joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0145.1
ταύτην τῶν εἰς ἐμὲ εὐεργετημάτων ἀνατίθημι , οὐ νῦν μόνον φθῶν αὐτήν . καὶ ἀναλαβὼν τοὺς λογισμοὺς τὰς εὐεργεσίας , ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν ἕξης χρόνον ὅσον καὶ ψαλῷ τῷ ὀνόματι Κυρίου , ἀνεπίληπτον ἐν τῇ ψυχῇ περιφέρων τὰς εὐεργεσίας τοῦ μέγιστος . 'Η τοιαῦτη τοίνυν ψυχὴ οὐ μόνον κακοὺς ἐμπαιρεῖσα βυεται ῥαδίως τῶν κακῶν , ἀλλὰ καὶ ἀσφαλεστέρα γίνεται , εἰς τὸ μηκέτι τοὺς ὁμοίους περιπέσεσθαι . 'Οταν γὰρ ἐπὶ μνήμης ἀεὶ φέρῃ τὴν εὐεργεσίαν , δήλον ὅτι καὶ τὰ δυσχερῆ ἐπὶ μνήμης ἔχει , ὧν ἀπαλλαγείσα ἐτυχε τῆς εὐεργεσίας . " Ἐγὼν δὲ καὶ τὴν μνήμην τῶν κακῶν , ἀναλογίζεται ἐπιμελῶς , πόθεν ταῦτα συνέπεσεν αὐτῷ , καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν εἰς τὸ τοιοῦτον συνήχθη κακόν καὶ ἀναλογιζόμενος λοιπὸν τεῖγίζει πανταχόθεν ἑαυτόν , ἵνα μὴ ἐπὶ τὰς ὁμοίας περιενεχθῇ συμφοράς · οὕτω τε λοιπὸν τὸν ἑαυτοῦ βίον καλῶς ῥυθμίζων , καὶ παιδαγωγῶν , καὶ τῷ θυσιαμένῳ πολλὴν ἀνομολογεῖ τὴν χάριν · ὥσπερ εὖρε βύστιν , οὕτω καὶ φύλακκα διὰ παντὸς ἔχειν ἐν τοῖς μέλλουσι ἐξεταζόμενος . Ταύτην ζηλώσωμεν καὶ ἡμεῖς , κἂν τινὶ παραπυρώμεν ἀμαρτήματι , ταχέως ἀνανθώμεν , καὶ ποιησώμεθα τὸ σπῖωμα πρὸς τιν ἀσφαλείας , καὶ ἀφορμὴν τοῦ μηκέτι ἀμαρτάνειν . Πῶς οὖν ποιήσεις ; " Ἔχεις διδάσκαλον τὸν Δαυΐδ . " Ἡμαρτετε ; Μὴ νυστάζης ἐπὶ τῇ ἁμαρτία , ἀλλὰ διανάστηθι · ἐννόησον οὖντι , ἀπὶ ἀπέστρεψεν ὁ Θεὸς τὸ πρόσωπον ἀπὸ σοῦ , δτι ἐπελάθесто σου · εἶτα κλαῦσον , στέναξον , λύσσον καὶ' ἐκάστην νύκτα τὴν κλίνην σου δάκρυσι , ἀποπτήξον ἀπὸ τῶν ἔργαζομένων τὴν ἀνομίαν . Καὶ ταῦτα γὰρ μαθήματα τοῦ Δαυΐδ . Εἴπ' μετ' αὐτοῦ . " Ἔως πότε , Κύριε , ἐπιλήση μου εἰς τέλος ; ὅως πότε ἀποστρέψεις τὸ πρόσωπόν σου ἀπ' ἐμοῦ ; Εἴπ' μὴ τῇ γλώσσῃ , ἀλλὰ πολὺ κρότερον τῇ καρδία · εἴπ' καὶ τὰ ἄλλα δικαιώματα τοῦ Δαυΐδ . " Ὅταν εἴπης πάντα , ἐπίπου ἐπὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ , ἔλπισον , μὴ διακρίθης . 