joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0192.4
ια . Ὡρᾷ πῶς οὐδὲν αἰσθητόν , πῶς οὐδὲν σωματικόν , ἀλλὰ πάντα νοερά ; Πῶς γὰρ ἡ νύμφη θυγάτηρ τοῦ αὐτοῦ ἐστι ; πῶς δὲ ἡ θυγάτηρ νύμφη ; Ἐπὶ μὲν τῶν σωματικῶν οὐχ ἕν τοῦτο , ἀλλ᾽ ἕτερον τοῦτο , καὶ ἕτερον ἐκεῖνο · ἐπὶ δὲ τοῦ θεοῦ ἀμφότερα ἕν . Αὐτὸς γὰρ αὐτὴν ἀνέγεννησε διὰ τοῦ βαπτίσματος , αὐτὸς αὐτὴν καὶ ἡμόδαστο . Ἀκούσον , θύγατερ , καὶ ἴδε . Αὐτὸ αὕτη παρέσχε , καὶ διδασκαλίαν τὴν διὰ τῶν ῥη-μάτων , καὶ διὰ τὴν διὰ τῶν θαυμάτων , καὶ τὴν διὰ τῆς πίστεως · καὶ τὰ μὲν ἔδωκεν , καὶ τὰ δὲ ἐπηγγέλατο . Ἀκούσον τοίνυν τῶν ῥημάτων τῶν ἐμῶν , ἴδε μου τὰ θαῦματα καὶ τὰ ἔργα , καὶ ἀνέγνω τῶν παραίνεσεων . Καὶ δρα ποίων παράγγελμα ποιεῖται πρῶτον . Ἐπι-λάθου τοῦ λαοῦ σου καὶ τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς σου . Ἐπειδὴ γὰρ ἐξ ἐθνῶν αὕτη ἡμόδαστο , τοῦτο᾽ αὐτῇ πρῶτον παραγγέλλει , ἀποῦσαι τὴν συνηθείαν ἐκεῖ-νην , ἀποσῆσαι τῆς μνήμης , ἐκβαλεῖν αὐτὰ τῆς δια-νοίας , μὴ μόνον αὐτὰ φυγεῖν , ἀλλὰ μηδὲ μεμνησθαι αὐτῶν παραίνων . Καὶ ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ σου , καὶ τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς σου . Ὅταν δὲ εἴπῃ καὶ λαόν , καὶ οἶκον , πάντα τὰ ἐκεῖ πραττόμενα λέγει παρ᾽ αὐ-τῶν , καὶ βίον καὶ δόγματα . Καὶ ἐπιθυμήσει ὁ βασι-λεὺς τοῦ κάλλους σου . Ὡρᾷ ὅτι οὐ περὶ σωματικοῦ κάλλους ὁ λόγος · ἄν γὰρ ταῦτα ποιήσῃ , τότε ἔσῃ καλή , τότε ὁ βασιλεὺς ἐπιθυμήσει τοῦ κάλλους . Καὶ μὴν σωματικὸν κάλλος ταῦτα οὐχ ἐργάζεται . Καὶ γὰρ ἐν ἀπίστοις ὁρώμεν κάλλος σωματικόν , καὶ γυναῖκας ἐμμόρφους Ἑλληνίδας οὐσας . [ 179 ] Ἄλλ᾽ ἵνα μάθῃς , ὅτι οὐ περὶ σωματικοῦ κάλλους ὁ λόγος , ἐκ τῆς ὑπακοῆς αὐτοῦ συνίστασαι · τοῦτο φησίν · ἡ ὑπακοὴ δὲ οὐ τὰ σωματικὰ κάλλος συνίστησι , ἀλλὰ τὰ νοερά . Ἐὰν γὰρ ταῦτα ποιήσῃς , φησὶ , τότε ἔσῃ καλή , τότε ἐπι-ράστος τῷ νυμφίῳ . Ὅτι αὐτὸς σοὺ ἐστι Κύριος . Ἴδοὺ ὁ πατὴρ καὶ νυμφίος