joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0153.2
τῷ Θεῷ . Καὶ οὐδὲ ἐνταῦθι ἔστι , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς φύσεως τῆς σῆς , ἰδὼν ἀπαρχήν , Ἐκθόρεν ἄνω πᾶσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας καὶ δυναμῆς , καὶ παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου οὐ μόνον ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι . Ἀληθῶς εὐχαριστῶ νῦν εἰπεῖν · Τίς λυθήσει τὰς δυναστείας τοῦ Κυρίου , ἀκούσας ποιήσει πάσας τὰς αἰνέσεις αὐτοῦ ; Κάκεινο πάλιν · Τί ἀνταποδώσω τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων , ὧν ἀνταπέδωκέ μοι ; Τί γὰρ ταύτης ἴσον γένοιτ’ ἄν τῆς τιμῆς , ἀλλ’ ἡ ὅταν ἡ ἀπαρχὴ τοῦ γένους ἡμῶν τοῦ τοσαῦτα προσαχθροκότος , τοῦ ἠτιωμένου , ἐν ὕψει τοιούτῳ κάθηται , καὶ τοσαύτης ἀπολαύῃ τιμῆς ; Μὴ τὰς κοινὰς δὲ μόνον εὐεργεσίας , ἀλλὰ καὶ τὰς ἰδίας ἀνάγε , οὐν εἰ ποτε συκοφαντίαι περιπεσών ἀπλᾶληγος τῆς κατηγορίας · εἰ ποτε ἀωρίᾳ καὶ μεσονυκτίῳ λησταῖς περιτυχών , διέφυγες ἐκείνων τὰς ἐπιβολάς · εἰ ποτε ζημίαν ἐπενεχθεῖσαν ἀπέδυσον · εἰ νοσήματι περιπεσών χαλεπῷ παραμυθίας ἔτυχες . ε’ . Πάντα ἀνάγε τὰ παρὰ πᾶσαν σου τὴν ζωὴν γινόμενα εὐεργετήματα τοῦ Θεοῦ , καὶ πολλὰ πάντως εὑρήσεις , οὐ παρὰ πᾶσαν τὴν ζωὴν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ · καὶ εἰ ἐδούλευε ὁ Θεὸς πάσας τὰς καθ’ ἑκάστην ἡμέραν εὐεργεσίας , ἃς ἡμῖς εὐεργετᾷ , ἀγνοούντων ἡμῶν καὶ οὐκ εἰδόντων , εἰς μέσον τιθέναι , οὐδ’ ἂν ἀριθμηθεῖ αὐτὰς δυναθῆμεν . Πόσοι δαιμόνες εἰς τὸν ἀέρα φέρονται τούτων ; πόσοι ἐναντίαι δυνάμεις ; Εἰ μόνον ἐπέτρεψεν αὐτοῖς τὴν διὰ τὴν ἑαυτῶν δειλίαν τὴν φοβερὰν ἐκείνην καὶ ἀτερπῆ , οὐχ ἂν ἐξέστημεν ; οὐχ ἂν ἀπωλόμεθα ; οὐχ ἂν διεφθάρημεν ; Ταῦτα δὲ πάντα ἀναλογιζόμενοι , καὶ τὰ ἁμαρτήματα ἑαυτῶν , ὅσα ἐκόντες , ὅσα ἀγνοοῦντες ἀφαιλούμεθα · ( καὶ γὰρ καὶ τοῦτο οὐ μικρὸν εἰς εὐεργεσίας λόγον , μὴ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἐπεξάγειν τὸν Θεὸν τοῖς πλημμελήμασι τοῖς ἡμετέροις ) , δυνησόμεθα φιλεῖν τὸν Θεόν . Ὅταν γὰρ ἔννοια , ὅσα καθ’ ἑκάστην ἁμαρτάνεις τὴν ἡμέραν , δσα καθ’ ἑκάστην εὐεργετῆ τὴν ἡμέραν , ὅσης ἀπολαύεις μακροθυμίας , ὅσης ἀνέσεως , καὶ ὅτι εἰ καθ’ ἑκάστην ὁ Θεὸς ἐπέξεφει · δὲ οὐδὲ βραχὺν ἂν ἐζήσας χρόνον ( κατὰ τὸν Προφήτην τὸν λέγοντα · Εἰρ ἀνομίας παρατηρήσεις , Κύριε , Κύριε , τὶς ὑποστήσεται ; ) · αὐτῷ χάριτας εἶσο , καὶ ἐπ’ οὐδενὶ δυσχρανεῖς τῶν προσπιπτόντων · ἀλλ’ ἴδει , ὅτι χᾶν μυρία πάθης , οὐδὲν τὴν ἀξίαν ἀπεἔδωκας [ 158 ] δίκην , καὶ οὕτω διακειμένος πολὺν τὸν πόθον ἀνάψεις , καὶ δυνηθῆ κατὰ τὸν προφήτην λέγειν · Ὅν τρόπον ἐπισποθεῖ ἡ θλάρος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὀδόντων , οὕτως ἐπισποθεῖ ἡ ψυχή μου πρὸς σέ , ὁ Θεός . Ἄξιον δὲ ἐξετάσαι , τὶ δήποτε τοῦτο τὸ ζῷον εἰς μέσον παρήγαγε . Διψαλόν πως ἐστιν ἡ θλάρος , καὶ διὰ τοῦτο συνεχῶς τρέχει ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὀδόντων . Διψαλόν δὲ γίνεται καὶ ἀπὸ τῆς φύσεως · καὶ ἀπὸ τοῦ τοῦ ; ὀφεῖς κατεσθίεν , καὶ τοῖς ἐκείνων ἐρέθισμασι σάμασι . Καὶ σὺ πολὺν τοῦτο ποιήσον · τὸν νοητὸν ὀρὶν κατάφαγε · ἐδάφισον τὴν ἁμαρτίαν , καὶ δυνηθῆ διψῆν τὸν τοῦ Θεοῦ πόθον . Καθάπερ γὰρ τὸ πονηρὸν συνεῖδος ὀμωροῖς ἡμᾶς ἐργάζεσθαι , καὶ εἰς ἀπόγνωσιν ἡμᾶς θιβάλλει · οὕτως , ἂν ἐξαφίσωμεν
Lemmas: ὁ Θεός . καί οὐδέ ἐνταῦθι εἰμί , ἀλλά καί ἀπό ὁ φύσις ὁ σός , εἶδον ἀπαρχή , ἐκθρῴσκω ἄνω πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία καί δύναμη , καί πᾶς ὄνομα ὀνομάζω οὖον μόνος ἐν ὁ αἰών οὗτος , ἀλλά καί ἐν ὁ μέλλω . ἀληθής εὐχαριστέω νῦν εἶπον · Τῖς λύω ὁ δυναστεία ὁ κύριος , ἀκούω ποιέω πᾶς ὁ αἴνεσις αὐτός ; ἐκεῖνος πάλιν · τις ἀνταποδίδωμι ὁ κύριος περί πᾶς , ὅς ἀνταποδίδωμι ἐγώ ; τις γάρ οὗτος ἴσος γίγνομαι ἄν ὁ τιμή , ἀλλά ὁ ὅταν ὁ ἀπαρχή ὁ γένος ἐγώ ὁ τοσοῦτος προσάγω , ὁ ἠτιωμένου , ἐν ὕψος τοιοῦτος κάθημαι , καί τοσοῦτος ἀπολαύω τιμή ; μή ὁ κοινός δέ μόνος εὐεργεσία , ἀλλά καί ὁ ἴδιος ἀνάγω , ὀν εἰμί ποτός συκοφαντία περιπίπτω ἀπλᾶληγος ὁ κατηγορία · εἰμί