joannes-chrysostomus.in-acta-apostolorum-homiliae-1-55 pg060_0168.4
Ἀνανίου , οὐδὲ ἀπὸ τῶν θαυμάζοντων αὐτὸν ἕχει , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν ἐν Ἱερουσαλήμ . Οὐ γὰρ ἦν δυντος προσδοκίας ἀνθρώπινης ἐκεῖνο . Καὶ ὅρα αὐτὸν οὐ πρὸς τοὺς ἀποστόλους ἀπίοντα διὰ τὸ μετριάζειν , ἀλλὰ πρὸς τοὺς μαθητάς , ὅτε μαθητὴν ὄντα · οὕτω γὰρ ἐνομίζετο ἀξιόπιστος εἶναι . Βαρνάβας δὲ ἐπιλαβόμενος αὐτοῦ ἤγαγε πρὸς τοὺς ἀποστόλους , καὶ διηγήσατο αὐτοῖς , πῶς ἐν τῇ ὁδῷ εἶδε τὸν Κύριον . Ὁ Βαρνάβας , οὗτος ἐπικαλεῖ τις καὶ ἡμερὸς ἄνθρωπος ἦν c . Υἱὸς δὲ παρακαλισεως τὸ ὄνομα ἐρμηνεύεται · ὅθεν καὶ φίλος τῷ Παῦλῳ γέγονεν . Ὅτι τοῦτο γοῦτὸς ἦν σφόδρα καὶ εὐπρόσδοτος , τοῦτο καὶ ἐκ τῶν μετὰ χειρας , καὶ ἐκ τῶν κατὰ Ἰωάννην δηλὸν ἐστιν . Ὁθεν οὗτος οὐ φοβεῖται , ἀλλὰ διηγείται , πῶς ἐν τῇ ὁδῷ εἶδε τὸν Κύριον , καὶ ὅτι ἐλάλησεν αὐτῷ , καὶ πῶς ἐν Δαμασκῷ ἐπαρρησιάσατο ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ . Εἰκὸς αὐτὸν γὰρ καὶ ἐν Δαμασκῷ ἀκηκοέναι τὰ κατ’ αὐτόν . Διὸ καὶ ταῦτα ἐκεῖνον κατασκευαστικὰ ποιῶν , διὰ τῶν ἔργων ἐξεδαιόμισε τὰ λεχθέντα . Καὶ ἦν μετ’ αὐτῶν εἰσπορευόμενος καὶ ἐκπορευόμενος ἐν Ἱερουσαλήμ , καὶ παρρησιάζομενος ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ . Ἐλάλει τε καὶ συνέχεισε πρὸς τοὺς Ἑλληνιστάς . Ἐπεὶδὴ οἱ μαθηταὶ ἐφοβοῦντο αὐτόν , οἱ δὲ ἀπόστολοι οὐκ ἐπίστευον αὐτῷ , διὰ τοῦτο αὐτῶν ἐκείθεν λυεῖ τὸ δέος . Ἐλάλει τε καὶ συνέχεισε , φησὶ , πρὸς τοὺς Ἑλληνιστάς . Ἑλληνιστάς τοὺς Ἑλληνιστὶ φθεγγομένους d λέγει · καὶ τοῦτο σφόδρα σοφῶς . Ἐκεῖνοι γὰρ οἱ ἄλλοι οὐδὲ ἰδεῖν αὐτὸν ἠθέλησαν οἱ βαθεῖς Ἑβραῖοι . Οἱ δὲ ἐπεχείρουν ἀνελεῖν αὐτόν · τῆς ἀφοδρότητος καὶ τῆς κατὰ κράτος νίκης τοῦτο τεκμήριον , καὶ τοῦ σφόδρα λυπεῖσθαι τῇ γεγονυίᾳ . Ἐπιγνόντες δὲ οἱ ἀδελφοί , κατήγαγον αὐτὸν εἰς Καισάρειαν . Διὰ φόβου τοῦτο ποιοῦσι · φοβηθέντες γὰρ λοιπὸν μὴ ταυτὸν γένηται οὐν ἐπὶ Σεσάρων , κατέγουσιν αὐτὸν εἰς Καισάρειαν . Καὶ ἐξαπέστειλαν αὐτὸν εἰς Ταρσόν . Εἰ καὶ διὰ φόβου , ὅμως ἀποστέλλουσιν , ἅμα καὶ χρηρίζοντα , καὶ ἢ ἀσφαλείᾳ ἐσώμενον αὐτόν , ὅτε ἐν οἰκείᾳ πατρίδι . [ 170 ] Ὅρα δὲ μοι ,
