joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0125.2
ἡ . Εἶδες πῶς ποιικλίζει τὸν λόγον , καὶ τὴν ἀνωθεν φέρων τιμωρίαν , καὶ τὴν ἀπὸ τῆς κακίας ἐπάγων δίκην ; Πῶς τὴν ἀνωθεν τιμωρίαν ; Γινώσκειται Κύριος , φησί , κρίματα ποιῶν . Πῶς τὴν ἀπὸ τῆς κακίας δίκην ; Ἐνεπάγησαν ἔθνη ἐν διασθορᾷ , ἧ ἐποίησαν . Καὶ πάλιν τὴν ἀπὸ τῆς πονηρίας Ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτοῦ συνελήφθη ὁ ἁμαρτωλός . Οὐτε γὰρ μόνην τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ λέγει τιμωρίαν , ἐπειδὴ μέλλει πολλάκις καὶ βραδύνει · οὐτε μόνην τὴν ἀπὸ τῆς κακίας , ἐπειδὴ πολλοὶ ταύτῃ καὶ ἐμφιλοχωροῦσιν · ἀλλ’ ἐκατέρωθεν ἀσφαλίζεται τὸν λόγον . Διὸ φησιν Ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτοῦ συνελήφθη . 106 Ἄλλος , Ταρωθὸν αὐτοῦ . Μὴ τοίνυν νόμιζε ἑτέρῳ κατασκευάζειν τὰ μηχανήματα , ὅταν ἐπιβουλεύῃ · αὐτῷ γὰρ πλέκει τὰ δίκτυα . Ῥηθὶ διάγγελμα . Ἄλλος , Φθορὴ ἄει . Ἄλλος , Μελάψθημα ἀεί . Ὁ δὲ Ἑβραῖος , Ἐγγαὼν σέλ . Ἀποστραφήτωσαν οἱ ἁμαρτωλοὶ εἰς τὸν ἅδην , πάντα τὰ ἔθνη τὰ ἐπιλανθανόμενα τοῦ Θεοῦ . Ἄλλος , Ἀναστρέψουσιν . Πάλιν τοῖς αὐτοῖς ἐπιμένει , δείκνυς ὅτι ἡ κακία τὴν κόλασιν ἔχει συγκεκληρωμένην , καὶ ἡ ἀσέβεια θάνατον τίκτει , καὶ ἡ ἁμαρτία κινδύνους . Ὅτι οὐκ εἰς τέλος ἐπιλησθήσεσαι ὁ πτωχός , ἡ ὑπομονὴ τῶν πενιχρῶν οὐκ ἀπολείπεται εἰς τέλος . Ἄλλος ἐρμηνευτὴς φησιν Οὐ γὰρ εἰς τέλος ἡ προσδοκία τῶν πριάων ἐπιλησθήσεται . Καλῶς εἶπεν , Εἰς τέλος , δείκνυς ὅτι οὐκ ἂν δυνεῖν αὐτὸς ἐπιλῆσται . Ποῦ γὰρ δεηθήσεσαι τὰ τῆς ὑπομονῆς , εἰ ἀεὶ ἄνεσις μέλλει εἶναι ; Ὁ δὲ λέγει , τοιούτων ἐστι · Δίκην διώξουσιν οἱ πονηροί , καὶ τὰ ἔσχατα πεῖσονται . Οὐ γὰρ ἀνέξεσθαι ὁ Θεὸς διὰ παντὸς τοὺς ἀδικουμένους ἐν ἐπιβουλαῖς εἶναι . Ἐντεύθεν καὶ τούτους παραμυθεῖται , κάκεינוὺς φοβεῖ , καὶ τοῦ Θεοῦ δείκνυσι τὴν φιλανθρωπίαν , ὅτι καὶ ἢ μέλλησις τοῦ μέν δοκιμωτέρους ἐργάζεται , τοὺς δὲ εἰς μετάνοιαν ἕλκει . Ὅρα πάλιν τοὺς πένθεις εὐδοκιμοῦντας · πένθεις οὐχ ἀπλῶς , ἀλλὰ τοὺς συντετριμμένους τῇ καρδίᾳ . Οὗτοι
Lemmas: ὁ . εἶδον πῶς ποιικλιζεω ὁ λόγος , καί ὁ ἄνωθεν φέρω τιμωρία , καί ὁ ἀπό ὁ κακία ἐπάγω δίκη ; Πῶς ὁ ἄνωθεν τιμωρία ; γινωσκειος Κύριος , φημί , κρίμα ποιέω . Πῶς ὁ ἀπό ὁ κακία δίκη ; ἐμπάσσω ἔθνος ἐν διασθορᾷ , ἧ ποιέω . καί πάλιν ὁ ἀπό ὁ πονηρία ἐν ὁ ἔργον ὁ χείρ αὐτός συλλαμβάνω ὁ ἁμαρτωλός . οὐ γάρ μόνος ὁ παρά ὁ Θεός λέγω τιμωρία , ἐπεί μέλλω πολλάκις καί βραδύνω · οὐ μόνος ὁ ἀπό ὁ κακία , ἐπεί πολύς οὗτος καί ἐμφιλοχωρέω · ἀλλά ἑκατέρωθεν ἀσφαλίζω ὁ λόγος . Διὸ φημί ἐν ὁ ἔργον ὁ χείρ αὐτός συλλαμβάνω . 106 ἄλλος , Ταρωθὸν αὐτός . μή τοίνυν νομίζω ἕτερος κατασκευάζω ὁ μηχάνημα , ὅταν ἐπιβουλεύω · αὐτός γάρ πλέκω ὁ δίκτυον . Ῥηθὶ διάγγελμα . ἄλλος , φθορά ἀάω . ἄλλος , Μελάψθημα ἀεί . ὁ δέ Ἑβραῖος , ἐγγαέω Σελ . ἀποστραφήω ὁ ἁμαρτωλός εἰς ὁ ἅδην , πᾶς ὁ ἔθνος ὁ ἐπιλανθάνομαι ὁ Θεός . ἄλλος , ἀναστρέφω . πάλιν ὁ αὐτός ἐπιμένω , δείκνυμι ὅτι ὁ κακία ὁ κόλασις ἔχω συγκληρόω , καί ὁ ἀσέβεια θάνατος τίκτω , καί ὁ ἁμαρτία κίνδυνος . ὅτι2 οὐ εἰς τέλος ἐπιλήθω ὁ πτωχός , ὁ ὑπομονή ὁ πενιχρός οὐ ἀπολείπω εἰς τέλος . ἄλλος ἑρμηνευτής φημί οὖον γάρ εἰς τέλος ὁ προσδοκία ὁ πρίαμαι ἐπιλανθάνομαι . καλῶς εἶπον , εἰς τέλος , δείκνυμι ὅτι οὐ εἄν δύο αὐτός ἐπιλήθω . πός γάρ ἐσθίω ὁ ὁ ὑπομονή , εἰμί ἀεί ἄνεσις μέλλω εἰμί ; ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · Δίκη διώκω ὁ πονηρός , καί ὁ ἔσχατος πείθω . οὖον γάρ ἀνέχω ὁ θεός διά πᾶς ὁ ἀδικέω ἐν ἐπιβουλή εἰμί . ἐντεῦθεν καί οὗτος παραμυθέομαι , καίω φοβέω , καί ὁ Θεός δείκνυμι ὁ φιλανθρωπία , ὅτι καί ἢ μέλλησις ὁ μέν δόκιμος ἐργάζομαι , ὁ δέ εἰς μετάνοια ἕλκω . Ὅρας πάλιν ὁ πενθέω εὐδοκιμέω · πενθέω οὐ ἀπλόος , ἀλλά ὁ συντρίβω ὁ Καρδία . οὗτος