joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0224.1
ἀπώλουν , καὶ οὐδὲ οἰκείους τισὶ καὶ γνωρίμοις , ἀλλὰ καὶ πολλάκις ἐχθροὺς καὶ πολεμίους · Διὰ τοῦτο οὐκ εἶπεν , Ἑτέροις , ἀλλ᾽ Ἀλλοτρίους καταλείψουσι τῶν πλουτῶν αὐτῶν . Τί δέ ἐστιν , Ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ θάφου καὶ ἄνους ἀπολοῦνται ; Μετὰ τῶν ἐμπροσθεν εἰρημένων , φησίν . Ἐνταῦθά μοι τῶν περὶ τῶν ἀσβῶν δοκεῖ κινεῖν λόγον , τῶν πρὸς τὰ παρόντα ἐπτοημένων , καὶ οὐδὲν περὶ τῶν μελλόντων φιλοσοφούντων , ἀνοήτους καὶ ἔνταυθεν καλῶν . Εἰ γὰρ μηδὲν ἡγῆ μετὰ ταῦτα εἶναι , τίνος ἕνεκεν σαυτὸν κόπτεις καὶ ταλαιπωρεῖς , μυρία συνάγων πανταχόθεν χρήματα , καὶ τοὺς μὲν πόνους ὑπομένων , τῆς δὲ ἀπολαύσεως οὐ μετέχων ; Καὶ οἱ τάφοι αὐτῶν , οἰκία αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα . Τοῦτο κατὰ τὴν ὑπόνοιαν ἐκεῖνιν φησί . 213 Σκηνοῦματα αὐτῶν εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν · ἐπεκαλέσαντο τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐπὶ τῶν γαιῶν αὐτῶν . Τί ταύτης τῆς ἀνοίας γένοιτ᾽ ἂν χειρόν , τὸ τοὺς τάφους οἰκίας νομίζειν διηνεκῆ , τὸ φιλοτιμεῖσθαι περὶ ταῦτα ; Πολλοὶ τῶν πολλάκις τοὺς τάφους τῶν οἰκίων λαμπροτέρους εἰργάσαντο . Ἡ γὰρ τοῖς πολεμίοις πονοῦσι καὶ ταλαιπωροῦνται , ἢ τῷ σκώληπι καὶ τῇ χώνη , εἰς οὐδὲν δόντα ταῦτα ἀναλαχόντες . Τοιαύτη γὰρ τῶν οὐδὲν περὶ τῶν μελλόντων ἐλπίζοντων ἡ φρόνησις . Ἄλλ᾽ ἔνταυθά μοι στενάζει ἐπεὶσιν , ὅτι πολλοὶ καὶ τῶν τὰ μέλλοντα ἐλπίζοντων , κατὰ τοῦτο ἐκεῖνους μιμούνται , τοὺς οὐδεμίαν περὶ τῶν μελλόντων ἔχοντας ἐλπίδα , τάφους οἰκοδομοῦντες , καὶ λαμπρὰ σήματα ποιούντες , καὶ χρυσὸν κατρυπτόντες , καὶ εἰς ἑτέρους τὰ ὄντα παραπέμποντες , κατὰ τοῦτο ἐκεῖνον χειροὺς ὄντες . Ὁ μὲν γὰρ οὐδὲν πρεσδοκῶν μετὰ ταῦτα , εἰ καὶ αὐτὸς ἀλόγως , ἀλλ᾽ ὅμως διὰ τὸ μηδὲν προσδοκᾶν , περὶ τὰ παρόντα φιλοπονεῖται · οὐ δὲ ὁ τὴν μέλλουσαν ζῶνν ἔχων , ἀνθρώπου , καὶ τὰ ἀγαθὰ ἐκεῖνα τὰ ἀπόρρητα , κατὰ τὴν ῥῆσιν ἐκείνην τὴν εὐαγγελικήν , ὅτι Τότε οἱ δίκαιοι