joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0267.3
Ἐβουλόμην καὶ αὐτὸς παραγενόμενος ὑμᾶς ἐνταῦθα ἰδεῖν · ἀλλ᾽ ἐπεὶ πολλὰ τὰ κωλύοντα , τοῦτο μὲν οὐ τολμῶ νῦν ἀπαιτεῖν , ἀξιώ δέ , καὶ πόρρωθεν ὄντας , τὴν ἀπὸ τῶν πεπαρήσιασμένων εὐχῶν ὑμῶν παρέχειν συμμάχιαν ἡμῖν ( αὕτη γὰρ οὔτε χρόνῳ μαραίνεται ἡ βοηθεῖα , οὔτε ὅδῳ μήκει διείργεται , ἀλλ᾽ ὁποῦπερ ἂν διάγῃ τις παράβειαν πρὸς τὸν θεὸν ἔχων , καθάπερ οὖν καὶ ὑμεῖς , δύναται καὶ τοὺς πόρρωθεν ὄντας ἐντεύθεν τὰ μέγιστα ὠφελεῖν ) , μετὰ δὲ 632 τῶν εὐχῶν καὶ γράμματα ἡμῖν παρέχειν τὰ συνεχῶς περὶ τῆς ὑγιείας ὑμῶν εὐαγγελιζόμενα ἄ . Εἰ γὰρ καὶ πολλά τὰ πανταχόθεν ἡμῖν περιστοιχίζεσθαι κύματα , καὶ ἔρημα τόπου , καὶ πολιορκία , καὶ Ἰσαύρων ἐφοδος , καὶ καθημερινὸς θάνατος ( θάνατῷ γὰρ συζῶμεν διηνεκῶς , καθάπερ ἐν δεσμοφυλακίᾳ , ἐν τῇ φρουρίῳ τούτῳ συγκεκλεισμένοι , καὶ σώμασιν ἀσθενείᾳ παλαιόντες χαλεπῇ ) , ἀλλ᾽ ὅμως εἰ καὶ πολλαὶ αἱ περιστάσεις , οὐ μικρὰν εἰς παραμυθίαν τῶν κακῶν τούτων τὴν ὑμετέραν ἔχομεν ἀγάπην . Εἰ γὰρ καὶ ὀλίγα ὑμῖν συγγενόμεθα , ἀλλὰ πολλὴν πεῖραν ὑμῶν τῆς διαθέσεως εἰλήφαμεν , τῆς γνησίας καὶ θερμῆς καὶ μέλιτος γλυκύτερας , τῆς ἀπερίτρεπτου , τῆς σταθῆρας καὶ πεπηγυίας , ἣν καὶ παρόντες καὶ ἀπόντες ἐπιδείκνυσθε . Διὰ ταῦτα καὶ τοὺς καὶ πόρρωθεν ὑμῶν ὄντες , καὶ τοσούτοις συνεχόμενοι δεινοῖς , ὥσπερ ἐν λιμένι τινὶ ὁ ἡ μνήμη τῆς ὑμετέρας ἀρετῆς ἐπαναπαυόμεθα , θεαυρὸν μέγιστον τῇ ὑμετέρᾳ ἀγάπῃ εἶναι νομίζοντες . Τῆς μὲν οὖν χαλεπῆς ἀρρώστιας ἀπηλλάχθημεν , τοῦ χειμῶνος παρελθόντος , καὶ ἐπιστάντος τοῦ ἤρος , ἐπὶ δὲ τὰ λειψάνᾳ αὐτῆς περιέργομεν , ἄπερ ἐπιτηδεῖ τῶν Ἰσαυρικῶν θορύβων ἡ συνέχεια . Ταύτ᾽ οὖν εἰδότες , καὶ πόρρωθεν ὄντες μεμνησθαι τε ἡμῶν διηνεκῶς μὴ κατοκνεῖτε , καὶ γράφειν ἡμῖν συνεχῶς , ἵνικα ἂν ἐξῆ , τὰ περὶ τῆς ὑγιείας τῆς ὑμετέρας εὐαγγελιζόμενοι .
Lemmas: βούλομαι καί αὐτός παραγίγνομαι σύ ἐνταῦθα ὁράω · ἀλλά ἐπεί πολύς ὁ κωλύω , οὗτος μέν οὖον τολμάω νῦν ἀπαιτέω , ἀξιόω δέ , καί πόρρωθεν εἰμί , ὁ ἀπό ὁ πεπαρησιασμενος εὖχος σύ παρέχω συμμαχία ἐγώ ( οὗτος γάρ οὔτε χρόνος μαραίνω ὁ βοήθεια , οὔτε ὁδός μῆκος διείργω , ἀλλά ὄψ εἄν διάγω τις παραβαίνω πρός ὁ θεός ἔχω , καθάπερ οὖν καί σύ , δύναμαι καί ὁ πόρρωθεν εἰμί ἐντεῦθεν ὁ μέγας ὠφελέω ) , μετά δέ 632 ὁ εὖχος καί γράμμα ἐγώ παρέχω ὁ συνεχῶς περί ὁ ὑγίεια σύ ευαγγελίζομαι ὅς . εἰμί γάρ καί πολύς ὁ πανταχόθεν ἐγώ περιστοιχίζω κῦμα , καί ἐρῆμος τόπος , καί πολιορκία , καί Ἴσαυρος ἔφοδος , καί καθημέριος θάνατος ( θάνατος γάρ συζάω διηνεκής , καθάπερ ἐν δεσμοφυλακία , ἐν ὁ φρούριον οὗτος συγκλείω , καί σῶμα ἀσθένεια παλαίω χαλεπός ) , ἀλλά ὅμως εἰμί καί πολύς ὁ περίστασις , οὖον μικρός εἰς παραμυθία ὁ κακός οὗτος ὁ ὑμέτερος ἔχω ἀγάπη . εἰμί γάρ καί ὀλίγος σύ συγγίγνομαι , ἀλλά πολύς πείρω σύ ὁ διάθεσις λαμβάνω , ὁ Γνησίας καί θερμός καί μέλι γλυκύς , ὁ ἀπερίτρεπτος , ὁ στατήρ καί πήγνυμι , ὅς καί πάρειμι καί ἄπειμι ἐπιδείκνυμι . Ζεύς οὗτος καί ὁ καί πόρρωθεν σύ εἰμί , καί τοσοῦτος συνέχω δεινός , ὥσπερ ἐν λιμήν τις ὁ ὁ μνήμη ὁ ὑμέτερος ἀρετή ἐπαναπαύω , θεαυρὸν μέγας ὁ ὑμέτερος ἀγάπη εἰμί νομίζω . ὁ μέν οὖν χαλεπός αρρώστια ἀπαλλάσσω , ὁ χειμών παρέρχομαι , καί ἐφίστημι ὁ ἔαρ , ἐπί δέ ὁ λείψανον αὐτός περιέργω , Ἄπερ ἐπιτηδεῖ ὁ Ἰσαυρικός θόρυβος ὁ συνέχεια . αὐτός οὖν οἶδα , καί πόρρωθεν εἰμί μιμνήσκω τε ἐγώ διηνεκής μή κατοκνέω , καί γράφω ἐγώ συνεχῶς , ἵνικα εἄν ἔξεστι , ὁ περί ὁ ὑγίεια ὁ ὑμέτερος εὐαγγελίζομαι .