joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0175.6
α . Ἥρκει μὲν καὶ ἡ πρώτη ἐλθοῦσα ἐπιστολὴ πρὸς τὴν ἐμμέλειαν f τὴν σὴν , κατασταθεῖσαι σου τῆς ὀδύ-νης τὴν φλεγμονήν ἐπειδὴ δὲ σε σφόδρα κατειργά-σατο τῆς ἀθυμίας ἡ τυραννίς , ἀναγκαῖον εἶναι ἐνόμισα καὶ δευτέραν προσθεῖναι τῇ προτέρας , ὥστε σε μετὰ διαψελείας πολλῆς καρπωσάσθαι τὴν παράκλησιν , καὶ ἐν ἀσφαλεῖ σοι τὰ τῆς ὑγείας εἶναι λοιπόν . Δεῦρο δὴ οὖν καὶ ἐτέρωθεν διασχεδάσω σου τῆς ἀθυμίας τὴν κόνην . Καὶ γὰρ ἀπὸ ἕλκους καὶ οἰδημάτων χαλεπὸν κόνην σιμα αὐτὴν γεγενηθῆναι . Πλὴν ἀλλ' οὐδὲ οὕτως ἀμελητέον τῆς ἐπιμελείας τῆς σῆς , ἐπεὶ καὶ ἡ κόνης τὸν μὴ μετὰ σπουδῆς αὐτὴν ἐκκλίνοντα ἐν τῷ καριω-τάτῳ τῶν μελῶν ἐπάγει τὴν λύμην , τὸ διεῖδες τῆς κόρης θολοῦσα , καὶ ὁλόκληρον διατράπτουσα τοῦ ἁρ-θυμοῦντος τὸ ὀμμα . Ἵν' οὖν μὴ καὶ ἐνταῦθα τοῦτο γένηται , μετὰ σπουδῆς πολλῆς καὶ τὸ λείψανον ἀν-έλωμεν τοῦ κακοῦ . Ἄλλὰ διανάστηθι , καὶ χεῖρα ἡμῖν δρεξον . Ὅπερ γὰρ ἐπὶ τῶν τὰ σώματα καρινούντων συμβαίνειν εἴωθεν , ἂν τὰ τῶν ἰατρῶν μὲν εἰσφέρη-ται , τὰ δὲ ἐκείνων ἐλλιπᾶνῃ , διακόπτεται τῆς ὑγείας τὸ κέρδος , τοῦτο καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς γίνεσθαι πέφυ-κεν . Ἵν' οὖν μὴ γένηται τοῦτο , καὶ τὰ παρὰ σεαυτῆς μετὰ τῆς προστροχούσης σοι συνέσεως σπουδάζε εἰσφέ-ρειν ἡμῖν , ὥστε ἐκατέρωθεν πολλὴν γενέσθαι τὴν ὠφέλειαν . Ἄλλὰ βούλομαι μὲν , ἴσως ἔρεις , οὐ δύνα-μαι δέ · οὐδὲ γὰρ ἀρχῶ διακρούσασθαι τοῦ νέφους τὸ πυκνὸν καὶ ζοφώδες τῆς ἀθυμίας , καίτοι σφόδρα φι-λονεικοῦσα . Σχῆθι ταῦτα καὶ πρόφασιν · ἐγὼ γὰρ οἶδά σου τῶν λογισμῶν τὴν εὐγένειαν , οἶδα τῆς εὐλα-βοῦς σου ψυχῆς τὴν ἰσχύν , οἶδα τῆς συνέσεώς το πλήθος , τῆς φιλοσοφίας τὴν δύναμιν , καὶ ὡς ἀρκεῖ σοι μόνον ἐπιτάξαι τῇ μανιώδει τῆς ἀθυμίας πελά-γει , καὶ πάντα ποιήσαι γαλήνην . Ἵνα δὲ σοι τοῦτο καὶ εὐκολώτερον γένηται , καὶ τὰ παρ' ἐαυτῶν εἰσού-σωμεν . Πῶς οὖν βράδιος ; δυνησὶ τοῦτο ποιῆσαι ; Καὶ τὰ ἐν τῇ προτέρας ἐπιστολῇ ἀναλογιζομένη πάντα ( καὶ γὰρ πολλὰ ταύτης ἕνεκεν ἡμῖν εἴρηται τῆς ὑπο-θέσεως ἐν ἐκείνῃ ) , καὶ μετ' ἐκείνων καὶ τοῦτο ποιού-σα σπερ ἐπικάττω νῦν ἐγώ .
Lemmas: ὅς . ἀρκέω μέν καί ὁ πρῶτος ἔρχομαι ἐπιστολή πρός ὁ ἐμμέλεια f ὁ σός , καθίστημι σύ ὁ ὀδύνη ὁ φλεγμονή ἐπεί δέ σύ σφόδρα κατεργάζομαι ὁ ἀθυμία ὁ τυραννίς , ἀναγκαῖος εἰμί νομίζω καί δύο προστίθημι ὁ πρότερος , ὥστε σύ μετά διαψελείας πολύς καρπόω ὁ παράκλησις , καί ἐν ἀσφαλής σύ ὁ ὁ ὑγεία εἰμί λοιπός . δεῦρο δή οὖν καί ἑτέρωθεν διασκεδάννυμι σύ ὁ ἀθυμία ὁ κονή . καί γάρ ἀπό ἕλκος καί οἴδημα χαλεπός κονή σιμός αὐτός γίγνομαι . πλήν ἀλλά οὐδέ οὕτως ἀμελητέον ὁ ἐπιμέλεια ὁ σός , ἐπεί καί ὁ Κόνης ὁ μή μετά σπουδή αὐτός ἐκκλίνω ἐν ὁ καριω-τάτῳ ὁ μέλος ἐπάγω ὁ λύω , ὁ διαβλέπω ὁ κόρη θολόω , καί ὁλόκληρος διατρέπω ὁ ἁρ-θυμοῦντος ὁ ὄμμα . ἵνα οὖν μή καί ἐνταῦθα οὗτος γίγνομαι , μετά σπουδή πολύς καί ὁ λείψανον ἀναιρέω ὁ κακός . ἀλλά διανίστημι , καί χείρ ἐγώ δρεξον . ὅπερ γάρ ἐπί ὁ ὁ σῶμα καρινεος συμβαίνω εἴωθα , εἄν ὁ ὁ ἰατρός μέν εἰσφέρω , ὁ δέ ἐκεῖνος ἐλλιπάνω , διακόπτω ὁ ὑγεία ὁ κέρδος , οὗτος καί ἐπί ὁ Ψυχή γίγνομαι φύω . ἵνα οὖν μή γίγνομαι οὗτος , καί ὁ παρά σεαυτοῦ μετά ὁ προστροχουω σύ σύνεσις σπουδάζω εἰσφέρω ἐγώ , ὥστε ἑκατέρωθεν πολύς γίγνομαι ὁ ὠφέλεια . ἀλλά βούλομαι μέν , ἴσως εἴρω , οὖον δύναμαι δέ · οὐδέ γάρ ἀρχός διακρούω ὁ νέφος ὁ πυκνός καί ζοφώδης ὁ ἀθυμία , καίτοι σφόδρα φιλονεικέω . Σῆχθις οὗτος καί πρόφασις · ἐγώ γάρ οἶδα σύ ὁ λογισμός ὁ εὐγένεια , οἶδα ὁ εὐλαβής σύ Ψυχή ὁ ἰσχύς , οἶδα ὁ σύνεσις ὁ πλήθος , ὁ φιλοσοφία ὁ δύναμις , καί ὡς ἀρκέω σύ μόνος ἐπιτάσσω ὁ μανιώδης ὁ ἀθυμία πελάζω , καί πᾶς ποιέω γαλήνη . ἵνα δέ σύ οὗτος καί εὔκολος γίγνομαι , καί ὁ παρά ἑαυτοῦ εἰσοράω . Πῶς οὖν βράδιος ; δυνη οὗτος ποιέω ; καί ὁ ἐν ὁ πρότερος ἐπιστολή ἀναλογίζομαι πᾶς ( καί γάρ πολύς οὗτος ἕνεκα ἐγώ εἴρω ὁ ὑπόθεσις ἐν ἐκεῖνος ) , καί μετά ἐκεῖνος καί οὗτος ποιέω σπερ ἐπίκατος νῦν ἐγώ .