joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0236.1
μὴ κινεῖν με ἐντεῦθεν . Ἐγὼ δὲ τοῦτο ἐννοῆσαι εἶχον , πολλῆς σοι ἀπολογίας δεῖν , καὶ πολλῶν ἰδρωτῶν καὶ καμάτων , ἵνα δυνήσῃ πρὸς τοῦτο ἀπολογηθῆναι τὸ ἅμαρτη . Τάχα δὲ ἐκ μέρους καὶ ἀπολελήγησαι , εἰποῦσα ὅτι ἀπλῶς λογίζομαι τοῦτο ὑπὲρ τοῦ ἀξέων τὴν θλίψιν . Ἄλλὰ καὶ τοῦτο πάλιν λογίζομαι ἔγκλημα μέγιστον , τὸ λέγειν ὅτι καὶ προσφιλιοῦμαί σου τοῖς λογισμοῖς τὰς ὀδύνας · δέον γὰρ πάντα σε ποιεῖν καὶ πραγματεύεσθαι ὑπὲρ τοῦ καταλύειν τὴν θλίψιν , τὸ θέλημα τοῦ διαβόλου ποιεῖς , αὐξοῦσα τὴν ἀθυμίαν καὶ τὴν λύπην . Ἡ οὐκ οἶδα πόσον κακὸν ἡ ἀθυμία ; Τῶν δὲ Ἰσαύρων ἐνεκεν μηδὲν δέδιθι · λοιπὸν καὶ γὰρ ὑπέστρεψαν εἰς τὴν χώραν αὐτῶν · καὶ ὁ ἡγεμὼν πάντα ἐποίησεν ὑπὲρ τούτου · καὶ ἐν ἀσφαλείᾳ ἐσμεν πολλῷ μᾶλλον ἐνταῦθα ὄντες , ἢ ὅτε ἐν Καισαρείᾳ ἤμεν . Οὐδὲνα γὰρ λοιπὸν δέδοικα ὡς τῶν ἐπισκόπων , πλήν ὀλίγων . Ὅλους τούτων τῶν Ἰσαύρων ἐνεκεν , μηδὲν δέδιθι · καὶ γὰρ ἀνέχρησεν , καὶ τοῦ χειμῶνος καταλαβόντος οἴκοι εἰσὶ συγκεκλεισμένοι , ἂν ἄρα λοιπὸν μετὰ τὴν Πεντηκοστὴν ἐξέλθωσι . Πῶς δὲ λέγεις γραμμάτων οὐκ ἀπολείπειν ; Ἦδη σοι τρεῖς ἐπεμψα ἐπιστολὰς , τὴν μὲν διὰ τῶν ἐπαρχικῶν , τὴν δὲ δι' Ἀντωνίου , τὴν δὲ δι' Ἀνατολίου τοῦ οἰκέτου σου , πολυστίχους · τὰς δὲ δύο μάλιστα φάρμακον σωτηριον , πάντα ἀθυμοῦντα , πάντα σκανδαλιζόμενον ἰκανὰς ἀνακτήσθαι , καὶ πρὸς καθαρὰν εὐθυμίαν ἀγαγεῖν . Λαβοῦσα τοίνυν ταύτας , ἐπάρχου συνεχῶς καὶ διὰ παντός , καὶ δὺς αὐτῶν τὴν ἰσχύ , καὶ τῆς ἰατρείας πείραν λήψῃ πολλήν , καὶ ὑφέλειαν , καὶ ἡμῖν δηλώσεις , ὅτι γέγονέ σοι [ 600 ] τὸ πλέον ἐκείθεν . Ἐχω καὶ τρίτην ἐτοίμην ὁικουσίαν αὐταῖς , ἣν οὐκ ἠβουλήθην πέμψαι νῦν , σφόδρα ἀλγήσας ἐφ' οἷς λέγεις , ὅτι καὶ συνάγω μοι λογισμοὺς ὀδυνηροὺς , καὶ τὰ οὐκ ὄντα ἀναπλάττουσα , ἀνάζων σεαυτὴς φθεγξαμένη ῥῆμα , ἐφ' ᾧ καὶ αὐτὸς αἰσχύνομαι καὶ ἐγκαλύπτομαι . Πλὴν ἀνάγκῃ ἐκείνας , καὶ οὐκ ἔτι ταῦτα ἐρεῖς , χἂν μυριάκις φιλονεικῆς ἀθυμεῖν . Ἐπεὶδὴ καὶ περὶ Ἱρακλείδου τοῦ ἐπισκόπου ἡμῖν ἐδήλωσας , ξέσται αὐτῷ , εἰ βουληθεῖν , δοῦναι Ἐνστασιν , καὶ πάντων ἀπαλλαγῆναι · οὐδὲν γὰρ ἄλλο λείπεται . Ἐγὼ δὲ εἰ καὶ μηδὲν μέγα ἦνουν , ἀλλ' ὅμως ἐδήλωσα τῇ κυρίᾳ μου Πενταδίᾳ , ὥστε πᾶσαν σπουδὴν ἐπιδείξασθαι , εἰ τινα ἐπνοήσειε τῷ κακῷ παραμυθίαν . Ἔφη δὲ τετολμηκέναι δηλῶσαι μοι τὰ λυπηρά , διὰ τὸ παρ' ἐκείνου κελευσθῆναι . Ποία τόλμα τοῦτο ;
