joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0228.4
Ἐνταῦθα μοι τὸν θάνατον δοκεῖ λέγειν , τὴν ἀπωλείαν τὴν ἐκεῖ , τὴν τιμωρίαν , καθάπερ καὶ ἀλλοχοῦ φησι · Ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα , αὐτὴ ἀπολεῖται · οὐ τὴν τοῦ εἶναι ἀναίρεσιν , ἀλλὰ τὴν τιμωρίαν παραδηλῶν . Καὶ ἐπιμενεῖ τῇ μεταφορᾷ τῆς λέξεως . Ἐπειδὴ γὰρ εἶπε πρόβατα , ἔθεξεν αὐτῶν καὶ τὸν ποιμένα . Τίς δὲ οὗτος ; Ὁ σχώλιος ὁ ἰσθόλος , τὸ σκύτος τὸ ἀτελεύτητον , τὰ δεσμὰ τὰ ἄλυτα , ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων . Ὦρα τοίνυν αὐτοὺς πάντοθεν κολαζομένους . Ἐν τῇ ζωῇ , ὅτι πρὸς ἀρετὴν ἐνεποδίσθησαν , ὅτι κακίας ἐγένοντο δοῦλοι , καὶ αἰχμάλωτοι , καὶ περὶ τετὴν ἐπὸν πόνον καὶ καταγέλαστον · ἐν τῇ τελευτῇ , ὅτι ἀπλῶς καὶ ὡς ἔτυχεν ἀπώλοντο · ἐν τῷ καιρῷ τῷ μετὰ τὴν τελευτὴν , ὅτι διαπαντὸς ὑπὸ τῆς ἀπωλείας κατέχονται . Καὶ κατακρινεῖσθαι αὐτῶν οἱ εὐθεῖς τὸ πρωί . Ἐπειδὴ πολλοὶ τῶν παχυτέρων , καὶ πρὸς ἀναστάσιαν λίθων ἐκθεδόντων , οὐκ ἔχουσι περὶ τῶν μελλόντων ἐλπίδα σαφή , οὔτε τετραμμένην , ἀλλὰ πρὸς τὰ παρόντα κεχηνάσι καὶ πρὸς τὰ ὁρώμενα , καταπλήττει τοὺς τοιούτους αἰνιγματωδῶς . Εἶτα διὰ βραχέων δ τὰ μέλλοντα αἰνιζάμενος , πάλιν ἐπὶ τὴν ἐν τῷ παρόντι βίῳ γινομένην αὐτῶν εὐτέλειαν καὶ τιμωρίαν μετατίθησι τὸν λόγον , δεῖκνὺς αὐτῶν τὸ ἀσθενές , τὸ εὐτελές , τὸ εὐκαταφρόνητον , καὶ ὅτι κἂν μυριάκις πλουτῶσι , κἂν δυναστεῖαν ὡς περιβεβλημένοι , ἐν τάξει δούλων καὶ ἀνδραπόδων τοῖς ἀρετὴν μετιούσιν εἰσιν . Διὸ φησι , Κατακρινεῦσονται αὐτῶν οἱ εὐθεῖς τὸ πρωί , τούτῃ , ταχέως , διηνεκῶς , καὶ οὐδὲ χρόνου δεήσονται , οὐδὲ πόνου , οὐδὲ μελλήσεως τινος . Τοιαύτη γὰρ ἡ τῶν πραγμάτων φύσις , τῇ ἀρετῇ τὴν κακίαν δουλεύειν , καὶ τρέμειν αὐτὴν , καὶ δεδοικέναι · κἂν μυρία ἐπιτρίβηται αὐτὴ ἔχῃ , καὶ [ 219 ] πολλάς · τὰς ὑπογραφάς , ἐκεῖνη δὲ γυμνὴ ἢ , καθ᾽ ἑαυτὴν ἀγωνιζομένη . Καὶ μὴν τοῦναντίον ὁρῶμεν , φησι , τοῦτους ἐκεῖνον κρατοῦντας . Ἄλλὰ μὴ τὸ σφάλμα τῆς τῶν πολλῶν διανοίας βωμεν · τοῦτο γὰρ πεπλανημένης ὑπολήψεως ἔστι ψήφος · ἀλλ᾽ αὐτὴν τῶν πραγμάτων τὴν ὀρθὴν κρίσιν διεσχωρισάμεν , καὶ δέξω τοῦτον κρατοῦντα τὸν λόγον . Ἔστω γὰρ τις πονηρὸς δεσπότης , καὶ οἰκέτης
