joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0377.1
Οὐτως γὰρ ἄρχιερεὺς ὤν , ἔχειτο τῷ μύρῳ τούτῳ , καὶ κατεστράκετο πάντοθεν , καὶ σφόδρα ἐπίχαρις ἦν τοῖς ὁρῶσι , καὶ ἥδὺς , καὶ ὑπέρτατος ἀπὸ τῆς ἀλείψεως αὐτῆς . Ὥσπερ οὖν ἐκεῖνος , φησίν , ὁ ἡλειμμένος τῷ μύρῳ τούτῳ , ἐμπρέπει τῷ σχήματι , καιρὸς ἐστι τῷ προσώπῳ , πολλὴς εὐωδίας ἐμπέπληστα . , χάριν παρέχει τοῖς ὁρῶσιν ὀφθαλμοῖς · οὕτω καὶ τοῦτό ἐστι καλόν · καὶ ὥσπερ ἐκεῖνο τὸ θέαμα οὐ μόνον ὁρᾶσθαι ἐστὶν ἰδεῖν , ἀλλὰ καὶ τέρπειν τὰς ὀψεῖς · οὕτω καὶ τοῦτο τῇ ψυχῇ τὴν ἡδονὴν ἐνέθηκεν . Ὥς ὄρῶσος Ἀερμών , ἡ καταδαίρουσα ἐπὶ τὰ ὄρη Σιών . Καὶ ἑτέραν εἰκόνα παρήγαγε πολλὴν τὴν ἡδονὴν ἔχουσαν , καὶ τῷ θεατῇ τὴν τέρψιν παρεχομένην . Ταῦτα δὲ οὐχ ἀπλῶς τέθεικεν , ἀλλ’ ἐπειδὴ πρὸ τῆς αἰχμαλωσίας αἱ δέκα φυλαὶ καὶ αἱ δύο διςσπαρμέναι ἦσαν , καὶ τοῦτο πολλῆς παρανομίας αἴτιον γέγονε , καὶ εἰς στάσεις , καὶ φιλονεικίας , καὶ πολέμους αὐτὸς ἐνέβαλεν , ἵνα μὴ ταῦτα γένηται παραινεῖ , καὶ συμβουλεύει μηκέτι διεσπάζθαι τὸν δῆμον , ἀλλ’ ὁμοῦ κατοικεῖν , καὶ συνήφθαι , καὶ ὑπὸ ἐνὶ τάττεσθαι ἡγισμῷ καὶ βασιλεῖ , καὶ τὴν ἀγάπην εἶναι μένουσαν ἀπ’ ἀρχῆς καὶ μέχρι τέλους , ὥσπερ εὐν καὶ τὴν ὄροσον διὰ πάντων διαβαίνουσαν . Καὶ παραβάλλει τὴν ἀγάπην μύρῳ καὶ ὄρῳ , δι’ ἐκεῖνου μὲν τὴν εὐωδίαν . διὰ τοῦτο δὲ τὴν ἀνάπαυσιν καὶ τὸ τερπνὸν τῆς ὄψεως παραστήσαι βουλόμενος . Ὦτι ἐκεῖ ἐντεῖλατο Κύριος τὴν εὐλογίαν . Ποῦ , Ἐκεῖ , Ἐν τῇ τοιαύτῃ κατοικήσει , ἐν τῇ τοιαύτῃ συμφωνίᾳ , ἐν τῇ τοιαύτῃ ὁμοφωνίᾳ , ἐν τῇ τοιαύτῃ ὁμοσκηνίᾳ . Καὶ γὰρ εὐλογία τοῦτό ἐστιν , ὥσπερ οὖν τὴν ἐναντίον ἀρά . Διὸ καὶ τις ἐπαινεῖ τοῦτο λέγων · Φιλία ἀδελφῶν , καὶ ὁμόνοια τῶν πλησίων b , καὶ ἀνήρ καὶ γυνὴ ἀλλήλοις συμπαρισερχόμενοι . Καὶ ἕτερος αἰνιγματωδῶς αἰνιττόμενος τὸ ἰσχυρὸν αὐτοῦ , λέγει · Ἐὰν κοιμηθῶσιν οἱ δύο , καὶ θέρμῃ αὐτοῖς , καὶ τὸ σπαρτίον τὸ ἔντερον οὐ ταχὺ ἀπορραγήσεται . Καὶ γὰρ καὶ τὴν ἡδονὴν ἐνταῦθα καὶ τὴν ἰσχὺν ἐνδείκνυται , καὶ ἐμφαίνει ὅτι καὶ ἡγυαύσει πολλὴ ἔσται ἡ ἡδονή , καὶ ἐνεργήσει πολλὴ ἡ ἰσχύς . Καὶ πάλιν , Ἀδελφὸς ὑπὸ ἀδελφοῦ βοηθούμενος , ὡς πόλις σχυρὰ . Καὶ ὁ Χριστὸς δὲ φησιν , Οὐχ ἄν ὦσι δύο , ἢ [ 381 . ] ἢ χρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα , ἐκεῖ εἰμὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν . Καὶ αὕτη δὲ ἡ φύσις τοῦτο ἀπαιτεῖ . Διὸ καὶ ἐξ ἀρχῆς ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον διαπλάττων εἶπεν · Οὐ καλόν τὸν ἄνθρωπον εἶναι μόνον · καὶ ποιῶν τὸ ζῷον τοῦτο , τὴν γυναῖκα λέγω , τῇ τῆς χρείας ἀ λῆγῃ συνεδῆσεν ἀνδρί , διὰ μυρίων τρόπων ἡμᾶς πρὸς ἀλλήλους συνάγων . Καὶ ζωὴν ἕως τοῦ αἰῶνος . Καλῶς τοῦτο προσέθηκεν . Ἐνθα γὰρ ἡ ἀγάπη , πολλὴ ἡ ἀσφάλεια , πολλὴ ἡ παρὰ τοῦ Θεοῦ βοή . Δύτη γὰρ μήτηρ τῶν ἀγαθῶν , αὕτη ρίζα καὶ πηγὴ , αὕτη πολέμων ἀναίρεσις , φιλονεικίας ἀφανισμός . Διὸ καὶ τοῦτο ὁρῶν , ἐπήγαγε , Καὶ ζωὴν ἕως τοῦ αἰῶνος . Ὥσπερ γὰρ ἡ στάσις καὶ ἡ φιλονεικία θανάτους ἐργάζεται , καὶ θανάτους ἀώρους · οὕτω καὶ ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ὁμόνοια , τὰ τῆς ζωῆς μετὰ ἀδείας ἐστὶ καὶ μετὰ ἀσφαλείας ἀπάσης . Καὶ τί δεῖ λέγειν τὰ παρόντα ; Τὸν γὰρ οὐρανὸν ἡμῖν αὕτη χαρίζεται , καὶ τὰ ἀπέρ -
Lemmas: οὕτως γάρ ἀρχιερεύς εἰμί , χέω ὁ μύρον οὗτος , καί καταστρέφω πάντοθεν , καί σφόδρα Ἐπίχαρις εἰμί ὁ ὁράω , καί ἡδύς , καί Ὑπέρτατος ἀπό ὁ ἄλειψις αὐτός . ὥσπερ οὖν ἐκεῖνος , φημί , ὁ ἑλίσσω ὁ μύρον οὗτος , ἐμπρέπω ὁ σχῆμα , καιρός εἰμί ὁ πρόσωπον , πολύς εὐωδία ἐμπίμπλημι . , χάρις παρέχω ὁ ὁράω ὀφθαλμός · οὗτος καί οὗτος εἰμί καλός · καί ὥσπερ ἐκεῖνος ὁ θέαμα οὖον μόνος ὁράω εἰμί ὁράω , ἀλλά καί τέρπω ὁ ὄψις · οὗτος καί οὗτος ὁ Ψυχή ὁ ἡδονά ἐντίθημι . ὥ ὄρνυμι Ἀερμών , ὁ καταδέρω ἐπί ὁ ὄρος Σιών . καί ἕτερος εἰκών παράγω πολύς ὁ ἡδονά ἔχω , καί ὁ θεατής ὁ τέρψις παρέχω . οὗτος δέ οὐ ἀπλόος τίθημι , ἀλλά ἐπεί πρό ὁ αἰχμαλωσία ὁ δέκα φυλή καί ὁ δύο διασπείρω εἰμί , καί οὗτος πολύς παρανομία αἴτιος γίγνομαι , καί εἰς στάσις , καί φιλονεικία , καί πόλεμος αὐτός