joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0369.4
Τί τοῦτο ; Ὁ Παῦλος , καὶ ἀνάγκης ὄνσης , τὸ ἑαυτὸν ἐγκωμιάζειν ἀφροσύνην φησί · διὸ καὶ ἐπήγαγε λέγων · Γέγονα ἀξρων καυχώμενος · ὑμεῖς με ἠγαγκάσατε . Πῶς οὖν τοῦτο ἠγνόησεν ὁ Προφήτης καὶ καυχᾶται νῦν οὐχ ἐπὶ δύο , καὶ τριῶν , καὶ δέκα , ἀλλ' ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ἀπάσης , καὶ καυχᾶται λέγων , Ταπεινός εἰμι καὶ μέτριος , καὶ ταπεινὸς καθ' ὑπεροβὴν , καὶ ἁπλοῦς ; Τοῦτο γὰρ ἐστι τὸ , Ὡς ἀπογελαστικισμένον ἐπὶ τῇ μητρὶ αὐτοῦ . Τίνος οὖν ἕνεκεν τοῦτο ποιεῖ ; Ὅτι οὐ πανταχοῦ τὸ πρᾶγμα κεκώλυται , ἀλλ' ἐστὶν ὅπου καὶ ἀναγκαῖόν ἐστι , μᾶλλον δὲ ἐστὶν ὅπου οὐ καυχώμενοι , ἀλλὰ μὴ καυχώμενοι , ἁφρόνες γινόμεθα . Διὸ καὶ ὁ Παῦλος λέγει · Ὁ καυχώμενος , ἐν Κυρίῳ καυχάσθω . Καὶ γὰρ ὁ ἐπὶ τῷ σταυρῷ μὴ καυχώμενος πάντων ἐστὶν ἀφρονέστατος καὶ παρανομώτατος · ὁ [ 372 ] ἐπὶ τῇ πίστει μὴ καυχώμενος πάντων ἐστὶν ἀθλιώτατος · ὁ ἐπὶ τοῦτὸς μὴ καυχώμενος καὶ παρρησιάζομενος ἀπολείπεται πάντως . Διὰ τοῦτο θαρρῶν ὁ Ἀπόστολος ἔλεγε · Ἐμοὶ δὴ τῷ γένους καυχάσθαι , εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Καὶ πάλιν · Μὴ καυχάσθω ὁ πλούσιος ἐν τῷ πλούτῳ αὐτοῦ , μηδὲ ὁ σοφὸς ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ , ἀλλ' ἐν τούτῳ καυχάσθω , ἐν τῷ συνιεῖν καὶ γινώσκειν τὸν Κύριον . Πῶς δὲ καυχὸν τὸ καυχάσθαι ; Ἐὰν ὡς ὁ Φαρισαῖος αὐτὸ ποιῶμεν . Καὶ διὰ τί , φησίν , ὁ Παῦλος εἶπε , Γέγονα ἀξρων καυχώμενος · ὑμεῖς με ἠγαγκάσατε ; Ὅτι τὰ κατορθώματα αὐτοῦ διηγεῖτο τὰ ἐπὶ τοῦ βίου καὶ τῆς πολιτείας , ἃπερ οὐκ ἔδει προφέρειν ἀνάγκης μὴ ὑπάρχουσης . Ἄλλος δὲ φησίν · Ἐὰν καὶ θελῶμεν καυχήσασθαι , οὐκ ἔσομαι ἀξρων · ἀλήθειαν γὰρ ἐρῶ . Ὡστε τὰ ἀληθῆ λέγων , τοῦ καηροῦ καλοῦντος , οὐκ ἔστιν ἀξρων . Οὐχ ἄρα οὐδὲ ὁ Προφήτης ἀξρων καυχώμενος · καὶ γὰρ ἀληθῆ ἔλεγε . Ἄλλὰ τίς ἡ αἰτία , δι' ἣν εἰς τοῦτο κατήγαγε τὸν λόγον ; Ὡστε παιδεύσαι τοὺς ἀφροτάτας μὴ μετὰ τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν κακῶν εἰς ἀπόνοιαν ἐπαναλθεῖν , μηδὲ ἐλευθερωθέντας τοῦ δεσμοῦ ἀποσκιρτῆσαι πάλιν , καὶ εἰς ἀνάγκην ἐμπεσεῖν ἑτέρας αἰχμαλωσίας . Διὰ τοῦτο ἐν τῷ τὰ εἰκῆ δὴ γένηται διορθοῦ τὸν ἀπαυλῶν · καὶ οὗ λέγει , ὅτι · Ὑψώθη μὲν , κατέσχον δὲ τοῦ πάθους , ἀλλὰ τί ; Οὐχ ὑψώθη ἡ καρδία μου · τοῦτέστιν , οὐδὲ ἠματό
