joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0269.1
νην , καὶ διὰ τὸ ἀτελεύτητον , καθάπερ καὶ Παῦλός φησι , καὶ ἄναρχον . Ὦστερ γὰρ ἑκεῖνος εἶχεν ἐν ταῖς σκιαῖς , τοῦτο ἐν τῇ ἀληθείᾳ γέγονεν ἐπὶ τοῦ Ἰησοῦ · καὶ καθάπερ τὰ ὀνόματα προέτρεχεν , ὡς Ἰησοῦς , ὡς Χριστός , οὕτω καὶ τοῦτο . Οὔτε ἀρχὴν οὖν ἡμερῶν φαίνεται ἔχων , οὔτε ζωῆς τέλος ὁ Μελχισέδεκ , οὐ τῷ μὴ ἔχειν , ἀλλὰ τῷ μὴ γενεαλογηθῆναι . Ὁ δὲ Ἰησοῦς οὐδ' ἀρχὴν ἡμερῶν ἔσχεν , οὔτε ζωῆς τέλος , οὐ κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον , ἀλλὰ τῷ καθ' ὅλου μὴ εἶναι ἐπ' αὐτοῦ ἀρχὴν χρονικὴν , μηδὲ τέλος . Τὸ μὲν γὰρ ἡν σκιά , τὸ δὲ ἀλήθεια . Ὦστερ οὖν , Ἰησοῦς , ἀκούων , οὐ τὴν ἀληθῶς Ἰησοῦν ὑποπεντεύεις , ἀλλὰ τοῦ ὀνόματος τὸν τύπον δέχῃ μόνον , καὶ οὐδὲν πλέον ἐπιζητεῖς · οὕτω καὶ ἀκούων τὸν Μελχισέδεκ ἄναρχον καὶ ἀτελεύτητον , μὴ ἐν τῇ τῶν πραγμάτων ἀληθείᾳ αὐτὸν ζήτει , ἀλλ' ἀρχοῦ τῇ προσηγορίᾳ μόνῃ , τὴν δὲ ἀλήθειαν ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ καταμάνθανε . Ὄρχον δὲ ὅταν ἀκούσῃς , μὴ ὄρχον νόμιζε . Ὦστερ γὰρ θυμός , οὐ θυμὸς ἐπὶ Θεοῦ , ἀλλὰ τὸ τιμωρητικόν , καὶ οὐ πᾶθος ἐστίν · οὕτως οὐδὲ ὄρχος . Οὐ γὰρ δυνναὶ Θεός , ἀλλὰ τὸ πάντως ἐσόμενον λέγει . Εἰπὼν τοίνυν τὴν λαμπρότητα τῶν ἁγίων , τὸ τεθῆναι τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ , τὴν ἡμέραν τῆς δυνάμεως , λέγει καὶ τὰ παρόντα λοιπόν . Καὶ ὅρα ὅταν ποιεῖται τάξιν τῷ λόγῳ , τὸν σκληρὸν ἄχρωστὴν καταμαλάσσων . Πρότερον γὰρ φοβήσας τῷ λόγῳ τῆς κρίσεως , καὶ τὸ δυσενόστον αὐτοῦ μαλάξας , οὕτω καὶ τὸν περὶ τῶν παρόντων εἰσάγει λόγον . Διὰ τοῦτο καὶ τῇσιν ἄνθρωποις ποιεῖται τὴν μίξιν . Σκοπεῖ δὲ · Ἐως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου . Τοῦτο τῶν μελλόντων · εἶτα τὰ παρόντα · Ῥάβδων δυνάμεως σου ἐξαποστελεῖ Κύριος ἐκ Σιὼν · καὶ κατακυριεύσεις ἐν μέσῳ τῶν ἐχθρῶν σου · εἶτα τὰ μέλλοντα · Μετὰ σοῦ ἡ ἀρχή , ἐν ἡμέρᾳ τῆς δυνάμεώς σου ἐν τῇ λαμπρότητι τῶν ἁγίων . Εἶτα πάλιν τὰ παρόντα , οὐχὶ τιμωρίαν ἔχοντα , ἀλλ' εὐεργεσίαν · Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ . Τοῦτο γὰρ ἁμαρτίας ἀναίρεσις , καὶ κατάλλαγὴ πρὸς Θεόν . Εἶτα ἐπιμεῖνας αὐτοῖς ὅσον ἤθελον , πάλιν τῆς οἰκονομίας ἀπτεται , ἐπὶ τὸ ταπεινότερον τῶν λόγων μετασχηματίζων , καὶ λέγων · Κύριος ἐκ δεξιῶν σου . Καὶ τοῦ ἀνω ἔλεγον , ὅτι αὐτὸς · κάθηται ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρός . Ὄρξς πῶς οὐχ [ 265 ] ἀπλῶς χρῆ ταῖς λέξεσι παρακαληθῆναι ; Τί ἐστι , Κύριος ἐκ δεξιῶν σου ; Ἐπειδὴ τῆς οἰκονομίας ἤφαιτο , ἐπὶ τὴν σάρκα τὸν λόγον τρέπει τὴν βοήθειαν δεχομένην . Ὄρξται γὰρ ἁμαρτιῶν , καὶ ἰδρῶν , καὶ οὕτως ἰδρῶν , ὡς καὶ ὁρμῶν δους καταβρεῖν , καὶ ἐνισχύμενος . Τοιαύτη γὰρ τῆς σαρκὸς ἡ φύσις . Συνθλάσει ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς αὐτοῦ βασιλείας . Οὐχ ἄν τις ἁμάρτοι τοῦτο καὶ περὶ τῶν παρόντων λέγων τῶν ἐπανισταμένων τῇ Ἐκκλησίᾳ , καὶ περὶ τῶν μελλόντων δώσειν εὐθύνας , ὑπὲρ ὧν ἡμαρτον καὶ ἡσέδησαν . Κρινεῖ ἐν τοῖς ἔθνεσι , πληρώσει πτώμασι . Τί ἐστι , Κρινεῖ ἐν τοῖς ἔθνεσι ; Διχάσει , φησίν , κατακρινεῖ τοὺς δαίμονας . Καὶ ὅτι ἐκρινεν , ἀκούσον τοῦ Χριστοῦ λέγοντος · Νῦν κρίσις ἐστὶ τοῦ κόσμου τούτου · νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου ἐκβληθήσεται ἔξω . Καὶ ἄλλαχοῦ · Καγὼ ἐκ ὑψώθω , πάντας ἐλκύσω πρὸς ἐμαυτόν . Εἰ δὲ αἰσθητικωτέρᾳ τῇ λέξει χήρῃται , μὴ προσπατάσης . Ἔθος γὰρ τῇ Γραφῇ τοῦτο . Συνθλάσει κεφαλὰς ἐπὶ τῆς πολλῶν . Εἰ μὲν κατὰ ἀναγωγὴν βούλοιο τοῦτο δέχεσθαι , τὴν ἀπόνοιαν εἴποι τις ἂν ὅτι καθελεῖ · εἰ δὲ καὶ αἰσθητικῶς , τὴν συμφορὰν τῇ Ἰουδαίῃ , οὐκ ἀπόλωσεν ἀρδὴν μετὰ πολλῆς τῆς σφοδρότητος . Ἐκ χειμάρρου ἐν ὀδὶ πλεῖται . Ἐνταῦθα δείκνυσιν τὸ ταπεινὸν τῆς διαίτης , τὸ εὐτελὲς τῆς διαγωγῆς , ὅτι οὐδὲ σούδον , οὐδὲ θορυβώδως ἔχων , οὐδὲ φαντασίαν τινὰ περιειμένος αἰσθητὴν ταῦτα ἐπραττεν , ἀλλὰ λιτὸν βίον μετιών , καὶ τοιοῦτον , ὡς ἐκ χειμάρρου πίνειν . Οὐα γὰρ ἡν αὐτῷ ἡ τράπεζα , τοιοῦτον καὶ τὸ ποτόν . Ἡ τράπεζα