joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0309.2
καὶ εἰς κινδύνους βλέπωμεν ἐαυτοὺς διὰ τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς ἡμετέρους . Κἂν πῦρ ἦ , κἂν σίδηρος , βίβλον σαυτὸν , ἀγαπητέ , ἵνα σοῦ τὸ μέλος ἐξέλῃς · βίβλον , μὴ ροβηθῇς . Μαθητὴς εἰ τοῦ Χριστοῦ τοῦ διὰ τοὺς ἀδελφοὺς τὴν ψυχὴν θέντος · συμμεταθεῖς Παύλῳ , μὴ μυρία ἑλομένου παθεῖν δεῖνα διὰ τοὺς ἐχθρούς , διὰ τοὺς πολέμους αὐτῷ · ἐμπλήσθητι ζηλοῦ , μίμησαι τὸν Μωϋσῆν . Εἰδεν ἀδικουμένους καὶ ἡμῶν , κατεφρόνησε τρυφῆς βασιλικῆς , καὶ γέγονε διὰ τοὺς καταποντιζομένους φυγάς , πλανητής , ἔρημος συγγενῶν καὶ οἰκίας · ἐν ἀλλοτρίᾳ διετέλεσε τοσοῦτον χρόνον , καὶ οὐκ ἐμέμψατο ἐαυτῷ οὐδὲ εἶπε · Τί τοῦτο ; βασιλείας κατεφρόνησας , τιμῆς τοσαύτης καὶ δόξης · εἰλήμην ἀμνία τοῖς ἀδελφοῖς μένους , καὶ περιεῖδεν ὁ Θεός , καὶ οὐ μόνον οὐκ ἐπανήγαγε με ἐπὶ τὴν προτέραν τιμήν , ἀλλὰ καὶ τεσσαράκοντα ἐστη ἐν ἀλλοτρίᾳ διαίᾳ . Καλῶς γε · οὐ γὰρ τοὺς μισθοὺς ἀπέλασδον . Ἄλλ’ οὐδὲν τούτων εἶπεν οὐδὲ ἐνενόησεν . Οὕτω καὶ σύ · κἂν κακὴν τι πάθῃς ἀγαθροποιῶν , κἂν ἐπὶ πολὺν χρόνον , μὴ σκανδαλίζου μηδὲ θορυβοῦ · πάντως ἀποδώσει σοι τὴν ἀμοιβὴν ὁ Θεός . Ὅσῳ ἂν χρονίζῃ ἢ ἀντίδοσις , τοσοῦτῳ οἱ τόκοι ἐπιτείνονται . Οὐκοῦν ἔχουσι ψυχὴν συμπαθητικήν , ἔχουσι διάνοιαν εἰδυῖαν συναλλαγῆ · μηδὲν ἔστιν παρ’ ἡμῖν ὅλων , μηδὲν ἀπάνθρωπον . Κἂν μηδὲν δυνήθῃς εἰσενεγκεῖν , δάκρυσον , στέναξον , ἀλγήσον ἐπὶ τοῖς γινομένοις · οὐδὲ ταῦτά σοι ἔσται εἰκί . Εἰ τοὺς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ κολαζομένους δικαίως συναλγεῖν χρή , πολλῷ μᾶλλον τοὺς ὑπὸ ἀνθρώπων δικαίως πάσχοντας . Οὐκ ἐξῆλθον , φησίν , Αἰνὰρ · κώγασθαι οἶκον ἐχόμενον αὐτῆς · Λήγονται οὐδὲν ἀνθ’ ὧν φιλοδόμησον εἰς καταφρόνησιν . Τοῦτο ἐγκαλεῖ ὁ Ἰεζεκιήλ , ὅτι οὐ συνῆλψαν . Τί λέγεις , ὦ προφήτα ; ὁ Θεὸς κολάζει , κάγὼ συναλλαγὴ τοῖς κολαζομένοις ; Ναί · τοῦτο γὰρ αὐτὸς ὁ κολάζων βούλεται · οὐδὲ γὰρ αὐτὸς θέλει κολάζων , ἀλλὰ μάλιστα καὶ ἀλγεῖ . Ἐπεὶ οὖν οὐδὲ αὐτὸς [ 329 ] εὐφραίνεται ὁ κολάζων , μὴ τοίνυν μηδὲ σύ εὐφραίνου . Ἄλλ’ εἰ δικαίως , φησί , κολάζονται , οὐ δεῖ ἀλγεῖν . Καὶ μὴν διὰ τοῦτο δεῖ ἀλγεῖν , ὅτι ἀξιοῦ κολάσεως ἐφάνησαν . Εἴπε δὴ μοι , ὅταν ἴδῃς τὸν υἱὸν τὸν σὸν καὶόμενον ἢ τεμνόμενον , μὴ οὐχ ἀλγεῖς ; Ἐδύλον ὅτι , καὶ οὐ λέγεις πρὸς σεαυτόν · Τί τοῦτο ; Πρὸς ὑγίειαν ἢ τομή βλέπει , ὑπὲρ ἀπαλλαγῆς ἐστιν ἢ καύσις · ἀλλ’ ὅμως ὅταν ἀκούσῃς ὀλοφύροντος , οὐ φέρεις τὰς δόνας , ἀλγεῖς , καὶ οὐχ ἰκανὴ ἢ τῆς ὑγιείας ἐλπίς ἀφελεῖν τὴν σύγχυσιν τῆς φύσεως . Οὕτω καὶ ἐπὶ τούτων , κἂν εἰς ὑγίειαν κολάζονται , ὅμως ἀδελφικὴν ἐπιδεικνύμεν ἡμεῖς προαιρέσιν εἰς αὐτούς , [ καὶ ] πατρικὴν διάθεσιν . Τομαὶ καὶ καύσεις εἰσὶν αἱ τιμωρίαι τοῦ Θεοῦ · ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἀφελίμεν κλαίειν , ὅτι ἐνόησαν , ὅτι τοιαύτης ἐδεξήσαν ἰατρίας . Ἐὰν τις ἐπὶ στεφάνοις ταῦτα πάσχῃ , τότε μὴ ἀλγεῖ , οἷον ὡς Παῦλος , ὡς Πέτρος · ὅταν δὲ ἐπὶ τιμωρίᾳ τινὶ δίκῃ , τότε δάκρυσον , τότε στέναξον . Τοιούτοι ἦσαν οἱ προφῆται . Διὸ καὶ τις αὐτῶν ἔλεγεν · Οἴμοι , Κύριε , ἐξελείψης σὺ τὸ κατάλειμμα τοῦ Ἰσραήλ ; Ἄνδροφόδων δρώμεν , μαρτυρῶ · ἄνδρας , κολαζομένους πολλάκις , καὶ δακρύμεθα καὶ ἀλγοῦμεν . Μὴ ὑπὲρ τὸ μέτρον · φιλόσοφοι ὄντες · ἐλεήμονες γενώμεθα , ἵνα ἐλεηθῶμεν · οὐδὲν ἴσον τούτῳ τοῦ καλοῦ · οὐδὲν οὐτὸν ἀνθρώπινον ἡμῖν ὑποδείκνυσι χαριέστερον ὡς τὸ ἐλεεῖν , ὡς τὸ φιλάνθρωπον εἶναι . Διὰ τοῦτο καὶ
Lemmas: καί εἰς κίνδυνος βλέπω ἑαυτοῦ διά ὁ ἀδελφός ὁ ἡμέτερος . κἀν πῦρ εἰμί , κἀν σίδηρος , Βίβλος σαυτοῦ , ἀγαπητός , ἵνα σύ ὁ μέλος ἐξαιρέω · Βίβλος , μή ροβηθῇς . μαθητής εἰμί ὁ Χριστός ὁ διά ὁ ἀδελφός ὁ ψυχή θέω · συμμεταθεῖς Παῦλος , μή μυρίος αἱρέω πάσχω Δεῖνα διά ὁ ἐχθρός , διά ὁ πόλεμος αὐτός · ἐμπίμπλημι ζηλόω , μιμέομαι ὁ Μωϋσῆς . ὁράω ἀδικέω καί ἐγώ , καταφρονέω τρυφή βασιλικός , καί γίγνομαι διά ὁ καταποντίζω φυγάς , Πλανητής , ἐρῆμος συγγενής καί οἰκίον · ἐν ἀλλότριος διατελέω τοσοῦτος χρόνος , καί οὐ μέμφομαι αὐτός οὐδέ εἶπον · τις οὗτος ; βασίλεια καταφρονέω , τιμή τοσοῦτος καί δόξα · εἴλω ἀμνίον ὁ ἀδελφός μένος , καί περιοράω ὁ Θεός , καί οὖον μόνος οὐ ἐπανάγω ἐγώ ἐπί ὁ πρότερος τιμή , ἀλλά καί τεσσαράκοντα ἵστημι ἐν ἀλλότριος διαίᾳ . καλῶς γε · οὖον γάρ ὁ μισθός ἀπέλασδον . ἄλλος οὐδείς οὗτος εἶπον