joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0650.2
τούτου χερσὶ φέροντες ὑπέταξαν · καὶ ὅταν τι δεῖ χρηστὸν γενέσθαι ἄνδων , ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν ἱερέα , οὐχ ὁ ἱερεὺς πρὸς τὸν βασιλέα καταφεύγειν εἴωθε . Διὰ τοῦτο οὖκ ἀργῶν ἐκ τῶν οὐρανῶν καταγαγὼν ὁ Θεὸς τῆς τῶν ἀνθρώπων φύσεως διδασκάλους ἐποίησεν , ἵνα μὴ διὰ τὸ τῆς φύσεως ὑπερέχον καὶ τῆς ἀνθρωπίνης ἀσθενείας τὴν ἀγνοίαν ἀρειότερον ποιῶνται τὰς καθ’ ἡμῶν ἐπιτιμίας · ἀλλ’ ἀνθρώπους θνητοὺς ἔδωκε διδασκάλους καὶ ἱερεῖς , ἀνθρώπους ἀσθένειαν περιειμένους , ἵνα αὐτὸ τοῦτο τοῖς αὐτοῖς ὑπαῦδον εἶναι καὶ τὸν λέγοντα καὶ τοὺς ἀκούοντας , χαλινὸς γένηται τῇ τοῦ λέγοντος γλώττῃ μὴ συγχωρῶν πέρα τοῦ μέτρου ποιεῖσθαι τὰς κατηγορίας . Τίνος δὲ ἔνεκεν ταῦτα εἶπον ; Ἵνα γὰρ λέγῃ . ὅτι Σὲ καθαρὸς ὤν ἁμαρτημάτων , ἀπὸλαγμένος τῆς ὀδύνης τῆς κατὰ τὴν ἐπιτίμωσιν , μετὰ πολλῆς τῆς ἐξουσίας ἐπιφέρεις ἡμῖν βαρυτέραν τὴν τομήν . Ἐγὼ γὰρ πρῶτερος αἰσθάνομαι τῆς ὀδύνης , ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς ὑπὸθυνός εἰμι τοῖς ἁμαρτήμασι · Πάντες γὰρ ἐσμεν ἐν ἐπιτιμίᾳ , καὶ οὐδεὶς καυχήσεται ἀρτήν ἔχειν τὴν καρδίαν . Ὅστις οὖν ἐν ἀλλοτρίοις φιλοσοφῶν κακοῖς , οὐδ’ ἐξ ἀπανθωπίας τινός , ἀλλ’ ἀπὸ κτθεμονίας πολλῆς τοὺς ἐλέγχους ποιῶμαι . Ἐπὶ μὲν γὰρ τὸν τὰ σώματα ἰατρευόντων , ὁ μὲν ἐπάγων τὴν πλῆγὴν οὐδὲμια λαμβάνει τῆς πληγῆς ἀίσθησιν , ὁ δὲ τεμνόμενος · οὕτως ἐστιν ὁ διασπομιμένος ταῖς ἀληθὲσι μίνοις · ἐπὶ δὲ τῶν ψυχῆς θεραπευόντων οὐχ οὕτως · εἰ μήτι γε σχάλλομαι ἀπ’ ἑαυτοῦ τὰ τῶν λοιπῶν δοκιμάζων · ἀλλ’ αὐτὸς πρῶτερος ἰδυνάται ὁ λέγων , ἡγὶχα ἂν ἑτέρους ἐπιτιμῶ . Οὕδὲ γὰρ οὕτως ἐλέγχμενοι παρ’ ἑτέρων ἀλγοῦμεν , ὡς ἐλέγχοντες ἐτέρους ὑπὸ ἁμαρτημάτων ὧν ἐσμεν ὑπεῦθονοι . Βούλεσθε μαθεῖν ὅσον κατόρθωμα τὸ τῶν οἰκείων μνημόσθαι ἁμαρτημάτων ; ἐπὶ τῆς τῶν χρημάτων δαπάνης εὐθέως ἀναστάντες ἀπὸ τῆς κλίνης , πρὶν εἰς ἀγορὰν ἐμβαλεῖν , ἡ μεταχειρίζεσθαι τι τῶν ἰδιωτικῶν ἡ δημοσίων πραγμάτων , τὸν οἰκείην καλέσαντες ἀπαιτούμεν τὸν λόγον τῶν δαπανηθέντων , ἵνα ἴδωμεν , τί μὲν κακῶς , τί δὲ εἰς δέον ἀνελήλυθεν , πῶςον δὲ ὑπολείπεται · κἄν