joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0037.2
καθῆσθαι , βουλομένου ἡμῶν ἐπακοῦσαι τῆς εὐχῆς . Καὶ ἐπιδεῖν τὸ πρᾶγμα ποιήσωμεν . Μὴδείς ὁ ἔστω καθαρστέρος , μὴδὲ λυρῶδες ὁθὲς ἀναγόντων , μέλλων ἐν σκηνᾷ εἰσέσθαι , καὶ δεδοικώς · μὴ τι ἀπήχης ἀνακρούσηται , ὡς ἡμεῖς μέλλοντες εἰσιέναι εἰς τὸν ἀγγέλων θέατρον . Πλήκτρον δὲ ἡμῖν ἔστω ἡ γλυκὺς , μηδὲν ἄγδης φθεγγομένη , ἀλλ’ ἡμελὲς καὶ παναρμόνιον μετὰ διανοίας τῆς προστυχούσης · καὶ προσιόντες τῷ Θεῷ , τὰ παρακαλοῦντες καὶ δεόμενοι , ὑπὲρ τῶν ἐχθρῶν ἀνακρουσόμεθα τὴν νευράν · οὕτω γὰρ καὶ ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν ἀκουσθήσομεθα . ε’ . Αὕτη ἡ φωνὴ κατασχοῦναι δαίμονας , αὕτη παρρησίαν ἡμῖν δώσει · αὕτη κατασχύσει τὸν διάβολον καὶ ἀνακωφὴν ποιεῖ . Οὐ γὰρ οὕτως ἀνθρώπων φρίττει ὁ δαίμων τὸν ἐκβάλλοντα αὐτὸν καὶ ἐλαύνοντα ἐξ ἑτέρου ἀνθρώπου , ὡς ἀνθρώπου ὀργῆς κρατοῦντα , καὶ θυμῷ περιεγνομένον · ἐπεὶ καὶ τοῦτο δαίμων ἐστὶ χαλεπός , καὶ τούτους μᾶλλον ἢ τοὺς δαιμονούντας ταλανίζειν χρή . Τὸ μὲν γὰρ δαιμόνιον εἰς γένεσιν οὐχ ἐκβάλλει · τὸ δὲ ὀργίζεσθαι καὶ μνησικακεῖν , αὐτὴς ἐκβάλλει τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν . Ἄν οὕτω ρυθμίσωμεν [ 13 ] τὴν εὐχήν , δυνασόμεθα μετὰ παρρησίας λέγειν καὶ ἡμεῖς τῷ Θεῷ , Εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου . Ὡστε οὐχ ἐαυτὸν ὠφελησείς μόνον , καὶ προσδοκοῦσιν σοι τῇ ἱκετηρίᾳ , ἀλλὰ καὶ τὸν ἀκούοντα Θεὸν εὐφρανεῖς , δεξίον τὸν αὐτοῦ ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν · διὸ καὶ ραδίως ἐπινεύσει . Τοῦτο ἄξιον τῆς υἱοθεσίας ἐκείνης · τοῦτο μάλιστα τὸν χαρακτῆρα ἐκείνου δείκνυσι . Γίνεσθε , φησίν , οἰκτίρμονες , ὡς ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , καὶ πάλιν , Ἔδχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς , ὅπως γένησθε υἱοὶ τοῦ Πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς . Τὸ τοίνυν αὐτὴς τῆς εὐχῆς Ἰσον ; Αὕτη οὐχ ἄγγελοι , οὔτε ἀρχάγγελοι , ἀλλ’ αὐτῷ τῷ Βασιλεῖ ἡμῶν ποιεῖ . Ὁ δὲ τῷ Βασιλεῖ ὁμοῖος γενόμενος κατὰ τὸ ἐγγωροῦν , ἐννόησον ὅπως ἀπολαύσει τῆς παρρησίας