joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0224.3
καὶ βραδεῖον , καὶ ἡδονῆς ὑπόθεσις ἀμαρτάντου.[588]Χαῖρε τοίνυν καὶ σὺ κήρυξ . Οὐ γὰρ μικρὸς ἴσος , ἀλλὰ καὶ σφόδρα μέγας οὗτος ὁ τῆς συκοφαντίας ἐστι , καὶ μάλιστα ὅταν ἐπὶ τοιούτῳ μεγάλῳ ἀ ἐγκλήματι γίνεται , ἐφ’ ᾧ νῦν ἡμεῖς ἐσυκοφαντήσαν , ἐν δημοσίῳ δικαστηρίῳ τὸν ἐμπρησμένον ἐγκαλοῦντες . Διὸ καὶ Σολομὸν τὸ τραχὺ τοῦ ἀγῶνος παραστήσεται βουλόμενος , Εἴδον , φησί , τὰς συκοφαντίας τὰς γινομένας ὑπὸ τῶν ἡλίων , καὶ ἰδοὺ τὰ δάκρυα τῶν συκοφαντουμένων , καὶ οὐκ ἦν αὐτοῖς ὁ παρακλῶν . Εἰ δὲ μέγας ὁ ἀγών , ὡσπερ σὺν μέγας , εὐδῆλον ὅτι καὶ τὸ κείμενον ἐπὶ τοῦτο στέφανος μέγας . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Χριστὸς κελεύει χαίρειν καὶ σκιρτᾶν τοὺς τοῦτον ἀγωνιζομένους τὸν ἀγῶνα μετὰ τῆς προσήκουσης ὑπομονῆς . Χαῖρετε , γὰρ , φησί , καὶ σκιρτήσατε , ὅταν ἐπαισώ πᾶν σφροδὸν ῥῆμα καθ’ ὑμῶν ψευδομένοι , ἐνεκεν ἐμοῦ , ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Ὅρῃ πῶς ἡδονῆς , πῶσου μισθοῦ , πῶς εὐφροσύνης ἡμῖν αἴτιοι οἱ πολέμιοι γίνονται ; Πῶς οὖν οὐκ ἀτοπον , ἂ μὴ ἡδυηθῆσαν σε ἐργασάσθαι ἐκεῖνοι κακὰ , ἀλλ’ ὧν τὰ ἐναντία πεποιήκασι , ταῦτα σαυτῇ διατιθέναι ; Τί δὲ ἐστιν ὁ φημι ; Ἐκεῖνοι μὲν οὐ μόνον σε δίκην ἀπαιτῆσαι οὐκ ἴσχυσαν , ἀλλὰ καὶ ἀφορμὴν σοι παρέσχον εὐφροσύνης , καὶ ἡδονῆς ὑπόθεσις ἀμαρτίνου · σὺ δὲ οὐτω σαυτὴν κατατείνουσα ὑπὸ τῆς ἀθυμίας , δίκην σαυτὴν ἀπαιτεῖς , συγχεομένη , ταραττομένη , πολλῆς πληρουμένη λύπης . Ταῦτα γὰρ ἐκεῖνους ἔδει ποιεῖν , εἰγε ὡς γοῦν ποτε τὰ οἰκεῖα ἠβουλήθησαν ἐπιγνῶναι κακὰ . Ἐκεῖνοι πενθεῖν δίκαιοι ἂν εἰεν νῦν , θρηνεῖν , καταθυσθῆναι , ἐγκαλύπτεσθαι , κατορωρυχθῆναι , μηδὲ τὸν ἥλιον τοῦτον ὁρᾶν , ἀλλ’ ἐν σκότῳ που κατακλείσαντες ἑαυτοὺς τὰ τε οἰκεῖα θρηνεῖν κακὰ , καὶ οἷς τοσαῦταις Ἐκκλησίας περιβόλοις ἂν σὲ ἀγαλίζοις καὶ χαίρεις χρι , ὅτι τὸ κεφάλαιόν σοι τῶν ἀρετῶν κατώρθωται . Οἴδα γὰρ , οἶδα σαφῶς , ὅτι ὑπομονῆς ἴσον οὐδὲν , ἀλλ’ αὐτὴ μάλιστα ἐστὶν ἡ βασιλεὺς τῶν ἀρετῶν , ὁ θεμέλιος τῶν κατορθωμάτων , λιμὴν ὁ ἀκύμαντος , ἡ ἐν πολέμοις εἰρήνη , ἡ ἐν κλύδωνι γαλήνη , ἡ ἐν ἐπιβολαῖς ἀσφάλεια , ἡ τὸν καταρωθόκατα αὐτὴν ἀδάμαντος στερέοτερον ποιοῦσα , ἡν οὐχ ὅπλα κινούμενα , οὐ στρατοπεδία παραταττόμενα , οὐ μηχανήματα προσαγομένα , οὐ τζά , οὐ δόρατα ἀκμένετα , οὐχ αὐτὸ τῶν δαιμόνων τὸ στρατόπεδον , οὐχ αἱ σοβαραὶ φάλαγγες τῶν ἀντικειμένων δυνάμεων , οὐχ αὐτὸς ὁ διάβολος , μετὰ πάσης αὐτοῦ παραταττόμενος τῆς στρατιᾶς καὶ τῆς μηχανῆς , παραβαλῆναι δυνήσεται . Τί τοίνυν δέδοικας ; τίνας ἐνεκεν ἀλγεῖς , καὶ αὐτοῦ τοῦ ζῆν μελετήσασα καταφρονεῖν , ἡν καιρὸς καλός ; Ἄλλα λύσιν ἐπιθυμεῖς ἰδεῖν τῶν κατεχόντων κακῶν . Ἔσται καὶ τοῦτο , καὶ
Lemmas: καί βραδύς , καί ἡδονή ὑπόθεσις ἀμαρτάντου.[588]Χαῖρε τοίνυν καί σύ κῆρυξ . οὖον γάρ μικρός ἴσος , ἀλλά καί σφόδρα μέγας οὗτος ὁ ὁ συκοφαντία εἰμί , καί μάλιστα ὅταν ἐπί τοιοῦτος μέγας ὅς ἔγκλημα γίγνομαι , ἐπί ὅς νῦν ἐγώ συκοφαντώ , ἐν δημόσιος δικαστήριον ὁ ἐμπίμπρημι ἐγκαλέω . Διὸ καί Σολομόν ὁ τραχύς ὁ ἀγών παρίστημι βούλομαι , εἶδον , φημί , ὁ συκοφαντία ὁ γίγνομαι ὑπό ὁ ἥλιος , καί ἰδού ὁ δάκρυ ὁ συκοφαντέω , καί οὐ εἰμί αὐτός ὁ παρακλέω . εἰμί δέ μέγας ὁ ἀγών , ὡς σύν μέγας , ευδηλος ὅτι καί ὁ κεῖμαι ἐπί οὗτος στέφανος μέγας . Ζεύς οὗτος καί ὁ Χριστός κελεύω χαίρω καί σκιρτάω ὁ οὗτος ἀγωνίζομαι ὁ ἀγών μετά ὁ προσήκω ὑπομονή . χαίρετε , γάρ , φημί , καί σκιρτάω , ὅταν παίω πᾶς σφροδὸν ῥῆμα κατά σύ ψευδόμενος , ἕνεκα ἐγώ , ὅτι ὁ μισθός σύ πολύς ἐν ὁ οὐρανός . Ὄρος πῶς ἡδονή , πίπτω μισθός , πῶς Εὐφρόσυνος ἐγώ αἴτιος ὁ πολέμιος γίγνομαι ; Πῶς οὖν οὐ ἄτοπος , ὅς μή ἡδύνω σύ ἐργάζομαι ἐκεῖνος κακός , ἀλλά ὅς ὁ ἐναντίος ποιέω , οὗτος σεαυτοῦ διατίθημι ; τις δέ εἰμί ὁ φημί ; ἐκεῖνος μέν οὖον μόνος σύ δίκη ἀπαιτέω οὐ ἰσχύω , ἀλλά καί ἀφορμή σύ παρέχω Εὐφρόσυνος , καί ἡδονή ὑπόθεσις αμαρτινοος · σύ δέ οὗτος σεαυτοῦ κατατείνω ὑπό ὁ ἀθυμία , δίκη σεαυτοῦ ἀπαιτέω , συγχέω , ταράσσω , πολύς πληρόω λύπη . οὗτος γάρ ἐκεῖνος ἐσθίω ποιέω , εἰ ὡς γοῦν ποτός ὁ οἰκεῖος βούλομαι ἐπιγιγνώσκω κακός . ἐκεῖνος πενθέω Δίκαιος εἄν ἄγω νῦν , θρηνέω , καταθύω , ἐγκαλύπτω , κατορύσσω , μηδέ ὁ ἥλιος οὗτος ὁράω , ἀλλά ἐν σκότος ποῦ κατακλείω ἑαυτοῦ ὁ τε οἰκεῖος θρηνέω κακός , καί ὅς τοσοῦτος ἐκκλησία περίβολος εἄν σύ ἀγάλλω καί χαίρω χρις , ὅτι ὁ κεφάλαιος σύ ὁ ἀρετή κατορθόω . οἰδέω γάρ , οἶδα σαφῶς , ὅτι ὑπομονή ἴσος οὐδείς , ἀλλά αὐτός μάλιστα εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ ἀρετή , ὁ θεμέλιος ὁ κατόρθωμα , λιμήν ὁ ἀκύμαντος , ὁ ἐν πόλεμος εἰρήνη , ὁ ἐν κλύδων γαλήνη , ὁ ἐν ἐπιβολή ἀσφάλεια , ὁ ὁ καταρωθόκατα αὐτός ἀδάμας στερέω ποιέω , ἐάν οὐ ὅπλον κινέω , οὖον στρατοπέδιον παρατάσσω , οὖον μηχάνημα προσάγω , οὖον τζα , οὖον δόρυ ἀκμένετα , οὐ αὐτός ὁ δαίμων ὁ στρατόπεδον , οὐ ὁ σοβαρός φάλαγξ ὁ ἀντίκειμαι δύναμις , οὐ αὐτός ὁ διάβολος , μετά πᾶς αὐτός παρατάσσω ὁ στρατιά καί ὁ μηχανή , παραβάλλω δύναμαι . τις τοίνυν δείδω ; τίς ἕνεκα ἀλγέω , καί αὐτός ὁ ζῶ μελετάω καταφρονέω , ἐάν καιρός καλός ; ἄλλος λύσις ἐπιθυμέω ὁράω ὁ κατέχω κακός . εἰμί καί οὗτος , καί