joannes-chrysostomus.epistula-ad-cyriacum-epist-125-recensiones pg052_0308.6
Ἡμεῖς οὔτε ὑπερορῶντες , οὔτε ὀλιγωροῦντες σου τῆς ἀγάπης , τὸν ἐμπροσθεν ἐσῃγήσαμεν χρόνον , ἀλλὰ τὰ περιστοῦντα ἡμᾶς δεῖν τὴν μακρὰν ταύτην σιγὴν ἐποίησεν . Οὐ γὰρ ἐν ἑνὶ ἰδρύμεθα χωρίῳ , ἀλλὰ νῦν μὲν τὴν Κουκουσὸν , νῦν δὲ τὴν Ἀραβισσὸν , νῦν δὲ τὰς φάραγγας καὶ τὰς ἐρημίας περιπολοῦμεν · οὕτω πάντα θορύβου ἐμπέπλησται καὶ παραχῆς , καὶ πῦρ καὶ σίδηρος ἀπαντα δαπανᾷ , καὶ σώματα , καὶ οἰκοδομήματα . Ἡδὴ δὲ καὶ πόλεις ἀνεσκάφησαν e ἁπανδροῖ , καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν συνεχῶν ἐπιβαλλόμενοι σήμαι μετανᾶσται γινόμεθα , χαλεπὸν τινα καὶ καινὸν ἐξορίας ὑπομένοντες τρόπον , καὶ καθ’ ἑκάστην θάνατον προσδοκῶντες . Οὐδὲ γὰρ ἐν τῷ φρουρίῳ καθάπερ ἐν δεσμωτηρίῳ νῦν ἀποκλεισθέντες ἔχομεν θαρρεῖν , διὰ τὸ καὶ τῶν τοιούτων τοὺς Ἰσαύρους κατατολμᾶν . Προσετέθη δὲ ἡμῖν καὶ ἀρρώστια χαλεπή , ἥς μόλις νῦν τὸ χαλεπώτερον διαφυγόντες , ἐπὶ τὰ λείψανα αὐτῆς περιφέρομεν · καὶ ὡςπερ εἰς νῆσον τινὰ ὑπὸ πελάγους ἀπλώτου κυκλούμενην ἀποκλεισθέντες , οὕτως οὐδαμὴν οὐδὲνὰ βαλίδος ῥά διυνάμεθα , πάσης ὁδοῦ τῇ φόβῳ τῶν θορύβων τούτων ἀποτετειγμένης . Παρακαλῶ τοίνυν συγγινώσκειν ἡμῖν , δεσπότα μου τιμιώτατε καὶ ἐξλαδέστατε · σὺθα γὰρ τὴν ἀγάπην , ἣν ἀνῴδεν καὶ ἐξ ἀρχῆς περὶ σου σὴν ἐπεδείξαμεθα εὐλάβειαν , καὶ μὴ διαλιπεῖν εὐχόμενον ὑπὲρ ἡμῶν . Ὅτι γὰρ εἰ βαδίως ἐπιτύχοι τῶν πρὸς τὰ γράμματα ὑπηρετησόμενον , οὐδὲν ὑπομνήσεως δεηθὲ πρὸς τὸ ἐπιστέλλειν ἡμῖν συνεχῶς περὶ τῆς ὑγείας τῆς σῆς , σφόδρα θαρροῦμεν . Καὶ ἡμεῖς δὲ , εἰ λωφήσειεν ταυτὶ τὰ δεῖν , καὶ προκῦφαι τοῦ δεσμωτηρίου τούτου δυνηθεῖς , καὶ ἀναπνεῦσαι μικρὸν ἀπὸ τῆς κατεχοῦσης πολιορκίας ἡμᾶς , οὐ διαλείπομεν συνεχῶς ἐπιστέλλοντές σου πρὸς τὴν τιμιότητα . Ἡμῖν γὰρ αὐτοῖς τοῦτο ποιούντες τὰ μέγιστα χαριούμεθα .
Lemmas: ἐγώ οὔτε ὑπεροράω , οὔτε ὀλιγωρέω σύ ὁ ἀγάπη , ὁ ἔμπροσθεν εἰσηγέομαι χρόνος , ἀλλά ὁ περιίστημι ἐγώ δήω ὁ μακράν οὗτος σιγή ποιέω . οὖον γάρ ἐν εἷς ἱδρύω χωρίον , ἀλλά νῦν μέν ὁ κουκουω , νῦν δέ ὁ αραβιεννυω , νῦν δέ ὁ φάραγξ καί ὁ ἐρημία περιπολέω · οὗτος πᾶς θόρυβος ἐμπίμπλημι καί παραχέω , καί πῦρ καί σίδηρος ἅπας δαπανάω , καί σῶμα , καί οἰκοδόμημα . ἤδη δέ καί πόλις ἀνασκάπτω e ἁπανδροῖ , καί κατά ἕκαστος ἡμέρα συνεχής ἐπιβάλλω σημαι μετανάστης γίγνομαι , χαλεπός τις καί καινός ἐξορία ὑπομένω τρόπος , καί κατά ἕκαστος θάνατος προσδοκάω . οὐδέ γάρ ἐν ὁ φρούριον καθάπερ ἐν δεσμωτήριον νῦν ἀποκλείω ἔχω θαρσέω , διά ὁ καί ὁ τοιοῦτος ὁ Ἴσαυρος κατατολμάω . προστίθημι δέ ἐγώ καί αρρώστια χαλεπός , ἥς μόλις νῦν ὁ χαλεπός διαφεύγω , ἐπί ὁ λείψανον αὐτός περιφέρω · καί ὡς εἰς νῆσος τις ὑπό πέλαγος ἄπλωτος κυκλόω ἀποκλείω , οὕτως οὐδαμός οὐδείς βαλίς ἄρα διανύω , πᾶς ὁδός ὁ φόβος ὁ θόρυβος οὗτος ἀποτυγχάνω . παρακαλέω τοίνυν συγγιγνώσκω ἐγώ , δεσπότης ἐγώ τίμιος καί ἐξλαδέστατε · σὺθα γάρ ὁ ἀγάπη , ὅς ἀνοιδέω καί ἐκ ἀρχή περί σύ σός ἐπιδείκνυμι εὐλάβεια , καί μή διαλείπω εὔχομαι ὑπέρ ἐγώ . ὅτι2 γάρ εἰμί βάδιος ἐπιτυγχάνω ὁ πρός ὁ γράμμα ὑπηρετέω , οὐδείς ὑπόμνησις δεηθὲ πρός ὁ ἐπιστέλλω ἐγώ συνεχῶς περί ὁ ὑγεία ὁ σός , σφόδρα θαρσέω . καί ἐγώ δέ , εἰμί λωφάω οὗτος ὁ δήω , καί προκύπτω ὁ δεσμωτήριον οὗτος δύναμαι , καί ἀναπνέω μικρός ἀπό ὁ κατέχω πολιορκία ἐγώ , οὖον διαλείπω συνεχῶς ἐπιστέλλω σύ πρός ὁ τιμιότητα . ἡμῖν γάρ αὐτός οὗτος ποιέω ὁ μέγας χαρίζομαι .