joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0409.6
Ἄνδρες αἱμάτων , ἐκκλίνετε ἀπ’ ἐμοῦ . Λέματων ἄνδρας τοὺς φονικούς · φησι , [ 417 ] τοὺς σφαγαῖς χαίροντας . Οὐ μικρὰ δὲ καὶ αὕτη πρὸς ἐπίδοσιν ἀρετῆς ἡ ὀδύ , τὸ φεύγειν καὶ ἀποπηδᾶν τὰς τῶν τοιούτων συνοσίας . Εἶτα καὶ ἡ αἰτία · Ὅτι ἐρωτᾶι ἔστε εἰς διαλογισμούς . Ἄλλος , Οἱτίνες ἀπελάλησάν σοι διαλογισμόν . Ἄλλος , Ὅτι παρακεκρανᾶν σε ἐν κακοδουλίᾳ . Ὧρα μὴ τὰ ἐαυτῶν ζητοῦντα , ἀλλὰ διὰ τὴν εἰς τὸν Θεὸν ὑβριν ἀποπδώντα , καὶ φεύγοντα τὴν πρὸς ἐκείνους συνοσίαν . Καὶ γὰρ καὶ τοῦτο τῆς ἀπωλείας τοῖς Ἰουδαίοις αἴτιον γέγονε , τὸ τοὺς πονηροὺς ἀναμιγνύναι . Διὰ τοῦτο καὶ νόμον ἐλάμβανον , καὶ νόμῳ διετείχιζοντο ἀπ’ αὐτῶν , καὶ τὰς πρὸς αὐτοὺς ἐπιμιας φεύγειν ἐκελεύοντο , καὶ ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου τότε ἐξελθόντες , ἐπὶ τῆς ἐρήμου τεσσαράκοντα ἐτη καθ’ ἑαυτοὺς ἐπλάττοντο . Διὰ τοῦτο δὲ φραγμὸς ὁ νόμος ἐλέγετο , ὅτε πανταχόθεν αὐτοὺς περικείμενος , καὶ τὰς πρὸς τοὺς πονηροὺς ἀναστείλων συνοσίας · εὐεκαπτήτων γὰρ αὐτῶν τὸ ἦθος , εὐάλωτον καὶ εὐπερίτρεπτον . Λήγυνται εἰς ματαιότητα τὰς πόλεις σου . Ἕτερος , Ἐπιρρήσαν ματαίως ἀντείληλοι σου d . Ἄλλος , Οἱ ἐχθροί σου . Διὰ τοῦτο φεύγει καὶ ἀποπηδᾶ , ὅτι ἐπιρρήσαν κατὰ τῆς τοῦ Θεοῦ δόξης , ὅτι παρηγόμουν , ὅτι βλάσφημα ἐφθέγγοντο ῥήματα . Οὐχὶ τοὺς μισούντάς σε , Κύριε , καὶ ἐπὶ σοὶ ἐχθροὺς σου ἐξετηκόμην ; Τέλειον · μῖσος ἐμίσησον αὐτούς · εἰς ἐχθροὺς ἐγένοντό μοι . Οὕτω καὶ ὁ Θεὸς ἐπηγγέλατο , ἐχθραίνειν τοὺς ἐχθρούς , καὶ ἀντικεισθαι τοῖς ἀντικειμένοις αὐτοῖς . Ταῦτα γὰρ μέλιστα φίλας τεκμήρια . Καὶ αὐτὸς τοίνυν ἀμείβεται τὸν Θεὸν δι’ ἐκείνους . Ἀντέφει μὲν γὰρ ἔφη , Ἐμοῦ δὲ Λιαρ ἐτιμήθησαν οἱ φίλοι σου , ὦ Θεός · ἐνταῦθα δὲ , Τοὺς μισούντάς σε ἐμίσησα · κακὴ μεθ’ ὑπερβολῆς , καὶ ἐνταῦθα μεθ’ ὑπερβολῆς . Οὐ γάρ , Ἐμίσησα , φησὶ μόνον , ἀλλὰ καὶ , Ἐξετηκόμην . Δοκιμωσόν με , ὦ Θεός , καὶ γνῶθι τὴν καρδίαν μου . Ἕτασόν με , καὶ γνῶθι τὰς τρίβους μου , καὶ ἴδε εἰ ὁδὸς ἀνομίας ἐν ἐμοί , καὶ ὁδηγήσόν με ἐν ὁδῷ αἰωνίᾳ . Καὶ γε ἀρχόμενος ἔλεγεν · Ἐδοκίμασόν με , καὶ ἔγνω με . Σὺ ἔγνως τὴν καθέδραν μου , καὶ τὴν ἐγερσίν μου . Σὺ συνῆκας τοὺς διαλογισμούς μου ἀπὸ μακρόθεν · τὴν τρίβον μου καὶ τὴν σχοίνον μου ἐξιχνίασας . Καὶ πᾶσας τὰς ὁδοὺς μου προεῖδες . Σὺ ἐγὼς πάντα , τὰ ἔσχατα καὶ τὰ ἀρχαία . Πῶς οὖν ἐνταῦθα πάλιν , ὡς μήπω δοκιμασθείς , Δοκιμωσόν με , λέγει ; Ὦρᾶς ὅτι ἀνθρωπίνως κέχρηται λέξειν , οὐχ ἵνα τὴ εὐτελεία παραμενῃ , ἀλλ’ ἵνα διὰ πάντων συναγαγόντες τὴν θεοπρεπῆ ἔννοιαν εἰς ὑψηλὰ ἀναδύμεν νοήματα . Δοκιμασθῆναι γὰρ καὶ ἐτασθῆναι αἰτεῖ , οὐχ ἵνα γνῷ τὴν καρδίαν αὐτοῦ ὁ πρὸ τούτου εἰδὼς πάντα , καὶ πρὸ γενέσεως , ἀλλ’ ἵνα γνῶμεν ἡμεῖς εἰ ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως τῶν πραγμάτων .
Lemmas: ἀνήρ αἷμα , ἐκκλίνω ἀπό ἐγώ . Λέμα ἀνήρ ὁ φονικός · φημί , [ 417 ] ὁ σφαγή χαίρω . οὖον μικρός δέ καί οὗτος πρός ἐπίδοσις ἀρετή ὁ ὄζω , ὁ φεύγω καί ἀποπηδάω ὁ ὁ τοιοῦτος συνόσιος . εἶτα καί ὁ αἰτία · ὅτι2 ἐρωτάω εἰμί εἰς διαλογισμός . ἄλλος , ὅστις ἀπολαλέω σύ διαλογισμός . ἄλλος , ὅτι2 παρακεκρανᾶν σύ ἐν κακοδουλία . ὤρα μή ὁ ἑαυτοῦ ζητέω , ἀλλά διά ὁ εἰς ὁ θεός ὕβρις ἀποπδώντα , καί φεύγω ὁ πρός ἐκεῖνος συνόσιος . καί γάρ καί οὗτος ὁ ἀπώλεια ὁ Ἰουδαῖος αἴτιος γίγνομαι , ὁ ὁ πονηρός ἀναμίσγω . Ζεύς οὗτος καί νόμος λαμβάνω , καί νόμος διατειχίζω ἀπό αὐτός , καί ὁ πρός αὐτός ἐπιμιαίνω φεύγω κελεύω , καί ἀπό ὁ Αἴγυπτος τότε ἐξέρχομαι , ἐπί ὁ ἐρῆμος τεσσαράκοντα ἔτος κατά ἑαυτοῦ πλάσσω . Ζεύς οὗτος δέ φραγμός ὁ νόμος λέγω , ὅτε πανταχόθεν αὐτός περίκειμαι , καί ὁ πρός ὁ πονηρός ἀναστέλλω συνόσιος · εὐεκαπτήτων γάρ αὐτός ὁ ἦθος , εὐάλωτος καί εὐπερίτρεπτος . ληγυντ εἰς ματαιότης ὁ πόλις σύ . ἕτερος , Ἐπιρρήσαν μάταιος ἀντείληλοι σύ d . ἄλλος , ὁ ἐχθρός σύ . Ζεύς οὗτος φεύγω καί ἀποπηδάω , ὅτι ἐπιρρέω κατά ὁ ὁ Θεός δόξα , ὅτι παράγω , ὅτι βλάσφημος φθέγγομαι ῥῆμα . οὐ ὁ μισέω σύ , κύριος , καί ἐπί σύ ἐχθρός σύ ἐκτήκω ; Τέλειος · μῖσος μισέω αὐτός · εἰς ἐχθρός γίγνομαι ἐγώ . οὕτως καί ὁ θεός ἐπαγγέλλω , ἐχθραίνω ὁ ἐχθρός , καί ἀντίκειμαι ὁ ἀντίκειμαι αὐτός . οὗτος γάρ μέλις φίλος τεκμήριον . καί αὐτός τοίνυν ἀμείβω ὁ θεός διά ἐκεῖνος . ἀντίφημι μέν γάρ φημί , ἐμέω δέ Λίαρ τιμάω ὁ φίλος σύ , εἰμί Θεός · ἐνταῦθα δέ , ὁ μισέω σύ μισέω · κακός μετά ὑπερβολή , καί ἐνταῦθα μετά ὑπερβολή . οὖον γάρ , μισέω , φημί μόνος , ἀλλά καί , ἐκτήκω . δοκιμωσω ἐγώ , εἰμί Θεός , καί γιγνώσκω ὁ Καρδία ἐγώ . τάσσω ἐγώ , καί γιγνώσκω ὁ τρίβος ἐγώ , καί ὁράω εἰμί ὁδός ἀνομία ἐν ἐγώ , καί ὁδηγέω ἐγώ ἐν ὁδός αἰώνιος . καί γε ἄρχω λέγω · δοκιμάζω ἐγώ , καί γιγνώσκω ἐγώ . σύ γιγνώσκω ὁ καθέδρα ἐγώ , καί ὁ ἔγερσις ἐγώ . σύ συνίημι ὁ διαλογισμός ἐγώ ἀπό μακρόθεν · ὁ τρίβω ἐγώ καί ὁ σχοῖνος ἐγώ ἐξιχνιάζω . καί πᾶος ὁ ὁδός ἐγώ προοράω . σύ ἐγώ πᾶς , ὁ ἔσχατος καί ὁ ἀρχαῖος . Πῶς οὖν ἐνταῦθα πάλιν , ὡς μήπω δοκιμάζω , δοκιμωσω ἐγώ , λέγω ; Ὥρα ὅτι ἀνθρώπινος χράομαι λέγω , οὐ ἵνα ὅς Εὐτέλεια παραμένω , ἀλλά ἵνα διά πᾶς συνάγω ὁ θεοπρεπής ἔννοια εἰς ὑψηλός ἀναδύνω νόημα . δοκιμάζω γάρ καί τάσσω αἰτέω , οὐ ἵνα γιγνώσκω ὁ Καρδία αὐτός ὁ πρό οὗτος εἰδοί πᾶς , καί πρό γένεσις , ἀλλά ἵνα γιγνώσκω ἐγώ εἰμί ἀπό ὁ ἔκδοσις ὁ πρᾶγμα .