joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0309.4
ἐντεύθεν ἀποδημίαν λύτρωσιν λέγειν , καὶ ἀνάπαυσιν τούτην καλεῖν . Ἀπαλλαγὴ γὰρ ἐστὶ πάντων τῶν ἀδοκήτων δεινῶν , καὶ οὐχ ἐπὶ τῇ ἀδηλίᾳ λοιπὸν ὑπόκειται , ἐν ἀσφαλεῖα γενοῦν , ὁ μετὰ χρηστῆς καταλύσας ἐλπίδος . Εἰ γὰρ καὶ ἕξ ἀμαρτιῶν ὁ θάνατος εἰσῆνχθαι , ἀλλ' ὅμως εἰς εὐεργεσίαν ἡμῶν αὐτῷ ὁ Θεὸς ἔχρησατο . Διὰ δὲ τούτου οὐχ αὐτῷ μόνον ἠρέσθη , ἀλλὰ καὶ τὸν βίον ἐπιμοχθὸν ἐποίησεν , ἵνα μάθῃ , ὅτι οὐδὲ τὸ πρότερον συνεχώρησεν ἂν , εἰ μὴ σοφὸρα χρήσοιμὸν ἦν παρὰ τὴν αὐτοῦ σοφίαν τοῦτο γενομένου . Διὰ δὲ τούτου εἰπών · Ἡ ἂν ἡμέρᾳ γάρη , θανάτῳ ἀποθάνῃ , οὐχ ἠρέσθη τῷ ἐπιτιμίῳ · τὸ γὰρ ἐπιτίμιον τοῦτο ἦν · Γῆ εἶ , καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ · νῦν δὲ καὶ ἕτερον δείκνυσι λέγων · Ἐν ἰδρώτι τοῦ προσώπου σου φάγῃ τὸν ἄρτον σου . Ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι · ἐν λύπαις φάγῃ αὐτήν . Καὶ τῇ γυναικὶ εἶπε · Πληθυνθήσονται τὰς λύπας σου , καὶ τὸν στεναγμὸν σου . Ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα . Οὐ γὰρ ἱκανὸν ἦν ἐκεῖνο αὐτοὺς σωφρονίζειν . Πολλοὺς γοῦν ὁρῶμεν ταύτῃ μάλιστα γινομένους βελτίους . Ὁ γὰρ θάνατος ἀναίσθησις παραδίδωσι , ἐπειδὰν ἐπέλθῃ · ταῦτα δὲ ζῶντας βελτίους ἐργάζεται . Εἰ δὲ φοβερὸν τὸ πρᾶγμα εἶναι δοκεῖ , παρὰ τὴν ἀσθένειαν τῶν οὕτω διακειμένων . Ὅτι γὰρ τῆς ἀσθενείας ἦν ὁ φόβος , ἀκούσον Παύλου , καὶ εὐχολοῦντος τούτο , καὶ χαίροντος , ὡς ὅταν λέγῃ · Τὸ ἀνυλῦσαι , καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι , πολλῷ μᾶλλον κρεῖττον · καὶ πάλιν · Χαίρω καὶ συγχαίρω πᾶσιν ὑμῖν · τὸ δ' αὐτὸ καὶ ὑμεῖς χαίρετε καὶ συγχαίρετέ μοι · ἐπὶ δὲ τοῖς ἐναντίοις ἀλγούντος · Οὐ μόνον γάρ , φησιν , ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς στενάζομεν , υἱοθεσίαν ἀπεκδεχόμενοι , τὴν ἀπολύτρωσιν τοῦ σώματος ἡμῶν · καὶ πάλιν · Οἱ ὄντες ἐν τῇ σκηνῇ τούτῳ , στενάζομεν βαρούμενοι .
Lemmas: ἐντεῦθεν ἀποδημία λύτρωσις λέγω , καί ἀνάπαυσις τοῦτος καλέω . ἀπαλλαγή γάρ εἰμί πᾶς ὁ ἀδόκητος δεινός , καί οὐ ἐπί ὁ ἀδηλία λοιπός ὑπόκειμαι , ἐν ἀσφάλεια γίνομαι , ὁ μετά χρηστός καταλύω ἐλπίς . εἰμί γάρ καί ἕξ ἁμαρτία ὁ θάνατος εἰσφέρω , ἀλλά ὅμως εἰς εὐεργεσία ἐγώ αὐτός ὁ θεός χράω . Ζεύς δέ οὗτος οὐ αὐτός μόνος ἀρέσκω , ἀλλά καί ὁ βίος επιμοχθος ποιέω , ἵνα μανθάνω , ὅτι οὐδέ ὁ πρότερος συγχωρέω εἄν , εἰμί μή σοφόρα χράω εἰμί παρά ὁ αὐτός σοφία οὗτος γίγνομαι . Ζεύς δέ οὗτος εἶπον · ὁ εἄν ἡμέρα Γάρη , θάνατος ἀποθνῄσκω , οὐ ἀρέσκω ὁ ἐπιτίμιον · ὁ γάρ ἐπιτίμιον οὗτος εἰμί · Γῆ εἰμί , καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι · νῦν δέ καί ἕτερος δείκνυμι λέγω · ἐν ἱδρώς ὁ πρόσωπον σύ ἐσθίω ὁ ἄρτος σύ . ἄκανθα καί τρίβολος ἀνατέλλω σύ · ἐν λύπη ἐσθίω αὐτός . καί ὁ γυνή εἶπον · πληθύνω ὁ λύπη σύ , καί ὁ στεναγμός σύ . ἐν λύπη τίκτω τέκνον . οὖον γάρ ἱκανός εἰμί ἐκεῖνος αὐτός σωφρονίζω . Πολύς γοῦν ὁράω οὗτος μάλιστα γίγνομαι ἀγαθός . ὁ γάρ θάνατος ἀναίσθησις παραδίδωμι , ἐπειδάν ἐπέρχομαι · οὗτος δέ ζῶ ἀγαθός ἐργάζομαι . εἰμί δέ φοβερός ὁ πρᾶγμα εἰμί δοκέω , παρά ὁ ἀσθένεια ὁ οὗτος διάκειμαι . ὅτι2 γάρ ὁ ἀσθένεια εἰμί ὁ φόβος , ἀκούω Παῦλος , καί εὐχολοῦντος οὗτος , καί χαίρω , ὡς ὅταν λέγω · ὁ ανυλυω , καί σύν Χριστός εἰμί , πολύς μᾶλλον ἀγαθός · καί πάλιν · χαίρω καί συγχαίρω πᾶς σύ · ὁ δέ αὐτός καί σύ χαίρετε καί συγχαίρω ἐγώ · ἐπί δέ ὁ ἐναντίος ἀλγέω · οὖον μόνος γάρ , φημί , ἀλλά καί αὐτός ἐν ἑαυτοῦ στενάζω , υἱοθεσία ἀπεκδέχομαι , ὁ ἀπολύτρωσις ὁ σῶμα ἐγώ · καί πάλιν · ὁ εἰμί ἐν ὁ σκηνή οὗτος , στενάζω βαρέω .