joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0408.4
δ . Ταῦτα δὲ πάντα πάλιν συναγαγὼν , καὶ γενόμενος [ 415 ] ἐνθους , ἀνέκραξέ μέγα , λέγων · Ἐξομολογήσομαί σοι , ὅτι φοβερῶς ἐθαυμαστώθης , τοῦτέστι , θαυμαστὸς ἐφάνης , καὶ θαυμαστὸς εἶ . Θαυμάσω τὰ ἔργα σου , καὶ ἡ ψυχή μου γινώσκει σφόδρα . Καὶ τί λέγω , φησίν , περὶ σοῦ , ὅπου γε καὶ ἀπὸ σοῦ γινόμενα πολὺ τὸ θαῦμα ἔχει ; Εἰτα ἀφεὶς ἅπαντα τῇ ἐξελέσθαι , ἀρχεῖται τῇ οἰκείᾳ γνώσει , λέγων · Καὶ ἡ ψυχή μου γινώσκει σφόδρα . Οὐχ ἀπλῶς γινώσκει , ἀλλὰ μετὰ ἐπίτασεως , φησίν , μετὰ σφοδρότητος . Καὶ εἰ γινώσκει , πῶς ἔλεγεν ἑμπροσθεν , ὅτι Ἐθαυμαστώθη ἡ γνώσις σου ἐξ ἐμοῦ , ἐκραταιώθη · οὐ μὴ δύναμαι πρὸς αὐτήν ; Μάλιστα μὲν οὖν ἐκεῖνο περὶ αὐτοῦ εἴρηται , τοῦτο δὲ περὶ τῶν ἔργων . Εἰ δὲ καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦτο , ἐκεῖνο ἄν εἴποιμεν , ὅτι γινώσκει , ὅτι θαυμαστὸς , ὅτι μέγας , ὅτι ἀφύλαξ · τὸ δὲ τί τὴν οὐσίαν ( πάλιν γὰρ τὰ αὐτὰ ἐγὼ ) , καὶ πῶς ἡ μεγαλωσύνη , καὶ τίς ὁ τρόπος τῶν εἰρημένων , ἀγνοεῖ · ἀλλ’ ἡ ἀγνοία αὕτη γνώσεως ἐστιν ἀποδείξεις , εἰ καὶ θαυμαστὸν τὸ εἰρημένον . Ἐπεὶ καὶ τὴν θάλατταν πηλίχῃ τις ἐστιν ἀγνοοῦμεν , καὶ ὅμως δι’ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο μάλιστα ἱσμεν θάλατταν , ὅτι ἀγνοοῦμεν αὐτῆς τὸ μέτρον . Εἰ δὲ τις λέγει εἰδέναι αὐτῆς τὴν ποσότητα , οὕτως μάλιστα ἐστιν ὁ ἀγνοῶν αὐτήν . Ὅστε ἐστιν ἀπαγγελία γνώσεως ἀγνοίαν ἐλέγχουσα , καὶ ἐστιν ἀγνοία γνώσιν ἡμῖν μαρτυροῦσα . Οὐκ ἐκρύθη τὸ ὄστοῦν μου ἀπὸ σοῦ , δ ἐποίησας ἐν κρυφῇ · καὶ ἡ ὑπόστασίς μου ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς . Πάλιν περὶ τῆς γνώσεως αὐτοῦ διαλέγεται , καὶ ταῦτα πάντα εἰδέναι δείκνυσιν αὐτόν . Ὁ οὖν πάντα αὐτοῦ τὰ ἀπόρρητα λέγει , ἡ ἑτερόν τι αἰνίττεται , τὴν δημιουργίαν , καὶ τὴν διάπλασιν · καὶ ὅτι οὐδὲ πλαττομένου τι ἠγνόησας , ἀλλὰ πάντα ἠπίστασο κατὰ μικρὸν τῆς φύσεως ὑφαίνεσης , καὶτοι ἐν ἀπορρήτῳ αὐτῆς ἀργαζομένης , καὶ ὡς ἐν κατωτάτοις τῆς γῆς · ἀλλ’ ὅμως σοί , φησίν , πάντα γυμνὰ καὶ τετραχηλισμένα . Ἔτερος δὲ ἐρμηνευτὴς
