joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0293.1
ἐξίη · ἐπάγει γάρ , Εἴη , φησί , τὸ ὄνομα Κυρίου εὐ-λογημένον , ἀπὸ τοῦ νῦν , καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος . Τί λέγεις ; οὐ γάρ ἄστιν εὐλογημένος , ἐὰν μὴ σὺ εὐξῃ ; Ὁρᾷς ὅτι σὺ περὶ τῆς εὐλογίας λέγεις τῆς αὐτῷ προσ-ούσης , καὶ τῇ φύσει αὐτοῦ συγκεχωρημένης , ἀλλὰ τῆς διὰ τῶν ἀνθρώπων γινομένης ; Περὶ ταύτης καὶ ὁ Παῦλος γράφων λέγει · Δοξάσατε δὲ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν , καὶ ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν . Αὐτὸ τοίνυν καὶ ὑψῆλός ἐστι , καὶ μέγας , καὶ αἰνετὸς καθ' ἑαυτόν · γίνεται δὲ καὶ παρὰ ἀνθρώπους τοιούτος , ὅταν οἱ δουλεύοντες αὐτῷ τοιούτον ἐπιδεικνύωνται βίον , ὡς πάντας τοὺς ὁρῶντας αὐτοὺς εὐλογεῖν τὸν Δεσπότην . Τοῦτο καὶ ἐν τῇ εὐχῇ ἐκλέυσεν ἡμᾶς ὁ Χριστὸς δι λέγειν εὐχόμενους · Ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου · του-τέστι , καὶ διὰ τοῦ βίου τοῦ ἡμετέρου δοξασθήτω . Ὦσπερ γὰρ βλασφημεῖται , κακῶς πολιτευομένων ἡμῶν , οὕτω δοξάζεται , καὶ εὐλογεῖται , καὶ ἁγιάζε-ται , ἀρετῆς ἐπιμελουμένων . Ὁ τοίνυν λέγει τοῦτό ἐστι · Διαπαντὸς καταβίωσον ἡμᾶς ἀνάρετον βίον ζῆν , ὡς εὐλογητὸν εἶναι τὸ ὄνομά σου καὶ δι' ἡμῶν . Ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου καὶ μέχρι δυσμῶν αἰνετὸν τὸ ὄνομα Κυρίου . Ὁρᾷς τὴν καινὴν ἤδη προαναχωροῦ-μενον αὐτὸν πολιτείαν , καὶ παρανοοῦντα τῆς Ἐκ-κλησίας τὴν εὐγένειαν ; Οὐχ ἔτι γὰρ ἐν Παλαιστίνη , οὔτε ἐν Ἰουδαίᾳ , ἀλλὰ πανταχοῦ τὸ οἰκούμενον . Μᾶτε δὲ τοῦτο γέγονεν , ἥ ὅτε τὰ ἡμέτερα ἠθύνετο ; Ἦς ; το γὰρ παλαιὸν οὐ μόνον οὐχ ἠγλούγετο ἐν Πα-λαιστίνη , ἀλλὰ καὶ ἐβλασφημεῖτο διὰ τοὺς ἐν αὐτῇ κατοικοῦντας Ἰουδαίους . Δι' ὑμᾶς γάρ τὸ ὄνομά μου βλασφημεῖται , φησίν , ἐν τοῖς ἔθνεσι . Νυνὶ δὲ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης ὑμνεῖται . Ὦσπερ οὖν καὶ ἄλλος προφήτης δηλῶν ἔλεγεν · Ἐπιγνώσονται Κύ-ριος , καὶ ἐξολοθρεύσει πάντας τοὺς θεοὺς τῶν ἔθνων , καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ ἕκαστος ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ . Καὶ ἕτερος φησίν · Διότι καὶ ἐν ἡμῖν συγκλεισθήσονται θύραι , καὶ οὐκ ἀνύγεται τὸ θυσιαστήριόν μου δωρεὰν · δι' ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου καὶ μέχρι δυσμῶν τὸ ὄνομά μου δοξάσεται ἐν τοῖς ἔθνεσι , καὶ ἐν παντὶ τόπῳ θυμίαμα προσ-άγεται τῷ ὀνόματί μου καὶ θυσία καθαρά .
