joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0480.3
γ . Καὶ πῶς τοῦτο αἰνεῖ τὸν ποιήσαντα ; φησὶ . Καὶ πῶς οὐχ αἰνεῖ ; Ὅταν γὰρ ἴδῃς τὸ μέγεθος , τὴν σύμπτωσιν τοῦ σώματος , ἂν ἐν τῷ Ἰὼβ ἡ Γραφὴ διηγείται μετὰ πλείονος τῆς σαφηνείας · πῶς οὐ θαυμάσεις τὸν δημιουργήσαντα , τῆλκον ζῶον παρήγαγεν ; Οὐ διὰ τὸ μέγεθος δὲ μόνον , ἀλλ' ὅτι καὶ χωρίον αὐτῷ τῆς θαλάσσης τὸ ἀπλῶτον ἀπεκλήρωσε μέρος . Καὶ ἀξίον θαυμάζειν , πῶς οὐχ ὑπερβαίνει τοὺς οἰκείους ὄρους , ζῷον ἀγριον ὂν καὶ σφόδρα μέγιστον , ἀλλὰ μένει τοῖς οἰκείοις τόποις ἐνδιατῶμενον , καὶ οὐ μόνον οὐχ ἐξεῖσι πρὸς τὴν γῆν , οὐδὲ πρὸς τὴν οἰκουμένην χώραν , ἀλλ' οὐδὲ τῆς θαλάττης τὸ πρὸς ναυτιλίαν ἐπιτήδειον λυμαίνεται μέρος · οὐ δαπανᾷ τῶν ἰχθύων τὰ γένη , ἀλλ' εἰσω τῆς οἰκείας ἐνδιατάται [ 493 ] χώρας . Καὶ οὐ ταῦτα μόνον ἀξίον θαυμάζειν , ἀλλὰ καὶ τὴν ἀβυσσον , ὅση τὸ βάθος ἐστίν . Ὅπερ δὲ ἐπὶ τοῦ θηρίου , τοῦτο καὶ ἐπὶ τῆς θαλάσσης ἐστίν ἰδεῖν . Καὶ γὰρ καὶ αὐτὴ ταῖς τῶν πνευμάτων βίαις οὕσα ἀφόρητος , καὶ τοσοῦτον πλήθος ὑδάτων ἔχουσα , οὐχ ἐκρήγνυται τῶν οἰκείων ὄρων , οὐχ ἐπικλίζει τὴν γειτνία γῆν , ἀλλὰ καὶ αὐτὴ δεσμοῖς ἀκινήτοις πεπέδηται · καίτοι γε ἀτακτος ἡ τῶν ὑδάτων φύσις . Ὅταν δὲ καὶ πλήθος τοσοῦτον ἦ , καὶ ὑπὸ τοσούτων πνευμάτων ὠθεῖται , ἐννόησον τῆλκον θαύματος τὸ μήτε κατὰ τὴν ἀταξίαν μήτε τὸν ὄγκον μήτε τὴν βίαν ἐκπίπτειν τῆς οἰκείας χώρας , ἀλλὰ πᾶσαν ἐν ἀταξίᾳ τοιαύτῃ διατρεῖν εὐταξίαν . Ταῦτα τοίνυν ἀναλογιζόμενος δυνηθὲν καὶ ἐντεῦθεν ὕμνον ὑφαίνειν τῷ Θεῷ , καὶ θαυμάζειν αὐτοῦ τὴν δύναμιν , τὴν σοφίαν , τὴν ἰσχύν , τὴν ἐξουσίαν . Εἰσὶ δὲ καὶ ἕτεροι λόγοι ἀπόρρητοι τούτων , οὓς ὁ ποιητὴς οἶδεν αὐτός . Διὸ καὶ τὶς ἔλεγε · Μὴ εἴπης , Διὰ τί τοῦτο ; Εἰς τί τοῦτο ; Πάντα γὰρ εἰς χρείαν αὐτοῦ ἐγένετο . Πῦρ , χάλαια , χιὼν , χρυσόταλλος , πνεῦμα καταγίδος , τὰ ποιοῦντα τὸν λόγον αὐτοῦ . Ἐνταῦθα καὶ ἑτέρων τὶ μετὰ τῶν εἰρημένων προσέθηκεν . Ἐν μὲν γὰρ τῷ προτέρῳ ψαλμῷ τοῦτο ἐθαύμαζεν , ὅτι ἐν βραχεῖα καιροῦ ροῇ πᾶσαν ἐποίησε τὴν γῆν ἢ χιὼν , ὁ χρυσόταλλος , με τὴν γένεσιν , ὅτι μεταβάλλεται , ὅτι πρὸς τὰ ἐναντία μεθίσταται · ἐνταῦθα δὲ , ὅτι τε οὐχ ὄντα γέγονε , καὶ ὅτι γενόμενα μένει ,
