joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0445.4
Καὶ ἐν ταῖς Γραφαῖς δὲ ὁρᾷς ἡλίου ἀναποδίζοντα , καὶ σελήνην μετ’ αὐτοῦ πάλιν ἱσταμένην , καὶ πολλὰ ἕτερα θαύματα . Ὅτε μὲν γὰρ αὐτοῦ ἡ γνώσις οὐπω ἐκτέτατο , ταῦτα ἐγίνετο · νῦν δὲ οὐχ ἔστι χρεία ταύτης τῆς διδασκαλίας , τῶν πραγμάτων βοῶντων καὶ δεῖκνύντων τὸν Δεσπότην . Εἶδες ἐν Αἰγύπτῳ σκότος , καὶ στοιχεῖον μεταβολάς · Εἰ δὲ λέγουσιν τινες , ὅτι ἡ ἐκλείψις φυσικῶς , ἀλλ’ οὐ τοῦ Θεοῦ κελεύσαντος συνέβη , εἰπάτωσαν πῶς ἐν τῷ καιρῷ τοῦ σταυροῦ γέγονεν . Οὐ γὰρ δὴ τῷ ὡρισμένῳ τότε καιρῷ , ἀλλ’ ὅτε μάλιστα οὐκ ἦν ἀχολούδον , ἢ f κατὰ δρόμον [ 456 ] φύσεως , τὸς συνέβη , τεσσαρακοσιδεκαταλίας καὶ πλήρους ὥρας · αἱ δὲ ἐκλείψεις οὐχ οὕτως γίνονται . Ἄλλ’ οὐχ ὡς ἔχουσι ἄσπε δῆλον ὅτι καθάπερ τὰ ἄλλα τῷ ἀνθρωπογνώ προστάξει , οὕτω καὶ ἐκλείψεις ἀπασαὶ γίνονται . Ταχὺ εἰσακούσων μου , Κύριε , ἐξέλειπε τὸ πνεῦμά μου . Τί λέγεις ; ἐπαίρεις τὸν ἱατρὸν πρὸς τὴν θεραπείαν ; Οὐδαμῶς · ἀλλ’ ἔθος καὶ τοῦτο ταῖς θλιβομέναις ψυχαῖς , ὥσπερ καὶ τοῖς χάρμουσι τῶν ἀνθρώπων , παρακαλεῖν τοὺς ἰατροὺς , κλὴν ὁ καιρὸς μὴ ἀπαίτῃ , καὶ ταχέως ἐπάγειν τὴν λύσιν . Διὰ καὶ ὁ αὐτὸς τὴν αἰτίαν προσιθείς ἔλεγεν · Ἐξέλειπε τὸ πνεῦμά μου . Καὶ τοῦ Θεοῦ καὶ ἐκ νεκρῶν ἐγείρειν δυνατὸς ὄν , πολλῷ μᾶλλον μὴ τελευτῆν . Ἄλλ’ ὅπερ ἔσθην εἰπών , ἢ ἀσθένεια τῆς φύσεως ἐντεῦθεν ἐλέγχειται . Ἦδει μὲν γὰρ , ὅτι αὐτὸ πάντα ῥάβια , ἀλλ’ οὐ φέρει τὴν ἐπαγωγὴν τῶν δεινῶν . Μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ , καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον . Ἕτερος , Μὴ κρύψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ . Καὶ πότεν ἡ ἀποστροφή γίνεται ; Αὐτὸς ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Ἠσαΐου λέγει · Μὴ οὐκ ἰσχύει ἡ χεὶρ μου ; Ἄλλ’ αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν διαστῶσιν ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν . Ὅταν οὖν τὶ πράξωμεν πονηρόν , ἀποστρέφεται . Καθαρὸς γὰρ , φησίν , ὁ ὀφθαλμὸς σου τοῦ μὴ ὁρᾶν πονηρά · καὶ ἐπιβλέπειν ἐπὶ πόνους ἔ οὐ δυνήση . Διὰ τοῦτο ἀποστρέφεται καὶ τοὺς ἀπενεγκομένους . Διὸ φησίν · Ἐπὶ τίνα ἐπιβλέψω ; Δ.Λ.Ἡ ἐπὶ τὸν ἁρῖν καὶ ἡσύχιον , καὶ τρέμοντά μου τοὺς λόγους ; Ταύτῃ τούτων διώκωμεν τὴν ἀρετὴν , ἵνα ἐπιστραφώμεθα
