joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0136.4
[ 133 ] δ . Δὴ μεγίστη χαρὰ τοιαύτην καὶ οἱ ἀπόστολοι ἐχαίρον · χαρὰ χέρδος φέρουσα , ἡ ἀπὸ δαιμονηρίων , ἡ ἀπὸ μαστιγῶν , ἡ ἀπὸ διωγμῶν , ἡ ἀπὸ τοῦ κακῶς ἀκούεσθαι , ἡ ἀπὸ τῶν λυπηρῶν πάντως ἔχουσα τὴν ἀρχὴν καὶ τὴν ρίζαν καὶ τὴν ὑπόθεσιν · ὅθεν καὶ εἰς χρηστὸν ἀπαντᾷ τέλος . Ἡ δὲ τοῦ κόσμου τοιάντων , ἄρχεται μὲν ἀπὸ τῶν ἡδῶν , τελευτᾷ δὲ εἰς τὰ λυπηρά . Οὐδ’ ἐγὼ χωλῶς χαίρειν κατὰ Κύριον , ἀλλὰ καὶ σφόδρα παραίνω . Ἐμαστιζόμην οἱ ἀπόστολοι , καὶ ἐχαίρον · ἐδεδέοντο , καὶ εὐχαριστοῦν · ἐθλιβόζοντο , καὶ ἐχρήττον . Ταύτην καὶ ἐγὼ βούλομαι τὴν χαρὰν · ἀπ’ οὐδενὸς σωματικοῦ τὴν ἀρχὴν ἔχει , ἀλλ’ ἀπὸ πραγμάτων πνευματικῶν . Οὐχ ἔστι τὴν κατὰ κόσμον χαίροντα ὁμοῦ καὶ κατὰ Θεὸν χαίρειν · πᾶς γὰρ ὁ κατὰ κόσμον χαίρων , ἐπὶ πλοῦτῳ χαίρει , ἐπὶ τροφῇ , ἐπὶ δόξῃ καὶ δυναστείᾳ , ἐπὶ ἀλαζονείᾳ · ὁ δὲ κατὰ Θεόν , ἐπὶ ἀτιμίᾳ τῇ δι’ αὐτόν , ἐπὶ πενίᾳ , ἐπὶ ἀκτημοσύνη , ἐπὶ νηστείᾳ , ἐπὶ ταπεινοφροσύνῃ . Ὅρα , ὅτι ἐναντία αἱ ὑποθέσεις · Ὅσοι ἐξὼ χαρᾶς εἰσὶν ἐνταῦθα , καὶ λύπης · καὶ ὅσοι ἐξὼ λύπης ἐνταῦθα , καὶ ἡδονῆς . Καὶ δυνὲς ταῦτά ἐστι τὶ ποιούντα ἀληθῆ χαρὰν , ἐπεὶ ἐκείνα ὄνομα μόνον ἔχει χαρᾶς , τὸ δὲ πᾶν ἐν λύπῃ κεῖται . Πόσην ἀνίαν ὁ ἀλαζὼν ἔχει ! πῶς διακώπτεται ἐν αὐτῇ τῇ ἀλαζονεύσει , μυρίαις ἐαυτὸν μηχανώμενος ὑβρεσι b , πολὺ τὸ μῖσος , μεγάλην τὴν ἀπέχθειαν , πολὺν τῶν φθόνων , πολλὴν τὴν βασκανίαν ! μὴ γὰρ παρὰ τῶν μειζόνων ὑβρισθῇ , ἀλγεῖ · κἂν μὴ πάντων κατεχθῇ αὐτῇ , δάκνεται . Ὁ δὲ ταπεινὸς ἐν πολλῇ ἐστὶ τῇ ἡδονῇ , παρ’ οὐδενὸς προσδοκῶν τιμὴν · ἂν μὲν οὖν τιμηθῇ , ἡσθῇ , ἂν δὲ μὴ τιμηθῇ , οὐχ ἡλγησεν , ἀλλ’ ἀγαπᾷ , ὅτι οὐχ ἐτιμήθη i . Ἀφ’ οὐδ’ ἐκ τοῦ μὴ ζητεῖν τιμὴν καὶ τιμᾶσθαι , πολλῇ τῇ ἡδονῇ . Ἐκεῖ δὲ τοῦναντίον , καὶ ζητεῖ τιμὴν , καὶ οὐ τιμᾶται . Οὐχ ὁμοίως δὲ ἡδεταί τιμὴν ὁ ζητῶν , καὶ ὁ μὴ ζητῶν .
Lemmas: [ 133 ] δ . δή μέγας χαρά τοιοῦτος καί ὁ ἀπόστολος χαίρω · χαρά χέρδα φέρω , ὁ ἀπό δαιμονηριον , ὁ ἀπό μαστιγόω , ὁ ἀπό διωγμός , ὁ ἀπό ὁ κακῶς ἀκούω , ὁ ἀπό ὁ λυπηρός πάντως ἔχω ὁ ἀρχή καί ὁ ῥίζα καί ὁ ὑπόθεσις · ὅθεν καί εἰς χρηστός ἀπαντάω τέλος . ὁ δέ ὁ κόσμος τοιανταω , ἄρχω μέν ἀπό ὁ Ἠδωνός , τελευτάω δέ εἰς ὁ λυπηρός . οὐ ἐγώ χωλός χαίρω κατά κύριος , ἀλλά καί σφόδρα παραινῶ . μαστίζω ὁ ἀπόστολος , καί χαίρω · ἐσθίω , καί εὐχαριστέω · θλίβω , καί χράω . οὗτος καί ἐγώ βούλομαι ὁ χαρά · ἀπό οὐδείς σωματικός ὁ ἀρχή ἔχω , ἀλλά ἀπό πρᾶγμα πνευματικός . οὐχ εἰμί ὁ κατά κόσμος χαίρω ὁμοῦ καί κατά θεός χαίρω · πᾶς γάρ ὁ κατά κόσμος χαίρω , ἐπί πλοῦτος χαίρω , ἐπί τροφή , ἐπί δόξα καί δυναστεία , ἐπί ἀλαζονεία · ὁ δέ κατά Θεός , ἐπί ἀτιμία ὁ διά αὐτός , ἐπί πενία , ἐπί ἀκτημοσύνη , ἐπί νηστεία , ἐπί ταπεινοφροσύνη . Ὅρας , ὅτι ἐναντίος ὁ ὑπόθεσις · ὅσος ἐξίημι χαρά εἰμί ἐνταῦθα , καί λύπη · καί ὅσος ἐξίημι λύπη ἐνταῦθα , καί ἡδονή . καί δύο οὗτος εἰμί τίς ποιέω ἀληθής χαρά , ἐπεί ἐκεῖνος ὄνομα μόνος ἔχω χαρά , ὁ δέ πᾶς ἐν λύπη κεῖμαι . πόσος ἀνία ὁ ἀλαζών ἔχω ! πῶς διακόπτω ἐν αὐτός ὁ ἀλαζονεύω , μυρίος ἑαυτοῦ μηχανάομαι ὕβρις b , πολύς ὁ μῖσος , μέγας ὁ ἀπέχθεια , πολύς ὁ φθόνος , πολύς ὁ βασκανία ! μή γάρ παρά ὁ μείζων ὑβρίζω , ἀλγέω · κἀν μή πᾶς κατέχω αὐτός , δάκνω . ὁ δέ ταπεινός ἐν πολύς εἰμί ὁ ἡδονή , παρά οὐδείς προσδοκάω τιμή · εἄν μέν οὖν τιμάω , ἥδομαι , εἄν δέ μή τιμάω , οὐ ἀλγέω , ἀλλά ἀγαπάω , ὅτι οὐ τιμάω i . ἀπό οὐδέ ἐκ ὁ μή ζητέω τιμή καί τιμάω , πολύς ὁ ἡδονή . ἐκεῖ δέ τουναντίον , καί ζητέω τιμή , καί οὖον τιμάω . οὐχ ὁμοίως δέ ἥδομαι τιμή ὁ ζητέω , καί ὁ μή ζητέω .