ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0036.2
Ἄλλα πῶθεν , φησί , τὰ κακά ; Μὴ γάρ , ἐπεὶδὴ οὐχ οὐδὲ πῶθεν , ἕτερον ὀφείλεις ἐπεισάγειν κακὸν ἐν τῇ γνώσει τῶν κακῶν ; Δυο γὰρ γίνεται ἄτοπα · ἐν μὲν αὐτῶν , ὅτι τοῦτο λέγεις τολμῶν · ἢ γὰρ μὴ λέγεις ἐξ οὐχ δυναν τὰ ὄντα ποιεῖν τὸν Θεόν , πολλῷ μᾶλλον οὐχ εἰδὴ πῶθεν τὰ κακά · ἕτερον δέ , ὅτι ἀγένητον τὴν κακίαν · τοῦτο λέγων εἰδὲς . Ἐννόησον , ὅσον ἐστὶ χαλεπόν , βουλλόμενον εὑρεῖν τὴν πηγὴν τῶν κακῶν , πᾶν τὴν τε ἀγνοῆσαι , καὶ ἕτεραν προσθεῖναι αὐτῇ b . Ζήτει πῶθεν τὰ κακά , καὶ μὴ βλασφήμει τὸν Θεόν . Καὶ πῶς βλασφημῶ , φησί ; Τί λέγεις ; οὐ βλασφημεῖς , ὅταν ἀγένητον εἰπῇς τὸ κακόν ; ὅταν ἴσων δύνασθαι τῷ Θεῷ συγχωρῇς ; ὅταν ἴσοσθενῆ δύναμιν εἰσάγῃς τῶν κακῶν ; ὅταν ἀγένητον ; Ὅρα γάρ , τί φησιν ὁ Παῦλος · Τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθορᾶται . Ὁ μὲν οὖν διδασκάλος ἀμφότερα ἔφησεν εἶναι τῆς ὑλης , ἵνα μηδαμῶς ἐν λοιπὸν τὸν Θεὸν ἐπιγνώμεν . Τί γὰρ δυσκολώτερον ; εἴπέ μοι · ἢ τῷ φύσει κακὸν καλὸν ποιῆσαι ( εἰ γέ τί ἐστι · καθ’ ὑμᾶς γὰρ λέγω · φύσει γὰρ οὐδὲν ἐστὶ ποιῆσαι κακὸν καλοῦ συνεργόν ) , ἢ τὸ ἐξ οὐχ ὄντων ; Τὸ εὐκολώτερον ( ὡς ἐπὶ ποίησιν λέγω ) , τὴν οὐχ οὖσαν ποιῆσαι εἰσαγαγεῖν , ἢ τὴν οὖσαν μεταβαλεῖν εἰς τὸ ἐναντίον ; τὸ εὐκολώτερον , τὴν οὐχ οὖσαν οὐσίαν ποιῆσαι , ἢ τὴν ἔρημον οὖσαν ἀνωθεν ἐργάσασθαι ; Εὐδηλον , ὅτι ἐκεῖνο . Οὕτω οὖν τοῦτο ἀδύνατον . Ὡς περ οὖν τοῦτο ἀμήχανον , οὕτω καὶ ἐκεῖνο ἀδύνατον , εἰς τὸ ἐναντίον λέγω τὸ ἐνεργεῖν .
Lemmas: ἄλλος πίνω , φημί , ὁ κακός ; μή γάρ , ἐπειδή οὐ οὐδέ πίνω , ἕτερος ὀφείλω ἐπεισάγω κακός ἐν ὁ γνῶσις ὁ κακός ; δύο γάρ γίγνομαι ἄτοπος · ἐν μέν αὐτός , ὅτι οὗτος λέγω τολμάω · ἢ γάρ μή λέγω ἐκ οὐ δύο ὁ εἰμί ποιέω ὁ Θεός , πολύς μᾶλλον οὐ εἰδή πίνω ὁ κακός · ἕτερος δέ , ὅτι ἀγένητος ὁ κακία · οὗτος λέγω ἀνάκλεις . ἐννοέω , ὅσος εἰμί χαλεπός , βουλλόω εὑρίσκω ὁ πηγή ὁ κακός , πᾶς ὁ τε ἀγνοέω , καί ἕτερος προστίθημι αὐτός b . ζητέω πίνω ὁ κακός , καί μή βλασφημέω ὁ Θεός . καί πῶς βλασφημέω , φημί ; τις λέγω ; οὖον βλασφημέω , ὅταν ἀγένητος εἶπον ὁ κακός ; ὅταν ἴσος δύναμαι ὁ Θεός συγχωρέω ; ὅταν ἰσοσθενέω δύναμις εἰσάγω ὁ κακός ; ὅταν ἀγένητος ; Ὅρας γάρ , τίς φημί ὁ Παῦλος · ὁ γάρ ἀόρατος αὐτός ἀπό κτίσις κόσμος ὁ ποίημα νοέω καθοράω . ὁ μέν οὖν διδάσκαλος ἀμφότερος φημί εἰμί ὁ ὕλη , ἵνα μηδαμῶς ἐν λοιπός ὁ θεός ἐπιγιγνώσκω . τις γάρ δύσκολος ; εἶπον ἐγώ · ἢ ὁ φύσις κακός καλός ποιέω ( εἰμί γε τίς εἰμί · κατά σύ γάρ λέγω · φύσις γάρ οὐδείς εἰμί ποιέω κακός καλός συνεργός ) , ἢ ὁ ἐκ οὐ εἰμί ; ὁ εὔκολος ( ὡς ἐπί ποίησις λέγω ) , ὁ οὐ εἰμί ποιέω εἰσάγω , ἢ ὁ εἰμί μεταβάλλω εἰς ὁ ἐναντίος ; ὁ εὔκολος , ὁ οὐ εἰμί οὐσία ποιέω , ἢ ὁ ἐρῆμος εἰμί ἄνωθεν ἐργάζομαι ; ευδηλος , ὅτι ἐκεῖνος . οὕτως οὖν οὗτος ἀδύνατος . ὡς περ οὖν οὗτος ἀμήχανος , οὗτος καί ἐκεῖνος ἀδύνατος , εἰς ὁ ἐναντίος λέγω ὁ ἐνεργέω .
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0036.3
ε . Εἴπέ μοι , τί δυσκολώτερον ; μύρον κατασκευάσαι , ἢ τὴν βόρβορον βιάσασθαι τὰ τοῦ μύρου ἐργάσασθαι ; Τὸ εὐκολώτερον , εἴπέ μοι , τούτων ( ἐπειδὴ τοῖς ἡμεῖς λογισμοῖς τὸν Θεὸν ὑποβάλλομεν , ἀλλ’ οὐχ ἡμεῖς · μὴ γένοιτο · ἀλλ’ ὑμεῖς ) , ὀφθαλμοὺς πλάσαι , ἢ τυφλὸν ποιῆσαι βλέπειν μένοντα τυφλὸν , καὶ ὀφθαλμοποιὸν τοῦ βλέποντος , καὶ τὴν τυφλότητα ἀποχρήσασθαι[21 ] εἰς βλέψιν , καὶ τὴν ψωφότητι εἰς ἀκοήν ; Ἕμοὶ δοκεῖ ἐκεῖνο . Τὸ δυσκολώτερον οὖν δίδως τῷ Θεῷ , εἴπέ μοι , καὶ τὸ εὐκολώτερον οὐχί ; Τί λέγεις τοῦτο ; Ἄλλα καὶ τὰς ψυχὰς ἐκ τῆς οὐσίας αὐτοῦ εἶναι φασιν . Ἄλλ’ ὅρα , πόσα τὰ ἀσεβῆ καὶ ἀνόητα . Πρῶτον , βουλλόμενοι δεῖξαι , ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ τὰ κακά , ἕτερον πᾶντων ἀναδέδεικται ἐπεισάγετε · ὁμόχρονα γὰρ αὐτῷ , καὶ οὐδενὸς αὐτῶν πρεσβυτέρου τὸν Θεὸν λέγουσι ,
Lemmas: ε . εἶπον ἐγώ , τίς δύσκολος ; μύρον κατασκευάζω , ἢ ὁ βόρβορος βιάζομαι ὁ ὁ μύρον ἐργάζομαι ; ὁ εὔκολος , εἶπον ἐγώ , οὗτος ( ἐπεί ὁ ἐγώ λογισμός ὁ θεός ὑποβάλλω , ἀλλά οὐ ἐγώ · μή γίγνομαι · ἀλλά σύ ) , ὀφθαλμός πλάσσω , ἢ τυφλός ποιέω βλέπω Μένων τυφλός , καί οφθαλμοποιος ὁ βλέπω , καί ὁ τυφλότης ἀποχράω ] εἰς βλέψις , καί ὁ ψωφότητι εἰς ἀκοή ; ἐμέω δοκέω ἐκεῖνος . ὁ δύσκολος οὖν δίδωμι ὁ Θεός , εἶπον ἐγώ , καί ὁ εὔκολος οὐ ; τις λέγω οὗτος ; ἄλλος καί ὁ ψυχή ἐκ ὁ οὐσία αὐτός εἰμί φημί . ἄλλος ὁράω , πόσος ὁ ἀσεβής καί ἀνόητος . Πρῶτος , βούλομαι δείκνυμι , ὅτι ἐκ ὁ Θεός ὁ κακός , ἕτερος πᾶς ἀναδείκνυμι ἐπεισάγω · ομόχρονος γάρ αὐτός , καί οὐδείς αὐτός πρέσβυς ὁ θεός λέγω ,
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0037.1
τις κλέπτης ἀναίσχυντος , καὶ μὴ ἐρυθριάτω , ἀλλὰ δημοσίᾳ κλεπτεύτω , εἰ βιώσεται ὁ τοιοῦτος ; Οὐχ ἔχει φύσιν τὰ κακὰ συνίστασθαι , ἂν μὴ καὶ μικρόν τι παρὰ τῶν ἀγαθῶν λάβῃ , ὥστε καὶ αὐτοὺς ὁ Θεὸς αὐτὰ συνέστησεν . Ἔστιν πάλος ἀνδρῶν πονηρῶν , εἰ στήσεται ποτε ; Πονηροὶ δὲ ἔστωσαν , μὴ πρὸς τοὺς ἀγαθούς , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἑαυτούς . Ἄλλ’ οὐ δυνατόν στήναι . Ὅπως ἐμαρτυρήσωσαν φάσκοντες εἶναι σοφοί . Εἰ τὸ σῶμα κακόν , πάντα ἀπλῶς καὶ εἰκὴ τὰ ὁρώμενα , καὶ ὕδωρ , καὶ γῆ , καὶ ἥλιος , καὶ ἀήρ . Καὶ γὰρ καὶ ὁ ἀήρ σῶμα a , εἰ καὶ μὴ παχύ καὶ ναστόν .
Lemmas: τις κλέπτης ἀναίσχυντος , καί μή ἐρυθριάω , ἀλλά δημόσιος κλέπτω , εἰμί βιόω ὁ τοιοῦτος ; οὐχ ἔχω φύσις ὁ κακός συνίστημι , εἄν μή καί μικρός τίς παρά ὁ ἀγαθός λαμβάνω , ὥστε καί αὐτός ὁ θεός αὐτός συνίστημι . ἔρτις πάλος ἀνήρ πονηρός , εἰμί ἵστημι ποτός ; πονηρός δέ εἰμί , μή πρός ὁ ἀγαθός , ἀλλά καί πρός ἑαυτοῦ . ἄλλος οὖον δυνατός ἵστημι . ὅπως μαρτυρέω φάσκω εἰμί σοφός . εἰμί ὁ σῶμα κακός , πᾶς ἀπλόος καί εἰκῇ ὁ ὁράω , καί ὕδωρ , καί γῆ , καί ἥλιος , καί ἀήρ . καί γάρ καί ὁ ἀήρ σῶμα a , εἰμί καί μή παχύς καί ναστός .
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0037.2
Εὐχαίρων οὖν εἰπεῖν · Δοξασατωτὸ μοι παράδρομοι ἀδολεσχίας . Ἄλλὰ μὴ ἀνεχόμεθα , ἀλλ’ ἀποτειχίσωμεν αὐτοὺς τὰς ἀκοάς . Ἔστι γάρ , ἔστι σωμάτων ἀνάστασις . Τοῦτο τὸ πάρος ὁμολοῦ ὁ ἐν Ἱερουσαλὴμ · τοῦτο τὸ ξύλον , ἔνθα προσεδήμη καὶ ἐμαρτυρύθη . Συνεργόμεν γὰρ αὐτῷ , φησί , καὶ συνεσπώμεν . Πιστεύωμεν τοίνυν τῇ ἀναστάσει , καὶ πράττωμεν ἄξια ταύτης , ἵνα καὶ τῶν μαλλοντέων ἐπιτύχωμεν ἀγαθῶν , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: Εὐχάριος οὖν εἶπον · Δοξασατωτὸ ἐγώ παράδρομος ἀδολεσχία . ἀλλά μή ἀνέχω , ἀλλά ἀποτειχίζω αὐτός ὁ ἀκοή . εἰμί γάρ , εἰμί σῶμα ἀνάστασις . οὗτος ὁ πάρος ὁμολοῦ ὁ ἐν Ἱεροσόλυμα · οὗτος ὁ ξύλον , ἔνθα προσδέω καί μαρτυρέω . συνέργω γάρ αὐτός , φημί , καί συσπάω . πιστεύω τοίνυν ὁ ἀνάστασις , καί πράσσω ἄξιος οὗτος , ἵνα καί ὁ μαλλοντέων ἐπιτυγχάνω ἀγαθός , ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0037.3
Τότε ὑπέστρεψαν οἱ ἀπόστολοι εἰς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ θροῦς τοῦ καλουμένου Ἐλαιῶνος , ὅ ἐστιν ἐγγὺς Ἱερουσαλὴμ , σαββάτου ἔχον ὁδόν .
