joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0256.1
τοῦ διὰ τῶν ἔργων ἀποκρουσαμένου μὲν τὴν παρὰ τοῦ θεοῦ ῥοπὴν , ἐπιστасаμένου δὲ τὴν θελητὸν πληγήν . Καὶ ἐνεδύσατο κατάρην ὡς ἱμάτιον , καὶ εἰσῆλθεν ὡσεὶ ὕδωρ εἰς τὰ ἔγκατα αὐτοῦ , καὶ ὡσεὶ ἔλαιον ἐν τοῖς ὀστέοις αὐτοῦ . Ἐνταῦθα καὶ τὸ σφοδρὸν τῆς πληγῆς , καὶ τὸ μόνιμον τῆς τιμωρίας ἐνδείκνυται , δηλῶν ὅτι πᾶσιν ἀνθρώποις τὰ κακὰ ὀκνοῦν καὶ παρὰ τῆς οἰκείας γνώμης , οἱ διὰ τῶν ἔργων καὶ τῶν πράξεων τὰ μὲν ἀγαθὰ διακροῦνται , ταῖς δὲ τιμωρίαις ἑαυτοὺς ἐπεμβαλοῦσι . Γενήσθω αὐτῷ ὡς ἱμάτιον , ὁ περιβάλλεται , καὶ ὡσεὶ ζώνη , ἣν διαπαντὸς περιζώννυται . Τοῦτο δὲ φησι , δεικνὺς τὴν ἄρατον τοῦ θεοῦ ὀργήν , τὴν μετελεουμένην τοὺς τοιούτους . Ὁ δὲ λέγει τοῦτο ἑαυτῷ · Οὕτως αὐτοῖς τὰ κακὰ καθέξει , ὡς μὴδὲ μεταβολὴν τινα σχεῖν · ἀλλ’ ἐναποστηριχθήσεται a ἐν αὐτοῖς , καὶ μείνει βέβαια . Εἶτα δεικνὺς ὅτι πονηρίαν κολάζει , καὶ κακίαν διορθοῦται , καὶ ὅτι οὐ κατ’ ἑκείνου μόνου , ἀλλὰ κατὰ πάντων τῶν ὑπευθύνων τοῖς λεγομένοις δυνάμιν ἡ τοιαύτη κείσεται ψήφος , ἐπήγαγε · Τοῦτο τὸ ἔργον τῶν ἐνδιαβαλλόντων με παρὰ Κυρίῳ . Τοιγαροῦν , αὕτη ἡ τιμωρία , αὕτη ἡ γὰρ τῶν ἀνθισταμένων μοι , τῶν ἐπιβουλευόντων , τῶν πολεμοῦντων , Καὶ τῶν λαλοῦντων πονηρὰ κατὰ τῆς ψυχῆς μου . Ἄρα καὶ ῥημάτων εἰσὶν εὐθύναι , καὶ εὐθύναι πικρόταται , δ’ . Ἀπαρτίσας τοίνυν τὸν περὶ ἐκείνου λόγον , ἐπὶ τὸν θεὸν καταφεύγει πάλιν ὑπὲρ τῆς εἰς αὐτὸν ἀντιλήψεως . Οὐδὲ γὰρ μέχρι τῆς τιμωρίας τῶν ἐπιβουλευόντων ἵσταται , ἀλλὰ δεικνὺς ὅτι οἱ κακῶς πάσχοντες καὶ τιμωρῶν ἔχουσι ὑπὲρ ὧν ἀδικούται , καὶ αὐτοὶ πολλῆς τυγχάνουσι τῆς ἀντιλήψεως , ἐπάγει λέγων · Καὶ σὺ , Κύριε,ποίησόν μετ’ ἐμοῦ , ἔνεκεν τοῦ ὀνόματός σου . Ὅρα εὐγνωμοσύνην , ὅρα ταπεινοφροσύνην . Καίτοι γε ἰκανὴν ἔχεν b εἰς συγγορίαν ἀφορμὴν τὸ κακῶς παθεῖν ( καὶ γὰρ τοῦτο πολλοῖς τῶν Γραφῶν ἐστὶν ἰδεῖν , ὅτι οἱ κακῶς πάσχοντες ἀδίκως παρὰ ἀνθρώπων , πλείονα ἔχουσι παρρησίαν