ἴδωμεν ὀλίγον τὸ ὑπολειπόμενον , παντὶ τρόπῳ προσθύν ἀφορμὰς ἐπικοινοῦν , ἵνα μὴ λάθωμεν [ 610 ] διαφθαρέντες λιμῷ . Τοῦτο τοίνυν καὶ ἐπὶ τῶν πράξεων τῶν ἡμετέρων ποιῶμεν , τὸ συνειδὸς τὸ ἡμέτερον κολάζαντες , ποιήσωμεν αὐτῷ λόγον τῶν ῥημάτων , τῶν πραγμάτων , τῶν ἐνθυμήσεων , ἐξετάσωμεν τί μὲν εἰς δέον ἐνέλυται , τί δὲ ἐπὶ βλάβῃ τῇ ἡμετέρᾳ · ποῖος λόγος ἐξπανθῆ κακῶς , εἰς λοιδορίας , εἰς αἰσχρολογίας , εἰς ὑβρεῖς · ποῖον ἐνθύμημα τὸν ὀφθαλμὸν εἰς ἀκολασίαν ἐκίνησε · τίς λόγος ἐπὶ βλάβῃ τῇ ἡμετέρᾳ εἰς ἔργον ἐξηνέχθη , ἡ διὰ χειρῶν , ἡ διὰ γλώττης , ἡ διὰ τῶν ὀμμάτων αὐτῶν · καὶ σπουδάσωμεν τῆς μὲν ἀκαίρου δαπάνης ἀποστηναι , ἀντὶ δὲ τῶν ἀπαξ ἀναλωθέντων κακῶς , ἑτέραν ἀποδιδόντες πρὸς οἰκον , ἀντὶ τῶν ῥημάτων τῶν εἰκῇ προσφενοθέντων εὐχάς . ἀντὶ τῶν ὀφείων τῶν ἀκολάστως γενομένων ἐλεημοσύνας , νηστείας . Εἰ γὰρ μελλοῦμεν δαπανῆν μὲν ἀκαίρως , μηδὲν δὲ ἀποτίσασθαι μηδὲ θησαυριζεῖν ἑαυτοῖς ἀγαθόν , εἰς ἰσχάτην κατανεχθέντες πινίαν , λήσομεν πρὸς τὴν ἀθάνατον τοῦ πυρὸς ἑαυτοὺς παραπέμποντες κολασιν . Πόσον τοίνυν βέλτιον , πρόκαιρον κατανύξαι καὶ ὀδυρμὲν ἀδανάτων ἀλλέξισθαι καλῶν καὶ τῆσιν τῆς οὐκ ἔχουσης , ἡ τὴν βραχὺν τοῦτον καὶ πρόσκαιρον βίον γελᾶσθαι , ἀπελθεῖν ἔχει κολασθησομένους ἀδανάτως ; Εἰ γὰο Παῦλος , ὁ τοσούτος καὶ τηλικούτος , ὁ καθάπερ ὑπὸ -
Lemmas: οὗτος χείρ φέρω ὑποτάσσω · καί ὅταν τίς δεῖ χρηστός γίγνομαι Ἄνδων , ὁ βασιλεύς πρός ὁ ἱερεύς , οὐ ὁ ἱερεύς πρός ὁ βασιλεύς καταφεύγω εἴωθα . Ζεύς οὗτος οὐ ἀργός ἐκ ὁ οὐρανός κατάγω ὁ θεός ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις διδάσκαλος ποιέω , ἵνα μή διά ὁ ὁ φύσις ὑπερέχω καί ὁ ἀνθρώπινος ἀσθένεια ὁ ἄγνοια ἀρείων ποιέω ὁ κατά ἐγώ ἐπιτιμία · ἀλλά ἄνθρωπος θνητός δίδωμι διδάσκαλος καί ἱερεύς , ἄνθρωπος ἀσθένεια περίειμι , ἵνα αὐτός οὗτος ὁ αὐτός ὑποδύω εἰμί καί ὁ λέγω καί ὁ ἀκούω , χαλινός γίγνομαι ὁ ὁ λέγω γλῶσσα μή συγχωρέω πέρα ὁ μέτρον ποιέω ὁ κατηγορία . τίς δέ ἐνέλκω οὗτος εἶπον ; ἵνα γάρ λέγω . ὅτι σός καθαρός εἰμί ἁμάρτημα , ἀπὸλαγμένος ὁ ὀδύνη ὁ κατά ὁ ἐπιτιμάω , μετά πολύς ὁ ἐξουσία ἐπιφέρω ἐγώ βαρύς ὁ τομή . ἐγώ γάρ πρότερος αἰσθάνομαι