joannes-chrysostomus.epistula-ad-cyriacum-epist-125-recensiones pg052_0312.2
μενιας απηγαγε σε ο χειμων , αλλα της ημετερας ψυχης ουχ εξεβαλεν , αλλ' επι διανοιας σε περιφερομεν διηνεκως . Και ει μη ο των 'Ισαυρων πολεμος πασαν αποτειχισας οδον , εν σπανει απεσταλχεν ημας των γραμματα διακομιζοντων , καν νιφας σε πολλακις επεμψαμεν επιστολων . Νυν μεντοι τη γλωτη των παρελθοντα αεσιγηκαμεν χρονον , τη γνωμη δε ουδαμως · αλλ' δει σε και τα σα μεριμνωμεν , και , το γε ημετερον μερος , συνεχως επεσταλχαμεν . Ταυτ' ουν ειδως , μεθ' ημων τε ειναι νομιζε , και συν ημιν εν 'Αρμενια διατριβειν . Καν τις επιβουλευειν επιχειρη και κακως ποιειν , υψηλωτερος γινου των εντευθεν βελων , επειδηπερ ου το πασχειν κακως , αλλα το ποιειν κακως , τουτ' εστι το πασχειν κακως . 'Ημεις γαρ σε και δια τουτο μειζονας θαυμαζομεν , και την στερεοτητα σου και την ανδρειαν επιαινουμεν , οτι και τοσαυτης σε ζαλης περιανελουσης , εστηχας ανωτερος των εντευθεν θορυβων γενομενος . Μενε δη μετα πολλης της ηδονης το γαληνον τουτο και ακυμαντον πλεων πελαγος . Και μη θαυμασθης , ει ου πολλων επιβουλων μεμηνμενου εγω ο το πελαγος ακυμαντον καλω . Ου γαρ απο της των ταραττοντων γνωμης , αλλ' απο της κατ' αρετην ησυχιας ταυτην φερωμ την ψυχον . Τι δε εστιν δ φημι ; 'Ο μεγας ουτος και υψηλος βιος , και προς τον ουρανον τεταμενος , τη μεν φυσει των πραγματος δυσχερης τις ειναι δοκει , τη δε ανδρεια των μετιοντων και τη προθυμια ευχελος σφοδρα γινεται . Και το δη θαυμαστον της φιλοσοφιας ταυτης τουτο μαλιστα εστιν , οτι της θαλαττης μεινομενης , εξωφιας πλει και μετα πολλης της γαληνης ο γνωσις αυτην μετιων και θερμως , και οτι , πολλων πανταχθεν θορυβων εγερουμενων , ησυχιαν χαρπουται καθαραν , και μυριων πανταχθεν περιπομενων βελων , εστηκεν απτωτος , δεχομενος μεν τα ακοντια , πασχων δε εντευθεν ουδεν . Ταυτ' ουν ειδως , και διηνεκως εν τούτοις φιλοσοφων , χαρπου την αμαραντον ηδονην , αναμενων τους υπερ των καλων πονων τουτων κειμενους σοι παρα τω Θεω στεφανους . [ 681 : ] Και γαρδε συνεχως ημιν , ηνικα αν εξη , τα περι της υγειας σου δηλων και της κατα την ψυχην , και της κατα το σωμα · και την σχολην απασαν εις την των θειων αναλισκε Γραφων αναγνωσιν , τοσούτον αυταις εοιλωμ , δσον και η των οφθαλμων ασθενεια επιστεπει , εν' ελ ποτε γενετο καιρος ημιν και τα νοηματα αυτων ενθειναι τη ευγενεστατη σου ψυχη , μετα πολλης τουτο ποιησωμεν της ευνοιας . Ου γαρ μικρον εις τουτο συνθησει σοι συντελειαν δει τα μαλιστα τα εγχειμενα γραμματα , ηνικα αν μελλης τα εν τούτοις νοηματα υποδεξθαι . PAZ . Θεοδοτω διακωφ . Παυσαι κατηγορων ημων βραδυτητος , μη σαυτον πρσερον ελθς τω εγκληματι . Τοσαυτας γαρ επιστολας δεξαμενος παρ' ημων , ὅσας επεσταλχας , πλην μιας , ωσπερ νιφδας πεπτωκων γραμματων , ουτως εφης , τη γουν συνεχεια αναστθσειν ημας προς το γραφειν οιόμενος."Εστι μεν ουν και μη γραφοντα φιλειν , πλην αλλ' εγω και γραφων ου διελιπον , και d Coislin . των εντευθεν κακων . e Quidam mss . ei σου πολλων επιβουλων μεμηνμενου , εγω . In alius μεμηνμενου quest .
