joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0181.4
α’ . Μετὰ τὸ ξενίαι τοὺς ἄνδρας , ἐξέρχεται σὺν αὐτοῖς καλῶς . Πρότερον φιλοφρονεῖται ὅτι ἀπὸ χαμάτων ὄντα · αὐτὸς , καὶ οἴκειοι ἐαυτῶν , εἶτα λοιπὸν καὶ συνἐξιοι . Τῇ δὲ ἐπαύριον , φησίν , ἀναστὰς ὁ Πέτρος , ἦλθε σὺν αὐτοῖς , καὶ τινες τῶν ἀδελφῶν . Οὐ μόνος , ἀλλὰ καὶ ἄλλοι ἔρχονται μετ’ αὐτοῦ · καὶ τοῦτο οἰκονομικῶς , ὥστε εἶναι μάρτυρας μετὰ ταῦτα , δταν ἀπολογηθῶσι διὸ Πέτρον . Ὁ δὲ Κορνηλιος ἦν προσδοκῶν αὐτούς , συγκαλεσάμενος τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀναγκαίους φίλους . Τοῦτο φίλου , τοῦτο θεοσεβοῦς , ἐν τοῖς τοιούτοις ἀγαθοῖς πρὸ πάντων ποιεῖσθαι κοινωνοὺς τοὺς ἀναγκαίους φίλους . Εἰκῶς τοὺτους συγκαλεῖ , οἷς θάρρει ἀεὶ περὶ τοιούτων διασκεπτόμενος μάλιστα , & περιττὸν τῶς ἡν πρὸς ἄλλους ἐξεγενεῖν . Ἐμοὶ δὲ καὶ φίλοι καὶ συγγενεῖς παρ’ αὐτοῦ δοκοῦσιν ἐρρυθμισθαι . Ὡς δὲ ἐγένετο τοῦ β συνελθεῖν τὸν Πέτρον , συναντῆσαι αὐτῷ ὁ Κορνήλιος , πεσὼν ἐπὶ τοὺς πόδας προσεκύνησεν . Ὁ δὲ Πέτρος ἦρειρεν αὐτόν , λέγων · Ἀνάστηθι · καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι . Τοῦτο ποιεῖ , τὸ ταπεινὸν αὐτοῦ δεῖκνυς , καὶ παιδεύων τοὺς ἄλλους , καὶ τῷ Θεῷ εὐχαριστῶν , καὶ δηλῶν ὡς , εἰ καὶ ἐκελεύθη , ὅμως οὐχὸν πολλὴν εἶχε τὴν εὐλάβειαν . Τί οὖν ὁ Πέτρος ; Ἀνάστηθι · καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι . Ὅρῃ , πῶς πρὸ τῶν ἄλλων τοῦτο αὐτοὺς παιδεύουσι , μηδὲν μέγα περὶ ἑαυτῶν φαντάζεσθαι ; Καὶ συνεργῶν αὐτῷ , εἰσήλθεν · καὶ εὗρίσκει συνηλυθότας πολλούς , ἔφη τε πρὸς αὐτούς · Ὑμεῖς ἐπίστασθε , ὡς ἀθέμιτόν ἐστιν ἀνδρὶ Ἰουδαίῳ κολλλάσθαι ἢ προσέρχεσθαι ἄλλοφύλῳ . Ὅρα , εἰδὼς περὶ τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας διαλέγεται , καὶ δείκνυσι , ὅτι μεγάλα αὐτοῖς ἐχαρίσατο ἀγαθά . Οὐ μόνον δὲ τοῦτο θαυμάζειν ἐνταῦθα ἐνί , ὅτι τοιαῦτα διαλέγεται · ἀλλ’ ὅτι πῶς ὁμοῦ καὶ μεγάλα φθέγγεται , καὶ μετριάζει . Οὐ γὰρ εἶπεν Ἄνθρωποι μηδενὶ καταξιῶντες κολλάσθαι , ἤλθομεν πρὸς ὑμᾶς · ἀλλὰ τί ; Ὑμεῖς ἐπίστασθε ( ὁ Θεὸς τοῦτο ἐκέλευσε , φησί ) , παράνομον εἶναι κολλλάσθαι τῷ προσέρχεσθαι ἄλλοφύλῳ . Εἶτα ἵνα μὴ ἐπ’ αὐτῷ τῇ χάριν θῇ , ἐπάγει · Καὶ ἐμοὶ ὁ Θεὸς ἔδειξε μηδὲν κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον λέγειν ἄνθρωπον . Τοῦτο προσέθηκεν , ἵνα μὴ δόξῃ κολακεῦειν αὐτόν . Διὸ καὶ ἀνατιμήτητος ἦλθεν μεταπεμφθεὶς . Ἴνα μὴ νομίσωσιν , ὅτι , εἰ καὶ παρανομία ἦν τὸ πρᾶγμα [ 185 ] , ἐπειδὴ ἄρχων ἦν , διὰ τοῦτο ἐπήκουσεν , ἀλλὰ διὰ πᾶν τῷ Θεῷ λογισάμενος , οὐ μόνον οὐ κολλάσθαι , ἀλλ’ οὐδὲ προσέρχεσθαι ἐξὼν , φησίν . Πυνθάνομαι οὖν τίνι λόγῳ μετεσκέψασθό με . Οὐχ ἀγνοῶν πυνθάνεσθαι · φθεὶ γὰρ τὸ πᾶν ὁ Πέτρος ἀπὸ τοῦ ὁράματος · ἤκουσε δὲ καὶ παρὰ τῶν στρατιωτῶν · ἀλλὰ βούλεται πρῶτον αὐτοὺς ὁμολογῆσαι , καὶ ὑπεύθυνους ποιῆσαι τῇ πίστει . Τί οὖν ὁ Κορνήλιος ; Οὐχ εἶπεν · Οὐ γὰρ εἶπὼν σοι οἱ στρατιώται ·
