joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0365.3
γ’ . Ὅρα τὴν μανίαν · ἐδῶν , δεῖν αὐτὸν ἀποθανεῖν λέγοντες . Ἐντεῦθεν δείκνυσιν , ὅτι δικαίως ἐπεκαλέσατο Καῖσαρα . Εἰ γὰρ οὐδὲν μέν εἶχον δεῖν εἰπεῖν , ἐκεῖνοι δὲ ἐμερίμνουν , εἰκότως ἐπ’ ἐκείνους ἔργεται . Ὅπως τῆς ἀνακρίσεως ὑφ’ ὑμῶν γενομένης , σχῶ τί γράψαι , φησίν . Ὅρῃ , πῶς βασανίζεται πολλάκις τὸ πρᾶγμα ; Καὶ τῆς ἀπολογίας τούτων ταύτης · Ἰουδαῖοι αὐτοῦ , ἦν ἐμελλον μανθάνειν καὶ οἱ ἐν τῇ Ῥώμῃ . Περὶ πάντων ὧν ἐγκαλοῦσι , βασιλεῦ Ἀγρίππα , φησίν , ἤχημαι ἁμαρτὼν μακάριον , μελλόν ἂν οὐ σὺ ἀπολογεῖσθαι . Ὅρα πῶς πᾶχους ἄκοντες καὶ τῆς οἰκείας γίνονται κακίας καὶ τῆς Παύλου ἀρετῆς καὶ αὐτῷ τῷ κρατοῦντι · ὡστε λαμπρότερον ἀπήγητο Παῦλος , ἢ εἰ χωρὶς δεσμῶν ἀπήλθεν · οὐκ ἔτι γὰρ ὡς πλάνος καὶ γόης τοσούτων αὐτὸν ἀφέντων δικαστῶν ἀπήγητο . Πάντα τοῖνυν ἀποδυσάμενος παρ’ οἷς ἐτέχθη καὶ ἐτράφη , οὐχ ἁπλῶς , ἀλλ’ οὕτως καθαρῶς , ὑπολίαν ἐπιδείνας τῇ Ῥώμῃ . Καὶ οὐκ εἶπε · Τί δὲ τοῦτο ; ἀπαξ ἐπεκαλέσαμέν Καῖσαρα · μυριάκις ἐκρίθην · μέχρι ποῦ ; ἀλλὰ τί ; Πάλιν ἐτοιμὸς ἐγένετο δοῦναι εὐθύναν καὶ ἐπὶ τοῦ μάλιστα εἰδῶς · τὰ κατὰ Ἰουδαίους . Διὸ καὶ μετὰ πολλῆς τῆς παρρησίας ἀπολογεῖται , ὅτε οὐκ δυνην κυρίων τὴν καταδίκαζόντων αὐτῶν · δς , καίπερ οὐκ δυνην κυρίων , ἀλλὰ τῆς ἀποφάσεως ἐκείνης κρατοῦσης , ὅτι Πρὸς Καῖσαρα σορεύση , διδωσι λόγον ἡμῖν , καὶ πολλὰς τὰς εὐθύνας περὶ πάντων · οὐ περὶ τῶν μὲν , περὶ τῶν δὲ οὐ . Μονοῦνθ δὲ τοῦτο λέγει δι’ ὧν ἀποκρίνεται · [ 392 ] Ἐγκαλοῦσιν ὑπὲρ στάσεως , ἐγκαλοῦσιν ὑπὲρ αἱρέσεως , καὶ ὅτι τὸν νῦν ἐδεξάμην · περὶ πάντων ἀπολογουμένου . Τὴν μὲν οὖν βίωσιν μου τὴν ἐν νεότητι Ἰσαῖ πάντες οἱ Ἰουδαῖοι · ὅτι μὲν οὐ τοῦ ἐμοῦ τρόπου τὸ στάσεις ποιεῖν , αὐτοὶ μάρτυρες οὐ κατήχουν . Ὁ καὶ πρὸ τοῦτο λέγει · Ζηλωτὴς ὑπάρχων τῶν πατριῶν μου παραδόσων , τοῦτο καὶ ἐνταῦθα αἰνιττεύεται διὰ τοῦ εἰπεῖν , Τὴν ἐν νεότητι μου βίωσιν . Καὶ ὅτε ὅλος ὁ δῆμος παρῆν , τότε καλεῖ αὐτῶν τὴν μαρτυρίαν . Οὐχ ἐπὶ τοῦ δικαστηρίου δὲ τοῦ Λυσίου τοῦτο