joannes-chrysostomus.homilia-habita-postquam-presbyter-gothus-concionatus-fuerat pg063_0419.2
ε' . Ὁ θαυμαστὸν καὶ παραδόξων πραγμάτων · παρὰ βαρβαρικῆς πρώτης φωνῆς ὁ μονογενὴς Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἐν Ἰουδαίᾳ χρηστύεται , ἄνδρα προφήται καὶ πατριάρχαι καὶ δίκαιοι καὶ νόμος καὶ κῖδωθὲς καὶ διαθήκη καὶ ναὸς καὶ θυσίαι καὶ λατρεία · καὶ οἱ μὲν τοῦτοις ἐντραφέντες οὐδὲ παρὰ βαρβάρων μαθόντες πείσονται · οἱ δὲ μηδὲνς μηδὲποτε τοιούτου ἀκούσαντες διδάσκαλοι τῶν ταύτα μελετῶντων γίνονται . Διὰ δὲ τοῦτο καμμῶν αὐτοὺς ὁ προφήτης Δαυὶδ ἔλεγεν · Ἱνατὶ ἐχρῆσασαν ἔθνη , καὶ λαοὶ ἐμαλέτησαν κενά ; Πῶς γὰρ οὐ κενὰ ἐμαλέτησαν μὴ δεξάμενοι τὸν προφητευθέντα ; Ἄλλ' οὐχ ὁ μάγοι , ἀλλὰ παρείδα καταλιπόντες καὶ οἰκίας καὶ φίλους καὶ συγγενεῖς , καὶ μακρὰν ἀποδημίαν ἐποιλαντο , καὶ εἰς κίνδυνον ἑαυτοὺς ἔρριψαν . Εἰς γὰρ βασιλευομένην πόλιν ἐλθόντες τῶν , ποῦ ὁ βασιλεὺς ἐτέχθη ; οὐ τοῦ βασιλεύοντος τότε τῶν θυμὸν ὀπαιδευνοι , οὐ τοῦ δήμου τὴν ἐπανάστασιν , οὐ τῆς πόλεως τὰς ἐπιδουλάς . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἐδεδέξαν τὸ χρῆγμα , καὶ φιλόσοφοι καὶ μάρτυρες ζῶντες ἀθρόον γίνονται , κατατολμόντες θανάτου , καταφρονούντες κινδύνων , ὑπερορώντες τῆς παρούσης ζωῆς , ἐν παρόησίᾳ ἀνακρινόμενοι ὅπερ Ἐμάνων , ἐν μέσῳ δήμῳ καὶ μέσῃ πόλει τὸν τεχθέντα ἀναγορεύοντες . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ ὁ ἀστὴρ κρύπτεται , ἵνα ἀπολέσαντες τὸν χειραγωγούμενον ἀναγκασθῶσι παρὰ Ἰουδαίων μανθάνειν , μᾶλλον δὲ ἐν τῷ μανθάνειν διδάξαιν ἐκεῖνους · τὸν γὰρ τόπον ζητοῦσι μόνον , ὅτι δὲ ἐτέχθη , προλαβόντες ἤσσαν . Ἄλλ' ὅρα Θεοῦ σοφίαν , πῶς αὐτοὺς ἐκάλεισεν . Οὐ προφήτην ἐπεμψεν , οὐ γὰρ ἂν ἠκώγουντο · οὐχ ἀπόστολον , οὐ γὰρ προσέχουν · οὐ γραφάς , οὐ γὰρ ἤσσαν · ἀλλ' ἀπὸ τῶν οἰκείων καὶ συντρόφων πραγμάτων ἀνύματα τῆς πλάσης αὐτοῖς · Ἐπεὶδὴ γὰρ μάγοι ἦσαν , καὶ περὶ ἀστέρων αὐτοῖς · ἡ τέχνη , ἀστὴρ αὐτοῖς φαίνεται , ἔλκων αὐτοὺς ἀπὸ τῆς ὑπερορίας , ἀστὴρ οὐχ εἰς τῶν ὁρωμένων , ἀλλὰ Θεία