joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0444.4
<note>αυτοὺς κατορύττοντες τῆς πονηρίας , διαβλέψαι οὐ δύνανται πρὸς τὴν ἀκτίνα , διὰ τὴν τῶν ὀμμάτων ἀσθένειαν . Καὶ ἠχηδίασεν ἐκ᾽ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου · ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου . Ἔσεσθαι , Καὶ πέρυμειδετο ἐκ᾽ ἐμὲ ἡ ψυχή μου 4 . Πολλὴν τὴν ὑπερβολὴν τῆς ὀλιγώρειας διὰ τοῦ θορύβου τῆς διανοίας ἐμφαίνει . Τί δέ ἐστιν , Ἐν ἐμοί ; Οὐδὲ εἰς ἄλλους ἐξενεχθεῖν εἶχον , φησίν , καὶ λαβεῖν τινα παραμυθίαν . Τοιαύται αἰ τῶν πονηρῶν ἀνθρώπων ψυχαί · οὐκ ἐστὶν ὅτε οὐ ταράττονται , ὁ μόνον παρόντων , ἀλλὰ καὶ προσδοκωμένων τῶν δεινῶν . Οὐκ ἔστι παρ᾽ αὐτοῖς οὐδεμία γαλήνη , οὐκ ἔστιν ἀδεια τῆς ψυχῆς . ἀλλὰ παντὸς πελάγους διακόπτεται οἱ μεῖζόνως · οὐ νῦν , οὐχ ἡμέρα ἀτελείαν διδόναι αὐτοῖς τοῦ χειμῶνος , ἀλλ᾽ ἐλαύνονται πανταχόθεν , κέν μηδεὶς ὁ ἐνσχιλίων ἢ , καὶ πόλεμον σύνοικον ἔχοντες , καὶ τῶν ἤδη ληφθέντων οὐκ ἀπολαύουσι , ταῖς φροντίσι τῶν μελλόντων προσγενομένων τρυχόμενοι , κοπτόμενοι , τὰ πάντων μεριμνῶντες · πράγματα , τὰς ἀπάτας τῶν περιουσίας περιεργαζόμενοι , ἀναλογιζόμενοι πῶς τὸν μὲν πείσουσι , τὸν δὲ φοβησούσι , τὸν δὲ κολακεύσουσι , τὸν δὲ βιάσονται , τὸν δὲ θεραπεύσουσι , συχνοφαντίας , ὀνδὰς , ἀπαμυλώσεις , διαθήκας , ἐγγύας , τόκους , κεφαλὰς , τὸν φοροῦν τῶν κακῶν τούτων ( παρ᾽ ἑαυτοῖς ἀνελίττοντας · καὶ ὅταν κατὰ βούν αὐτοῖς τὰ πράγματα ἴδῃ , τότε μάλιστα θορυβοῦνται . Ὅρα γοῦν τὴν πλούσιον ἐκείνην ταραττόμενον , ὅταν εὐθύνῃσεν αὐτῷ ἡ χώρα , καὶ διαπορούμενον , καὶ ἐν ἀμηχανίᾳ καθεστῶτα , καὶ λέγοντα · Τί ποιήσω ; Καθ᾽ ἑκάδ μου τὰς ἀποθήκας , καὶ μείζωνας οἰκοδομήσω . Ἀλλ᾽ ὁ πένψ οὐδὲν πάτχει τοιοῦτον . Ἐμμεῖσθη τὴν ἡμέρῶν ἀρχαίων · ἐμελέτησα ἐν πάσι τοῖς ἔργοις σου . [ 454 ] Οὐ μικρὰ αὕτη παράκλησις , τὰ τὰ πρότερα εἰδέναι , καὶ τὰ παρόντα . Ἐπειδὴ γὰρ , ὡς εἴπειν , τοῖς αὐτοῖς νόμοις ὁ Θεὸς διοικεῖ καὶ τὰ νῦν καὶ τὰ ἐμπροσθεν , μεγίστη παράκλησις εἰς τὰ παρόντα τῶν παρελθόντων ἡ μνήμη . Διὸ καὶ ἐν ἑτέρῳ ψαλμῷ λέγει · Μὴ εἰς τοὺς αἰῶνας ἀποστέσαι Κύριε , ἢ εἰς τέλος τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἀποκόψῃ ; Καὶ ἄλλος , Ἐμελέτησα εἰς τὰς ἀρχαίας γενεάς , καὶ ἰδετε , τὶς ἠλπίσεν ἐπὶ Κύριον καὶ ἐγκαταλείφθη ε ; Καὶ ὁ Παῦλος , Ταῦτα δὲ πάντα τυπικῶς συνέβαινε τοῖς ἐκείνοις · ἐγράφη δὲ πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν , εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντησεν . Οὐ τὰ ἀλλότρια δέ , ἀλλὰ καὶ τὰ οἰκεῖα πολλάκις ἀναμιμνησκόμενοι κερδαίλομεν . Καὶ τοῦτο δείκνυσιν ὁ Ἀπόστολος λέγων · Ἀναμιμνήσκεσθε τὰς πρότεραι ἡμέρας , ἐν αἷς φωτισθέντες πολλὴν μάχην ὑπέμενοιτε παθημάτων . Καὶ ἀπὸ τοῦ ἐναντίου · Τινὰ οὖν καρπὸν εἴχετε τότε , ἐφ᾽ οἷς νῦν ἐπαισχύνεσθε ; Καὶ ἄλλος σοφός , Ἀναμιμνήσκειν τὰ ἐρχατά σου , καὶ εἰς τὸν αἰῶνα οὐ μὴ ἀμώρῃς . Τοῦτο γὰρ εἰ καὶ μᾶλλον ἐστίν , ἀλλ᾽ ὅμως ἀπὸ τοῦ παρελθόντος ἔχει τὴν ἀρχὴν ὁ θάνατος ὁ κοινός . Τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος ποιεῖ ἀπὸ τῶν μελλόντων καὶ παρελθόντων , καὶ ὅταν παρακαλέσαι δέῃ , καὶ ὅταν σωφρονίσει · Οὐ θέλω , φησίν , ὑμᾶς ἀγνοεῖν , ἀδελφοί , ὅτι οἱ πατέρες ἡμῶν πάντες ὑπὸ τὴν νεφέλην ἦσαν , καὶ πάντες διὰ τῆς θαλάσσης διῆλθον ἰ , καὶ πάντες τὸ
Lemmas: <note>αυος κατορύσσω ὁ πονηρία , διαβλέπω οὖον δύναμαι πρός ὁ ἄκτινος , διά ὁ ὁ ὄμμα ἀσθένεια . καί ηχηδιααω ἐπίτεξ ἐγώ ὁ πνεῦμα ἐγώ · ἐν ἐγώ ταράσσω ὁ καρδία ἐγώ . εἰμί , καί περυμειδετος ἐπίτεξ ἐγώ ὁ ψυχή ἐγώ 4 . Πολύς ὁ ὑπερβολή ὁ ὀλιγωρέω διά ὁ θόρυβος ὁ διάνοια ἐμφαίνω . τις δέ εἰμί , ἐν ἐγώ ; οὐδέ εἰς ἄλλος ἐκφέρω ἔχω , φημί , καί λαμβάνω τις παραμυθία . τοιοῦτος ὁ ὁ πονηρός ἄνθρωπος Ψυχή · οὐ εἰμί ὅτε οὖον ταράσσω , ὁ μόνος πάρειμι , ἀλλά καί προσδοκάω ὁ δεινός . οὐ εἰμί παρά αὐτός οὐδείς γαλήνη , οὐ εἰμί ἄδεια ὁ Ψυχή . ἀλλά πᾶς πέλαγος διακόπτω ὁ μέζος · οὖον νῦν , οὐ ἡμέρα ἀτέλεια δίδωμι αὐτός ὁ χειμών , ἀλλά ἐλαύνω πανταχόθεν , ἄν μηδείς ὁ ἐνσχιλίων ἢ , καί πόλεμος