joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0068.5
Ταῦτην καὶ ἐνταῦθα λέγει , ἣν εἶπε καὶ ἄνω διαλεγόμενος . Καὶ τοὺς τέκνοις ὑμῶν , φησίν . Οὐκοῦν μειζῶν ἡ δωρεά , ὅταν τῶν ἀγαθῶν καὶ κληρονομῶν ἔχουσι . Καὶ πᾶσι , φησίν , τοῖς εἰς μακράν . Εἰ Τοῖς εἰς μακράν , πολλῷ μᾶλλον ὑμῖν τοῖς ἐγγύ ; Ὁ . Ὅσους ἂν προσκαλέσηται Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν . Ὅρα πῶς λέγει , Τοῖς εἰς μακράν . Ὅτε αὐτοὺς εὑρεν ψειωμένους καὶ κατεγνωκότας ἑαυτῶν · ψυχὴ γὰρ ὅταν ἑαυτὴ καταδικάσῃ , οὐκέτι φθονεῖν δύναται . Ἐτέρους τε λόγους πλείους διεμαρτύρατο καὶ παρεκάλει , λέγων . Ὅρα αὐτὸν πανταχοῦ ἐπιτέμνοντα , καὶ οὐ φιλο-ιμοῦμενον , οὐδὲ ἐπιδεικνύοντα . Διεμαρτύρατο , φησίν , καὶ παρεκάλει , λέγων . Ἀπρριψμένη αὕτη διδασκαλία , τοῦ μὲν φόβου , τὸ δὲ ἀγάπης ἔχουσα . Σώθηκε ἀπὸ τῆς γενεᾶς τῆς σκολιᾶς ταύτης . Οὐδὲν περὶ μελλόντων φησίν , ἀλλὰ περὶ τῶν παρόντων , οἷς καὶ μάλιστα ἐνάγονται ἄνθρωποι · καὶ δείκνυσιν , ὅτι τὸ χῆρυγμα καὶ τῶν παρόντων καὶ τῶν μελλόντων ἀπαλλάττει κακῶν . Οἱ μὲν οὖν ἀομέως ἀποδεξάμενοι τὸν λόγον αὐτοῦ , ἐβαπτίσθησαν · καὶ προσετέθησαν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ψυχᾶι ὡσεὶ λεγχομύρια . Πῶς οἱε τοῦτο τοὺς ἀποστόλους ἀνακτήσασθαι μᾶλλον τοῦ σημείου ; Ἦσαν δὲ προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν τῇ διδασκαλίᾳ τῶν ἀποστόλων καὶ τῇ κοινωνίᾳ . Δυὸ ἀρεταί , καὶ τὸ προσκαρτερεῖν , καὶ τὸ ὁμοθυμαδόν . Τοῦτο δὲ φησίν , ἵνα δεῖξῃ , ὅτι πολὺν χρόνον αὐτῶν ἐδίδασκαν . Καὶ τῇ κοινωνίᾳ , καὶ τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου , καὶ τῇ προσευχῇ . Πάντα κοινῇ , πάντα μετὰ καρτερίας ἐποιοῦν , φησίν . Ἐτέροιο δὲ πάσης ψυχῆς σφόδως τῶν πιστευόντων , πολλὰ τε τέρατα καὶ σημεία διὰ τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο . Εἰκῶς . Οὐ γὰρ ὡς τῶν τυχόντων κατεφρόνουν , οὐδὲ τοὺς ὁρωμενοὺς προεξείων , ἀλλὰ πεπύρωτο αὐτῶν ἡ διάνοια . Ἐπειδὴ δὲ ἄνωθεν ἦν πολὺς ῥέων ὁ Πέτρος , καὶ ἐδείκνυ τὰς ἐπαγγελίας καὶ τὰ μέλλοντα , εἰκῶτος ἐξέστησαν τῷ φόβῳ , καὶ ἐμαρτύρως τοῖς λεγομένοις [ 57 ] τὰ θαύματα . Καθάπερ οὖν ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ πρότερον σημεία , εἶτα διδασκαλία , εἶτα θαύματα · οὕτω καὶ νῦν . Πάντες δὲ οἱ πιστεύοντες ἦσαν ἐπίτοαιντο , καὶ εἶχον ἀπαντα κοινά . Ὅρα εὐθέως ὅση ἡ ἐπίδοσις . Οὐ γὰρ ἐν ταῖς εὐχαῖς μόνον ἡ κοινωνία , οὐδὲ ἐν τῇ διδασκαλίᾳ , ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ πολιτείᾳ . Καὶ τὰ κτήματα καὶ τὰς ὑπάρξεις ἐπίπρασκον , καὶ διεμέριζον αὐτὰ πᾶσι , καθὼς ἂν τις χρείαν εἶχεν . Ὅρα , πῶς ; φόβος αὐτοὺς ἐνεγείνεν ; Καὶ διεμέριζον αὐτά . Τοῦτο εἶπε , τὸ οἰκονομικὸν δηλῶν . Καθὼς ἂν τις χρείαν εἶχεν . Οὐχ ἀπλῶς , καθάπερ οἱ παρ' Ἑλλήσι φιλόσοφοι , οἱ μὲν ἀνῆκαν τὴν γῆν , οἱ δὲ εἰς θάλασσαν ἐρρίψαν πολὺ χρυσίον , ὅπερ οὐχ ὑπερφία χρημάτων ἦν , ἀλλὰ μωρία καὶ ἄνοια . Πανταχοῦ γὰρ ἐσπούδαζεν ὁ διάβολος ἢ δαὶ τοῦ Θεοῦ τὰ κτήματα διαβάλλειν , ὡς οὐχ ἐνὸν καλῶς χρήσασθαι χρημασι . Καθ' ἡμέραν τε προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν ἐν τῷ ἱερῷ . Ἐνταῦθα τὸν τρόπον διδάσκει , καθ' ὃν τῆς διδασκαλίας ἀπέλαυον .
Lemmas: οὗτος καί ἐνταῦθα λέγω , ὅς εἶπον καί ἄνω διαλέγω . καί ὁ τέκνον σύ , φημί . οὐκοῦν μείζων ὁ δωρεά , ὅταν ὁ ἀγαθός καί κληρονομέω ἔχω . καί πᾶς , φημί , ὁ εἰς μακρός . εἰμί ὁ εἰς μακρός , πολύς μᾶλλον σύ ὁ εγγύς ; ὁ . ὅσος εἄν προσκαλέω Κύριος ὁ θεός ἐγώ . Ὅρας πῶς λέγω , ὁ εἰς μακρός . ὅτε αὐτός εὑρίσκω ψειωμένους καί καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ · ψυχή γάρ ὅταν ἑαυτοῦ καταδικάζω , οὐκέτι φθονέω δύναμαι . ἕτερος τε λόγος πλείων διαμαρτύρομαι καί παρακαλέω , λέγω . Ὅρας αὐτός πανταχοῦ ἐπιτέμνω , καί οὖον φιλο-ιμουμενω , οὐδέ ἐπιδείκνυμι . διαμαρτύρομαι , φημί , καί παρακαλέω , λέγω . Ἀπρριψμένη οὗτος διδασκαλία , ὁ μέν φόβος , ὁ δέ ἀγάπη ἔχω . σώζω ἀπό ὁ γενεά ὁ σκολιός οὗτος . οὐδείς περί μέλλω φημί , ἀλλά περί ὁ πάρειμι , ὅς καί μάλιστα ἐνάγω ἄνθρωπος · καί δείκνυμι , ὅτι ὁ χῆρυγμα καί ὁ πάρειμι καί ὁ μέλλω ἀπαλλάσσω κακός . ὁ μέν οὖν αομις ἀποδείκνυμι ὁ λόγος αὐτός , βαπτίζω · καί προστίθημι ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ψυχή ὡσεί λεγχομυριος . Πῶς οἶς οὗτος ὁ ἀπόστολος ἀνακτάομαι μᾶλλον ὁ σημεῖον ; εἰμί δέ προσκαρτερέω ὁμοθυμαδόν ὁ διδασκαλία ὁ ἀπόστολος καί ὁ κοινωνία . δύο ἀρετή , καί ὁ προσκαρτερέω , καί ὁ ὁμοθυμαδόν . οὗτος δέ φημί , ἵνα δείκνυμι , ὅτι πολύς χρόνος αὐτός διδάσκω . καί ὁ κοινωνία , καί ὁ κλάω ὁ ἄρτος , καί ὁ προσευχή . Πάν κοινός , πᾶς μετά καρτερία ποιέω , φημί . ἕτερος δέ πᾶς Ψυχή σφόδως ὁ πιστεύω , πολύς τε τέρας καί σημεῖον διά ὁ ἀπόστολος γίγνομαι . ἵημι . οὖον γάρ ὡς ὁ τυγχάνω καταφρονέω , οὐδέ ὁ ὁράω προεξέρχομαι , ἀλλά πυρόω αὐτός ὁ διάνοια . ἐπεί δέ ἄνωθεν εἰμί πολύς ῥέω ὁ Πέτρος , καί δείκνυμι ὁ ἐπαγγελία καί ὁ μέλλω , ἔοικα ἐξίστημι ὁ φόβος , καί ἐμαρτύρως ὁ λέγω [ 57 ] ὁ θαῦμα . καθά οὖν ἐπί ὁ Χριστός πρότερος σημεῖον , εἶτα διδασκαλία , εἶτα θαῦμα · οὗτος καί νῦν . πάνετες δέ ὁ πιστεύω εἰμί επιτοοιδανω , καί ἔχω ἅπας κοινός . Ὅρας εὐθύς ὅσος ὁ Ἐπίδοσις . οὖον γάρ ἐν ὁ εὐχή μόνος ὁ κοινωνία , οὐδέ ἐν ὁ διδασκαλία , ἀλλά καί ἐν ὁ πολιτεία . καί ὁ κτῆμα καί ὁ ὕπαρξις πέρνημι , καί διαμερίζω αὐτός πᾶς , καθώς εἄν τις χρεία ἔχω . Ὅρας , πῶς ; φόβος αὐτός φέρω ; καί διαμερίζω αὐτός . οὗτος εἶπον , ὁ οἰκονομικός δηλόω . καθώς εἄν τις χρεία ἔχω . οὐχ ἀπλόος , καθάπερ ὁ παρά Ἕλλην φιλόσοφος , ὁ μέν ἀνίημι ὁ γῆ , ὁ δέ εἰς θάλασσα ῥίπτω πολύς χρυσίον , ὅσπερ οὐ ὑπερφία χρῆμα εἰμί , ἀλλά μωρία καί ἄνοια . πανταχοῦ γάρ σπουδάζω ὁ διάβολος ἢ δαί ὁ Θεός ὁ κτῆμα διαβάλλω , ὡς οὐ ἐν-εἰμί καλῶς χράω χρῆμα . κατά ἡμέρα τε προσκαρτερέω ὁμοθυμαδόν ἐν ὁ ἱερός . ἐνταῦθα ὁ τρόπος διδάσκω , κατά ὅς ὁ διδασκαλία ἀπολαύω .