joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0259.1
παρακαλέσαι συνεφάσθαι σου τῆς καλῆς ταύτης δάνοντες . Σφόδρα δὲ ἡμᾶς εὐφρανεὶν ὁ ποθεινότατος προνοίας , καὶ μετὰ πολλοῦ τοῦ τάχους ἐπειχθῆναι καὶ γλυκύτατος Ἰωάννης ὁ πρεσβύτερος , ἐν τοσαύτῃ παραγενέσθαι ἐκεῖσε . Καὶ γὰρ καὶ τῆς ἀποδημίας καιρῶν δυσκολία ἐλθόντες οἴκοθεν διαναστῆναι , καὶ αὐτῆς οὐ μικρὸν ἔχεις μισθόν · εἰ δὲ τῆς ἀποδημίας , ἀψάσθαι τῆς ἐπὶ τὴν Φοινίκην ἀποδημίας . Παρακαλῶ πολλῷ μᾶλλον εἰ τῶν ἔργων ἄψαιο , καὶ σπουδὴν τοίνυν ἐνοήσοντας τοῦ κατορθώματος ἡλίκον τὸ μέπολὴν ἐπιδείξαιο . Τοῦ γὰρ οἴκου καθίσθαι πολλῷ γεθος , εἰ τινὰς εὑροῖτε γενναίους ἄνδρας , δυναμένους βέλτιον καὶ χρησιμώτερον τῆ τοιαύτης ἀποδημίας αὐτῷ συμπράξαι πρὸς τῶν κατορθωμάτων τούτων ἀποδημεῖν . Ἔχει μὲν γὰρ ὄντα , καὶ ταῦτά ἐστιν τὸ μέγεθος , πολλῇ τῇ προθυμίᾳ συναποστέλαι αὐτῷ ἔχειν ἃ νῦν ἔχεις , τὴν νηστείαν , τὰς ἀγρυπνίας , τὴν παραχλῆπτε , ἐννοοῦντες ἡλίκον ἐντεύθεν καρπώἄλλην φιλοσοφίαν . Οἴκοι δὲ καθημένων , οὐκ ἔστι κερσεσθε τὸν μισθόν . δῶναι · ἀπερ ἔχει καὶ ἄλλοι ἐστιν καρπωσάσθαι , ψυχῶν σωτηρίαν τοιούτων , τὸν ἀπὸ τῶν κινδύνων μισθόν , τὴν ἀπὸ τῆς τοιαύτης προθυμίας ἀμοιβὴν · ἐστι γὰρ προθυμίας ἀμοιβή . Ἐννοοῦν τοίνυν ἡλίκους σαυτῷ προασπολὴν στεφάνους , μηδὲν μελήσης , μηδὲ ὑπερθῆ · ἀλλὰ ράσας , ἐντεύθεν ἤδη τῆς ἀποδημίας ἀψασθαι παραχλῆπτε , μηδὲν φροντίσων τῶν χρείων ἔνεκεν . Πάντα γὰρ εἴπον τῷ κυρίῳ μου τῷ τιμιωτάτῳ καὶ εὐλαβεστάτῳ πρεσβυτάτῳ Κωνσταντίνῳ , εἴτε εἰς οἰκοδομὰς ἀναλῶσαι θεοῦ , εἴτε εἰς χρείας ἀδελφῶν , μετὰ πλείονος παρασχέιν ὑμῖν τῆς δωρελείας , καὶ μετὰ πλείονος νῦν ἢ ἐμπροσθεν . Ἔχων τοίνυν καὶ τὴν ἐκείθεν εὐκολίαν καὶ πρὸ πάντων τὸ πρᾶγμα ποιεῖν ἀρέσκον Θεῷ , πάντα ὀκνον ἐκβάλων , ἐπειχθῆναι σαχὺς παραχλῆπτε , καὶ ἐξ αὐτῆς ἡμῖν τοῦτο δήλωσον , ἵνα καὶ ἐν ἑρμῖᾳ ὄντας χαλεπῇ πολλὴν ἐντεύθεν καρπωσώμεθα τὴν παραχλῆσιν . Εἰ γὰρ μάθοιμεν ὅτι ἀποδέδημηκας ἐκεῖσε μετὰ τῆς γνώμης ἐκείνης , πάντα ποιήσαι καὶ παθεῖν