joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0393.3
Τῷ καταδιολόντι τὴν θύραν θαλάσσιον εἰς διαφρέσεις . Ἕτερος , Εἰς τομὰς Ἕτερος , Εἰς τμήματα . Τινὲς γὰρ φασι , ὅτι οὐ μία γέγονεν ἡ ὁδός , ἀλλὰ καθ’ ἕκαστον φυλὴν τὸ ὕδωρ ἐσχίζετο , ὡς πολλάκις γενέσθαι τὰς διαβάσεις . Ἄλλα ταῦτα πάντα εἰ καὶ πολλὴν τὴν ἰσχὺν ἐπεδείκνυτο , καὶ φοβερόν αὐτὸν ἀπέφαινε καὶ μέγαν , οὐκ οὕτω πολλὴν καὶ τὴν φιλανθρωπίαν εἶχεν , οὐχὶ τοῖς ἀπολλύουσι μόνον , ἀλλ’ εἰ προσέχειν ἐδούλοιτο , καὶ τοῖς ἐναντίοις . Οὐ γὰρ ἀπλῶς καταπέντεσεν αὐτούς , ἀλλὰ μετὰ τοσαύτην θαυματοργίαν βουλομένου κατατολμήσαι τῶν ὑδάτων · ἔδει δὲ αὐτοὺς , εἰ καὶ πάντων ἦσαν ἀναίσθητότεροι , τὰ τε πρότερα ἐννοήσαντας , τὰ τε παρόντα καὶ πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν , ἐκπλαγῆναι αὐτοῦ τὴν ἰσχὺν , καὶ προσκυνῆσαι , καὶ παῦσασθαι τῆς ἀχαίρου φιλονεικίας . Οὐ δὲ τὴν κτίσιν πάλιν ὁρῶντες πρὸς τὸ δοκοῦν αὐτῷ μεταστοιχειοῦμενην , καὶ πλεῖωσαν αἰτοῖς , οὐδὲ οὕτως ἔσβη τῆς μανίας , ἀλλὰ καὶ τὸ παράδοξον ἐκεῖνο θαῦμα βλέποντες , κατετόλμησαν τῆς ξένης ἐκείνης καὶ καινῆς ὀδοιπορίας . Διὸ καὶ τάφος αὐτοῖς τὸ πῆλας γίνεται · οὐδὲ γὰρ φύσεως ἦν ἔργον , ἀλλὰ θελητὸν πληγὴν τὸ γενόμενον · διὰ δὲ τοῦτο ἐν βραχείᾳ καιροῦ βραχὺ τὰ ἐναντία εἰργάζετο · καὶ οὐ καθ’ ἐν ἐτέμενον μέρος , ἀλλὰ κατὰ ἀριθμὸν τῶν φυλῶν ἀπασῶν . Καθ’ ἕκαστον δὲ τῶν σημείων ἐλέους μηνμονεύει , ὅτι τοῦτο μάλιστα ἦν τῷ Θεῷ περισπουδαστὸν , ἐπειδὴ διὰ τῶν στοιχείων εἶναι τὰ θαύματα , μὴ φυσικὰς τινὸς ἀκολουθίας εἶναι νομισθῆ καὶ γνώμενα , ἀλλὰ τῆς ἀνωθεν βουλῆς [ 400 ] παραδοξοποιούσης τὰ θαύματα . Ὁ δὴ καὶ ἐπὶ τῆς θαλάττης συνέβαινε , καὶ ὅθλον ἐγένετο , οὐκ ἐκ τοῦ συμβῆναι τότε , ἀλλ’ ἐκ τοῦ μετ’ ἐκεῖνο μηκέτι γενέσθαι · πάλιν δὲ τὰ φυσικῶς ἡ γιγνόμενα , συνεχῆ καὶ πυκνά , καὶ κατὰ καιρὸν ἐπιτελεῖσθαι πέφυκε . Καὶ διαγαγόντες τὸν Ἰσραὴλ διὰ μέσου αὐτῆς · ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ .
Lemmas: ὁ καταδιολόντι ὁ θύρα θαλάσσιος εἰς διαφρέσεις . ἕτερος , εἰς τομή ἕτερος , εἰς τμῆμα . Τινές γάρ φημί , ὅτι οὖον εἷς γίγνομαι ὁ ὁδός , ἀλλά κατά ἕκαστος φυλή ὁ ὕδωρ σχίζω , ὡς πολλάκις γίγνομαι ὁ διάβασις . ἄλλος οὗτος πᾶς εἰμί καί πολύς ὁ ἰσχύς ἐπιδείκνυμι , καί φοβερός αὐτός ἀποφαίνω καί μέγας , οὐ οὗτος πολύς καί ὁ φιλανθρωπία ἔχω , οὐ ὁ ἀπόλλυμι μόνος , ἀλλά εἰμί προσέχω δουλόω , καί ὁ ἐναντίος . οὖον γάρ ἀπλόος καταπέντεσεν αὐτός , ἀλλά μετά τοσοῦτος θαυματοργίαν βούλομαι κατατολμάω ὁ ὕδωρ · ἐσθίω δέ αὐτός , εἰμί καί πᾶς εἰμί ἀναίσθητος , ὁ τε πρότερος ἐννοέω , ὁ τε πάρειμι καί πρό ὁ ὀφθαλμός , ἐκπλάσσω αὐτός ὁ ἰσχύς , καί προσκυνέω , καί παύω ὁ αχαιροος φιλονεικία . οὖον δέ ὁ κτίσις πάλιν ὁράω πρός ὁ δοκέω αὐτός μεταστοιχειόω , καί πλέω αἰτέω , οὐδέ οὕτως σβέννυμι ὁ μανία , ἀλλά καί ὁ παράδοξος ἐκεῖνος θαῦμα βλέπω , κατατολμάω ὁ ξένος ἐκεῖνος καί καινός οδοιπορία . Διὸ καί τάφος αὐτός ὁ πάλλω γίγνομαι · οὐδέ γάρ φύσις εἰμί ἔργον , ἀλλά θελητός πληγή ὁ γίγνομαι · διά δέ οὗτος ἐν βραχύς καιρός βραχύς ὁ ἐναντίος ἐργάζομαι · καί οὖον κατά ἐν τέμνω μέρος , ἀλλά κατά ἀριθμός ὁ Φυλή ἀπασάω . κατά ἕκαστος δέ ὁ σημεῖον ἔλεος μνημονεύω , ὅτι οὗτος μάλιστα εἰμί ὁ Θεός περισπουδάζω , ἐπεί διά ὁ στοιχεῖον εἰμί ὁ θαῦμα , μή φυσικός τις ἀκολουθία εἰμί νομίζω καί γιγνώσκω , ἀλλά ὁ ἄνωθεν βουλή [ 400 ] παραδοξοποιέω ὁ θαῦμα . ὁ δή καί ἐπί ὁ θάλασσα συμβαίνω , καί ὁράω γίγνομαι , οὐ ἐκ ὁ συμβαίνω τότε , ἀλλά ἐκ ὁ μετά ἐκεῖνος μηκέτι γίγνομαι · πάλιν δέ ὁ φυσικός ὁ γίγνομαι , συνεχής καί πυκνός , καί κατά καιρός ἐπιτελέω φύω . καί διάγω ὁ Ἰσραήλ διά μέσος αὐτός · ὅτι εἰς ὁ αἰών ὁ ἔλεος αὐτός .