joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0380.4
αὐτοὺς εἰς τὸν τόπον ἔχει συνάγει , ἵνα καὶ ἀκούωντες σωφρονῶσιν , καὶ τῆς πεπλανημένης ἀπέχωνται διανοίας . Ἄδειν δὲ καὶ ψάλλειν παρακελεύεται καὶ αἰνεῖν , ὅτι οἱ αἴνοι οἱ εἰς τὸν Θεὸν γινόμενοι καὶ εὐσέβειας ἡμᾶς ὑποθέσεις αὐτοῖς , τὰ παλαιὰ ἔχοντες διηγήματα , τὰ ἐν Αἰγύπτῳ , τὰ ἐν τῇ ἐρήμῳ , τὰ ἐν τῇ γῇ τῇ ἐπαγγελίᾳ , τὰ περὶ τοῦ νόμου , τὰ ἐν τῷ Σινᾷ ὄρει , τὰ κατὰ πολέμων · καὶ τὸ αὐτὸ ὅμοῦ τε εἰς τὸν Θεὸν εὐφημία ἐγίνετο , ὁμοῦ τε τοῖς ἀξίοις διδασκαλίας ὑπόθεσις , καὶ τὸν βίον ῥυθμίζουσα , καὶ πρὸς δογμάτων ἀκριβείαν χειραγωγούσα . Αἰνεῖτε τὸν Κύριον , ὅτι ἀγαθὸς Κύριος . Ἄλλος φησιν , Ὅτι χρηστός . Ὅπερ μάλιστα τοῖς ἀκούουσι ποιεῖν , τοῦτο συνεχῶς τίθησι , τὴν φιλανθρωπίαν , τὸν ἕλεον , τὴν χρηστότητα . Ψάλατε τῷ ὀνόματι αὐτοῦ , ὅτι καλόν . Τοῦτο φησι δεῖξιν ὅτι ἔχει τινα καὶ καθ᾽ ἑαυτὸ ἡδονὴν τὸ πρᾶγμα μετὰ τῆς ὠφελείας . Τὸ μὲν γὰρ χέρος αὐτοῦ [ 384 ] τὸ προηγούμενον , τὸ εἰς τὸν Θεὸν ὕμνον λέγειν , τὸ τῇ ψυχῇ ἐκκαθαίρειν , τὸ μετατροπὴν ποιεῖν τὸν λογισμόν , τὸ παιδεύεσθαι δόγματα ἀκριβῆ , τὸ φιλοσοφεῖν περὶ τῶν παρόντων καὶ περὶ τῶν μελλόντων . Ἔχει δὲ μετὰ τούτων διὰ τῆς μελωδίας καὶ ἡδονὴν πολλὴν καὶ παραμυθίαν τινὰ καὶ ἄνεσιν , καὶ σμερὸν ποιεῖ τὴν ἄθοναν . Καὶ ὅτι τοιούτους ἐργάζεται , δῆλον ἐκ τοῦ τὸν μὲν τῶν ἐρημευτῶν εἰπεῖν , Ὅτι σκληρεῖς , τὸν δέ , Ὅτι ἡδύ . Ἀμφοτέροι δὲ τὰ ἀληθῆ λέγουσι . Κἂν γὰρ μυριάκις ἀσελγὴς ὁ ψάλλων ἦ , αἰδοῦμενος τὸν ψαλμὸν , κατακοιμίζει τῆς ἀσελγείας τὴν τυραννίδα · κἂν μυρίως ἢ κακοὺς βεβαρημένος , καὶ ὑπὸ θύμιας κατεχόμενος , κατακαθαρμένος ὑπὸ τῆς ἡδονῆς , κυριεύει τὸν λογισμόν , πτεροῖ τὴν διάνοιαν , καὶ μετατροπὴν ἐργάζεται τὴν ψυχήν . Ὅτι τὸν Ἰακὼβ ἐξελέξατο ἑαυτῷ ὁ Κύριος , Ἰσραὴλ εἰς περιουσίαν ἑαυτῷ . Οὐ λέγει τὰς κοινὰς εὐεργεσίας , ἃς μετὰ τῶν ἄλλων ἔχουσιν , ἀλλὰ τὴν ἰδίαν καὶ ἐξαιρετὸν αὐτῶν . Τίς δὲ αὕτη ἦν ; Τὸ τὸν λαὸν ἐκλέξασθαι , καὶ ἑαυτῷ ἀναθεῖναι , καὶ ἰδιάζουσαν τινα παρὰ τοὺς ἄλλους εἰς αὐτοὺς προνοίαν ἐπιδείξασθαι . Καὶ πανταχοῦ τοῦτο ποιοῦσιν οἱ προφῆται , ἀπὸ τῶν εἰς ἑαυτοὺς εὐεργεσιῶν τὰ πολλὰ τῶν λόγων ὑφαίνοντες . Τί δὲ ἐστιν , Εἰς περιουσιᾶσιν ἑαυτῷ ; Εἰς πλοῦτον , εἰς περιουσίαν . Εἰ γὰρ καὶ ὀλίγον τὸ ἔθνος , ἀλλὰ τοῦτο ὡς πλοῦτον ἑαυτῷ ἐξελέξατο , οὐ τῇ ὀλιγότητι , ἀλλὰ τῇ ἀρετῇ προσέχων , πρὸς ἣν αὐτοὺς χειραγωγῆσαι βουλόμενος ἐκλέγεται , ὡς τῶν ἄλλων ἀνθρώπων οὐ τοσοῦτον αὐτῷ ποιούντων πλοῦτον , ὅσον οὗτος ὁ δῆμος , ὡς τούτο καὶ γέγονεν ἀπὸ τε τῆς εὐνοίας τοῦ ἐλέομενον , ἀπὸ τε τῆς παιδείας αὐτῶν . Οἷς γὰρ πλοῦτον ὁ Παῦλος τὴν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων καλεῖν , ὡς ὅταν λέγῃ · Ὁ γὰρ αὐτὸς Κύριος πλοῦτων εἰς πάντας , καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους αὐτόν . Καὶ πάλιν · Τῷ ἰδίῳ χωρίῳ στήκει , ἢ πίπτει . Ὁρᾷς πῶς τὴν ἀγάπην ἐνεδείξατο τοῦ Θεοῦ τὴν περὶ αὐτοὺς , τὴν πρόνοιαν , τὴν κηδεμονίαν , τὴν διάθεσιν , ὅπου γε περιουσιᾶσιν αὐτοὺς ἐκάλεσε . Δι᾽ ἀμφοτέρων τοίνυν τούτων δείκνυσιν αὐτοῦ τὴν ἐξαιρετὸν περὶ αὐτοὺς πρόνοιαν , ὅτι τε ἐξελέξατο , ὅτι τε εἰς περιουσιᾶσιν ἑαυτῷ . Εἶδες πῶς ;
Lemmas: αὐτός εἰς ὁ τόπος ἔχω συνάγω , ἵνα καί ἀκούω σωφρονέω , καί ὁ πλανάω ἀπέχω διάνοια . ἀνδάνω δέ καί ψάλλω παρακελεύομαι καί αἰνέω , ὅτι ὁ αἶνος ὁ εἰς ὁ θεός γίγνομαι καί ευσέβεια ἐγώ ὑπόθεσις αὐτός , ὁ παλαιός ἔχω διήγημα , ὁ ἐν Αἴγυπτος , ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος , ὁ ἐν ὁ γῆ ὁ ἐπαγγελία , ὁ περί ὁ νόμος , ὁ ἐν ὁ Σινᾶ ὄρος , ὁ κατά Πολέμων · καί ὁ αὐτός ὁμοῦ τε εἰς ὁ θεός Εὐφημία γίγνομαι , ὁμοῦ τε ὁ ἄξιος διδασκαλία ὑπόθεσις , καί ὁ βίος ῥυθμίζω , καί πρός δόγμα ἀκρίβεια χειραγωγώ . αἰνέω ὁ κύριος , ὅτι ἀγαθός Κύριος . ἄλλος φημί , ὅτι2 χρηστός . ὅπερ μάλιστα ὁ ἀκούω ποιέω , οὗτος συνεχῶς τίθημι , ὁ φιλανθρωπία , ὁ ἔλεος , ὁ χρηστότης . ψάλλω ὁ ὄνομα αὐτός , ὅτι καλός . οὗτος φημί δεῖξις ὅτι ἔχω τις καί κατά