joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0484.4
ἀρχῶν τοίνυν ἡς , εὐχαρίστησε τῷ φιλανθρώπῳ Θεῷ , ὅτι ἔλαβες ἀφορμὴν τοσαύτης ἐπιμελείας · κἂν ἀρχόμενος , πάλιν εὐχαρίστησε , ὅτι ἔχεις τὸν ἐπιμελούμενον , καὶ οὐχ ἀφέντα σε ὑπὸ τῶν πονηρῶν ἐπιβουλεύεσθαι α . Κἂν εἰς γῆρας ἔλθῃς , κἂν νέος ἡς , εὐχαρίστησε τῷ Θεῷ . Τοῦτο γὰρ μάλιστα διὰ πάντων ὁ ψαλμὸς οὕτως κατασκευάζει , ὅτι δεῖ ὑπὲρ ἀπάντων αἰνεῖν αὐτόν , κἂν ἀρχῶν ἡς , κἂν τοῦ λαοῦ ἡς . Διὰ καὶ τοῦτο ὁρῶν , Καὶ πάντες , εἶπε , λαοί . Κἂν νέος , [ 497 ] φησίν , ἡς , κἂν γεγηρακώς , κἂν γυνή , κἂν ἀνήρ . Ὅτι θυσίαν τὸ ὄνομα αὐτοῦ μόνου . Ἄλλος , Ὅτι ὑπὲρ ἔχον b . Ἡ ἐξομολόγησις αὐτοῦ ἐπὶ γῆς καὶ οὐρανοῦ . Ἄλλος , Καὶ ὁ ὕμνος αὐτοῦ . Καὶ ὑψώσει κάρας λαοῦ αὐτοῦ . Ὕμνος πᾶσι τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ , τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ , λαῷ ἐγγίζοντι αὐτῷ . Ὁ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν · Ἐδεῖξα μὲν καὶ ἀπὸ τῶν ὁρωμένων ἀπάντων αὐτοῦ τὴν κηδεμονίαν , τὴν δόξαν , τὴν μεγαλωσύνην · δεῖ δὲ αὐτὸν αἰνεῖν οὐ διὰ ταῦτα μόνον , ἀλλὰ καὶ τούτων χωρὶς . Καὶ γὰρ καὶ πρὸ τούτων , καὶ τούτων ἄνευ , συγκεχληρωται αὐτῷ τὸ ὕψος καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ παρὰ πάντων εὐχαριστία . Τὸ καὶ , Αὐτοῦ μόνου , πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν οὐχ ὀντως c δεῖν εἶπον . Εἶτα ἀνάγων ἐπὶ μεῖζονα τὸν ἀκροατὴν ἔννοιαν , πάλιν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπὶ τὸν οὐρανὸν αὐτὸν μετατίθησιν . Ὡσπερ γὰρ ἀρχόμενος ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ πρὸς τὴν γῆν κατέβη , οὕτως ἀπὸ τῶν ὁρωμένων ἀπάντων ἀνάγει πάλιν αὐτὸν ὑπὲρ τῶν οὐρανῶν , λέγων · Ἡ ἐξομολόγησις αὐτοῦ ἐπὶ γῆς καὶ οὐρανοῦ . Τοῦτ' ἐστίν , εἰ καὶ αἱ ἄνω δυνάμεις αἱ ἀόρατοι καὶ νοεραὶ οὐ παύονται εὐχαριστεῖν καὶ ἀναγιγνώσκει , ἀλλ' ὅμως ὁ τοσοῦτος καὶ τριχούτος Θεὸς κατηξίωσα λαβὼν αὐτοῦ καὶ ἡμᾶς ὀνομάσαι , καὶ οὐχ ὀνομάσαι μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπάραι καὶ ὑψῶσαι . Διὸ καὶ ἐπηγάγε · Καὶ ὑψώσει κέρας λαοῦ αὐτοῦ , ταύτην πάλιν αὐτοὺς ἐπισπώμενος πρὸς μεῖζονα αὐτοῦ θεραπείαν , δεῖκνὺς ὅτι οὐ τῆς παρ' αὐτῶν δεόμενος θεραπείας , ( πῶς γὰρ ὁ φύσει συγκεκληρωμένην ἔχων τὴν δόξαν καὶ τοσαύτην κτίσιον ὑποστεγαμένην ; ) ἀλλὰ δι' ἀγαθότητα μόνην ψυκώσατο αὐτοὺς ἑαυτῷ , καὶ περιφανεῖς ἐποίησε καὶ λαμπροὺς πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης . Ὅπερ οὖν καὶ ὁρῶν ἔλεγεν · Ὕμνος πᾶσι τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ , τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ , λαῷ ἐγγίζοντι αὐτῷ . Ἴνα γὰρ μὴ ταύτην πάλιν ῥαθυμοτέρας ποίησις καὶ ὑπτιωτέρας τῷ λέγειν , καὶ λαὸς αὐτοῦ , καὶ τοῦτο μόνῃ θαρροῦντες τῆς κατὰ ψυχὴν ἀμελῶσι τῆς ἀρετῆς · εἶπιν , Ὕμνος πᾶσιν , οὐχ ἁπλῶς εἶπε , Τοῖς ἀνθρώποις , ἀλλὰ , Τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ · καὶ πάλιν εἶπιν , Τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ , προσέθηκε , Λαῷ ἐγγίζοντι αὐτῷ . Ἕτερος δὲ ἐρμηνευτής , ἀντὶ τοῦ Ὕμνος , Ἐπαῖνον εἶπεν . Ὁ τοίνυν λέγε , τοιοῦτόν ἐστιν · Ἄν ἦτε ὅσιοι , Ἔαν ἐγγίζητε αὐτῷ , πολλῆς ἀπολαύσετε δόξης . Τὰ μὲν γὰρ αὐτοῦ πάντα διαρχή d ἐστιν , οὕτω πλουτοῦντος καὶ τοσαύτην
Lemmas: ἀρχή τοίνυν εἰμί , εὐχαριστέω ὁ φιλάνθρωπον Θεός , ὅτι λαμβάνω ἀφορμή τοσοῦτος ἐπιμέλεια · κἀν ἄρχω , πάλιν εὐχαριστέω , ὅτι ἔχω ὁ ἐπιμελέομαι , καί οὐ ἀφίημι σύ ὑπό ὁ πονηρός ἐπιβουλεύω ὅς . κἀν εἰς γῆρας ἔρχομαι , κἀν νέος εἰμί , εὐχαριστέω ὁ Θεός . οὗτος γάρ μάλιστα διά πᾶς ὁ ψαλμός οὕτως κατασκευάζω , ὅτι δεῖ ὑπέρ ἀπαντάω αἰνέω αὐτός , κἀν ἀρχή εἰμί , κἀν ὁ λαός εἰμί . Ζεύς καί οὗτος ὁράω , καί πᾶς , εἶπον , λαός . κἀν νέος , [ 497 ] φημί , εἰμί , κἀν γηράσκω , κἀν γυνή , κἀν ἀνήρ . ὅτι2 θυσία ὁ ὄνομα αὐτός μόνος . ἄλλος , ὅτι2 ὑπέρ ἔχω b . ὁ ἐξομολόγησις αὐτός ἐπί γῆ καί οὐρανός . ἄλλος , καί ὁ ὕμνος αὐτός . καί ὑψόω Κάρ λαός αὐτός . Ὕμνος πᾶς ὁ ὅσιος αὐτός , ὁ υἱός Ἰσραήλ , λαός ἐγγίζω αὐτός . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · δείκνυμι μέν καί ἀπό ὁ ὁράω ἀπαντάω αὐτός ὁ κηδεμονία , ὁ δόξα , ὁ μεγαλωσύνη · δεῖ δέ αὐτός αἰνέω οὖον διά οὗτος μόνος , ἀλλά καί οὗτος Χωρὶς . καί γάρ καί πρό οὗτος , καί οὗτος ἄνευ , συγκεχληρωται αὐτός ὁ ὕψος καί ὁ δόξα καί ὁ παρά πᾶς εὐχαριστία . ὁ καί , αὐτός μόνος , πρός ἀντιδιαστολή ὁ οὐ ὀντως c δήω εἶπον . εἶτα ἀνάγω ἐπί μείζων ὁ ἀκροατής ἔννοια , πάλιν ἀπό ὁ γῆ ἐπί ὁ οὐρανός αὐτός μετατίθημι . ὡς γάρ ἄρχω ἀπό ὁ οὐρανός πρός ὁ γῆ καταβαίνω , οὕτως ἀπό ὁ ὁράω ἀπαντάω ἀνάγω πάλιν αὐτός ὑπέρ ὁ οὐρανός , λέγω · ὁ ἐξομολόγησις αὐτός ἐπί γῆ καί οὐρανός . οὗτος εἰμί , εἰμί καί ὁ ἄνω δύναμις ὁ ἀόρατος καί νοερός οὖον παύω εὐχαριστέω καί ἀναγιγνώσκω , ἀλλά ὅμως ὁ τοσοῦτος καί τριχόω θεός καταξιώνω λαμβάνω αὐτός καί ἐγώ ὀνομάζω , καί οὐ ὀνομάζω μόνος , ἀλλά καί ἐπαίρω καί ὑψόω . Διὸ καί ἐπάγω · καί ὑψόω κέρας λαός αὐτός , οὗτος πάλιν αὐτός ἐπισπάω πρός μείζων αὐτός θεραπεία , δείκνυμι ὅτι οὖον ὁ παρά αὐτός δήω θεραπεία , ( πῶς γάρ ὁ φύσις συγκληρόω ἔχω ὁ δόξα καί τοσοῦτος κτίζω ὑφίστημι ; ) ἀλλά διά ἀγαθότης μόνος ψύχω αὐτός ἑαυτοῦ , καί περιφανής ποιέω καί λαμπρός πανταχοῦ ὁ οἰκέω . ὅπερ οὖν καί ὁράω λέγω · Ὕμνος πᾶς ὁ ὅσιος αὐτός , ὁ υἱός Ἰσραήλ , λαός ἐγγίζω αὐτός . ἵνα γάρ μή οὗτος πάλιν ῥάθυμος ποίησις καί ὕπτιος ὁ λέγω , καί λαός αὐτός , καί οὗτος μόνος θαρσέω ὁ κατά ψυχή ἀμελέω ὁ ἀρετή · εἶπον , Ὕμνος πᾶς , οὐ ἁπλόος εἶπον , ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά , ὁ ὅσιος αὐτός · καί πάλιν εἶπον , ὁ υἱός Ἰσραήλ , προστίθημι , λαός ἐγγίζω αὐτός . ἕτερος δέ ἑρμηνευτής , ἀντί ὁ Ὕμνος , Ἔπαινος εἶπον . ὁ τοίνυν λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ἄν εἰμί ὅσιος , ἐάω ἐγγίζω αὐτός , πολύς ἀπολαύω δόξα . ὁ μέν γάρ αὐτός πᾶς διάρχω d εἰμί , οὗτος πλουτέω καί τοσοῦτος