καὶ δεσπότης ἀνεφάνη . Ἐπει-δὴ γὰρ ἐπέταξεν ἀποσῆναι πατρῶν , ἐπιλαθῆσθαι λαῶν , ἐκβαλεῖν τὴν συνηθείαν , δεῖξαι τῶν ἐπιταγμάτων τὸ δικαίωμα μέγιστον ἦν , καὶ πολλὴν οὖσαν τὴν ἀκο-λουθίαν τοῦ λόγου , καὶ ὀφείλον τοῦτο γενέσθαι . Εἰ γὰρ καὶ πατὴρ σου αὐτός , καὶ νυμφίος αὐτός , καὶ κύριος αὐτός , δίκαιον ἄν εἴη πάντων ἐκείνων ἀποσῆσαι , τοῦτῳ ἐαυτὴν ἀναθεῖναι . Καὶ οὐχ εἶπεν , Ὅτι αὐτὸς σοὺ ἐστι πατὴρ · ἀλλ᾽ , Ὅτι αὐτὸς σοὺ ἐστι Κύριος , ἵνα τοῦτῳ μάλιστα αὐτὴς καθιῆται · ὅτι καὶ κύριός , καὶ δεσπότης καὶ πατὴρ σου ἐλετο γενέσθαι καὶ νυμ-φίος · μᾶλλον δὲ καὶ αὐτὸ τὸ γενέσθαι κύριον πολλὰς χρησιμίας ἐστὶ καὶ φιλανθρωπίας , τῇ τῶν δαιμόνων δουλίᾳ , καὶ ὑπὸ τῆς πλάνης πατουμένην , ταύτην ἐλθεῖν ἐαυτῷ . Οὐ μόνον δὲ δουλίαν , ἀλλὰ καὶ θυγα-τέρα καὶ νύμφην ἐποίησεν . Ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ σου , καὶ τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς σου . Οὐ γὰρ πρὸς ἀλλοτρίων τείνα ἔργῳ , ἀλλὰ πρὸς τὸν ποιήσαντά σε , καὶ πάντων ἐκείνων οἰκειότερον , καὶ κηδεμόνά σου καὶ προνο-ζοντα . Αὐτὸς γὰρ σου κύριος καὶ πατήρ , καὶ πάντα αὐτὸς σοι δέδωκε . Καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ · καὶ
Lemmas: ἰά . ἰχώρ πῶς οὐδείς αἰσθητός , πῶς οὐδείς σωματικός , ἀλλά πᾶς νοερός ; Πῶς γάρ ὁ νύμφη θυγάτηρ ὁ αὐτός εἰμί ; πῶς δέ ὁ θυγάτηρ νύμφη ; ἐπί μέν ὁ σωματικός οὐ εἷς οὗτος , ἀλλά ἕτερος οὗτος , καί ἕτερος ἐκεῖνος · ἐπί δέ ὁ θεός ἀμφότερος εἷς . αὐτός γάρ αὐτός ἀναγεννάω διά ὁ βάπτισμα , αὐτός αὐτός καί ἡμόδαστο . ἀκούω , θυγάτηρ , καί ὁράω . αὐτός οὗτος παρέχω , καί διδασκαλία ὁ διά ὁ ῥῆμα , καί διά ὁ διά ὁ θαῦμα , καί ὁ διά ὁ πίστις · καί ὁ μέν δίδωμι , καί ὁ δέ ἐπαγγέλλω . ἀκούω τοίνυν ὁ ῥῆμα ὁ ἐμέω , ὁράω ἐγώ ὁ θαῦμα καί ὁ ἔργον , καί ἀναγιγνώσκω ὁ παραίνεσις . καί δράω ποῖος παράγγελμα ποιέω πρῶτος . ἐπιλήθω ὁ λαός σύ καί ὁ οἶκος ὁ πατήρ σύ . ἐπεί γάρ ἐκ ἔθνος οὗτος ἡμόδαστο , οὗτος αὐτός