joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0105.4
Μηδεὶ δὲ σκανδαλίζεσθω , εἰ τινες καὶ νῦν εἰσιν ἱερόσολοι . Εἰ γὰρ τότε ἦσαν , πολλῷ μᾶλλον νῦν , ὅτε πολλὰ τὰ κακά . Ἄλλ’ ἐλέγξωμεν αὐτοὺς ἐπὶ παν-των , ἵνα καὶ οἱ λοιποὶ φόβον ἔχωσιν . Ὁ Ἰούδας ἱερό-σολος ἦν · ἀλλ’ οὐκ ἐσκανδάλισε τοῦτο τοὺς μαθητάς . Ὅρᾷ , ὅσα κακὰ τὸν χρημάτων ἐπιθυμία ποιεῖ ; Καὶ ἐγένετο , φησὶ , φόβος μέγας [ 99 ] ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας ταῦτα . Ἐκεῖνος ἐτιμωρήθη , καὶ ἄλλοι ἐκέρδαναν . Ὥστε οὐχ ἀπλῶς τοῦτο οἰκονομεῖ-ται · καὶ τοῦτο σημείων ἄλλων πρότερον γενομένων , ὅμως οὐκ ἦν φόβος τοιούτος . Οὕτως ἀληθὲς ἐστιν ἐκεῖνο , ὅτι γινώσκεται Κύριος κρίματα ποιῶν . Οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ γέγονεν · Ὅκᾶν ἐτιμωρήθη , καὶ ἐγένετο τοῖς ἄλλοις φόβος . Ἄλλ’ ἐκεῖ μὲν φοβη-θεὶς ὁ βασιλεὺς ἀπέωστο τὴν κιβωτόν · ἐνταῦθα δὲ οὕτω μᾶλλον προσεκτικώτεροι γίνονται . Ἔλθες , πῶς οὐκ ἐκάλεισε αὐτὸν ὁ Πέτρος , ἀλλ’ ἀνέμεινεν ὥστε εἰσελθεῖν · οὐδὲ τῶν ἄλλων τις ἐτόλμησεν ἐλεῖπεῖν τὸ γεγονός . Τοῦτο φόβος διδασκάλου , τοῦτο τιμὴ μαθητῶν , τοῦτο ὑπακοή . Τριῶν ὧν διόστημα . Καὶ οὐκ ἔμαθεν ἡ γυνή , οὐδὲ ἐξεῖπε τις τῶν παρόν-των , καὶ τοῦ γε ἰκανῶν τῇ ἐξῆν · ἀλλ’ ἐφοβούντο . Τοῦτο γοῦν καὶ θαυμάζων ὁ συγγραφεὺς λέγει , ὅτι Μὴ εἰδὼν τὸ γεγονός , εἰσῆλθε . Καίτοι γε ἀπὸ τοῦτου ἐνὴν μαθεῖν , ὅτι οὐδὲ τὰ λανθάνοντα . Διὰ τί γὰρ μηδὲνα ἐρωτήσας , ὑμᾶς ἐρωτᾷ ; Ἡ δῆλον , ὅτι ὡς εἰδώς . Ἄλλ’ ἡ πολλὴ πώρωσις οὐκ εἶσεν αὐτὴν εἰς ἔγκλημα ἀποδύσασθαι , ἀλλὰ μετὰ αὐθαδείας · πολλῆς · ἀποκρίνεται · ἐνόμε γὰρ πρὸς ἄνθρωπον διαλέγεσθαι . Τὸ δεῖνον τοῦτο , ὅτι ὡς ἐκ μιᾶς βουλῆς ἐπὶ τῆν ἀμαρτίαν ἦλθον , ἥ ὡσπερ ἀπ’ συνθῆκης τινός . Τί ὅτι συνεργωρήθη ὑμῖν , φησὶ , πειρᾶσαι τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ; Ἰδοὺ οἱ πόδες τῶν διαγών-των τὸν ἄνδρα σου ἐπὶ τὴν θύραν , καὶ ἐξοί-σουσι σε . Πρότερον αὐτὴν διδάσκει τὸ ἁμάρτημα , καὶ τότε δεῖκνυσιν , ὅτι δικαίως τὰ αὐτὰ ποιεῖται τῷ ἀνδρί · ἐπεὶδὴ καὶ τὰ αὐτὰ ἥμαρτε . Καὶ πῶς , φησὶ , Παραχρῆμα ἔπεσε παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ , καὶ ἐξέψυχεν ; Ὅτι πλησίον εἱστήκει . Οὕτως αὐτοὶ καθ’ ἑαυτῶν τὴν τιμωρίαν ἐπεσπάσαντο . Τίς λοιπὸν οὐκ ἂν ἐξεπλάγη ; τίς οὐκ ἂν ἔδεισε τὸν ἀπόστολον ; τίς οὐκ ἂν ἐθαύμασε ; Καὶ ἥσαν ὁμοθυμαδόν , φησίν , ἀπαγόντες ἐν τῇ στοᾷ Σολομώντος . Ἐκ τούτου δή-λον , ὅτι οὐκ ἐν οἰκίᾳ , ἀλλὰ τὸ ἱερὸν καταλαδόντες ἐκεῖ διέτριβον · οὔτε μὴν λοιπὸν ἀκαθάρτων ἀπτεσθαι ἐφυλάττοντο , ἀλλ’ ἀπλῶς ἤπτοντο τῶν νεκρῶν . Καὶ ὅρα , πῶς ἐν μὲν τοῖς οἴκοις εἰσὶ σφόδροι , ἐν δὲ τοῖς ἀλλοτρίοις οὐ κέχρηται τῇ δυνάμει . Μᾶλλον δὲ , φησὶ , προσετιθέonto πιστεύοντες τῷ Κυρίῳ πλῆθος ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν · ὥστε κατὰ τὰς πλατείας τιθέναι τοὺς ἀσθενεῖς ἐπὶ κλινῶν καὶ κραββάτων , ἵνα ἐρχομένου Πέτρου κᾶν ἡ σκιὰ ἐπισκιάσῃ τινὶ αὐτῶν .