Lemmas: ὅς . μετά ὁ ξένιος ὁ ἀνήρ , ἐξέρχομαι σύν αὐτός καλῶς . Πρότερος φιλοφρονέομαι ὅτι ἀπό χάμα εἰμί · αὐτός , καί οἰκέω ἑαυτοῦ , εἶτα λοιπός καί συνέξειμι . ὁ δέ ἐπαύριον , φημί , ἀνίστημι ὁ Πέτρος , ἔρχομαι σύν αὐτός , καί τις ὁ ἀδελφός . οὖον μόνος , ἀλλά καί ἄλλος ἔρχομαι μετά αὐτός · καί οὗτος οἰκονομικός , ὥστε εἰμί μάρτυς μετά οὗτος , δ ἀπολογέομαι διό Πέτρος . ὁ δέ Κορνήλιος εἰμί προσδοκάω αὐτός , συγκαλέω ὁ συγγενής αὐτός καί ὁ ἀναγκαῖος φίλος . οὗτος φίλος , οὗτος θεοσεβής , ἐν ὁ τοιοῦτος ἀγαθός πρό πᾶς ποιέω κοινωνός ὁ ἀναγκαῖος φίλος . ἵημι οὗτος συγκαλέω , ὅς θαρσέω ἀεί περί τοιοῦτος διασκέπτομαι μάλιστα , & περισσός Τῶς ἐάν πρός ἄλλος ἐκγίγνομαι . ἐμός δέ καί φίλος καί συγγενής παρά αὐτός δοκέω ῥυθμίζω . ὡς δέ γίγνομαι ὁ Β συνέρχομαι ὁ Πέτρος , συναντάω αὐτός ὁ Κορνήλιος , πίπτω ἐπί ὁ πούς προσκυνέω . ὁ δέ Πέτρος ἐρείδω αὐτός , λέγω · ἀνίστημι · καί γάρ ἐγώ ἄνθρωπος εἰμί . οὗτος ποιέω , ὁ ταπεινός αὐτός δείκνυμι , καί παιδεύω ὁ ἄλλος , καί ὁ Θεός εὐχαριστέω , καί δηλόω ὡς , εἰμί καί κελεύω , ὅμως οὐχὸν πολύς ἔχω ὁ εὐλάβεια . τις οὖν ὁ Πέτρος ; ἀνίστημι · καί γάρ ἐγώ ἄνθρωπος εἰμί . Ὄρος , πῶς πρό ὁ ἄλλος οὗτος αὐτός παιδεύω , μηδείς μέγας περί ἑαυτοῦ φαντάζω ; καί συνεργός αὐτός , εἰσέρχομαι · καί εὑρίσκω συνέρχομαι πολύς , φημί τε πρός αὐτός · σύ ἐφίστημι , ὡς ἀθέμιτος εἰμί ἀνήρ Ἰουδαῖος κολλάω ἢ προσέρχομαι ἀλλόφυλος . Ὅρας , εἰδοί περί ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία διαλέγω , καί δείκνυμι , ὅτι μέγας αὐτός χαρίζομαι ἀγαθός . οὖον μόνος δέ οὗτος θαυμάζω ἐνταῦθα ἐν , ὅτι τοιοῦτος διαλέγω · ἀλλά ὅτι πῶς ὁμοῦ καί μέγας φθέγγομαι , καί μετριάζω . οὖον γάρ εἶπον Ἄνθρωπος μηδείς καταξιόω κολλάω , ἔρχομαι πρός σύ · ἀλλά τίς ; σύ ἐφίστημι ( ὁ θεός οὗτος κελεύω , φημί ) , παράνομος εἰμί κολλάω ὁ προσέρχομαι ἀλλόφυλος . εἶτα ἵνα μή ἐπί αὐτός ὁ χάρις τίθημι , ἐπάγω · καί ἐγώ ὁ θεός δείκνυμι μηδείς κοινός ἢ ἀκάθαρτος λέγω ἄνθρωπος . οὗτος προστίθημι , ἵνα μή δόξα κολακεύω αὐτός . Διὸ καί ἀνατιμήτητος ἔρχομαι μεταπέμπω . ἵνα μή νομίζω , ὅτι , εἰμί καί παρανομία εἰμί ὁ πρᾶγμα [ 185 ] , ἐπεί ἄρχω εἰμί , διά οὗτος ἐπακούω , ἀλλά διά πᾶς ὁ Θεός λογίζομαι , οὖον μόνος οὖον κολλάω , ἀλλά οὐδέ προσέρχομαι ἔχω , φημί . πυνθάνομαι οὖν τίς λόγος μετασκέπτομαι ἐγώ . οὐχ ἀγνοέω πυνθάνομαι · φθίω γάρ ὁ πᾶς ὁ Πέτρος ἀπό ὁ ὅραμα · ἀκούω δέ καί παρά ὁ στρατιώτης · ἀλλά βούλομαι πρῶτος αὐτός ὁμολογέω , καί υπεύθυνος ποιέω ὁ πίστις . τις οὖν ὁ Κορνήλιος ; οὐχ εἶπον · οὖον γάρ εἶπον σύ ὁ στρατιώτης ·