joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0092.2
Κειλεύσαντες δὲ αὐτοὺς ἐξὼ τοῦ συνεδρίου ἀκελεύειν , συνέβαλλον πρὸς ἀλλήλους , λέγοντες · Τί ποιήσομεν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις ; Ὅρᾷ ἐν ἀπορίᾳ ὄντας , καὶ πάλιν τὸν φόβον τῶν ἀνθρώπων πάντα ἐργαζόμενον . Ὡσπερ οὖν ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ ἀνατρέψαι τὸ γενόμενον οὐκ ἔσχον οὐδὲ συσκάσαι , ἀλλὰ κωλυόντων αὐτῶν μᾶλλον ἐπεδίωξο τὰ τῆς πίστεως · οὕτω καὶ νῦν γίνεται · Τί ποιήσομεν ; Ὡ τῆς ἀνοδίας ! εἰ γευσάμενοι τῶν ἀγαθῶν λοιπὸν καταφλέξεσθαι ἐνῴκουν · μᾶλλον δὲ εἰ παρὰ τῇ ἀρχῇ μηδὲν ἰσχύσαντες , μετὰ τὴν τοσαύτην ῥητορείαν προτεδύσθαι τι ποιήσαι . Ὡσπ οὖν ἐδούουντο κωλῦσαι , τοσούτω μᾶλλον ἠθέτο τὰ πράγματα · Ὅτι μὲν γνωστὸν σημεῖον γέγονε δι᾽ αὐτῶν , πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν Ἰερουσαλὴμ φανερόν , καὶ οὐ δυναμέθα ἀρνήσασθαι . Ἄλλ᾽ ἵνα μὴ ἐπὶ πλεῖον διανεμηθῇ εἰς τὸν λαόν , ἀπειλῇ ἀπειλησόμεθα αὐτοὺς μηκέτι λαλεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τούτῳ μηδενὶ ἀνθρώπῳ . Καὶ καλέσαντες αὐτούς , παρήγγειλαν τὸ παθόλιον μὴ φθέγγεσθαι , μηδὲ διδάσκειν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ . Ὅρα καὶ τούτων τὴν ἀναισχυνίαν , καὶ τῶν ἀποστόλων τὴν φιλοσοφίαν . Ὁ δὲ Πέτρος καὶ Ἰωάννης ἀποκριθέντες , εἶπον πρὸς αὐτούς · Εἰ δίκαιον [ 83 ] ἐστὶν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὑμῶν ἀκούειν μᾶλλον ἢ τοῦ Θεοῦ , κρίνατε . Ἡμεῖς οὐ δυναμέθα , ἔ εἴδομεν καὶ ἠκούσαμεν , μὴ λαλεῖν . Οἱ δὲ προσκαλεσάμενοι ἀπέλυσαν αὐτούς , μηδὲν εὑρίσκοντες τὸ πῶς κολάσονται αὐτούς , διὰ τὸν λαόν . Ἐπιστομῶσι αὐτοὺς τὰ σημεῖα , καὶ ἄκων οὐδὲ λέγοντος πληρῶσαι αὐτοὺς τὸν λόγον · ἀλλὰ μεταξὺ λέγοντες διέχων σφόδρα ὑβριστικῶς . Ὅτι πάντες ἐδόξασαν τὸν Θεὸν διὰ τὰ γεγονότα . Ἐτὶ γὰρ ἡν πλειόνων ὁ ἄνθρωπος τεσσαράκοντα , ἐφ᾽ ἧ ἐγέγονε τὸ σημεῖον τοῦτο τῆς ἰάσεως . Ἄλλ᾽ ἴωμεν ἀνωθεν τὰ εἰρημένα . Τί ποιήσομεν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις ; Τὸ μὲν οὖν πρῶτον διὰ τῆς ἀνθρωπίνης πάντα ἐποιοῦν · νυνὶ δὲ καὶ ἕτερον προσέειπε , τὸ μὴ δόξει μαμψῶνος εἶναι · δ μετὰ ταῦτα ἔλεγον · Βούλεσθε ἐπαγαγεῖν ἐφ᾽ ἡμᾶς τὸ αἷμα τοῦ ἀνθρώπου τούτου . Ἀπειλῇ ἀπειλησόμεθα αὐτοὺς μηκέτι λαλεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τούτῳ μηδενὶ ἀνθρώπων . Ὡ τῆς ἀνοδίας ! Πεισθέντες δὲ · ἀνέστη , καὶ τοῦτο