ἑαυτοῦ ἡδονά ὁ πρᾶγμα μετά ὁ ὠφέλεια . ὁ μέν γάρ χείρ αὐτός [ 384 ] ὁ προηγούμενος , ὁ εἰς ὁ θεός ὕμνος λέγω , ὁ ὁ Ψυχή ἐκκαθαίρω , ὁ μετατροπή ποιέω ὁ λογισμός , ὁ παιδεύω δόγμα ἀκριβής , ὁ φιλοσοφέω περί ὁ πάρειμι καί περί ὁ μέλλω . ἔχις δέ μετά οὗτος διά ὁ μελῳδία καί ἡδονά πολύς καί παραμυθία τις καί ἄνεσις , καί σμερὸν ποιέω ὁ ἄθος . καί ὅτι τοιοῦτος ἐργάζομαι , δῆλος ἐκ ὁ ὁ μέν ὁ ερημευος εἶπον , ὅτι2 σκληρής , ὁ δέ , ὅτι2 ἡδύς . Ἀμφότερος δέ ὁ ἀληθής λέγω . κἀν γάρ μυριάκις ἀσελγής ὁ ψάλλω εἰμί , αἰδέομαι ὁ ψαλμός , κατακοιμίζω ὁ ἀσέλγεια ὁ τυραννίς · κἀν μυρίος ἢ κακός βαρέω , καί ὑπό θυμιάω κατέχω , κατακαθαίρω ὑπό ὁ ἡδονή , κυριεύω ὁ λογισμός , πτερόω ὁ διάνοια , καί μετατροπή ἐργάζομαι ὁ Ψυχή . ὅτι2 ὁ Ἰακώβ ἐκλέγω ἑαυτοῦ ὁ Κύριος , Ἰσραήλ εἰς περιουσία ἑαυτοῦ . οὖον λέγω ὁ κοινός εὐεργεσία , ὅς μετά ὁ ἄλλος ἔχω , ἀλλά ὁ ἴδιος καί ἐξαιρετός αὐτός . Τῖς δέ οὗτος εἰμί ; ὁ ὁ λαός ἐκλέγω , καί ἑαυτοῦ ἀνατίθημι , καί ἰδιάζω τις παρά ὁ ἄλλος εἰς αὐτός πρόνοια ἐπιδείκνυμι . καί πανταχοῦ οὗτος ποιέω ὁ προφήτης , ἀπό ὁ εἰς ἑαυτοῦ εὐεργεσία ὁ πολύς ὁ λόγος ὑφαίνω . τις δέ εἰμί , εἰς περιουσιάζω ἑαυτοῦ ; εἰς πλοῦτος , εἰς περιουσία . εἰμί γάρ καί ὀλίγος ὁ ἔθνος , ἀλλά οὗτος ὡς πλοῦτος ἑαυτοῦ ἐκλέγω , οὖον ὁ ὀλιγότης , ἀλλά ὁ ἀρετή προσέχω , πρός ὅς αὐτός χειραγωγέω βούλομαι ἐκλέγω , ὡς ὁ ἄλλος ἄνθρωπος οὖον τοσοῦτος αὐτός ποιέω πλοῦτος , ὅσος οὗτος ὁ δῆμος , ὡς οὗτος καί γίγνομαι ἀπό τε ὁ εὔνοια ὁ λέῳμι , ἀπό τε ὁ παιδεία αὐτός . οἷς γάρ πλοῦτος ὁ Παῦλος ὁ σωτηρία ὁ ἄνθρωπος καλέω , ὡς ὅταν λέγω · ὁ γάρ αὐτός Κύριος πλοῦτος εἰς πᾶς , καί ἐπί πᾶς ὁ ἐπικαλέω αὐτός . καί πάλιν · ὁ ἴδιος χωρίον στήκω , ἢ πίπτω . ὁράω πῶς ὁ ἀγάπη ἐνδείκνυμι ὁ Θεός ὁ περί αὐτός , ὁ πρόνοια , ὁ κηδεμονία , ὁ διάθεσις , ὅπου γε περιουσιάζω αὐτός καλέω . διά ἀμφότερος τοίνυν οὗτος δείκνυμι αὐτός ὁ ἐξαιρετός περί αὐτός πρόνοια , ὅτι τε ἐκλέγω , ὅτι τε εἰς περιουσιάζω ἑαυτοῦ . εἶδον πῶς ;