ποιεῖ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ Φῆστου · καὶ πάλιν δ’ ἐνταῦθα , ὅτε πλείους παρῆσαν ἐκεῖ δὲ οὐ πολλῆς ἀπολογίας ἔδει , τῶν γραμματῶν τοῦ Λυσίου ἀφέντων αὐτὸν . Ἰσαῖ , φησίν , πάντες Ἰουδαῖοι προγινώσκοντες με ἀπώθουν . Καὶ οὐ λέγει , πο ταπὸς αὐτὸν ὁ βίος , ἀλλὰ ἀφήνυσιν αὐτῶν τὸ συνεῖδέναι καὶ τὸ πᾶν ἐν τῇ αἱρέσει τίθησι , δείκνυς ἐνταῦθεν οὐ ἂν ἐλόμενος αὐτὴν , εἰ πονηρὸν ἦν καὶ μαχθηρός . Ὑπὲρ τῆς αἱρέσεως τούτων ταύτης , ἦς , φησίν , ἔστηκα κρινόμενος . Αὐτὴ καὶ παρ’ αὐτοῖς πρεσβεύεται , διὰ ταύτην ἤχοντο , διὰ ταύτην λατρεύουσιν , ἵνα ταύτης τύχῃ ταύτην ἐγὼ καταγγέλλω , καὶ περὶ τῆς ἐλπίδος ταύτη ἐγκαλοῦσι . Ἄρα μαινόμενος ἐστὶ πάντα μὲν ὑπὲρ τὶ τυχεῖν ταύτης ποιεῖν , τὸν δὲ εἰς ταύτην πιστεύοντα ἐλανεῖν . Ἐγὼ μὲν οὐκ ἔδοξα ἐμαυτῷ πρὸς τὸ ὄνομα Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου , φησίν , δεῖν πολλά ἀναστὶ πράξαι · τοιαύτην , Ἐκρινα ταῦτα ποιεῖν , ὅτι οὐκ ἡμῖ τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ , ἀλλὰ τῶν πολεμουμένων αὐτὸν ὑπάρχων . Ὦθεν καὶ ἀξιόπιστος γίνεται μάρτυς , ὅτι μυρία ποιῶν , καὶ πολέμων τοῖς πιστεύουσιν , καὶ πεῖθῃ βλασφημεῖν , καὶ πάντα κινδύν , πόλεμ , ἀρχοντας , καὶ
Lemmas: γε . Ὅρας ὁ μανία · Ἐδῶν , δήω αὐτός ἀποθνῄσκω λέγω . ἐντεῦθεν δείκνυμι , ὅτι δικαίως ἐπικαλέω Καῖσαρ . εἰμί γάρ οὐδείς μέν ἔχω δήω εἶπον , ἐκεῖνος δέ μεριμνέω , εἰκότως ἐπί ἐκεῖνος ἔργω . ὅπως ὁ ἀνάκρισις ὑπό σύ γίγνομαι , ἔχω τίς γράφω , φημί . Ὄρος , πῶς βασανίζω πολλάκις ὁ πρᾶγμα ; καί ὁ ἀπολογία οὗτος οὗτος · Ἰουδαῖος αὐτός , εἰμί μέλλω μανθάνω καί ὁ ἐν ὁ Ῥώμη . περι πᾶς ὅς ἐγκαλέω , βασιλεύς Ἀγρίππας , φημί , ἠχέω ἁμαρτάνω μακάριος , μέλλω εἄν οὖον σύ ἀπολογέομαι . Ὅρας πῶς πάχος ἄκων καί ὁ οἰκεῖος γίγνομαι κακία καί ὁ Παῦλος ἀρετή καί αὐτός ὁ κράτος · ὡστε λαμπρός ἀπάγω Παῦλος , ἢ εἰμί Χωρὶς δεσμός ἀπέρχομαι · οὐ ἔτι γάρ ὡς πλάνος καί γόης τοσοῦτος αὐτός ἀφίημι δικαστής ἀπάγω . Πάν τοίνυν ἀποδύω παρά ὅς τίκτω καί τρέφω , οὐ ἁπλόος , ἀλλά οὕτως καθαρός , ὑπολίαν ἐπιδένω ὁ Ῥώμη . καί οὐ εἶπον · τις δέ οὗτος ; ἅπαξ ἐπικαλέω Καῖσαρ · μυριάκις κρίνω · μέχρι ποῦ ; ἀλλά τίς ; πάλιν ἑτοῖμος γίγνομαι δίδωμι εὐθύνω καί ἐπί ὁ μάλιστα Εἰδῶς · ὁ κατά Ἰουδαῖος . Διὸ καί μετά πολύς ὁ παρρησία ἀπολογέομαι , ὅτε οὐ δυνην κύριος ὁ καταδικάζω αὐτός · ΔΣ , καίπερ οὐ δυνην κύριος , ἀλλά ὁ ἀπόφασις ἐκεῖνος κράτος , ὅτι πρός Καῖσαρ σορεύω , δίδωμι λόγος ἐγώ , καί πολύς ὁ εὐθύνω περί πᾶς · οὖον περί ὁ μέν , περί ὁ δέ οὖον . Μονοῦς δέ οὗτος λέγω διά ὅς ἀποκρίνω · [ 392 ] ἐγκαλέω ὑπέρ στάσις , ἐγκαλέω ὑπέρ αἵρεσις , καί ὅτι ὁ νῦν δέχομαι · περί πᾶς ἀπολογέομαι . ὁ μέν οὖν βίωσις ἐγώ ὁ ἐν νεότης Ἴσαι πᾶς ὁ Ἰουδαῖος · ὅτι μέν οὖον ὁ ἐγώ τρόπος ὁ στάσις ποιέω , αὐτός μάρτυς οὖον κατηχέω . ὁ καί πρό οὗτος λέγω · Ζηλωτής ὑπάρχω ὁ πατριά ἐγώ παραδίδωμι , οὗτος καί ἐνταῦθα αινιττευετης διά ὁ εἶπον , ὁ ἐν νεότης ἐγώ βίωσις . καί ὅτε ὅλος ὁ δῆμος πάρειμι , τότε καλέω αὐτός ὁ μαρτυρία . οὐχ ἐπί ὁ δικαστήριον δέ ὁ Λυσίας οὗτος ποιέω μόνος , ἀλλά καί ἐπί ὁ Φῆστος · καί πάλιν δέ ἐνταῦθα , ὅτε πλείων πάρειμι ἐκεῖ δέ οὖον πολύς ἀπολογία ἐσθίω , ὁ γράμμα ὁ Λυσίας ἀφίημι αὐτός . Ἴσαι , φημί , πᾶς Ἰουδαῖος προγιγνώσκω ἐγώ ἀπωθέω . καί οὖον λέγω , ἀπό Τάπος αὐτός ὁ βίος , ἀλλά ἀφήνυσιν αὐτός ὁ σύνοιδα καί ὁ πᾶς ἐν ὁ αἵρεσις τίθημι , δείκνυμι ἐνταῦθεν οὖον εἄν αἱρέω αὐτός , εἰμί πονηρός εἰμί καί μαχθηρός . ὑπέρ ὁ αἵρεσις οὗτος οὗτος , εἰμί , φημί , ἵστημι κρίνω . αὐτός καί παρά αὐτός πρεσβεύω , διά οὗτος ἔχω , διά οὗτος λατρεύω , ἵνα οὗτος τυγχάνω οὗτος ἐγώ καταγγέλλω , καί περί ὁ ἐλπίς οὗτος ἐγκαλέω . ἄρας μαίνομαι εἰμί πᾶς μέν ὑπέρ τίς τυγχάνω οὗτος ποιέω , ὁ δέ εἰς οὗτος πιστεύω ἐλαύνω . ἐγώ μέν οὐ δοκέω ἐμαυτοῦ πρός ὁ ὄνομα Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος , φημί , δήω πολύς ἀνίστημι πράσσω · τοιοῦτος , κρίνω οὗτος ποιέω , ὅτι οὐ ἠμί ὁ μαθητής ὁ Χριστός , ἀλλά ὁ πολεμέω αὐτός ὑπάρχω . ὤθω καί ἀξιόπιστος γίγνομαι μάρτυς , ὅτι μυρίος ποιέω , καί Πολέμων ὁ πιστεύω , καί πείθω βλασφημέω , καί πᾶς κινδύν , πόλεμος , ἄρχω , καί