joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0348.1
Καὶ γὰρ ὁ χειμάρρος μέχρι καιροῦ φοβερός ἐστι , καὶ πάλιν ἀμέτρως ταπεινοῦσται . Ἄρα τὸ ὕδωρ ἂν κατεπώντισεν ἡμᾶς . Ἕτερος ἐρμηνεύσας φησι , Τότε ἂν τὰ ὕδατα παρέελυσεν ἡμᾶς , ὡς ζώμῃς παρελθόντα κατὰ τῆς ψυχῆς ἡμῶν . Ἄρα διήλθεν ἡ ψυχή ἡμῶν τὸ ὕδωρ τοῦ ἀνυστάζοντος . Ἕτερος φησι , Τότε παρήλθεν ὑπὲρ τὴν ψυχὴν ἡμῶν ὡς τὰ ὕδατα ὑπερήσανεν . Εἶδες πῶς τοῦ Θεοῦ τὸ συμμαχία ; πῶς ἐν τοσούτοις κακοῖς οὐκ ἀφήκεις αὐτοὺς ὑποβρυχίους γενέσθαι ; Διὰ γὰρ τοῦτο ἀφήκεις αὐξεσθαι τὰ δεινὰ οὐχ ἵνα ἡμᾶς καταδύση , ἀλλ’ ἵνα δοκιμωτέρους ἐργάσῃται , καὶ τῆς αὐτοῦ δυνάμεως μείζονα παραχθῇται τὴν ἀπόδειξιν . Ὑπερφάνους δὲ ἐνταῦθα τοὺς πολέμίους φησιν , οἱ πάντες χειμάρροι σφοδροτέρον καὶ παντὸς ὕδατος ἀφορθῶν προσβάλλοντες , οὐδὲν αὐτοὺς παρέδωκαν . Τὸ δὲ αἴτιον ἢ τοῦ Θεοῦ συμμαχία , ἢ ἀνωθεν ῥοπή , ἢ ἀχείρωτος βοήθεια . Διὰ δὴ τοῦτο καὶ αὐτὸς εἰπὼν τὴν ἀπαλλαγὴν τῶν κακῶν , λέγει καὶ τὸν τῆν ἀπαλλαγὴν παρεσχηκὼτα , καὶ μετὰ εὐφημίας . Εὐλογητὸς Κύριος , ὃς οὐκ ἔδωκεν ἡμᾶς εἰς θήραν τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν . Ἡ ψυχή ἡμῶν ὡς στρουθὸν ἐρρύσθη ἐκ τῆς παγίδος τῶν θηρευόντων . Εἶδες πῶς καὶ τὴν οἰκεῖαν ἀσθένειαν περιέστησιν , καὶ τὴν ἐκείνων ἰσχύν ; Οἱ μὲν γὰρ ὡς θήρια καὶ λέοντες ἐπήσεν , αὐτῶν ἑτοίμοι τῶν σαρκῶν ἀπογεύσασθαι , καὶ τῇ δυνάμει καὶ τῷ θυμῷ καθωπλισμένοι · οἱ δὲ στρουθίου παντὸς ἀσθενέστερον διἐκινετο . Τότε γὰρ μάλιστα διαδείκνυται τοῦ Θεοῦ τὰ θαύματα , ὅτε οἱ ἀσθενεῖς τῶν δυνατῶν κρατοῦσιν . Οὐ ταύτῃ δὲ μόνον ἀφόρητος ἦν ἡ ἐπιβολή . ὅτι οἱ μὲν δυνατοὶ καὶ φοβεροί , καὶ θυμῷ πολλοῦ γέμοντες , καὶ παρασκευασμένοι τῶν σαρκῶν ἀπογεύσασθαι · οἱ δὲ ἀσθενεῖς , καὶ ὀλίγοι , καὶ εὐπερίεργοι · ἀλλ’ ὅτι [ 347 ] καὶ ἐν μέσῳς ἀπειλημένον τοὺς δεινούς , εἰς αὐτὰ ἐμβεβηκότες τὰ δυσχερῆ , πάντοθεν πολέμους ἔχοντας περιεικμένους · ἀλλ’ ὁ εὐπορος καὶ πανταχόθεν δυνάμενος διασώζειν , καὶ μετὰ τὸ ἐμπσεῖν εἰς τὰ δεινὰ , μετὰ πολλῆς ἡμᾶς , φησιν , ἀπήλλαξε τῆς εὐχλίας . Ὅπερ σὺν παραστήσει βουλομένου , οὕτως εἶπεν · Ἡ ψυχή ἡμῶν ὡς στρουθὸν ἐρρύσθη ἐκ τῆς παγίδος τῶν θηρευόντων . Ἡ παγὶς συντετρίφθαι , καὶ ἡμεῖς ἐρρύσθημεν . Εἶτα δεινὸν καὶ πῶς , ἐπήγαγεν · Ἡ βοήθεια ἡμῶν ἐν ὀνόματι Κυρίου , τοῦ ποιήσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν . Εἶδες τὴν δύναμιν τοῦ προστάτου ; εἶδες τὴν ἰσχύν ; Καὶ αὐτὰς τὰς ἀφορμὰς τῆς ἐπιβολῆς ἀνείλε .
