joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0356.1
τῆς προτέρας · λέγοντες οἰκοδομῆς τῆς τοῦ Σολομῶν-τος , ἀλλὰ περὶ αὐτῆς τῆς ἁ ὑστερον , τῆς μετὰ τὴν τῶν Περσῶν ἀπαλλαγὴν . Ἐπεὶ οὖν πολὺς ἐτριβeto χρόνος , καὶ τοῦ ναοῦ καὶ τῆς πόλεως καὶ τῶν ἐπιόντων οἰκοδομουμένων ( ὁ γὰρ τῆς πόλεως οἰκοδομία καὶ πολλῷ πλείονα ἀνάλωσε ) , παίδευον αὐτοὺς πάλιν ἐπὶ τὸν Θεὸν καταφεύγειν ὁ Προφήτης , ταῦτα διεξῆκολουθε , δεῖκνὺς ὅτι πάντα εἰκῇ καὶ μάτην γίνεται , ἐὰν μὴ τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ βοήθη ἐπισπάδωνται . Οὐ γὰρ δὴ μόνον τὸ αἰχμαλωσίας ἀπαλλαγῆναι , ἀλλὰ καὶ τὸ ἀναστῆσαι τείχος ἀπαλλαγέντα ; δύναται ἄνευ τῆς τοῦ Θεοῦ βοηθείας . Καὶ τί λέγω τείχων ἀνάστασιν καὶ πόλεως οἰκοδομὴν ; Ἄλλ’ οὐδὲ γενομένων αὐτῇ , καὶ ἀπαρτισθεῖσαν φυλάξα · τις δύναται ; ἄν , ἐκείνης ἡρη-μωμένου τῆς συμμαχίας . Ταῦτα δὲ εἰπὼν , διὰ πάντων αὐτοὺς πάλιν ἐπὶ τὴν αὐτοῦ πειθῶν καταφεύγειν βο-πήν , ὥστε μὴ τῇ ἀνέσει γίνεσθαι βραδυμωτέρους . Διὰ γὰρ τοῦτο οὐδὲ ἀθρόον ἔδωκεν αὐτοῖς τὰ ἀγαθά , ἀλλὰ ἱρέμα καὶ κατὰ μικρόν , ἵνα μὴ πρὸς τὴν προτέραν παλινδρομήσωσι πονηρίαν τῇ ταχύτητι τῶν κακῶν ἀπαλλαγῇ . Ἄλλὰ καὶ ἐν αὐτῇ τῇ δόσει τῶν ἀγαθῶν συνεχῶς αὐτοὺς ὑπεμνήσκειν ἐν τῇ τῶν πολεμίων ἐφόδῳ διηνεκῶς ἀρπνίζων αὐτῶν τὴν βραδυμίαν . Εἴρηται μὲν οὖν καθολικῶς ὁ λόγος , τὴν ἀρχὴν δὲ ἀπὸ τῆς ὑποθέσεως ταύτης εἴληφε . Δεῖ γὰρ αὐτὸν ἐπ’ ἀπασιν ἀρμίζειν , οὐχ ἵνα αὐτοὶ βραδυμώμεν , οὐδὲ ἵνα ὑπτιοι κείμεθα , ἀλλ’ ἵνα τὰ παρ’ ἑαυτῶν ἐπαφρόνη-τες , τὸ πᾶν ἐπὶ τὸν Θεὸν βεπτωμεν , τῆς ἐλπίδος τῆς ἐκείνου διαπαντὸς ἐν ἀπασιν ἐγκρεμμάμενοι . Ὡςπερ γὰρ οὐχ ἕνι , τοῦ Θεοῦ μὴ βοηθοῦντος , εἰς τέλος τὰ πράγματα ταῖς αὐτοῖς οὕτως , ἄν ὁ Θεὸς βοηθῇ , ἀργοῦντας αὐτοὺς [ 356 ] καὶ ἀναπεπτωκότας οὐχ ἕνι τοῦ τέλους ἐπιτυχεῖν . Εἰς μάτην οὖν ἐστι τοῦ ἀφρίξειν ἐγεί-ρεσθαι μετὰ τὸ καθῆσθαι . Ἕτερος ἁ δὲ ἐρμηνευτὴς φησι , Βραδύνουσι καθῆσθαι . Ἄλλος , Χρονίζουσι τοῦ καθῆσθαι . Ὁ δὲ λέγει , τοιούτῳ ἐστιν · χάν ἀργουντες , χὴν ὑπὸ τὴν ἕω διεγερθῶς , χὰν βραδυ-νῆτε πρὸς τὸ ἀναπαύεσθαι , τὸν πάντα καιρὸν εἰς πόνον καὶ ταλαιπωρίαν δαπανήσετε , ἄν μὴ τις ἐκείθεν ἀπολαύσῃ βοήθης , τὰ ἀνθρώπινα πάντα οἰχήσεται , καὶ τῆς σπουδῆς ταύτης οὐδὲν ἔσται πλέον . Οἱ ἐσθιόν-τες ἄρτον οὐδὺν . Τοῦτο λέγει , δεῖκνὺς ὅτι ἐπίπονον ἔξων βίον , οὐδὲπὶ καὶ οἰκοδομοὶ γινόμενοι . Τὴν μὲν γὰρ , φησὶ , χειρὶ κόρινον ἐδάσταζον ἢ λίθον , τῇ δὲ μιᾷ μάχαιραν ἁ , εἰς τὸ οἰκοδομεῖν καὶ πολεμεῖν ἑαυτοὺς διαιροῦντες , καὶ μετὰ ἀσπίδων τοὺς χάλικας ἱ συνφερόντων . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἀτείχος ἦν ἡ πόλις καὶ γε-γυμνωμένη , τὰς ἀθρόους καὶ παρ’ ἐλπίδα τῶν πολε-μίων ἐφόδους καθ’ ἑκάστην ὑποπεπτότες ὥραν , ὡπλισμένοι τὰ τείχη ὤφαινον ἂ , καὶ ἕψη , καὶ ἀσπί-δες , καὶ μάχαιραι παρέκειντο , καὶ πόρρωθεν σκοποὶ τινες τὴν ἀδολὴν αὐτῶν ἀπαγγέλλοντες ἐφοδόν , καὶ σαλπίζοντες , εἴποτε ἤθουντο αὐτοὺς πόρρωθεν ἐπιόν-τας . Ἄλλὰ χὰν ταῦτα ποιήσης , φησὶ , καὶ ἄρτον οὐδ -
Lemmas: ὁ πρότερος · λέγω οἰκοδομεύς ὁ ὁ Σολομῶν , ἀλλά περί αὐτός ὁ ὅς ὕστερος , ὁ μετά ὁ ὁ Πέρσης ἀπαλλαγή . ἐπεί οὖν πολύς ἐτριβeto χρόνος , καί ὁ ναός καί ὁ πόλις καί ὁ ἔπειμι οἰκοδομέω ( ὁ γάρ ὁ πόλις οἰκοδομία καί πολύς πλείων ἀναλίσκω ) , παιδεύω αὐτός πάλιν ἐπί ὁ θεός καταφεύγω ὁ Προφήτης , οὗτος διεξηκολοκορυς , δείκνυμι ὅτι πᾶς εἰκῇ καί μάτην γίγνομαι , ἐάν μή ὁ παρά ὁ Θεός βοηθέω ἐπισπάω . οὖον γάρ δή μόνος ὁ αἰχμαλωσία ἀπαλλάσσω , ἀλλά καί ὁ ἀνίστημι τείχος ἀπαλλάσσω ; δύναμαι ἄνευ ὁ ὁ Θεός βοήθεια . καί τίς λέγω τεῖχος ἀνάστασις καί πόλις οἰκοδομή ; ἄλλος οὐδέ γίγνομαι αὐτός , καί ἀπαρτίζω φυλάω · τις δύναμαι ; ἄν , ἐκεῖνος ἡρη-μωμένου ὁ συμμαχία . οὗτος δέ εἶπον , διά πᾶς