joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0283.6
Ὁ Θεὸς σοι τὸν μισθὸν δῶν b καὶ ἐνταῦθα . καὶ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι τῆς περὶ ἡμᾶς αἰδοῦς , καὶ τιμῆς , καὶ γνησίας ἀγάπης . Οὐδὲ γὰρ νῦν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἄνωθεν , καὶ ἐξ ἀρχῆς οἶδα σαφῶς , ὅπως περὶ ἡμᾶς διατεθῆναι ἐσπουδάκας . Διὰ τοῦτο καὶ ἐκ τοσούτου καθήμενος διαστήματος , καὶ πολλῷ τῆς ὁδοῦ εἰργόμενος τῷ μέσῳ , καὶ ἐν πολλαῖς ὧν ἐνταῦθα θλίψεσι , διὰ τε τὴν ἑρήμιαν τοῦ χωρίου τούτου , διὰ τε τοὺς συνεχῆς κινδύνους , καὶ τὰς ἐπαλλήλους τῶν ληστῶν ἐφόδους , διὰ τε τὴν ἰατρῶν σπάνιν , οὐδενὶ τούτων χωλοῦμαι μεμνηθῆναί σου διηνεχῶς τῆς ἐμμελείας · ἀλλὰ τὴν ἀγάπην , ἣν ἐξ ἀρχῆς καὶ περὶ σὲ καὶ περὶ τὴν οἴκων σου ἔσχηκα , ταύτην ἀκμάζουσαν διατηρῶ καὶ νῦν , οὐδὲν οὐδ' ἀπὸ τοῦ χρόνου , οὐδὲ ἀπὸ τοῦ μήκους τῆς ὁδοῦ μαραινεσθαι αὐτὴν ἀφείς . Τοιούτον γὰρ ἐστι τὸ ἀγαπᾶν γνησίως . Καὶ σε παρακαλῶ κατὰ τὴν σύνεσιν σου καὶ τὴν εὐλάβειαν , φέρειν τὰ συμπίπτοντα ἀπαντα γενναίως . Οἶσθα γὰρ ὅτι ἐκ πρώτης ἡλικίας μέχρι τοῦ νῦν διὰ ποικιλῶν καὶ παντοδαπῶν σχεδὸν ὧδεων πεῖρασμένη , καὶ δύνασαι μετ' εὐκολίας τὸν τῆς ὑπομονῆς ἀθλον ἀγωνίζεσθαι , ὡςπερ οὖν καὶ ἠγωνίσω πολλάκις , καὶ λαμπροὺς ὑπὲρ τούτων σεαυτῇ προσαπέθου τοὺς στεφάνους . Εἰ δὲ μεῖζον οὕτως τῶν παρελθόντων , ἀλλὰ ὁ στέφανος πλείων . Μηδὲν οὖν σε ταραττέτω τῶν ἐπαγομένων δεινῶν · ἀλλ' ὡςπερ ἂν αὐξήται τὰ κύματα , καὶ μεῖζον γένηται τὸ κλύδωνιν , τοσούτῳ μεῖζον ἀνάμενος τὴν ἐμπορίαν , καὶ πολλῷ πλείονα τὰ ἐπαθλα τῶν ἰδρῶτων , καὶ μεῖζονα , καὶ λαμπρότερα . Οὐ γὰρ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλύπτεσθαι εἰς ἡμᾶς . Ὅδε γὰρ τὰ παρόντα , καὶ τὰ χρηστὰ , καὶ τὰ λυπηρὰ τοῦ βίου τούτου , καὶ ἕκαστερα ὁμοίως παροδεύεται , καὶ οὐδὲν αὐτῶν πάγιον , οὐδὲ βεβηκὸς c , ἀλλὰ μιμεῖται τὴν φύσιν , ὁμοῦ σφαινομένα , καὶ παρατρέχοντα . Καθάπερ οὖν οὕτοι καὶ ὁδοιπόροι ἂν τε διὰ λειμῶνων ὁδεύσιν , ἂν τε διὰ φαράγγων , οὐδεμίαν οὐδὲ ἐντεῦθεν χαρποῦνται τὴν ἡδονὴν , οὐδὲ ἐκεῖθεν ὑπομένουσι λῦπην · οὕτοι γὰρ εἰσιν , οὐχὶ πολῖται , ἕκαστερα παρατρέχοντες , καὶ πρὸς τὴν πατρίδα τὴν ἑαυτῶν ἐπαιγώμενοι · οὕτω παρακαλῶ καὶ ὑμᾶς μὴτε πρὸς τὰ φαῦρά τοῦ παρόντος [ 651 ] κεχηνέναι βίου , μὴτε ὑπὸ τῶν λυπηρῶν καταβαπτίζεσθαι , ἀλλ' ἐν μόνῳ σκοπεῖν , ὅπως εἰς τὴν κοινὴν ἀπάντων ἡμῶν πατρίδα μετὰ πολλῆς παραγένησθε τῆς παρρησίας . Ἐπειδήπερ τοῦτο ἐστι τὸ μένον καὶ πεπηγὸς καὶ ἀδύνατον ἀγαθόν , τὰ δὲ ἄλλα πάντα , ἄνθος χόρτου καὶ καπνός , καὶ εἰ τι τούτων εὐτελέστερον .
Lemmas: ὁ θεός σύ ὁ μισθός δήω b καί ἐνταῦθα . καί ἐν ὁ μέλλω αἰών ὁ περί ἐγώ αἰδώς , καί τιμή , καί Γνησίας ἀγάπη . οὐδέ γάρ νῦν μόνος , ἀλλά καί ἄνωθεν , καί ἐκ ἀρχή οἶδα σαφῶς , ὅπως περί ἐγώ διατίθημι σπουδάζω . Ζεύς οὗτος καί ἐκ τοσοῦτος κάθημαι διάστημα , καί πολύς ὁ ὁδός εἴργω ὁ μέσος , καί ἐν πολύς ὅς ἐνταῦθα θλῖψις , διά τε ὁ ἐρημία ὁ χωρίον οὗτος , διά τε ὁ συνεχής κίνδυνος , καί ὁ ἐπάλληλος ὁ λῃστής ἔφοδος , διά τε ὁ ἰατρός σπάνις , οὐδείς οὗτος χωλόομαι μιμνήσκω σύ διαφέρω ὁ ἐμμέλεια · ἀλλά ὁ ἀγάπη , ὅς ἐκ ἀρχή καί περί σύ καί περί ὁ οἶκος σύ ἔχω , οὗτος ἀκμάζω διατηρῶ καί νῦν , οὐδείς οὐδέ ἀπό ὁ χρόνος , οὐδέ ἀπό ὁ μῆκος ὁ ὁδός μαραίνω αὐτός ἀφίημι . τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ ἀγαπάω γνήσιος . καί σύ παρακαλέω κατά ὁ σύνεσις σύ καί ὁ εὐλάβεια , φέρω ὁ συμπίπτω ἅπας γενναῖος . οἶσθα γάρ ὅτι ἐκ πρῶτος ἡλικία μέχρι ὁ νῦν διά ποικίλος καί παντοδαπής σχεδόν ὁδέω περαίνω , καί δύναμαι μετά εὐκολία ὁ ὁ ὑπομονή ἆθλος ἀγωνίζομαι , ὡς οὖν καί ἀγωνίζομαι πολλάκις , καί λαμπρός ὑπέρ οὗτος σεαυτοῦ προσαποτίθημι ὁ στέφανος . εἰμί δέ μείζων οὕτως ὁ παρέρχομαι , ἀλλά ὁ στέφανος πλείων . μηδείς οὖν σύ ταράσσω ὁ ἐπάγω δεινός · ἀλλά ὡς εἄν αὐξάνω ὁ κῦμα , καί μείζων γίγνομαι ὁ κλύδων , τοσοῦτος μείζων ἀναμένω ὁ ἐμπορία , καί πολύς πλείων ὁ ἔπαθλον ὁ ἱδρώς , καί μείζων , καί λαμπρός . οὖον γάρ ἄξιος ὁ πάθημα ὁ νῦν καιρός πρός ὁ μέλλω δόξα ἀποκαλύπτω εἰς ἐγώ . ὅδε γάρ ὁ πάρειμι , καί ὁ χρηστός , καί ὁ λυπηρός ὁ βίος οὗτος , καί ἕκαστος ὁμοίως παροδεύω , καί οὐδείς αὐτός πάγιος , οὐδέ βαίνω c , ἀλλά μιμέομαι ὁ φύσις , ὁμοῦ σφάζω , καί παρατρέχω . καθά οὖν οὕτος καί ὁδοιπόρος εἄν τε διά λειμών ὅδευσις , εἄν τε διά φάραγξ , οὐδείς οὐδέ ἐντεῦθεν χαρπουντ ὁ ἡδονά , οὐδέ ἐκεῖθεν ὑπομένω λύπη · οὕτος γάρ εἰμί , οὐ πολίτης , ἕκαστος παρατρέχω , καί πρός ὁ πατρίς ὁ ἑαυτοῦ ἐπαιγώμενοι · οὗτος παρακαλέω καί σύ μήτε πρός ὁ φαῦρος ὁ πάρειμι [ 651 ] χάσκω βίος , μήτε ὑπό ὁ λυπηρός καταβαπτίζω , ἀλλά ἐν μόνος σκοπέω , ὅπως εἰς ὁ κοινός ἀπαντάω ἐγώ πατρίς μετά πολύς παραγίγνομαι ὁ παρρησία . ἐπειδήπερ οὗτος εἰμί ὁ μένω καί πήγνυμι καί ἀδύνατος ἀγαθός , ὁ δέ ἄλλος πᾶς , ἄνθος χόρτος καί καπνός , καί εἰμί τίς οὗτος εὐτελής .