joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0029.5
α' . Ὅταν τι μέλλων ἐρωτᾶν ὁ μαθητής , ὁμοῦ προσἔρχονται . Τοῦτο δὲ ποιοῦσιν , ἵνα τῇ πλήθει δυσωπησῶσιν . Ἦθελσαν γὰρ , ὅτι τὸ πρῶμα παρ' αὐτοῦ εἰρημένον , ὅτι Οὐδεὶς οἶδε τὴν ἡμέραν , ἀναρρωμοῦντο ἦν , οὐκ ἀγνοοῦντος , ἀλλ' ἀναβαλλομένου τὴν ἀποκρίσιν · ὅθεν πάλιν προσἔρχονται , καὶ ἐρωτῶσιν . Οὐχ ἂν δὲ ἠρώτων , εἰ γε δυνάμεως ἦσαν πεπεισμένοι . Ἐπειδὴ γὰρ ἤκουσαν , ὅτι Πνεῦμα μέλλουσι λαμβάνειν , ὡς ἀξιοὶ λοιπὸν ὄντες ἤθελον μαθεῖν , καὶ πρὸς ἀπαλλαγὴν ἦσαν ἕτοιμοι . Οὐ γὰρ ἐθελούτω καθελόντες ἑαυτοὺς εἰς κινδύνους , ἀλλὰ ἀναπνεῦσαι · διότι οὐ μικρὰ ἦν τὰ συμβεβηκότα αὐτοῖς , ἀλλὰ περὶ τῶν ἐσχάτων ὁ κίνδυνος ἐξεπεριέσθην . Οὐδὲν οὖν αὐτῶν περὶ τοῦ Πνεύματος εἰπόντες , ἐρωτῶσι λέγοντες · Κύριε , εἰ ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ ἀποκαθιστάνεις τὴν βασιλείαν τῷ Ἰσραήλ ; Καὶ οὐκ εἶπον , Πότε ; ἀλλὰ , Εἰ νῦν ; φησίν · οὕτως ἐπεθύμουν τὴν ἡμέραν μαθεῖν . Διὸ καὶ μετὰ πλείονος προσίασι τῆς τιμῆς . Ἐμοὶ δὲ δοκεῖ οὐδὲ τετραπώσθαι πᾶς αὐτοῖς , τὶς ποτὲ ἦν ἡ βασιλεία · οὕτω γὰρ ἦν τὸ [ 15 ] Πνεῦμα διδάξων αὐτούς . Καὶ οὐκ εἶπον , Πότε ταῦτα ἔσται ; ἀλλὰ τί ; Εἰ ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ ἀποκαθιστάνεις τὴν βασιλείαν τῷ Ἰσραήλ ; ὡς ἤδη ἐκπεπτωκυίαν . Ταῦτα οὕτω συνιόνται , ὅτι περὶ τὰ αἰσθητὰ ἐπὶ διέκειντο , εἰ καὶ μὴ ὁμοίως ὡς πρότερον · οὐδὲ γὰρ οὕτω γεγένηντο βελτίους . Οὕτω λοιπὸν οὕτοι μείζονα περὶ αὐτοῦ ἐφαντάζοντο . Ἐπεὶ οὖν ἀνήχθησαν , καὶ αὐτὸς ἀνηγμένος , αὐτοὺς διαλέγεται . Οὐκεί γὰρ λέγεις πρὸς αὐτούς , ὅτι Οὐδὲ ὁ Υἱὸς οἶδε τὴν ἡμέραν · ἀλλὰ τί ; Οὐχ ὑμῶν ἐστι γνῶναι χρόνους ἢ καιρούς , οὓς ὁ Πατὴρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ . Μείζονα αἰτεῖτε , φησίν . Καὶ μὴν ἤδη ἔμαθον καὶ ἄ πολλῷ μείζονα ἦν . Καὶ ἵνα μάθῃς τοῦτο
Lemmas: ὅς . ὅταν τίς μέλλω ἐρωτάω ὁ μαθητής , ὁμοῦ προσέρχομαι . οὗτος δέ ποιέω , ἵνα ὁ πλῆθος δυσωπέω . Ἦθελσαν γάρ , ὅτι ὁ πρώϊμος παρά αὐτός εἴρω , ὅτι οὐδείς οἶδα ὁ ἡμέρα , ἀναρρωμοῦντο εἰμί , οὐ ἀγνοέω , ἀλλά ἀναβάλλω ὁ ἀπόκρισις · ὅθεν πάλιν προσέρχομαι , καί ἐρωτάω . οὐχ εἄν δέ ἐρωτάω , εἰμί γε δύναμις εἰμί πείθω . ἐπεί γάρ ἀκούω , ὅτι πνεῦμα μέλλω λαμβάνω , ὡς ἀξιόω λοιπός εἰμί ἐθέλω μανθάνω , καί πρός ἀπαλλαγή εἰμί ἑτοῖμος . οὖον γάρ ἐθέλω καθαιρέω ἑαυτοῦ εἰς κίνδυνος , ἀλλά ἀναπνέω · διότι οὖον μικρός εἰμί ὁ συμβεβηκός αὐτός , ἀλλά περί ὁ ἔσχατος ὁ κίνδυνος ἐκπέρθω . οὐδείς οὖν αὐτός περί ὁ πνεῦμα εἶπον , ἐρωτάω λέγω · κύριος , εἰμί ἐν ὁ χρόνος οὗτος ἀποκαθίστημι ὁ βασίλειος ὁ Ἰσραήλ ; καί οὐ εἶπον , πότος ; ἀλλά , εἰμί νῦν ; φημί · οὕτως ἐπιθυμέω ὁ ἡμέρα μανθάνω . Διὸ καί μετά πλείων πρόσειμι ὁ τιμή . ἐμός δέ δοκέω οὐδέ τρέπω πᾶς αὐτός , τις ποτέ εἰμί ὁ βασίλειος · οὗτος γάρ εἰμί ὁ [ 15 ] πνεῦμα διδάσκω αὐτός . καί οὐ εἶπον , πότος οὗτος εἰμί ; ἀλλά τίς ; εἰμί ἐν ὁ χρόνος οὗτος ἀποκαθίστημι ὁ βασίλειος ὁ Ἰσραήλ ; ὡς ἤδη ἐκπίπτω . οὗτος οὗτος συνίω , ὅτι περί ὁ αἰσθητός ἐπί διάκειμαι , εἰμί καί μή ὁμοίως ὡς πρότερος · οὐδέ γάρ οὗτος γίγνομαι ἀγαθός . οὕτως λοιπός οὕτος μείζων περί αὐτός φαντάζω . ἐπεί οὖν ἀνάγω , καί αὐτός ἄνειμι , αὐτός διαλέγω . οὔκω γάρ λέγω πρός αὐτός , ὅτι οὐδέ ὁ υἱός οἶδα ὁ ἡμέρα · ἀλλά τίς ; οὐχ σύ εἰμί γιγνώσκω χρόνος ἢ καιρός , ὅς ὁ πατήρ τίθημι ἐν ὁ ἴδιος ἐξουσία . μείζων αἰτέω , φημί . καί μήv ἤδη μανθάνω καί ὅς πολύς μείζων εἰμί . καί ἵνα μανθάνω οὗτος