joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0285.4
αὐτοῦ ; Μετ’ αὐτοῦ , φησίν . Ὁ δὲ ἐξωθεν πλεῖστος οὐ μετὰ τοῦ ἔχοντος , ἐπειδὴ οὐδ’ ἐν ἀσφαλείᾳ κεῖται , ἀλλὰ ἐν ταῖς τῶν συκοφαντῶν χερσίν , ἐν ταῖς τῶν κολάκων , ἐν ταῖς τῶν ἀρχόντων , ἐν ταῖς τῶν οἰκετῶν · διὰ τοῦτο πανταχοῦ αὐτὸν διασπεῖρει , μὴ θαρρὼν αὐτὸν ὅλον ἐν τῷ οἴκῳ κατέχειν · διὰ τοῦτο φυλακὰς , καὶ προφυλακὰς , καὶ πλεῖον οὐδὲν , πάντα δυναμένου διαδιδράσκειν ἐκείνου . Καὶ ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος . Ἕτερός φησιν · Ἡ ἐλεημοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος . Ἦτοι τὴν ἀρετὴν τὴν καθόλου φησίν ἐναῦδα , ἤτοι τὴν ἀντικειμένην τῇ ἀδικίᾳ , ἢ καθὼς ἕτερος ἐρμηνεύτης ἔφη , τὴν φιλανθρωπίαν τὴν ἕλεον λέγει . Τοιούτου γὰρ ἢ τῆς ἐλεημοσύνης δύναμις , ἀθάνατον πράγμα καὶ ἀκήρυκτον , καὶ οὐδέποτε σεθεῖσθαι δυνάμενον . Ἀλλὰ τὰ μὲν ἀνθρώπινα ἀπαντα διασώμαται , ὁ δὲ τῆς ἐλεημοσύνης καρπὸς ἀφράντος διαμένει διηνεκῶς , μηδεμιᾷ δυσκολίᾳ καιρῶν ἐλεγχόμενος . Κλῆν γὰρ τὸ σῶμα διαλῦθη , ἐκεῖνὸν οὐ σὺν καταλύεται τῷ βίῳ , ἀλλὰ προσαποδημεῖ μόνος αὐτῷ προευρεπίζουσα , περὶ ὧν φησιν ὁ Χριστός , ὅτι Ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Πατρὸς μου μοναὶ πολλαὶ εἰσιν . Ὡστε καὶ τούτῳ κρατεῖ τῶν ἀνθρώπων , τῷ διηνεκεῖ καὶ μονίμῳ , ὅπερ οὐδὲν ἔχει τῶν βιωτικῶν . [ 281 . ] Ἄν τε γὰρ κάλλος εἴπης , νόσῳ μαραινοῖται , καὶ γῆρᾳ ἀπαντάται · ἂν τε δυναστείαν εἴπης , πολλάκις μεταβάλλεται · ἂν τε πλοῦτον , ἂν τε ἄλλο ὁτιοῦν τῶν λαμπρῶν καὶ περιφανῶν τῶν κατὰ τὸν παρόντα βίον , ἢ ζῶντας ἀπέλειπεν , ἢ τελευτήσαντας γυμνοὺς καὶ ἐρήμους ἐξασεν . Ἄλλ’ οὐχ ὁ τῆς δικαιοσύνης καρπὸς τοιούτος · οὐ χρόνῳ δαπανᾶται , οὐ νόσῳ διαφθείρεται , ἀλλὰ τότε μᾶλλον ἀσφαλέστερος γίνεται , ὅταν πρὸς ἐκεῖνον καταπλεύσῃ τὴν ἀκύμαντον λιμένα . Ἐξανέτειλεν ἐν σκότει φῶς τοῖς εὐθέσι . Τὸν μακαρισμὸν ὑπογράφων τοῦ φοβουμένου τὸν Θεόν , λέγει καὶ τὰ ἐν τῷ παρόντι συμβαίνοντα πράγματα , οἷον ὅτι ἀθάνασα αὐτοῦ τὰ κτήματα , ὅτι δόξης ἀπολαύσεται , καὶ πάντων ἀνωτέρως ἔσται , δεῖ τοὺς εὐθικοὺς αὐτῷ κατὰ τὴν ἀρετὴν , καὶ τέκνα αὐτοῦ γινωσκούς , ἀχειρώτους ὁφείλει , ὅτι ἐν τῇ τῶν πραγμάτων δυσκολίᾳ πολλῆς τεύξεται τῆς ἀδείας . Τοῦτο γὰρ ἐστίν , Ἐξανέτειλεν ἐν σκότει φῶς τοῖς εὐθέσι . Τοῖς γὰρ οὕτω διακειμένοις , τοὺς ὀρθὰ βαδίζουσι , ἐν μέσῳ σκότους φῶς ἀνατεῖλαι παρασκευάσει . Τί ἐστιν , Ἐν σκότει ; Κλῆν ἐν θλίψει καὶ στενοχωρίᾳ καὶ πειρασμῷ καὶ κινδύνοις γίνωνται , φησὶ ( ταῦτα γὰρ σκότος καλεῖ ) , πολλὴν αὐτοῖς εὐθὲς ποιήσει ἐκείνῃ τὴν ἡδονὴν . Ὑπερ καὶ ὁ Παῦλος δηλῶν ἔλεγεν · Οὐ θέλω δὲ ἀγνοεῖν ὑμᾶς περὶ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἡμῖν ἐν τῇ Ἀσίᾳ , ὅτι καθ’ ὑπερβολὴν ἐβαρύνθημεν , ὥστε ἐξαπορηθῆναι ἡμᾶς καὶ τοῦ ζῆν . Εἰδὲ τὸ σκότος ; Ἄλλ’ αὐτὸ ἐν ἑαυτοῖς τὸ ἀπόκριμα τοῦ θανάτου ἐσχηκαμεν , ἵνα μὴ πεποιθότες ὦμεν ἐν ἑαυτοῖς , ἀλλ’ ἐπὶ τῷ θεῷ τῷ ἐγείροντι τοὺς νεκρούς , ὃς ἐκ τῆς λιμοῦ τῶν θανάτων ἐρρύσατο ἡμᾶς . Εἰδὲ τὸ φῶς ποὺς ἀνέτειλε ; Σκόπει δὲ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τῶν τριῶν παίδων . Προσδοκῶντες γὰρ ἐμπιπράσθαι , δρόσῳ καθαρωτάτῃ ἀπἡλαυσαν . Καὶ ἐπὶ τοῦ Δανιὴλ δὲ καὶ τῶν ἄλλων προφητῶν . Εἰ δὲ καὶ κατὰ ἑτέραν τις ἀναγωγὴν ταῦτα ἐκλαβεῖν θέλει , ἐπὶ τῆς οἰκουμένης δέεται τοῦτο γεγονός . Κατ’ ἔχοντος γὰρ τοῦ σκότους τὴν γῆν καὶ θάλασσαν ,
Lemmas: αὐτός ; μετά αὐτός , φημί . ὁ δέ ἐξωθεν πλεῖστος οὖον μετά ὁ ἔχω , ἐπεί οὐδέ ἐν ἀσφάλεια κεῖμαι , ἀλλά ἐν ὁ ὁ συκοφάντης χείρ , ἐν ὁ ὁ κόλαξ , ἐν ὁ ὁ ἄρχω , ἐν ὁ ὁ οἰκέτης · διά οὗτος πανταχοῦ αὐτός διασπείρω , μή θαρσέω αὐτός ὅλος ἐν ὁ οἶκος καταχέω · διά οὗτος φυλακή , καί προφυλακή , καί πλείων οὐδείς , πᾶς δύναμαι διαδιδράσκω ἐκεῖνος . καί ὁ δικαιοσύνη αὐτός μένω εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἕτερος φημί · ὁ ἐλεημοσύνη αὐτός μένω εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἦ ὁ ἀρετή ὁ καθόλου φημί ἐναῦδα , ἤτοι ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἀδικία , ἢ καθώς ἕτερος ἑρμηνευτής φημί , ὁ φιλανθρωπία ὁ ἔλεος λέγω . τοιοῦτος γάρ ἢ ὁ ἐλεημοσύνη δύναμις , ἀθάνατος πράγμα καί ἀκήρυκτος , καί οὐδέποτε σείω δύναμαι . ἀλλά ὁ μέν ἀνθρώπινος ἅπας διασῴζω , ὁ δέ ὁ ἐλεημοσύνη καρπός1 Άφραντος διαμένω διηνεκής , μηδείς