joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0153.6
καὶ ἀρξάμενος ἀπὸ τῆς Γραφῆς ταύτης , εὐηγγελίσατο αὐτῷ τὸν Ἰησοῦν . Ὅρᾷς , πῶς οἰκονομεῖται τὰ κατ' αὐτόν ; Πρῶτον ἀναγινώσκει καὶ ἀγνοεῖ · εἶτα ἀναγινώσκει · αὐτὴ τὴν περιοχὴν , ἕνθα ἦν τὸ πάθος , καὶ ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ δωρεά . Ὡς δὲ ἐπορεύοντο κατὰ τὴν ὁδόν , ἤλθον ἐπὶ τι ὕδωρ · καὶ φησιν ὁ εὐνοῦχος · Ἰδοὺ ὕδωρ , τί κωλύει με βαπτισθῆναι ; Εἶδες προθυμίαν , εἶδες ἀκριβείαν ; Ἐκέλευσέ σε στήναι τὸ ἅρμα , καὶ κατέβητε εἰς τὸ ὕδωρ ἀμφότεροι , ὃ τε Φιλίππος καὶ ὁ εὐνοῦχος , καὶ ἐβάπτισεν αὐτόν . Ὅτε δὲ ἀνέβησαν ἀπὸ τοῦ ὕδατος , Πνεῦμα Κυρίου ἤρπασεν τὸν Φίλιππον , καὶ οὐχ εἶδεν αὐτὸν οὐχ ἕτι ὁ εὐνοῦχος . Ἐπορεύετο γὰρ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ χαίρων . Διὰ τί , φησίν , ἦρεν αὐτὸν Πνεῦμα Κυρίου ; Διότι ἐμελεῖ καὶ ἄλλας πόλεις διελθεῖν καὶ εὐαγγελίσασθαι . Ὥστε οὐ ὑστερον αὐτὸν θαυμάσθητι τοῦτο γένετον , ὥστε μὴ ἀνθρώπινον τὸ περὶ αὐτόν , ἀλλὰ θεῖον νομίσαι . Φιλίππος δὲ εὑρέθη εἰς Ἄζωτον , καὶ διερχόμενος εὐηγγέλιστο τὰς πόλεις πάσας , ἕως τοῦ ἐλθεῖν αὐτὸν εἰς Καισάρειαν . Καὶ ἐκ τούτου δῆλον ὡς οὐὐς τῶν ἐπτὰ ἐστι δ · καὶ γὰρ καὶ ὕστερον ἐκεῖ εὑρίσκεται ἐν Καισαρείᾳ . Συμφερόντως οὖν ἤρπασεν αὐτὸν τὸ Πνεῦμα , ἐπεὶ ἔδεισεν ἂν καὶ συναπελθεῖν αὐτῷ ὁ εὐνοῦχος · ἂν καὶ ἐλύπησεν ἂν ἐκεῖνος , ἀναγεὺς καὶ ἀφρησάμενος , οὐδὲπω καιροῦ ὄντος . Εἶδες ἀγγέλους συναντιλαμβανομένους τῇ χρηρύγματι , καὶ αὐτοὺς μὲν οὐ χρητύττοντας , τούτους δὲ καλοῦντας ; Τὸ δὲ θαυμαστὸν καὶ ἐντεῦθεν δείκνυται · ὅπερ γὰρ πάλαι σπάνιον ἦν καὶ μόλις ἐγίνετο , τοῦτο ἐνταῦθα μετὰ πολλῆς γίνεται ἀφθονίας . Ἄλλως δὲ ἂ καὶ προαναφώνοις τις τὸ γεγονός ἦν τοῦ τῶν ἀλλοφύλων κρατισθῆν αὐτοῖς . Καὶ γὰρ τὸ τῶν πιστεύοντων ἀξιώσις , ἰκανὸν τοὺς μαθηδόνας πείσαι πρὸς τὸν Ἰσὼν καὶ αὐτοὺς ζηλῶν διαναστῆναι . Διὰ τοῦτο γοῦν καὶ ἐπορεύετο χαίρων , ὥστε εἰ ἠπίστατο , οὐκ ἂν ἔσθη . Τί δαὶ ἐκάλυψε , φησίν , πάντα αὐτὸν ἀκριβῶς μαθεῖν καὶ ἐν τῷ ὀχήματι ὄντα , καὶ μάλιστα ἐν ἔρήμῳ ; Ὅτι οὐχ ἦν τὸ πρᾶγμα ἐπιδεῖξις . Ἄλλ' ἴδωμεν δι' ὧν τὰ ἀνγενομένα . Καὶ ἰδοὺ ἄνθρωπος εὐνοῦχος , φησίν , δυναστὴς [ 154 ] τῆς βασιλίσσης Αἰθιόπων Καρδά -
