joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0192.1
νόμους , οὺς ἀναμνηλύσει · ἡμῖν ἀδύνατον καὶ μετα-θεῖναι , ἀλλ' ἐν ἐλευθερίᾳ τῆς προαιρέσεως λογισμοὺς , οὕς μεταχειρίζεσθαι ἡμῖν ἔφθονον , τὰ τῆς εὐθυμίας ἀπό-λειται . Καὶ οἶδας , εἰγὲ μέμνησαι , καὶ πρῶν ( οὐ πλὴν πολλῶν [ 553 ] ἡμερῶν ) πολλοὺς μοι καὶ μα-χροὺς ὑπὲρ τούτων ἀναλυθέντας λόγους · ὅτε δὴ συνεχῶς ἐπέλεγον τὰς ἱστορίας , ἃς εἰς μέσον ἤγον . ( 1 ) οὐ γὰρ ἐν τῇ φύσει τῶν πραγμάτων οὕτως , ὡς ἐν τῇ γνώμῃ τῶν ἀνθρώπων τὰ τῆς εὐθυμίας ἵστασθαι πέφυκεν . Ἐπεὶ οὖν τοῦτο τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , καὶ πολλοὶ τῷ πλούτῳ περιρρεόμενοι τὸν βίον ἀδίωτον ἐνόμισαν εἶναι , ἕτεροι δὲ πενίᾳ · συζῶντες ἑκάστη πάντων εὐθυμότεροι διετέλεσαν · καὶ οἱ μὲν δορυφο-ρίας ἀπολαύοντες , καὶ δόξης καὶ τιμῆς , πολλάκις ἑαυτὸν ἐπῃράσαντο τῇ ζωῇ , οἱ δὲ ἀτομῶ καὶ ἐξ-ασήμων , καὶ οὐδενὶ γνωρίμοι , πολλὸν ἑαυτοὺς μα-καριωτέρους εἶναι ἐνόμιζον · οὐ γὰρ ἐν τῇ φύσει πραγμάτων , ὡς ἐν τῇ γνώμῃ ἀνθρώπων τὰ τῆς εὐ-θυμίας ( οὐ γὰρ παύομαι συνεχῶς τοῦτο ἐπανάγειν ) · μὴ ἀνατέτσης , ἀδελφέ , ἀλλὰ διανέστηθι , καὶ χεῖρα ὀρέξον τῷ λόγῳ , καὶ τὴν καλὴν ταύτην παράταξιν συμμαχίαν ἡμῖν , ἵνα σε ὀλοσχερῶς ἐξαργαλίψωμεν τῆς πικρίας τῶν λογισμῶν αἰχμαλωσίας . Εἰ γὰρ μὴ βου-ληθεὶς καὶ αὐτὴ τοσαύτην σπουδὴν ποιήσασθαι , ὅσην καὶ ἡμεῖς , οὐδὲν ἡμῖν ὠφελος ἔσται τῆς ἱατρείας . Καὶ τί θαυμάστου , εἰ ἐγὼ ἡμῖν τοῦτο συμβαίνει ; Καὶ γὰρ ὁ πάντα δυνάμενος Θεός , ὅταν παραίνῃ καὶ συμ-βουλεύῃ , ὁ δὲ ἀκούων μὴ πείθεται τοῖς λεγομένοις , οὐδὲποτε οὐ γίνεται τι πλέον , ἀλλὰ καὶ μειζόνως ἔσται κολάσεως ἐφθόνιον τοῦτο τῷ μὴ πεισθέντι . Καὶ τοῦτο δηλῶν ὁ Χριστὸς ἔλεγεν · Εἰ μὴ ἤλθον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς , ἁμαρτίαν οὐκ εἴχον · νῦν δὲ πρόφασιν οὐκ ἔχουσι περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν . Διὰ δὴ τοῦτο καὶ τὴν Ἱερουσαλὴμ ὠργίσαν τοῦτο γε αὐτοῦ ἔνεκεν , λέγων · Ἱερουσαλὴμ , Ἱερουσαλὴμ ἡ ἀποκτεί-νουσα τοὺς προφήτας , καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν , ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα ὑμῶν , καὶ οὐκ ἠδελή-σατε ! Ἰδοὺ ἀφίεται ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος .
Lemmas: νόμος , οὖς αναμνηλυσεω · ἐγώ ἀδύνατος καί μετατίθημι , ἀλλά ἐν ἐλευθερία ὁ προαίρεσις λογισμός , ὅς μεταχειρίζω ἐγώ φθόνος , ὁ ὁ εὐθυμία ἀπόλλυμι . καί οἶδα , εἰ μιμνήσκω , καί πρῶν ( οὖον πλήν πολύς [ 553 ] ἡμέρα ) πολύς ἐγώ καί μα-χροὺς ὑπέρ οὗτος ἀναλύω λόγος · ὅτε δή συνεχῶς ἐπιλέγω ὁ ἱστορία , ὅς εἰς μέσος ἄγω . ( 1 ) οὖον γάρ ἐν ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα οὕτως , ὡς ἐν ὁ γνώμη ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ εὐθυμία ἵστημι φύω . ἐπεί οὖν οὗτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , καί πολύς ὁ πλοῦτος περιλέγω ὁ βίος αδιωτος νομίζω εἰμί , ἕτερος δέ πενία · συζάω ἕκαστος πᾶς εὔθυμος διατελέω · καί ὁ μέν δορυφορία ἀπολαύω , καί δόξα καί τιμή , πολλάκις ἑαυτοῦ περάω ὁ ζωή , ὁ δέ ἄτομος καί ἐξ-ασήμων , καί οὐδείς γνώριμος , πολύς ἑαυτοῦ μακάριος εἰμί νομίζω · οὖον γάρ ἐν ὁ φύσις πρᾶγμα , ὡς ἐν ὁ γνώμη ἄνθρωπος ὁ ὁ εὐθυμία ( οὖον γάρ παύω συνεχῶς οὗτος ἐπανάγω ) · μή ἀνατίθημι , ἀδελφός , ἀλλά διανίστημι , καί χείρ ὀρέγω ὁ λόγος , καί ὁ καλός οὗτος παράταξις συμμαχία ἐγώ , ἵνα σύ ὁλοσχερῶς εξαργαλιψαω ὁ πικρία ὁ λογισμός αἰχμαλωσία . εἰμί γάρ μή βουλέω καί αὐτός τοσοῦτος σπουδή ποιέω , ὅσος καί ἐγώ , οὐδείς ἐγώ ὠφελής εἰμί ὁ ἰατρεία . καί τίς θαυμαστός , εἰμί ἐγώ ἐγώ οὗτος συμβαίνω ; καί γάρ ὁ πᾶς δύναμαι Θεός , ὅταν παραινέω καί συμβουλεύω , ὁ δέ ἀκούω μή πείθω ὁ λέγω , οὐδέποτε οὖον γίγνομαι τίς πλέω , ἀλλά καί μέγας εἰμί κόλασις ἐφθόνιον οὗτος ὁ μή πείθω . καί οὗτος δηλόω ὁ Χριστός λέγω · εἰμί μή ἔρχομαι καί λαλέω αὐτός , ἁμαρτία οὐ ἔχω · νῦν δέ πρόφασις οὐ ἔχω περί ὁ ἁμαρτία αὐτός . Ζεύς δή οὗτος καί ὁ Ἱεροσόλυμα ὀργίζω οὗτος γε αὐτός ἐνέλκω , λέγω · Ἱεροσόλυμα , Ἱεροσόλυμα ὁ ἀποκτείνω ὁ προφήτης , καί λιθοβολέω ὁ ἀποστέλλω πρός αὐτός , ποσάκις ἐθέλω ἐπισυνάγω ὁ τέκνον σύ , καί οὐ ἠδελή-σατε ! ἰδέ ἀφίημι ὁ οἶκος σύ ἐρῆμος .