joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0120.5
Ὁποῖον δὲ ἄρα ἀξίωμα εἶχον οὗτοι , καὶ ποίαν ἐδύξαντο χειροτονίαν , ἀναγκαῖον μαθεῖν . Ἄρα τὴν τῶν διακόνων ; Καὶ μὴν τοῦτο ἐν ταῖς Ἐκκλησίαις οὐχ ἔστιν , ἀλλὰ τῶν πρεσβυτέρων ἐστίν ἡ οἰκονομία · καὶ τοῦ οὐδὲπῶ οὐδεὶς ἐπίσκοπος ἦν , ἀλλ’ οἱ ἀπόστολοι μόνοι . Ὦθεν οὐτὲ διάκονον , οὔτε πρεσβύτερον οἶμαι τὸ ὄνομα εἶναι δήλον καὶ φανερὸν ἀλλὰ τῶν · εἰς τοῦτο ἐχειροτονήθησαν . Καὶ οὐχ ἀπλῶς ἐνεχειρίσθησαν , ἀλλ’ ἐπεύξαντο αὐτοῖς γενέσθαι δύναμιν . Ὅρα δὲ μοι , εἰ ἔπτα ἀνδρῶν ἐδύσασιν εἰς τοῦτο , τοσαῦτα ἰσχύς ἐπέρρει χρήματα , τοσούτων χρηστῶν πλήθος ἦν . Ἄρα οὐχ ἀπλῶς αἱ εὐχαὶ ἐγίνοντο , ἀλλὰ μετὰ πολλῆς τῆς σχολῆς · καὶ τοῦτο , ὅσπερ τὸ χρυσῶμα , οὕτως ἠγέτο · τὰ γὰρ πολλὰ ταύταις ἦγον . Οὕτω δὲ πνευματικὰ ἐπελέγοντο , οὕτω καὶ πρὸς ἀποδημίας ἐστρέλλοντο , οὕτως ἐνεχειρίσθησαν οὗτοι τὸν λόγον . Καὶ οὐ λέγει , οὐδὲ ἐπαίρει αὐτοὺς , ἀλλ’ ὅτι τὸ δοθεὶν ἀφεῖναι ἔργον , οὐχ ἀρεστόν . Οὕτως ἦσαν ἀπὸ Μωσέως παιδευθέντες μὴ πάντα αὐτοὶ μεταχειρίζεσθαι . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος , Μόνον τῶν πτωχῶν , φησίν , ἵνα μηνημονεύσωμεν . Πῶς δὲ καὶ πρόηγον τούτους , μάναμεν . Ἐνθέσεσθαι , προσεχρεῖσθαι εὐχῇ . Τοῦτο καὶ νῦν γίνεσθαι δεῖ . Οὐχ ἀπλῶς δὲ πνευματικοῖς , ἀλλὰ Πνεύματος πλήρεις καὶ σοφίας εἶπε , δήλων , ὅτι μεγάλης φιλοσοφίας ἦν φέρειν κατηγορίας χρηστῶν . Τί γὰρ δρῆσαι , ὅταν μὴ κλέπτῃ μὲν , ἀπολλύη δὲ πάντα ; ἡ θρασύς ἦ καὶ παροξύνουσα ; Καὶ ταύτη δὲ θαυμαστὸς ἦν ὁ Φίλιππος . Περὶ γὰρ αὐτοῦ φησὶ Καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον Φιλίππου τοῦ εὐαγγελιστοῦ , ὅστις ἐκ τῶν ἐπτά , ἐμεῖνεν παρ’ αὐτῷ . Ὀρᾷς οὐδὲν ἀνθρωπίνως διοικούμενον ; Καὶ ἐπλήθυνετο ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν ἐν Ἱερουσαλήμ . Ἐν Ἱερουσαλὴμ ἐπεδίδου
Lemmas: ὁποῖος δέ ἄρα ἀξίωμα ἔχω οὗτος , καί ποῖος εδυξαντος χειροτονία , ἀναγκαῖος μανθάνω . ἄρας ὁ ὁ διάκονος ; καί μήv οὗτος ἐν ὁ ἐκκλησία οὐ εἰμί , ἀλλά ὁ πρέσβυς εἰμί ὁ οἰκονομία · καί ὁ οὐδέπω οὐδείς ἐπίσκοπος εἰμί , ἀλλά ὁ ἀπόστολος μόνος . ὤθω οὔτε διάκονος , οὔτε πρέσβυς οἴομαι ὁ ὄνομα εἰμί δῆλος καί φανερός ἀλλά ὁ · εἰς οὗτος χειροτονέω . καί οὐ ἀπλόος ἐγχειρίζω , ἀλλά ἐπεύχομαι αὐτός γίγνομαι δύναμις . Ὅρας δέ ἐγώ , εἰμί πέτομαι ἀνήρ ἐσθίω εἰς οὗτος , τοσοῦτος ἰσχύς ἐπέρρω χρῆμα , τοσοῦτος χρηστός πλήθος εἰμί . ἄρας οὐ ἀπλόος ὁ εὐχή γίγνομαι , ἀλλά μετά πολύς ὁ σχολή · καί οὗτος , ὅσπερ ὁ χρύσωμα , οὕτως ἄγω · ὁ γάρ πολύς οὗτος ἄγω . οὕτως δέ πνευματικός ἐπιλέγω , οὗτος καί πρός ἀποδημία ἐστρέλλοντο , οὕτως ἐγχειρίζω οὗτος ὁ λόγος . καί οὖον λέγω , οὐδέ ἐπαίρω αὐτός , ἀλλά ὅτι ὁ δίνω ἀφίημι ἔργον , οὐ ἀρεστός . οὕτως εἰμί ἀπό Μωσῆς παιδεύω μή πᾶς αὐτός μεταχειρίζω . Ζεύς οὗτος καί ὁ Παῦλος , Μόνος ὁ πτωχός , φημί , ἵνα μνημονεύω . Πῶς δέ καί προάγω οὗτος , μαίνομαι . Ἐνθέσεσθαι , προσεχρειεπομαι εὐχή . οὗτος καί νῦν γίγνομαι δεῖ . οὐχ ἀπλόος δέ πνευματικός , ἀλλά πνεῦμα πλήρης καί σοφία εἶπον , δῆλος , ὅτι μέγας φιλοσοφία εἰμί φέρω κατηγορία χρηστός . τις γάρ δράω , ὅταν μή κλέπτης μέν , ἀπόλλυμι δέ πᾶς ; ὁ θρασύς εἰμί καί παροξύνω ; καί οὗτος δέ θαυμαστός εἰμί ὁ Φίλιππος . περι γάρ αὐτός φημί καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἶκος Φίλιππος ὁ εὐαγγελιστής , ὅστις ἐκ ὁ ἑπτά , μένω παρά αὐτός . ὁράω οὐδείς ἀνθρώπινος διοικέω ; καί πληθύνω ὁ ἀριθμός ὁ μαθητής ἐν Ἱερουσαλήμ . ἐν Ἱεροσόλυμα ἐπιδίδωμι