joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0141.2
Ἐπὶ Τοῦ δικαίου λέγει , βουλόμενος καταστειλαί . Οὐ γὰρ ὑμεῖς προσδοκᾶτε κα γενέσθαι . Διὸ αὐτοὺς ἐγκάλει , ὅτι τε σαν , καὶ ὅτι ἐφόνευσαν . Οἵτινες ἐλάθ νόμον εἰς διαταγὰς ἀγγέλων , καὶ οὐχ ἐχ ρ'ο . Τί εἰς τοῦτο ; Τινὲς φασιν , τὸν ὄν' ἀρ γειν διαταχθέντα . Οὐχ ἐστι δὲ · πῶ γὰρ ἄν μὴν ἐφάνυσαν διατάττοντες ; ἀλλὰ διαταχ μὲν λέγει , τὸν ἐγχειρισθέντα αὐτῷ δι' ἄγ δοθέντος αὐτῷ ἐν τῇ βάπτ · μὴ γὰρ ἀνθρ . Οὐδὲν οὖν θαυμαστὸν τοῦτους ἐκεῖνα ποιή φησι , καὶ ταῦτα ποιήσαι . Εἰ τοὺς καταγ · ἀνείλετε , πολλῷ μᾶλλον αὐτόν . Ἐνταῦθα καὶ ἀγγέλους , καὶ τοὺς προφήτας , καὶ τῷ ἵ καὶ πᾶσι δείκνυσιν ἀπειθούσιν , καθὼς κ φησιν ἡ Γραφή · Κύριε , τοὺς προφήτας ἐκτείναν , καὶ τὰ θυσιαστήριά σου κατ . Οἱ τοίνυν ἀντιποιούμενοι λόγῳ τοῦ νόμου Εἰς Μωϋσῆν βλασφημεῖ . Ὁ δὲ δείκνυσιν τοῦ βλασφημοῦσι μᾶλλον , οὐ μόνον εἰς Μωῖ καὶ εἰς Θεόν , καὶ πτὶ αὐτοὶ ἄνδρας ποιουσι καὶ ὅτι αὐτοὶ τὰ ἔθνη κατέλευσαν , καὶ ὅτι τούτων λοιπὸν · καὶ ὅτι ἐγκαλοῦντες καὶ Μωϋσῆν ἐναντιοῦνται αὐτῷ , αὐτοὶ τῷ Πνεύ τούτων · καὶ οὐχ ἀπλῶς , ἀλλὰ καὶ μετὰ φ ἄνυθεν εἶχον τὴν ἔχθραν . Ὅρᾶς , ὅτι καὶ ἵ πᾶσι δείκνυσιν ἐναντιοῦμένους αὐτοῖς , κα μὴν μὴ φυλάττοντες ; Καίτοι γε Μωϋσῆς ἐ φήτης ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος · καὶ ο τούτου εἰκούσεσθα προλέγειν , καὶ ὁ προφήτ Ποῖον οἶκον οἰκοδομήσετε μοι ; καὶ πάλιν γα καὶ θυσίας προσήνεγκατέ μοι [ 140 ] ἐ ράκοντα ; Τοῦτο παρρησία ἀνδρὸς τῶν στα τος . Μιμούμεθα τοίνυν καὶ ἡμεῖς ταύτην , ἵ λέμου οὐχ ἐστὶ καιρός , ἀλλὰ παρρησίας ἵ ἐστιν . Ἐλάλουν γάρ , φησίν , ἐν τοῖς μ σου ἀντὸν βασιλεύσιν , καὶ οὐκ ἤσχυν τοίνυν Ἕλλησι συμπλεκόμεθα , οὕτως ἵ ( στομίζομεν χωρὶς θυμοῦ , χωρὶς τραχυτῆ γὰρ μετὰ θυμοῦ τοῦτο ποιῶμεν , οὐχ ἵτι ἀλλὰ πᾶθος εἶναι δοκεῖ · ἄν δὲ ἐπικωφῶ , ἡ αὕτη παρρησία . Οὐ γὰρ δυνατὸν ὁμοῦ κα καὶ κατόρθωμα εἶναι καὶ ἐλάττωμα . Ἡ κατόρθωμα · ὁ θυμὸς , ἐλάττωμα . Δεῖ τοίν μέλλοντες παρρησίαν ἔχειν , καθαρὸς εἶναι ἵνα μὴ ἔχεῖν τις λογίζεται τὰ ῥήματα . ἵ λέγης μετὰ θυμοῦ , τὸ πᾶν ἀπώλεσας , κἂν π κάν νουθετῇς , κἂν ὅτιοῦν πράττῃς . Ὅρα τούτων οὐ μετὰ θυμοῦ διαλεγόμενον · οὐ γδ σεν , ἀλλὰ προφητικοῦ αὐτοὺς ἀνέμνησε λόγ οὐχ ἦν θυμοῦ δ , ἐδείξεν , ὅτε κακῶς ἐπαστή οὐτῶν εὐγνώμων καὶ λέγων · Μὴ στῆσι τὴν ἁμαρτίαν ταύτην . Οὕτως οὐχ ὀργιζόμ ἀλλὰ ἀλγῶν ὑπὲρ αὐτῶν καὶ δακνύμενος , τι γετο · ἐπεὶ καὶ περὶ τῆς ὄψεως διὰ τοῦτ Εἴδον τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡσεὶ πρόσωπο ἔν' αὐτοὺς ἐφελκύσθαι . Καθαροὶ τὸ τοίνυν ἵ Οὐ κατοικεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ἔνθα ἵ κατάρατος ὁ θυμώδης . Οὐχ ἔστιν οὐδὲν ὑ θεῖν , ὧθεν θυμὸς ἔξεστι . Καθάπερ γὰρ ἐν λαττεῖ πολὺς ὁ ὀφρύδων , μεγάλην ἡ κραυγ ἄν ἔχοι τις καιρὸν φιλοσοφεῖν · οὕτως οὐδ Ἄλλ' εἰ μέλλει τι φιλόσοφον ἢ λέγειν ἢ ἵ
