joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0184.1
Ἔκουσιον · Ἄλλ᾽ ἐδούλετο γεῦσασθαι α τῶν προκειμένων . Ἄλλ᾽ ἀκούσιον ; Ἄλλ᾽ παρῆν τὰ σιτία , καὶ οὐδὲς ὁ κυλίων ἦν . Πῶς ἂν διηγησαίμην τὰς ὀδύνας , τὰς πηγὰς τῶν σκυλῆμάτων , τὸν λύχραν τὸν καταφρόντα , τὰ δνεῖδη τῶν φίλων , τὴν καταφρόνησιν τῶν οἰκείων ; Οὐ γὰρ ἐξεῖσατε μοι , φησίν , οἱ οἰκέται μου ἀπὸ προσώπου ἐμπνεῦσαι · τοὺς ἐπισταίνοντας , τοὺς ἐφαλλομένους ; Οὐς γὰρ οὐχ ἠησάμην , φησίν , δεῖους εἶναι κυνῶν τῶν ἐμῶν νομῶν , οὗτοι νῦν ἐπὶπεπτόκασι μοι , καὶ νουθετοῦσί με ἐλάχιστοι . Οὐ δοκεῖ σοι ταῦτα πῖντα χαλεπὰ εἶναι ; καὶ γὰρ ἐστὶ χαλεπὰ . Ἐπὶ τὸ κεφάλαιον τῶν κακῶν , τὸν κολοφῶνα τῆς συμφορᾶς τὸν μάλιστα ἄχοντα αὐτόν · Ὁ χειμὼν τῶν θορύβων τῶν ἐν τῷ λογισμῷ γινομένων αὐτῷ μάλιστα ἦν ὁ ἀποπνίγων αὐτόν , καὶ ἀφόρητος β , καὶ τὸ συνειδὲς αὐτοῦ τὸ καθαρόν τοῦτο μάλιστα ἐποίει τὴν ἔνδον ζάλην , καὶ ἐκόντου τὸν λογισμὸν , καὶ τὸν κυβερνήτην ἐτάρασσεν . Οὐ μὲν γὰρ ἑαυτοῖς συνειδότες ἁμαρτήματα πολλά , κἂν πάθωσι τι δεῖνον , ἔχουσι κἂν τὸν λόγον εὑρεῖν τῶν γινομένων , τὰς ἁμαρτίας τὰς ἑαυτῶν λογιζόμενοι ε , καὶ λύοντες τὴν ἐπὶ τῇ ἀπορίᾳ | 545 ] ταραχὴν . Πάλιν οἱ μηδὲν ἑαυτοῖς συνειδότες , ἀλλὰ κατωρθώμασι κορυθέντες , ἂν πάθωσί τι τοιούτον , τὸν περὶ τῆς ἀναστάσεως εἰδότες λόγον , καὶ τὰς ἀμοιβὰς ἐννοοῦντες ἐκείνας , οἴδασι , ὅτι ἄθλοι τὰ συμβαίνοντα καὶ μυρίων στεφάνων ὑποδέξιοι . Οὗτος δὲ καὶ δικαῖος ὢν , καὶ περὶ ἀναστάσεως ἐπιστάμενος οὐδέν , ταύτῃ μάλιστα ἐκλυδωνίζετο , οὐκ εἰδὼς τὴν αἰτίαν ὧν ἐπασχε , καὶ τῶν σκυλῆχων καὶ τῶν ὀδυνῶν , ὑπὸ τῆς ἀπορίας ταύτης μᾶλλον κεντούμενος . Καὶ ἵνα μάθῃς , ὅτι ταύθ᾽ οὕτως ἔχει , ὅτε κατηξίωσεν ὁ φίλἀνθρωπος Θεὸς εἰπεῖν αὐτῷ τῶν ἀγῶνων τούτων τὴν αἰτίαν , ὅτι Ἴνα δικαῖος ἀναφανῆς ταῦτα συνεχωρήθη , οὕτως ἀνέπνευσεν , ὡς μὴδὲ πεπονθὼς τι τῶν λυπηρῶν ἐκείνων , καὶ τοῦτο δὲ ὃν ἐφθέγξατο ἐδήλωσεν . Ἄλλ᾽ ὅμως καὶ πρὶν ἢ μαθεῖν τὴν αἰτίαν , ὡδυνάτο μὲν , ἔφερε δὲ γενναίως , καὶ μετὰ τὸ πάντα ἀποβαλεῖν , τὴν θαυμαστὴν ἐκείνην ἀφήκε φωνήν · Ὁ Κύριος ἐδώκεν , ὁ Κύριος ἀφείλετο · ὡς τῷ Κυρίῳ ἐδοξεν , οὕτως καὶ ἐγένετο · εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας . θ᾽ Ἄλλ᾽ γὰρ ἔοικα ὑπὸ τοῦ ἔρωτος τοῦ ἀνδρὸς κατεχόμενος , πορρώτερω τῆς ὑποθέσεως ἐλληχάκει τῆς προκειμένης · διὸ ὀλίγα προσθεὶς ἀφίημι τῶν προκειμένων πάλιν . Οὗτος τοίνυν ὁ τοσοῦτος καὶ τηλικούτος ἀνήρ , ὁ τοσαύτας ἀνάγκας φύσεως καταπατήσας , οὐκ ἐτόλμησεν οὐδὲ αὐτὸς εἰς τὸν ἀγῶνα τοῦτον καθῆναι , ἀλλὰ καὶ γυναῖκας ἀπέλαυσεν , καὶ πατὴρ ἑνένοια παιδῶν τοσούτων . Τοσαύτη τῆς παρθενίας ἡ δυσκολία , οὕτως ὑψηλὴ καὶ μεγάλη αὐτῇ ὁ ἀγῶνες , καὶ χαλεποὶ οἱ ἰδρώτες , καὶ πολλῆς δεόμενοι τῆς εὐτολίας . Ἄλλ᾽ ὅμως πολλοὶ τῶν πρὸς τὸν ἀγῶνα τοῦτον ἀποδυσάμενων , ἐκεῖνο οὐ κατηγωνίσαντο τὸ πάθος , τὸ τοῦ καλλωπισμοῦ τῆς περιβολῆς τῶν ἱματίων ,
Lemmas: ἑκούσιος · ἄλλος δουλόω γεύω ὅς ὁ πρόκειμαι . ἄλλος ἀεκούσιος ; ἄλλος πάρειμι ὁ σιτίον , καί οὐδή ὁ κυλίω εἰμί . Πῶς εἄν διηγέομαι ὁ ὀδύνη , ὁ πηγή ὁ σκῦλμα , ὁ λύχρος ὁ καταφέρω , ὁ δένω ὁ Φίλων , ὁ καταφρόνησις ὁ οἰκέω ; οὖον γάρ ἐξίημι ἐγώ , φημί , ὁ οἰκέτης ἐγώ ἀπό πρόσωπον ἐμπνέω · ὁ ἐφίστημι , ὁ ἐφάλλομαι ; οὖς γάρ οὐ ἀάω , φημί , δέος εἰμί κύω ὁ ἐμέω νομός , οὗτος νῦν ἐπιπίπτω ἐγώ , καί νουθετέω ἐγώ μικρός . οὖον δοκέω σύ οὗτος πίντα χαλεπός εἰμί ; καί γάρ εἰμί χαλεπός . ἐπί ὁ κεφάλαιος ὁ κακός , ὁ κολοφών ὁ συμφορά ὁ μάλιστα ἄχω αὐτός · ὁ χειμών ὁ θόρυβος ὁ ἐν ὁ λογισμός γίγνομαι αὐτός μάλιστα εἰμί ὁ ἀποπνίγω αὐτός , καί ἀφόρητος Β , καί ὁ συνοράω αὐτός ὁ καθαρός οὗτος μάλιστα ποιέω ὁ ἔνδον ζάλη , καί κόντος ὁ λογισμός , καί ὁ κυβερνήτης ταράσσω . οὖον μέν γάρ ἑαυτοῦ σύνοιδα ἁμάρτημα πολύς , κἀν πάσχω τίς δεῖνος , ἔχω κἀν ὁ λόγος εὑρίσκω ὁ γίγνομαι , ὁ ἁμαρτία ὁ ἑαυτοῦ λογίζομαι ε , καί λύω ὁ ἐπί ὁ ἀπορία | 545 ] ταραχή . πάλιν ὁ μηδείς ἑαυτοῦ σύνοιδα , ἀλλά κατορθόω κορύσσω , εἄν πάσχω τίς τοιοῦτος , ὁ περί ὁ ἀνάστασις οἶδα λόγος , καί ὁ ἀμοιβή ἐννοέω ἐκεῖνος , οἶδα , ὅτι ἆθλος ὁ συμβαίνω καί μυρίος στέφανος ὑποδείκνυμι . οὗτος δέ καί Δίκαιος εἰμί , καί περί ἀνάστασις ἐπίσταμαι οὐδείς , οὗτος μάλιστα κλυδωνίζω , οὐ εἰδοί ὁ αἴτιος ὅς πάσχω , καί ὁ σκυλῆχων καί ὁ ὀδύνη , ὑπό ὁ ἀπορία οὗτος μᾶλλον κεντέω . καί ἵνα μανθάνω , ὅτι αὐτός οὕτως ἔχω , ὅτε καταξιόω ὁ φιλάνθρωπος θεός εἶπον αὐτός ὁ ἀγών οὗτος ὁ αἴτιος , ὅτι ἵνα Δίκαιος ἀναφαίνω οὗτος συγχωρέω , οὕτως ἀναπνέω , ὡς μηδέ πάσχω τίς ὁ λυπηρός ἐκεῖνος , καί οὗτος δέ ὅς φθέγγομαι δηλόω . ἄλλος ὅμως καί πρίν ἢ μανθάνω ὁ αἴτιος , ὠδίνω μέν , φέρω δέ γενναῖος , καί μετά ὁ πᾶς ἀποβάλλω , ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος ἀφίημι φωνή · ὁ Κύριος δίδωμι , ὁ Κύριος ἀφαιρέω · ὡς ὁ κύριος δοκέω , οὕτως καί γίγνομαι · εἰμί ὁ ὄνομα κύριος εὐλογέω εἰς ὁ αἰών . ὁ ἄλλος γάρ ἔοικα ὑπό ὁ Ἔρως ὁ ἀνήρ κατέχω , πόρρος ὁ ὑπόθεσις λαχνόομαι ὁ πρόκειμαι · διό ὀλίγος προστίθημι ἀφίημι ὁ πρόκειμαι πάλιν . οὗτος τοίνυν ὁ τοσοῦτος καί τηλικόσδε ἀνήρ , ὁ τοσοῦτος ἀνάγκη φύσις καταπατέω , οὐ τολμάω οὐδέ αὐτός εἰς ὁ ἀγών οὗτος καθίημι , ἀλλά καί γυνή ἀπολαύω , καί πατήρ ἑνένοια παῖς τοσοῦτος . τοσοῦτος ὁ παρθενίη ὁ δυσκολία , οὕτως ὑψηλός καί μέγας αὐτός ὁ ἀγών , καί χαλεπός ὁ ἱδρώς , καί πολύς δήω ὁ εὐτολίας . ἄλλος ὅμως πολύς ὁ πρός ὁ ἀγών οὗτος ἀποδύω , ἐκεῖνος οὖον καταγωνίζομαι ὁ πάθος , ὁ ὁ καλλωπισμός ὁ περιβολή ὁ ἱμάτιον ,