joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0157.2
Καὶ διὰ τί , φησί , μὴ ἐξ ἀρχῆς τοῦτο γέγονεν , ἀλλὰ μετὰ ταῦτα ; Ἴνα δεῖξῃ , ὅτι δυνάμεως ἀνέστην ὁ Χριστός . Ὁ γὰρ ἐλαύνων αὐτὸν , καὶ ἀπιστῶν αὐτῷ τῇ τελευτῇ καὶ τῇ ἀναστάσει , καὶ τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ διώκων , οὕτως πόθεν , εἶπέ μοι , ἄν ἐπίστευσεν , εἰ μὴ πολλὴ ἦν τοῦ σταυρωθέντος ἡ ἰσχύς ; Ἔστω , ἐκεῖνοι αὐτῷ ἐχαρίζοντο · τί εἴρεις πρὸς τοῦτον ; Ἄλλως δὲ διὰ τοῦτο μετὰ τὴν ἀνάστασιν προσῆλθε , καὶ οὐχ εὐθέως , ἵνα σαφέστερος αὐτοῦ δεῖξῃ ὁ πόλεμος . Ὁ γὰρ οὕτω πολεμῶν , ὡς καὶ αἵματα ἐκχεῖν , καὶ εἰς δεσμοτήρια ἐμβάλλειν , ἀθρόον πιστεύει . Οὐκ ἤκοι τὸ μὴ συγγενέσθαι τῷ Χριστῷ , ἀλλ’ ἔδει καὶ πολεμήσαι σφοδρῶς ὑπ’ αὐτοῦ τοὺς πιστούς · οὐδὲ μίαν κατελείψαν ὑπερβολὴν μανίας · πάντων σφοδρότερος οὕτος ἦν . Ἐπεὶ δὲ ἐπηρώθη , τότε τῆς δεσποτείας αὐτῆς τὰ τεκμήρια καὶ τῆς φιλανθρωπίας γνωρίζει · ἢ καὶ ἵνα μὴ τῇ ἐτῇ , ὅτι ὑπεκρίνατο . Πῶς , γὰρ , ὁ αἱμάτων ἐπιθυμῶν , ὁ τοὺς ἱερεῖς προσελθὼν , ὁ εἰς κινδύνους ἑαυτὸν ἐπιρρίψαν , καὶ τοὺς ἐξω ἐλαύνων καὶ τιμωρούμενος ; Οὕτως οὖν μετὰ ταῦτα πάντα τὴν δεσποτείαν ὁμολογεῖ . Διὰ τί δὲ οὐκ ἔνδον ἐν τῇ πόλει περιηστράφη τῷ φωτί , ἀλλὰ πρὸς αὐτῆς ; Ὅτι οὐκ ἄν ἐπίστευσαν οἱ πολλοί , εἰ ἐκλεύσαν ἄν ὅπου γε καὶ ἐκεῖ ἄνδρες ἐν φωνῇ ἀκούοντες ἔλεγον , ὅτι Βροντὴ ἐστίν · ἀξιόπιστος ἦν ἀπαγγέλλων μᾶλλον τὰ αὐτοῦ . δεῖξαι εἴσχετο , οὐ περιχειμαίναν αὐτῷ δεῖ εἶχον αὐτὸν τὸν προσδοκῶντα τοῖς ἄλλοις . Τίνα δὲ ἕνεκεν οὐκ ἔφαγεν , οὐδὲ ἔπιε ; Κατ’ ἑαυτοῦ ἐπὶ τοῖς γινομένοις , ἐξομολογεῖτο , παρακαλεῖ τὸν Θεόν . Εἰ δὲ λέγοι τις , ἀνάγκη · πράγμα ( καὶ γὰρ ὁ Ἑλύμας τὸ αὐτὸ ἐπαθε μέν · Ναὶ ἐπαθεν , ἀλλ’ ἐμεinen ὡς εἶχε . Πῶς ἠγαχάσθη ; Καὶ τί ἀναγκασιχώτερον τοῦ τοῦ ἐπὶ τῆς ἀναστάσεως , τῶν στρατιωτῶν τι γελαύντων , τῶν σημείων τῶν ἄλλων , τοῦ ἄναστάντα ; Ἄλλ’ οὐχ ἕστι ταῦτα ἀναγκαῖα διδακτικά . Ἰουδαῖοι διὰ τί οὐκ ἐπίστευσαν ἀκούοντες ; Ὅτι ἠλθέσθε δόλον ἦν . Οὐ γὰρ ἔθετο , μὴ γενομένου τοῦτον · ὥστε πάντες ἔτι . Τῶν τῶν ἀναστάσεων αὐτοῦ χρηστοῦ ἦττον ἦν , μᾶλλον δὲ καὶ ἀξιόπιστότερος , ἀθῷ δεδηλωμένος . Οὐ συνεγένετο τινὶ τῶν πιστῶν Δαμασκὸν μεταβλέπει , μᾶλλον δὲ πρὸ τῆς τοῦτο ἐπαθεν . Ἐρωτῶ δὲ Ἰουδαῖοι · Πόθεν , μετελήθη Παῦλος ; Τόσαῦτα σημεῖα εἶδε , καὶ ἐλήθη · ὁ διδάσκαλος αὐτοῦ μετελήθη , οὐ μετελήθη · τὸ ἐπαίσαν αὐτῷ ; μᾶλλον δὲ τοσαύτην ἐνέβαλεν αὐτῷ προθυμίαν , ὡς καὶ εἰδέναι γενέσθαι ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ ; Φα · ἢ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια . Ἄλλ’ ὅπερ ἐφη · εὐνόουν αἰσχυνόμενος , καὶ φοβηθῆναι καὶ σκοντα . Ὅρατε , πῶς ἦν ἐν δυναστείᾳ , πῶς ἦν , καὶ οὐδὲ ἐν ὀδύρῃ ἠσύχαζε ; Τίς ἦν ἄρα νυν ἐπ’ οἰκίας , μηδὲ ἐν ὀδοῖς ἀνεχόμενος τὸς ἦν ἢ οὕτως ἐν νυκτί ;
