joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0036.4
τὸ γέρας τὸ μέγα καὶ αὐτοῖς διδόναι τολμῶντες . Δεύτερον , καὶ ἀνώλεθρον τὴν κακίαν φασίν · οὐ γὰρ τὸ ἀγέννητον ἀναιρεῖται . Ὅρατε τὴν βλασφημίαν ; Ὥστε ἀνάγκη , ἢ μηδὲν τοῦ Θεοῦ εἶναι ἢ , εἰ μὴ ταῦτα , καὶ Θεὸν μὴ εἶναι . Τρίτον ὅπερ ἔφη , ταύτητόν πολεμοῦσι · καὶ αὐτοὶ ἑαυτοῖς , καὶ προσαναγκαστέιν τὸν Θεὸν μᾶλλον παρασκευάζουσιν . Τέταρτον , τὴν ἀστατον ὑλην τοσαύτην ἐπιτηδειότητα ἔχειν διδάσκει . Πέμπτον , τῆς ἀγαθότητος τοῦ Θεοῦ τὴν πονηρίαν αἰτίαν φασι γεγενῆσθαι , καὶ ὅτι χωρὶς ταύτης ὁ ἀγαθὸς οὐχ ἦν ἀγαθός . Ἕκτον , τὰς ὁδοὺς ἡμῖν ἀποκλείουσι τῆς θεογνωσίας . Ἕβδομον , τὸν Θεὸν εἰς ἀνθρώπους κατᾶγουσι , καὶ φυτά , καὶ ζῷα . Εἰ γὰρ ἢ μὴ ἡμετέρα ψυχὴ τῆς τοῦ Θεοῦ οὐσίας ἐστίν , ἢ δὲ μετενευμάτωσις καὶ εἰς σιχοῦς καὶ πέπνονας ἐκβαίνει καὶ χρώματα · ἄρα τοῦ Θεοῦ ἢ οὐσία εἰς σιχοῦς ἔσται . Κἄν μὲν εἴπωμεν , ὅτι Πνεῦμα ἀγίων νανὸν ἐπλάσεν ἐν τῇ Παρθένῳ , κατακελεύσωσι · ἄν , ὅτι ἐνφυσιῶσιν ἐν τῷ πνευματικῷ ναῷ , πάλιν γελοῦσιν . Αὐτοὶ δὲ καὶ εἰς σιχοῦς καὶ πέπνονας , καὶ μίλας , καὶ κάμπαας , καὶ δνοῦς τοῦ Θεοῦ τὴν οὐσίαν κατᾶγοντες οὐχ αἰσχύνονται , καινὸν τινα εἰδωλολατρείας ἐξευρίσκοντες · τρώπον . Ἄλλ’ οὐ τὸ χρώμνον ἐν τῷ Θεῷ · ἀλλ’ ὁ Θεὸς ἐν τῷ χρωμῶν ἐστι . Μὴ γὰρ τὸ χρώμνον ἔστω Θεός . Τί φεύγεις τὴν μετενευμάτωσιν τοῦ Θεοῦ ; Αἰσχρόν , φησίν , ἐστίν . Οὐκοῦν πολλῷ μᾶλλον τοῦτο αἰσχρόν . Ἄλλ’ οὐχ αἰσχρόν ; Πῶς ; Ὅπερ γὰρ ἂν εἰς ἡμᾶς γένηται , δντες αἰσχρόν . Εἴδετε συρρεῖνται ἀσεβείας ; Ἄλλα διατί οὐ βουλλονται ἀνίστασθαι σῶμα ; Τί δὲ καὶ ἔρουσιν ; Ὅτι τὸ σῶμα πονηρόν ; Πόθεν οὖν οὐδὰς , εἴπέ μοι , τὸν Θεόν ; πῶθεν ἔχει τῶν δυναν τὴν γνώσιν ; Ὁ δὲ φιλόσοφος πῶθεν φιλόσοφος , εἰ μηδὲν συντελεῖ τὸ σῶμα ; Πῆρωσιν τὰς αἰσθήσεις , καὶ μάθετι τῶν δεόντων . Τί δὲ μωρότερον ψυχῆς γένοιτ’ ἂν , εἰ ἐξ ἀρχῆς τὰς αἰσθήσεις εἴη πεπηρωμένη ; Εἰ γὰρ ἕνδος μέρους μόνον πηρώσαι , τοῦ ἐγκεφάλου λέγω , τὸ πᾶν αὐτῆς βλάβη