πρῶτος παραγγέλλω , ἄπειμι ὁ συνήθεια ἐκεῖνος , ἀφίημι ὁ μνήμη , ἐκβάλλω αὐτός ὁ διαίνω , μή μόνος αὐτός φεύγω , ἀλλά μηδέ μιμνήσκω αὐτός παραινέω . καί ἐπιλήθω ὁ λαός σύ , καί ὁ οἶκος ὁ πατήρ σύ . ὅταν δέ εἶπον καί λαός , καί οἶκος , πᾶς ὁ ἐκεῖ πράσσω λέγω παρά αὐτός , καί βίος καί δόγμα . καί ἐπιθυμέω ὁ βασιλεύς ὁ κάλλος σύ . ἰχώρ ὅτι οὖον περί σωματικός κάλλος ὁ λόγος · ἄν γάρ οὗτος ποιέω , τότε εἰμί καλός , τότε ὁ βασιλεύς ἐπιθυμέω ὁ κάλλος . καί μήv σωματικός κάλλος οὗτος οὐ ἐργάζομαι . καί γάρ ἐν ἄπιστος ὁράω κάλλος σωματικός , καί γυνή έμμορφος Ἑλληνίς εἰμί . [ 179 ] ἄλλος ἵνα μανθάνω , ὅτι οὖον περί σωματικός κάλλος ὁ λόγος , ἐκ ὁ ὑπακοή αὐτός συνίστημι · οὗτος φημί · ὁ ὑπακοή δέ οὖον ὁ σωματικός κάλλος συνίστημι , ἀλλά ὁ νοερός . ἐάν γάρ οὗτος ποιέω , φημί , τότε εἰμί καλός , τότε ἐπι-ράστος ὁ νυμφίος . ὅτι2 αὐτός σύ εἰμί Κύριος . ἰδού ὁ πατήρ καί νυμφίος καί δεσπότης ἀναφαίνω . Ἐπειδή γάρ ἐπιτάσσω ἀφίημι πατήρ , ἐπιλανθάνομαι λαός , ἐκβάλλω ὁ συνήθεια , δείκνυμι ὁ ἐπίταγμα ὁ δικαίωμα μέγας εἰμί , καί πολύς εἰμί ὁ ἀκολουθία ὁ λόγος , καί ὀφείλω οὗτος γίγνομαι . εἰμί γάρ καί πατήρ σύ αὐτός , καί νυμφίος αὐτός , καί κύριος αὐτός , Δίκαιος ἄν εἰμί πᾶς ἐκεῖνος ἀφίημι , τοῦτῳ ἑαυτοῦ ἀνατίθημι . καί οὐ εἶπον , ὅτι2 αὐτός σύ εἰμί πατήρ · ἀλλά , ὅτι2 αὐτός σύ εἰμί Κύριος , ἵνα τοῦτῳ μάλιστα αὐτός καθίημι · ὅτι καί κύριος , καί δεσπότης καί πατήρ σύ αἱρέω γίγνομαι καί νυμφίος · μᾶλλον δέ καί αὐτός ὁ γίγνομαι κύριος πολύς χρησιεις εἰμί καί φιλανθρωπία , ὁ ὁ δαίμων δούλιος , καί ὑπό ὁ πλάνης πατέω , οὗτος ἔρχομαι αὐτός . οὖον μόνος δέ δούλιος , ἀλλά καί θυγάτηρ καί νύμφη ποιέω . ἐπιλήθω ὁ λαός σύ , καί ὁ οἶκος ὁ πατήρ σύ . οὖον γάρ πρός ἀλλότριος τείνω ἔργον , ἀλλά πρός ὁ ποιέω σύ , καί πᾶς ἐκεῖνος οἰκεῖος , καί κηδεμόνας σύ καί προνο-ζοειντα . αὐτός γάρ σύ κύριος καί πατήρ , καί πᾶς αὐτός σύ δίδωμι . καί προσκυνέω αὐτός · καί