Lemmas: καί ἄρχω ἀπό ὁ γραφή οὗτος , εὐαγγελίζω αὐτός ὁ Ἰησοῦς . ὁράω , πῶς οἰκονομέω ὁ κατά αὐτός ; Πρῶτος ἀναγιγνώσκω καί ἀγνοέω · εἶτα ἀναγιγνώσκω · αὐτός ὁ περιοχή , ἔνθα εἰμί ὁ πάθος , καί ὁ ἀνάστασις καί ὁ δωρεά . ὡς δέ πορεύω κατά ὁ ὁδός , ἔρχομαι ἐπί τίς ὕδωρ · καί φημί ὁ εὐνοῦχος · ἰδέ ὕδωρ , τίς κωλύω ἐγώ βαπτίζω ; εἶδον προθυμία , ὁράω ἀκρίβεια ; κελεύω σύ ἵστημι ὁ ἅρμα , καί καταβαίνω εἰς ὁ ὕδωρ ἀμφότερος , ὅς τε Φίλιππος καί ὁ εὐνοῦχος , καί βαπτίζω αὐτός . ὅτε δέ ἀναβαίνω ἀπό ὁ ὕδωρ , πνεῦμα κύριος ἁρπάζω ὁ Φίλιππος , καί οὐ ὁράω αὐτός οὐ ἔτι ὁ εὐνοῦχος . πορεύω γάρ ὁ ὁδός αὐτός χαίρω . Ζεύς τίς , φημί , ἀείρω αὐτός πνεῦμα κύριος ; διότι μέλος καί ἄλλος πόλις διέρχομαι καί εὐαγγελίζω . ὥστε οὖον ὕστερος αὐτός θαυμάζω οὗτος γίγνομαι , ὥστε μή ἀνθρώπινος ὁ περί αὐτός , ἀλλά θέω νομίζω . Φίλιππος δέ εὑρίσκω εἰς Ἄζωτος , καί διέρχομαι εὐαγγελίζω ὁ πόλις πᾶς , ἠώς ὁ ἔρχομαι αὐτός εἰς Καισάρεια . καί ἐκ οὗτος δῆλος ὡς οὐ ὁ ἑπτά εἰμί δ · καί γάρ καί ὕστερος ἐκεῖ εὑρίσκω ἐν Καισάρεια . συμφέρω οὖν ἁρπάζω αὐτός ὁ πνεῦμα , ἐπεί δείδω εἄν καί συναπέρχομαι αὐτός ὁ εὐνοῦχος · εἄν καί λυπέω εἄν ἐκεῖνος , ἀνάγω καί ἀφαιρέω , οὐδέπω καιρός εἰμί . εἶδον ἄγγελος συναντιλαμβάνω ὁ χρηρύγματι , καί αὐτός μέν οὖον χρητύττοντας , οὗτος δέ καλέω ; ὁ δέ θαυμαστός καί ἐντεῦθεν δείκνυμι · ὅσπερ γάρ πάλαι σπάνις εἰμί καί μόλις γίγνομαι , οὗτος ἐνταῦθα μετά πολύς γίγνομαι ἀφθονία . ἄλλος δέ ὅς καί προαναφωνέω τις ὁ γίγνομαι εἰμί ὁ ὁ ἀλλόφυλος κρατίζω αὐτός . καί γάρ ὁ ὁ πιστεύω ἀξίωσις , ἱκανός ὁ μαθηδοναω πείθω πρός ὁ Ἴσος καί αὐτός ζηλόω διανίσταμαι . Ζεύς οὗτος γοῦν καί πορεύω χαίρω , ὥστε εἰμί ἐπίσταμαι , οὐ εἄν ἐσθίω . τις δαί καλύπτω , φημί , πᾶς αὐτός ἀκριβῶς μανθάνω καί ἐν ὁ ὄχημα εἰμί , καί μάλιστα ἐν ἐρῆμος ; ὅτι2 οὐ εἰμί ὁ πρᾶγμα ἐπίδειξις . ἄλλος ὁράω διά ὅς ὁ ἀναγίγνομαι . καί ἰδού ἄνθρωπος εὐνοῦχος , φημί , δυνάστης [ 154 ] ὁ βασίλισσα Αἰθίοψ κάρδος -