γίνεται · εἰ μάλισι καὶ τὰ ἄλλα πεπηρῶσθαι , ποῦ χρήσιμος ἔσται ; Δεῖξόν μοι χωρὶς σώματος ψυχήν . Ἡ οὐχ ἀκούεις ἰατρῶν λεγόντων · Νόσος · γὰρ παρούσα δεινῶς ψυχὴν ἀμαυροῖ ; Μέχρι τίνος οὐχ ἀπαγγέσθε ; Τὸ σῶμα τῆς ὑλης ἐστίν ; εἴπέ μοι . Καλῶς . Οὐκοῦν ἔδει μισεῖν αὐτό · τί τοίνυν αὐτὸ τρέφεσις ; τί θάλπεις ; [ Οὐκοῦν ἔδει ἀνακρεῖν σαυτόν ; ] οὐκοῦν [ 22 ] ἔδει ἀπαλλάττεσθαι τοῦ δεσμοτηρίου . Ἄλλως δέ , ὁ Θεὸς οὐ δύναται περιγενέσθαι τῆς ὑλης , ἂν μὴ συμπλαχῇ . Ἐπιτάξει γὰρ οὐ δύναται , ἕως ἂν οὐ συγγένηται αὐτῇ , καὶ δι’ ὑλης στασθῇ . Ἵν τὴς ἀσεβείας ! Καὶ βασιλεῖς μὲν ἐπιτάττων πάντα ποιεῖ , ὁ δὲ Θεὸς τὰς πονηρίας οὐχ ἐπιτάττων ; Ὁλως δὲ εἰ ἀγαθοῦ τινος ὁμοῖος ἦν , οὐχ ἂν ἔστη ἢ ὑλη . Οὐ γὰρ ἔχει φύσιν ἢ πονηρία συνίστασθαι , ἂν μὴ τινὸς ἐπιλάδηται τῶν τῆς ἀρετῆς · ὥστε εἰ πρὸ τούτου ἀμῖγης ἦν ἀρετῆς , πάλαι ἂν διεφθάρη · καὶ γὰρ τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον τὰ κακά . Ἔστω τις ἀσελγής , καὶ μηδὲ δλως ἑαυτοῦ κατεχέτω , εἰ ζήσεται δέκα ἡμέρας ; Ἔστω τις ληστὴς καὶ πρὸς πάντας ἀσυνέθητος , ἔστω καὶ πρὸς τοὺς συλληπτεῦοντας , εἰ ζήσεται δλως ; Ἔστω
Lemmas: ὁ γέρας ὁ μέγας καί αὐτός δίδωμι τολμάω . Δεύτερος , καί ἀνώλεθρος ὁ κακία φημί · οὖον γάρ ὁ ἀγέννητος ἀναιρέω . ὁράω ὁ βλασφημία ; ὥστε ἀνάγκη , ἢ μηδείς ὁ Θεός εἰμί ἢ , εἰμί μή οὗτος , καί θεός μή εἰμί . Τρίτος ὅσπερ φημί , ταυτεω πολεμέω · καί αὐτός ἑαυτοῦ , καί προσαναγκάζω ὁ θεός μᾶλλον παρασκευάζω . Τέταρτος , ὁ ἄστατος ὕλη τοσοῦτος ἐπιτηδειότης ἔχω διδάσκω . Πέμπτος , ὁ ἀγαθότης ὁ Θεός ὁ πονηρία αἴτιος φημί γίγνομαι , καί ὅτι Χωρὶς οὗτος ὁ ἀγαθός οὐ εἰμί ἀγαθός . ἕκτος , ὁ ὁδός ἐγώ ἀποκλείω ὁ θεογνωσία . Ἕβδομος , ὁ θεός εἰς ἄνθρωπος κατάγω , καί φυτός , καί ζῷον . εἰμί γάρ ἢ μή ἡμέτερος ψυχή ὁ ὁ Θεός οὐσία εἰμί , ἢ δέ μετενευμάτωσις καί εἰς σιχοῦς καί πεπνοναω ἐκβαίνω καί χρῶμα · ἄρα ὁ Θεός ἢ οὐσία εἰς σιχοῦς εἰμί . κἀν μέν εἶπον , ὅτι πνεῦμα Ἀγίων νᾶνος πλάσσω ἐν ὁ παρθένος , κατακελεύω · ἄν , ὅτι ενφυσιους ἐν ὁ πνευματικός ναός , πάλιν γελάω . αὐτός δέ καί εἰς σιχοῦς καί πεπνοναω , καί Μίλας , καί κάμπα , καί δνοῦς ὁ Θεός ὁ οὐσία κατάγω οὐ αἰσχύνω , καινός τις εἰδωλολατρία ἐξευρίσκω · τρωπάω . ἄλλος οὖον ὁ χρώμνον ἐν ὁ Θεός · ἀλλά ὁ θεός ἐν ὁ Χρώμων εἰμί . μή γάρ ὁ χρώμνον ἵστημι Θεός . τις φεύγω ὁ μετενευμάτωσιν ὁ Θεός ; αἰσχρός , φημί , εἰμί . οὐκοῦν πολύς μᾶλλον οὗτος αἰσχρός . ἄλλος οὐ αἰσχρός ; Πῶς ; ὅπερ γάρ εἄν εἰς ἐγώ γίγνομαι , δντες αἰσχρός . ὁράω συρρέω ἀσέβεια ; ἄλλος διατί οὖον βουλλόω ἀνίστημι σῶμα ; τις δέ καί εἴρω ; ὅτι2 ὁ σῶμα πονηρός ; πόθεν οὖν οὖδας , εἶπον ἐγώ , ὁ Θεός ; πίνω ἔχω ὁ δύο ὁ γνῶσις ; ὁ δέ φιλόσοφος πίνω φιλόσοφος , εἰμί μηδείς συντελής ὁ σῶμα ; πήρωσις ὁ αἴσθησις , καί μανθάνω ὁ δήω . τις δέ μωρός Ψυχή γίγνομαι εἄν , εἰμί ἐκ ἀρχή ὁ αἴσθησις εἰμί πηρόω ; εἰμί γάρ ἔνδον μέρος μόνος πηρόω , ὁ ἐγκέφαλος λέγω , ὁ πᾶς αὐτός βλάβη γίγνομαι · εἰμί μάλις καί ὁ ἄλλος πηρόω , ποῦ χρήσιμος εἰμί ; δείκνυμι ἐγώ Χωρὶς σῶμα Ψυχή . ὁ οὐ ἀκούω ἰατρός λέγω · Νόσος · γάρ πάρειμι δεινῶς ψυχή ἀμαυρόω ; μέχρι τίς οὐ ἀπάγω ; ὁ σῶμα ὁ ὕλη εἰμί ; εἶπον ἐγώ . καλῶς . οὐκοῦν ἐσθίω μισέω αὐτός · τίς τοίνυν αὐτός τρέφω ; τίς θάλπω ; [ οὐκοῦν ἐσθίω ἀνακρεῖν σεαυτοῦ ; ] οὐκοῦν [ 22 ] ἐσθίω ἀπαλλάσσω ὁ δεσμωτήριον . ἄλλος δέ , ὁ θεός οὖον δύναμαι περιγίγνομαι ὁ ὕλη , εἄν μή συμπλέκω . ἐπίταξις γάρ οὖον δύναμαι , ἠώς εἄν οὖον συγγίγνομαι αὐτός , καί διά ὕλη ἵστημι . ἵνα σής ἀσέβεια ! καί βασιλεύς μέν ἐπιτάσσω πᾶς ποιέω , ὁ δέ θεός ὁ πονηρία οὐ ἐπιτάσσω ; ὅλως δέ εἰμί ἀγαθός τις ὅμοιος εἰμί , οὐ εἄν ἵστημι ἢ ὕλη . οὖον γάρ ἔχω φύσις ἢ πονηρία συνίστημι , εἄν μή τις ἐπιλάδηται ὁ ὁ ἀρετή · ὥστε εἰμί πρό οὗτος αμιγής εἰμί ἀρετή , πάλαι εἄν διαφθείρω · καί γάρ οὗτος ἔχω ὁ τρόπος ὁ κακός . ἔστω τις ἀσελγής , καί μηδέ δλως ἑαυτοῦ κατέχω , εἰμί ζῶ δέκα ἡμέρα ; ἔστω τις λῃστής καί πρός πᾶς ἀσυνέθητος , ἵστημι καί πρός ὁ συλληπτευειμι , εἰμί ζῶ δλως ; ἔστω