'Ὁ τὰρ διακρινόμενος , φησίν , ὁικε κλιδώνι θαλάσσης ἀνεμωμένῳ καὶ βελιζομένῳ . Μὴ γὰρ οἴεσθω , φησίν , ὁ τοιοῦτος , ὅτι λήγεται τι παρὰ Θεοῦ . " Ἄνθρω γὰρ διψυχος , ἀκατάστατος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ . " Ἐπίπου σὺν ἐπὶ [ 128 ] τὸ ἔλεος αὐτοῦ , μηδὲν διακρίνεις , καὶ τεῦξὲ πάντως τῆς αἰτήσεως · τυχὼν δὲ μὴ γένῃ ἀγνώμων περὶ τὸν εὐεργέτην , καὶ ἀχάριστος , ἀλλὰ ποιήσον μνημεῖον τῆς εὐεργεσίας , καὶ ἀνάθεσ' αὐτὸ εὐχάριστον τῇ Δεσποτῇ ὀψῇ . " Ἴσως αὐτὸς οὐκ οἶδας συνθεῖναι · συγχάλεσον τοὺς πέντας , καὶ χρήσαι τὰς γλώσσας αὐτῶν , καὶ σοὶ παρασκευάσονται . Εἰ γὰρ ὅτι ἡβὼ τῆς Δαυϊδίκης ὀψῆς ταύτην ἀκούσεται , ἣν ὑπὲρ σοῦ ἐκεῖνοι μελῳδοῦσιν . " Ὅπερ γὰρ ἡ ἀπὸ διαφόρων χορδῶν τῆς μονόχορδ ἦδον μέλος ἀποτελεῖ , οὕτω καὶ ἡ τῶν πεντῶν ἐκ διαφόρων οὖσα , τῷ εἰσακούοντι τῆς φωνῆς τῶν πεντῶν Θεῷ ἤδύ τι καὶ ἐράσμιον ἡχήσει . Στήσον σεαυτὸ καὶ Θεῷ τοιούτων μνημείων , αὐτῷ μὲν ὑπόμνημα τῆς εὐεργεσίας , σαυτῷ δὲ ἀπόδειξιν τῆς εὐχαριστίας , τῆς εὐγνωμοσύνης , σύμβολον τῆς διηνεκοῦς μνήμης , ἣν ἐγχαρίσων ἔχωμεν , κατεῦθυνέ σου τὸν βίον · μᾶλλον δὲ κατεῦθυνωμεν , ἵνα γενώμεθα καὶ τῆς ἐκεῖθεν ἀξία κληρουχίας τῶν ἀγαθῶν , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: οὗτος ὁ εἰς ἐγώ εὐεργέτημα ἀνατίθημι , οὖον νῦν μόνος φθάνω αὐτός . καί ἀναλαμβάνω ὁ λογισμός ὁ εὐεργεσία , ἀλλά καί εἰς ὁ έξειμι χρόνος ὅσος καί ψάλλω ὁ ὄνομα κύριος , ἀνεπίληπτος ἐν ὁ Ψυχή περιφέρω ὁ εὐεργεσία ὁ μέγας . 'Η τοιοῦτος τοίνυν ψυχή οὖον μόνος κακός ἐμπάρειμι βύω ῥᾳδίως ὁ κακός , ἀλλά καί ἀσφαλής γίγνομαι , εἰς ὁ μηκέτι ὁ ὅμοιος περιπίπτω . 'Οταν γάρ ἐπί μνήμη ἀεί φέρω ὁ εὐεργεσία , δῆλος ὅτι καί ὁ δυσχερής ἐπί μνήμη ἔχω , ὅς ἀπαλλάσσω τυγχάνω ὁ εὐεργεσία . " ἐγώ δέ καί ὁ μνήμη ὁ κακός , ἀναλογίζομαι ἐπιμελής , πόθεν οὗτος συμπίπτω αὐτός , καί διά ποῖος αἴτιος εἰς ὁ τοιοῦτος συνάγω κακός καί ἀναλογίζομαι λοιπός τίζω πανταχόθεν ἑαυτοῦ , ἵνα μή ἐπί ὁ ὅμοιος περιφέρω συμφορά · οὗτος τε λοιπός ὁ ἑαυτοῦ βίος καλῶς ῥυθμίζω , καί παιδαγωγός , καί ὁ θυσιάζω πολύς ἀνομολογέομαι