζω ἐκεῖνος . οὐκοῦν , φημί , κακῶς ὁ Βαρνάβας ; οὐδαμός · ἀλλά καί σφόδρα ἄτοπος ὁ νομίζω οὗτος . Πῶς δέ οὐ ἄτοπος ὑπέρ οὗτος πρᾶγμα μικρός οὗτος λέγω γίγνομαι κακός ; ἀλλά ὁράω , ὅτι πρῶτος μέν κακός οὐδείς γίγνομαι , εἰμί ὁλοκληρίως ἔθνος ἄρχω , ἀποσχίζω ἀπό ἀλλήλων , ἀλλά καί μέγας ἀγαθός · ἔπειτα δέ εἰμί μή οὗτος εἰμί , οὐ εἄν αἱρέω εὐκόλως ἁγίζω ἀλλήλων . σύ δέ ἐγώ θαυμάζω