joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0108.4
Θ . Ὅστε οὐ πολλὰ πταίοντες , μὴ κολαζόμενοι , μᾶλλον ἢ κολαζόμενοι , φοβεῖσθαι καὶ δεδοικέναι ὀφείλομεν · αὐξεται γὰρ αὐτοῖς τὰ τῆς τιμωρίας διὰ τῆς ἀτιμωρίας · ἀλλὰ τῆς μακροθυμίας τοῦ θεοῦ . Μὴ τοῦτο τοίνυν ἴωμεν , ὅτι οὐ κολαζόμεθα , ἀλλ’ εἰ μὴ ἁμάρτομεν · εἰ δὲ ἁμαρτάνοντες οὐ κολαζόμεθα , μᾶλλον τρέμεν ὀφείλομεν . Εἰπὲ μοι , ἂν τινὰ δοῦλον ἐχῃς , καὶ ἀπειλῃς αὐτῷ μόνον , καὶ οὐ τύπης , πότε μᾶλλον φοβεῖται , πότε φεύγει , πότε δραπετεύει ; οὐχ ὅταν ἀπειλῃς μόνον ; Ὅθεν καὶ ἀλλήλοις · παραίνουμεν , μὴ ἀπειλεῖν συνεχῶς , ὥστε μὴ τῷ φόβῳ μᾶλλον κατασταίσει τὴν ψυχήν , ὥστε μὴ σπαράττειν αὐτὸν πλεῖον τῶν πληγῶν . Ἄλλως · δὲ καὶ ἐκεῖ μέν πρόσκαιρος ἡ τιμωρία , ἐνταῦθα δὲ διηνεκής . Μὴ τοίνυν εἰ μηδὲ τὰ τοῦ δρεπάνιου πάσχει , νῦν τοῦτο ἴδης , ἀλλ’ ἐκεῖνο ἐννόησον , εἰ τοιαῦτα ποιεῖ · ἐπεὶ πολλά γίνεται νῦν οὐ ἐπὶ τοῦ κατακλυσμοῦ , ἀλλὰ κατακλυσμὸν οὐ γέγονε · γέγονε γὰρ ἡ πειληταί , καὶ τιμωρία . Πολλοὶ ἁμαρτάνουσι οὐ τὰ ἐπὶ τῶν Σοδομῶν , ἀλλὰ πῦρ οὐχ ἦλθεν ὑπερὸ · πύρινος γὰρ ἡτοιμάσται ποταμός . Πολλοὶ τὰ τοῦ Φαραὼ ἐτόλμησαν · ἀλλ’ οὐχ ἔπαθον τὰ τοῦ Φαραὼ , οὐδὲ κατεσυντρίφθησαν εἰς Ἐρυθρὰν θάλασσαν · τὸ γὰρ πῆλμα αὐτοῖς μένει τῇ τῇ · ἀδύσσω , ἕως οὐ μετὰ ἀναστάσεως ἡ τιμωρία , οὐδὲ ἀποπνίγναι ἐνὶ ἀλλ’ ἐπὶ πλεῖον κολαζομένους , τῆς γυναικὸς ἀπαγγελοῦμενος ἀναλισκόμενοι . Πολλοὶ τὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐτόλμησαν · ἀλλ’ οὐχ ἔφαγον αὐτοὺς ὀφεῖς · μένει γὰρ αὐτοῖς ὁ σκύλης ὁ ἀτελεύτητος . Πολλοὶ τὸ τοῦ Γιεζὴ ἐτόλμησαν · ἀλλ’ οὐχ ἐλεπρώθησαν · μένει γὰρ αὐτοῖς ἀντὶ τῆς λέπρας τὸ διχοτομηθῆναι , καὶ τεθῆναι μετὰ τῶν ὑποκριτῶν . Πολλοὶ καὶ ὤμοσαν καὶ ἐπιώρκησαν · εἰ δὲ καὶ διεφύγον , μὴ θαρρῶμεν · μένει γὰρ αὐτοῖς ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων . Καὶ ἐνταῦθα δὲ τάχα πείσονται , οὐ οὐ φεύγονται , εἰ καὶ μὴ παρὰ πόδας , ἀλλ’ ἐφ’ ἑτέρους ἁμαρτημάτων , ἵνα