Lemmas: Μενίας ἀπάγω σύ ὁ χειμών , ἀλλά ὁ ἡμέτερος Ψυχή οὐ ἐκβάλλω , ἀλλά ἐπί διάνοια σύ περιφέρω διηνεκώς . και ει μη ὁ ὁ 'ισαυρα πόλεμος πᾶς ἀποτειχίζω ὀδούς , εν σπάνις ἀποστέλλω ἡμεῖς ὁ γράμμα διακομίζω , καν νιφάς σύ πολλάκις πέμπω ἐπιστολή . νυν μέντοι ὅς γλωτη ὁ παρέρχομαι ἀείδω χρόνος , ὅς γνώμη δέ οὐδαμῶς · ἀλλά δεῖ σύ και ὁ σός μεριμνάω , και , ὁ γε ἡμέτερος μέρος , συνεχῶς ἐπιστέλλω . αὐτός οὖν οἶδα , μετά ἥμων τε εἰμί νομίζω , και σῦς ἡμεῖς εν 'Αρμενια διατρίβω . Καν τις ἐπιβουλεύω ἐπιχειρέω και κακῶς ποιέω , ὑψηλός γίγνομαι ὁ ἐντεῦθεν βέλος , ἐπειδή ου ὁ πάσχω κακῶς , ἀλλά ὁ ποιέω κακῶς , οὗτος εἰμί ὁ πάσχω κακῶς . 'Ημεις γαρ σύ και διά οὗτος μείζων θαυμάζω , και ὁ στερεότητα σύ και ὁ ἀνδρεῖος επιαινεω , ὅτι και τοσοῦτος σύ ζάλη περιανελουω , στήκω ἀνώτερος ὁ ἐντεῦθεν θόρυβος γίγνομαι . Μένω δη μετά πολύς ὁ ἡδονή ὁ γαληνός οὗτος και ἀκύμαντος πλέω πέλαγος . και μη θαυμάζω , ει ου πολύς ἐπιβουλή μηνίω ἐγώ ὁ ὁ πέλαγος ἀκύμαντος καλός . Ου γαρ ἀπό ὁ ὁ ταράσσω γνώμη , ἀλλά ἀπό ὁ κατά ἀρετή ἡσυχία οὗτος φερωμ ὁ ψύχω . τις δέ εἰμί δ φημί ; 'Ο μέγας οὗτος και ὑψηλός βίος , και προς ὁ οὐρανός τείνω , ὅς μέν φύσις ὁ πρᾶγμα δυσχερής τις εἰμί δοκέω , ὅς δέ ἀνδρεία ὁ μέτειμι και ὅς προθυμία ευχελος σφόδρα γίγνομαι . και ὁ δη θαυμαστός ὁ φιλοσοφία οὗτος οὗτος μάλιστα εἰμί , ὅτι ὁ θάλασσα μεινομενω , εξωφιας πλέω και μετά πολύς ὁ γαλήνη ὁ γνῶσις αὐτός μέτειμι και θερμός , και ὅτι , πολύς πανταχθεν θόρυβος εγερουμην , ἡσυχία χαρπουος καθαρός , και μυρίος πανταχθεν περιπομενων βέλος , ἵστημι άπτωτος , δέχομαι μέν ὁ ἀκόντιον , πάσχω δέ ἐντεῦθεν οὐδείς . αὐτός οὖν οἶδα , και διηνεκώς εν οὗτος φιλόσοφος , Χάρπου ὁ ἀμάραντος ἡδονή , ἀναμένω ὁ ὑπέρ ὁ καλός πόνος οὗτος κεῖμαι σύ παρά ὁ θέω στέφανος . [ 681 : ] και γαρ συνεχῶς ἡμεῖς , ἡνίκα αν ἔχω , ὁ περί ὁ ὑγεῖα σύ δῆλος και ὁ κατά ὁ Ψυχή , και ὁ κατά ὁ σῶμα · και ὁ σχολή ἅπας εἰς ὁ ὁ θεῖον ἀναλίσκω γράφω ἀναγιγνώσκω , τοσοῦτος αὐτός εοιλωμ , δίδωμι και ὁ ὁ ὀφθαλμός ἀσθένεια ἐπιστέφω , ἐν Ελ ποτός γίγνομαι καιρός ἡμεῖς και ὁ νόημα αὐτός ἐντίθημι ὅς Εὐγενεστάτη σύ Ψυχή , μετά πολύς οὗτος ποιέω ὁ εὔνοια . Ου γαρ μικρός εἰς οὗτος συνθέω σύ συντέλεια δεῖ ὁ μάλιστα ὁ ἐγχέω γράμμα , ἡνίκα αν μέλλω ὁ εν οὗτος νόημα ὑποδείκνυμι . PAZ . Θεοδότως διακωφ . παύω κατηγορέω ἥμων βραδυτής , μη σεαυτοῦ πρσερον ἔρχομαι ὁ ἔγκλημα . τοσοῦτος γαρ ἐπιστολή δέχομαι παρά ἥμων , ὅσος ἐπιστέλλω , πλην εἷς , ὥσπερ νιφδας πτώξ γράμμα , οὕτως φημί , ὅς γοῦν συνέχεια ἀνίστημι ἡμεῖς προς ὁ γράφω οιόμενος."Εστι μέν οὖν και μη γράφω φιλέω , πλην ἀλλά ἐγώ και γράφω ου διαλείπω , και d Coislin . ὁ ἐντεῦθεν κακός . e Quidam mss . ei σύ πολύς ἐπιβουλή μηνίω , ἐγώ . In alius μηνίω quest .