Lemmas: ἔξειμι · ἐπάγω γάρ , ἀίω , φημί , ὁ ὄνομα κύριος εὐλογέω , ἀπό ὁ νῦν , καί ἠώς ὁ αἰών . τις λέγω ; οὖον γάρ Άστιν εὐλογέω , ἐάν μή σύ εὔχομαι ; ὁράω ὅτι σύ περί ὁ εὐλογία λέγω ὁ αὐτός προσέρχομαι , καί ὁ φύσις αὐτός συγχωρέω , ἀλλά ὁ διά ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι ; περι οὗτος καί ὁ Παῦλος γράφω λέγω · δοξάζω δέ ὁ θεός ἐν ὁ σῶμα σύ , καί ἐν ὁ πνεῦμα σύ . αὐτός τοίνυν καί ὑψηλός εἰμί , καί μέγας , καί αἰνετός κατά ἑαυτοῦ · γίγνομαι δέ καί παρά ἄνθρωπος τοιούτος , ὅταν ὁ δουλεύω αὐτός τοιοῦτος ἐπιδείκνυμι βίος , ὡς πᾶς ὁ ὁράω αὐτός εὐλογέω ὁ δεσπότης . οὗτος καί ἐν ὁ εὐχή κλέω ἐγώ ὁ Χριστός Ζεύς λέγω εὔχομαι · ἁγιάζω ὁ ὄνομα σύ · τουτέστι , καί διά ὁ βίος ὁ ἡμέτερος δοξάζω . ὥσπερ γάρ βλασφημέω , κακῶς πολιτεύω ἐγώ , οὗτος δοξάζω , καί εὐλογέω , καί ἁγίζω , ἀρετή ἐπιμελέομαι . ὁ τοίνυν λέγω οὗτος εἰμί · διαπαντός καταβιόω ἐγώ ἐναίρω βίος ζῶ , ὡς εὐλογητός εἰμί ὁ ὄνομα σύ καί διά ἐγώ . ἀπό ἀνατολή ἥλιος καί μέχρι δυσμή αἰνετός ὁ ὄνομα κύριος . ὁράω ὁ καινός ἤδη προαναχωρέω αὐτός πολιτεία , καί παρανοέω ὁ Ἐκκλησία ὁ εὐγένεια ; οὐχ ἔτι γάρ ἐν Παλαιστίνη , οὔτε ἐν Ἰουδαῖος , ἀλλά πανταχοῦ ὁ οἰκέω . Μάτε δέ οὗτος γίγνομαι , ὅς ὅτε ὁ ἡμέτερος ἠθύνετο ; εἰμί ; ὁ γάρ παλαιός οὖον μόνος οὐ ηγλουγομαι ἐν Παλαιστίνη , ἀλλά καί βλασφημέω διά ὁ ἐν αὐτός κατοικέω Ἰουδαῖος . διά σύ γάρ ὁ ὄνομα ἐγώ βλασφημέω , φημί , ἐν ὁ ἔθνος . νυνί δέ πανταχοῦ ὁ οἰκέω ὑμνέω . ὥσπερ οὖν καί ἄλλος προφήτης δηλόω λέγω · ἐπιγιγνώσκω Κύριος , καί ἐξολοθρεύω πᾶς ὁ θεός ὁ ἔθνος , καί προσκυνέω αὐτός ἕκαστος ἐκ ὁ τόπος αὐτός . καί ἕτερος φημί · διότι καί ἐν ἐγώ συγκλείω θύρα , καί οὐ ανυγετης ὁ θυσιαστήριον ἐγώ δωρεά · διά ἀπό ἀνατολή ἥλιος καί μέχρι δυσμή ὁ ὄνομα ἐγώ δοξάζω ἐν ὁ ἔθνος , καί ἐν πᾶς τόπος θυμίαμα προσάγω ὁ ὄνομα ἐγώ καί θυσία καθαρός .