ποτός ἀωρία καί μεσονύκτιον λῃστής περιτυγχάνω , διαφεύγω ἐκεῖνος ὁ ἐπιβολή · εἰμί ποτός ζημία ἐπιφέρω ἀποδύω · εἰμί νόσημα περιπίπτω χαλεπός παραμυθία τυγχάνω . εἰ . Πάν ἀνάγω ὁ παρά πᾶς σύ ὁ ζωή γίγνομαι εὐεργέτημα ὁ Θεός , καί πολύς πάντως εὑρίσκω , οὖον παρά πᾶς ὁ ζωή μόνος , ἀλλά καί ἐν ἡμέρα εἷς · καί εἰμί δουλεύω ὁ θεός πᾶς ὁ κατά ἕκαστος ἡμέρα εὐεργεσία , ὅς ἡμεῖς εὐεργέτης , ἀγνοέω ἐγώ καί οὐ εἰδώ , εἰς μέσος τίθημι , οὐδέ εἄν αριθμούμαι αὐτός δύναμαι . πόσος δαίμων εἰς ὁ ἀήρ φέρω οὗτος ; πόσος ἐναντίος δύναμις ; εἰμί μόνος ἐπιτρέπω αὐτός ὁ διά ὁ ἑαυτοῦ δειλία ὁ φοβερός ἐκεῖνος καί ἀτερπής , οὐ εἄν ἐξίστημι ; οὐ εἄν ἀπόλλυμι ; οὐ εἄν διαφθείρω ; οὗτος δέ πᾶς ἀναλογίζομαι , καί ὁ ἁμάρτημα ἑαυτοῦ , ὅσος ἑκών , ὅσος ἀγνοέω ἀφαιλέω · ( καί γάρ καί οὗτος οὖον μικρός εἰς εὐεργεσία λόγος , μή κατά ἕκαστος ἡμέρα ἐπεξάγω ὁ θεός ὁ πλημμέλημα ὁ ἡμέτερος ) , δύναμαι φιλέω ὁ Θεός . ὅταν γάρ ἔννοια , ὅσος κατά ἕκαστος ἁμαρτάνω ὁ ἡμέρα , δσοι κατά ἕκαστος εὐεργέτης ὁ ἡμέρα , ὅσος ἀπολαύω μακροθυμία , ὅσος ἄνεσις , καί ὅτι εἰμί κατά ἕκαστος ὁ θεός ἐπέχω · δέ οὐδέ βραχύς εἄν ζῶ χρόνος ( κατά ὁ προφάω ὁ λέγω · ΕΙΡ ἀνομία παρατήρησις , κύριος , κύριος , τις ὑφίστημι ; ) · αὐτός χάρις ἵημι , καί ἐπί οὐδείς δυσχρανεῖς ὁ προσπίπτω · ἀλλά ἶδος , ὅτι χήν μυρίος πάσχω , οὐδείς ὁ ἄξιος ἀποδίδωμι [ 158 ] δίκη , καί οὗτος διάκειμαι πολύς ὁ πόθος ἀνάπτω , καί δύναμαι κατά ὁ προφήτης λέγω · ὅς τρόπος ἐφέπω ὁ θλάρος ἐπί ὁ πηγή ὁ ὀδούς , οὕτως ἐφέπω ὁ ψυχή ἐγώ πρός σός , ὁ Θεός . Ἄξιος δέ ἐξετάζω , τίς δήποτε οὗτος ὁ ζῷον εἰς μέσος παράγω . διψαλλω πως εἰμί ὁ θλάρος , καί διά οὗτος συνεχῶς τρέχω ἐπί ὁ πηγή ὁ ὀδούς . διψαλλω δέ γίγνομαι καί ἀπό ὁ φύσις · καί ἀπό ὁ ὁ ; ὄφις κατεσθίω , καί ὁ ἐκεῖνος ἐρέθισμα σᾶμα . καί σύ πολύς οὗτος ποιέω · ὁ νοητός ἄκτωρ κατεσθίω · εδαφισος ὁ ἁμαρτία , καί δύναμαι διψάω ὁ ὁ Θεός πόθος . καθά γάρ ὁ πονηρός σύνοιδα ὅμορος ἐγώ ἐργάζομαι , καί εἰς ἀπόγνωσις ἐγώ θιβαλλω · οὕτως , εἄν εξαφισαω