joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0232.2
Ἰα . Καὶ πῶς μὴ φοβηθῶ , φησί , τοσαῦτα ἰσναμένους ; Πρόσκαλος ἡ δυναστεία , μονόωρος ἡ ἰσχὺς , παροδεύεται ἡ εὐημερία , σκιάς μιμεῖται καὶ ὀνειράτα τὰ χρήματα , καὶ ὁ πλοῦτος , καὶ ἡ τοσαύτη τιμή · διὸ καὶ ἐπηγάγετο Ὅτι οὐκ ἔν τῷ ἀποθνήσκειν αὐτὸν λήψεται τὰ πάντα , οὐδὲ συγκατασθήσεται αὐτῷ ἡ δόξα αὐτοῦ · τὴν αἰτίαν τίθεσι τοῦ μὴ δεδιέναι τὰ πρόσκαιρα . Ἥλθεν ὁ θάνατος , φησί , τὴν βίαν ἔχει , καὶ ἡ κόμη μετὰ τῶν φύλλων ἅπασα κατηγνῆθη , καὶ πᾶσιν ἐκυέρωσε ἡ οἰκία . Καθάπερ οὖν πρόβατα καὶ αἰγες ἐπιτίθενται δένδρωι χειμῶνι μετὰ τὴν τομήν , οὕτω δὴ καὶ ἐπὶ τῶν οὕτω πλουτούντων πολλοὶ τῶν ἐχθρῶν , πολλοὶ τῶν φίλων , πολλοὶ τῶν εὐεργετηθέντων τὰ ἐκεῖνων λυμαίνονται εὐρίσκοντες · καὶ ὁ τοσαῦτα περιδεδημένος , καὶ τοσούτους οἰνοχόους , μαγείρους , κρατήρας ἀργυροὺς καὶ χρυσοὺς ἔχων , πλῆρα γῆς τόσα καὶ τόσα , οἰκίας , ἀνδράποδα , ἵππους , ἡμιῶνας , καμήλους , στρατόπεδα οἰκτῶν , ἅπεται μόνος , καὶ οὐδεὶς αὐτῷ συναπέρχεται , ἀλλ᾽ οὐδ᾽ αὐτὰ λαμβάνων ἅπεται τὰ ἱμάτια . Καὶ γὰρ ὅσωπερ ἂν λαμπρὰ περιχέται , τοσούτῳ διαφιλότεραν ἅπεται παρασκευάζων τῇ σχιλῇ τὴν τράπεζαν , καὶ πλείονα τοῖς τυμβωρύχοις ἐπιθυμίαι , καὶ μεῖζονα κατὰ τοῦ ἀθλίου σώματος τὴν ἐπιβουλὴν . Δι᾽ ὧν γὰρ καλλωπίζει μεϊζόνως , διὰ τούτων ὑβρίζεται σφοδρότερον αὐτὸν κατασκευάζων , τὰς χεῖρας τῶν ἀνοργσότων τὰς θήκας ἐφ᾽ ἑαυτὸν ὀπλίζων καὶ καλῶν . Καὶ τί τοῦτο ; φησίν · ἀλλ᾽ ἐνταῦθα μεγάλα κομπάζει , καὶ φωνῇ μέχρι τῆς τελευτῆς . Μάλιστα μὲν πολλοὶ οὐδὲ μέχρι τῆς τελευτῆς · ἀλλ᾽ ἐπιβουλὴν τινὸν ἐπιφύνετον αὐτοῖς , μικρὸν καταδιδὸν χαλεπώτερα ἅπαθον , καὶ τὰ χρήματα ἀφαιρέοντες , καὶ ἀτιμίαι περιδηθέντες , καὶ δεσμωτηρίων οἰκήσαντες . Καὶ γὰρ ὁ χθὲς ἐν ὀχήματι , σήμερον ἐν ἁλύσει · ὁ χθὲς ὑπὸ χολάδων θεραπεύμενος , ὑπὸ δημίων κυκλοῦται νῦν · ὁ μὲν ὧν , αἵματι περιρρέεται · ὁ κατακείμενος ἐπὶ στρωμνῆς ἀπαλῆς , ἐπ᾽ ἐδάφους ἐρρίπται σκληροῦ · ὁ παρὰ πάντων θεραπεύμενος , παρὰ πάντων καταφρονεῖται . Ἄλλα καὶ μέχρι τελευτῆς τὰ πρὸς πθεδιὰν αὐτῇ λαμπρὰ καὶ περιφανῆ . Καὶ τί πρὸς ἐκεῖνον τὸν οὐκ αἰσθανόμενον ; Πλείων ἡ δυσωδία , μεῖζων ἡ βδελυγμία , σφοδρότερος ὁ φόβος · καὶ γὰρ τελευτῶντι διηνεκῆς τοῖς παισίοις ὁ πόλεμος ἀπὸ τῆς πολυτελείας ἐκείνης . Καὶ δρὰ τὴν ἀπρίειαν τοῦ βήματος , καὶ τὴν ἐπίτασιν τῆς φιλοσοφίας . Οὐ γὰρ μόνον αὐτὸν ἐκ τοῦ μὴ συναποθμὲν πλήττει , ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα αὐτὸν πάσης γνῶμῃ τῆς φαντασίας , καὶ οὐδὲ πλουτὸν δυνάμει δεῖξαι , οὐδ᾽ ὅταν ἀπολαύσῃ αὐτοῦ ὁ κεκτημένος . Οὐ γὰρ εἶπεν , Ὅταν πληθυνθῇ ἡ δόξα αὐτοῦ , ἀλλ᾽ Ἡ δόξα τοῦ οἴκου αὐτοῦ . Ταῦτα
