joannes-chrysostomus.homilia-dicta-in-templo-sanctae-anastasiae pg063_0392.1
μῆγετος . Καὶνὴ ἔξ καὶ ἡ καθέδρα ἦν καὶ ξένῃ · οὐ γὰρ ἔστιν , οὐδ’ ἔστιν οὐδείς τῶν οὕτω ποτὶ καθεδσθαι αὐτὸς διὰ παντὸς τοῦ χρόνου , ὥσπερ ἐκεῖνος ὑπέρμενα , γυμνὸς ἱματίων , σιγὴν ἀπατερεμμένος ἀπάσας , ἐπὶ τῆς κοπρίας ἡλωμένος καθήμενος . “ Ἔσχε τὴν γυναῖκα πονηρὰν πολλάκις , ἀλλ’ οὐδείς ” οὐδέποτε ἐγένετο οὕτω πονηρά , ὡς ἐν τοιαύτῃ συμφορᾷ ἐπιθέσθαι τῷ ἀνδρί , καὶ ξίφος ἀνοῦσαι κατὰ τῆς ἐκείνου ψυχῆς , καὶ συμβουλεύσαι τοιαύτας συμβουλάς . Καὶ τὸ τῶν φίλων δὲ ξένον , καὶ τὸ τῶν οἰκετῶν · καὶ τὸ τοῦ λύμου δὲ καινότερον πάλιν , ὅτι παρακειμένης οὐχ ἀπαγεύετο τῶν τραπέζης . Ἐξεῖν καὶ τιτάρτην ὑπερθολήν · τὸν πλοῦτον λέγω τὸν ἐμπροσθεν καὶ τὴν εὐημερίαν . “ Ὁ μὲν γὰρ ἐξ ἀρχῆς ἐν πενίᾳ ζῆσας , εὐκολώτερον ἂν ταύτην ἠνέχεν , ὅτε μελιτέσαν τὸ πᾶθος · ὁ δὲ ἐξ εὐημερίας τοσαύτης κατενεχθείς , διὰ τὸ ἀγνώμαστον καὶ ἀμαλήτητον καὶ χαλεπωτέραν ὑπομένειν εἴκως τὴν αἰσθησιν , καὶ πικροτέραν τὴν ὀδύνην , καὶ μείζονα τὴν ταραχήν . “ Ἔστι καὶ πέμπτην εἰπεῖν · ποῖαν δὲ ταύτην ; “ Ὡς τῶν μὲν ἄλλων ἕκαστος ἀνθρώπων πολλὰ συνειδὼς ἑαυτῷ πονηρά , τὴν αἰτίαν οἶδεν ὅν πιάγει · οὐ μικρὸν δὲ τοῦτο εἰς παραμυθίαν · ἐκείνος δὲ οὐδὲ τοῦτο εἰς λογισσθαι , ὅτι κληρομημάτων καὶ ἀμαρτημάτων ἐτὶν διὰς · δὲ μάλιστα αὐτοῦ τὸν λογισμὸν ἀθορύβει . “ Ὡς μὲν γὰρ εἰς τὸν βίον εἰς τὸν ἑαυτοῦ , καὶ τὸ συνειδὲς · ὑπὲρ τοῦ ἡλίου λάμπων , καὶ τῶν κατορθωμάτων τὸ πλήθος , ἤδει ὅτι στεφάνων καὶ βραδειῶν καὶ μυρίων ἐπάθλων ἄξιος ἦν · ὅτε δὲ εἰς τὸ σῶμα καὶ τὰ ἔλκη καὶ τὰ συμβεβηκότα ἔπασχεν , πῶν τὰ ἔσχατα τετελοῦσθαι [ 344 ] · οὐδὲν λαυὸν χαλεπώτερα πάσχοντα , οὐδὲ τὴν αἰτίαν εὕρισκεν εἰπεῖν ὅτι ἦν ταῦτα ἔπασχε · διὸ δὴ ἐπὶ τὸ ἀκατάληπτον τῆς τοῦ Θεοῦ οἰκονομίας καταφυγὼν ἔλεγεν · ἄς τῷ Κυρίῳ ἐδοξεν , οὕτω καὶ ἐγένετο . Καὶ τὴν γυναῖκα ἐξ ἐπιστομίων ἐκ τῶν ἠγνοημένων , καὶ λογισμὸν συνέτρεχε τὴν εὐλαβείαν αὐτοῦ σφόδρα ἐπιδεικνύμενον , λέ · οὐν οὕτως · Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἠδεξάμθω παρὰ Κυρίου , τὰ κακὰ οἴχ ὑπό·σομεν ;
Lemmas: μῆγετος . καινός ἐκ καί ὁ καθέδρα εἰμί καί ξένος · οὖον γάρ εἰμί , οὐδέ εἰμί οὐδείς ὁ οὗτος πρός καθοράω αὐτός διά πᾶς ὁ χρόνος , ὥσπερ ἐκεῖνος ὑπεῖπον , γυμνός ἱμάτιον , σιγή ἀπατερεμμένος ἅπας , ἐπί ὁ Κοπρίας ἡλόω κάθημαι . “ ἔχω ὁ γυνή πονηρός πολλάκις , ἀλλά οὐδείς ” οὐδέποτε γίγνομαι οὗτος πονηρός , ὡς ἐν τοιοῦτος συμφορά ἐπιτίθημι ὁ ἀνήρ , καί ξίφος ἄνειμι κατά ὁ ἐκεῖνος Ψυχή , καί συμβουλεύω τοιοῦτος συμβουλή . καί ὁ ὁ Φίλων δέ ξένος , καί ὁ ὁ οἰκέτης · καί ὁ ὁ λυμός δέ καινός πάλιν , ὅτι παράκειμαι οὐ απαγευαρτυω ὁ τράπεζα . ἔχω καί τιτάρτην ὑπερθολήν · ὁ πλοῦτος λέγω ὁ ἔμπροσθεν καί ὁ εὐημερία . “ ὁ μέν γάρ ἐκ ἀρχή ἐν πενία ζῶ , εὔκολος εἄν οὗτος ἀνέχω , ὅτε μελιτώ ὁ πάθος · ὁ δέ ἐκ εὐημερία τοσοῦτος καταφέρω , διά ὁ ἄγνωμα καί ἀμαλήτητον καί χαλεπός ὑπομένω ἵημι ὁ αἴσθησις , καί πικρός ὁ ὀδύνη , καί μείζων ὁ ταραχή . “ εἰμί καί πέμπτος εἶπον · Ποίας δέ οὗτος ; “ ὡς ὁ μέν ἄλλος ἕκαστος ἄνθρωπος πολύς σύνοιδα ἑαυτοῦ πονηρός , ὁ αἴτιος οἶδα ὅς πιάζω · οὖον μικρός δέ οὗτος εἰς παραμυθία · ἐκείνος δέ οὐδέ οὗτος εἰς λογίζομαι , ὅτι κληρομημάτων καί ἁμάρτημα σύ Διᾶς · δέ μάλιστα αὐτός ὁ λογισμός αθόρυβος . “ ὡς μέν γάρ εἰς ὁ βίος εἰς ὁ ἑαυτοῦ , καί ὁ συνοράω · ὑπέρ ὁ ἥλιος λάμπω , καί ὁ κατόρθωμα ὁ πλήθος , ἦδος ὅτι στέφανος καί βραδύς καί μυρίος ἔπαθλον ἄξιος εἰμί · ὅτε δέ εἰς ὁ σῶμα καί ὁ ἕλκω καί ὁ συμβεβηκός πάσχω , ποῦ ὁ ἔσχατος τελέω [ 344 ] · οὐδείς λαυνός χαλεπός πάσχω , οὐδέ ὁ αἴτιος εὑρίσκω εἶπον ὅτι εἰμί οὗτος πάσχω · διό δή ἐπί ὁ ἀκατάληπτος ὁ ὁ Θεός οἰκονομία καταφεύγω λέγω · ἄς ὁ κύριος δοκέω , οὗτος καί γίγνομαι . καί ὁ γυνή ἐκ επιστόμιο ἐκ ὁ ἀγνοέω , καί λογισμός συντρέχω ὁ εὐλάβεια αὐτός σφόδρα ἐπιδείκνυμι , λεʹ · ὀν οὕτως · εἰμί ὁ ἀγαθός ἐσθίω παρά κύριος , ὁ κακός οἴχ ὑπό·σομεν ;