joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0316.1
ἐστι ) , καὶ ὅτι μέγας ὁ κίνδυνος ( αἵματι γὰρ αὐτὴν ἐλυτρώσατο ) , καὶ ὅτι πολὺς ὁ πόλεμος καὶ διπλοῦς . Ταῦτα τοίνυν ἐδήλωσεν , εἰπών · Καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα , τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν . Εἶτα ἐπειδὴ σφόδρα αὐτοὺς ἐρόθησε τῇ εἰπεῖν Λύκους βαρεῖς , καὶ ἐξ αὐτῶν ἀναστήσει τοὺς τὰ διεστραμμένα λαλοῦντας , ὥσπερ ὑπὸ τινὸς διαπορθεῖς , πῶς οὖν ; εἰπόντος , καὶ τὶς ἔσται φυλακή ; ἐπάγει , λέγων · Γρηγορεῖτε , μηνοεσύντες , ὅτι τριετίαν νύκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπανώμηρ μετὰ δακρύων νοθεύτων ἔνα [ 534 ] ἔκαστον . Ὅρα πόσαι ὑπερβολαί · μετὰ δακρύων , καὶ νύκτα καὶ ἡμέραν , καὶ ἕνα ἕκαστον . Οὐ γὰρ εἰ πολλοὺς εἶδ , τότε ἐφείδετο , ἀλλὰ ἤδει καὶ ὑπὲρ μιᾶς ψυχῆς πάντα ποιεῖν . Οὕτω γοῦν αὐτοὺς καὶ συνεκράτησεν . Ὁ δὲ λέγει , τοιοῦτό ἐστιν · Ἀρχεῖ τὰ παρ’ ἐμοῦ · τριετίαν ἔμενα , ἰκανῶς ἐσπερεώθην , ἰκανῶς ἐρρίζώθην . Μετὰ δακρύων , φησίν . Ὅρῃ δὲ τὰ δάκρυα διὰ τοῦτο ; Ταῦτα ποιοῦν καὶ ἡμεῖς . Οὐχ ἀλγεῖ ὁ κακός · ἀλγήσον σύ , Ἰσὰς ἀλγήσει καθεῖνος . Καθάπερ ὅταν ἴδῃ ὁ κάμνων τὸν ἰατρὸν λαμβάνοντα σκεῖον , καὶ αὐτὸς τροπρέπει · οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα ἔσται · ἂν ἴδῃ σε ὀδυνόμενον , μαλαγήσεται , χρηστὸς ἄνθρωπος καὶ πρὸς γενήσεται . Οὐχ εἰδώς , φησί , τὰ συναπετίσονται μοι . Τί οὖν ; διὰ τοῦτο ἀπέκρη ; Οὐδαμῶς · ἀλλὰ καὶ σφόδρα γυνώσκω , ὅτι δεσμά καὶ θλίψεις με μένουσιν . Ὅτι μὲν οὖν πειρασμοὶ ἐπιδέχονται με , οἶδα , ὁποῖοι δέ , οὐχ οἶδα · ὅπερ ἦν χαλεπώτερον . Μὴ τοίνυν νομίζητέ με ἀποδυρόμενον ταῦτα λέγειν · οὐχ ἔχω τιμᾶν τὴν ἐμαυτοῦ ψυχήν . Ἵνα ἀναστήσῃ αὐτῶν τὴν διάνοιαν , ταῦτά φησι , καὶ πείσῃ μὴ μόνον μὴ ψεύγειν , ἀλλὰ καὶ γενναίως φέρειν . Διὰ τοῦτο δρόμῳ καὶ διακονίᾳ τὸ πρᾶγμα καλεῖ · τὸ μὲν , δεῖνός τὸ λαμπρόν ἀπὸ τοῦ δρόμου , τὸ δέ , τὸ ὀφειλόμενον ἀπὸ τῆς διακονίας . Διάκονός εἰμι , φησίν · οὐδὲν πλέον ἔχω . Παραμυθησάμενος δὲ αὐτοὺς , ἵνα μὴ ἀλγήσωσιν ἐφ’ οἷς πάσχει κακῶς , καὶ εἰπών , ὅτι μετὰ χαρᾶς ταῦτα ὑπομείνει , καὶ τὸν καρπὸν δεῖξας , τότε τὸ λυπηρὸν ἐπάγει . Τοῦτο δὲ ποιεῖ , ἵνα μὴ καταγῇ αὐτῶν τὴν διάνοιαν . Ποῖον δὲ τοῦτο ἐστι ; Τὸ , Καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα . Τί οὖν , εἶπο · τις ἄν , τοσοῦτον σαυτὸν ἤγει , καὶ ἂν ἀπέλθῃς , ἀπονήνησκομεν ; Οὐ τοῦτο λέγει , φησίν , δεῖ τὴν ἐμὴν ἀπουσίαν τοῦτο ποιεῖ · ἀλλὰ τί ; Ὅτι ἐπαναστήσονται τινες ὑμῖν . Οὐχ εἶπε , διὰ τὴν ἀφίξιν μου · ἀλλὰ , Μετὰ τὴν ἀφίξιν μου · τοῦτο , τὴν ἀποδημίαν · καὶ τοῦτο ἤδη γέγονε τοῦτο · εἰ δὲ γέγονε , πολλῷ μᾶλλον μετὰ ταῦτα γενήσεται . Εἶτα καὶ ἡ αἰτία , Τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν . Ὅστε δι’ οὐδὲν ἔφερον αἰρέσεως , ἢ διὰ τοῦτο . Εἶτα καὶ παραμυθία · Ἵν’ περιεποιήσατο , φησι , διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος . Εἰ δὲ τῷ ἰδίῳ αἵματι περιεποιήσατο , προσήκει πάντων . Νύκτα , φησι , καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπανώμηρ μετὰ δακρύων νοθεύτων . Ταῦτα πρὸς ἡμᾶς εἰκῶς ἂν λέγοιτο · καὶ δοκεῖ μὲν εἶναι ἰδικῶς πρὸς τοὺς διδασκάλους ὁ λόγος , ἐστὶ δὲ κοινῶς καὶ πρὸς τοὺς μαθητὰς . Τί γάρ , ἂν ἐγὼ μὲν λέγῃ καὶ παρακαλῇ καὶ δακρύῃ νύκτα καὶ ἡμέραν , ὁ δὲ μαθητὴς μὴ πειθηται ; Ἵνα γὰρ μὴ νομίσῃ τις τοῦτο ἀρκεῖν εἰς ἀπολογίαν , τὸ εἶναι μαθητήν , καὶ μὴ ὑπείκων , διὰ τοῦτο , λιαμαρτύρωμαι , εἰπών , ἐπὶ γὰρ ὑμῖν ὑπεστείλαμην τὸ μὴ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν . Ἄρα τοῦτο διδασκάλου μόνον , ἀναγγεῖλαι , κηρύξαι , διδάξαι , μὴ ὑποστείλασθαι , νύκτα καὶ ἡμέραν παρακαλεῖν ; [ 535 ] ὅταν δὲ τοῦτον γινομένων μηδὲν πλέον γένηται , ἵνατε τὸ λειπόμενον . Εἶτα καὶ ἐξῥα ἀπολογία · ὅτι Καθαρὸς ἐγὼ ἀπὸ τοῦ αἵματος πάντων . Μὴ δὴ νομίζετε πρὸς ἡμᾶς ταῦτα λέγεσθαι μόνον · καὶ γὰρ καὶ πρὸς ὑμᾶς ὁ λόγος οὗτός ἐστιν , ὥστε προσἔχειν τοῖς λεγομένοις , ὥστε μὴ ἀποπλᾶν τῆς ἀκοἄσεως . Τί ποίησα ; Ἰδοὺ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν διαρρήγυμαι βοῶν · ἀπόστητε τοῦ θεάτρου · καὶ πολλοὶ γελοῦσιν ἡμᾶς · ἀπόστητε τοῦ ὀρνυεῖν , τοῦ πλεονεκτεῖν · μυρία παρανοοῦμεν , καὶ οὐδεὶς ὁ ἀκούων . Ἄλλ’ ἐν νυκτὶ οὐ διαλέγομαι ; Ἐβουλήθην καὶ ἐν νυκτὶ τοῦτο ποιεῖν , καὶ ἐν ταῖς τραπέζαις ταῖς ὑμετέραις , εἰ γε ἐνὴν καὶ εἰς μυρία σχισθὲναι παραγεῖσθαι ὑμῖν καὶ διαλέγεσθαι · ἀλλ’ εἰ τῆς ἐδραμᾶς ἀπαξ καλοῦν ὑμᾶς , καὶ ὀκνεῖτε , καὶ οἱ μὲν οὐδὲ παραγεῖσθε , οἱ δὲ παραγενομένοι οὐδὲν πλέον κερδάναντες ἀπιτε · τί οὖν ἂν ἐποιήσατε , εἰ συνεχῶς τοῦτο ἐπράττομεν ; Τί ποίησον ; Πολλοὶ οὗ δτι καὶ διασάραντες ἡμᾶς , διὰ τὸ περὶ τῶν αὐτῶν ἀεὶ διαλέγεσθαι · οὕτω γεγόναιμεν προσοχρεῖς . Αἴτιοι δὲ τούτου οὐχ ἡμεῖς , ἀλλ’ αὐτοὶ οἱ ἀκούοντες . Ὁ μὲν γὰρ κατορθῶν , καὶ χαίρει τὰ αὐτὰ ἀκούων , ὥσπερ ἐγκωμίων αὐτοῦ λεγομένων · ὁ δὲ μὴ βουλόμενος κατορθῶν , καὶ ἐνοχλεῖσθαι δοκεῖ , κἂν δεύτερον ἀκούσῃ μόνον , πολλάκις δοκεῖ ἀκούειν . Καθαρός ἐγὼ ἀπὸ τοῦ αἵματος πάντων , φησίν . δ . Τοῦτο Παῦλος μὲν ἠρωττεν εἰπεῖν , ἡμεῖς δὲ οὐ τολμῶμεν τοῦτο εἰπεῖν , μυρία συνειδότες ἑαυτοῖς . Διόπερ ἐκεῖνοι μὲν διαπαντὸς ἀγρυπνοῦσι καὶ ἐφεστῶσι , τῷ πάντα ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῶν μαθητευομένων ὑπομείνοντι , ἡρωττε λέγειν · ἡμεῖς δὲ τὸ Μωσῶς ἐροῦμεν , ὅτι Ἀρτίστη μοι Κύριος δι’ ὑμᾶς , ὅτι εἰς πολλάς ἀμαρτήματα προσάγεις καὶ ἡμᾶς . Ὅταν γὰρ ἀθυμῶμεν ὁρῶντες ὑμᾶς οὐ προκόπτοντας , οὐ τὸ πλέον ἡμῖν τῆς ἰσχὺς καταπίπτει ; Τί γάρ , εἴπέ μοι , γέγονεν ; Ἰδοὺ τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ καὶ ἡμεῖς λοιπὸν τριετίαν ἔχομεν , νύκτα μὲν καὶ ἡμέραν οὐ παρακαλοῦντες , διὰ τριῶν δὲ πολλάκις ἡμερῶν