Lemmas: τις οὗτος ; ὁ Παῦλος , καί ἀνάγκη ὄνσις , ὁ ἑαυτοῦ ἐγκωμιάζω ἀφροσύνη φημί · διό καί ἐπάγω λέγω · γίγνομαι ἀξρων καυχάομαι · σύ ἐγώ ἠγαγκάσατε . Πῶς οὖν οὗτος ἀγνοέω ὁ Προφήτης καί καυχάομαι νῦν οὐ ἐπί δύο , καί τρεῖς , καί δέκα , ἀλλά ἐπί ὁ οἰκέω ἀπασάω , καί καυχάομαι λέγω , Ταπεινός εἰμί καί μέτριος , καί ταπεινός κατά υπεροβαινω , καί ἁπλόος ; οὗτος γάρ εἰμί ὁ , ὡς ἀπογελαστικισμένον ἐπί ὁ μήτηρ αὐτός . τίς οὖν ἕνεκα οὗτος ποιέω ; ὅτι2 οὖον πανταχοῦ ὁ πρᾶγμα κωλύω , ἀλλά εἰμί ὅπου καί ἀναγκαῖον εἰμί , μᾶλλον δέ εἰμί ὅπου οὖον καυχάομαι , ἀλλά μή καυχάομαι , ἄφρων γίγνομαι . Διὸ καί ὁ Παῦλος λέγω · ὁ καυχάομαι , ἐν κύριος καυχάομαι . καί γάρ ὁ ἐπί ὁ σταυρός μή καυχάομαι πᾶς εἰμί ἄφρων καί παράνομος · ὁ [ 372 ] ἐπί ὁ πίστις μή καυχάομαι πᾶς εἰμί ἄθλιος · ὁ ἐπί τοῦτος μή καυχάομαι καί παρρησιάζω ἀπολείπω πάντως . Ζεύς οὗτος θαρσέω ὁ ἀπόστολος λέγω · ἐμός δή ὁ γένος καυχάομαι , εἰμί μή ἐν ὁ σταυρός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . καί πάλιν · μή καυχάομαι ὁ πλούσιος ἐν ὁ πλοῦτος αὐτός , μηδέ ὁ σοφός ἐν ὁ σοφία αὐτός , ἀλλά ἐν οὗτος καυχάομαι , ἐν ὁ συνιέω καί γιγνώσκω ὁ κύριος . Πῶς δέ καυχάω ὁ καυχάομαι ; ἐάν ὡς ὁ Φαρισαῖος αὐτός ποιέω . καί διά τίς , φημί , ὁ Παῦλος εἶπον , γίγνομαι ἀξρων καυχάομαι · σύ ἐγώ ἠγαγκάσατε ; ὅτι2 ὁ κατόρθωμα αὐτός διηγέομαι ὁ ἐπί ὁ βίος καί ὁ πολιτεία , ὅσπερ οὐ ἐσθίω προφέρω ἀνάγκη μή ὑπάρχω . ἄλλος δέ φημί · ἐάν καί ἐθέλω καυχάομαι , οὐ εἰμί ἀξρων · ἀλήθεια γάρ εἴρω . ὡστε ὁ ἀληθής λέγω , ὁ καιρός καλέω , οὐ εἰμί ἀξρων . οὐχ ἄρα οὐδέ ὁ Προφήτης ἀξρων καυχάομαι · καί γάρ ἀληθής λέγω . ἀλλά τίς ὁ αἰτία , διά ὅς εἰς οὗτος κατάγω ὁ λόγος ; ὡστε παιδεύω ὁ ἀφρός μή μετά ὁ ἀπαλλαγή ὁ κακός εἰς ἀπόνοια ἐπαναλθεῖν , μηδέ ἐλευθερόω ὁ δεσμός ἀποσκιρτάω πάλιν , καί εἰς ἀνάγκη ἐμπίπτω ἕτερος αἰχμαλωσία . Ζεύς οὗτος ἐν ὁ ὁ εἰκῇ δή γίγνομαι διορθόω ὁ απαυλαω · καί ὅς λέγω , ὅτι · ὑψόω μέν , κατέχω δέ ὁ πάθος , ἀλλά τίς ; οὐχ ὑψόω ὁ καρδία ἐγώ · τουτέστιν , οὐδέ ἀμάω