joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0121.1
εἶναι . Ὁ γὰρ βοηθῶν τῷ ἐργαζομένῳ βοηθεῖ . Οὐ τοῖ νυν ἡμᾶς ἀναπεπτικέναι δεῖ , ἀλλὰ καὶ ἰκτετησαν εἰσφέρειν , καὶ ἐλεημοσύνας , καὶ τὰ παρ᾽ ἑαυτῶν δᾶπαντα . Ἐπεὶ καὶ σύμμαχοι τοῖς πολεμοῦσι βοηθοῦσιν , οὐχὶ τοῖς ἀναπεπτικώσι καὶ ἀργοῦσιν . Εἰ τοίνυν βούλει τῆς τοῦ Θεοῦ συμμάχιας ἀπολαῦειν , μηδέποτε τὰ παρὰ σεαυτοῦ προδῶς . Οὕτω καὶ ὁ Ἰωβ ἔδοξεῖτο , ἐαυτὸς καὶ παγχριτατίζων . Οὕτω καὶ ὁ ἀπόστολος , ἐνεργοὶ ὄντες . Καὶ ἐλπισάτωσαν ἐπὶ σὲ οἱ γινώσκοῦντες τὸ ὄνομά σου . Ἄλλος , Καὶ πεποιθήσουσιν . Συνεχῶς τοῦτο ποιεῖ ὁ Προφήτης , ἀπὸ εὐχῆς εἰς παραίνεσιν τρέπων τὸν λόγον , κοινὸς διδάσκαλος ὢν τῆς οἰκουμένης , καὶ τὸν θησαυρὸν εἰς τὸ μέσον προτίθες τῆς φιλοσοφίας . Καλῶς εἶπεν , Ἐλπισάτωσαν οἱ γινώσκοντες τὸ ὄνομά σου . Οἱ γὰρ εἰδότες σε , φησὶ , καὶ τὴν ἀντιλήψιν σου , καὶ τὴν συμμάχην , ἰκανὴν ἀγχυραν ἔχουσι τὴν ἐλπίδα τὴν ἐπὶ σὲ , ἰκανὴν συμμάχην , καὶ πύργον ἀρράγη , οὐ τὴν λύσιν μόνην ἐπαγγελδομένου τῶν δεινῶν , ἀλλ᾽ οὐδὲ παροῦσις τοῖς δεινοῖς ὀρυβδεῖσθαι συγχωροῦντα . Ὁ γὰρ τῶν ἀνθρωπίνων ἀπηλλαγμένος , καὶ τῆς ἀνὼδεν ἐλπίδος ἐαυτὸν ἀπαρτῶν , οὐ μόνον ταχίστην ἔπαυσεν τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν δεινῶν , ἀλλ᾽ οὐδ᾽ ἐν αὐτοῖς τοῖς δεινοῖς ὀρυδεῖται καὶ παρατάττεται , τῇ ἐλπίδι τῆς ἀγχύρας ἐκείνης βοηθοῦμενος . Οὕτω γοῦν καὶ οἱ τρεῖς παῖδες οὐ μόνον ἀπηλλάττοντο τῆς καμίνου , ἀλλ᾽ οὐδ᾽ ἐν τῇ καμίνῳ διαρριβόντες ἐθορυβοῦντο . Ἦθελσαν γὰρ τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ συμμάχην . Διὰ τοῦτο τοῦτο καὶ ἕτερος φησίν · Καὶ πεποιθήσουσιν , ἀντὶ τοῦ , θαρρήσουσιν . Πολλῷ γὰρ μεῖζων τῆς ἀρχῆς ἡ τῆς ἀπὸ τῶν θορύβων ἡ ἀσφάλλεια ἢ ἀπὸ τῆς ἐλπίδος τῆς εἰς τὸν Θεόν . Τὰ μὲν γὰρ ἀνθρώπινα , ἡ δὲ θεία καὶ ἀμαχος . Ἐπειδὴ εἶπεν , ὅτι ἐγένετο βοηθός , ὅτι ἐγένετο καταφυγή , δείκνυσι καὶ πῶς γίνεται . Πῶς οὖν γίνεται ; Ὅταν μένωμεν διηνεχῶς εἰς αὐτὸν ἐλπίζοντες . Εἰ δὲ μὴ εὐθὺς λύει τὰ δεινά , καὶ τοῦτο ὑπὲρ τῆς σῆς γίνεται δοκιμῆς . Ὦσπερ γὰρ δυνάμενος μὲν ἀφεῖναι ἐπεῖδον , ἀφείων , ἵνα στερρότερον ἐργάζηται · οὕτω καὶ δυνάμενος ἐκ προοιμίων λύσαι , μέλλει καὶ ἀναβάλλεται πάλιν , ἐπιτείνων σου τὴν εὐτονίαν , καὶ τὴν ἐλπίδα γυμνάζων , καὶ τὴν πρὸς αὐτὸν διάθεσιν σπουδαιοτέραν ποιῶν , καὶ οὐτε ἀεὶ ὀλιδεῖσθαι συγχωρεῖ , ἵνα μὴ ἀποκάμωμεν , οὔτε ἀεὶ ἀνείσθαι , ἵνα μὴ ἀναπέσωμεν . Ὅτι οὐκ ἐγκατέλιπες τοὺς ἐκζητοῦντάς σε , Κύριε . Ἄλλος , Οὐ γὰρ ἐγκατέλιπες . Οὕτω καὶ ἕτερος φησιν , Ἐμβλέγατε εἰς ἀρχαίας γενεὰς καὶ ἴδετε , τὶς ἐλπίσεν ἐπὶ Κύριον , καὶ κατησχύνθη ; ἢ τὶς ἐπεκαλέσατο αὐτόν , καὶ ἐγκατέλιπε αὐτόν ; Καὶ πῶς ζητεῖται ὁ Θεός , [ 102 ] φησίν , ὁ πανταχοῦ ὢν ; Σπουδὴ καὶ προθυμίᾳ , καὶ ἀπαλλαγὴ τῶν βιωτικῶν ἀπάντων . Πολλὰ γὰρ πρὸ ὀφθαλμῶν καὶ ἐν χερσὶν ἔχοντες οὐχ ἴσμεν , ἀλλὰ περιερχόμεθα ζητοῦντες πολλάκις ἢ κατέχομεν , ὅταν πρὸς ἕτερον ἡ διάνοια τετραμμένη ἦς . Πῶς οὖν ἐστι ζητεῖν τὸν Θεόν ; Ὅταν ἔχῃ τὴν διάνοιαν συντείνωμεν , ὅταν τῶν βιωτικῶν ἀπαλλαγώμεν . Καὶ γὰρ ὁ ζητῶν , πάντα ἐκβαλὼν τῆς ψυχῆς ,
Lemmas: εἰμί . ὁ γάρ βοηθός ὁ ἐργάζομαι βοηθέω . οὖον τοῖ νυν ἐγώ ἀναπίπτω δεῖ , ἀλλά καί ἰκτετησαν εἰσφέρειν , καί ἐλεημοσύνη , καί ὁ παρά ἑαυτοῦ δάπας . ἐπεί καί σύμμαχος ὁ πολεμέω βοηθέω , οὐ ὁ ἀναπίπτω καί ἀργέω . εἰμί τοίνυν βούλομαι ὁ ὁ Θεός συμμαχία ἀπολαύω , μηδέποτε ὁ παρά σεαυτοῦ προδίδωμι . οὕτως καί ὁ Ἰώβ δοκέω , ἐαυτός καί παγχριτατιζω . οὕτως καί ὁ ἀπόστολος , ἐνεργός εἰμί . καί ἐλπίζω ἐπί σύ ὁ γιγνώσκω ὁ ὄνομα σύ . ἄλλος , καί ποιέω . συνεχής οὗτος ποιέω ὁ Προφήτης , ἀπό εὐχή εἰς παραίνεσις τρέπω ὁ λόγος , κοινός διδάσκαλος εἰμί ὁ οἰκέω , καί ὁ θησαυρός εἰς ὁ μέσος προτίθημι ὁ φιλοσοφία . καλῶς εἶπον , ἐλπίζω ὁ γιγνώσκω ὁ ὄνομα σύ . ὁ γάρ οἶδα σύ , φημί , καί ὁ ἀντίληψις σύ , καί ὁ συμμάχομαι , ἱκανός ἄγκυρα ἔχω ὁ ἐλπίς ὁ ἐπί σύ , ἱκανός συμμάχομαι , καί πύργος ἀρραγής , οὖον ὁ λύσις μόνος ἐπαγγέλλω ὁ δεινός , ἀλλά οὐδέ παρέρχομαι ὁ δεινός ορυβδεω συγχωρέω . ὁ γάρ ὁ ἀνθρώπινος ἀπαλλάσσω , καί ὁ ἀναδέω ἐλπίς ἑαυτοῦ ἀπαρτάω , οὖον μόνος ταχύς παύω ὁ ἀπαλλαγή ὁ δεινός , ἀλλά οὐδέ ἐν αὐτός ὁ δεινός ὀρύσσω καί παρατάσσω , ὁ ἐλπίς ὁ αγχυηρα ἐκεῖνος βοηθέω . οὕτως γοῦν καί ὁ τρεῖς παῖς οὖον μόνος ἀπαλλαξείω ὁ κάμινος , ἀλλά οὐδέ ἐν ὁ κάμινος διαρρίπτω θορυβέω . Ἦθελσαν γάρ ὁ παρά ὁ Θεός συμμάχομαι . Ζεύς οὗτος οὗτος καί ἕτερος φημί · καί ποιέω , ἀντί ὁ , θαρσέω . πολλός γάρ μείζων ὁ ἀρχή ὁ ὁ ἀπό ὁ θόρυβος ὁ ἀσφάλλεια ἢ ἀπό ὁ ἐλπίς ὁ εἰς ὁ Θεός . ὁ μέν γάρ ἀνθρώπινος , ὁ δέ θεῖος καί ἄμαχος . ἐπεί εἶπον , ὅτι γίγνομαι βοηθός , ὅτι γίγνομαι καταφυγή , δείκνυμι καί πῶς γίγνομαι . Πῶς οὖν γίγνομαι ; ὅταν μένω διαφέρω εἰς αὐτός ἐλπίζω . εἰμί δέ μή εὐθύς λύω ὁ δεινός , καί οὗτος ὑπέρ ὁ σός γίγνομαι δοκιμή . ὥσπερ γάρ δύναμαι μέν ἀφίημι ἐφοράω , ἀφίημι , ἵνα στερρός ἐργάζομαι · οὗτος καί δύναμαι ἐκ προοίμιον λύω , μέλλω καί ἀναβάλλω πάλιν , ἐπιτείνω σύ ὁ εὐτονία , καί ὁ ἐλπίς γυμνάζω , καί ὁ πρός αὐτός διάθεσις σπουδαῖος ποιέω , καί οὐ ἀεί ὄλλυμι συγχωρέω , ἵνα μή ἀποκάμνω , οὔτε ἀεί ἀνίημι , ἵνα μή ἀναπίπτω . ὅτι2 οὐ ἐγκαταλείπω ὁ ἐκζητέω σύ , κύριος . ἄλλος , οὖον γάρ ἐγκαταλείπω . οὕτως καί ἕτερος φημί , Ἐμβλέγατε εἰς ἀρχαῖος γενεά καί ὁράω , τις ελπίζω ἐπί κύριος , καί καταισχύνω ; ἢ τις ἐπικαλέω αὐτός , καί ἐγκαταλείπω αὐτός ; καί πῶς ζητέω ὁ Θεός , [ 102 ] φημί , ὁ πανταχοῦ εἰμί ; Σπουδή καί προθυμία , καί ἀπαλλαγή ὁ βιωτικός ἀπαντάω . πολύς γάρ πρό ὀφθαλμός καί ἐν χείρ ἔχω οὐ οἶδα , ἀλλά περιέρχομαι ζητέω πολλάκις ἢ κατέχω , ὅταν πρός ἕτερος ὁ διάνοια τρέπω εἰμί . Πῶς οὖν εἰμί ζητέω ὁ Θεός ; ὅταν ἔχω ὁ διάνοια συντείνω , ὅταν ὁ βιωτικός ἀπαλλάσσω . καί γάρ ὁ ζητέω , πᾶς ἐκβάλλω ὁ Ψυχή ,