ἢ δι’ ἑπτὰ τοῦτο ποιούντες . Τί γέγονε πλέον ; Ἐγκαλούμεν , ἐπιτιμῶμεν , δακρύομεν , ὀδυνομέθα , εἰ καὶ μὴ φανερῶς , ἀλλὰ κατὰ καρδίας . Ἐκεῖνα δὲ πολὺ τούτων τὰ δάκρυα κουφότερα · ταῦτα μὲν γὰρ φέρει τινὰ τοῖς ἀθυμοῦσι παραμυθίαν , ἐκεῖνα δὲ αὐτὴν ἐπιτείνει καὶ συσφίγγει . Οὕτω καὶ ὅταν ἐν ἀθυμίᾳ τις ἦ , καὶ μὴ δύνηται ἐξενεγκεῖν τὴν ἀλγηδόνα , ὥστε μὴ δοξᾶν κενόδοξος εἶναι , μείζονα δρᾶ πάσχει , ἢ ἂν ταύτην ἐξήνεγκεν . Εἰ μὴ μέ τις ἔκρινε φιλοτιμίας περιττῆς , εἰδὲς ἂν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν πηγὰς δακρύων ἀφέντα · ταύτας δὲ μοι σύνοιδεν ὁ οἴκισκος καὶ ἡ ἐρημία . Πιστεύσατε γὰρ μοι , τῆς μὲν ἐμαυτοῦ σωτηρίας ἀπέγνω , τὰ δὲ ὑμέτερα ὀρῶν , οὐδὲ σχολὴν ἔχω τὰ ἐμαυτοῦ κακὰ πενθεῖν · οὕτω μοι πάντα ὑμεῖς ἐστε . Κἂν αἰσθώμαι ἐπιδιδόντας ὑμᾶς , οὐχ αἰσθάνομαι τῶν ἐμαυτοῦ κακῶν ὑπὸ τῆς ἡδονῆς · κἂν ἴδω μὴ ἐπιδιδόντας , ὑπὸ τῆς ἀθυμίας πάλιν παραπέπτωμαι τὰ ἐμὰ · φαιδρὸς μὲν ὡν ἐπὶ τοῖς ὑμετέροις ἀγαθοῖς , [ 536 ] κἂν μυρία ἔχω δεινὰ , σκυθρωπὸς δὲ ἐπὶ τοῖς ὑμετέροις λυπηροῖς , κἂν μυρία μοι κατορθώματα ἦ . Τίς , γὰρ ἐλπίς διδασκάλῳ , τοῦ μαθητοῦ διεφθαμένου ; ποία ζωή , ποία προσδοκία ; μετὰ ποίας στήσεταί παρρησίας πρὸς τὸν Θεόν ; τί ἐρεῖ ; Ὦμμεν γάρ , ὅτι οὐδὲ ἐγκαλεῖν , οὐδὲ θίσειν δίχην , ἀλλ’ ἐστι καθαρός ἀπὸ τοῦ αἵματος πάντων · καὶ οὕτως ἀνίατα πείσεταί · ἐπεὶ καὶ πατέρες ὑπὲρ παίδων οὐ μέλλοντες ἐγκαλεῖσθαι , ὅμως ἀλγοῦσι καὶ δάκνυνται .
Lemmas: εἰμί ) , καί ὅτι μέγας ὁ κίνδυνος ( αἷμα γάρ αὐτός λυτρόω ) , καί ὅτι πολύς ὁ πόλεμος καί διπλόος . οὗτος τοίνυν δηλόω , εἶπον · καί ἐκ σύ αὐτός ἀνίστημι ἀνήρ λαλέω διαστρέφω , ὁ ἀποσπάω ὁ μαθητής ὀπίσω αὐτός . εἶτα ἐπεί σφόδρα αὐτός ἔρομαι ὁ εἶπον Λύκος βαρύς , καί ἐκ αὐτός ἀνίστημι ὁ ὁ διαστρέφω λαλέω , ὥσπερ ὑπό τις διαπορθέω , πῶς οὖν ; εἶπον , καί τις εἰμί φυλακή ; ἐπάγω , λέγω · γρηγορέω , μηνοεσύντες , ὅτι τριετία νύξ καί ἡμέρα οὐ ἐπανώμηρ μετά δάκρυ νοθευτής νάω [ 534 ] ἕκαστος . Ὅρας πόσος ὑπερβολή · μετά δάκρυ , καί νύξ καί ἡμέρα , καί εἷς ἕκαστος . οὖον γάρ εἰμί πολύς εἶδον , τότε φείδομαι , ἀλλά ἦδος καί ὑπέρ εἷς Ψυχή πᾶς ποιέω . οὕτως γοῦν αὐτός καί συγκρατέω . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ἄρχω ὁ παρά ἐγώ · τριετία μένω , ἱκανῶς ἐσπερεώθην , ἱκανῶς ῥιζόω . μετά δάκρυ , φημί . Ὄρος δέ ὁ δάκρυ διά οὗτος ; οὗτος ποιέω καί ἐγώ . οὐχ ἀλγέω ὁ κακός · ἀλγέω σῦς , οἶδα ἀλγέω καθίημι . καθά ὅταν ὁράω ὁ κάμνω ὁ ἰατρός λαμβάνω σκεῖον , καί αὐτός τροπρεπω · οὗτος δή καί ἐνταῦθα εἰμί · εἄν ὁράω σύ ὄζω , μαλάσσω , χρηστός ἄνθρωπος καί πρός γίγνομαι . οὐχ οἶδα , φημί , ὁ συναφίστημι ἐγώ . τις οὖν ; διά οὗτος ἀποκρίνω ; οὐδαμός · ἀλλά καί σφόδρα γιγνώσκω , ὅτι δεσμός καί θλῖψις ἐγώ μένω . ὅτι2 μέν οὖν πειρασμός ἐπιδέχομαι ἐγώ , οἶδα , ὁποῖος δέ , οὐ οἶδα · ὅσπερ εἰμί χαλεπός . μή τοίνυν νομίζω ἐγώ ἀποδύρομαι οὗτος λέγω · οὐ ἔχω τιμάω ὁ ἐμαυτοῦ Ψυχή . ἵνα ἀνίστημι αὐτός ὁ διάνοια , οὗτος φημί , καί πείθω μή μόνος μή ψέγω , ἀλλά καί γενναῖος φέρω . Ζεύς οὗτος δρόμος καί διακονία ὁ πρᾶγμα καλέω · ὁ μέν , Δεῖνα ὁ λαμπρός ἀπό ὁ δρόμος , ὁ δέ , ὁ ὀφείλω ἀπό ὁ διακονία . Διάκονος εἰμί , φημί · οὐδείς πλέω ἔχω . παραμυθέομαι δέ αὐτός , ἵνα μή ἀλγέω ἐπί ὅς πάσχω κακῶς , καί εἶπον , ὅτι μετά χαρά οὗτος υπομένω , καί ὁ καρπός δείκνυμι , τότε ὁ λυπηρός ἐπάγω . οὗτος δέ ποιέω , ἵνα μή κατάγνυμι αὐτός ὁ διάνοια . Ποῖον δέ οὗτος εἰμί ; ὁ , καί ἐκ σύ αὐτός ἀνίστημι ἀνήρ λαλέω διαστρέφω . τις οὖν , εἶπον · τις ἄν , τοσοῦτος σαυτοῦ ἡγέομαι , καί εἄν ἀπέρχομαι , ἀπονέω ; οὖον οὗτος λέγω , φημί , δεῖ ὁ ἐμός ἀπουσία οὗτος ποιέω · ἀλλά τίς ; ὅτι2 ἐπανίστημι τις σύ . οὐχ εἶπον , διά ὁ ἄφιξις ἐγώ · ἀλλά , μετά ὁ ἄφιξις ἐγώ · οὗτος , ὁ ἀποδημία · καί οὗτος ἤδη γίγνομαι οὗτος · εἰμί δέ γίγνομαι , πολύς μᾶλλον