ὁ ὀδύνη , ἐπεί καί αὐτός ὑπὸθυνός εἰμί ὁ ἁμάρτημα · πάνετες γάρ εἰμί ἐν ἐπιτιμία , καί οὐδείς καυχάομαι ἀρτή ἔχω ὁ Καρδία . ὅστις οὖν ἐν ἀλλότριος φιλοσοφέω κακός , οὐδέ ἐκ ἀπανθωπίας τις , ἀλλά ἀπό κτθεμονίας πολύς ὁ ἔλεγχος ποιέω . ἐπί μέν γάρ ὁ ὁ σῶμα ἰατρεύω , ὁ μέν ἐπάγω ὁ πλήσσω οὐδείς λαμβάνω ὁ πληγή αἴσθησις , ὁ δέ τέμνω · οὕτως εἰμί ὁ διασπομιμένος ὁ ἀληθής μίνω · ἐπί δέ ὁ Ψυχή θεραπεύω οὐ οὕτως · εἰμί μῆτις γε σχαλλομης ἀπό ἑαυτοῦ ὁ ὁ λοιπός δοκιμάζω · ἀλλά αὐτός πρότερος ιδυναω ὁ λέγω , ἡγὶχα εἄν ἕτερος ἐπιτιμάω . οὐδέ γάρ οὕτως ἐλέγχω παρά ἕτερος ἀλγέω , ὡς ἐλέγχω ἕτερος ὑπό ἁμάρτημα ὅς εἰμί υπευθονοος . βούλομαι μανθάνω ὅσος κατόρθωμα ὁ ὁ οἰκέω μιμνῄσκω ἁμάρτημα ; ἐπί ὁ ὁ χρῆμα δαπάνη εὐθύς ἀνίστημι ἀπό ὁ κλίνη , πρίν εἰς ἀγορά ἐμβάλλω , ὁ μεταχειρίζω τίς ὁ ἰδιωτικός ὁ δημόσιος πρᾶγμα , ὁ οἰκεῖος καλέω ἀπαιτέω ὁ λόγος ὁ δαπανάω , ἵνα ὁράω , τίς μέν κακῶς , τίς δέ εἰς δήω ἀνέρχομαι , πῶς δέ ὑπολείπω · ἄν ὁράω ὀλίγος ὁ ὑπολείπω , πᾶς τρόπος προστίθημι ἀφορμή ἐπικοινόω , ἵνα μή λανθάνω [ 610 ] διαφθείρω λιμός . οὗτος τοίνυν καί ἐπί ὁ πρᾶξις ὁ ἡμέτερος ποιέω , ὁ σύνοιδα ὁ ἡμέτερος κολάζω , ποιέω αὐτός λόγος ὁ ῥῆμα , ὁ πρᾶγμα , ὁ ἐνθύμησις , ἐξετάζω τίς μέν εἰς δήω ἐλύω , τίς δέ ἐπί βλάβη ὁ ἡμέτερος · ποῖος λόγος ἐξπανθῆ κακῶς , εἰς λοιδορία , εἰς αἰσχρολογία , εἰς ὕβρις · ποῖος ἐνθύμημα ὁ ὀφθαλμός εἰς ἀκολασία κινέω · τίς λόγος ἐπί βλάβη ὁ ἡμέτερος εἰς ἔργον ἐκφέρω , ὁ διά χείρ , ὁ διά γλῶσσα , ὁ διά ὁ ὄμμα αὐτός · καί σπουδάζω ὁ μέν ἄκαιρος δαπάνη ἀφίστημι , ἀντί δέ ὁ ἅπαξ ἀναλίσκω κακῶς , ἕτερος ἀποδίδωμι πρός οἶκος , ἀντί ὁ ῥῆμα ὁ εἰκῇ προσφέρω εὐχή . ἀντί ὁ ὄφειος ὁ ἀκόλαστος γίγνομαι ἐλεημοσύνη , νηστεία . εἰμί γάρ μέλλω δαπάνη μέν ἄκαιρος , μηδείς δέ ἀποτίνω μηδέ θησαυρίζω ἑαυτοῦ ἀγαθός , εἰς ἰσχάτη καταφέρω πίνιος , λανθάνω πρός ὁ ἀθάνατος ὁ πυρός ἑαυτοῦ παραπέμπω κόλασις . πόσος τοίνυν ἀγαθός , πρόκαιρος κατανύσσω καί οδυρμός ἀδανάτων ἀλέξω καλός καί τῆσιν ὁ οὐ ἔχω , ὁ ὁ βραχύς οὗτος καί πρόσκαιρος βίος γελάω , ἀπέρχομαι ἔχω κολάζω ἄδανος ; εἰμί γάο Παῦλος , ὁ τοσούτος καί τηλικόσδε , ὁ καθάπερ ὑπό -