joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0168.3
α' . Φέρε δὴ ἀπαντήσω σου τῆς ἀθυμίας τὸ ἕλκος , καὶ διασκεδαστοὺς λογισμοὺς τὸ νέφος τοῦτο συνάγωντας . Τί γάρ ἐστιν ὁ συγγεῖ σου τὴν διάνοιαν , καὶ λυπῆ , καὶ ἀδημονεῖς ; Ὅτι ἄγριος ὁ χειμὼν ὁ τὰς Ἐκκλησίας καταλαβὼν καὶ ζωφώδης , καὶ νύκτα ἀσέληνον [ 528-525 , 526 , 527 , 528 ] πάντα εἰργάσατο , καὶ καθ' ἑκάστην χορφοῦσται τὴν ἡμέραν , πικρὰ τινὰ ὀδίνων ναυάγια , καὶ ἀθέται ἡ πανωλεθρία τῆς οἰκουμένης ; Οἶδα τοῦτο κἀγώ , καὶ οὐδὲς ἀντέρει , καὶ εἰ βούλει , καὶ εἰκόνα ἀναπλάττω τῶν γινομένων , ὥστε σαφεστέραν σοι ποιῆσαι τὴν τραγωδίαν . Θάλασσαν ὁρῶμεν ἀπ' αὐτῆς κάτωθεν ἀναμολοευομένης τῆς ἀβύσσου , πλωτήρας τοῖς ὑδάσι νεκροὺς ἐπιπλέοντας , ἑτέρους ὑποδρυχοὺς γενομένους , τὰς σανίδας τῶν πλοίων διαλυομένας , τὰ ἱστία διαρρηγνύμενα , τοὺς ἱστοὺς διακλωμένους , τὰς κώπας τῶν χειρῶν τῶν ναυτῶν ἀποπτίσας , τοὺς κυβερνήτας ἀντὶ οἴκων ἐπὶ τῶν καταστρωμάτων καθημένους , τὰς χεῖρας τοῖς γόνασι περιπλέκοντας , καὶ πρὸς τὴν ἀρχαίαν τῶν γινομένων κωκούντας , ὀξέως βοῶντας , ὀρθοῦντας , ὀλοφυρομένους μόνον , οὐχ οὐρανόν , οὐ πέλαγος φαινόμενον , ἀλλὰ σκότος πάντα βαθὺ καὶ ἀφεργὲς καὶ ζωφώδες , ὡς οὔδε τοὺς πλησίον ἐπιτρέποντα βλέπειν , καὶ πολὺν τὸν πάταγον τῶν κυμάτων , καὶ θηρία θαλάττια πάντοθεν τοῖς πλέουσι ἐπιτίθεσθαι . Μᾶλλον δὲ μέχρι τίνος διώκομεν ἀκρίβεια ; Οἶαν γὰρ ἂν ζητήσω τῶν παρόντων κακῶν εἰκόνα , ἥττωμενος ὁ λόγος ἀναχωρεῖ . Ἄλλ' ὅμως καὶ ταῦτα ἰδὼν οὐκ ἀπογνώσκω τῆς χρησιποτέρας ἐλπίδος , τὸν κυβερνήτην τοῦδε τοῦ παντὸς ἔννοον , ὃς οὐ τέχνη περιγίνεται τοῦ χειμῶνος , ἀλλὰ νεύματι λύει τὴν ζάλην . Εἰ δὲ μὴ ἐν προσομίαις , μηδὲ εὐθέως , ἔθος αὐτῷ τοιοῦτο , μὴ ἐν ἀρχῇ τὰ δεινὰ καταλύειν , ἀλλ' ὅταν αὐξηθῇ , καὶ πρὸς τὸ τέλος ἔλθῃ , καὶ παρὰ τῶν πλεόνων ἀπογνωσθῇ , τότε θαυματουργεῖ καὶ παραδοξοποιεῖ , τὴν τε οἰκείαν ἐνδεικνύμενος δύναμιν , καὶ τῶν ἐπιπιπτόντων τὴν ὑπομονὴν ἐγγυμαλῶν . Μὴ γὰρ μόνον ἐστιν , Ὀλυμπία , φοβερὸν , εἰς πειρασμὸς , ἁμαρτία μόνον · καὶ τοῦτο