δυσκολία καιρός ἐλέγχω . Κλῆς γάρ ὁ σῶμα διαλύω , ἐκεῖνος οὖον σύν καταλύω ὁ βίος , ἀλλά προσαποδημεῖ μόνος αὐτός προευρεπιζεω , περί ὅς φημί ὁ Χριστός , ὅτι ἐν ὁ οἶκος ὁ πατήρ ἐγώ μονή πολύς εἰμί . ὡστε καί οὗτος κρατέω ὁ ἄνθρωπος , ὁ διηνεκής καί μόνιμος , ὅσπερ οὐδείς ἔχω ὁ βιωτικός . [ 281 . ] ἄν τε γάρ κάλλος εἶπον , νόσος μαραίνω , καί γῆρας απαντάω · εἄν τε δυναστεία εἶπον , πολλάκις μεταβάλλω · εἄν τε πλοῦτος , εἄν τε ἄλλος ὁστισοῦν ὁ λαμπρός καί περιφανής ὁ κατά ὁ πάρειμι βίος , ἢ ζῶ ἀπολείπω , ἢ τελευτάω γυμνός καί ἐρῆμος ἐξασκέω . ἄλλος οὐ ὁ ὁ δικαιοσύνη καρπός1 τοιούτος · οὖον χρόνος δαπανάω , οὖον νόσος διαφθείρω , ἀλλά τότε μᾶλλον ἀσφαλής γίγνομαι , ὅταν πρός ἐκεῖνος καταπλέω ὁ ἀκύμαντος λιμήν . ἐξανατέλλω ἐν σκότος φάος ὁ εὐθύς . ὁ μακαρισμός ὑπογράφω ὁ φοβέω ὁ Θεός , λέγω καί ὁ ἐν ὁ πάρειμι συμβαίνω πρᾶγμα , οἷος ὅτι Αθανασά αὐτός ὁ κτῆμα , ὅτι δόξα ἀπολαύω , καί πᾶς ἀνώτερος εἰμί , δεῖ ὁ εὐθικός αὐτός κατά ὁ ἀρετή , καί τέκνον αὐτός γινωσκούς , ἀχείρωτος ὀφείλω , ὅτι ἐν ὁ ὁ πρᾶγμα δυσκολία πολύς τυγχάνω ὁ ἄδεια . οὗτος γάρ εἰμί , ἐξανατέλλω ἐν σκότος φάος ὁ εὐθύς . ὁ γάρ οὗτος διάκειμαι , ὁ ὀρθός βαδίζω , ἐν μέσος σκότος φάος ἀνατέλλω παρασκευάζω . τις εἰμί , ἐν σκότος ; Κλῆς ἐν θλῖψις καί στενοχωρία καί πειρασμός καί κίνδυνος γίγνομαι , φημί ( οὗτος γάρ σκότος καλέω ) , πολύς αὐτός εὐθύς ποιέω ἐκεῖνος ὁ ἡδονά . ὑπερ καί ὁ Παῦλος δηλόω λέγω · οὖον ἐθέλω δέ ἀγνοέω σύ περί ὁ θλῖψις ὁ γίγνομαι ἐγώ ἐν ὁ Ἀσία , ὅτι κατά ὑπερβολή βαρύνω , ὥστε ἐξαπορέω ἐγώ καί ὁ ζῶ . ἀνάκλεις ὁ σκότος ; ἄλλος αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀπόκριμα ὁ θάνατος ἔχω , ἵνα μή πείθω εἰμί ἐν ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐπί ὁ θεός ὁ ἐγείρω ὁ νεκρός , ὅς ἐκ ὁ λιμός ὁ θάνατος ῥύομαι ἐγώ . ἀνάκλεις ὁ φάος πούς ἀνατέλλω ; σκοπάω δέ αὐτός καί ἐπί ὁ τρεῖς παῖς . προσδοκάω γάρ ἐμπίμπρημι , δρόσος καθαρός απολαμβάνω . καί ἐπί ὁ Δανιήλ δέ καί ὁ ἄλλος προφήτης . εἰμί δέ καί κατά ἕτερος τις ἀναγωγή οὗτος ἐκλαμβάνω ἐθέλω , ἐπί ὁ οἰκέω δήω οὗτος γίγνομαι . κατά ἔχω γάρ ὁ σκότος ὁ γῆ καί θάλασσα ,