joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0591.1
γελάτης , μηδὲ καταφρονήσης μόνον , ἀλλὰ χαῖρε καὶ σκίρτα κατὰ τὸν τοῦ Κυρίου λόγον · Ὅταν γὰρ , φησίν , ἐνεπισωπὴν ὑμᾶς καὶ ἐκδιώξω τὸ ὄνομα ὑμῶν , ὡς πονηρὸν , ἔσχατε τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου γηνούμενοι . χάριτες ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσατε , ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Εἰ δὲ ἀληθῶν εἴρη , οὐ δὲ μετ’ ἐπακκίας ἐνέχης τὰ ῥήματα , καὶ μὴ ἀνθόρμησας μηδὲ λοιδορήσης , ἀλλὰ στενάζης πικρῶς καὶ καταγνώσ τῶν παπαλημελημένων , οὐχ ἐλάττονα τοῦ προτέρου χαρπώσης μισθόν . Πολλάκις γὰρ ἂ οὐκ ἐποίησαν φίλοι ἐπαινοῦντες καὶ χαριζόμενοι , ἐποίησαν ἐχθροὶ κακῶς λέγοντες , κἂν ἀληθεύωσι . Οἱ μὲν γὰρ ὡς εἰκὼς χαριζόμενοι , εἰσε καὶ χαλασεῖντες , πρὸς μεῖζονα ὕχον τὴν νόσον ἀπερρίψαν · οἱ δὲ ὑπὸ τῆς ἡμέρας κινούμενοι , καὶ τὰ ἁμαρτήματα ὀνειδίζοντες , εἰς ἀνάγκην ἐνέβαλον διορθώσεως · καὶ γέγονεν ἡμῖν ἡ ἔχθρα μεγίστη , ὠφελείας ὑπόθεσις . Μὴ τοίνυν λέγωμεν , ὅτι Ὁ δεινὰ με παρώξυνε , καὶ ὁ δεινὰ με προήγαγεν εἰπεῖν ῥήματα αἰσχρά · ἡμεῖς τούτων αἴτιοι πανταχοῦ · ἂν γὰρ θέλωμεν φιλοσοφεῖν , οὐ μόνον ἐχθρὸς , ἀλλ’ οὐδὲ αὐτὸς ὁ διάβολος ἡμᾶς δυνήσεται πρὸς ὀργὴν κινῆσαι . Καὶ τοῦτο ἀπὸ τῆς περὶ τὸν Δαυὶδ ἱστορίας ὅηλον . Αὐτοῦ γὰρ εἰπόντος , Ἰδοὺ τὸ σπεροῦργον τῆς διακλθοῦς ἐν τῇ χειρὶ μου , καὶ τὰ ἄλλα πάντα , ἂ μετὰ τούτων ἀπελογησατο τῷ Σαοὺλ · ἐκείνός φησιν , Ἡ φωνὴ σου αὐτη , τέκνον Δαυὶδ ; Ὥ πόση διὰ τῆς τῶν ἐκείνου ῥημάτων ἐπικκίας τῷ τεθριωμένῳ τοῦτῷ ἀθρόον γέγονεν ἡ μεταβολή ; ὁ γὰρ μηδὶ ἀπὸ φιλοῦ τοῦ ὀνόματος ἀναχθὲν αὐτὸν καλεῖσαι ποτὲ , ἀλλὰ καὶ αὐτὴν αὐτοῦ μισῶν τὴν προστηγορίαν , καὶ εἰς συγγένειαν αὐτὸν ἡγαγε , τέκνον αὐτὸν προσκαπών , καὶ πρὸς αὐτὸν τὸν φθόγγον διεθερμάνετο τῆς φωνῆς . Καὶ καθ’ ἣν πατὴρ χρονίας ἀκούσας φωνῆς παιδὸς ἐπανελθὼν ποθὲν , οὐχὶ πρὸς τὴν ἑαυτὸν μὲν ὄν , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν φωνὴν αὐτὴν διεγείρεται · οὕτω καὶ ὁ Σαοὺλ , ἐπειδὴ τὰ ῥήματα τοῦ Δαυὶδ εἰσελθόντα τὴν ἔχθραν ἐξέβαλεν , ἐπέγνω λοιπὸν τὸν ἄνιον , καὶ πάθος ἀποθέμενος , πάθος ἐδέξατο · ἐκβαλὼν γὰρ θυμὸν , εὐθυμίαν ἐδέξατο καὶ συμπάθσιαν . Τί τοῦ Δαυὶδ μακαριώτερον τε καὶ ὑψηλότερον ; ὅτι τὸν ἀνδροφόνον πατέρα ἐποίησε , καὶ τὸν λύκον πρόβατον , καὶ τὴν κάμινον τῆς ὀργῆς ὕδρεον [ 530 ] πολλῆς ἐνέπλησε , καὶ τὰ κῦματά εἰς γαλήνην μετέθηκε , καὶ τὴν φλεγροὴν τοῦ θυμοῦ κατέσβεσεν ἅπασαν . Μὴ τοῦτο τοίνυν μόνον σκοπῶμεν , ἀγαπητοί , ὅπως μηδὲν πάθωμεν παρὰ τῶν ἐχθρῶν κακόν , ἀλλ’ ὅπως μηδὲν αὐτοὺς ἡμεῖς ἐργασώμεθα δεινόν · καὶ οὐδὲν πεισόμεθα κακόν , κἂν μυρία πάσχῃμεν δεινὰ · ὡσπερ οὐν οὐδὲ ὁ Δαυὶδ φυγαδεύμενος , ἐλανθόμενος , μέχρι τῆς ψυχῆς αὐτῆς ἐπιβουλευόμενος , Ἐπαθὲ τι δεινόν , ἀλλὰ τοῦ πολεμίου λαμπρότερον ἦν καὶ σεμνότερος , καὶ ποδενιότερος · ἐπασιν , οὐχ ἀνθρώποις μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτῷ τῷ Θεῷ . Τί γὰρ τδιχθὴ ὁ ἄγιος ἐκείνος τῆς , τοσαῦτα παθὼν παρὰ τοῦ Σαοὺλ ; οὐχὶ μέχρι τῆς σήμερον ἡμέρας ζῶσι ; καὶ λαμπρὸς μὲν ἐν τῇ , λαμπρὸς δὲ ἐν οὐρανῷ ; οὐχὶ ἡ ἀπέρρησε αὐτὸν ἀγαθὸς μένει , καὶ ἡ τῶν οὐρανῶν βασιλεία ;
Lemmas: γελάτος , μηδέ καταφρονέω μόνος , ἀλλά χαίρω καί σκιρτάω κατά ὁ ὁ κύριος λόγος · ὅταν γάρ , φημί , ἐνεπισωπὴν σύ καί ἐκδιώκω ὁ ὄνομα σύ , ὡς πονηρός , ἔσχατος ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος γηνουμενοω . χάρις ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα καί σκιρτάω , ὅτι ὁ μισθός σύ πολύς ἐν ὁ οὐρανός . εἰμί δέ ἀληθής εἴρη , οὖον δέ μετά ἐπακκίας ἐνέχω ὁ ῥῆμα , καί μή ἀνθορμέω μηδέ λοιδορέω , ἀλλά στενάζω πικρός καί καταγιγνώσκω ὁ παπαλημελημένων , οὐ μικρός ὁ πρότερος κάρπωση μισθός . πολλάκις γάρ ὅς οὐ ποιέω φίλος ἐπαινέω καί χαρίζομαι , ποιέω ἐχθρός κακῶς λέγω , κἀν ἀληθεύω . ὁ μέν γάρ ὡς ἔοικα χαρίζομαι , ἵζω καί χαλάω , πρός μείζων ὕχον ὁ νόσος ἀπορρίπτω · ὁ δέ ὑπό ὁ ἡμέρα κινέω , καί ὁ ἁμάρτημα ὀνειδίζω , εἰς ἀνάγκη ἐμβάλλω