ὑπὲρ σωτηρίας τῶν αὐτόθι ψυχῶν παρσκευασμένος , οὐδὲ ἑρμῖαν ἠγησόμεθα οἰκεῖν ἀπὸ [ 624 ] τῆς τοσαύτης ἡδονῆς . Ἐπιθυμοῦμεν γὰρ καὶ ἡμεῖς παραγενόμενόν σε ἰδεῖν · ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦτο ὅπερ εἴπον ἀναγκαιότερον , καὶ δέος μήποτε ὁ χειμὼν ἀποκλείσῃ σοι τὴν ὁδὸν τὴν ἐντεύθεν ἐκεῖσε , διὰ τοῦτό σε ἐπειγόμεν , καὶ παρακαλοῦμεν ταχέως ἐπειχθῆναι . ΝΕ . Συμψὼρ καὶ Μάρῳ πρεσβυτέροις , καὶ μονάζουσι · ἐν τῇ χώρᾳ Ἀπαμείας b . Εἰ καὶ πολλῷ διειργόμεθα τῷ τῆς ὁδοῦ διαστήματι , καὶ ἐν χαλεπωτάτῃ καθήμεθα ἑρμῖᾳ , ἀλλ’ ὅμως μαθόντες ὑμῶν τῆς ψυχῆς τὴν ἀρετὴν , καὶ τὴν πολλὴν φιλοσοφίαν , δι’ ἣν τοὺς αὐτοῦ πάντας καταλάμπετε , σφόδρῳ γεγόναμεν ὑμῶν ἐρασταί . Καὶ ἐπειδὴ τῆς κατ’ ὧν ἡμῶν συντυχίας τέως ἀπολαύσαι οὐκ ἔνι , διὰ τε τὴν τοῦ χειμῶνος ὥραν , διὰ τε τῆς ὁδοῦ τὸ μήκος , διὰ γραμμάτων συγγενέσθαι ἐσπουδάσαμεν ὑμῖν , παρακαλοῦντες ὑμῶν τὴν εὐλάβειαν , εὐχεσθαι τε ἐκτενῶς ὑπὲρ τῆς λύσεως τῶν τὴν οἰκουμένην κατεληφότων κακῶν , καὶ πάντας ἐκς τοῦτο διεγείρειν μετὰ πολλῆς τῆς προθυμίας , ἥνι τε , ἥνιχα ἂν ἐξῆ , συνεχέστερον ἐπιστέλλειν περὶ τῆς ὑγείας τῆς ὑμετέρας · ἵνα καὶ πόρρωθεν ὑμῶν ὄντες , καὶ πρὸς αὐτὰς τῆς οἰκουμένης τὰς ἑσχτιας ἀπηχισμένοι , καὶ ἐντεῦθεν καρπωσόμεθα τὴν παράκλησιν , συνεχέστερον τὰ περὶ τῆς ῥώσεως ὑμῶν μανΝΓ . Ῥωμιλῷ καὶ Βύρῳ μονάζουσι . Ἐγὼ μὲν ἐβουλόμην ὑμᾶς καὶ ἐνταῦθα παραγενομένους ἰδεῖν · ἀκούων γὰρ ὑμῶν τὴν εὐλάβειαν , σφοδρὸς ὑμῶν γέγονα ἐραστής , τοῖς τῆς ἀγάπης ὀφθαλμοῖς ὑμᾶς φανταζόμενος · ἐπειδὴ δὲ τοῦτο τέως οὐκ ἔνι , καὶ διὰ τὸ τῆς ὁδοῦ μήκος , καὶ διὰ τὴν τοῦ χειμῶνος ὥραν , καὶ διὰ τὸν τῶν Ἰσαύρων φόβον , διὰ τῶν γραμμάτων ἐσπουδάκα ὑμῶν συγγενέσθαι τῇ τιμιότητι , δήλην ὑμῖν ποιῶν τὴν διάθεσιν , ἣν ἔχομεν πρὸς τὴν εὐλάβειαν τὴν ὑμετέραν · ἐνι γὰρ καὶ τοὺς πόρρωθεν ὄντας καὶ μὴ ὁραθέντας · φιλεῖν . Τοιαύτη γὰρ τῆς ἀγάπης ἡ δύναμις · οὐ διεῖργεται ὁδοῦ μήκει , οὐδὲ μαραινεται χρόνου πληθεῖ , οὐδὲ νικᾶται πειρασμῶν ἐπαγωγαις · ἀλλὰ ταῦτα πάντα νικῶσα ἄνωτέρα πάντων γίνεται , καὶ πρὸς ὕψος ἀρατον αἱρεται . Διὰ δὴ τοῦτο καὶ ἡμεῖς , ἐπειδὴ σφόδρα περὶ ὑμᾶς [ 625 ] διαχειμέθα , οὐδενὶ τούτων γεγόναι βραθυμότεροι , ἀλλὰ καὶ γράφομεν , καὶ παρακαλοῦμεν ὑμᾶς τὰ περὶ τῆς ὑγείας τῆς ὑμετέρας δηλοῦν ἡμῖν . Οὕτω γὰρ καὶ ἐν ἑρμῖᾳ διατριβόντες , πολλὴν καρπωσόμεθα τὴν παραχλῆσιν , ὅταν ἀκούωμεν τοὺς οὕτω βιούοντας , καὶ τὴν στενὴν ταύτην καὶ τελιμμένην ὀδεύοντας ὁδὸν , ὑγιαίνοντας καὶ ἐρρωμένους . ΝΖ . Ἀδολίᾳ . Ἡμεῖς , κἂν αὐτὴ σπανιάκις ἐπιστέλλης , οὐ παυσάμεθα , ὅσάκις ἂν ἐπιτύχωμεν τῶν ἐντεύθεν ἐκείσε ἀφικνουμένων , γράφοντες πρὸς τὴν εὐγένειαν τὴν σὴν . Ἐβουλόμεθα μὲν γὰρ καὶ ἐνταῦθά σε παραγενομένην ἰδεῖν , καὶ σφόδρα τοῦτο ἐπιθυμοῦμεν . Ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῦτο ἐργώδες ἦσιν κατεφάνη σου τῇ εὐγενείᾳ ( τὰ γὰρ τῶν Ἰσαύρων πέπταιται παντελῶς ) , τὴν γοῦν ἀπὸ τοῦ γράφειν συνεχὲς τῇ τιμιότητι σου παράχλησιν οὐ παυσόμεθα παρέχοντες ἑαυτοῖς . Καὶ γὰρ ὅσάκις ἂν ἐπιτύχωμεν γραμματηφόρου ἐκείσε παραγινωμένου , οὐ τὴν τυχοῦσαν καρπούμεθα εὐφροσύνην ἐπιστέλλοντες σοι τῇ τιμιότητι . Τοῦτ’ οὖν εἴδυσια , κυρία μου κοσμιωτάτῃ καὶ εὐλαβεστάτῃ , καὶ αὐτὴ σπουδὴν ποιεῖσθαι παραχλῆπτε τοῦ συνεχὲς ἡμῖν ἐπιστέλλειν τὰ περὶ τῆς ὑγείας τῆς σῆς καὶ εὐθυμίας . Ὡσπερ γὰρ τῆς ἀποδημίας ἕνεκεν οὐδὲν ἐγκαλοῦμεν . διὰ τὸ δοξαι δυσκολίαν ἔχειν τὸ πρᾶγμα · οὕτω τῆς
Lemmas: παρακαλέω συμφαίνω σύ ὁ καλός οὗτος δάνοντες . σφόδρα δέ ἐγώ εὐφραίνω ὁ ποθεινότατος πρόνοια , καί μετά πολύς ὁ τάχος ἐπείγω καί γλυκύς Ἰωάννης ὁ πρέσβυς , ἐν τοσοῦτος παραγίγνομαι ἐκεῖσε . καί γάρ καί ὁ ἀποδημία καιρός δυσκολία ἔρχομαι οἴκοθεν διανίσταμαι , καί αὐτός οὖον μικρός ἔχω μισθός · εἰμί δέ ὁ ἀποδημία , ἅπτω ὁ ἐπί ὁ Φοινίκη ἀποδημία . παρακαλέω πολύς μᾶλλον εἰμί ὁ ἔργον ἅπτω , καί σπουδή τοίνυν ἐννοέω ὁ κατόρθωμα ἡλίκος ὁ μέπολὴν ἐπιδείκνυμι . ὁ γάρ οἶκος καθίζω πολύς γεθος , εἰμί τις εὑρίσκω γενναῖος ἀνήρ , δύναμαι ἀγαθός καί χρήσιμος τῆ τοιοῦτος ἀποδημία αὐτός συμπράσσω πρός ὁ κατόρθωμα οὗτος ἀποδημέω . ἔχις μέν γάρ εἰμί , καί οὗτος εἰμί ὁ μέγεθος , πολύς ὁ προθυμία συναποστέλλω αὐτός ἔχω ὁ νῦν ἔχω , ὁ νηστεία , ὁ ἀγρυπνία , ὁ παραχλῆπτε , ἐννοέω ἡλίκος ἐντεῦθεν καρπώἄλλην φιλοσοφία . ἔοικα δέ κάθημαι , οὐ εἰμί κείρω ὁ μισθός . δίδωμι · ὅσπερ ἔχω καί ἄλλος εἰμί καρπόω , Ψυχή σωτηρία τοιοῦτος , ὁ ἀπό ὁ κίνδυνος μισθός , ὁ ἀπό ὁ τοιοῦτος προθυμία ἀμοιβή · εἰμί γάρ προθυμία ἀμοιβή . ἐννοέω τοίνυν ἡλίκος σεαυτοῦ προασπολὴν στέφανος , μηδείς μέλω , μηδέ ὑπερθέω · ἀλλά ράζω , ἐντεῦθεν ἤδη ὁ ἀποδημία ἅπτω παραχλῆπτε , μηδείς φροντίζω ὁ χράω ἐνέλκω . Πάν γάρ εἶπον ὁ κύριος ἐγώ ὁ τίμιος καί εὐλαβής πρέσβυς Κωνσταντῖνος , εἴτε εἰς οἰκοδομή ἀναλίσκω θεός , εἴτε εἰς χρεία ἀδελφός , μετά πλείων παρέχω σύ ὁ δωρελείας , καί μετά πλείων νῦν ἢ ἔμπροσθεν . ἔχω τοίνυν καί ὁ ἐκεῖθεν εὐκολία καί πρό πᾶς ὁ πρᾶγμα ποιέω ἀρέσκω Θεός , πᾶς ὄκνος ἐκβάλλω , ἐπείγω σαχὺς παραχλῆπτε , καί ἐκ αὐτός ἐγώ οὗτος δηλόω , ἵνα καί ἐν Ἑρμία εἰμί χαλεπός πολύς ἐντεῦθεν καρπόω ὁ παράκλησις . εἰμί γάρ μανθάνω ὅτι ἀποδημέω ἐκεῖσε μετά ὁ γνώμη ἐκεῖνος , πᾶς ποιέω καί πάσχω ὑπέρ σωτηρία ὁ αὐτόθι Ψυχή παρασκευάζω , οὐδέ ἑρμία ἡγέομαι οἰκέω ἀπό [ 624 ] ὁ τοσοῦτος ἡδονή . ἐπιθυμέω γάρ καί ἐγώ παραγίγνομαι σύ ὁράω · ἀλλά ἐπεί οὗτος ὅσπερ εἶπον ἀναγκαῖος , καί δέος μήποτε ὁ χειμών ἀποκλείω σύ ὁ ὁδός ὁ ἐντεῦθεν ἐκεῖσε , διά οὗτος σύ ἐπείγω , καί παρακαλέω ταχέως ἐπείγω . Νε . Συμψὼρ καί μᾶρον πρέσβυς , καί μονάζω · ἐν ὁ χώρα Ἀπάμεια b . εἰμί καί πολύς διείργω ὁ ὁ ὁδός διάστημα , καί ἐν χαλεπός κάθημαι Ἑρμία , ἀλλά ὅμως μανθάνω σύ ὁ Ψυχή ὁ ἀρετή , καί ὁ πολύς φιλοσοφία , διά ὅς ὁ αὐτός πᾶς καταλάμπω , σφοδρός γίγνομαι σύ ἐραστής . καί ἐπεί ὁ κατά ὅς ἐγώ συντυχία τέως ἀπολαύω οὐ ἐν , διά τε ὁ ὁ χειμών ὥρα , διά τε ὁ ὁδός ὁ μήκος , διά γράμμα συγγίγνομαι σπουδάζω σύ , παρακαλέω σύ ὁ εὐλάβεια , εὔχομαι τε ἐκτενής ὑπέρ ὁ λύσις ὁ ὁ οἰκέω καταλαμβάνω κακός , καί πᾶς ἐκ οὗτος διεγείρω μετά πολύς