τεκμήριον λαβόντες ὅτι ἐστι Θεός , τὸν ὑπὸ σοῦ θανάτου μὴ κατασχεθέντα ὑπὸ οἰκείων προσεδόχασαν μηχανημάτων συσκάσθαι ε . Τί ταύτης τῆς ἀνοδίας ἰσον ; καὶ μὴ θαυμάσης , ὅτι πάλιν ἀνηγνώσιν ἐπιχειροῦσι . Τοιούτου γὰρ ἡ πονηρία · οὐδὲν ὀφεί , ἀλλὰ πανταχοῦ θορυβεῖται . Ἐπηρεζόμενοι γὰρ , ὡς ἡπατημένοι οὕτω διέκειντο · ὅπερ ἐστὶν ἐπὶ τῶν προληφθέντων , ἐπὶ τῶν ἐμπαιχθέντων ἐπὶ τινι . Καὶ μὴν ἄνω καὶ κάτω διὰ τοῦτο ἔλεγον , ὅτι ὁ Θεὸς αὐτὸν ἤγειρε , καὶ δι᾽ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ οὕτως παρέστηκεν ὑγιῆ , διεικνύσιν , ὅτι ἀνέστη ὁ Ἰησοῦς . Ἄλλως δὲ καὶ αὐτοὶ ἀνέστασαν ἐνῴκουν , ψυχρὰν μὲν καὶ μειρακιώδη , ἐνόμιζον δὲ ἂν · νῦν δὲ ἀπιστοῦσι καὶ θορυβοῦνται , τὶ ποιεῖν αὐτοὺς βουλεύομεν . Τοῦτο γοῦν μόνον οὐκ ἔχοντες πεῖσαι αὐτοὺς μηδὲν αὐτοὺς ποιήσαι δ , τὸ οὕτω μετὰ παρρησίας διαλέγεσθαι ; Διὰ τί ἀπαιτεῖς , εἶπέ μοι , ὦ Ἰουδαῖε ; Τὸ γὰρ γενόμενον σημεῖον προσέχειν ἔδει καὶ τοῖς λόγοις , οὐ τῇ τῶν πολλῶν πονηρίᾳ . Καὶ τὶ δήποτε οὐ παραδιδόασιν αὐτοὺς Ῥωμαίοις ; Ἦδη ἦσαν διαβεβλημένοι πρὸς αὐτοὺς ἀπὸ τῶν περὶ τὸν Χριστὸν , ὥστε μᾶλλον ἑαυτοὺς ἐκκλίνον ὑπερθέμενοι τὴν αὐτῶν ἐνδείξειν . Ἐπὶ δὲ τοῦ Χριστοῦ οὐχ οὕτως , ἀλλ᾽ ἐν μέσῃς νυκτὶ λαβόντες αὐτὸν εὐθέως ἀπήγαγον , καὶ οὐκ ἀνέβαλον δεδουλωμένους σφόδρα τὸ πλήθος . Περί τε τούτων οὔτε ἐλάβον , οὔτε μὴν ἄγουσιν αὐτοὺς πρὸς Πιλᾶτον , εὐλαβούμενοι καὶ ὀποπλῶντες τὰ πρότερα , μὴ καὶ ὑπὲρ ἐκείνων ἐγκληθῶσι ε . Ἐγένετο δὲ ἐπὶ τῇ αὐρίῳ συναχθῆναι αὐτῶν τοὺς ἄρχοντας καὶ πρεσβυτέρους καὶ γραμματεῖς ἐν Ἰερουσαλὴμ .
Lemmas: κειλευατιμοω δέ αὐτός ἐξίημι ὁ συνέδριον ακελευεν , συμβάλλω πρός ἀλλήλων , λέγω · τις ποιέω ὁ ἄνθρωπος οὗτος ; ὁράω ἐν ἀπορία εἰμί , καί πάλιν ὁ φόβος ὁ ἄνθρωπος πᾶς ἐργάζομαι . ὡς οὖν ἐπί ὁ Χριστός ἀνατρέπω ὁ γίγνομαι οὐ ἔχω οὐδέ συσκάσαι , ἀλλά κωλύω αὐτός μᾶλλον ἐπιδιώκω ὁ ὁ πίστις · οὗτος καί νῦν γίγνομαι · τις ποιέω ; εἰμί ὁ ἀνοδία ! εἰμί γεύω ὁ ἀγαθός λοιπός καταφλέγω ἐνοικέω · μᾶλλον δέ εἰμί παρά ὁ ἀρχή μηδείς ἰσχύω , μετά ὁ τοσοῦτος ῥητορεία προτεδυεπομαι τίς ποιέω . Ὡσπ οὖν ἐδούουντο κωλύω , τοσοῦτος μᾶλλον αἴθω ὁ πρᾶγμα · ὅτι2 μέν γνωστός σημεῖον γίγνομαι διά αὐτός , πᾶς ὁ κατοικέω Ἱεροσόλυμα φανερός , καί οὖον δύναμαι ἀρνέομαι . ἄλλος ἵνα μή ἐπί πλείων διανέμω εἰς ὁ λαός , ἀπειλέω ἀπειλέω αὐτός μηκέτι λαλέω ἐπί ὁ ὄνομα οὗτος μηδείς ἄνθρωπος . καί καλέω αὐτός , παραγγέλλω ὁ παθόλιον