joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0312.5
μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης . Ὅρα , τί μάλιστα δὲ δεῖχονται [ 331 ] πρῆπει · Μισοῦντας , φησίν , ὑπερβανάρ · ὁ μάλιστα ἄρχοντας ἀρμόζει διὰ τὸ ἀνάγκην εἶναι πρὸς ἀπόνοιαν αὐτοὺς ἀφεσθαι . Τοῦτο ἡ ὑπόθεσις τῶν ἀγαθῶν , ὥσπερ οὖν καὶ ὁ Χριστὸς ἔλεγε · Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι . Οὐχ ἀπλῶς δὲ ταπεινοφροσύνης εἶπεν , ἀλλὰ , Μετὰ πάσης . Πολλὰ γὰρ εἴδη τῆς ταπεινοφροσύνης , καὶ ἐστὶ ταπεινοφροσύνην ἰδεῖν ἐν λόγῳ , ἐν ἔργῳ , πρὸς ἄρχοντας , πρὸς ἀρχομένους . Βούλεσθαι ὑμῖν τρόπους εἰπεῖν ταπεινοφροσύνης ; Εἰσὶ τινες οἱ πρὸς μὲν τοὺς ταπεινοὺς ταπεινοὶ τυγχάνοντες ὄντι , πρὸς δὲ τοὺς ὑψηλοὺς ὑψηλοί · τοῦτο δὲ οὐ ταπεινοφροσύνη . Εἰσὶ δὲ πάλιν ἕτεροι οὐ τοιούτοι , ἀλλ’ ἐφ’ ἐκατέρων τῶν προσώπων εἰς καιρὸν καὶ τὸ ταπεινὸν τηροῦντες , καὶ τὸ ὑψηλόν · δ καὶ μάλιστα ἐστὶ ταπεινοφροσύνη . Μέλλων τοίνυν διδάξαι αὐτοὺς τὸ τοιαῦτα , ἵνα μὴ δόξῃ ἀπονειδιᾶσαι , προκαταβάλλει θεμέλιον τὴν ὑπόψιν ἀναιρῶν . Εἰ γὰρ μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης γέγονα , φησίν , οὐκ ἐξ ἀπονοίας λέγω κἀγώ . Εἶτα τὸ ἤμερον · Μεθ’ ὑμῶν , φησίν , ἐγενόμην , δουλεύσων τῷ Κυρίῳ , κοινωνοὺς τοῦ κατορθώματος · δεικνύων αὐτοῖς . Οὕτω πανταχοῦ ἡ κοινωνία καλόν . Κοινὰ ποιεῖται τοίνυν τὰ κατορθώματα , καὶ οὐδὲν αὐτοῦ τίθησι ἐξαιρετον . Τί γάρ , φησί ; κατὰ σοῦ Θεοῦ ἀπονοηθῆναι εἶχε ; Καὶ μὴν πολλοὶ εἰσιν οἱ ἀπονοοῦνται κατ’ αὐτοῦ · οὗτος δὲ οὐδὲ κατὰ τῶν μαθητῶν ἑαυτοῦ ἀπενοήθη . Τοῦτο κατορθώμα διδασκάλου , ἀπὸ τῶν οἰκείων κατορθωμάτων τοὺς μαθητὰς ῥυθμίζειν . Εἶτα τὴν ἀνδρείαν , φησίν , ἦν καὶ αὐτὴν ὑποπτεῖνται . Μετὰ πολλῶν δακρύων καὶ πειρασμῶν τῶν συμβάντων μοι ἐν ταῖς ἐπιβουλαῖς τῶν Ἰουδαίων . Ὅρα , ὅτι ἀλγεῖ τοὺς γινομένους · Ἐνταῦθα δὲ αὐτοῦ καὶ τὸ συμπάθει δοκεῖ δηλοῦν · ἔπαχε γὰρ ὑπὲρ τῶν ἀπολλυμένων , ὑπὲρ αὐτῶν τῶν ποιούντων · ἐπεὶ ὑπὲρ τῶν εἰς αὐτὸν καὶ ἔχαιρεν · ἐκεῖνον γὰρ ἦν τοῦ χοροῦ τοῦ χαίροντος , ὅτι κατῆξωθησαν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἀτιμασθῆναι . Καὶ πάλιν ἀλλοχό · λέγει · Νῦν χαίρω ἐν τοῖς παθήμασι μου ὑπὲρ ὑμῶν · καὶ πάλιν · Τὸ γὰρ παραντικρὺ ἐλιφρόν τῆς ὀλιγέως , καθ’ ὑπερβολὴν εἰς ὑπερβολὴν
