joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0220.1
παθεῖν ἐκώλυσας . Κάκείνοι μὲν οὐδὲ μέχρι πολλοῦ τῶν ἀγῶνων προελθόντες α , ἀλλὰ ἐξ αὐτῶν τῶν προοιμίων , καὶ βαλβίδος αὐτῆς , ὡς εἰπεῖν , ἀλλομένων κατηγνήθησαν · σὺ δὲ μυριάκις τὴν ἐσχάτην νῦσσαν περιελθοῦσα , καθ' ἕκαστον δρόμον τὸ βραδεῖον ἤρπασας , ποικίλα παλαισμάτων ἐπιδειξαμένη καὶ ἀγῶνων εἴδη · καὶ μᾶλα εἰκῶς . Οὐδὲ γὰρ ἐν ἡλικίᾳ , οὔτε ἐν σώματι τὰ παλαίσματα τῆς ἀρετῆς , ἀλλ' ἐν ψυχῇ μόνῃ καὶ γνώμῃ . Οὕτω καὶ γυναῖκες ἐσπεφανώθησαν , καὶ ἄνδρες ὑπεσκελίσθησαν · οὕτω καὶ παῖδες ἀνεκηρύχθησαν , καὶ γεγηρακότες κατηχύνθησαν . Ἄει μὲν οὖν χρὴ θαυμάζειν τοὺς μετιόντας ἀρετὴν b , μάλιστα δὲ ὅταν πολλῶν αὐτὴν ἀπολειπόντων , εὐρεθῶσί τινες αὐτῆς ἀντεχόμενοι . Διὰ δὲ τοῦτο καὶ τὴν σὴν ἐμμέλειαν θαυμάζειν δέοιμην μη' ὑπεροβλῆ , ὅτι τοσούτων τραπέντων ἀνδρῶν , γυναικῶν , γεγηρακόντων , τῶν δοκούντων μεγίστην ὑπόληψιν ἔχειν , πάντων ἐπ' ὀβὺν κειμένων , οὐδὲ ἐκ πολλῆς πολέμου ῥύμης , οὐδὲ ἀπὸ σφοδρᾶς τῶν ἐχθρῶν παρατάξεως , ἀλλὰ πρὸ συμβολῆς πεσόντων , πρὸ συμπλοκῆς ἠττηθέντων , αὐτὴ μετὰ τοσαύτας μάχας καὶ παρατάξεις οὐ μόνον οὐ κατεμαλακίσθης , οὐδὲ ἐταριχεύθης τῇ πλήθει τῶν κακῶν , ἀλλὰ καὶ νεανιεύθῃ μειζόνως , καὶ τῶν ἀγῶνων ἡ προσθήκη προσθήκην σοι δίδωσιν ἰσχὺς . Ἡ γὰρ τῶν ἤδη κατορθωθέντων μνήμη , καὶ εὐφροσύνη , καὶ χαρὰς , καὶ μειζόνως σοι γίνεται προθυμίας ὑπόθεσις . Διὰ ταῦτα χαίρομεν , σκιρτῶμεν , εὐφραίνόμεθα · οὐ γὰρ παύσομαι συνεχῶς τοῦτο λέγων , καὶ περιφέρων μου πάντευχό τῆς χαρὸς τὴν ὑπόθεσιν . Ἄστε εἰ καὶ ὁ ἡμέτερος σὲ λυπεῖ χωρισθῆ , ἀλλὰ μεγίστη σοι αὐτὴ τῶν κατορθωμάτων [ 583 ] ἡ παράκλησις · ἐπεὶ καὶ ἡμεῖς τοσοῦτον ἀπῃρτισμένοι μήκος ὁδοῦ , οὐ μικρὰν ἐντεύξεν , ἀπὸ τῆς σῆς ἀνδρείας λέγω , καρπούμεθα εὐφροσύνην .
Lemmas: πάσχω κωλύω . ἐκεῖνος μέν οὐδέ μέχρι πολύς ὁ ἀγών προέρχομαι ὅς , ἀλλά ἐκ αὐτός ὁ προοίμιον , καί βαλβίς αὐτός , ὡς εἶπον , ἅλλομαι καταγιγνώσκω · σύ δέ μυριάκις ὁ ἔσχατος νύσσα περιέρχομαι , κατά ἕκαστος δρόμος ὁ βραδύς ἁρπάζω , ποικίλος πάλαισμα ἐπιδείκνυμι καί ἀγών εἶδος · καί μῆλον ἵημι . οὐδέ γάρ ἐν ἡλικία , οὔτε ἐν σῶμα ὁ πάλαισμα ὁ ἀρετή , ἀλλά ἐν Ψυχή μόνος καί γνώμη . οὕτως καί γυνή ἐσπεφανώθησαν , καί ἀνήρ ὑποσκελίζω · οὗτος καί παῖς ἀνακηρύσσω , καί γηράσκω καταχέω . ἀάω μέν οὖν χρή θαυμάζω ὁ μέτειμι1 ἀρετή b , μάλιστα δέ ὅταν πολύς αὐτός ἀπολείπω , εὑρίσκω τις αὐτός ἀντέχω . Ζεύς δέ οὗτος καί ὁ σός ἐμμέλεια θαυμάζω δήω μῆον ὑπερβολή , ὅτι τοσοῦτος τρέπω ἀνήρ , γυνή , γηράσκω , ὁ δοκέω μέγας ὑπόληψις ἔχω , πᾶς ἐπί ὀβὺν κεῖμαι , οὐδέ ἐκ πολύς πόλεμος ῥύμη , οὐδέ ἀπό σφοδρός ὁ ἐχθρός παράταξις , ἀλλά πρό συμβολή πίπτω , πρό συμπλοκή ἀτάω , αὐτός μετά τοσοῦτος μάχη καί παράταξις οὖον μόνος οὖον καταμαλακίζω , οὐδέ ταριχεύω ὁ πλῆθος ὁ κακός , ἀλλά καί νεανιεύω μέγας , καί ὁ ἀγών ὁ προσθήκη προσθήκη σύ δίδωμι ἰσχύς . ὁ γάρ ὁ ἤδη κατορθόω μνήμη , καί Εὐφρόσυνος , καί χαρά , καί μέγας σύ γίγνομαι προθυμία ὑπόθεσις . Ζεύς οὗτος χαίρω , σκιρτάω , εὐφραίνω · οὖον γάρ παύω συνεχῶς οὗτος λέγω , καί περιφέρω ἐγώ πάντευχος ὁ χάρος ὁ ὑπόθεσις . Ἄστυ εἰμί καί ὁ ἡμέτερος σύ λυπέω χωρίζω , ἀλλά μέγας σύ αὐτός ὁ κατόρθωμα [ 583 ] ὁ παράκλησις · ἐπεί καί ἐγώ τοσοῦτος ἀπαρτίζω μήκος ὁδός , οὖον μικρός ἐντυγχάνω , ἀπό ὁ σός ἀνδρεῖος λέγω , καρπόω Εὐφρόσυνος .