joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0440.2
Ἄλλὰ παρὰ μὲν ἀνθρώποις ὑπὲρ ἀξιωμάτων γίνεται καὶ χρημάτων ἡ δέσις , πολλάκις δὲ καὶ ὑπὲρ καυλμάτων ἀδικίας · ἔνιοι δὲ καὶ τὰ ὑπερβαίνοντα τοὺς δικαίους ἀξιοῦσιν · ἀλλ' ἡμεῖς ὑπὲρ ἁμαρτημάτων δεόμεθα συγχωρήσεως , μὴ τότε ἔχοιμεθα ἐπὶ δέσειν , ὅταν ὁ δικαστὴς ἡμῖν μὴ ἀφῇ ὁ ἐνδον , τὸ συνεῖδός e λέγει τὸ ἡμῖν ἐγκαθημένον . Οὐδὲ γὰρ ἐξουσίαν ἔχει τοῦ ἀρίσιν . Καὶ καθάπερ βασιλεὺς οὐδείς ὑπὲρ ἑαυτοῦ διαρράγεντος , οὐδὲ ὑπὲρ δέκα ὀβολῶν ἀφαιρεθέντων τολμᾷ προσελθεῖν · οὕτω καὶ σύ , μάλλον δὲ καὶ πολλῷ πλέον εὐλαβούμενος , μὴ προσέλθῃς Θεῷ ὑπὲρ εὐτέλων πραγμάτων καὶ μηδανίων f , οἷον εἴ τις σε νὴ χρήμασιν ἐξίκησεν , ἢ καὶ ὑβρίσεν · ἀλλ' εἰ σε οὐ διδάσκαλος ἀδικεῖ , ἕνθα μάλιστα τῆς ἄνωθεν χρείας ῥοπῆς . Ἄλλ' οὐχ ἔχεις τὸν προϊστάμενον καὶ εἰσάγοντά σου τὴν δέησιν ; Προτόνως g τὸ βασιλεὺς φήνυσον , καὶ καιρὸν ἐπαθεῖον ζητήσων . Πότε οὖν πρόσειν ὁ βασιλεὺς ; Ἄει καὶ διαπαντός . Πότε δὲ καὶ ἐπιτήδειος ὁ καιρός ; Ὅταν οὐ θέλῃς , ὅταν δέων σαυτὸν παρασκευάσῃς . Ἰουδαῖοι μὲν οὖν ἐκελεύοντο ὑπὲρ τῆν ὑπώρειαν ἐστάναι , τῷ Θεῷ φαινομένοι , καὶ τὰ ἱμάτια ἔχειν λευκά , καὶ μὴ προσελθεῖν γυναικί · οὐ δὲ ἀντὶ τῶν ἱματίων τὴν ψυχὴν ἀπόμψαν , καὶ μετὰ σωφροσύνης καὶ ἐπιεικείας πρόσελθε , καὶ μετὰ πολλῆς τῆς σχολῆς , καὶ ἀποδήμησον πρὸς τὸν βασιλέα , εἰ βούλει δόντων ἀνύσαι . Οὐ δεῖται ἀναλωμάτων πολλῶν ἡ ἀποδημία · λάβε ἐφ' ἑαυτὸν τὴν ἄρτιν . Καὶ ποῦ οὗτος ὁ βασιλεὺς διατρίβει ; Ἐγγύς τῶν συντετριμμένων τῇ καρδίᾳ . Ἐκεῖνὴν ἐπέλθε τὴν ὁδόν . Ἐγγύς , φησι , Κύριος πᾶσι τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτὸν ἐν ἀληθείᾳ . Ἐκεῖ αὐτὸν εὕρησιν , ἐκεῖ συντεῦχε . Ἐγγύς ἐστι τῶν διασρυπτόντων πνεῦσιν τὸν ἄρτον καὶ ἐλεημούσης ἐργαζομένων . [ 449 ] Ἔὰν ταύτην ἔλθῃς , εὕρήσεις αὐτὸν ἐτοῖμον , ἐπινεύοντά σου τῇ αἰτήσει . Ἐπὶ τῷ λαλοῦντός σου ἔρω · Ἰδοὺ πάρειμι · καὶ οὐ δέση