ἀφορμὴν πρὸς τὸ τυχεῖν τῆς παρὰ τοῦ θεοῦ ῥοπῆς ) , ἀλλ’ οὕτως ἀφεῖς τοῦτο εἰπεῖν , ἐπὶ τὴν φιλανθρωπίαν μόνην τοῦ θεοῦ καταφεύγει καὶ λέγει · Ποίησον μετ’ ἐμοῦ ἔνεκεν τοῦ ὀνόματός σου · μονοῦχὴ τοῦτο λέγων · Οὐχ ἐπειδὴ ἀξίός εἰμι , ἀλλὰ διὰ σεαυτὸν , ὅτι φιλάνθρωπος εἶ καὶ ἐλεήμων . Διὸ καὶ ἐπάγει · Ὅτι χρηστὸν τὸ ἔλεός [ 248 ] σου . Καὶ καλῶς εἶπεν , Ὅτι χρηστὸν τὸ ἔλεός σου . Τὸ γὰρ τῶν ἀνθρώπων οὐ τοιοῦτον πολλοχοῦ · ἔστι γὰρ ὅπου καὶ ἐπὶ βλάβῃ τούτῳ χέχρηται , καὶ ἐπὶ διαφθορᾷ · ἀλλ’ ὁ θεὸς πανταχοῦ πρὸς τὸ συμφέρον . Ῥύσαι με , ὅτι πτωχὸς καὶ πέντης εἰμὶ ἐγώ , καὶ ἡ καρδία μου τεθράπται ἐντὸς μου . Ὅρᾶς αὐτὸν πάλιν ἀξιοῦντα σωθῆναι , οὐχ ὡς ἀξίου , οὐδὲ ὡς δικαίου , ἀλλ’ ὡς ἀνατραπέντα παντελῶς , ὡς κατειργασμένου , ὡς μυρία παθόντα κακά · Καὶ ἡ καρδία μου τεθράπται ἐντὸς μου . Τοιαύτη γὰρ τῶν συμφορῶν ἡ δύναμις · οὐ σῶμα λυμαίνεται μόνον , ἀλλὰ καὶ ψυχὴν θορυβεῖ . Ὡς σκιά , ἐν τῷ ἐκκλίνει αὐτήν , ἀντανηρέθη , ἐξετινάχθην ὡσεὶ ἀκρίδες . Τὸ σφοδρὸν τῆς ἐπιβουλῆς τῶν ἀδικησάντων λέγει , τὴν κακουργίαν τὴν ἄρατον , καὶ τὴν παρ’ ἑαυτοῦ πάλιν γενομένην ἐν τοῖς
Lemmas: ὁ διά ὁ ἔργον ἀποκρούω μέν ὁ παρά ὁ θεός ῥοπή , ἐφίστημι δέ ὁ θελητός πληγή . καί ἐνδύω κατάρα ὡς ἱμάτιον , καί εἰσέρχομαι ὡσεί ὕδωρ εἰς ὁ ἔγκατα αὐτός , καί ὡσεί ἔλαιον ἐν ὁ ὀστέον αὐτός . ἐνταῦθα καί ὁ σφοδρός ὁ πληγή , καί ὁ μόνιμος ὁ τιμωρία ἐνδείκνυμι , δηλόω ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ὁ κακός ὀκνέω καί παρά ὁ οἰκεῖος γνώμη , ὁ διά ὁ ἔργον καί ὁ πρᾶξις ὁ μέν ἀγαθός διακρούω , ὁ δέ τιμωρία ἑαυτοῦ ἐπεμβάλλω . Γενήσθω αὐτός ὡς ἱμάτιον , ὁ περιβάλλω , καί ὡσεί ζώνη , ὅς διαπαντός περιζώννυμαι . οὗτος δέ φημί , δείκνυμι ὁ ἀείρω ὁ θεός ὀργή , ὁ μετέρχομαι ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ λέγω οὗτος ἑαυτοῦ · οὕτως αὐτός ὁ κακός κατέχω , ὡς μηδέ μεταβολή τις ἔχω · ἀλλά ἐναποστηρίζομαι a ἐν αὐτός , καί μένω βέβαιος . εἶτα δείκνυμι ὅτι