joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0160.1
ἐπεσθῶς , ἐνέβαλον εἰς δεσμωτήριον λοιπὸν ὁ Θεὸς θαυματουργεῖ . Καὶ πῶς , ὅρα · Τὸ ἐξενεχθὲν ἀπὸ τῆς φυλακῆς , αὐτοῦ σημεῖον ἦν τὸ ἀγαγεῖν Φίλιππον , αὐτοῦ σημεῖον ἦν τὸ δεῖξαι Σαράντον ἐκτὸν , αὐτοῦ σημεῖον ἦν . Καὶ σκέπε , πῶς μὲν τιμᾶται ὁ Παῦλος , πῶς δὲ ὁ εὐνούχος . Ἐνταῦθα καὶ ὁ Χριστὸς φαίνεται , ἵσως διὰ τὸ σκλήρον , καὶ ὅτι ἂν ἄλλως ἐπεσίδη . Τοῦτοισ οὖν ἐσφήμενοι καὶ ἡμεῖς τοῖς θαυμασίαις , ἀξίους ἑαυτοὺς παρασκευάσωμεν . Πολλοὶ νῦν οὐδὲ εἰς ἐκκλησίαν εἰσπντας , οὐχ ἴσασι τὰ λεγόμενα · ὁ δὲ εὐνούχος , καὶ ἐν ἀγορᾷ , καὶ ἐπὶ ὀχήματος φερόμενος , τῇ ἀναγνώσει τῶν Γραφῶν προσεῖχεν . Ἄλλ’ οὐχ ὑμεῖς · οὐδεὶς γὰρ ὑμῶν βιβλίον ἔχει μετὰ χειρός , ἀλλὰ πάντα μέλλει ἢ τὸ βιβλίον . Διὰ τί δὲ μὴ πρὸ τῶν Ἱερουσαλὴμων ὁρᾷ αὐτὸν , ἀλλὰ μετὰ ταῦτα ; Οὐχ ἔδει αὐτὸν ἴδειν πλεονομόνους τοὺς ἀποστόλους , διὰ τὸ ἀσθενὲς ἔτι · οὐδὶ πρόσερον οὕτως ἦν εὐχολον , ὡς ἐς τὸν προφήτῃς αὐτὸν κατήχησεν . Οὕτω καὶ νῦν , εἰ τις ὑμῶν ἰδίως προσεῖχεν τοῖς προφήταις , οὐ δεήσεται σημείων καὶ εἰ βούλεσθε , αὐτὴν τὴν προφητείαν ἰδωμεν τὴν φων . Ὁς ἀρδρατορ ἀπὶ σχρητὴν ἤσθη , καὶ ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ ἡ κρίσις αὐτοῦ ἦρθη . Ἐντεῦθεν ἐμαθεν , ὅτι ἐσταυρώθη , ὅτι αἱρεῖται ἀπὸ τῆς γῆς ἢ ζωὴ αὐτοῦ , ὅτι ἀμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν , ὅτι ἴσχυε καὶ ἰάτρως σώσαι , ὅτι ἡ γενεὰ αὐτοῦ [ 159 ] ἀνεξιδήρητος , ὅτι πέραι ἐρράγησαν , ὅτι τὸ καταπέτασμα ἐσχίσθη , ὅτι νεκροὶ ἐκ τῶν μνημείων ἠγέρθησαν · μᾶλλον δὲ ταῦτα πάντα ἐπεν αὐτὸ ὁ Φίλιππος , μόνον ὑπόδειξιν λαβὼν ἀπὸ τοῦ προφήτου . Μέγα δυνὲς ἡ τῶν Γραφῶν ἀνάγνωσις . Οὕτως ἐκεῖνο ἐπληροῦτο τὸ παρὰ τοῦ Μωϋσέως εἰρημένον Καθεδόμενος , καὶ κοιταζόμενος , καὶ διανστᾶμενος , καὶ περιπατῶν , μέμνησο Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου . Μάλιστα γὰρ αἱ ὁδοί , ὅταν ἐρημοὶ ὦσι , καὶ πρὸς τὰς ἑνοίας ἡμῖν καιρὸν ὁ διδόναι , οὐδενὸς ὄντος τοῦ παρενοχλοῦντος . Καὶ οὕτως ἐν ὁδῷ πιστεύει , καὶ Παῦλος ἐν ὁδῷ · ἀλλὰ τοῦτον οὐδεὶς ἔλκει , ἀλλ’ ὁ Χριστός . Μείζων ἡ κατὰ τοὺς ἀποστόλους τοῦτο ἦν · τὸ δὲ μεῖζον , ἐκ τῶν ἀποστόλων δυνάμιν ὁ Ἱερουσαλὴμος , καὶ οὐδενὸς ὄντος ἐκ τούτων ἐν Δαμασκῷ , ἐπστήναι ἰκαδὲν πιστεῦσαι · καὶ οἱ ἐν Δαμασκῷ ἤδισαν , ὅτι σὲ ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ ἡδὲ πεπεισμένος · ἐπιστολὰς γὰρ ἐφερεν , ὥστε θῆσαι τοὺς πιστεύοντας . Καθάπερ ἱατρὸς ἀριστος , ἀμείζοντος ἐπὶ τοῦ πυρετοῦ , τὸ βοηθημα αὐτῷ ἐπήγαγεν ὁ Χριστός · ἔδει γὰρ αὐτὸν μεταβῆ μαινομένον κατασχεθῆναι . Τότε μάλιστα κατέπεσε , καὶ κατέγνω ἑαυτόν , ὡς δεινὰ τολμῶντος . Ἄλλὰ πάλιν καλὴν πρὸς ὑμᾶς τὸν λόγον ἐπαναλαβεῖν . Τίνος ἕνεκεν , εἰπέ μοι , αἱ Γραφαί ; Τὸ γὰρ ὑπέρτερον μέρος , πάντα ἐτήρηται . Τίνος ἕνεκεν ἐκκλησία ; Κατάχωσον τὰ βιβλία ἄ · τάχα οὐ τοιούτον χρήμα , οὐ τοιαύτη κόλασις . Εἰ τις καταχρώσειεν αὐτὰ ἐν χώρᾳ , καὶ μὴ ἀκούοι αὐτῶν , οὐχ οὕτω ; αὐτὰ ὑβρίζει , ὡς νῦν . Τί γὰρ , εἴπε μοι , τὸ ὑβριστικὸν ἐκεῖ ; Ὅτι αὐτὰ κατέκρυσε . Τί δαὶ ἴσχυθα ; Ὅτι οὐχ ἀκούομεν αὐτῶν . Εἴπε μοι , τίς ποτε μίμνον ὑβρίζειται ; ὅταν σιωπῶντος μὴ ἀποκρινῃται , ἢ ὅταν λέγοντος ; Πάντως ὅταν λέγοντος . Ὥστε μεῖζων ἡ ἴδρις νῦν , ὅταν καὶ φθεγγομένου μὴ ἀκούσης , μεῖζων ἡ καταφρόνησις . Μὴ λαλεῖτε ἡμῖν , φησί , πάλαι Ἰουδαῖοι πρὸς προφήταις ἐλεγον · ὑμεῖς δὲ χειρὸν ποιεῖτε ,
Lemmas: ἐφίημι , ἐμβάλλω εἰς δεσμωτήριον λοιπός ὁ θεός θαυμασιουργέω . καί πῶς , ὁράω · ὁ ἐκφέρω ἀπό ὁ φυλακή , αὐτός σημεῖον εἰμί ὁ ἄγω Φίλιππος , αὐτός σημεῖον εἰμί ὁ δείκνυμι Σαράντον ἕκτος , αὐτός σημεῖον εἰμί . καί σκέπω , πῶς μέν τιμάω ὁ Παῦλος , πῶς δέ ὁ εὐνοῦχος . ἐνταῦθα καί ὁ Χριστός φαίνω , ἴσως διά ὁ σκληρός , καί ὅτι εἄν ἄλλως ἐπεσίδη . οὗτος οὖν ἐσφήμενοι καί ἐγώ ὁ θαυμάσιος , ἄξιος ἑαυτοῦ παρασκευάζω . πολλός νῦν οὐδέ εἰς ἐκκλησία εἰσπνέω , οὐ οἶδα ὁ λέγω · ὁ δέ εὐνοῦχος , καί ἐν ἀγορά , καί ἐπί ὄχημα φέρω , ὁ ἀναγιγνώσκω ὁ Γραφής προσέχω . ἄλλος οὐ σύ · οὐδείς γάρ σύ βιβλίον ἔχω μετά χείρ , ἀλλά πᾶς μέλλω ἢ ὁ βιβλίον . Ζεύς τίς δέ μή πρό ὁ Ἱερουσαλὴμων ὁράω αὐτός , ἀλλά μετά οὗτος ; οὐχ ἐσθίω αὐτός ὁράω πλεονομονος ὁ ἀπόστολος , διά ὁ ἀσθενής ἔτι · οὐδή προσφωνέω οὕτως εἰμί ευχολος , ὡς εἰς ὁ προφήτης αὐτός κατηχέω . οὕτως καί νῦν , εἰμί τις σύ ἰδίως προσέχω ὁ προφήτης , οὖον δήω σημεῖον καί εἰμί βούλομαι , αὐτός ὁ προφητεία ὁράω ὁ φάω . ὅς ἀρδρατορ ἀπύ σχρητὴν ἄω , καί ἐν ὁ ταπείνωσις αὐτός ὁ κρίσις αὐτός ἀραρίσκω . ἐντεῦθεν μανθάνω , ὅτι σταυρόω , ὅτι αἱρέω ἀπό ὁ γῆ ἢ ζωή αὐτός , ὅτι ἁμαρτία οὐ ποιέω , ὅτι ἰσχύω καί ἰάτρως σῴζω , ὅτι ὁ γενεά αὐτός [ 159 ] ἀνεξιδήρητος , ὅτι πέρα ῥήγνυμι , ὅτι ὁ καταπέτασμα σχίζω , ὅτι νεκρός ἐκ ὁ μνημεῖον ἐγείρω · μᾶλλον δέ οὗτος πᾶς ἕπω αὐτός ὁ Φίλιππος , μόνος ὑπόδειξις λαμβάνω ἀπό ὁ προφήτης . Μέγης δύο ὁ ὁ Γραφής ἀνάγνωσις . οὕτως ἐκεῖνος πληρόω ὁ παρά ὁ Μωϋσῆς εἴρω κατέδω , καί κοιτάζω , καί διανίστημι , καί περιπατέω , μιμνήσκω κύριος ὁ Θεός σύ . μάλιστα γάρ ὁ ὁδός , ὅταν ἐρημόω εἰμί , καί πρός ὁ ενοια ἐγώ καιρός ὁ δίδωμι , οὐδείς εἰμί ὁ παρενοχλέω . καί οὕτως ἐν ὁδός πιστεύω , καί Παῦλος ἐν ὁδός · ἀλλά οὗτος οὐδείς ἕλκω , ἀλλά ὁ Χριστός . μείζων ὁ κατά ὁ ἀπόστολος οὗτος εἰμί · ὁ δέ μείζων , ἐκ ὁ ἀπόστολος δυνάμις ὁ Ἱερουσαλὴμος , καί οὐδείς εἰμί ἐκ οὗτος ἐν Δαμασκός , ἐφίστημι ἰκαδὲν πιστεύω · καί ὁ ἐν Δαμασκός ἐσθίω , ὅτι σύ ἀπό Ἱεροσόλυμα ἡδύς πείθω · ἐπιστολή γάρ φέρω , ὥστε θῆσαι ὁ πιστεύω . καθά ἰατρός ἀριστος , ἀμείζοντος ἐπί ὁ πυρετός , ὁ βοήθημα αὐτός ἐπάγω ὁ Χριστός · ἐσθίω γάρ αὐτός μεταβαίνω μαίνομαι κατέχω . τότε μάλιστα καταπίπτω , καί καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ , ὡς δεινός τολμάω . ἀλλά πάλιν καλός πρός σύ ὁ λόγος ἐπαναλαμβάνω . τίς ἕνεκα , εἶπον ἐγώ , ὁ γραφή ; ὁ γάρ ὑπέρτερος μέρος , πᾶς τηρέω . τίς ἕνεκα ἐκκλησία ; Κατάχωσον ὁ βιβλίον ὅς · τάχα οὖον τοιοῦτος χρήμα , οὖον τοιοῦτος κόλασις . εἰμί τις καταχράω αὐτός ἐν χώρα , καί μή ἀκούω αὐτός , οὐ οὗτος ; αὐτός ὑβρίζω , ὡς νῦν . τις γάρ , εἶπον ἐγώ , ὁ ὑβριστικός ἐκεῖ ; ὅτι2 αὐτός κατακρύπτω . τις δαί ἴσχυς ; ὅτι2 οὐ ἀκούω αὐτός . εἶπον ἐγώ , τίς ποτός μίμνω ὑβρίζω ; ὅταν σιωπάω μή ἀποκρίνω , ἢ ὅταν λέγω ; πάντως ὅταν λέγω . ὥστε μείζων ὁ ἴδρις νῦν , ὅταν καί φθέγγομαι μή ἄκων , μείζων ὁ καταφρόνησις . μή λαλέω ἐγώ , φημί , πάλαι Ἰουδαῖος πρός προφήτης λέγω · σύ δέ χείρων ποιέω ,