μετά οὗτος γίγνομαι . εἶτα καί ὁ αἰτία , ὁ ἀποσπάω ὁ μαθητής ὀπίσω αὐτός . ὅστε διά οὐδείς φέρω αἵρεσις , ἢ διά οὗτος . εἶτα καί παραμυθία · ἵνα περιποιέω , φημί , διά ὁ ἴδιος αἷμα . εἰμί δέ ὁ ἴδιος αἷμα περιποιέω , προσήκω πᾶς . Νύξ , φημί , καί ἡμέρα οὐ ἐπανώμηρ μετά δάκρυ νοθευτής . οὗτος πρός ἐγώ ἵημι εἄν λέγω · καί δοκέω μέν εἰμί ἰδικός πρός ὁ διδάσκαλος ὁ λόγος , εἰμί δέ κοινῶς καί πρός ὁ μαθητής . τις γάρ , εἄν ἐγώ μέν λέγω καί παρακαλέω καί δάκρυ νύξ καί ἡμέρα , ὁ δέ μαθητής μή πείθω ; ἵνα γάρ μή νομίζω τις οὗτος ἀρκέω εἰς ἀπολογία , ὁ εἰμί μαθητής , καί μή ὑπείκω , διά οὗτος , λιαμαρτυρωμη , εἶπον , ἐπί γάρ σύ ὑποστέλλω ὁ μή ἀναγγέλλω σύ . ἄρας οὗτος διδάσκαλος μόνος , ἀναγγέλλω , κηρύσσω , διδάσκω , μή ὑποστέλλω , νύξ καί ἡμέρα παρακαλέω ; [ 535 ] ὅταν δέ οὗτος γίγνομαι μηδείς πλέω γίγνομαι , ἰνέω ὁ λείπω . εἶτα καί ῥάσσω ἀπολογία · ὅτι καθαρός ἐγώ ἀπό ὁ αἷμα πᾶς . μή δή νομίζω πρός ἐγώ οὗτος λέγω μόνος · καί γάρ καί πρός σύ ὁ λόγος οὗτος εἰμί , ὥστε προσέχω ὁ λέγω , ὥστε μή ἀποπλέω ὁ ακοασις . τις ποιέω ; ἰδέ κατά ἕκαστος ἡμέρα διαρρήγνυμι βοῦς · ἀφίστημι ὁ θέατρον · καί πολύς γελάω ἐγώ · ἀφίστημι ὁ ὄρνυμι , ὁ πλεονεκτέω · μυρίος παρανοέω , καί οὐδείς ὁ ἀκούω . ἄλλος ἐν νύξ οὖον διαλέγω ; βούλομαι καί ἐν νύξ οὗτος ποιέω , καί ἐν ὁ τράπεζα ὁ ὑμέτερος , εἰμί γε ἕνος καί εἰς μυρίος σχίζω παραγίγνομαι σύ καί διαλέγω · ἀλλά εἰμί ὁ ἐδραμᾶς ἅπαξ καλέω σύ , καί ὀκνέω , καί ὁ μέν οὐδέ παράγω , ὁ δέ παραγίγνομαι οὐδείς πλέω κερδαίνω ἄπειμι · τίς οὖν εἄν ποιέω , εἰμί συνεχῶς οὗτος πράσσω ; τις ποιέω ; πολλός ὅς δ καί διασαίρω ἐγώ , διά ὁ περί ὁ αὐτός ἀεί διαλέγω · οὗτος γίγνομαι προσοχρω . αἴτιος δέ οὗτος οὐ ἐγώ , ἀλλά αὐτός ὁ ἀκούω . ὁ μέν γάρ κατορθόω , καί χαίρω ὁ αὐτός ἀκούω , ὥσπερ ἐγκώμιον αὐτός λέγω · ὁ δέ μή βούλομαι κατορθόω , καί ἐνοχλέω δοκέω , κἀν δύο ἀκούω μόνος , πολλάκις