Lemmas: ἐπί ὁ Δίκαιος λέγω , βούλομαι καταστέλλω . οὖον γάρ σύ προσδοκάω ἄν γίγνομαι . Διὸ αὐτός ἐγκαλέω , ὅτι τε σάω , καί ὅτι φονεύω . ὅστις λανθάνω νόμος εἰς διαταγή ἄγγελος , καί οὐ ἐκ ρο . τις εἰς οὗτος ; Τινές φημί , ὁ ὄνος ἀρ γειν διατάσσω . οὐχ εἰμί δέ · πῶ γάρ ἄν μήv φαίνω διατάσσω ; ἀλλά διαταχ μέν λέγω , ὁ ἐγχειρίζω αὐτός διά ἄγε δίδωμι αὐτός ἐν ὁ βάπτης · μή γάρ ἀνθρ . οὐδείς οὖν θαυμαστός οὗτος ἐκεῖνος ποιέω φημί , καί οὗτος ποιέω . εἰμί ὁ καταγ · ἀναιρέω , πολύς μᾶλλον αὐτός . ἐνταῦθα καί ἄγγελος , καί ὁ προφήτης , καί ὁ ἵ καί πᾶς δείκνυμι ἀπειθέω , καθώς Κ φημί ὁ γραφή · κύριος , ὁ προφήτης ἐκτείνω , καί ὁ θυσιαστήριον σύ κατά . ὁ τοίνυν ἀντιποιέω λόγος ὁ νόμος εἰς Μωϋσῆς βλασφημέω . ὁ δέ δείκνυμι ὁ βλασφημέω μᾶλλον , οὖον μόνος εἰς Μωῖ καί εἰς Θεός , καί πτὶ αὐτός ἀνήρ ποιέω καί ὅτι αὐτός ὁ ἔθνος καταλεύω , καί ὅτι οὗτος λοιπός · καί ὅτι ἐγκαλέω καί Μωϋσῆς ἐναντιόομαι αὐτός , αὐτός ὁ πνεύ οὗτος · καί οὐ ἀπλόος , ἀλλά καί μετά φ ἀνύω ἔχω ὁ ἔχθρα . ὁράω , ὅτι καί ἵ πᾶς δείκνυμι ἐναντιόομαι αὐτός , ἄν μήv μή φυλάσσω ; καίτοι γε Μωϋσῆς εἰ Φήτης σύ ἀνίστημι Κύριος · καί ὁ οὗτος εἰκών προλέγω , καί ὁ προφήτης Ποῖον οἶκος οἰκοδομέω ἐγώ ; καί πάλιν γῆ καί θυσία προσφέρω ἐγώ [ 140 ] εἰ ρακοειντα ; οὗτος παρρησία ἀνήρ ὁ ἕκαστος ὅς . μιμέομαι τοίνυν καί ἐγώ οὗτος , ἵ Λεμού οὐ εἰμί καιρός , ἀλλά παρρησία ἵ εἰμί . λαλέω γάρ , φημί , ἐν ὁ μ σύ Αντόν βασιλεύς , καί οὐ ἤσχυν τοίνυν Ἕλλην συμπλέκω , οὕτως ἵ ( στομίζω Χωρὶς θυμός , Χωρὶς τραχυτῆ γάρ μετά θυμός οὗτος ποιέω , οὐ ἄθεμ-ις ἀλλά πάθος εἰμί δοκέω · ἄν δέ επικωφος , ὁ οὗτος παρρησία . οὖον γάρ δυνατός ὁμοῦ ἄν καί κατόρθωμα εἰμί καί ἐλάττωμα . ὁ κατόρθωμα · ὁ θυμός , ἐλάττωμα . Δεύς ὅς μέλλω παρρησία ἔχω , καθαρός εἰμί ἵνα μή ἔχω τις λογίζομαι ὁ ῥῆμα . ἵ λέγω μετά θυμός , ὁ πᾶς ἀπόλλυμι , κἀν π κἄν νουθετέω , κἀν ὁσ́τσιοῦν πράσσω . Ὅρας οὗτος οὖον μετά θυμός διαλέγω · οὖον γδʹ Σεν , ἀλλά προφητικός αὐτός ἀναμιμνήσκω λόγ οὐ εἰμί θυμός δ , δείκνυμι , ὅτε κακῶς παστός οὐτάω εὐγνώμων καί λέγω · μή ἵστημι ὁ ἁμαρτία οὗτος . οὕτως οὐ ὀργιζόμ ἀλλά ἄλγος ὑπέρ αὐτός καί δακνύμενος , τίς γομαι · ἐπεί καί περί ὁ ὄψις διά οὗτος εἶδον ὁ πρόσωπον αὐτός ὡσεί πρόσωπο ἐν αὐτός ἐφέλκω . καθαρός ὁ τοίνυν ἵ οὖον κατοικέω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ἔνθα ἵ κατάρατος ὁ θυμώδης . οὐχ εἰμί οὐδείς ὑ θέω , ὤθω θυμός ἔξεστι . καθά γάρ ἐν Λατώ πολύς ὁ ὀφρύς , μέγας ὁ κρας ἄν ἔχω τις καιρός φιλοσοφέω · οὕτως οὐδʼ ἄλλος εἰμί μέλλω τίς φιλόσοφος ἢ λέγω ἢ ἵ