joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0037.1
Δεὶ τοίνυν καὶ τρόπον εὐχῆς εἰδέναι . Τίς δὲ ὁ τρόπος τῆς εὐχῆς ; Μᾶλα ἀπὸ τοῦ τελείου , καὶ μὴ αἰσχυνθῆς τοῦτον λαβεῖν διδάσκαλον , τὸν οὕτω τοῦτο κατορθώσαντα , ὡς ἀπὸ ψιλῶν ῥημάτων τὸ πᾶν ἀνύσαι . Ἐπειδὴ γὰρ ἡ διάνοια αὐτῷ καλῶς παρεσκευασμένη ἦν , καὶ ῥήμα καὶ ὄνομα ἐν ἀντίῳ αὐτῷ τῷ οὐρανῷ . Πῶς δὴ ἡν παρεσκευασμένη ; Ἐταλάνειν ἐαυτὸν , τὸ σῆθος · Ἐτυπτεν , οὐδὲ ἀναβλέψαι εἰς τὸν οὐρανὸν ἠνείχετο . Ἄν οὕτω καὶ σὺ μέλλῃς εὐχεσθαι , πτεροῦ κουφοτέραν ἐργάσῃ τὴν εὐχήν . Εἰ γὰρ ὁ ἁμαρτωλὸς δικαιος γέγονεν ἀπὸ τῆς εὐχῆς , ἐννόησον ὁ δικαῖος ἡλίχιος ἔσται , εἰ τοιαύτην προσάγῃν μάθῃ δέησιν . Διὰ δὴ τοῦτο οὐδὲ ἐνταῦθα ἀπλῶς ἐαυτὸν τῆσιν , ἀλλὰ τὴν προσευχὴν αὐτοῦ · ἄνω τὴν δικαιοσύνην , ἐνταῦθα τὴν προσευχὴν λέγων · Οἰκτιρήσῃν με , καὶ εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου . Οὕτω καὶ ὁ Κορνήλιος ἡκούει , ἐπειδὴ ταύτην ἔχει συνήγορον . Αἱ προσευχαί σου , καὶ αἱ ἐλεημοσύναι σου , φησίν , ἀνέβησαν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ . Εἰκῶς · τὰ γὰρ ἔργα ἐστὶ τὰ ἀκουόμενα , καὶ τὰ κατορθώματα · οὐχ ἀπλῶς δὲ αἱ εὐχαί , ἀλλ’ αἱ κατὰ νόμον τοῦ Θεοῦ γινόμεναι εὐχαί . Καὶ τίνες εἰσὶν αὗται ; Αἱ ταῦτα αἰτοῦσαι , ὅ τῷ Θεῷ πρέπει διδόναι , αἱ μὴ τάναντία τοῖς αὐτοῦ νόμοις αὐτὸν παρακαλοῦσαι . Καὶ τίς οὕτω τολμηρός , φησίν , ὡς τὸν Θεὸν λέξων τάναντία τοῖς αὐτοῦ νόμοις ποιεῖν ; ὁ Ὁ κατὰ τῶν ἐχθρῶν αὐτὸν παρακαλῶν · [ 12 ] τοῦτο γὰρ παρὰ τὸν νόμον τὸν ὑπ’ αὐτοῦ κειμένον . Αὐτὸς γὰρ φησίν , Ἄγετε τοῖς ἐχθράτεσιν ὑμῶν . Σὺ δὲ αὐτὸν τὸν κλειδῶν σοι συγχωρῆσαι κατὰ τῶν ἐχθρῶν καλεῖς ; Καὶ τί γένοιτ’ ἂν τῆς ἀνοδίας ταύτης χειρόν ; Ἰκέτου σχῆμα καὶ γνώμην καὶ φρόνημα τὸν εὐχόμενον ἔχειν δεῖ · τί τοίνυν ἕτερον προσυπεῖπον σεαυτῷ περιτίθης , τὸ τῆς κατηγορίας ; Πῶς γὰρ δυνήση τῶν οἰκείων ἁμαρτημάτων λαβεῖν συγγνώμην , τῶν τῶν τοῖς ἑτέροις πεπλημμελημένων τιμωρὸν τὸν Θεὸν ἀξίως εἶναι ; Ἔστω τοίνυν ἡ εὐχὴ ἡμεροῦ , γαληνή , χαρίαν ἔχουσα πρόσωπον , καὶ ἀπαλόν . Τοιαύτη γὰρ ἡ μετὰ πραότητος , καὶ μὴ κατ’ ἐχθρῶν β γινομένη · ὡς ἡ γε ἐναντία μεθυούση τινὶ καὶ παραπαιούση ἔοικε γυναικί , σὺνθεῖ τινὶ καὶ ἀγρίᾳ . Διὸ καὶ δάκτος · αὕτη δ’ οὐρανός . Ἄλλ’ οὐχ ἡ μετὰ πραότητος τοιαύτη · ἀλλ’ ἔχει τι λιγυρόν , καὶ προσηνές , καὶ βασιλικὸν ἄξιον ἀχθῶν , ἥδυ καὶ παναρμόνιον καὶ ἡμμελές . Διὸ δὴ οὐχ ἐκβάλλεται τοῦ θεάτρου , ἀλλ’ ἐστεφανωμένη ἄπεισι · καὶ γὰρ χρυσὴν ἔχει κιθάραν , χρυσὴν τὴν στολήν . Διὸ καὶ τέρπει τὸν δικαστήν , καὶ φῶ σχήματι , καὶ τῇ βλέμματι , καὶ τῇ φωνῇ . Διὰ ταῦτα οὐδὲς αὐτὴν ἀπελαύνει τῶν οὐρανίων ἀθλῶν . Ἄπαν γὰρ ἐκεῖνο τὸ θέατρον ἀνίστησι τῇ εὐφροσύνη . Αὕτη τῶν οὐρανίων δέξια ἡ εὐχή · αὕτη τῶν ἀγγέλων ἡ γλυκὺς , ὅταν μηδὲν πικρόν , πᾶν δὲ προσηνὲς φθέγγηται · ὅταν ὑπὲρ τῶν ἀδικούντων καὶ ἐπηρεαζόντων προστάξῃ τὴν ἱκετηρίαν ποιουμένη , τότε καὶ οἱ ἄγγελοι παρεστήκασιν μετὰ πολλῆς ἀκούοντες τῆς σιγῆς , καὶ μετὰ τῆς παύσεως , κροτοῦντες αὐτήν , ἐπαινῶντες , θαυμάζοντες οὐ διαλιμπάνουσι . Τοιαύτην καὶ ἡμεῖς προσάγωμεν εὐχήν , καὶ πάντως ἀκουσθήσομεθα . Καὶ ὅταν προσώμεν τῷ Θεῷ , μὴ νομίζωμεν εἶναι θέατρον τοιοῦτον , ἀλλ’ ἐκ τῆς οἰκουμένης ἀπάσης , μᾶλλον δὲ καὶ ἐκ τῶν ἄνω δήμων τῶν οὐρανίων συνελεγχμένων , καὶ ἐν μέσῳ τὸν Βασιλέα
Lemmas: Δεύς τοίνυν καί τρόπος εὐχή οἶδα . Τῖς δέ ὁ τρόπος ὁ εὐχή ; μῆλον ἀπό ὁ τέλειος , καί μή αἰσχυν́ςζω οὗτος λαμβάνω διδάσκαλος , ὁ οὗτος οὗτος κατορθόω , ὡς ἀπό ψιλός ῥῆμα ὁ πᾶς ἀνύω . ἐπεί γάρ ὁ διάνοια αὐτός καλῶς παρασκευάζω εἰμί , καί ῥῆμα καί ὄνομα ἐν ἀντίος αὐτός ὁ οὐρανός . Πῶς δή ἐάν παρασκευάζω ; Ἐταλάνειν ἑαυτοῦ , ὁ Σήθος · τύπτω , οὐδέ ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός ἀνέχω . ἄν οὗτος καί σύ μέλλω εὔχομαι , πτερόν κοῦφος ἐργάζομαι ὁ εὐχή . εἰμί γάρ ὁ ἁμαρτωλός Δίκαιος γίγνομαι ἀπό ὁ εὐχή , ἐννοέω ὁ Δίκαιος ἡλίχιος εἰμί , εἰμί τοιοῦτος προσάγω μανθάνω δέησις . Ζεύς δή οὗτος οὐδέ ἐνταῦθα ἀπλόος ἑαυτοῦ τῆσιν , ἀλλά ὁ προσευχή αὐτός · ἄνω ὁ δικαιοσύνη , ἐνταῦθα ὁ προσευχή λέγω · Οἰκτιρήσῃν ἐγώ , καί εἰσακούω ὁ προσευχή ἐγώ . οὕτως καί ὁ Κορνήλιος ἀκούω , ἐπεί οὗτος ἔχω