joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0368.2
βέλτιον ἦν εἶναι , ἀκούεις πῶς ἀεὶ ἐν ταῖς ἐπιστολαῖς πάντων προτίθησι τῶν ἄλλων , λέγων · Παῦλος δούλος Ἰησοῦ Χριστοῦ · καὶ πάλιν , Τοῦτο χάριν τῇ ἀλύτῳ περιποίησι , ἀλλ’ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ οὐ δεδεταί · καὶ , Ἄχρι δεσμῶν ὡς κακοῦργος . Ὦρα · οὐχί , δεσμῶν , μόνον , ἀλλὰ καὶ , ὡς κακοῦργος , προσέθηκεν , ἁδίων τὴν ἀπὸ τῶν δεσμῶν δόξαν . Διπλὴ δὴ ἡ τιμωρία , καὶ ὅτι ἐδέδετο , καὶ ὅτι ὡς κακοῦργος . Εἰ μὲν γὰρ οὕτως ἐδέδετο ὡς ἐπ’ ἀγαθῷ , ἐφερέ τινα ἄν παραμυθίαν τὸ πρᾶγμα · νῦν δὲ καὶ ὡς κακοῦργος , καὶ ὡς ἐπὶ τοῖς δεινοῖς ἀλοῦς · καὶ ὅμως οὐδὲνς τούτων ε ἑφρόντιζε . Τοιούτων ψυχὴ πτερωθεῖσα τῷ οὐρανῷ ἑρωται . Εἰ γὰρ οἱ τῶν αἰσχρῶν τούτων ἐραστῆς ἑρωται , οὐδὲν ἠγοῦνται οὔτε ἐνδοῦν οὔτε τίμιον , ἀλλ’ ἑκεῖνα , ὅσα ἄν αὐτοῖς πρὸς τὸν ἐπιθυμίαν συντείνῃ , ταῦτα κρῖνεται καὶ ἑνδοξα καὶ ἑντιμα , καὶ τοῦτο πάντα αὐτοῖς ἐστίν ἡ ἑρωμένη , πολλῷ μᾶλλον οἱ τοῦτο ἀλόντες τῷ ἑρωτι , οὐδὲν ἠγοῦνται καὶ τὴν ἐπιτίμια . Εἰ δὲ οὐ νοοῦμεν τὰ λεγόμενα , [ 596 ] οὐ θαυμαστὸν · ἀπειροὶ γὰρ ἐσμεν τῆς φιλοσοφίας ταύτης . Εἰ γὰρ τις ἀλῷ τῷ πυρὶ τοῦ Χριστοῦ , τοιούτος γίνεται , οἷος οὐ γένηται ἄνθρωπος μόνος ἐπὶ τῆς γῆς οἰκῶν · οὕτως οὐδὲνς αὐτῷ μέλει δόξης καὶ ἀτιμίας · ἀλλ’ ὥσπερ ἄν εἰ μόνος οἰκῶν οὐδὲνς ἄν ἐφρόντισεν , οὕτως οὐδὲ τότε ὁ τοιούτος φρονεῖ . Πειρασμῶν δὲ οὕτω καταφρονεῖ καὶ μαστιγίων καὶ δεσμητηρίων , ὥσπερ ἄν εἰ ἐν ἄλλοτριῷ σώματι ταῦτα ἑπάσχει , ἢ ὥσπερ ἄν εἰ ἀδαμάντινον ἐκέκτῳ σῶμα · τῶν δὲ ἡδευ τῶν ἐν τῷ βίῳ οὕτω καταγελά , καὶ ἀνεπαίσθητος αὐτῶν ἐστιν , ὥσπερ τῶν νεκρῶν σωμάτων ἡμεῖς , ἢ αὐτοὶ δυντες νεκροί . Τοιούτων δὲ ἀπέχει ἀλῶναι ἡδίστην τινά , ὅσον χρυσὸς πυρούμενος ὁ καθαρός ἄν ἀπόχοιτο χηλδος . Ὦσπερ γὰρ μυῖαι εἰς μέσιν φλόγα οὐχ ἄν ἐμπᾶσιν , ἀλλὰ φεύγουσιν , οὕτω καὶ τὰ πάθη οὐδὲ ἐγγύς γενέσθαι τούτου τολμᾷ . Καὶ τούτων ἐδουλόμην μὲν ἀρ’ ἡμῶν τὰ παραδείγματα παραγαγεῖν δύνασθαι · ἐπειδὴ δὲ ἀποροῦμεν , ἀνάγκη πρὸς αὐτὸν τοῦτον καταφυγεῖν . Ὦρα γοῦν αὐτὸν πρὸς πάντα τὸν κόσμον πῶς διέκειτο . Ἐμοὶ κόσμος ὡστᾶυραται , φησί , κατὰ τὸν κόσμον τοῦτο ἐστιν , Νεκρὸς εἰμὶ τῷ κόσμῳ , χάζειν ἐμοὶ νεκρός . Καὶ πάλιν · Ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ , ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός . Τοῦτο μόνον Παύλου λέγειν ἐστίν , ἡμῶν δὲ τῶν ἐκείνου τοσούτων ἀπολειπομένων , ὅσον τῆς γῆς ὁ οὐρανός , ἐγκαλύπτεσθαι , ὡς μηδὲ τὸ στόμα διᾶραι τολμᾶν . Ὦτι δὲ ὡς ἐν ἐρήμῳ ἦν , καὶ οὕτως ἐώρα τὰ παρόντα , ἀκούσας αὐτοῦ λέγοντος · Μὴ σκοποῦντες ἡμῶν τὰ βλεπόμενα , ἀλλὰ τὰ μὴ βλεπόμενα . Τί λέγεις ; Καὶ μὴν τὸ ἐναντίον οὐ λέγεις ἐστὶ · τὰ μὲν γὰρ ἀόρατα οὐ βλέπομεν , τὰ δὲ ὁρατὰ βλέπομεν . Ὦποῖος ἔχεις ὀφθαλμούς , τοιούτοί εἰσι οἱ παρὰ τοῦ Χριστοῦ δεδομένοι · καθάπερ γὰρ οὕτοι τὰ μὲν ὁρώμενα ὁρῶσι , τὰ δὲ οὐχ ὁρώμενα οὐχ ὁρῶσιν · οὕτως ἐκεῖνοι τὸν ἀντίον · οὐδεὶ τὰ ὁρατὰ βλέπων , τὰ ὁρατὰ βλέπει · οὐδὲ τὰ ὁρώμενα βλέπων , τὰ ἀόρατα βλέπει . Ἡ οὐχὶ καὶ παρ’ ἡμῖν τοῦτο γίνεται ; Ὦταν γὰρ τὸν νοῦν συστρέψαντες λογιζώμεθα τι τῶν ἀοράτων , μετέωροι τῶν ἐνεργειῶν ἡμῖν γίνονται αἱ ὄψεις . Καταφρονήσωμεν δόξης , γελάσθαι βουλώμεθα μᾶλλον , ἢ ἐπαινέσθαι . Ὁ μὲν γὰρ γελάμενος , οὐδὲν βλάπτεται · ὁ δὲ ἐπαινούμενος , μεγάλα . Μὴ μεγάλα φρονούμεν ἐπὶ τοῖς ἐκφοβοῦσι τοὺς ἀνθρώπους · ἀλλ’ ὡς ἐπὶ τῶν παίδων τοῦτο πραττόμεν · οὐδὲ γὰρ εἰ τινα ἴδωμεν ἐκφοβοῦντα παῖδα , θαυμάζομεν τοῦτον · εἰ γὰρ τις φοβεῖ , παῖδα φοβεῖ · ἄνδρα γὰρ οὐχ ἄν
Lemmas: ἀγαθός εἰμί εἰμί , ἀκούω πῶς ἀεί ἐν ὁ ἐπιστολή πᾶς προτίθημι ὁ ἄλλος , λέγω · Παῦλος δούλος Ἰησοῦς Χριστός · καί πάλιν , οὗτος χάρις ὁ ἄλυτος περιποίησις , ἀλλά ὁ λόγος ὁ Θεός οὖον δήω · καί , ἄχρι δεσμός ὡς κακοῦργος . ὤρα · οὐ , δεσμός , μόνος , ἀλλά καί , ὡς κακοῦργος , προστίθημι , ἁδίων ὁ ἀπό ὁ δεσμός δόξα . Διπλή δή ὁ τιμωρία , καί ὅτι δήω , καί ὅτι ὡς κακοῦργος . εἰμί μέν γάρ οὕτως δήω ὡς ἐπί ἀγαθός , φέρω τις ἄν παραμυθία ὁ πρᾶγμα · νῦν δέ καί ὡς κακοῦργος , καί ὡς ἐπί ὁ δεινός ἁλίσκομαι · καί ὅμως οὐδὲνς οὗτος ε φροντίζω . τοιοῦτος ψυχή πτερόω ὁ οὐρανός ἐρωτάω . εἰμί γάρ ὁ ὁ αἰσχρός οὗτος ἐραστής ἐρωτάω , οὐδείς ἡγέομαι οὔτε ἐνδέω οὔτε τίμιος , ἀλλά ἐκεῖνος , ὅσος ἄν αὐτός πρός ὁ ἐπιθυμία συντείνω , οὗτος κρίνω καί ἔνδοξος καί ἔντιμος , καί οὗτος πᾶς αὐτός εἰμί ὁ ἐράω , πολύς μᾶλλον ὁ οὗτος ἀλέω ὁ Ἔρως , οὐδείς ἡγέομαι καί ὁ ἐπιτίμιον . εἰμί δέ οὖον νοέω ὁ λέγω , [ 596 ] οὖον θαυμαστός · ἤπειρος γάρ εἰμί ὁ φιλοσοφία οὗτος . εἰμί γάρ τις ἀλέω ὁ πῦρ ὁ Χριστός , τοιούτος γίγνομαι , οἷος οὖον γίγνομαι ἄνθρωπος μόνος ἐπί ὁ γῆ οἰκέω · οὕτως οὐδὲνς αὐτός μέλος δόξα καί ἀτιμία · ἀλλά ὥσπερ ἄν εἰμί μόνος οἰκέω οὐδὲνς ἄν φροντίζω , οὕτως οὐδέ τότε ὁ τοιούτος φρονέω . πειρασμός δέ οὗτος καταφρονέω καί μαστίγιον καί δεσμητηρίων , ὥσπερ ἄν εἰμί ἐν ἀλλότριος σῶμα οὗτος πάσχω , ἢ ὥσπερ ἄν εἰμί ἀδαμάντινος ἐκέκτῳ σῶμα · ὁ δέ ἐσθίω ὁ ἐν ὁ βίος οὗτος καταγελάω , καί ἀνεπαίσθητος αὐτός εἰμί , ὥσπερ ὁ νεκρός σῶμα ἐγώ , ἢ αὐτός δυντες νεκρός . τοιοῦτος δέ ἀπέχω ἁλίσκομαι ἡδύς τις , ὅσος χρυσός πυρόω ὁ καθαρός ἄν ἀποχέω χηλδος . ὥσπερ γάρ μυῖα εἰς μεις φλόξ οὐ ἄν ἔμπασις , ἀλλά φεύγω , οὗτος καί ὁ πάθος οὐδέ ἐγγύς γίγνομαι οὗτος τολμάω . καί οὗτος δουλόω μέν ἀρά ἐγώ ὁ παράδειγμα παράγω δύναμαι · ἐπεί δέ ἀπορέω , ἀνάγκη πρός αὐτός οὗτος καταφεύγω . ὤρα γοῦν αὐτός πρός πᾶς ὁ κόσμος πῶς διάκειμαι . ἐμός κόσμος ὡστᾶυραται , φημί , κατά ὁ κόσμος οὗτος εἰμί , νεκρός εἰμί ὁ κόσμος , χάζω ἐγώ νεκρός . καί πάλιν · ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ , ζῶ δέ ἐν ἐγώ Χριστός . οὗτος μόνος Παῦλος λέγω εἰμί , ἐγώ δέ ὁ ἐκεῖνος τοσοῦτος ἀπολείπω , ὅσος ὁ γῆ ὁ οὐρανός , ἐγκαλύπτω , ὡς μηδέ ὁ στόμα διαίρω τολμάω . οὖς δέ ὡς ἐν ἐρῆμος εἰμί , καί οὕτως αἰώρα ὁ πάρειμι , ἀκούω αὐτός λέγω · μή σκοπός ἐγώ ὁ βλέπω , ἀλλά ὁ μή βλέπω . τις λέγω ; καί μήv ὁ ἐναντίος οὖον λέγω εἰμί · ὁ μέν γάρ ἀόρατος οὖον βλέπω , ὁ δέ ὁρατός βλέπω . Ὦπος ἔχω ὀφθαλμός , τοιοῦτος εἰμί ὁ παρά ὁ Χριστός δίδωμι · καθάπερ γάρ οὕτος ὁ μέν ὁράω ὁράω , ὁ δέ οὐ ὁράω οὐ ὁράω · οὕτως ἐκεῖνος ὁ ἀντίος · οὖδας ὁ ὁρατός βλέπω , ὁ ὁρατός βλέπω · οὐδέ ὁ ὁράω βλέπω , ὁ ἀόρατος βλέπω . ὁ οὐ καί παρά ἐγώ οὗτος γίγνομαι ; Ἄτη γάρ ὁ νόος συστρέφω λογίζομαι τίς ὁ ἀόρατος , μετέωρος ὁ ἐνέργεια ἐγώ γίγνομαι ὁ ὄψις . καταφρονέω δόξα , γελάω βούλομαι μᾶλλον , ἢ ἐπαινέω . ὁ μέν γάρ γελάω , οὐδείς βλάπτω · ὁ δέ ἐπαινέω , μέγας . μή μέγας φρονέω ἐπί ὁ ἐκφοβέω ὁ ἄνθρωπος · ἀλλά ὡς ἐπί ὁ παῖς οὗτος πράσσω · οὐδέ γάρ εἰμί τις ὁράω ἐκφοβέω παῖς , θαυμάζω οὗτος · εἰμί γάρ τις φοβέω , παῖς φοβέω · ἀνήρ γάρ οὐ ἄν