joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0416.2
Τοῦτο ψυχῆς γενναίας δεῖγμα , τοῦτο φιλοσόφου διανοίας , ἡνίκα ἄν ταῦτα πανναχῆδεν παρίχενται , μὴ καταφεύγειν εἰς ἀνθρωπίνην συμμαχίαν , μηδὲ εἰς λογισμοὺς θνητούς , ἀλλὰ πρὸς τὸν οὐρανὸν ὁρᾶν , καὶ πανταχοῦ παρόντα καλεῖν τὸν Θεόν , μηδὲ τῆς ἀθυμίας γίνεσθαι , καὶ τοῦ θορύβου , καὶ τῆς ταραχῆς . Καὶ ὅρα πῶς ἄξιως ἐαυτοῦ τὸν λόγον κατασκευάζει . Οὐ γὰρ εἶπε , Τὸ καὶ τὸ κατώρθωσα , καὶ τὴν τὴν δικαιοσύνην εἰργασάμην · ἀλλὰ τί ; Θεὸς μου εἰ σὺ , μέγιστον δικαίωμα συμμαχίας · προβαλλόμενος τὸ πρὸς Διοπότην καταφεύγειν , καὶ Δημιουργὸν , καὶ Βασιλέα . Ἐνώτισαι , Κύριε , τὴν γων τῆς δετήσεώς μου , Κύριε , Κύριε , δύναμια τῆς σωτηρίας μου . Αὐνίμια τῆς σωτηρίας εἶπε , δείκνυς ὅτι ἐστι καὶ δύναμια κολάσεως καὶ τιμωρίας . Ἄλλ’ ἐμοὶ τὴν δύναμιν τῆς σωτηρίας , φησί , παρέσχες . Δύνασαι μὲν γὰρ καὶ κακῶς ποιεῖν καὶ ἀναστρεῖν · ἀλλ’ ἀεὶ πρὸς σωτηρίαν τὴν ἐμὴν ἔχρησο τῇ δυνάμει σου . Καὶ ὅρα τὸν πόθον τοῦ λέγοντος . Τῷ γὰρ διπλασιασμῷ καὶ τῷ προσθεῖναι , Τῆς σωτηρίας μου , πολλὴν δείκνυσι τὴν διάθεσιν . Ἐπεσκήψα ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου ἐν ἡμέρᾳ πολέμου . Εἶδες τὴν εὐχάριστον ψυχήν ; Τῶν προτέρων ἀναμνήσκει ἐαυτόν , ὅτι ἐν ἀσφαλείᾳ κατέστησεν αὐτόν . Τοῦτο γὰρ ἐστὶ τὸ , Ἐπεσκήψα . Καὶ ὅρα τὸ εὐχολον τοῦ Θεοῦ πῶς δεῖχνυσιν . Οὐ γὰρ εἶπε , Πρὸ τούτου , ἀλλ’ , Ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ , φησίν , ὅτε τὰ δεινὰ ἦρτο , ὅτε ἡ παράταξις ἦν , ὅτε περὶ τῶν ἐχθρῶν ἐνδιένουντο , τότε με ἐν ἀσφαλείᾳ κατέστησας . Οὐ γὰρ παρασκευὴς ἢ παρακλητεύσεως δεῖται ὁ Θεὸς πάντα εἰδώς , τὰ τε παρόντα , τὰ τε μέλλοντα , τὰ τε γεγονότα , καὶ πάντα δυνάμενος , καὶ ἀεὶ παρεστὼς ἕτοιμος εἰς βοήθειαν . Εἶτα δηλῶν τὴν ὑπερβολὴν τῆς [ 423 ] νίκης καὶ τῆς ἀσφαλείας , οὐχ εἶπεν , Ἐσωσάς με · ἀλλὰ τί ; Ἐπεσκήψας · τούτεστιν , οὐδὲ τὸ τυχὸν λυτήριον ὑπομεῖναι ἐποίησας , οὐδὲ ὅσον ἀπὸ καύματος · ἀλλ’ ἐν τοιαύτῃ κατέστησας ἀσφαλείᾳ , καὶ μετὰ τῆς ἀσφαλείας ἐν ἡσυχίᾳ καὶ ἀνέσει , ὡς μηδὲ τυχεῖν θέρους τινὸς λυπούσης , ἀλλὰ σκιᾷ ἐντρυφῆν , τούτεστι , τῇ τῶν δεινῶν ἀπελλαγῇ καὶ ἐλευθερίᾳ . Διὰ τοῦτο ἐπήγαγε τὸ , Ἐπεσκήψας , τοῦτό γε αὐτὸ δηλῶν , καὶ τὸ εὐχολον τῆς βοηθείας τοῦ Θεοῦ δείκνυς , διὰ τοῦ τῆς σκιᾶς ὀνόματος , ὅτι ἀνεὶ ἔλεγεν , Ἀρκεῖ παρεῖναι σε μόνον , καὶ πάντα λελυται . Μὴ παραδῷς με , Κύριε , ἀπὸ τῆς ἐπιθυμίας μου ἁμαρτωλῶ . Ἄλλος , Μὴ δῷς , Κύριε , τὰς ἐπιθυμίας τοῦ παρανόμου . Ὁ δὲ λέγει , τοῦτό ἐστι · Μὴ δῷς ἀπὸ τῆς ἐπιθυμίας τῆς · κατ’ ἐμοῦ , τούτεστιν , ἂ ἐπιθυμεῖ ἐμοί · ταῦτα μὴ ἄρξῃς αὐτὸν πληρώσαι . Καὶ οὐχ εἶπεν , Ἄ ἐπιθυμεῖ , ἀλλ’ , Ἀπὸ τῆς ἐπιθυμίας μου ,
