joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0193.4
χεσθαι . Ταῦτα λέγω , ἵνα μὴ τις τὴν Ἐκκλησίαν θαζῇ διὰ τὸ πλήθος , ἀλλ ' ἵνα σπουδάσωμεν αὐτὴν δύν ἐργάσασθαι · ἵνα ἕκαστος τοῦ οἴκείου προνοῇ μέσοῦ τῶν φίλων , οὐδὲ τῶν συγγενῶν , ὅπερ δεῖ λ οὐδὲ τῶν γειτόνων · ἀλλὰ καὶ ὧστε τοὺς ξένους λ κεσθαι . Οἷον , εὐχὴ γίνεται , κείνται πάντες νέοι ψυ καὶ γέροντες · καθάρματα μᾶλλον ἢ νέοι , γελῶντες , καγχάζοντες , διαλεγόμενοι ( καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ἦν γινόμενον ) , καὶ ἀλλήλους σκώπτοντες ἐπὶ γόνατα μενοι · σὺ παρέστηχας ὁ νέος ; ἢ ὁ πρεσβύτερος , ἐπὶ ὧν , ἄν ἴδῃς , ἐγκάλεσον σφοδρότερον , οὐχ ἀνεχόμενον διὰκονον κάλεσον , ἀπελπίσων , τὰ παρὰ σαυτοῦ ποιῆ καὶ ἐὰν τολμήσῃ τι εἰς σὲ ἐργάσασθαι , πάντως ποῖ ἔξεις αὐτοὺς συναρρωμένους . Τίς γὰρ οὕτως ἀλόγυ ; ὡς ἰδὼν σὲ ἐγκάλεσον ὑπὲρ τούτων κακούντων ἐ λουμένους , μὴ τῆς σῆς γενέσθαι μερίδος ; Ἄπελθι , δὼν τὸν μισθὸν ἀπὸ τῆς εὐχῆς . Ἐν οἰκίᾳ δεσπ τούσων νεουστέρους τῶν δούλων χρίνομεν , ὅσων μηδὲν παροῦσιν ἀτάκτως κείμενον σκεῦος . Εἰπ μοι , ἄν ἴδῃς ἐνοικία τὸ ἀργύρεον σκεῦος [ 199 ] ξεωθέρ μοι , κἂν μὴ ἡς ἐπιτεταγμένος , ἀρ ' οὐ λήψῃ τοῦτ εἰσαίσεις ἐν τῇ οἰκίᾳ ; ἐν ἱμάτιον ἀπλῶς ; ἐφρίμ κἂν μὴ ἔχῃς τὴν φροντίδα , κἂν ἐχθρὸς ἦς τοῦ πρ ταχότος σ , διὰ τὴν εἰς τὸν δεσπότην εὐνοιαν , οὐ θ τοῦτο καλῶς ; Οὕτω καὶ νῦν . Σχεῦη ταῦτά ἐστιν · ἀἀτάκτως κείμενα , μεταρρύμμιον · ἐμοὶ πρόσθελ παραῖτοῦμαι · ἐμοὶ εἴπε , δήλον κατάστησον · οὐ δὲ πάντα ὁρῶν , σύγγνωθι . Ὀράτε , ὅση κακία τῃ ε μὴν κατέχει . Μὴτι ἀπλῶς λέγων , ὅτι πλήθος , χόρτου , πέλαγος ἀτακτον ; Οὐ λέγω , ὅτι ἐκεῖνοι το ποιοῦσιν , ἀλλ ' ὅτι τοσούτου ὕπνος καταγίνεται τῶν ἰόντων . Ὦστε μηδὲ ταῦτα διορθοῦν . Πάλιν ἑτέρου διασεγομένους ἐστώτας , τῆς εὐχῆς γινόμενης · ἐπικειέστεροι αὐτῶν , οὐδὲ τῆς εὐχῆς γινωσκόμενῃ ; ἀλλὰ καὶ εὐλογοῦντος τοῦ ἱερέως . Ὦ τῆς το πότε ἔσται σωτηρία ; πῶς δυνήσομεθα τὸν Θεὸν ἐξ σασθαι ; Εἰς παιδιὰν ἂν ἀπελθῇς , ὄψει πάντας εὐρύ χορευμένους , καὶ οὐδὲν