joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0173.1
ὁ τοιούτος · καὶ ἐγὼ θρηνῶν μετὰ τοιούτου σκοε' . Τί οὖν , ἂν τις πένψῃ , φησί ; Πάλιν ἐρῶ που . Οὐ σὲ δὲ μόνον τὸν τοιούτον δὲ θρηνεῖν , ἀλλὰ καὶ λὺ τῆς ἐλεημοσύνης οὐκ ἐκ τῶν διδομένων τὴν πόλιν ἅπασαν καὶ τοὺς ἀπαντῶντας , καθάπερ τοὺς μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς προαιρέσεως . Μόνον ἐπὶ θάνατον ἀπαγομένους . Ὦντως γὰρ θάνατος οὗτος ἔλαττον τῆς δυνάμεως , καὶ τὸ πᾶν ἐξίσταται , ἔστι πονηρός , ὁ τῶν ἀμαρτωλῶν . Ἄλλὰ τὰ ἄνω κάτω φησί , ἂν ἔρημος ἦ καὶ ξένος , καὶ μηδεὶς ἔχῃ · γεγένηται . Οὗτος δὲ θρηνεὼς καὶ φιλοσοφίας ἐστὶ , καὶ γὰρ μηδεὶς ἔχει ; εἴπé μοι . Τοῦτο αὐτῷ δι διδασκαλίαν ἔχει πολλήν · ἐκείνος δὲ μικροψυχίας . Εἰ κην , ὅτι μηδεὶς οὕτω φίλιον , οὕτως ἔνδρε · ἐθρηνούμεν τοῦτον τὸν θρήνον ἅπαντες , ζῶντας ἀν αὐΤοῦτο οὖν γίνεται , ἵνα , κἂν αὐτοὶ μὴ ὑμεν τοῦ ; διωρθώσαμεν . Ἐσπερ οὖν ἡ κύριος ; ἡ φάρμακα σπουδάσωμεν ἐπαίρους καὶ φίλους ἐναρέτους ! ἐπανεγχεῖν χολιόντα τὸν θάνατον ἐκεῖνον τὸν σωματιγυναῖκα καὶ υἱόν , ὡς καρποῦμενοι τι καὶ δι' κὸν , ἐποίησας ἄν · οὕτω καὶ νῦν , εἰ γε τοῦτον ἐθρήνειες μικρὸν μὲν καρποῦμενοι , καρποῦμενοι δὲ ὁμ τὸν θάνατον , ἐκώλυσας ἂν καὶ ἐπὶ σοῦ , καὶ ἐπ' ἐκείνου σπουδάσης , μὴ πλουτοῦσαν , ἀλλ' εὐλαβῆ γυναῖ τοῦτο γενέσθαι . Νῦν δὲ αἰνίγμα ἐστὶ τὸ γινόμενον · κυγέσθαι , ταύτης ἀπολαύσῃ τῆς παραμυθίας . ριούς μὲν ὄντας μὴ συγχωρῆσαι τοῦτον ἐπελθεῖν , ἀρεῖἂν σπουδάσης , μὴ πλουτοῦντα υἱὸν καταλιναι γενέσθαι , γεγόνενον δὲ πενθεῖν . Ὦντως θρηνῶν εῦσαι , καὶ θυγάτριον σεμνὸν , καὶ οὕτω δεῖμοι , ὅταν παραστῶσι τῷ πνεύματι τοῦ Χριστοῦ , οἳα ἀπολαύσῃ τῆς παραμυθίας . Ἄν ταῦτα σ ἀκούουσινα ῥήματα ; οἷα πείσονται πράγματα ; Εἰκῆ καὶ αὐτὸς ἔσῃ τοιούτος . Καὶ τοῦτο μέρος · ἄ ἔζησαν οὗτοι · μᾶλλον δὲ οὐκ εἰκῆ , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ κακῇ . τοιούτου ἀπείσθαι καὶ φίλους , καὶ γυναῖκα , κ Καὶ ἐπὶ τούτων εὐκαιρὸν εἶπεν · Συμφέρον