Lemmas: δ . οὗτος δέ πᾶς πάλιν συνάγω , καί γίγνομαι [ 415 ] ἔνθεος , ανακράζω μέγας , λέγω · ἐξομολογέομαι σύ , ὅτι φοβερός θαυμαστόω , τουτέστι , θαυμαστός φαίνω , καί θαυμαστός εἰμί . θαυμάζω ὁ ἔργον σύ , καί ὁ ψυχή ἐγώ γιγνώσκω σφόδρα . καί τίς λέγω , φημί , περί σύ , ὅπου γε καί ἀπό σύ γίγνομαι πολύς ὁ θαῦμα ἔχω ; εἶτα ἀφίημι ἅπας ὁ ἐξαιρέω , ἄρχω ὁ οἰκεῖος γνῶσις , λέγω · καί ὁ ψυχή ἐγώ γιγνώσκω σφόδρα . οὐχ ἀπλόος γιγνώσκω , ἀλλά μετά ἐπίτασις , φημί , μετά σφοδρότης . καί εἰμί γιγνώσκω , πῶς λέγω ἔμπροσθεν , ὅτι θαυμαστόω ὁ γνῶσις σύ ἐκ ἐγώ , κραταιόω · οὖον μή δύναμαι πρός αὐτός ; μάλιστα μέν οὖν ἐκεῖνος περί αὐτός εἴρω , οὗτος δέ περί ὁ ἔργον . εἰμί δέ καί περί αὐτός οὗτος , ἐκεῖνος ἄν εἶπον , ὅτι γιγνώσκω , ὅτι θαυμαστός , ὅτι μέγας , ὅτι ἀφύλαξ · ὁ δέ τίς ὁ οὐσία ( πάλιν γάρ ὁ αὐτός ἐγώ ) , καί πῶς ὁ μεγαλωσύνη , καί τίς ὁ τρόπος ὁ εἴρω , ἀγνοέω · ἀλλά ὁ ἄγνοια οὗτος γνῶσις εἰμί ἀποδείκνυμι , εἰμί καί θαυμαστός ὁ εἴρω . ἐπεί καί ὁ θάλασσα πηλίκος τις εἰμί ἀγνοέω , καί ὅμως διά αὐτός μέν οὖν οὗτος μάλιστα οἶδα θάλασσα , ὅτι ἀγνοέω αὐτός ὁ μέτρον . εἰμί δέ τις λέγω οἶδα αὐτός ὁ ποσότης , οὕτως μάλιστα εἰμί ὁ ἀγνοέω αὐτός . ὅστε εἰμί ἀπαγγελία γνῶσις ἄγνοια ἐλέγχω , καί εἰμί ἄγνοια γνῶσις ἐγώ μαρτυρέω . οὐ κρύπτω ὁ ὀστέον ἐγώ ἀπό σύ , δ ποιέω ἐν κρυφῇ · καί ὁ ὑπόστασις ἐγώ ἐν ὁ κάτος ὁ γῆ . πάλιν περί ὁ γνῶσις αὐτός διαλέγω , καί οὗτος πᾶς οἶδα δείκνυμι αὐτός . ὁ οὖν πᾶς αὐτός ὁ ἀπόρρητος λέγω , ὁ ἕτερος τίς αἰνίσσομαι , ὁ δημιουργία , καί ὁ διάπλασις · καί ὅτι οὐδέ πλήσσω τίς ἀγνοέω , ἀλλά πᾶς ἐπίσταμαι κατά μικρός ὁ φύσις ὑφαίνω , καίτοι ἐν ἀπόρρητος αὐτός ἀργάζω , καί ὡς ἐν κάτος ὁ γῆ · ἀλλά ὅμως σύ , φημί , πᾶς γυμνός καί τραχηλίζω . ἕτερος δέ ἑρμηνευτής