joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0373.3
νος ἦν αὐτῷ . Τῶν δὲ στρατιωτῶν βουλή ἐγένετο , ἵνα τοὺς δεσμίους ἀποκτείνωσι , μὴ τις ἐκκολυμβήσας ἐφυγῇ . Ὁ δὲ ἑκατόνταρχος βουλόμενος διασῶσαι τὸν Παῦλον , ἐκώλυσεν αὐτοὺς τοῦ βουλήματος , ἐκέλευσέ τε τοὺς δυναμένους κολυμβᾶν ἀπορρίψαντες πρώτους ἐκὶ τὴν τὴν ἐξίαν , καὶ τοὺς λοιποὺς οὐς μὲν ἐπὶ σανίσιν , οὐς δὲ ἐκὶ τινων τῶν ἀπὸ τοῦ πλοίου . Καὶ οὕτως ἐγένετο πάντας διασωθῆναι ἐκὶ τὴν γῆν . Καὶ διασωθέντες , τότε ἐπέγνωσαν , ὅτι Μελίτη ἡ νῆσος καλεῖται . Ὄρῃς ὅσον γέγονεν ἀγαθὸν ἀπὸ τοῦ χειμῶνος ; Οὐχ ἄρα ἐγκαταλείψωμεν ἡν γ’ ὁ χειμών . Καὶ πῶς , φησιν , ἔφερον δαῖτοι ὄντες καὶ μηδὲν μεταβιβάζοντες ; Ὁ φόβος κατεῖχεν αὐτοὺς καὶ οὐκ εἶα εἰς ἐπιθυμίαν τροφῆς ἐμπεσεῖν , μᾶλλον τε ὑπὲρ τῶν ἑοχάτων κινδυνεύειν . Τὸ μὲν οὖν γενόμενον ἀπὸ τοῦ καιροῦ ἐγένετο · τὸ δὲ θαῦμα μεῖζον , ὅτι ἐν καιρῷ τούτῳ ἐκ μέσων τούτων τῶν κινδύνων , αὐτὸς ἦς καὶ δι’ αὐτὸν οἱ λοιποί . Καὶ ἐπάραντες τὸν ἀρτέμονα , τῇ πνεύσει κατεῖχον εἰς τὸν αἰγιαλόν . Τοῦτο εἶπε , τὴν βλὰν δείξαι βουλόμενος , ἣν ὑπέμενον χειμαζόμενοι · πολλάκις γὰρ οὐχ οὕτω ποιοῦσι . Διὸ καὶ κατἡγαγον τὴν θόδην , τοὔτεστι τὰ ἱστία ( ἦταν γὰρ σφοδρὸς ἄνεμος ἢ , τοῦτο γίνεται ) , ἐγκόπτοντες τὴν πνεύματα τὴν βίμην . Ταῦτα δὲ πάσχουσι ἐν τῷ Ἁδρίᾳ , ἕνα τὸ σώζεσθαι χαλεπόν . Ἦμεν δὲ ἐν τῷ πλοίῳ αἱ πᾶσαι ψυχαὶ διακόσιοι ἐβδομηκονταὲξ . Καὶ πᾶσιν ὅλῳ , ὅτι τοσοῦτοἱ ἦσαν οἱ συμπλέοντες ; Εἰκὼς ἦν αὐτοὺς ἐρωτῆσαι τὴν αἰτίαν , δτι’ ἦν πλεῖους , καὶ μαθεῖν πάντα . Οἱ δὲ οὐδὲνς μετέλαβον , ὅτι οὐχ ἦν αὐτοῖς φροντὶς τροφῆς , ἀτε οὐ περὶ τῶν τυχόντων ὄντος τοῦ κινδύνου . Διὸ ἄρα πῶς οὐχ ἁπλῶς οὐδὲ ἡ παραλὴ τοῦ πλοῦ γέγονε τῷ Παύλῳ , οὐδὲ ἀκαιρος ὁ πλοῦς , ἀλλὰ ποιεῖται αὐτὸν διδασκαλίαν καιρόν . Οὐ μικρὸν δὲ τοῦτο , εἰ γε πάντες οὕτοι ἐπίσταντο . Ἄλλ’ ἵδωμεν ἄνωθεν τὰ εἰρημένα .
