joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0345.6
αὐτῶν . Ἄρα ζῶντες ἂν κατέπιον ἡμᾶς . Εἶδες πῶς παρίστησι τὸ θηριώδες τῶν ἐπιόντων ; Καὶ γὰρ εἰσὶν καὶ ἀνθρώποι τοιούτοι , θηρίων ὠμότητι ἐπιδεικνύμενοι , μᾶλλον δὲ καὶ ἐκείνων χαλεπώτερον τοῖς ὁμοφύλοις κεχρημένοι . Τὸ μὲν γὰρ θηρίον ἅπαξ ἐμπυσὸν τὸν θυμὸν ἀφήκε , καὶ ἀνεχώρησεν , ἡ διακρουσὴν οὐκ ἔστιν ἐπιθῆναι · ἄνθρωπος δὲ πολλάκις ἀποτυγχόντες , πολλάκις ἐπιτίθενται , αὐτῶν ἐπιθυμούντες ἀπογεύσασθαι τῶν σαρκῶν . Τοιούτων ὁ θυμός , λογισμὸν οὐκ ἔχων · οὕτω ζεῖ τὸ πᾶθος καὶ ἀνακαλάζει ε . Πῶς οὖν ὁδεσθεῖν τὸ νόημα ; Ἄν τὰ καθ᾽ ἑαυτοὺς λογισώμεθα , εἰ θάνατον ἐνοήσωμεν καὶ τοὺς καθ᾽ ἑκάστην ἀπινόντας ἡμέραν , εἰ τὴν φύσιν αὐτὴν διασκεψώμεθα , ὅτι γῆ καὶ σποδὴς ἐσμεν . Εἰ δὲ τὸ κάλλος τῆς ὄψεως ἐτι ἀπατᾷ σου τὴν διάνοιαν , ῥάδιον πρὸς τὰ μνήματα δ καὶ πρὸς θῆκας τῶν πατέρων , καὶ ἴδε τοὺς κεῖμένους , πῶς εἰσὶν εἰς χοῦν διαλελυμένοι , καὶ πολλὴν ἐκ τῆς ὄψεως ἀφορμὴν εἰς τὸ συστῆλεσθαι δίδει . Ἄλλὰ μὴ καταγνῶς βαρύτω τού λόγου . Καθάπερ γὰρ οἱ πυρέττοντες , ἐπεὶδὸν ἀπαλλαγὼσι τῶν νοσημάτων , ἀέρος δέονται καθαροῦ · οὕτω δὴ καὶ οἱ μαίνοντες τοῖς πάθεσιν , ἂν εἰς τὰ μνήματα παραγένωνται , ὥσπερ ὑγιεινοῦ τινος χωρίου ἐπιλαβόμενοι , πολλὰ τῶν νοσημάτων ἐχορίζουσι f . Καὶ γὰρ ἀρκεῖ τῆς Ἀδρονικῆς ἡ δμὴς καὶ τὸν σφόδρα ἀπονενεμημένον κατενεγκεῖν . Ἄπὸ τούτων παράπεμψον τὴν διάνοιαν εἰς τὴν μέλλουσαν ἡμέραν τὴν φοβερὰν , εἰς τὰ βασανιστήρια ἐκεῖνα καὶ τὰς εὐθύνας , εἰς τὰς χολάσεις τὰς οὐκ ἔχούσας παραμυθίαν , ἐνθα οὐδεὶς σοι παραστήσεται · τούτοις πᾶσι καταπαδε τὰ πάθη . Σχέπει δὲ καὶ τῶν ἀνθρώπων τούς ἐν τῷ παρόντι βίῳ ἀπὸ πλοῦτου πρὸς πενίαν μεταπιπτοντας g , ἀπὸ δόξης εἰς ἀτιμίαν · καὶ εἰ βούλει ὀργίζεσθαι , μὴ τῷ συγγενεῖ , ἀλλὰ τῷ πονηρῷ δαιμονι · ἔχεις ἐνθά ἀναλώσεις τὸ πᾶθος · ἐκεῖνῳ μηδέποτε [ 346 ] καταλλαγῆς , ἐκεῖνῳ ἀνάλωσον τὴν ὀργὴν καὶ δαπάνησον , ἐκεῖνῷ στήσον παγίδα , μηδέποτε ἐμπλησθῆς αὐτῷ πολεμῶν . Ἐν τῷ ὀργισθῆναι τὸν θυμὸν αὐτῶν ἡ ἐφ᾽ ἡμᾶς , ἄρα τὸ ὕδωρ ἂν κατεπότισσεν ἡμᾶς . Χειμαρρὸν διήλθεν ἡ ψυχὴ ἡμῶν · ἄρα διήλθεν ἡ ψυχὴ ἡμῶν τὸ ὕδωρ τὸ ἀνυπόστατον . Χειμαρρὸν ἐνταῦθα καὶ ὕδωρ τὴν ὀφρατον τῶν πολεμίων λέγει · ὕδωρ γὰρ ἐστιν ἀτάκτως φερόμενον , καὶ μετὰ πολλῆς τῆς ῥύμης καὶ τῆς βίας παρασύρον τὸ προστυγχάνον . Ὑὸ τὴν φορὰν δὲ φησιν ἐνταῦθα τῶν κακῶν , ἀλλὰ καὶ τὴν πάροδον .
Lemmas: αὐτός . ἄρας ζῶ εἄν καταπίνω ἐγώ . εἶδον πῶς παρίστημι ὁ θηριώδης ὁ ἔπειμι ; καί γάρ εἰμί καί ἄνθρωπος τοιοῦτος , θηρίον ὠμότης ἐπιδείκνυμι , μᾶλλον δέ καί ἐκεῖνος χαλεπός ὁ ὁμόφυλος χράομαι . ὁ μέν γάρ θηρίον ἅπαξ εμπυσος ὁ θυμός ἀφίημι , καί ἀναχωρέω , ὁ διακρούω οὐ εἰμί ἐπιθάω · ἄνθρωπος δέ πολλάκις ἀποτυγχάνω , πολλάκις ἐπιτίθημι , αὐτός ἐπιθυμέω ἀπογεύω ὁ σάρξ . τοιοῦτος ὁ θυμός , λογισμός οὐ ἔχω · οὗτος ζέω ὁ πάθος καί ἀνακαλέω ε . Πῶς οὖν ὁδέω ὁ νόημα ; ἄν ὁ κατά ἑαυτοῦ λογίζομαι , εἰμί θάνατος νοέω καί ὁ κατά ἕκαστος ἀπινόντας ἡμέρα , εἰμί ὁ φύσις αὐτός διασκέπτομαι , ὅτι γῆ καί Σποδῆς εἰμί . εἰμί δέ ὁ κάλλος ὁ ὄψις ἔτι ἀπατάω σύ ὁ διάνοια , ῥούδιον πρός ὁ μνῆμα δ καί πρός τίθημι ὁ πατήρ , καί ὁράω ὁ κεῖμαι , πῶς εἰμί εἰς χόω διαλύω , καί πολύς ἐκ ὁ ὄψις ἀφορμή εἰς ὁ συστέλλω δίδωμι . ἀλλά μή καταγιγνώσκω βαρύς ὅς λόγος . καθά γάρ ὁ πυρέσσω , ἐφοράω ἀπαλλάσσω ὁ νόσημα , ἀήρ δήω καθαρός · οὗτος δή καί ὁ μαίνω ὁ πάθος , εἄν εἰς ὁ μνῆμα παραγίγνομαι , ὥσπερ ὑγιεινός τις χωρίον ἐπιλαμβάνω , πολύς ὁ νόσημα εχοριζεω f . καί γάρ ἀρκέω ὁ αδρονικός ὁ δμὴς καί ὁ σφόδρα ἀπονέμω καταφέρω . ἀπό οὗτος παραπέμπω ὁ διάνοια εἰς ὁ μέλλω ἡμέρα ὁ φοβερός , εἰς ὁ βασανιστήριον ἐκεῖνος καί ὁ εὐθύνω , εἰς ὁ χολανθανω ὁ οὐ ἔχω παραμυθία , ἔνθα οὐδείς σύ παρίστημι · οὗτος πᾶς καταπαδε ὁ πάθος . σκέπω δέ καί ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐν ὁ πάρειμι βίος ἀπό πλοῦτος πρός πενία μεταπίπτω g , ἀπό δόξα εἰς ἀτιμία · καί εἰμί βούλομαι ὀργίζω , μή ὁ συγγενής , ἀλλά ὁ πονηρός δαίμων · ἔχω ἔνθα ἀναλίσκω ὁ πάθος · ἐκεῖνος μηδέποτε [ 346 ] καταλλαγή , ἐκεῖνος ἀναλίσκω ὁ ὀργή καί δαπανάω , ἐκεῖνος ἵστημι παγίς , μηδέποτε ἐμπίμπλημι αὐτός πολεμέω . ἐν ὁ ὀργίζω ὁ θυμός αὐτός ὁ ἐπί ἐγώ , ἄρα ὁ ὕδωρ εἄν κατεπότισσεν ἐγώ . χείμαρος διέρχομαι ὁ ψυχή ἐγώ · ἄρα διέρχομαι ὁ ψυχή ἐγώ ὁ ὕδωρ ὁ ἀνυπόστατος . χείμαρος ἐνταῦθα καί ὕδωρ ὁ ὀφρατον ὁ πολέμιος λέγω · ὕδωρ γάρ εἰμί ἄτακτος φέρω , καί μετά πολύς ὁ ῥύμη καί ὁ Βίας παρασύρω ὁ προστυγχάνω . Ὑὸ ὁ φορά δέ φημί ἐνταῦθα ὁ κακός , ἀλλά καί ὁ πάροδος .