Lemmas: οὗτος Ψυχή γενναῖος δεῖγμα , οὗτος φιλόσοφος διάνοια , ἡνίκα ἄν οὗτος πανναχῆδεν παρέχω , μή καταφεύγω εἰς ἀνθρώπινος συμμαχία , μηδέ εἰς λογισμός θνητός , ἀλλά πρός ὁ οὐρανός ὁράω , καί πανταχοῦ πάρειμι καλέω ὁ Θεός , μηδέ ὁ ἀθυμία γίγνομαι , καί ὁ θόρυβος , καί ὁ ταραχή . καί ὁράω πῶς ἀξίως ἑαυτοῦ ὁ λόγος κατασκευάζω . οὖον γάρ εἶπον , ὁ καί ὁ κατορθόω , καί ὁ ὁ δικαιοσύνη ἐργάζομαι · ἀλλά τίς ; θεός ἐγώ εἰμί σύ , μέγας δικαίωμα συμμαχία · προβάλλω ὁ πρός διοποτος καταφεύγω , καί Δημιουργός , καί Βασιλεύς . ἐνωτίζομαι , κύριος , ὁ γῆ ὁ δετήσεώς ἐγώ , κύριος , κύριος , δύναμια ὁ σωτηρία ἐγώ . αυνιεις ὁ σωτηρία εἶπον , δείκνυμι ὅτι εἰμί καί δύναμια κόλασις καί τιμωρία . ἄλλος ἐγώ ὁ δύναμις ὁ σωτηρία , φημί , παρέχω . δύναμαι μέν γάρ καί κακῶς ποιέω καί ἀνίστημι · ἀλλά ἀεί πρός σωτηρία ὁ ἐμός χράω ὁ δύναμις σύ . καί ὁράω ὁ πόθος ὁ λέγω . ὁ γάρ διπλασιασμός καί ὁ προστίθημι , ὁ σωτηρία ἐγώ , πολύς δείκνυμι ὁ διάθεσις . Ἐπεσκήψα ἐπί ὁ κεφαλή ἐγώ ἐν ἡμέρα πόλεμος . εἶδον ὁ εὐχάριστος Ψυχή ; ὁ πρότερος ἀναμιμνήσκω ἑαυτοῦ , ὅτι ἐν ἀσφάλεια καθίστημι αὐτός . οὗτος γάρ εἰμί ὁ , Ἐπεσκήψα . καί ὁράω ὁ ευχολος ὁ Θεός πῶς δείκνυμι . οὖον γάρ εἶπον , πρό οὗτος , ἀλλά , ἐν αὐτός ὁ ἡμέρα , φημί , ὅτε ὁ δεινός αἴρω , ὅτε ὁ παράταξις εἰμί , ὅτε περί ὁ ἐχθρός ἐνδινέω , τότε ἐγώ ἐν ἀσφάλεια καθίστημι . οὖον γάρ παρασκευή ἢ παρακλήτευσις δήω ὁ θεός πᾶς οἶδα , ὁ τε πάρειμι , ὁ τε μέλλω , ὁ τε γίγνομαι , καί πᾶς δύναμαι , καί ἀεί παρίστημι ἑτοῖμος εἰς βοήθεια . εἶτα δηλόω ὁ ὑπερβολή ὁ [ 423 ] Νίκη καί ὁ ἀσφάλεια , οὐ εἶπον , σῴζω ἐγώ · ἀλλά τίς ; Ἐπεσκήψας · τουτέστιν , οὐδέ ὁ τυγχάνω λυτήριος ὑπομένω ποιέω , οὐδέ ὅσος ἀπό καῦμα · ἀλλά ἐν τοιοῦτος καθίστημι ἀσφάλεια , καί μετά ὁ ἀσφάλεια ἐν ἡσυχία καί ἄνεσις , ὡς μηδέ τυγχάνω θέρος τις λυπέω , ἀλλά σκιά ἐντρυφής , τουτέστι , ὁ ὁ δεινός ἀπελλαγῇ καί ἐλευθερία . Ζεύς οὗτος ἐπάγω ὁ , Ἐπεσκήψας , οὗτος γε αὐτός δηλόω , καί ὁ ευχολος ὁ βοήθεια ὁ Θεός δείκνυμι , διά ὁ ὁ σκιά ὄνομα , ὅτι ἀνίημι λέγω , ἀρκέω πάρειμι σύ μόνος , καί πᾶς λύω . μή παραδίδωμι ἐγώ , κύριος , ἀπό ὁ ἐπιθυμία ἐγώ ἁμαρτωλός . ἄλλος , μή δίδωμι , κύριος , ὁ ἐπιθυμία ὁ παράνομος . ὁ δέ λέγω , οὗτος εἰμί · μή δίδωμι ἀπό ὁ ἐπιθυμία ὁ · κατά ἐγώ , τουτέστιν , ὅς ἐπιθυμέω ἐγώ · οὗτος μή ἄρχω αὐτός πληρόω . καί οὐ εἶπον , ὅς ἐπιθυμέω , ἀλλά , ἀπό ὁ ἐπιθυμία ἐγώ ,