joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0097.4
α' . Οὐχὶ φιλοτιμίας ἕνεκεν διηγούνται · πῶς γάρ ; ἀλλὰ τῆς τοῦ Χριστοῦ χάριτος ταῦτα τεκμήρια ἐπιδεικνύνται . Διὸ καὶ ὅσα μὲν ἐκεῖνοι εἶπον , ταῦτα διηγούνται · τὰ δὲ αὐτῶν εἰ καὶ παρατρέχουσιν , ὅμως καὶ ταύτῃ ὀφθαλμωτέρου γίνονται . Καὶ σκόπει , πῶς πάλιν ἐπὶ τὴν ἀλήθῃ βοήθειαν κατέφυγον , ἐπὶ τὴν συμμαχίαν τὴν ἁμαχὸν , καὶ πάλιν ὁμολογοῦν , καὶ μετὰ σπουδῆς · οὐδὲ γὰρ ἔστιν εὐχή ἀπλῶς γινωμένη . Οἱ δὲ ἀκούσαντες , ὁμοθυμαδὸν ἦραν φωνὴν πρὸς τὸν Θεόν , καὶ εἶπον . Ὦρα , πῶς εἰσὶν ἠκριβωμένα αὐτῶν αἱ εὐχαί . Ὅτε τὸν ἄξιον εἰς ἀποστολὴν ἡξίουαὐτοὺς ἀναδειχθῆναι , οὕτως ἔλεγον · Σὺ , Κύριε , καρδιογνώστα πάντων , ἀνάδειξον ( προγνώσεως γὰρ ἡν ἐκεῖ χρεία ) · ἐνταῦθα δέ , ἐπειδὴ ἐπιστομιθῆναι τοὺς ἐναντίους ἔχρην , περὶ δεσποτείας διαλέγονται · διὸ καὶ οὕτως ἠξίαντο · Δέσποτα ὁ Θεός , ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν , καὶ τὴν θάλασσαν , καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς · ὁ διὰ στόματος Δαυΐδ τοῦ παιδὸς σου εἰπών , Ἴνα τί ἐξέβρασαν ἔθνη , καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν κενά ; Παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς , καὶ οἱ ἄρχοντες συνῆλθονσαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τοῦ Κυρίου , καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ . Καθάπερ συνήθης ἀπαιτοῦντες τὸν Θεόν , τὴν προφητείαν εἰς μέσον ἄγουσιν , ἅμα καὶ ἑαυτοὺς παραμιμούμενοι , ὅτι εἰκὴ ἅπαντα μελετῶσιν οἱ ἐχθροί . Ὅ οὖν λέγουσι , τοῦτό ἐστιν · Ἐκεῖνα εἰς πέραν ἤγαγε , καὶ δεῖξον , ὅτι κενὰ ἐμελέτησαν . Συνήλθοσαν γὰρ ἐπ' ἀληθείας ἐν τῇ πόλει ταύτῃ ἐπὶ τὸν ἄγιον Παῖδά σου Ἰησοῦν , ὃν ἔχρισας , Ἡρώδης τε καὶ Πόντιος Πιλᾶτος σὺν ἔθνεσι καὶ λαοῖς Ἰσραήλ , ποιήσαι ὅσα ἡ χεὶρ σου καὶ ἡ βουλή σου προώρισεν γενέσθαι . Καὶ τὰ νῦν , Κύριε , ἔπιθε ἐπὶ τὰς ἀπειλὰς αὐτῶν . Ὦρᾶ<sup>a</sup> τὴν φιλοσοφίαν , καὶ πῶς οὐχὶ καταρρωμῆν ἐστὶ ταῦτα ; Οὐχ ἔθηκαν δὲ τὰς ἀπειλὰς ἰδικῶς , ἀλλ' ἧτι ἠπειλῆσαν μόνον λέγουσι · ἐπιτέμνεται γὰρ ὁ συγγραφεὺς τὸν λόγον . Καὶ ὅρα · οὐχ εἶπον , Ῥάξον β' αὐτοὺς , καταβαλεῖς αὐτούς · ἀλλὰ τί ; Καὶ δὸς τοῖς δούλοις σου μετὰ παρρησίας πάσης λαλεῖν τὸν λόγον σου . Οὕτω μανθάνομεν εὐχεσθαι καὶ [ 90 ] ἡμεῖς . Καίτοι γε πόσου οὐχ ἂν τις ἐμπλησθεῖθ θυμοῦ , εἰς ἄνδρας ἁπασῶν ἀνελθεῖν αὐτὸν ἐπιχειροῦντας , καὶ ἀπειλοῦντας τοιαῦτα ; πάσης οὐχ ἂν ἀπεχθείας πληρωθείη ; Ἀλλ' οὐχ οἱ δίκιοι οὕτω . Ἐν τῷ τὴν χεῖρά σου ἐκτεῖναι εἰς ἰασίν , καὶ σημεῖα καὶ τέρατα γίνεσθαι διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ ἁγίου Παίδος σου Ἰησοῦ . Ἄν ἐν τῷ ὀνόματι ἐκείνῳ γίνωνται αἱ ἐνέργειαι , μεγάλη ἔσται ἡ παρρησία , φησίν . Δεηθέντων δὲ αὐτῶν , ἐσαλυθὴ ὁ τόπος , ἐν ᾧ ἦσαν συνηγμένοι . Τοῦ ἀκουσθῆναι αὐτοὺς , καὶ τῆς ἐπισκέψεως τοῦ Θεοῦ τοῦτο
