joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0481.3
δ . Ἄλλ’ οἱ δρεῖς , φησί , καὶ οἱ σχορπιοί , καὶ οἱ δράκοντες , καὶ οἱ λέοντες , τί χρήσιμον εἰσάγουσιν εἰς τὸν βίον · τί δὲ αὐτῶν τὸ κέρδος ; Πολὺ καὶ ἄρατον , καὶ τῶν ἡμέρων οὐχ ἔλαττον . Ἐκεῖνα μὲν γὰρ πρὸς τὴν τοῦ σώματος χρείαν ἐστὶν ἐπιτθεῖα · ταῦτα δὲ σοὶ καὶ φόβον ἐπитеίζει , καὶ σωφρονεῖν παρασκευάζει , καὶ ἐναγώνιον ποιεῖ , καὶ ἀναμιμνήσκει σε τῆς ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ προπάτορος ἁμαρτίας , καὶ δείκνυσιν ὅτων κακῶν αἰτία ἡ παρακοή . Οὐ γὰρ τοιαῦτα ἦν πρὸ τούτου τὰ θηρία , φοβερὰ καὶ φευκτὰ τῷ ἀνθρώπῳ , ἀλλὰ τιθασὰ καὶ χειροφθ . Ἦγαγε γοῦν αὐτὰ πρὸς τὸν Ἄδαμ ὁ Θεός , καὶ αὐτὸς ἐπέθηκεν αὐτοῖς τὰ ὀνόματα . [ 495 ] Ὁ δρὶς τῇ γυναικὶ διαλέγεται , καὶ οὐχ ἀποττιδῆ ἡ Εὐα . Ἐπειδὴ δὲ παρεδάθη ἡ ἐντολή , καὶ ὁ Θεὸς παρηρκοῦσθη , ἠρωτηριάσθη τὰ τῆς τιμῆς . Ὅταν τοίνυν ἴδῃς λέοντα , δταν ἴδῃς δριν , ἀναμιμνήσκου τῶνδιημάτων , καὶ οὐ μικρὰν σοι παρἐξει ταῦτα φιλοσοφίας ὑπόθεσιν . Ἀναμιμνήσκου δὲ καὶ τοῦ Δανιήλ , πῶς , ἐπειδὴ πρὸς τὴν παλαιὰν ἐπανῆλθεν εἰκόνα , εὐκαταφρόνητα ἦν αὐτῷ τὰ φοβερὰ θηρία · ὥσπερ καὶ Παύλῳ ἡ ἔχης · καὶ οὐ μικρὰν ἐντεῦθεν κατπώση σπουδὴν καὶ ἐπιμέλειαν ψυχῆς . Μετὰ τούτων δὲ καὶ ἐτέρωθεν ἐστι θαυμάσαι τοῦ Θεοῦ τὴν οἰκονομίαν τὴν ἐπ’ αὐτοῖς καὶ τὴν διάταξιν . Ποίαν δὲ ταύτην ; Ὅτι καὶ τούτους ἀφώρισε χωρὶς ἀπηχισμένα τῶν πόλεων , τὰς ἐρήμιας · καὶ οὕτω φοβερὰ ὄντα οὐχ ἐμφιλοχωρεῖ ταῖς πόλεσιν , οὐδὲ κατατρέχει τοὺς ἐνδον οἰκοῦντας , ἀλλὰ στέργει καὶ ἀγαπᾷ τὴν ἕρημον , ὅνθεν τοῦ Θεοῦ τοῦτο αὐτοῖς συγχληρώσαντος , καὶ τόπον ἐπιτθεῖσιν ἔχειν καὶ κλῆρον διαίτης . Ὅταν γὰρ σὺ καθεύδῃς , τότε ἐκεῖνα τὴν ἕρημον ἐπεσιων . Ὡσπερ καὶ ἀλλαχοῦ δείκνυσιν ὁ προσφθης , οὕτω λέγων · Ἔσου σκότος , καὶ ἑγένετο νύξ · ἐν αὐτῇ διελεύσονται πάντα τὰ θηρία τοῦ δρυμοῦ . Εἶδες πῶς καὶ νῦν μένει σοι τῆς ἀρχῆς τὰ ἴχνη , εἰ καὶ ἠρωτηριασμένα , ἀλλ’ ὅμως ἔχοντα αἴνιγμα τῆς παλαιᾶς τιμῆς ; Ὡσπερ γὰρ δούλα , οὕτως ἀπώχισται καὶ τῷ καιρῷ καὶ τῷ τόπῳ · κἂν μὴ σὺ τούτοις ἐπιλάθῃς , αὐτὰ οὐχ ἐπαίσιν , ἀλλ’ ἐνδιατέχεται ταῖς ἐρήμοις . Εἰ δὲ ἀθυμεῖς καὶ δυσχεραίνεις , τίνος ἐνεκεν γέγονε θηρία , σφόδρα ἀνοηταίνεις . Ἄν γὰρ σὺ τὰ κατὰ σαυτὸν καλῶς οἰκονομήσῃς , οὐδὲν ἐντεῦθεν βλάψῃ · εἰ δὲ ἀπὸ θηρίων δέχῃ βλάβην , ἐννόουν ὅτι καὶ παρὰ ἄνθρώπων πολλάκις χαλεπωτέραν ἐδέξω . Ἔστι γὰρ καὶ θηρίου ἄνθρωπος χαλεπωτέρος . Τὸ μὲν γὰρ προφανὴ τὴν θηριωδὶαν ἔχει , οὕτος δὲ κρύπτει τὴν πονηρίαν
Lemmas: δ . ἄλλος ὁ δράω , φημί , καί ὁ σκορπίζω , καί ὁ δράκων , καί ὁ λέων , τίς χρήσιμος εἰσάγω εἰς ὁ βίος · τίς δέ αὐτός ὁ κέρδος ; Πολύς καί ἀείρω , καί ὁ ἥμερος οὐ μικρός . ἐκεῖνος μέν γάρ πρός ὁ ὁ σῶμα χρεία εἰμί ἐπιτίθημι · οὗτος δέ σύ καί φόβος ἐπιζείω , καί σωφρονέω παρασκευάζω , καί ἐναγώνιος ποιέω , καί ἀναμιμνήσκω σύ ὁ ἐν ὁ παράδεισος ὁ προπάτωρ ἁμαρτία , καί δείκνυμι ὅστις κακός αἰτία ὁ παρακοή . οὖον γάρ τοιοῦτος εἰμί πρό οὗτος ὁ θηρίον , φοβερός καί φευκτός ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά τιθασός καί χειροφθ . ἄγω γοῦν αὐτός πρός ὁ Άδαμ ὁ Θεός , καί αὐτός ἐπιτίθημι αὐτός ὁ ὄνομα . [ 495 ] ὁ δρίς ὁ γυνή διαλέγω , καί οὐ ἀποττιδῆ ὁ Εὔα . ἐπεί δέ παραδίδωμι ὁ ἐντολή , καί ὁ θεός παρακρούω , ηρωτηριαειδω ὁ ὁ τιμή . ὅταν τοίνυν ὁράω λέων , δ ὁράω δρι , ἀναμιμνήσκω τωνδιημαρ , καί οὖον μικρός σύ παρέχω οὗτος φιλοσοφία ὑπόθεσις . ἀναμιμνήσκω δέ καί ὁ Δανιήλ , πῶς , ἐπεί πρός ὁ παλαιός ἐπανέρχομαι εἰκών , εὐκαταφρόνητος εἰμί αὐτός ὁ φοβερός θηρίον · ὥσπερ καί Παῦλος ὁ ἔχης · καί οὖον μικρός ἐντεῦθεν καταπίνω σπουδή καί ἐπιμέλεια Ψυχή . μετά οὗτος δέ καί ἑτέρωθεν εἰμί θαυμάζω ὁ Θεός ὁ οἰκονομία ὁ ἐπί αὐτός καί ὁ διάταξις . Ποίας δέ οὗτος ; ὅτι2 καί οὗτος ἀφορίζω Χωρὶς ἀπηχισμένα ὁ πόλις , ὁ ἐρημία · καί οὗτος φοβερός εἰμί οὐ εμφιλοχωρώ ὁ πόλις , οὐδέ κατατρέχω ὁ ἔνδον οἰκέω , ἀλλά στέργω καί ἀγαπάω ὁ ἐρῆμος , ὄνθος ὁ Θεός οὗτος αὐτός συγχληρώσαντος , καί τόπος ἐπιτίθημι ἔχω καί κλῆρος δίαιτα . ὅταν γάρ σύ καθεύδω , τότε ἐκεῖνος ὁ ἐρῆμος ἐπεσιων . ὡς καί ἀλλαχοῦ δείκνυμι ὁ προσφθάνω , οὗτος λέγω · Ἔσω σκότος , καί ἑγίγνομαι νύξ · ἐν αὐτός διέρχομαι πᾶς ὁ θηρίον ὁ δρυμός . εἶδον πῶς καί νῦν μένω σύ ὁ ἀρχή ὁ ἴχνος , εἰμί καί ηρωτηριασμενος , ἀλλά ὅμως ἔχω αἴνιγμα ὁ παλαιός τιμή ; ὡς γάρ δοῦλος , οὕτως απωχιειμι καί ὁ καιρός καί ὁ τόπος · κἀν μή σύ οὗτος ἐπιλανθάνομαι , αὐτός οὐ παῖς , ἀλλά ἐνδιατέχεται ὁ ἐρῆμος . εἰμί δέ ἀθυμέω καί δυσχεραίνω , τίς ἕνεκα γίγνομαι θηρίον , σφόδρα ἀνοηταίνω . ἄν γάρ σύ ὁ κατά σαυτοῦ καλῶς οἰκονομέω , οὐδείς ἐντεῦθεν βλάπτω · εἰμί δέ ἀπό θηρίον δέχομαι βλάβη , ἐννοέω ὅτι καί παρά ἄνθρωπος πολλάκις χαλεπός δέχομαι . εἰμί γάρ καί θηρίον ἄνθρωπος χαλεπός . ὁ μέν γάρ προφανής ὁ θηριωδία ἔχω , οὗτος δέ κρύπτω ὁ πονηρία