καὶ χαλεπωτέρα ἡ τιμωρία ἦ · ἐπεὶ καὶ ἡμεῖς πολλάκις ἀφορμὰς λαβόντες ἀπὸ μικρῶν , καὶ ὑπὲρ μεγάλων τὸ πᾶν κινδυνεύομεν . Ὅστε ὅταν ἴδης τί σοι συμβεβή , ἀναμνήσθητι σου τῆς ἁμαρτίας ἐκείνης . Τοῦτο γὰρ ἐπὶ τῶν υἱῶν τοῦ Ἰακώβ γέγονε . Μνημονεύετε τῶν ἀδελφῶν τοῦ Ἰωσήφ · ἐπώλησαν τὸν ἀδελφόν , σφαλαὶ ἐπεχείρησαν , μᾶλλον δὲ καὶ ἐσφαξαν ὅσον τὸ ἐπ’ αὐτοῖς · ἠπάτησαν ε , ἐλύπησαν τὸν γέροντα · οὐδὲν ἔπαθον . Μετὰ πλείονα γοῦν ἐτη 102 περὶ τῶν ἐσχάτων κινδυνεύουσιν , καὶ τῆς ἁμαρτίας ταύτης ὑπομνήσκονται . Καὶ ὅτι οὐ στοχασμὸς τὸ εἰρημένον , ἄκουε αὐτῶν τί φασιν · Ναί · ἡμῶν ἁμαρτία γὰρ ἐσμεν περὶ τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν . Οὕτω δὲ καὶ σύ , ὅταν τί συμβῇ , εἴπε , ναί , ἐν ἁμαρτίᾳ ἐσμέν , ὅτι οὐχ ἡκούσαμεν τοῦ Χριστοῦ , τὴν ἀμαρτίαν οὐ πολυορχίας , καὶ αἱ ἐπιωρκίαι ἐπὶ τὴν κεφαλὴν μου ἦλθον . Οὕκουν ἐξομολογήσασθαι · καὶ γὰρ καὶ εἰνὶ ἐξομολογήσαντο , καὶ ἐωδήθησαν . Τί γὰρ , εἰ μὴ παραχρῆμα ἐπεσεῖν τὴν τιμωρία ; ἐπεὶ καὶ ὁ Ἀχαὰβ διὰ τοῦ Ναβουθαίου οὐχ εὐθὺς παρὰ τὴν ἁμαρτίαν ἔπαθεν ἀπερ ἔπαθε . Διὰ τί δὲ τοῦτο γίνεται ; Διδωσί σοι προθεσμίαν ὁ θεός , ὥστε ἀποπνίψαι · ὅταν δὲ ἐπιμείνης , ἐπάγει
Lemmas: Θ . ὅστε οὖον πολύς πταίω , μή κολάζω , μᾶλλον ἢ κολάζω , φοβέω καί δείδω ὀφείλω · αὐξάνω γάρ αὐτός ὁ ὁ τιμωρία διά ὁ ατιμωρια · ἀλλά ὁ μακροθυμία ὁ θεός . μή οὗτος τοίνυν ἔρχομαι , ὅτι οὖον κολάζω , ἀλλά εἰμί μή ἁμαρτάνω · εἰμί δέ ἁμαρτάνω οὖον κολάζω , μᾶλλον τρέω ὀφείλω . εἶπον ἐγώ , εἄν τις δοῦλος ἔχω , καί ἀπειλέω αὐτός μόνος , καί οὖον τύπτω , πότε μᾶλλον φοβέω , πότε φεύγω , πότε δραπετεύω ; οὐ ὅταν ἀπειλέω μόνος ; ὅθεν καί ἀλλήλων · παραινέω , μή ἀπειλέω συνεχῶς , ὥστε μή ὁ φόβος μᾶλλον καθίστημι ὁ Ψυχή , ὥστε μή σπαράσσω αὐτός πλείων ὁ πληγή . ἄλλος · δέ καί ἐκεῖ μέν πρόσκαιρος ὁ τιμωρία , ἐνταῦθα δέ διηνεκής . μή τοίνυν εἰμί μηδέ ὁ ὁ δρεπάνιον πάσχω , νῦν οὗτος ἴδη , ἀλλά ἐκεῖνος ἐννοέω , εἰμί τοιοῦτος ποιέω · ἐπεί πολύς γίγνομαι