joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0288.2
τρέχοντα , τοὺς ἐγγὺς , τοὺς πέρβωθεν συγχροτοῦντα , διεγείροντα , παρεγγυῶντα μηδὲνα τῷ κλυδωνίῳ παρασρῦνθαι , ἀλλ’ ἑστάναι , καὶ νῆφειν , κἂν μυρία τοῦτων ἐπίτη χαλεπώτερα κύματα , καὶ ἐν ἐνὶ ἰδρωμένω τόπῳ , πανταχοῦ διὰ τῆς παραινεσέως ἵστασθαι . Οὐδὲν γὰρ ἡμᾶς ἔλαθε τῶν σῶν , καίτοι ἐκ τοσοῦτου καθημένους διαστήματος . Διὸ καὶ μακαρίζομεν καὶ θαυμάζομέν σου τὴν εὐλάβειαν , καὶ τὴν διεγερμένην ψυχὴν , καὶ τὴν ἀπερίτρεπτον γνώμην , καὶ τὴν ἐν τοσοῦτῳ γήρᾳ νεάζουσαν προθυμίαν · καὶ οὐδὲν ἀπεῖχάς . Ὅταν μὲν γὰρ τὰ προκείμενα τῆς τοῦ σώματος δέηται ῥώμης , κώλυμα ἐνταῦθα τὸ γῆρας γίνεται · ὅταν δὲ ψυχῆς ἀπαιτῇ φιλοσοφίαν , οὐδὲν ἢ πολλά τοῖς κατορθώμασιν ἐπισχοτεῖν ἐκωδεν · οὐ τοίνυν οὐδὲ ἐπεσκότησεν , ἀλλ’ πάντα παρὰ τῆς σῆς εὐλαβείας εἰσφένεχεται . Ὅτι δὲ καὶ χαρπὸν δώσει τὸν προσήκοντα ὁ πόνος οὗτος καὶ ἡ τοσαύτη ἀγρυπνία , οὐδὲν οἶμαι δεῖν ἀμφιβάλλειν . Ἐπειδὴ δὲ μετὰ τῆς οἰκουμένης ἀπάσης καὶ ἡμετέρων μέριμναν κατεδέξω , διὰ τὴν πολλὴν σου καὶ θερμὴν ἀγάπην , καὶ μαθεῖν ἐπιθυμεῖς οἱ διατρίβομεν , καὶ ἐν τίνι ὁρμᾷ b τὰ ἡμέτερα , καὶ τίνες οἱ συνὄντες ἡμῖν , καὶ μαθεῖν οὐχ ἀπλῶς , ἀλλ’ ὥστε καὶ χάριν αὐτοῖς εἰδέναι · ἡμεῖς μὲν ὑπὲρ τῆς τοσαύτῆς ἀγάπης οὐ παυσοῦμεθὰ σε ἀνακηρύττοντες , στεφανούντες , παρὰ πᾶσιν ἀναγορεύοντες , χάριτας ὁμολογοῦντες παρὰ τοῖς ἐντυγχάνουσι c καὶ συγγινομένοις ἡμῖν . Αὐτὸς δὲ τὰς μεγίστας ἀμοιβὰς καὶ μεῖζους τῶν πόνων ἀνάμενε παρὰ τοῦ φιλανθρώπου Θεοῦ , τοῦ ταῖς ἀντιδόσεσιν ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόντος νικῶντος τοὺς ἀγαθὸν τι ποιεῖν ἢ λέγειν ἐσπουδακότας . Ὥστε δὲ σε καὶ ἐτέρωθεν ἡσθῆναι μαθόντα τὰ ἡμέτερα , πρὸς μὲν τὸ ἑρημότατον χωρίον ἀπώχισθημεν , τὴν Κουκουσὸν , πλὴν ἐρημίας οὐδεμίαν ἀίσθησιν ἔχομεν · τοσαύτης ἀπολαύομεν ἡσυχίας , τοσαύτης ἀδείας , τοσαύτης παρὰ πάντων θεραπείας . Τὰ τε γὰρ λείψανα τῆς ἀδρωστίας εὐχαῖς ταῖς σαῖς ἀπαθέμεθα , καὶ ἐν ὑγείᾳ διάγομεν νῦν , τοῦ τε φόβου τῶν Ἰσαύρων ἀπηλλάγμεν , καὶ ἐν ἀσφαλείᾳ κατέστημεν , ἀπραγμοσύνη τε ἐντρυφῶντες πολλῇ . Πάρεσι δὲ ἡμῖν καὶ οἱ τιμιώτατοι πρεσβύτεροι Κωνστάντιος καὶ Εὐθύβιος , προσδοκῶνται δὲ καὶ ἕτεροι ταχέως ἀφιξέσθαι , οὓς εἰς τὸ παρὸν τὰ δεσμὰ κατεῖχεν · ἀλλὰ πάντες [ 657 ] ἀρθήσων , καὶ εὖ οἶδ’ ὅτι πτήσονται πρὸς ἡμᾶς . Μὴ δὴ διαλίπης εὐχόμενος ὑπὲρ ἡμῶν τῶν σφόδρα σε ἀγα -
Lemmas: τρέχω , ὁ ἐγγύς , ὁ πέρβωθεν συγχροτουειντα , διεγείρω , παρεγγυάω μηδείς ὁ κλυδώνιον παρασρῦνθαι , ἀλλά ἵστημι , καί νήφω , κἀν μυρίος τοῦτις πίπτω χαλεπός κῦμα , καί ἐν ἐν ἱδρόω τόπος , πανταχοῦ διά ὁ παραίνεσις ἵστημι . οὐδείς γάρ ἐγώ λανθάνω ὁ σός , καίτοι ἐκ τοσοῦτος κάθημαι διάστημα . Διὸ καί μακαρίζω καί θαυμάζω σύ ὁ εὐλάβεια , καί ὁ διεγείρω ψυχή , καί ὁ ἀπερίτρεπτος γνώμη , καί ὁ ἐν τοσοῦτος γῆρας νεάζω προθυμία · καί οὐδείς ἀπέχω . ὅταν μέν γάρ ὁ πρόκειμαι ὁ ὁ σῶμα δήω ῥώμη , κώλυμα ἐνταῦθα ὁ γῆρας γίγνομαι · ὅταν δέ Ψυχή ἀπαιτέω φιλοσοφία , οὐδείς ἢ πολύς ὁ κατόρθωμα ἐπέχω ἐκωδεν · οὖον τοίνυν οὐδέ ἐπισκοτέω , ἀλλά πᾶς παρά ὁ σός εὐλάβεια εἰσφέρω . ὅτι2 δέ καί καρπός δίδωμι ὁ προσήκω ὁ πόνος οὗτος καί ὁ τοσοῦτος ἀγρυπνία , οὐδείς οἴομαι δήω ἀμφιβάλλω . ἐπεί δέ μετά ὁ οἰκέω ἀπασάω καί ἡμέτερος μέριμνα καταδέχομαι , διά ὁ πολύς σύ καί θερμός ἀγάπη , καί μανθάνω ἐπιθυμέω ὁ διατρίβω , καί ἐν τίς ὁρμάω b ὁ ἡμέτερος , καί τίς ὁ σύνειμι ἐγώ , καί μανθάνω οὐ ἀπλόος , ἀλλά ὥστε καί χάρις αὐτός οἶδα · ἐγώ μέν ὑπέρ ὁ τοσοῦτος ἀγάπη οὖον παύω σύ ἀνακηρύσσω , στεφανόω , παρά πᾶς ἀναγορεύω , χάρις ὁμολογέω παρά ὁ ἐντυγχάνω c καί συγγίγνομαι ἐγώ . αὐτός δέ ὁ μέγας ἀμοιβή καί μείζων ὁ πόνος ἀναμένω παρά ὁ φιλάνθρωπον Θεός , ὁ ὁ ἀντίδοσις ἐκ πολύς ὁ περίειμι Νίκη ὁ ἀγαθός τίς ποιέω ἢ λέγω σπουδάζω . ὥστε δέ σύ καί ἑτέρωθεν ἥδομαι μανθάνω ὁ ἡμέτερος , πρός μέν ὁ ἐρῆμος χωρίον ἀποίχομαι , ὁ κουκουω , πλήν ἐρημία οὐδείς αἴσθησις ἔχω · τοσοῦτος ἀπολαύω ἡσυχία , τοσοῦτος ἄδεια , τοσοῦτος παρά πᾶς θεραπεία . ὁ τε γάρ λείψανον ὁ ἀδρωστίας εὐχή ὁ σός ἀπαθέμεθα , καί ἐν ὑγεία διάγω νῦν , ὁ τε φόβος ὁ Ἴσαυρος ἀπαλλάσσω , καί ἐν ἀσφάλεια καθίστημι , ἀπραγμοσύνη τε ἐντρυφάω πολύς . πάρεσις δέ ἐγώ καί ὁ τίμιος πρέσβυς Κωνστάντιος καί Εὐθύβιος , προσδοκάω δέ καί ἕτερος ταχέως ἀφικνέομαι , ὅς εἰς ὁ πάρειμι ὁ δεσμός κατέχω · ἀλλά πᾶς [ 657 ] ἀραρίσκω , καί εὕω οἶδα ὅτι πέτομαι πρός ἐγώ . μή δή διαλείπω εὔχομαι ὑπέρ ἐγώ ὁ σφόδρα σύ ἀγα -