joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0377.4
Ἵδοῦ δὲ εὐλογεῖτε τὸν Κύριον , πάντες οἱ δοῦλοι Κυρίου , οἱ ἐστῶτες ἐν οἴκῳ Κυρίου . Ἐνταῦθα καταλέγει τοὺς περὶ τῶν ἀναβαθμῶν ψαλμούς , εἰς καλὸν τέλος κατακλείσας τὸν λόγον , εὐφημίαν τε καὶ εὐλογίαν . Δοῦλοις δὲ Κυρίου βοῦλεται εἶναι οὐ κατὰ τὰ δόγματα μόνον , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν τῆς πολιτείας ἀκριβείαν · διὸ καὶ προσέθηκεν , Οἱ ἐστῶτες ἐν οἴκῳ Κυρίου , ἐν αὐλαῖς οἴκου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν . Τὸν γὰρ ἀκάθαρτον καὶ βέβηλον οὐδὲ ἐπιβῆναι τῶν ἱερῶν περιβόλων θέμις . Ὦστε εἰ τις δέξιος ἐστὶν ἐπιδεῖν , καὶ εὐλογεῖν δεῖός ἐστιν . Ὁ γὰρ οἶκος τοῦ Θεοῦ τῷ οὐρανῷ εἴκε · καὶ καθάπερ ἐκεῖ τῶν ἀντικειμένων δυνάμεων μηδεμίαν ἐπιδημίας θέμις , οὕτως οὐδὲ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ . Ἐννόησον ἡλίκης ἀπολαύεις τῆς ἀξίας , ἄνθρωπε , ὅπου γε καὶ αὐτὸς γέγονε ναὸς , ὅσην δικαίως ἂν εἴης παρέχειν καθαρότητα . Πῶς δὲ ἂν παράσχῃς τὴν καθαρότητα ; Εἰ πάντα λογισμὸν πονηρὸν ἐκβάλεις , εἰ διαβολικὰς ἐνεργείας ἀδαστον ποιήσεις · τὸ χωρίον τῆς διανοίας , εἰ καθάπερ ἐν αὐτοῖς ἀγίους μένεις καλλωπίζων τὴν διάνοιαν τῷ σαυτοῦ . Εἰ γὰρ ἐπὶ τοῦ ναοῦ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ οὐ πᾶς τόπος ἅπαντι ἦν βατός , ἀλλὰ πολλοὶ καὶ διάφοροι διορισμοί , καὶ οὐ μὴν τοῖς προσήκουσι , οὐδὲ τοῖς ἐξ ἀρχῆς Ἰουδαίοις , ὁ δὲ τοῖς ἱερεῦσιν , ὁ δὲ τῷ ἄρχιερεῖ μόνῳ , καὶ οὐδὲ τούτῳ ! ἀλλ’ [ 382 . ] ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ · πῶς οὖν ἐννόησον ἀγιωσύνης σοι δεῖ τῇ πολλῇ μεῖζονα σύμβολα δεξαμένῳ , ὧν ἐδέξατο τὰ ἅγια τῶν ἁγίων τότε . Οὐ γὰρ Χερουβὶμ ἔχεις , ἀλλ’ αὐτὸν τὸν τῶν Χερουβίμ Δεσπότην ἔχεις ἐνοικοῦντα , οὐδὲ στάμναν , καὶ μάννα , καὶ πλάκας λίθινας , καὶ τὴν ῥάβδον τὴν Ἀαρών , ἀλλὰ σῶμα καὶ αἷμα δεσποτικόν , καὶ Πνεῦμα ἀντὶ τοῦ γράμματος , καὶ χερὶν ὑπερβαίνουσαν λογισμὸν ἀνθρώπινον , καὶ θεωρεῖν ἀνεξιδήγητον . Ὦσῶν δὲ μειζόνων ἡμῖν συμβόλων καὶ φρικτῶν μυστηρίων , τοσοῦτον μειζόνως ὁ ὑπεύθυνος τῆς ἀγιωσύνης , καὶ πλείονος κολάσεως , εἰ παραβαίνης τὰ ἐπιτεταγμένα . Ἐν ταῖς γυνὴ ἐπάραιτε τὰς χεῖρας ὑμῶν εἰς τὰ ἅγια . Ἐτερος , Ἄγιος . Ἄλλος , Ἡγιασμένος . Καὶ εὐλογεῖτε τὸν Κύριον . Διὰ τί φησιν , Ἐν γυνὴ ; Παιδεύων ἡμᾶς μὴ τὴν πᾶσαν αὐτὴν εἰς ὕπνον δαπανᾶν , καὶ δεῖξαι τὰτε καθαρωτέρας εἶναι τὰς εὐχάς , ὅτε καὶ κουφότερος ὁ νοῦς , καὶ πλείων ἡ σχολή . Εἰ δὲ ἐν νυκτὶ παραγίνεσθαι εἰς τὰ ἅγια δεῖ , ἐννόησον ποίας τεύξεσαι συγγνώμης · ὁ μὲν οἶκος κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον εὐχὰς ἐπιτελῶν . Ὁ μὲν γὰρ Προφήτης ἀνίστησι σε ἀπὸ τῆς κλίνης , καὶ πρὸς τὸν ναὸν ἄγει , καλεῖν ἐνταῦθα διαυκτερεύει · σὺ δὰ οὐδὲ οἴκοι καθήμενος τοῦτο ποιεῖς . Καλῶς δὲ εἶπεν , Ἄγιος , δηλῶν ὅτι χωρὶς διαλογισμῶν πονηρῶν εὐχεσθαι δεῖ , χωρὶς μνησιαχίας , χωρὶς πλεονεξίας , χωρὶς ἄλλης τινὸς τῶντῆς ἁμαρτίας , λυμαινόμενης τὴν διάνοιαν . Καὶ εὐλογεῖτε τὸν Κύριον . Τοῦτο γὰρ μάλιστα ἐστιν
Lemmas: ἰδού δέ εὐλογέω ὁ κύριος , πᾶς ὁ δοῦλος κύριος , ὁ ἵστημι ἐν οἶκος κύριος . ἐνταῦθα καταλέγω ὁ περί ὁ ἀναβαθμός ψαλμός , εἰς καλός τέλος κατακλείω ὁ λόγος , Εὐφημία τε καί εὐλογία . Δοῦλος δέ κύριος βούλομαι εἰμί οὖον κατά ὁ δόγμα μόνος , ἀλλά καί κατά ὁ ὁ πολιτεία ἀκρίβεια · διό καί προστίθημι , ὁ ἵστημι ἐν οἶκος κύριος , ἐν αὐλή οἶκος ὁ Θεός ἐγώ . ὁ γάρ ἀκάθαρτος καί βέβηλος οὐδέ ἐπιβαίνω ὁ ἱερός περίβολος θέμις . ὥστε εἰμί τις Δέξιος εἰμί ἐπεῖδον , καί εὐλογέω δῖος εἰμί . ὁ γάρ οἶκος ὁ Θεός ὁ οὐρανός ἵημι · καί καθάπερ ἐκεῖ ὁ ἀντίκειμαι δύναμις μηδείς ἐπιδημία θέμις , οὕτως οὐδέ ἐν ὁ οἶκος ὁ Θεός . ἐννοέω ἡλίκος ἀπολαύω ὁ ἄξιος , ἄνθρωπος , ὅπου γε καί αὐτός γίγνομαι ναός , ὅσος δικαίως εἄν εἰμί παρέχω καθαρότης . Πῶς δέ εἄν παρέχω ὁ καθαρότης ; εἰμί πᾶς λογισμός πονηρός εκβάλλω , εἰμί διαβολικός ἐνέργεια ἀδαστον ποιέω · ὁ χωρίον ὁ διάνοια , εἰμί καθάπερ ἐν αὐτός ἅγιος μένω καλλωπίζω ὁ διάνοια ὁ σεαυτοῦ . εἰμί γάρ ἐπί ὁ ναός ὁ Ἰουδαϊκός οὖον πᾶς τόπος ἅπας εἰμί βατός , ἀλλά πολύς καί διάφορος διορισμός , καί οὖον μήv ὁ προσήκω , οὐδέ ὁ ἐκ ἀρχή Ἰουδαῖος , ὁ δέ ὁ ἱερεύς , ὁ δέ ὁ ἀρχιερεύς μόνος , καί οὐδέ οὗτος ! ἀλλά [ 382 . ] ἅπαξ ὁ ἐνιαυτός · πῶς οὖν ἐννοέω ἁγιωσύνη σύ δεῖ ὁ πολύς μείζων σύμβολον δέχομαι , ὅς δέχομαι ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος τότε . οὖον γάρ χερουβίν ἔχω , ἀλλά αὐτός ὁ ὁ χερουβίν δεσπότης ἔχω ἐνοικέω , οὐδέ στάμναν , καί μάννα , καί πλάξ λίθινος , καί ὁ ῥάβδος ὁ Ἀαρών , ἀλλά σῶμα καί αἷμα δεσποτικός , καί πνεῦμα ἀντί ὁ γράμμα , καί Χέριν ὑπερβαίνω λογισμός ἀνθρώπινος , καί θεωρέω ἀνεξιδήγητον . ὠθέω δέ μείζων ἐγώ σύμβολον καί φρικτός μυστήριον , τοσοῦτος μέγας ὁ ὑπεύθυνος ὁ ἁγιωσύνη , καί πλείων κόλασις , εἰμί παραβαίνω ὁ ἐπιτάσσω . ἐν ὁ γυνή ἐπαίρω ὁ χείρ σύ εἰς ὁ ἅγιος . ἕτερος , Ἄγις . ἄλλος , ἁγίζω . καί εὐλογέω ὁ κύριος . Ζεύς τίς φημί , ἐν γυνή ; παιδεύω ἐγώ μή ὁ πᾶς αὐτός εἰς ὕπνος δαπανάω , καί δείκνυμι Τάτος καθαρός εἰμί ὁ εὐχή , ὅτε καί κοῦφος ὁ νόος , καί πλείων ὁ σχολή . εἰμί δέ ἐν νύξ παραγίγνομαι εἰς ὁ ἅγιος δεῖ , ἐννοέω Ποίας τεύχω συγγνώμη · ὁ μέν οἶκος κατά ὁ καιρός ἐκεῖνος εὐχή ἐπιτελέω . ὁ μέν γάρ Προφήτης ἀνίστημι σύ ἀπό ὁ κλίνη , καί πρός ὁ ναός ἄγω , καλέω ἐνταῦθα διαυκτερεύει · σύ δᾶ οὐδέ οἴκοι κάθημαι οὗτος ποιέω . καλῶς δέ εἶπον , Ἄγις , δηλόω ὅτι Χωρὶς διαλογισμός πονηρός εὔχομαι δεῖ , Χωρὶς μνησιαχίας , Χωρὶς πλεονεξία , Χωρὶς ἄλλος τις τείνω ἁμαρτία , λυμαίνω ὁ διάνοια . καί εὐλογέω ὁ κύριος . οὗτος γάρ μάλιστα εἰμί