Lemmas: ὅς . οὐ φιλοτιμία ἕνεκα διηγέομαι · πῶς γάρ ; ἀλλά ὁ ὁ Χριστός χάρις οὗτος τεκμήριον ἐπιδείκνυμι . Διὸ καί ὅσος μέν ἐκεῖνος εἶπον , οὗτος διηγέομαι · ὁ δέ αὐτός εἰμί καί παρατρέχω , ὅμως καί οὗτος ὀφθαλμός γίγνομαι . καί σκοπέω , πῶς πάλιν ἐπί ὁ ἀλάομαι βοήθεια καταφεύγω , ἐπί ὁ συμμαχία ὁ ἄμαχος , καί πάλιν ὁμολογέω , καί μετά σπουδή · οὐδέ γάρ εἰμί εὐχή ἀπλόος γινωμένος . ὁ δέ ἀκούω , ὁμοθυμαδόν ἀείρω φωνή πρός ὁ Θεός , καί εἶπον . ὤρα , πῶς εἰμί ἀκριβόω αὐτός ὁ εὐχή . ὅτε ὁ ἄξιος εἰς ἀποστολή ηξιουαυτος ἀναδείκνυμι , οὕτως λέγω · σύ , κύριος , καρδιογνώστης πᾶς , ἀναδείκνυμι ( πρόγνωσις γάρ ἐάν ἐκεῖ χρεία ) · ἐνταῦθα δέ , ἐπεί ἐπιστομίζω ὁ ἐναντίος χρή , περί δεσποτεία διαλέγω · διό καί οὕτως αὐξάνω · δεσπότης ὁ Θεός , ὁ ποιέω ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ , καί ὁ θάλασσα , καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός · ὁ διά στόμα Δαυΐδ ὁ παῖς σύ εἶπον , ἵνα τίς ξεβράζω ἔθνος , καί λαός μελετάω κενός ; παρίστημι ὁ βασιλεύς ὁ γῆ , καί ὁ ἄρχω συνέρχομαι ἐπί ὁ αὐτός κατά ὁ κύριος , καί κατά ὁ Χριστός αὐτός . καθά συνήθης ἀπαιτέω ὁ Θεός , ὁ προφητεία εἰς μέσος ἄγω , ἅμα καί ἑαυτοῦ παραμιμέομαι , ὅτι εἰκῇ ἅπας μελετάω ὁ ἐχθρός . ὅς οὖν λέγω , οὗτος εἰμί · ἐκεῖνος εἰς πέραν ἄγω , καί δείκνυμι , ὅτι κενός μελετάω . συνέρχομαι γάρ ἐπί ἀλήθεια ἐν ὁ πόλις οὗτος ἐπί ὁ ἀγάω Παῖς σύ Ἰησοῦς , ὅς χρίω , Ἡρῴδης τε καί Πόντιος Πιλᾶτος σύν ἔθνος καί λαός Ἰσραήλ , ποιέω ὅσος ὁ χείρ σύ καί ὁ βουλή σύ προορίζω γίγνομαι . καί ὁ νῦν , κύριος , πείθω ἐπί ὁ ἀπειλή αὐτός . ὅρ ὁ φιλοσοφία , καί πῶς οὐ καταρρέω εἰμί οὗτος ; οὐχ τίθημι δέ ὁ ἀπειλή ἰδικός , ἀλλά ἄμης ἀπειλέω μόνος λέγω · ἐπιτέμνω γάρ ὁ συγγραφεύς ὁ λόγος . καί ὁράω · οὐ εἶπον , ἀράσσω βε αὐτός , καταβάλλω αὐτός · ἀλλά τίς ; καί δίδωμι ὁ δοῦλος σύ μετά παρρησία πᾶς λαλέω ὁ λόγος σύ . οὕτως μανθάνω εὔχομαι καί [ 90 ] ἐγώ . καίτοι γε πόσος οὐ εἄν τις ἐμπίμπλημι θυμός , εἰς ἀνήρ ἅπας ἀνέρχομαι αὐτός ἐπιχειρέω , καί ἀπειλέω τοιοῦτος ; πᾶς οὐ εἄν ἀπέχθεια πληρόω ; ἀλλά οὐ ὁ δίκιο οὗτος . ἐν ὁ ὁ χείρ σύ ἐκτείνω εἰς ἵημι , καί σημεῖον καί τέρας γίγνομαι διά ὁ ὄνομα ὁ ἅγιος Παῖς σύ Ἰησοῦς . ἄν ἐν ὁ ὄνομα ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ ἐνέργεια , μέγας εἰμί ὁ παρρησία , φημί . δήω δέ αὐτός , ἐσαλυθὴ ὁ τόπος , ἐν ὅς εἰμί συνάγω . ὁ ἀκούω αὐτός , καί ὁ ἐπίσκεψις ὁ Θεός οὗτος