joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0040.1
καὶ νιοὶ Ὑγίστου πάντες . Ὑμεῖς δὲ ὡς ἄνθρωποι ἀποθνήσκειτε . Καὶ θέα τοῦ Προφήτου τὴν σύνεσιν . Δεῖξας πρότερον τοῦ Θεοῦ τὴν ἰσχύν , καὶ τὸ εὐπορον , καὶ τὸ εὐμήχανον , καὶ τὸ χρηστον , καὶ τὸ φιλάνθρωπον , ὅτι ἐν θλίψει πλατύνει , δὲν ἐλεῶν ἐπινεύει · εἶτα ἐννοῶν τὴν κεχυμένην ἐν ἀνθρώποις κακίαν , καὶ τῆς ἀσεβείας τὴν τυραννίδα , καθάπερ ἀποπνιγόμενος ἀπὸ τῆς ἀθυμίας , τρέπει τὸν λόγον πρὸς τοὺς ἐν πονηρίᾳ ζῶντας , μονοουχὶ λέγων , ὅτι Τοιούτων ἔχοντες Θεόν , οὕτω χρηστον , οὕτω φιλάνθρωπον , οὕτω δυνατον , πῶς εἰς ἀσέβειαν ἐξεκλίνετε ; Καὶ ὅρα τὴν παραίνεσιν , πῶς μετὰ τοῦ θυμοῦ γέμει καὶ τῆς προσενέσεως , πῶς τῆς φιλοσοφίας . Τί γὰρ φησιν ; Υἱοὶ ἀνθρώπων , ὡς πότε βαρυκαρδίαι ; Ἐνταῦθα σφάδρα ἐστὶ καθαπτομένου καὶ ἀπὸ τοῦ χρόνου . Εἰ [ 14 ] γὰρ τὸ ἐξ ἀρχῆς μὴ συνιδεῖν τοῦ Θεοῦ τὴν εὐεργεσίαν ἐγκλημα , ποίαν ἔχει συγγνώμην τὸ μέχρι τοσούτου πρὸς τὴν ἀλήθειαν τυφλῶσθαι ; Τί δέ ἐστι , Βαρυκαρδίαι ; Παχυκαρδίαι , σαρκικοί , τῇ γῇ προσηλωμένοι , κακίαν διώκοντες , πονηρίαν μετιόντες , ταῖς ἡδοναῖς κατασπώμενοι · τοιούτους γὰρ ὁ σαρκικός ἄνθρωπος . Καὶ διαβάλλων αὐτῶν τὸν βίον , δείκνυσι τὴν πηγὴν τῆς ἀσεβείας , ὁπλῶν ὅτι τοῦτο μάλιστα ἐστὶ τὸ πρὸς τὰ δόγματα αὐτοῖς ἐμποδίζον τὰ ὑψηλά . Οὐδὲν γὰρ οὕτως βαρείαν καρδίαν ποιεῖ , ὡς ἐπιθυμία πονηρά , καὶ ἡ πρὸς τὰ βιωτικὰ συμπάθεια , καὶ τὸ προσπλώσθαι τῇ γῇ . Τὴν τοιαύτην οὐχ ἄν τις ἀμάρτοι πηλίνην καρδίαν προσειπών · διὸ καὶ βαρείαν αὐτὴν ἐκάλεσε · καὶ τῶν κακῶν αἴτιον τοῦτο ἔφρεσεν εἶναι , ὅτι ἡνιόχου ταξὶν ἐπέγυσα , οὐ μόνον οὐ κατέχει τὸν ἵππον ταῖς ἡνίαις , ἀλλὰ καὶ αὐτὴ καταφέρεται συρομένη · καὶ ὅσον πτεροῦν τὴν σάρκα , καὶ μετάτριον ἐργάζεσθαι , καὶ πρὸς τὸν οὐρανὸν ἀνάγειν , ἡ δὲ συγκαθελκεται τῷ βαρυτάτῳ τῶν νοσημάτων φορτίῳ . Ὅταν οὖν ὁ ἡνιόχος τοιούτος ᾖ , ἡ ἡ κυβερνήτης , ποία σωτηρίας