joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0268.3
β᾽ . Καὶ πῶς , φησί , προηγουμενῶς εἰς τὰς συναγωγὰς εἰσεῖτε ; Ἄλλ᾽ Ἕλληνας , ἐπειδὴ διὰ τῶν ᾿Ιουδαίων , ἐξ ὧν ᾿Ιουδαῖοι διελέγετο . Ἡδεῖ δὲ , ὅτι τοῦτο μάλιστα [ 282 ] Ἑθνειοὶ τῇ πρὸς πίστιν προσάγουν . Αὐὸ τοῦτο εἰς , Ἐγὼ ὅσον ἐπὶ ἐπὶ ἐθνῶν ἀπόστολος . Καὶ αἱ ἐπιστολαὶ δὲ αὐτοῦ πρὸς ᾿Ιουδαίους πᾶσαι εἰσὶν ἀπομαχμέναι . Ὅτι τὸν Χριστόν , φησίν , ἔδει παθεῖν . Εἰ παθεῖν ἔδει , πάντας · καὶ ἀναστῆναι · πολλῶν γὰρ ἐκεῖνοι θαυμάσιωτερον τοῦτο . Εἰ γὰρ τὸν οὐδὲν ἔδικηκότα εἰς θάνατον ἐξέδωκε , πολλῷ μᾶλλον ἀνέστησεν αὐτόν . Προσλαβόμενοι δὲ τινὰς τῶν ἀγοραίων οἱ ἀπειθῶντες ᾿Ιουδαῖοι , ἐθορύβουν τὴν πόλιν , φησίν . Ποτε πλείους ἦσαν οἱ Ἕλληνες . Καὶ προσλαμβάνουσι τινὰς , ἐπειδὴ οὐχ ὁνόμασιν ἐαυτοὺς ἀρχεῖν πρὸς τὴν στάσιν τῶν ᾿Ιουδαίων , καὶ ἐπειδὴ οὐχ ὁν αἰτίαν εἶληχον . Θορύβῳ δὲ τὰ τοιαῦτα ἀνύουσι , καὶ προσήλθεν ἀνδρῶν πονηρῶν . Μὴ εὑρόντες δὲ αὐτοὺς , φησίν , ἔσυρον τὸν Ἰάσοννα . Ἄ τῆς τυραννίας ! ἀπὸ τῶν οἰκιῶν εἰλῶσι αὐτοὺς ἀπλῶς . Οὗτοι πάντες ἀπείσαντι τῶν τοῦ Καίσαρος δογμάτων πράσσουσι , βασιλέα , φησί , λέγοντες ἕτερον εἶναι Ἰησοῦν . Ἐπειδὴ οὐδὲν ἐναντίον ἔλεγον τοῖς δεδοχμένοις , οὐδὲ παρεκίνουν τὴν πόλιν , ἐγὼ ἕτερον ἔγκλημα αὐτοὺς ἀγούσι , καὶ εἰς καθοσίωσιν διαβάλλουσι . Καὶ τί φοβεῖσθε , εἰ γε τέθνηκεν ; Ὅρα τοὺς διωγμοὺς πανταχοῦ τὸ κήρυγμα ἐκτείνοντας . Οὗτοι μὲν οὖν , φησίν , εὐγενέστεροι ἦσαν τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ · τούτεστιν , οὐδὲν πονηρὸν πράττοντες · ἀλλ᾽ οἱ μὲν ἐπεισῆλθον , οὗτοι δὲ καὶ τὸ ἐναντίον ποιοῦσι θορυβοῦντες αὐτούς . Πολλοὶ μὲν οὖν ἐξ αὐτῶν ἐπίστευσαν καὶ τῶν Ἑλληνίδων , φησί , γυναικῶν . Πάλιν ἐνταῦθα πιστεύσουσι Ἕλληνες . Σὺ δὲ μοι θεά , ὅτι οἰκονομικῶς ἔργων οὐ δεῖλιώτερες · ἢ γὰρ ἂν ἐπαύσαντο κηρύττοντες , καὶ οὐχὶ μᾶλλον παρώξυναν . Ἄλλ᾽ ἐκ τούτου δύο γέγονε · καὶ ἐκεῖνοι ὁ θυμὸς ἐσδένυντο , καὶ τὸ κήρυγμα ἐπεδίδο . Ἄξιως δὲ τῆς ἀταξίας αὐτῶν εἶπεν · ὅτι ἤλθον κακεῖ
