joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0057.2
δής · εὐθέως γὰρ τῆς αὐτοῦ τέχνης τὴν ὠφελειαν παρέχεται · ἡμεῖς δὲ ἐν τῷ μέλλοντι . Τοιούτος ἐστι καὶ ὁ δικαστής , λυπηρὸς τοῖς νοσοῦσι καὶ στασιάζουσι . τοιούτος ὁ νομοθέτης , λυπηρὸς τοῖς νομοθετουμένοις . Ἄλλ᾽ οὐχ ὁ καλῶν ἐπὶ τρυφὴν , οὐδὲ ὁ δημοτελεῖς ποιῶν δρᾶτάς · καὶ πανηγύρεις , οὐδὲ ὁ στεφανοῦν τὸν δῆμον · ἀλλὰ προσῆναι οὗτοι , εὐχόμενοι τὰς πόλεις θεάσασθαι παντοδαπῶς , εἰσφέροντες , ἀναλίσκοντες . Διὰ τοῦτο καὶ εὐφημία εἰς αὐτοὺς ἀμείβεται οἱ πλούσιος εὖ , καὶ παραπετάσματος , καὶ λαμπάδων πλήθει , καὶ στέμμασι , καὶ κλάδοις , καὶ ἐσθῆτι λαμπρᾷ . Ἄν δὲ τὸν ἰατρὸν ἰδῶσιν ὁ κάμνοντες , στυγνοὶ καὶ κατηφεῖς γίνονται , ὡς τὸν δικαστὴν ὁμοίως οἱ στασιάζοντες , συνεσταλμένοι γίνονται , οὐχὶ διαχέονται , οὐδὲ ὀρχούνται , πλὴν ὅταν κάκεινος εἰς ἐκείνην μεταστῇ τὴν τάξιν . Ἰδωμεν οὖν τίνες μάλιστα τὰς πόλεις ὠφελούσιν , οἱ τὰς δρᾶτάς ταύτας ἄγοντες , καὶ τὰς θαλίας , καὶ τὰς τραπέζας τὰς πολυτελεῖς , καὶ τὰς τέρψεις τὰς ποικίλας · ἢ οἱ πάντα ἐκεῖνα συστελκάντες , καὶ τὸ ξύλον ἐπιφερόμενοι , καὶ μάστιγας , καὶ δημίους , καὶ στρατιώτας φοβερους , καὶ φωνὴν προτέμνον πολλοῦ τρόμου γέμουσαν , καὶ ἐπισκάπτοντες , καὶ κατηφεῖς ποιοῦντες , καὶ ῥάβδῳ ἀποσδοῦντες τοὺς ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς . Ἰδωμεν τίνων ποῦ τὸ κέρδος λέγει . Οὗτοι μὲν γὰρ εἰσὶν ἀδύστοι , ἐκεῖνοι δὲ ποθεινοί . Τί οὖν ἀπ᾽ ἐκείνων γίνεται τῶν ἐποντόν ; Ἡδονὴ τις ψυχρὰ , μέχρι τῆς ἑσπέρας μένουσα καὶ τῇ ἐπιούσῃ διαφθέρουσα , γέλως ἑκαπτός , ῥήματα ἀπρεπῆ καὶ διαχεόμενα . Τί δαὶ ἀπὸ τούτων ; Φόβος , σωφροσύν , λογισμὸς συνεσταλμένος , ψυχῆς ἐπίκεισις , ῥᾳθυμίας ἀναίρεσις , χαλινὸς τῶν ἄνδον δυτων παθῶν , τεῖχος · τῶν ἐξωθεν ἐπιόντων . Διὰ τούτους τὰς οὐσίας ἔχομεν ἑκάστος , δι᾽ ἐκείνας δὲ τὰς δρᾶτάς καὶ ἐπιδιαδὸς κενουμέν αὐτάς , οὐ ληστῶν ἐπὶσπεδόντων , ἀλλὰ τῆς μεθ᾽ ἡδονῆς ληστευούσης κενοδοσίας . Ὅρα τὸν ληστὴν ἑκάστος ἐκφοροῦντα πάντα , καὶ ἕδεται . Καὶνὸς τῆς ληστείας ὁ τρόπος · ἐπεισι τοὺς ἀποδουλωμένους · εὐφραίνεισθαι . δ . Ἄλλ᾽ οὐχ ἕκει τοιούτον οὐδὲν · ἀλλὰ πᾶσιν