joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0188.3
ἀρκεῖ τοῖς ἀγαπῶσι μόνον τὸ τῇ ψυχῇ συνδεδέσθαι , οὐδὲ ἀποχωροῦνσι τοῦτο εἰς παραμυθίαν , ἀλλὰ καὶ σωματικὴν δέονται παρουσίας · κἂν μὴ τοῦτο προσῆ , οὐ μικρὸν τῆς εὐφροσύνης ὑποτέτμηται μέρος . Καὶ τοῦτο πάλιν πρὸς τὸν τῆς ἀγάπης τρύφην ἐλθόντες , εὐρήσομεν οὕτως ἔχον . Μακεδόνες γὰρ ἐπιστέλλων οὕτως ἔλεγεν · Ἡμεῖς δέ , ἀδελφοί , ἀπορρανισθέντες ἀφ’ ὑμῶν πρὸς καιρὸν ὥρας , προσώπῳ , οὐ καρδίᾳ , περισσοτέρως ἐσπουδάσαμεν τὸ πρόσωπον ὑμῶν ἰδεῖν · ἐγὼ μὲν Παῦλος καὶ ἅπαξ καὶ δις , καὶ ἀνέκοψεν ἡμᾶς ὁ Σατανᾶς . Διὸ μηκέτι στέγοντες , ἠθουκόησαμεν καταλειφθῆναι ἐν Ἀθηνᾶσι μόνοι , καὶ ἐπέμψαμεν Τιμόθουν . Ὡ λέξῃς ἐκάστης δύναμι ! τὴν γὰρ [ 550 ] ἐναποκειμένην αὐτοῦ τῇ ψυχῇ φύλα τῆς ἀγάπης μετὰ πολλῆς ἐνδείκνυται τῆς σαφηνείας . Οὐδὲ γὰρ εἶπε , χωρισθέντες ὑμῶν , οὐδὲ διασπασθέντες ὑμῶν , οὐδὲ διαστάντες , οὐδὲ ἀπολειφθέντες , ἀλλ’ , ἀπορρανισθέντες ὑμῶν . Λέγειν ἐζήτησεν ἰκανὴν ἐμφῆναι τὴν ὀδύνην αὐτοῦ τῆς ψυχῆς . Καίτοι γε ἐν ταῖσι πατέρος ἤν ἅπασις αὐτὸς , ἀλλὰ παιδίων ὁρανδὸν ἐν τῇ ἄνωρ ἡλικίᾳ τὸν γεγεννηκότα ἀποβαλόντων φθέγγεται ρήματα , τὴν ὑπεροβλὴν τῆς ἀθυμίας ἐνδείκνυσθαι · βουλόμενος . Οὐδὲν γὰρ ὀδυνηρότερον ὁρανίας ἄνθρω , ὅταν τῆς τε ἡλικίας πρὸς οὐδὲν αὐτοῖς ἀρχούσης , τῶν δὲ προστησομένων γνησίως οὐκ ὄντων , καὶ τῶν ἐπιθησομένων καὶ ἐπιβουλευόντων πολλῶν ἀθρόων ἀναφαινόμενων , ὡσπερ ἀρνειοὶ d , οὕτως εἰς μέσον προκέωνται λύκοις , οἱ πανταχόθεν σπαράττοντες αὐτοὺς καὶ ξαίνουσιν . Οὐδεὶς δύναται παραστήσαι τῆς συμφορᾶς ταύτης τῷ λόγῳ τὸ μέγεθος . Διὰ τοῦτο καὶ Παῦλος περιελθὼν , καὶ ζητήσας καὶ ἐρρήμας καὶ συμφορὰς χαλεπῆς ῥήσιν ἐνδεικτικὴν , ἵνα παραστήσῃ ὅπερ ἐπάσχε τῶν ἀγαπημένων χωριζόμενος , ταύτῃ ἐχρήσατο τῇ λέξει · εἶτα καὶ ἐπιτείνει πάλιν αὐτὴν διὰ τῶν ἐξῆς · Ἀπορρανισθέντες γάρ , φησίν , οὐ χρόνον , ἀλλὰ πρὸς καιρὸν ὥρας , καὶ χωρισθέντες οὐ διανοία , ἀλλὰ προσώπῳ μόνοι , οὐδὲ οὕτω φέρομεν τὴν ἐντεῦθεν ὀδύνην · καίτοι γε ἰκανὴν ἔχοντες παραμυθίαν , τὸ τῇ ψυχῇ συνδεδέσθαι , τὸ ἐν καρδίᾳ ὑμᾶς εἶναι τῇ ἡμετέρᾳ , τὸ χθὲς καὶ πρῴην ὑμᾶς ἐωραχέναι · ἀλλ’ οὐδὲν τούτων ἡμᾶς ἀπαλλάττει τῆς ἀθυμίας . Ἄλλὰ τί βούλει καὶ ἐπιθυμεῖς , εἴπε μοι , καὶ ἐπιθυμεῖς μεθ’ ὑπεροβλῆς ; Αὐτὴν αὐτῶν τὴν ὄψιν . Περισσοτέρως γάρ , φησίν , ἐσπουδάσαμεν τὸ πρόσωπον ὑμῶν ἰδεῖν . Τί φῆς , ὦ ὑψηλὲ καὶ μέγας ; Ὁ τὸν κόσμον ἔχων ἐσταυρωμένον , καὶ τὸν κόσμω σταυρωμένον , ὁ πάντων ἀπαλλαγὲς τῶν σαρκικῶν , ὁ σχεδὸν ἀσώματος γενόμενος , οὕτως αἰχμάλωτος ὑπὸ τῆς ἀγάπης ἐγένετο , ὡς εἰς σάρκα κατενευθῆναι τὴν πλίνην , τὴν ἀπὸ τῆς , τὴν αἰσθητήν ; Ναί , φησίν , καὶ οὐκ αἰσχύνομαι ταῦτα λέγειν , ἀλλὰ καὶ ἐγκαλλωπίζομαι · τὴν γὰρ μητέρα τῶν ἀγαθῶν ἔχων ἐμοὶ βρούσαν τὴν ἀγάπην , ταῦτα ἐπίζητῶ . Καὶ οὐδὲ ἀπλῶς σωματικὴν ἐπιζητεῖ παρουσίαν , ἀλλὰ τὸ πρόσωπον αὐτῶν μάλιστα ἐπιθυμεῖ θεάσασθαι . Περισσοτέρος
Lemmas: ἀρκέω ὁ ἀγαπάω μόνος ὁ ὁ Ψυχή συνδέω , οὐδέ ἀποχωρέω οὗτος εἰς παραμυθία , ἀλλά καί σωματικός δήω παρουσία · κἀν μή οὗτος πρόσειμι , οὖον μικρός ὁ Εὐφρόσυνος ὑποτέμνω μέρος . καί οὗτος πάλιν πρός ὁ ὁ ἀγάπη τρυφή ἔρχομαι , εὑρίσκω οὕτως ἔχω . Μακεδών γάρ ἐπιστέλλω οὕτως λέγω · ἐγώ δέ , ἀδελφός , ἀπορραίνω ἀπό σύ πρός καιρός ὥρα , πρόσωπον , οὖον Καρδία , περισσός σπουδάζω ὁ πρόσωπον σύ ὁράω · ἐγώ μέν Παῦλος καί ἅπαξ καί δις , καί ἀνακόπτω ἐγώ ὁ Σατανᾶς . Διὸ μηκέτι στέγω , ηθουκοαειδω καταλείπω ἐν Ἀθηνᾶσι μόνος , καί πέμπω τιμοθεω . εἰμί λέγω ἕκαστος δύναμις ! ὁ γάρ [ 550 ] ἐναπόκειμαι αὐτός ὁ Ψυχή φῦλον ὁ ἀγάπη μετά πολύς ἐνδείκνυμι ὁ σαφήνεια . οὐδέ γάρ εἶπον , χωρίζω σύ , οὐδέ διασπάω σύ , οὐδέ διίστημι , οὐδέ ἀπολείπω , ἀλλά , ἀπορραίνω σύ . λέγω ζητέω ἱκανός ἐμφαίνω ὁ ὀδύνη αὐτός ὁ Ψυχή . καίτοι γε ἐν ὅς πατήρ ἐάν ἅπας αὐτός , ἀλλά παιδίον ὁράω ἐν ὁ ἄνορ ἡλικία ὁ γεννάω ἀποβάλλω φθέγγομαι ῥῆμα , ὁ ὑπερβολή ὁ ἀθυμία ἐνδείκνυμι · βούλομαι . οὐδείς γάρ ὀδυνηρός ὁρανίας ἄνθρω , ὅταν ὁ τε ἡλικία πρός οὐδείς αὐτός ἄρχω , ὁ δέ προίστημι γνήσιος οὐ εἰμί , καί ὁ ἐπιτίθημι καί ἐπιβουλεύω πολύς ἀθρόος ἀναφαίνω , ὡς ἀρνειός d , οὕτως εἰς μέσος πρόκειμαι λύκος , ὁ πανταχόθεν σπαράσσω αὐτός καί ξαίνω . οὐδείς δύναμαι παρίστημι ὁ συμφορά οὗτος ὁ λόγος ὁ μέγεθος . Ζεύς οὗτος καί Παῦλος περιέρχομαι , καί ζητέω καί ῥῆμα καί συμφορά χαλεπός ῥήσις ἐνδεικτικός , ἵνα παρίστημι ὅσπερ πάσχω ὁ αγαπημένος χωρίζω , οὗτος χράω ὁ λέγω · εἶτα καί ἐπιτείνω πάλιν αὐτός διά ὁ ἑξῆς · Ἀπορρανισθέντες γάρ , φημί , οὖον χρόνος , ἀλλά πρός καιρός ὥρα , καί χωρίζω οὖον διάνοια , ἀλλά πρόσωπον μόνος , οὐδέ οὗτος φέρω ὁ ἐντεῦθεν ὀδύνη · καίτοι γε ἱκανός ἔχω παραμυθία , ὁ ὁ Ψυχή συνδέω , ὁ ἐν Καρδία σύ εἰμί ὁ ἡμέτερος , ὁ χθές καί πρώην σύ ὁράω · ἀλλά οὐδείς οὗτος ἐγώ ἀπαλλάσσω ὁ ἀθυμία . ἀλλά τίς βούλομαι καί ἐπιθυμέω , εἶπον ἐγώ , καί ἐπιθυμέω μετά ὑπερβολή ; αὐτός αὐτός ὁ ὄψις . περισσός γάρ , φημί , σπουδάζω ὁ πρόσωπον σύ ὁράω . τις φημί , εἰμί ὑψηλός καί μέγας ; ὁ ὁ κόσμος ἔχω σταυρόω , καί ὁ κόσμος σταυρώνω , ὁ πᾶς απαλλαγή ὁ σαρκικός , ὁ σχεδόν ἀσώματος γίγνομαι , οὕτως αἰχμάλωτος ὑπό ὁ ἀγάπη γίγνομαι , ὡς εἰς σάρξ κατανεύω ὁ πλινη , ὁ ἀπό ὁ , ὁ αἰσθητής ; Ναίς , φημί , καί οὐ αἰσχύνω οὗτος λέγω , ἀλλά καί ἐγκαλλωπίζομαι · ὁ γάρ μήτηρ ὁ ἀγαθός ἔχω ἐγώ βιβρώσκω ὁ ἀγάπη , οὗτος ἐπιζητέω . καί οὐδέ ἀπλόος σωματικός ἐπιζητέω παρουσία , ἀλλά ὁ πρόσωπον αὐτός μάλιστα ἐπιθυμέω θεάομαι . Περισσός