joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0392.7
Τῷ ποιούντι θαυμάσια μεγάλα μόνη · ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ . Ἐπειδὴ ἀπεφήνατο , ὅτι Κύριος ἐστι τῶν θεῶν , καὶ Δεσπότης , τῇ ἀποφάσει παρέχει λοιπὸν τὴν ἀπόδειξιν , καὶ κατασκευάζει τὸ εἰρημένον , ἀπὸ τῆς δυνάμεως αὐτὸν πάλιν ἀνακηρύττων . Καὶ οὐκ εἶπε , Τῷ ποιήσαντι , ἀλλὰ , Τῷ ποιούντι , δεικνὺς αὐτὸν διηνεκῶς εὐεργετοῦντα , καὶ θαυματοποιούντα , καὶ παράδοξα ἐργαζόμενον . Καὶ διὸ ταῦτα αὐτοῦ τίθησι ν ἐξαίρετα , ὅτι τε ποιεῖ , καὶ ὅτι μόνος · ποιεῖ · μᾶλλον δὲ καὶ τρία , καὶ τέσσαρα · καὶ γὰρ ὅτι ποιεῖ , καὶ ὅτι θαύματα , καὶ μεγάλα θαύματα , καὶ ὅτι μόνος ποιεῖ . Ταῦτα δὲ οὐ πρὸς θάττησιν τοῦ Παίδος , ἀλλὰ πρὸς ἀντιδιαστολὴν εἴρηται τῶν δαιμόνων . Καὶ τίνὰ ταῦτά ἐστι τὰ θαύματα ἔκωμεν , τὰ μεγάλα , ὡς μόνος ποιεῖ . Καίτοι γε ἀρχόμενος οὐ περὶ δυνάμεως διελέχθη ἡμῖν , ἀλλὰ περὶ φιλανθρωπίας καὶ ἀγαθοτητος . Ἐξομολογεῖσθε γάρ , φησίν , τῷ Κυρίῳ , ὅτι ἀγαθός . Πῶς οὖν εἰς τὴν περὶ δυνάμεως ἐμπέπτει λόγον ἐνταῦθα λοιπόν ; Ὅτι οὐχὶ δυνάμεως μόνον , ἀλλὰ φιλανθρωπίας ταῦτά ἐστι τὰ θαύματα . Τίνα δὲ ἐστι τὰ θαύματα δεικνύς , ἐπάγει λέγων · Τῷ ποιήσαντι τοὺς οὐρανοὺς ἐν συνέσει , τῷ στερεώσαντι τὴν γῆν ἐπὶ τῶν ὑδάτων . Ἔτερος , Τῷ πλιήσαντι i τὴν γῆν παρ᾽ ὕδασι , τῷ ποιήσαντι ζῶτα μεγάλα μόνη , τὸν ἥλιον εἰς ἐξουσίαν τῆς ἡμέρας , τὴν σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρας εἰς ἐξουσίαν τῆς νυκτός . Ταῦτα δ᾽ εἰ καὶ τὴν δύναμιν αὐτοῦ καὶ τὴν σοφίαν ἐμφαίνει , ἀλλ᾽ ὅμως καὶ πολλὴν τὴν φιλανθρωπίαν δείκνυσι . Τὸ μὲν γὰρ οὕτω μεγάλα γενέσθαι , καὶ καλὰ καὶ διαρρή , τὴν ἰσχὺν ἀνακηρύττει , καὶ τὴν σοφίαν · τὸ δὲ δι᾽ ἡμᾶς αὐτὰ γενέσθαι , καὶ τὴν χρείαν τὴν ἡμετέραν , τὴν φιλανθρωπίαν [ 398 ] καὶ τὴν ἀγαθότητα τὴν διηνεκή . Ὅρᾷς πῶς εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ ; Οὐ γὰρ πρὸς δέκα καὶ εἴκοσι ἔτη πεποίηκεν αὐτά , οὐδὲ πρὸς ἑκατὸν , καὶ διακόσια , καὶ χίλια , ἀλλὰ παρὰ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν ἐξέτεινεν αὐτά . Διὸ καὶ τοῦτο δηλῶν , ἐν ἑκάστῳ στίχῳ ἐπιλέγει , Ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ . Καὶ τὸ δὴ ἐκπλήττον , ὅτι ἐποίησε μὲν , καὶ ἔδωκεν ἐξ ἀρχῆς γενομένα · ἐπειδὴ δὲ παρέσθ ὁ ἄνθρωπος , οὐδὲ οὕτως αὐτὸν ἐξέβαλεν · ἀλλὰ ὅπερ ἔδωκεν οὐχ ἁμαρτόντι , τοῦτοις