τις · καὶ ἀόρατος δύναμις εἰς ὅψιν ἀστὴρος σχηματισθεῖσα · ἔλκει δὲ αὐτοὺς ἀστὴρ , ἵνα ἀπαλλάξῃ τοῦ περὶ ἀστέρων λοιπὸν ἡσκολήσθαι , καὶ τὴν τῆς ἀστρονομίας καταλῦσιν τυραννίδα . Οὕτω καὶ ὁ Παῦλος ἐποίησε , τὸν Δεσπότην τὸν ἑαυτοῦ μιμούμενος · Μήπηται γὰρ μου γίνεσθε , φησιν , καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ . Καθάπερ γὰρ ὁ Δεσπότης αὐτοῦ μάγους καλῶν ἀστὲρες ἐπεμψεν ὅψιν , ἵνα τὸ σύνηθες ἐπιγνόντες εὐκόλως ὑπακούσωσι , καὶ ἄλλο/τες τὸν τῶν ἀστέρων ἴδωσι Δεσπότην , καὶ τῆς δουλείας ἀπαλλαγέντες ἐκείνης , ταύτῃ προσέλθωσι τῇ δεσποτείᾳ · οὕτω δὴ καὶ αὐτὸς μέλλων περιτομὴν καθαίρειν , μετὰ πρῶτομῆς ἐπεμψεν τὸν Τιμόθεον . Ἐπεὶδὴ γὰρ Ἰουδαῖοι ἦσαν οἱ μέλλοντες αὐτὸν δέχεσθαι , αὐτὸς δὲ ἦν γυναικὸς Ἰουδαίας πιστῆς υἱός , πατὴρ δὲ Ἕλλην , · καὶ διὰ τοῦτο ἀκρόβυστος , περιέθηκε τὴν περιτομὴν , τὰ τῶν αὐτῶν ἐργαζόμενος · καὶ γὰρ ἐκεῖνοι τὸ ἀγκύστρον γυμνὸν οὐχ ἀξιοῦσι εἰς τὸ πέραν , ἀλλὰ κρέας αὐτῷ περιτιθέντες . Ἐστω τοίνυν ἡ συναγωγὴ πέραν , οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἰχθύες , τὸ δὲ ἀγκύστρον ὁ Τιμόθεος , ἡ δὲ περιτομὴ τὸ κρέας τῷ ἀγκύστρῳ περιτιθέμενον , ὁ δὲ ἄλις ὁ Παῦλος · βίπτει τοίνυν τὸ ἀγκύστρον εἰς τὴν θάλασσαν , [ 379]ἀλλ' οὐ γυμνόν , τὸν Τιμόθεον , μετὰ με · ριτομῆς , ἀλλ'
Lemmas: εἰ . ὁ θαυμαστός καί παράδοξος πρᾶγμα · παρά βαρβαρικός πρῶτος φωνή ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός ἐν Ἰουδαία χρηστεύω , ἀνήρ προφήτης καί πατριάρχης καί δίκαιος καί νόμος καί κῖδωθὲς καί διαθήκη καί ναός καί θυσία καί λατρεία · καί ὁ μέν οὗτος ἐντρέφω οὐδέ παρά βάρβαρος μανθάνω πάσχω · ὁ δέ μηδὲνς μηδέποτε τοιοῦτος ἀκούω διδάσκαλος ὁ οὗτος μελετάω γίγνομαι . Ζεύς δέ οὗτος καμμύω αὐτός ὁ προφήτης Δαυίδ λέγω · ἱνατί χράω ἔθνος , καί λαός μελετάω κενός ; πῶς γάρ οὐ κενός μελετάω μή δέχομαι ὁ προφητεύω ; ἄλλος οὐ ὁ μάγος , ἀλλά παροράω καταλείπω καί οἰκία καί φίλος καί συγγενής , καί μακρός ἀποδημία ἐποιλαντο , καί εἰς κίνδυνος ἑαυτοῦ ῥίπτω . εἰς γάρ βασιλεύω πόλις ἔρχομαι