joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0084.2
Πολλὴ καὶ ἐνταῦθα ἡ παρρησία τοῦ δικαίου . Ταῦτα δὲ λέγει εἰς ἀνάγκην ἐμπεσών . Ποίαν δὲ ταύτην ; Ὅτι πονηρὰν παρὰ πολλοὺς ἀνοήτους , ἀφ᾽ ὧν ἐπασχεν , ἐκτάδε δοξάν . Οἱ γὰρ πολλοὶ τῶν ἀνοήτων , ἀπὸ τῶν συμφορῶν καὶ τὸν βίον διαβαλεῖν εἴωθασιν · ὅπερ καὶ ἐπὶ τοῦ Ἰούδᾳ γέγονε . Διὸ καὶ ἔλεγεν , μηδὲν αὐτῷ συνειδότος πονηροῦ . Οὐχ ἄξια ὧν ἠμάρτην · καὶ μεμαστειγῶσθαι . Καὶ τὸν Παῦλον δὲ πονηρὸν τινα καὶ κακοῦργον φρονοῦ εἶναι οἱ βάρβαροι , ἐπειδὴ ἡ ἔχεις ἔχετο αὐτοῦ τῆς χειρός . Διὸ καὶ ἔλεγεν , Σωθέντα τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ἐκ τῆς θαλάσσης ἡ δίκη ζῆν οὐκ εἴασε . Καὶ ὁ Σαμεὶλ δὲ ἀνδροφόνον ἐκάλει τὸν Δαυὶδ , ἀπὸ τῆς συμφορᾶς ταύτης τὴν πονηρίαν περὶ αὐτοῦ φέρων ψήφον . ἢ Ἰν οὐν καὶ ὑμεῖς μὴ τοῦτο πάθητε , φέρε μιμηθῶμεν περὶ τούτων διαλεχθῶμεν . Καὶ γὰρ πολλῶν ἀκούω λεγόντων · Εἰ ἐφίλει ὁ Θεὸς τοὺς πένθοντας , οὐκ ἂν εἴασεν εἶναι πένθους · ἐτέρων πάλιν , ὅταν ἰδῶσι τινα ἀρρώστια καὶ νόσῳ μακρᾷ παλαιόντα · Ποῦ αἱ ἐλεημοσύναι τοῦ δεῖνος ; ποῦ δὲ αἱ εὐπράγμοι ; Ἰν οὐν μὴ τοιαῦτα ἀμαρτάνητε , τὸν περὶ τούτων δὲ διευκρινισάμενον λόγον . Εἰ γὰρ ἄνθρωπος νοῦν ἔχων , οὔτε μισόγαθος , οὔτε φιλοπληθὴς γένοιτ᾽ ἂν , πῶς οὐ τολμᾶς τοιαῦτα λέγειν περὶ Κυρίου , ὅτι τοὺς ἐν πενθί , μὴν ἐν ἀρετῇ ὑπὸ τὸν Θεὸν , τοὺς δὲ ἐν πλούτῳ , χἂν ἐν κακίᾳ , φιλεῖ , βλάσφημον στόμα ἀνοίγνυς , καὶ οὐκ ἐννοοῦν τῆς ἀτοπίας τὸ μέγεθος ; Ἰν οὐν μὴ τοιαῦτα ἀμαρτάνητε , μάθε τί φιλεῖ ὁ Θεὸς καὶ μισεῖ . Τίνα τοίνυν φιλεῖ ; Τὸν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηροῦντα . Τοῦτον γὰρ ἀγαπῶ , φησί , καὶ ἐλευσόμεθα πρὸς αὐτόν · οὐ τὸν πλουτοῦντα , οὐ τὸν ὑγιαίνοντα , ἀλλὰ τὸν ὑπακούοντα τοῖς ἐμοῖς προσταγμασίν . Τίνα δὲ μισεῖ καὶ ἀποστρέφεται ; Τὸν μὴ ποιῶντα τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ . Ὅταν τοίνυν ἴδῃς τινὰ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ μὴ ποιούντα , χἂν ὑγιαίνῃ , χἂν πλούτῳ περιρρέθηται , ἐν τοῖς μισουμένοις αὐτὸν τίθει · τὸν δὲ ἀνάρρωτον , χἂν νοσοῦντα ἴδῃς , χἂν πενθόντα , ἐν τοῖς φιλουμένοις ἀρίθμησον . Οὐ γὰρ ἐν τούτοις τὰ τῆς φιλίας , ἀλλ᾽ ἐν ταῖς ἐντολαῖς . Ἡ οὐχ ὁρᾷς καὶ ἐπὶ τῶν βιωτικῶν , τοὺς τῶν βασιλέων φίλους , μάλιστα τούτους προκινδυνεύοντας ἐν πολέμοις , καὶ τραύματα ἔχοντας , καὶ ἀποδημίαν στελλομένους ; Οὐχ ἤκουσας , ὅτι Ὅρ ἀγαπᾷ Κύριος , παιδεύει · μαστείρει δὲ πάντα υἱόν , τὸν παραδέχεται ; Ἄλλα πολλοὶ σκανδαλίζονται , φησί , ταῦτα ὁρῶντες . Οὐ δι᾽ αὐτοὺς , ἀλλὰ διὰ τὴν οἰκείαν ἀνοιαν . Οὐ γὰρ ἐνταῦθα ἡ ἀντίδοσις ἡμῖν τῶν πόνων · ἀλλὰ τὰ μὲν ἐνταῦθα σκάμματα · τὰ δὲ μετὰ ταῦτα ἐπαθλα καὶ στέφανα . Μὴ ζητεῖ τοίνυν ἐν καιρῷ τῶν παλαισμάτων [ 63 ] καὶ ἐν ἡμέρᾳ παγκρατίου τὴν ἄνεσιν καὶ τὴν ἡδονήν · μηδὲ σύγχες τοὺς καιρούς . Ἄλλ᾽ ἀσθενέστερον πολλοῖ , φησίν , εἰσίν . Ἄλλα καὶ τούτων προνοήσεν ὁ Θεός · καὶ εἴασε πολλοὺς καὶ τῶν δικαίων ἐν εὐπραγίᾳ καὶ ἐνταῦθα , οὐ δι᾽ ἑαυτούς , ἀλλὰ διὰ τοὺς ἀσθενέστερους . Ἵνα σὲ καὶ σκανδαλίζωσι σε εἰ ἐν βλήσει , οἰκοδομήσωσάν σε εἰ ἐν ἀνέσει · καὶ εἰ ὑποσκαλίζωσι σε εἰ ἐνευπραγίᾳ τῶν πονηρῶν , ἀνορθοῦ -
Lemmas: Πολύς καί ἐνταῦθα ὁ παρρησία ὁ Δίκαιος . οὗτος δέ λέγω εἰς ἀνάγκη ἐμπίπτω . Ποίας δέ οὗτος ; ὅτι2 πονηρός παρά πολύς ἀνόητος , ἀπό ὅς πάσχω , κτείνω δόξα . ὁ γάρ πολύς ὁ ἀνόητος , ἀπό ὁ συμφορά καί ὁ βίος διαβάλλω εἴωθα · ὅσπερ καί ἐπί ὁ Ἰούδας γίγνομαι . Διὸ καί λέγω , μηδείς αὐτός σύνοιδα πονηρός . οὐχ ἄξιος ὅς ἠμάρτην · καί μαστιγόω . καί ὁ Παῦλος δέ πονηρός τις καί κακοῦργος φρονέω εἰμί ὁ βάρβαρος , ἐπεί ὁ ἔχω ἔχω αὐτός ὁ χείρ . Διὸ καί λέγω , σῴζω ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἐκ ὁ θάλασσα ὁ δίκη ζῶ οὐ ἐάω . καί ὁ Σαμεὶλ δέ ἀνδροφόνος καλέω ὁ Δαυίδ , ἀπό ὁ συμφορά οὗτος ὁ πονηρία περί αὐτός φέρω ψῆφος . ἢ ἐν ὀν καί σύ μή οὗτος πάσχω , φέρω μιμέομαι περί οὗτος διαλέγω . καί γάρ πολύς ἀκούω λέγω · εἰμί φιλέω ὁ θεός ὁ πενθέω , οὐ εἄν ἐάω εἰμί πένθος · ἕτερος πάλιν , ὅταν ὁράω τις αρρώστια καί νόσος μακρός παλαίω · πός ὁ ἐλεημοσύνη ὁ Δεῖνος ; ποῦ δέ ὁ εὐπράγμοι ; ἐν ὀν μή τοιοῦτος ἁμαρτάνω , ὁ περί οὗτος δέ διευκρινίζω λόγος . εἰμί γάρ ἄνθρωπος νόος ἔχω , οὔτε μισόγαθος , οὔτε φιλοπληθω γίγνομαι εἄν , πῶς οὖον Τολμᾶς τοιοῦτος λέγω περί κύριος , ὅτι ὁ ἐν πενθί , μήv ἐν ἀρετή ὑπό ὁ θεός , ὁ δέ ἐν πλοῦτος , εἷς ἐν κακία , φιλέω , βλάσφημος στόμα ἀνοίγω , καί οὐ ἐννοέω ὁ ἀτοπία ὁ μέγεθος ; ἐν ὀν μή τοιοῦτος ἁμαρτάνω , μανθάνω τίς φιλέω ὁ θεός καί μισέω . τίς τοίνυν φιλέω ; ὁ ὁ ἐντολή αὐτός τηρέω . οὗτος γάρ ἀγαπάω , φημί , καί ἔρχομαι πρός αὐτός · οὖον ὁ πλουτέω , οὖον ὁ ὑγιαίνω , ἀλλά ὁ ὑπακούω ὁ ἐμέω πρόσταγμα . τίς δέ μισέω καί ἀποστρέφω ; ὁ μή ποιέω ὁ ἐντολή αὐτός . ὅταν τοίνυν ὁράω τις ὁ ἐντολή αὐτός μή ποιέω , εἷς ὑγιαίνω , εἷς πλοῦτος περιρρέω , ἐν ὁ μισέω αὐτός τίθημι · ὁ δέ ἀνάρρωτον , εἷς νοσέω ὁράω , εἷς πενθέω , ἐν ὁ φιλέω ἀριθμέω . οὖον γάρ ἐν οὗτος ὁ ὁ φίλιος , ἀλλά ἐν ὁ ἐντολή . ὁ οὐ ὁράω καί ἐπί ὁ βιωτικός , ὁ ὁ βασιλεύς φίλος , μάλιστα οὗτος προκινδυνεύω ἐν πόλεμος , καί τραῦμα ἔχω , καί ἀποδημία στέλλω ; οὐχ ἀκούω , ὅτι Ὅρ ἀγαπάω Κύριος , παιδεύω · μαστειρεω δέ πᾶς υἱός , ὁ παραδέχομαι ; ἄλλος πολύς σκανδαλίζω , φημί , οὗτος ὁράω . οὖον διά αὐτός , ἀλλά διά ὁ οἰκεῖος ἄνοια . οὖον γάρ ἐνταῦθα ὁ Ἀντίδοσις ἐγώ ὁ πόνος · ἀλλά ὁ μέν ἐνταῦθα σκάμμα · ὁ δέ μετά οὗτος ἔπαθλον καί στέφανος . μή ζητέω τοίνυν ἐν καιρός ὁ πάλαισμα [ 63 ] καί ἐν ἡμέρα παγκράτιον ὁ ἄνεσις καί ὁ ἡδονή · μηδέ συγχέω ὁ καιρός . ἄλλος ἀσθενής πολύς , φημί , εἰμί . ἄλλος καί οὗτος προνοώ ὁ Θεός · καί ἐάω πολύς καί ὁ Δίκαιος ἐν εὐπραγία καί ἐνταῦθα , οὖον διά ἑαυτοῦ , ἀλλά διά ὁ ασθενέστερος . ἵνα σύ καί σκανδαλίζω σύ εἰμί ἐν βλήσκω , οἰκοδομέω σύ εἰμί ἐν ἄνεσις · καί εἰμί υποσκαλιζω σύ εἰμί ἐνευπραγίᾳ ὁ πονηρός , ἀνορθόω -