Lemmas: καί γάρ ὁ χειμάρρους μέχρι καιρός φοβερός εἰμί , καί πάλιν ἄμετρος ταπεινόω . ἄρας ὁ ὕδωρ εἄν καταποντίζω ἐγώ . ἕτερος ἐρμηνεύω φημί , τότε εἄν ὁ ὕδωρ παραλύω ἐγώ , ὡς ζῶμα παρέρχομαι κατά ὁ Ψυχή ἐγώ . ἄρας διέρχομαι ὁ ψυχή ἐγώ ὁ ὕδωρ ὁ ἀνυστάζοντος . ἕτερος φημί , τότε παρέρχομαι ὑπέρ ὁ ψυχή ἐγώ ὡς ὁ ὕδωρ ὑπερήδομαι . εἶδον πῶς ὁ Θεός ὁ συμμαχία ; πῶς ἐν τοσοῦτος κακός οὐ αφήνω αὐτός ὑποβρύχιος γίγνομαι ; Ζεύς γάρ οὗτος αφήνω αὐξάνω ὁ δεινός οὐ ἵνα ἐγώ καταδύω , ἀλλά ἵνα δόκιμος ἐργάζομαι , καί ὁ αὐτός δύναμις μείζων παράγω ὁ ἀπόδειξις . Ὑπερφάνης δέ ἐνταῦθα ὁ πολέμιος φημί , ὁ πᾶς χειμάρρους σφοδρός καί πᾶς ὕδωρ ἀπορθόω προσβάλλω , οὐδείς αὐτός παραδίδωμι . ὁ δέ αἴτιος ἢ ὁ Θεός συμμαχία , ἢ ἄνωθεν ῥοπή , ἢ ἀχείρωτος βοήθεια . Ζεύς δή οὗτος καί αὐτός εἶπον ὁ ἀπαλλαγή ὁ κακός , λέγω καί ὁ ὁ ἀπαλλαγή παρέχω , καί μετά Εὐφημία . εὐλογητός Κύριος , ὅς οὐ δίδωμι ἐγώ εἰς θήρ ὁ ἐχθρός αὐτός . ὁ ψυχή ἐγώ ὡς στρουθός ἐρύω ἐκ ὁ παγίς ὁ θηρεύω . εἶδον πῶς καί ὁ οἰκεῖος ἀσθένεια περιίστημι , καί ὁ ἐκεῖνος ἰσχύς ; ὁ μέν γάρ ὡς θηρίον καί λέων ἐφίημι , αὐτός ἑτοῖμος ὁ σάρξ ἀπογεύω , καί ὁ δύναμις καί ὁ θυμός καθοπλίζω · ὁ δέ στρούθιον πᾶς ἀσθενής διἐκινετο . τότε γάρ μάλιστα διαδείκνυμι ὁ Θεός ὁ θαῦμα , ὅτε ὁ ἀσθενής ὁ δυνατός κρατέω . οὖον οὗτος δέ μόνος ἀφόρητος εἰμί ὁ ἐπιβολή . ὅτι ὁ μέν δυνατός καί φοβερός , καί θυμός πολύς γέμω , καί παρασκευάζω ὁ σάρξ ἀπογεύω · ὁ δέ ἀσθενής , καί ὀλίγος , καί ευπεριεργεω · ἀλλά ὅτι [ 347 ] καί ἐν μέσος ἀπειλέω ὁ δεινός , εἰς αὐτός ἐμβαίνω ὁ δυσχερής , πάντοθεν πόλεμος ἔχω περιέχω · ἀλλά ὁ εὔπορος καί πανταχόθεν δύναμαι διασῴζω , καί μετά ὁ ἐμπίπτω εἰς ὁ δεινός , μετά πολύς ἐγώ , φημί , ἀπαλλάσσω ὁ ευχλια . ὅπερ σύν παρίστημι βούλομαι , οὕτως εἶπον · ὁ ψυχή ἐγώ ὡς στρουθός ἐρύω ἐκ ὁ παγίς ὁ θηρεύω . ὁ παγίς συντρίβω , καί ἐγώ ἐρύω . εἶτα δεινός καί πῶς , ἐπάγω · ὁ βοήθεια ἐγώ ἐν ὄνομα κύριος , ὁ ποιέω ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ . εἶδον ὁ δύναμις ὁ προστάτης ; ὁράω ὁ ἰσχύς ; καί αὐτός ὁ ἀφορμή ὁ ἐπιβολεύς ἀναιρέω .