joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0472.2
Εἶτα καὶ ἑτέραν μετ' ἐκείνης λέγει εὐεργεσίαν , τὴν εὐετηρίαν καὶ εὐθυμίαν τῶν ἀπὸ γῆς καρπῶν , πάλιν καὶ ἐνταῦθα παιδεύσας αὐτοὺς μὴ τῇ γῇ , ἀλλὰ τῇ φύσει τῶν ἀέρων , ἀλλὰ τῇ αὐτοῦ προνοίᾳ τὸ πᾶν λογίζεσθαι . Ποίαν δὲ ταύτην ; Ἦν ἐπήγαγε λέγων , Καὶ στέαρ πυροῦ ἐμπιπλῶν σε . Ὅρα · οὐχ εἶπεν ἀπλῶς , Πυρόν , ἀλλὰ , Στέαρ πυροῦ , πολλὴν ἐνδεικνύμενος τὴν εὐημερίαν . Στέαρ γὰρ πυροῦ τὸ λιπαρὸν τοῦ καρποῦ δηλοῖ . Τοιαῦτα γὰρ τοῦ Θεοῦ τὰ δῶρα , δοκίμα καὶ εὐθαλῆ . Τὸν κάλλιστον οὖν πυρόν ἐνταῦθα λέγει ἐμπιπλῆν · μετὰ δαψιλείας . Τοῦτο γὰρ δηλῶν οὐχ εἶπε , Ἄδιδος , ἀλλ' , Ἐμπιπλῶν σε . Ὁ ἀποστέλλων τὸ λὐγιον αὐτοῦ τῇ γῇ . Ὅπερ αὐτῷ σύνθητό ἐστιν ἀπὸ τῶν ἰδίων ἐπὶ τὰ κοινὰ μεταφέρειν τὸν λόγον , καὶ πάλιν ἀπὸ τῶν κοινῶν ἐπὶ τὰ ἰδιάζοντα , τοῦτο καὶ ἐνταῦθα ποιεῖ . Ἐπεὶδὴ γὰρ εἶπεν , Αἴρει τὸν Θεόν σου , ἵνα μὴ τις τῶν ἀνοήτων νομίσῃ τῶν Ἰουδαίων μόνον Θεὸν εἶναι , δείκνυσι πῶς τριῶν τῆς οἰκουμένης ἐστι , καὶ πανταχοῦ τῆς γῆς ἡ πρόνοια αὐτοῦ τέταται , ἀπὸ τῶν ἰδιαζόντων ἐπὶ τὸ κοινὸν ἐξάγων τὸν λόγον καὶ τὴν καλῶς πρόνοιαν . Διὸ καὶ ἐπών , Ὁ ἀποστέλλων τὸ λόγιον αὐτοῦ τῇ γῇ , ἐπήγαγεν , Ἐως τάχους δραμεῖται ὁ λόγος αὐτοῦ . Τοῦτο δὲ εἶπε , δείκνυσι ὅτι οὐ μόνον τῆς ἡμετέρας κήδεται , ἀλλὰ τῆς οἰκουμένης ἁπάσης . Λόγον δὲ ἐνταῦθα τὸ προσταγμά φησι , τὴν ἐνέργειαν τὴν προνοητικήν . Εἶτα τὴν εὐκολίαν παριστᾶς , οὐ τῷ ὀνόματι τοῦ λόγου , ἀλλὰ καὶ τῇ προσηγορίᾳ τοῦ δρόμου ταύτην παρίστησι . Καὶ οὐδὲ τοῦτο αὐτῷ ἠρκεσεν , ἀλλὰ καὶ τὸ τᾶχος προσἔθηκεν . Ὁ δὲ λέγει τοιούτων ἐστιν · Ὅπερ ἂν ἐπιτάξῃ , μετὰ πολλῆς γίνεται τῆς ταχυτητος . Ἐπιτάττει γὰρ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης . Τί δὲ ἐπιτάττει ; Ταῦτα τὰ συνέχοντα τὴν ζωὴν τὴν ἡμετέραν , λέγω δὴ τὰ περὶ τῆς τῶν ἀέρων οἰκονομίας , καὶ τῶν τροπῶν καὶ τῶν μεταβολῶν . Διὸ καὶ ἐπάγει λέγων · Διδόντος χιόνα ὡσεὶ ἔριον · ὀμίχλην ὡσεὶ σποδὸν ἁπόσσορος . Τοῦτο ἕτερος ἐρμηνευτής , Ἀρόσον πεπηγμένην . Ὁ δὲ Ἑδραῖος , Χεφ'ρ χαῤῥφρ ο . Βάλλοντος κρύσταλλον αὐτοῦ ὡσεὶ ψωμοὺς . Κατὰ δρωσῶν ψύχους αὐτοῦ τις ὑποστήσεται ; Ἕτερος δὲ φησι , Κατὰ πρόσψων καὶματος αὐτοῦ τις ὑποστήσεται ; Ἐξαποστελεῖ τὸν λόγον αὐτοῦ , καὶ τήξει αὐτά · πνεύσει τὸ πνεῦμα αὐτοῦ , καὶ λυήσεται ὕδατα . Ἐνταῦθα μοι τὸ ἄμαχον καὶ ἀπέραντον αὐτοῦ τῆς δυνάμεως παρίστησιν , ὅτι καὶ οὐχ ὁσίας