Lemmas: μή κινέω ἐγώ ἐντεῦθεν . ἐγώ δέ οὗτος ἐννοέω ἔχω , πολύς σύ ἀπολογία δήω , καί πολύς ἱδρώς καί κάματος , ἵνα δύναμαι πρός οὗτος ἀπολογέομαι ὁ ἁμαρτή . Τάχα δέ ἐκ μέρος καί ἀπολήγω , εἶπον ὅτι ἀπλόος λογίζομαι οὗτος ὑπέρ ὁ ἄγω ὁ θλῖψις . ἀλλά καί οὗτος πάλιν λογίζομαι ἔγκλημα μέγας , ὁ λέγω ὅτι καί προσφιλιουμης σύ ὁ λογισμός ὁ ὀδύνη · δήω γάρ πᾶς σύ ποιέω καί πραγματεύομαι ὑπέρ ὁ καταλύω ὁ θλῖψις , ὁ θέλημα ὁ διάβολος ποιέω , αὐξάνω ὁ ἀθυμία καί ὁ λύπη . ὁ οὐ οἶδα πόσος κακός ὁ ἀθυμία ; ὁ δέ Ἴσαυρος ἕνεκα μηδείς δείδω · λοιπός καί γάρ ὑποστρέφω εἰς ὁ χώρα αὐτός · καί ὁ ἡγεμών πᾶς ποιέω ὑπέρ οὗτος · καί ἐν ἀσφάλεια εἰμί πολύς μᾶλλον ἐνταῦθα εἰμί , ἢ ὅτε ἐν Καισάρεια εἰμί . οὐδείς γάρ λοιπός δείδω ὡς ὁ ἐπίσκοπος , πλήν ὀλίγος . ὅλος οὗτος ὁ Ἴσαυρος ἕνεκα , μηδείς δείδω · καί γάρ ἀναχράομαι , καί ὁ χειμών καταλαμβάνω οἴκοι εἰμί συγκλείω , εἄν ἄρα λοιπός μετά ὁ Πεντηκοστή ἐξέρχομαι . Πῶς δέ λέγω γράμμα οὐ ἀπολείπω ; ἤδη σύ τρεῖς πέμπω ἐπιστολή , ὁ μέν διά ὁ επαρχικός , ὁ δέ διά Ἀντώνιος , ὁ δέ διά Ἀνατόλιος ὁ οἰκέτης σύ , πολύστιχος · ὁ δέ δύο μάλιστα φάρμακον σωτηρία , πᾶς ἀθυμόω , πᾶς σκανδαλίζω ἱκανός ἀνακτάομαι , καί πρός καθαρός εὐθυμία ἄγω . λαμβάνω τοίνυν οὗτος , ἔπαρχος συνεχῶς καί διά πᾶς , καί δύω αὐτός ὁ ἰσχύς , καί ὁ ἰατρεία πείρω λαμβάνω πολύς , καί ὑφαιρέω , καί ἐγώ δήλωσις , ὅτι γίγνομαι σύ [ 600 ] ὁ πλέω ἐκεῖθεν . ἐχω καί τρίτος ἑτοῖμος ὁικουσίαν αὐτός , ὅς οὐ βούλομαι πέμπω νῦν , σφόδρα ἀλγέω ἐπί ὅς λέγω , ὅτι καί συνάγω ἐγώ λογισμός ὀδυνηρός , καί ὁ οὐ εἰμί ἀναπλάσσω , ἀναζάω σεαυτοῦ φθέγγομαι ῥῆμα , ἐπί ὅς καί αὐτός αἰσχύνω καί ἐγκαλύπτω . πλήν ἀνάγκη ἐκεῖνος , καί οὐ ἔτι οὗτος εἴρω , εἷς μυριάκις φιλονεικέω ἀθυμέω . ἐπειδή καί περί Ἱρακλείδης ὁ ἐπίσκοπος ἐγώ δηλόω , ξέστης αὐτός , εἰμί βούλομαι , δίδωμι ἔνστασις , καί πᾶς ἀπαλλάσσω · οὐδείς γάρ ἄλλος λείπω . ἐγώ δέ εἰμί καί μηδείς μέγας νέος , ἀλλά ὅμως δηλόω ὁ κύριος ἐγώ πεντάδιον , ὥστε πᾶς σπουδή ἐπιδείκνυμι , εἰμί τις ἐπινοέω ὁ κακός παραμυθία . φημί δέ τολμάω δηλόω ἐγώ ὁ λυπηρός , διά ὁ παρά ἐκεῖνος κελεύω . Ποία τόλμα οὗτος ;