joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0183.4
η . Βούλει προσβλῆ καὶ τὸν Ἰωβ τοῖς εἰρημένοις , τὸν δίκαιον , τὸν ἀληθινόν , τὸν θεοσεβῆ , τὸν ἀπέχμενον ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος ; Οὕτος ὁ Ἰωβ συνἔχους τοῦ διαβόλου τὴν δύνιν , παιδευμένος οὐ πᾶνιν ἐκένανεν αὐτῷ τὴν βελοχήν ἀπασαν , καὶ κατατοξευόμενος παρ’ αὐτοῦ συνεχῶς , ἅπαν ὑπέμεινε περρασμῶν εἴδος , καὶ ἕκαστον μεθ’ ὑπερβολῆς ἀπάσας . Τὰ γὰρ δοκοῦντα εἶναι κατὰ τὸν βίον λυπηρὰ καὶ ὄντα , ταῦτα μάλιστα πάντων ἐστὶ , πενία , καὶ νόσος , καὶ παίδων ἀποβολή , καὶ ἐχθρῶν ἐπαναστάσεις , καὶ φίλων ἀγνωμοσύνη d , καὶ λιμὸς , καὶ σαρξὸς ἐδόναις διηνεκεῖς , καὶ λοιδορίαι καὶ συκοφαντίαι , καὶ τὸ τὴν πονηρὰν κτήσασθαι ὑπόληψιν · καὶ ταῦτα ἅπαντα εἰς ἐν ἐξέχυσα σῶμα , καὶ μίζες κατενευάσθη . ψυχῆς · καὶ τὸ μὴ χαλεπτέμεν , ὅτι καὶ ἀμελετήτω δντι ἐπέθετο . Οὐδὲ λέγω τοιούτων ἐστιν · Ὁ ἐκ πενίτων τεχθεις , καὶ ἐνοικία καὶ αὐτῇ τραφεὶς , ὅτε γενοσάμενος καὶ μελετήσας , βαδίζων ἐν ἐνέγκαι τῆς πενίας τὸ βάρος · ὁ δὲ τοσοῦτος περιρρεόμενος χρήμασι καὶ τοσοῦτω πλούτῳ κομῶν , εἰτα ἀθρόον εἰς τὸ ἐναντίον μεταπεσών , οὐκ ἐν εὐχολίᾳ ὑπομεῖναι τὴν μεταβολήν · καὶ γὰρ ἀγυμνάτῳ δντι χαλεπωτέρα φαίνεται ἀθρόον προσπεσοῦσα . Πάλιν ὁ ἀσπμος καὶ ἐξ ἀσπμῶν γενόμενος , μὴ ἐν τῷ διηνεκῶς καταφρονεῖσθαι ζῶν , οὐκ ἐν σφόδρα λοιδορούμενος καὶ ὑβριζόμενος παραχθεῖν · ὁ δὲ τοσαύτης ἀπολαύσας δόξης , καὶ παρὰ πάντων δορυφορούμενος , καὶ ἐν τοῖς ἀπάντων στόμασιν ὤν , καὶ πανταχοῦ μετὰ πολλῆς ἀνακρυττούμενος περιφανείας , εἰς ἀτιμίαν καὶ εὐτέλειαν κατενευθεις , τὸ αὐτὸ ἄν πάθοι τῷ ἀπὸ πλουσίου ἀθρόον γενομένῳ πένητι . Καὶ ὁ παίδας ἀποβαλὼν παλιν , χῶν ἅπαντας ἀποβλη , μὴ ἐν ἐνὶ δὲ καιρῷ , τοῖς λειπομένοις ἔχει [ 544 ] τῶν ἀπελθόντων παραμυθίαν , καὶ τῆς ἐπὶ προτέρων τελευτῆς τοῦ πάθους λήξαντος , ἀν’ τῷ δευτέρῳ προγεννητῇ μετὰ χρόνον , τοῦτο αὐτῇ προστήστερὸν γίνεται τὸ πάθος · οὐ γὰρ νεαρῷ δντι ἐπεισι τῇ ἕλκει , ἀλλὰ κοιμηθέντι ἤδη καὶ ἀφανισθέντι , ὅπερ οὐκ ὀλίγον ὑποπέμπεται τῆς ὀδύνης . Οὕτως ὀλιγὴρον αὐτῷ τὸν χορὸν εἶδεν ἐν μιᾷ ἀναπνοσθέντα · χαῖρ · ὕροτή , καὶ τρόπῳ πικροτάτῳ τελευτῆς . Καὶ γὰρ καὶ βίασις καὶ ἄωρος ὁ θάνατος ἦν , καὶ ὁ καιρὸς δὲ καὶ ὁ τόπος οὐ μικρὸν ἐποιεῖ τῷ πένθει προσθήκην · καὶ γὰρ ἐν ὥρᾳ συμποσίου , καὶ ἐν οἰκίᾳ τῇ τοῦ ξένοις ἀνειγμένη , καὶ λάρφος αὐτοῦς ὁ οἶκος ἐγένετο . Τί ἄν τις εἴποι τὸν λιμὸν ἐκεῖνον τὸν καινότερον , καὶ ἄρμηνευθῆναι μηδυνάμενον , τὸν ἐκαστῶν , τὸν ἀχούσιον ; οὐ γὰρ οἶδα πῶς αὐτὸν καλῶ , οὐδὲ γὰρ εὕρισμα . τὸ ὄνομα ἐπιθεῖναι τῷ παραδόξῳ τῆς συμφορᾶς · εἶδει . Καὶ γὰρ παρακειμένης ἀπάσης τῆς τραπέζης , καὶ ὁρμωμένων οὐχ ἤπτετο τῶν σιτίων . Τῶν γὰρ περὶ τὸ σῶμα τραυμάτων ἡ δυσωδία προσαπαντῶσα κατέλυσε τὴν ἐπιθυμίαν , καὶ αὐτὴν ἐνεπίμπλα τὴν ἔραπται τῆς ἀρδίας . Καὶ τοῦτο δηλῶν ἐλεγε · Βρώμω γὰρ ὁρῶ τὰ σιτία μου . Καὶ ἡ μὲν ἀνάγκη τοῦ λιμοῦ τῶν προκειμένων ἤπτεσθαι ἐδίαζε · ἡ δὲ τῆς δυσωδίας ὑπερβολὴ τῆς ἐκ τῶν σαρκῶν γινομένης ἐνίκα τοῦ λιμοῦ τὴν βίαν . Διὰ δὲ τοῦτο εἶπον , Οὐκ ἔχω πῶς αὐτὸν καλέτω .
Lemmas: ὁ . βούλομαι προσβάλλω καί ὁ Ἰώβ ὁ εἴρω , ὁ Δίκαιος , ὁ ἀληθινός , ὁ θεοσεβής , ὁ ἀπέχω ἀπό πᾶς πονηρός πρᾶγμα ; οὗτος ὁ Ἰώβ συνεχής ὁ διάβολος ὁ δύνις , παιδεύω οὖον πᾶνις ἐκένανεν αὐτός ὁ βελοχήν ἅπας , καί κατατοξεύω παρά αὐτός συνεχῶς , ἅπας ὑπομένω περασμός εἶδος , καί ἕκαστος μετά ὑπερβολή ἅπας . ὁ γάρ δοκέω εἰμί κατά ὁ βίος λυπηρός καί εἰμί , οὗτος μάλιστα πᾶς εἰμί , πενία , καί νόσος , καί παῖς ἀποβολή , καί ἐχθρός ἐπανάστασις , καί Φίλων ἀγνωμοσύνη d , καί λιμός , καί σαρξὸς δόνη διηνεκής , καί λοιδορία καί συκοφαντία , καί ὁ ὁ πονηρός κτάομαι ὑπόληψις · καί οὗτος ἅπας εἰς ἐν εγχέω σῶμα , καί μίζα κατανεύω . Ψυχή · καί ὁ μή χαλέπτω , ὅτι καί ἀμελέτητος δντι ἐπιτίθημι . οὐδέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · ὁ ἐκ πενιος τίκτω , καί ἐνοικία καί αὐτός τρέφω , ὅτε γίγνομαι καί μελετάω , βαδίζω ἐν φέρω ὁ πενία ὁ βάρος · ὁ δέ τοσοῦτος περιλέγω χρῆμα καί τοσοῦτος πλοῦτος κόμη , εἶτα ἀθρόος εἰς ὁ ἐναντίος μεταπίπτω , οὐ ἐν ευχολιον ὑπομένω ὁ μεταβολή · καί γάρ ἀγυμνάτῳ δντι χαλεπός φαίνω ἀθρόος προσπίπτω . πάλιν ὁ ἀσπμος καί ἐκ ἀσπμῶν γίγνομαι , μή ἐν ὁ διηνεκής καταφρονέω ζῶ , οὐ ἐν σφόδρα λοιδορέω καί ὑβρίζω παράγομαι · ὁ δέ τοσοῦτος ἀπολαύω δόξα , καί παρά πᾶς δορυφορέω , καί ἐν ὁ ἀπαντάω στόμα εἰμί , καί πανταχοῦ μετά πολύς ἀνακρύπτω περιφάνεια , εἰς ἀτιμία καί εὐτέλεια κατανεύω , ὁ αὐτός ἄν πάσχω ὁ ἀπό πλούσιος ἀθρόος γίγνομαι πένης . καί ὁ παῖς ἀποβάλλω πάλιν , χόω ἅπας ἀποβάλλω , μή ἐν ἐν δέ καιρός , ὁ λείπω ἔχω [ 544 ] ὁ ἀπέρχομαι παραμυθία , καί ὁ ἐπί πρότερος τελευτή ὁ πάθος λήγω , ἄνω ὁ δύο προγεννητης μετά χρόνος , οὗτος αὐτός προστήστερὸν γίγνομαι ὁ πάθος · οὖον γάρ νεαρός δντι ἔπειμι ὁ ἕλκω , ἀλλά κοιμάω ἤδη καί ἀφανίζω , ὅσπερ οὐ ὀλίγος ὑποπέμπω ὁ ὀδύνη . οὕτως ὀλιγὴρον αὐτός ὁ χορός ὁράω ἐν εἷς ἀναπνέω · χαίρω · ὕροτή , καί τρόπος πικρός τελευτή . καί γάρ καί βιάζω καί ἄωρος ὁ θάνατος εἰμί , καί ὁ καιρός δέ καί ὁ τόπος οὖον μικρός ποιέω ὁ πένθος προσθήκη · καί γάρ ἐν ὥρα συμπόσιον , καί ἐν οἰκίον ὁ ὁ ξένος ἀνάγω , καί λάρφος αὔτεος ὁ οἶκος γίγνομαι . τις ἄν τις εἶπον ὁ λιμός ἐκεῖνος ὁ καινός , καί ἄρμηνευθῆναι μηδυνάμενον , ὁ ἕκαστος , ὁ ἀεκούσιος ; οὖον γάρ οἶδα πῶς αὐτός καλέω , οὐδέ γάρ ευρισμαω . ὁ ὄνομα ἐπιτίθημι ὁ παράδοξος ὁ συμφορά · εἶδος . καί γάρ παράκειμαι ἀπασάω ὁ τράπεζα , καί ὁρμάω οὐ ἅπτω ὁ σιτίον . ὁ γάρ περί ὁ σῶμα τραῦμα ὁ δυσωδία προσαπαντάω καταλύω ὁ ἐπιθυμία , καί αὐτός ἐμπίμπλημι ὁ ῥάπτης ὁ ἄρδις . καί οὗτος δηλόω λέγω · βρῶμος γάρ ὁράω ὁ σιτίον ἐγώ . καί ὁ μέν ἀνάγκη ὁ λιμός ὁ πρόκειμαι ἅπτω διαζῶ · ὁ δέ ὁ δυσωδία ὑπερβολή ὁ ἐκ ὁ σάρξ γίγνομαι νικάω ὁ λιμός ὁ βία . Ζεύς δέ οὗτος εἶπον , οὐ ἔχω πῶς αὐτός κάλημι .