joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0240.4
πονηρευομένων , οὐδὲν δεδοίκαμεν · ἀλλ᾽ εὐχόμεθα μὲν καὶ τοὺς δυντας σθεσθῆναι πειρασμούς , καὶ ἑτέρους δὲ μὴ προσγενέσθαι , δεσποτικὸν πληροῦντες νόμον , τὸν κελεύοντα εὐχεσθαι μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμόν · εἰ δ᾽ ἄρα συγχωρηθῇ γενέσθαι πάλιν , θαρσοῦμεν ὑπὲρ τῆς χρυσῆς σου ψυχῆς , τῆς καὶ ἐντεῦθεν μέγιστον ἑαυτῇ συναγοῦσαν πλοῦτον . Τίνι γὰρ σε δεδιέναι δυνήσονται , οἱ κατὰ τὴν ἑαυτῶν πάντα τολμῶντες κεφαλῆς ; Ζημίᾳ χρημάτων ; Ἄλλ᾽ εἰ οὐδ᾽ ὅτι κόνις σοι ταῦτα , καὶ πηλοῦ παντὸς εὐτελέστερα εἶναι νομίζεται . Ἄλλὰ πατρίδος ἐκβολὴ καὶ οἰκίας ; Ἄλλ᾽ οἶδα σύ καὶ τὰς μεγάλας καὶ πολυανθρώπους πόλεις καθάπερ τὰς ἐρήμους οὕτως οἴκειν , ἡσυχίᾳ καὶ ἀπραγμοσύνῃ τὸν ἀπάντα σῶζουσα χρόνον , καὶ τὰς βιωτικὰς καταπατήσασα φαντασίας . Ἄλλὰ θάνατον ἀπειλοῦσιν ; Ἄλλὰ σύ καὶ τοῦτο προλαβοῦσα διὰ παντὸς ἐμελέτησας τοῦ χρόνου , καὶ ἐλκύσασαν [ 605 ] ἐπὶ σφαγὴν , νεκρὸν ἐπὶ ταύτῃ ἐλθούσῃ σῶμα ε . Τί δὲ τὰ πολλὰ λέγειν ; Οὐδεὶς σε οὐδὲν ἐργάσασθαι δυνήσεται τοιούτον , οὐ τὴν ὑπομονὴν μετὰ πολλῆς οὐχ εὐρήσει τῆς περιουσίας ἐν σοὶ παλαιὰς καρποθωθεῖσαν . Τὴν γὰρ στενὴν ἀεὶ καὶ τεθλιμμένην δεδούσασα ὁδόν , ἐν ἀπασιν ἐγυμνάσω τοῦτο . Διὲπερ τὴν καλλίστην ταύτην ἐπιστήσῃ ἐν τοῖς γυμνασίοις ἀσκήσασα , νῦν ἐν τοῖς ἀγῶσι λαμπρότερα ἀνεφάνης , οὐ μόνον οὐδὲν ὑπὸ τῶν γινομένων θορυβουμένη , ἀλλὰ καὶ πτερουμένη , καὶ σκιρτῶσα , καὶ χορεύουσα . Ἄν γὰρ προσλάβῃς τὰ γυμνάσια , τούτων τοὺς ἀγῶνας μετὰ πολλῆς νῦν μεταχειρίσεις τῆς εὐκολίας , ἐν γυμνασικῷ σώματι , καὶ ἀρχαίων ἀσθενεστέρω , ἀνδρῶν σφριγόντων καὶ τοὺς ὀδόντας βρυχόντων μετὰ πολλοῦ τοῦ γέλωτος τὴν μανίαν καταπατοῦσα , καὶ πλείονα ἐτοίμη οὖσα παθεῖν , ἢ ἐκεῖνοι παρασκευάζονται . Μαχαρία σύ καὶ τρισμαχαρία τῶν ἐντεῦθεν στεφάνων , μᾶλλον δὲ καὶ αὐτῶν τῶν ἀγῶνων . Τοιαύτη γὰρ τῶν παλαισμάτων ἡ φύσις τοῦτον , καὶ πρὸ τῶν βραβείων καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς σκάμμασιν ἔχει καὶ τὰς ἀμοιβὰς καὶ τὰς ἀντιδόσεις , τὴν ἡδονὴν , ἣν καρποῦσαι · νῦν , τὴν εὐφροσύνην , τὴν ἀνδρείαν , τὴν καρτερίαν , τὴν ὑπομονὴν , τὸ ἀνάλωτον , τὸ ἀχείρωτον , τὸ πάντων ὑψηλότεραν εἶναι , τὸ οὕτως ἑαυτὴν ἀσκήσαι , ὡς μηδὲν δύνασθαι παρὰ μηδενὸς παθεῖν δεῖν , τὸ τοσοῦτον κλυδωνίων γενομένων ἐπὶ τῆς πέτρας ἐκτανάαι , καὶ τῆς θαλάττης μαινόμενης ἔξωρίας φέρεσθαι μετὰ πολλῆς τῆς γαλήνης . Ταῦτα τῆς ὀλιγώσεως καὶ πρὸ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν ἐνταῦθα , τὰ ἐπαθλα . Οἶδα γὰρ , οἶδα ὅτι νῦν οὐδὲ περιεκθεῖσαι τὸ σῶμα ἤδη , ὑπὸ τῆς ἡδονῆς πτερουμέν , ἀλλ᾽ ἤν χαίρῃς καλῇ , εὐκολώτερον αὐτὸ ἀποδύση , ἢ ἑτεροὶ τὰ ἱμάτια , ἀ περιέκεινται . Χαῖρε τοίνυν καὶ εὐφραίνου καὶ ὑπὲρ σαυτῆς , καὶ ὑπὲρ τῶν τὴν μακαρίαν τελευτησάντων τελευτὴν , οὐχ ἐν κλίνῃ , οὐδὲ ἐν οἰκίᾳ , ἀλλ᾽ ἐν δεσμοτηρίοις καὶ ἀλύσεσι καὶ βασάνοις . Θρήνει δὲ μόνους τοὺς ταῦτα ποιούσας καὶ διὰκους . Καὶ γὰρ καὶ τοῦτο δέον τῆς σῆς φιλοσοφίας . Ἐπειδὴ καὶ περὶ τῆς τοῦ σώματος ἡμῶν ὑγιείας βούλει μανθάνειν , ἀπηλλάγην τῆς πρώην ἐνοχλούσης ἡμῖν ἀρρώστιας , καὶ ῥᾷον διακείμεθα νῦν · πλὴν εἰ μὴ πάλιν
Lemmas: πονηρεύομαι , οὐδείς δείδω · ἀλλά εὔχομαι μέν καί ὁ δυντας σθεσθῆναι πειρασμός , καί ἕτερος δέ μή προσγίγνομαι , δεσποτικός πληρόω νόμος , ὁ κελεύω εὔχομαι μή εἰσέρχομαι εἰς πειρασμός · εἰμί δέ ἄρα συγχωρέω γίγνομαι πάλιν , θαρσέω ὑπέρ ὁ χρύσεος σύ Ψυχή , ὁ καί ἐντεῦθεν μέγας ἑαυτοῦ συνάγω πλοῦτος . τίς γάρ σύ δείδω δύναμαι , ὁ κατά ὁ ἑαυτοῦ πᾶς τολμάω κεφαλή ; ζημία χρῆμα ; ἄλλος εἰμί οὐδέ ὅτι κόνις σύ οὗτος , καί πηλός πᾶς εὐτελής εἰμί νομίζω . ἀλλά πατρίς ἐκβολή καί οἰκίον ; ἄλλος οἶδα σῦς καί ὁ μέγας καί πολυάνθρωπος πόλις καθάπερ ὁ ἐρῆμος οὕτως οἰκέω , ἡσυχία καί ἀπραγμοσύνη ὁ ἀπαντάω Σώζουσα χρόνος , καί ὁ βιωτικός καταπατέω φαντασία . ἀλλά θάνατος ἀπειλέω ; ἀλλά σῦς καί οὗτος προλαμβάνω διά