Lemmas: μήδομαι δέ σκανδαλίζω , εἰμί τις καί νῦν εἰμί ἱερόσολοι . εἰμί γάρ τότε εἰμί , πολύς μᾶλλον νῦν , ὅτε πολύς ὁ κακός . ἄλλος ἐλέγχω αὐτός ἐπί πάντος , ἵνα καί ὁ λοιπός φόβος ἔχω . ὁ Ἰούδας ἱερό-σολος εἰμί · ἀλλά οὐ σκανδαλίζω οὗτος ὁ μαθητής . ὁράω , ὅσος κακός ὁ χρῆμα ἐπιθυμία ποιέω ; καί γίγνομαι , φημί , φόβος μέγας [ 99 ] ἐπί πᾶς ὁ ἀκούω οὗτος . ἐκεῖνος τιμωρέω , καί ἄλλος κερδαίνω . ὥστε οὐ ἀπλόος οὗτος οἰκονομέω · καί οὗτος σημεῖον ἄλλος πρότερος γίγνομαι , ὅμως οὐ εἰμί φόβος τοιούτος . οὕτως ἀληθής εἰμί ἐκεῖνος , ὅτι γιγνώσκω Κύριος κρίμα ποιέω . οὕτως καί ἐπί ὁ κιβωτός γίγνομαι · Οκάν τιμωρέω , καί γίγνομαι ὁ ἄλλος φόβος . ἄλλος ἐκεῖ μέν φοβέω ὁ βασιλεύς ἀπωθέω ὁ κιβωτός · ἐνταῦθα δέ οὗτος μᾶλλον προσεκτικός γίγνομαι . Ἔλθες , πῶς οὐ καλέω αὐτός ὁ Πέτρος , ἀλλά ἀναμένω ὥστε εἰσέρχομαι · οὐδέ ὁ ἄλλος τις τολμάω λείπω ὁ γίγνομαι . οὗτος φόβος διδάσκαλος , οὗτος τιμή μαθητής , οὗτος ὑπακοή . τρεῖς ὅς διόστημα . καί οὐ μανθάνω ὁ γυνή , οὐδέ ἐξεῖπον τις ὁ παροράω , καί ὁ γε ἱκανός ὁ ἔξεστι · ἀλλά φοβέω . οὗτος γοῦν καί θαυμάζω ὁ συγγραφεύς λέγω , ὅτι μή ἀνάκλεις ὁ γίγνομαι , εἰσέρχομαι . καίτοι γε ἀπό οὗτος ἕνος μανθάνω , ὅτι οὐδέ ὁ λανθάνω . Ζεύς τίς γάρ μηδείς ἐρωτάω , σύ ἐρωτάω ; ὁ δῆλος , ὅτι ὡς οἶδα . ἄλλος ὁ πολύς πώρωσις οὐ ἵζω αὐτός εἰς ἔγκλημα ἀποδύω , ἀλλά μετά αὐθάδεια · πολύς · ἀποκρίνω · νόμος γάρ πρός ἄνθρωπος διαλέγω . ὁ δεῖνος οὗτος , ὅτι ὡς ἐκ εἷς βουλή ἐπί ὁ ἁμαρτία ἔρχομαι , ὅς ὡς ἀπό συνθήκη τις . τις ὅτι συνεργωρήθη σύ , φημί , πειράω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ; ἰδέ ὁ πούς ὁ διαγιγνώσκω ὁ ἀνήρ σύ ἐπί ὁ θύρα , καί ἐξοικίζω σύ . Πρότερος αὐτός διδάσκω ὁ ἁμάρτημα , καί τότε δείκνυμι , ὅτι δικαίως ὁ αὐτός ποιέω ὁ ἀνήρ · ἐπειδή καί ὁ αὐτός ἁμαρτάνω . καί πῶς , φημί , παραχρῆμα πίπτω παρά ὁ πούς αὐτός , καί ἐκψύχω ; ὅτι2 πλησίος ἵστημι . οὕτως αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ τιμωρία ἐπισπάω . Τῖς λοιπός οὐ εἄν ἐκπλήσσω ; τίς οὐ εἄν δείδω ὁ ἀπόστολος ; τίς οὐ εἄν θαυμάζω ; καί ἀείδω ὁμοθυμαδόν , φημί , ἀπάγω ἐν ὁ στοά Σολομών . ἐκ οὗτος δήλος , ὅτι οὐ ἐν οἰκίον , ἀλλά ὁ ἱερόν καταλαδόντες ἐκεῖ διατρίβω · οὔτε μήv λοιπός ἀκάθαρτος ἅπτω φυλάσσω , ἀλλά ἀπλόος ἅπτω ὁ νεκρός . καί ὁράω , πῶς ἐν μέν ὁ οἶκος εἰμί σφοδρός , ἐν δέ ὁ ἀλλότριος οὖον χράομαι ὁ δύναμις . μᾶλλος δέ , φημί , προΐστημι πιστεύω ὁ κύριος πλῆθος ἀνήρ τε καί γυνή · ὥστε κατά ὁ πλατύς τίθημι ὁ ἀσθενής ἐπί κλίνη καί κράββατος , ἵνα ἐρχόμενος Πέτρος κἄν ὁ σκιά ἐπισκιάζω τις αὐτός .