Lemmas: ἐνταῦθα ἐγώ ὁ θάνατος δοκέω λέγω , ὁ ἀπώλεια ὁ ἐκεῖ , ὁ τιμωρία , καθάπερ καί αλλοχοω φημί · Ψυχή ὁ ἁμαρτάνω , αὐτός ἀπόλλυμι · οὖον ὁ ὁ εἰμί ἀναίρεσις , ἀλλά ὁ τιμωρία παραδηλόω . καί ἐπιμένω ὁ μεταφορά ὁ λέξις . ἐπεί γάρ εἶπον πρόβατον , τίκτω αὐτός καί ὁ ποιμήν . Τῖς δέ οὗτος ; ὁ σχώλιος ὁ ἰσθόλος , ὁ σκύτος ὁ ἀτελεύτητος , ὁ δεσμός ὁ ἄλυτος , ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς . ὤρα τοίνυν αὐτός πάντοθεν κολάζω . ἐν ὁ ζωή , ὅτι πρός ἀρετή ἐμποδίζω , ὅτι κακία γίγνομαι δοῦλος , καί αἰχμάλωτος , καί περί ὅς ἔπειμι πόνος καί καταγέλαστος · ἐν ὁ τελευτή , ὅτι ἀπλόος καί ὡς τυγχάνω ἀπόλλυμι · ἐν ὁ καιρός ὁ μετά ὁ τελευτή , ὅτι διαπαντός ὑπό ὁ ἀπώλεια κατέχω . καί κατακρίνω αὐτός ὁ εὐθύς ὁ πρωί . ἐπεί πολύς ὁ παχύς , καί πρός Ἀναστασία λίθος ἐκθεδόντων , οὐ ἔχω περί ὁ μέλλω ἐλπίς σαφής , οὔτε τρέπω , ἀλλά πρός ὁ πάρειμι χάσκω καί πρός ὁ ὁράω , καταπλήσσω ὁ τοιοῦτος αἰνιγματωδῶς . εἶτα διά βραχύς δ ὁ μέλλω αἰνίζω , πάλιν ἐπί ὁ ἐν ὁ πάρειμι βίος γίγνομαι αὐτός εὐτέλεια καί τιμωρία μετατίθημι ὁ λόγος , δείκνυμι αὐτός ὁ ἀσθενής , ὁ εὐτελής , ὁ εὐκαταφρόνητος , καί ὅτι κἀν μυριάκις πλουτέω , κἀν δυναστεία ὡς περιβάλλω , ἐν τάξις δοῦλος καί ἀνδράποδον ὁ ἀρετή μέτειμι εἰμί . Διὸ φημί , κατακρινεος αὐτός ὁ εὐθύς ὁ πρωί , Τούτη , ταχέως , διηνεκής , καί οὐδέ χρόνος δήω , οὐδέ πόνος , οὐδέ μέλλησις τις . τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις , ὁ ἀρετή ὁ κακία δουλεύω , καί τρέμω αὐτός , καί δείδω · κἀν μυρίος ἐπιτρίβω αὐτός ἔχω , καί [ 219 ] πολύς · ὁ ὑπογραφή , ἐκεῖνος δέ γυμνός ἢ , κατά ἑαυτοῦ ἀγωνίζομαι . καί μήv τουναντίον ὁράω , φημί , οὗτος ἐκεῖνος κράτος . ἀλλά μή ὁ σφάλμα ὁ ὁ πολύς διάνοια βαίνω · οὗτος γάρ πλανάω ὑπόληψις εἰμί ψήφος · ἀλλά αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ ὀρθός κρίσις διεσχωρισω , καί δείκνυμι οὗτος κράτος ὁ λόγος . ἔστω γάρ τις πονηρός δεσπότης , καί οἰκέτης