joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0231.1
ἐπὲς μου Διδόχορος ἐνταῦθα ὤν , ὃς καὶ εἰς Καισαρείαν ἀπέστειλεν οἰκέτην εἰς αὐτό τοῦτο , παρακαλῶν καὶ δεόμενος μὴ προτιμῆσαι τῆς αὐτοῦ οἰκίας ἐτέραν , καὶ ἕτεροὺς δὲ πλείους . Ἄλλ’ ἀναγκαῖον ἐνόμισα τῶν ἄλλων τούτων προτιμῆσαι , καὶ κατῆχθην ἐν τοῖς αὐτοῦ . Καὶ πάντα ἡμῖν αὐτὸς γίνεται , ὡς καὶ καταβοὴν αὐτοῦ συνεχῶς , διὰ τὴν πολλὴν αὐτοῦ δαψιλείαν , καὶ τὴν ἀφθονίαν , ἣν βούλεται παρέχειν . Δι’ ἡμᾶς γοῦν καὶ μετὰ τὸν χωρίον οἰκίαν , ὥστε παντὶ θεραπεύσαι τρόπῳ , τὴν τε οἰκίαν ἡμῖν κατασκευάζει πρὸς χειμῶνα ἐπιτῆδειαν , πάντα ποιῶν ὑπὲρ τούτου καὶ πραγματευόμενος · καὶ δλως οὐδὲν ἐλλείπεται · θεραπείας ἕνεκεν . Καὶ ἕτεροὶ δὲ πολλοὶ ἐλπίτροποι καὶ οἰκονόμοι , παρὰ τῶν δεσποτῶν τῶν ἐαυτῶν κελευσθέντες διὰ γραμμάτων , συνεχῶς παραγίνονται , ἕτοιμοι κατὰ πάντα τρόπον ἡμᾶς ἀναπαῖσαι . Ταῦτα δὲ πάντα εἴρηκα , καὶ τὰ μὲν ἀπωδυράμην , τὰ πρότερα , τὰ δὲ εἴπον , τὰ χρηστὰ , ἵνα μὴ προτεθεὶς τὴς ἡμᾶς ἐντεύθεν ἐγείρῃ . Εἰ μὲν γὰρ οἱ βουόμενοι δοῦναι ἡμῖν τὴν χάριν , κυρίους ἡμᾶς ποιοῦν τοῦ εἶναι ὅπου βούλομεθα , καὶ μὴ πάλιν ἕτερον ἡμῖν μέλλοιν ἀποκληροῦν τόπον , ὃν ἂν θέλωσι , καταδεξάι τὴν χάριν . Εἰ δὲ ἕνθεν ἡμᾶς ἀνιστάσεις , εἰς ἕτερον μέλλοιεν πέμψειν τόπον , καὶ πάλιν ὅδός , καὶ πάλιν ἀποθημία , ἐμοὶ σφόδρα τοῦτο χαλεπώτερον · πρῶτον μὲν , μῆποτε εἰς μακρότερον ἢ εἰς χαλεπώτερον ἡμᾶς πέμψαι χωρίον · ἔπειτα δέ , ὅτι μυρίων ἐξορίων ἐμοὶ τὸ ὀδεῦν χαλεπώτερον . Καὶ γὰρ εἰς αὐτὰς ἡμᾶς κατῆνχε τοῦ θανάτου τὰς πύλας ταύτης τῆς ἀποδημίας τῆ δυσκολίας . Καὶ διατριβόμεν νῦν ἐν Κουκουσῷ , τῇ διηνεκεῖ καθέδρα καὶ ἡσυχίᾳ ἀνακτώμενοι ἑαυτούς , καὶ τὴν ἐν τῷ μακρῷ χρόνῳ γενομένην ἡμῖν ταλαιπωρίαν , καὶ τὰ συντετριμμένα ἡμῶν ὀστᾶ , καὶ τὴν ταλαιπωρηθεῖσαν ἀρχὰς διὰ τῆς ἡσυχίας θεραπεύοντες . Ἀπήντησε δὲ καὶ ἡ κυρία μου Σαβινιανὴ ἡ διάκονος κατὰ τὴν [ 594 ] ἡμέραν πρὸν αὐτήν , καθ’ ἣν καὶ ἡμεῖς ἀπήντησαμεν , συντετριμμένη μὲν καὶ τεταλαιπωρημένη , ἄτε ἐν τούτῳ τῆς ἡλικίας οὖσα , ἕνθα καὶ κινεῖσθαι δύσκολον · ὅμως δὲ τῇ προθυμίᾳ νεάζουσα , καὶ μηδενὸς αἰσθανομένης τῶν λυπηρῶν . Ἐτοίμη γὰρ ἔφησεν εἶναι · καὶ εἰς Συκιθίαν ἀπαντήσεσθαι , ἐπειδὴ τοιούτος ἐκράτει λόγος , ὡς ἐκεῖ ἡμῶν ἀπαχθησομένων . Ἐτοίμη δὲ ἐστιν , ὡς φησι , μηκέτι ὀποστρέφειν μηδαμοῦ , ἀλλ’ ἐκεῖ διατρίβειν ἕνθα ἂν ὤμεν . Σφόδρα δὲ καὶ αὐτὴν ὑπεδέξαντο οἱ τῆς Ἐκκλησίας μετὰ πολλῆς τῆς σπουδῆς καὶ τῆς εὐνοίας . Καὶ ὁ κύριός μου Κωνστάντινος , ὁ εὐλαβέστατος πρεσβύτερος , πάλαι ἐν ἐνταῦθα ἦν . Καὶ γὰρ καὶ ἐπέστειλέν μοι , παρακαλῶν ἵνα ἐπιτρέψω αὐτῷ ἐνταῦθα ἐλθεῖν · τῆς γὰρ ἐμῆς γνώμης χωρὶς μηδ’ ἂν τολμήσαι παραγενέσθαι , καίτοι γε σφόδρα ἐπιθυμῶν , καὶ , ὡς φησιν , οὐδὲ αὐτὸθι μένειν δυνάμενος · κρύπτεται γάρ , καὶ λανθάνει · τοσαῦτα αὐτὸν συνέχει κακὰ , καθὼς φησι . Παρακαλῶ τοίνυν μὴ ἄλλως ποίησης τοῦ
Lemmas: ἐπές ἐγώ Διδόχορος ἐνταῦθα εἰμί , ὅς καί εἰς Καισάρεια ἀποστέλλω οἰκέτης εἰς αὐτός οὗτος , παρακαλέω καί δήω μή προτιμάω ὁ αὐτός οἰκίον ἕτερος , καί ἕτερος δέ πλείων . ἄλλος ἀναγκαῖος νομίζω ὁ ἄλλος οὗτος προτιμάω , καί κατάγω ἐν ὁ αὐτός . καί πᾶς ἐγώ αὐτός γίγνομαι , ὡς καί καταβοή αὐτός συνεχῶς , διά ὁ πολύς αὐτός δαψίλεια , καί ὁ ἀφθονία , ὅς βούλομαι παρέχω . διά ἐγώ γοῦν καί μετά ὁ χωρίον οἰκίον , ὥστε πᾶς θεραπεύω τρόπος , ὁ τε οἰκίον ἐγώ κατασκευάζω πρός χειμών ἐπιτήδειος , πᾶς ποιέω ὑπέρ οὗτος καί πραγματεύομαι · καί δλως οὐδείς ἐλλείπω · θεραπεία ἕνεκα . καί ἕτερος δέ πολύς ελπιτροπος καί οἰκονόμος , παρά ὁ δεσπότης ὁ ἑαυτοῦ κελεύω διά γράμμα , συνεχῶς παραγίγνομαι , ἑτοῖμος κατά πᾶς τρόπος ἐγώ ἀναπαίω . οὗτος δέ πᾶς εἴρω , καί ὁ μέν ἀποδύρομαι , ὁ πρότερος , ὁ δέ εἶπον , ὁ χρηστός , ἵνα μή προτίθημι σής ἐγώ ἐντεῦθεν ἐγείρω . εἰμί μέν γάρ ὁ βουω δίδωμι ἐγώ ὁ χάρις , κύριος ἐγώ ποιέω ὁ εἰμί ὅπου βούλομαι , καί μή πάλιν ἕτερος ἐγώ μέλλω ἀποκληρόω τόπος , ὅς εἄν ἐθέλω , καταδέχομαι ὁ χάρις . εἰμί δέ ἔνθεν ἐγώ ἀνίστημι , εἰς ἕτερος μέλλω πέμπω τόπος , καί πάλιν ὁδός , καί πάλιν ἀποθημία , ἐγώ σφόδρα οὗτος χαλεπός · πρῶτος μέν , μήποτε εἰς μακρός ἢ εἰς χαλεπός ἐγώ πέμπω χωρίον · ἔπειτα δέ , ὅτι μυρίος ἐξορία ἐγώ ὁ ὀδεύω χαλεπός . καί γάρ εἰς αὐτός ἐγώ καταφέρω ὁ θάνατος ὁ πύλη οὗτος ὁ ἀποδημία τῆ δυσκολία . καί διατρίβω νῦν ἐν Κουκουσά , ὁ διηνεκής καθέδρα καί ἡσυχία ἀνακτάομαι ἑαυτοῦ , καί ὁ ἐν ὁ μακρός χρόνος γίγνομαι ἐγώ ταλαιπωρία , καί ὁ συντρίβω ἐγώ ὀστέον , καί ὁ ταλαιπωρέω ἀρχή διά ὁ ἡσυχία θεραπεύω . ἀπαντάω δέ καί ὁ κύριος ἐγώ Σαβινιανή ὁ διάκονος κατά ὁ [ 594 ] ἡμέρα πρόειμι αὐτός , κατά ὅς καί ἐγώ ἀπαντάω , συντρίβω μέν καί ταλαιπωρέω , αὔγ-ασμα ἐν οὗτος ὁ ἡλικία εἰμί , ἔνθα καί κινέω δύσκολος · ὅμως δέ ὁ προθυμία νεάζω , καί μηδείς αἰσθάνομαι ὁ λυπηρός . τοιμάω γάρ φημί εἰμί · καί εἰς Συκιθίαν ἀπαντάω , ἐπεί τοιούτος κρατέω λόγος , ὡς ἐκεῖ ἐγώ ἀπάγω . τοιμάω δέ εἰμί , ὡς φημί , μηκέτι οποστρεφω μηδαμοῦ , ἀλλά ἐκεῖ διατρίβω ἔνθα εἄν εἰμί . σφόδρα δέ καί αὐτός ὑποδείκνυμι ὁ ὁ ἐκκλησία μετά πολύς ὁ σπουδή καί ὁ εὔνοια . καί ὁ κύριος ἐγώ Κωνσταντῖνος , ὁ εὐλαβής πρέσβυς , πάλαι ἐν ἐνταῦθα εἰμί . καί γάρ καί ἐπιστέλλω ἐγώ , παρακαλέω ἵνα ἐπιτρέπω αὐτός ἐνταῦθα ἔρχομαι · ὁ γάρ ἐμός γνώμη Χωρὶς μηδέ εἄν τολμάω παραγίγνομαι , καίτοι γε σφόδρα ἐπιθυμέω , καί , ὡς φημί , οὐδέ αὐτόθι μένω δύναμαι · κρύπτω γάρ , καί λανθάνω · τοσοῦτος αὐτός συγχέω κακός , καθώς φημί . παρακαλέω τοίνυν μή ἄλλως ποίηση ὁ