νῦν οὖον ἐπί ὁ κατακλυσμός , ἀλλά κατακλυσμός οὖον γίγνομαι · γίγνομαι γάρ ὁ πειλητη , καί τιμωρία . πολλός ἁμαρτάνω οὖον ὁ ἐπί ὁ Σόδομα , ἀλλά πῦρ οὐ ἔρχομαι ύπερος · πύρινος γάρ ἑτοιμάζω ποταμός . πολλός ὁ ὁ Φαραώ τολμάω · ἀλλά οὐ πάσχω ὁ ὁ Φαραώ , οὐδέ κατασυντρίβω εἰς ἐρυθρός θάλασσα · ὁ γάρ πῆλμα αὐτός μένω ὁ ὁ · αδυεννυω , ἠώς οὖον μετά ἀνάστασις ὁ τιμωρία , οὐδέ ἀποπνίγω ἐν ἀλλά ἐπί πλείων κολάζω , ὁ γυνή ἀπαγγέλλω ἀναλίσκω . πολλός ὁ ὁ Ἰσραηλίτης τολμάω · ἀλλά οὐ ἔφαγον αὐτός ὄφις · μένω γάρ αὐτός ὁ σκύλλω ὁ ἀτελεύτητος . πολλός ὁ ὁ Γιεζὴ τολμάω · ἀλλά οὐ λεπρόω · μένω γάρ αὐτός ἀντί ὁ λέπρα ὁ διχοτομέω , καί τίθημι μετά ὁ ὑποκριτής . πολλός καί ὄμνυμι καί ἐπιορκέω · εἰμί δέ καί διαφεύγω , μή θαρσέω · μένω γάρ αὐτός ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς . καί ἐνταῦθα δέ τάχα πείθω , οὖον οὖον φεύγω , εἰμί καί μή παρά πούς , ἀλλά ἐπί ἕτερος ἁμάρτημα , ἵνα καί χαλεπός ὁ τιμωρία εἰμί · ἐπεί καί ἐγώ πολλάκις ἀφορμή λαμβάνω ἀπό μικρός , καί ὑπέρ μέγας ὁ πᾶς κινδυνεύω . ὅστε ὅταν ἴδη τίς σύ συμβαίνω , ἀναμιμνήσκω σύ ὁ ἁμαρτία ἐκεῖνος . οὗτος γάρ ἐπί ὁ υἱός ὁ Ἰακώβ γίγνομαι . μνημονεύω ὁ ἀδελφός ὁ Ἰωσήφ · πωλέω ὁ ἀδελφός , σφάλλω ἐπιχειρέω , μᾶλλον δέ καί σφάζω ὅσος ὁ ἐπί αὐτός · ἀπατάω ε , λυπέω ὁ γέρων · οὐδείς πάσχω . μετά πλείων γοῦν ἔτος 102 περί ὁ ἔσχατος κινδυνεύω , καί ὁ ἁμαρτία οὗτος ὑπομνήσκω . καί ὅτι οὖον στοχασμός ὁ εἴρω , ἀκούω αὐτός τίς φημί · Ναίς · ἐγώ ἁμαρτία γάρ εἰμί περί ὁ ἀδελφός ἐγώ . οὕτως δέ καί σῦς , ὅταν τίς συμβαίνω , εἶπον , ναί , ἐν ἁμαρτία εἰμί , ὅτι οὐ ἀκούω ὁ Χριστός , ὁ ἁμαρτία οὖον πολυορκία , καί ὁ ἐπιορκία ἐπί ὁ κεφαλή ἐγώ ἔρχομαι . κέω ἐξομολογέομαι · καί γάρ καί ἐν ἐξομολογέομαι , καί οἰδέω . τις γάρ , εἰμί μή παραχρῆμα πίπτω ὁ τιμωρία ; ἐπεί καί ὁ Ἀχαάβ διά ὁ Ναβουθαίου οὐ εὐθύς παρά ὁ ἁμαρτία πάσχω ὅσπερ πάσχω . Ζεύς τίς δέ οὗτος γίγνομαι ; δίδωμι σύ προθεσμία ὁ θεός , ὥστε ἀποπνίψαι · ὅταν δέ ἐπιμένω , ἐπάγω