Lemmas: ἀλλά παρά μέν ἄνθρωπος ὑπέρ ἀξίωμα γίγνομαι καί χρῆμα ὁ δέσις , πολλάκις δέ καί ὑπέρ καυλμάτων ἀδικία · ἔνιοι δέ καί ὁ ὑπερβαίνω ὁ Δίκαιος ἀξιόω · ἀλλά ἐγώ ὑπέρ ἁμάρτημα δήω συγχώρησις , μή τότε ἔχω ἐπί δέσις , ὅταν ὁ δικαστής ἐγώ μή ἀφίημι ὁ ἔνδον , ὁ σύνοιδα e λέγω ὁ ἐγώ ἐγκάθημαι . οὐδέ γάρ ἐξουσία ἔχω ὁ ἀρίς . καί καθάπερ βασιλεύς οὐδείς ὑπέρ ἑαυτοῦ διαρρήγνυμι , οὐδέ ὑπέρ δέκα ὀβολός ἀφαιρέω τολμάω προσέρχομαι · οὗτος καί σῦς , μάλλον δέ καί πολύς πλέω εὐλαβέομαι , μή προσέρχομαι Θεός ὑπέρ Εὐτέλων πρᾶγμα καί μηδανίων f , οἷος εἰμί τις σύ νή χρῆμα ἐξικνέομαι , ἢ καί ὑβρίζω · ἀλλά εἰμί σύ οὖον διδάσκαλος ἀδικέω , ἔνθα μάλιστα ὁ ἄνωθεν χρεία ῥοπή . ἄλλος οὐ ἔχω ὁ προΐστημι καί εἰσάγω σύ ὁ δέησις ; Πρότονος g ὁ βασιλεύς φαίνω , καί καιρός παθέω ζητέω . πότος οὖν πρόσω ὁ βασιλεύς ; ἀάω καί διαπαντός . πότος δέ καί ἐπιτήδειος ὁ καιρός ; ὅταν οὖον ἐθέλω , ὅταν δήω σαυτοῦ παρασκευάζω . Ἰουδαῖος μέν οὖν κελεύω ὑπέρ ὁ ὑπώρεια ἵστημι , ὁ Θεός φαίνω , καί ὁ ἱμάτιον ἔχω λευκός , καί μή προσέρχομαι γυνή · οὖον δέ ἀντί ὁ ἱμάτιον ὁ ψυχή ἀπόμψαν , καί μετά σωφροσύνη καί ἐπιείκεια προσέρχομαι , καί μετά πολύς ὁ σχολή , καί ἀποδημέω πρός ὁ βασιλεύς , εἰμί βούλομαι δίδωμι ἀνύω . οὖον δήω ἀνάλωμα πολύς ὁ ἀποδημία · λαμβάνω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ Άρτιν . καί ποῦ οὗτος ὁ βασιλεύς διατρίβω ; ἐγγύς ὁ συντρίβω ὁ Καρδία . ἐκεῖνος ἐπέρχομαι ὁ ὁδός . ἐγγύς , φημί , Κύριος πᾶς ὁ ἐπικαλέω αὐτός ἐν ἀλήθεια . ἐκεῖ αὐτός εὑρίσκω , ἐκεῖ συντεύχω . ἐγγύς εἰμί ὁ διασρυπτόντων πνεῦσις ὁ ἄρτος καί ελεημουω ἐργάζομαι . [ 449 ] ἔαν οὗτος ἔρχομαι , εὑρίσκω αὐτός ἑτοῖμος , ἐπινεύω σύ ὁ αἰτέω . ἐπί ὁ λαλέω σύ Ἔρως · ἰδέ πάρειμι · καί οὖον δέση