joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0165.1
πιστουμένην τὸν λόγον ζητησασθαι βούλομαι . Νεανίμων<sup>a</sup> τις ἦν Σύρος . Οὗτος ὑπὸ λέπρας ἄλιος , καὶ αἰσχυνόμενος τῷ πατρί , ὡς ὑπὸ μεγίστων κινδυνεύων , ἔρχεται εἰς τὴν Παλαιστίνην ( δεῖ γὰρ ἐπιτεμεῖν τὸν λόγον ) , λύσιν βουλόμενος εὑρεῖν τοῦ κακοῦ παρὰ τοῦ προφήτου . Ἐλθὼν τοίνυν , καὶ πρὸς τὴν θύραν ὁ ἄνθρωπός στέκε , ἐκάλει τὸν ἰατρὸν . Ὁ δὲ ὑπἡκούσε μὲν , οὐ μὴν ἐξῆλθεν , ἀλλ᾽ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν κελεύων βαπτίζεσθαι ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ . Ὁ δὲ ἐπειδὴ τὸ πρόσταγμα ἦν κοῦφον , πολὺ τὸ αἰσθητὸν ἔχον , καὶ οὐχ ὑψηλὴς δεόμενον διανοίας , οὐκ ἐπαύσθη . Ἄλλὰ τί φησιν ; Ἐγὼ ἐλεγον , ὅτι ἐξελεύσεται καὶ ἐπιθήσει αὐτοῦ τὴν χεῖρα , καὶ ἐπικαλούμενος τὸν Θεὸν αὐτοῦ , καὶ ἀποσυνάξει τὴν λέπραν . Ὅρῃς τὴν ψυχήν , πῶς αἰσθητοῦ τινος ἐδεῖτο σχήματος ; Τὸ γὰρ μὴ νομίζει τοῦ ἰατροῦ τὸ πρόσταγμα ἀρκεῖν , ἀλλὰ δεῖσθαι χειρός , τῆς ἀνατείας ἦν τοῦ θεραπευομένου . Πολλὰ δὲ καὶ ἕτερα ἐντεῦθεν ἡμῖν λύεται . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Χριστὸς οὐ πανταχοῦ λόγῳ ἰάται , ἀλλὰ καὶ τῇ χειρί · καὶ γὰρ ἔβαλε τὴν χεῖρα εἰς τὸ στόμα καὶ εἰς τὴν γλῶτταν · καὶ ἀλλαχοῦ μὲν λόγῳ μόνῳ , ἀλλοχοῦ δὲ θελήματι πάντα ποιῶν , τοὺς προσπίπτας ἴαστο . Τίνος οὖν ἕνεκεν τοῦτο ποιεῖ ; Διὰ τὴν ἀσθένειαν τῶν προσόντων . Καὶ ἵνα μὴ πλῆ , διὰ τὴν ἀσθένειαν αὐτῶν τοῦτο ἐγίνετο , τοὺς μὴ δεομένους τῶν τοιούτων ἐπῄνει . Ἄμην γὰρ λέγω ὑμῖν , φησιν , ὅτι οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὕρον · [ 150 ] ἐπειδὴ πρὸς αὐτὸν οὐχ εὐκωσεν εἰς τὴν οἰκίαν ὁ ἑκατόνταρχος , ἀλλ᾽ ἔφησεν ἀρκεῖν αὐτοῦ τὸ πρόσταγμα . Ἐπὶ σὺν Ἐζεκίου οὐδὲν τοιούτου γίνεται , ἀλλὰ πρῆξις μόνη , καὶ οὐδὲν ἀνελκπινοῦν παρελαβάνετο · διὰ τοῦτο τοῦτο καὶ ἐπὶ τοῦ τὴν γυναῖκα ζητοῦντος παχυτέρον τι πρᾶγμα