ἐν ταῖς εὐχαῖς . Υἱοὶ ἀνθρώπων , ὡς πότε βαρυκαρδίως ; Ἴνα τί ψάπαστε ματαιώτετα , καὶ ζητεῖτε ψευδός ; Πρὸς τίνας ἀποτείνετε τὸν λόγον , καὶ ποιεῖται τὴν ἐπιτήρησιν , καὶ ἐπάγει τὴν συμβολήν ; τίνας υἱοὺς ἀνθρώπων καλεῖ ; Τοὺς ἐν πονηρίᾳ ζῶντας , τοὺς πρὸς κακίαν δ ἐπιρρέπεις . Τί δὴ ποτε ; ἡμεῖς γὰρ οὐχ υἱοὶ ἀνθρώπων , τῇ φύσει μὲν ἀνθρώπων υἱοί , τῇ χάριτι δὲ οὐχ ἔτι , ἀλλ’ υἱοὶ Θεοῦ . Εἰ γοῦν καὶ τὴν εἰκόνα τὴν κατ’ ἀρετὴν τὴν πρὸς αὐτὸν διατηρήσωμεν , ἀκέραιον ἡμῖν ἔσται τὸ δῶρον · τοὺς γὰρ γενομένους υἱοὺς Θεοῦ διὰ τῆς χάριτος , καὶ διὰ τῆς πολιτείας ταύτης , τῇ χαρακτῆριζει τὴν εἰκόνα . Ὅτι δὲ τοὺς βιωτικωτέρους , καὶ πρὸς κακίαν λέγοντας , υἱοὺς ἀνθρώπων καλεῖ , ἀκούσον · Ἰδόντες δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων . Καὶ μὴν τὸ ἐναντίον , φησίν , εἴρηκας . Οὐδαμῶς · υἱοὺς γὰρ Θεοῦ ἐνταῦθα ἐκάλεσε τοὺς πρὸ τούτου ἐξ ἐναρέτων ὄντας ἀνδρῶν , καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ τιμῆς ἀπολείλαυκotas , εἴτα μεταβαλλομένους , καὶ γεγονότας χειρούς , καὶ προδεδουκότας αὐτῶν τὴν τιμήν . Ὡστε γὰρ αὐξήσαι αὐτῶν τὴν κατηγορίαν , ἀνεμνήσθη αὐτῶν τῆς τιμῆς , μέτρισον εἰς ἐγκλήματος ὑπόδειξιν δεῖν ὅν , τὸ τοιούτους ὄντας , καὶ ἐκ τοιούτων , πρὸς τοιαύτην κατενεχθῆναι κακίαν . Καὶ πάλιν ὁ Θεός · Ἐγὼ εἶπα , Θεοὶ ἐστε ,
Lemmas: κάθημαι , βούλομαι ἐγώ ἐπακούω ὁ εὐχή . καί ἐπεῖδον ὁ πρᾶγμα ποιέω . μηδείς ὁ ἵστημι καθαρστέρος , μηδέ λυρώδης ὁράω ἀνάγω , μέλλω ἐν σκηνή εἰσίημι , καί δείδω · μή τίς ἀπάγω ἀνακρούω , ὡς ἐγώ μέλλω εἴσειμι εἰς ὁ ἄγγελος θέατρον . πλῆκτρον δέ ἐγώ ἵστημι ὁ γλυκύς , μηδείς ἄγδης φθέγγομαι , ἀλλά μέλω καί παναρμόνιος μετά διάνοια ὁ προστυγχάνω · καί πρόσειμι ὁ Θεός , ὁ παρακαλέω καί δήω , ὑπέρ ὁ ἐχθρός ἀνακρούω ὁ νευρά · οὗτος γάρ καί ὑπέρ ἐγώ αὐτός ἀκούω . εἰ . Ἄτη ὁ φωνή κατέχω δαίμων , οὗτος παρρησία ἐγώ δίδωμι · οὗτος κατασχυσεω ὁ διάβολος καί ἀνακωφὴν ποιέω . οὖον γάρ οὕτως ἄνθρωπος φρίσσω ὁ δαίμων ὁ ἐκβάλλω αὐτός καί ἐλαύνω ἐκ ἕτερος ἄνθρωπος , ὡς ἄνθρωπος ὀργή κράτος , καί θυμός περιγίγνομαι · ἐπεί καί οὗτος δαίμων εἰμί χαλεπός , καί οὗτος μᾶλλον ἢ ὁ δαιμονέω ταλανίζω χρή . ὁ μέν γάρ δαιμόνιον εἰς γένεσις οὐ ἐκβάλλω · ὁ δέ ὀργίζω καί μνησικακέω , αὐτός ἐκβάλλω ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός . ἄν οὗτος ῥυθμίζω [ 13 ] ὁ εὐχή , δύναμαι μετά παρρησία λέγω καί ἐγώ ὁ Θεός , εἰσακούω ὁ προσευχή ἐγώ . ὡστε οὐ ἑαυτοῦ ὠφελέω μόνος , καί προσδοκέω σύ ὁ ἱκετήριος , ἀλλά καί ὁ ἀκούω θεός εὐφραίνω , δείκνυμι ὁ αὐτός ἐπιτήδευμα αὐτός · διό καί ῥᾳδίως ἐπίνευσις . οὗτος ἄξιος ὁ υἱοθεσία ἐκεῖνος · οὗτος μάλιστα ὁ χαρακτήρ ἐκεῖνος δείκνυμι . γίγνομαι , φημί , οἰκτίρμων , ὡς ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός , καί πάλιν , Ἔδχεσθε ὑπέρ ὁ ἐπηρεάζω σύ , ὅπως γίγνομαι υἱός ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν οὐρανός . ὁ τοίνυν αὐτός ὁ εὐχή Ἴσος ; ἄτη οὐ ἄγγελος , οὔτε ἀρχάγγελος , ἀλλά αὐτός ὁ Βασιλίς ἐγώ ποιέω . ὁ δέ ὁ Βασιλίς ὅμοιος γίγνομαι κατά ὁ ἐγγωροῦν , ἐννοέω ὅπως ἀπολαύω ὁ παρρησία ἐν ὁ εὐχή . υἱός ἄνθρωπος , ὡς πότε βαρυκάρδιος ; ἵνα τίς ψάπαστε μάταιος , καί ζητέω ψευδός ; πρός τίς αποτείνω ὁ λόγος , καί ποιέω ὁ ἐπιτήρησις , καί ἐπάγω ὁ συμβολή ; τίς υἱός ἄνθρωπος καλέω ; ὁ ἐν πονηρία ζῶ , ὁ πρός κακία δ ἐπιρρέπω . τις δή ποτός ; ἐγώ γάρ οὐ υἱός ἄνθρωπος , ὁ φύσις μέν ἄνθρωπος υἱός , ὁ χάρις δέ οὐ ἔτι , ἀλλά υἱός Θεός . εἰμί γοῦν καί ὁ εἰκών ὁ κατά ἀρετή ὁ πρός αὐτός διατηρέω , ἀκέραιος ἐγώ εἰμί ὁ δῶρον · ὁ γάρ γίγνομαι υἱός Θεός διά ὁ χάρις , καί διά ὁ πολιτεία οὗτος , ὁ χαρακτηρίζω ὁ εἰκών . ὅτι2 δέ ὁ βιωτικός , καί πρός κακία λέγω , υἱός ἄνθρωπος καλέω , ἀκούω · εἶδον δέ ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ θυγάτηρ ὁ ἄνθρωπος . καί μήv ὁ ἐναντίος , φημί , εἴρω . οὐδαμός · υἱός γάρ Θεός ἐνταῦθα καλέω ὁ πρό οὗτος ἐκ ἐναίρω εἰμί ἀνήρ , καί ὁ ὁ Θεός τιμή ἀπολείλαυκotas , εἴτα̅ μεταβάλλω , καί γίγνομαι χείρων , καί προδίδωμι αὐτός ὁ τιμή . ὡστε γάρ αὐξάνω αὐτός ὁ κατηγορία , ἀναμιμνήσκω αὐτός ὁ τιμή , μετρισος εἰς ἔγκλημα ὑπόδειξις δήω ὅς , ὁ τοιοῦτος εἰμί , καί ἐκ τοιοῦτος , πρός τοιοῦτος καταφέρω κακία . καί πάλιν ὁ Θεός · ἐγώ εἶπον , θεός εἰμί ,