joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0236.2
Πῦρ ἐνώπιον αὐτοῦ καυθήσεται , καὶ κύκλῳ αὐ τού καταῖς σφοδρά . Οὕτω καὶ αὐτὸς ὁμοῦ τε τὸ ἀναλλοῖωτον , καὶ ἀτρεπτον , καὶ φωτεινόν , καὶ ἀπόρρητον διὰ τούτων ἐνδείκνυσθαι τῶν εἰκόνων . Καὶ οὐχ ἴσταται μέχρι τοῦ πυρός , ἀλλὰ τὸ σφοδρόν τῆς τιμωρίας παρατιθεὶς βεβλημένος , ἐπάγει λέγων · Κατακαῖ σφοδρά . Καταιγὶς δὲ λέγεται ἡ βολὸς χιόνος ἀφόρητος τὸ ἐμπιπτον ἅπαν παρασύρουσα καὶ καταστρέφουσα , ἡ βαρβαία πνευμάτων βύμη τὸ αὐτὸ δι᾽ ἐργασμένη , καὶ ἀφόρητος οὖσα τοῖς ἐντυχάνουσι . Δεῖξαι τοίνυν βουλόμενος τὸ ἀφόρητον τῆς κολάσεως ἐκείνης , ταύτας παρήγαγε τὰς εἰκόνας . Προσκαλεῖσθαι τὸν οὐρανὸν ἄνω , καὶ τὴν γῆν , τοῦ διακρίναι τὸν λαὸν αὐτοῦ . Πάλιν δὲν στοιχεῖον μέμνηται , δι᾽ ὧν τὰ μυρία γέγονεν ἀγαθὰ τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων , οὐ μόνον πρὸς τὴν τοῦ σώματος ζωὴν καὶ συγχρότησιν , ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς θεογνωσίας τὴν ὑπόθεσιν . Τὰ τε γὰρ κάλλη καὶ τὰ μεγέθη , καὶ οἱ τρόποι τῶν θείων , καὶ αἱ οὐσίαι , ἐξ ὧν ταυτὶ συνέστησε τὰ στοιχεῖα , [ 227 ] καὶ τὰ ἐξ αὐτῶν γενόμενα , τὰ τε καλοῦλεις διὰ παντὸς τοῦ χρόνου , τὰ τε οὕτως πολλάκις συμβαίνοντα , ἅπαντα ταῦτα καὶ τὰ σώματα τρέφει καὶ συγχροτεῖ , καὶ πρὸς τὴν γνώσιν τοῦ ποιήσαντος χειραγωγεῖ . Διὸ καὶ Παῦλος φησι · Τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθοράται , ἢ τε αἰδίος αὐτοῦ δύναμις καὶ θεότης . Καὶ πάλιν · Ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν Θεόν , τοῦτέστι , διὰ τῆς σοφίας τῆς ἐν τοῖς κτίσμασι φαινομένης , ὡς οὐ μικρά , ἀλλὰ καὶ σφόδρα μεγίστης καὶ ἀσφεστάτῆς οὖσης διδασκαλίας . Καὶ τὰ καθ᾽ ἡμέραν δὲ δι᾽ αὐτῶν γινόμενα , εἰ καὶ κατὰ φύσεις ἀκολουθίαν γινεσθαι δοκεῖ , ἀλλ᾽ οὐν καὶ αὐτὰ τὸν Δημιουργὸν ἀνακηρύττει . Καὶ γὰρ τῆς φύσεως Δεσπότης ὁ Δημιουργός .
Lemmas: πῦρ ἐνώπιος αὐτός καίω , καί κύκλος αὖος ὅς κατή σφοδρός . οὕτως καί αὐτός ὁμοῦ τε ὁ αναλλοιοω , καί ἄτρεπτος , καί φωτεινός , καί ἀπόρρητος διά οὗτος ἐνδείκνυμι ὁ εἰκών . καί οὐ ἴστημι μέχρι ὁ πῦρ , ἀλλά ὁ σφοδρός ὁ τιμωρία παρατίθημι βάλλω , ἐπάγω λέγω · Κατακαῖ σφοδρός . καταιγίς δέ λέγω ὁ βῶλος χιών ἀφόρητος ὁ ἐμπίπτω ἅπας παρασύρω καί καταστρέφω , ὁ βαρβαία πνεῦμα βύμη ὁ αὐτός διά ἐργάζομαι , καί ἀφόρητος εἰμί ὁ ἐντυχάνω . δείκνυμι τοίνυν βούλομαι ὁ ἀφόρητος ὁ κόλασις ἐκεῖνος , οὗτος παράγω ὁ εἰκών . προσκαλέω ὁ οὐρανός ἄνω , καί ὁ γῆ , ὁ διακρίνω ὁ λαός αὐτός . πάλιν δέν στοιχεῖον μιμνήσκω , διά ὅς ὁ μυρίος γίγνομαι ἀγαθός ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος , οὖον μόνος πρός ὁ ὁ σῶμα ζωή καί συγχροος , ἀλλά καί αὐτός ὁ θεογνωσία ὁ ὑπόθεσις . ὁ τε γάρ κάλλος καί ὁ μέγεθος , καί ὁ τρόπος ὁ θεῖον , καί ὁ οὐσία , ἐκ ὅς οὗτος συνίστημι ὁ στοιχεῖον , [ 227 ] καί ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι , ὁ τε καλουλις διά πᾶς ὁ χρόνος , ὁ τε οὕτως πολλάκις συμβαίνω , ἅπας οὗτος καί ὁ σῶμα τρέφω καί συγχροτεω , καί πρός ὁ γνῶσις ὁ ποιέω χειραγωγέω . Διὸ καί Παῦλος φημί · ὁ γάρ ἀόρατος αὐτός ἀπό κτίσις κόσμος ὁ ποίημα νοέω καθοράω , ἢ τε ἀΐδιος αὐτός δύναμις καί θεότης . καί πάλιν · ἐπεί γάρ ἐν ὁ σοφία ὁ Θεός οὐ γιγνώσκω ὁ κόσμος διά ὁ σοφία ὁ Θεός , τουτέστι , διά ὁ σοφία ὁ ἐν ὁ κτίσμα φαίνω , ὡς οὖον μικρός , ἀλλά καί σφόδρα μέγας καί ἀσφεστάτῆς εἰμί διδασκαλία . καί ὁ κατά ἡμέρα δέ διά αὐτός γίγνομαι , εἰμί καί κατά φύσις ἀκολουθία γίγνομαι δοκέω , ἀλλά ὀν καί αὐτός ὁ Δημιουργός ἀνακηρύσσω . καί γάρ ὁ φύσις Δεσπότης ὁ Δημιουργός .