joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0235.2
γ . Ἄλλ᾽ οὐδὲ ἔκει ἐμελεν ἡμῶν ἀποστηθῆναι ἡ ἐπιβουλὴ αὐτῆ . Ὅς γὰρ ἔγνω ὁ Φαρέτριος , ἐδήλωσεν αὐτῇ , καθὼς ἔλεγε , πολλὰς ἀπειλὰς . Ἐπεὶ δὲ με εἰς τὸ προάστειον αὐτῆς ὑπέδεξato , κἀγὼ τούτων οὐκ ᾔδειν οὐδέν · ἄλλ᾽ ἐξελθούσα πρὸς ἡμᾶς , ταῦτα μὲν ἡμᾶς ἀπέκρυψεν , ἐδήλω δὲ τῇ ἐπιτροπῇ ἐκεῖσε ὄντι , πᾶσιν τε ἡμῖν ἀνάπασιν παρασχεῖν , καὶ εἰ τινες εἰς ἡμᾶς ἐπεδίδοιν μονάζοντες , βουλομένους ἡμᾶς ἐνυθρίσαι · ἡ συντριβίαι , συναγαγεῖν γεωργούς ἀπὸ τῶν ἄλλων αὐτῆς χωρίων , καὶ οὕτω παρατάξασθαι πρὸς αὐτούς . Παρακαλεῖ δὲ καὶ εἰς τὴν οἰκίαν αὐτῆς κάτελλον ἔχουσαν , καὶ ἀχειρώτων οὖσαν καταφυγεῖν , ὥστε τοῦ ἐπισκόπου καὶ μοναζόντων ἐκφυγεῖν τὰς χεῖρας . Ἄλλὰ τοῦτο μὲν οὐκ ἠνεσκόμην , ἀλλ᾽ ἡμῶν ἐν τῷ προαστείῳ , οὐδὲ εἰδὼς τῶν μετὰ ταῦτα κατασκευαζομένων . Οὐδὲ τοῦτο αὐτοῖς ἤρκεσεν εἰς τὸ ἀποστηναι τῆς καθ᾽ ἡμῶν μανίας . Ἔστα νυκτὸς μέσων , οὐδὲν τούτων εἰδὼς ( πολὺς γὰρ ἐπέκειντο ὁ Φαρέτριος ἀπειλῇ ἀπειλῶν ἐκείνη , καθὼς φησι , καταναγχάζων , ὡθῶν , ὥστε ἡμᾶς ἐκβαλεῖν καὶ τῶν προαστείων ) , οὐ φέρουσα ἡ γυνὴ τὴν ἐπάχθειαν αὐτοῦ , οὐκ εἰδὼς ἐμοῦ , ἐδήλωσεν [ 598 ] αὐτῷ , ὅτι οἱ βάρβαροι ἐπέστησαν , αἰσχυνομένη τὴν ἀνάγκην εἰπεῖν , ἣν ὑπέμεινεν . Καὶ μέσων νυκτῶν εἰσελθὼν πρὸς με Εὐήθιος ὁ πρεσβύτερος , καθευδόντά με διεγείρας , μετὰ πολλῆς τῆς βοῆς ταῦτα ἔλεγεν · Ἀνάστηθι , παρακαλῶ , βάρβαροι ἐπέστησαν , ἐνταῦθα πλησίον εἰσίν . Ἐννόησον τίς ἡμῖν ταῦτα ἀκούων . Ἔστα ὡς πρὸς αὐτὸν εἶπον , Καὶ τί δέοι πράξαι · εἰς τὴν πόλιν οὐ δυνάμεθα καταφυγεῖν , μὴ χαλεπώτερα πάθωμεν ὧν οἱ Ἰσαῦροι μέλλουσιν ἡμῖν ποιεῖν , ἠνάγκασεν ἐξείναι . Νὺξ ἦν ἀσέληνος , ἡ νὺξ μέση , ζοφώδης , σκοτεινή · καὶ τοῦτο αὐτὸ πάλιν ἀπορίας ἀνάμεστον ἦν ἡμῖν · καὶ οὐδεὶς ὁ παρῶν , οὐδεὶς ὁ βοηθῶν , πάντες γὰρ ἡμᾶς ἐγκατέλιπον . Ὅμως ὑπὸ τοῦ φόβου συνωθισθεὶς , καὶ προσδοκῶν εὐθέως ἀποθανεῖσθαι , διανέστην τεταλαιπωρημένος , κελεύσας λαμπάδας ἀναφθῆναι . Ἄλλὰ καὶ ταύτας ὁ πρεσβύτερος ἐκείνευσ σθένυσθαι , μήποτε , φησι , οἱ βάρβαροι τῷ φωτὶ καλοῦμενοι πρὸς ἡμᾶς , ἐπιτεθῶσιν ἡμῖν · ἐσδεῖσθσαν καὶ αἱ λαμπάδες . Ἔστα ὁ βόρῳων ὁ φέρων ἡμῶν τὸ λεκτίκιον ( τραχεῖα γὰρ ἦν σφόδρα ἡ ὁδός , καὶ ἀνάντης καὶ λιθώδης ) , κατενεγκὼς ἐπὶ γόνυ , κατηνεγκὲ με ἔνδον ὄντα , καὶ μικροῦ δεῖν , ἐμελλον ἀπ-ὀλλυσθαι , εἴτα ἐκπηδήσας , συρόμενος περιεπάτουν , ὑπὸ Εὐήθιου τοῦ πρεσβυτέρου κατεχομένου ( κατεσκήδησε γὰρ καὶ αὐτὸς τοῦ ὑποζυγίου ) , καὶ οὕτως χειραγωγούμενος ἐδίδιζον , μᾶλλον δὲ ἐλκόμην · οὐδε γὰρ βαδίζειν ἦν εἰς τοσαύτην δυσχωρίαν , καὶ δρη χαλεπά , ἐν νυκτὶ μέσῃ . Ἐννόησον τί με πᾶσχον εἰκὼς ἦν τοσοῦτος συνεχόμενον κακοῖς , καὶ τοῦ πυρετοῦ ἐπικειμένου , μηδὲν εἰδὼτα τῶν κατασκευαζομένων , ἀλλὰ δεδοικὼς τοὺς βαρβάρους , καὶ τρέμοντα , καὶ προσδοκῶντα εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐμπεσεῖσθαι . Οὐ δοκεῖ σοι μόνα ταῦτα τὰ παθήματα , εἰ καὶ μηδὲν ἄλλο μοι ἕτερον συμβεβηκοί , πολλὰ ἡμῶν δύνασθαι διαλύειν τῶν ἀμαρτημάτων , καὶ πολλὴν μοι παρέχειν εὐδοκιμήσεως ἀφορμήν ; Τὸ δὲ αἴτιον , ὡς ἔγνωμεν , πάντες εὐθέως εἰσελθόντα με ἐν Καισαρείᾳ , οἱ ἐν ἀξιώμασιν , οἱ ἀπὸ βιχαρίων , οἱ ἀπὸ ἡγεμόνων σοφισταί , οἱ ἀπὸ τριβούνων , ὁ δῆμος ἅπας καθ᾽ ἐκάστην ὥραν τὴν ἡμέραν , ἐθεράπευσαν , ἐπὶ τῆς χώρας τῶν ὀφθαλμῶν ἐδάσασαν · ταῦτα οἴμαι ὑποκινεῖν τὸν Φαρέτριον , καὶ τὸν φόβον τὸν ἐλάσσαντα ἡμᾶς ἀπὸ Κωνσταντινουπόλεως , οὐδὲ ἐνταῦθα ἡμῶν ἀποστηναι , ὡς ἔγνωμεν · οὐδὲ γὰρ ἀποφαίνομαι , ἀλλ᾽ ὑποπτεῦω . Τί ἂν τις εἴποι τὰ ἄλλα τὰ κατὰ τὴν ὁδόν , τοὺς φόβους , τοὺς κινδύνους ;
Lemmas: γ . ἄλλος οὐδέ ἐκεῖ μέλω ἐγώ ἀφίστημι ὁ ἐπιβουλή αὐτῆ . ὅς γάρ γιγνώσκω ὁ Φαρέτριος , δηλόω αὐτός , καθώς λέγω , πολύς ἀπειλή . ἐπεί δέ ἐγώ εἰς ὁ προάστειον αὐτός ὑποδείκνυμι , ἐγώ οὗτος οὐ οἶδα οὐδείς · ἄλλος ἐξέρχομαι πρός ἐγώ , οὗτος μέν ἐγώ ἀποκρύπτω , δῆλος δέ ὁ ἐπιτροπή ἐκεῖσε εἰμί , πᾶς τε ἐγώ Ανάπας παρέχω , καί εἰμί τις εἰς ἐγώ ἐπιδίδωμι μονάζω , βούλομαι ἐγώ ενυθρισος · ὁ συντριβια , συνάγω γεωργός ἀπό ὁ ἄλλος αὐτός χωρίον , καί οὗτος παρατάσσω πρός αὐτός . παρακαλέω δέ καί εἰς ὁ οἰκίον αὐτός κάτελλος ἔχω , καί ἀχείρωτος εἰμί καταφεύγω , ὥστε ὁ ἐπίσκοπος καί μονάζω ἐκφεύγω ὁ χείρ . ἀλλά οὗτος μέν οὐ ηνεσκομεις , ἀλλά ἐγώ ἐν ὁ προάστειον , οὐδέ εἰδοί ὁ μετά οὗτος κατασκευάζω . οὐδέ οὗτος αὐτός ἀρκέω εἰς ὁ ἀφίστημι ὁ κατά ἐγώ μανία . εἶμαι νύξ μέσος , οὐδείς οὗτος εἰδοί ( πολύς γάρ ἐπίκειμαι ὁ Φαρέτριος ἀπειλέω ἀπειλέω ἐκεῖνος , καθώς φημί , καταναγκάζω , ὠθέω , ὥστε ἐγώ ἐκβάλλω καί ὁ προάστειον ) , οὖον φέρω ὁ γυνή ὁ ἐπάχθεια αὐτός , οὐ εἰδοί ἐγώ , δηλόω [ 598 ] αὐτός , ὅτι ὁ βάρβαρος ἐφίστημι , αἰσχύνω ὁ ἀνάγκη εἶπον , ὅς ὑπομένω . καί μέσος νύξ εἰσέρχομαι πρός ἐγώ Εὐήθιος ὁ πρέσβυς , καθεύδω ἐγώ διεγείρω , μετά πολύς ὁ βοή οὗτος λέγω · ἀνίστημι , παρακαλέω , βάρβαρος ἐφίστημι , ἐνταῦθα πλησίος εἰμί . ἐννοέω τίς ἐγώ οὗτος ἀκούω . εἶμαι ὡς πρός αὐτός εἶπον , καί τίς δήω πράσσω · εἰς ὁ πόλις οὖον δύναμαι καταφεύγω , μή χαλεπός πάσχω ὅς ὁ Ἴσαυρος μέλλω ἐγώ ποιέω , ἀναγκάζω ἔξεστι . Νύξ εἰμί ἀσέληνος , ὁ νύξ μέσος , ζοφώδης , σκοτεινός · καί οὗτος αὐτός πάλιν ἀπορία ἀνάμεστος εἰμί ἐγώ · καί οὐδείς ὁ πηρός , οὐδείς ὁ βοηθός , πᾶς γάρ ἐγώ ἐγκαταλείπω . ὅμως ὑπό ὁ φόβος συνωθίζω , καί προσδοκάω εὐθύς ἀποθνῄσκω , διανέστην ταλαιπωρέω , κελεύω λαμπάς ἀνάπτω . ἀλλά καί οὗτος ὁ πρέσβυς κινέω σθενυεπομαι , μήποτε , φημί , ὁ βάρβαρος ὁ φάος καλέω πρός ἐγώ , ἐπιτίθημι ἐγώ · εἰσοράω καί ὁ λαμπάς . εἶμαι ὁ βόρος ὁ φέρω ἐγώ ὁ λεκτίκιον ( τραχύς γάρ εἰμί σφόδρα ὁ ὁδός , καί ἀνάντης καί λιθώδης ) , καταφέρω ἐπί γόνυ , κατηνεγκὲ ἐγώ ἔνδον εἰμί , καί μικρός δήω , μέλλω ἀπολύω , εἴτα̅ ἐκπηδάω , σύρω περιπατέω , ὑπό Εὐήθιος ὁ πρέσβυς κατέχω ( κατεσκήδησε γάρ καί αὐτός ὁ ὑποζύγιον ) , καί οὕτως χειραγωγέω δίζω , μᾶλλον δέ ἕλκω · οὐ γάρ βαδίζω εἰμί εἰς τοσοῦτος δυσχωρία , καί δρης χαλεπός , ἐν νύξ μέσος . ἐννοέω τίς ἐγώ πάσχω ἔοικα εἰμί τοσοῦτος συνέχω κακός , καί ὁ πυρετός ἐπίκειμαι , μηδείς οἶδα ὁ κατασκευάζω , ἀλλά δείδω ὁ βάρβαρος , καί τρέμω , καί προσδοκάω εἰς ὁ χείρ αὐτός ἐμπίπτω . οὖον δοκέω σύ μόνος οὗτος ὁ πάθημα , εἰμί καί μηδείς ἄλλος ἐγώ ἕτερος συμβαίνω , πολύς ἐγώ δύναμαι διαλύω ὁ ἁμάρτημα , καί πολύς ἐγώ παρέχω εὐδοκίμησις ἀφορμή ; ὁ δέ αἴτιος , ὡς γιγνώσκω , πᾶς εὐθύς εἰσέρχομαι ἐγώ ἐν Καισάρεια , ὁ ἐν ἀξίωμα , ὁ ἀπό βικάριος , ὁ ἀπό ἡγεμών σοφιστής , ὁ ἀπό τριβουνος , ὁ δῆμος ἅπας κατά ἕκαστος ὥρα ὁ ἡμέρα , θεραπεύω , ἐπί ὁ χώρα ὁ ὀφθαλμός δατέομαι · οὗτος οἴμη ὑποκινέω ὁ φαρέτριον , καί ὁ φόβος ὁ ἐλαύνω ἐγώ ἀπό Κωνσταντινούπολις , οὐδέ ἐνταῦθα ἐγώ ἀφίστημι , ὡς γιγνώσκω · οὐδέ γάρ ἀποφαίνω , ἀλλά ὑποπτεύω . τις εἄν τις εἶπον ὁ ἄλλος ὁ κατά ὁ ὁδός , ὁ φόβος , ὁ κίνδυνος ;