συνεχῶς ἐφάδων σοι τὸ ῥῆμα οὐκ ἐπασάμην · τὰ δὲ ἄλλα πάντα μὲν , κἂν ἐπιβουλὰς εἴπῃς , κἂν τοινὸν κακὰ δόλους , κἂν συκοφαντίας , κἂν λοιδορίας , κἂν κατηγορίας , κἂν δημεύσεις , κἂν ἐξορίας , κἂν ξίφην ἡκονημένα , κἂν πέλαιος , κἂν τὸν τῆς οἰκουμένης ἀπάσης πόλεμον . Οἷα γὰρ ἂν εἴη ταῦτα , πρόσκαιρα τέ ἐστι καὶ ἐπίκρητα , καὶ ἐν θνητῷ γενομένα σώματι , καὶ τὴν νήφουσαν οὐδὲν παραβάλλουσα ψυχήν . Διὰ τοῦτο καὶ τῶν χρηστῶν καὶ τῶν λυπηρῶν τῶν κατὰ τὸν παρόντα βίον τὸ εὐτελὲς ὁ μακάριος Παῦλος δεῖξαι βουλόμενος μὴ λέγει τὸ πᾶν ἐνέφηνεν , εἰπὼν · Τὰ γὰρ βλέπομενα πρόσκαιρα . Τί τοίνυν τὰ πρόσκαιρα δεδοικας , τὰ ποταμίους δευμάτων δίχην παραρέοντα ; Τοιαῦτα γὰρ τὰ παρόντα , κἂν χρηστὰ ἦ , κἂν λυπηρά . Προφήτης δὲ ἕτερος ἅπασαν τὴν ἀνθρωπίνην εὐημερίαν οὐ [ 529 ] χόρτω , ἀλλ' ἑτέρᾳ ὑλῇ εὐτελεστέρᾳ παρέβαλεν , ἄνθος αὐτὴν ὀνομάσας , χόρτῳ πᾶσαν ὁμοῦ . Οὐδὲ γὰρ μέρος αὐτῆς ἔσχηκεν , σὸν πλοῦτον μόνον , ἢ τρυφὴν μόνον , ἢ δυναστείαν , ἢ τιμὰς · ἀλλὰ πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις δοκοῦντα εἶναι λυπαρὰ μὴ προσχωρίᾳ τῆς τῆς δόξης περιλαβὼν , οὕτως ἐπήγαγε τὴν εἰκόνα τοῦ χόρτου , εἰπὼν · Πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου .
Lemmas: ὅς . φέρω δή ἀπαντάω σύ ὁ ἀθυμία ὁ ἕλκος , καί διασκεδαστός λογισμός ὁ νέφος οὗτος συνάγω . τις γάρ εἰμί ὁ συγγίγνομαι σύ ὁ διάνοια , καί λυπέω , καί ἀδημονέω ; ὅτι2 ἄγριος ὁ χειμών ὁ ὁ ἐκκλησία καταλαμβάνω καί ζωφώδης , καί νύξ ἀσέληνος [ 528-525 , 526 , 527 , 528 ] πᾶς ἐργάζομαι , καί κατά ἕκαστος χορφουω ὁ ἡμέρα , πικρός τις οδιναω ναυάγιον , καί ἄθετος ὁ πανωλεθρία ὁ οἰκέω ; οἶδα οὗτος ἐγώ , καί οὐδή ἀντιλέγω , καί εἰμί βούλομαι , καί εἰκών ἀναπλάσσω ὁ γίγνομαι , ὥστε σαφής σύ ποιέω ὁ τραγῳδία . Θάλασσα ὁράω ἀπό αὐτός κάτωθεν αναμολοευομενω ὁ ἄβυσσος , πλωτήρας ὁ ὕδωρ νεκρός ἐπιπλέω , ἕτερος ὑποδρυχοὺς γίγνομαι , ὁ σανίς ὁ πλοῖον διαλύω , ὁ ἱστίον διαρρήγνυμι , ὁ ἱστός διακλάω , ὁ κώπη ὁ χείρ ὁ ναύτης ἀποπτίσσω , ὁ κυβερνήτης ἀντί οἶκος ἐπί ὁ κατάστρωμα κάθημαι , ὁ χείρ ὁ γόνυ περιπλέκω , καί πρός ὁ ἀρχαῖος ὁ γίγνομαι κωκώ , ὀξύς βοῦς , ὀρθόω , ὀλοφύρομαι μόνος , οὐ οὐρανός , οὖον πέλαγος φαίνω , ἀλλά σκότος πᾶς βαθύς καί ἀφεργὲς καί ζοφώδης , ὡς οὐδέ ὁ πλησίος ἐπιτρέπω βλέπω , καί πολύς ὁ πάταγος ὁ κῦμα , καί θηρίον θαλάσσιος πάντοθεν ὁ πλέω ἐπιτίθημι . μᾶλλος δέ μέχρι τίς διώκω ἀκρίβεια ; οἶος γάρ εἄν ζητέω ὁ πάρειμι κακός εἰκών , ἡσσάομαι ὁ λόγος ἀναχωρέω . ἄλλος ὅμως καί οὗτος εἶδον οὐ ἀπογιγνώσκω ὁ χρησιποτερος ἐλπίς , ὁ κυβερνήτης ὅδε ὁ πᾶς ἔννοος , ὅς οὖον τέχνη περιγίγνομαι ὁ χειμών , ἀλλά νεῦμα λύω ὁ ζάλη . εἰμί δέ μή ἐν προσομιος , μηδέ εὐθύς , ἔθος αὐτός τοιοῦτος , μή ἐν ἀρχή ὁ δεινός καταλύω , ἀλλά ὅταν αὐξάνω , καί πρός ὁ τέλος ἔρχομαι , καί παρά ὁ πλέω ἀπογιγνώσκω , τότε θαυμασιουργέω καί παραδοξοποιέω , ὁ τε οἰκεῖος ἐνδείκνυμι δύναμις , καί ὁ ἐπιπίπτω ὁ ὑπομονή εγγυμηλον . μή γάρ μόνος εἰμί , Ὀλυμπία , φοβερός , εἰς πειρασμός , ἁμαρτία μόνος · καί οὗτος συνεχῶς ἐφάδων σύ ὁ ῥῆμα οὐ πάσσω · ὁ δέ ἄλλος πᾶς μέν , κἀν ἐπιβουλή εἶπον , κἀν τοινος κακός δόλος , κἀν συκοφαντία , κἀν λοιδορία , κἀν κατηγορία , κἀν δήμευσις , κἀν ἐξορία , κἀν ξίφην ἥκω , κἀν πέλαιος , κἀν ὁ ὁ οἰκέω ἀπασάω πόλεμος . οἷος γάρ εἄν εἰμί οὗτος , πρόσκαιρος τε εἰμί καί επικρης , καί ἐν θνητός γίγνομαι σῶμα , καί ὁ νήφω οὐδείς παραβάλλω Ψυχή . Ζεύς οὗτος καί ὁ χρηστός καί ὁ λυπηρός ὁ κατά ὁ πάρειμι βίος ὁ εὐτελής ὁ μακάριος Παῦλος δείκνυμι βούλομαι μή λέγω ὁ πᾶς ἐμφαίνω , εἶπον · ὁ γάρ βλέπω πρόσκαιρος . τις τοίνυν ὁ πρόσκαιρος δείδω , ὁ ποτάμιος δεῦμα διχάω παραρεοειντα ; τοιοῦτος γάρ ὁ πάρειμι , κἀν χρηστός εἰμί , κἀν λυπηρός . Προφήτης δέ ἕτερος ἅπας ὁ ἀνθρώπινος εὐημερία οὖον [ 529 ] χόρτος , ἀλλά ἕτερος ὕλη ευτελέστερος παραβάλλω , ἄνθος αὐτός ὀνομάζω , χόρτος πᾶς ὁμοῦ . οὐδέ γάρ μέρος αὐτός ἔχω , σός πλοῦτος μόνος , ἢ τρυφή μόνος , ἢ δυναστεία , ἢ τιμή · ἀλλά πᾶς ὁ ἐν ἄνθρωπος δοκέω εἰμί λιπαρός μή προσχώριος ὁ ὁ δόξα περιλαμβάνω , οὕτως ἐπάγω ὁ εἰκών ὁ χόρτος , εἶπον · πᾶσα δόξα ἄνθρωπος ὡς ἄνθος χόρτος .