ἀπετείχισεν ὁ Θεὸς καθάπερ κοινὸς Πατήρ , καὶ τοὺς ὀρωμένους , καὶ τοὺς μὴ ὀρωμένους . Βλέπετε γάρ , φησί , τὴν ἐλεημοσύνην ὑμῶν μὴ ποιεῖν ἐμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων . Μανθάνει ψυχὴ ἐντεῦθεν ἀδικίαν φεύγειν . Ἀδικία γάρ , οὐ τὸ χρήματα πιενοῦσθαι μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ πλέον τῆς ὡρισμένης τροφῆς διδόναι τῇ γαστρί , καὶ τὴν εὐτροφίαν τῶν οἰκείων ἐξάγειν μέτρων , καὶ ποιεῖν ἐκδαχεῖσθαι . Ἐκεῖθεν σωφροσύνην μανθάνει , ἐντεῦθεν ἀκολασίαν . Οὐ γὰρ τὸ μὴ γαμεῖν γυναῖκα μόνον ἀκολασία , ἀλλὰ καὶ τὸ ἀκολάστως ἴδειν ὀφθαλμοῖς . Ἐκεῖθεν ἐπιεικείαν μανθάνει , ἐντεῦθεν τύφον . Πάντα γὰρ μοι , φησίν , ἔξεστιν , ἀλλ᾽ οὐ πάντα συμφέρει . [ 46 ] Ἐκεῖθεν κοσμιότητα , ἐντεῦθεν ἀσχημοσύνην . Τὰ γὰρ ἐν τοῖς θεάτροις παρίημι . Ὅτι δὲ οὐδὴ ἡδονὴ τις ἐστιν , ἀλλὰ λύπη , δείξατέ μοι μετὰ μίαν ἡμέραν τὰς ὀρχὰς τοὺς τε ἀναλίσκοντας , τοὺς τε ἐπισταθέντας τοῖς θεάμασι , καὶ ἴδετε αὐτοὺς μὲν ἐν κατηρεῖα ἀπαντας , ἐν μελκίνω δὲ ἐκείνων τὸν ἀναλίσκοντα . Καὶ εἰκότως · ἔφερε γὰρ τῇ προτεραίᾳ τὸν ἰδιώτην · καὶ ὁ μὲν ἰδιώτης ἐν εὐθυμίᾳ ἦν καὶ ἡδονῇ πολλῇ · τέως γὰρ τῇ ἐσθῆτὶ ἔχαιρε τῇ λαμπρᾷ · τὴν χρήσιν δὲ αὐτῆς οὐκ ἔχων , ἀλλ᾽ ὁρῶν ἐαυτὸν ἀποδυόμενον , ἤλγει καὶ ἐδακνετο . Ἐκεῖνος δὲ ὁ ἀναλίσκων , καὶ τὴν οἰκείαν
Lemmas: δήω · εὐθύς γάρ ὁ αὐτός τέχνη ὁ ὠφέλεια παρέχω · ἐγώ δέ ἐν ὁ μέλλω . τοιούτος εἰμί καί ὁ δικαστής , λυπηρός ὁ νοσέω καί στασιάζω . τοιούτος ὁ νομοθέτης , λυπηρός ὁ νομοθετέω . ἄλλος οὐ ὁ καλός ἐπί τρυφή , οὐδέ ὁ δημοτελής ποιέω Δράται · καί πανήγυρις , οὐδέ ὁ στεφανόω ὁ δῆμος · ἀλλά προσαίνω οὗτος , εὔχομαι ὁ πόλις θεάομαι παντοδαπής , εἰσφέρω , ἀναλίσκω . Ζεύς οὗτος καί Εὐφημία εἰς αὐτός ἀμείβω ὁ πλούσιος εὕω , καί παραπέτασμα , καί λαμπάς πλῆθος , καί στέμμα , καί κλάδος , καί ἐσθής λαμπρός . ἄν δέ ὁ ἰατρός ὁράω ὁ κάμνω , στυγνός καί κατηφής γίγνομαι , ὡς ὁ δικαστής ὁμοίως ὁ στασιάζω , συστέλλω γίγνομαι , οὐ διαχέω , οὐδέ ὀρχέομαι , πλήν ὅταν κενός εἰς ἐκεῖνος μεθίστημι ὁ τάξις . ὁράω οὖν τίς μάλιστα ὁ πόλις ὠφελέω , ὁ ὁ Δράται οὗτος ἄγω , καί ὁ θαλία , καί ὁ τράπεζα ὁ πολυτελής , καί ὁ τέρψις ὁ ποικίλος · ἢ ὁ πᾶς ἐκεῖνος συστέλλω , καί ὁ ξύλον ἐπιφέρω , καί μάστιξ , καί δήμιος , καί στρατιώτης φοβερός , καί φωνή προτέμνω πολύς τρόμος γέμω , καί ἐπισκάπτω , καί κατηφής ποιέω , καί ῥάβδος ἀποσδοῦντες ὁ ἐπί ὁ ἀγορά . ὁράω τίνω ποῦ ὁ κέρδος λέγω . οὗτος μέν γάρ εἰμί ἀδύστοι , ἐκεῖνος δέ ποθεινός . τις οὖν ἀπό ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ πόντος ; Ἡδονή τις ψυχρός , μέχρι ὁ ἑσπέρα μένω καί ὁ ἔπειμι διαφθείρω , γέλως ἑκαπτός , ῥῆμα ἀπρεπής καί διηχέω . τις δαί ἀπό οὗτος ; Φόβος , σωφροσυς , λογισμός συστέλλω , Ψυχή επικειτις , ῥᾳθυμία ἀναίρεσις , χαλινός ὁ ἄνδον δύο πάθος , τεῖχος · ὁ ἐξωθεν ἔπειμι . Ζεύς οὗτος ὁ οὐσία ἔχω ἕκαστος , διά ἐκεῖνος δέ ὁ Δράται καί ἐπιδιαδὸς κενόω αὐτός , οὖον λῃστής ἐφέπω , ἀλλά ὁ μετά ἡδονή ληστεύω κενοδοσίας . Ὅρας ὁ λῃστής ἕκαστος ἐκφορέω πᾶς , καί ἐσθίω . Καινός ὁ λῃστεία ὁ τρόπος · ἔπειμι ὁ ἀποδουλωμένους · εὐφραίνω . δ . ἄλλος οὐ ἐκεῖ τοιοῦτος οὐδείς · ἀλλά πᾶς ἀποτειχίζω ὁ θεός καθάπερ κοινός Πατήρ , καί ὁ ὁράω , καί ὁ μή ὁράω . βλέπω γάρ , φημί , ὁ ἐλεημοσύνη σύ μή ποιέω ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος . μανθάνω ψυχή ἐντεῦθεν ἀδικία φεύγω . Ἀδικία γάρ , οὖον ὁ χρῆμα πιενοω μόνος , ἀλλά καί ὁ πλέω ὁ ὁρίζω τροφή δίδωμι ὁ γαστήρ , καί ὁ εὐτροφία ὁ οἰκέω ἐξάγω μέτρον , καί ποιέω ἐκδάκνω . ἐκεῖθεν σωφροσύνη μανθάνω , ἐντεῦθεν ἀκολασία . οὖον γάρ ὁ μή γαμέω γυνή μόνος ἀκολασία , ἀλλά καί ὁ ἀκόλαστος ὁράω ὀφθαλμός . ἐκεῖθεν ἐπιείκεια μανθάνω , ἐντεῦθεν τύφω . Πάν γάρ ἐγώ , φημί , ἔξεστι , ἀλλά οὖον πᾶς συμφέρω . [ 46 ] ἐκεῖθεν κοσμιότης , ἐντεῦθεν ἀσχημοσύνη . ὁ γάρ ἐν ὁ θέατρον παρίημι . ὅτι2 δέ οὐδή ἡδονή τις εἰμί , ἀλλά λύπη , δείκνυμι ἐγώ μετά εἷς ἡμέρα ὁ ὀρχάς ὁ τε ἀναλίσκω , ὁ τε ἐφίστημι ὁ θέαμα , καί ὁράω αὐτός μέν ἐν κατηρεῖα ἅπας , ἐν μελκίνω δέ ἐκεῖνος ὁ ἀναλίσκω . καί εἰκότως · φέρω γάρ ὁ προτεραῖος ὁ ἰδιώτης · καί ὁ μέν ἰδιώτης ἐν εὐθυμία εἰμί καί ἡδονή πολύς · τέως γάρ ὁ ἐσθής χαίρω ὁ λαμπρός · ὁ χρῆσις δέ αὐτός οὐ ἔχω , ἀλλά ὁράω ἑαυτοῦ ἀποδύω , ἀλγέω καί δάκνω . ἐκεῖνος δέ ὁ ἀναλίσκω , καί ὁ οἰκεῖος