joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0180.4
ἀει δαψιλέστερον ε προχεῖτω τὸ νάμα πρὸς τοὺς μάλιστα ἐπιδομένους ἐλέους , ἵνα μὴν πηγὴ . Τοῦτο ἰλαμὸν ποιεῖ τὸν λαμβάνοντα · τοῦτο ἐλεημοσύνη , μὴ σφοδρὸν μόνον προχεῖσθαι τὸ νάμα , ἀλλὰ καὶ διηνεκῶς . Εἰ βρύχει , ὥσπερ εἰ πηγὴν ὧν ἐπομπεῖν τοῦ Θεοῦ τὸν ἔλεον , καὶ σὺ πηγὴν ἔχε . Οὐδὲν ταύτης ἰσον . Ἄν σὺ ταύτης τῆς πηγῆς ἀνόψῃς τὰ στόματα , τῆς πηγῆς τοῦ Θεοῦ τοιαῦτα ἔσται τὰ στόματα , ὥστε πᾶσαν ἄδυσον νιψάσαι . Ἀφορμὴν ζητεῖ μόνον παρ’ ἡμῶν λαβεῖν ὁ Θεός , καὶ προχεῖται ἐκ τῶν ταμείων αὐτοῦ τὰ ἀγαθά . Ὅταν ἀναλίσκῃ , ὅταν δαπανᾷ , τότε πλουτεῖ , τότε εὐπορεῖ . Μέγα ἐκείνης τὸ στόμα τῆς πηγῆς · καθαροὺ τὸ αὐτῆς νάμα καὶ διεδές . Ἄν μὴ ταύτην ἀποφράσῃς , οὐδὲ ἐκείνην . Μὴδὲν ἀκαρπον σπικέτω παρ’ αὐτὴν δένδρον , ἵνα μὴ τὴν νοτίδα αὐτῆς καταναλώσῃ . Ἔχεις χρημάτα ; Μὴ φυτεύει αἰγείρους ἐκεῖ · τοιούτων γὰρ ἡ τροφὴ πολλὰ ἀναλίσκει , καὶ οὐδὲν δείκνυσιν ἐν ἑαυτῇ , ἀλλὰ ἀπόλλυσι τὸν καρπόν . Μὴ φυτεύσῃς πεύχην , μὴ πίτυν , μὴδὲ ἄλλο τι τῶν τοιούτων τῶν ἀναλισκόντων μὲν , οὐδὲμοῦ δὲ χρησίμων · τοιούτω γὰρ ἡ τῶν ἰματίων τροφή , ἰδεῖν μὲν καλόν , οὐδὲμοῦ δὲ χρήσιμον . Ἀναδεσθράδων πλήρωσον πάντα τὰ κάρπιμα φυτεύσον ἐν ταῖς τῶν πενήτων χειρὸν , ὅπερ ἄν βέλῃς . Οὐδὲν ταύτης λιπαρώτερον τῆς γῆς · καίτοι μικρόν ἐστι τὸ διάστημα [ 103 ] τῆς χειρὸς , ἀλλ’ ὅμως πρὸς αὐτὸν φθάνει τὸν οὐρανὸν τὸ φυτευόμενον δένδρον , καὶ βέβαιον ἕστηκε . Τοῦτο ἐστι φυτεύσαι . Τὸ μὲν γὰρ φυτευόμενον ἐν τῇ γῇ , πᾶν μὴ νῦν , μετὰ ἑκατὸν ἔτη ἀπολείπεται . Τί φυτεύεις δὲὅρα , ὧν οὐχ ἀπολείψῃ , ἀλλὰ πρὸν ἡ ἀπολείψεις , ὁ θάνατος ἐπειλὸν προαρπάξει σε ; Τοῦτο τὸ δένδρον , ὅταν ἀποθάνῃς , τότε σοὶ δίδωσι τὸν καρπόν . Εἰ φυτεύεις , μὴ ἐν τῇ τῆς γαστριμαργίας φυτεύσῃς κοιλίᾳ , ἵνα μὴ εἰς ἀφερόμενα ὁ καρπὸς ἐκβῇ · ἀλλὰ φυτεύσον ἐν τεθλιμμένῃ ψυχῇ , ἵνα πρῆσῃ πρὸς τὸν οὐρανὸν ὁ καρπός . Ἀνάπασον τὴν στενοχωρουμένην ψυχὴν τὴν τοῦ πένθτος , ἵνα μὴ τὴν εὐρύχωρον ὀλίγης τὴν σὴν . Οὐχ ὁρᾷς , ὅτι τὰ ποτιζόμενα τῶν δένδρων ἀμέτρω , ἀπὸ τῆς ρίζης σπῆται · τὰ δὲ μετὰ συμμετρίας , αὐξεται ; Οὕτω δὲ καὶ σὺ μὴ τὸν σαυτοῦ ποτίζεις ἀμέτρω , γαστέρα , ἵνα μὴ σαφὴ ἡ ρίζα τοῦ δένδρου · πότισον τὴν διψῶσαν , ἵνα καρπὸν ἐνέχῃ . Τὰ συμμετρὸς ποτιζόμενα οὐ σπῆει · τὸ ἥλιος , τὰ δὲ ἀμέτρω , σπῆει · δι’ τοιαύτην γὰρ ἡ τοῦ ἥλιου φύσις . Πανταχοῦ ἡ ἄμετρα κακὸν · διὸ περιχώσωμεν αὐτὴν , ἵνα καὶ ἡμεῖς τύχωμεν ὧν αἰτοῦμεν . Ἐν τοῖς ὑψηλοτάτοις χωρίοις αἱ πηγαὶ λέγονται τίκτεσθαι . Οὐκοῦν γενοῦμεθα ὑψηλοὶ καὶ ἡμεῖς τὴν ψυχὴν , καὶ ταχέως ἡ ἐλεημοσύνη ῥεύσει · οὐ γὰρ ἐστι τὴν ὑψηλὴν ψυχὴν μὴ καὶ ἐλεημόνα εἶναι , καὶ τὴν ἐλεημόνα μὴ καὶ ὑψηλὴν . Ὁ γοῦν χρημάτων ὑπερφορῶν , τῆς ρίζης ἀνώτερος ἐστι τῶν κακῶν . Αἱ πηγαὶ ἐν ἐρημίαις εἰσιν ὡς τὰ πολλὰ · καὶ ἡμεῖς τὴν ψυχὴν τῆς πολυωχίας ἐξαγάγωμεν , καὶ πηγάσει παρ’ ἡμῖν ἡ ἐλεημοσύνη . Αἱ πηγαὶ , ὅσαι ἐν καθαίρουνται , ἀφθόνωτερα ε’ γίνονται · οὕτω δὲ καὶ ἡμεῖς , ὅσαι ἐν ἀναλώσωμεν , τοσοῦτω βλατάσει τὰ καλά . Ὁ πηγὴν ἔχων , οὐ δέδοικεν ἄν τολυὸν καὶ ἡμεῖς ἔχωμεν τὴν ἐλεημοσύνην πηγὴν , οὐ φοβησόμεθα . Καὶ γὰρ πρὸς ποτὸν , πρὸς ἀρδεῖαν , πρὸς οἰκοδομήν , πρὸς πάντα ἡμῖν χρήσιμος αὕτη ἡ πηγὴ . Οὐδὲν τοῦ σώματος τοῦτον βελτίων · οὐχ οὕδεν αὐτὴ μέθων ἐργάσασθαι · βέλτιον τοιαύτην ἔχειν πηγὴν , ἢ χρυσοῦ πηγὰς ἐπιρθεῖν . Πάσης χρυσείδος · τῆς βελτίων ἡ τοῦτον φέρουσα τὸν χρυσὸν ψυχή . Οὐ γὰρ εἰς ταῦτα τὰ βασιλεία , ἀλλὰ τὰ ἄνω ἡμῖν συνεχωρεῖ . Ὁ χρυσός , κόσμος γίνεται τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ · ἀπὸ τούτου τοῦ χρυσοῦ ἡ μάχαιρα
Lemmas: ἀει δαψιλής ε προχέω ὁ νάμα πρός ὁ μάλιστα ἐπιδίδωμι ἔλεος , ἵνα μήv πηγή . οὗτος ἰλαμὸν ποιέω ὁ λαμβάνω · οὗτος ἐλεημοσύνη , μή σφοδρός μόνος προχέω ὁ νάμα , ἀλλά καί διηνεκής . εἰμί βρύκω , ὥσπερ εἰμί πηγή ὅς ἐπομπεῖν ὁ Θεός ὁ ἔλεος , καί σύ πηγή ἔχω . οὐδείς οὗτος ἴσος . ἄν σύ οὗτος ὁ πηγή ανοψαω ὁ στόμα , ὁ πηγή ὁ Θεός τοιοῦτος εἰμί ὁ στόμα , ὥστε πᾶς αδυσος νίζω . ἀφορμή ζητέω μόνος παρά ἐγώ λαμβάνω ὁ Θεός , καί προχέω ἐκ ὁ ταμεῖον αὐτός ὁ ἀγαθός . ὅταν ἀναλίσκω , ὅταν δαπανάω , τότε πλουτέω , τότε εὐπορέω . Μέγης ἐκεῖνος ὁ στόμα ὁ πηγή · καθαρός ὁ αὐτός νάμα καί διεσθιω . ἄν μή οὗτος ἀποφράση , οὐδέ ἐκεῖνος . μηδείς ἄκαρπος σπίζω παρά αὐτός δένδρον , ἵνα μή ὁ νοτίς αὐτός καταναλίσκω . ἔχω χρῆμα ; μή φυτεύω αἴγειρος ἐκεῖ · τοιοῦτος γάρ ὁ τροφή πολύς ἀναλίσκω , καί οὐδείς δείκνυμι ἐν ἑαυτοῦ , ἀλλά ἀπόλλυμι ὁ καρπός . μή φυτεύω πεύχη , μή πίτυς , μηδέ ἄλλος τίς ὁ τοιοῦτος ὁ ἀναλίσκω μέν , ουδεμω δέ χρήσιμος · τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ ἱμάτιον τροφή , ὁράω μέν καλός , ουδεμω δέ χρήσιμος . Ἀναδεσθράδων πληρόω πᾶς ὁ κάρπιμος φυτεύω ἐν ὁ ὁ πένης χείρων , ὅσπερ ἄν Βέλης . οὐδείς οὗτος λιπαρός ὁ γῆ · καίτοι μικρός εἰμί ὁ διάστημα [ 103 ] ὁ χείρ , ἀλλά ὅμως πρός αὐτός φθάνω ὁ οὐρανός ὁ φυτεύω δένδρον , καί βέβαιος ἵστημι . οὗτος εἰμί φυτεύω . ὁ μέν γάρ φυτεύω ἐν ὁ γῆ , πᾶς μή νῦν , μετά ἑκατόν ἔτος ἀπολείπω . τις φυτεύω ὅδερος , ὅς οὐ ἀπολείπω , ἀλλά πρόειμι ὁ ἀπολείπω , ὁ θάνατος ἐπέρχομαι προαρπάζω σύ ; οὗτος ὁ δένδρον , ὅταν ἀποθνῄσκω , τότε σύ δίδωμι ὁ καρπός . εἰμί φυτεύω , μή ἐν ὁ ὁ γαστριμαργία φυτεύω κοιλία , ἵνα μή εἰς ἀφοράω ὁ καρπός1 ἐκβαίνω · ἀλλά φυτεύω ἐν θλίβω Ψυχή , ἵνα πέρνημι πρός ὁ οὐρανός ὁ καρπός . ἀναπάσσω ὁ στενοχωρέω ψυχή ὁ ὁ πένθτος , ἵνα μή ὁ εὐρύχωρος ὀλίγος ὁ σός . οὐχ ὁράω , ὅτι ὁ ποτίζω ὁ δένδρον ἄμετρος , ἀπό ὁ ῥίζα ἕπω · ὁ δέ μετά συμμετρία , αὐξάνω ; οὕτως δέ καί σύ μή ὁ σεαυτοῦ ποτίζω ἄμετρος , γαστήρ , ἵνα μή σαφής ὁ ρίζα ὁ δένδρον · ποτίζω ὁ διψάω , ἵνα καρπός ἐνέχω . ὁ σύμμετρος ποτίζω οὖον σπάω · ὁ ἥλιος , ὁ δέ ἄμετρος , σπάω · διά τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ Ήλιος φύσις . πανταχοῦ ὁ ἄμετρος κακός · διό περιχώννυμι αὐτός , ἵνα καί ἐγώ τυγχάνω ὅς αἰτέω . ἐν ὁ ὑψηλός χωρίον ὁ πηγή λέγω τίκτω . οὐκοῦν γίγνομαι ὑψηλός καί ἐγώ ὁ ψυχή , καί ταχέως ὁ ἐλεημοσύνη ῥέω · οὖον γάρ εἰμί ὁ ὑψηλός ψυχή μή καί ἐλεήμων εἰμί , καί ὁ ἐλεήμων μή καί ὑψηλός . ὁ γοῦν χρῆμα ὑπερφορέω , ὁ ῥίζα ἀνώτερος εἰμί ὁ κακός . ὁ πηγή ἐν ἐρημία εἰμί ὡς ὁ πολύς · καί ἐγώ ὁ ψυχή ὁ πολυωχίας ἐξάγω , καί πηγάζω παρά ἐγώ ὁ ἐλεημοσύνη . ὁ πηγή , ὅσος ἐν καθαιρέω , ἄφθονος εἰ γίγνομαι · οὗτος δέ καί ἐγώ , ὅσος ἐν ἀναλίσκω , τοσοῦτος βλατάσει ὁ καλός . ὁ πηγή ἔχω , οὖον δείδω ἄν τολυω καί ἐγώ ἔχω ὁ ἐλεημοσύνη πηγή , οὖον φοβέω . καί γάρ πρός ποτόν , πρός ἀρδεία , πρός οἰκοδομή , πρός πᾶς ἐγώ χρήσιμος οὗτος ὁ πηγή . οὐδείς ὁ σῶμα οὗτος ἀγαθός · οὐ οὐδείς αὐτός Μέθων ἐργάζομαι · ἀγαθός τοιοῦτος ἔχω πηγή , ἢ χρυσός πηγή ἐπιρρέω . Πάσης χρυσείδος · ὁ ἀγαθός ὁ οὗτος φέρω ὁ χρυσός ψυχή . οὖον γάρ εἰς οὗτος ὁ βασίλειος , ἀλλά ὁ ἄνω ἐγώ συγχωρέω . ὁ χρυσός , κόσμος γίγνομαι ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός · ἀπό οὗτος ὁ χρυσός ὁ μάχαιρα