joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0076.3
β’ . Ὅρα , πῶς οὐχ ἡρεμεῖ , τοῦτο μὲν ὑπὸ τῆς θορύβου , τοῦτο δὲ ἐκφράζων αὐτῶν τὰ στόματα . Ἐμοὶ δὲ [ 65 ] ὀφείλει καὶ ἵνα μὴ νομίσῃ τις ὑπόκρισιν , διὰ τοῦτο ἀλλεσθαι αὐτὸν · τοῦτο γὰρ λοιπὸν οὐκ ἦν ὑποκρίσεως . Εἰ γὰρ μὴδὲ ἀπλῶς ἐπιβῆναι δυνατὸν ἦν αὐτῷ τὸ πρῶτον , καὶ ταῦτα τοῦ λυμοῦ καταναγκάζοντος ( οὐ γὰρ ἂν εἶλετο πρὸς τοὺς βασιτάζοντας διανέμεσθαι τὰ τῆς ἐλεημοσύνης , ἐαντὶ δύναμινος ἀρχῆν ) , πολλῷ μᾶλλον τότε . Πῶς δὲ καὶ ὑπεκρίνατο ἂν ὑπὲρ τῶν μὴ ἐκλεισμένων ἐλεημοσύνην ; Ἄλλ’ εὐχάριστος ἦν ὁ ἄνθρωπος καὶ μετὰ τὴν ὑγίαν . Ἐκατέρωθεν οὖν πιστὸς δεῖνται , ἀπὸ τε τῆς εὐχαριστίας , ἀπὸ τε τοῦ συμπεδεύοντος . Οὐ μὴν πᾶσι γνῶριμος ἦν , ὅθεν καὶ ἐπεγίνασκει αὐτὸν . Καὶ εἶδον αὐτόν , φησί , πᾶς ὁ λαὸς ἀμαρτωλῶντα καὶ αἰνοῦντα τὸν Θεόν , ἐπεγνώσαν τε αὐτόν , ὅτι οὗτος ἐστὶν ὁ πρὸς τὴν ἐλεημοσύνην καθημένος ἐπὶ τῇ Ὁραῖᾳ πύλῃ τοῦ ἱεροῦ . Καὶ καλῶς εἶπεν , Ἐπεγνώσκει · ὡς καὶ ἐγνωσμένου λοιπὸν ἀπὸ τοῦ πράγματος . Ταύτη γὰρ τῇ λέξει κεχρήθαι ἐπὶ τῶν μάλις γνωριζομένων . Τεκὶ γοῦν πιστευθῆναι , ὅτι ἀφίησι τὰ ἁμαρτήματα τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ , ὅπου γε καὶ τοιαῦτα ἐργάζεται . Κρατοῦντος δὲ τοῦ λαβόντος τὸν Πέτρον καὶ τὸν Ἰωάννην , συνέλθε πᾶς ὁ λαὸς ἐπὶ τῇ στεφῇ τῇ καλουμένῃ Σολομῶντος ἐκθαμβοῖ . Ἀπὸ τῆς εὐνοίας τῆς εἰς αὐτούς · καὶ τῆς φιλίας , οὐχ ἑχωρίζετο αὐτῶν · Ἵσως · διὰ καὶ εὐχαριστῶν αὐτοῖς · καὶ ἐπαίνων . Καὶ συνέδραμον , φησί , πᾶς ὁ λαὸς . Ἵδὼν δὲ αὐτοὺς ὁ Πέτρος , ἀπεκρίνατο . Πάλιν αὐτὸς καὶ ἐργάζεται καὶ διηγᾶται . Τότε μὲν οὖν αὐτοὺς εἰς τὴν ἀχρόασιν διήγειρε τὸ πρᾶγμα τὸ περὶ τὰς γλώσσας , νυνὶ δὲ τοῦτο · τὸ τότε μὲν ἀρχὴν ἔλαβεν ἀπὸ τῶν ἐγκλημάτων , νῦν δὲ ἀπὸ τῆς ὑπονοίας . Ἵδωμεν οὖν , τί διενήνοχεν αὐτῇ ἡ διηγορία ἐκείνη , καὶ κατὰ τί κοινοῦνται . Ἐκεῖνη μὲν οὖν ἐν τῇ οἰκίᾳ γένετα , οὐδὲν προσελθόντος οὐδενός , οὐδὲ αὐτῶν τι ἐργασαμένων · αὕτη δὲ πάντων θαυμαζόντων , τοῦ θεραπευθέντος πλησίον ἑστῶτος · οὕτως ἀμφιβαλλοντος , καθάπερ τότε , ὅτε ἐλεγον , ὅτι Γλεῦκος μεμεστωμένοι εἰσί . Καὶ τότε μετὰ τῶν ἀποστόλων πάντων ὡν διελέγεται · νῦν δὲ μετὰ τοῦ Ἰωάννου μόνου · λοιπὸν γὰρ θαρρεῖ καὶ σφοδρότερος γίνεται .