ἐκλάμψουσιν ὡς ὁ ἥλιος , ποῖαν ἂν σχολὴν συγγυμνή ; τὶνα ἀπολαύσιαν ; ποῖαν δὲ οὐκ ἐν ὑποστάσει δικαίως χολασιν , πάντα ἔνταυθά καταδαπανῶν εἰς τὴν χώνην , εἰς τὴν τέφραν , εἰς τὰ σήματα , εἰς τοὺς πολέμους , εἰς τοὺς ἐχθρούς ; Ἐπεκαλέσαντο τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐπὶ τῶν γαιῶν αὐτῶν . Ἰδοὺ καὶ ἑτέρας ἀνοίας εἴδος , τὸ περιτιθέναι τὰς προσηγορίας αὐτῶν οἰκοδομήμασι , καὶ ἀγροῖς , καὶ λουτροῖς , καὶ μεγίστην ἔντευθεν παραμυθίαν παραμυθίαν νομίζειν , καὶ τὴν σκιλὴν διώκειν ἀντὶ τῆς ἀληθείας . Εἰ γὰρ μνήμης ἕνεκα διηνεκῶς , μὴ ὀνόματα περιβῆς οἰκοδομήμασιν , ἀνθρώπε , ἀλλ᾽ ἀνάστησον τρόπαια κατορθωμάτων , ἄ καὶ ἐν τῷ παρόντι σοι βίῳ τὸ ὄνομα διατηρεῖ , καὶ πρὸς τὴν μέλλουσαν ζῶνν ἀθάνατον κατασκευάζει σοι τὴν ἀνάπαυσιν . Εἰ μνήμης ἕνεκα καὶ ἐπιθυμεῖς , ἴγνῃ σε διδάσκων τὴν ἀληθῆ καὶ σαφεστάτην ὁδὸν ἀρετῆς ἐπιμαλοῦ . Οὐδὲν γὰρ οὕτως ἀθάνατον ὄνομα ποιεῖ , ὡς ἀρετῆς φύσις . Καὶ τοῦτο δηλοῦσιν οἱ μάρτυρες , δηλοὶ τῶν ἀποστόλων τὰ λείψανα , δηλοὶ τῶν ἐν ἀρετῇ δεδιωκότων ἡ μνήμη . Πόσοι βασιλεῖς πόλεις ἀνέστησαν , λιμένας κατεσκεύασαν , καὶ τὰ ὀνόματα ἐπιθέντες ἀπήλθον ; ἀλλ᾽ οὐδὲν ἀπώναντο , ἀλλὰ ἀσέληνται , καὶ λήθη παραδιδόνται . Ὁ δὲ ἀείσιος Πέτρος οὐδὲν τούτων ἐργασάμενος , ἐπεὶδὴ ἀσέλην
Lemmas: ἀπόλλυμι , καί οὐδέ οἰκεῖος τις καί γνώριμος , ἀλλά καί πολλάκις ἐχθρός καί πολέμιος · Ζεύς οὗτος οὐ εἶπον , ἕτερος , ἀλλά ἀλλότριος καταλείπω ὁ πλοῦτος αὐτός . τις δέ εἰμί , ἐπί ὁ αὐτός θάπτω καί ἄνοος ἀπόλλυμι ; μετά ὁ ἔμπροσθεν εἴρω , φημί . ἐνταῦθα ἐγώ ὁ περί ὁ ασβός δοκέω κινέω λόγος , ὁ πρός ὁ πάρειμι πτοέω , καί οὐδείς περί ὁ μέλλω φιλοσοφέω , ἀνόητος καί ἔνταυθεν καλός . εἰμί γάρ μηδείς ἡγῆ μετά οὗτος εἰμί , τίς ἕνεκα σαυτοῦ κόπτω καί ταλαιπωρώ , μυρίος συνάγω πανταχόθεν χρῆμα , καί ὁ μέν πόνος ὑπομένω , ὁ δέ ἀπόλαυσις οὖον μετέχω ; καί ὁ τάφος αὐτός , οἰκίον αὐτός εἰς ὁ αἰών . οὗτος κατά ὁ ὑπόνοια ἐκεῖνος φημί . 