ἦν αὐτοῖς , Οὐκ εἰκῆ προσφοραὶ ὑπὲρ τῶν ἀπελθόντων εἰ οὐκ ἐγεννήθησαν . Τί γὰρ ὀφελος , εἴπé μοι , τοσοῦτον οὐκ εἰκῆ ἱκετηρίαι , οὐκ εἰκῆ ἐλεημοσύνη · ται ἀναλῶσαι χρόνον ἐπὶ κακῇ τῆς ἑαυτῶν κεφαλῆς ; Εἰ γὰρ τὸ Πνεῦμα διέταξε , δι' ἀλλήλων ἡμᾶς ὠφελεῖσθαι εἰκῆ μόνον ἀνάλωτο , οὐκ ἂν ἡρκεσεν ἡ ζημία . Εἴπé μοι , μενον . Ὦρα γὰρ Ἄφελείτα[176 ] ἐκείνους διὸ σ εἰ τις μισθωτὸς γενόμενος ἐκοῦσιν ἔτη κατακόπτοιτο σὺ δι' ἐκείνων · κατεφρόνησας χρημάτων , εἰκῆ , οὐ κλαύσεταί καὶ θρηνήσει , καὶ δοξεῖ πάντων ἐργάσασθαι τι γενναῖον · καὶ σὺ αὐτῷ τῆς σωτ ἀλεινότερος εἶναι ; Καὶ οὗτος πᾶσαν τὴν ζωὴν εἰκῆ αυτὸς σοὶ τῆς ἐλεημοσύνης γέγονεν αἴτιος . Ἡ κατεκόπη , οὐδὲ μίαν ἡμέραν ἔζησεν ἑαυτῷ , ἀλλὰ τῇ βαλὲς , ἐπὶ καρπωσεται τι χρηστοῦν . Οὐχ ἀπ τροφῇ , τῇ ἀσέλγεια , τῇ πλεονεξία , τῇ ἀμαρτίᾳ , τῷ κονος βοῆ ; Ὑπὲρ τῶν ἐν Χριστῷ κεκοιμημένων διαβόλου . Τοῦτον οὖν οὐ θρηνήσομεν ; εἴπé μοι · οὐ περιτὰς μνείας ὑπὲρ αὐτῶν ἐπιτελουμένων · οὐχ ρασόμεθα τῶν κινδύνων ἐξαρπάσαι ; Ἐσπερ γὰρ , ἔστιν , ἔστιν ὁ ταύτην ἀφείς τὴν φωνήν , ἀλλὰ τὸ | ἂν θέλωμεν , κοῦφην αὐτῷ γενέσθαι τὴν κόλασιν ὁ . Ἄν ἄγιον ε · τὸ δὲ χάρισμα λέγω . Τί λέγεις ; Ἐν οὖν εὐχὰς ὑπὲρ αὐτοῦ ποιῶμεν [ 175 ] συνεχῶς , ἂν ἐλεηθυσία , καὶ πάντα πρόκειται τυπτευσμένα · μοσύνην διδῶμεν · κἂν ἐκεῖνος ἀνάξιος ἦ , ἡμεῖς δὲ ἄγγελοι , ἄρχάγγελοι · πάρεισιν οἱ ὕψος τοῦ θ δυσωπηθήσεται . Εἰ διὰ Παῦλον ἑτέρους δέωμεν , καὶ δι' τοσαύτης φρίκης ἐστήκασιν ἅπαντες · παρ ἄλλους · ἄλλων φείδεται · πῶς οὐχὶ καὶ δι' ἡμᾶς τὸ ἐκεῖνοι βούντες , πάντων σιγόντων · καὶ ἰ αὐτὸ τοῦτο ἐργάζεται ; Ἐκ τῶν ἐκείνου χρημάτων , ἐκ γίνεσθαι τὰ γινόμενα ; Οὐκοῦν καὶ τὰ ἄλλα ἄ τῶν σῶν , ὅθεν ἂν θέλῃς , βοήθησον · ἐπίστασαι ἔκεινον , τὰ ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας , καὶ τὰ ὑπὲρ τῶν ἐμ μᾶλλον δὲ ἴδωρ . Οὐκ ἔχει ἐλεημοσύνας οἰκείας ἐπιφερόμενα , καὶ τὰ ὑπὲρ τοῦ πληρώματος ; Μ' δείξασθαι ; Κἂν συγγενικάς . Οὐκ ἔχει τὰς ὑπ' αὐτοῦ ἀλλὰ πάντα μετὰ πίστεως γίνεσθαι . Τί οἱ γεγενημένας ; Κἂν τὰς ὑπὲρ αὐτοῦ . Οὕτω μετὰ παρμαρτύρων προσφέρεσθαι , τὸ κληθῆναι ἐν ἐκεῖ ρήσεως αὐτὸν παραιτήσεται τότε ἡ γυνή , λύτρον ὑπὲρ Κἂν μάρτυρες ὦσι , κἂν ὑπὲρ μαρτύρων , με αὐτοῦ καταδεμένη . Ὦσπερ πλείονων γέγονεν ἀμαρτητὸ ὀνομασθῆναι , τοῦ ἀεσπότου παρόντος , τ μάτων ὑπεύθυνος , τοσοῦτον αὐτῷ δεῖ τῆς ἐλεηἐπιτελοῦμεν ἐκείνῳ , τῆς φρικτῆς θ θυσίας · μοσύνης . Οὐ διὰ τοῦτο δὲ μόνον , ἀλλ' ὅτι οὐδὲ ἰσχν τῶν μυστηρίων . Καθάπερ γὰρ καθημένου τοῦ ἔχει τὴν ἰσχὺν νῦν , ἀλλ' ἐλάττω πολλῷ . Οὐ γὰρ ἐστιν δοσᾶ ἂν τις βούληται , ἀνύει · ἐγερθέντος δέ , ὁ ἴσον , αὐτὸν τινὰ ποιήσαι , καὶ ἕτερον ὑπὲρ αὐτοῦ . Ἄς οὖν εἰκῆ ἔρει · οὕτω καὶ τότε , ἕως ἂν πρόκει ἐλάττονος ὁσῆς , οὕτω τῇ πληθειμεγίστῃ ποιήσωμεν αὐτήν . μυστηρίῳ , πάσι τιμὴ μεγίστῃ τὸ μνήμης Μὴ περὶ σήματα , μὴ περὶ ἐντάφια ἀσχολώμεθα . ΠερίὮρα γὰρ Καταγγέλλεται τότε τὸ μυστήριον στησον χρήσεως · τοῦτο ἐντάφιον μέγιστον . Εἴπε τοίνυν · ὅτι ὑπὲρ τῆς οἰκουμένης ἐδῶκεν ἑαυτὸν ὁ θ πᾶσας κέλευσον ὑπὲρ αὐτοῦ ποιείσθαι πρὸς δεήσεις , τοῦ σώματος ἐκείνου εὐκαιρῶς ὑπομνήνῃ καὶ τὰς ἱκετηρίας · δυσωπήσεις τοῦτο τὸν Θεόν , εἰ καὶ τῶν ἁμαρτησόντων . Καθάπερ γὰρ ὅταν ἐπινύ μὴ ὑπ' αὐτοῦ , ἀλλὰ δι' αὐτὸν ἕτερος αἴτιος γίνεται σιλῶν ἄγηται , τότε εὐφρύνονται μεν καὶ δο τῆς ἐλεημοσύνης . Καὶ τοῦτο δόγμα τῆς τοῦ Θεοῦ φιλἐκωνοῦντες , ἀφέντες δὲ καὶ δὸς ἐν δεσρ ανθρωπίας ἐστὶ . Χρᾶι περιεστῶσαι καὶ δακρύουσαι , τὸν καιρὸν · παρελθόντος δὲ τοῦ καιροῦ , ὁ μ οὐχὶ τοῦ παρόντος , ἀλλὰ καὶ τοῦ μέλλοντος δύνανται ἔτι τινὸς ἀπολαύει · οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα , ὑπ ἀφρητάσαι θανάτου . Πολλοὶ καὶ ἐκ τῶν ὑπ' ἐτέρων δι' οὕτως ὁ καιρός . Ὦσάκις γὰρ ἂν , φησίν , ἔ αὐτοὺς γεγενημένων ἐλεημοσυνῶν ἀπίωναντο . Εἰ γὰρ ἄρτιον τοῦτον , τοῦ θανάτου τοῦ Κυρίου καὶ μὴ τέλουν , ἀλλ' ὅμως παραμυθίαν εὑρὸν τινα · ἐπεὶ , Ἰησε . Μὴ δὴ ἀπλῶς προσίωμεν , μηδὲ ὡς ἰ εἰ μὴ τοῦτό ἐστι , πῶς τὰ παιδία σώζεται ; καίτοι γε ἐκεῖ γίνεσθαι νομιζόμεν . Ἄλλως δὲ μαρτύρων σῦδὲν αὐτὰ εἰσφέρει , ἀλλ' οἱ γονεῖς τὸ πᾶν · καὶ γυναῖξιν καὶ τοῦτο εἰς πίστιν , ὅτι ἀφ τέθνηκεν ὁ | ἐγαρίσθη παιδία πολλάκις , οὐδὲν αὐτὰ εἰσενεγκόντα . τοῦτο τοῦ τεθανατωθῆσαι τὸν θάνατον στ Πολλὰς ἡμῖν ὁ Θεὸς τοῦ σώζεσθαι δέδωκεν ὁδοὺς , μόνον μὴ ἀμελῶμεν
Lemmas: ὁ τοιούτος · καί ἐγώ θρηνέω μετά τοιοῦτος σκοε' . τις οὖν , εἄν τις πένψῃ , φημί ; πάλιν εἴρω ποῦ . οὖον σύ δέ μόνος ὁ τοιοῦτος δέ θρηνέω , ἀλλά καί λύω ὁ ἐλεημοσύνη οὐ ἐκ ὁ δίδωμι ὁ πόλις ἅπας καί ὁ ἀπαντάω , καθάπερ ὁ μόνος , ἀλλά καί ἐκ ὁ προαίρεσις . Μόνος ἐπί θάνατος ἀπάγω . εἰμί γάρ θάνατος οὗτος μικρός ὁ δύναμις , καί ὁ πᾶς ἐξίστημι , εἰμί πονηρός , ὁ ὁ ἁμαρτωλός . ἀλλά ὁ ἄνω κάτω φημί , εἄν ἐρῆμος εἰμί καί ξένος , καί μηδείς ἔχω · γίγνομαι . οὗτος δέ θρηνεὼς καί φιλοσοφία εἰμί , καί γάρ μηδείς ἔχω ; εἶπον ἐγώ . οὗτος αὐτός Ζεύς διδασκαλία ἔχω πολύς · ἐκείνος δέ μικροψυχία . εἰμί καίνω , ὅτι μηδείς οὗτος φίλιος , οὕτως ἔνδρε · θρηνέω οὗτος ὁ θρῆνος ἅπας , ζῶ εἰς αυουτος οὖν γίγνομαι , ἵνα , κἀν αὐτός μή ὑμήν ὁ ; διορθόω . Έσπερ οὖν ὁ κύριος ; ὁ φάρμακον σπουδάζω ἐπαίρω καί φίλος ἐνάρετος ! ἐπανέχω χολάω ὁ θάνατος ἐκεῖνος ὁ σωματιγυνη καί υἱός , ὡς καρπόω τίς καί διά κόος , ποιέω ἄν · οὗτος καί νῦν , εἰμί γε οὗτος ἐθρήνειες μικρός μέν καρπόω , καρπόω δέ ωμ ὁ θάνατος , κωλύω εἄν καί ἐπί σύ , καί ἐπί ἐκεῖνος σπουδάζω , μή πλουτέω , ἀλλά εὐλαβής γυνή οὗτος γίγνομαι . νῦν δέ αἴνιγμα εἰμί ὁ γίγνομαι · κυγέσθαι , οὗτος ἀπολαύω ὁ παραμυθία . Ρίους μέν εἰμί μή συγχωρέω οὗτος ἐπέρχομαι , ἀείρω σπουδάζω , μή πλουτέω υἱός καταλιναι γίγνομαι , γίγνομαι δέ πενθέω . εἰμί θρηνέω εὕω , καί θυγάτριον σεμνός , καί οὗτος δειμός , ὅταν παρίστημι ὁ πνεῦμα ὁ Χριστός , οἷος ἀπολαύω ὁ παραμυθία . ἄν οὗτος Σ ἀκούω ῥῆμα ; οἷος πείθω πρᾶγμα ; εἰκῇ καί αὐτός εἰμί τοιούτος . καί οὗτος μέρος · ὅς ζῶ οὗτος · μᾶλλον δέ οὐ εἰκῇ , ἀλλά καί ἐπί κακός . τοιοῦτος ἀφίημι καί φίλος , καί γυνή , Κ καί ἐπί οὗτος Εὔκαιρον εἶπον · συμφέρω εἰμί αὐτός , οὐ εἰκῇ προσφορά ὑπέρ ὁ ἀπέρχομαι εἰμί οὐ γεννάω . τις γάρ ὄφελος , εἶπον ἐγώ , τοσοῦτος οὐ εἰκῇ ἱκετήριος , οὐ εἰκῇ ἐλεημοσύνη · ὁ ἀναλίσκω χρόνος ἐπί κακός ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή ; εἰμί γάρ ὁ πνεῦμα διατάσσω , διά ἀλλήλων ἐγώ ὠφελέω εἰκῇ μόνος ἀναλίσκω , οὐ εἄν ἀρκέω ὁ ζημία . Εἶπος ἐγώ , μένω . ὤρα γάρ Ἄφελείτα[176 ] ἐκεῖνος διό Σ εἰμί τις μισθωτός γίγνομαι ἑκών ἔτος κατακόπτω σύ διά ἐκεῖνος · καταφρονέω χρῆμα , εἰκῇ , οὖον κλαίω καί θρηνέω , καί δοκέω πᾶς ἐργάζομαι τίς γενναῖος · καί σύ αὐτός ὁ σω ἀλείνος εἰμί ; καί οὗτος πᾶς ὁ ζωή εἰκῇ αὐτός σύ ὁ ἐλεημοσύνη γίγνομαι αἴτιος . ὁ κατακόπτω , οὐδέ εἷς ἡμέρα ζῶ ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ βαλές , ἐπί καρπόω τίς χρηστός . οὐχ ἀπό τροφή , ὁ ἀσέλγεια , ὁ πλεονεξία , ὁ ἁμαρτία , ὁ Κόνος βοεύς ; ὑπέρ ὁ ἐν Χριστός κοιμάω διάβολος . οὗτος οὖν οὖον θρηνέω ; εἶπον ἐγώ · οὖον Περίτας μνεία ὑπέρ αὐτός ἐπιτελέω · οὐ ῥαίνω ὁ κίνδυνος ἐξαρπάζω ; Έσπερ γάρ , εἰμί , εἰμί ὁ οὗτος ἀφίημι ὁ φωνή , ἀλλά ὁ | εἄν ἐθέλω , κοῦφος αὐτός γίγνομαι ὁ κόλασις ὁ . ἄν ἀγάω ε · ὁ δέ χάρισμα λέγω . τις λέγω ; ἐν οὖν εὐχή ὑπέρ αὐτός ποιέω [ 175 ] συνεχῶς , εἄν ἐλεέω , καί πᾶς πρόκειμαι τύπτω · μοσύνη δίδωμι · κἀν ἐκεῖνος ἀνάξιος εἰμί , ἐγώ δέ ἄγγελος , ἀρχάγγελος · πάρειμι ὁ ὕψος ὁ θ δυσωπέω . εἰμί διά Παῦλος ἕτερος δήω , καί διά τοσοῦτος φρίκη ἵστημι ἅπας · παρά ἄλλος · ἄλλος φείδομαι · πῶς οὐ καί διά ἐγώ ὁ ἐκεῖνος βοῦς , πᾶς σίγω · καί εἷς αὐτός οὗτος ἐργάζομαι ; ἐκ ὁ ἐκεῖνος χρῆμα , ἐκ γίγνομαι ὁ γίγνομαι ; οὐκοῦν καί ὁ ἄλλος ὅς ὁ σός , ὅθεν εἄν ἐθέλω , βοηθέω · ἐπίσταμαι ἐκεῖνος , ὁ ὑπέρ ὁ ἐκκλησία , καί ὁ ὑπέρ ὁ ἐν μᾶλλον δέ ἶδρος . οὐ ἔχω ἐλεημοσύνη οἰκεῖος ἐπιφέρω , καί ὁ ὑπέρ ὁ πλήρωμα ; εἷς δείκνυμι ; κἀν συγγενικός . οὐ ἔχω ὁ ὑπό αὐτός ἀλλά πᾶς μετά πίστις γίγνομαι . τις ὁ γίγνομαι ; κἀν ὁ ὑπέρ αὐτός . οὕτως μετά παρμαρτυροος προσφέρω , ὁ καλέω ἐν ἐκεῖ ῥῆσις αὐτός παραιτέομαι τότε ὁ γυνή , λύτρον ὑπέρ κἀν μάρτυς εἰμί , κἀν ὑπέρ μάρτυς , ἐγώ αὐτός καταδέω . ὥσπερ π́λυος γίγνομαι ἀμαρτητὸ ὀνομάζω , ὁ αεσποος πάρειμι , τ Μάτων ὑπεύθυνος , τοσοῦτος αὐτός δεῖ ὁ ελεηεπιτελεω ἐκεῖνος , ὁ φρικτός θ θυσία · μοσύνη . οὖον διά οὗτος δέ μόνος , ἀλλά ὅτι οὐδέ ἰσχνός ὁ μυστήριον . καθά γάρ κάθημαι ὁ ἔχω ὁ ἰσχύς νῦν , ἀλλά μικρός πολύς . οὖον γάρ εἰμί δοσάς εἄν τις βούλομαι , ἀνύω · ἐγείρω δέ , ὁ ἴσος , αὐτός τις ποιέω , καί ἕτερος ὑπέρ αὐτός . ἄς οὖν εἰκῇ ἔρομαι · οὗτος καί τότε , ἠώς εἄν προκεω μικρός ὅσος , οὗτος ὁ πληθειμεγας ποιέω αὐτός . μυστήριον , πᾶς τιμή μέγας ὁ μνήμη μή περί σῆμα , μή περί ἐντάφιος ἀσχολέω . ΠερίὮρα γάρ καταγγέλλω τότε ὁ μυστήριον ἵστημι χρῆσις · οὗτος ἐντάφιον μέγας . εἶπον τοίνυν · ὅτι ὑπέρ ὁ οἰκέω δίδωμι ἑαυτοῦ ὁ θ πᾶος κελεύω ὑπέρ αὐτός ποιέω πρός δήω , ὁ σῶμα ἐκεῖνος ευκαίρως ὑπομιμνῄσκω καί ὁ ἱκετηρία · δυσωπέω οὗτος ὁ Θεός , εἰμί καί ὁ ἁμαρτάνω . καθά γάρ ὅταν πίνυμι μή ὑπό αὐτός , ἀλλά διά αὐτός ἕτερος αἴτιος γίγνομαι Σίλων ἄγω , τότε εὐφραίνω μέν καί δο ὁ ἐλεημοσύνη . καί οὗτος δόγμα ὁ ὁ Θεός φιλἐκωνοῦντες , ἀφίημι δέ καί δίδωμι ἐν δεσρ ανθρωπιά εἰμί . Χρᾷ περιίστημι καί δάκρυ , ὁ καιρός · παρέρχομαι δέ ὁ καιρός , ὁ μ οὐ ὁ πάρειμι , ἀλλά καί ὁ μέλλω δύναμαι ἔτι τις ἀπολαύω · οὗτος δή καί ἐνταῦθα , ὑπό ἀφρητάσαι θάνατος . πολλός καί ἐκ ὁ ὑπό ἕτερος διά οὕτως ὁ καιρός . Ὦσάκις γάρ εἄν , φημί , ἔ αὐτός γίγνομαι ἐλεημοσύνη ἀποινάω . εἰμί γάρ ἄρτιος οὗτος , ὁ θάνατος ὁ κύριος καί μή τελέω , ἀλλά ὅμως παραμυθία εὑρίσκω τις · ἐπεί , Ἰησε . μή δή ἀπλόος πρόσειμι , μηδέ ὡς εἷς εἰμί μή οὗτος εἰμί , πῶς ὁ παιδίον σῴζω ; καίτοι γε ἐκεῖ γίγνομαι νομίζω . ἄλλος δέ μάρτυς εἰσοράω αὐτός εἰσφέρω , ἀλλά ὁ γονεύς ὁ πᾶς · καί γυνή καί οὗτος εἰς πίστις , ὅτι ἀπό θνῄσκω ὁ | ἐγαρίσθη παιδίον πολλάκις , οὐδείς αὐτός εἰσφέρω . οὗτος ὁ θανατόω ὁ θάνατος στ Πολύς ἐγώ ὁ θεός ὁ σῴζω δίδωμι ὁδός , μόνος μή ἀμελέω