διόρθωσις · καί γίγνομαι ἐγώ ὁ ἔχθρα μέγας , ὠφέλεια ὑπόθεσις . μή τοίνυν λέγω , ὅτι ὁ δεινός ἐγώ παροξύνω , καί ὁ δεινός ἐγώ προάγω εἶπον ῥῆμα αἰσχρός · ἐγώ οὗτος αἴτιος πανταχοῦ · εἄν γάρ ἐθέλω φιλοσοφέω , οὖον μόνος ἐχθρός , ἀλλά οὐδέ αὐτός ὁ διάβολος ἐγώ δύναμαι πρός ὀργή κινέω . καί οὗτος ἀπό ὁ περί ὁ Δαυίδ ἱστορία ὅλος . αὐτός γάρ εἶπον , ἰδέ ὁ σπεροῦργον ὁ διακλθοῦς ἐν ὁ χείρ ἐγώ , καί ὁ ἄλλος πᾶς , ὅς μετά οὗτος ἀπολογέομαι ὁ Σαῦλος · ἐκεῖνος φημί , ὁ φωνή σύ ἀϋτή , τέκνον Δαυίδ ; ὅς πόσος διά ὁ ὁ ἐκεῖνος ῥῆμα ἐπικκίας ὁ τεθριωμένῳ οὗτος ἀθρόος γίγνομαι ὁ μεταβολή ; ὁ γάρ μηδὶ ἀπό φιλέω ὁ ὄνομα ἀνάγω αὐτός καλεῖμαι ποτέ , ἀλλά καί αὐτός αὐτός μισέω ὁ προστηγορίαν , καί εἰς συγγένεια αὐτός ἄγω , τέκνον αὐτός προσκαπος , καί πρός αὐτός ὁ φθόγγος διαθερμαίνω ὁ φωνή . καί κατά ὅς πατήρ χρόνιος ἀκούω φωνή παῖς ἐπανέρχομαι ποθεν , οὐ πρός ὁ ἑαυτοῦ μέν εἰμί , ἀλλά καί πρός ὁ φωνή αὐτός διεγείρω · οὗτος καί ὁ Σαῦλος , ἐπεί ὁ ῥῆμα ὁ Δαυίδ εἰσέρχομαι ὁ ἔχθρα ἐκβάλλω , ἐπιγιγνώσκω λοιπός ὁ ἀνέρχομαι , καί πάθος ἀποτίθημι , πάθος δέχομαι · ἐκβάλλω γάρ θυμός , εὐθυμία δέχομαι καί συμπάθσιαν . τις ὁ Δαυίδ μακάριος τε καί ὑψηλός ; ὅτι ὁ ἀνδροφόνος πατήρ ποιέω , καί ὁ λύκος πρόβατον , καί ὁ κάμινος ὁ ὀργή Ὕδρεος [ 530 ] πολύς ἐμπίμπλημι , καί ὁ κῦμα εἰς γαλήνη μετατίθημι , καί ὁ φλεγροὴν ὁ θυμός κατασβέννυμι ἅπας . μή οὗτος τοίνυν μόνος σκοπέω , ἀγαπητός , ὅπως μηδείς πάσχω παρά ὁ ἐχθρός κακός , ἀλλά ὅπως μηδείς αὐτός ἐγώ ἐργάζομαι δεινός · καί οὐδείς πείθω κακός , κἀν μυρίος πάσχω δεινός · ὡς ὀν οὐδέ ὁ Δαυίδ φυγαδεύω , λανθάνω , μέχρι ὁ Ψυχή αὐτός ἐπιβουλεύω , πάσχω τίς δεινός , ἀλλά ὁ πολέμιος λαμπρός εἰμί καί σεμνός , καί ποδενιοποτερος · πᾶς , οὐ ἄνθρωπος μόνος , ἀλλά καί αὐτός ὁ Θεός . τις γάρ τδιχθὴ ὁ ἅγιος ἐκείνος ὁ , τοσοῦτος πάσχω παρά ὁ Σαῦλος ; οὐ μέχρι ὁ σήμερον ἡμέρα ζῶ ; καί λαμπρός μέν ἐν ὁ , λαμπρός δέ ἐν οὐρανός ; οὐ ὁ ἀπορρέω αὐτός ἀγαθός μένω , καί ὁ ὁ οὐρανός βασίλειος ;