joannes-chrysostomus.expositiones-in-psalmos pg055_0156.2
Σ' . Διὰ τοῦτο καὶ Παῦλος ἐν καθημερινοῖς θανάτοις ὤν , ἐν δεσμοῖς , ἐν ναυαγοῖς , ἐν ἐρημίαις , ἐν ἐπιβουλαῖς , ἐν μυρίαις μέτρας κολάσεως , ἔχαρσε καὶ ἠγαλλιάσατο , καὶ ἐσκήπτρα καὶ ἐκνεγιάσατο · καὶ νῦν μὲν ἔλεγεν , ὅτι Οὐ μόνον δὲ ἐπ’ ἐλαχίστῃ τῇ δόξῃ τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ καὶ ἐν ταῖς ὀλιγωρίαις καυχώμεθα · νῦν δὲ πάλιν , ὅτι Χαίρω ἐν τοῖς παθήμασι , καὶ ἀντιἀναπληρῶ τὰ ὑστερήματα τῶν ὀλιγωριῶν τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ σαρκί μου · καὶ χάριν τῇ πράγματι χαίρει , ὁμολογῶν οὕτως καὶ λέγων , ὅτι Ἡμῖν οὕτως ἐχαρίσθη ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ , οὐ μόνον τοῦ εἰς αὐτὸν πιστεύειν , ἀλλὰ καὶ τοῦ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν . Τοιαύτην οὖν καὶ ἡμεῖς σπουδασάμενοι γνώμην ἔχειν , καὶ μεθ’ ἁγνότητος πάντα φέρωμεν τὰ προσπίπτοντα ζωήν . Ἀναψάμεθα δὲ φλόγα , ἂν τὸν Θεὸν φιλήσωμεν , ὡς ὁ προφήτης ἐφηλίσεν . Οὐ γὰρ δὴ μόνον ἀπὸ τῆς ὑπακοῆς ταύτης ἐστιν ἔκτισιν αὐτοῦ τὸ φιλεῖν , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν ἑξῆς ῥημάτων . Εἰπὼν γὰρ , Ὅρ τρόπον ἐπισκοπεῖ ἡ ἐλαφρὸς ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὕδατων , οὕτως ἐπισκοπεῖ ἡ ψυχή μου πρὸς σέ , ὁ Θεὸς μου , ἐπάγαγε λέγων · Ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ἰσχυρὸν , τὸν ζῶντα · πότε ἥξω καὶ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ ; Οὐκ εἶπεν , Ἐφιλήθη ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ζῶντα , οὐδ’ Ἐγάπησεν ἡ ψυχή μου τὸν Θεὸν τὸν ζῶντα , ἀλλ’ ἵνα τὴν διάθεσιν ἐνδείξηται , διὸς ἐκάλει τὸ φιλεῖν , ἀφόρετρα ἡμῖν ὁρῶν , τὸ τε διακεῖν τῆς ἀγάπης , καὶ τὸ διηνεκὲς τοῦ ἔρωτος . Καλῶς γὰρ οἱ διψῶντες οὐκ ἐν μιᾷ τοῦτο πάσχουσι ἡμέρᾳ καὶ δύο καὶ τρεῖς , ἀλλὰ καὶ διὰ παντὸς τοῦ βίου , τῆς φύσεως ἐπὶ τοῦτο αὐτοὺς ἀγούσης · οὕτω δὴ καὶ ὁ μακάριος ἐκεῖνος , καὶ πάντες οἱ ἅγιοι , οὐκ ἐν μιᾷ μόνον ἡμέρᾳ ἐν κτανύσει ἐγένοντο , καλῶς πολλοῖς τῶν ἀνθρώπων , οὐδὲ ἐν δυσὶ καὶ τρεῖσι ( τοῦτο γὰρ οὐδὲν θαυμαστὸν ) , [ 140 ] ἀλλὰ καὶ διηνεκῶς καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἐροῦντες · διετέλουν μετ’ εὐλαβείας , καὶ τὴν ἀγάπην ἐπέτεινον . Ἄπερ οὖν καὶ αὐτὸς ἐμφαίνων ἔλεγεν · Ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ἰσχυρὸν , τὸν ζῶντα , ὅπῳ καὶ τὴν αἰτίαν τῶν εἰπὼν , καὶ διὰ σὲ βουλομένους δεῖξαι , πῶς ἂν τις τὸν Θεὸν οὕτως φιλήσει . Διὰ γὰρ τῶν ἑξῆς τοῦτο ἐδῆλωσεν , εἰπὼν , ὅτι Ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν Θεόν , καὶ ἐπαγαγὼν , Τὸν ζῶντα · μονοψυχὴ παραίνων καὶ ἑαυτὸν πᾶσι τοῖς πρὸς τὰ βιωτικὰ πράγματα κηχυνοῖς · Τί περὶ σώσεως μαίνε·θε ; τί δόξης ἐπιθυμεῖτε ; τί τρυφῆς ἐφέσταθε ; Οὐδὲν τοῦτων μένει καὶ ζῇ διηνεκῶς , ἀλλὰ διεφθάρη καὶ παρέλγει , καὶ σκιὰς εἰσὶν οὐδαμῶς , καὶ διειρῶν ἀπατηλότερα , καὶ τῶν ἐφ’ ἡμῶν ἀνδρῶν εὐθαρστέτερα , b τὰ μὲν μετὰ τῆς παροῦσης καταλιμπάνοντα ζωῆς , τὰ δὲ καὶ πρὸ τῶν ἐνταῦθα καταλυόμενα . Ἄπιστος αὐτῶν ἡ κτήσις , ἀθέατος ἡ ἀπόλαυσις , ἀβέβαιος ἡ μεταβολή · ἐπὶ τοῦ Θεοῦ δὲ οὐδὲν τοιούτων ἐστιν , ἀλλὰ ζῇ καὶ μένει διηνεκῶς ἐκεῖνος , οὔτε ἀλλοιοῦν , οὔτε τροπὴν τινὰ δεχόμενος . Ἀφέντες τοίνυν τὰ πρόσκαιρα καὶ ἐφήμερα , τὸν αἰώνιον καὶ διηνεκῆ φιλήμεν . Οὐ γὰρ ἐστιν ἐκεῖνον φιλοῦντα καταλαγχάνθηναί ποτε · οὐκ ἐστὶν ἐκπεσεῖν · οὐκ ἐστὶν ἔργων γενηθῆναι τοῦ φιλουμένου . Χρησιμὰ μὲν οἱ φίλων , ἢ τελευτῆς ἐπελθοῦσης , ἢ καὶ πρὸ τῆς τελευτῆς γυμνοῦσι τῶν ποθουμένων · καὶ δόξης τῶν ἐργῶν τῆς
Lemmas: σύ . Ζεύς οὗτος καί Παῦλος ἐν καθημερινός θάνατος εἰμί , ἐν δεσμός , ἐν ναυαγέω , ἐν ἐρημία , ἐν ἐπιβουλή , ἐν μυρίος μετράω κόλασις , Χαρσός καί ἀγαλλιάω , καί σκῆπτρον καί ἐκγίγνομαι · καί νῦν μέν λέγω , ὅτι οὖον μόνος δέ ἐπί μικρός ὁ δόξα ὁ Θεός , ἀλλά καί ἐν ὁ ὀλιγωρία καυχάομαι · νῦν δέ πάλιν , ὅτι χαίρω ἐν ὁ πάθημα , καί αντιαναπληροω ὁ ὑστέρημα ὁ ολιγωρία ὁ Χριστός ἐν ὁ σάρξ ἐγώ · καί χάρις ὁ πρᾶγμα χαίρω , ὁμολογέω οὕτως καί λέγω , ὅτι ἡμῖν οὕτως χαρίζομαι ἀπό ὁ Χριστός , οὖον μόνος ὁ εἰς αὐτός πιστεύω , ἀλλά καί ὁ ὑπέρ αὐτός πάσχω . τοιοῦτος οὖν καί ἐγώ σπουδάζω γνώμη ἔχω , καί μετά ἁγνότης πᾶς φέρω ὁ προσπίπτω ζωή . Ἀναψάμεθα δέ φλόξ , εἄν ὁ θεός φιλέω , ὡς ὁ προφήτης ἐφηλίσεν . οὖον γάρ δή μόνος ἀπό ὁ ὑπακοή οὗτος εἰμί ἔκτεισις αὐτός ὁ φιλέω , ἀλλά καί ἀπό ὁ ἑξῆς ῥῆμα . εἶπον γάρ , Ὅρ τρόπος ἐπισκοπέω ὁ ἐλαφρός ἐπί ὁ πηγή ὁ ὕδωρ , οὕτως ἐπισκοπέω ὁ ψυχή ἐγώ πρός σός , ὁ θεός ἐγώ , ἐπάγω λέγω · διψάω ὁ ψυχή ἐγώ πρός ὁ θεός ὁ ἰσχυρός , ὁ ζῶ · πότε ἥκω καί ὁράω ὁ πρόσωπον ὁ Θεός ; οὐ εἶπον , φιλέω ὁ ψυχή ἐγώ πρός ὁ θεός ὁ ζῶ , οὐδέ Ἐγάπησεν ὁ ψυχή ἐγώ ὁ θεός ὁ ζῶ , ἀλλά ἵνα ὁ διάθεσις ἐνδείκνυμι , δίω καλέω ὁ φιλέω , ἄφορος ἐγώ ὁράω , ὁ τε διάκειμαι ὁ ἀγάπη , καί ὁ διηνεκής ὁ Ἔρως . καλῶς γάρ ὁ διψάω οὐ ἐν εἷς οὗτος πάσχω ἡμέρα καί δύο καί τρεῖς , ἀλλά καί διά πᾶς ὁ βίος , ὁ φύσις ἐπί οὗτος αὐτός ἄγω · οὗτος δή καί ὁ μακάριος ἐκεῖνος , καί πᾶς ὁ ἅγιος , οὐ ἐν εἷς μόνος ἡμέρα ἐν κτανυσεω γίγνομαι , καλῶς πολύς ὁ ἄνθρωπος , οὐδέ ἐν δύο καί Τρέισι ( οὗτος γάρ οὐδείς θαυμαστός ) , [ 140 ] ἀλλά καί διηνεκής καί κατά ἕκαστος ἡμέρα ἐρέω · διατελέω μετά εὐλάβεια , καί ὁ ἀγάπη ἐπιτείνω . Ἄπερ οὖν καί αὐτός ἐμφαίνω λέγω · διψάω ὁ ψυχή ἐγώ πρός ὁ θεός ὁ ἰσχυρός , ὁ ζῶ , ὄψ καί ὁ αἴτιος ὁ εἶπον , καί διά σύ βούλομαι δείκνυμι , πῶς εἄν τις ὁ θεός οὕτως φιλέω . Ζεύς γάρ ὁ ἑξῆς οὗτος δηλόω , εἶπον , ὅτι διψάω ὁ ψυχή ἐγώ πρός ὁ Θεός , καί ἐπάγω , ὁ ζῶ · μονοψυχὴ παραινέω καί ἑαυτοῦ πᾶς ὁ πρός ὁ βιωτικός πρᾶγμα κηχυνοος · τις περί σώσις μαίνω ; τίς δόξα ἐπιθυμέω ; τίς τρυφή ἐφίστημι ; οὐδείς τοῦτις μένω καί ζῶ διηνεκής , ἀλλά διαφθείρω καί παραλέγω , καί σκιά εἰμί οὐδαμῶς , καί δίειρον ἀπατηλός , καί ὁ ἐπί ἐγώ ἀνήρ εὐθαρστέτερα , b ὁ μέν μετά ὁ πάρειμι καταλείπω ζωή , ὁ δέ καί πρό ὁ ἐνταῦθα καταλύω . Ἄπιστος αὐτός ὁ κτῆσις , ἀθέατος ὁ ἀπόλαυσις , ἀβέβαιος ὁ μεταβολή · ἐπί ὁ Θεός δέ οὐδείς τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά ζῶ καί μένω διηνεκής ἐκεῖνος , οὔτε ἀλλοιόω , οὔτε τροπή τις δέχομαι . ἀφίημι τοίνυν ὁ πρόσκαιρος καί ἐφήμερος , ὁ αἰώνιος καί διηνεκής φιλέω . οὖον γάρ εἰμί ἐκεῖνος φιλέω καταλαγχάνω ποτός · οὐ εἰμί ἐκπίπτω · οὐ εἰμί ἔργον γίγνομαι ὁ φιλέω . Χρήσιμος μέν ὁ Φίλων , ἢ τελευτή ἐπέρχομαι , ἢ καί πρό ὁ τελευτή γυμνόω ὁ ποθέω · καί δόξα ὁ ἔργον ὁ