joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0177.1
βύμη πολλῷ τῷ βόϊψ φερομένη προφέρεται , οὐτω καὶ ἡ τοῦ Πνεύματος χάρις μετὰ πολλῆς τῆς ταχύτητος προδίδει , πάντα λεία , πάντα εὐμαρῆ προφέρουσα . Εἶτα πάλιν αὐτὸ τοῦτο διακαθαίρων , καὶ δεικνὺς οὐδὲν ἀνθρώπινον ἄν τῶν λεγομένων , ἐπήγαγεν Ὁραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων . Τινὲς μὲν οὖν περὶ τῆς γλώττης εἴρησθαι τοῦτο λέγουσι , ὅτι κάλamos ὥραιος · κάλλει · ἐμοὶ δὲ δοκεῖ λοιπὸν περὶ τοῦ Χριστοῦ λέγειν αὐτόν . Διὸ καὶ ἑτερὸς φησιν ἐρμηνευτὴς · Κάλλει ἐκαλλωπίσθης ἀπὸ υἱῶν ἀνθρώπων . Εἰς γὰρ αὐτὸν τρέπεται τὸν λόγον ὑπὸ πολλῆς θερμότητος , καὶ τῆς περὶ αὐτὸν διαθέσεως , ὡς καὶ Ἰακὼβ ἔλεγεν · Ἐκ βλαστου , υἱέ μου , ἀνἐθηκε · ἀντασεσῶν ἐκοιμήθησας ως λέων . Ἐνθους γὰρ γενόμενος , αὐτὶ λοιπὸν διαλέγεται , καὶ πρὸς αὐτὸν ἀποτείνει τὸν λόγον . Τοῦτο δὲ οὐ κατὰ συγχρίσιν φησιν · οὐ γὰρ εἶπεν , Ὁραϊότερος , ἀλλ · Ὁραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων . Ἄλλο τοῦτο , φησι , τὸ κάλλος παρ’ ἐκείνῳ . Καὶ σκόπει πῶς τὸν περὶ τῆς οἰκονομίας πρῶτον κινεῖ λόγον . Ὅτι δὲ περὶ τῆς οἰκονομίας ἐστι τοῦτο , δῆλον ἐκ τῶν ἑξῆς . Εἰπὼν γὰρ , Ὁραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων , ἐπήγαγεν · Ἐξεχύθη χάρις ἐν χείλεσί σου . Χεῖλη δὲ ὁ Θεὸς οὐκ ἔχει , ἀλλὰ τῆς οἰκονομίας ἐστιν ὁ λόγος . Ἕτερος δὲ ἐρμηνευτὴς εἰπὼν , Ἀνεχύθη χάρις τοῖς χείλεσί σου , σαφέστερον τοῦτο ἐποίησεν . [ 163 ] Τί δέ ἐστιν , Ἀνεχύθη , ἢ ὡς ἂν εἴποι τις , Ἡ ἔνδον οὖσα ἀνέδυσε , ἐπήγαγε ; Πῶς οὖν ἑτερος προφήτης λέγει · Εἴδομεν αὐτόν , καὶ οὐκ εἶχεν εἶδος , οὐδὲ κάλλος , ἀλλὰ τὸ εἶδος αὐτοῦ ἀτιμος , ἐλαττον παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων ; Οὐ περὶ ἀμορφίας λέγων , μὴ γένοιτο , ἀλλὰ περὶ τοῦ εἰκαστοφανοῦτου . Κατεδαξάμενος γὰρ ἅπας γενέσθαι ἄνθρωπος , διὰ τῶν εὐτέλων ἀπάντων διήλθεν , οὔτε μητέρα βασιλῖδα ἐπιγραφάμενος , οὔτε ἐν καιρῷ τῶν σπαργάνων ἐπὶ κλίνης τεθεῖς χρυσῆς , ἀλλ’ ἐν φάτνῃ , οὔτε ἐν οἰκίᾳ τραφεὶς πολυτελεῖ , ἀλλ’ ἐν εὐτελεῖ τέκτονος ὀικατίῳ . Καὶ λαβὼν μαθητὰς πάλιν , οὐ ῥήτορας καὶ φιλοσόφους καὶ βασιλέας ἔλαβεν , ἀλλ’ ἀλιέας , καὶ τελῶνας · καὶ τὸν βίον τῶν λιτῶν τοῦτον μετῆγε , οὔτε οἰκίαν ἔχων , οὔτε ἱμάτια περιβεβλημένος πολυτελῆ , οὔτε τραπέζης ἀπολαὺων τοιαύτης , ἀλλὰ παρ’ ἑτέρων τρεφόμενος , ὑβριζόμενος , καταγρονθομενος , ἐλαυνόμενος , διωκόμενος . Ταῦτα δὲ ἐποίησε , ἐκ πολλῆς τῆς περισυνίας τὸν τύφον πατῶν καὶ ἀνθρώπινον . Ἐπεὶ οὖν οὔτε φαντασίαν τινὰ καὶ χόμπον περιεβέβλητο , οὔτε ἀκολουθους εἶχε καὶ δορυφόρους , ἀλλ’ ἐστιν ὅτε ο καὶ μόνος περιῆει , ὡς εἰς τῶν πολλῶν , διὰ τοῦτο ἐκεῖνοι , μὴν φησιν Εἴδομεν αὐτὸν καὶ οὐκ εἶχεν εἶδος , οὔτε κάλλος · οὕτως δὲ φησιν , Ὁραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων · τὴν χάριν δηλῶν , τὴν σοφίαν , τὴν διδασκαλίαν , τὰ θαύματα . Εἶτα ὑπογράφων τὴν ὡραιότητα , φησιν · Ἐξεχύθη χάρις ἐν χείλεσί σου . Ὅρῃς ὅτι περὶ τῆς οἰκονομίας ὁ λόγος ; Τίς δὲ ἐστιν αὕτη ἡ χάρις ; Δι’ ἧς ἐδίδαξε , δι’ ἧς