Lemmas: καί διά τίς , φημί , μή ἐκ ἀρχή οὗτος γίγνομαι , ἀλλά μετά οὗτος ; ἵνα δείκνυμι , ὅτι δύναμις ἀνίστημι ὁ Χριστός . ὁ γάρ ἐλαύνω αὐτός , καί ἀπιστέω αὐτός ὁ τελευτή καί ὁ ἀνάστασις , καί ὁ μαθητής αὐτός διώκω , οὕτως πόθεν , εἶπον ἐγώ , ἄν πιστεύω , εἰμί μή πολύς εἰμί ὁ σταυρόω ὁ ἰσχύς ; ἔστω , ἐκεῖνος αὐτός χαρίζομαι · τίς εἴρω πρός οὗτος ; ἄλλος δέ διά οὗτος μετά ὁ ἀνάστασις προσέρχομαι , καί οὐ εὐθύς , ἵνα σαφής αὐτός δείκνυμι ὁ πόλεμος . ὁ γάρ οὗτος πολεμέω , ὡς καί αἷμα ἐκχέω , καί εἰς δεσμωτήριον ἐμβάλλω , ἀθρόος πιστεύω . οὐ ἥκω ὁ μή συγγίγνομαι ὁ Χριστός , ἀλλά ἐσθίω καί πολεμέω σφοδρός ὑπό αὐτός ὁ πιστός · οὐδέ εἷς καταλείπω ὑπερβολή μανία · πᾶς σφοδρός οὗτος εἰμί . ἐπεί δέ πηρόω , τότε ὁ δεσποτεία αὐτός ὁ τεκμήριον καί ὁ φιλανθρωπία γνωρίζω · ἢ καί ἵνα μή ὁ ἐτός , ὅτι ὑποκρίνομαι . Πῶς , γάρ , ὁ αἷμα ἐπιθυμέω , ὁ ὁ ἱερεύς προσέρχομαι , ὁ εἰς κίνδυνος ἑαυτοῦ ἐπιρρίπτω , καί ὁ ἐξω ἐλαύνω καί τιμωρέω ; οὕτως οὖν μετά οὗτος πᾶς ὁ δεσποτεία ὁμολογέω . Ζεύς τίς δέ οὐ ἔνδον ἐν ὁ πόλις περιστρέφω ὁ φάος , ἀλλά πρός αὐτός ; ὅτι2 οὐ ἄν πιστεύω ὁ πολύς , εἰμί ἐκλύω ἄν ὅπου γε καί ἐκεῖ ἀνήρ ἐν φωνή ἀκούω λέγω , ὅτι βροντή εἰμί · ἀξιόπιστος εἰμί ἀπαγγέλλω μᾶλλον ὁ αὐτός . δείκνυμι ἴσχω , οὖον περιχειμαιναω αὐτός δεῖ ἔχω αὐτός ὁ προσδοκάω ὁ ἄλλος . τίς δέ ἕνεκα οὐ ἐσθίω , οὐδέ πίνω ; κατά ἑαυτοῦ ἐπί ὁ γίγνομαι , ἐξομολογέομαι , παρακαλέω ὁ Θεός . εἰμί δέ λέγω τις , ἀνάγκη · πράγμα ( καί γάρ ὁ Ἐλύμας ὁ αὐτός πάσχω μέν · Ναίς πάσχω , ἀλλά ὅς ὡς ἔχω . Πῶς ἄγω ; καί τίς ἀναγκασιχώτερον ὁ ὁ ἐπί ὁ ἀνάστασις , ὁ στρατιώτης τίς γελάω , ὁ σημεῖον ὁ ἄλλος , ὁ ἀνίστημι ; ἄλλος οὐ εἰμί οὗτος ἀναγκαῖος διδακτικός . Ἰουδαῖος διά τίς οὐ πιστεύω ἀκούω ; ὅτι2 ἀλθαίνω δόλος εἰμί . οὖον γάρ τίθημι , μή γίγνομαι οὗτος · ὥστε πᾶς ἔτι . ὁ ὁ ἀνάστασις αὐτός χρηστός ἀίσσω εἰμί , μᾶλλον δέ καί ἀξιόπιστος , Ἄθως δηλόω . οὖον συγγίγνομαι τις ὁ πιστός Δαμασκός μεταβλέπω , μᾶλλον δέ πρό ὁ οὗτος πάσχω . ἐρωτάω δέ Ἰουδαῖος · πόθεν , μετέρχομαι Παῦλος ; τοσοῦτος σημεῖον ὁράω , καί λανθάνω · ὁ διδάσκαλος αὐτός μετέρχομαι , οὖον μετέρχομαι · ὁ παίω αὐτός ; μᾶλλον δέ τοσοῦτος ἐμβάλλω αὐτός προθυμία , ὡς καί οἶδα γίγνομαι ὑπέρ ὁ Χριστός ; Φάω · ἢ ὁ πρᾶγμα ἀλήθεια . ἄλλος ὅσπερ φημί · εὐνοέω αἰσχύνω , καί φοβέω καί σκω . ὁράω , πῶς εἰμί ἐν δυναστεία , πῶς εἰμί , καί οὐδέ ἐν ὀδύρομαι ἡσυχάζω ; Τῖς εἰμί ἄρα νυν ἐπί οἰκίον , μηδέ ἐν οὐδός ἀνέχω τός εἰμί ἢ οὕτως ἐν νύξ ;