joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0273.3
καὶ δόξαν ἔχοντα τὴν ἀνθρώπων . Καὶ ὅρα , εἰδὼς σκιχὼς Ψυχικὸς γὰρ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ Πνεύματος . Σέων δαιμονίων , φησὶ , δοκεῖ καὶ λεὺς εἶναι · δαιμόνια τοὺς θεοὺς αὐτῶν ἰκάλουν γὰρ αἱ πόλεις εἰδώλων πλήρεις . Ἐπιλαβόμεν αὐτοῦ , εἰς τὸν Ἄρειον πάγον ἤγαγον , λέγοντες τίς ἄρα ἄρα πᾶγον αὐτὸν εἴληχεν ; Ὡς καταπληξθε ἐνθα τὰς φονικὰς δίκας ἐδίκαιζον . Ἀνθρώποισι τὴς ἢ καινὴ αὕτη ἢ ὑπὸ σοῦ λαλομένη διὰ ξενίζεσται γὰρ τινὰ εἰσφέρειν εἰς τὰς ἀκοὰς Ἄνθρωποι δὲ πάντες καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες ξένοι οὐδὲν ἕτερον εὐκαιροῦν , ἢ λέγειν τι καὶ ἀ καινότερον . Ἐνταῦθα ἐκεῖνο ἐπισημαίνεται , ὅτι ἀεὶ τὸ τοῦτο ἀσχολούμενοι , τῷ λαλεῖν καὶ ἀκούειν ξενίζεσται ἐννόμῳν εἶναι ἐκεῖνα , ἄπερ οὐδέποτε ἤκ Σταθεὶς δὲ ὁ Παῦλος ἐν μέσῳ τοῦ Ἄρειου ἔφη · Ἄνδρες Ἀθηναῖοι , κατὰ πάντα ὡς δεισινεστέρους ὑμᾶς θεωρῶ . Διερχόμενος γὰρ καὶ θεωρῶν τὰ σεβάσματα ὑμῶν . Οὐχ ἐπεὶ τοὺς δα ἀπλῶς , ἀλλὰ προσδοποτεῖ τῷ λόγῳ . Διὰ τοῦτο Δεισιδαιμονεστέρους ὑμᾶς θεωρῶ , διὰ τὸν ἕν Ὁ Θεός , φησίν , ὁ ποιήσας τὸν κόσμον , καὶ τὰ ἐν αὐτῷ . Ἐφλέγξατο φωνὴν μίαν , δι’ ἧς κατέστρεψε τὰ τῶν φιλοσόφων . Οἱ μὲν γὰρ Ἐπικαὐτομάτα φασιν εἶναι τὰ πάντα , καὶ ἀπὸ ἀτόμων εσταιν · οἱ δὲ Στωϊκοί , σῶμα καὶ ἐκπύρωσιν ἔργον Θεοῦ λέγει τὸν κόσμον , καὶ πάντα τὰ ἐν Ὅρᾳ συντομίαν , καὶ ἐν συντομίᾳ σαφήνειαν ; [ 28 ] σκόπει τίνα ἤν ξενίζεσται αὐτούς · ὅτι ὁ Θεὸς τὸν ἐποίησεν . Ἄ καὶ τῶν τυχόντων ἵσασι τινες νῦν , οὐχ ἤδεσαν Ἀθηναῖοι , καὶ Ἀθηναίων οἱ σοφοί . ἐποίησε , ὅλον ὅτι καὶ Κύριος . Ὅρα τί φησι Θε εἶναι γνῶσμεν , τὸ δημιουργικόν · ὅπερ ἐχ ὁ Υἱός . Καὶ γὰρ τὸν προφήται πανταχοῦ τοῦ γουσι , Θεοῦ εἶναι τὸ δημιουργεῖν · οὐχ ὡςπε ναι , ἀλλὸν μὲν εἶναι τὸν ποιητήν , οὐ κύριον δέ , ἀγέγονεν ὕλην ὑποτιθέμενος . Ἐνταῦθα λοιπὸν αἰνι δὡς εἶπε τὸ αὐτὸ καὶ ἔσπεχε , καὶ καθαίρει τὸ ε Οὐχ ἐν χειροποιήτοις , φησὶ , κατοικεῖ . Οἴκει ἐν ναοῖς , ἀλλ’ οὐχ ἐν τοιούτοις , ἀλλ’ ἐν ἀνθρωπίνῃ Ὅρα , τὴν σωματικὴν ἀνεῖλε λατρείαν . Τί οὖν ; ὀφκει ἐν τῷ ναῷ τῶν τῆς Ἱεροσολύμοις ; Οὐ δῆτα , ἤγει . Πῶς οὖν ἐθεραπεύετο ὑπὸ χειρῶν ἀνθρώπων Ἰουδαῖοις ; Οὐχ ὑπὸ χειρῶν , ἀλλ’ ὑπὸ διανοίας ἐκεῖναι γε οὐχ ἔζητεν οὕτως , ὡς προσδεόμενος . Μ μαι , γὰρ , φησὶ , κρέα ταύρων , ἢ αἷμα τράγων . Εἰτα εἰπών , Οὐδὲ ὑπὸ χειρῶν ἀνθρώπων θεραπε προσδεόμενός τινος · ἐπεὶ οὐδὲ τοῦτο ἤρκει , ἐνὸς δεῖσθαι , ὅπερ ἀπεφήμην · Οὐδὲν μὲν γὰρ κα ἀλλὰ δὲ καὶ ἕτερον προσεῖναι · ταῦτά γε , Αὐτὸ πᾶσι ζωὴν καὶ πνοὴν , καὶ τὰ πάντα . Διὸ θεότητος δείκνυσαι , τὸ αὐτὸν τε μηδενὸς δεῖ πᾶσι πάντα παρέχειν . Πάραγε ἐνταῦθα ὅσα πε Πλάτων ἐφιλοσόφησεν , ὅσα Ἐπίκουρος , καὶ τ λῆρος πρὸς ταῦτα . Διδούς , φησὶ , ζωὴν καὶ Ἰδοὺ καὶ τῆς ψυχῆς δημιουργὸν αὐτὸν ποιεῖ , ο τορα . Ὅρα πάλιν πῶς καθαίρει τὸν περὶ τῆς ὕλης Ἐποίησέ τε , εἰπών , ἐξ ἑνὸς αἵματος πᾶν ἔθ
Lemmas: καί δόξα ἔχω ὁ ἄνθρωπος . καί ὁράω , εἰδοί σκιχὼς ψυχικός γάρ ἄνθρωπος οὖον δέχομαι ὁ πνεῦμα . σός δαιμόνιος , φημί , δοκέω καί λᾶας εἰμί · δαιμόνιος ὁ θεός αὐτός ἰκάλουν γάρ ὁ πόλις εἴδωλον πλήρης . επιλαμβανω αὐτός , εἰς ὁ Ἄρειος πάγος ἄγω , λέγω τίς ἄρα ἄρα πᾶγος αὐτός λαγχάνω ; ὡς καταπλήσσω ἔνθα ὁ φονικός δίκη δικαιόω . Ἄνθρωπος σής ἢ καινός οὗτος ἢ ὑπό σύ λαλέω διά ξενίζω γάρ τις εἰσφέρειν εἰς ὁ ἀκοή Ἄνθρωπος δέ πᾶς καί ὁ ἐπιδημέω ξένος οὐδείς ἕτερος εὐκαιρέω , ἢ λέγω τίς καί ὅς καινός . ἐνταῦθα ἐκεῖνος ἐπισημαίνω , ὅτι ἀεί ὁ οὗτος ἀσχολέω , ὁ λαλέω καί ἀκούω ξενίζω έννομος εἰμί ἐκεῖνος , Ἄπερ οὐδέποτε ἀκέω ἵστημι δέ ὁ Παῦλος ἐν μέσος ὁ Άρειος φημί · ἀνήρ Ἀθηναῖος , κατά πᾶς ὡς