joannes-chrysostomus.homilia-dicta-in-templo-sanctae-anastasiae pg063_0399.1
καὶ τὴν τελευταίαν τῶν ζῴων ἀνέμεινε · καὶ γὰρ [ καὶ ] ἐκεῖνος μεθ' ἡμῶν ἐβάλλεν ὁ μακάριος οὗτος προφήτης · καίτοι γε ἐν βασιλικάς αὐλαῖς οὐκ ἐν τούτῳ , ἀλλὰ καθῆσται μὲν ὁ τῷ διάδημα περιειμένος , παρεστήκασι δὲ πάντες σιγῇ , καὶ ταῦτα ἐν μεγίσταις δυνεσ ἀρχαῖς . Ἐνταῦθα δὲ οὐχ οὕτως , ἀλλὰ φθίγγεται ὁ προφήτης , καὶ πάντες ἀποκρινόμεθα , καὶ πάντες συνεπιχούμεν · καὶ οὐχ ἐπὶ δοῦλον ἐνταῦθα ἰδεῖν , οὐδὲ ἐλεύθερον , οὐδὲ πλουσίον καὶ πέντητα , οὐδὲ ἀρχοντα καὶ ἰδιώτην · ἀλλ' ἐκποδῶν ἅπασα αὕτη ἡ τοῦ βίου ἀνωμαλία ἀπελήλαται , καὶ εἰς χορὸν ἐξ ἀπάντων συγκεχρότηται , καὶ ἰσηγορία πολλή , καὶ τὸν οὐρανὸν ἡ γῆ μιμεῖται . Τσσαυτὴ τῆς ἐκκλησίας ἡ εὐγένεια . Οὐδὲ γὰρ ἐστὶν εἰπεῖν , ὅτι ὁ μὲν δεσπότης μετὰ πολλῆς ψάλλει τῆς παρρησίας , ἐπίστομέζεται δὲ ὁ οἰκέτης · οὐδ' αὖ ὁ πλούσιος · μὲν κινεῖ τὴν γλώτταν , ἀφωνία δὲ ὁ πέννης καταδικάζεται · οὐδ' αὖ ἀνὴρ μὲν παρρησιάζεται , γυνὴ δὲ σιγᾷ καὶ ἀφωνος ἔστηκεν · ἀλλὰ πάντες τῆς αὐτῆς ἰσοτιμίας ἀπολαύοντες , κοινὴν ἀναφέρουσι τὴν θυσίαν , κοινὴν τὴν προσφορὰν · οὐδ' ἔχει τι πλεῖον οὗτος ἐκείνου , οὐδὲ ἐκεῖνος τούτου , ἀλλὰ πάντες ἐν τῇ αὐτῇ τιμῇ , καὶ φωνὴ μία ἐκ διαφόρων γλωττῶν πρὸς τὸν αὐτὸν οἰκονομὸν ἀναπέμπεται [ 350 ] Δημιουργόν . Ἡ διαφορά δὲ οὐχ ἐν τῷ δοῦλῳ καὶ ἐν τῷ ἐλευθέρῳ , οὐχ ἐν τῷ πλουσίῳ καὶ ἐν τῷ πέντητι , οὐχ ἐν τῇ γυναικὶ καὶ ἐν τῷ ἀνδρί , ἀλλ' ἐν τῇ γνώμῃ , ἐν τῇ σπουδῇ καὶ τῇ ζῃμιᾷ , ἐν τῇ κακίᾳ καὶ τῇ ἀρετῇ . Οὕτω γὰρ καὶ πλουσίον ἐγὼ τὸν πέντητα δύναμαι καλεῖν , καὶ πέντητα τὸν πλούσιον , καὶ γυναῖκα τὸν ἄνδρα , καὶ ἄνδρα τὴν γυναῖκα , καὶ ἰδιώτην τὸν σοφόν , καὶ σοφὸν τὸν ἰδιώτην , οὐ συγχέων τῶν πραγμάτων τὴν φύσιν , ἀλλὰ τὸν ἀριστον κανόνα εἰσάγων τὸ πάντα διορθοῦντα . Καὶ πῶς ἂν γένοιτο , φησίν , ὁ ἀνὴρ γυνή ; πῶς δὲ ἡ γυνὴ ἀνήρ ; Οὐ τῆς φύσεως μεταβαλλομένης , ἀλλὰ τῆς προαἱρέσεως . Ὅταν γὰρ ἴδω ἄνδρα χρυσοφοροῦντα , καλλωπιζόμενον , τὰς χεῖρας διατιθέντα , μύρων πίνοντα , μαλακῇ ἱματίων περιβολῇ καὶ βαδίσει θηλυνόμενον , τρυφῇ προσέχοντα , πῶς ἂν δυναίμην ἄνδρα καλεῖν τοῦτον τὴν τὴν εὐγένειαν τῆς φύσεως προσδεδοχότα , καὶ πρὸς τὸ θῆλυ μεθαρμοζόμενον ; Εἰ γὰρ οὐδὲ γυναῖκα ταῦτα ποιοῦσαν ἐν τοῖς ζῴοις ὁ Παῦλος ἀριθμεῖν οὐκ ἀξιοῖ , ἀλλ' ἐξορίζει τοὺ τῶν ἐμπτυσίων χοροῦ , καὶ μετὰ τῶν τεθνάντων ἰστησιν , λέγων · Ἡ δὲ σκεταλώσω ζωσα σὺν Ὀρηνεσ · πῶς ἂν ὁ ἀνὴρ εἰς τὴν τῶν ἀνδρῶν καταλεγθῇ τάξιν ταῦτα ποιῶν , ὅπερ γυνὴ πράττουσα καὶ τὴν ἀπολλύκε ; Τὸν γὰρ ἄνδρα μὴ μοι ἀπὸ τῆς χλανίδος δεῖξῃς , μηδὲ ἀπὸ τῆς ζώνης , μηδὲ ἀπὸ τοῦ σοδεῖν κατὰ τὴν οἰκίαν καὶ φοβερὸν εἶναι καὶ ἀπειλεῖν , ἀλλ' ἀπὸ τῆς κατὰ διάνοιαν φιλοσοφίας , ὅταν τῶν παιδῶν κατέχῃ , ὅταν τῶν νοσημάτων τῆς ψυχῆς περιγνῶται , ὅταν ἀρχὴν τῆς οἰκίας αὐτοῦ τῆς ἔνδον , τῆς κατὰ ψυχὴν λέγω , καὶ μὴ ὑπὸ τῶν ἀτόπων λογισμῶν παρασύρηται · τοῦτο μάλιστα ἀνήρ . Ἄν δὲ μὴθ' καὶ κραταιλῇ προσέχῃ , καὶ τὴν ἡμέραν δαπανᾷ καὶ ἀναλισκῇ εἰς κώμους καὶ παίρνιας , χειροῦ παντὸς μαλακώτερος ὑπὸ τοῦ πάθους γιγόμενος , πῶς δυνησόμεν τὸν τοιοῦτον ἄνδρα καλεῖν , τὸν ἀμβλυώτον , τὸν δοῦλον τὸν ἀργυρώνητον , τὸν πᾶσιν ἐνδιδόντα τοὺς πάθεις , τὸν κατακλίναντα , τὸν μαλακίζομενον , τὸν θρυπτόμενον , τὸν ὑπὸ πάντων καταβαλλόμενον , τὸν οὐδὲ στίγμα ἐπὶ τῆς παρατάξεως δυνάμενον ; Ἡ οὐχ ἴστε ὅτι οὐ πρὸς ἀνθρώπους ἡμῖν ὁμογενεῖς ἐστιν ὁ πόλεμος καὶ ἡ παράταξις , ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀοράτους δυνάμεις , πρὸς τὰς τῶν δαιμόνων φάλαγγας , κατὰ τὸν μακάριον Παῦλον · Οὐχ ἔστιν ἡμῖν ἡ ἀλὴ πρὸς αἷμα καὶ σάρκα , ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχὰς , πρὸς τὰς ἐξουσίας ;
Lemmas: καί ὁ τελευταῖος ὁ ζῷον ἀναμένω · καί γάρ [ καί ] ἐκεῖνος μετά ἐγώ βάλλω ὁ μακάριος οὗτος προφήτης · καίτοι γε ἐν βασιλικός αὐλή οὐ ἐν οὗτος , ἀλλά καθίστημι μέν ὁ ὁ διάδημα περιίημι , παρίστημι δέ πᾶς σιγή , καί οὗτος ἐν μέγας δύο ἀρχή . ἐνταῦθα δέ οὐ οὕτως , ἀλλά φθίω ὁ προφήτης , καί πᾶς ἀποκρίνω , καί πᾶς συνεπιχοω · καί οὐ ἐπί δοῦλος ἐνταῦθα ὁράω , οὐδέ ἐλεύθερος , οὐδέ πλούσιος καί πέντη , οὐδέ ἄρχω καί ἰδιώτης · ἀλλά ἐκποδῶν ἅπας οὗτος ὁ ὁ βίος ἀνωμαλία ἀπελαύνω , καί εἰς χορός ἐκ ἀπαντάω συγκεχροτητη , καί ἰσηγορία πολύς , καί ὁ οὐρανός ὁ γῆ μιμέομαι . Τσσαυτὴ ὁ ἐκκλησία ὁ Εὐγένεια . οὐδέ γάρ εἰμί εἶπον , ὅτι ὁ μέν δεσπότης μετά πολύς ψάλλω ὁ παρρησία , ἐφίστημι δέ ὁ οἰκέτης · οὐδέ αὖος ὁ πλούσιος · μέν κινέω ὁ γλῶσσα , ἀφωνία δέ ὁ Πέννης καταδικάζω · οὐδέ αὖος ἀνήρ μέν παρρησιάζομαι , γυνή δέ σιγάω