συνήγορος . ὁ προσευχή σύ , καί ὁ ἐλεημοσύνη σύ , φημί , ἀναβαίνω ἐνώπιος ὁ Θεός . ἵημι · ὁ γάρ ἔργον εἰμί ὁ ἀκούω , καί ὁ κατόρθωμα · οὐ ἀπλόος δέ ὁ εὐχή , ἀλλά ὁ κατά νόμος ὁ Θεός γίγνομαι εὐχή . καί τίς εἰμί οὗτος ; ὁ οὗτος αἰτέω , ὅς ὁ Θεός πρέπω δίδωμι , ὁ μή τἀναντία ὁ αὐτός νόμος αὐτός παρακαλέω . καί τίς οὗτος τολμηρός , φημί , ὡς ὁ θεός λέγω τἀναντία ὁ αὐτός νόμος ποιέω ; ὁ ὁ κατά ὁ ἐχθρός αὐτός παρακαλέω · [ 12 ] οὗτος γάρ παρά ὁ νόμος ὁ ὑπό αὐτός κεῖμαι . αὐτός γάρ φημί , ἄγετε ὁ ἐχθράτεσιν σύ . σύ δέ αὐτός ὁ κλείς σύ συγχωρέω κατά ὁ ἐχθρός καλέω ; καί τίς γίγνομαι εἄν ὁ ἀνοδία οὗτος χείρων ; Ἱκέτης σχῆμα καί γνώμη καί φρόνημα ὁ εὔχομαι ἔχω δεῖ · τίς τοίνυν ἕτερος προσυπειπως σεαυτοῦ περιτίθημι , ὁ ὁ κατηγορία ; Πῶς γάρ δύναμαι ὁ οἰκέω ἁμάρτημα λαμβάνω συγγνώμη , ὁ ὁ ὁ ἕτερος πλημμελέω τιμωρός ὁ θεός ἀξίως εἰμί ; ἔστω τοίνυν ὁ εὐχή ἥμερος , γαληνός , χαρία ἔχω πρόσωπον , καί ἁπαλός . τοιοῦτος γάρ ὁ μετά πραότης , καί μή κατά ἐχθρός Β γίγνομαι · ὡς ὁ γε ἐναντίος μεθύω τις καί παραπαίω ἔοικα γυνή , συνθέω τις καί ἄγριος . Διὸ καί δάκτος · οὗτος δέ οὐρανός . ἄλλος οὐ ὁ μετά πραότης τοιοῦτος · ἀλλά ἔχω τίς λιγυρός , καί προσηνής , καί βασιλικός ἄξιος ἄχθος , ἡδύς καί παναρμόνιος καί εμμελής . Διὸ δή οὐ ἐκβάλλω ὁ θέατρον , ἀλλά στεφανόω ἄπειμι · καί γάρ χρύσεος ἔχω κιθάρα , χρύσεος ὁ στολή . Διὸ καί τέρπω ὁ δικαστής , καί φημί σχῆμα , καί ὁ βλέμμα , καί ὁ φωνή . Ζεύς οὗτος οὐδή αὐτός ἀπελαύνω ὁ οὐράνιος ἀθλέω . ἅπας γάρ ἐκεῖνος ὁ θέατρον ἀνίστημι ὁ Εὐφρόσυνος . ἄτη ὁ οὐράνιος δεξιός ὁ εὐχή · οὗτος ὁ ἄγγελος ὁ γλυκύς , ὅταν μηδείς πικρός , πᾶς δέ προσηνής φθέγγομαι · ὅταν ὑπέρ ὁ ἀδικέω καί ἐπηρεάζω προστάσσω ὁ ἱκετηρία ποιέω , τότε καί ὁ ἄγγελος παρίστημι μετά πολύς ἀκούω ὁ σιγή , καί μετά ὁ παῦσις , κροτέω αὐτός , ἐπαινέω , θαυμάζω οὖον διαλείπω . τοιοῦτος καί ἐγώ προσάγω εὐχή , καί πάντως ἀκούω . καί ὅταν πρόσειμι ὁ Θεός , μή νομίζω εἰμί θέατρον τοιοῦτος , ἀλλά ἐκ ὁ οἰκέω ἀπασάω , μᾶλλον δέ καί ἐκ ὁ ἄνω δῆμος ὁ οὐράνιος συνελέγχω , καί ἐν μέσος ὁ Βασιλεύς