Lemmas: Μύκονος εἰμί αὐτός . ὁ δέ στρατιώτης βουλή γίγνομαι , ἵνα ὁ δέσμιος ἀποκτείνω , μή τις ἐκκολυμβάω φεύγω . ὁ δέ ἑκατόνταρχος βούλομαι διασῴζω ὁ Παῦλος , κωλύω αὐτός ὁ βούλημα , κελεύω τε ὁ δύναμαι κολυμβάω ἀπορρίπτω πρῶτος ἐπίτεξ ὁ ὁ ἔξιος , καί ὁ λοιπός οὖς μέν ἐπί σανίς , οὖς δέ ἐπίτεξ τίνω ὁ ἀπό ὁ πλοῖον . καί οὕτως γίγνομαι πᾶς διασῴζω ἐπίτεξ ὁ γῆ . καί διασῴζω , τότε ἐπιγιγνώσκω , ὅτι Μελίτη ὁ νῆσος καλέω . ὄρνυμι ὅσος γίγνομαι ἀγαθός ἀπό ὁ χειμών ; οὐχ ἄρα ἐγκαταλείπω ἐάν γε ὁ χειμών . καί πῶς , φημί , φέρω δαῖτος εἰμί καί μηδείς μεταβιβάζω ; ὁ φόβος κατέχω αὐτός καί οὐ εἶα εἰς ἐπιθυμία τροφή ἐμπίπτω , μᾶλλον τε ὑπέρ ὁ εοχατος κινδυνεύω . ὁ μέν οὖν γίγνομαι ἀπό ὁ καιρός γίγνομαι · ὁ δέ θαῦμα μείζων , ὅτι ἐν καιρός οὗτος ἐκ μέσος οὗτος ὁ κίνδυνος , αὐτός εἰμί καί διά αὐτός ὁ λοιπός . καί ἐπαίρω ὁ ἀρτέμων , ὁ πνέω κατέχω εἰς ὁ αἰγιαλός . οὗτος εἶπον , ὁ βλὰν δείκνυμι βούλομαι , ὅς ὑπομένω χειμάζω · πολλάκις γάρ οὐ οὗτος ποιέω . Διὸ καί κατάγω ὁ θόδη , τουτέστι ὁ ἱστίον ( εἶμαι γάρ σφοδρός ἄνεμος ἢ , οὗτος γίγνομαι ) , ἐγκόπτω ὁ πνεῦμα ὁ βίμην . οὗτος δέ πάσχω ἐν ὁ Ἀδρίας , εἷς ὁ σῴζω χαλεπός . εἰμί δέ ἐν ὁ πλοῖον ὁ πᾶς ψυχή διακόσιοι ἐβδομηκονταὲξ . καί πᾶς ὅλος , ὅτι τοσοῦτος εἰμί ὁ συμπλέω ; ἔοικα εἰμί αὐτός ἐρωτάω ὁ αἴτιος , δτι’ εἰμί πλείων , καί μανθάνω πᾶς . ὁ δέ οὐδὲνς μεταλαμβάνω , ὅτι οὐ εἰμί αὐτός φροντίς τροφή , ἅτε οὖον περί ὁ τυγχάνω εἰμί ὁ κίνδυνος . Διὸ ἄρα πῶς οὐ ἁπλόος οὐδέ ὁ Παραλή ὁ πλόος γίγνομαι ὁ Παῦλος , οὐδέ άκαιρος ὁ πλόος , ἀλλά ποιέω αὐτός διδασκαλία καιρός . οὖον μικρός δέ οὗτος , εἰμί γε πᾶς οὕτος ἐφίστημι . ἄλλος ὁράω ἄνωθεν ὁ εἴρω .