joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0336.7
α . Ὄρα ψυχὴ ἀπορουμένη καὶ ἀμηχανοῦσα , ὡς ἐν τοῖς κακοῖς ὁῦσα , καὶ βουλομένη τυχεῖν παραμυθίας πρὸς τὸν Θεὸν ἀφορῶσα . Τοῦτο πάλιν καταθρύλα , τῶν πειρασμῶν , καὶ κέρδος πτεροῖν αὐτῇ καὶ δεεγείρον , καὶ τὴν ἄνωθεν ποιοῦν ἐπιζητεῖν βοήθειαν , καὶ τῶν βιωτικῶν ἀποτινὸν ἀπάντων . Εἰ γὰρ Ἰουδαῖοι , οἱ παχεῖς καὶ τῇ τῇ προσηλωμένοι , ἀπὸ τῆς ἐν αἰχμαλωσίᾳ ταλαιπωρίας οὕτως ἐγίνοντο σπουδαῖοι , καὶ πρὸς τὸν οὐρανὸν ἔβλεπον · πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς ἐξκαιοὶ ἐν ἐφήμεν τοῦτο ποιεῖν ἐν ταῖς περιστάσεσι , καὶ πρὸς τὸν Θεὸν καταφεύγειν , οἱ πλείονα ἐκείνων ἀχρίδεια ἀπαιτούμενοι . Ἐπειδὴ γὰρ ἐκεῖνοι ἐ τότε ἐν μέσῳ ἦσαν ἀπειλημμένοι τοῖς πολεμίοις , καὶ οὐ πόλις αὐτοῖς ἦν , οὐ τέχνη , οὐ πύργος , οὐχ ὅπλα , οὐ συμμαχία ἀνθρώπων , οὐ χρημάτων περιουσία , οὐχ ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδὲν , ἀλλ’ αἰχμάλωτοι καὶ δοῦλοι [ 335 ] μεταξὺ δεσποτῶν ὅμως καὶ πολεμίων ἀνεστρέφοντο β · τῇ μεγέθει δὲ τῶν συμφορῶν πιεζόμενοι πρὸς τὴν ὁμαχὸν κατέφυγον χεῖρα , καὶ τῶν ἀνθρωπίνων ἐρημούμενοι , ἀπὸ τῆς ἐρήμιας ταύτης ἐπὶ τὴν φιλοσοφίαν ἦγοντο . Διὸ καὶ λέγουσιν · Ἄρα τοὺς ὀφθαλμούς μου εἰς τὰ ὄρη , ὅθεν ἥξει ἡ βοήθειά μου . Τὰ παρὰ τῶν ἀνθρώπων πάντα ἐγκαταλείψαπται , πάντα φροῦδα , πάντα ἐκποδῶν · μία λοιπὸν ὑπολέλειπται σωτηρία , φησίν , ἡ παρὰ τοῦ Θεοῦ . Ἰ βοήθειά μου παρὰ Κυρίου τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν . Εἰδὲς τὸν Θεὸν πανταχῶ ἐπιζητοῦντα ; ἀπὸ τῆς γῆς , ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ , ἀπὸ τῶν ὀρῶν , ἀπὸ τῆς ἐρήμιας , πανταχοῦ αὐτὸν φανταζομένους ; εἰδὲς αὐτῶν τὴν δαίμονα ψυφλοτέραν γινόμενην , καὶ τὴν πανταχοῦ πρόνοιαν αὐτοῦ ἐκτεταμένην ἀνακηρύττοντας ; Οὐ γὰρ ἀπλῶς προσέθηκε , Τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν · ἀλλὰ συλλογιζόμενος αἰνιγματωδῶς τοῦτο καὶ λέγουσιν · Εἰ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ἐποίησε , δύναται καὶ ἐν ἀλλοτρίᾳ βοηθῆσαι , καὶ πανταχοῦ , καὶ ἐν βαρβάρῳ χεῖρα ὁρᾶσαι , καὶ τῆς πρὸς ἐκπεσόντας διασῶσαι . Εἰ γὰρ τὰ στοιχεῖα ταῦτα λῆγω μόνην παραθέμενος , πολλῷ μᾶλλον ἡμᾶς τῶν βαρβάρων ἀπαλλάξει δυνησεται . Ὄρθως μὲν φιλοσοφοῦσιν οἱ Ἄθων δυνες ἀναισθητότεροι , ἐπὶ τῆς ἀλλοτρίας διατρίβοντες ; Οὐχὲτι γὰρ ναοῦ μέμνηνται , ἀλλ’ οὐρανοῦ καὶ γῆς . Ὄρα πῶς καὶ τὴν δημοσιουργίαν ἀνακηρύττουσι καὶ τὴν σοφίαν τοῦ Θεοῦ , καὶ τὴν πρόνοιαν . Οἱ γὰρ πρὸ τούτου τῷ ξύλῳ λέγοντες , Θεὸς μου εἶ σύ , καὶ τῷ λίθῳ , Σὺ με
Lemmas: ὅς . σύργαστρος ψυχή ἀπορέω καί ἀμηχανάω , ὡς ἐν ὁ κακός εἰμί , καί βούλομαι τυγχάνω παραμυθία πρός ὁ θεός ἀφοράω . οὗτος πάλιν καταθρύλα , ὁ πειρασμός , καί κέρδος πτερόν αὐτός καί δεεγείρον , καί ὁ ἄνωθεν ποιέω ἐπιζητέω βοήθεια , καί ὁ βιωτικός ἀποτίνω ἀπαντάω . εἰμί γάρ Ἰουδαῖος , ὁ παχύς καί ὁ ὁ προσηλόω , ἀπό ὁ ἐν αἰχμαλωσία ταλαιπωρία οὕτως γίγνομαι σπουδαῖος , καί πρός ὁ οὐρανός βλέπω · πολύς μᾶλλον ἐγώ ἐξκαιοὶ ἐν ἐφίημι οὗτος ποιέω ἐν ὁ περίστασις , καί πρός ὁ θεός καταφεύγω , ὁ πλείων ἐκεῖνος ἀχρίδεια ἀπαιτέω . ἐπεί γάρ ἐκεῖνος εἰ τότε ἐν μέσος εἰμί ἀπολαμβάνω ὁ πολέμιος , καί οὖον πόλις αὐτός εἰμί , οὖον τέχνη , οὖον πύργος , οὐ ὅπλον , οὖον συμμαχία ἄνθρωπος , οὖον χρῆμα περιουσία , οὐ ἄλλος ὁ τοιοῦτος οὐδείς , ἀλλά αἰχμάλωτος καί δοῦλος [ 335 ] μεταξύ δεσπότης ὅμως καί πολέμιος ἀναστρέφω Β · ὁ μέγεθος δέ ὁ συμφορά πιέζω πρός ὁ ὁμαχὸν καταφεύγω χείρ , καί ὁ ἀνθρώπινος ἐρημόω , ἀπό ὁ ἐρημία οὗτος ἐπί ὁ φιλοσοφία ἄγω . Διὸ καί λέγω · ἄρας ὁ ὀφθαλμός ἐγώ εἰς ὁ ὄρος , ὅθεν ἥκω ὁ βοήθεια ἐγώ . ὁ παρά ὁ ἄνθρωπος πᾶς ἐγκαταλείπω , πᾶς φροῦδος , πᾶς ἐκποδῶν · εἷς λοιπός ὑπολείπω σωτηρία , φημί , ὁ παρά ὁ Θεός . εἷς βοήθεια ἐγώ παρά κύριος ὁ ποιέω ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ . ἀνάκλεις ὁ θεός πανταχῶ ἐπιζητέω ; ἀπό ὁ γῆ , ἀπό ὁ οὐρανός , ἀπό ὁ ὄρος , ἀπό ὁ ἐρημία , πανταχοῦ αὐτός φαντάζω ; ἀνάκλεις αὐτός ὁ δαίμων ψυφλοτέραν γίγνομαι , καί ὁ πανταχοῦ πρόνοια αὐτός ἐκτείνω ἀνακηρύσσω ; οὖον γάρ ἀπλόος προστίθημι , ὁ ποιέω ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ · ἀλλά συλλογίζομαι αἰνιγματωδῶς οὗτος καί λέγω · εἰμί ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ ποιέω , δύναμαι καί ἐν ἀλλότριος βοηθέω , καί πανταχοῦ , καί ἐν βάρβαρος χείρ ὁράω , καί ὁ πρός ἐκπίτνω διασῴζω . εἰμί γάρ ὁ στοιχεῖον οὗτος λήγω μόνος παρατίθημι , πολύς μᾶλλον ἐγώ ὁ βάρβαρος ἀπαλλάσσω δύναμαι . ὀρθῶς μέν φιλοσοφέω ὁ Ἄθως δύο ἀναίσθητος , ἐπί ὁ ἀλλότριος διατρίβω ; Οὐχὲτι γάρ ναός μιμνήσκω , ἀλλά οὐρανός καί γῆ . σύργαστρος πῶς καί ὁ δημοσιουργία ἀνακηρύσσω καί ὁ σοφία ὁ Θεός , καί ὁ πρόνοια . ὁ γάρ πρό οὗτος ὁ ξύλον λέγω , θεός ἐγώ εἰμί σῦς , καί ὁ λίθος , σύ ἐγώ