joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0456.3
Ὅρ οἱ υἱοὶ αὐτῶν ὡς νεόφυτα ἰδρυμένα ἐν τῇ νεότητι αὐτῶν . Τὰς εὐπραγίας ἐνταῦθα διαγράφει , τὰς κορυφὰς καὶ τὸν πλοῦτον , καὶ τίθησι ὅπερ ἐστι πρῶτον , τὰ παιδὰς ἔχειν σφριγόντας καὶ ἀκμάζοντας , καὶ ἐξ ἑκατέρας τῆς φύσεως . Ἐπήγαγε γοῦν · Αἱ γυναικὲς αὐτῶν κεκαλλωπισμέναι , περιεχουμέναι ὡς ὁμοίωμα ναοῦ . Μετὰ τῆς νεότητος τὴν πολλὴν γλυκύτητα ἐνδείκνυται , καὶ τὰ κρήδεμνα αὐτῶν καὶ τὸν γυναικείων ὑπογράφει κόσμον , ἄπερ ἐκ πολλῆς εὐημερίας γίνεται . Ἐπειτα ὁ δεύτερον εἶναι δοκεῖ , τάχα δὲ νῦν ἐστι πρῶτον , πάλιν τὸν πλοῦτον ὑπογράφει λέγων · Τὰ ταμεία αὐτῶν πλήρη , ἐξερευγόμενα ἐκ τοῦτο εἰς τοῦτο . Τί ἐστιν , Ἐξερευγόμενα ; Στενοχωρούμενα . Ἀχωρήτος ἐστι τοῖς ταμείοις ὁ πλοῦτος , φησι . Τὰ πρόβατα αὐτῶν πολὺ τοσα , πληρούμενα ἐν ταῖς ἐξοδοῖς αὐτῶν . Οἱ βόες αὐτῶν παχεῖς . Καὶ αὐτὴ δὲ οὐ μικρὰ εὐπραγία ἐδόκει εἶναι [ 466 ] . Παρὰ γὰρ τοῖς παλαιοῖς ἐν τούτοις ὁ πλοῦτος ἦν , ἐν βουκολίοις καὶ ποιμνίοις καὶ σπέρμασι , πρὶν ἡ τὴν βλακείαν εὐρεθῆναι τὴν νῦν . Οὐκ ἐστι κατάπυμνον φραγμοῦ , οὐδὲ διέξοδος . Τοῦτέστι , πολλῆς ἀπολαύει καὶ τὰ γεωργία φυλακῆς , πολλῆς τῆς ἐπιμελείας , πολλῆς τῆς σπουδῆς , κομίζοντων τῶν καρπῶν , τῶν φραγμῶν ἐστώτων , τῆς ἀμπέλου φυτευομένης πάντοθεν καὶ περιτειχισμένης . Οὐδὲ κραυγὴ ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῶν . Ἄλλος , Ἐν ταῖς ἐπαύλεσιν αὐτῶν . Ἄλλο εὐημερίας εἶδος , ὅπερ οὐ παντὶ συγκεχωρηται πλοῦτῳ · τοῦτέστιν , εἰρήνην καὶ ἄβια καὶ ἀσφάλειαν · οὐδεὶς ὁ ἐπιβουλεύων , οὐδεὶς ὁ πολεμίων , ἀλλ' οὐδὲ θόρυβος , οὐδὲ ταραχή . Ἐμακάρισαν τὸν λαόν , ὃς ταύτ' ἐστι . Μακάριος ὁ λαὸς οὕ Κύριος Θεὸς αὐτοῦ . Εἶδες ἄρα τὴν ἀνδρός ; Θεὸς γὰρ ὁ ἄπαντα τῶν πλοῦτον , καὶ ἐπελθὼν αὐτῶν τῷ λόγῳ , εἶτα τὴν ψῆφον τῶν πολλῶν προσθεὶς τὴν περὶ αὐτόν , αὐτὸς οὐδὲν ἐκ τούτων ἀνθρώπινον πάσχει , οὐδὲ ζηλωτοῦς εἶναι νομίζει τοὺς ταῦτα κεκτημένους , ἀλλὰ ταῦτα πάντα