joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0088.1
ἀνοδίας ἔσχάτης · ἐπὶ τὴν σὴν γὰρ κεφαλήν ἡ δίκη τραπήσεται · βελτιόν σε τὰ χρήματα ἀπολέσαι , ἢ ἐκεῖνον ἀπολυσθαι.Τί μετὰ τῆς σῆς ἡμῖας τοῦτο ποιεῖς , [ 78 ] καὶ μετὰ τῆς ὑδρεως τοῦ Θεοῦ ; Σηρίου αὐτῆ ἡ ψυχή , καὶ ἀσεβοῦς ἀνδρός . Ἄλλὰ προσδοκῶ , ὅτι οὐκ ἐπιρχήσει . Οὐκοῦν καὶ χωρὶς ὄρκου πίστευσον . Ἄλλ’ εἰσὶ πολλοί , φησίν , οἱ χωρὶς ὄρκου εἰλην ἀποστεῖσαι μετὰ δι ὄρκου , οὐκέτι . Ἀπατᾶς σαυτὸν , ἄνθρωπε . Ἄνθρωπος κλέπτειν μεμαθηκώς , καὶ τὸν πλησίον ἀδικεῖν , ἔδοτο ἂν καὶ ὄρκον καταπατήσαι πολλάκις · εἰ δὲ περὶ τοῦ ὁμόσαι εὐλαβηθεῖν , περὶ τὸ ἀδικῆσαι πολὺ μᾶλλον . Ἄλλ’ ἄκων αὐτὸ πάγεις ; Οὐκοῦν συγγνώμης ἄξιος . Ἄλλὰ τί λέγω περὶ τῶν ὄρκων τούτων , ἀφελ τοὺς ἐπ’ ἀγορᾶς ; Ἐκεῖ γὰρ οὐδὲν τοιούτον ἔχεις εἰπεῖν ὑπὲρ γὰρ δέκα ὀβολῶν ὄρκοι γίνονται καὶ ἐμπορία . Ὅτι γὰρ σκηπτὴς ἀνὴρ ὡς κατέρχεται , ὅτι γὰρ οὐ πάντα ἀνατρέπεται , ἔστηκας κατέχων τὸν Θεόν . Τί δήποτε ; Ἴνα λάγανα λάβης , ἵνα ὑποθήματα , ὑπὲρ ἄλιγου ἀργυρίου εἰς μαρτυρίαν αὐτὸν καλῶν . Μὴ θῇ , λέγεις μὴ κολάζομεθα , νομίζομεν μηδὲ ἀμαρτάνειν · τοῦτο τῆς φιλανθρωπίας ἐστὶ τοῦ Θεοῦ , οὐ τῆς ἡμετέρας ἀρετῆς . Ὁμοιον κατὰ τοῦ παιδὸς τοῦ σοῦ , ὁμοιον κατὰ σαυτοῦ · εἰπέ , Οὕτω μὴ δήμιος ἐπιστάτῃ ταῖς πλευραῖς ταῖς ἐμαῖς . Ἄλλὰ δέδοικας . Τῶν πλευρῶν σου οὐν ἀτιμότερος ὁ Θεός ; τῆς κεφαλῆς σου εὐλεξτερος ; Εἶπε , Οὕτω μὴ πρηθώ . Ἄλλ’ ὁ μὲν Χριστὸς οὕτως ἡμῶν φείδεται , ὡς καλῶν καὶ κατατῆ ; οὐκίας ἀμνίειν κεφαλήν ; ἡμεῖς δὲ οὕτως ἀπειδοῦμεν τῇ ; δόξης τῆς τοῦ Θεοῦ , ὡς πανταχοῦ αὐτὸν ἐλκεῖν . Οὐχ ἴστε τί ἐστι Θεός , καὶ ποιοὶς στόμασι καλεῖσθαι ἐπρέπει . Ἄλλ’ ἂν μὲν περὶ τινος λέγωμεν ἀνδρὸς ἐναρίτου , φαμέν , Ἀπόλυσον τὸ στόμα σου , καὶ οὕτω μὴθσθη · νυνὶ δὲ τὸ τιμιον ὄνομα , τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα , τὸ θαυμαστὸν ἐν πάσῃ τῇ γῇ , ὁ δαίμονες ἀκούοντες φρίττουσιν , ἀκλῶς περιιπρόμεν . Σ’ . Ἡ τῆς συνήθειας ! ἀπὸ γὰρ ταύτης γέγονεν ὁ εὐχασταρόφρων . Ἀμέλει γοῦν εἰς οἶκον ἀγιναν ἐπιβὴς τινι ἀνάγκην δόσσαι , ὡς φρικτὸν τὸν ὄρκον ἐργασάμενος , οὕτω διδάσκει · καίτοι πᾶν οὕτω φρικτὸν εἶναι δοκεῖ , ἀλλ’ ἢ ὅτι ἐκεῖνι μὲν ἀπλῶς ἀποχερήμεθα , τούτῳ δὲ οὔχί ; οὐ γὰρ φρικὴν ἔδει γενέσθαι ὀνομαζομένου τοῦ Θεοῦ ; Ἄλλ’ ἐπὶ μὲν Ἰουδαίων οὐτως αὐτοῦ τὸ ὄνομα σεμνὸν ἦν , ὡς ἐν πετάλοις γράψεσθαι , καὶ μηδενὶ τὰ γράμματα ἐξεῖναι φονεῖν , ἀλλ’ ἢ μόνῳ τῷ ἀρχιερεῖ · νυνὶ δὲ ὡς τὸ τυχὸν οὕτω περιφέρομεν αὐτοῦ τὸ ὄνομα . Εἰ ἀπλῶς ὀνομάζειν τὸν Θεὸν οὐ πᾶσιν εὐαγές · τὸ καὶ ἐπὶ μαρτυρίαν αὐτὸν καλεῖν , ὅσος τολμῆς , εἶπέ μοι , πόσος μανίας ; Εἰ γὰρ πάντα βέβαια ἔχων , οὐκ ἔδει προθύμως εἶν ; Ἴδου λέγω καὶ διαμαρτύρομαι , Κατορθώσατε τούτους τοὺς ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς ὄρκους , τοὺς δι μὴ παιδοῦντας , πάντας ἐμοὶ ἀγάγετε . Ἴδου παρόντων ὑμῶν ἐπισκήπτω τοῖς πρὸς ὑπηρεσίαν ἀφορισμένοις τῶν οἴκων τῶν εὐκτηρίων , καὶ παραίνω καὶ παρεγγυῶ , μηδενὶ μὲν ἄκλῶς εἶναι · μᾶλλον δὲ μηδὲ ἑτέρως . Πρὸς ἐμὲ οὐν ἀγέσθω ὅστις ἂν ἦ , ἐπειδὴ καὶ ταῦτα μέχρις ἡμῶν ἐρχεσθαι δεῖ , καθάπερ ἐπὶ παιδῶν μικρῶν . Μὴ γένωτο . Αἰσχύνη γὰρ ἐστὶν ὑπὲρ τινων ἐπὶ δεῖσθαι
Lemmas: ἀνοδία ἔσχατος · ἐπί ὁ σός γάρ κεφαλή ὁ δίκη τρέπω · ἀγαθός σύ ὁ χρῆμα ἀπόλλυμι , ἢ ἐκεῖνος ἀπολύω μετά ὁ σός ἀμία οὗτος ποιέω , [ 78 ] καί μετά ὁ ὑδρεύς ὁ Θεός ; Σείριος αὐτῆ ὁ ψυχή , καί ἀσεβής ἀνήρ . ἀλλά προσδοκάω , ὅτι οὐ ἐπιρχήσει . οὐκοῦν καί Χωρὶς Ὅρκος πιστεύω . ἄλλος εἰμί πολύς , φημί , ὁ Χωρὶς Ὅρκος εἵλη ἀφίστημι μετά Ζεύς Ὅρκος , οὐκέτι . ἀπατάω σαυτοῦ , ἄνθρωπος . Ἄνθρωπος κλέπτω μανθάνω , καί ὁ πλησίος ἀδικέω , δίδωμι εἄν καί Ὅρκος καταπατέω πολλάκις · εἰμί δέ περί ὁ ομοσος εὐλαβέομαι , περί ὁ ἀδικέω πολύς μᾶλλον . ἄλλος ἄκων αὐτός πήγνυμι ; οὐκοῦν συγγνώμη ἄξιος . ἀλλά τίς λέγω περί ὁ Ὅρκος οὗτος , ἀφαιρέω ὁ ἐπί ἀγορά ; ἐκεῖ γάρ οὐδείς τοιοῦτος ἔχω εἶπον ὑπέρ γάρ δέκα ὀβολός Ὅρκος γίγνομαι καί ἐμπορία . ὅτι2 γάρ σκήπτω ἀνήρ ὡς κατέρχομαι , ὅτι γάρ οὖον πᾶς ἀνατρέπω , ἵστημι