Lemmas: τότε ὑποστρέφω ὁ ἀπόστολος εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπό θρόος ὁ καλέω ἐλαιών , ὅς εἰμί ἐγγύς Ἱεροσόλυμα , σάββατον ἔχω ὁδός .
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0040.1
λᾶσφον τοῦ ἀνδρός . Οὐχ ὑδρίζει οὐδὲ ἐνάλλεται , λέ-γων , Τοῦ μιᾶροῦ καὶ παριμαίρου · ἀλλ᾽ ἀπλῶς τὸ γενόμενον δηλοῖ · οὐδὲ λέγει , Τοῦ προδόντος , ἀλλ᾽ ἐπ᾽ ἐτέρους βιάζεται μεταθεῖναι τὸ ἔγκλημα , ὅσον εἰς αὐτὸν ἦκε . Καὶ οὐδὲ ἐκεῖνον σφόδρα καθάπτεται τοῦ γενομένου γάρ , φησίν , οὐδὲν τοῖς συλλα-βούσι τὸν Ἰησοῦν . Καὶ πρὸν ἢ εἰπεῖν , ποῦ εἶπεν ὁ Δαυὶδ , λέγει τὰ πεπραγμένα αὐτοῦ , ἵνα ἀπὸ τῶν παρόντων καὶ τὰ μέλλοντα πιστῶσθαι , καὶ δεῖξῃ ἤδη δεδωκότα δίκην . Ὅτι κατηριθμημένος ἦν σὺν ἡμῖν , καὶ ἔλαχε τὸν κλῆρον τῆς διακονίας ταύ-της . Οὗτος μὲν οὖν ἐκτέθου χωρὶν ἐκ μισθοῦ τῆς ἀδικίας . Ἡθικὸν ποιεῖ τὸν λόγον , καὶ λανθ-ανόντας τὰν αἰτίαν παιδευτικὴν οὖσαν ἀποκαλύπτει . Οὐ λέγει γάρ , ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι , ἀλλ᾽ οὗτος αὐτὸ ἐκτέ-θου . Ἐπεὶδὴ γὰρ αἱ ψυχαὶ τῶν ἀδυνῶν οὐχ οὕτω πρὸς τὰ μέλλοντα ὁρῶσιν , ὡς πρὸς τὰ παρόντα , περὶ τῆς παρούσης δίκης διαλέγεται . Καὶ πρᾴγης γενό-μενος ἐλάχενος μέσος . Καλῶς οὐν ἐν τῇ ἀμαρτί-ᾳ , ἀλλ᾽ ἐν τῇ τιμωρίᾳ τὸν λόγον ἐπῆρε . Καὶ ἐξ-εχύθη , φησί , πάντα τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ . Τοῦτο παραμυθίαν ἐκείνοις ἔφερε . Καὶ γνωστὸν ἔγένοτο πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν Ἱερουσαλὴμ , ὥστε κλη-θῆναι τὸ χωρίον ἐκεῖνο τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ αὐτῶν Ἀκελδαμά , τουτέστι , χωρίον αἵματος .
Lemmas: λᾶσφον ὁ ἀνήρ . οὐχ υδριζεω οὐδέ ἐνάλλομαι , λέγω , ὁ μιαρός καί παριμαιροος · ἀλλά ἀπλόος ὁ γίγνομαι δηλόω · οὐδέ λέγω , ὁ προδίδωμι , ἀλλά ἐπί ἕτερος βιάζομαι μετατίθημι ὁ ἔγκλημα , ὅσος εἰς αὐτός ἥκω . καί οὐδέ ἐκεῖνος σφόδρα καθάπτω ὁ γίγνομαι γάρ , φημί , οὐδείς ὁ συλλαμβάνω ὁ Ἰησοῦς . καί πρόειμι ἢ εἶπον , ποῦ εἶπον ὁ Δαυίδ , λέγω ὁ πράσσω αὐτός , ἵνα ἀπό ὁ πάρειμι καί ὁ μέλλω πιστόω , καί δείκνυμι ἤδη δίδωμι δίκη . ὅτι2 καταριθμέω εἰμί σύν ἐγώ , καί λαγχάνω ὁ κλῆρος ὁ διακονία ταύτη . οὗτος μέν οὖν ἐκτίθημι χωρίς ἐκ μισθός ὁ ἀδικία . ἠθικός ποιέω ὁ λόγος , καί λανθάνω ὁ αἴτιος παιδευτικός εἰμί ἀποκαλύπτω . οὖον λέγω γάρ , ὅτι ὁ Ἰουδαῖος , ἀλλά οὗτος αὐτός ἐκτίθημι . ἐπειδή γάρ ὁ ψυχή ὁ αδυναω οὐ οὗτος πρός ὁ μέλλω ὁράω , ὡς πρός ὁ πάρειμι , περί ὁ πάρειμι δίκη διαλέγω . καί πράσσω γίγνομαι ἐλαχύς μέσος . καλῶς ὀν ἐν ὁ ἁμαρτία , ἀλλά ἐν ὁ τιμωρία ὁ λόγος ἐπαίρω . καί ἐκχέω , φημί , πᾶς ὁ σπλάγχνον αὐτός . οὗτος παραμυθία ἐκεῖνος φέρω . καί γνωστός γίγνομαι πᾶς ὁ κατοικέω Ἱεροσόλυμα , ὥστε κληΐζω ὁ χωρίον ἐκεῖνος ὁ ἴδιος διάλεκτος αὐτός Ἀκελδαμά , τουτέστι , χωρίον αἷμα .
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0041.3
δ . Ἄλλως δὲ , εἰ ἕνα οὔτε εὐχή , οὔτε ἀξιόλογοι · ἄνδρες , κλῆρος τοσοῦτον ἰσχὺσε , διὰ τὸ ἐξ ὀρθῆς γενέσθαι γνώμης ἐπὶ τοῦ Ἰωδᾶ · πολλῷ μᾶλλον ἐνταῦθα ἐπλήρωσε τὸν χορὸν , ἀπῆρτισε τὴν τάξιν . Καὶ ὅ ἐτερος οὐκ ἠλήσεν · οὐ γὰρ ἄν ἀπέκρυψαν τὰ οἰκεῖα ἐλαττώματα ὁ ἀπόστολος · οὐ γὰρ περὶ αὐτῶν τῶν κορωφίων εἶπεν οὐκ ἀπέχρονον , ἀλλὰ ἠγανακτήσαν ἄλλαχοῦ · καὶ οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ καὶ δις καὶ πολλάκις . Τ-ὐτούς οὖν καὶ ἡμεῖς μιμησώμεθα . Οὐχ ἐπὶ μὲν πρὸς πάντας ὁ λόγος , ἀλλὰ πρὸς τοὺς ἀρχῆς ἐφεσιμένους . Εἰ πιστεύεις , ὅτι Θεοῦ ἐστιν ἐκλογή , μὴ ἀγανακτεῖς · ἐκεῖνον γὰρ ἀγανακτεῖς , καὶ πρὸς ἐκεῖνον παροξύνἐκεῖνος ἐστιν ὁ ἐκλέξας μεν . Εἰ δὲ αὐτὸς μὲν ἐξελέξατο , σὺ δὲ τοὺς τούτων ἀγανακτεῖν , ταῦτόν ποιεῖς οἷον ὁ Κάιν . Ἄδον γὰρ ἀποδέξασθαι , ὁ ὅτι προετίμηθη ἡ θυσία τοῦ ἀδελφοῦ , ἐλυπήθη · ἠγανακτήσας , δὲν κατανυγήναι . Ἐγὼ δὲ οὐ τοῦτο λέγω , ἀλλ’ ὅτι συμφέροντός ὁδε οἰκονομεῖ ὁ Θεός . Πολλάκις γὰρ τὸ μὲν ἥδὺς ἐπικειρόμενος σὺ , οὐχ ἐπιτήδειος · δὲ . Πάλλιν ἐστὶ σοὶ μὲν βίος ἀληπτος καὶ ἥδὺς ἐλευθέριον , ἐν
Lemmas: δ . ἄλλος δέ , εἰμί εἷς οὔτε εὐχή , οὔτε ἀξιόλογος · ἀνήρ , κλῆρος τοσοῦτος ἰσχύω , διά ὁ ἐκ ὀρθός γίγνομαι γνώμη ἐπί ὁ Ἰώδης · πολύς μᾶλλον ἐνταῦθα πληρόω ὁ χορός , ἀπαρτίζω ὁ τάξις . καί ὅς ἕτερος οὐ ἀλέω · οὖον γάρ ἄν ἀποκρύπτω ὁ οἰκεῖος ἐλάττωμα ὁ ἀπόστολος · οὖον γάρ περί αὐτός ὁ κορωφίων εἶπον οὐ ἀποχράω , ἀλλά ἀγανακτέω αλλαχού · καί οὐ ἅπαξ , ἀλλά καί δις καί πολλάκις . τυτώ οὖν καί ἐγώ μιμέομαι . οὐχ ἐπί μέν πρός πᾶς ὁ λόγος , ἀλλά πρός ὁ ἀρχή ἐφίστημι . εἰμί πιστεύω , ὅτι Θεός εἰμί ἐκλογή , μή ἀγανακτέω · ἐκεῖνος γάρ ἀγανακτέω , καί πρός ἐκεῖνος παροξύνω εἰμί ὁ ἐκλέγω μέν . εἰμί δέ αὐτός μέν ἐκλέγω , σύ δέ ὁ οὗτος ἀγανακτέω , αὐτός ποιέω οἷος ὁ Κάϊς . ἀσθίω γάρ ἀποδείκνυμι , ὁ ὅτι προτιμάω ὁ θυσία ὁ ἀδελφός , λυπέω · ἀγανακτέω , δέν κατανύσσω . ἐγώ δέ οὖον οὗτος λέγω , ἀλλά ὅτι συμφέρω ὅδε οἰκονομέω ὁ Θεός . πολλάκις γάρ ὁ μέν ἡδύς ἐπικείρω σύ , οὐ ἐπιτήδειος · δέ . Πάλλις εἰμί σύ μέν βίος ἄληπτος καί ἡδύς Ἐλευθέριον , ἐν
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0044.2
λόγου . Πόσης τοῦτο δυσκολίας ; Καὶ τῶν τοῖς ἄλλοις ἀμαρτανομένοις αὐτὸς ἔχει τὰς αἰτίας . Οὐ λέγω τῶν ἄλλων οὐδὲν · ἂν εἰς μόνον ἀπέλθῃ ἀμύητος , οὐχὶ πᾶσαν αὐτοῦ κατέστρεψε τὴν σωτηρίαν ; Ψυχὴς γὰρ ἀπωλεία μίας τοσαύτην ἔχει ζημίαν , ὅσην οὐδεὶς παραστήσει δυνάμεν λόγος . Ἡ γὰρ ἡ σωτηρία αὐτῆς τοσούτου ἀξία , ὥστε τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ ἀνθρώπου γενέσθαι , καὶ τοσαῦτα παθεῖν · ἡ ἀπωλεία ἐνὸν ὅσον τὴν οἴσει τὴν τιμωρίαν . Εἰ δὲ οὐ ἀπώλλυται τις , ἐν τῇ παρόντῃ βίῳ ἀξιοῦ ἀποθανεῖν , πολλῷ μᾶλλον ἐκεῖ . Μὴ γὰρ [ 30 ] μοι εἴπης , ὅτι ὁ πρεσβύτερος ἥμαρτε , μηδὲ ὅτι ὁ διάκονος · πάντων τούτων ἐπὶ τὴν κεφαλήν τῶν χειροτονησάντων αἱ αἰτίαι φέρονται . Πάλιν ἕτερον εἴπω . Συμβαίνει τινὰ κλῆρον διαδῆξασθαι ἀνθρώπων μοχθηρῶν · εἰ γὰρ βουλεύσασθαι ἀπορεῖ ἐπὶ ἀμαρτίαις , ἢ προλαδοῦσι . Αὐτὸ γὰρ ὁ κληρὸν , καὶ δεῖ μήτε ἀφεῖναι ἐκεῖνον , καὶ τοὺς ἄλλους μὴ σκανδαλίζειν . Ἐκκλῆσι τοῖνυν δεῖ πρῶτον ; Ἄλλ’ οὐχ ἔστι παροῦσα πρόφασις . Ἄλλ’ ἀφεῖναι ; Ναί , φησίν · τοῦ γὰρ χειροτονησαίντος ἡ αἰτία . Τί οὖν ; οὐ δὲ χειροτονησάτω , οὐδὲ ἕτερον βαθμὸν ἄγαγεῖν ; Ἄλλ’ εἰς τοῦτο πᾶσιν ἐδῶν , ὅτι μοχθηρὸς τις ἐστι . Πάλιν οὖν ἕτερας ἐσκανδαλίσαν . Ἄλλ’ ἄγαγεῖν ἐπὶ μεῖζονα βαθμόν ; Τοῦτο πολλῷ χαλεπώτερον .
