joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0208.2
ἔστω πνευματικὴν , οὐχ ὡστε χύτρας οὐδὲ λέβητας , ἀλλὰ τὴν ψυχὴν κατασκευάζει τὴν σὴν , ἢ καὶ χαλκοτύπου καὶ χρυσοῦχου πολλῷ βελτίων . Τὴν [ 214 ] παλαίαν γενομένην τοῖς ἁμαρτήμασι εἰσάγαγε εἰς τὸ χωνευτήριον τῆς ἐξομολογήσεως · τὴν σφύραν κατένεγκε ἀπὸ πολλοῦ τοῦ ὕψους · τοῦτέστι , τῶν ῥημάτων τὴν κατάγνωσιν · ἀναφῶν τὸ πῦρ τοῦ Πνεύματος . Πολλῷ μείζονα τέχνην ἔχεις . Οὐ χρυσῷ σκεύη ρυθμίζεις , ἀλλὰ τὴν παντὸς χρυσίου τιμιωτέραν ψυχὴν , καθάπερ ὁ χαλκεὺς τὸ σκεῦος . Οὐ γὰρ σωματικὸν σκεῦος ρυθμίζεις , ἀλλὰ τὴν ψυχὴν ἀπαλλάττεις τῆς φαντασίας πάσης τῆς βωμωτικῆς . Παρακαλεσθὼ σοι λύγος , οὐχ οὕτως ὁ καύμενος , ἀλλ’ ὅν ὁ προφήτης λέγων εἶχε · Λύγος γὰρ τοῖς ποσὶ μου ὁ νόμος σου . Πύρωσον διὰ τῆς εὐχῆς τὴν ψυχὴν · ἂν ἴδῃς ἰκανῶς ἔχουσαν , ἐξάγαγε , τύπωσον πρὸς ὅπερ ἂν θέλῃς . Πίστευσόν μοι , οὐχ οὕτως τὸ πῦρ τῶν ἰδν ἀποκαθαιρεῖν εἰώθεν , ὡς εὐχὴ νυκτερινὴ τῶν ἰδν τῶν ἁμαρτημάτων τῶν ἡμετέρων . Ἀθεσθώμεν , εἰ μηδὲν ἄλλον , τοὺς νυκτερινοὺς φύλακας . Ἐκεῖνοι δι’ ἀνθρώπινον νόμον περιπατοῦν ἐν χρυσῷ βούντες μεγάλα , καὶ διὰ τῶν στενωπῶν βαδίζοντες , βρεχόμενοι πολλάκις , πεπτηκότες , διὰ σὲ καὶ τὴν σωτηρίαν τὴν σὴν , καὶ τὴν τῶν χρημάτων τῶν σῶν φυλακήν . Ἐκεῖνος ὑπὲρ τῶν χρημάτων σου τοσαύτην ποιεῖται πρόνοιαν · σὺ δὲ οὐδὲ ὑπὲρ τῆς ψυχῆς τῆς σῆς . Καὶ μὴν ἐγὼ οὐκ ἀναγκάζω αἰθρίον περιπατεῖν καθάπερ ἐκεῖνος , οὐδὲ μεγάλα βοῆν καὶ διαρρήγνυσθαι · ἀλλ’ ἐν αὐτῷ τῷ ταμεῖω ὄν , ἐν αὐτῷ τῷ κοιτῶνι , καύμων τὰ γόνατα , παρακάλεσον τὸν Δεσπότην . Διὰ τί αὐτὸς ὁ Χριστὸς διενυκτέρει ἐν τῷ ὄρει ; οὐχ ἵνα εὐτὸς ἡμῖν γένηται ; Τότε ἀναπεπὶ τὰ φυλά , ἐν τῇ νυκτὶ λέγων · τότε καὶ ψυχὴ μάλιστα μᾶλλον ἐκείνου ὁρόσον δέχεται . Ἄπερ μεθ’ ἡμέραν ὁ ἥλιος κατέκαυσεν , ταῦτα ἐν τῇ νυκτὶ καταψύχεται . Πάσης δρόσου μᾶλλον τὰ τῆς νυκτὸς δάκρυα καὶ κατὰ τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ κατὰ πάσης φλεγμονῆς καὶ χαύσωνος καλίζεται , καὶ οὐκ ἀφήσει χαλεπὸν τι παθεῖν . Ἄν δὲ μὴ τῆς δρόσου ἀπολαύσῃ ἐκείνης , μεθ’ ἡμέραν κατακαυθήσεται . Ἄλλὰ μὴ γένοιτο μηδὲν ὀμῶν ὑπὲκκαυμα τοῦ πυρός · ἐκεῖνον γενέσθω , ἀλλὰ ἀναψύξαντας καὶ τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας ἀπολαύσαντας , οὕτω πάντας ἡμᾶς ἐλευθερωθῆναι τοῦ φορτίου τῶν ἁμαρτημάτων , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἀγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἵστημι πνευματικός , οὐ ὡστε χύτρα οὐδέ λέβης , ἀλλά ὁ ψυχή κατασκευάζω ὁ σός , ἢ καί χαλκοτυπέω καί χρυσόω πολύς ἀγαθός . ὁ [ 214 ] παλαία γίγνομαι ὁ ἁμάρτημα εἰσάγω εἰς ὁ χωνευτήριον ὁ ἐξομολόγησις · ὁ σφῦρα καταφέρω ἀπό πολύς ὁ ὕψος · τουτέστι , ὁ ῥῆμα ὁ κατάγνωσις · ἀναφής ὁ πῦρ ὁ πνεῦμα . πολλός μείζων τέχνη ἔχω . οὖον χρυσός σκεῦος ρυθμίζω , ἀλλά ὁ πᾶς χρυσίον τίμιος ψυχή , καθάπερ ὁ χαλκεύς ὁ σκεῦος . οὖον γάρ σωματικός σκεῦος ρυθμίζω , ἀλλά ὁ ψυχή ἀπαλλάσσω ὁ φαντασία πᾶς ὁ βωμωτικεω . Παρακαλέω σύ λύγος , οὐ οὕτως ὁ Καυμένος , ἀλλά ὅς ὁ προφήτης λέγω ἔχω · Λύγος γάρ ὁ πούς ἐγώ ὁ νόμος σύ . πυρόω διά ὁ εὐχή ὁ ψυχή · εἄν ὁράω ἱκανῶς ἔχω , ἐξάγω , τυπόω πρός ὅσπερ εἄν ἐθέλω . πιστεύω ἐγώ , οὐ οὕτως ὁ πῦρ ὁ ἰδν ἀποκαθαίρω εἴωθα , ὡς εὐχή νυκτερινός ὁ ἰδν ὁ ἁμάρτημα ὁ ἡμέτερος . Ἀθεσθώμεν , εἰμί μηδείς ἄλλος , ὁ νυκτερινός φύλαξ . ἐκεῖνος διά ἀνθρώπινος νόμος περιπατέω ἐν χρυσός βοῦς μέγας , καί διά ὁ στενωπός βαδίζω , βρέχω πολλάκις , πίπτω , διά σύ καί ὁ σωτηρία ὁ σός , καί ὁ ὁ χρῆμα ὁ σός φυλακή . ἐκεῖνος ὑπέρ ὁ χρῆμα σύ τοσοῦτος ποιέω πρόνοια · σύ δέ οὐδέ ὑπέρ ὁ Ψυχή ὁ σός . καί μήv ἐγώ οὐ ἀναγκάζω αἴθριος περιπατέω καθάπερ ἐκεῖνος , οὐδέ μέγας βοή καί διαρρήγνυμι · ἀλλά ἐν αὐτός ὁ ταμειόω εἰμί , ἐν αὐτός ὁ κοιτών , καυμός ὁ γόνυ , παρακαλέω ὁ δεσπότης . Ζεύς τίς αὐτός ὁ Χριστός διενυκτέρει ἐν ὁ ὄρος ; οὐ ἵνα εὐτὸς ἐγώ γίγνομαι ; τότε ἀναπεπὶ ὁ Φυλή , ἐν ὁ νύξ λέγω · τότε καί ψυχή μάλιστα μᾶλλον ἐκεῖνος ὁράω δέχομαι . Ἄπερ μετά ἡμέρα ὁ ἥλιος κατακαίω , οὗτος ἐν ὁ νύξ καταψύχω . Πάσης δρόσος μᾶλλον ὁ ὁ νύξ δάκρυ καί κατά ὁ ἐπιθυμία καί κατά πᾶς φλεγμονή καί καύσων καλίζομαι , καί οὐ ἀφίημι χαλεπός τίς πάσχω . ἄν δέ μή ὁ δρόσος ἀπολαύω ἐκεῖνος , μετά ἡμέρα κατακαίω . ἀλλά μή γίγνομαι μηδείς ὄμνυμι ὑπέκκαυμα ὁ πῦρ · ἐκεῖνος γίγνομαι , ἀλλά ἀναψύχω καί ὁ παρά ὁ Θεός φιλανθρωπία ἀπολαύω , οὗτος πᾶς ἐγώ ἐλευθερόω ὁ φορτίον ὁ ἁμάρτημα , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .