joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0188.1
φωνίαν εἶναι · Οὐχ οἶδα , ὅτι καὶ τὸ ἐσθίειν τῷ μὴ ἐσθίειν ἐναντίον ἐστίν , καὶ τὸ πίνειν τῷ μὴ πίνειν , τὸ δούναι τῷ μὴ δούναι · Πολλάκις δὲ καὶ ἰατρὸς πολλά ταισὶα ποιεῖ , οὐχ ἑαυτῷ μαχόμενος , ἀλλὰ καὶ σφόδρα συμφωνῶν · πρὸς γὰρ ἕν ὁρᾷ τέλος , τοῦ κάμνοντος τὴν ὑγείαν . Τοῦτο δὲ καὶ ἐπὶ τῶν εὐαγγελιστῶν γέγονεν . Ἐπεὶ καὶ τὸ θέρος ἀπεναίναται · τοῦ χειμῶνός ἐστιν , ἀλλὰ πρὸς ἕν βλέπει τέλος , τὴν τῶν καρπῶν ἀκμήν , καὶ εὐημίαν . Καὶ ὁ κόσμος ἅπας ἐξ ἐναντίων συνέστηκεν , ἀλλὰ πολλὴν ἡς τὴν ζωὴν τὴν ἡμετέραν ἐπιδείκνυται τὴν συμφωνίαν . Καὶ πρὸς τὸν Ἰωάννην δὲ ἀπεναντίας ὁ Χριστὸς ἦλθεν . Ὁ μὲν γὰρ ἔφασκεν · ὁ δὲ οὐχ ἔφασκεν . Ἦλθε γὰρ Ἰωάννης , φησίν , μήτε ἐσθίων , μήτε πίνων , καὶ λέγουσιν · Δαιμόνιον ἔχει . Ἦλθεν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐσθίων καὶ πίνων , καὶ λέγουσιν , Ἰδοὺ ἄνθρωπος γάγρος , καὶ οἰνοπότης . Ἀλλ’ εἰ καὶ ἐναντία ἦν τὰ γινόμενα , ἀλλ’ ὅμως πρὸς ἕν ἔβλεπεν τέλος , τῶν μελλόντων σῴζεσθαι πρὸς τὴν σωτηρίαν . Οὕτω δὴ καὶ ἡ τάξις αὕτη ἡ περὶ τῆς θεότητος καὶ περὶ τῆς οἰκονομίας , εἰ καὶ ἀπεναίναται τοῖς ἄλλοις γένοιτο Ἰωάννῳ , ἀλλ’ ὅμως σφᾶρα συμφωνοῦσι αὐτοῖς . Καὶ πῶς , ἐγὼ λέγω . Ὅτι παρὰ μὲν τὴν ἀρχὴν οὐδέπω τοῦ λόγου στραφέντος , ἀκροῦνθων ἡν τῆ τῆς οἰκονομίας ἐνδιατριβέν λόγῳ , καὶ περὶ ἧν τῆς σαρκὸς γυμνάζειν διδασκαλίαν , ἀπὸ τῶν παχυτέρων καὶ αἰσθητῶν προειμαζομένους · ἐπειδὴ δὲ ἐπάγη τὰ τῆς γνώσεως , καὶ ἐξέλαμπο τοῦ χρήματος , λοιπὸν εὐκαιρον ἦν ἀνωθεὶν ἀργεσθαι . Διὰ τοῦτο καὶ οἱ προφῆται , εἰ ποτε περὶ αὐτοῦ διαλέγονται , ἀπὸ τῆς οἰκονομίας ποιοῦνται τὴν ἀρχήν , καὶ τὰ προοίμια . Ὅρα γοῦν ὁ Μιχαίας πῶς πάντων ἀρχεται · Καὶ σὺ , Βηθλέεμ γῆ Ἰούδα , οὐδαμῶς ἐλαχίστη εἶ ἐν τοῖς ἡγεμόσιν Ἰούδα . Ἐκ σοῦ γὰρ μοι ἐξελεύσεται ἡγούμενος , ὅστις ποιμανεῖ τὸν λαὸν μου τὸν Ἰσραήλ . Καίτοι οὐχ ἡ θεότης ἦν ἀπὸ τῆς Βηθλέεμ , ἀλλ’ ἡ σάρξ . Ἀλλ’ οὐχ ἐναπέμενε τοῦτο μόνῳ , ἀλλὰ καὶ ἀνέβη πρὸς τὴν θεότητα , λέγων · Καὶ ἡ ἐξοδος αὐτοῦ ἀπ’ ἀρχῆς ἐξ ἡμέρῶν αἰῶνος . Καὶ ὁ Ἠσαίας πάλιν · Ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἔξει , καὶ τέξεσται υἱόν , καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ , ὁ ἐστι μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός . Ὅρᾷ πῶς καὶ οὗτος ἀπὸ τῆς σαρκὸς πρὸς τὴν θεότητα ἀνέβη ; Καὶ πάλιν ἀλλοχοῦ σκόπει τοῦτο αὐτὸ γινόμενον · φησὶ γὰρ · Παῖδιον ἐγεννήθη ἡμῖν , υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν , καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ , μεγάλης βουλῆς ἄγγελος , θαυμαστὸς σύμβουλος , Θεὸς ἰσχυρὸς , ἐξουσιαστής , ἀρχὸν εἰρήνης , πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος . Ὅρᾷ πῶς πάλιν ἀπὸ παιδίου , καὶ τῆς κατὰ σάρκα οἰκονομίας , ὕστερον δὲ τινας βαθμῶν ἀναβαίνων ἵσταται περὶ τὴν θεότητα ; Οὕτω καὶ ὁ Πατὴρ αὐτοῦ ἐγνωρίσθη ἀπὸ τῆς κτίσεως πρῶτον . Τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ , φησίν ὁ Παῦλος , ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοοῦμενα καθορᾶται . Διὰ δὲ τοῦτο καὶ αὐτὸς σχηματίζει πολλάκις ἑαυτὸν εἰς αἰσθητὴν ὄψιν , κατὰ μικρὸν ἀνάγων τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τὰς ἀσωμάτους ἐννοίας . Καὶ τί ὧπωμάζεις , εἰ ἐπὶ τῶν δογμάτων οὕτως ἐχρήσατο τῇ οἰκονομίᾳ , ὅπου γε καὶ ἐπὶ τῶν παραγγελμάτων καὶ ἐπὶ τῶν ἐντολῶν αὐτὸ τοῦτο ποιεῖ ; Διὰ δὲ τοῦτο καὶ ὁ προφήτης οὕτως ἐνταῦθα χέχρηται τῷ λόγῳ , ἀπὸ τῆς σαρκὸς ἐπὶ τὴν θεότητα ἀναβαίνων ( τὰ γὰρ χειλὴ τῆς σαρκὸς ἐστι ) , καὶ ἀπὸ τῆς θεότητος πάλιν ἐπὶ τὴν σάρκα καταβαίνων , καὶ τῇ ποικιλίᾳ τοῦ λόγου πρὸς τὴν τῶν κατηχουμένων χρωμένων σωτηρίαν . Ὁ θρόνος σου , ὁ Θεός , εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος · θρόνον ἐνταῦθα οὐ θρόνον ἀπλῶς λέγει , ἀλλὰ τὴν βασιλείαν . Ἐνταῦθα μὲν αἰῶνον λέγει , ἀλλοχοῦ δὲ ὑψηλόν · Εἶδον γὰρ , φησίν , τὸν Κύριον καθημένον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ . Καὶ πάλιν · Ὅτι ὁ ὑψηλὸς σου ὁ θρόνος . Καὶ ἄλλος δὲ προφήτης βλέπει καθημένον ἐπὶ θρόνου δόξης · ἐκ Δαυὶδ καὶ φιλανθρωπίας τὸν θρόνον δείκνυσι · Ἐλεος γὰρ , φησίν , καὶ κρίσις κατόρθωσι τοῦ θρόνου αὐτοῦ . Ἄ · Ταῦτα δὲ πάντα περὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ εἰρήται , ὅτι ἀτελεύτητος ( τοῦτο γὰρ ἐστιν εἰς αἰῶνα αἰῶνος ) , ὅτι ἐνδοξός , ὅτι ὑψηλή , ὅτι κραταιὰ καὶ ἰσχυρά . Πάλιν δὲ ἀναρχος , ὅταν λέγῃ · Ἡ βασιλεία σου , βασιλεία πάντων τῶν αἰώνων . Ὡσπερ οὖν ὁ θρόνος τῆς βασιλείας σύμβολον , οὕτω καὶ ἡ ῥάβδος καὶ τῆς βασιλείας , καὶ τῆς δικαστικῆς ἐξουσίας . Διὸ φησι · Ῥάβδος εὐθύτητος , ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου . Καθαρὸν γὰρ ἔχει τὸ δίκαιον , καθαρὸν ἔχει τὸ ὀρθόν , οὐδὲν ἔχει ἐπικακίζομενον . Ἀκουσάτωσαν οἱ μαίνόμενοι , καὶ παραπληγες · μᾶλλον δὲ οἱ τοῦτον χειροῦσι . Τίνες δὲ εἰσὶν οὗτοι ; Οἱ τῆ τοῦ Θεοῦ προνοίᾳ ἐγκαλούντες , καὶ λέγοντες · Διὰ τί τοῦ καὶ τοῦτο γέγονε ; Πῶς γὰρ οὐχ ἄτοπον τέκτονι μὲν παρακαθήμενον , καὶ διακλῶντα ξύλα , καὶ διαπρίοντα θεώμενον , μὴ ἀπατεῖν λόγῳ , μηδὲ εὐθύναις · καὶ ἰατρῷ τέμνοντα καὶ καίοντα σάρκα , καὶ ἐν οἴκλῳ κατακλῖοντα , καὶ λειμῷ ἄγοντα τὸν κάμνοντα , μήτε τῶν παρευοῦτῶν τινὰ , μηδὲ αὐτὸν τὸν πάσχοντα περιεργάζεσθαι τὰ γινόμενα , τὴν χυδερνήτην τείνοντα χεῖρα , καὶ χαλῶντα ἰστία , καὶ πάλιν ἀνέαντα καὶ βαπτίζοντα τοῦγον νῆα , μὴ πολυπραγμονεῖν , μηδὲ περιεργάζεσθαι καθ’ ἕκαστον τῶν πρὸς πρὸς πρὸς πρὸς πρὸς πρὸς πρὸς πρὸς πρὸ
Lemmas: φόνιος εἰμί · οὐχ οἶδα , ὅτι καί ὁ ἐσθίω ὁ μή ἐσθίω ἐναντίος εἰμί , καί ὁ πίνω ὁ μή πίνω , ὁ δίδωμι ὁ μή δίδωμι · πολλάκις δέ καί ἰατρός πολύς Ταϊσία ποιέω , οὐ ἑαυτοῦ μάχομαι , ἀλλά καί σφόδρα συμφωνέω · πρός γάρ εἷς ὁράω τέλος , ὁ κάμνω ὁ ὑγεία . οὗτος δέ καί ἐπί ὁ εὐαγγελιστής γίγνομαι . ἐπεί καί ὁ θέρος ἀποναίω · ὁ χειμών εἰμί , ἀλλά πρός εἷς βλέπω τέλος , ὁ ὁ καρπός ἀκμή , καί εὐημίαν . καί ὁ κόσμος ἅπας ἐκ ἐναντίος συνίστημι , ἀλλά πολύς εἰμί ὁ ζωή ὁ ἡμέτερος ἐπιδείκνυμι ὁ συμφωνία . καί πρός ὁ Ἰωάννης δέ απεναντίας ὁ Χριστός ἔρχομαι . ὁ μέν γάρ φάσκω · ὁ δέ οὐ φάσκω . ἔρχομαι γάρ Ἰωάννης , φημί , μήτε ἐσθίω , μήτε πίνω , καί λέγω · δαιμόνιον ἔχω . ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐσθίω καί πίνω , καί λέγω , ἰδέ ἄνθρωπος γάγρος , καί οἰνοπότης . ἀλλά εἰμί καί ἐναντίος εἰμί ὁ γίγνομαι , ἀλλά ὅμως πρός εἷς βλέπω τέλος , ὁ μέλλω σῴζω πρός ὁ σωτηρία . οὕτως δή καί ὁ τάξις οὗτος ὁ περί ὁ θεότης καί περί ὁ οἰκονομία , εἰμί καί ἀποναίω ὁ ἄλλος γίγνομαι Ἰώαννος , ἀλλά ὅμως σφᾶρα συμφωνέω αὐτός . καί πῶς , ἐγώ λέγω . ὅτι2 παρά μέν ὁ ἀρχή οὐδέπω ὁ λόγος στράπτω , ἀκρόω ἐάν τῆ ὁ οἰκονομία ἐνδιατρίβω λόγος , καί περί ἧμαι ὁ σάρξ γυμνάζω διδασκαλία , ἀπό ὁ παχύς καί αἰσθητής προειμαζομενος · ἐπεί δέ πήγνυμι ὁ ὁ γνῶσις , καί ἐκλάμπω ὁ χρῆμα , λοιπός Εὔκαιρον εἰμί ἀνωθέω ἀργέω . Ζεύς οὗτος καί ὁ προφήτης , εἰμί ποτός περί αὐτός διαλέγω , ἀπό ὁ οἰκονομία ποιέω ὁ ἀρχή , καί ὁ προοίμιον . Ὅρας γοῦν ὁ Μιχαίας πῶς πᾶς ἀρχω · καί σύ , Βηθλέεμ γῆ Ἰούδας , οὐδαμῶς μικρός εἰμί ἐν ὁ ἡγεμών Ἰούδας . ἐκ σύ γάρ ἐγώ ἐξέρχομαι ἡγέομαι , ὅστις ποιμαίνω ὁ λαός ἐγώ ὁ Ἰσραήλ . καίτοι οὐ ὁ θεότης εἰμί ἀπό ὁ Βηθλέεμ , ἀλλά ὁ σάρξ . ἀλλά οὐ ἐναπομένω οὗτος μόνος , ἀλλά καί ἀναβαίνω πρός ὁ θεότης , λέγω · καί ὁ ἔξοδος αὐτός ἀπό ἀρχή ἐκ ἡμέρα αἰών . καί ὁ Ἠσαίας πάλιν · ἰδέ ὁ παρθένος ἐν γαστήρ ἔξειμι , καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ , ὁ εἰμί μετά ἐγώ ὁ Θεός . ὁράω πῶς καί οὗτος ἀπό ὁ σάρξ πρός ὁ θεότης ἀναβαίνω ; καί πάλιν αλλοχοω σκοπέω οὗτος αὐτός γίγνομαι · φημί γάρ · παιδίον γεννάω ἐγώ , υἱός καί δίδωμι ἐγώ , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός , μέγας βουλή ἄγγελος , θαυμαστός σύμβουλος , θεός ἰσχυρός , ἐξουσιαστής , ἀρχός εἰρήνη , πατήρ ὁ μέλλω αἰών . ὁράω πῶς πάλιν ἀπό παιδίον , καί ὁ κατά σάρξ οἰκονομία , ὕστερος δέ τις βαθμός ἀναβαίνω ἵστημι περί ὁ θεότης ; οὕτως καί ὁ πατήρ αὐτός γνωρίζω ἀπό ὁ κτίσις πρῶτος . ὁ γάρ ἀόρατος αὐτός , φημί ὁ Παῦλος , ἀπό κτίσις κόσμος ὁ ποίημα νοέω καθοράω . Ζεύς δέ οὗτος καί αὐτός σχηματίζω πολλάκις ἑαυτοῦ εἰς αἰσθητός ὄψις , κατά μικρός ἀνάγω ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ ἀσώματος ἔννοια . καί τίς ὧπωμάζεις , εἰμί ἐπί ὁ δόγμα οὕτως χράω ὁ οἰκονομία , ὅπου γε καί ἐπί ὁ παράγγελμα καί ἐπί ὁ ἐντολή αὐτός οὗτος ποιέω ; Ζεύς δέ οὗτος καί ὁ προφήτης οὕτως ἐνταῦθα χράω ὁ λόγος , ἀπό ὁ σάρξ ἐπί ὁ θεότης ἀναβαίνω ( ὁ γάρ χεῖλος ὁ σάρξ εἰμί ) , καί ἀπό ὁ θεότης πάλιν ἐπί ὁ σάρξ καταβαίνω , καί ὁ ποικιλίας ὁ λόγος πρός ὁ ὁ κατηχέω χράω σωτηρία . ὁ θρόνος σύ , ὁ Θεός , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών · θρόνος ἐνταῦθα οὖον θρόνος ἀπλόος λέγω , ἀλλά ὁ βασίλειος . ἐνταῦθα μέν αἰών λέγω , αλλοχοω δέ ὑψηλός · εἶδον γάρ , φημί , ὁ κύριος κάθημαι ἐπί θρόνος ὑψηλός . καί πάλιν · ὅτι2 ὁ ὑψηλός σύ ὁ θρόνος . καί ἄλλος δέ προφήτης βλέπω κάθημαι ἐπί θρόνος δόξα · ἐκ Δαυίδ καί φιλανθρωπία ὁ θρόνος δείκνυμι · Ἔλεος γάρ , φημί , καί κρίσις κατόρθωσις ὁ θρόνος αὐτός . ὅς · οὗτος δέ πᾶς περί ὁ βασίλεια αὐτός εἴρω , ὅτι ἀτελεύτητος ( οὗτος γάρ εἰμί εἰς αἰών αἰών ) , ὅτι ἔνδοξος , ὅτι ὑψηλός , ὅτι κραταιός καί ἰσχυρός . πάλιν δέ ἄναρχος , ὅταν λέγω · ὁ βασίλειος σύ , βασίλειος πᾶς ὁ αἰών . ὡς οὖν ὁ θρόνος ὁ βασίλεια σύμβολον , οὗτος καί ὁ ῥάβδος καί ὁ βασίλεια , καί ὁ δικαστικός ἐξουσία . Διὸ φημί · ῥάβδος εὐθύτης , ὁ ῥάβδος ὁ βασίλεια σύ . καθαρός γάρ ἔχω ὁ Δίκαιος , καθαρός ἔχω ὁ ὀρθός , οὐδείς ἔχω επικακιζω . ἀκούω ὁ μαίνομαι , καί παραπλήσσω · μᾶλλον δέ ὁ οὗτος χειρόω . τίνω δέ εἰμί οὗτος ; ὁ τῆ ὁ Θεός πρόνοια εγκαλών , καί λέγω · Ζεύς τίς ὁ καί οὗτος γίγνομαι ; Πῶς γάρ οὐ ἄτοπος τέκτων μέν παρακάθημαι , καί διακλάω ξύλον , καί διαπρίω θεάομαι , μή ἀπατάω λόγος , μηδέ εὐθύνω · καί ἰατρός τέμνω καί καίω σάρξ , καί ἐν οἴκλῳ κατακλίνω , καί λειμῷ ἄγω ὁ κάμνω , μήτε ὁ παρευουταω τις , μηδέ αὐτός ὁ πάσχω περιεργάζομαι ὁ γίγνομαι , ὁ χυδερνήτην τείνω χείρ , καί χαλάω ἱστίον , καί πάλιν ἀνίημι καί βαπτίζω τουγος ναῦς , μή πολυπραγμονέω , μηδέ περιεργάζομαι κατά ἕκαστος ὁ πρός πρός πρός πρός πρός πρός πρός πρός πρό