παραβάλλων ἐπὶ τὴν ἀληθῆ δημοσιαν τῶν μακαρισμῶν ἐκτείνει . Οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι , φησίν , ἐμακάρισαν τοὺς ταῦτα ἔχοντας · ἐγὼ δὲ μακαρίζω τὸν λαόν , ὃς Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ · ἐνὶ τοῦνι πᾶσαν αὐτῶν τὴν εὐπρίαν ἐνδεικνύμενος , τὴν εὐθηνίαν τῶν ἀγαθῶν , τὸν πλοῦτον . Ἐκεῖνα μὲν γὰρ παραρρεῖ καὶ παρέρχεται , οὗτος δὲ ὁ μακαρισμὸς μένει διηνεκῶς , ἀντὶ προβάτων καὶ παίδων καὶ βουῶν καὶ φραγμοῦ καὶ ἀμπελῶνος , ὁ τοῦ Θεοῦ μακαρισμὸς μέλλων εἶναι καὶ πλοῦτος καὶ ἀσφάλεια καὶ τεῖχος · ἀκαταγώνιστον . Ταῦτα τοίνυν ἀκούοντες , μηδενὶ τούτων θορυβείσθε , ἀλλὰ τὰς σκιάς παρατρέχοντες , τῆς ἀληθείας ἀντέχεσθε . Καὶ γὰρ προλαβὼν εἶπεν , ὅτι · Ἀνθρώπου μετανοήσει ὠμοιώθη , καὶ , Αἱ ἡμέραι ἐ αὐτοῦ ὡσεὶ σκιά παράγουσιν . Ἄν τοίνυν ἅπασιν τοῦτο ἴδης τινὰς περιβεβημένους καὶ πονηρίᾳ συζῶντας , κἂν ἡ οἰκουμενὴ αὐτοὺς μακαρίζει , ταλάνιζε , καὶ ἀθλίους εἶναι νόμιζε σὺ · τοὺς δὲ ἀνακειμένους τῷ Θεῷ ζηλωτοὺς ἡγοῦ καὶ μακαρίους . Καὶ τούτων ἀεὶ πάντες ζητῆσωμεν τὸν πλοῦτον , καὶ τούτων τὸν μακαρισμόν · ἵνα καὶ τῶν παρόντων καὶ τῶν μελλόντων ἐπιτύχωμεν ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: Ὅρ ὁ υἱός αὐτός ὡς νεόφυτος ιδρυμένος ἐν ὁ νεότης αὐτός . ὁ εὐπραγία ἐνταῦθα διαγράφω , ὁ κορυφή καί ὁ πλοῦτος , καί τίθημι ὅσπερ εἰμί πρῶτος , ὁ ἀρτί-παις ἔχω σφρίγω καί ἀκμάζω , καί ἐκ ἑκάτερος ὁ φύσις . ἐπάγω γοῦν · ὁ γυνή αὐτός καλλωπίζω , περιέχω ὡς ὁμοίωμα ναός . μετά ὁ νεότης ὁ πολύς γλυκύτης ἐνδείκνυμι , καί ὁ κρήδεμνον αὐτός καί ὁ γυναικεῖος ὑπογράφω κόσμος , Ἄπερ ἐκ πολύς εὐημερία γίγνομαι . ἔπειτα ὁ δύο εἰμί δοκέω , τάχα δέ νῦν εἰμί πρῶτος , πάλιν ὁ πλοῦτος ὑπογράφω λέγω · ὁ ταμεία αὐτός πλήρης , ἐξερεύγομαι ἐκ οὗτος εἰς οὗτος . τις εἰμί , ἐξερεύγομαι ; στενοχωρέω . Ἀχώρητος εἰμί ὁ ταμεῖον ὁ πλοῦτος , φημί . ὁ πρόβατον αὐτός πολύς τόσος , πληρόω ἐν ὁ ἔξοδος αὐτός . ὁ βοῦς αὐτός παχύς . καί αὐτός