ἐπετάττετο . Εἰ δὲ βούλει κατὰ ἀναγωγὴν ἐκλαβεῖν τοῦτο ( Πάντα γὰρ ταῦτα τύποι συνέθετον ἐκεῖνοι , φησίν · ἐργάζε δὲ πρὸς νοῦθεσίαν ἡμῶν , εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντησεν ) , ἐνδεῖ τοὺς ἀρίστους τῶν διδασκάλων τῆς Ἐκκλησίας ἀντὶ σάλπιγγος τῷ λόγῳ χρωμένους , καὶ τὰ τῶν ἐναντίων τεῖχη καταβάλλοντας , καὶ τοὺς λαοὺς ὠφελιζομένους τῇ τοῦ Ἰησοῦ πανευχῇ . Ὁ δὲ τῶν ἐπὶ ἡμερῶν ἀριθμὸς τοῦ σάββατον ἡμῖν προδιαλύει . Οὐ γὰρ προηγουμένως ἐδόθησαν αἱ τοιαῦται τοῦ νόμου ἐντολαί . Διὰ τοῦτο περὶ μὲν τῶν θυσίων φησι · Τίς γὰρ ἐξεζήτησε ταῦτα ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν ; Καὶ πάλιν · Μὴ εὐχαὶ καὶ κρέα ἄγια ἀφαιροῦσι τὰς ἁμαρτίας σου ; Καὶ πάλιν · Μὴ σφάγια καὶ θυσίας προσηνέγκατέ μοι ἐν τῇ ἐρήμῳ ἔτη τεσσαράκοντα ; Καὶ πάλιν · Ἴνα τί μοι λίβανον ἐκ Σαβῆ φέρεις , καὶ κιννάμωρον ἐκ γῆς μακρόσερ ; Καὶ πάλιν · Θυσίαν καὶ προσφοράν οὐκ ἐθέλησας . Καὶ πάλιν · Μὴ ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας ὁ θέλει ὁ Θεός , ἢ τὸ ὑπακούειν αὐτῷ ; Καὶ , Εἰ θῆλῃς θυσίαν , ἔδωκα ἄν . Καὶ πάλιν · Ἀκοὴ ἀγαθὴ ὑπὲρ θυσίαν . Καὶ τὰς ἑορτὰς ἐκβάλλων φησί · Μεριμῆσα , ὑπώσμι τὰς ἑορτὰς ὑμῶν . Ἀπόστησον ἀπ᾽ ἐμοῦ
Lemmas: πιστόω ὁ λόγος ζητέω βούλομαι . Νεανίμων<sup>a</sup> τις εἰμί Σύρος . οὗτος ὑπό λέπρα Ἄλιος , καί αἰσχύνω ὁ πατήρ , ὡς ὑπό μέγας κινδυνεύω , ἔρχομαι εἰς ὁ Παλαιστίνη ( δεῖ γάρ ἐπιτέμνω ὁ λόγος ) , λύσις βούλομαι εὑρίσκω ὁ κακός παρά ὁ προφήτης . ἔρχομαι τοίνυν , καί πρός ὁ θύρα ὁ ἄνθρωπος στέκω , καλέω ὁ ἰατρός . ὁ δέ ὑπακούω μέν , οὖον μήv ἐξέρχομαι , ἀλλά ἀποστέλλω πρός αὐτός κελεύω βαπτίζω ἐν ὁ Ἰορδάνης ποταμός . ὁ δέ ἐπεί ὁ πρόσταγμα εἰμί κοῦφος , πολύς ὁ αἰσθητός ἔχω , καί οὐ ὑψηλής δήω διάνοια , οὐ παύω . ἀλλά τίς φημί ; ἐγώ λέγω , ὅτι ἐξέρχομαι καί ἐπιτίθημι αὐτός ὁ χείρ , καί ἐπικαλέω ὁ θεός αὐτός , καί ἀποσυνάγω ὁ λέπρα . ὄρνυμι ὁ Ψυχή , πῶς αἰσθητής τις δήω σχῆμα ; ὁ γάρ μή νομίζω ὁ ἰατρός ὁ πρόσταγμα ἀρκέω , ἀλλά δήω χείρ , ὁ ἀνατείας εἰμί ὁ θεραπεύω . Πολύς δέ καί ἕτερος ἐντεῦθεν ἐγώ λύω . Ζεύς οὗτος καί ὁ Χριστός οὖον πανταχοῦ λόγος ἰάομαι , ἀλλά καί ὁ χείρ · καί γάρ βάλλω ὁ χείρ εἰς ὁ στόμα καί εἰς ὁ γλῶσσα · καί ἀλλαχοῦ μέν λόγος μόνος , αλλοχοω δέ θέλημα πᾶς ποιέω , ὁ προσπίπτω ἰάομαι . τίς οὖν ἕνεκα οὗτος ποιέω ; Ζεύς ὁ ἀσθένεια ὁ πρόσειμι . καί ἵνα μή Πλῆ , διά ὁ ἀσθένεια αὐτός οὗτος γίγνομαι , ὁ μή δήω ὁ τοιοῦτος ἐπαινέω . Ἄμη γάρ λέγω σύ , φημί , ὅτι οὐδέ ἐν ὁ Ἰσραήλ τοσοῦτος πίστις εὑρίσκω · [ 150 ] ἐπεί πρός αὐτός οὐ εὐκωσεν εἰς ὁ οἰκίον ὁ ἑκατόνταρχος , ἀλλά φημί ἀρκέω αὐτός ὁ πρόσταγμα . ἐπί σύν Ἐζεκίας οὐδείς τοιοῦτος γίγνομαι , ἀλλά πρᾶξις μόνος , καί οὐδείς ανελκπινοος παραλαμβάνω · διά οὗτος οὗτος καί ἐπί ὁ ὁ γυνή ζητέω παχύς τίς πρᾶγμα ἐπιτάσσω . εἰμί δέ βούλομαι κατά ἀναγωγή ἐκλαμβάνω οὗτος ( Πάν γάρ οὗτος τύπος συντίθημι ἐκεῖνος , φημί · ἐργείζω δέ πρός νουθεσία ἐγώ , εἰς ὅς ὁ τέλος ὁ αἰών κατά-ἀντάω ) , ἐνδέω ὁ ἀγαθός ὁ διδάσκαλος ὁ ἐκκλησία ἀντί σάλπιγξ ὁ λόγος χράω , καί ὁ ὁ ἐναντίος τεῖχος καταβάλλω , καί ὁ λαός ωφελιζομενος ὁ ὁ Ἰησοῦς πανευχῇ . ὁ δέ ὁ ἐπί ἡμέρα ἀριθμός ὁ σάββατον ἐγώ προδιαλύω . οὖον γάρ προηγουμένως δίδωμι ὁ τοιοῦτος ὁ νόμος ἐντολή . Ζεύς οὗτος περί μέν ὁ θυσία φημί · Τῖς γάρ ἐκζητέω οὗτος ἐκ ὁ χείρ σύ ; καί πάλιν · μή εὐχή καί κρέας ἅγιος ἀφαιρέω ὁ ἁμαρτία σύ ; καί πάλιν · μή σφάγιον καί θυσία προσφέρω ἐγώ ἐν ὁ ἐρῆμος ἔτος τεσσαράκοντα ; καί πάλιν · ἵνα τίς ἐγώ λίβανος ἐκ Σαβή φέρω , καί κιννάμωρον ἐκ γῆ μακρός ; καί πάλιν · Θυσία καί προσφορά οὐ ἐθέλω . καί πάλιν · μή ὁλοκαύτωμα καί θυσία ὁ ἐθέλω ὁ Θεός , ἢ ὁ ὑπακούω αὐτός ; καί , εἰμί θάλλω θυσία , δίδωμι ἄν . καί πάλιν · ἀκοή ἀγαθός ὑπέρ θυσία . καί ὁ ἑορτή ἐκβάλλω φημί · μεριμησον , ὑπώσμι ὁ ἑορτή σύ . ἀφίστημι ἀπό ἐγώ