Lemmas: καί ἐν ὁ γραφή δέ ὁράω ἥλιος ἀναποδίζω , καί σελήνη μετά αὐτός πάλιν ἵστημι , καί πολύς ἕτερος θαῦμα . ὅτε μέν γάρ αὐτός ὁ γνῶσις οὔπω ἐκτείνω , οὗτος γίγνομαι · νῦν δέ οὐ εἰμί χρεία οὗτος ὁ διδασκαλία , ὁ πρᾶγμα βοῦς καί δείκνυμι ὁ δεσπότης . εἶδον ἐν Αἴγυπτος σκότος , καί στοιχεῖον μεταβολή · εἰμί δέ λέγω τις , ὅτι ὁ ἔκλειψις φυσικός , ἀλλά οὖον ὁ Θεός κελεύω συμβαίνω , λέγω πῶς ἐν ὁ καιρός ὁ σταυρός γίγνομαι . οὖον γάρ δή ὁ ὁρίζω τότε καιρός , ἀλλά ὅτε μάλιστα οὐ εἰμί αχολουδω , ἢ f κατά δρόμος [ 456 ] φύσις , τός συμβαίνω , τεσσαρακοσιδεκαταλίας καί πλήρης ὥρα · ὁ δέ ἔκλειψις οὐ οὕτως γίγνομαι . ἄλλος οὐ ὡς ἔχω ασπεʹ δῆλος ὅτι καθάπερ ὁ ἄλλος ὁ ἀνθρωπογνώ πρόσταξις , οὗτος καί ἔκλειψις ἅπας γίγνομαι . ταχύς εἰσακούω ἐγώ , κύριος , ἐκλείπω ὁ πνεῦμα ἐγώ . τις λέγω ; ἐπαίρω ὁ ἰατρός πρός ὁ θεραπεία ; οὐδαμός · ἀλλά ἔθος καί οὗτος ὁ θλίβω Ψυχή , ὥσπερ καί ὁ χάρμων ὁ ἄνθρωπος , παρακαλέω ὁ ἰατρός , κλῆς ὁ καιρός μή ἀπαιτέω , καί ταχέως ἐπάγω ὁ λύσις . Ζεύς καί ὁ αὐτός ὁ αἴτιος προσίημι λέγω · ἐκλείπω ὁ πνεῦμα ἐγώ . καί ὁ Θεός καί ἐκ νεκρός ἐγείρω δυνατός εἰμί , πολύς μᾶλλον μή τελευτή . ἄλλος ὅσπερ ἕννυμι εἶπον , ἢ ἀσθένεια ὁ φύσις ἐντεῦθεν ἐλέγχω . οἶδα μέν γάρ , ὅτι αὐτός πᾶς ῥάβια , ἀλλά οὖον φέρω ὁ ἐπαγωγή ὁ δεινός . μή ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον σύ ἀπό ἐγώ , καί ὁμοιόω ὁ καταβαίνω εἰς λάκκος . ἕτερος , μή κρύπτω ὁ πρόσωπον σύ ἀπό ἐγώ . καί πότε ὁ ἀποστροφή γίγνομαι ; αὐτός ὁ θεός διά ὁ Ἠσαΐας λέγω · μή οὐ ἰσχύω ὁ χείρ ἐγώ ; ἄλλος ὁ ἁμαρτία σύ διΐστημι ἀνά μέσος ἐγώ καί σύ . ὅταν οὖν τίς πράσσω πονηρός , ἀποστρέφω . καθαρός γάρ , φημί , ὁ ὀφθαλμός σύ ὁ μή ὁράω πονηρός · καί ἐπιβλέπω ἐπί πόνος ἔ οὖον δύναμαι . Ζεύς οὗτος ἀποστρέφω καί ὁ ἀποφέρω . Διὸ φημί · ἐπί τίς ἐπιβλέπω ; Ἡ ἐπί ὁ ἀρίς καί Ἡσύχιος , καί τρέμω ἐγώ ὁ λόγος ; Ταύτη οὗτος διώκω ὁ ἀρετή , ἵνα ἐπιστρέφω