joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0192.4
Μεγάλα τῆς μετανοίας τὰ φάρμακα · μηδεὶς ἀπογνυσκέσθω σαυτῷ . Ἐκεῖνος δυντὸς ἀπογνῶσθαι δέος , ὁ ἀπογνῶσθαι ἑαυτῷ · ἐκεῖνος οὐχ ἔτι σωτηρίας ἔχει ἐλπίδας · Ὁ . Οὐ τὸ εἰς βάθος κακῶν ἐλθεῖν δεῖνον , ἀλλὰ τὸ κεῖσθαι μετὰ τὸ ἐλθεῖν · οὐ τὸ εἰς βάθος κακῶν ἐλθεῖν ἀσβές , ἀλλὰ τὸ καταφρονῆσαι μετὰ τὸ ἐλθεῖν . Δι’ ὁφείλες μεριμνᾶν , εἴπ’ μοι , μᾶλλον καταφρονεῖς ; Τραῦματα τοσαῦτα ἔχων , ἀνέπεσεν ; Οὐδὲν ἐστὶ ψυχῆς ἀνιατὸν τραῦμα · ἀλλ’ ἐπὶ μὲν σώματος πολλὰ ποιοῦται , ἐπὶ δὲ τῆς ψυχῆς οὐδὲν · καὶ ὑπὲρ ἐκείνων μὲν οὐ διαλιμπάνομεν χαίροντες , ὑπὲρ δὲ τοῦτον ῥαθυμοῦμεν . Οὐχ ὁρᾷς τὴν ληστίην , πῶς ἐν βραχεῖ χρόνῳ κατῴρτωσεν ; οὐχ ὁρᾷς τοὺς μάρτυρας , πῶς ἐν βραχεῖ τὸ πᾶν ἠγύσαν ; Ἀλλ’ οὐχ ἔστιν ἄχρι μαρτυρίου καιρός · Ἀλλ’ ἀγώνων καὶ καιρός , ὁ πολλάκις εἴπον , εἰ βουλοῦμεθα . Οἱ γὰρ θέλοντες , φησίν , εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , διωχθήσονται . Οἱ εὐσεβῶς ζῶντες δει διώκονται , χῶν μὴ παρὰ ἀνθρώπων , ἀλλὰ παρὰ δαιμονίων , δς δὴ καὶ χαλεπώτερος ἐστὶ διωγμός . Καὶ πρώτων οὐτ’ αὐτὴς μάλιστα τῆς ἀνέσεως τοῦτον ὑπομένουσιν οὐ μὴ νήφοντες . Ἡ μικρὸν οἴει διωγμὸν τὸ ἐν ἀνέσει εἶναι ; Τοῦτο πάντων ἐστὶ βαρύτερον , τοῦτο καὶ διωγμὸν χειρόν . Καθάπερ γὰρ ῥεῦμα ἐπιρρέων ἢ ἀνεσις χανυοὶ τὴν ψυχὴν · καὶ ὅπερ ἐστὶ θέρος καὶ χειμῶν , τοῦτο διωγμὸς καὶ ἀνεσις . Ἵνα δὲ μάθῃς τὴν περιουσίαν , τὸι χειρῶν οὕτως ὁ διωγμὸςe , σκοπῶν ἐντεῦθεν . Ὑπὸν καταχεῖ τῇ ψυχῇ , χάταρην πολλὴν καὶ ῥαθυμίαν ἐμποιεῖ , τὰ πάθη διεγείρει πάντοθεν , ὀπλίζει τύφον , ὀπλίζει ἡδονὴν , ὀπλίζει ὕμνον , βακχάνει , κενοδοξίαν , ζηλον . Ἀλλ’ ἐν διωγμῷ τοῦτον οὐδὲν ἐνοχλεῖν δυναται · ἀλλ’ ὁ φόβος ἐπεισελθὼν καθάπει τινὶ μάστιγι σφόδρα κύνα ὕλακτοῦντα πλήθες , ταῦτα πάντα τὰ πάθη οὐδὲ γρύζει δέ.