joannes-chrysostomus.epistulae-ad-olympiadem-epist-1-17 pg052_0187.3
[ 548 ] ia' . Ταῦτα οὖν ἅπαντα λογιζομένη ἐπαδε συνεχῶς σου τῇ ψυχῇ , καὶ τὴν κοινίαν ( al . κοινὴν ) ταύτην διασκεδάσαι δυνήση . 'Επειδὴ δὲ καὶ ἕτερόν ἐστι τὸ μάλιστα σε ὀδυνῶν , ὡς ἐγὼγε οἶμαι , φέρε καὶ τοῦτω τῷ λογισμῷ κατασκευάσωμεν τὸ φάρμακον μετὰ τῶν εἰρημένων καὶ ἀνὺν ἐροῦμεν . Καὶ γὰρ οἶμαι σε ἀλγεῖν οὐ διὰ ταῦτα μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ κεχωρισθῆναι τῆς οὐδενίας τῆς ἡμετέρας , καὶ τοῦτο διηνεκῶς θρηνεῖν σε , καὶ πρὸς ἅπαντας λέγειν · Οὐκ ἀποίομεν τῆς γλυώτης ἐκείνης , οὐδὲ ἀπολαύομεν τῆς συνήθους διδασκαλίας , ἀλλὰ ἐν λιμῷ κατακαυλοῦμεθα · καὶ ὅπερ ἠπειλάσεν ὁ Θεὸς τοῖς 'Εβραίοις τότε , τοῦτο νῦν ὑπομένομεν , οὐ λιμὸν ἄρτου , οὐδὲ δίψαν ὕδατος , ἀλλὰ λιμὸν θείας διδασκαλίας . Τί οὖν ἡμεῖς πρὸς ταῦτα ἐροῦμεν ; " Ὅτι μάλιστα μὲν ἔξεστι σοὶ καὶ ἀπόντων ἡμῶν ὀμιλεῖν τοῖς βιβλίοις τοῖς ἡμετέροις . Καὶ ἡμεῖς δὲ σπουδὴν ποιησόμεθα , ἂν ἐπιτυχάχωμεν γραμματηφόρων , συνεχῆς σοι καὶ πυκνῆς καὶ μακρὰς πέμπειν ἐπιστολὰς . Εἰ δὲ καὶ παρὰ ζώσης φωνῆς βούλα τὰ παρ' ἡμῶν ἀκοῦειν , ἴσως καὶ τοῦτο ἔσται , καὶ ἡμᾶς ὄψει · πάλιν , τοῦ Θεοῦ ἐπιτρέποντος · μᾶλλον δὲ οὐχ ἴσως , ἀλλὰ καὶ μηδὲν ἀμφισβαλε . 'Αναμνήσωμεν γὰρ σε ὅτι οὐκ εἰχὶ ταῦτα εἰρήσθαι , οὐδὲ ἀπατῶντές σε , καὶ παραλογιζόμενοι , ἀλλὰ καὶ παρὰ ζώσης ἀκούσῃ φωνῆς διὰ τῶν γραμμάτων νῦν . Εἰ δὲ ἡ μέλλοις σε λυπεῖ , ἐννόησον ὅτι οὐδὲ αὕτη ἀχερόθης σοι γίνεται , ἀλλὰ πολὺν οἶσει σοι τὸν κεχωθὸν καρταρούση , καὶ μηδὲν ἐκφεροῦση πικρὸν ῥήμα , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τούτων τῶν Θεὸν δοξαζούση , ὅ δὲ καὶ διατελούσα πεισεῖς · οὐδὲ γὰρ μικρὸς οὗτος ἄθλος , ἀλλὰ καὶ σφόδρα νεανικῆς δεόμενος ψυχῆς , καὶ φιλοσόφου διανοίας , ὥστε ἀγαπημένης ψυχῆς ἐνεχενὶ χαρισθῶν . Τίς ταῦτά φησιν ; Εἰ τις οἶδε φιλεῖν γνησίως , εἰ τις ἐπίσταται δύναμιν ἀγάπης , οἶδεν ὁ λέγω . 'Αλλ' ὅσα
Lemmas: [ 548 ] ia' . οὗτος οὖν ἅπας λογίζομαι επά συνεχῶς σύ ὁ Ψυχή , καί ὁ κυνία ( al . κοινός ) οὗτος διασκεδάννυμι δύναμαι . Επειδή δέ καί ἕτερος εἰμί ὁ μάλιστα σύ ὀδύνη , ὡς ἐγώ οἴομαι , φέρω καί οὗτος ὁ λογισμός κατασκευάζω ὁ φάρμακον μετά ὁ εἴρω καί ἀνύω εἴρω . καί γάρ οἴομαι σύ ἀλγέω οὖον διά οὗτος μόνος , ἀλλά καί διά ὁ χωρίζω ὁ οὐδενία ὁ ἡμέτερος , καί οὗτος διηνεκής θρηνέω σύ , καί πρός ἅπας λέγω · οὐ ἀπεῖπον ὁ γλυώτης ἐκεῖνος , οὐδέ ἀπολαύω ὁ συνήθης διδασκαλία , ἀλλά ἐν λιμός κατακαλέω · καί ὅσπερ ἠπειλάσεν ὁ θεός ὁ Ἐβραῖος τότε , οὗτος νῦν ὑπομένω , οὖον λιμός ἄρτος , οὐδέ δίψα ὕδωρ , ἀλλά λιμός θεῖος διδασκαλία . τις οὖν ἐγώ πρός οὗτος εἴρω ; " ὅτι2 μάλιστα μέν ἔξεστι σύ καί ἄπειμι ἐγώ ὁμιλέω ὁ βιβλίον ὁ ἡμέτερος . καί ἐγώ δέ σπουδή ποιέω , εἄν ἐπιτυγχάνω γραμματηφόρος , συνεχής σύ καί πυκνός καί μακρός πέμπω ἐπιστολή . εἰμί δέ καί παρά ζώννυμι φωνή βούλα ὁ παρά ἐγώ ἀκούω , ἴσως καί οὗτος εἰμί , καί ἐγώ ὁράω · πάλιν , ὁ Θεός ἐπιτρέπω · μᾶλλον δέ οὐ ἴσως , ἀλλά καί μηδείς ἀμφισβαλε . 'Αναμνήσωμεν γάρ σύ ὅτι οὐ ὁμό-στιξ οὗτος εἴρω , οὐδέ ἀπατάω σύ , καί παραλογίζομαι , ἀλλά καί παρά ζώννυμι ἀκούω φωνή διά ὁ γράμμα νῦν . εἰμί δέ ὁ μέλλω σύ λυπέω , ἐννοέω ὅτι οὐδέ οὗτος ἀχερόθης σύ γίγνομαι , ἀλλά πολύς φέρω σύ ὁ χόω καρταρουω , καί μηδείς ἐκφέρω πικρός ῥῆμα , ἀλλά καί ὑπέρ οὗτος ὁ θεός δοξάζω , ὅς δέ καί διατελέω πείθω · οὐδέ γάρ μικρός οὗτος ἆθλος , ἀλλά καί σφόδρα νεανικός δήω Ψυχή , καί φιλόσοφος διάνοια , ὥστε αγαπημένος Ψυχή ἐνεχενὶ χαρίζω . Τῖς οὗτος φημί ; εἰμί τις οἶδα φιλέω γνήσιος , εἰμί τις ἐπίσταμαι δύναμις ἀγάπη , οἶδα ὁ λέγω . Αλ ὅσος