Lemmas: λόγος . Πόσις οὗτος δυσκολία ; καί ὁ ὁ ἄλλος ἁμαρτάνω αὐτός ἔχω ὁ αἴτιος . οὖον λέγω ὁ ἄλλος οὐδείς · εἄν εἰς μόνος ἀπέρχομαι ἀμύητος , οὐ πᾶς αὐτός καταστρέφω ὁ σωτηρία ; Ψυχή γάρ ἀπώλεια μίας τοσοῦτος ἔχω ζημία , ὅσος οὐδείς παρίστημι δύναμαι λόγος . ὁ γάρ ὁ σωτηρία αὐτός τοσοῦτος ἄξιος , ὥστε ὁ υἱός ὁ Θεός ἄνθρωπος γίγνομαι , καί τοσοῦτος πάσχω · ὁ ἀπώλεια ἐν-εἰμί ὅσος ὁ φέρω ὁ τιμωρία . εἰμί δέ οὖον ἀπόλλυμι τις , ἐν ὁ Παρόντη βίος ἀξιόω ἀποθνῄσκω , πολύς μᾶλλον ἐκεῖ . μή γάρ [ 30 ] ἐγώ εἶπον , ὅτι ὁ πρέσβυς ἁμαρτάνω , μηδέ ὅτι ὁ διάκονος · πᾶς οὗτος ἐπί ὁ κεφαλή ὁ χειροτονέω ὁ αἰτία φέρω . πάλιν ἕτερος εἶπον . συμβαίνω τις κλῆρος διαδέχομαι ἄνθρωπος μοχθηρός · εἰμί γάρ βουλεύω ἀπορέω ἐπί ἁμαρτία , ἢ προλαδους . αὐτός γάρ ὁ κλῆρος , καί δεῖ μήτε ἀφίημι ἐκεῖνος , καί ὁ ἄλλος μή σκανδαλίζω . ἔκλησις τοίνυν δεῖ πρῶτος ; ἄλλος οὐ εἰμί πάρειμι πρόφασις . ἄλλος ἀφίημι ; Ναίς , φημί · ὁ γάρ χειροτονέω ὁ αἰτία . τις οὖν ; οὖον δέ χειροτονέω , οὐδέ ἕτερος βαθμός ἄγω ; ἄλλος εἰς οὗτος πᾶς Ἐδῶν , ὅτι μοχθηρός τις εἰμί . πάλιν οὖν ἕτερος σκανδαλίζω . ἄλλος ἄγω ἐπί μείζων βαθμός ; οὗτος πολύς χαλεπός .
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0045.3
ΟΜΙΛΙΑ Δ .
Lemmas: Ὁμιλία δ .
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0045.4
Καὶ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς , ἦσαν ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό · καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος .
Lemmas: καί ἐν ὁ συμπληρόω ὁ ἡμέρα ὁ Πεντηκοστή , εἰμί ὁμοθυμαδόν ἐπί ὁ αὐτός · καί γίγνομαι ἄφνω ἐκ ὁ οὐρανός ἦχος .
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0045.5
α᾽ . Τίς ἐστιν αὕτη ἡ Πεντηκοστή ; Ὅτε τὸ δρέπανον ἐπιβάλλειν ἔδει τῷ ἄμῃνῳ · ὅτε τοὺς καρποὺς συνάγειν ἐχρῆν . Εἶδες τὸν τύπον ; Βλέπε πάλιν τὴν ἀλήθειαν . Ὅτε τὸ δρέπανον ἐπιβάλλειν ἔδει τοῦ λόγου , ὅτε τὸν ἄμηνον συλλέγειν , τότε καθέδρα δρέπανον τὸ Πνεῦμα · ἡχονημένον ἐρρίπταται . Ἄκουε γὰρ τοῦ Χριστοῦ λέγοντος · Ἐπάρσας τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν , καὶ δεῦσασθε τὰς χώρας , ὅτι λευκαὶ εἰσι πρὸς θερισμὸν ἤδη · καὶ πάλιν , Ὁ μὲν θερισμὸς πολὺς , οἱ δὲ ἔργαται ὀλίγοι . Ὥστε αὐτὸς ἐπέβαλε τὸ δρέπανον πρῶτερος . Αὐτὸς γὰρ ἀνῆγαγεν εἰς οὐρανοὺς ἀπαρχήν , τὸ ἡμῶν προσλαβών . Διὰ τοῦτο καὶ θερισμὸν
Lemmas: ὅς . Τῖς εἰμί οὗτος ὁ Πεντηκοστή ; ὅτε ὁ δρεπάνη ἐπιβάλλω ἐσθίω ὁ ἄμηνος · ὅτε ὁ καρπός1 συνάγω χρή . εἶδον ὁ τύπος ; βλέπω πάλιν ὁ ἀλήθεια . ὅτε ὁ δρεπάνη ἐπιβάλλω ἐσθίω ὁ λόγος , ὅτε ὁ ἄμηνος συλλέγω , τότε καθέδρα δρεπάνη ὁ πνεῦμα · ἀκονάω ῥίπτω . Ἄκουος γάρ ὁ Χριστός λέγω · Ἐπάρσας ὁ ὀφθαλμός σύ , καί δήω ὁ χώρα , ὅτι λευκός εἰμί πρός θερισμός ἤδη · καί πάλιν , ὁ μέν θερισμός πολύς , ὁ δέ ἔρδω ὀλίγος . ὥστε αὐτός ἐπιβάλλω ὁ δρεπάνη πρότερος . αὐτός γάρ ἀνάγω εἰς οὐρανός ἀπαρχή , ὁ ἐγώ προσλαμβάνω . Ζεύς οὗτος καί θερισμός
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0045.6
τὸ τοιούτον καλεῖ . Ἐν τῷ συμπληροῦσθαι , φησίν , τὴν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς , τοῦτέστιν , οὐ πρὸ τῆς Πεντηκοστῆς , ἀλλὰ περὶ αὐτήν , ὡς εἰπεῖν , τὴν Πεντηκοστήν . Ἔδει γὰρ ἑορτὴς ἡ οὕτως πάλιν ταῦτα γίνεσθαι , ἵν᾽ οἱ παρόντες τὸ σταυρὸν τοῦ Χριστοῦ , οὗτοι καὶ ταῦτα ἴδωσι . Καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος . Διατὶ μὴ χωρὶς αἰσθητῶν ὑποδευγμάτων τοῦτο γέγονεν ; Ὅτι εἰ καὶ [ 33 ] τοῦτο γενομένου ἐλεγον , δτι Γλαύδιος μεμεστωμένοι εἰσιν , εἰ μὴ τοῦτο ἐγένετο , τοῦ ἄν εἰπον ; Οὐχ ἀπλῶς δὲ ὁ ἦχος γέγονεν , ἀλλ᾽ Ἐκ τοῦ οὐρανοῦ . Καὶ τὸ αἰφνίδιον δὲ διανέστησεν αὐτούς . Καὶ ἐπλήρωσεν ὅλον τὸν οἶκον . Πολλὴν τὴν δύναμιν λέγει τοῦ Πνεύματος . Ὧρα . Πάντας ἐκεῖ συνέγαγεν , ὥστε καὶ τοὺς
Lemmas: ὁ τοιοῦτος καλέω . ἐν ὁ συμπληρόω , φημί , ὁ ἡμέρα ὁ Πεντηκοστή , τουτέστιν , οὖον πρό ὁ Πεντηκοστή , ἀλλά περί αὐτός , ὡς εἶπον , ὁ Πεντηκοστή . δέω γάρ ἑορτή ὁ οὕτως πάλιν οὗτος γίγνομαι , ἵνα ὁ πάρειμι ὁ σταυρός ὁ Χριστός , οὗτος καί οὗτος ὁράω . καί γίγνομαι ἄφνω ἐκ ὁ οὐρανός ἦχος . διατί μή Χωρὶς αἰσθητής ὑπόδειγμα οὗτος γίγνομαι ; ὅτι2 εἰμί καί [ 33 ] οὗτος γίγνομαι λέγω , δ Γλαύδιος μεστόω εἰμί , εἰμί μή οὗτος γίγνομαι , ὁ ἄν εἶπον ; οὐχ ἀπλόος δέ ὁ ἦχος γίγνομαι , ἀλλά ἐκ ὁ οὐρανός . καί ὁ αἰφνίδιος δέ διανίσταμαι αὐτός . καί πληρόω ὅλος ὁ οἶκος . Πολύς ὁ δύναμις λέγω ὁ πνεῦμα . ὤρα . Πᾶς ἐκεῖ συνάγω , ὥστε καί ὁ
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0048.2
Σκίζει δὲ μοι , πῶς , ὅταν προσκαταρρωσθῇ τῇ δεήσει , ὅταν ἀγάπην ἔχωσι , τότε τὸ Πνεῦμα παραγίνεται . Ἀνέμηνος δὲ αὐτοὺς καὶ ἕτερας δέως , εἰπὼν , Ὦσεὶ πυρός . Ὦς πῦρ γὰρ ἐφάνη καὶ ἐν τῇ βάπτῃ . Καθὼς τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι . Ἀποφθέγματα γὰρ ἦν τὰ παρ’ αὐτῶν λεγόμενα . Ἵσων δέ , φησίν , ἐν Ἱερουσαλὴμ κατοικοῦντες Ἰουδαῖοι ἄνδρες εὐλαβεῖς . Τὸ κατοικεῖν , [ 34 ] εὐλαβείας ἦν σημεῖον . Πῶς ; Ἀπὸ τοσούτων γὰρ ἐθνῶν ὄντες , καὶ πατρίδας ἀφέντες , καὶ οἰκίας , καὶ συγγενεῖς , ὧνουν ἴκει . Ἵσαν γὰρ , φησίν , ἐν Ἱερουσαλὴμ κατοικοῦντες Ἰουδαῖοι ἄνδρες εὐλαβεῖς , ἀπὸ παντὸς ἔθνους τῶν ὑπὸ τοῦ οὐρανοῦ . Γενομένης δὲ τῆς φωνῆς ταύτης , συνῆλθε τὸ πλῆθος , καὶ συνεχύθη . Ἐπειδὴ οἱ οἴχὶ γέγονε τὸ γενόμενον , εἰκότως ἔμειδεν συνδρομὸν . Συνεχύθη τὸ πλῆθος . Τί ἐστι , Συνεχύθη τὸ πλῆθος ; Ἐταράχθη , ἐθαύμασεν . Ἐτα δελών , ὅτι ἐθαύμαζον , ἐπάγει , Ὅτι ἤκουον ἕκαστος αὐτῶν τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ λαλοῦντων αὐτῶν . Καὶ συνῆλθε τὸ πλῆθος , καὶ πρὸς ἑαυτοὺς ἔλεγον · Οὐχ ἴδοὺ πάντες οὗτοι εἰσὶν οἱ λαλοῦντες Γαλιλαῖοι ; Πρὸς τοὺς ἀποστόλους εὐθέως ἔωρων .