δεισινεστέρους σύ θεωρέω . διέρχομαι γάρ καί θεωρός ὁ σέβασμα σύ . οὐχ ἐπεί ὁ δα ἀπλόος , ἀλλά προσδοποτεω ὁ λόγος . Ζεύς οὗτος δεισιδαίμων σύ θεωρέω , διά ὁ εἷς ὁ Θεός , φημί , ὁ ποιέω ὁ κόσμος , καί ὁ ἐν αὐτός . Ἐφλέγξατο φωνή εἷς , διά ὅς καταστρέφω ὁ ὁ φιλόσοφος . ὁ μέν γάρ επικαυντοματα φημί εἰμί ὁ πᾶς , καί ἀπό ἄτομος εἰμί · ὁ δέ Στωϊκός , σῶμα καί ἐκπύρωσις ἔργον Θεός λέγω ὁ κόσμος , καί πᾶς ὁ ἐν ὁράω συντομία , καί ἐν συντομία σαφήνεια ; [ 28 ] σκοπέω τίς ἐάν ξενίζω αὐτός · ὅτι ὁ θεός ὁ ποιέω . ὅς καί ὁ τυγχάνω οἶδα τις νῦν , οὐ οἶδα Ἀθηναῖος , καί Ἀθηναῖος ὁ σοφός . ποιέω , ὅλος ὅτι καί Κύριος . Ὅρας τίς φημί Θε εἰμί γιγνώσκω , ὁ δημιουργικός · ὅσπερ ἐκ ὁ υἱός . καί γάρ ὁ προφήτης πανταχοῦ ὁ γου , Θεός εἰμί ὁ δημιουργέω · οὐ ὁράω ναι , ἄλλος μέν εἰμί ὁ ποιητής , οὖον κύριος δέ , ἄγω ὕλη ὑποτίθημι . ἐνταῦθα λοιπός Αϊνί δίδωμι εἶπον ὁ αὐτός καί σπένδω , καί καθαίρω ὁ ε οὐχ ἐν χειροποίητος , φημί , κατοικέω . οἰκέω ἐν ναός , ἀλλά οὐ ἐν τοιοῦτος , ἀλλά ἐν ἀνθρώπινος Ὅρας , ὁ σωματικός ἀναιρέω λατρεία . τις οὖν ; ὀφκει ἐν ὁ ναός ὁ ὁ Ἱερουσαλήμ ; οὖον δῆτα , ἡγέομαι . Πῶς οὖν θεραπεύω ὑπό χείρ ἄνθρωπος Ἰουδαῖος ; οὐχ ὑπό χείρ , ἀλλά ὑπό διάνοια ἐκεῖνος γε οὐ ζῶ οὕτως , ὡς προσδέω . Μ μής , γάρ , φημί , κρέας ταῦρος , ἢ αἷμα τράγος . εἶτα εἶπον , οὐδέ ὑπό χείρ ἄνθρωπος θεραπε προσδέω τις · ἐπεί οὐδέ οὗτος ἀρκέω , εἷς δήω , ὅσπερ ἀποφαίνω · οὐδείς μέν γάρ ἄν ἀλλά δέ καί ἕτερος πρόσειμι · οὗτος γε , αὐτός πᾶς ζωή καί πνοή , καί ὁ πᾶς . Διὸ θεότης δείκνυμι , ὁ αὐτός τε μηδείς δεῖ πᾶς πᾶς παρέχω . παράγω ἐνταῦθα ὅσος μετά Πλάτων φιλοσοφέω , ὅσος Ἐπίκουρος , καί τ λῆρος πρός οὗτος . Διδώ , φημί , ζωή καί ἰδέ καί ὁ Ψυχή δημιουργός αὐτός ποιέω , ὁ τορός . Ὅρας πάλιν πῶς καθαίρω ὁ περί ὁ ὕλη Ἐποιέω τε , εἶπον , ἐκ εἷς αἷμα πᾶς ἔτι