joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0128.2
Θ . Ὅρᾷς πῶς ὑπὲρ αὐτῶν ποιεῖται τὴν δέησιν , καὶ τὴν μανίαν ἀξιοῖ διορθοῦσθαι ; Τὸ γὰρ ἑαυτοῦ ἀγνοεῖν , ἑσχάτης μανίας καὶ φρενιτίδος χαλεπώτερον . Τὸ μὲν γὰρ ἀνάγκης νόσημα , τὸ δὲ διεφθαρμένης προαιρέσεως . Ἴνα τί , Κύριε , ἀφέστηκας μακρόθεν , ὑπερορᾷς ἐν εὐκαιρίαις , ἐν ὀλίγῳ ; Ταῦτά φησιν ὁ Προφήτης , ἐκ προσώπου τῶν θλιβομένων παρακαλῶν καὶ δεόμενος , οὐχ ἔχαιλῶν · μὴ γένοιτο . Ἐπεὶ καὶ πολλοὶ τῶν θλιβομένων ὑπὸ τῆς ὀδύνης πρὸ τοῦ προσήκοντος καιροῦ ἀξιοῦσι γενέσθαι τὴν κρῖσιν · χαλᾶτε οἱ τεμνόντες , μηδέτοι τελείας γενομένης τῆς τομῆς , παρακαλοῦσι τὸν ἰατρὸν ἀποστήσει τὴν χεῖρα · ἐπιβλαβὲ μὲν γάρ ἐστιν αὐτοῖς , τῷ δὲ μὴ φέρειν τὰς ὀδύνας τοῦτο πάσχοντες . Καὶ πολλάκις πρὸς τοὺς ἰατροὺς βούσιν , Ἐθασάνισά με , ἀπώλεσάς με , ἀνείλες με · ἀλλ’ οὐκ ἔστι ταῦτα τῆς διανοίας ῥήματα , ἀλλὰ τῆς ὀδύνης . Οὕτω δὲ πολλοὶ καὶ τῶν μικροψύχων ἐν ταῖς θλίψεσι λέγουσι , τοὺς πόνους οὐ φέροντες . Καὶ ὁ Σοφονίας δὲ τοιούτῳ τινὰ μεταχειρίζεται λόγῳ . Ἄλλα ταῦτα ἐν τῇ Παλαιᾷ , ὅτε σύμμετρα ἦν τὰ σκάμματα · τῆς δὲ ἐν τῇ Καινῇ πόρρω ταῦτα φιλοσοφίας . Ἐν τῷ ὑπερφανευθέντι τῷν ἀσεβῶν , ἐμπυριζεται ἡ ψυχή · συλλαμβάνονται ἐν διαβολαῖς , οἱς διαλογίζονται . Ἄλλος , Συλληφθήσονται . Ὅτι ἐπαινεῖται ὁ ἁμαρτωλὸς ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῆς ψυχῆς αὐτοῦ , καὶ ὁ ἀδίκων εὐλογεῖται . Παράφρων τὸν Κύριον[108 ] ἁμαρτωλός . Ἱκέτου σχῆμα περιθεὶς ἑαυτῷ ὁ Προφήτης , καὶ ὑπὲρ τῶν ἀδικοῦντων παρακαλῶν , λέγει καὶ τὰ πάθη τῆς συμβολῆς , ἅπερ ἀδύνατά ἐστιν ἀνθρωπίνη · ὅτι πρὸ τῆς κολάσεως καὶ τῆς τιμωρίας οὐδὲναι ὁ ἀδικοῦντος , οὐ φέρων τὴν εὐημερίαν τοῦ πονηροῦ . Οὐ μικρὰ δὲ καὶ τοῦτο τιμορία . Εἰτα ἀξιοῖ δοῦναι αὐ-τοὺς δίκην , καὶ αὐτοὺς περιτραπῆναι τὰς ἐπιθυμίας αὐτῶν · καὶ λέγει κακίας εἴδος ἀφόρητον . Ποιῶν δὲ τοῦτο ; Ὅτι ἐπαινεῖται ὁ ἁμαρτωλὸς ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῆς ψυχῆς αὐτοῦ . Ἐφ’ οἷς ἐγκαλύπτεσθαι ἔδει , ἐφ’ οἷς , φησίν , αἰσχῦνεσθαι , ὑπὲρ τούτων θαυμαζεται , ἐπαινεῖται . Πῶς δ’ ἂν γένοιτο τοῦτο ; ἵσως λοιπόν , ὅταν ἐπαινῆται ἡ κακία ; Καὶ γὰρ καὶ νῦν τοῦτο γίνεται . Ὁ δεῖνα θαυμάζεται ὡς δυναστής · ὁ δεῖνα ὡς ἐχθροὺς ἀμυνόμενος · ὁ δεῖνα ὡς φρόνιμος , ἐπειδὴ τὰ πάντων συνήγαγε · καὶ ἕτε ἀπολέσῃ ἑαυτὸν b , λέγουσιν · Ἔσῃν ἑαυτὸν · καὶ ἕτεροι ἄλλα φασί · καὶ οὐδὲς περὶ πνευματικῶν λόγος αὐτοῖς . Οὐδαμοῦ ἀπάρχων ἐπαινεῖται ταχέως , οὐδὲ ὁ πενίας ἐραστής · ἀλλ’ ὁ χρηματιστής , ὁ κάπηλος , ὁ κλῆας , ὁ δολοπρεπὴς ὑπομείνων διακινδύνησε οὐδενὸς χρησίμου . Ταῦτα ὀργνίζει ὁ Προφήτης , ὅτι οὕτως ἐχράτησεν ἡ κακία , ὡς καὶ ἐγκαλυπτόμεσθαι , καὶ παρήγησάμεσθαι , καὶ τὸ δὴ χαλεπώτερον , ὅτι οὐχ αἰσχύνεται , οὐδὲ μόνον αὐτὸς ἑαυτὸν ἐπαινεῖ ἐπὶ τοῖς γινομένοις , ἀλλὰ καὶ ἕτερος ἔχει τοὺς ἐπαινέτας . Γ’ ταύτης γένοιτ’ ἂν χειρὸν τῆς μανίας ; Παραφρὼν τὸν Κύριον ὁ ἁμαρτωλός . Ἄλλος · ὁ δὲ φησιν , Ὅτι αἰρέσας ὁ παράφρων κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ , καὶ πλεονέκτης εὐλογησας ,
Lemmas: Θ . ὁράω πῶς ὑπέρ αὐτός ποιέω ὁ δέησις , καί ὁ μανία ἀξιόω διορθόω ; ὁ γάρ ἑαυτοῦ ἀγνοέω , ἔσχατος μανία καί φρενιτίδος χαλεπός . ὁ μέν γάρ ἀνάγκη νόσημα , ὁ δέ διαφθείρω προαίρεσις . ἵνα τίς , κύριος , ἀφίστημι μακρόθεν , ὑπεροράω ἐν εὐκαιρία , ἐν ὀλίγος ; ταῦτα φημί ὁ Προφήτης , ἐκ πρόσωπον ὁ θλίβω παρακαλέω καί δήω , οὐ εχαιλαω · μή γίγνομαι . ἐπεί καί πολύς ὁ θλίβω ὑπό ὁ ὀδύνη πρό ὁ προσήκω καιρός ἀξιόω γίγνομαι ὁ κρίσις · χαλάω ὁ τέμνω , μηδέτοι τέλειος γίγνομαι ὁ τομή , παρακαλέω ὁ ἰατρός ἀφίστημι ὁ χείρ · ἐπιβλαβής μέν γάρ εἰμί αὐτός , ὁ δέ μή φέρω ὁ ὀδύνη οὗτος πάσχω . καί πολλάκις πρός ὁ ἰατρός βοῦς , Ἐθασάνισά ἐγώ , ἀπόλλυμι ἐγώ , ἀναιρέω ἐγώ · ἀλλά οὐ εἰμί οὗτος ὁ διάνοια ῥῆμα , ἀλλά ὁ ὀδύνη . οὕτως δέ πολύς καί ὁ μικρόψυχος ἐν ὁ θλῖψις λέγω , ὁ πόνος οὖον φέρω . καί ὁ Σοφονίας δέ τοιοῦτος τις μεταχειρίζω λόγος . ἄλλος οὗτος ἐν ὁ Παλαιή , ὅτε σύμμετρος εἰμί ὁ σκάμμα · ὁ δέ ἐν ὁ Καινεύς πόρρω οὗτος φιλοσοφία . ἐν ὁ ὑπερφαίνω τῷ ἀσεβής , ἐμπυρίζω ὁ ψυχή · συλλαμβάνω ἐν διαβολή , οἱςστις διαλογίζομαι . ἄλλος , συλλαμβάνω . ὅτι2 ἐπαινέω ὁ ἁμαρτωλός ἐν ὁ ἐπιθυμία ὁ Ψυχή αὐτός , καί ὁ ἄδικος εὐλογέω . παράφρων ὁ Κύριος ] ἁμαρτωλός . Ἱκέτας σχῆμα περιτίθημι ἑαυτοῦ ὁ Προφήτης , καί ὑπέρ ὁ ἀδικέω παρακαλέω , λέγω καί ὁ πάθος ὁ συμβολή , ὅσπερ ἀδύνατος εἰμί ἀνθρώπινος · ὅτι πρό ὁ κόλασις καί ὁ τιμωρία οὐδείς ὁ ἀδικέω , οὖον φέρω ὁ εὐημερία ὁ πονηρός . οὖον μικρός δέ καί οὗτος τιμοριον . εἶτα ἀξιόω δίδωμι αὐτός δίκη , καί αὐτός περιτρέπω ὁ ἐπιθυμία αὐτός · καί λέγω κακία εἶδος ἀφόρητος . ποιός δέ οὗτος ; ὅτι2 ἐπαινέω ὁ ἁμαρτωλός ἐν ὁ ἐπιθυμία ὁ Ψυχή αὐτός . ἐπί ὅς ἐγκαλύπτω ἐσθίω , ἐπί ὅς , φημί , αἰσχύνω , ὑπέρ οὗτος θαυμάζω , ἐπαινέω . Πῶς δέ εἄν γίγνομαι οὗτος ; ἴσως λοιπός , ὅταν ἐπαινέω ὁ κακία ; καί γάρ καί νῦν οὗτος γίγνομαι . ὁ Δεῖνα θαυμάζω ὡς δυνάστης · ὁ Δεῖνα ὡς ἐχθρός ἀμύνω · ὁ Δεῖνα ὡς φρόνιμος , ἐπεί ὁ πᾶς συνάγω · καί ἵημι ἀπόλλυμι ἑαυτοῦ b , λέγω · σός ἑαυτοῦ · καί ἕτερος ἄλλος φημί · καί οὐδή περί πνευματικός λόγος αὐτός . οὐδαμός ἀπάρχων ἐπαινέω ταχέως , οὐδέ ὁ πενία ἐραστής · ἀλλά ὁ χρηματιστής , ὁ κάπηλος , ὁ κλῆς , ὁ δολοπρεπω ὑπομένω διακινδυνεύω οὐδείς χρήσιμος . οὗτος οργνιζεω ὁ Προφήτης , ὅτι οὕτως χράω ὁ κακία , ὡς καί ἐγκαλύπτω , καί παράγω , καί ὁ δή χαλεπός , ὅτι οὐ αἰσχύνω , οὐδέ μόνος αὐτός ἑαυτοῦ ἐπαινέω ἐπί ὁ γίγνομαι , ἀλλά καί ἕτερος ἔχω ὁ ἐπαινέτης . Γε οὗτος γίγνομαι εἄν χείρων ὁ μανία ; παράφρων ὁ κύριος ὁ ἁμαρτωλός . ἄλλος · ὁ δέ φημί , ὅτι2 αἱρέω ὁ παράφρων κατά ὁ ἐπιθυμία ὁ Ψυχή αὐτός , καί πλεονέκτης εὐλογέω ,