joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0157.2
κανοδοξία , οὐχ ἄλλο τι τῶν τοιούτων ἡμᾶς , ἀρρήσεται ποτε . Μὴ τοίνυν ἀπλῶς ἐνταῦθα εἰσιόντες , μὴδὲ τὰς ὑπακοὰς ἀφωμοιμένως ὑπακούωμεν ε , ἀλλὰ ἀντὶ βακτρίας αὐτὰς λαβόντες ἐξέλθωμεν . Ἀρχεῖ δὲ ἕκαστος στίχῳ · πολλὴν γὰρ ἐνδείσαι φιλοσοφίαν , καὶ εἰς τὸ τὰ δόγματα διορθοῦν , καὶ εἰς τὸ βίον ὠφελεῖν τὰ μέγιστα · χὰν μετὰ ἀκρίβειας ἐκάστην ἐπιρευνήσωμεν ῥήσιν , μεγάλα χαρποῦσόμεθα ἀγαθά . Οὔτε γὰρ πενίαν , οὔτε ἀσχολίαν , οὔτε ὀκνηρίαν παντὶ ὀκνηρίαν προβάλλεσθαι . Κἂν γὰρ πένυχ ἦς , καὶ διὰ τὴν πενίαν ἀπορῆς βιβλίων , ἡ βιβλία μὲν ἔχεις , σχολὴς δὲ μὴ ἀπολαύσης , τὰς ὑπακοὰς μόνον διατρεχόντων μοι τῶν ψαλμῶν , ὅς ἐνταῦθα ὑποβάλλεις οὐχ ἅπας , οὐ δις , οὐ τρίς , ἀλλὰ καὶ πολλάκις , καὶ μεγάλην ἀπελθὼν λύσιν τὴν παραμυθίαν . Ὅρα γοῦν , ἡ ὑπακοὴ αὕτη πόσον ἡμῖν ἡμῖν ὠφελεῖ . Καὶ μὴ μοι λέγετε τις , ὅτι πρὸ τῆς ἐρμηνείας οὐχ εἰδὲν αὐτῆς τὴν δύναμιν . Καὶ γὰρ πρὸ τῆς ἐρμηνείας παντὶ τῇ ἀκούοντι καὶ ὁπωσδὴν [ 142 ] βουλομένῳ προστέχειν εὐσύνοπτος ἡ ὑπακοή . Εἰ γὰρ μόνον ἐπαίσευσα σαυτὸν λέγειν · Ὅν τρόπον ἐπιποθεῖ ἡ ἑλαφὴς ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων , οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρὸς σέ , ὦ Θεός · ὀδήγησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ἰσχυρόν , τὸν ζῶντα · πότε ἥξω καὶ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ ; καὶ πρὸ τῆς ἐρμηνείας δύνασαι πᾶσαν φιλοσοφίαν ἐνθεῖναι . Οὐχ αὕτη δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἕκαστη ὑπακοὴ τὸν αὐτὸν ἡμῖν παρέξει πλοῦτον . Κἂν εἴπης πάλιν · Μακάριος ἄνθρω ὁ φοβούμενος τὸν Κύριον , καὶ δυνήσῃ ἰδεῖν τί ἐστιν ὁ λέγειν · οὐ τὸν πλουτοῦντα , οὐ τὸν ἄρχοντα , οὐ τὸν ἐμορφον , οὐ τὸν βιώμη κικοσμημένον , οὐ τὸν οἰκίας ἔχοντα λαμπρᾶς , οὐ τὸν ἐν δυναστείαις δυσα , οὐ τὸν ἐν βασιλείαις · τρεφομένον , οὐχ ἄλλον οὐδένα · ἀλλὰ τὸν ἐν εὐλαβείᾳ , τὸν ἐν φιλοσοφίᾳ , τὸν ἐν φόβῳ Θεοῦ ζῶντα ζηλῶσαι , οὐ μόνον διὰ τὰ μέλλοντα , ἀλλὰ καὶ δι' αὐτὰ τὰ παρόντα . Καὶ γὰρ καὶ ἐνταῦθα οὗτος ἐκείνου δυνατώτερος . Εἰ γὰρ δὴ ποτε νόσος ἐπιστή , ὁ μὲν τὴν ἀλουργίαν ἔχων οὐδὲν ἀπὸ τῶν δωροφρων καὶ τῆς πολλῆς φαντασίας εἰς τὴν παραμυθίαν ὠφελεῖται τῆς ἀρρώστιας , ἀλλὰ καὶ οἰκείων , καὶ πατέρων , καὶ πάντων παρόντων , καὶ χρυσῶν ἡμαρτῶν ἐπικειμένων καὶ ὑποκειμένων , ὥσπερ ἐν κημίῳ κεῖται καύδιμενος · ὁ δὲ ἐν εὐλαβείᾳ ζῶν , καὶ τὸν Θεὸν φοβούμενος , οὐ πατέρας , οὐχ οἰκείων , οὐχ ἄλλου τινὸς παρόντος , ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν οὐ πολλάκις , ἀλλὰ καὶ δις καὶ τρίς , πᾶσαν τὴν κάμινον ἐκείνην ἔσβεσε . Τοῦτο δὲ καὶ ἐν ταῖς περιστάσει καὶ ἐν τοῖς ἀδοκήτοις πᾶσι συμβαίνειν ἴδοι τις ἂν , τοὺς ἐν πλούτῳ καὶ περιφανείᾳ θορυβουμένους , τοὺς δὲ ἐν εὐλαβείᾳ καὶ φιλοσοφίᾳ ἀτάραχως ἀπαντα φέροντας . Καὶ πρὸ τούτων δὲ πάντων , χὴν μὲν δὴ συμπέσῃ δεῖν , πλείονος τοῦ συνεθὸς τοῦ φοβουμένου τὸν Θεὸν καὶ χαθαρωτέρας θόρυβος γέμει τῆς τοῦ πλουτούντος ψυχῆς . Ἐκεῖνος · μὲν γὰρ , εἰ καὶ τὰς ἐξωθεν ἀπολαύσεις τροφῆς f , τῶν ἐν λιμῷ ζώντων ἀπάντων χαλεπώτερον διακλείεται , τὰ οἰκεῖα ἑαυτὸν ἀναμιμνήσκεται μακὰ καὶ πονηρῷ σκόπῳ συνεθὸς · οὗτος δὲ , χὴν τῆς ἀναγκαίας ἀπορῆ τροφῆς , τῶν πᾶσης ἀπολαύοντων τρυφῆς εὐθυμότερος ἔσται , ἐλπὶς χρηστοῖς · συνεργῶν , καὶ τὰς ἀμοιβὰς τῶν οἰκείων κατορθωμάτων καὶ ἕκαστην προσδοκᾷ τὴν ἡμέραν . Ἴνα δὲ μὴ μακρύνων τὸν λόγον δόξω ἐνγελῆν , τοῖς φιλο -
Lemmas: κανοδοξία , οὐ ἄλλος τίς ὁ τοιοῦτος ἐγώ , ἀραρίσκω ποτός . μή τοίνυν ἀπλόος ἐνταῦθα εἰσέρχομαι , μηδέ ὁ ὑπακοή ἀφωμοιμένως ὑπακούω ε , ἀλλά ἀντί Βακτρία αὐτός λαμβάνω ἐξέρχομαι . ἄρχω δέ ἕκαστος στίχος · πολύς γάρ ἐνδέω φιλοσοφία , καί εἰς ὁ ὁ δόγμα διορθόω , καί εἰς ὁ βίος ὠφελέω ὁ μέγας · χήν μετά ακρίβεια ἕκαστος επιρευνεος ῥήσις , μέγας χαρπουω ἀγαθός . οὔτε γάρ πενία , οὔτε ἀσχολία , οὔτε ὀκνηρία πᾶς ὀκνηρία προβάλλω . κἀν γάρ πένυχ εἰμί , καί διά ὁ πενία ἀπορέω βιβλίον , ὁ βιβλίον μέν ἔχω , σχολή δέ μή ἀπολαύω , ὁ ὑπακοή μόνος διατρέχω ἐγώ ὁ ψαλμός , ὅς ἐνταῦθα ὑποβάλλω οὐ ἅπας , οὖον δις , οὖον τρίς , ἀλλά καί πολλάκις , καί μέγας ἀπέρχομαι λύσις ὁ παραμυθία . Ὅρας γοῦν , ὁ ὑπακοή οὗτος πόσος ἐγώ ἐγώ ὠφελέω . καί μή ἐγώ λέγω τις , ὅτι πρό ὁ ἑρμηνεία οὐ ὁράω αὐτός ὁ δύναμις . καί γάρ πρό ὁ ἑρμηνεία πᾶς ὁ ἀκούω καί ὁπωσδή [ 142 ] βούλομαι προστάσσω εὐσύνοπτος ὁ ὑπακοή . εἰμί γάρ μόνος ἐπαίσευσα σαυτοῦ λέγω · ὅς τρόπος ἐπιποθέω ὁ ἐλαφῆ ἐπί ὁ πηγή ὁ ὕδωρ , οὕτως ἐπιποθέω ὁ ψυχή ἐγώ πρός σός , εἰμί Θεός · οδηγώ ὁ ψυχή ἐγώ πρός ὁ θεός ὁ ἰσχυρός , ὁ ζῶ · πότε ἥκω καί ὁράω ὁ πρόσωπον ὁ Θεός ; καί πρό ὁ ἑρμηνεία δύναμαι πᾶς φιλοσοφία ἐντίθημι . οὐχ οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί έκαστος ὑπακοή ὁ αὐτός ἐγώ παρέχω πλοῦτος . κἀν εἶπον πάλιν · Μακάριος ἄνθρω ὁ φοβέω ὁ κύριος , καί δύναμαι ὁράω τίς εἰμί ὁ λέγω · οὖον ὁ πλουτέω , οὖον ὁ ἄρχω , οὖον ὁ μορφόω , οὖον ὁ βίωμα κικοσμημένον , οὖον ὁ οἰκίον ἔχω λαμπρός , οὖον ὁ ἐν δυναστεία δύο , οὖον ὁ ἐν βασίλεια · τρέφω , οὐ ἄλλος οὐδείς · ἀλλά ὁ ἐν εὐλάβεια , ὁ ἐν φιλοσοφία , ὁ ἐν φόβος Θεός ζῶ ζηλόω , οὖον μόνος διά ὁ μέλλω , ἀλλά καί διά αὐτός ὁ πάρειμι . καί γάρ καί ἐνταῦθα οὗτος ἐκεῖνος δυνατός . εἰμί γάρ δή ποτός νόσος ἐφίστημι , ὁ μέν ὁ ἁλουργία ἔχω οὐδείς ἀπό ὁ δωροφρεω καί ὁ πολύς φαντασία εἰς ὁ παραμυθία ὠφελέω ὁ αρρώστια , ἀλλά καί οἰκέω , καί πατήρ , καί πᾶς πάρειμι , καί χρυσός ἁμαρτάνω ἐπίκειμαι καί ὑπόκειμαι , ὥσπερ ἐν κημίῳ κεῖμαι καύδιμενος · ὁ δέ ἐν εὐλάβεια ζῶ , καί ὁ θεός φοβέω , οὖον πατήρ , οὐ οἰκέω , οὐ ἄλλος τις πάρειμι , ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός οὖον πολλάκις , ἀλλά καί δις καί τρίς , πᾶς ὁ κάμινος ἐκεῖνος σβέννυμι . οὗτος δέ καί ἐν ὁ περίστασις καί ἐν ὁ ἀδόκητος πᾶς συμβαίνω ὁράω τις εἄν , ὁ ἐν πλοῦτος καί περιφάνεια θορυβέω , ὁ δέ ἐν εὐλάβεια καί φιλοσοφία ἀτάραχος ἅπας φέρω . καί πρό οὗτος δέ πᾶς , χήν μέν δή συμπίπτω δήω , πλείων ὁ συνίημι ὁ φοβέω ὁ θεός καί καθαρός θόρυβος γέμω ὁ ὁ πλουτέω Ψυχή . ἐκεῖνος · μέν γάρ , εἰμί καί ὁ ἐξωθεν ἀπολαύω τροφή f , ὁ ἐν λιμός ζῶ ἀπαντάω χαλεπός διακλείω , ὁ οἰκεῖος ἑαυτοῦ ἀναμιμνήσκω μακοῦ καί πονηρός σκοπός συνίημι · οὗτος δέ , χήν ὁ ἀναγκαῖος ἀπορέω τροφή , ὁ πᾶς ἀπολαύω τρυφή εὔθυμος εἰμί , Ἐλπὶς χρηστός · συνεργός , καί ὁ ἀμοιβή ὁ οἰκέω κατόρθωμα καί ἕκαστος προσδοκάω ὁ ἡμέρα . ἵνα δέ μή μακρύνω ὁ λόγος δοκέω ἐνγελῆν , ὁ φιλο -