joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0060.2
ε’ . Καλῶς δὲ εἶπε καὶ τὸ , Ὑδήγησον . Ὅδός γὰρ ὁ τερῶν βίος , δεόμενος τῆς ἄνωθεν χειραγωγίας . Ἡ γὰρ εἰς πολὺν μέλλουσα εἰσάγει , δεομένη τοῦ γνωριζόντος ἡμῖν τὴν ὁδόν · πολλῷ μᾶλλον εἰς τὸν οὐρανὸν ἀποβλεπὲν μέλλουσα , χρείαν ἔχομεν τῆς ἄνωθεν ῥοπῆς , ἵνα καὶ δεῖξῃ καὶ στηρίξῃ καὶ χειραγωγῆσῃ · πολλὰ γὰρ ἀτραποὶ αἱ ἐκπεπτωκασιν . Διὰ τοῦτο ἐγώμεθα τῆς δεξιᾶς τοῦ Θεοῦ . Ἐνεκα τῶν ἐχθρῶν μου . Πολλοὶ ἐπανέστησαν b , φησὶ , πολέμιοι βουλομένοι μοι παρεκκλίνειν τὰ διαθήματα , καὶ πλανᾶσθαι , καὶ πρὸς ἑτέραν ὁδὸν ἀγαγεῖν . Ἐπεὶ οὖν τοιαῦται αἱ ἐπιβολαί , τοιαῦται αἱ ἔφοδοι , ὁδήγησόν με αὐτός . Τῆς γὰρ παρ’ σοῦ χρείαν ἔχω συμπαγίας . Ἄλλὰ τὸ μὲν ὁδηγηθῆναι , αὐτοῦ γίνεται · τὸ δὲ ἄξιον εἶναι τοῦ κρατηθῆναι ὑπὸ τῆς χειρὸς ἐκείνης , τῆς ἡμέρας γενέσθω σπουδῆς . Ἄν γὰρ ἡς ἀκάθαρτος , οὐ κτάεχει σε ἡ χειρ ἐκείνη · ἂν δὲ πλεονέκτης , ἂν ἑτέρων τινὰ κηλίδα ἔχων . Κατεύθυνον ἐνώπιόν σου τὴν ὁδὸν μου · τοιαύτη , ὅτινὴν μοιποίησον , σαφῆ , γνωρίμην · ὁρθοτόμησον αὐτὴν παρ’ ἐμοί . Ἐτερος δὲ ἑρμηνεύει εἰπὼν Ὁμολογῶν ἐμπροσθέν μου τὴν ὁδὸν σου · τουτὶστι , ῥᾳδίανποίησον , εὐκόλον . Ὅτι οὐχ ἔστιν ἐν τῇ σφύγμῃ αὐτῶν ἀλήθεια , ἡ καρδία αὐτῶν ματαία . Ἐμοὶ δοκεῖ καὶ περὶ τῶν ἐν πλήθει διαγόντων ταῦτα λέγειν , τὸ τε στόμα διαβάλλουσα , [ 56 ] καὶ τὴν ψυχὴν ὡς ἑρήμην παντὸς ἀγαθοῦ · καὶ περὶ τῶν ἐν πηρώσει ζώντων . Τάρρος ἀνεψυγμένος ὁ λέγων αὐτῶν . Ἡτοι τὸ φωνικὸν ἐνταῦθα λέγει , ἢ τὸ νεκρὰ προτρέχον · εὐ δόγματα , καὶ δυσώδη . Οὐχ ἂν τις ἄμυρτον , καὶ τῶν αἰσχρὰ φθεγγομένων ῥήματα τὰ στόματα οὕτω καλέσας , τάφον ἀνεψυγμένον . Πολὺ γὰρ τῆς αἰσθητῆς · δυσωδίας ἐκείνη χαλεπωτέρα , ἀπὸ σι,πεδόνου · τικτομένη ψυχῆς · καὶ τῶν πλεονεκτῶν τὰ στόματα τοιαῦτα , ὅταν μὲν ὑμῖς προφέρωσιν , ἀλλὰ γοῦν καὶ ἀποχαίας . Μὴ τολμῶν ἔστιν τάφος τὸ στόμα σου , ἀλλὰ θησαυρός . Πολὺ γὰρ οἱ θησαυροὶ διεννόχασιν τῶν τάφων , δι’ ἑκεῖνοι μὲν φθείρουσιν ὅπερ ἐν λάβουσι , οὗτοι δὲ διατηροῦσιν . Ἔχει τοίνυν καὶ σὺ πλοῦτον φιλοσοφίας ἀεὶ μένοντα · ἀλλὰ μὴ δυσωδίαν τινὰ καὶ σιπεδόναν . Καὶ οὐχ ἀπλῶς εἶπε , τάφον , ἀλλ’ , ἀνεψυγμένον , ὥστε καὶ πλείονα δηλῶσαι τὴν βεβλυγμίαν γίνεσθαι . Δεόν γὰρ χρῦπτεσθαι τὰ τοιαῦτα ῥήματα , οἱ δὲ καὶ ἐκφέρουσι , ὥστε μᾶλλον αὐτῶν τὴν νόσον ἐνοδεικνυσθαι . Καὶ ἐπὶ μὲν τῶν νεκρῶν σωμάτων τὸ ἐναντίον ποιοῦντες , τῇ τῇ παραδίδομεν · οὗτοι δὲ ἐπὶ τῶν ῥημάτων τούτων τὸ ἐναντίον ἐργάζονται , καὶ ὁ δὲν κατακρύπτειν κάτω ἐν τῷ βάθει τῆς καρδίας · καὶ ἀπονίγνυσι , ἐκφέρουσι , καὶ πολλοὺς παραδιδόντες , καὶ προτιθέντες · πᾶσιν ἔρξαν . Ἄλλ’ ἐλαύνωμεν τοὺς τοιούτους , παρακαλῶ . Εἰ γὰρ τὰ νεκρὰ σώματα ἔξω τῆς πόλεως καταβάπτωμεν , πολλῷ μᾶλλον τοὺς τὰ νεκρὰ ῥήματα , καὶ τοὺς τὰ τοιαῦτα ἐκφέροντας , καὶ οὐδὲ συνεικάσαι βουλομένους πόρρω που κατοικίζειν χρῆ · ἐπειδὴ κοινὴ τῆς πόλεως λύμη τὰ τοιαῦτα στόματα ἐστιν . Ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐδολιοῦσαν . Εἶδεν ἑτερον κακίας εἴδος . Οἱ μὲν ἐν τῇ θυσίᾳ κατακρύπτουσι τὸν δόλον , ῥήματα προσνη προσφέρουσι · οἱ δὲ τοιαύτη χέχρηται τῇ δεινότητι , ὡς ἐν αὐτοῖς τοῖς ῥήμασι συνεικάσαι τὴν πονηρίαν , καὶ ῥάπτεσιν δόλους καὶ ἐπιβουλὰς . Κρίνον αὐτούς , ὁ Θεός · ἀποσπάσασιν ἀπὸ τῶν διαβολῶν αὐτῶν . Ὅρα κάνατρεψα τὴν ἡμέραν τῆς εὐχῆς . Οὐ γὰρ εἶπε , Κόλασον , ἀλλὰ , Κρίνον αὐτούς , καὶ παύσον τῆς πονηρίας · ἀνῆντα αὐτῶν ποίησον τὰ ἠχρήγματα · ὅπερ καὶ ὑπὲρ αὐτῶν εὐχεσθαι ἐστὶ , τοῦ μηκταὶ προβαίνειν τὰ τῆς κακίας αὐτοῖς . Κατὰ τὸ πλήθος τῶν ἀσεβειῶν αὐτῶν ἐξώσων αὐτούς , ὅτι παρεξήλαρχαν σε , Κύριε . Τοιαύτην , Οὐδὲν μοι μέλει εἰς ἐμὲ γενομένων , ἀλλ’ ὑπὲρ τῶν σῶν ἀλγῶ . Τοῦτο γὰρ μάλιστα φιλοσοφίας ψυχῆς , ὑπὲρ μὲν τῶν οἰκείων μὴ ἀμύνναι , ὑπὲρ δὲ τῶν εἰς Θεὸν γινομένων σφόδρα ἐπακίζειν . Τοῦτον τάναντία πολλοὶ ποιοῦσι , τὰ μὲν τοῦ Θεοῦ παρορῶντες , τὰ δὲ ἐαυτῶν μετὰ πολλῆς ἐκδικούσης τῆς σφοδρότητος , ἀλλ’ οὐχ ὁ ἄγιος οὕτως , ἀλλὰ σφοδρὸν τιμωρὸν τῶν εἰς Θεὸν γινομένων ἦσαν , τὰ δὲ ἐαυτῶν παρεῖχοντο .
Lemmas: εἰ . καλῶς δέ εἶπον καί ὁ , Ὑδήγησον . ὁδός γάρ ὁ τέρας βίος , δήω ὁ ἄνωθεν χειραγωγία . ὁ γάρ εἰς πολύς μέλλω εἰσάγω , δήω ὁ γνωρίζων ἐγώ ὁ ὁδός · πολύς μᾶλλον εἰς ὁ οὐρανός ἀποβλέπω μέλλω , χρεία ἔχω ὁ ἄνωθεν ῥοπή , ἵνα καί δείκνυμι καί στηρίζω καί χειραγώγηση · πολύς γάρ ἀτραπός ὁ ἐκπίπτω . Ζεύς οὗτος ἐγώ ὁ δεξιός ὁ Θεός . ἕνεκα ὁ ἐχθρός ἐγώ . πολλός ἐπανίστημι b , φημί , πολέμιος βούλομαι ἐγώ παρεκκλίνω ὁ διάθημα , καί πλανάω , καί πρός ἕτερος ὁδός ἄγω . ἐπεί οὖν τοιοῦτος ὁ ἐπιβολή , τοιοῦτος ὁ ἔφοδος , ὁδηγέω ἐγώ αὐτός . ὁ γάρ παρά σύ χρεία ἔχω συμπαγία . ἀλλά ὁ μέν ὁδηγέω , αὐτός γίγνομαι · ὁ δέ ἄξιος εἰμί ὁ κρατέω ὑπό ὁ χείρ ἐκεῖνος , ὁ ἡμέρα γίγνομαι σπουδή . ἄν γάρ εἰμί ἀκάθαρτος , οὖον κτάεχει σύ ὁ χείρ ἐκεῖνος · εἄν δέ πλεονέκτης , εἄν ἕτερος τις κηλίς ἔχω . κατευθύνω ἐνώπιον σύ ὁ ὁδός ἐγώ · τοιοῦτος , ὅστις μοιποιεω , σαφής , γνώριμος · ὀρθοτομέω αὐτός παρά ἐγώ . ἕτερος δέ ἑρμηνεύω εἶπον ὁμολογέω ἔμπροσθεν ἐγώ ὁ ὁδός σύ · τουτιειμι , ραδιανποιιημι , Εὔκολον . ὅτι2 οὐ εἰμί ἐν ὁ σφύγμῃ αὐτός ἀλήθεια , ὁ καρδία αὐτός μάταιος . ἐμός δοκέω καί περί ὁ ἐν πλῆθος διάγω οὗτος λέγω , ὁ τε στόμα διαβάλλω , [ 56 ] καί ὁ ψυχή ὡς ἐρῆμος πᾶς ἀγαθός · καί περί ὁ ἐν πήρωσις ζῶ . Τάρρος ἀναψύχω ὁ λέγω αὐτός . ἤτοι ὁ φωνικός ἐνταῦθα λέγω , ἢ ὁ νεκρός προτρέχω · εὕω δόγμα , καί δυσώδης . οὐχ εἄν τις ἄμυρτον , καί ὁ αἰσχρός φθέγγομαι ῥῆμα ὁ στόμα οὗτος καλέω , τάφος ἀναψύχω . Πολύς γάρ ὁ αἰσθητός · δυσωδία ἐκεῖνος χαλεπός , ἀπό σι,πεδονοος · τίκτω Ψυχή · καί ὁ πλεονέκτης ὁ στόμα τοιοῦτος , ὅταν μέν ὑμῖς προφέρω , ἀλλά γοῦν καί ἀποχαίας . μή τολμάω