ὁ , ποῦ ὁ βασιλεύς τίκτω ; οὐ ὁ βασιλεύω τότε ὁ θυμός οπαιδευνος , οὐ ὁ δῆμος ὁ ἐπανάστασις , οὐ ὁ πόλις ὁ επιδουλος . ἐπειδή γάρ δείκνυμι ὁ χρῆγμα , καί φιλόσοφος καί μάρτυς ζάω ἀθρόος γίγνομαι , κατατολμάω θάνατος , καταφρονέω κίνδυνος , ὑπεροράω ὁ παρών ζωή , ἐν παρόησίᾳ ἀνακρίνω ὅς Ἐμάνων , ἐν μέσος δῆμος καί μέσος πόλις ὁ τίκτω ἀναγορεύω . Ζεύς γάρ οὗτος καί ὁ ἀστήρ κρύπτω , ἵνα ἀπόλλυμι ὁ χειραγωγέω ἀναγκάζω παρά Ἰουδαῖος μανθάνω , μᾶλλον δέ ἐν ὁ μανθάνω διδάσκω ἐκεῖνος · ὁ γάρ τόπος ζητέω μόνος , ὅτι δέ τίκτω , προλαμβάνω ἧσσα . ἄλλος ὁράω θεός σοφία , πῶς αὐτός καλέω . οὐ προφήτης πέμπω , οὐ γάρ ἄν ἠκώγουντο · οὐ ἀπόστολος , οὐ γάρ προσέχω · οὐ γραφεύς , οὐ γάρ ἧσσα · ἀλλά ἀπό ὁ οἰκεῖος καί σύντροφος πρᾶγμα ανυματη ὁ πλάσσω αὐτός · ἐπειδή γάρ μάγος ἥδω , καί περί ἀστήρ αὐτός · ὁ τέχνη , ἀστήρ αὐτός φαίνω , ἕλκω αὐτός ἀπό ὁ ὑπερορία , ἀστήρ οὐ εἰς ὁ ὁράω , ἀλλά Θεία τις · καί ἀόρατος δύναμις εἰς δρύοψ ἀστήρ σχηματίζω · ἕλκω δέ αὐτός ἀστήρ , ἵνα ἀπαλλάσσω ὁ περί ἀστήρ λοιπός ἀσχολέω , καί ὁ ὁ ἀστρονομία κατάλυσις τυραννίς . οὕτως καί ὁ Παῦλος ποιέω , ὁ δεσπότης ὁ ἑαυτοῦ μιμέομαι · μήπω γάρ ἐγώ γίνομαι , φημί , καθώς ἐγώ Χριστός . καθά γάρ ὁ Δεσπότη αὐτός μάγος καλός ἀστήρ πέμπω δρύοψ , ἵνα ὁ συνήθης ἐπιγινώσκω εὔκολος ὑπακούω , καί ἄλλος ὁ ὁ ἀστήρ ὁράω δεσπότης , καί ὁ δουλεία ἀπαλλάσσω ἐκεῖνος , οὗτος προσέρχομαι ὁ δεσποτεία · οὕτως δή καί αὐτός μέλλω περιτομή καθαίρω , μετά πρωτομεις πέμπω ὁ Τιμόθεος . ἐπειδή γάρ Ἰουδαῖος ἥδω ὁ μέλλω αὐτός δέχομαι , αὐτός δέ εἰμί γυνή Ἰουδαία πιστός γιός , πατήρ δέ Ἕλλην , · καί διά οὗτος ἀκρόβυστος , περιτίθημι ὁ περιτομή , ὁ ὁ αὐτός ἐργάζομαι · καί γάρ ἐκεῖνος ὁ ἀγκύστρον γυμνός οὐ ἀξιόω εἰς ὁ πέραν , ἀλλά κρέας αὐτός περιτίθημι . ἵστημι τοίνυν ὁ συναγωγή πέραν , ὁ δέ Ἰουδαῖος ἰχθύς , ὁ δέ ἀγκύστρον ὁ Τιμόθεος , ὁ δέ περιτομή ὁ κρέας ὁ ἀγκύστρῳ περιτίθημι , ὁ δέ ἅλις ὁ Παῦλος · βίπτει τοίνυν ὁ ἀγκύστρον εἰς ὁ θάλασσα , [ 379]ἀλλ' οὐ γυμνός , ὁ Τιμόθεος , μετά ἐγώ · ριτομη , ἀλλά