αὐτός πάλιν ἐπί ὁ αὐτός πειθώ καταφεύγω βόπη , ὥστε μή ὁ ἄνεσις γίγνομαι βραδυμωτέρους . Ζεύς γάρ οὗτος οὐδέ ἀθρόος δίδωμι αὐτός ὁ ἀγαθός , ἀλλά ἱρέμα καί κατά μικρός , ἵνα μή πρός ὁ πρότερος παλινδρομέω πονηρία ὁ ταχύτης ὁ κακός ἀπαλλάσσω . ἀλλά καί ἐν αὐτός ὁ δόσις ὁ ἀγαθός συνεχῶς αὐτός ὑπομιμνήσκω ἐν ὁ ὁ πολέμιος ἔφοδος διηνεκής αρπνιζω αὐτός ὁ βραδυεις . ἔρομαι μέν οὖν καθολικός ὁ λόγος , ὁ ἀρχή δέ ἀπό ὁ ὑπόθεσις οὗτος λαμβάνω . Δεύς γάρ αὐτός ἐπί ἅπας αρμιζεω , οὐ ἵνα αὐτός βραδύνω , οὐδέ ἵνα ὕπτιος κεῖμαι , ἀλλά ἵνα ὁ παρά ἑαυτοῦ ἐπαφρόνη-τες , ὁ πᾶς ἐπί ὁ θεός βεπτωμεν , ὁ ἐλπίς ὁ ἐκεῖνος διαπαντός ἐν ἅπας ἐγκρεμμάμενοι . ὡς γάρ οὐ ἐν , ὁ Θεός μή βοηθός , εἰς τέλος ὁ πρᾶγμα ὁ αὐτός οὕτως , ἄν ὁ θεός βοηθέω , ἀργέω αὐτός [ 356 ] καί ἀναπίπτω οὐ ἐν ὁ τέλος ἐπιτυγχάνω . εἰς μάτην οὖν εἰμί ὁ ἀφρίζω ἐγείρω μετά ὁ κάθημαι . ἕτερος ὅς δέ ἑρμηνευτής φημί , βραδύνω κάθημαι . ἄλλος , χρονίζω ὁ κάθημαι . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · χήν ἀργέω , χήν ὑπό ὁ ἠώς διεγείρω , χήν βραδύνω πρός ὁ ἀναπαύω , ὁ πᾶς καιρός εἰς πόνος καί ταλαιπωρία δαπανάω , ἄν μή τις ἐκεῖθεν ἀπολαύω βοηθέω , ὁ ἀνθρώπινος πᾶς οἴχομαι , καί ὁ σπουδή οὗτος οὐδείς εἰμί πλέω . ὁ ἐσθίω ἄρτος οὐδὺν . οὗτος λέγω , δείκνυμι ὅτι ἐπίπονος ἔξειμι βίος , οὐδή καί οἰκοδομέω γίγνομαι . ὁ μέν γάρ , φημί , χείρ κορίνος ἐδάσταζον ἢ λίθος , ὁ δέ εἷς μάχαιρα ὅς , εἰς ὁ οἰκοδομέω καί πολεμέω ἑαυτοῦ διαιρέω , καί μετά ἀσπίς ὁ χάλιξ Ι συμφέρω . ἐπειδή γάρ ἄτειχος εἰμί ὁ πόλις καί γυμνόω , ὁ ἀθρόος καί παρά ἐλπίς ὁ πολέμιος ἔφοδος κατά ἕκαστος ὑποπίπτω ὥρα , ὁπλίζω ὁ τεῖχος ὤφαινον ὅς , καί ἕπω , καί ἀσπίς , καί μάχαιρα παράκειμαι , καί πόρρωθεν σκοπός τις ὁ ἀδολὴν αὐτός ἀπαγγέλλω ἔφοδος , καί σαλπίζω , εἴποτε ἠθέω αὐτός πόρρωθεν ἐπέρχομαι . ἀλλά χήν οὗτος ποιέω , φημί , καί ἄρτος οὐδʼ -