joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0360.2
Ὁ δὲ Παῦλος οὐχ εἶπεν , Οὐ βούλομαι , μὴ ποτε καὶ σφοδρότερον ποιήσῃ τὸν διχασμόν , ἀλλὰ πάλιν παρρησιάζεται , καὶ φησιν · Ἐπὶ τοῦ ὀνόματος Καίσαρος ἐστὼς εἰμι , οὐ με δεῖ κρίνεσθαι . Μεγάλη ἡ παρρησία . Καὶ ὅρα πῶς αὐτοῖς συλλαλεῖται · μονοῦναι · γὰρ τοῦτο λέγει δι’ ὧν ἀπολύεσθαι · Ἐξεδάλυν με ἀπαξ αὐτοῖ , καὶ τοῦτο νομίζουσι κατακρινεῖν , τῷ δεῖκνυσιν , ὅτι εἰς Καίσαρα ἤμαρτον · ἐπ’ αὐτοῦ βούλομαι κριθῆναι τοῦ ἡλικημένου . Οὕτως εἰπὼν , ἐπάγει · Ἰουδαίους οὐδὲν ἠδίκησα , ὡς καὶ σὺ κάλλιον ἐπιγινώσκεις . Καθῆφато αὐτοῦ λοιπὸν ὡς καὶ χαριζομένου . Ἐτα ἐπεὶ καθῆφάτο , πάλιν ἐκλύει τὸν λόγον , ἐπάγων · Εἰ μὲν οὖν ἀδίκω , ἢ ἀξίων τι θανάτου πέπραχα , οὐ παραίνωμαι ἀν ἀποθανεῖν . Κατ’ ἑαυτοῦ τῇ ψυχῇν ἐκφέρει , φησίν . Τοῦτο οὐ θανατῶντος , ἀλλὰ σφόδρα θαρρούντος ἐστιν , οἷς ἐλάλει · μετὰ γὰρ τῆς παρρησίας καὶ τὴν δικαιολογίαν εἶναι δεῖ , ὥστε ἐντρέφαι . Εἰ δὲ οὐδὲν ἐστιν ὃν κατηγοροῦσί μου , οὐδεὶς με δύναται χαρίσασθαι . Κἄν θέλῃ , φησίν , οὐ δυνήσεται . Οὐχ εἶπεν , Οὐχ ἄξιός εἰμι ἀποθανεῖν , οὐδὲ , Ἀπολυθήναι , ἀλλ’ , Ἑτοιμος κρίνεσθαι ἐπὶ Καίσαρος · ἄμα καὶ τοῦ ἀνέχρεστος μνησθεὶς , μᾶλλον διάρρηξεν ἐπιχαλέσασθαι . Καὶ οὐχ εἶπε , Σὺ , ἀλλ’ , Οὐδεὶς · καὶ προσέθηκε , Καίσαρα ἐπικαλοῦμαι , ὥστε μὴ εἶναι εἰς ἐκείνον τὴν ὕβριν . Τότε ὁ Φήστος συλλαλιζεται μετὰ τοῦ συμβουλίου , ἀπεκρίθη · Καίσαρα ἐπικαλοῦσαι · ἐπὶ Καίσαρα πορεύσῃ . Εἶδεν πῶς χαρίζεται · Τοῦτο γὰρ χάρις ἐστὶ , τὸ συλλαλεῖν μετὰ τῶν κατηγόρων , ὁ διεργασμένης γνώμης ἐστὶ , καὶ συγχεύσης τὴν τάξιν . Ὅρα πάλιν ἐκτενομένην αὐτοῦ τὴν δίκην , καὶ τὴν ἐπιβουλὴν ἀφορμὴν τοῦ κήρυγματος ὑπομένην . Ταῦτα γὰρ οἰκονομεῖται , ὥστε μετ’ εὐκολίας καὶ φυλακῆς ἀπευελυθόμενον