ἐμβάλλω , ἵνα μή οὗτος γίγνομαι παραινέω , καί συμβουλεύω μηκέτι διασπάω ὁ δῆμος , ἀλλά ὁμοῦ κατοικέω , καί συνάπτω , καί ὑπό ἐν τάσσω ἁγισμός καί βασιλεύς , καί ὁ ἀγάπη εἰμί Μένων ἀπό ἀρχή καί μέχρι τέλος , ὥσπερ ἐΰς καί ὁ ὄρνυμι διά πᾶς διαβαίνω . καί παραβάλλω ὁ ἀγάπη μύρον καί ὄρον , διά ἐκεῖνος μέν ὁ εὐωδία . διά οὗτος δέ ὁ ἀνάπαυσις καί ὁ τερπνός ὁ ὄψις παρίστημι βούλομαι . οὖς ἐκεῖ ἐντέλλω Κύριος ὁ εὐλογία . πός , ἐκεῖ , ἐν ὁ τοιοῦτος κατοικέω , ἐν ὁ τοιοῦτος συμφωνία , ἐν ὁ τοιοῦτος ὁμοφωνία , ἐν ὁ τοιοῦτος ὁμοσκηνία . καί γάρ εὐλογία οὗτος εἰμί , ὥσπερ οὖν ὁ ἐναντίος ἀρά . Διὸ καί τις ἐπαινέω οὗτος λέγω · Φιλία ἀδελφός , καί Ὁμόνοια ὁ πλησίος b , καί ἀνήρ καί γυνή ἀλλήλων συμπαρισερχομενω . καί ἕτερος αἰνιγματωδῶς αἰνίσσομαι ὁ ἰσχυρός αὐτός , λέγω · ἐάν κοιμάω ὁ δύο , καί θέρμη αὐτός , καί ὁ σπαρτίον ὁ ἔντερον οὖον ταχύς ἀπαράσσω . καί γάρ καί ὁ ἡδονά ἐνταῦθα καί ὁ ἰσχύς ἐνδείκνυμι , καί ἐμφαίνω ὅτι καί ηγυιαυω πολύς εἰμί ὁ ἡδονή , καί ἐνεργέω πολύς ὁ ἰσχύς . καί πάλιν , ἀδελφός ὑπό ἀδελφός βοηθέω , ὡς πόλις σχυρὰ . καί ὁ Χριστός δέ φημί , οὐχ ἄν εἰμί δύο , ἢ [ 381 . ] ἢ χρῷ συνάγω εἰς ὁ ἐμός ὄνομα , ἐκεῖ εἰμί ἐν μέσος αὐτός . καί οὗτος δέ ὁ φύσις οὗτος ἀπαιτέω . Διὸ καί ἐκ ἀρχή ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος διαπλήσσω εἶπον · οὖον καλός ὁ ἄνθρωπος εἰμί μόνος · καί ποιέω ὁ ζῷον οὗτος , ὁ γυνή λέγω , ὁ ὁ χρεία ὅς λήγω συνδέω ἀνήρ , διά μυρίος τρόπος ἐγώ πρός ἀλλήλων συνάγω . καί ζωή ἠώς ὁ αἰών . καλῶς οὗτος προστίθημι . ἔνθα γάρ ὁ ἀγάπη , πολύς ὁ ἀσφάλεια , πολύς ὁ παρά ὁ Θεός βοή . Δύτη γάρ μήτηρ ὁ ἀγαθός , οὗτος ρίζα καί πηγή , οὗτος Πολέμων ἀναίρεσις , φιλονεικία ἀφανισμός . Διὸ καί οὗτος ὁράω , ἐπάγω , καί ζωή ἠώς ὁ αἰών . ὥσπερ γάρ ὁ στάσις καί ὁ φιλονικία θάνατος ἐργάζομαι , καί θάνατος ἄωρος · οὗτος καί ὁ ἀγάπη καί ὁ Ὁμόνοια , ὁ ὁ ζωή μετά ἄδεια εἰμί καί μετά ἀσφάλεια ἀπασάω . καί τίς δεῖ λέγω ὁ πάρειμι ; ὁ γάρ οὐρανός ἐγώ οὗτος χαρίζομαι , καί ὁ Απέρ -