πᾶς μελετάω ὁ χρόνος , καί ἐλκύσασαν [ 605 ] ἐπί σφαγή , νεκρός ἐπί οὗτος ἔρχομαι σῶμα ε . τις δέ ὁ πολύς λέγω ; οὐδείς σύ οὐδείς ἐργάζομαι δύναμαι τοιοῦτος , οὖον ὁ ὑπομονή μετά πολύς οὐ εὑρίσκω ὁ περιουσία ἐν σύ παλαιός καρποθωθεισαω . ὁ γάρ στενός ἀεί καί θλίβω δίδωμι ὁδός , ἐν ἅπας γυμνάζω οὗτος . διέ ὁ καλός οὗτος ἐφίστημι ἐν ὁ γυμνάσιον ἀσκέω , νῦν ἐν ὁ ἀγών λαμπρός ἀναφαίνω , οὖον μόνος οὐδείς ὑπό ὁ γίγνομαι θορυβέω , ἀλλά καί πτερόω , καί σκιρτάω , καί χορεύω . ἄν γάρ προσλαμβάνω ὁ γυμνάσιον , οὗτος ὁ ἀγών μετά πολύς νῦν μεταχείρισις ὁ εὐκολία , ἐν γυμνασικῷ σῶμα , καί ἀρχαῖος ἀσθενής , ἀνήρ σφρίγω καί ὁ ὀδούς βρύκω μετά πολύς ὁ γέλως ὁ μανία καταπατέω , καί πλείων τοιμάω εἰμί πάσχω , ἢ ἐκεῖνος παρασκευάζω . Μαχάριος σῦς καί τρισμαχαρία ὁ ἐντεῦθεν στέφανος , μᾶλλον δέ καί αὐτός ὁ ἀγών . τοιοῦτος γάρ ὁ πάλαισμα ὁ φύσις οὗτος , καί πρό ὁ βραβεῖον καί ἐν αὐτός ὁ σκάμμα ἔχω καί ὁ ἀμοιβή καί ὁ ἀντίδοσις , ὁ ἡδονά , ὅς καρπώνομαι · νῦν , ὁ Εὐφρόσυνος , ὁ ἀνδρεῖος , ὁ καρτερία , ὁ ὑπομονή , ὁ ἀνάλωτος , ὁ ἀχείρωτος , ὁ πᾶς ὑψηλός εἰμί , ὁ οὕτως ἑαυτοῦ ἀσκέω , ὡς μηδείς δύναμαι παρά μηδείς πάσχω δήω , ὁ τοσοῦτος κλυδώνιον γίγνομαι ἐπί ὁ πέτρα ἐκτείνω , καί ὁ θάλασσα μαίνομαι ἐξορία φέρω μετά πολύς ὁ γαλήνη . οὗτος ὁ ὀλίγωσις καί πρό ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός ἐνταῦθα , ὁ ἔπαθλον . οἶδα γάρ , οἶδα ὅτι νῦν οὐδέ περιεκθεισος ὁ σῶμα ἤδη , ὑπό ὁ ἡδονή πτερόω , ἀλλά ἐάν χαίρω καλός , εὔκολος αὐτός ἀποδύω , ἢ ἕτερος ὁ ἱμάτιον , ὅς περικείρω . Χαῖρος τοίνυν καί εὐφραίνω καί ὑπέρ σεαυτοῦ , καί ὑπέρ ὁ ὁ μακάριος τελευτάω τελευτή , οὐ ἐν κλίνη , οὐδέ ἐν οἰκίον , ἀλλά ἐν δεσμωτήριον καί ἅλυσις καί βάσανος . θρηνέω δέ μόνος ὁ οὗτος ποιέω καί διάκος . καί γάρ καί οὗτος δήω ὁ σός φιλοσοφία . ἐπεί καί περί ὁ ὁ σῶμα ἐγώ ὑγίεια βούλομαι μανθάνω , ἀπαλλάσσω ὁ πρώην ἐνοχλέω ἐγώ αρρώστια , καί ῥᾳδίως διάκειμαι νῦν · πλήν εἰμί μή πάλιν