ὁ προθυμία , εἶμαι τε , ἥνιχα εἄν ἔξεστι , συνεχής ἐπιστέλλω περί ὁ ὑγεία ὁ ὑμέτερος · ἵνα καί πόρρωθεν σύ εἰμί , καί πρός αὐτός ὁ οἰκέω ὁ ἑσχτιας ἀπηχισμένοι , καί ἐντεῦθεν καρπόω ὁ παράκλησις , συνεχής ὁ περί ὁ ῥῶσις σύ Γαν . Ῥώμυλος καί Βυρώ μονάζω . ἐγώ μέν βούλομαι σύ καί ἐνταῦθα παραγίγνομαι ὁράω · ἀκούω γάρ σύ ὁ εὐλάβεια , σφοδρός σύ γίγνομαι ἐραστής , ὁ ὁ Ἀγάπη ὀφθαλμός σύ φαντάζω · ἐπεί δέ οὗτος τέως οὐ ἐν , καί διά ὁ ὁ ὁδός μήκος , καί διά ὁ ὁ χειμών ὥρα , καί διά ὁ ὁ Ἴσαυρος φόβος , διά ὁ γράμμα σπουδάζω σύ συγγίγνομαι ὁ τιμιότης , δῆλος σύ ποιέω ὁ διάθεσις , ὅς ἔχω πρός ὁ εὐλάβεια ὁ ὑμέτερος · ἐνι γάρ καί ὁ πόρρωθεν εἰμί καί μή ὁράω · φιλέω . τοιοῦτος γάρ ὁ ἀγάπη ὁ δύναμις · οὖον διείργω ὁδός μῆκος , οὐδέ μαραίνω χρόνος πλῆθος , οὐδέ νικάω πειρασμός ἐπαγωγή · ἀλλά οὗτος πᾶς νικάω ανώτερος πᾶς γίγνομαι , καί πρός ὕψος ἀείρω ἀείρω . Ζεύς δή οὗτος καί ἐγώ , ἐπεί σφόδρα περί σύ [ 625 ] διαχέω , οὐδείς οὗτος γονεύς βραθυμοτερεω , ἀλλά καί γράφω , καί παρακαλέω σύ ὁ περί ὁ ὑγεία ὁ ὑμέτερος δηλόω ἐγώ . οὕτως γάρ καί ἐν Ἑρμία διατρίβω , πολύς καρπόω ὁ παράκλησις , ὅταν ἀκούω ὁ οὗτος βιόω , καί ὁ στενός οὗτος καί τέλλω ὀδεύω ὁδός , ὑγιαίνω καί ῥώννυμι . ΝΖ . Ἀδόλιος . ἐγώ , κἀν αὐτός σπανιάκις ἐπιστέλλω , οὖον παύω , ὁσάκις εἄν ἐπιτυγχάνω ὁ ἐντεῦθεν ἐκεῖσε ἀφικνέομαι , γράφω πρός ὁ εὐγένεια ὁ σός . βούλομαι μέν γάρ καί ἐνταῦθα σύ παραγίγνομαι ὁράω , καί σφόδρα οὗτος ἐπιθυμέω . ἀλλά ἐπεί οὗτος ἐργώδης εἰμί καταφαίνω σύ ὁ εὐγένεια ( ὁ γάρ ὁ Ἴσαυρος πίπτω παντελῶς ) , ὁ γοῦν ἀπό ὁ γράφω συνεχής ὁ τιμιότης σύ παράκλησις οὖον παύω παρέχω ἑαυτοῦ . καί γάρ ὁσάκις εἄν ἐπιτυγχάνω γραμματηφόρος ἐκεῖσε παραγινωμένος , οὖον ὁ τυγχάνω καρπόω Εὐφρόσυνος ἐπιστέλλω σύ ὁ τιμιότης . οὗτος οὖν οἶδα , κύριος ἐγώ κόσμιος καί εὐλαβής , καί αὐτός σπουδή ποιέω παραχλῆπτε ὁ συνεχής ἐγώ ἐπιστέλλω ὁ περί ὁ ὑγεία ὁ σός καί εὐθυμία . ὡς γάρ ὁ ἀποδημία ἕνεκα οὐδείς ἐγκαλέω . διά ὁ δόξα δυσκολία ἔχω ὁ πρᾶγμα · οὗτος ὁ