joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0211.3
καὶ βιαζ̓ τελευτῆ διαφθείραι , καὶ τοῦ θανάτου τὸν τρόπον ἐσχεδιασμένον αὐτοῖς ἐργάσασθαι τάφον . Οὐδὲ γὰρ εἰδεν ἐν κλίνῃ κεῖσθαι , οὐδὲ ἐφρίξεν χεῖρα , οὐδὲ ἐσχάταν ἤκουσε βρόμματος , οὐδὲ ποδῶν [ 573 ] ἤχῳ καὶ γονάτων , οὐ στόμα συνεῖλεν , οὐ καθεῖλεν ὀφθαλμοὺς μελλόντων αὐτῶν τελευτᾶν , ἄπερ οὐ μικρά εἰς παραμυθίαν τοῖς παιδὸν χωριζομένοις πατράσιν · οὐδὲ τοὺς μὲν προέπεμψεν ἐπὶ τὸν τάφον , τοὺς δὲ ἐπανελθὼν εὖρε παραμυθίαν τῶν ἀπελθόντων · ἀλλ' ἐν καιρῷ συμποσίου , συμποσίου οὐ μέθην , ἀλλ' ἀγάπην βρύντος , ἐν τραπέζῃ φιλαδελφίας , ἐπὶ στιβιδίοις χειμῶνος ἤκουσε πάντας καταχευθῶσιν , καὶ πάντα ὁμοῦ μιγήναι , τὸ σῶμα , τὸν ὄνον , τὰς κύλικας , τὸν ὄροφον , τὴν τράπεζαν , τὴν κόμιν , τὰ μέλη τῶν παιδῶν . Ἄλλ' ὅμως ἡνίκα μὲν ταῦτα ἤκουσε , καὶ πρὸ τούτων τὰ ἄλλα , καὶ αὐτὰ χαλεπά · καὶ γὰρ κάκεινα χαλεπῶς ἀπολῦει · τὰ τε ποίμνια , καὶ ὀλοκλήρους ἀγέλας , τὰς μὲν ὑπὸ πυρὸς ἀνωθεν κατενεχθέντος ἀνηλώσθαι ἔλεγεν ὁ πονηρὸς τῆς τραγωδίας ταύτης ἀγγελος , τὰς δὲ ὑπὸ πολεμίων διαφόρων ἀθρόων πάσας ἀναρπαγῆναι , καὶ κατακοπῆναι σὺν αὐτοῖς τοῖς ποιμέσιν · ἀλλ' ὅμως τοσαύτην ζάλην ἐν βραχείᾳ καιροῦ βροτῇ διεγερθεῖσαν ὁρῶν ἐπὶ τῶν ἀγρῶν , ἐπὶ τῆς οἰκίας , ἐπὶ τῶν ὀρεμμάτων , ἐπὶ τῶν παιδῶν , ἐπάλληλα τὰ κύματα , καὶ τὰς σπιλάδας συνεχεῖς , καὶ τὸν ζόφον βαθύν , καὶ τὸ κλυδώνιον ἀγόρητον , οὔτε ἀθυμία κατετείνετο , οὔτε ἠσθάνετο σχεδὸν τῶν γεγεννημένων , πλὴν τοσοῦτον ὅσον ἀνθρωπος ἦν καὶ πατήρ . Ἐπειδὴ δὲ νόσῳ παρεδόθη καὶ ἔλκεσι , τότε καὶ θάνατον ἐπεζήτησε , τότε καὶ ἀπωδύρετο , καὶ ἐθρήνει , ἵνα μάθῃ πῶς τοῦτο πάντων ἐστὶ χαλεπώτερον , καὶ τῆς ὑπομονῆς τὸ ἄκρον εἶδος . Καὶ τοῦτο οὐδὲ αὐτὸς ὁ πονηρὸς ἄγνωσ δαίμων · ἀλλ' ἐπειδὴ πάντα ἐκεῖνα κινήσας , ἔωρα τὸν ἀληθῆ καὶ ἀτάραχον μένοντα καὶ ἀθόρυβον , ὡς ἐπὶ μεγίστου ἀθλοῦν τοῦτον ὤρμησε , λέγων , ὅτι τὰ μὲν ἄλλα πάντα φορητά , κλὴν παῖδά τις ἀποβάλῃ , κλὴν κτήματα , κλὴν ἀλλοτρίων ( τοῦτο γὰρ ἐστι , Δέρμα ὑπὲρ δέρματος ) , ἢ δὲ καιρίᾳ πληγή , ὅταν ἐν σώματι τις δέχηται τὰς ὀδύνας . Διὰ τοῦτο μετὰ τὸν ἄθλον τοῦτον ἠτηθεῖς , οὐδὲ γρῆσαι ἔσχεν , εἰ καὶ τὰ μάλιστα καὶ τὰ πρότερα ἀναισχύτως ἀντέλεγεν . Ἐνταῦθα μέντοι οὐδὲ ἀναίσχυντον πλάσμα τι λοιπὸν εὕρεν , ἀλλ' ἐγκαλυψάμενος ἀνεχώρησεν .
Lemmas: καί βιάζω τελευτή διαφθείρω , καί ὁ θάνατος ὁ τρόπος σχεδιάζω αὐτός ἐργάζομαι τάφος . οὐδέ γάρ ὁράω ἐν κλίνη κεῖμαι , οὐδέ φρίσσω χείρ , οὐδέ ἐσχατάω ἀκούω βρόμα , οὐδέ πούς [ 573 ] ἦχος καί γόνυ , οὖον στόμα συναιρέω , οὖον καθαιρέω ὀφθαλμός μέλλω αὐτός τελευτάω , Ἄπερ οὖον μικρός εἰς παραμυθία ὁ παιδνός χωρίζω πατήρ · οὐδέ ὁ μέν προπέμπω ἐπί ὁ τάφος , ὁ δέ ἐπανέρχομαι εὖρος παραμυθία ὁ ἀπέρχομαι · ἀλλά ἐν καιρός συμπόσιον , συμπόσιον οὖον μέθη , ἀλλά ἀγάπη βρύντος , ἐν τράπεζα φιλαδελφία , ἐπί στιβιδιος χειμών ἀκούω πᾶς καταχέω , καί πᾶς ὁμοῦ μίγνυμι , ὁ σῶμα , ὁ ὄνος , ὁ κύλιξ , ὁ ὄροφος , ὁ τράπεζα , ὁ κόμης , ὁ μέλος ὁ παῖς . ἄλλος ὅμως ἡνίκα μέν οὗτος ἀκούω , καί πρό οὗτος ὁ ἄλλος , καί αὐτός χαλεπός · καί γάρ ἐκεῖνος χαλεπῶς ἀπολύω · ὁ τε ποίμνιον , καί ολόκληρος ἀγέλη , ὁ μέν ὑπό πυρός ἄνωθεν κατένειμι ἀναλίσκω λέγω ὁ πονηρός ὁ τραγῳδία οὗτος ἄγγελος , ὁ δέ ὑπό πολέμιος διάφορος ἀθρόος πᾶς ἀναρπάζω , καί κατακόπτω σύν αὐτός ὁ ποιμήν · ἀλλά ὅμως τοσοῦτος ζάλη ἐν βραχύς καιρός βροτός διεγείρω ὁράω ἐπί ὁ ἀγρός , ἐπί ὁ οἰκίον , ἐπί ὁ ὀρεμμάτων , ἐπί ὁ παῖς , ἐπάλληλος ὁ κῦμα , καί ὁ σπιλάς συνεχής , καί ὁ ζόφος βαθύς , καί ὁ κλυδώνιον ἀγοράομαι , οὔτε ἀθυμία κατατείνω , οὔτε ἀσθάνομαι σχεδόν ὁ γεννάω , πλήν τοσοῦτος ὅσος ἄνθρωπος εἰμί καί πατήρ . ἐπεί δέ νόσος παραδίδωμι καί ἕλκος , τότε καί θάνατος ἐπιζητέω , τότε καί ἀποδύρομαι , καί θρηνέω , ἵνα μανθάνω πῶς οὗτος πᾶς εἰμί χαλεπός , καί ὁ ὑπομονή ὁ ἄκρος εἶδος . καί οὗτος οὐδέ αὐτός ὁ πονηρός ἀγνώς δαίμων · ἀλλά ἐπεί πᾶς ἐκεῖνος κινέω , ὁράω ὁ ἀληθής καί Ἀτάραχον Μένων καί ἀθόρυβος , ὡς ἐπί μέγας ἀθλέω οὗτος ὁρμάω , λέγω , ὅτι ὁ μέν ἄλλος πᾶς φορητός , κλῆς παῖς τις ἀποβάλλω , κλῆς κτῆμα , κλῆς ἀλλότριος ( οὗτος γάρ εἰμί , δέρμα ὑπέρ δέρμα ) , ἢ δέ καίριος πληγή , ὅταν ἐν σῶμα τις δέχομαι ὁ ὀδύνη . Ζεύς οὗτος μετά ὁ ἆθλος οὗτος ηττώμαι , οὐδέ γράω ἔχω , εἰμί καί ὁ μάλιστα καί ὁ πρότερος αναισχυος ἀντιλέγω . ἐνταῦθα μέντοι οὐδέ ἀναίσχυντος πλάσμα τίς λοιπός εὑρίσκω , ἀλλά ἐγκαλύπτω ἀναχωρέω .