[197 ] Τίς ἐν διωγμῷ κενοδοξήσει δυναται ; τίς ἐν ἡδονῇ γενέσθαι ; Οὐδεὶς · ἀλλὰ τρόμος πολλὸς καὶ φόβος , πολλὴν τὴν γαλήνην ἐργαζόμενος , εἰδὼν τὸν λιμένα παρασκευαζόμενον , τὴν ψυχὴν εὐλαβῆ ποιῶν . Ἠκούσα ποτε πατέρων τῶν ἡμετέρων λεγόντων ( φ’ ἡμῶν γὰρ μὴ γένοιτο · χελευώμεθα γὰρ μὴ αἰτεῖν πειρασμόν ) , ὅτι κατὰ τὸν διωγμὸν τὸν παλαιὸν ἦν ἰδεῖν δυντὸς Χριστιανούς ἄνδρας . Οὐδεὶς γὰρ χρημάτων ἐφρόντιζεν , οὐδεὶς γυναικός , οὐδεὶς παίδων , οὐδεὶς οἰκίας , οὐδεὶς πατρίδος · μία πάντων ἦν σπουδή , τὴν ψυχὴν περισώσαι ἑαυτῶν . Οἱ μὲν ἐν νημυσί καὶ τάφοις , οἱ δὲ ἐν ἐρημίαις ἐκρύπτοντο . Οὐ μόνον δὲ ἄνδρες , ἀλλὰf καὶ γυναῖκες ἀπαλαὶ καὶ τρυφερὰς τὸτε ἐκρύπτοντο , διηγεῖτο μαχόμεναι λιμῷ . Ἐνῶνθον οὖν , εἰ τις πολυτελείας , εἰ τις τρυφῆς ἐπεῖσθλην ἄν ποτε πόθος γυναικὶ παρὰ λάρακι κρυπτομένη καὶ περιενοισῇ τὴν θέραινα , ὅπω ; ἐλθὼν χοιλάζουσα δεῖπνον , καὶ φοβοῦμένη , μὴ πως ἀλῇ , καὶ καθάπερ ἐν κακίῃ τῷ τάφῳ κειμένη · ἄρα γὰρ ἐνθυμήσεται , ὅτι γέγονέ ποτε τρυφή , ὅτι χώρος ἕλος ἐστίν ; Ὅρᾳς ὅτι νῦν ἐστὶ μᾶλλον ὁ διωγμός , καθάπερ θηρίων τῶν παλῶν ἐπιθυμιῶν ἡμῖν πάντοθεν ; Νῦν ἐστὶν ὁ χαλεπὸς διωγμός , ταύτη τε , καὶ ὅτι οὐδὲ νομίζεται εἶναι διωγμός . Καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ἔχει τὸ χαλεπὸν οὕτος ὁ πόλεμος , ὅς εἴρηγ νομίζεται , ἵνα μὴ ὀπλίζωμεθα κατ’ αὐτοῦ , μηδὲ διαναστώ -
Lemmas: Μεγάλα ὁ μετάνοια ὁ φάρμακον · μηδείς απογνυσκω σεαυτοῦ . ἐκεῖνος Δύντος ἀπογιγνώσκω δέος , ὁ ἀπογιγνώσκω ἑαυτοῦ · ἐκεῖνος οὐ ἔτι σωτηρία ἔχω ἐλπίς · ὁ . οὖον ὁ εἰς βάθος κακός ἔρχομαι δεῖνος , ἀλλά ὁ κεῖμαι μετά ὁ ἔρχομαι · οὖον ὁ εἰς βάθος κακός ἔρχομαι ἀσβός , ἀλλά ὁ καταφρονέω μετά ὁ ἔρχομαι . διά ὀφέλλω μεριμνάω , εἶπον ἐγώ , μᾶλλον καταφρονέω ; τραῦμα τοσοῦτος ἔχω , ἀναπίπτω ; οὐδείς εἰμί Ψυχή ἀνιάω τραῦμα · ἀλλά ἐπί μέν σῶμα πολύς ποιόω , ἐπί δέ ὁ Ψυχή οὐδείς · καί ὑπέρ ἐκεῖνος μέν οὖον διαλείπω χαίρω , ὑπέρ δέ οὗτος ῥαθυμέω . οὐχ ὁράω ὁ λῆστις , πῶς ἐν βραχύς χρόνος κατορθόω ; οὐ ὁράω ὁ μάρτυς , πῶς ἐν βραχύς ὁ πᾶς ηγυσαω ; ἀλλά οὐ εἰμί ἄχρι μαρτύριον καιρός · ἀλλά ἀγών καί καιρός , ὁ πολλάκις εἶπον , εἰμί βουλέω . ὁ γάρ ἐθέλω , φημί , εὐσεβής ζῶ ἐν Χριστός Ἰησοῦς , διώκω . ὁ εὐσεβής ζῶ δεῖ διώκω , χόω μή παρά ἄνθρωπος , ἀλλά παρά δαιμόνιος , ΔΣ δή καί χαλεπός εἰμί διωγμός . καί πρῶτος οὐ αὐτός μάλιστα ὁ ἄνεσις οὗτος ὑπομένω οὖον μή νήφω . ὁ μικρός οἴομαι διωγμός ὁ ἐν ἄνεσις εἰμί ; οὗτος πᾶς εἰμί βαρύς , οὗτος καί διωγμός χείρων . καθά γάρ ῥεῦμα ἐπιρρέω ἢ ἄνεσις χανύω ὁ ψυχή · καί ὅσπερ εἰμί θέρος καί χειμῶν , οὗτος διωγμός καί ἄνεσις . ἵνα δέ μανθάνω ὁ περιουσία , τοι χείρ οὕτως ὁ διωγμός , σκοπός ἐντεῦθεν . ὕπειμι καταχέω ὁ Ψυχή , χάταρην πολύς καί ῥᾳθυμία ἐμποιέω , ὁ πάθος διά-ἐγείρω πάντοθεν , ὁπλίζω τύφω , ὁπλίζω ἡδονά , ὁπλίζω ὕμνος , βακχάνει , κενοδοξία , ζῆλος . ἀλλά ἐν διωγμός οὗτος οὐδείς ἐνοχλέω δυνατός · ἀλλά ὁ φόβος ἐπεισέρχομαι καθάπτω τις μάστιξ σφόδρα κύω ὑλακτέω πλήθω , οὗτος πᾶς ὁ πάθος οὐδέ γρύζω δείδω ] Τῖς ἐν διωγμός κενοδοξέω δυνατός ; τίς ἐν ἡδονή γίγνομαι ; οὐδείς · ἀλλά τρόμος πολύς καί φόβος , πολύς ὁ γαλήνη ἐργάζομαι , ἀνάκλεις ὁ λιμήν παρασκευάζω , ὁ ψυχή εὐλαβής ποιέω . ἥκω ποτός πατήρ ὁ ἡμέτερος λέγω ( ἀπό ἐγώ γάρ μή γίγνομαι · χελευιημι γάρ μή αἰτέω πειρασμός ) , ὅτι κατά ὁ διωγμός ὁ παλαιός εἰμί ὁράω Δύντος Χριστιανός ἀνήρ . οὐδείς γάρ χρῆμα φροντίζω , οὐδείς γυνή , οὐδείς παῖς , οὐδείς οἰκίον , οὐδείς πατρίς · εἷς πᾶς εἰμί σπουδή , ὁ ψυχή περισῴζω ἑαυτοῦ . ὁ μέν ἐν νημυσί καί τάφος , ὁ δέ ἐν ἐρημία κρύπτω . οὖον μόνος δέ ἀνήρ , ἀλός καί γυνή ἁπαλός καί τρυφερός τότε κρύπτω , διηγέομαι μάχομαι λιμός . Ἐνῶνθον οὖν , εἰμί τις πολυτέλεια , εἰμί τις τρυφή ἐπεῖσθλην ἄν ποτός πόθος γυνή παρά λάρακι κρύπτω καί περιφέρω ὁ θέραινα , ὅπω ; ἔρχομαι χολιάζω δεῖπνον , καί φοβέω , μή πως ἀλέω , καί καθάπερ ἐν κακία ὁ τάφος κεῖμαι · ἄρα γάρ ἐνθυμέομαι , ὅτι γίγνομαι ποτός τρυφή , ὅτι χώρος ἕλος εἰμί ; ὁράω ὅτι νῦν εἰμί μᾶλλον ὁ διωγμός , καθάπερ θηρίον ὁ πάλη ἐπιθυμία ἐγώ πάντοθεν ; νῦν εἰμί ὁ χαλεπός διωγμός , οὗτος τε , καί ὅτι οὐδέ νομίζω εἰμί διωγμός . καί γάρ καί οὗτος ἔχω ὁ χαλεπός οὗτος ὁ πόλεμος , ὅς λέγω νομίζω , ἵνα μή ὁπλίζω κατά αὐτός , μηδέ διανίστημι -