Lemmas: εἶτα καί ἕτερος μετά ἐκεῖνος λέγω εὐεργεσία , ὁ εὐετηρία καί εὐθυμία ὁ ἀπό γῆ καρπός , πάλιν καί ἐνταῦθα παιδεύω αὐτός μή ὁ γῆ , ἀλλά ὁ φύσις ὁ ἀήρ , ἀλλά ὁ αὐτός πρόνοια ὁ πᾶς λογίζομαι . Ποίας δέ οὗτος ; ἦς ἐπάγω λέγω , καί στέαρ πῦρ ἐμπίμπλημι σύ . Ὅρας · οὐ εἶπον ἀπλόος , πῦρ , ἀλλά , στέαρ πῦρ , πολύς ἐνδείκνυμι ὁ εὐημερία . στέαρ γάρ πῦρ ὁ λιπαρός ὁ καρπός δηλόω . τοιοῦτος γάρ ὁ Θεός ὁ Δῶρα , δοκιμή καί εὐθαλής . ὁ καλῶς οὖν πῦρ ἐνταῦθα λέγω ἐμπίμπλημι · μετά δαψίλεια . οὗτος γάρ δηλόω οὐ εἶπον , Ἄδις , ἀλλά , ἐμπίμπλημι σύ . ὁ ἀποστέλλω ὁ λύγιον αὐτός ὁ γῆ . ὅπερ αὐτός συντίθημι εἰμί ἀπό ὁ ἴδιος ἐπί ὁ κοινός μεταφέρω ὁ λόγος , καί πάλιν ἀπό ὁ κοινός ἐπί ὁ ἰδιάζω , οὗτος καί ἐνταῦθα ποιέω . ἐπειδή γάρ εἶπον , ἀείρω ὁ Θεός σύ , ἵνα μή τις ὁ ἀνόητος νομίζω ὁ Ἰουδαῖος μόνος θεός εἰμί , δείκνυμι πῶς τρεῖς ὁ οἰκέω εἰμί , καί πανταχοῦ ὁ γῆ ὁ πρόνοια αὐτός τείνω , ἀπό ὁ ἰδιάζω ἐπί ὁ κοινός ἐξάγω ὁ λόγος καί ὁ καλῶς πρόνοια . Διὸ καί ἔπειμι , ὁ ἀποστέλλω ὁ λόγιος αὐτός ὁ γῆ , ἐπάγω , ἠώς τάχος τρέχω ὁ λόγος αὐτός . οὗτος δέ εἶπον , δείκνυμι ὅτι οὖον μόνος ὁ ἡμέτερος κήδω , ἀλλά ὁ οἰκέω ἅπας . Λόγος δέ ἐνταῦθα ὁ πρόσταγμα φημί , ὁ ἐνέργεια ὁ προνοητικός . εἶτα ὁ εὐκολία παρίστημι , οὖον ὁ ὄνομα ὁ λόγος , ἀλλά καί ὁ προσηγορία ὁ δρόμος οὗτος παρίστημι . καί οὐδέ οὗτος αὐτός ἀρκέω , ἀλλά καί ὁ τάχος προστίθημι . ὁ δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · ὅπερ εἄν ἐπιτάσσω , μετά πολύς γίγνομαι ὁ ταχυτής . ἐπιτάσσω γάρ πανταχοῦ ὁ οἰκέω . τις δέ ἐπιτάσσω ; οὗτος ὁ συνόχωκα ὁ ζωή ὁ ἡμέτερος , λέγω δή ὁ περί ὁ ὁ ἀήρ οἰκονομία , καί ὁ τροπή καί ὁ μεταβολή . Διὸ καί ἐπάγω λέγω · δίδωμι χιών ὡσεί ἔριον · ὀμίχλη ὡσεί σποδός ἁπόσσορος . οὗτος ἕτερος ἑρμηνευτής , ἀρόω πήσσω . ὁ δέ ἑδραῖος , Χεφ'ρ χαῤῥφρ ὁ . βάλλω κρύσταλλος αὐτός ὡσεί ψωμός . κατά δράω ψῦχος αὐτός τις ὑφίστημι ; ἕτερος δέ φημί , κατά πρόσψων καιμα αὐτός τις ὑφίστημι ; ἐξαποστέλλω ὁ λόγος αὐτός , καί τήκω αὐτός · πνέω ὁ πνεῦμα αὐτός , καί λύω ὕδωρ . ἐνταῦθα ἐγώ ὁ ἄμαχος καί ἀπέραντος αὐτός ὁ δύναμις παρίστημι , ὅτι καί οὐ ὅσιος