joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0256.6
οχοῖν , καὶ πρὸς καθαρὰν ὕγειαν ἐπανελθοῖ , εὐθὲς κατέπεισον τῆς ἐκεῖ ἀφασθαι ὁδοῦ . Ἐπιθυμοῦμεν γὰρ αὐτὸν ἡμεῖς καὶ ἐνταῦθα παραγεγόνανον ἰδεῖν · ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ ταχύπτοτος καὶ πολλῆς δεῖται τῆς ἀγρυπνίας τὰ ἐκείσε πράγματα , ὥστε μὴ πολὺν ἐν τῇ ὁδῷ διατρίβειν τὸν χρόνον , καὶ τὸν χειμῶνα ἐπιστάντα ἀποκλεῖσαι αὐτῷ τὴν ὁδόν , παρακαλοῦμέν σου τὴν τιμιότητα αὐτὸν τὲ μάλιστα ἐπεικᾶ ἀπελθεῖν , τὸν τε γλυκύτατον καὶ ποθεινότατον Ἰωάννην τὸν πρεσβύτερον παρασκευάσαι συνεφάσθαι τῆς ἀποδημίας αὐτῷ . Οἴδα γὰρ καὶ αὐτὸς ὅτι νῦν μάλιστα τὰ αὐτοῦ πολλὸν δεῖται τῶν διορθωσμένων , ὅσῳ ἐπὶ μεῖζον εἴρφε τὰ κακά . Τοῦτ’ οὖν ἐννοῶν , καὶ εἰδὼς ἡλίκον ἐστὶ σωτηρία ψυχῆς , καὶ οἷα κατῴρθωσαι σου τὴν τιμιότητι διὰ τῆς ἐμπροσθεν σπουδῆς , πάντα ποιήσαι καὶ διὰ σαυτοῦ , καὶ δι’ ἐτέρων , ὧν ἂν οἴδῃν τε ἢ , παραληφθῆναι , ὥστε τὰ διορθωθέντα μεῖναι ἀκίνητα , ἐτέρων τε αὐτοὺς πολλὴ πλείονα γενέσθαι προσθήκην . Αὐτὸς μέντοι τὸν ἐνταῦθα ἐλθόντων οὐκ ἑλαττον ἡμᾶς εὐφρανᾶς · τῇ μὲν γὰρ γνώμῃ καὶ παραγόντος , καὶ τοῖς τῆς ἀγάπης σε ὀφθαλμοῖς καὶ μὴ παρόντα σωματικῶς ἡμεῖς καθ’ ἑκάστον ὡρῶμεν τὴν ἡμέραν , ἐπὶ τῆς διανοίας πανταχοῦ περιφέροντες . Ἔσται δὲ Ἰσως καὶ ἡ κατ’ ὀψὴν ἡμῖν συντυχία , ὅταν ὁ καιρὸς ἐπιτρέπῃ . Ὡς νῦν γε καὶ ἡμεῖς , καὶτοι σφόδρα ἐπιθυμοῦμεν ἰδεῖν τὴν ἀγάπην σου , καὶ περιπτύξασθαι , ἀναγκαίαν εἶναι νομίζομεν τὴν αὐτοῦ σου μονήν . Εὖ γὰρ οἶδ’ ὅτι οὐ παύση πάντα ποιῶν καὶ πραγματευόμενος , ὥστε ἐμπλήσαι τὴν Φοινίκην γενναίων ἀνδρῶν , καὶ τοὺς τὲ ἐκεῖ μεμενηκότας στηρίζων ἐπὶ πλέον , ὥστε μὴ ἀφέντας τὰ αὐτοῦ ἐπἀνελθεῖν , τοὺς τε πλησίων ὄντας ἀναζητῶν , καὶ μετὰ πολλῆς ἐκπεπώτων προθυμίας , πᾶσι τὲ κέρδος γινόμενος μέγιστον τοῖς τε ἐγγύς , τοῖς τε μακράν , καὶ τὴν τῶν ἀρωμάτων μιμούμενος φύσιν , ὅπερ οὐ τὸν τόπον μόνον τὸν ὑποδεχόμενον αὐτὰ , ἀλλὰ καὶ τὸν ἀφεστηκότα ἀέρα πολλῆς ἐμπιμπλήσει τῆς εὐωδίας .
