joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0172.4
μικρὸν δυνάμενα . Εἰ ἐπελαθόμεθα τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ ἡμῶν , καὶ ἐ διεπετάσαμεν τὰς χεῖρας ἡμῶν πρὸς Θεὸν ἄλλοτριον , οὐχὶ ὁ Θεὸς ἐκζητήσει ταῦτα ; Αὐτὸς γὰρ γινώσκει τὰ κρύφια τῆς καρδίας . Τοῦτο οἰκείων εὐγνωμόνων , τὸ κακῶς πάσχοντας μένειν τὴν δεσπόνην 157 θεραπεύουσα · ταῦτα φιλοσοφίας διδάγματα . Ἐνταῦθα καὶ τοὺς ἀκούοντας παιδεύουσι , μὴ ὑποκρίνεσθαι , ἀλλ’ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ τὸν Θεὸν θεραπεύειν . Οἶδε γὰρ , φησίν , τὰ ἀπόρρητα τῆς διαβολᾶς . Ταῦτα δὲ λέγουσι φοβούμενοι αὐτοῦς , ὡστε μηδὲν λογισάσθαι ἀνάξιον Θεοῦ . Ὅρα καὶ τὴν ἐπίδοσιν ἀρετῆς πολλήν · ἐπάγει γὰρ λέγων · Ὅτι ἔνεκεν σοῦ ἀνατατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν · Ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς . Μέγα μὲν γὰρ καὶ τὸ μένειν θεραπεύοντας τὸν Θεόν , καὶ μὴ πρὸς ἑτερον ἀποστρέφεσθαι · τὸ δὲ πολλῷ μεῖζον , τὸ συνεχῶς θανάτων καὶ καθημερινῶν κινδύνων ἐπικειμένων διατρεῖν τὴν τοιαύτην ἀγάπην . Καὶ ἐννόουν ὅσον φιλοσοφίας εἴδός ἐστιν , ὅπου γε καὶ ὁ Παῦλος αὐτῷ χέχρηται , τὰς νιφάδας τῶν ἀποστολικῶν κινδύνων ἀπαριθμούμενος ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολῇ . Πόσων οὖν ἀν εἰς ἄξιοι στεφάνων οὕτοι , ὅταν ἐν τῇ Παλαιᾷ φαίνωνται πρὸς τὸ μέτρον φθάναντες τῶν ἐν τῇ Καινῇ ἀγωνισμάτων ; Ὁ γὰρ φησιν ὁ Παῦλος , Καθ’ ἡμέραν ἀποθνῄσκω , τοῦτο καὶ οὗτοι , οὐχὶ τῇ πέρα , οὔτε τῷ τέλει , ἀλλὰ τῇ γνώμῃ . Διὰ τί δὲ φησιν , Ἐνεκεν σοῦ ; Ὅτι ἐξῆν ἡμῖν , φησίν , μεταστάζεσθαι , καὶ ἀφεῖναι τὴν πατρίδα πολιτείας , καὶ εἶναι ἐν ἀσφαλείᾳ · ἀλλ’ αἱρούμεθα πᾶσχειν κακῶς μέλλον , καὶ τὰ πατρῷα φυλάττειν , ἢ εἰρήνης ἀπολαύειν μετὰ τὸ τῶν πατρῶν ἐκπεσεῖν . Ἐλογίσθημεν ὡς πρόβαιτα σφαγῆς . Οὕτως ἡμᾶς εὐκόλως , φησίν , ἀντιροῦσιν . Ἐνταῦθα δὲ καὶ τὴν ἐπιείκειαν αὐτῶν ἐνδείκνυται . Ἄλλ’ ὅμως οὕτως εὐκόλως προκειμένοι , μένομεν ἀπερίτρεπτον τὴν γνώμην ἔχοντες . Ἐνταῦθα καὶ τοῦ Θεοῦ τὴν δύναμιν ἄξιον ἐκπληχθῆναι , ὅτι τοὺς οὕτως προκειμένους ὡς πρόβατα σφαγῆς διετήρησε , καὶ καθ’ ἡμέραν ἀποθνῄσκοντας οὐκ ἀφήκεν ἐμπεσθεῖν εἰς θάνατον . Ἐξερέθητι , Ἰτα τί ὑπνοῖς , Κύριε ; Ἄλλος φησίν , Ἰτα τί ὡς ὑπνῶν εἶ ; Ἄλλος , Ἐξανίσθητι . Ἄλλος , Ἐξώτισο ε . Ἀνάστηθι , καὶ μὴ ἀπώσῃ εἰς τέλος . Ἰτα τί τὸ πρόσωπόν σου ἀποστρέφεις ; Ἔτερος , Κρύπτεις . Ἐπιλανθάνῃ τῆς πτωχείας ἡμῶν καὶ τῆς ὀλιγέως ἡμῶν ; Ἄλλος , Τῆς κακίας ἡμῶν ; Ὁ δὲ λέγει τοιοῦτό ἐστιν · Δύνασαι λύσαι τὰ κακὰ · οὐδὲ γὰρ παρὰ ἀσθένειαν σὴν ταῦτα γίνεται , ἀλλὰ παρὰ τὴν συγχώρησιν . Ὑπνον γὰρ ἐνταῦθα τὴν τεμὴν φησίν , καὶ ἀνάστασιν τὴν ἀνταπόδοσιν , καὶ πρόσωπον τὴν ἀντιλῆψιν , τὴν πρόνοιαν , τὴν χρησιμονίαν , τὴν συμμαχίαν .