ὁ χάρις · ὥσπερ εὖρος βυειμι , οὗτος καί φύλαξ διά πᾶς ἔχω ἐν ὁ μέλλω ἐξετάζω . οὗτος ζηλόω καί ἐγώ , κἀν τις παραπυρεω ἁμάρτημα , ταχέως ἀνανθέω , καί ποιέω ὁ σπιωμος πρός ὅς ἀσφάλεια , καί ἀφορμή ὁ μηκέτι ἁμαρτάνω . Πῶς οὖν ποιέω ; " ἔχω διδάσκαλος ὁ Δαυΐδ . " ἁμαρτάνω ; μή νυστάζω ἐπί ὁ ἁμαρτία , ἀλλά διανίστημι · ἐννοέω οὖς , ἀπύ ἀποστρέφω ὁ θεός ὁ πρόσωπον ἀπό σύ , δ ἐπιλανθάνομαι σύ · εἶτα καλέω , στενάζω , λύω καὶι ἕκαστος νύξ ὁ κλίνη σύ δάκρυ , ἀποπτήσσω ἀπό ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀνομία . καί οὗτος γάρ μάθημα ὁ Δαυΐδ . εἶπον μετά αὐτός . " ἔως πότε , κύριος , ἐπιλήθω ἐγώ εἰς τέλος ; ὅς πότε ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον σύ ἀπό ἐγώ ; εἶπον μή ὁ γλῶσσα , ἀλλά πολύς κροτερος ὁ καρδία · εἶπον καί ὁ ἄλλος δικαίωμα ὁ Δαυΐδ . " ὅταν εἶπον πᾶς , πίπτω ἐπί ὁ ἔλεος αὐτός , ἐλπίζω , μή διακρίνω . Ὁ ἄρα διακρίνω , φημί , οἶκος κλίδα θάλασσα ἀνεμωμένῳ καί βελιζομένῳ . μή γάρ οἴομαι , φημί , ὁ τοιοῦτος , ὅτι λήγω τίς παρά Θεός . " ἄνθρω γάρ διψυχος , ἀκατάστατος ἐν πᾶς ὁ ὁδός αὐτός . " Ἐπίπου σύν ἐπί [ 128 ] ὁ ἔλεος αὐτός , μηδείς διακρίνω , καί τεύχω πάντως ὁ αἴτησις · τυγχάνω δέ μή γίγνομαι ἀγνώμων περί ὁ εὐεργέτης , καί ἀχάριστος , ἀλλά ποιέω μνημεῖον ὁ εὐεργεσία , καί ἀνάθεσις αὐτός εὐχάριστος ὁ δεσπότης ὁράω . " Ἴσος αὐτός οὐ οἶδα συντίθημι · συγχαλάω ὁ Πέντας , καί χράω ὁ γλῶσσα αὐτός , καί σύ παρασκευάζω . εἰμί γάρ ὅτι ἡβάω ὁ δαυιδικος όψη οὗτος ἀκούω , ὅς ὑπέρ σύ ἐκεῖνος μελῳδέω . " ὅπερ γάρ ὁ ἀπό διάφορος χορδή ὁ μονόχορδος ἦδον μέλος ἀποτελέω , οὗτος καί ὁ ὁ πέντη ἐκ διάφορος εἰμί , ὁ εἰσακούω ὁ φωνή ὁ πέντη Θεός ἡδύς τίς καί ἐράσμιος ἠχέω . ἵστημι σοαυτός καί Θεός τοιοῦτος μνημεῖον , αὐτός μέν ὑπόμνημα ὁ εὐεργεσία , σεαυτοῦ δέ ἀπόδειξις ὁ εὐχαριστία , ὁ εὐγνωμοσύνη , σύμβολον ὁ διηνεκής μνήμη , ὅς ἐγχαίρω ἔχω , κατευθύνω σύ ὁ βίος · μᾶλλον δέ κατευθύνω , ἵνα γίγνομαι καί ὁ ἐκεῖθεν ἄξιος κληρουχία ὁ ἀγαθός , ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .