joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0769.5
τῶν δὲ τὰ ἡμέτερα , πίνθους καὶ διὰ κρυσθῆναι καὶ ὀδυρμῶν καὶ ὀλοφυρμοῦ μεγάλου καὶ κοπτιῶν . Τῆς ἐλπίδος ἡμῶν ἐξέπεσμεν , ἐκπεσόνθωμεν ἀπὸ τοῦ ὕψους ἡμῶν , ἀνάξιοι τῆς τιμῆς ἐφ’ ἣν ἡμῶν τοῦ Θεοῦ , ἀγνώμονες καὶ μετὰ τὰς εὐεργεσίας γεγόναιμεν καὶ ἀχάριστοι · ἐγύμνωσεν ἡμᾶς πάντων τοῦ διδύλου τῶν ἀγαθῶν . Οἱ καταξιωθέντες εἶναι υἱοὶ καὶ ἀδελφοὶ καὶ συγκληρονόμοι , τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ οὐδὲν διενήνοχόμεν τῶν ὑβριζόντων αὐτόν . Τίς ἡμῖν ἐστὶν παραμυθία λοιπὸν ; Αὐτὸς ἡμῖς ἐκάλεσε πρὸς τὸν οὐρανόν · ἡμεῖς δὲ ἑαυτοὺς πρὸς τὴν γῆν ἡμῶν ὤθησμεν . Ἄρα καὶ ψεῦδος καὶ κλοπὴ καὶ μοιχεία κέχυνται ἐπὶ τῆς γῆς · οἱ μὲν αἰσθόμενοι ἐφ’ αἰσθόμενοι μεγυνούσιν , οἱ δὲ πράγματα πράττουσι αἱμάτων χειρόνα · πολλοὶ τῶν ἀδικουμένων , πολλοὶ τῶν πλεονεκτουμένων μηρῶν ἐχονται θανάτου · ἢ ταῦτα παθεῖν · καὶ , εἰ μὴ τὸν τοῦ Θεοῦ φόβον ἐδείχθησαν , καὶ διενεγρίσθαι ἂν ἑαυτοὺς , οὕτω φρονῶντες καθ’ ἑαυτῶν . Ταῦτα οὖν οὐχ αἰσθόμενοι γινώ ; Οἴμοι γνῶν , ὅτι ἐπάλαιψεν ἐκλῆς ἀπὸ τῆς γῆς , καὶ ὁ παρορθοῦν ἐν ἀνθρώποις οὐχ ὑπάρχει . Νῦν καὶ ἡμεῖς βοηθῶμεν ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν πρώτοι . Ἄλλὰ μοι τοῦ θρήνου συλλάβεσθι . Τίνα τις καὶ οἰωνίζεται καὶ γελᾷ . Διὰ γὰρ τοῦτο ἐπικαλεῖν χρὴ τὸν θρήνον , ὅτι οὕτω μαινόμεθα καὶ παραπαίσομεν , ὅτι οὐδὲ εἰ μαινόμεθα ἐσμεν , ἀλλ’ ἐφ’ οἷς ἐχρὴν στένειν γελῶμεν . Ἀποκαλύπτεται , ἀνθρώπε , ὀργὴ ἀπ’ οὐρανοῦ ἐπὶ πᾶσαν ἀσέβειαν καὶ ἀδικίαν ἀνθρώπων . Ὁ Θεὸς ἐγερσάμενος ἔχει . Πρὸ θανάτου αὐτοῦ προπερεύσεσθαι , καὶ κύκλῳ αὐτοῦ κατιμεῖν σφοδρά · πῶρ ἐναντίον αὐτοῦ καυθήσεσθαι , καὶ γλῶσσι κύκλῳ τοῦ ἐχθροῦ αὐτοῦ . Ἡμέρα Κυρίου ὡς πύρνος καύματος . Καὶ οὐδὲ ταῦτα εἰς νοῦν βάλλεται , ἀλλ’ οἷον μᾶλλον καταπεριγίνεται τὰ φρικιῶτα ταῦτα δόγματα καὶ φοβερά , καὶ πεπλάτται , καὶ ὁ ἀκούων οὐδεὶς , οἱ δὲ γελῶντες καὶ γλενάζοντες πάντες . Τίς ἐστι πρὸς ἡμῖν ; πῶν σωτηρίαν εὕρομεν ; Ἀποκάλυψις , παραπλησίως , γεγόναιμεν τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν κατάγγελος , καὶ γλενασμὸς τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν δαιμόνων . Μέγα φρονεῖ νῦν ὁ διάβολος , γαυροῦται καὶ χαίρει · ἐν ἀσυχνίᾳ οἱ πιστευόντες ἡμᾶς ἄγγελοι πάντες καὶ κατηρεξία · οὐδεὶς δεπιστρέφει , εἰκῇ πάντα ἡμῖν ἀνάλωται , καὶ ἡμεῖς ὡμὶν δοκοῦμεν ληρῆν ; Εὐχαίρων καὶ νῦν καλέσαι τὸν οὐρανόν , ὅτι οὐδεὶς ὁ ἀκούων , διαμαρτύρασθαι τὰ στοιχεῖα · [ 732 ] Ἄκουε , ἰράσθαι , καὶ μὴ σιωπᾷ , ὅτι Κύριος ἐλάλησεν · τὰς χεῖρας , ὁρᾶτε οἱ μηδὲν καταβαπτισθέντες ἐς ὑπὸ τῆς μέθης ἀπολωλότιν , οἱ ὑγιαίνοντες τοῖς ἄμυνοις , οἱ μέθοντες τοῖς μαινόμενοις καὶ τοῖς περιφρομένοις . Μηδεὶς τοίνυν χάρην τῇ σωτηρίᾳ τοῦ φίλου προτιμᾶτω · καὶ ἡ ὑβρις καὶ ἡ ἐπιτιμία εἰς ἐν δράσει μόνον , αὐτοῦ τὴν ὑφέλειαν . Ὅταν πυρατὸς καταλάβῃ , καὶ δοῦλοι κρατοῦσι δεσποτῶν . Ὅταν γὰρ ἐκεῖνος μὲν ἐπικαλεῖται , τὴν ψυχὴν συγχέων , ἀνδραπόδων δὲ ἐχθρὸς παρεστήκει , οὐδὲν εἶχεν , οὐδὲ ἐπιγινώσκει τὸν νόμον τὸν δεσποτικὸν ἐν τῇ βλάφῃ τοῦ δεσπότου . Συστρέψωμεν ἑαυτούς , παρακαλῶ .
Lemmas: ὁ δέ ὁ ἡμέτερος , πίνθους καί διά κρύπτω καί ὀδυρμός καί ὀλοφυρμός μέγας καί κοπτιῶν . ὁ ἐλπίς ἐγώ ἐκπίπτω , ἐκπίπτω ἀπό ὁ ὕψος ἐγώ , ἀνάξιος ὁ τιμή ἐπί ὅς ἐγώ ὁ Θεός , ἀγνώμων καί μετά ὁ εὐεργεσία γίγνομαι καί ἀχάριστος · γυμνόω ἐγώ πᾶς ὁ δίδυλος ὁ ἀγαθός . ὁ καταξιόω εἰμί υἱός καί ἀδελφός καί συγκληρονόμος , ὁ ἐχθρός αὐτός οὐδείς διαφέρω ὁ ὑβρίζω αὐτός . Τῖς ἐγώ εἰμί παραμυθία λοιπός ; αὐτός ἡμεῖς καλέω πρός ὁ οὐρανός · ἐγώ δέ ἑαυτοῦ πρός ὁ γῆ ἐγώ ὠθέω . ἄρας καί ψεῦδος καί κλοπή καί μοιχεία χέω ἐπί ὁ γῆ · ὁ μέν αἰσθάνομαι ἐπί αἰσθάνομαι μεγυνους , ὁ δέ πρᾶγμα πράσσω αἷμα χείρων · πολύς ὁ ἀδικέω , πολύς ὁ πλεονεκτέω μηρός ἔχω θάνατος · ἢ οὗτος πάσχω · καί , εἰμί μή ὁ ὁ Θεός φόβος δείκνυμι , καί διαφέρω εἄν ἑαυτοῦ , οὗτος φρονέω κατά ἑαυτοῦ . οὗτος οὖν οὐ αἰσθάνομαι γινώ ; οἴμοι γιγνώσκω , ὅτι επαλαιψε ἐκλῆς ἀπό ὁ γῆ , καί ὁ παρορθόω ἐν ἄνθρωπος οὐ ὑπάρχω . νῦν καί ἐγώ βοηθέω ὑπέρ ἐγώ αὐτός πρῶτος . ἀλλά ἐγώ ὁ θρῆνος συλλαμβάνω . τίς τις καί οἰωνίζομαι καί γελάω . Ζεύς γάρ οὗτος ἐπικαλέω χρή ὁ θρῆνος , ὅτι οὗτος μαίνομαι καί παραπαίω , ὅτι οὐδέ εἰμί μαίνομαι εἰμί , ἀλλά ἐπί ὅς χρή στένω γελάω . ἀποκαλύπτω , ἄνθρωπος , ὀργή ἀπό οὐρανός ἐπί πᾶς ἀσέβεια καί ἀδικία ἄνθρωπος . ὁ θεός ἐγείρω ἔχω . πρό θάνατος αὐτός προπερεύσεσθαι , καί κύκλος αὐτός καθίημι σφοδρός · πίμπρημι ἐναντίος αὐτός καίω , καί γλωσσίς κύκλος ὁ ἐχθρός αὐτός . Ἡμέρα κύριος ὡς πύρνος καῦμα . καί οὐδέ οὗτος εἰς νόος βάλλω , ἀλλά οἷος μᾶλλον καταπεριγιγνομαι ὁ φρικιάω οὗτος δόγμα καί φοβερός , καί πλάσσω , καί ὁ ἀκούω οὐδείς , ὁ δέ γελάω καί γλενάζοντες πᾶς . Τῖς εἰμί πρός ἐγώ ; ποῦ σωτηρία εὑρίσκω ; ἀποκάλυψις , παραπλήσιος , γίγνομαι ὁ ἐχθρός ἐγώ κατάγγελος , καί γλενασμὸς ὁ Ἕλλην καί ὁ δαίμων . Μέγης φρονέω νῦν ὁ διάβολος , γαυρόω καί χαίρω · ἐν ἀσυχνίᾳ ὁ πιστεύω ἐγώ ἄγγελος πᾶς καί κατηρεξία · οὐδείς δεπιστρεφω , εἰκῇ πᾶς ἐγώ ἀναλίσκω , καί ἐγώ ὅς δοκέω ληρός ; Εὐχάριος καί νῦν καλέω ὁ οὐρανός , ὅτι οὐδείς ὁ ἀκούω , διαμαρτύρομαι ὁ στοιχεῖον · [ 732 ] Ἄκουος , ῥαίνω , καί μή σιωπάω , ὅτι Κύριος λαλέω · ὁ χείρ , ὁράω ὁ μηδείς καταβαπτίζω εἰς ὑπό ὁ μέθη ἀπόλλυμι , ὁ ὑγιαίνω ὁ ἀμύνω , ὁ μεθίημι ὁ μαίνομαι καί ὁ περιφρομενω . μηδείς τοίνυν χαίρω ὁ σωτηρία ὁ φίλος προτιμάω · καί ὁ ὕβρις καί ὁ ἐπιτιμία εἰς ἐν δράω μόνος , αὐτός ὁ ὑφαιρέω . ὅταν σπύραθος καταλαμβάνω , καί δοῦλος κρατέω δεσπότης . ὅταν γάρ ἐκεῖνος μέν ἐπικαλέω , ὁ ψυχή συγχέω , ἀνδράποδον δέ ἐχθρός παρίστημι , οὐδείς ἔχω , οὐδέ ἐπιγιγνώσκω ὁ νόμος ὁ δεσποτικός ἐν ὁ βλάπτω ὁ δεσπότης . συστρεφω ἑαυτοῦ , παρακαλέω .