Lemmas: γ . καί πῶς οὗτος αἰνέω ὁ ποιέω ; φημί . καί πῶς οὐ αἰνέω ; ὅταν γάρ ὁράω ὁ μέγεθος , ὁ σύμπτωσις ὁ σῶμα , εἄν ἐν ὁ Ἰώβ ὁ γραφή διηγέομαι μετά πλείων ὁ σαφήνεια · πῶς οὖον θαυμάζω ὁ δημιουργέω , τῆλκον ζῷον παράγω ; οὖον διά ὁ μέγεθος δέ μόνος , ἀλλά ὅτι καί χωρίον αὐτός ὁ θάλασσα ὁ ἁπλόω ἀποκληρόω μέρος . καί ἄξιος θαυμάζω , πῶς οὐ ὑπερβαίνω ὁ οἰκεῖος ὄρος , ζῷον ἄγριος εἰμί καί σφόδρα μέγας , ἀλλά μένω ὁ οἰκέω τόπος ἐνδιαιτάω , καί οὖον μόνος οὐ ἔξειμι πρός ὁ γῆ , οὐδέ πρός ὁ οἰκέω χώρα , ἀλλά οὐδέ ὁ θάλασσα ὁ πρός ναυτιλία ἐπιτήδειος λυμαίνομαι μέρος · οὖον δαπανάω ὁ ἰχθύς ὁ γένος , ἀλλά εἰσω ὁ οἰκεῖος ενδιαταω [ 493 ] χώρα . καί οὖον οὗτος μόνος ἄξιος θαυμάζω , ἀλλά καί ὁ ἄβυσσος , ὅσος ὁ βάθος εἰμί . ὅπερ δέ ἐπί ὁ θηρίον , οὗτος καί ἐπί ὁ θάλασσα εἰμί ὁράω . καί γάρ καί αὐτός ὁ ὁ πνεῦμα βία εἰμί ἀφόρητος , καί τοσοῦτος πλήθος ὕδωρ ἔχω , οὐ ἐκρήγνυμι ὁ οἰκέω σύργαστρος , οὐ ἐπικλίνω ὁ γειτνία γῆ , ἀλλά καί αὐτός δεσμός ἀκίνητος πεδάω · καίτοι γε ἄτακτος ὁ ὁ ὕδωρ φύσις . ὅταν δέ καί πλήθος τοσοῦτος εἰμί , καί ὑπό τοσοῦτος πνεῦμα ὠθέω , ἐννοέω τῆλκον θαῦμα ὁ μήτε κατά ὁ ἀταξία μήτε ὁ ὄγκος μήτε ὁ βία ἐκπίπτω ὁ οἰκεῖος χώρα , ἀλλά πᾶς ἐν ἀταξία τοιοῦτος διατρέω εὐταξία . οὗτος τοίνυν ἀναλογίζομαι δύναμαι καί ἐντεῦθεν ὕμνος ὑφαίνω ὁ Θεός , καί θαυμάζω αὐτός ὁ δύναμις , ὁ σοφία , ὁ ἰσχύς , ὁ ἐξουσία . εἰσί δέ καί ἕτερος λόγος ἀπόρρητος οὗτος , ὅς ὁ ποιητής οἶδα αὐτός . Διὸ καί τις λέγω · μή εἶπον , Ζεύς τίς οὗτος ; εἰς τίς οὗτος ; Πάν γάρ εἰς χρεία αὐτός γίγνομαι . πῦρ , χάλαιον , χιών , χρυσός , πνεῦμα καταγίδα , ὁ ποιέω ὁ λόγος αὐτός . ἐνταῦθα καί ἕτερος τίς μετά ὁ εἴρω προστίθημι . ἐν μέν γάρ ὁ πρότερος ψαλμός οὗτος θαυμάζω , ὅτι ἐν βραχύς καιρός ῥοή πᾶς ποιέω ὁ γῆ ἢ χιών , ὁ χρυσός , ἐγώ ὁ γένεσις , ὅτι μεταβάλλω , ὅτι πρός ὁ ἐναντίος μεθίστημι · ἐνταῦθα δέ , ὅτι τε οὐ εἰμί γίγνομαι , καί ὅτι γίγνομαι μένω ,