joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0212.1
μένων πλείονα ἀπαιτούμεθα , καὶ μεῖζονα ἡμῖν κείται τὰ σκῆματα , ἀκούσον τοῦ Χριστοῦ λέγοντος · Ἐὰν μὴ περισσεύσῃ ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλεῖον τῶν γραμματικῶν καὶ Φαρισαίων , οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν 574 βασιλείαν τῶν οὐρανῶν . Μὴ τοίνυν τὸ εὐχεθαὶ νῦν τὴν τελευτὴν , ἀπηλλάχθαι ἐγκλήματος νόμιζε , ἀλλ’ ἀκούσ τῆς τοῦ Παύλου φωνῆς τῆς λεγούσης · Τὸ ἀναλύεσθαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι πολλῷ μᾶλλον κρεῖσσον , τὸ δὲ ἐπιμεῖναι τῇ σαρκὶ ἀναγκαῖότερον δι’ ὑμᾶς . Ὅσα γὰρ ἂν ἐπιτείνεται τὰ τῆς ὀλῆςως , τοσούτω πλεονάζει καὶ τὰ τῶν στεφάνων · ὅσα ἂν πυρωθῇ τὸ χρυσίον , τοσούτω καθαρότερον γίνεται · ὅσα μακρότερον ἂν πλεῦσῃ πῆλος ἐμπορος , τοσούτω πλείονα συνάγει τὰ φορτία . Μὴ τοίνυν νομίσῃς μικρὸν σοι προκείσθαι νῦν ὅλην , ἀλλὰ πάντων ὧν ὑπομενῆνκας τὸν ὑψηλότερον , τὸν ἐπὶ τῇ τοῦ σώματος ἀρρώστια λέγω . Καὶ γὰρ καὶ τῷ Λαζάρῳ ( εἰ γὰρ καὶ πολλάκις · τοῦτο εἴρηκα πρὸς σέ , οὐδὲν κωλύει καὶ νῦν εἰπεῖν ) ἤρπασε τοῦτο εἰς σωτηρίαν · καὶ τοῦ κοινῆν τὴν οἰκίαν τοῖς παριοῦσι κεκτημένου , καὶ μετανάστου συνεχῶς γινομένου διὰ τὸ τοῦ θεοῦ πρόσταγμα , καὶ τὸν οἶον κατασφάξαντος τὸν γνήσιον , τὸν μονογενῆ , τὸν ἐν ἰσχύι γῆράσδοντα , ὁ μηδὲν τούτων πεποιηκὼς · εἰς τοὺς κόλπους ἤφθι , ἐπειδὴ ἤνεγκεν εὐκόλως πεινίαν , καὶ ἀρρώστιαν καὶ τὴν τῶν προστσομένων ἐρημίαν . Τοσούτον γὰρ ἐστιν ἀγαθὸν τοῦτο τοῖς γενναίοις · φέρουσι τι , ὅτι κλὴν τὰ μέγιστα ἁμαρτημάτων τινὰ εὕρη , ἀπαλλάττει τοῦ βαρυτάτου τῶν ἁμαρτιῶν φορτίου · κλὴν κατωρθωκὼτα καὶ δικαίως ὄντα , οὐ μικρὰς , ἀλλὰ καὶ σφόδρα μεγίστης παρόξυσις γίνεται προσθήκη . Καὶ γὰρ καὶ στεφάνος ἐστὶ λαμπρὸς ἐπὶ τῶν δικαίων , καὶ ὑπὲρ τὸν κλῖον μεθ’ ὑπερβολῆς λάμπων , καὶ καθάρσιον μέγιστον ἐπὶ τῶν ἁμαρτηκότων . Διὰ τοῦτο τὴν διορύξαντα γάμων πατρῶν , καὶ τὴν εὐνὴν διασθεῖραντα τὴν ἐκείνου , εἰς ἐλευθρον τῆς σαρκὸς παραδιδωσιν ὁ Παῦλος , τοῦτω καθαίρων αὐτὴν τῇ τρόπῳ . Ὅτι γὰρ καθάρσιον τὸ γινόμενον ἦν τῆς τοιαύτης χλῖδος , ἀκούσον αὐτοῦ λέγοντος , Ἵνα τὸ πνεῦμα σωθῇ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Καὶ ἑτέροις δὲ ἐγκαλῶν φρικωδεστάτην ἑτέραν ἁμαρτίαν , τοῖς τῆς ἱερᾶς τραπέζης ἀναίως ἀπολαύουσι καὶ τῶν ἀπορρήτων μυστηρίων ἐκείνων , καὶ εἰπὼν , ὅτι ὁ τοιούτος Ἐνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ τοῦ αἵματος τοῦ Κυρίου · δρασπὼς φησι καὶ αὐτοὺς καθαίρεσθαι τῆς χαλεπῆς ταύτης χλῖδος , οὕτω λέγων · Διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἀρρώστοι . Εἶτα δεῖνὸς ὅτι οὐ μέχρι τῆς τιμωρίας ταύτης στήσεται τὰ ἐκείνων , ἀλλ’ ἔσται τι κέρδος ἀπὸ τοῦ πράγματος , τῶν εὐνούων ὧν ἐπὶ τῇ ἁμαρτίᾳ ταύτῃ ἀπαλλαγῆναι , ἐπηγάγεν · Εἰ γὰρ ἑαυτοὺς διεκρίνομεν , οὐκ ἂν ἐκρινόμεθα . Νῦν δὲ κρινόμενοι , ὑπὸ Κυρίου παιδεύομεθα , Ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν . Ὅτι δὲ καὶ οἱ τὰ μεγάλα κατωρθωκότες ἐντεῦθεν πολλὰ καρπαινοῦσιν , ἀπὸ τε τοῦ Ἰὼβ ὁλῶν μειζόνως ἐντεῦθεν λάμψαντος , ἀπὸ τε τοῦ Τιμοθέου , ὃς οὕτω καλῶς ὤν , καὶ τοιαύτην διακονίαν ἐγχειρισμένος , καὶ συμπεριπτάμενος Παύλῳ τὴν οἰκουμένην , οὐ δύο καὶ
Lemmas: Μένων πλείων ἀπαιτέω , καί μείζων ἐγώ κεῖμαι ὁ σκῆμα , ἀκούω ὁ Χριστός λέγω · ἐάν μή περισσεύω ὁ δικαιοσύνη σύ πλείων ὁ γραμματικός καί Φαρισαῖος , οὖον μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ 574 βασίλειος ὁ οὐρανός . μή τοίνυν ὁ εὔχομαι νῦν ὁ τελευτή , ἀπαλλάσσω ἔγκλημα νομίζω , ἀλλά Ἀκοῦς ὁ ὁ Παῦλος φωνή ὁ λέγω · ὁ ἀναλύω καί σύν Χριστός εἰμί πολύς μᾶλλον κρατύς , ὁ δέ ἐπιμένω ὁ σάρξ ἀναγκαῖος διά σύ . ὅσα γάρ εἄν ἐπιτείνω ὁ ὁ ὀλή , τοσοῦτος πλεονάζω καί ὁ ὁ στέφανος · ὅσος εἄν πυρόω ὁ χρυσίον , τοσοῦτος καθαρός γίγνομαι · ὅσος μακρός εἄν πλέω Πήλος ἔμπορος , τοσοῦτος πλείων συνάγω ὁ φορτίον . μή τοίνυν νομίζω μικρός σύ πρόκειμαι νῦν ὅλος , ἀλλά πᾶς ὅς ὑπομένω ὁ ὑψηλός , ὁ ἐπί ὁ ὁ σῶμα αρρώστια λέγω . καί γάρ καί ὁ Λάζαρος ( εἰμί γάρ καί πολλάκις · οὗτος εἴρω πρός σός , οὐδείς κωλύω καί νῦν εἶπον ) ἁρπάζω οὗτος εἰς σωτηρία · καί ὁ κοινόω ὁ οἰκίον ὁ πάρειμι κτάομαι , καί μετανάστης συνεχῶς γίγνομαι διά ὁ ὁ θεός πρόσταγμα , καί ὁ οἶος κατασφάζω ὁ γνήσιος , ὁ μονογενής , ὁ ἐν ἰσχύς γηρασδοειντα , ὁ μηδείς οὗτος ποιέω · εἰς ὁ κόλπος ἅπτω , ἐπεί φέρω εὐκόλως πηνιάω , καί ἀρρωστία καί ὁ ὁ προστίζω ἐρημία . τοσοῦτος γάρ εἰμί ἀγαθός οὗτος ὁ γενναῖος · φέρω τίς , ὅτι κλῆς ὁ μέγας ἁμάρτημα τις εὑρίσκω , ἀπαλλάσσω ὁ βαρύς ὁ ἁμαρτία φορτίον · κλῆς κατορθόω καί δικαίως εἰμί , οὖον μικρός , ἀλλά καί σφόδρα μέγας πάροξυς γίγνομαι προσθήκη . καί γάρ καί στέφανος εἰμί λαμπρός ἐπί ὁ Δίκαιος , καί ὑπέρ ὁ κλίων μετά ὑπερβολή λάμπω , καί καθάρσιος μέγας ἐπί ὁ ἁμαρτάνω . Ζεύς οὗτος ὁ διορύσσω γάμος πατήρ , καί ὁ εὐνή διασθειραντος ὁ ἐκεῖνος , εἰς ἐλευθρον ὁ σάρξ παραδίδωμι ὁ Παῦλος , οὗτος καθαίρω αὐτός ὁ τρόπος . ὅτι2 γάρ καθάρσιος ὁ γίγνομαι εἰμί ὁ τοιοῦτος χλίδος , ἀκούω αὐτός λέγω , ἵνα ὁ πνεῦμα σῴζω ἐν ὁ ἡμέρα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . καί ἕτερος δέ ἐγκαλέω φρικώδης ἕτερος ἁμαρτία , ὁ ὁ ἱερός τράπεζα ἀναῖος ἀπολαύω καί ὁ ἀπόρρητος μυστήριον ἐκεῖνος , καί εἶπον , ὅτι ὁ τοιούτος ἔνοχος εἰμί ὁ σῶμα καί ὁ αἷμα ὁ κύριος · δρασπὼς φημί καί αὐτός καθαίρω ὁ χαλεπός οὗτος χλίδος , οὗτος λέγω · Ζεύς οὗτος ἐν σύ πολύς ἀσθενής καί ἄρρωστος . εἶτα δεῖνα ὅτι οὖον μέχρι ὁ τιμωρία οὗτος ἵστημι ὁ ἐκεῖνος , ἀλλά εἰμί τίς κέρδος ἀπό ὁ πρᾶγμα , ὁ ευνουω ὅς ἐπί ὁ ἁμαρτία οὗτος ἀπαλλάσσω , ἐπάγω · εἰμί γάρ ἑαυτοῦ διακρίνω , οὐ εἄν κρίνω . νῦν δέ κρίνω , ὑπό κύριος παιδεύω , ἵνα μή σύν ὁ κόσμος κατακρίνω . ὅτι2 δέ καί ὁ ὁ μέγας κατορθόω ἐντεῦθεν πολύς καρπαινους , ἀπό τε ὁ Ἰώβ ὄλλυμι μέγας ἐντεῦθεν λάμπω , ἀπό τε ὁ Τιμόθεος , ὅς οὗτος καλῶς εἰμί , καί τοιοῦτος διακονία ἐγχειρίζω , καί συμπεριπέτομαι Παῦλος ὁ οἰκέω , οὖον δύο καί