joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0064.4
α' . Ὅταν ἀκούσῃς θυμὸν καὶ ὀργὴν ἐπὶ Θεοῦ , μηδὲν ἀνθρώπινον ὑποπτεύσῃς · συγκαταβάσεως γὰρ ἐστι τὰ ῥήματα . Καὶ γὰρ τὸ Θεῖον ἀπάντων τούτων ἀπηλλάκται . Διαλέγεται δὲ οὕτως , ὥστε καθάψασθαι τῆς τῶν παγυτέρων διανοίας . Ἐπεὶ καὶ ἡμεῖς ὅταν βαρδύωμεθα διαλεγώμεθα , τῇ ἐκείνων χρήψωμεν γλώττῃ · κἂν πρὸς παιδίον φθεγγώμεθα , συμφελλίζομεν , κἂν μυριάσις ὡμεν σοφοί , πρὸς τὴν ἐκείνου συγκαταβαίνωμεν ταπεινότητα . Καὶ τί θαυμαστὸν εἰ ῥήμασι τοῦτο ποιῶμεν , ὅπου γε καὶ πράγμασι , καὶ χεῖρας δάκνοντες , καὶ θυμὸν ὑποκρινόμενοι , ὥστε διορθῶσαι τὸ παιδίον ; Οὕτω δὲ καὶ ὁ Θεὸς καθάψασθαι τῶν παγυτέρων βουλόμενος , τοιούτοις χῆρηται ῥήμασιν . [ 40 ] Οὐ γὰρ πρὸς τὴν ἀξίαν τὴν ἑαυτοῦ φθεγγέσθαι ἐσπουδάζετο , ἀλλὰ πρὸς τὴν ὑφέλειαν τῶν ἀκούοντων . Ἐπεὶ καὶ τὸ ἀόρητον αὐτοῦ ἀλλοχῶ πάλιν δεῖκνυς , ἔλεγε · Μὴ ὡς αὐτοὶ παροοργίζουσι , οὐχὶ δὲ ἑαυτούς · Σὺ δὲ πῶς ἐβούλου αὐτὸν διαλέγεσθαι τοῖς Ἰουδαίοις , ὅτι οὐχ ὀργίζεται , οὐδὲ μισεῖ τοὺς προφήτας ; καὶ γὰρ τὸ μῖσος πάθος · ἐστίν · οὐδὲ ἐφορᾷ τὰ ἀνθρώπινα ; καὶ γὰρ τὸ ὀργὴν ἀπὸ τῶν σωμάτων εἴληπται · οὐδὲ ἀκούει ; καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ἀπὸ τῆς σαρκός . Ἀλλ’ ἀπὸ τοῦτο πονηρὸν ἄν δόγμα ἐπῆλθεν ἕτερον , τὸ ἀπρονόητα εἶναι τὰ πάντα · καὶ φεύγοντες τὰ τοιαῦτα ἀκούειν περὶ Θεοῦ , καὶ τὸ ὅλως εἶναι Θεὸν πολλοὶ ἂν τῶν τότε ἠρνήσαντο · τοῦτο δὲ ἀγνοηθέντος , πάντα ἂν ἀπολλῦλε · ἐκεῖνο δὲ τοῦ δόγματος εἰσαχθέντος , ταχέως καὶ ἡ διόρθωσις ἐπαγίνετο . Ὁ μὲν γὰρ πεισθεὶς ὅτι Ἔστι Θεός , κἂν μὴ τὴν ἀξίαν ἔχῃ περὶ αὐτοῦ ὑπόνοιαν , ἀλλὰ παχύτερον τὴ ὑποπτεύῃ , τῷ χρόνῳ πεισθήσεται , ὅτι οὐδὲν τοιούτου περὶ Θεόν · ὁ δὲ πεισθεὶς ὅτι οὐ προνοεῖ , οὐδὲ μέλει αὐτῷ τῶν ὄντων , οὐδ’ ὅτι ἐστι , τί κερδανεῖ ἀπὸ τοῦ τῆς ἀπαθείας λόγου ; Διὰ δὲ τοῦτο ἐκεῖνο αὐτοῖς διαλέγθεις πρότερον , ἐπειδὴ ἐναπέθετο αὐτοῖς τὴν περὶ τοῦ εἶναι αὐτὸν δόξαν , διακαθαίρει πάλιν κατὰ μικρὸν αὐτούς , ἀνάγων ἐπὶ τοῦτο τὸ δόγμα , τὰ ὑψηλότερα περὶ αὐτοῦ φθεγγόμενος , καὶ τὸν περὶ τῆς ἀπαθείας αὐτοῦ κινῶν λόγον . Καὶ γὰρ φησιν ἕτερος προφήτης · Οὐ