ἄρτοι χρίβνοι , τὸ ποτὸν ὕδωρ ἀπὸ τοῦ χειμάρρου . Τὴν γὰρ φιλόσοφον ταύτην διαίταν ἦλθε διδάξας , γαστρος κρατεῖν , φαντασίας πατεῖν , τύφον ἀποστρέφεσθαι . Εἶτα δείκνυσι τῆς ζωῆς τὸ κέδος , τοῦτο ἐπήγαγε · Διὰ τοῦτο ὑψώσει κεφαλήν . Τὴν γὰρ ταπεινοφροσύνην καὶ τοῦ σκληροῦ βίου οὗτος ὁ καρπός .
Lemmas: νη , καί διά ὁ ἀτελεύτητος , καθάπερ καί Παῦλος φημί , καί ἄναρχος . Ὅστερ γάρ ἐκεῖνος ἔχω ἐν ὁ σκιά , οὗτος ἐν ὁ ἀλήθεια γίγνομαι ἐπί ὁ Ἰησοῦς · καί καθάπερ ὁ ὄνομα προτρέχω , ὡς Ἰησοῦς , ὡς Χριστός , οὗτος καί οὗτος . οὔτε ἀρχή οὖν ἡμέρα φαίνω ἔχω , οὔτε ζωή τέλος ὁ Μελχισεδέκ , οὖον ὁ μή ἔχω , ἀλλά ὁ μή γενεαλογέω . ὁ δέ Ἰησοῦς οὐδέ ἀρχή ἡμέρα ἔχω , οὔτε ζωή τέλος , οὖον κατά οὗτος ὁ τρόπος , ἀλλά ὁ κατά ὅλος μή εἰμί ἐπί αὐτός ἀρχή χρονικός , μηδέ τέλος . ὁ μέν γάρ ἐάν σκιά , ὁ δέ ἀλήθεια . Ὅστερ οὖν , Ἰησοῦς , ἀκούω , οὖον ὁ ἀληθής Ἰησοῦς ὑποπνέω , ἀλλά ὁ ὄνομα ὁ τύπος δέχομαι μόνος , καί οὐδείς πλέω ἐπιζητέω · οὗτος καί ἀκούω ὁ Μελχισεδέκ ἄναρχος καί ἀτελεύτητος , μή ἐν ὁ ὁ πρᾶγμα ἀλήθεια αὐτός ζητέω , ἀλλά ἀρχός ὁ προσηγορία μόνος , ὁ δέ ἀλήθεια ἐπί ὁ Χριστός καταμανθάνω . ὄρχος δέ ὅταν ἀκούω , μή ὄρχος νομίζω . Ὅστερ γάρ θυμός , οὖον θυμός ἐπί Θεός , ἀλλά ὁ τιμωρητικός , καί οὖον πάθος εἰμί · οὕτως οὐδέ ὄρχος . οὖον γάρ δύο Θεός , ἀλλά ὁ πάντως εἰμί λέγω . εἶπον τοίνυν ὁ λαμπρότης ὁ ἅγιος , ὁ τίθημι ὁ ἐχθρός ὑπό ὁ πούς αὐτός , ὁ ἡμέρα ὁ δύναμις , λέγω καί ὁ πάρειμι λοιπός . καί ὁράω ὅταν ποιέω τάξις ὁ λόγος , ὁ σκληρός ἄχρωστος καταμαλάσσω . Πρότερος γάρ φοβέω ὁ λόγος ὁ κρίσις , καί ὁ δυσενόστον αὐτός μαλάσσω , οὗτος καί ὁ περί ὁ πάρειμι εἰσάγω λόγος . Ζεύς οὗτος καί ὅς ἄνθρωπος ποιέω ὁ μίξις . σκοπέω δέ · ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ . οὗτος ὁ μέλλω · εἶτα ὁ πάρειμι · ῥάβδος δύναμις σύ ἐξαποστέλλω Κύριος ἐκ Σιών · καί κατακυριεύω ἐν μέσος ὁ ἐχθρός σύ · εἶτα ὁ μέλλω · μετά σύ ὁ ἀρχή , ἐν ἡμέρα ὁ δύναμις σύ ἐν ὁ λαμπρότης ὁ ἅγιος . εἶτα πάλιν ὁ πάρειμι , οὐ τιμωρία ἔχω , ἀλλά εὐεργεσία · σύ ἱερεύς εἰς ὁ αἰών κατά ὁ τάξις Μελχισεδέκ . οὗτος γάρ ἁμαρτία ἀναίρεσις , καί καταλλαγή πρός Θεός . εἶτα ἐπιμένω αὐτός ὅσος ἐθέλω , πάλιν ὁ οἰκονομία ἅπτω , ἐπί ὁ ταπεινός ὁ λόγος μετασχηματίζω , καί λέγω · Κύριος ἐκ δεξιός σύ . καί ὁ ἄνω λέγω , ὅτι αὐτός · κάθημαι ἐν δεξιός ὁ πατήρ . Ὄρξς πῶς οὐ [ 265 ] ἀπλόος χράω ὁ λέξις παρακαλέω ; τις εἰμί , Κύριος ἐκ δεξιός σύ ; ἐπεί ὁ οἰκονομία ἀφίημι , ἐπί ὁ σάρξ ὁ λόγος τρέπω ὁ βοήθεια δέχομαι . Ὄρξται γάρ ἁμαρτία , καί ἱδρόω , καί οὕτως ἱδρόω , ὡς καί ὁρμή δίδωμι καταβιβρώσκω , καί ενισχυμένος . τοιοῦτος γάρ ὁ σάρξ ὁ φύσις . συνθλάω ἐν ἡμέρα ὀργή αὐτός βασίλεια . οὐχ ἄν τις ἁμαρτάνω οὗτος καί περί ὁ πάρειμι λέγω ὁ ἐπανίστημι ὁ ἐκκλησία , καί περί ὁ μέλλω δίδωμι εὐθύνω , ὑπέρ ὅς ἁμαρτάνω καί ἡσέδησαν . κρίνω ἐν ὁ ἔθνος , πληρόω πτῶμα . τις εἰμί , κρίνω ἐν ὁ ἔθνος ; δίχασις , φημί , κατακρίνω ὁ δαίμων . καί ὅτι κρίνω , ἀκούω ὁ Χριστός λέγω · νῦν κρίσις εἰμί ὁ κόσμος οὗτος · νῦν ὁ ἄρχω ὁ κόσμος ἐκβάλλω ἔξω . καί αλλαχού · κἀγώ ἐκ υψώνω , πᾶς ἕλκω πρός ἐμαυτοῦ . εἰμί δέ αἰσθητικός ὁ λέγω χαίρω , μή προσπατάσσω . ἔθος γάρ ὁ γραφή οὗτος . συνθλάω κεφαλή ἐπί ὁ πολύς . εἰμί μέν κατά ἀναγωγή βούλομαι οὗτος δέχομαι , ὁ ἀπόνοια εἶπον τις εἄν ὅτι καθαιρέω · εἰμί δέ καί αἰσθητικός , ὁ συμφορά ὁ Ἰουδαῖος , οὐ ἀπόλλυμι ἄρδην μετά πολύς ὁ σφοδρότης . ἐκ χειμάρρους ἐν ὁδί πλέω . ἐνταῦθα δείκνυμι ὁ ταπεινός ὁ δίαιτα , ὁ εὐτελής ὁ διαγωγεύς , ὅτι οὐδέ σουδω , οὐδέ θορυβωδώς ἔχω , οὐδέ φαντασία τις περιίημι αἰσθητός οὗτος πράσσω , ἀλλά λιτός βίος μέτειμι , καί τοιοῦτος , ὡς ἐκ χειμάρρους πίνω . οὖον γάρ ἐάν αὐτός ὁ τράπεζα , τοιοῦτος καί ὁ ποτός . ὁ τράπεζα ἄρτος χρίβνοι , ὁ ποτόν ὕδωρ ἀπό ὁ χειμάρρους . ὁ γάρ φιλόσοφος οὗτος διαιτάω ἔρχομαι διδάσκω , γαστήρ κρατέω , φαντασία πατέω , τύφω ἀποστρέφω . εἶτα δείκνυμι ὁ ζωή ὁ κέδος , οὗτος ἐπάγω · Ζεύς οὗτος ὑψόω κεφαλή . ὁ γάρ ταπεινοφροσύνη καί ὁ σκληρός βίος οὗτος ὁ καρπός .