Lemmas: ὁ ποιέω θαυμάσιος μέγας μόνος · ὅτι εἰς ὁ αἰών ὁ ἔλεος αὐτός . ἐπεί ἀποφαίνω , ὅτι Κύριος εἰμί ὁ θεός , καί Δεσπότης , ὁ ἀπόφασις παρέχω λοιπός ὁ ἀπόδειξις , καί κατασκευάζω ὁ εἴρω , ἀπό ὁ δύναμις αὐτός πάλιν ἀνακηρύσσω . καί οὐ εἶπον , ὁ ποιέω , ἀλλά , ὁ ποιέω , δείκνυμι αὐτός διηνεκής εὐεργετέω , καί θαυματοποιεω , καί παράδοξος ἐργάζομαι . καί διό οὗτος αὐτός τίθημι Ν ἐξαίρετος , ὅτι τε ποιέω , καί ὅτι μόνος · ποιέω · μᾶλλον δέ καί τρεῖς , καί τέσσαρες · καί γάρ ὅτι ποιέω , καί ὅτι θαῦμα , καί μέγας θαῦμα , καί ὅτι μόνος ποιέω . οὗτος δέ οὖον πρός τείνω ὁ Παῖς , ἀλλά πρός ἀντιδιαστολή εἴρω ὁ δαίμων . καί τις οὗτος εἰμί ὁ θαῦμα ἔκω , ὁ μέγας , ὡς μόνος ποιέω . καίτοι γε ἄρχω οὖον περί δύναμις διαλέγω ἐγώ , ἀλλά περί φιλανθρωπία καί ἀγαθότης . ἐξομολογέομαι γάρ , φημί , ὁ κύριος , ὅτι ἀγαθός . Πῶς οὖν εἰς ὁ περί δύναμις ἐμπίπτω λόγος ἐνταῦθα λοιπός ; ὅτι2 οὐ δύναμις μόνος , ἀλλά φιλανθρωπία οὗτος εἰμί ὁ θαῦμα . τίς δέ εἰμί ὁ θαῦμα δείκνυμι , ἐπάγω λέγω · ὁ ποιέω ὁ οὐρανός ἐν σύνεσις , ὁ στερεόω ὁ γῆ ἐπί ὁ ὕδωρ . ἕτερος , ὁ πλίσσομαι i ὁ γῆ παρά ὕδωρ , ὁ ποιέω Ζώτα μέγας μόνος , ὁ ἥλιος εἰς ἐξουσία ὁ ἡμέρα , ὁ σελήνη καί ὁ ἀστήρ εἰς ἐξουσία ὁ νύξ . οὗτος δέ εἰμί καί ὁ δύναμις αὐτός καί ὁ σοφία ἐμφαίνω , ἀλλά ὅμως καί πολύς ὁ φιλανθρωπία δείκνυμι . ὁ μέν γάρ οὗτος μέγας γίγνομαι , καί καλός καί διαρρέω , ὁ ἰσχύς ἀνακηρύσσω , καί ὁ σοφία · ὁ δέ διά ἐγώ αὐτός γίγνομαι , καί ὁ χρεία ὁ ἡμέτερος , ὁ φιλανθρωπία [ 398 ] καί ὁ ἀγαθότης ὁ διηνεκής . ὁράω πῶς εἰς ὁ αἰών ὁ ἔλεος αὐτός ; οὖον γάρ πρός δέκα καί εἴκοσι ἔτος ποιέω αὐτός , οὐδέ πρός ἑκατόν , καί διακόσιοι , καί χίλιοι , ἀλλά παρά πᾶς ὁ ζωή ἐγώ ἐκτείνω αὐτός . Διὸ καί οὗτος δηλόω , ἐν ἕκαστος στίχος ἐπιλέγω , ὅτι2 εἰς ὁ αἰών ὁ ἔλεος αὐτός . καί ὁ δή ἐκπλήσσω , ὅτι ποιέω μέν , καί δίδωμι ἐκ ἀρχή γίγνομαι · ἐπεί δέ πάρειμι ὁ ἄνθρωπος , οὐδέ οὕτως αὐτός ἐκβάλλω · ἀλλά ὅσπερ δίδωμι οὐ ἁμαρτάνω , οὗτος