δέ οὖον μικρός εὐπραγία δοκέω εἰμί [ 466 ] . παρά γάρ ὁ παλαιός ἐν οὗτος ὁ πλοῦτος εἰμί , ἐν βουκόλιον καί ποίμνιον καί σπέρμα , πρίν ὁ ὁ βλακεία εὑρίσκω ὁ νῦν . οὐ εἰμί κατάπυμνον φραγμός , οὐδέ διέξοδος . τουτέστι , πολύς ἀπολαύω καί ὁ γεωργία φυλακή , πολύς ὁ ἐπιμέλεια , πολύς ὁ σπουδή , κομίζω ὁ καρπός , ὁ φραγμός ἵστημι , ὁ ἄμπελος φυτεύω πάντοθεν καί περιτειχισμένος . οὐδέ κραυγή ἐν ὁ πλατύς αὐτός . ἄλλος , ἐν ὁ ἔπαυλις αὐτός . ἄλλος εὐημερία εἶδος , ὅσπερ οὖον πᾶς συγχωρέω πλοῦτος · τουτέστιν , εἰρήνη καί άβιος καί ἀσφάλεια · οὐδείς ὁ ἐπιβουλεύω , οὐδείς ὁ πολέμιος , ἀλλά οὐδέ θόρυβος , οὐδέ ταραχή . μακαρίζω ὁ λαός , ὅς αὐτός εἰμί . Μακάριος ὁ λαός ἕ Κύριος θεός αὐτός . εἶδον ἄρα ὁ ἀνήρ ; θεός γάρ ὁ ἅπας ὁ πλοῦτος , καί ἐπέρχομαι αὐτός ὁ λόγος , εἶτα ὁ ψῆφος ὁ πολύς προστίθημι ὁ περί αὐτός , αὐτός οὐδείς ἐκ οὗτος ἀνθρώπινος πάσχω , οὐδέ ζηλωτός εἰμί νομίζω ὁ οὗτος κτάομαι , ἀλλά οὗτος πᾶς παραβάλλω ἐπί ὁ ἀληθής δημόσιος ὁ μακαρισμός ἐκτείνω . ὁ μέν γάρ ἄλλος , φημί , μακαρίζω ὁ οὗτος ἔχω · ἐγώ δέ μακαρίζω ὁ λαός , ὅς Κύριος ὁ θεός αὐτός · ἐν Τούνι πᾶς αὐτός ὁ εὐπρίαν ἐνδείκνυμι , ὁ εὐθηνία ὁ ἀγαθός , ὁ πλοῦτος . ἐκεῖνος μέν γάρ παραρρέω καί παρέρχομαι , οὗτος δέ ὁ μακαρισμός μένω διηνεκής , ἀντί πρόβατον καί παῖς καί βοῦα καί φραγμός καί ἀμπελών , ὁ ὁ Θεός μακαρισμός μέλλω εἰμί καί πλοῦτος καί ἀσφάλεια καί τεῖχος · ἀκαταγώνιστος . οὗτος τοίνυν ἀκούω , μηδείς οὗτος θορυβέω , ἀλλά ὁ σκιά παρατρέχω , ὁ ἀλήθεια ἀντέχω . καί γάρ προλαμβάνω εἶπον , ὅτι · Ἄνθρωπος μετανοέω ὁμοιόω , καί , ὁ ἡμέρα εἰ αὐτός ὡσεί σκιά παράγω . ἄν τοίνυν ἅπας οὗτος ἴδη τις περιβαίνω καί πονηρία συζάω , κἀν ὁ οἰκέω αὐτός μακαρίζω , ταλανίζω , καί ἄθλιος εἰμί νομίζω σύ · ὁ δέ ἀνάκειμαι ὁ Θεός ζηλωτός ἡγέομαι καί μακάριος . καί οὗτος ἀεί πᾶς ζητέω ὁ πλοῦτος , καί οὗτος ὁ μακαρισμός · ἵνα καί ὁ πάρειμι καί ὁ μέλλω ἐπιτυγχάνω ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .