joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0024.1
παρ καὶ ἐμπροσθεν . Οὐχ ἁπλῶς δὲ τοῦτο ποιεῖ , ἀλλ’ ἑκάτερα μετὰ ἀκριβείας κατασκευάζων , καὶ τὸ πι-στεύθαι τὴν ἀνάστασιν , καὶ τὸ μείζονα αὐτὸν νο-μισθῆναι λοιπὸν ἢ κατὰ ἄνθρωπον . Καίτοιγε ταῦτα ἐναντία ἦν . Ὑπὲρ μὲν γὰρ τοῦ πιστευθῆναι τὴν ἀνά-στασιν πολλὰ ἂν ἄνθρωπος ἔδει γενέσθαι · ὑπὲρ δὲ ἑατέρου , τοὐναντίον . Ἄλλ’ ὅμως ἀμφότερα γέγονε μετὰ τοῦ προσήκοντος καιροῦ . Τίνος δὲ ἐνεκεν οὐχὶ πᾶσιν , ἀλλὰ τοῖς ἀποστόλοις ἐφάνη ; Ὅτι φαντάσμα ὂν ἐδοξεν εἶναι τοῖς πολλοῖς , οὐκ εἰδὼς τὸ ἀπόρρη-τον τοῦ μυστηρίου . Εἰ γὰρ καὶ αὐτοὶ οἱ μαθηταὶ ἤπισ-των τὴν ἀρχὴν καὶ [ 7 ] ἐθορυβοῦντο , καὶ ἀρξὶς ἐδε-θησαν τῆς διὰ χειρὸς , καὶ τραπέζης , τί τοὺς πολλοὺς εἴχλει παθεῖν ἂν ; Διὰ τοῦτο ἐκ τῶν σημείων ἀναμφιβόλως ποιεῖ τὴν ἀναστάσεως τὴν ἀπόδειξιν , ὥστε μὴ τοῖς τότε μόνον , ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς μετὰ ταῦτα φανερὰν γενέσθαι τὴν ἀνάστασιν . Ὦσπερ γὰρ ἐκεῖνος ἐκ τῆς ὄψεως τῶν σημείων , τοῦτο δὲ τῆς πίστεως · πᾶσιν ὕστερον ἐμελλον ἔσεσθαι . Διὰ τοῦτο καὶ τοὺς ἀπίστους ἐντεῦθεν συλλογιζόμεθα . Εἰ γὰρ οὐκ ἀνίστη , ἀλλὰ μένει νεκρὸς , πῶς τῷ ὀνόματι αὐ-τοῦ οἱ ἀπόστολοι σημεῖα ἐποίησαν ; Ἄλλ’ οὐκ ἐποίη-σαν σημεῖα ; Πῶς οὖν συνέστη τὸ ἔθνος τὸ ἡμέτε-ρον ; Οὐ γὰρ δὴ καὶ πρὸς τοῦτο ἀντιστῆσονται , οὐδὲ τοὺς ὁρωμένους μαχθήσονται . Ὦστε ὅταν λέγωσι μὴ γενέσθαι σημεῖα , μειζόνως ἑαυτοὺς κατακρινούσιν . Τοῦτο γὰρ μέγιστον σημεῖον , τὸ χωρὶς σημείων τὴν εἰκομένην προσδραμεῖν ἅπασαν , ὑπὸ δώδεκα πτω-χῶν καὶ ἀγράμματων ἀνθρώπων ἀλευθεύσασα . Οὐδὲ γὰρ πλοῦτον χρημάτων , οὐ σοφίαν λόγων , οὐδὲ ἄλλην τινὶ τῶν ὑπὲρ περιεγόντων οἱ ἀδελφοὶ ὥστε καὶ ἄχον-τες ὁμολογήσουσι θεῖαν εἶναι ἐν αὐτοῖς δύναμιν , ἀρχήν τε καὶ ἀνθρωπίνην ἰσχὺν δυνηθῆναι τοσαύτη ποτε . Διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐμεῖνε μετὰ τὴν ἀνάστασιν , Ἐλεγχὸν διδὼν ἐν τῷ μακρῷ χρόνῳ τῆς ὄψεως τὴς οὐσίας , ἵνα μὴ φάν-τασμα εἶναι νομίσαι τὸ ὁρώμενον . Καὶ οὐδὲ τοῦτο ἠρκεσεν , ἀλλὰ καὶ τράπεζαν προσετίθετο . Ὦσπερ οὖν καὶ προτέν λέγει · Καὶ συναλείψαμεν αὐτοῖς . Τοῦτο δὲ δει καὶ αὐτοὶ οἱ ἀπόστολοι τεκμήριον ἐποιού-ντο τῆς ἀναστάσεως λέγοντες · Οἴτινες συνεφάγο-μεν καὶ συνεπώμεν αὐτῷ . Τί δὲ καὶ φανώμενος ἐποίησε , δι’ ὧν ἐπῆγεν δείκνυσι λέγων · Ὦστανόμους αὐτοῖς , καὶ λέγων τὰ περὶ τῆς τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ . Ἐπεὶ δὲ καὶ ἡ πεπιστευκότες ἦσαν , καὶ τεταραγμένοι τοῖς ἤδη γεγενημένοις , καὶ πρὸς μεγά-λους ἐμελλον λοιπὸν ἑξέναι ἄγῶνας , τοὺς περὶ τῶν μελλόντων αὐτοῖς ἀνακτιώμενος λόγους , Παρήγγει-λεν ἀπὸ Ἱεροσολύμων μὴ χωρίζεσθαι , ἀλλὰ περι-μένειν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Πατρὸς . Πρῶτον αὐ-τοὺς εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἐξῆλθας , δεδουκώς τε καὶ τρέμοντας , ἵνα μετὰ ἀδείας ἀκούσωσι τῶν λεγομέ-νων . Εἶτα , ἐπειδὴ ἤκουσαν , καὶ τεσσαράκοντα συν-διέτριψαν ἡμέρας , Παρήγγειλεν μὴ ἀπὸ Ἱεροσολύ-μων χωρίζεσθαι . Τί δήποτε ; Καθάπερ τινὲς στρα-τιῶται μελλόντες εἰς πλοῦν ἐμπιπτεῖν , οὐδὲς ἀφή-σιν ἐξελθεῖν , ἕως ἂν ὁπλισώσιν · οὕδ’ Ἰππος προ-σπηδὸν τῆς βαλίδος , ἕως ἂν τὸν ἡγύιον λάβωσιν · οὕτω δὲ καὶ αὐτοὺς πρὸ τῆς τοῦ Πνεύματος καθόδου φανῆναι ἐπὶ τῆς παραστάσεως οὐκ ἔφει , ὥστε μὴ γενέσθαι εὐχερώτους καὶ ἀλσιμούς τούς πολλούς . Οὐ διὰ τοῦτο δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπειδὴ πολλοὶ ἦσαν
Lemmas: παρά καί ἔμπροσθεν . οὐχ ἁπλόος δέ οὗτος ποιέω , ἀλλά ἑκάτερος μετά ἀκρίβεια κατασκευάζω , καί ὁ πιστεύω ὁ ἀνάστασις , καί ὁ μείζων αὐτός νομίζω λοιπός ἢ κατά ἄνθρωπος . καίτοι οὗτος ἐναντίος εἰμί . ὑπέρ μέν γάρ ὁ πιστεύω ὁ ἀνάστασις πολύς εἄν ἄνθρωπος ἐσθίω γίγνομαι · ὑπέρ δέ ἑάτερος , ἐναντίος . ἄλλος ὅμως ἀμφότερος γίγνομαι μετά ὁ προσήκω καιρός . τίς δέ ἕνεκα οὐ πᾶς , ἀλλά ὁ ἀπόστολος φαίνω ; ὅτι2 φάντασμα εἰμί δοκέω εἰμί ὁ πολύς , οὐ εἰδοί ὁ ἀπόρρητος ὁ μυστήριον . εἰμί γάρ καί αὐτός ὁ μαθητής ἤπισ-των ὁ ἀρχή καί [ 7 ] θορυβέω , καί ἀρξὶς δείδω ὁ διά χείρ , καί τράπεζα , τίς ὁ πολύς λέγω πάσχω εἄν ; Ζεύς οὗτος ἐκ ὁ σημεῖον ἀναμφιβόλως ποιέω ὁ ἀνάστασις ὁ ἀπόδειξις , ὥστε μή ὁ τότε μόνος , ἀλλά καί πᾶς ὁ μετά οὗτος φανερός γίγνομαι ὁ ἀνάστασις . ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος ἐκ ὁ ὄψις ὁ σημεῖον , οὗτος δέ ὁ πίστις · πᾶς ὕστερος μέλλω εἰμί . Ζεύς οὗτος καί ὁ ἄπιστος ἐντεῦθεν συλλογίζομαι . εἰμί γάρ οὐ ἀνίστημι , ἀλλά μένω νεκρός , πῶς ὁ ὄνομα αὐ-τός ὁ ἀπόστολος σημεῖον ποιέω ; ἄλλος οὐ ποιέω σημεῖον ; Πῶς οὖν συνίστημι ὁ ἔθνος ὁ ἡμέτερος ; οὖον γάρ δή καί πρός οὗτος ἀνθίστημι , οὐδέ ὁ ὁράω μάσσω . ὥστε ὅταν λέγω μή γίγνομαι σημεῖον , μέγας ἑαυτοῦ κατακρίνω . οὗτος γάρ μέγας σημεῖον , ὁ Χωρὶς σημεῖον ὁ εἴκω προστρέχω ἅπας , ὑπό δώδεκα πτωχός καί αγράμματος ἄνθρωπος ἀλεύω . οὐδέ γάρ πλοῦτος χρῆμα , οὖον σοφία λόγος , οὐδέ ἄλλος τις ὁ ὑπέρ περιγίγνομαι ὁ ἀδελφός ὥστε καί ἄχω ὁμολογέω θεῖος εἰμί ἐν αὐτός δύναμις , ἀρχή τε καί ἀνθρώπινος ἰσχύς δύναμαι τοσοῦτος ποτός . Ζεύς οὗτος καί αὐτός τεσσαράκοντα ἡμέρα μένω μετά ὁ ἀνάστασις , ἐλέγχω δίδωμι ἐν ὁ μακρός χρόνος ὁ ὄψις σής οὐσία , ἵνα μή φάντασμα εἰμί νομίζω ὁ ὁράω . καί οὐδέ οὗτος ἀρκέω , ἀλλά καί τράπεζα προστίθημι . ὥσπερ οὖν καί προτείνω λέγω · καί συναλείφω αὐτός . οὗτος δέ δεῖ καί αὐτός ὁ ἀπόστολος τεκμήριον ποιέω ὁ ἀνάστασις λέγω · ὅστις συμφάγω καί συνέπειμι αὐτός . τις δέ καί φανάω ποιέω , διά ὅς ἐπάγω δείκνυμι λέγω · Ὦστανόμους αὐτός , καί λέγω ὁ περί ὁ ὁ βασίλεια ὁ θεός . ἐπεί δέ καί ὁ πιστεύω εἰμί , καί ταράσσω ὁ ἤδη γίγνομαι , καί πρός μέγαλος μέλλω λοιπός ξένος ἀγών , ὁ περί ὁ μέλλω αὐτός ἀνακτίζω λόγος , παραγγέλλω ἀπό Ἱερουσαλήμ μή χωρίζω , ἀλλά περιμένω ὁ ἐπαγγελία ὁ πατήρ . Πρῶτος αὐτός εἰς ὁ Γαλιλαία ἐξέρχομαι , δίδωμι τε καί τρέμω , ἵνα μετά ἄδεια ἀκούω ὁ λέγω . εἶτα , ἐπεί ἀκούω , καί τεσσαράκοντα συνδιατρίβω ἡμέρα , παραγγέλλω μή ἀπό Ἱερουσαλήμ χωρίζω . τις δήποτε ; καθά τις στρατιώτης μέλλω εἰς πλόος ἐμπίπτω , οὐδή ἀφίημι ἐξέρχομαι , ἠώς εἄν ὁπλίζω · οὐδέ Ἵππος προσπηδάω ὁ βαλίς , ἠώς εἄν ὁ ἡγύιον λαμβάνω · οὗτος δέ καί αὐτός πρό ὁ ὁ πνεῦμα κάθοδος φαίνω ἐπί ὁ παράστασις οὐ ἐφίημι , ὥστε μή γίγνομαι εὐχερώτους καί ἀλσιμούς ὁ πολύς . οὖον διά οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί ἐπεί πολύς εἰμί