πονηρία κολάζω , καί κακία διορθόω , καί ὅτι οὖον κατά ἑκεῖνος μόνος , ἀλλά κατά πᾶς ὁ ὑπεύθυνος ὁ λέγω δυνάμις ὁ τοιοῦτος κεῖμαι ψήφος , ἐπάγω · οὗτος ὁ ἔργον ὁ ἐνδιαβάλλω ἐγώ παρά κύριος . τοιγάρ , οὗτος ὁ τιμωρία , οὗτος ὁ γάρ ὁ ἀνθίστημι ἐγώ , ὁ ἐπιβουλεύω , ὁ πολεμέω , καί ὁ λαλέω πονηρός κατά ὁ Ψυχή ἐγώ . ἄρας καί ῥῆμα εἰμί εὐθύνω , καί εὐθύνω πικρός , δέ . ἀπαρτίζω τοίνυν ὁ περί ἐκεῖνος λόγος , ἐπί ὁ θεός καταφεύγω πάλιν ὑπέρ ὁ εἰς αὐτός ἀντίληψις . οὐδέ γάρ μέχρι ὁ τιμωρία ὁ ἐπιβουλεύω ἵστημι , ἀλλά δείκνυμι ὅτι ὁ κακῶς πάσχω καί τιμωρέω ἔχω ὑπέρ ὅς ἀδικέω , καί αὐτός πολύς τυγχάνω ὁ ἀντίληψις , ἐπάγω λέγω · καί σύ , κυριε,ποιιημι μετά ἐγώ , ἐνέλκω ὁ ὄνομα σύ . Ὅρας εὐγνωμοσύνη , ὁράω ταπεινοφροσύνη . καίτοι γε ἱκανός ἔχω b εἰς συγγορίαν ἀφορμή ὁ κακῶς πάσχω ( καί γάρ οὗτος πολύς ὁ Γραφής εἰμί ὁράω , ὅτι ὁ κακῶς πάσχω ἄδικος παρά ἄνθρωπος , πλείων ἔχω παρρησία ἀφορμή πρός ὁ τυγχάνω ὁ παρά ὁ θεός ῥοπή ) , ἀλλά οὕτως ἀφίημι οὗτος εἶπον , ἐπί ὁ φιλανθρωπία μόνος ὁ θεός καταφεύγω καί λέγω · Ποίησος μετά ἐγώ ἐνέλκω ὁ ὄνομα σύ · μονοῦχος οὗτος λέγω · οὐχ ἐπεί Ἀξιός εἰμί , ἀλλά διά σαυτοῦ , ὅτι φιλάνθρωπος εἰμί καί ἐλεήμων . Διὸ καί ἐπάγω · ὅτι2 χρηστός ὁ ἔλεος [ 248 ] σύ . καί καλῶς εἶπον , ὅτι2 χρηστός ὁ ἔλεος σύ . ὁ γάρ ὁ ἄνθρωπος οὖον τοιοῦτος πολλοχοω · εἰμί γάρ ὅπου καί ἐπί βλάβη οὗτος χράω , καί ἐπί διαφθορά · ἀλλά ὁ θεός πανταχοῦ πρός ὁ συμφέρω . ῥύομαι ἐγώ , ὅτι πτωχός καί πέντη εἰμί ἐγώ , καί ὁ καρδία ἐγώ τρέφω ἐντός ἐγώ . ὁράω αὐτός πάλιν ἄξιος σῴζω , οὐ ὡς ἄξιος , οὐδέ ὡς Δίκαιος , ἀλλά ὡς ἀνατρέπω παντελῶς , ὡς κατεργάζομαι , ὡς μυρίος πάθος κακός · καί ὁ καρδία ἐγώ τρέφω ἐντός ἐγώ . τοιοῦτος γάρ ὁ συμφορά ὁ δύναμις · οὖον σῶμα λυμαίνομαι μόνος , ἀλλά καί ψυχή θορυβέω . ὡς σκιά , ἐν ὁ ἐκκλίνω αὐτός , ἀνταναίρω , ἐκτινάσσω ὡσεί ἀκρίς . ὁ σφοδρός ὁ ἐπιβουλή ὁ ἀδικέω λέγω , ὁ κακουργία ὁ ἀείρω , καί ὁ παρά ἑαυτοῦ πάλιν γίγνομαι ἐν ὁ