οὐδέ ἐννοέω . οὕτως καί σῦς · κἀν κακός τίς πάσχω αγαθροποιεω , κἀν ἐπί πολύς χρόνος , μή σκανδαλίζω μηδέ θόρυβος · πάντως πωλέω σύ ὁ ἀμοιβή ὁ Θεός . ὅσος εἄν χρονίζω ἢ Ἀντίδοσις , τοσοῦτος ὁ τόκος ἐπιτείνω . οὐκοῦν ἔχω ψυχή συμπαθητικός , ἔχω διάνοια οἶδα συναλλαγή · μηδείς εἰμί παρά ἐγώ ὅλος , μηδείς ἀπάνθρωπος . κἀν μηδείς δύναμαι εἰσφέρω , δάκρυ , στενάζω , ἀλγέω ἐπί ὁ γίγνομαι · οὐδέ οὗτος σύ εἰμί ἴξ . εἰμί ὁ ὑπό ὁ Θεός κολάζω δικαίως συναλγέω χρή , πολύς μᾶλλον ὁ ὑπό ἄνθρωπος δικαίως πάσχω . οὐ ἐξέρχομαι , φημί , Αἰνὰρ · κώγασθαι οἶκος ἔχω αὐτός · λήγω οὐδείς ἀντί ὅς φιλοδομεω εἰς καταφρόνησις . οὗτος ἐγκαλέω ὁ Ἰεζεκιήλ , ὅτι οὖον συνελαύνω . τις λέγω , εἰμί προφήτης ; ὁ θεός κολάζω , κἀγώ συναλλαγή ὁ κολάζω ; Ναίς · οὗτος γάρ αὐτός ὁ κολάζω βούλομαι · οὐδέ γάρ αὐτός ἐθέλω κολάζω , ἀλλά μάλιστα καί ἀλγέω . ἐπεί οὖν οὐδέ αὐτός [ 329 ] εὐφραίνω ὁ κολάζω , μή τοίνυν μηδέ σῦς εὐφραίνω . ἄλλος εἰμί δικαίως , φημί , κολάζω , οὖον δεῖ ἀλγέω . καί μήv διά οὗτος δεῖ ἀλγέω , ὅτι ἀξιόω κόλασις φαίνω . εἶπον δή ἐγώ , ὅταν ὁράω ὁ υἱός ὁ σός καίω ἢ τέμνω , μή οὐ ἀλγέω ; Ἔδυλος ὅτι , καί οὖον λέγω πρός σεαυτοῦ · τις οὗτος ; πρός ὑγίεια ἢ τομή βλέπω , ὑπέρ ἀπαλλαγή εἰμί ἢ καῦσις · ἀλλά ὅμως ὅταν ἀκούω ὀλοφύρομαι , οὖον φέρω ὁ δόνα , ἀλγέω , καί οὐ ἱκανός ἢ ὁ ὑγίεια ἐλπίς ἀφαιρέω ὁ σύγχυσις ὁ φύσις . οὕτως καί ἐπί οὗτος , κἀν εἰς ὑγίεια κολάζω , ὅμως ἀδελφικός ἐπιδείκνυμι ἐγώ προαίρεσις εἰς αὐτός , [ καί ] πατρικός διάθεσις . τομή καί καίω εἰμί ὁ τιμωρία ὁ Θεός · ἀλλά διά οὗτος ἀφαιρέω καλέω , ὅτι νοέω , ὅτι τοιοῦτος δέχομαι ἰάτρια . ἐάν τις ἐπί στέφανος οὗτος πάσχω , τότε μή ἀλγέω , οἷος ὡς Παῦλος , ὡς Πέτρος · ὅταν δέ ἐπί τιμωρία τις δίκη , τότε δάκρυ , τότε στενάζω . τοιοῦτος εἰμί ὁ προφήτης . Διὸ καί τις αὐτός λέγω · οἴμοι , κύριος , ἐκλείπω σύ ὁ κατάλειμμα ὁ Ἰσραήλ ; ανδροφοδος δράω , μαρτυρέω · ἀνήρ , κολάζω πολλάκις , καί δακρυμεθη καί ἀλγέω . μή ὑπέρ ὁ μέτρον · φιλόσοφος εἰμί · ἐλεήμων γίγνομαι , ἵνα ἐλεέω · οὐδείς ἴσος οὗτος ὁ καλός · οὐδείς οὐτός ἀνθρώπινος ἐγώ ὑποδείκνυμι χαρίεις ὡς ὁ ἐλεέω , ὡς ὁ φιλάνθρωπον εἰμί . Ζεύς οὗτος καί