213 σκηνουματη αὐτός εἰς γενεά καί γενεά · ἐπικαλέω ὁ ὄνομα αὐτός ἐπί ὁ γαῖα αὐτός . τις οὗτος ὁ ἄνοια γίγνομαι εἄν χείρων , ὁ ὁ τάφος οἰκίον νομίζω διηνεκής , ὁ φιλοτιμέομαι περί οὗτος ; πολλός ὁ πολλάκις ὁ τάφος ὁ οἰκίον λαμπρός ἐργάζομαι . ὁ γάρ ὁ πολέμιος πονέω καί ταλαιπωρέω , ἢ ὁ σκώληπι καί ὁ χοάνη , εἰς οὐδείς δίδωμι οὗτος ἀναλαγχάνω . τοιοῦτος γάρ ὁ οὐδείς περί ὁ μέλλω ἐλπίζω ὁ φρόνησις . ἄλλος ἐνταῦθα ἐγώ στενάζω ἔπειμι , ὅτι πολύς καί ὁ ὁ μέλλω ἐλπίζω , κατά οὗτος ἐκεῖνος μιμέομαι , ὁ οὐδείς περί ὁ μέλλω ἔχω ἐλπίς , τάφος οἰκοδομέω , καί λαμπρός σῆμα ποιέω , καί χρυσός κατρυπτω , καί εἰς ἕτερος ὁ εἰμί παραπέμπω , κατά οὗτος ἐκεῖνος χείρων εἰμί . ὁ μέν γάρ οὐδείς πρεσδοκως μετά οὗτος , εἰμί καί αὐτός ἄλογος , ἀλλά ὅμως διά ὁ μηδείς προσδοκάω , περί ὁ πάρειμι φιλοπονέω · οὖον δέ ὁ ὁ μέλλω ζῶ ἔχω , ἄνθρωπος , καί ὁ ἀγαθός ἐκεῖνος ὁ ἀπόρρητος , κατά ὁ ῥῆσις ἐκεῖνος ὁ εὐαγγελικός , ὅτι τότε ὁ Δίκαιος ἐκλάμπω ὡς ὁ ἥλιος , Ποίας εἄν σχολή συγγυμνή ; τίς ἀπολαύω ; Ποίας δέ οὐ ἐν ὑπόστασις δικαίως χολάς , πᾶς ἐνταῦθα καταδαπανάω εἰς ὁ χώνη , εἰς ὁ τέφρα , εἰς ὁ σῆμα , εἰς ὁ πόλεμος , εἰς ὁ ἐχθρός ; ἐπικαλέω ὁ ὄνομα αὐτός ἐπί ὁ γαῖα αὐτός . ἰδέ καί ἕτερος ἄνοια εἶδος , ὁ περιτίθημι ὁ προσηγορία αὐτός οἰκοδόμημα , καί ἀγρός , καί λουτρόν , καί μέγας ἐντεῦθεν παραμυθία παραμυθία νομίζω , καί ὁ σκιλὴν διώκω ἀντί ὁ ἀλήθεια . εἰμί γάρ μνήμη ἕνεκα διηνεκής , μή ὄνομα περιβαίνω οἰκοδόμημα , ἄνθρωπος , ἀλλά ἀνίστημι τρόπαιον κατόρθωμα , ὅς καί ἐν ὁ πάρειμι σύ βίος ὁ ὄνομα διατηρέω , καί πρός ὁ μέλλω ζῶ ἀθάνατος κατασκευάζω σύ ὁ ἀνάπαυσις . εἰμί μνήμη ἕνεκα καί ἐπιθυμέω , ἴγνῃ σύ διδάσκω ὁ ἀληθής καί σαφής ὁδός ἀρετή ἐπίμᾶλος . οὐδείς γάρ οὕτως ἀθάνατος ὄνομα ποιέω , ὡς ἀρετή φύσις . καί οὗτος δηλόω ὁ μάρτυς , δηλόω ὁ ἀπόστολος ὁ λείψανον , δηλόω ὁ ἐν ἀρετή διώκω ὁ μνήμη . πόσος βασιλεύς πόλις ἀνίστημι , λιμήν κατασκευάζω , καί ὁ ὄνομα ἐπιτίθημι ἀπέρχομαι ; ἀλλά οὐδείς ἀπονίναμαι , ἀλλά ἀσέληνται , καί λήθη παραδίδωμι . ὁ δέ αειθεος Πέτρος οὐδείς οὗτος ἐργάζομαι , ἐπειδή ἀσέλην