Lemmas: σκίζω δέ ἐγώ , πῶς , ὅταν προσκαταρρωσθῇ ὁ δήω , ὅταν ἀγάπη ἔχω , τότε ὁ πνεῦμα παραγίγνομαι . Ἀνέμηνος δέ αὐτός καί ἕτερος δέος , εἶπον , ὡσεί πῦρ . οὖς πῦρ γάρ φαίνω καί ἐν ὁ βάπτω . καθώς ὁ πνεῦμα δίδωμι αὐτός ἀποφθέγγομαι . ἀπόφθεγμα γάρ εἰμί ὁ παρά αὐτός λέγω . ἵσων δέ , φημί , ἐν Ἱεροσόλυμα κατοικέω Ἰουδαῖος ἀνήρ εὐλαβής . ὁ κατοικέω , [ 34 ] εὐλάβεια εἰμί σημεῖον . Πῶς ; ἀπό τοσοῦτος γάρ ἔθνος εἰμί , καί πατρίς ἀφίημι , καί οἰκίον , καί συγγενής , ὠνέω ἵκω . ἵζω γάρ , φημί , ἐν Ἱεροσόλυμα κατοικέω Ἰουδαῖος ἀνήρ εὐλαβής , ἀπό πᾶς ἔθνος ὁ ὑπό ὁ οὐρανός . γίγνομαι δέ ὁ φωνή οὗτος , συνέρχομαι ὁ πλῆθος , καί συγχέω . ἐπεί ὁ οἴχὶ γίγνομαι ὁ γίγνομαι , εἰκότως μειδάω σύνδρομος . συγχέω ὁ πλῆθος . τις εἰμί , συγχέω ὁ πλῆθος ; ταράσσω , θαυμάζω . ἔτης δέλα , ὅτι θαυμάζω , ἐπάγω , ὅτι2 ἀκούω ἕκαστος αὐτός ὁ ἴδιος διάλεκτος λαλέω αὐτός . καί συνέρχομαι ὁ πλῆθος , καί πρός ἑαυτοῦ λέγω · οὐχ ἰδού πᾶς οὗτος εἰμί ὁ λαλέω Γαλιλαῖος ; πρός ὁ ἀπόστολος εὐθύς ὁράω .
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0048.3
Καὶ πῶς , φησίν , ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ ἡμῶν , ἐν ᾧ ἐγεννήθημεν , Πάρθοι , καὶ Μῆδοι , καὶ Ἐλαμίται , καὶ οἱ κατοικοῦντες τῇ Μεσοποταμίᾳ , Ἰουδαῖαι τε καὶ Καππαδοχίαι , Πόντον καὶ τὴν Ἀσίαν , Φρυγίαν τε καὶ Πамφυλίαν , Αἴγυπτον καὶ τὰ μέρη τῆς Λιβύης τῆς κατὰ Κυρήνην , καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες Ῥωμαῖοι , Ἰουδαῖοι τε καὶ προσήλυτοι , Κρήτες καὶ Ἀραβες , ἀκούομεν λαλοῦντων αὐτῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ ; Ἐξίστατο δὲ πάντες , καὶ διηπόρουν πρὸς ἀλλήλους , λέγοντες · Τί θέλει τοῦτο εἶναι ; Ὦρῆς ἐξ ἀνατολῶν εἰς δυσμὰς αὐτοὺς τρέχοντας ; Ἐστεροὶ δέ , ὡσεὶ , διαχλευάζοντες · Ἐλήσεν · Γλεῦκος μεμεστωμένοι εἰσίν .
Lemmas: καί πῶς , φημί , ἐγώ ἀκούω ἕκαστος ὁ ἴδιος διάλεκτος ἐγώ , ἐν ὅς γεννάω , Πάρθος , καί Μῆδος , καί Ἐλαμίτης , καί ὁ κατοικέω ὁ Μεσοποταμία , Ἰουδαῖος τε καί καππαδοχιος , Πόντος καί ὁ Ἀσία , Φρυγία τε καί Πамφυλίαν , Αἴγυπτος καί ὁ μέρος ὁ Λιβύη ὁ κατά Κυρήνη , καί ὁ ἐπιδημέω Ῥωμαῖος , Ἰουδαῖος τε καί προσήλυτος , Κρής καί Ἄραψ , ἀκούω λαλέω αὐτός ὁ ἡμέτερος γλῶσσα ὁ μεγαλεῖος ὁ Θεός ; ἐξίστημι δέ πᾶς , καί διαπορέω πρός ἀλλήλων , λέγω · τις ἐθέλω οὗτος εἰμί ; Ὥρα ἐκ ἀνατολή εἰς δυσμή αὐτός τρέχω ; στερέω δέ , ὡσεί , χλευάζω · λανθάνω · γλεῦκος μεστόω εἰμί .
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0049.2
Γ . Ἀπε δὲ δυντὸν ἐν αἰχμαλωσίᾳ τῶν Ἰουδαίων , εἰκὸς αὐτοὺς συμπαραίνειν τῇ νικαῖα πολλοὺς τῶν ἔθνων · ἢ ὅτι καὶ πρὸς τὰ ἔθνη τὰ τῶν δογμάτων ἤδη κατέσπαρτο . Καὶ διὰ τοῦτο πολλοὶ καὶ ἐξ αὐτῶν παρίσταν ἐκεὶ κατὰ μνήμην , ὧν ἠκούσαν . Πάντων τούτων ἀναντιρρήτως ἡ μαρτυρία , παρὰ τῶν πολιτῶν , παρὰ τῶν ἔθνων , παρὰ τῶν προφητῶν . Ἀκούσατε λαλούντων αὐτῶν ταῖς ἡμέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ . Οὐ γὰρ ἀπλῶς ἐλάλουν , ἀλλὰ τινὰ θαυμαστὰ ἔλεγον . Εἰκῶς τούτων ἡπόρουν · οὐδὲποτε γὰρ γεγόνει τι τοιοῦτον . Ὅρα εὐγνωμοσύνην ἀνθρώπων . Ἐξίσταντο καὶ διηπόρουν λέγοντες · Τί θέλει τοῦτο εἶναι ; Ἐτεροὶ δὲ διαχλευάζοντες ἔλεγον , ὅτι Γλεῦκους μεμεστοωμένοι εἰσίν . Ὅ τῆς
Lemmas: Γ . θέραψ δέ δύντος ἐν αἰχμαλωσία ὁ Ἰουδαῖος , εἰκός αὐτός συμπαραινέω ὁ Νίκαια πολύς ὁ ἔθνος · ἢ ὅτι καί πρός ὁ ἔθνος ὁ ὁ δόγμα ἤδη κατασπείρω . καί διά οὗτος πολύς καί ἐκ αὐτός παρίστημι ἐπεί κατά μνήμη , ὅς ἀκούω . Πάντων οὗτος ἀναντίρρητος ὁ μαρτυρία , παρά ὁ πολίτης , παρά ὁ ἔθνος , παρά ὁ προφήτης . ἀκούω λαλέω αὐτός ὁ ἡμέρα γλῶσσα ὁ μεγαλεῖος ὁ Θεός . οὖον γάρ ἀπλόος λαλέω , ἀλλά τις θαυμαστός λέγω . ἵημι οὗτος ἀπορέω · οὐδέποτε γάρ γίγνομαι τίς τοιοῦτος . Ὅρας εὐγνωμοσύνη ἄνθρωπος . ἐξίστημι καί διαπορέω λέγω · τις ἐθέλω οὗτος εἰμί ; ἕτερος δέ χλευάζω λέγω , ὅτι γλεῦκος μεστόω εἰμί . ὅς ὁ
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0049.3
ἀνασυχνατίας · εἰ διὰ τοῦτο ἐχλεύαζον . Καὶ τί θαυμαστόν ; ὅπου γε καὶ αὐτὸν τὸν Δεσπότην δαίμονας ἐλαύνοντα , δαίμονα ἔχειν λέγουσιν . Ἐνθα γὰρ ἂν ἢ ἰταμότης , ἐν ἧσει μόνον , εἰπεῖν δὲ τι δῆποτε , οὐχ ὅπως τι λόγου πρᾶγμα ἔχον μέν ἐποιοῦν , ἀλλ’ ὅπως ἐποιοῦν δὲ τι δῆποτε . Γλεῦκους μεμεστοωμένοι εἰσίν . Πάνυ γε · ὅτι ἄνθρωποι ἐν τοσοῦτοις κινδύνοις , περὶ τῶν ἐσχάτων τρέμοντες , ἐν τοσαύτῃ δυνεὶ ἀθυμία , τοιαῦτα φθέγγεσθαι τολμῶσι . Καὶ ὅρα · ἐπειδὴ τοῦτο ἀπίθανον ἦν , παραλογιζόμενοι τοὺς ἀκούοντας , καὶ δεῖκνύντες , ὅτι ἐμεθύσθησαν , τῇ ποιότητι τὸ πᾶν ἐπιγράφουσι , καὶ φασί · Γλεῦκους μεμεστοωμένοι εἰσίν . Σταθεὶς δὲ ὁ Πέτρος σὺν τοῖς ἕνδεκα , ἐπῆρε τὴν φωνὴν αὐτοῦ , καὶ ἀπεκρίθη αὐτοῖς . Ὡρᾶς ἐκεῖ τὴν κηδεμονίαν , ἐνταῦθα δὲ τὴν ἀνδρείαν . Εἰ γὰρ ἠθαύμαζον , εἰ γὰρ ἐξεπλήττοντο , οὐχὶ καὶ οὕτω θαυμαστὸν ἦν , τὸ δυνηθῆναι μεταξὺ τοσούτων ῥῆξαι φωνὴν ἀνθρώπου ἀγράμματον καὶ ἰδιώτην ; Εἰ γὰρ ἐν οἰκείοις τις λέγων ταράττεται , πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ ἐχθρῶν καὶ φονευόντων f . Ὅτι δὲ οὐ μεθύουσιν , εἰδὼς ἀπὸ τῆς φωνῆς ἐδήλωσεν · ὅτι οὐχ ἕξεστιν κασι , καθάπερ οἱ μάντες , ὅτι τοῦτο κατέχειν ταχέονται . Τί δὲ ἐστι , Σὺν τοῖς ἕνδεκα ; Κοινὴν προεβάλλοντο φωνὴν , φησί , καὶ πάντων αὐτὸς ἦν τὸ στόμα . Παρεστήκασι δὲ οἱ ἕνδεκα μαρτυροῦντες τοῖς λεγομένοις . Ἐπῆρε τὴν φωνὴν αὐτοῦ , φησί · τοῦτέστι [ 37 ] , Μετὰ πολλῆς εἶπε τῆς παρρησίας .
Lemmas: ἀνασυχνατίας · εἰμί διά οὗτος χλευάζω . καί τίς θαυμαστός ; ὅπου γε καί αὐτός ὁ δεσπότης δαίμων ἐλαύνω , δαίμων ἔχω λέγω . ἔνθα γάρ εἄν ἢ ἰταμότης , ἐν ἵημι μόνος , εἶπον δέ τίς δήποτε , οὐ ὅπως τίς λόγος πρᾶγμα ἔχω μέν ποιέω , ἀλλά ὅπως ποιέω δέ τίς δήποτε . γλεῦκος μεστόω εἰμί . πάνυ γε · ὅτι ἄνθρωπος ἐν τοσοῦτος κίνδυνος , περί ὁ ἔσχατος τρέμω , ἐν τοσοῦτος δύο ἀθυμία , τοιοῦτος φθέγγομαι τολμάω . καί ὁράω · ἐπεί οὗτος ἀπίθανος εἰμί , παραλογίζομαι ὁ ἀκούω , καί δείκνυμι , ὅτι μεθύσκω , ὁ ποιότης ὁ πᾶς ἐπιγράφω , καί φημί · γλεῦκος μεστόω εἰμί . ἵστημι δέ ὁ Πέτρος σύν ὁ ἕνδεκα , ἐπαίρω ὁ φωνή αὐτός , καί ἀποκρίνω αὐτός . Ὡρᾶς ἐκεῖ ὁ κηδεμονία , ἐνταῦθα δέ ὁ ἀνδρεῖος . εἰμί γάρ θαυμάζω , εἰμί γάρ ἐκπλήσσω , οὐ καί οὗτος θαυμαστός εἰμί , ὁ δύναμαι μεταξύ τοσοῦτος ῥήγνυμι φωνή ἄνθρωπος ἀγράμματος καί ἰδιώτης ; εἰμί γάρ ἐν οἰκέω τις λέγω ταράσσω , πολύς μᾶλλον ἐπί ἐχθρός καί φονεύω f . ὅτι2 δέ οὖον μεθύω , εἰδοί ἀπό ὁ φωνή δηλόω · ὅτι οὐ ἔξεστι Κάσι , καθάπερ ὁ Μάντες , ὅτι οὗτος καταχέω τάσσω . τις δέ εἰμί , σύν ὁ ἕνδεκα ; κοινός προβάλλω φωνή , φημί , καί πᾶς αὐτός εἰμί ὁ στόμα . παρίστημι δέ ὁ ἕνδεκα μαρτυρέω ὁ λέγω . ἐπαίρω ὁ φωνή αὐτός , φημί · τουτέστι [ 37 ] , μετά πολύς εἶπον ὁ παρρησία .
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0049.4
Τοῦτο δὲ ποιεῖ , ἵνα μάθῃ τοῦ Πνεύματος τὴν χάριν . Ὁ γὰρ μὴ ἐνεγκὼν ἐρώτησιν κορασιδίου εὐτελοῦς , οὕτως ἐν μέσῳ δήμων , φονούντων ἀπάντων , μετὰ τοσαύτης διαλέγεται παρρησίας , ὡς ἀναμφίσβητητον τῆς ἀναστάσεως γενέσθαι τοῦτο τεκμήριον · μεταξὺ γὰρ γελούντων ἀνθρώπων , καὶ τὰ τοιαῦτα διαχλευαζόντων παρρησιάσεται . Πόσος εἶναι νομίζεις ἰταμότητος τοῦτο , πῶς ἀσεβείας , πῶς ἀναίσχυντίας , τὸ μὴθὲς λογίζεσθαι ἔργον τῶν γλωσσῶν τὸ παράδοξον ; Ἄλλ’ οὐδὲν τοῦτο τοὺς ἀποστόλους ἐλῶησεν , οὐδ’ ἀτολμοτέρας εἰργάσατο τότε καὶ τὰς χεῖρας ἀκούοντας . Τὴν γὰρ παρουσίαν τοῦ Πνεύματος ἤδη μετεσκευάσθησαν , καὶ ἀνώτεροι τῶν σωματικῶν πάντων ὑπῆρχον . Ἐνθα δὲ ἀν παραγίνεται τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , χρυσοὺς ἀντὶ πηλίνων ἐργάζεται θ . Ὅρα μοι λοιπὸν τὸν Πέτρον , καὶ ξέταζε τὸν δειλόν , τὸν ἀσύνετον , καθάπερ ὁ Χριστὸς φησιν · Ἄκαρπὴ καὶ ὑμεῖς ἀσύνετοι ἐστε · τὸν μετὰ τὴν ὁμολογίαν ἐκεῖνην τὴν θαυμαστήν Σατάν κληθέντα . Σκοπεῖ δὲ καὶ τῶν ἀποστόλων τὴν ὁμόνοιαν . Αὐτοὶ παραχωροῦσιν αὐτῷ τὴν δημηγορίαν · οὐ γὰρ ἕδει πάντας φθέγγεσθαι . Καὶ ἕχρως , φησί , τὴν φωνὴν αὐτοῦ , καὶ ἀπεκρίθη αὐτοῖς μετὰ πολλῆς τῆς παρρησίας . Τοιούτων ἐστιν ἄνδρα εἶναι πνευματικόν . Μόνον καὶ ἡμεῖς ἀξίους αὐτοὺς καταστήσωμεν τῆς ἀνωθεν χάριτος , καὶ πάντα εὐκολὰ ἔσται . Καθάπερ γὰρ πύρινος ἄνθρωπος εἰς μέσον καλάμην ἐμπεσών , οὐδὲν ἂν πάθοι δεῖν , ἀλλὰ μᾶλλον ἐργάσεται · οὕτω γὰρ αὐτὸς τὴν πᾶσχει , ἀλλ’ αὐτὸ ἐαυτοὺς οἱ πνευτεύοντες διαφθείρουσι · οὕτω καὶ νῦν ἐγένετο . Μᾶλλον δὲ ὥσπερ ἂν εἰ τις πῦρ ἐπιφερομένῳ χόρτον ἔχων
Lemmas: οὗτος δέ ποιέω , ἵνα μανθάνω ὁ πνεῦμα ὁ χάρις . ὁ γάρ μή φέρω ἐρώτησις κορασίδιον εὐτελής , οὕτως ἐν μέσος δῆμος , φονόω ἀπαντάω , μετά τοσοῦτος διαλέγω παρρησία , ὡς αναμφισβήτητος ὁ ἀνάστασις γίγνομαι οὗτος τεκμήριον · μεταξύ γάρ γελάω ἄνθρωπος , καί ὁ τοιοῦτος διαχλευάζω παρρησιάζομαι . πόσος εἰμί νομίζω ἰταμότης οὗτος , πῶς ἀσέβεια , πῶς ἀναισχυντία , ὁ μὴθὲς λογίζομαι ἔργον ὁ γλῶσσα ὁ παράδοξος ; ἄλλος οὐδείς οὗτος ὁ ἀπόστολος ἐλαύνω , οὐδέ ἄτολμος ἐργάζομαι τότε καί ὁ χείρ ἀκούω . ὁ γάρ παρουσία ὁ πνεῦμα ἤδη μετασκευάζω , καί ἀνώτερος ὁ σωματικός πᾶς ὑπάρχω . ἔνθα δέ εἰς παραγίγνομαι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , χρυσός ἀντί πήλινος ἐργάζομαι θ . Ὅρας ἐγώ λοιπός ὁ Πέτρος , καί ἐξετάζω ὁ δειλός , ὁ ἀσύνετος , καθάπερ ὁ Χριστός φημί · ἀκαρπέω καί σύ ἀσύνετος εἰμί · ὁ μετά ὁ ὁμολογία ἐκεῖνος ὁ θαυμαστός Σατάν καλέω . σκοπέω δέ καί ὁ ἀπόστολος ὁ ὁμόνοια . αὐτός παραχωρέω αὐτός ὁ δημηγορία · οὖον γάρ ἕδος πᾶς φθέγγομαι . καί ἕχρως , φημί , ὁ φωνή αὐτός , καί ἀποκρίνω αὐτός μετά πολύς ὁ παρρησία . τοιοῦτος εἰμί ἀνήρ εἰμί πνευματικός . Μόνος καί ἐγώ ἄξιος αὐτός καθίστημι ὁ ἄνωθεν χάρις , καί πᾶς εύκολος εἰμί . καθά γάρ πύρινος ἄνθρωπος εἰς μέσος καλάμη ἐμπίπτω , οὐδείς εἄν πάσχω δήω , ἀλλά μᾶλλον ἐργάζομαι · οὗτος γάρ αὐτός ὁ πάσχω , ἀλλά αὐτός ἑαυτοῦ ὁ πνεύω διαφθείρω · οὗτος καί νῦν γίγνομαι . μᾶλλος δέ ὥσπερ εἄν εἰμί τις πῦρ ἐπιφέρω χόρτος ἔχω
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0052.1
πυκνεύου · οὕτω δὴ καὶ οὕτοι τούτους προσέεισαν μετὰ πολλῆς τῆς ἀνδρείας . Τί γὰρ αὐτοὺς ἐδίδαξε τὸ τοσοῦτο κλῆθος ; Εἰπὲ γὰρ μοι , οὐχὶ πενθᾶ ἐμψύχων καὶ λῦμα ; οὐχὶ ἀτιμίαι καὶ δόξη πορνεία ; ( πλάνοι γὰρ εἶναι ἐνομίζοντο · ) οὐχὶ γέλων καὶ γλεὺς τῶν παρόντων διέκειντο ; Ἐπ’ αὐτῶν γὰρ τὰ ἑκάτερα συνέπαινε · οὐ μὲν γὰρ αὐτοὺς ἐγέλων , οὐ δὲ καὶ ἐγελῶν . Οὐχὶ θυμοῖς , οὐχὶ μανίαις ὁ ὁλοκλήρων πόλεων , οὐχὶ στάσεσι καὶ ἐπιβουλαῖς προέκειντο ; οὐχὶ πυρὶ καὶ σιδήρῳ , καὶ θηρίοις ; οὐχὶ πάντων αὐτοὺς ὁ μιμὴς περιεῖσχηκε πόλεμος ; οὐχὶ ὡς ἄνδρα ταῦτα ὁρῶντες τὰ δεινὰ ἢ ἐν γραφῇ , οὕτω διέκειντο ; Τί δα ; οὐχ ἀνάλυσαν αὐτῶν τοὺς θυμοὺς ; οὐχ εἰς ἑαυτοὺς τὴν ἀπόρην περιέτρεψαν ; οὐχὶ καὶ θυμῷ , καὶ διὰ πάντων μάλιστα ἐκεῖνοι συνέγινον ; οὐχὶ ἐναγώνιοι ἦσαν , καὶ ἐφοβοῦντο , καὶ ἐτρεμον ; Ἄκουε γὰρ αὐτῶν λεγόντων · Θέλετε ἐπαγαγεῖν ἐφ’ ἡμᾶς τὸ αἷμα τοῦ ἀνθρώπου τούτου .
Lemmas: πυκνεύου · οὗτος δή καί οὕτος οὗτος προσείω μετά πολύς ὁ ἀνδρεῖος . τις γάρ αὐτός διδάσκω ὁ τοσοῦτος κλῆθος ; εἶπον γάρ ἐγώ , οὐ πενθᾶ ἔμψυχος καί λῦμα ; οὐ ἀτιμία καί δόξα πορνεία ; ( πλάνος γάρ εἰμί νομίζω · ) οὐ Γέλων καί γλεὺς ὁ πάρειμι διάκειμαι ; ἐπί αὐτός γάρ ὁ ἑκάτερος συνέπαινος · οὖον μέν γάρ αὐτός γελάω , οὖον δέ καί γελάω . οὐ θυμός , οὐ μανία ὁ ὁλόκληρος πόλις , οὐ στάσις καί ἐπιβουλή πρόκειμαι ; οὐ πῦρ καί σίδηρος , καί θηρίον ; οὐ πᾶς αὐτός ὁ Μιμής περιέχω πόλεμος ; οὐ ὡς ἀνήρ οὗτος ὁράω ὁ δεινός ἢ ἐν γράφω , οὗτος διάκειμαι ; τις δα ; οὐ αναλύω αὐτός ὁ θυμός ; οὐ εἰς ἑαυτοῦ ὁ ἄπορος περιτρέπω ; οὐ καί θυμός , καί διά πᾶς μάλιστα ἐκεῖνος συγγίγνομαι ; οὐ ἐναγώνιος εἰμί , καί φοβέω , καί τρέμω ; Ἄκουος γάρ αὐτός λέγω · ἐθέλω ἐπάγω ἐπί ἐγώ ὁ αἷμα ὁ ἄνθρωπος οὗτος .
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0052.2
Καὶ τὸ θαυμαστὸν , ὅτι γυμνῷ τῷ σώματι παρατεθῆναι τὸ πρὸς εὐπλισμένους , πρὸς ἄρχοντας κατὰ αὐτῶν ἔχοντας ἐξουσίαν , ἀπειροὶ ἄνθρωποι , καὶ ἰδιώται τε καὶ διαχειμένοι , πρὸς γόητας , πρὸς πλάνους , πρὸς σοφιστάς , πρὸς ῥητόρων [ 38 ] , πρὸς φιλοσόφων πλήθος , τῶν καὶ τῶν καὶ τῶν καὶ τῶν καὶ τῶν καὶ τῶν καὶ τῶν καὶ τ
Lemmas: καί ὁ θαυμαστός , ὅτι γυμνός ὁ σῶμα παρατίθημι ὁ πρός εὐπλισμένους , πρός ἄρχω κατά αὐτός ἔχω ἐξουσία , ἤπειρος ἄνθρωπος , καί ἰδιώτης τε καί διαχέω , πρός γόης , πρός πλάνος , πρός σοφιστής , πρός ῥήτωρ [ 38 ] , πρός φιλόσοφος πλήθος , ὁ καί ὁ καί ὁ καί ὁ καί ὁ καί ὁ καί ὁ καί τ
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0053.1
καὶ ἀνοίας μεστὰ , οὐκ ἐνοήσατε , φασι . Μὴ δὲ νοήσωμέν ποτε τὸν τοσοῦτον ὑμῶν γέλωτα . Σφόδρα γε τοῦ γὰρ φρενῶν βαθείας δεῖ , ἵνα μάθωμεν , τί βούλεται ἡ τοσαύτη ἀσάφεια καὶ σύγχυσις . Μὴ χορακίτε φθόγγους , ὦ ἄνθρωποι , καθάπερ τὰ παιδία · Παιδὲς γὰρ δυντες ἐστέ , καθάπερ ἐκεῖνα . Ἄλλὰ Πέτρος οὐδὲν τοιούτου ἔφρενεν · ἀλλ᾽ ἀρξάμενος φωνῆς , ἡ καθάπερ ἐν σκότῳ τινὶ φῶς ἀπολαμψάσα μέγα , τὴν ἄγλῶν διεσκέδασε τῆς οἰκουμένης . Ἄλλὰ δὲ ἦθος αὐτοῦ πῶς ἡμερον ἦν , πῶς ἐπιεικὲς · πῶς πάσης ἀνωτέρω δόξης ἵστατο κενῆς · πῶς εἰς τὸν οὐρανὸν ἔωρα ἀπυφῶς ὧν , καὶ ταῦτα νεκροὺς ἀναστῶν . Εἰ δὲ ἐξέγεντο ἐκεῖνον τινὶ τῶν [ 40 ] ἀνθρώπων , φαντασίαι γοῦν τοιοῦτον τι ἐργάζεσθαι , ἀρ᾽ οὐκ ἂν εὐθέως βωμὸν ἐξήτησε καὶ ναόν , καὶ ἰσάδεις τις εἶναι τῆλῆσεν · ὅπου γε οὐδὲνς τοῦτον ἄντος τοιαῦτα φανταζόμενος δεῖ . Τί γὰρ βούλεται αὐτοῖς Ἄθηνᾶ , καὶ Ἀπόλλων , καὶ Ἥρα · Γένν παρ᾽ αὐτοῖς ἐστι δαιμόνων . Καὶ βασιλεὺς ἐστι παρ᾽ αὐτοῖς · διὰ τοῦτο ἀξίων ἀποθνῄνει , ἵνα ἰσάδεις νομίζοιτο . Ἄλλ᾽ οὗτοι οὐχ οὕτως , ἀλλὰ τοῦναντίον . Ἄκουε γὰρ αὐτῶν λεγόντων ἐπὶ τῆς θεραπείας τοῦ χωλοῦ · Ἄνδρες Ἰσραηλίται , τί ὑμῖν προσέχετε ,
Lemmas: καί ἄνοια μεστός , οὐ νοέω , φημί . μή δέ νοέω ποτός ὁ τοσοῦτος σύ γέλως . σφόδρα γε ὁ γάρ φρήν βαθύς δεῖ , ἵνα μανθάνω , τίς βούλομαι ὁ τοσοῦτος ἀσάφεια καί σύγχυσις . μή χορακίτε φθόγγος , εἰμί ἄνθρωπος , καθάπερ ὁ παιδίον · ἀρτί-παις γάρ δυντες εἰμί , καθάπερ ἐκεῖνος . ἀλλά Πέτρος οὐδείς τοιοῦτος ἔφρενεν · ἀλλά ἄρχω φωνή , ὁ καθάπερ ἐν σκότος τις φάος ἀπολαμβάνω μέγας , ὁ Ἄγλων διασκεδάννυμι ὁ οἰκέω . ἀλλά δέ ἦθος αὐτός πῶς ἥμερος εἰμί , πῶς ἐπιεικής · πῶς πᾶς ἀνωτέρω δόξα ἵστημι κενός · πῶς εἰς ὁ οὐρανός ὁράω απυφαος ὅς , καί οὗτος νεκρός ἀνίστημι . εἰμί δέ ἐκγίγνομαι ἐκεῖνος τις ὁ [ 40 ] ἄνθρωπος , φαντασία γοῦν τοιοῦτος τίς ἐργάζομαι , ἀρά οὐ εἄν εὐθύς βωμός ἐξαιτέω καί ναός , καί ἰσάδης τις εἰμί τελέω · ὅπου γε οὐδὲνς οὗτος Ἄντος τοιοῦτος φαντάζω δεῖ . τις γάρ βούλομαι αὐτός Ἀθηνᾶ , καί Ἀπόλλων , καί Ἥρα · Γένν παρά αὐτός εἰμί δαίμων . καί βασιλεύς εἰμί παρά αὐτός · διά οὗτος ἄξιος ἀποθνῄσκω , ἵνα ἰσάδης νομίζω . ἄλλος οὗτος οὐ οὕτως , ἀλλά τουναντίον . Ἄκουος γάρ αὐτός λέγω ἐπί ὁ θεραπεία ὁ χωλός · ἀνήρ Ἰσραηλίτης , τίς σύ προσέχω ,
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0053.2
<note>Ἄλλ᾽ τὸν τοιούτον . Ἄλλ᾽ ἀπολαμψάσαν . Ἄλλ᾽ ἀπολαμψάσαν . Ἄλλ
Lemmas: <note>Ἄλλ᾽ ὁ τοιοῦτος . ἄλλος ἀπολαμβάνω . ἄλλος ἀπολαμβάνω . ἄλλος
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0060.1
εὐπραγίαν μικρὰν ὁρᾶν πρὸς τὴν ἐκείνου ἔκδοσιν . Διὰ τοῦτο τῇ ὑστεραῖᾳ ἀντιθῆσαν ἀλλήλοις , καὶ τὸ πλεῖον τῆς ἀθυμίας ἐκείνους δέχεται . Εἰ δὲ ἐν τοῖς ἔξωθεν τοσαύτην ἔχει ἀπόλιαν τὰ τέρποντα , τὰ δὲ ἐπιστρεφόντα ὠφελεῖν , πολλῷ μᾶλλον ἐν τοῖς πνευματικοῖς . Διὰ τοῦτο μηδὲς ἀγανακτεῖ τοῖς νόμοις , ἀλλὰ καὶ κοινὴν ὠφελείαν ἀπαντες τίθενται τὸ πρᾶγμα . Οὐ γὰρ ἀλλοδὲν ποθεν ξένοι καὶ πολέμιοι τῶν νομοθετουμένων ἐλθόντες ταῦτα διετάξαντο , ἀλλ’ αὐτοὶ οἱ πολῖται , οἱ προεστῶτες , οἱ κηδεμόνες · καὶ τοῦτο σωτηρίας καὶ εὐνοίας τεκμήριον τυγχάνειν ἡγοῦνται , τὸ νόμους θέσθαι . Καίτοι γε κολάσεως οἱ νόμοι γέμουσι , καὶ οὐκ ἔστιν εὑρεῖν νόμον κολάσεως χωρὶς . Πῶς οὖν οὐκ ἀτοπον , τοὺς μὲν ἐκείνους ἐξηγουμενους τοὺς νόμους , καὶ σωτήρας καὶ εὐεργέτας καὶ προεστάτας ἀποκαλεῖν , ἡμᾶς δὲ βαρεῖς τινὰς καὶ χαλεποὺς ἡγεῖσθαι , ἂν τοὺς τοῦ Θεοῦ νόμους λέγωμεν ; “ Οταν γὰρ περὶ γεύσεως διαλεγώμεθα , στέλλους τοὺς νόμους κινουμέν · καὶ καθάπερ οἱ ἔξωθεν τοὺς φονικοὺς , τοὺς περὶ λωποδυτῶν , τοὺς γαμικοὺς , καὶ πάντας τοὺς τοιούτους , οὕτω καὶ ἡμεῖς τοὺς κολαστικούς , οὓς οὐκ ἄνθρωπος ἔθηκεν , ἀλλ’ αὐτὸς ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Παῖς . “ Ὁ ἀνελείψαμεν κολαζέσθω , φησίν · τοῦτο γὰρ ἡ παραβολὴ βούλεται . “ Ὁ μνησικακίων τιμωρεῖσθω τιμωρίαν ἰσάχτην , ὁ ὀργιζόμενος εἰκῇ , εἰς τὸ πῦρ ἐμβαλλέσθω · ὁ λοιδορῶν , τινύντω εἴχη ἐν τῇ γῇ .
Lemmas: εὐπραγία μικρός ὁράω πρός ὁ ἐκεῖνος ἔκδοσις . Ζεύς οὗτος ὁ ὑστεραῖος ἀντιτίθημι ἀλλήλων , καί ὁ πλείων ὁ ἀθυμία ἐκεῖνος δέχομαι . εἰμί δέ ἐν ὁ ἔξωθεν τοσοῦτος ἔχω ἀπόλιος ὁ τέρπω , ὁ δέ επιστρέφω ὠφελέω , πολύς μᾶλλον ἐν ὁ πνευματικός . Ζεύς οὗτος μηδὲς ἀγανακτέω ὁ νόμος , ἀλλά καί κοινός ὠφέλεια ἅπας τίθημι ὁ πρᾶγμα . οὖον γάρ ἀλλοδὲν πόθεν ξένος καί πολέμιος ὁ νομοθετέω ἔρχομαι οὗτος διατάσσω , ἀλλά αὐτός ὁ πολίτης , ὁ προίστημι , ὁ κηδεμών · καί οὗτος σωτηρία καί εὔνοια τεκμήριον τυγχάνω ἡγέομαι , ὁ νόμος τίθημι . καίτοι γε κόλασις ὁ νόμος γέμω , καί οὐ εἰμί εὑρίσκω νόμος κόλασις Χωρὶς . Πῶς οὖν οὐ ἄτοπος , ὁ μέν ἐκεῖνος ἐξηγέομαι ὁ νόμος , καί σωτήρ καί εὐεργέτης καί προΐστημι ἀποκαλέω , ἐγώ δέ βαρύς τις καί χαλεπός ἡγέομαι , εἄν ὁ ὁ Θεός νόμος λέγω ; “ ὅταν γάρ περί γεῦσις διαλέγω , στέλλω ὁ νόμος κινέω · καί καθάπερ ὁ ἔξωθεν ὁ φονικός , ὁ περί λωποδύτης , ὁ γαμικός , καί πᾶς ὁ τοιοῦτος , οὗτος καί ἐγώ ὁ κολαστικός , ὅς οὐ ἄνθρωπος τίθημι , ἀλλά αὐτός ὁ μονογενής ὁ Θεός Παῖς . “ ὁ ἀναλείφω κολάζω , φημί · οὗτος γάρ ὁ παραβολή βούλομαι . “ ὁ μνησικακία τιμωρέω τιμωρία ἰσάχτην , ὁ ὀργίζω εἰκῇ , εἰς ὁ πῦρ ἐμβάλλω · ὁ λοιδορέω , τίνω ἔοικα ἐν ὁ γῆ .
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0060.3
ΟΜΙΛΙΑ ζ’ α .
Lemmas: Ὁμιλία γῆ ὅς .
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0060.4
“ Ἄνδρες “ Ισραηλίται , ἀκούσατέ μου τοὺς λόγους τούτους .
Lemmas: “ ἀνήρ “ Ἰσραηλίτης , ἀκούω ἐγώ ὁ λόγος οὗτος .