μή φθέγγομαι , μηδέ διδάσκω ἐπί ὁ ὄνομα ὁ Ἰησοῦς . Ὅρας καί οὗτος ὁ ἀναισχυνίαν , καί ὁ ἀπόστολος ὁ φιλοσοφία . ὁ δέ Πέτρος καί Ἰωάννης ἀποκρίνω , εἶπον πρός αὐτός · εἰμί Δίκαιος [ 83 ] εἰμί ἐνώπιος ὁ Θεός σύ ἀκούω μᾶλλον ἢ ὁ Θεός , κρίνω . ἐγώ οὖον δύναμαι , ἔ ὁράω καί ἀκούω , μή λαλέω . ὁ δέ προσκαλέω ἀπολύω αὐτός , μηδείς εὑρίσκω ὁ πῶς κολάζω αὐτός , διά ὁ λαός . ἐπιστομέω αὐτός ὁ σημεῖον , καί ἄκων οὐδέ λέγω πληρόω αὐτός ὁ λόγος · ἀλλά μεταξύ λέγω διέχω σφόδρα ὑβριστικός . ὅτι2 πᾶς δοξάζω ὁ θεός διά ὁ γίγνομαι . τίμι γάρ ἐάν πλείων ὁ ἄνθρωπος τεσσαράκοντα , ἐπί ἧ γίγνομαι ὁ σημεῖον οὗτος ὁ ἴασις . ἄλλος ἔρχομαι ἄνωθεν ὁ εἴρω . τις ποιέω ὁ ἄνθρωπος οὗτος ; ὁ μέν οὖν πρῶτος διά ὁ ἀνθρώπινος πᾶς ποιέω · νυνί δέ καί ἕτερος προσεῖπον , ὁ μή δοκέω μαμψῶνος εἰμί · δ μετά οὗτος λέγω · βούλομαι ἐπάγω ἐπί ἐγώ ὁ αἷμα ὁ ἄνθρωπος οὗτος . ἀπειλέω ἀπειλέω αὐτός μηκέτι λαλέω ἐπί ὁ ὄνομα οὗτος μηδείς ἄνθρωπος . εἰμί ὁ ἀνοδία ! πείθω δέ · ἀνίστημι , καί οὗτος τεκμήριον λαμβάνω ὅτι εἰμί Θεός , ὁ ὑπό σύ θάνατος μή κατέχω ὑπό οἰκέω προσδέχομαι μηχάνημα συσκάσθαι ε . τις οὗτος ὁ ἀνοδία ἴσος ; καί μή θαυμάζω , ὅτι πάλιν ἀναγιγνώσκω ἐπιχειρέω . τοιοῦτος γάρ ὁ πονηρία · οὐδείς ὄφις , ἀλλά πανταχοῦ θορυβέω . επηρεζομενω γάρ , ὡς απατημένος οὗτος διάκειμαι · ὅσπερ εἰμί ἐπί ὁ προλαμβάνω , ἐπί ὁ ἐμπαίζω ἐπί τις . καί μήv ἄνω καί κάτω διά οὗτος λέγω , ὅτι ὁ θεός αὐτός ἐγείρω , καί διά ἐν ὁ ὄνομα ὁ Ἰησοῦς οὕτως παρίστημι ὑγιής , διεικνύσιν , ὅτι ἀνίστημι ὁ Ἰησοῦς . ἄλλος δέ καί αὐτός ἀνίστημι ἐνοικέω , ψυχρός μέν καί μειρακιώδης , νομίζω δέ εἄν · νῦν δέ ἀπιστέω καί θορυβέω , τίς ποιέω αὐτός βουλεύω . οὗτος γοῦν μόνος οὐ ἔχω πείθω αὐτός μηδείς αὐτός ποιέω δ , ὁ οὗτος μετά παρρησία διαλέγω ; Ζεύς τίς ἀπαιτέω , εἶπον ἐγώ , εἰμί Ἰουδαῖος ; ὁ γάρ γίγνομαι σημεῖον προσέχω ἐσθίω καί ὁ λόγος , οὖον ὁ ὁ πολύς πονηρία . καί τίς δήποτε οὖον παραδίδωμι αὐτός Ῥωμαῖος ; ἤδη εἰμί διαβάλλω πρός αὐτός ἀπό ὁ περί ὁ Χριστός , ὥστε μᾶλλον ἑαυτοῦ ἐκκλίνω ὑπερτίθημι ὁ αὐτός ἐνδείκνυμι . ἐπί δέ ὁ Χριστός οὐ οὕτως , ἀλλά ἐν μέσος νύξ λαμβάνω αὐτός εὐθύς ἀπάγω , καί οὐ ἀναβάλλω δουλόω σφόδρα ὁ πλήθος . Περί τε οὗτος οὔτε λαμβάνω , οὔτε μήv ἄγω αὐτός πρός Πιλᾶτος , εὐλαβέομαι καί ὀποπλῶντες ὁ πρότερος , μή καί ὑπέρ ἐκεῖνος ἐγκαλέω ε . γίγνομαι δέ ἐπί ὁ αὔριον συνάγω αὐτός ὁ ἄρχω καί πρέσβυς καί γραμματεύς ἐν Ἱεροσόλυμα .