Lemmas: βύμη πολύς ὁ βόϊψ φέρω προφέρω , οὗτος καί ὁ ὁ πνεῦμα χάρις μετά πολύς ὁ ταχύτης προδίδω , πᾶς λεῖος , πᾶς εὐμαρής προφέρω . εἶτα πάλιν αὐτός οὗτος διακαθαίρω , καί δείκνυμι οὐδείς ἀνθρώπινος ἄν ὁ λέγω , ἐπάγω ὁραῖος κάλλος παρά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . Τινές μέν οὖν περί ὁ γλῶσσα ἐρήω οὗτος λέγω , ὅτι κάλος ὡραῖος · κάλλος · ἐγώ δέ δοκέω λοιπός περί ὁ Χριστός λέγω αὐτός . Διὸ καί ἕτερος φημί ἑρμηνευτής · Κάλλος καλλωπίζω ἀπό υἱός ἄνθρωπος . εἰς γάρ αὐτός τρέπω ὁ λόγος ὑπό πολύς θερμότης , καί ὁ περί αὐτός διάθεσις , ὡς καί Ἰακώβ λέγω · ἐκ βλαστός , υἱός ἐγώ , ἀνατίθημι · ἀνθίστημι κοιμάω ως λέων . ἔνθεος γάρ γίγνομαι , αὐτί λοιπός διαλέγω , καί πρός αὐτός ἀποτείνω ὁ λόγος . οὗτος δέ οὖον κατά σύγχρισις φημί · οὖον γάρ εἶπον , οραιοποτερος , ἀλλ' · ὁραῖος κάλλος παρά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . ἄλλος οὗτος , φημί , ὁ κάλλος παρά ἐκεῖνος . καί σκοπέω πῶς ὁ περί ὁ οἰκονομία πρῶτος κινέω λόγος . ὅτι2 δέ περί ὁ οἰκονομία εἰμί οὗτος , δῆλος ἐκ ὁ ἑξῆς . εἶπον γάρ , ὁραῖος κάλλος παρά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ἐπάγω · ἐκχέω χάρις ἐν χεῖλος σύ . χεῖλος δέ ὁ θεός οὐ ἔχω , ἀλλά ὁ οἰκονομία εἰμί ὁ λόγος . ἕτερος δέ ἑρμηνευτής εἶπον , ἀναχέω χάρις ὁ χεῖλος σύ , σαφής οὗτος ποιέω . [ 163 ] τις δέ εἰμί , ἀναχέω , ἢ ὡς εἄν εἶπον τις , ὁ ἔνδον εἰμί ἀναδύνω , ἐπάγω ; Πῶς οὖν ἕτερος προφήτης λέγω · εἶδον αὐτός , καί οὐ ἔχω εἶδος , οὐδέ κάλλος , ἀλλά ὁ εἶδος αὐτός ἄτιμος , μικρός παρά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ; οὖον περί ἀμορφία λέγω , μή γίγνομαι , ἀλλά περί ὁ εικαστοφανουος . Κατεδαξάμενος γάρ ἅπας γίγνομαι ἄνθρωπος , διά ὁ Εὐτέλων ἀπαντάω διέρχομαι , οὔτε μήτηρ βασιλίς ἐπιγράφω , οὔτε ἐν καιρός ὁ σπάργανον ἐπί κλίνη τίθημι χρύσεος , ἀλλά ἐν φάτνη , οὔτε ἐν οἰκίον τρέφω πολυτελής , ἀλλά ἐν εὐτελής τέκτων ὀικατίῳ . καί λαμβάνω μαθητής πάλιν , οὖον ῥήτωρ καί φιλόσοφος καί βασιλεύς λαμβάνω , ἀλλά ἁλιεύς , καί τελώνης · καί ὁ βίος ὁ λιτός οὗτος μετάγω , οὔτε οἰκίον ἔχω , οὔτε ἱμάτιον περιβεβλημένος πολυτελής , οὔτε τράπεζα ἀπολαύω τοιοῦτος , ἀλλά παρά ἕτερος τρέφω , ὑβρίζω , καταγρονθομενος , ἐλαύνω , διώκω . οὗτος δέ ποιέω , ἐκ πολύς ὁ περίσυνος ὁ τύφω πατέω καί ἀνθρώπινος . ἐπεί οὖν οὔτε φαντασία τις καί κόμπος περιβάλλω , οὔτε ἀκόλουθος ἔχω καί δορυφόρος , ἀλλά εἰμί ὅτε ὁ καί μόνος περίειμι , ὡς εἰς ὁ πολύς , διά οὗτος ἐκεῖνος , μήv φημί εἶδον αὐτός καί οὐ ἔχω εἶδος , οὔτε κάλλος · οὕτως δέ φημί , ὁραῖος κάλλος παρά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος · ὁ χάρις δηλόω , ὁ σοφία , ὁ διδασκαλία , ὁ θαῦμα . εἶτα ὑπογράφω ὁ ὡραιότης , φημί · ἐκχέω χάρις ἐν χεῖλος σύ . ὄρνυμι ὅτι περί ὁ οἰκονομία ὁ λόγος ; Τῖς δέ εἰμί οὗτος ὁ χάρις ; διά ὅς διδάσκω , διά ὅς