joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0295.3
Τὴν κάμινον τῆς ἀθυμίας , ἣν ἐπὶ τῆς ψυχῆς περιφέρεις ὑπὲρ τῶν εἰς ἡμᾶς γεγενημένων , σαφέστατα ἐδείξεν ἡμῖν τὸ γράμμα τὸ σὸν , καὶ πρὸ τοῦτο μέν ἐπισταμενός . Οὐ γὰρ δυνήσομεθα ἐπιλαθέσθαι τῆς πηγῆς τῶν δακρύων , ἣν ἐν ἀρχῇ τῶν κακῶν τούτων ὑφανομένων ἡρεῖς . Πλὴν ἀλλὰ καὶ ἡ ἐπιστολὴ τῶν δακρύων οὐχ ἔλαττον καὶ τῶν ὀδυρμῶν ἐκεῖνον ἀπεκάλυψε τὴν φλόγα τῆς λύπης ἡμῖν , τὴς ἐν τῇ καρδίᾳ τῇ σῇ c . Τούτων προσδόκα τὰς ἀμοιβὰς παρὰ τοῦ φιλανθρώπου Θεοῦ . Ἔστι γὰρ καὶ λύπης μισθὸς καὶ μέγας καὶ πολύς . Ἐπεὶ καὶ ἐπὶ ἰουδαϊκῶν κακῶν ἡσάν τινες , οἱ τὰ γινόμενα παρ' αὐτῶν διορθῶσαι μέν οὐκ ἠδύναντο , ἐστενοῦν δὲ μόνον καὶ ἐθρήγουν , [ 662 ] καὶ τοσαύτην ἐκαρπώσαντο τὴν ἀμοιβήν , ὡς τῶν ἄλλων ἀπάντων ἀπολλυμένων , καὶ πανωλεθρίᾳ παραδδομένων , ἐκεῖνους διαφυγεῖν τὴν ὥρην . Ἀδς γὰρ , φησί , τὸ σημεῖον ἐπὶ τὰ πρόσωπα τῶν στεναζότων καὶ ὀδυρομένων . Καίτοι γε οὐχ ἐκώλουν τὰ γινόμενα , ἀλλ' ἐπειδὴ οὔπερ κύριοι ἦσαν ἐποιούν , ἐστενοῦν , ἐθρήγουν τὰ γινόμενα , μεγίστην ἐντεύθεν τὴν ἀσφάλειαν ἐκτήσαντο . Μὴ οὖν διαλίπητε καὶ ὑμεῖς , δεσπόται μου , στένοντες ταῦτα καὶ τὸν φιλάνθρωπον Θεὸν παρακαλοῦντες δοῦναι λύσιν τῇ κοινῇ τῶν οικουμένης ναυαγίῳ . Ἵστε γὰρ , ἵστε σαφῶς , ὡς πάντα θορύβων καὶ παραχῆς πεπλήρωται , καὶ οὐχ ὑπὲρ Κωνσταντινουπόλεως χρή μόνον παρακαλεῖν , ἀλλ' ὑπὲρ τῆς οἰκουμένης ἀπάσης · ἐπειδὴπερ ἐντεύθεν ἀρξάμενον τὸ κακόν , καθάπερ ρεῦμα πονηρὸν ἐκχυθὲν , πανταχοῦ τῆς γῆς τὰς Ἐκκλησίας λυμαίνεται . Ὅπερ δὲ ἡμᾶς παρεκάλεσας , τοῦτο καὶ αὐτὸς παρ' ἡμῶν παρακλήθητι , ὅως ἂν ὑμῶν ὡςπερ κεχωρισμένοι τῷ σώματι ( τῇ γὰρ ψυχῇ δεὶ καὶ τῇ σῇ εὐγενείᾳ καὶ τῷ οἴκῳ σου συνδεδέμεθα ) , συνεχῶς ἡμῖν ἐπιστέλλειν , καὶ τὰ περὶ τῆς ὑγείας σου εὐαγγελίζεσθαι μὴ κατόχνει . Οἱδας
Lemmas: ὁ κάμινος ὁ ἀθυμία , ὅς ἐπί ὁ Ψυχή περιφέρω ὑπέρ ὁ εἰς ἐγώ γίγνομαι , σαφής δείκνυμι ἐγώ ὁ γράμμα ὁ σός , καί πρό οὗτος μέν ἐφίστημι . οὖον γάρ δύναμαι ἐπιλανθάνομαι ὁ πηγή ὁ δάκρυ , ὅς ἐν ἀρχή ὁ κακός οὗτος ὑφαίνω αἱρέω . πλήν ἀλλά καί ὁ ἐπιστολή ὁ δάκρυ οὐ μικρός καί ὁ ὀδυρμός ἐκεῖνος ἀποκαλύπτω ὁ φλόξ ὁ λύπη ἐγώ , σής ἐν ὁ Καρδία ὁ σός c . οὗτος προσδοκάω ὁ ἀμοιβή παρά ὁ φιλάνθρωπον Θεός . εἰμί γάρ καί λύπη μισθός καί μέγας καί πολύς . ἐπεί καί ἐπί ιουδαϊκός κακός ἀείδω τις , ὁ ὁ γίγνομαι παρά αὐτός διορθόω μέν οὐ δύναμαι , στενόω δέ μόνος καί ἐθρήγουν , [ 662 ] καί τοσοῦτος καρπόω ὁ ἀμοιβή , ὡς ὁ ἄλλος ἀπαντάω ἀπόλλυμι , καί πανωλεθρία παραδίδωμι , ἐκεῖνος διαφεύγω ὁ ὥρα . ΑΔΣ γάρ , φημί , ὁ σημεῖον ἐπί ὁ πρόσωπον ὁ στενάζω καί ὀδύρομαι . καίτοι γε οὐ κωλώνω ὁ γίγνομαι , ἀλλά ἐπεί οὐ κύριος εἰμί ποιέω , στενόω , ἐθρήγουν ὁ γίγνομαι , μέγας ἐντεῦθεν ὁ ἀσφάλεια κτάομαι . μή οὖν διαλείπω καί σύ , δεσπότης ἐγώ , στένω οὗτος καί ὁ φιλάνθρωπον θεός παρακαλέω δίδωμι λύσις ὁ κοινός ὁ οἰκέω ναυάγιον . οἶδα γάρ , οἶδα σαφῶς , ὡς πᾶς θόρυβος καί παραχέω πληρόω , καί οὐ ὑπέρ Κωνσταντινούπολις χρή μόνος παρακαλέω , ἀλλά ὑπέρ ὁ οἰκέω ἀπασάω · ἐπεί ἐντεῦθεν ἄρχω ὁ κακός , καθάπερ ῥεῦμα πονηρός ἐκχέω , πανταχοῦ ὁ γῆ ὁ ἐκκλησία λυμαίνομαι . ὅπερ δέ ἐγώ παρακαλέω , οὗτος καί αὐτός παρά ἐγώ παρακαλέω , ὅς εἄν σύ ὡς χωρίζω ὁ σῶμα ( ὁ γάρ Ψυχή δεῖ καί ὁ σός εὐγένεια καί ὁ οἶκος σύ συνδέω ) , συνεχῶς ἐγώ ἐπιστέλλω , καί ὁ περί ὁ ὑγεία σύ εὐαγγελίζω μή κατοκνέω . οἶδα