Lemmas: βε . Ὅρας , πῶς οὐ ἠρεμέω , οὗτος μέν ὑπό ὁ θόρυβος , οὗτος δέ ἐκφράζω αὐτός ὁ στόμα . ἐμός δέ [ 65 ] ὀφείλω καί ἵνα μή νομίζω τις ὑπόκρισις , διά οὗτος ἅλλομαι αὐτός · οὗτος γάρ λοιπός οὐ εἰμί ὑπόκρισις . εἰμί γάρ μηδέ ἀπλόος ἐπιβαίνω δυνατός εἰμί αὐτός ὁ πρῶτος , καί οὗτος ὁ λυμός καταναγκάζω ( οὖον γάρ εἄν αἱρέω πρός ὁ βασιταζω διανέμω ὁ ὁ ἐλεημοσύνη , ἐαντὶ δύναμινος ἀρχή ) , πολύς μᾶλλον τότε . Πῶς δέ καί ὑποκρίνομαι εἄν ὑπέρ ὁ μή κλεισμένος ἐλεημοσύνη ; ἄλλος εὐχάριστος εἰμί ὁ ἄνθρωπος καί μετά ὁ ὕγιος . ἑκατέρωθεν οὖν πιστός δείδω , ἀπό τε ὁ εὐχαριστία , ἀπό τε ὁ συμπεδευειμι . οὖον μήv πᾶς γνώριμος εἰμί , ὅθεν καί ἐπιγίγνομαι αὐτός . καί εἶδον αὐτός , φημί , πᾶς ὁ λαός ἀμαρτωλός καί αἰνέω ὁ Θεός , ἐπιγιγνώσκω τε αὐτός , ὅτι οὗτος εἰμί ὁ πρός ὁ ἐλεημοσύνη κάθημαι ἐπί ὁ Ὁραῖος πύλη ὁ ἱερός . καί καλῶς εἶπον , Ἐπεγνώσκει · ὡς καί γιγνώσκω λοιπός ἀπό ὁ πρᾶγμα . Ταύτη γάρ ὁ λέγω χράω ἐπί ὁ Μάλις γνωρίζω . Τεκὶ γοῦν πιστεύω , ὅτι ἀφίημι ὁ ἁμάρτημα ὁ ὄνομα ὁ Χριστός , ὅπου γε καί τοιοῦτος ἐργάζομαι . κρατέω δέ ὁ λαμβάνω ὁ Πέτρος καί ὁ Ἰωάννης , συνέρχομαι πᾶς ὁ λαός ἐπί ὁ στέφω ὁ καλέω Σολομών ἐκθαμβέω . ἀπό ὁ εὔνοια ὁ εἰς αὐτός · καί ὁ φίλιος , οὐ χωρίζω αὐτός · ἴσως · διά καί εὐχαριστέω αὐτός · καί ἔπαινος . καί συντρέχω , φημί , πᾶς ὁ λαός . ὁράω δέ αὐτός ὁ Πέτρος , ἀποκρίνω . πάλιν αὐτός καί ἐργάζομαι καί διηγέομαι . τότε μέν οὖν αὐτός εἰς ὁ ἄχροος διεγείρω ὁ πρᾶγμα ὁ περί ὁ γλῶσσα , νυνί δέ οὗτος · ὁ τότε μέν ἀρχή λαμβάνω ἀπό ὁ ἔγκλημα , νῦν δέ ἀπό ὁ ὑπόνοια . ὁράω οὖν , τίς διαφέρω αὐτός ὁ διηγοριον ἐκεῖνος , καί κατά τίς κοινόω . ἐκεῖνος μέν οὖν ἐν ὁ οἰκίον γενέτης , οὐδείς προσέρχομαι οὐδείς , οὐδέ αὐτός τίς ἐργάζομαι · οὗτος δέ πᾶς θαυμάζω , ὁ θεραπεύω πλησίος ἵστημι · οὕτως ἀμφιβάλλω , καθάπερ τότε , ὅτε λέγω , ὅτι γλεῦκος μεστόω εἰμί . καί τότε μετά ὁ ἀπόστολος πᾶς ὡς διαλέγω · νῦν δέ μετά ὁ Ἰωάννης μόνος · λοιπός γάρ θαρσέω καί σφοδρός γίγνομαι .