κατέχω ὁ Θεός . τις δήποτε ; ἵνα λάγανον λαμβάνω , ἵνα ὑπόθημα , ὑπέρ ἄλιγου ἀργύριον εἰς μαρτυρία αὐτός καλός . μή τίθημι , λέγω μή κολάζω , νομίζω μηδέ ἁμαρτάνω · οὗτος ὁ φιλανθρωπία εἰμί ὁ Θεός , οὖον ὁ ἡμέτερος ἀρετή . Ὅμοιος κατά ὁ παῖς ὁ σύ , ὅμοιος κατά σεαυτοῦ · εἶπον , οὕτως μή δήμιος ἐπιστάτης ὁ πλευρά ὁ ἐμός . ἀλλά δείδω . ὁ πλευρά σύ ὀν ἄτιμος ὁ Θεός ; ὁ κεφαλή σύ εὐλεξτερος ; εἶπον , οὕτως μή πέρνημι . ἄλλος ὁ μέν Χριστός οὕτως ἐγώ φείδομαι , ὡς καλός καί κατατίθημι ; ουκις αμνιεν κεφαλή ; ἐγώ δέ οὕτως ἀποδίδωμι ὁ ; δόξα ὁ ὁ Θεός , ὡς πανταχοῦ αὐτός ἕλκω . οὐχ οἶδα τίς εἰμί Θεός , καί ποιέω στόμα καλέω πρέπω . ἄλλος εἄν μέν περί τις λέγω ἀνήρ εναριος , φημί , ἀπολύω ὁ στόμα σύ , καί οὗτος μήθω · νυνί δέ ὁ τίμιος ὄνομα , ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα , ὁ θαυμαστός ἐν πᾶς ὁ γῆ , ὁ δαίμων ἀκούω φρίσσω , ἀκλῶς περιιπρω . σύ . ὁ ὁ συνήθεια ! ἀπό γάρ οὗτος γίγνομαι ὁ ευχασταροφρεω . ἀμέλει γοῦν εἰς οἶκος αγιναω ἐπιβαίνω τις ἀνάγκη δίδωμι , ὡς φρικτός ὁ Ὅρκος ἐργάζομαι , οὗτος διδάσκω · καίτοι πᾶς οὗτος φρικτός εἰμί δοκέω , ἀλλά ἢ ὅτι ἐκεῖνος μέν ἀπλόος ἀποχράω , οὗτος δέ οὐ ; οὖον γάρ φρίκη ἐσθίω γίγνομαι ὀνομάζω ὁ Θεός ; ἄλλος ἐπί μέν Ἰουδαῖος οὕτως αὐτός ὁ ὄνομα σεμνός εἰμί , ὡς ἐν πέταλος γράφω , καί μηδείς ὁ γράμμα ἔξεστι φόνω , ἀλλά ἢ μόνος ὁ ἀρχιερεύς · νυνί δέ ὡς ὁ τυγχάνω οὗτος περιφέρω αὐτός ὁ ὄνομα . εἰμί ἀπλόος ὀνομάζω ὁ θεός οὖον πᾶς εὐαγής · ὁ καί ἐπί μαρτυρία αὐτός καλέω , ὅσος τόλμα , εἶπον ἐγώ , πόσος μανία ; εἰμί γάρ πᾶς βέβαιος ἔχω , οὐ ἐσθίω προθύμως εἶμαι ; ὁράω λέγω καί διαμαρτύρομαι , κατορθόω οὗτος ὁ ἐπί ὁ ἀγορά Ὅρκος , ὁ Ζεύς μή παιδοῦντας , πᾶς ἐγώ ἄγω . ὁράω πάρειμι σύ ἐπισκήπτω ὁ πρός ὑπηρεσία ἀφορίζω ὁ οἶκος ὁ εὐκτήριος , καί παραινῶ καί παρεγγυάω , μηδείς μέν ἄκλῶς εἰμί · μᾶλλον δέ μηδέ ἑτέρως . πρός ἐγώ ὀν ἄγω ὅστις εἄν εἰμί , ἐπεί καί οὗτος μέχρι ἐγώ ἔρχομαι δεῖ , καθάπερ ἐπί παῖς μικρός . μή γίγνομαι . αἰσχύνη γάρ εἰμί ὑπέρ τίνω ἐπί δήω