σύνοικος ἔχω , καί ὁ ἤδη λαμβάνω οὐ ἀπολαύω , ὁ φροντίς ὁ μέλλω προσγίγνομαι τρύχω , κόπτω , ὁ πᾶς μεριμνάω · πρᾶγμα , ὁ ἀπάτη ὁ περιουσία περιεργάζομαι , ἀναλογίζομαι πῶς ὁ μέν πείθω , ὁ δέ φοβέω , ὁ δέ κολακεύω , ὁ δέ βιάζομαι , ὁ δέ θεραπεύω , συχνοφαντίας , ὀνδὰς , ἀπαμυλώσεις , διαθήκη , ἐγγύη , τόκος , κεφαλή , ὁ φορέω ὁ κακός οὗτος ( παρά ἑαυτοῦ ἀνελίσσω · καί ὅταν κατά βοῦς αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁράω , τότε μάλιστα θορυβέω . Ὅρας γοῦν ὁ πλούσιος ἐκεῖνος ταράσσω , ὅταν εὐθύνω αὐτός ὁ χώρα , καί διαπορέω , καί ἐν ἀμηχανία καθίστημι , καί λέγω · τις ποιέω ; κατά κατά ἐγώ ὁ ἀποθήκη , καί μείζων οἰκοδομέω . ἀλλά ὁ πένψ οὐδείς πάτχει τοιοῦτος . Ἐμμεῖσθη ὁ ἡμέρα ἀρχαῖος · μελετάω ἐν πᾶς ὁ ἔργον σύ . [ 454 ] οὖον μικρός οὗτος παράκλησις , ὁ ὁ πρότερος οἶδα , καί ὁ πάρειμι . ἐπεί γάρ , ὡς εἶπον , ὁ αὐτός νόμος ὁ θεός διοικέω καί ὁ νῦν καί ὁ ἔμπροσθεν , μέγας παράκλησις εἰς ὁ πάρειμι ὁ παρέρχομαι ὁ μνήμη . Διὸ καί ἐν ἕτερος ψαλμός λέγω · μή εἰς ὁ αἰών ἀφίστημι κύριος , ἢ εἰς τέλος ὁ ἔλεος αὐτός ἀποκόπτω ; καί ἄλλος , μελετάω εἰς ὁ ἀρχαῖος γενεά , καί ὁράω , τις ἐλπίζω ἐπί κύριος καί ἐγκαταλείπω ε ; καί ὁ Παῦλος , οὗτος δέ πᾶς τυπικός συμβαίνω ὁ ἐκεῖνος · γράφω δέ πρός νουθεσία ἐγώ , εἰς ὅς ὁ τέλος ὁ αἰών κατά-ἀντάω . οὖον ὁ ἀλλότριος δέ , ἀλλά καί ὁ οἰκεῖος πολλάκις ἀναμιμνήσκω κερδαιμελλω . καί οὗτος δείκνυμι ὁ ἀπόστολος λέγω · ἀναμιμνήσκω ὁ πρότερος ἡμέρα , ἐν ὅς φωτίζω πολύς μάχη ὑπομένω πάθημα . καί ἀπό ὁ ἐναντίος · τις οὖν καρπός ἔχω τότε , ἐπί ὅς νῦν ἐπαισχύνομαι ; καί ἄλλος σοφός , ἀναμιμνήσκω ὁ ἐρχατά σύ , καί εἰς ὁ αἰών οὖον μή ἄμωρος . οὗτος γάρ εἰμί καί μᾶλλον εἰμί , ἀλλά ὅμως ἀπό ὁ παρέρχομαι ἔχω ὁ ἀρχή ὁ θάνατος ὁ κοινός . οὗτος καί ὁ Παῦλος ποιέω ἀπό ὁ μέλλω καί παρέρχομαι , καί ὅταν παρακαλέω δήω , καί ὅταν σωφρονίζω · οὖον ἐθέλω , φημί , σύ ἀγνοέω , ἀδελφός , ὅτι ὁ πατήρ ἐγώ πᾶς ὑπό ὁ νεφέλη εἰμί , καί πᾶς διά ὁ θάλασσα διέρχομαι εἷς , καί πᾶς ὁ