εἰμί τάφος ὁ στόμα σύ , ἀλλά θησαυρός . Πολύς γάρ ὁ θησαυρός διαφέρω ὁ τάφος , διά ἐκεῖνος μέν φθείρω ὅσπερ ἐν λαμβάνω , οὗτος δέ διατηρέω . ἔχις τοίνυν καί σύ πλοῦτος φιλοσοφία ἀεί Μένων · ἀλλά μή δυσωδία τις καί σιπεδοναω . καί οὐ ἀπλόος εἶπον , τάφος , ἀλλά , ἀναψύχω , ὥστε καί πλείων δηλόω ὁ βλύζω γίγνομαι . δήω γάρ χρυπετομαι ὁ τοιοῦτος ῥῆμα , ὁ δέ καί ἐκφέρω , ὥστε μᾶλλον αὐτός ὁ νόσος ἐνδείκνυμι . καί ἐπί μέν ὁ νεκρός σῶμα ὁ ἐναντίος ποιέω , ὁ ὁ παραδίδωμι · οὗτος δέ ἐπί ὁ ῥῆμα οὗτος ὁ ἐναντίος ἐργάζομαι , καί ὁ δέν κατακρύπτω κάτω ἐν ὁ βάθος ὁ Καρδία · καί ἀποφέρω , ἐκφέρω , καί πολύς παραδίδωμι , καί προστίθημι · πᾶς ἔρδω . ἄλλος ἐλαύνω ὁ τοιοῦτος , παρακαλέω . εἰμί γάρ ὁ νεκρός σῶμα ἔξω ὁ πόλις καταβάπτω , πολύς μᾶλλον ὁ ὁ νεκρός ῥῆμα , καί ὁ ὁ τοιοῦτος ἐκφέρω , καί οὐδέ συνεικάζω βούλομαι πόρρω ποῦ κατοικίζω χράω · ἐπεί κοινός ὁ πόλις λύμη ὁ τοιοῦτος στόμα εἰμί . ὁ γλῶσσα αὐτός δολιόω . εἶδον ἕτερος κακία εἶδος . ὁ μέν ἐν ὁ θυσία κατακρύπτω ὁ δόλος , ῥῆμα προσνέω προσφέρω · ὁ δέ τοιοῦτος χράω ὁ δεινότης , ὡς ἐν αὐτός ὁ ῥῆμα συνεικάζω ὁ πονηρία , καί ῥάπτω δόλος καί ἐπιβουλή . κρίνον αὐτός , ὁ Θεός · ἀποσπάω ἀπό ὁ διαβολή αὐτός . Ὅρας κάνατρεψα ὁ ἡμέρα ὁ εὐχή . οὖον γάρ εἶπον , κολάζω , ἀλλά , κρίνον αὐτός , καί παύω ὁ πονηρία · ἀνίημι αὐτός ποιέω ὁ ἠχρήγματα · ὅσπερ καί ὑπέρ αὐτός εὔχομαι εἰμί , ὁ μικτός προβαίνω ὁ ὁ κακία αὐτός . κατά ὁ πλήθος ὁ ἀσέβεια αὐτός ἐξωθέω αὐτός , ὅτι παρεξήλαρχαν σύ , κύριος . τοιοῦτος , οὐδείς ἐγώ μέλος εἰς ἐγώ γίγνομαι , ἀλλά ὑπέρ ὁ σός ἀλγέω . οὗτος γάρ μάλιστα φιλοσοφία Ψυχή , ὑπέρ μέν ὁ οἰκέω μή ἀμύνω , ὑπέρ δέ ὁ εἰς θεός γίγνομαι σφόδρα επακιζεω . οὗτος τἀναντία πολύς ποιέω , ὁ μέν ὁ Θεός παροράω , ὁ δέ ἑαυτοῦ μετά πολύς ἐκδικέω ὁ σφοδρότης , ἀλλά οὐ ὁ ἅγιος οὕτως , ἀλλά σφοδρός τιμωρός ὁ εἰς θεός γίγνομαι εἰμί , ὁ δέ ἑαυτοῦ παρέχω .