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0060.5
α . Οὐκ ἔστι κολακεῖν τὸ ῥῆμα · ἀλλ’ ἐπειδὴ καθήκαστο αὐτῶν σφόδρος , ἀνήντη αὐτοῖς λοιπὸν , καὶ ἀναμιμνήσκει τοῦ Δαυὶδ εὐχάριως . Καὶ πάλιν ἀπὸ προοιμίου ἀρχεται · ἵνα μὴ θορυβηθῶσιν , ἐπειδὴ ἐμελλεν αὐτοῖς τοῦ “ Ἰησοῦ ἀναμιμνήσκειν . “ Ἀνωτέρω μὲν γὰρ οὐκ ἂν ἐθορυβήθησαν τοῦ προφήτου ἀκούοντες , τὸ δὲ ὄνομα τοῦ “ Ἰησοῦ εὐθὺς ἐν αὐτοῖς προεῖπε . Καὶ οὐκ εἶπεν , Πιστεύθη , ἀλλὰ , “ Ἀκούσατε , ὅπερ ἦν ἀναγκαῖον . Καὶ ὅρα , πῶς οὐδὲν λέγει τῶν ἡφελόν , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν σφόδρα ταπεινῶν ἀρχεται . “ Ἰησοῦν , φησίν , τὸν Ναυμαρίων . Εὐθὺς τὴν πατριδὰ λέγει , ἧπερ ἐδόκει εὐτελὴς εἶναι . Καὶ οὐδὲν μέγα τῶν · β λέγει περὶ αὐτοῦ , οὐδ’ οἷον ἂν τις εἴπει περὶ προφήτου . “ Ἰησοῦν , φησίν , τὸν Ναυμαρίων , ἄνδρα ἀποδεδειγμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς ὑμᾶς . “ Ὅρα , ποῖον ἦν τοῦτο μέγα , τὸ εἰπεῖν , ὅτι παρὰ τοῦ Θεοῦ ἀπεστάλη . Τοῦτο γὰρ ἄνω καὶ κάτω καὶ αὐτὸς ἐποιοῦν · δαξε καὶ “ Ἰωάννης · καὶ οἱ ἀπόστολοι δεῖξαι . “ Ἄκουσε γὰρ “ Ἰωάννου λέγοντος · “ Ἐκεῖνός μοι εἶπεν , ἐγὼ δι’ ἄν ἴδῃς τὸ Πνεῦμα καταβαῖνον καὶ μένον ἐπ’ · αὐτὸν ,
Lemmas: ὅς . οὐ εἰμί κολάζω ὁ ῥῆμα · ἀλλά ἐπεί καθίημι αὐτός Σφόδρος , ἀνίημι αὐτός λοιπός , καί ἀναμιμνήσκω ὁ Δαυίδ εὐχάριος . καί πάλιν ἀπό προοίμιον ἀρχω · ἵνα μή θορυβέω , ἐπεί μέλλω αὐτός ὁ “ Ἰησοῦς ἀναμιμνήσκω . “ ἀνώτερος μέν γάρ οὐ εἄν θορυβέω ὁ προφήτης ἀκούω , ὁ δέ ὄνομα ὁ “ Ἰησοῦς εὐθύς ἐν αὐτός προεῖπον . καί οὐ εἶπον , πιστεύω , ἀλλά , “ ἀκούω , ὅσπερ εἰμί ἀναγκαῖος . καί ὁράω , πῶς οὐδείς λέγω ὁ ἀφαιρέω , ἀλλά ἀπό ὁ σφόδρα ταπεινός ἀρχω . “ Ἰησοῦς , φημί , ὁ ναυμαριευς . εὐθύς ὁ πατρίς λέγω , ὁ δοκέω εὐτελής εἰμί . καί οὐδείς μέγας ὁ · Β λέγω περί αὐτός , οὐδέ οἷος εἄν τις εἶπον περί προφήτης . “ Ἰησοῦς , φημί , ὁ ναυμαριευς , ἀνήρ ἀποδείκνυμι ἀπό ὁ Θεός εἰς σύ . “ Ὅρας , ποῖος εἰμί οὗτος μέγας , ὁ εἶπον , ὅτι παρά ὁ Θεός ἀποστέλλω . οὗτος γάρ ἄνω καί κάτω καί αὐτός ποιέω · δαξε καί “ Ἰωάννης · καί ὁ ἀπόστολος δείκνυμι . “ ἀκούω γάρ “ Ἰωάννης λέγω · “ ἐκεῖνος ἐγώ εἶπον , ἐγώ διά ἄν ὁράω ὁ πνεῦμα καταβαίνω καί μένω ἐπί · αὐτός ,
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0060.6
οὗτός ἐστιν . Αὐτὸς δὲ ὁ Χριστὸς καὶ μεθ’ ὑπερβολῆς τοῦτο ποιεῖ , λέγων · [ 48 ] “ Ἄπ’ ἐμαυτοῦ οὐκ ἤλθον , ἐκείνός με ἐπέμψεν . Καὶ πανταχοῦ δι’ Γραφῶν τοῦτο μαλίστα ἐστι τὸ σπουδαζόμενον . Διὰ τοῦτο καὶ ἄγιος οὕτος ὁ χορευταὶ τοῦ μακαρίου χοροῦ , ὁ ἐραστὴς τοῦ Χριστοῦ , ὁ σφόδρος μαθητής , ὁ τὰς χλεῖς πιστεύσας τῶν οὐρανῶν , ὁ τὴν ἀποκάλυψιν δεξάμενος εἰς τὴν πνευματικὴν , καταστειλάς αὐτοὺς τῷ φόβῳ , καὶ σεῖρας μεγάλων ἡμιωμένων , καὶ ποιήσας ἀφετισμοὺς , τὸτε καὶ περὶ ἐκείνου διαλέγεται . “ Ἰσθαι , οἷον ἐτόλμησε μεταξὺ τῶν φονευόντων εἰπεῖν , ὅτι ἀνέστη . Καὶ οὐ λέγει , ὅτι ἀνέστη εὐθὺς , ἀλλ’ ὅτι ἀπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς ὑμᾶς ἦκει . Τοῦτο δὲ ὅλιον οἱ ἐποίησεν . Οὐχὶ λέγει , ὅτι αὐτὸς , ἀλλὰ ὅτι δι’ αὐτοῦ Θεοῦ , ἵνα μᾶλλον τῇ μετριάζειν ἐφελκύσῃ , ἐφ’ ὃ αὐτοῖς , καὶ καλεῖ μάρτυρας , καὶ φησίν · “ Ἄνδρα ἀποδεδειγμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς ὑμᾶς δι’ ἄνδρα καὶ τέρατα καὶ σημείους οἱ ἐποίησεν δι’ αὐτοῦ ὁ Θεὸς ἐν μέσῳ ὑμῶν , καθὼς καὶ αὐτοὶ οἴδατε . Εἶτα ἐμπασὼν εἰς τὸ τολμᾶμα αὐτῶν τὸ ἐν ἀγὴς ἐκεῖνο , ὅρα πῶς πειράται αὐτοὺς ἀπαλλάξει τοῦ ἐγκλήματος · οἱ γὰρ καὶ ὠφωμένοι ἦν , ὅμως ἀνδροφόνιοι ἦσαν . Τοῦτον , φησίν , τῇ ὡρισμένῃ βουλῇ
Lemmas: οὗτος εἰμί . αὐτός δέ ὁ Χριστός καί μετά ὑπερβολή οὗτος ποιέω , λέγω · [ 48 ] “ ἀπό ἐμαυτοῦ οὐ ἔρχομαι , ἐκεῖνος ἐγώ πέμπω . καί πανταχοῦ διά Γραφής οὗτος μαλρός εἰμί ὁ σπουδάζω . Ζεύς οὗτος καί ἅγιος οὗτος ὁ χορευτής ὁ μακάριος χορός , ὁ ἐραστής ὁ Χριστός , ὁ Σφόδρος μαθητής , ὁ ὁ χλέω πιστεύω ὁ οὐρανός , ὁ ὁ ἀποκάλυψις δέχομαι εἰς ὁ πνευματικός , καταστέλλω αὐτός ὁ φόβος , καί σειρά μέγας ἡμιωμένων , καί ποιέω ἀφετισμοὺς , τότε καί περί ἐκεῖνος διαλέγω . “ Ἰσθαι , οἷος τολμάω μεταξύ ὁ φονεύω εἶπον , ὅτι ἀνίστημι . καί οὖον λέγω , ὅτι ἀνίστημι εὐθύς , ἀλλά ὅτι ἀπό ὁ Θεός εἰς σύ ἥκω . οὗτος δέ ὅλιον ὁ ποιέω . οὐ λέγω , ὅτι αὐτός , ἀλλά ὅτι διά αὐτός Θεός , ἵνα μᾶλλον ὁ μετριάζω ἐφέλκω , ἐπί ὅς αὐτός , καί καλέω μάρτυς , καί φημί · “ ἀνήρ ἀποδείκνυμι ἀπό ὁ Θεός εἰς σύ διά ἀνήρ καί τέρας καί σημειόω ὁ ποιέω διά αὐτός ὁ θεός ἐν μέσος σύ , καθώς καί αὐτός οἶδα . εἶτα μπάσος εἰς ὁ τολμάω αὐτός ὁ ἐν ἄγνυμι ἐκεῖνος , ὁράω πῶς πειράω αὐτός ἀπαλλάσσω ὁ ἔγκλημα · ὁ γάρ καί ὠφωμένοι εἰμί , ὅμως ανδροφονιω εἰμί . οὗτος , φημί , ὁ ὁρίζω βουλή
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0064.2
γ . Ἐνταῦθα οὐχ ἔτι μεθ’ ὑποστολῆς ὁ δημηγορεῖ , ἔχων τὸ ἀπὸ τῶν εἰρημένων θάρσος , οὐδὲ λέγει . Ἐξὼν εἰπὶν , οὐδὲ ὅτι τοῦτα · λέγει δὲ φανερῶς , Κύριε ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου , Κάθου ἐκ δεξιῶν μου , ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου . Εἰ δὲ τοῦ Δαυὶδ Κύριος , πῶς μᾶλλον αὐτῶν , Κάθου ἐκ δεξιῶν μου . Τὸ πᾶν ἐνταῦθα τάξειεν . Ἐως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου . Ἐνταῦθα καὶ φόβον ἐπέστησεν μέγαν , καθάπερ ἐν τῇ ἀρχῇ ἐδειξεν , οἷα τῶν φίλων ἐργά · ζιτα , οἷα τοὺς ἐχθροὺς . Καὶ πάλιν τὴν κράτησιν , ἵνα μὴ ἀπειπῇται , τῷ Πατρὶ ἀνατίθησι . Ἐπεὶ οὖν μεγάλα ἐργάσατο , πάλιν ἐπὶ τὰ ταπεινὰ τὸν λόγον κατᾶγει . Ἀγαλῶς οὖν γινωσκέτω , φησί , πᾶς οἶκος Ἰσραήλ · τούτῳ , Μὴ ἀμφορδοθεῖτε , μὴ ἀμφιβάλλετε . Εἴτα καὶ ἐπιστακτικῶς λοιπὸν Ὑπὸ καὶ Κύριον αὐτὸν καὶ Χριστὸν ὁ Θεὸς ἐποίησε . Τοῦτο ἀπὸ τοῦ Δαυὶδ καὶ ἀπὸ τοῦ Ψαλμοῦ ἐμνημόνευσε . Δεῖν γὰρ εἰπεῖν , Ἀγαλῶς οὖν γινωσκέτω πᾶς οἶκος Ἰσραήλ , ὅτι ἐκ δεξιῶν κάθεται , ὅπερ ἦν μέγα , τοῦτο ἀφεῖς , ἕτερον ἐπάγει τὸ πολὺ ταπεινότερον εἰπεῖν , Ἐποίησε , τούτῳ , Κατέστησεν . Ὧστε οὐδὲν περὶ οἰκωσίας ἐνταῦθα , ἀλλὰ πᾶν φησὶ περὶ τοῦτου . Τοῦτον τὸν Ἰησοῦν , ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε . Καλῶς ἐνταῦθα
Lemmas: γ . ἐνταῦθα οὐ ἔτι μετά ὑποστολή ὁ δημηγορέω , ἔχω ὁ ἀπό ὁ εἴρω θάρσος , οὐδέ λέγω . ἔχω εἶπον , οὐδέ ὅτι τοῦτα · λέγω δέ φανερῶς , κύριος ὁ Κύριος ὁ κύριος ἐγώ , κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ , ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ . εἰμί δέ ὁ Δαυίδ Κύριος , πῶς μᾶλλον αὐτός , κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ . ὁ πᾶς ἐνταῦθα τάσσω . ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ . ἐνταῦθα καί φόβος ἐφίστημι μέγας , καθάπερ ἐν ὁ ἀρχή δείκνυμι , οἷος ὁ Φίλων ἐργάομαι · Ζίτα , οἷος ὁ ἐχθρός . καί πάλιν ὁ κράτησις , ἵνα μή ἀπολέγω , ὁ πατήρ ἀνατίθημι . ἐπεί οὖν μέγας ἐργάζομαι , πάλιν ἐπί ὁ ταπεινός ὁ λόγος κατάγω . Ἀγαλῶς οὖν γιγνώσκω , φημί , πᾶς οἶκος Ἰσραήλ · οὗτος , μή αμφορδοθεω , μή ἀμφιβάλλω . εἴτα̅ καί ἐπιστακτικός λοιπός ὑπό καί κύριος αὐτός καί Χριστός ὁ θεός ποιέω . οὗτος ἀπό ὁ Δαυίδ καί ἀπό ὁ ψαλμός μνημονεύω . δήω γάρ εἶπον , Ἀγαλῶς οὖν γιγνώσκω πᾶς οἶκος Ἰσραήλ , ὅτι ἐκ δεξιός κάθομαι , ὅσπερ εἰμί μέγας , οὗτος ἀφίημι , ἕτερος ἐπάγω ὁ πολύς ταπεινός εἶπον , ποιέω , οὗτος , καθίστημι . ὥστε οὐδείς περί οἰκωσίας ἐνταῦθα , ἀλλά πᾶς φημί περί οὗτος . οὗτος ὁ Ἰησοῦς , ὅς σύ σταυρόω . καλῶς ἐνταῦθα
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0064.3
ἔληξε , διασαλῶν αὐτῶν τὴν διάνοιαν . Ἐπειδὴ γὰρ ἐδεῖξεν ἡλίκον ἐστὶ , τότε λοιπὸν , καὶ τὸ τολμημα ἐγύμνωσεν , ὥστε μεῖζον δεῖξαι καὶ τὴν φόβον αὐτοὺς εἶναι . Οὐ γὰρ οὕτω · οἱ ἄνθρωποι ταῖς εὐεργεσίαις ἐπάγονται , ὡς τῷ φόβῳ σωφρονίζονται . Οἱ δὲ θαυμαστοὶ καὶ μεγάλοι καὶ Θεῷ φίλοι , οὕτως τούτων δύνανται · οἷος ὁ Παῦλος ἦν . Οὐ γὰρ βασιλείας , οὐ γένεως λόγον ἐποιεῖτο .
Lemmas: λήγω , διασαλῶν αὐτός ὁ διάνοια . ἐπεί γάρ δείκνυμι ἡλίκος εἰμί , τότε λοιπός , καί ὁ τόλμημα γυμνόω , ὥστε μείζων δείκνυμι καί ὁ φόβος αὐτός εἰμί . οὖον γάρ οὗτος · ὁ ἄνθρωπος ὁ εὐεργεσία ἐπάγω , ὡς ὁ φόβος σωφρονίζω . ὁ δέ θαυμαστός καί μέγας καί Θεός φίλος , οὕτως οὗτος δύναμαι · οἷος ὁ Παῦλος εἰμί . οὖον γάρ βασίλεια , οὖον γένης λόγος ποιέω .
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0064.5
Πλὴν ὅτι καὶ ἡδονὴν ἔχει , δῆλον ἐκεῖθεν . Ἐν τισὶ γὰρ νομίζεσθαι εἶναι τὸν ἀχρόγυλον , ἐν τισὶ δὲ τὸν ἀνεξίκακον καὶ πρᾶον , οὐχὶ τοῦτο μὲν ἡ ψυχὴ ἐρπὴμα τινὶ πολλὴν ἔχουσαν τὴν ἡσυχίαν ἔοικεν · ἡ ἐκεῖνον δὲ ἀγρύπ καὶ ὀρθόβην , ἐνδὴ πολλὴ ἡ κραυγή
Lemmas: πλήν ὅτι καί ἡδονά ἔχω , δῆλος ἐκεῖθεν . ἐν τις γάρ νομίζω εἰμί ὁ ἀχρόγυλον , ἐν τις δέ ὁ ἀνεξίκακος καί πρᾶος , οὐ οὗτος μέν ὁ ψυχή ἐρπὴμα τις πολύς ἔχω ὁ ἡσυχία ἔοικα · ὁ ἐκεῖνος δέ ἀγρύπ καί ορθοβαινω , ἐνδέω πολύς ὁ κραυγή
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0065.1
τῶν ἀκολουθῶν καὶ χαμηλοῖς , καὶ ἡμιόνους καὶ ὄνους , μεγάλα τοῖς προσίοῦσιν ἐμβάλλων , ὥστε μὴ καταπατηθῆναι ; [ 55 ] οὐχ ἡ μὲν τοῦ τοιούτου ταῖς μέσαις πάλιν τῶν πόλεων ἐοικυῖά ἐστιν , ἐνθα νῦν μὲν ἐντεῦθεν ἀργυροκόπων , νῦν δὲ ἐκεῖθεν τῶν χαλκοκόπων ὁ ἦχος πολὺς γίνεται , καὶ οἱ μὲν ἐπηρεάζουσιν , οἱ δὲ ἐπηρεάζονται ; Ἄλλ' ἡ τοῦτον χορευφῆ τινι δοκεῖν ὄρχον , λεπτὴν μὲν τὴν αἴραν , καθαρὰν δὲ τὴν ἀκτίνα ἔχουμένην , διειδὴ τὰ νῆματα προχέοντι τῶν πηγῶν , καὶ πολλάς τῶν ἀνθῶν προβαλλομένου τὰς χάριτας , τῶν ἑαρινῶν ὁμοίως λειμῶνων τε καὶ παραδείσων , καὶ φυτοῖς καὶ ἄνθεσι κοσμουμένου καὶ καταρβύτου ; ὅταν · εἰ τις δὲ καὶ τυχ γένους , λιγυρὰ καὶ πολλῇ καταχέουσα ἐ πὼν ἀκούουσων τὴν ἡδονήν . " Π γὰρ δρυὸς ὁψιχὸλ ἀκροὶ τῶν δένδρων ἐριζάουσι τοῖς πετάλοις , καὶ τέττιγες , καὶ ἀδόντες , καὶ χελιδόνες , συμφώνως μίαν τινὰ ἀποτελοῦσι μουσικήν · ἡ ζέφυρος ἡρέμα τῶν πετάλων τοὺς δένδρους προσπίπτων , πίπτει καὶ πεύκας συριζούσας , καὶ κύκνους · πολλάκις · μμεῖται · ἡ λειμὼν ῥόδα προβάλλων καὶ κρίνα ἀλλήλοις προσκεκλιωτά καὶ κυανίζοντα , καθάπερ πέλαγος κυανὸν ἡρέμα κυματούμενον δείκνυσι . Μᾶλλον δὲ πολλάς εἰκόνας εὑροῖ τις ἄν . " Ὅταν μὲν γὰρ εἰς τὰ ῥόδα τις ἀποβλέψῃ , τὴν Ἰριν εἰσεταί καθαράν · ὅταν δὲ εἰς τὰ ἱα , θάλατταν κυματουμένην · ὅταν δὲ εἰς τὰ κρίνα , τὸν οὐρανόν . Οὐ τῇ θέᾳ δὲ μόνον , οὐδὲ τῇ ὀσμῇ τέρπεται ἀντὸς ο τοιούτος , ἀλλὰ καὶ τῷ σώματι αὐτῷ . Ἐκεῖνον γὰρ μᾶλλον ἀνίσει τε καὶ ἀναπαύει ποιεῖ , ὥστε νομίζειν ἐν ὀρανῷ μᾶλλον εἶναι , ἢ ἐπὶ γῆς .
Lemmas: ὁ ἀκολουθέω καί χαμηλός , καί ἡμίονος καί ὄνος , μέγας ὁ πρόσειμι ἐμβάλλω , ὥστε μή καταπατέω ; [ 55 ] οὐ ὁ μέν ὁ τοιοῦτος ὁ μέσος πάλιν ὁ πόλις ἔοικα εἰμί , ἔνθα νῦν μέν ἐντεῦθεν ἀργυροκόπος , νῦν δέ ἐκεῖθεν ὁ χαλκοκοπος ὁ ἦχος πολύς γίγνομαι , καί ὁ μέν ἐπηρεάζω , ὁ δέ επηρεάζω ; ἄλλος ὁ οὗτος χορευφῆ τις δοκέω ὄρχος , λεπτός μέν ὁ αἶρα , καθαρός δέ ὁ ἄκτινος ἔχω , διειδής ὁ νῆμα προχέω ὁ πηγή , καί πολύς ὁ ἄνθος προβάλλω ὁ χάρις , ὁ ἐαρινός ὁμοίως λειμών τε καί παράδεισος , καί φυτός καί ἄνθος κοσμέω καί καταρβυος ; ὅταν · εἰμί τις δέ καί τυχ γένος , λιγυρός καί πολύς καταχέω εἰ πάω ἀκούω ὁ ἡδονή . " Π γάρ δρῦς ὁψιχὸλ ἄκρος ὁ δένδρον ἐρίζω ὁ πέταλος , καί τέττιξ , καί ἀείδω , καί χελιδών , σύμφωνος εἷς τις ἀποτελέω μουσικός · ὁ ζέφυρος ἡρέμα ὁ πέταλος ὁ δένδρον προσπίπτω , πίπτω καί πεύκη συρίζω , καί κύκνος · πολλάκις · μιμέομαι · ὁ λειμών ῥόδον προβάλλω καί κρίνον ἀλλήλων προσκεκλιους καί κυανίζω , καθάπερ πέλαγος κυανός ἡρέμα κυματόω δείκνυμι . μᾶλλος δέ πολύς εἰκών εὑρίσκω τις ἄν . " ὅταν μέν γάρ εἰς ὁ ῥόδον τις ἀποβλέπω , ὁ Ἶρις εἶμι καθαρός · ὅταν δέ εἰς ὁ ἰά , θάλασσα κυματόω · ὅταν δέ εἰς ὁ κρίνον , ὁ οὐρανός . οὖον ὁ θέα δέ μόνος , οὐδέ ὁ ὀσμή τέρπω Ἄντος ὁ τοιούτος , ἀλλά καί ὁ σῶμα αὐτός . ἐκεῖνος γάρ μᾶλλον ἀνίημι τε καί ἀναπαύω ποιέω , ὥστε νομίζω ἐν οὐρανός μᾶλλον εἰμί , ἢ ἐπί γῆ .
joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0065.2
δ' . Ἔστι καὶ ἑτέρα τις τυχ , ὅταν ὕδωρ ἀπὸ τῆς ἀκροῦν εἰς διὰ χαραδρῶν αὐτομάτως φερόμενον , καὶ ταῖς ὑποκειμέναις ψήφοις ἡρέμα ἐπιφθόγγον ἤσυχὼ κτύπῳ , οὕτως ἐκλύῃ τὰ μέλη τῶν τῇ ἡδονῇ , ὥστε καὶ ταχέως τὴν λυσίμελιαν ὀφθαλμοῖς ὑπὸν ἐπἀγειν . " Πόσως ἡχοῦμε τοῦ διηγήματος · τάχα καὶ ἐρασταὶ γεγόναι ἐρμίας . Ἄλλὰ ταύτης τῆς ἐρμμίας ἡδίων πολλῷ τοῦ μακροθύμου ἡ ψυχή . Οὐ γὰρ ἵνα λειμῶνα ὑπογράψωμεν , οὐδ' ἵνα πρὸς ἐπίδειξιν τὸν λόγον ἀγάγωμεν , ταύτης ψυμᾶδα τῆς εἰκόνος · ἀλλ' ἵνα διὰ τῆς ὑπογραφῆς ἰδόντες , δση τῶν μακροθύμων ἡ ἡδονή , καὶ ὅτι πολλῷ ἀνδρὶ μακροθύμῳ συγγινόμενος ἄν τις καὶ ἡδοῖτο καὶ ὠφελοῖτο , τῇ τοιούτος ὁμιλίᾳς χωρίως , τοῦτ᾿αὐς μεταδιώψης . " Ὅταν γὰρ μηδὲ πνεῦμα σφοδρὸν ἀπὸ ταύτης ἐξέρχηται τῆς ψυχῆς , ἀλλ' ἡμεροὶ τινες λόγοι καὶ προσγνεῖς , καὶ ὄντας ἐκεῖνο τὸ τοῦ ζεφυροῦ ἡρεμον εἰκονίζοντες , καὶ παραινεσεις , οὐδὲν μὲν ἔχουσαι στίφον , τοὺς δὲ δρυίδας τοὺς ὀψιχολοὺς μιμουμένης · πῶς οὐ τοῦτο βέλτιον ; Οὐ γὰρ σώματι προσπίπτει τοῦ λόγου ἡ αὐρα , ἀλλὰ ψυχῇς ἀνίσειν . Οὐχ ἄν ἰατρὸς πυρετόντα ἀνθρώπων οὕτω ταχέως ἀπαλλάξει τοῦ πυρετοῦ , δι' αἰσθητόπου σπουδῆς , ὡς μακροθύμος ἀνὴρ καὶ ὁργιλον καὶ καύδονον ὑπὸ τῆς ὀργῆς λαβὼν , καταλύσει διὰ τοῦ πνεύματος τῶν οἰκείων λόγων . Καὶ τί λέγω ἰατρὸν ; Οὐδὲ σιδηρος πεπυρωμένος καὶ ὑδατι βαπτίμενος · οὕτω ταχέως τῆς ὀσμῆς ἀρίσταται · ὡς εἰς μακροθύμων ψυχὴν ἀνθρώπου ὀργίλος ἐμπέσοι . Καθάπερ δὲ ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς , εἰ εἰσέλθαιεν ὀψιχολὸν δρυίδας ,
Lemmas: δέ . εἰμί καί ἕτερος τις τυχ , ὅταν ὕδωρ ἀπό ὁ ἀκροῦν εἰς διά χαράδρα αὐτόματος φέρω , καί ὁ ὑπόκειμαι ψῆφος ἡρέμα επιφθογγος ἥσυχος κτύπος , οὕτως ἐκλύω ὁ μέλος ὁ ὁ ἡδονή , ὥστε καί ταχέως ὁ λυσιμελια ὀφθαλμός ὕπειμι ἐπάγω . " πόσος ηχώ ὁ διήγημα · τάχα καί ἐραστής γονεύς Ἑρμίας . ἀλλά οὗτος ὁ ἐρμμίας ἡδύς πολύς ὁ μακρόθυμος ὁ ψυχή . οὖον γάρ ἵνα λειμών ὑπογράφω , οὐδέ ἵνα πρός ἐπίδειξις ὁ λόγος ἄγω , οὗτος ψυμαδαω ὁ εἰκών · ἀλλά ἵνα διά ὁ ὑπογραφή ὁράω , δέση ὁ μακροθυμέω ὁ ἡδονή , καί ὅτι πολύς ἀνήρ μακροθυμῶ συγγίγνομαι ἄν τις καί ἥδομαι καί ὠφελέω , ὁ τοιούτος ὁμιλία χωρίως , τοῦτα μεταδιώψης . " ὅταν γάρ μηδέ πνεῦμα σφοδρός ἀπό οὗτος ἐξέρχομαι ὁ Ψυχή , ἀλλά ἡμερόω τις λόγος καί προσγιγνώσκω , καί εἰμί ἐκεῖνος ὁ ὁ Ζέφυρος ἤρεμος εἰκονίζω , καί παραίνεσις , οὐδείς μέν ἔχω στίφος , ὁ δέ δρυιδαις ὁ οψιχολος μιμέομαι · πῶς οὖον οὗτος ἀγαθός ; οὖον γάρ σῶμα προσπίπτω ὁ λόγος ὁ αὔρα , ἀλλά ψύχω ἀνίημι . οὐχ ἄν ἰατρός πυρέσσω ἄνθρωπος οὗτος ταχέως ἀπαλλάσσω ὁ πυρετός , διά αἰσθητόπου σπουδή , ὡς μακρόθυμος ἀνήρ καί ὀργίλος καί καῦδος ὑπό ὁ ὀργή λαμβάνω , καταλύω διά ὁ πνεῦμα ὁ οἰκέω λόγος . καί τίς λέγω ἰατρός ; οὐδέ σίδηρος πυρόω καί ὕδωρ βάπτω · οὗτος ταχέως ὁ ὀσμή ἀριστάω · ὡς εἰς μακροθυμέω ψυχή ἄνθρωπος ὀργίλος ἐμπίπτω . καθά δέ ἐπί ὁ ἀγορά , εἰμί εἰσέρχομαι οψιχολος δρυιδαις ,