joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0101.2
Πλὴν ἀλλὰ καὶ νῦν ὑπογράψωμεν τοῦτο τῷ λόγῳ , καὶ πάντες τὰ αὐτῶν πωλεῖτωσαν πάντα , καὶ φερέτωσαν εἰς μέσον , τῷ λόγῳ λέγω · μὴδὲς θορυβεῖσθω , μὴτε πλούσιος , μὴτε πένης . Πᾶσιν οἶει χρυσίον συνἀγεσθαι ; Ἐγὼ στοχάζομαι ( οὐ γὰρ δὴ μετὰ ἀκριβείας δυνατὸν εἰπεῖν ) , ὅτι εἰ πάντες καὶ πᾶσαι αὐτῶν ἐνταῦθα ἐκένωσαν χρήματα , καὶ χωρία καὶ κτήματα καὶ οἰκίας ἀπέδοντο ( ἄνθρώποτα γὰρ οὐκ ἂν εἴποιμι · οὐδὲ γὰρ τότε τοῦτο ἦν , ἀλλὰ ἐλευθέρους ἰσὺς ἐπέτρεπον γίνεσθαι ) · τὰχα ἂν ἑκατὸν μυριάδες λειτῶν χρυσίου συνήχθησαν · μᾶλλον δὲ καὶ δις καὶ τρις τοσαῦτα . Εἰπὲ γὰρ μοι , ἡ πόλις ἡμῖν εἰς πόσων μεγάδων ἀριθμὸν νῦν τελεῖ ; πόσους βούλεσθαι εἶναι Χριστιανούς ; βούλεσθε δέκα μυριάδας , τὸ δὲ ἄλλο Ἑλλήνων καὶ Ἰουδαίων ; πόσαι μυριάδες χρυσίου δὲ συνελέχθησαν ; πόσος δὲ ἀριθμὸς ἐστὶ πεντῶν ; Οὐκ οἶμαι πλέον μυριάδων πέντε . Τούτους δὴ καὶ ἑκάστην ἡμέραν τρέφεσθαι , πόση ἀφθονία ἦν ; Μᾶλλον δὲ κοινὴ τῆς τροφῆς γινομένης , καὶ συσσίτιον εἶναι , οὐδὲ πολλῆς ἂν ἐδέετο δαπάνης . Τί οὖν , φησίν , ἐμέλλομεν ποιεῖν μετὰ τὸ ἀναλῶσθαι ; Σὺ οἶει δυνηθῆναι ἀναλῶσθαι ποτε ; οὐ γὰρ ἂν μυριοπλασίαν ἢ τοῦ Θεοῦ χάρις γέγονε ; οὐ γὰρ πλουσιώτερα ἢ τοῦ Θεοῦ χάρις ἐφεχύθη ; Τί δέ ; οὐκ ἂν οὐρανὸν ἐποιήσαμεν τὴν γῆν ; Εἰ ἕνδα τριαχλιοὶ καὶ πενταχλιοὶ , τοῦτο γενομένου οὕτως ἐλαμψε , καὶ οὐδὲς αὐτῶν πενίαν ἠτιάσατο , πῶς μᾶλλον ἐν τοσούτῳ πληθεῖ ; τίς δὲ οὐκ ἂν καὶ τῶν ἐξωθεν ἐπέδωκεν ; Ἵνα τὸ δεῖξω , ὅτι τὸ διασπάσθαι ε , τοῦτο δαπανηρὸν καὶ πενίας ποιητικόν , ἕστιν οἰκία , ἕνδα παῖδια δέκα καὶ γυνὴ καὶ ἄνθρωπος ἢ μὲν ἐργουργεῖ , ὁ δὲ ἐξωθεν φερέτω προσὁδούς · εἰπὲ δὴ μοι , οὕτω κοινῇ σπουδῶν , καὶ μίαν ἔχοντες οἰκίαν , [ 94 ] πλείονα ἂν ἀναλίσκοιεν , ἢ διασπασθέντες ; Εὐδύλον , τὸ διασπασθέντες ; Εἰ γὰρ μέλλοιεν διασπάσθαι τὰ δέκα παῖδια , δέκα καὶ οἰκημάτων χρεία , δέκα τραπεζῶν , δέκα ὑπηρετῶν , καὶ τῆς ἄλλης προσόδου τοσαύτης . Τί δέ , ἕνδα δοῦλον πλήθος ἐστιν ; οὐχὶ διὰ τοῦτο πάντες μίαν ἔχουσι τράπεζαν , ὥστε μὴ πολλὴ γενέσθαι τὴν δαπάνην ; Ἡ γὰρ διαίρεσις ἀεὶ ἐλάττοιν ἐμποιεῖ , ἢ δὲ ὁμόνοια καὶ συμφωνία αὐξήσειν . Οὕτως οἱ ἐν τοῖς μοναστηρίοις ζῶσι νῦν , ὥσπερ ποτὲ οἱ πιστοί . Τίς ἂν ἀπέθαινεν οὐκ ἀπὸ λιμοῦ ; τίς δὲ οὐ διεφθάρη μετὰ ἀφθονίας πολλῆς ; Νῦν μὲν οὖν τοῦτο δεδούκασιν ἄνθρωποι μᾶλλον , ἢ εἰς πέλαγος ἐμπεσεῖν ἀπλετον καὶ ἄπειρον . Εἰ δὲ πείραν ἐποιήσαμεθα τοῦτο , τότε ἂν κατετολμήσαμεν τοῦ πράγματος . Πόσον οἶει καὶ χάριν εἶναι ; Εἰ γὰρ τότε , ὅτε οὐδεὶς ἦν πιστός , ἀλλὰ τριαχλιοὶ καὶ πενταχλιοὶ μόνον · ὅτε πάντες οἱ τῆς οἰκουμένης ἦσαν ἐχθροί · ὅτε οὐδαμὸθεν προσεδόκων παραμυθίαν , οὕτω τὸ κατετολμήσαν αὐτὸ τὸ πρᾶγμα · πῶς μᾶλλον νῦν τοῦτο ἀνέγνετο , ἕνδα τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης πιστοί ; τίς δ᾽ ἂν ἐμενεν Ἑλλην λοιπῶν ; Οὐδὲν ἔγωγε ἠγούμαι · οὕτως ἂν πάντα ἐπισπασάμεθα , καὶ εἰλκύσαμεν πρὸς ἡμᾶς αὐτούς . Πλὴν ἀλλ᾽ ἐὰν οὕτω ταύτῃ προβαινώμεν , πιστεύω τῷ Θεῷ , ὅτι καὶ τοῦτο ἔσται . Πεισθήτω μοι μόνον , καὶ κατὰ τάξιν κατορθώσωμεν τὰ πράγματα · καὶ ἂν ὁ Θεὸς ζῶν δῷ , πιστεύω , ὅτι ταχέως εἰς ταύτην ἡμᾶς ἄξομεν τὴν πολιτείαν .
Lemmas: πλήν ἀλλά καί νῦν ὑπογράφω οὗτος ὁ λόγος , καί πᾶς ὁ αὐτός πωλέω πᾶς , καί φέρω εἰς μέσος , ὁ λόγος λέγω · μέδος θορυβέω , μήτε πλούσιος , μήτε πένης . Πᾶσιν οἴομαι χρυσίον συνάγω ; ἐγώ στοχάζομαι ( οὖον γάρ δή μετά ἀκρίβεια δυνατός εἶπον ) , ὅτι εἰμί πᾶς καί πᾶς αὐτός ἐνταῦθα κενόω χρῆμα , καί χωρίον καί κτῆμα καί οἰκίον πωλέω ( ἄνθρωπος γάρ οὐ εἄν εἶπον · οὐδέ γάρ τότε οὗτος εἰμί , ἀλλά ἐλεύθερος ἰσὺς ἐπιτρέπω γίγνομαι ) · τάχα εἄν ἑκατόν μυριάς λειτός χρυσίον συνάγω · μᾶλλον δέ καί δις καί τρις τοσοῦτος . εἶπον γάρ ἐγώ , ὁ πόλις ἐγώ εἰς πόσος μέγας ἀριθμός νῦν τελέω ; πόσος βούλομαι εἰμί Χριστιανός ; βούλομαι δέκα μυριάς , ὁ δέ ἄλλος Ἕλλην καί Ἰουδαῖος ; πόσος μυριάς χρυσίον δέ συλλέγω ; πόσος δέ ἀριθμός εἰμί πέντη ; οὐ οἴομαι πλέω μυριάς πέντε . οὗτος δή καί ἕκαστος ἡμέρα τρέφω , πόσος Ἀφθονία εἰμί ; μᾶλλος δέ κοινός ὁ τροφή γίγνομαι , καί συσσίτιον εἰμί , οὐδέ πολύς εἄν δήω δαπάνη . τις οὖν , φημί , μέλλω ποιέω μετά ὁ ἀναλίσκω ; σύ οἴομαι δύναμαι ἀναλίσκω ποτός ; οὖον γάρ εἄν μυριοπλάσιος ἢ ὁ Θεός χάρις γίγνομαι ; οὖον γάρ πλούσιος ἢ ὁ Θεός χάρις φεύγω ; τις δέ ; οὐ εἄν οὐρανός ποιέω ὁ γῆ ; εἰμί ἕνδα τριαχλιοὶ καί πενταχλιοὶ , οὗτος γίγνομαι οὕτως λάμπω , καί οὐδή αὐτός πενία αἰτιάομαι , πῶς μᾶλλον ἐν τοσοῦτος πλῆθος ; τίς δέ οὐ εἄν καί ὁ ἐξωθεν ἐπιδίδωμι ; ἵνα ὁ δείκνυμι , ὅτι ὁ διασπάω ε , οὗτος δαπανηρός καί πενία ποιητικός , ἕστiν οἰκίον , ἕνδα παιδιά δέκα καί γυνή καί ἄνθρωπος ἢ μέν ἐργουργεῖ , ὁ δέ ἐξωθεν φέρω πρόσοδος · εἶπον δή ἐγώ , οὗτος κοινός σπουδή , καί εἷς ἔχω οἰκίον , [ 94 ] πλείων εἄν ἀναλίσκω , ἢ διασπάω ; Εὐδύλον , ὁ διασπάω ; εἰμί γάρ μέλλω διασπάω ὁ δέκα παιδιά , δέκα καί οἴκημα χρεία , δέκα τράπεζα , δέκα ὑπηρέτης , καί ὁ ἄλλος πρόσοδος τοσοῦτος . τις δέ , ἕνδα δοῦλος πλήθος εἰμί ; οὐ διά οὗτος πᾶς εἷς ἔχω τράπεζα , ὥστε μή πολύς γίγνομαι ὁ δαπάνη ; ὁ γάρ διαίρεσις ἀεί ἐλαττόω ἐμποιέω , ἢ δέ Ὁμόνοια καί συμφωνία αὐξάνω . οὕτως ὁ ἐν ὁ μοναστήριον ζῶ νῦν , ὥσπερ ποτέ ὁ πιστός . Τῖς εἄν ἀπεθαίνω οὐ ἀπό λιμός ; τίς δέ οὖον διαφθείρω μετά ἀφθονία πολύς ; νῦν μέν οὖν οὗτος δίδωμι ἄνθρωπος μᾶλλον , ἢ εἰς πέλαγος ἐμπίπτω Άπλετον καί ἤπειρος . εἰμί δέ πείρω ποιέω οὗτος , τότε εἄν κατατολμάω ὁ πρᾶγμα . πόσος οἴομαι καί χάρις εἰμί ; εἰμί γάρ τότε , ὅτε οὐδείς εἰμί πιστός , ἀλλά τριαχλιοὶ καί πενταχλιοὶ μόνος · ὅτε πᾶς ὁ ὁ οἰκέω εἰμί ἐχθρός · ὅτε οὐδαμόθεν προσδοκάω παραμυθία , οὗτος ὁ κατατολμάω αὐτός ὁ πρᾶγμα · πῶς μᾶλλον νῦν οὗτος ἀναγιγνώσκω , ἕνδα ὁ ὁ Θεός χάρις πανταχοῦ ὁ οἰκέω πιστός ; τίς δέ εἄν μένω Ἕλλην λοιπός ; οὐδείς ἔγωγε ἡγέομαι · οὕτως εἄν πᾶς ἐπισπάω , καί ἕλκω πρός ἐγώ αὐτός . πλήν ἀλλά ἐάν οὗτος οὗτος προβαίνω , πιστεύω ὁ Θεός , ὅτι καί οὗτος εἰμί . πείθω ἐγώ μόνος , καί κατά τάξις κατορθόω ὁ πρᾶγμα · καί εἄν ὁ θεός ζῶ δίδωμι , πιστεύω , ὅτι ταχέως εἰς οὗτος ἐγώ ἄγω ὁ πολιτεία .