καί ἄφωνος ἵστημι · ἀλλά πᾶς ὁ αὐτός ἰσοτιμία ἀπολαύω , κοινός ἀναφέρω ὁ θυσία , κοινός ὁ προσφορά · οὐδέ ἔχω τίς πλείων οὗτος ἐκεῖνος , οὐδέ ἐκεῖνος οὗτος , ἀλλά πᾶς ἐν ὁ αὐτός τιμή , καί φωνή εἷς ἐκ διάφορος γλῶσσα πρός ὁ αὐτός οἰκονόμος ἀναπέμπω [ 350 ] Δημιουργός . ὁ διαφορά δέ οὐ ἐν ὁ δοῦλος καί ἐν ὁ ἐλεύθερος , οὐ ἐν ὁ πλούσιος καί ἐν ὁ πέντητι , οὐ ἐν ὁ γυνή καί ἐν ὁ ἀνήρ , ἀλλά ἐν ὁ γνώμη , ἐν ὁ σπουδή καί ὁ ζημιά , ἐν ὁ κακία καί ὁ ἀρετή . οὕτως γάρ καί πλούσιος ἐγώ ὁ πέντη δύναμαι καλέω , καί πέντη ὁ πλούσιος , καί γυνή ὁ ἀνήρ , καί ἀνήρ ὁ γυνή , καί ἰδιώτης ὁ σοφός , καί σοφός ὁ ἰδιώτης , οὖον συγχέω ὁ πρᾶγμα ὁ φύσις , ἀλλά ὁ ἀγαθός κανών εἰσάγω ὁ πᾶς διορθόω . καί πῶς εἄν γίγνομαι , φημί , ὁ ἀνήρ γυνή ; πῶς δέ ὁ γυνή ἀνήρ ; οὖον ὁ φύσις μεταβάλλω , ἀλλά ὁ προαίρεσις . ὅταν γάρ ὁράω ἀνήρ χρυσοφορέω , καλλωπίζω , ὁ χείρ διατίθημι , Μύρων πίνω , μαλακός ἱμάτιον περιβολή καί βάδισις θηλύνω , τρυφή προσέχω , πῶς εἄν δύναμαι ἀνήρ καλέω οὗτος ὁ ὁ εὐγένεια ὁ φύσις προσδίδωμι , καί πρός ὁ θῆλυς μεθαρμόζω ; εἰμί γάρ οὐδέ γυνή οὗτος ποιέω ἐν ὁ ζῷον ὁ Παῦλος ἀριθμέω οὐ ἀξιόω , ἀλλά ἐξορίζω ὅς ὁ ἔμπτυσις χορός , καί μετά ὁ θνῄσκω ἵστημι , λέγω · ὁ δέ σκεταλώσω ζῶ σύν ὀρίνω · πῶς εἄν ὁ ἀνήρ εἰς ὁ ὁ ἀνήρ καταλέγω τάξις οὗτος ποιέω , ὅσπερ γυνή πράσσω καί ὁ ἀπόλλυμι ; ὁ γάρ ἀνήρ μή ἐγώ ἀπό ὁ χλανίς δείκνυμι , μηδέ ἀπό ὁ ζώνη , μηδέ ἀπό ὁ σῴζω κατά ὁ οἰκίον καί φοβερός εἰμί καί ἀπειλέω , ἀλλά ἀπό ὁ κατά διάνοια φιλοσοφία , ὅταν ὁ παῖς κατέχω , ὅταν ὁ νόσημα ὁ Ψυχή περιγίγνομαι , ὅταν ἀρχή ὁ οἰκίον αὐτός ὁ ἔνδον , ὁ κατά ψυχή λέγω , καί μή ὑπό ὁ ἄτοπος λογισμός παρασύρω · οὗτος μάλιστα ἀνήρ . ἄν δέ μήτε καί κραταιλῇ προσέχω , καί ὁ ἡμέρα δαπανάω καί ἀναλίσκω εἰς κῶμος καί παίρνιας , χειρόομαι πᾶς μαλακός ὑπό ὁ πάθος γίγνομαι , πῶς δύναμαι ὁ τοιοῦτος ἀνήρ καλέω , ὁ ἀμβλυόω , ὁ δοῦλος ὁ ἀργυρώνητος , ὁ πᾶς ἐνδίδωμι ὁ παθαίνω , ὁ κατακλίνω , ὁ μαλακίζω , ὁ θρύπτω , ὁ ὑπό πᾶς καταβάλλω , ὁ οὐδέ στίγμα ἐπί ὁ παράταξις δύναμαι ; ὁ οὐ οἶδα ὅτι οὖον πρός ἄνθρωπος ἐγώ ὁμογενής εἰμί ὁ πόλεμος καί ὁ παράταξις , ἀλλά πρός ὁ ἀόρατος δύναμις , πρός ὁ ὁ δαίμων φάλαγξ , κατά ὁ μακάριος Παῦλος · οὐχ εἰμί ἐγώ ὁ ἀλέω πρός αἷμα καί σάρξ , ἀλλά πρός ὁ ἀρχή , πρός ὁ ἐξουσία ;