παρημελημένον . Ὦς ; οὐχ ἐν παραμονῇ καὶ πεικίλως ; ἐκνευσμένη μὲν τις ἰ συμφωνία ἀποτελεῖται ἐκ τῆς καθ ' ἕκαστον εὐ τῶν συγκειμένων · οὕτω δὲ καὶ ἐνταῦθα μίαν ἐξ τῶν σύμμενων ἀρμονίαν προσῆκον ἀποτελεῖσθᾳ γὰρ γεγόναμεν Ἐκκλησία , μία ; κεφαλῆς συνα γούμενα μέλη τελούμεν , ἐν οἷ πάντες κατέστητ μα · ἄν ἀμεληθῇ τὸ τυχὸν , τὸ πᾶν ἡμέληται ἐ θρᾶται . Οὕτω τῇ τῶν πολλῶν εὐλαβείᾳ τοῦ ἑνὸς λυμαίνεται . Καὶ τὸ δὴ φοβερόν , ὅτι ἐνταῦθα οὐ διὰν οὐδὲ χορείαν ἔρχῃ χορευσῶν , καὶ ἔστηκας & Οὐχ οὕδ᾽ ἐπὶ μετά ἀγγέλων ἔστηκας ; μετ ' ἄδεις , μετ ' ἐκείνων ὑμεῖς , καὶ ἔστηκας γελῶ γὰρ σκηπτὸς οὐχ ἀφέσται , οὐχ ἐπ ' ἐκεῖνος ; μόνο καὶ ἐπ ' ἡμᾶς , οὐ θαυμαστόν ; ἄξια γὰρ σκηντοῦ Πάρεστιν ὁ βασιλεὺς , θεωρεῖ τὸ στρατόπεδον · σὶ ταῖς ἐκείνων ὄψειν ἔστηκας γελῶν , τὸν γελᾶ ρινοῦν ; Ἄλλὰ μέχρι τίνος ἐγκαλοῦμεν ; μέχρι μεμφόμεθα ; Οὐ γὰρ ὡς λυμενους , οὐ γὰρ ὡς σ οὐ γὰρ ὡς ἐξώλεις καὶ διεφθαρχένους τοὺς τοι καὶ μυρίους γέμοντας κακῶν τὴν Ἐκκλησίαν ὄ σθαι δεῖ ; Πότε οὕτοι φεῦσονται γελώτους , οἱ φρόνης γελῶντες ; πότε ἀφέσονται φλυαρίας , σ καιρὸς τῆς εὐλογίας διαλεγόμενοι ; οὐ τοὺς παρὰ δύνται ; οὐ γὰρ τὸν Θεὸν δεδοικασι ; οὐ γὰρ ἄρ
Lemmas: χω . οὗτος λέγω , ἵνα μή τις ὁ ἐκκλησία θάζω διά ὁ πλήθος , ἀλλ' ' ἵνα σπουδάζω αὐτός δύο ἐργάζομαι · ἵνα ἕκαστος ὁ οἰκεῖος προνοέω μέσος ὁ Φίλων , οὐδέ ὁ συγγενής , ὅσπερ δεῖ λ οὐδέ ὁ γείτων · ἀλλά καί ὥστε ὁ ξένος λ κεῖμαι . οἷος , εὐχή γίγνομαι , κεῖμαι πᾶς νέος ψυ καί γέρων · κάθαρμα μᾶλλον ἢ νέος , γελάω , καγχάζω , διαλέγω ( καί γάρ καί οὗτος εἰμί γίγνομαι ) , καί ἀλλήλων σκώπτω ἐπί γόνυ μένω · σύ παρίστημι ὁ νέος ; ἢ ὁ πρέσβυς , ἐπί ὅς , ἄν ὁράω , ἐγκαλέω σφοδρός , οὐ ἀνέχω διάκονος καλέω , ἀπελπίζω , ὁ παρά σεαυτοῦ ποιέω καί ἐάν τολμάω τίς εἰς σύ ἐργάζομαι , πάντως ποῖ ξέω αὐτός συναρρωμένους . Τῖς γάρ οὕτως ἄλογος ; ὡς εἶδον σύ ἐγκαλέω ὑπέρ οὗτος κακόω εἰ λούω , μή ὁ σός γίγνομαι μερίς ; απέρχομαι , δήω ὁ μισθός ἀπό ὁ εὐχή . ἐν οἰκίον δεσπ τούσος νεουστερος ὁ δοῦλος χρίω , ὅσος μηδείς πάρειμι