Lemmas: Ἰά . καί πῶς μή φοβέω , φημί , τοσοῦτος ἰσναμένους ; Πρόσκαλος ὁ δυναστεία , μονόωρος ὁ ἰσχύς , παροδεύω ὁ Εὐημερία , σκιά μιμέομαι καί όνειρο ὁ χρῆμα , καί ὁ πλοῦτος , καί ὁ τοσοῦτος τιμή · διό καί ἐπάγω ὅτι2 οὐ ἐν ὁ ἀποθνήσκω αὐτός λαμβάνω ὁ πᾶς , οὐδέ συγκαθίστημι αὐτός ὁ δόξα αὐτός · ὁ αἴτιος τίθος ὁ μή δείδω ὁ πρόσκαιρος . ἔρχομαι ὁ θάνατος , φημί , ὁ βία ἔχω , καί ὁ κόμη μετά ὁ φύλλον ἅπας καταγιγνώσκω , καί πᾶς κυρόω ὁ οἰκίον . καθά οὖν πρόβατον καί αἴξ ἐπιτίθημι δένδρον χειμών μετά ὁ τομή , οὗτος δή καί ἐπί ὁ οὗτος πλουτέω πολύς ὁ ἐχθρός , πολύς ὁ Φίλων , πολύς ὁ εὐεργετέω ὁ ἐκεῖνος λυμαίνομαι εὐρίσκοντες · καί ὁ τοσοῦτος περιδέω , καί τοσοῦτος οἰνοχόος , μάγειρος , κρατήρ ἀργύρεος καί χρυσός ἔχω , πλῆρα γῆ τόσος καί τόσος , οἰκίον , ἀνδράποδον , ἵππος , ημιαβρων , κάμηλος , στρατόπεδον οἶκτος , ἅπτω μόνος , καί οὐδείς αὐτός συναπέρχομαι , ἀλλά οὐδέ αὐτός λαμβάνω ἅπτω ὁ ἱμάτιον . καί γάρ ὅσος εἄν λαμπρός περιχέω , τοσοῦτος διάφιλος ἅπτω παρασκευάζω ὁ σχιλῇ ὁ τράπεζα , καί πλείων ὁ τυμβωρύχος ἐπιθυμία , καί μείζων κατά ὁ ἄθλιος σῶμα ὁ ἐπιβουλή . διά ὅς γάρ καλλωπίζω μέγας , διά οὗτος ὑβρίζω σφοδρός αὐτός κατασκευάζω , ὁ χείρ ὁ ανοργσοος ὁ θήκη ἐπί ἑαυτοῦ ὁπλίζω καί καλός . καί τίς οὗτος ; φημί · ἀλλά ἐνταῦθα μέγας κομπάζω , καί φωνή μέχρι ὁ τελευτή . μάλιστα μέν πολύς οὐδέ μέχρι ὁ τελευτή · ἀλλά ἐπιβουλή τίνω ἐπιφύω αὐτός , μικρός καταδίδωμι χαλεπός πάσχω , καί ὁ χρῆμα ἀφαιρέω , καί ἀτιμία περιδέω , καί δεσμωτήριον οἰκέω . καί γάρ ὁ χθές ἐν ὄχημα , σήμερον ἐν ἅλυσις · ὁ χθές ὑπό χολάς θεραπευμένος , ὑπό δήμιος κυκλόω νῦν · ὁ μέν ὅς , αἷμα περιρρέω · ὁ κατάκειμαι ἐπί στρωμνή ἁπαλός , ἐπί ἔδαφος ῥίπτω σκληρός · ὁ παρά πᾶς θεραπευμένος , παρά πᾶς καταφρονέω . ἄλλος καί μέχρι τελευτή ὁ πρός πεδιάν αὐτός λαμπρός καί περιφανής . καί τίς πρός ἐκεῖνος ὁ οὐ αἰσθάνομαι ; πλείων ὁ δυσωδία , μείζων ὁ βδελυγμία , σφοδρός ὁ φόβος · καί γάρ τελευτή διηνεκής ὁ παίσιος ὁ πόλεμος ἀπό ὁ πολυτέλεια ἐκεῖνος . καί δράω ὁ ἄπριος ὁ βῆμα , καί ὁ ἐπίτασις ὁ φιλοσοφία . οὖον γάρ μόνος αὐτός ἐκ ὁ μή συναποθμὲν πλήσσω , ἀλλά καί ἐνταῦθα αὐτός πᾶς γνώμη ὁ φαντασία , καί οὐδέ πλοῦτος δύναμις δείκνυμι , οὐδέ ὅταν ἀπολαύω αὐτός ὁ κτάομαι . οὖον γάρ εἶπον , ὅταν πληθύνω ὁ δόξα αὐτός , ἀλλά ὁ δόξα ὁ οἶκος αὐτός . οὗτος