δοκέω ἀκούω . Καθαρός ἐγώ ἀπό ὁ αἷμα πᾶς , φημί . δ . οὗτος Παῦλος μέν ἐρωτάω εἶπον , ἐγώ δέ οὖον τολμάω οὗτος εἶπον , μυρίος σύνοιδα ἑαυτοῦ . διόπερ ἐκεῖνος μέν διαπαντός ἀγρυπνέω καί ἐφίστημι , ὁ πᾶς ὑπέρ ὁ σωτηρία ὁ μαθητεύω ὑπομένω , ἡρωττε λέγω · ἐγώ δέ ὁ Μωσώ εἴρω , ὅτι Ἀρτίστη ἐγώ Κύριος διά σύ , ὅτι εἰς πολύς ἁμάρτημα προσάγω καί ἐγώ . ὅταν γάρ ἀθυμέω ὁράω σύ οὖον προκόπτω , οὖον ὁ πλέω ἐγώ ὁ ἰσχύς καταπίπτω ; τις γάρ , εἶπον ἐγώ , γίγνομαι ; ἰδέ ὁ χάρις ὁ Θεός καί ἐγώ λοιπός τριετία ἔχω , νύξ μέν καί ἡμέρα οὖον παρακαλέω , διά τρεῖς δέ πολλάκις ἡμέρα ἢ διά ἑπτά οὗτος ποιέω . τις γίγνομαι πλέω ; ἐγκαλέω , ἐπιτιμάω , δάκρυ , ὄζω , εἰμί καί μή φανερῶς , ἀλλά κατά Καρδία . ἐκεῖνος δέ πολύς οὗτος ὁ δάκρυ κοῦφος · οὗτος μέν γάρ φέρω τις ὁ ἀθυμέω παραμυθία , ἐκεῖνος δέ αὐτός ἐπιτείνω καί συσφίγγω . οὕτως καί ὅταν ἐν ἀθυμία τις εἰμί , καί μή δύναμαι ἐκφέρω ὁ ἀλγηδών , ὥστε μή δόξα κενόδοξος εἰμί , μείζων δράω πάσχω , ἢ εἄν οὗτος ἐκφέρω . εἰμί μή ἐγώ τις κρίνω φιλοτιμία περισσός , ἀνάκλεις εἄν κατά ἕκαστος ἡμέρα πηγή δάκρυ ἀφίημι · οὗτος δέ ἐγώ σύνοιδα ὁ οἰκίσκος καί ὁ ἐρημία . πιστεύω γάρ ἐγώ , ὁ μέν ἐμαυτοῦ σωτηρία ἀπογιγνώσκω , ὁ δέ ὑμέτερος ὄρος , οὐδέ σχολή ἔχω ὁ ἐμαυτοῦ κακός πενθέω · οὗτος ἐγώ πᾶς σύ εἰμί . κἀν αἰσθάνομαι ἐπιδίδωμι σύ , οὐ αἰσθάνομαι ὁ ἐμαυτοῦ κακός ὑπό ὁ ἡδονή · κἀν ὁράω μή ἐπιδίδωμι , ὑπό ὁ ἀθυμία πάλιν παραπέτομαι ὁ ἐμός · φαιδρός μέν ὡς ἐπί ὁ ὑμέτερος ἀγαθός , [ 536 ] κἀν μυρίος ἔχω δεινός , σκυθρωπός δέ ἐπί ὁ ὑμέτερος λυπηρός , κἀν μυρίος ἐγώ κατόρθωμα εἰμί . Τῖς , γάρ ἐλπίς διδάσκαλος , ὁ μαθητής διαφθάνω ; ποῖος ζωή , ποῖος προσδοκία ; μετά Ποίας ἵστημι παρρησία πρός ὁ Θεός ; τίς εἴρω ; Ὦμμεν γάρ , ὅτι οὐδέ ἐγκαλέω , οὐδέ θισεω διχάω , ἀλλά εἰμί καθαρός ἀπό ὁ αἷμα πᾶς · καί οὕτως ἀνίατος πάσχω · ἐπεί καί πατήρ ὑπέρ παῖς οὖον μέλλω ἐγκαλέω , ὅμως ἀλγέω καί δάκνω .