Lemmas: ὅς . ὅταν ἀκούω θυμός καί ὀργή ἐπί Θεός , μηδείς ἀνθρώπινος ὑποπτεύω · συγκατάβασις γάρ εἰμί ὁ ῥῆμα . καί γάρ ὁ θεῖον ἀπαντάω οὗτος ἀπαλλάσσω . διαλέγω δέ οὕτως , ὥστε καθάπτω ὁ ὁ παγυτερας διάνοια . ἐπεί καί ἐγώ ὅταν βαρδύνω διαλέγω , ὁ ἐκεῖνος χράω γλῶσσα · κἀν πρός παιδίον φθέγγομαι , συμφελλίζομεν , κἀν μυριάς εἰμί σοφός , πρός ὁ ἐκεῖνος συγκαταβαίνω ταπεινότητα . καί τίς θαυμαστός εἰμί ῥῆμα οὗτος ποιέω , ὅπου γε καί πρᾶγμα , καί χείρ δάκνω , καί θυμός ὑποκρίνομαι , ὥστε διορθόω ὁ παιδίον ; οὕτως δέ καί ὁ θεός καθάπτω ὁ παγυτερας βούλομαι , τοιοῦτος χαίρω ῥῆμα . [ 40 ] οὖον γάρ πρός ὁ ἄξιος ὁ ἑαυτοῦ φθέγγομαι σπουδάζω , ἀλλά πρός ὁ ὑφαιρέω ὁ ἀκούω . ἐπεί καί ὁ αορητος αὐτός ἄλοχος πάλιν δείκνυμι , λέγω · μή ὡς αὐτός παροργίζω , οὐ δέ ἑαυτοῦ · σύ δέ πῶς βούλομαι αὐτός διαλέγω ὁ Ἰουδαῖος , ὅτι οὐ ὀργίζω , οὐδέ μισέω ὁ προφήτης ; καί γάρ ὁ μῖσος πάθος · εἰμί · οὐδέ ἐφοράω ὁ ἀνθρώπινος ; καί γάρ ὁ ὀργή ἀπό ὁ σῶμα λαμβάνω · οὐδέ ἀκούω ; καί γάρ καί οὗτος ἀπό ὁ σάρξ . ἀλλά ἀπό οὗτος πονηρός ἄν δόγμα ἐπέρχομαι ἕτερος , ὁ ἀπρονόητος εἰμί ὁ πᾶς · καί φεύγω ὁ τοιοῦτος ἀκούω περί Θεός , καί ὁ ὅλως εἰμί θεός πολύς εἄν ὁ τότε ἀρνέομαι · οὗτος δέ ἀγνοέω , πᾶς εἄν ἀπόλλυμι · ἐκεῖνος δέ ὁ δόγμα εἰσάγω , ταχέως καί ὁ διόρθωσις ἐπαγίνετο . ὁ μέν γάρ πείθω ὅτι εἰμί Θεός , κἀν μή ὁ ἄξιος ἔχω περί αὐτός ὑπόνοια , ἀλλά παχύς ὅς ὑποπτεύω , ὁ χρόνος πείθω , ὅτι οὐδείς τοιοῦτος περί Θεός · ὁ δέ πείθω ὅτι οὖον προνοέω , οὐδέ μέλος αὐτός ὁ εἰμί , οὐδέ ὅτι εἰμί , τίς κερδαίνω ἀπό ὁ ὁ ἀπάθεια λόγος ; Ζεύς δέ οὗτος ἐκεῖνος αὐτός διαλέγω πρότερος , ἐπεί ἐναπέθω αὐτός ὁ περί ὁ εἰμί αὐτός δόξα , διακαθαίρω πάλιν κατά μικρός αὐτός , ἀνάγω ἐπί οὗτος ὁ δόγμα , ὁ ὑψηλός περί αὐτός φθέγγομαι , καί ὁ περί ὁ ἀπάθεια αὐτός κινέω λόγος . καί γάρ φημί ἕτερος προφήτης · οὖον