Lemmas: μικρός δύναμαι . εἰμί ἐπιλανθάνομαι ὁ ὄνομα ὁ Θεός ἐγώ , καί εἰ διαπετάννυμι ὁ χείρ ἐγώ πρός θεός ἀλλότριος , οὐ ὁ θεός ἐκζήτησις οὗτος ; αὐτός γάρ γιγνώσκω ὁ κρύφιος ὁ Καρδία . οὗτος οἰκέω εὐγνώμων , ὁ κακῶς πάσχω μένω ὁ δέσπω 157 θεραπεύω · οὗτος φιλοσοφία δίδαγμα . ἐνταῦθα καί ὁ ἀκούω παιδεύω , μή ὑποκρίνομαι , ἀλλά ἐν ὅλος Καρδία ὁ θεός θεραπεύω . οἶδα γάρ , φημί , ὁ ἀπόρρητος ὁ διαβολή . οὗτος δέ λέγω φοβέω αὔτεος , ὡστε μηδείς λογίζομαι ἀνάξιος Θεός . Ὅρας καί ὁ ἐπίδοσις ἀρετή πολύς · ἐπάγω γάρ λέγω · ὅτι2 ἐνέλκω σύ ἀνατείνω ὅλος ὁ ἡμέρα · λογίζομαι ὡς πρόβατον σφαγή . Μέγης μέν γάρ καί ὁ μένω θεραπεύω ὁ Θεός , καί μή πρός ἕτερος ἀποστρέφω · ὁ δέ πολύς μείζων , ὁ συνεχῶς θάνατος καί καθημερινός κίνδυνος ἐπίκειμαι διατρέω ὁ τοιοῦτος ἀγάπη . καί ἐννοέω ὅσος φιλοσοφία εἶδος εἰμί , ὅπου γε καί ὁ Παῦλος αὐτός χράω , ὁ νιφάς ὁ ἀποστολικός κίνδυνος ἀπαριθμέω ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος ἐπιστολή . πόσος οὖν εἰς εἰς ἄξιος στέφανος οὕτος , ὅταν ἐν ὁ Παλαιή φαίνω πρός ὁ μέτρον φθάνω ὁ ἐν ὁ Καινεύς ἀγώνισμα ; ὁ γάρ φημί ὁ Παῦλος , κατά ἡμέρα ἀποθνῄσκω , οὗτος καί οὗτος , οὐ ὁ πέρα , οὔτε ὁ τέλος , ἀλλά ὁ γνώμη . Ζεύς τίς δέ φημί , ἕνεκα σύ ; ὅτι2 ἔξεστι ἐγώ , φημί , μεθίστημι , καί ἀφίημι ὁ πατρίς πολιτεία , καί εἰμί ἐν ἀσφάλεια · ἀλλά αἱρέω πάσχω κακῶς μέλλω , καί ὁ πατρῷος φυλάσσω , ἢ εἰρήνη ἀπολαύω μετά ὁ ὁ πατήρ ἐκπίπτω . λογίζομαι ὡς προβαιτη σφαγή . οὕτως ἐγώ εὐκόλως , φημί , ἀντιλέγω . ἐνταῦθα δέ καί ὁ ἐπιείκεια αὐτός ἐνδείκνυμι . ἄλλος ὅμως οὕτως εὐκόλως πρόκειμαι , μένω ἀπερίτρεπτος ὁ γνώμη ἔχω . ἐνταῦθα καί ὁ Θεός ὁ δύναμις ἄξιος ἐκπλήσσω , ὅτι ὁ οὕτως πρόκειμαι ὡς πρόβατον σφαγή διατηρέω , καί κατά ἡμέρα ἀποθνήσκω οὐ ἀφίημι ἐμπίπτω εἰς θάνατος . ἐξαιρέω , ἔρχομαι τίς ὑπνόω , κύριος ; ἄλλος φημί , ἔρχομαι τίς ὡς ὑπνόω εἰμί ; ἄλλος , Ἐξανίσθητι . ἄλλος , Ἐξώτισο ε . ἀνίστημι , καί μή ἀπωθέω εἰς τέλος . ἔρχομαι τίς ὁ πρόσωπον σύ ἀποστρέφω ; ἕτερος , κρύπτω . ἐπιλανθάνομαι ὁ πτωχεία ἐγώ καί ὁ ὀλιγέως ἐγώ ; ἄλλος , ὁ κακία ἐγώ ; ὁ δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · δύναμαι λύω ὁ κακός · οὐδέ γάρ παρά ἀσθένεια σός οὗτος γίγνομαι , ἀλλά παρά ὁ συγχώρησις . Ὕπνος γάρ ἐνταῦθα ὁ τεμὴν φημί , καί ἀνάστασις ὁ ἀνταπόδοσις , καί πρόσωπον ὁ ἀντίληψις , ὁ πρόνοια , ὁ χρησιμονια , ὁ συμμαχία .