αὐτὸν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα ὑπὸ μηδεὸς ἐπιβουλευομένου · οὐ γὰρ ἤν ἴσον ἀπλῶς παραγενέσθαι , καὶ ἐπὶ αἰτία τοῦτο . Τοῦτο καὶ συνελαβεῖν ποιήσεν Ἰουδαίους εἶναι . Εἶτα πάλιν χρόνος γίνεται ἐνδιατριβόντος αὐτοῦ τοῖς Ἱεροσολύμοις , ἵνα μάθῃ , ὅτι καὶ χρόνου γενομένου , οὐδὲν τὰ τῆς ἐπιβουλῆς αὐτῷ ἔχρει , τοῦ θεοῦ μὴ συγχωροῦντος . Ἄγρίππας δὲ οὕτως ὁ βασιλεὺς καὶ Βερνίκη κατήφισαν εἰς Καίσαρειαν . Οὕτως ὁ Ἄγρίππας ὁ καὶ Ἡρῴδης , ἑτέρός μοι δοκεῖ , ὡς εἶναι τέταρτον τούτων μετ’ ἐκείνου τὸν ἐπὶ Ἰαχίνῃ . Ὅρα τοὺς ἐχθροὺς συμπραττόντας ἀκούσας . Ἵστε δὲ μέγα γενέσθαι τὸ ἀκροατήριον , εἰς ἐπιθυμίαν ἐνέπασεν [ 384 ] ὁ Ἄγρίππας τῆς ἀκροάσεως · καὶ οὐχ ἀπλῶς ἀκούει , ἀλλὰ μετὰ παρασκευῆς . Καὶ τὸν τὸν ἀπογιαν , ἣν ὁ ἄρχων φησὶ · Καὶ αὐτοῦ δὲ τοῦτον ἐπικαλεσαμένου τὸν Σεβαστόν , ἔκρινε πέμψαι αὐτόν , περὶ οὐ ἀσφαλὲς εἰ τῷ κυρίῳ γράφαι οὐκ ἔχω . Οὕτω γράφει ὁ Φήστος , καὶ ἐκπομπεύεται ὁ ὤμητος ἢ Ἰουδαϊκὴ διὰν γὰρ ταῦτα ὁ ἄρχων λέγῃ , ἀνύποπτός ἐστι . Διὰ τοῦτο
Lemmas: ὁ δέ Παῦλος οὐ εἶπον , οὖον βούλομαι , μή ποτός καί σφοδρός ποιέω ὁ διχασμός , ἀλλά πάλιν παρρησιάζομαι , καί φημί · ἐπί ὁ ὄνομα Καῖσαρ ἵστημι εἰμί , οὖον ἐγώ δεῖ κρίνω . Μεγάλη ὁ παρρησία . καί ὁράω πῶς αὐτός συλλαλέω · μονόω · γάρ οὗτος λέγω διά ὅς ἀπολύω · Ἐξεδάλυν ἐγώ ἅπαξ αὐτός , καί οὗτος νομίζω κατακρίνω , ὁ δείκνυμι , ὅτι εἰς Καῖσαρ ἁμαρτάνω · ἐπί αὐτός βούλομαι κρίνω ὁ ἡλικημένου . οὕτως εἶπον , ἐπάγω · Ἰουδαῖος οὐδείς ἀδικέω , ὡς καί σύ καλός ἐπιγιγνώσκω . Καθῆφато αὐτός λοιπός ὡς καί χαρίζομαι . ἔτης ἐπεί καθάπτω , πάλιν ἐκλύω ὁ λόγος , ἐπάγω · εἰμί μέν οὖν ἄδικος , ἢ ἄξιος τίς θάνατος πράσσω , οὖον παραινέω εἰς ἀποθνῄσκω . κατά ἑαυτοῦ ὁ Ψυχή ἐκφέρω , φημί . οὗτος οὖον θανατάω , ἀλλά σφόδρα θαρσέω εἰμί , ὅς λαλέω · μετά γάρ ὁ παρρησία καί ὁ δικαιολογία εἰμί δεῖ , ὥστε ἐντρέφω . εἰμί δέ οὐδείς εἰμί ὅς κατηγορέω ἐγώ , οὐδείς ἐγώ δύναμαι χαρίζομαι . κἀν ἐθέλω , φημί , οὖον δύναμαι . οὐχ εἶπον , οὐχ ἄξιος εἰμί ἀποθνῄσκω , οὐδέ , ἀπολύω , ἀλλά , ἑτοῖμος κρίνω ἐπί Καῖσαρ · ἄμη καί ὁ ἀνέχρεστος μιμνήσκω , μᾶλλον διαρρήγνυμι ἐπιχαλάω . καί οὐ εἶπον , σύ , ἀλλά , οὐδείς · καί προστίθημι , Καῖσαρ ἐπικαλέω , ὥστε μή εἰμί εἰς ἐκεῖνος ὁ ὕβρις . τότε ὁ Φήστος συλλαλιζω μετά ὁ συμβούλιον , ἀποκρίνω · Καῖσαρ ἐπικαλέω · ἐπί Καῖσαρ πορεύω . εἶδον πῶς χαρίζομαι · οὗτος γάρ χάρις εἰμί , ὁ συλλαλέω μετά ὁ κατήγορος , ὁ διεργάζομαι γνώμη εἰμί , καί συγχέω ὁ τάξις . Ὅρας πάλιν ἐκτείνω αὐτός ὁ δίκη , καί ὁ ἐπιβουλή ἀφορμή ὁ κήρυγμα ὑπομένω . οὗτος γάρ οἰκονομέω , ὥστε μετά εὐκολία καί φυλακή απευελυθομενω αὐτός εἰς ὁ Ἱερουσαλήμ ὑπό Μήδεος ἐπιβουλεύω · οὖον γάρ ἐάν ἴσος ἀπλόος παραγίγνομαι , καί ἐπί αἰτία οὗτος . οὗτος καί συλλαμβάνω ποιέω Ἰουδαῖος εἰμί . εἶτα πάλιν χρόνος γίγνομαι ἐνδιατρίβω αὐτός ὁ Ἱερουσαλήμ , ἵνα μανθάνω , ὅτι καί χρόνος γίγνομαι , οὐδείς ὁ ὁ ἐπιβουλή αὐτός χρῷ , ὁ θεός μή συγχωρέω . Ἀγρίππας δέ οὕτως ὁ βασιλεύς καί Βερνίκη κατηφισαω εἰς Καισάρεια . οὕτως ὁ Ἀγρίππας ὁ καί Ἡρῴδης , ἕτερος ἐγώ δοκέω , ὡς εἰμί τέταρτος οὗτος μετά ἐκεῖνος ὁ ἐπί Ἰαχίνῃ . Ὅρας ὁ ἐχθρός συμπράσσω ἀκούω . οἶδα δέ μέγας γίγνομαι ὁ ἀκροατήριον , εἰς ἐπιθυμία ἐμπάσσω [ 384 ] ὁ Ἀγρίππας ὁ ἀκρόασις · καί οὐ ἀπλόος ἀκούω , ἀλλά μετά παρασκευή . καί ὁ ὁ ἀπογιαν , ὅς ὁ ἄρχω φημί · καί αὐτός δέ οὗτος ἐπικαλέω ὁ Σεβαστός , κρίνω πέμπω αὐτός , περί οὖον ἀσφαλής εἰμί ὁ κύριος γραφεύς οὐ ἔχω . οὕτως γράφω ὁ Φήστος , καί ἐκπομπεύω ὁ ὄμνυμι ἢ Ἰουδαϊκός δῖος γάρ οὗτος ὁ ἄρχω λέγω , ανύποπτος εἰμί . Ζεύς οὗτος