Lemmas: μετά πᾶς ταπεινοφροσύνη . Ὅρας , τίς μάλιστα δέ δείκνυμι [ 331 ] πρῆπει · μισέω , φημί , ὑπερβανάρ · ὁ μάλιστα ἄρχω ἁρμόζω διά ὁ ἀνάγκη εἰμί πρός ἀπόνοια αὐτός ἀφίημι . οὗτος ὁ ὑπόθεσις ὁ ἀγαθός , ὥσπερ οὖν καί ὁ Χριστός λέγω · Μακάριος ὁ πτωχός ὁ πνεῦμα . οὐχ ἀπλόος δέ ταπεινοφροσύνη εἶπον , ἀλλά , μετά πᾶς . Πολύς γάρ εἶδος ὁ ταπεινοφροσύνη , καί εἰμί ταπεινοφροσύνη ὁράω ἐν λόγος , ἐν ἔργον , πρός ἄρχω , πρός ἄρχω . βούλομαι σύ τρόπος εἶπον ταπεινοφροσύνη ; εἰσί τις ὁ πρός μέν ὁ ταπεινός ταπεινός τυγχάνω εἰμί , πρός δέ ὁ ὑψηλός ὑψηλός · οὗτος δέ οὖον ταπεινοφροσύνη . εἰσί δέ πάλιν ἕτερος οὖον τοιοῦτος , ἀλλά ἐπί κατεράω ὁ πρόσωπον εἰς καιρός καί ὁ ταπεινός τηρέω , καί ὁ ὑψηλός · δ καί μάλιστα εἰμί ταπεινοφροσύνη . Μέλλων τοίνυν διδάσκω αὐτός ὁ τοιοῦτος , ἵνα μή δόξα απονειδιαειδω , προκαταβάλλω θεμέλιος ὁ υπόψιν ἀναιρέω . εἰμί γάρ μετά πᾶς ταπεινοφροσύνη γίγνομαι , φημί , οὐ ἐκ ἀπόνοια λέγω ἐγώ . εἶτα ὁ ἥμερος · Μετά σύ , φημί , γίγνομαι , δουλεύω ὁ κύριος , κοινωνός ὁ κατόρθωμα · δείκνυμι αὐτός . οὕτως πανταχοῦ ὁ κοινωνία καλός . κοινάν ποιέω τοίνυν ὁ κατόρθωμα , καί οὐδείς αὐτός τίθημι ἐξαίρω . τις γάρ , φημί ; κατά σύ Θεός ἀπονοέω ἔχω ; καί μήv πολύς εἰμί ὁ ἀπονοέομαι κατά αὐτός · οὗτος δέ οὐδέ κατά ὁ μαθητής ἑαυτοῦ ἀπονοέομαι . οὗτος κατόρθωμα διδάσκαλος , ἀπό ὁ οἰκέω κατόρθωμα ὁ μαθητής ῥυθμίζω . εἶτα ὁ ἀνδρεῖος , φημί , εἰμί καί αὐτός ὑποπέτομαι . μετά πολύς δάκρυ καί πειρασμός ὁ συμβαίνω ἐγώ ἐν ὁ ἐπιβουλή ὁ Ἰουδαῖος . Ὅρας , ὅτι ἀλγέω ὁ γίγνομαι · ἐνταῦθα δέ αὐτός καί ὁ συμπαθώ δοκέω δηλόω · πάχω γάρ ὑπέρ ὁ ἀπόλλυμι , ὑπέρ αὐτός ὁ ποιέω · ἐπεί ὑπέρ ὁ εἰς αὐτός καί χαίρω · ἐκεῖνος γάρ εἰμί ὁ χορός ὁ χαίρω , ὅτι κατάγνυμι ὑπέρ ὁ ὄνομα αὐτός ἀτιμάζω . καί πάλιν ἀλλοχό · λέγω · νῦν χαίρω ἐν ὁ πάθημα ἐγώ ὑπέρ σύ · καί πάλιν · ὁ γάρ παραντικρὺ ἐλιφρόν ὁ ὀλιγέως , κατά ὑπερβολή εἰς ὑπερβολή