Lemmas: ὄχος , καί πρός καθαρός ὑγεῖα ἐπανέρχομαι , εὐθύς καταπείθω ὁ ἐκεῖ ἁφάω ὁδός . ἐπιθυμέω γάρ αὐτός ἐγώ καί ἐνταῦθα παραγίγνομαι ὁράω · ἀλλά ἐπεί καί ταχυπτοος καί πολύς δήω ὁ ἀγρυπνία ὁ ἐκεῖσε πρᾶγμα , ὥστε μή πολύς ἐν ὁ ὁδός διατρίβω ὁ χρόνος , καί ὁ χειμών ἐφίστημι ἀποκλείω αὐτός ὁ ὁδός , παρακαλέω σύ ὁ τιμιότητα αὐτός τε μάλιστα πεϊκός ἀπέρχομαι , ὁ τε γλυκύς καί ποθεινός Ἰωάννης ὁ πρέσβυς παρασκευάζω συμφαίνω ὁ ἀποδημία αὐτός . οἰδέω γάρ καί αὐτός ὅτι νῦν μάλιστα ὁ αὐτός πολύς δήω ὁ διορθόω , ὅσος ἐπί μείζων ῥίπτω ὁ κακός . οὗτος οὖν ἐννοέω , καί εἰδοί ἡλίκος εἰμί σωτηρία Ψυχή , καί οἷος κατορθόω σύ ὁ τιμιότης διά ὁ ἔμπροσθεν σπουδή , πᾶς ποιέω καί διά σεαυτοῦ , καί διά ἕτερος , ὅς εἄν οἶδα τε ἢ , παραλαμβάνω , ὥστε ὁ διορθόω μένω ἀκίνητος , ἕτερος τε αὐτός πολύς πλείων γίγνομαι προσθήκη . αὐτός μέντοι ὁ ἐνταῦθα ἔρχομαι οὐ μικρός ἐγώ εὐφραίνω · ὁ μέν γάρ γνώμη καί παράγω , καί ὁ ὁ ἀγάπη σύ ὀφθαλμός καί μή πάρειμι σωματικός ἐγώ κατά ἕκαστος ὁράω ὁ ἡμέρα , ἐπί ὁ διάνοια πανταχοῦ περιφέρω . εἰμί δέ ἴσως καί ὁ κατά ὀψὴν ἐγώ συντυχία , ὅταν ὁ καιρός ἐπιτρέπω . ὡς νῦν γε καί ἐγώ , καίτοι σφόδρα ἐπιθυμέω ὁράω ὁ ἀγάπη σύ , καί περιπτύσσω , ἀναγκαῖος εἰμί νομίζω ὁ αὐτός σύ μονή . εὕω γάρ οἶδα ὅτι οὖον παύω πᾶς ποιέω καί πραγματεύομαι , ὥστε ἐμπίμπλημι ὁ Φοινίκη γενναῖος ἀνήρ , καί ὁ τε ἐκεῖ μένω στηρίζω ἐπί πλέω , ὥστε μή ἀφίημι ὁ αὐτός ἐπανέρχομαι , ὁ τε πλησίος εἰμί ἀναζητέω , καί μετά πολύς ἐκπίνω προθυμία , πᾶς τε κέρδος γίγνομαι μέγας ὁ τε ἐγγύς , ὁ τε μακρός , καί ὁ ὁ ἄρωμα μιμέομαι φύσις , ὅσπερ οὖον ὁ τόπος μόνος ὁ ὑποδέχομαι αὐτός , ἀλλά καί ὁ ἀφίστημι ἀήρ πολύς ἐμπίμπλημι ὁ εὐωδία .