ἄτακτος κεῖμαι σκεῦος . ΕΙΠ ἐγώ , ἄν ὁράω ἐνοικία ὁ ἀργύρεος σκεῦος [ 199 ] ξεωθέρ ἐγώ , κἀν μή εἰμί ἐπιτάσσω , ἀρ ' οὖον λαμβάνω οὗτος εἰσαΐσσω ἐν ὁ οἰκίον ; ἐν ἱμάτιον ἀπλόος ; ἐφρίμ κἀν μή ἔχω ὁ φροντίς , κἀν ἐχθρός εἰμί ὁ ΠΡ τάχος Σ , διά ὁ εἰς ὁ δεσπότης εὔνοια , οὖον θ οὗτος καλῶς ; οὕτως καί νῦν . Σχεῦη οὗτος εἰμί · ἄτακτος κεῖμαι , μεταρρύμμιον · ἐγώ πρόσθελ παραιτέομαι · ἐγώ εἶπον , δῆλος καθίστημι · οὖον δέ πᾶς ὁράω , συγγιγνώσκω . ὁράω , ὅσος κακία πῃ ε μήv κατέχω . Μῆτις ἀπλόος λέγω , ὅτι πλήθος , χόρτος , πέλαγος ἄτακτος ; οὖον λέγω , ὅτι ἐκεῖνος ὁ ποιέω , ἀλλ' ' ὅτι τοσοῦτος ὕπνος καταγίγνομαι ὁ ἔρχομαι . ὥστε μηδέ οὗτος διορθόω . πάλιν ἕτερος διασεγομενος ἵστημι , ὁ εὐχή γινομενω · ἐπικειέστεροι αὐτός , οὐδέ ὁ εὐχή γιγνώσκω ; ἀλλά καί ευλογών ὁ ἱερεύς . ὦ ὁ ὁ πότε εἰμί σωτηρία ; πῶς δύναμαι ὁ θεός ἐκ σάω ; εἰς παιδιά εἄν ἀπέρχομαι , ὁράω πᾶς εὐρύς χορεύω , καί οὐδείς παραμελέω . οὖς ; οὐ ἐν παραμονή καί πεικίλως ; ἐκνεύω μέν τις εἷς συμφωνία ἀποτελέω ἐκ ὁ καθά ' ἕκαστος εὕω ὁ σύγκειμαι · οὗτος δέ καί ἐνταῦθα εἷς ἐκ ὁ συμμένω ἁρμονία προσήκω ἀποτελέω γάρ γίγνομαι ἐκκλησία , εἷς ; κεφαλή Σύνα γούμενα μέλος τελέω , ἐν οἷ πᾶς καθίστημι μή · ἄν ἀμελέω ὁ τυγχάνω , ὁ πᾶς ἀμελέω εἰ θράομαι . οὕτως ὁ ὁ πολύς εὐλάβεια ὁ εἷς λυμαίνομαι . καί ὁ δή φοβερός , ὅτι ἐνταῦθα οὖον δῖος οὐδέ χορεία ἔρχομαι χορεύω , καί ἵστημι & οὐχ οὐδέ ἐπί μετά ἄγγελος ἵστημι ; μετά ' ἀείδω , μετά ' ἐκεῖνος σύ , καί ἵστημι γελάω γάρ σκηπτός οὐ ἀφίστημι , οὐ ἔπος ' ἐκεῖνος ; μόνος καί ἔπος ' ἐγώ , οὖον θαυμαστός ; ἄξιος γάρ Σκίντος πάρειμι ὁ βασιλεύς , θεωρέω ὁ στρατόπεδον · βρόχος ὁ ἐκεῖνος ὀψέω ἵστημι γελάω , ὁ γελάω ῥινέω ; ἀλλά μέχρι τίς ἐγκαλέω ; μέχρι μέμφομαι ; οὖον γάρ ὡς λύνω , οὖον γάρ ὡς Σ οὖον γάρ ὡς ἐξώλης καί διαφθείρω ὁ ὅς καί μυρίος γέμω κακός ὁ ἐκκλησία ὅς ἕπομαι δεῖ ; πότος οὕτος φεύγω γελώτους , ὁ Φρόνης γελάω ; πότε ἀφίημι φλυαρία , Σ καιρός ὁ εὐλογία διαλέγω ; οὖον ὁ παρά δυντ ; οὖον γάρ ὁ θεός δείδω ; οὖον γάρ ἄρα