joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0288.3
διδούς τι , καὶ μένοντα καὶ ψειρούμενα , τὰ μέλλοντα καὶ ἀκίνητα ταῦτα λαμβάνῃ , καὶ δι᾽ ἐκεῖνον καὶ τῆς κατὰ τὸν παρόντα βίον ἀσφαλείας ἀπολαύῃ ; Διὰ τοῦτο φησιν , Οἰκονομήσει τοὺς λόγους αὐτοῦ ἐν κρίσει . Ἡ , ὡς ἕτερος φησιν , Οἰκονομήσει τὰ πράγματα τὰ αὐτοῦ μετὰ κρίσεως . Ποῖα ἐν κρίσει , ἢ ἐν τῇ μελλούσῃ ἡμέρᾳ ; Ἡ ὅτι ἐν ἑαυτῷ , τὰ κατ᾽ αὐτὸν ἄπαντα , καὶ οὐδὲν ἐν αὐτοῖς ἔσται συγκεχυμένον , ἀλλὰ πάντα ἐν τάξει κείμενα , πάντα ἀκολουθεῖ καὶ ὀρθῷ βαδίζοντα , οὐδὲν τεταραγμένον ἐν αὐτοῖς οὐδὲ θορυβῶδες , τῆς ἐλεημοσύνης ἄπαντα ἐξευταριζούσης αὐτῷ . Ὁ καὶ σαφέστερον ποιῶν ἕτερος ἐρμηνευτής , Οἰκονομήσει τὰ πράγματα αὐτοῦ μετὰ κρίσεως , εἶπεν . Ἐλεήμων γὰρ οὐσία ὁ μετὰ κρίσεως οἰκονομῶν τὰ ἑαυτοῦ · ὡς δὲ γε ἕτερος , ἀκαρπός , ἀνοικονόμητος . Ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα οὐ σαλευθήσετα . Τί τῆς οἰκονομίας ταύτης ἰσον , ὅταν τοιαύτην ὁδὸν εὕρῃ τὴν [ 233 ] ἀπαλλάττουσαν αὐτὸν τῶν ἀδοκῶντων περιπτώσεων , καὶ τῶν τοῦ βίου κλυδωνίων ; Ἕως ποιοῦσαν ὁρμίζεσθαι , καὶ ἀνθρώπους ὡν μηδὲν ἀνθρώπινον ὑπομένει , ἢ ὑπομένει μέν , μὴ περιτρέπεται δέ ; Τὸ γὰρ δὴ θαυμαστὸν τοῦτο ἐστιν , ὅταν τῇ τῶν πειρασμῶν ἐπαγωγῇ μὴ κλίνηται , μηδὲ ὑποκαλίζηται . Τί οὖν ; οὐχ ἑαλεῦθησαν πολλοὶ τῶν ἐλεημόνων ; Οὐδαμῶς . Εἰ γὰρ καὶ πηγνῆτες ἐγένοντο , καὶ πρὸς ἐσχάτην πτωχείαν μετηνέχθησαν , καὶ συμφοραῖς περιέπεσον , ἀλλ᾽ ὅμως οὐ περιετρέψαντο ἐννοοῦντες τὰ εἰρησμένα αὐτοῖς , καὶ τὴν εὐνοιαν τοῦ Θεοῦ , καὶ τὴν ἀνωθεν ῥοπὴν ἐπισπασάμενοι , καὶ ἰσχυρὰν τινα καὶ ἀσφαλῆ ἄγκυραν , τὸ χρηστὸν λέγω συνειδός , ἔχοντες . Διὰ τοῦ τοῦτο οὐχ εἶπεν , ὅτι οὐχ ἐπιβουλευθήσονται , ἀλλ᾽ ὅτι οὐ σαλευθήσονται . Ὁ δὲ καὶ ἐπ᾽ ἐκείνου ἔλεγεν ὁ Χριστός , τοῦ τὴν οἰκοδομὴν ποιοῦντος ἐπὶ τῆς πέτρας , οὐχ ὅτι οὐχ ὑποστήσετα χειμῶνα , ἀλλ᾽ ὅτι καὶ ὑπομείων χειμῶνα οὐ περιτραπήσετα . Τὸ γὰρ δὴ θαυμαστὸν τοῦτο ἐστιν , ὅταν μὴ ἐν ἑρμῇσι τῶν πειρασμῶν τὸ ἀσφαλὲς αὐτῷ ἦ , ἀλλὰ καὶ πυκνότητι τῶν μηχανημάτων ἀπερίεργετες μένῃ διηνεκῶς . Καὶ γὰρ μέγαν χανον ψυχὴν πλουτοῦσαν ἐλεημοσύνην ὑπὸ ἀθλίας παιδιῶν βαπτισθῆναι ποτε . Εἰς μνημόσυνον αἰώνιον ἔσται δίκαιος . Ὅρα αὐτὸν οὐχ ἐν τῷ καιρῷ τῆς ζωῆς , ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν τελευτὴν διδάσκοντα πολλούς , καὶ κατεχούνα . Πῶς οὖν οὕτως ἐν τῷ ζῆν πεύσεταί τι πονηρόν , ὅταν καὶ τελευτὴν ἑτέρας διδασκαλίας γέννηται εὐθυμίας ; Ἵνα γὰρ μάθωσι καὶ οἱ σφόδρα ἀπιστοῖ , ὅτι ἀθάνατος αὐτοῦ ὁ καρπὸς ἐν οὐρανοῖς μένει , ἐνταῦθα ἰδῶσι τὴν πείραν · καὶ γὰρ τοῦ σώματος αὐτοῦ καταχωσθέντος , καὶ τῇ γῇ παραδοθέντος , ἡ μνήμη πανταχοῦ περιφέρετα .