Lemmas: βε . καί πῶς , φημί , προηγουμένως εἰς ὁ συναγωγή εἴσειμι ; ἄλλος Ἕλλην , ἐπεί διά ὁ Ἰουδαῖος , ἐκ ὅς Ιουδαῖος διαλέγω . Ἡδύς δέ , ὅτι οὗτος μάλιστα [ 282 ] Ἑθνειοὶ ὁ πρός πίστις προσάγω . Αὐὸ οὗτος εἰς , ἐγώ ὅσος ἐπί ἐπί ἔθνος ἀπόστολος . καί ὁ ἐπιστολή δέ αὐτός πρός Ἰουδαῖος πᾶς εἰμί ἀπομάχομαι . ὅτι2 ὁ Χριστός , φημί , ἐσθίω πάσχω . εἰμί πάσχω ἐσθίω , πᾶς · καί ἀνίστημι · πολύς γάρ ἐκεῖνος θαυμάσιος οὗτος . εἰμί γάρ ὁ οὐδείς δικάζω εἰς θάνατος ἐκδίδωμι , πολύς μᾶλλον ἀνίστημι αὐτός . προσλαμβάνω δέ τις ὁ ἀγοραῖος ὁ ἀπειθέω Ιουδαῖος , θορυβέω ὁ πόλις , φημί . ποτός πλείων εἰμί ὁ Ἕλλην . καί προσλαμβάνω τις , ἐπεί οὐ ὄνομα ἑαυτοῦ ἄρχω πρός ὁ στάσις ὁ Ἰουδαῖος , καί ἐπεί οὐ εἰμί αἴτιος λαγχάνω . θόρυβος δέ ὁ τοιοῦτος ἀνύω , καί πρόσειμι ἀνήρ πονηρός . μή εὑρίσκω δέ αὐτός , φημί , σύρω ὁ Ἰάσων . ὅς ὁ τυραννία ! ἀπό ὁ οἰκίον εἴλω αὐτός ἀπλόος . οὗτος πᾶς ἀπεῖπον ὁ ὁ Καῖσαρ δόγμα πράσσω , βασιλεύς , φημί , λέγω ἕτερος εἰμί Ἰησοῦς . ἐπεί οὐδείς ἐναντίος λέγω ὁ δοκέω , οὐδέ παρακινέω ὁ πόλις , ἐγώ ἕτερος ἔγκλημα αὐτός ἄγω , καί εἰς καθοσίωσις διαβάλλω . καί τίς φοβέω , εἰμί γε θνῄσκω ; Ὅρας ὁ διωγμός πανταχοῦ ὁ κήρυγμα ἐκτείνω . οὗτος μέν οὖν , φημί , εὐγενής εἰμί ὁ ἐν Θεσσαλονίκη · τουτέστιν , οὐδείς πονηρός πράσσω · ἀλλά ὁ μέν ἐπεισέρχομαι , οὗτος δέ καί ὁ ἐναντίος ποιέω θορυβέω αὐτός . πολλός μέν οὖν ἐκ αὐτός πιστεύω καί ὁ Ἑλληνίς , φημί , γυνή . πάλιν ἐνταῦθα πιστεύω Ἕλλην . σύ δέ ἐγώ θεός , ὅτι οἰκονομικός ἔργον οὖον δέλιος · ἢ γάρ εἄν παύω κηρύσσω , καί οὐ μᾶλλον παροξύνω . ἄλλος ἐκ οὗτος δύο γίγνομαι · καί ἐκεῖνος ὁ θυμός εἰσδύνω , καί ὁ κήρυγμα ἐπιδίδωμι . ἀξίως δέ ὁ ἀταξία αὐτός εἶπον · ὅτι ἔρχομαι κέω