Lemmas: Ἀνανίας , οὐδέ ἀπό ὁ θαυμάζω αὐτός ἕχω , ἀλλά καί ἀπό ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ . οὖον γάρ εἰμί Δύντος προσδοκία ανθρώπινος ἐκεῖνος . καί ὁράω αὐτός οὖον πρός ὁ ἀπόστολος ἄπειμι διά ὁ μετριάζω , ἀλλά πρός ὁ μαθητής , ὅτε μαθητής εἰμί · οὗτος γάρ νομίζω ἀξιόπιστος εἰμί . Βαρνάβας δέ ἐπιλαμβάνω αὐτός ἄγω πρός ὁ ἀπόστολος , καί διηγέομαι αὐτός , πῶς ἐν ὁ ὁδός ὁράω ὁ κύριος . ὁ Βαρνάβας , οὗτος ἐπικαλέω τις καί ἥμερος ἄνθρωπος εἰμί c . υἱός δέ παρακαλισεως ὁ ὄνομα ἑρμηνεύω · ὅθεν καί φίλος ὁ Παῦλος γίγνομαι . ὅτι2 οὗτος γούτος εἰμί σφόδρα καί ευπροσδοος , οὗτος καί ἐκ ὁ μετά χείρ , καί ἐκ ὁ κατά Ἰωάννης δῆλος εἰμί . ὅθεν οὗτος οὖον φοβέω , ἀλλά διηγέομαι , πῶς ἐν ὁ ὁδός ὁράω ὁ κύριος , καί ὅτι λαλέω αὐτός , καί πῶς ἐν Δαμασκός παρρησιάζομαι ἐν ὁ ὄνομα ὁ κύριος Ἰησοῦς . εἰκώς αὐτός γάρ καί ἐν Δαμασκός ἀκούω ὁ κατά αὐτός . Διὸ καί οὗτος ἐκεῖνος κατασκευαστικός ποιέω , διά ὁ ἔργον εξεδαιομισος ὁ λέγω . καί εἰμί μετά αὐτός εἰσπορεύω καί ἐκπορεύω ἐν Ἱερουσαλήμ , καί παρρησιάζω ἐν ὁ ὄνομα ὁ Ἰησοῦς . λαλέω τε καί συνέχω πρός ὁ Ἑλληνιστής . ἐπειδή ὁ μαθητής φοβέω αὐτός , ὁ δέ ἀπόστολος οὐ πιστεύω αὐτός , διά οὗτος αὐτός ἐκεῖθεν λύω ὁ δέος . λαλέω τε καί συνέχω , φημί , πρός ὁ Ἑλληνιστής . Ἑλληνιστής ὁ Ἑλληνιστί φθέγγομαι d λέγω · καί οὗτος σφόδρα σοφός . ἐκεῖνος γάρ ὁ ἄλλος οὐδέ ὁράω αὐτός ἐθέλω ὁ βαθύς Ἑβραῖος . ὁ δέ ἐπιχειρέω ἀναιρέω αὐτός · ὁ αφοδροτητη καί ὁ κατά κράτος Νίκη οὗτος τεκμήριον , καί ὁ σφόδρα λυπέω ὁ γίγνομαι . ἐπιγιγνώσκω δέ ὁ ἀδελφός , κατάγω αὐτός εἰς Καισάρεια . Ζεύς φόβος οὗτος ποιέω · φοβέω γάρ λοιπός μή τατός γίγνομαι ὀν ἐπί σάρον , κατάγω αὐτός εἰς Καισάρεια . καί ἐξαποστέλλω αὐτός εἰς Ταρσός . εἰμί καί διά φόβος , ὅμως ἀποστέλλω , ἅμα καί χρῄζω , καί ἢ ἀσφάλεια σάω αὐτός , ὅτε ἐν οἰκεῖος πατρίς . [ 170 ] Ὅρας δέ ἐγώ ,