Lemmas: δίδωμι τίς , καί Μένων καί ψειρουμην , ὁ μέλλω καί ἀκίνητος οὗτος λαμβάνω , καί διά ἐκεῖνος καί ὁ κατά ὁ πάρειμι βίος ἀσφάλεια ἀπολαύω ; Ζεύς οὗτος φημί , οἰκονομέω ὁ λόγος αὐτός ἐν κρίσις . ὁ , ὡς ἕτερος φημί , οἰκονομέω ὁ πρᾶγμα ὁ αὐτός μετά κρίσις . Ποίας ἐν κρίσις , ἢ ἐν ὁ μέλλω ἡμέρα ; ὁ ὅτι ἐν ἑαυτοῦ , ὁ κατά αὐτός ἅπας , καί οὐδείς ἐν αὐτός εἰμί συγχέω , ἀλλά πᾶς ἐν τάξις κεῖμαι , πᾶς ἀκολουθέω καί ὀρθός βαδίζω , οὐδείς ταράσσω ἐν αὐτός οὐδέ θορυβώδης , ὁ ἐλεημοσύνη ἅπας εξευταριζουω αὐτός . ὁ καί σαφής ποιέω ἕτερος ἑρμηνευτής , οἰκονομέω ὁ πρᾶγμα αὐτός μετά κρίσις , εἶπον . ἐλεήμων γάρ οὐσία ὁ μετά κρίσις οἰκονομέω ὁ ἑαυτοῦ · ὡς δέ γε ἕτερος , ἄκαρπος , ἀνοικονόμητος . ὅτι2 εἰς ὁ αἰών οὖον σαλεύω . τις ὁ οἰκονομία οὗτος ἴσος , ὅταν τοιοῦτος ὁδός εὑρίσκω ὁ [ 233 ] ἀπαλλάσσω αὐτός ὁ αδοκαω περίπτωσις , καί ὁ ὁ βίος κλυδώνιον ; Ἕως ποιέω ὁρμίζω , καί ἄνθρωπος ὡς μηδείς ἀνθρώπινος ὑπομένω , ἢ ὑπομένω μέν , μή περιτρέπω δέ ; ὁ γάρ δή θαυμαστός οὗτος εἰμί , ὅταν ὁ ὁ πειρασμός ἐπαγωγή μή κλίνω , μηδέ ὑποκαλέω . τις οὖν ; οὐ ἁλιεύω πολύς ὁ ἐλεήμων ; οὐδαμός . εἰμί γάρ καί πηγνῆτες γίγνομαι , καί πρός ἔσχατος πτωχεία μεταφέρω , καί συμφορά περιπίπτω , ἀλλά ὅμως οὖον περιτρέπω ἐννοέω ὁ λέγω αὐτός , καί ὁ εὔνοια ὁ Θεός , καί ὁ ἄνωθεν ῥοπή ἐπισπάω , καί ἰσχυρός τις καί ἀσφαλής ἄγκυρα , ὁ χρηστός λέγω σύνοιδα , ἔχω . Ζεύς ὁ οὗτος οὐ εἶπον , ὅτι οὐ ἐπιβουλεύω , ἀλλά ὅτι οὖον σαλεύω . ὁ δέ καί ἐπί ἐκεῖνος λέγω ὁ Χριστός , ὁ ὁ οἰκοδομή ποιέω ἐπί ὁ πέτρα , οὐ ὅτι οὐ ὑφίστημι χειμών , ἀλλά ὅτι καί ὑπομείων χειμών οὖον περιτρέπω . ὁ γάρ δή θαυμαστός οὗτος εἰμί , ὅταν μή ἐν ἑρμή ὁ πειρασμός ὁ ἀσφαλής αὐτός εἰμί , ἀλλά καί πυκνότης ὁ μηχάνημα ἀπερίεργος μένω διηνεκής . καί γάρ μέγας χάσκω ψυχή πλουτέω ἐλεημοσύνη ὑπό ἄθλιος παιδιά βαπτίζω ποτός . εἰς μνημόσυνον αἰώνιος εἰμί δίκαιος . Ὅρας αὐτός οὐ ἐν ὁ καιρός ὁ ζωή , ἀλλά καί μετά ὁ τελευτή διδάσκω πολύς , καί καταχέω . Πῶς οὖν οὕτως ἐν ὁ ζῶ πυνθάνομαι τίς πονηρός , ὅταν καί τελευτή ἕτερος διδασκαλία γεννητής εὐθυμία ; ἵνα γάρ μανθάνω καί ὁ σφόδρα ἀπιστέω , ὅτι ἀθάνατος αὐτός ὁ καρπός1 ἐν οὐρανός μένω , ἐνταῦθα ὁράω ὁ πείρω · καί γάρ ὁ σῶμα αὐτός καταχώννυμι , καί ὁ γῆ παραδίδωμι , ὁ μνήμη πανταχοῦ περιφέρω .