joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0357.6
Ἄλλ' οὐχ ὁ τὸν Θεὸν φοβούμενος τοιοῦτος , ἀλλὰ τῶν χωμάτων ἀπηλλαγμένος , ἐν γαλήνῃ κάθηται καὶ λιμέσι , τὴν δυντος δρεπόμενος μακαριότητα . Διὰ δὴ τοῦτο πάντα ἐκεῖνα παραδραμὼν ὁ προφήτης τούτων μακαρίζει μόνον . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ ὁ μακαρισμός , ἂν μὴ πάντα συνδράμῃ , οὐχ ἂν ποτε σαφῇ · μᾶλλον δὲ καὶ ὅταν συνδράμῃ , τότε σαλεύεται παρ' αὐτῶν ἐκείνων τῶν τικτόντων αὐτόν . Καὶ γὰρ πλοῦτος ἀπώλε-σε , καὶ γυνὴ πολλάκις εὐμορφος κατέλυσε , καὶ οἰκε-τῶν γένος προέδωκε , καὶ παῖδες γενόμενοι πατρολαοῖα κατέστησαν · καὶ ὅπερ ἔφησιν εἰπών , πολλά παν-ταχόθεν ἔχει τὰ σφαλερὰ θ . Ἐνταῦθα δὲ χἂν πάντα συμβῇ τανάπαλιν , οὐ μόνον οὐδὲν παραδιδάππει τὸν μακαρισμὸν τούτων , ἀλλὰ καὶ ἰσχυρότερον αὐτὸν καθ-ίστησι καὶ ἀνδρειότερον . Κἂν γὰρ πενία , χἂν ἀτιμία , χἂν πηρώσις σώματος ᾖ , χἂν γυναῖκός μοχθηρία , χἂν παίδες μοχθροί , χἂν ὀτιοῦν εἴπης , οὐχ ὑποσκε-λίζει τούτων τὸν μακαρισμόν , οὐδὲ παρασαλεύει . Οὐ γὰρ ἐξ ἐκείνων ἔχει τὴν γένεσιν , ἵνα καὶ ὑπ' ἐκείνων σαίρηται τῶν παρασυρμομένων , ἀλλ' ἀνωθεν τὴν ρίζαν κέκτηται · διὸ καὶ ἀγείρωτος μένει . Καὶ εἰ βούλεσαι , ἐπ' αὐτῶν τῶν πραγμάτων μεταχειρισάμενον τούτων . Οὐχὶ δοῦλος ἦν Ἰωσὴφ ; οὐχὶ ξένος ; οὐχὶ ἀπολὶς ι ; οὐχὶ βαρβάρων οἰκέτης , πρότερον μὲν Σαρακηνῶν , ὑστερον δὲ ἁγριωτέρων τῶν Αἰγυπτίων ; οὐχὶ μοιχὸς ἐνομίζετο ; οὐχὲ κατηγορεῖτο ; οὐχὲ ἐσυκοφαντεῖτο ; οὐ δεσμιωτῆρων ἦκει ; οὐχ ἄλυσον περιέκειτο ; Καὶ τί τούτων αὐτὸν ἐδίασεν ; Ἄλλὰ διὰ ταῦτα μὲν οὖν μάλιστα μακάριος ἦν . Τὸ γὰρ δὴ θαυμαστὸν τοῦτο , ὅπερ ἔφησιν εἰπών , ὅτι οὐδὲν ὁ μόνον παραδιδάσκει τὸ μακαρισμὸν ἐντεῦθεν οὗτος , ἀλλὰ καὶ λαμπρό-τερος καὶ φαιδρότερος γίνεται . Εἰ γὰρ μηδὲν τούτων ἐπάσων , οὐχ ἂν οὕτως μακάριος ἦν .
Lemmas: ἄλλος οὐ ὁ ὁ θεός φοβέω τοιοῦτος , ἀλλά ὁ χῶμα ἀπαλλάσσω , ἐν γαλήνη κάθημαι καί λιμήν , ὁ Δύντος δρέπω μακαριότης . Ζεύς δή οὗτος πᾶς ἐκεῖνος παρατρέχω ὁ προφήτης οὗτος μακαρίζω μόνος . ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ μακαρισμός , εἄν μή πᾶς συντρέχω , οὐ εἄν ποτός σαφής · μᾶλλον δέ καί ὅταν συντρέχω , τότε σαλεύω παρά αὐτός ἐκεῖνος ὁ τίκτω αὐτός . καί γάρ πλοῦτος ἀπόλλυμι , καί γυνή πολλάκις εὔμορφος καταλύω , καί οἰκέτης γένος προδίδωμι , καί παῖς γίγνομαι πατρολαοῖα καθίστημι · καί ὅσπερ ἐφίημι εἶπον , πολύς πανταχόθεν ἔχω ὁ σφαλερός θ . ἐνταῦθα δέ εἷς πᾶς συμβαίνω τανάπαλιν , οὖον μόνος οὐδείς παραδιδάππει ὁ μακαρισμός οὗτος , ἀλλά καί ἰσχυρός αὐτός καθίστημι καί ἀνδρεῖος . κἀν γάρ πενία , εἷς ἀτιμία , εἷς πήρωσις σῶμα εἰμί , εἷς γυνή μοχθηρία , εἷς παῖς μοχθροί , εἷς ὀτιοῦν εἶπον , οὐ ὑποσκελίζω οὗτος ὁ μακαρισμός , οὐδέ παρασαλεύω . οὖον γάρ ἐκ ἐκεῖνος ἔχω ὁ γένεσις , ἵνα καί ὑπό ἐκεῖνος σαίρω ὁ παρασύρω , ἀλλά ἄνωθεν ὁ ῥίζα κτάομαι · διό καί ἀγείρωτος μένω . καί εἰμί βούλομαι , ἐπί αὐτός ὁ πρᾶγμα μεταχειρίζω οὗτος . οὐ δοῦλος εἰμί Ἰωσήφ ; οὐ ξένος ; οὐ άπολις ι ; οὐ βάρβαρος οἰκέτης , πρότερος μέν Σαρακηνός , ὕστερος δέ ἄγριος ὁ Αἰγύπτιος ; οὐ μοιχός νομίζω ; οὐχὲ κατηγορέω ; οὐχὲ συκοφαντέω ; οὖον δεσμιωτῆρων ἥκω ; οὐ ἅλυσος περίκειμαι ; καί τίς οὗτος αὐτός διασείω ; ἀλλά διά οὗτος μέν οὖν μάλιστα μακάριος εἰμί . ὁ γάρ δή θαυμαστός οὗτος , ὅσπερ ἐφίημι εἶπον , ὅτι οὐδείς ὁ μόνος παραδιδάσκω ὁ μακαρισμός ἐντεῦθεν οὗτος , ἀλλά καί λαμπρός καί φαιδρός γίγνομαι . εἰμί γάρ μηδείς οὗτος πάσσω , οὐ εἄν οὕτως μακάριος εἰμί .