joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0160.2
λέγοντες · Μὴ λαλεῖτε , οὐ ποιοῦμεν . Ἐκεῖνοι μὲν οὖν ἀπέστρεφον αὐτοὺς μὴδὲ φθέγγεσθαι , ὡς ἀπὸ τῆς φωνῆς ὀχούμενοι τινὰ εὐλαβείας ἀφορμὴν · ὑμεῖς δὲ ἐκ πολλῆς καταφρονήσεως οὕδε τοῦτο ποιεῖτε . Πιστεύσατε , καὶ τὰ στόματα ἡμῖν ἐνεργάσατε , τὰς χεῖρας ἐπιθέντες ἑ , οὐχ ἦν τοσαύτη ἡ ὑβρις ὅση νῦν . Εἴπὲ γὰρ μοι , ὁ ἀκούων καὶ μὴ πειθόμενος , μεῖζόνως καταφρονεῖ , ἢ ὁ μὴδὲ ἀκούων ; ε’ . Ἄλλὰ φέρει ἐπὶ ὑδρεύσεως τὸ πρᾶγμα ἐξετάσωμεν . Εἰ τις τὸν ὑδρίζοντα κατέχει , καὶ ἐπιστομίζει ὡς ἀλύων ταῖς ὑδρείαις , ἕτερος δὲ μὴδὲ φροντίζει μισθὸν προσποιεῖτο , τις μᾶλλον καταφρονεῖ ; οὐχ οὕτος ; Ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἐμφαίνει , ὅτι πληγὴν δέχεται · οὕτος δὲ μονοψυχὴ τὸ στόμα ἐμφράττει τοῦ Θεοῦ . Ἐφρίξατε τὸ ῥηθὲν ; Ἄλλ’ ἄκουε καὶ πῶς τοῦτο γίνεται . Τὸ στόμα , δι’ οὗ ὁ Θεὸς φθέγγεται , στόμα ἐστὶ τοῦ Θεοῦ . Καθάπερ γὰρ τοῦτο τὸ στόμα τῆς ψυχῆς ἡμῶν ἐστι , καίτοι ψυχῆς οὐκ ἐχοῦσης στόμα · οὕτω καὶ τὸ στόμα τῶν προφητῶν στόμα ἐστὶ τοῦ Θεοῦ . Ἀκούσατε καὶ φρίξατε . Κοινὸς διάκονος , ἔστηκεν ὁ διάκονος μέγα βοῶν καὶ λέγων · Πρόσχωμεν · καὶ τοῦτο πολλάκις . Ἐκεῖνον ἡ φωνὴ κοινὴ τῆς Ἐκκλησίας ἐστίν , ἢν οὕτος [ 160 ] ἀφήσι , καὶ οὐδεὶς ὁ προσέχων . Μετ’ ἐκείνου ἄρχεται ὁ ἀναγνώστης τῆς προφητείας · Ἡσαΐου · καὶ οὐδὲ οὕτος προσέχει τις , καίτοι προφητεία οὐδὲν ἀνθρώπινον ἔχει . Εἶτα εἰς ἐπίσκοπον ἐκφωνεῖ λέγων , Τάδε λέγει Κύριος , καὶ οὐδὲ οὕτω προσέχει τις . Τί λέγω ; Φοβερὰ τινα διεξέρχεται καὶ φρικώδη , καὶ οὐδὲ οὕτως ἐστι τις ὁ προσέχων . Ἄλλὰ τις ὁ λόγος τῶν πολλῶν ; Ἄει , φησί , τὰ αὐτὰ ἀναγιγνώσκεται . Τοῦτο μάλιστα ὑμᾶς ἀπόλλυσιν . Εἰ μὲν οὖν ἤδειτε αὐτά , μάλιστα μὲν οὐδὲ ὧτως ἀπέχυσαι ἔδει · ἐπεὶ καὶ ἐν τοῖς θεάτροις αἱ ! τὰ αὐτὰ γίνεται , καὶ ὅμως οὐ λαμβάνετε χόρον . Ποῖα τὰ αὐτὰ τολμᾷς εἰπεῖν , ὁ μὴδὲ τῶν προφητῶν τὰ ὀνόματα εἰδώς ; Οὐχ αἰσχυντὶ λέγω μὲν διὰ τοῦτο μὴ ἀκούειν , ἐπειδὴ τὰ αὐτὰ ἀεὶ ἀναγιγνώσκεται , οὐχ εἰδὼς ὅτι οὐδὲ τὰ ὀνόματα τῶν ἀναγιγνωσκομένων , καὶ ταῦτα ἀεὶ τὰ αὐτὰ ἀκούων ; Καὶ γὰρ σὺ ὠμολόγησας , ὅτι τὰ αὐτὰ λέγεται ἑ . Ἐγὼ μὲν ἔλεγον εἰς κατηγορίαν προσφέρων τοῦτο , σὲ ἐχρὴν ἐφ’ ἑτέραν ἀπολογίαν ἐλθεῖν , μὴ ἐπὶ τὴν κατηγορίαν τὴν σὴν . Εἴπὲ μοι , σὺ οὐ παραίνεις τῷ υἱῷ τῷ σῷ ; Ἄν σὺν οὕτως εἴπης , ὅτι · Λέι τὰ αὐτά , ὅρα οὐχ ἡγὴ ὑβριν εἶναι ; Τότε ἀνὴν μὴ λέγειν τὰ αὐτά , ὅτε αὐτὰ καὶ ἤδειμεν , καὶ διὰ τῶν ἔργων ἐπεδεικνύμεθα · μᾶλλον δὲ οὕδε τότε περιττὴ ἡ ἀνάγνωσις . Τί Τιμοθέου Ἰσον ; Ἄλλ’ ὅμως καὶ ἐκεῖνον γράφων ὁ Παῦλος ἔλεγε · Πρόσεχε τῇ ἀναγνώσει , τῇ παρακλήσει ἑ . Οὐ γὰρ ἐστιν , οὐχ ἐστιν ἐξαντληθῆναι ποτε τὸν νοῦν τῶν Γραφῶν · πηγὴ τις ἐστιν οὐχ ἔχουσα πέρας . Εἴπον , Ἑσοφίσθαι , φησί , καὶ τότε ἀπίσης ἀπ’ ἐμοῦ ι . Βούλεσθε δεῖξω , ὅτι οὐχ ἐστὶ τὰ αὐτά ; Πόσους νομίζετε εἰρηκέναι εἰς ἰ τὰ Εὐαγγέλια ; Ἄλλ’ οὕτοι πάντες ξένους καὶ καινούς εἴπον . Ὥσφ γὰρ δὲν τὸ αὐτὸς ἐνδιατρίβει , τοσοῦτω δεύτερον βλέπει , τοσοῦτω πλεῖον ὁρᾷ τὸ φῶς καθαρόν . Ἰδοὺ πῶςά λέγω · Τί ἐστι προφητεία ; εἴπατε · τὶ ἐστι διηγήματα ; τὶ ἐστι παραβολή ; τὶ ἐστιν ἀλληγορία ; τὶ ἐστι τύπος ; τὶ ἐστι σύμβολον ; τὶ ἐστιν Εὐαγγέλια ; Τοῦτο δὴ μόνον εἰπατέ μοι τὸ φανερὸν , διὰ τὶ Εὐαγγέλια εἴρηται ; Ἄς.τοὶ πολλάκις ἠκούσατε , δτι τὰ
Lemmas: λέγω · μή λαλέω , οὖον ποιέω . ἐκεῖνος μέν οὖν ἀποστρέφω αὐτός μηδέ φθέγγομαι , ὡς ἀπό ὁ φωνή ὀχέω τις εὐλάβεια ἀφορμή · σύ δέ ἐκ πολύς καταφρόνησις οὐδέ οὗτος ποιέω . πιστεύω , καί ὁ στόμα ἐγώ ἐνεργάζομαι , ὁ χείρ ἐπιτίθημι ὅς , οὐ εἰμί τοσοῦτος ὁ ὕβρις ὅσος νῦν . εἶπον γάρ ἐγώ , ὁ ἀκούω καί μή πείθω , μέζος καταφρονέω , ἢ ὁ μηδέ ἀκούω ; εἰ . ἀλλά φέρω ἐπί ὕδρευσις ὁ πρᾶγμα ἐξετάζω . εἰμί τις ὁ υδριθεριζω κατέχω , καί ἐπιστομίζω ὡς ἄλυς ὁ ὑδρεία , ἕτερος δέ μηδέ φροντίζω μισθός προσποιέω , τις μᾶλλον καταφρονέω ; οὐ οὗτος ; ἐκεῖνος μέν γάρ ἐμφαίνω , ὅτι πληγή δέχομαι · οὗτος δέ μονοψυχὴ ὁ στόμα ἐμφράσσω ὁ Θεός . φρίσσω ὁ ἐρώ ; ἄλλος ἀκούω καί πῶς οὗτος γίγνομαι . ὁ στόμα , διά ὅς ὁ θεός φθέγγομαι , στόμα εἰμί ὁ Θεός . καθά γάρ οὗτος ὁ στόμα ὁ Ψυχή ἐγώ εἰμί , καίτοι Ψυχή οὐ ἔχω στόμα · οὗτος καί ὁ στόμα ὁ προφήτης στόμα εἰμί ὁ Θεός . ἀκούω καί φρίσσω . Κοινός διάκονος , ἵστημι ὁ διάκονος μέγας βοῦς καί λέγω · προέχω · καί οὗτος πολλάκις . ἐκεῖνος ὁ φωνή κοινός ὁ ἐκκλησία εἰμί , εἄν οὗτος [ 160 ] ἀφίημι , καί οὐδείς ὁ προσέχω . μετά ἐκεῖνος ἄρχω ὁ Ἀναγνώστης ὁ προφητεία · Ἠσαΐας · καί οὐδέ οὗτος προσέχω τις , καίτοι προφητεία οὐδείς ἀνθρώπινος ἔχω . εἶτα εἰς ἐπίσκοπος ἐκφωνέω λέγω , ὅδε λέγω Κύριος , καί οὐδέ οὗτος προσέχω τις . τις λέγω ; Φοβερός τις διεξέρχομαι καί φρικώδης , καί οὐδέ οὕτως εἰμί τις ὁ προσέχω . ἀλλά τις ὁ λόγος ὁ πολύς ; ἀάω , φημί , ὁ αὐτός ἀναγιγνώσκω . οὗτος μάλιστα σύ ἀπόλλυμι . εἰμί μέν οὖν οἶδα αὐτός , μάλιστα μέν οὐδέ ὅς ἀποχέω ἐσθίω · ἐπεί καί ἐν ὁ θέατρον ὁ ! ὁ αὐτός γίγνομαι , καί ὅμως οὖον λαμβάνω χόρος . Ποίας ὁ αὐτός τολμάω εἶπον , ὁ μηδέ ὁ προφήτης ὁ ὄνομα οἶδα ; οὐχ αἰσχυντὶ λέγω μέν διά οὗτος μή ἀκούω , ἐπεί ὁ αὐτός ἀεί ἀναγιγνώσκω , οὐ εἰδοί ὅτι οὐδέ ὁ ὄνομα ὁ ἀναγιγνώσκω , καί οὗτος ἀεί ὁ αὐτός ἀκούω ; καί γάρ σύ ὁμολογέω , ὅτι ὁ αὐτός λέγω ὅς . ἐγώ μέν λέγω εἰς κατηγορία προσφέρω οὗτος , σύ χρή ἐπί ἕτερος ἀπολογία ἔρχομαι , μή ἐπί ὁ κατηγορία ὁ σός . εἶπον ἐγώ , σύ οὖον παραινέω ὁ υἱός ὁ σός ; ἄν σύν οὕτως εἶπον , ὅτι · Λέι ὁ αὐτός , ὁράω οὐ ἡγέομαι ὕβρις εἰμί ; τότε ἄνειμι μή λέγω ὁ αὐτός , ὅτε αὐτός καί οἶδα , καί διά ὁ ἔργον ἐπιδείκνυμι · μᾶλλον δέ οὐδέ τότε περισσός ὁ ἀνάγνωσις . τις Τιμόθεος Ἴσος ; ἄλλος ὅμως καί ἐκεῖνος γράφω ὁ Παῦλος λέγω · προσέχω ὁ ἀναγιγνώσκω , ὁ παράκλησις ὅς . οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί ἐξαντλέω ποτός ὁ νόος ὁ Γραφής · πηγή τις εἰμί οὐ ἔχω πέρας . εἶπον , εσοφιεπομαι , φημί , καί τότε ἀφίημι ἀπό ἐγώ ι . βούλομαι δείκνυμι , ὅτι οὐ εἰμί ὁ αὐτός ; πόσος νομίζω εἴρω εἰς εἷς ὁ εὐαγγέλιον ; ἄλλος οὕτος πᾶς ξένος καί καινός εἶπον . Ὥσφ γάρ δέν ὁ αὐτός ἐνδιατρίβω , τοσοῦτος δύο βλέπω , τοσοῦτος πλείων ὁράω ὁ φάος καθαρός . ἰδέ πῶς λέγω · τις εἰμί προφητεία ; εἶπον · τίς εἰμί διήγημα ; τίς εἰμί παραβολή ; τίς εἰμί ἀλληγορία ; τίς εἰμί τύπος ; τίς εἰμί σύμβολον ; τίς εἰμί εὐαγγέλιον ; οὗτος δή μόνος εἶπον ἐγώ ὁ φανερός , διά τίς εὐαγγέλιον εἴρω ; Ἄς.τοὶ πολλάκις ἀκούω , δ ὁ