ἐλπίς ; Ὅστερ ὅταν λέγῃ , Εἰ τὸ σῶς τὸ ἐν σοὶ σκάφος ἐστι , τὸ σκάφος πόσον ; Ὅταν ὁ κυβερνήτης μεθὺ καὶ τῶν κυμάτων καὶ τῶν πνευμάτων τὸ ἐταχτον μιμῆται , πῶς σωθήσεται ἡ ναῦς ; Σ' . Τί οὖν δύναται κοῦφην τὴν ψυχὴν ποιεῖν ; Βίος θαυμαστός , τὸ πρὸς μηδὲν τῶν ἐνεστῶτα κεχηνέναι , μηδὲ τοῖς ποσὶν αὐτοῦ προσδεσμεῖν τὰ κάτω φερόμενα τε καὶ φέροντα . Τῶν γὰρ σωμάτων τὸ μὲν κάτω φέρεσθαι ἐλωθεν , οἷον λίθον , καὶ ξύλα , καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα · τὰ δὲ ἄνω , οἷον πῦρ , καὶ πνεῦμα , καὶ πτερῶν φύσει κοῦφον . Ἄν οὖν τι τῶν κάτω φερόντων τῷ κοῦφῳ προσδήσῃς , οὐδὲν τῶν πτερῶν ὀρελος , οὐδὲ τοῦ πνεύματος , τοῦ βάρεος ὑπερβαίνοντος τὴν συμμετρίαν , καὶ νικῶντος καὶ περιγινομένου . Οὕτω καὶ πόδας ἂν ἔχῃ τις βεβαρημένους , ἡ χυμοῦ πονηροῦ ἐπεισρέοντος , ἡ ἑτέρου τινὸς νοσήματος , οὐδὲν ὀρελος αὐτῷ τοῦ λοιποῦ σώματος ὄντος κοῦφου . Εἰ δὲ ἐπὶ σωμάτων τοῦτο , πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ καρδίας . Μὴ τοίνυν ποιοῦμεν αὐτὴν βαρείαν , ἵνα μὴ κατὰ τὰ πλοῖα τὴ πολλὴν ἔχοντα τὴν ψάμμον καταποντίζηται . Ἐν ἡμῖν γὰρ τοῦτο . Οὐ γὰρ τῇ φύσει τοιαύτη ἐστίν , ἀλλὰ
Lemmas: καί νιοὶ Ὑγίστου πᾶς . σύ δέ ὡς ἄνθρωπος ἀποθνῄσκω . καί θέα ὁ Προφήτου ὁ σύνεσις . δείκνυμι πρότερος ὁ Θεός ὁ ἰσχύς , καί ὁ εὔπορος , καί ὁ εὐμήχανος , καί ὁ χρηστός , καί ὁ φιλάνθρωπον , ὅτι ἐν θλῖψις πλατύνω , δέν ἐλεέω ἐπινεύω · εἶτα ἐννοέω ὁ χέω ἐν ἄνθρωπος κακία , καί ὁ ἀσέβεια ὁ τυραννίς , καθάπερ ἀποπνίγω ἀπό ὁ ἀθυμία , τρέπω ὁ λόγος πρός ὁ ἐν πονηρία ζῶ , μονοου λέγω , ὅτι τοιοῦτος ἔχω Θεός , οὗτος χρηστός , οὗτος φιλάνθρωπον , οὗτος δυνατός , πῶς εἰς ἀσέβεια ἐκκλίνω ; καί ὁράω ὁ παραίνεσις , πῶς μετά ὁ θυμός γέμω καί ὁ προσενέσεως , πῶς ὁ φιλοσοφία . τις γάρ φημί ; υἱός ἄνθρωπος , ὡς πότε βαρυκάρδιος ; ἐνταῦθα σφάδρα εἰμί καθάπτω καί ἀπό ὁ χρόνος . εἰμί [ 14 ] γάρ ὁ ἐκ ἀρχή μή συνοράω ὁ Θεός ὁ εὐεργεσία ἔγκλημα , ποῖος ἔχω συγγνώμη ὁ μέχρι τοσοῦτος πρός ὁ ἀλήθεια τυφλόω ; τις δέ εἰμί , βαρυκαρδια ; παχυκαρδια , σαρκικός , ὁ γῆ προσηλόω , κακία διώκω , πονηρία μετέρχομαι , ὁ ἡδονή κατασπάω · τοιοῦτος γάρ ὁ σαρκικός ἄνθρωπος . καί διαβάλλω αὐτός ὁ βίος , δείκνυμι ὁ πηγή ὁ ἀσέβεια , ὁπλή ὅτι οὗτος μάλιστα εἰμί ὁ πρός ὁ δόγμα αὐτός ἐμποδίζω ὁ ὑψηλός . οὐδείς γάρ οὕτως βαρύς Καρδία ποιέω , ὡς ἐπιθυμία πονηρός , καί ὁ πρός ὁ βιωτικός συμπάθεια , καί ὁ προσπλέω ὁ γῆ . ὁ τοιοῦτος οὐ ἄν τις ἁμαρτάνω πήλινος Καρδία προσεῖπον · διό καί βαρύς αὐτός καλέω · καί ὁ κακός αἴτιος οὗτος φρέω εἰμί , ὅτι ἡνίοχος τάξις ἐπέγυσα , οὖον μόνος οὖον κατέχω ὁ ἵππος ὁ ἡνία , ἀλλά καί αὐτός καταφέρω σύρω · καί ὅσος πτερόω ὁ σάρξ , καί μετάτριον ἐργάζομαι , καί πρός ὁ οὐρανός ἀνάγω , ὁ δέ συγκαθέλκω ὁ βαρύς ὁ νόσημα φορτίον . ὅταν οὖν ὁ ἡνίοχος τοιούτος εἰμί , ὁ ὁ κυβερνήτης , ποῖος σωτηρία ἐλπίς ; Όστερ ὅταν λέγω , εἰμί ὁ σῶς ὁ ἐν σύ σκάφος εἰμί , ὁ σκάφος πόσος ; ὅταν ὁ κυβερνήτης μέθυ καί ὁ κῦμα καί ὁ πνεῦμα ὁ τάσσω μιμέομαι , πῶς σῴζω ὁ ναῦς ; σύ . τις οὖν δύναμαι κοῦφος ὁ ψυχή ποιέω ; Βίος θαυμαστός , ὁ πρός μηδείς ὁ ἐνίστημι χάσκω , μηδέ ὁ πούς αὐτός προσδεσμέω ὁ κάτω φέρω τε καί φέρω . ὁ γάρ σῶμα ὁ μέν κάτω φέρω ἔρχομαι , οἷος λίθος , καί ξύλον , καί πᾶς ὁ τοιοῦτος · ὁ δέ ἄνω , οἷος πῦρ , καί πνεῦμα , καί πτερόν φύσις κοῦφος . ἄν οὖν τίς ὁ κάτω φέρω ὁ κοῦφος προσδέω , οὐδείς ὁ πτερόν ὀρελος , οὐδέ ὁ πνεῦμα , ὁ βάρος ὑπερβαίνω ὁ συμμετρία , καί Νίκη καί περιγίγνομαι . οὕτως καί πούς εἄν ἔχω τις βαρέω , ὁ χυμός πονηρός ἐπεισρέω , ὁ ἕτερος τις νόσημα , οὐδείς ὀρελος αὐτός ὁ λοιπός σῶμα εἰμί κοῦφος . εἰμί δέ ἐπί σῶμα οὗτος , πολύς μᾶλλον ἐπί Καρδία . μή τοίνυν ποιέω αὐτός βαρύς , ἵνα μή κατά ὁ πλοῖον ὅς πολύς ἔχω ὁ ψάμμος καταποντίζω . ἐν ἐγώ γάρ οὗτος . οὖον γάρ ὁ φύσις τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά