joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0515.2
τὸ τοῦ ἑτέρου ἑκαστος · εἰδὼς ὅτι τὸ ἑαυτοῦ ἐν τῷ τοῦ πλησίου κεῖται συμφέροντι . Καθάπερ γὰρ οἱ ἀδελφούσες καὶ πλεονεκτοῦντες , ἀπελθόντες ἐκεί , καὶ τοὺς ταῦτα παθόντας ἰδόντες ( ἰδόνται γὰρ πάντων , καὶ δήλον ἐκ τοῦ πλουσίου καὶ τοῦ Λαζάρου τοῦτο ) , οὐδὲ ἀνδραῖ τὸ στόμα δυνησονται , οὐδὲ εἰπεῖν τι καὶ ἀπολογησάσθαι , ἀλλ’ αἰσχύνης πολλῆς ἐμπλησθέντες καὶ καταγνώσεως , ἀπὸ τῆς ὀφείλες τῆς ἐκείνοις ἐπὶ τὴν κόλασιν ἀπελεύσονται · οὕτω καὶ οἱ διδάσκοντες καὶ νουθετοῦντες , ἰδόντες τοὺς ὑπ’ αὐτῶν διασωθέντας συνηγοροῦντας αὐτοῖς ἐκεί , πολλῆς ἐμπλησθήσονται τῆς παρρησίας . Καὶ μὴ μοι λέγετε τις · Τί γὰρ ἔχω κοινὸν πρὸς ἐκεῖνον ; ἀλλοτρίως ἄρα καὶ ἀγνωστος . Ἐκὼς ἂν ἡ πίστις , καὶ τῶν αὐτῶν σοι μετέχη μυστηρίων , καὶ εἰς τὴν αὐτὴν ἐκκλησίαν ἀπαντῇ , καὶ ἀδελφῶν καὶ συγγενῶν ἀπάντων ἐστὶν οἰκειώτερος . Ὦσπερ γὰρ οὐχ οἱ κλῆπτοντες μόνον , ἀλλὰ καὶ οἱ κύριοι μὲν ὄντες κολυσοῦ , μὴ ποιούσας δὲ , τὴν αὐτὴν ἐκείνοις διδοῦσι δίκην · οὕτως οὐχ οἱ ἀσεβοῦντες μόνον , ἀλλὰ καὶ οἱ δυνάμενοι μὲν ἀπαγαγεῖν τῆς ἀσεβείας , μὴ βουλόμενοι δὲ , τὴν αὐτὴν [ 472 ] ἐκείνοις ὑποστήσονται τιμωρίαν . Ἐκαστὸς ὁμῶν ἕνα τῶν ἀδελφῶν ἀνασωσάτω , περιεργασάσθω , πολυπεριγασάσθω , ἵνα εἰ τὴν ἐκείνου σὺνάζειν μετὰ πολλῆς παρρησίας ἀπαντήσωμεν , δῶρα τῷ Θεῷ κομίζοντες , δῶρα πάντως τιμιώτερα , τὰς ψυχὰς τῶν πεπλανημένων ἐπαναγαγόντες · κἂν ὑβρισθῶσι δέη , κἂν πληγὰς λαβεῖν , κἂν ὁποῖον ἕτερον ὑπομείναι , πάντα ποιήσωμεν , ὥστε αὐτοὺς ἀνακεῖν · ἁσάσθαι . Καὶ γὰρ καὶ οἱ νοσοῦντες πολλάκις λακτιζοῦσι καὶ ὑβρίζουσι · ἀλλ’ ὅμως ἀνεχόμεθα , καὶ ταῖς ὀδρασίς οὐ δακνοῦμεθα , ἀλλ’ ἐν μόνον ἐπιθυμοῦμεν , τοῦ ταῦτα ἀσχημονοῦντος τὴν ὑγίειαν ἰδεῖν . Πῶς οὖν οὐκ ἀτοπον , τοὺς μὲν τῶν σωμάτων προνοοῦντας τοσαύτην ποιέσθαι τὴν ἐπιμέλειαν , ψυχῶν δὲ τοσούτων ἀπολλυμένων ἄβουμον , καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι πάσχεν δι’ αὐτῶν μελῶν ἡμῶν σηποῦμενον ; Τί ποιεῖς , ἄνθρωπε ; ὁρᾷς τὸν ἀδελφόν , εἴπε μοι , κατὰ χρυσίου φερόμενον , ἡμιλημένον ἔχοντα βίον , οὐ συνορῶντα τὸ δέον , καὶ οὐκ ὁρέγοντα χεῖρα , οὐκ ἐγκαλεῖς καὶ ἐλέγχεις ; ἀλλὰ δὴ μὴ προσερχοῦσαι αὐτῷ καὶ φανῆναι ἐπαχθὴς προτιμῶς τῆς ἐκείνου σωτηρίας ; καὶ ποίαν ἔξεις συγγνώμην παρὰ τῷ Θεῷ , καὶ τίνα ἀπολογίαν ; Οὐκ ἠκούσας τί τοῖς Ἰουδαίοις ἐκλέυσαν ὁ Θεός ; τὰ ὑποζύγια τῶν ἐχθρῶν μὴ περιορᾶν πλανώμενα , μηδὲ παρτρέχειν πεπτωκότα . Εἰτα Ἰουδαῖοι μὲν τὰ ἄλογα καλεῖσιν , μὴ περιορᾶν τὴν ἐχθρῶν , ἡμεῖς δὲ τὰς ψυχὰς τῶν ἀδελφῶν καθ’ ἑκάστην ὑποσκελιζομένας περιορῶμεθα ; καὶ πῶς οὐκ ἁσχῆς τοῦτο ἀμώτῳς καὶ θηριωδίας , μηδὲ τοσαύτην ἀπονέμεις ἀνθρώποις πρόνοιαν , ὅσην τοῖς ἀλόγοις ἐκεῖνοι ; Τοῦτο πάντα ἀνέστρεψε , τοῦτο τὸν βίον ἡμῶν συνἔχεεν , ὅτι οὐτε ἐλεγχόμενοι φέρομεν γενναίως , οὔτε ἕτέρους ἐλέγχειν βουλόμεθα . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ ἐπαχθεῖς ἐσμεν ἐλέγχοντες , ἐπειδὴ ἐκδηλούμεθα ἐλεγχόμενοι . Εἰ γὰρ ἴδει ὁ ἀδελφὸς ὅτι ἐλέγξας σε ἐπηνεῖτο παρὰ σοῦ , καὶ αὐτὸς ἐλεγχόμενος τὴν αὐτὴν ἀμοιβὴν ἀπεδύκαν ἂν . Βούλει διορθῶσαι τὸν ἀδελφόν ; δάκρυσον , εὐξαι τῷ Θεῷ , κατ’ ἰδίαν λαβὼν παραίνεσον , συμβούλευσον , παρακάλεσον , δεῖξον ἀγάπην παρ’ ὅν ἡμαρτηκέναι , πείσον αὐτὸν δεῖ σφρόμενος καὶ φρονεῖζων , οὐκ ἐκπομπέψαι βουλόμενος , περὶ τῆς ἀμαρτίας
Lemmas: ὁ ὁ ἕτερος ἕκαστος · εἰδοί ὅτι ὁ ἑαυτοῦ ἐν ὁ ὁ πλησίος κεῖμαι συμφέρω . καθά γάρ ὁ ἀδελφούσες καί πλεονεκτέω , ἀπέρχομαι ἐκεῖ , καί ὁ οὗτος πάθος ὁράω ( ὁράω γάρ πᾶς , καί δῆλος ἐκ ὁ πλούσιος καί ὁ Λάζαρος οὗτος ) , οὐδέ ἄνδρας ὁ στόμα δύναμαι , οὐδέ εἶπον τίς καί ἀπολογέομαι , ἀλλά αἰσχύνη πολύς ἐμπίπλημι καί κατάγνωσις , ἀπό ὁ ὀφέλλω ὁ ἐκεῖνος ἐπί ὁ κόλασις ἀπέρχομαι · οὗτος καί ὁ διδάσκω καί νουθετέω , ὁράω ὁ ὑπό αὐτός διασῴζω συνηγορέω αὐτός ἐκεῖ , πολύς ἐμπίμπλημι ὁ παρρησία . καί μή ἐγώ λέγω τις · τις γάρ ἔχω κοινός πρός ἐκεῖνος ; ἀλλότριος ἄρα καί ἄγνωστος . πως εἄν ὁ πίστις , καί ὁ αὐτός σύ μετέχω μυστήριον , καί εἰς ὁ αὐτός ἐκκλησία ἀπαντή , καί ἀδελφός καί συγγενής ἀπαντάω εἰμί οἰκεῖος . ὥσπερ γάρ οὐ ὁ κλῆπτοντες μόνος , ἀλλά καί ὁ κύριος μέν εἰμί κολυνω , μή ποιέω δέ , ὁ αὐτός ἐκεῖνος δίδωμι δίκη · οὕτως οὐ ὁ ἀσεβέω μόνος , ἀλλά καί ὁ δύναμαι μέν ἀπάγω ὁ ἀσέβεια , μή βούλομαι δέ , ὁ αὐτός [ 472 ] ἐκεῖνος ὑφίστημι τιμωρία . ἕκαστος ὁμός εἷς ὁ ἀδελφός ἀνασῴζω , περιεργάζομαι , πολυπεριγασάσθω , ἵνα εἰμί ὁ ἐκεῖνος συνάζω μετά πολύς παρρησία ἀπαντάω , Δῶρα ὁ Θεός κομίζω , Δῶρα πάντως τίμιος , ὁ ψυχή ὁ πλανάω ἐπανάγω · κἀν ὑβρίζω δήω , κἀν πληγάς λαμβάνω , κἀν ὁποῖος ἕτερος ὑπομένω , πᾶς ποιέω , ὥστε αὐτός ἀνίημι · ἀσάω . καί γάρ καί ὁ νοσέω πολλάκις λακτίζω καί ὑβρίζω · ἀλλά ὅμως ἀνέχω , καί ὁ ὀδρασίς οὖον δάκνω , ἀλλά ἐν μόνος ἐπιθυμέω , ὁ οὗτος ἀσχημονέω ὁ ὑγίεια ὁράω . Πῶς οὖν οὐ ἄτοπος , ὁ μέν ὁ σῶμα προνοέω τοσοῦτος ποιέω ὁ ἐπιμέλεια , Ψυχή δέ τοσοῦτος ἀπόλλυμι ἄβουμον , καί μηδείς ἡγέομαι πάσχω διά αὐτός μέλος ἐγώ σηπόω ; τις ποιέω , ἄνθρωπος ; ὁράω ὁ ἀδελφός , εἶπον ἐγώ , κατά χρυσίον φέρω , ἡμιλημένον ἔχω βίος , οὖον συνοράω ὁ δήω , καί οὐ ὁράω χείρ , οὐ ἐγκαλέω καί ἐλέγχω ; ἀλλά δή μή προσέρχομαι αὐτός καί φαίνω ἐπαχθής προτιμάω ὁ ἐκεῖνος σωτηρία ; καί ποῖος ξέω συγγνώμη παρά ὁ Θεός , καί τίς ἀπολογία ; οὐ ἥκω τίς ὁ Ἰουδαῖος κλέω ὁ Θεός ; ὁ ὑποζύγιον ὁ ἐχθρός μή περιοράω πλανάω , μηδέ παρατρέχω πίπτω . εἶτα Ἰουδαῖος μέν ὁ ἄλογος καλέω , μή περιοράω ὁ ἐχθρός , ἐγώ δέ ὁ ψυχή ὁ ἀδελφός κατά ἕκαστος ὑποσκελίζω περιοράω ; καί πῶς οὐ άσχω οὗτος ἀμώτῳς καί θηριωδία , μηδέ τοσοῦτος ἀπονέμω ἄνθρωπος πρόνοια , ὅσος ὁ ἄλογος ἐκεῖνος ; οὗτος πᾶς ἀναστρέφω , οὗτος ὁ βίος ἐγώ συγχέω , ὅτι οὐ ἐλέγχω φέρω γενναῖος , οὔτε ἕτερος ἐλέγχω βούλομαι . Ζεύς γάρ οὗτος καί ἐπαχθής εἰμί ἐλέγχω , ἐπεί ἐκδηλόω ἐλέγχω . εἰμί γάρ ἶδος ὁ ἀδελφός ὅτι ἐλέγχω σύ ἐπαινέω παρά σύ , καί αὐτός ἐλέγχω ὁ αὐτός ἀμοιβή ἀποδύω εἄν . βούλομαι διορθόω ὁ ἀδελφός ; δάκρυ , εὔχομαι ὁ Θεός , κατά ἴδιος λαμβάνω παραινέω , συμβουλεύω , παρακαλέω , δείκνυμι ἀγάπη παρά ὅς ἁμαρτάνω , πείθω αὐτός δεῖ σφρόμενος καί φρονειζω , οὐ ἐκπομπεύω βούλομαι , περί ὁ ἁμαρτία