joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0657.2
μὴ μέχρι τῆς τῶν ἀγαθῶν στέρησεως κολάζεσθαι , ἀλλὰ καὶ τῇ τῆς γέεννης παραπέμπεσθαι πυρί . Παιδεύμεθα τοίνυν , ὅτι οἱ μὴ τὰ ἀγαθὰ πράξαντες , τῶν ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀπολαύσοντες καλῶν · οἱ δὲ ἐγκαληθῆναι μὲν οὐδὲν ἔχοντες κακὸν , ἐκλειοῦντες δὲ τι τῶν ἀγαθῶν , μετὰ τῶν τὰ κακὰ ἐργασαμένων εἰς τὴν γέεννην ἀπαχθήσονται πῦρ . Εἰ γὰρ τῶν ἐπὶ τῆς ἀρχόντων ὁ παραβαίνων τοὺς νόμους ἀπαραίτητον ὑφίσταται κολασιν , πολλῷ μᾶλλον ἀφορτήτως ἐκδοθήσεται βασάνους ὁ τοῦ ἐπουρανίου Δεσπότου ἀθετῶν τὰ προστάγματα . Οἶδα ὅτι φορτικῶν ὑμῖν τὸ περὶ γέεννης διαλέγεσθαι καταφαίνεται , καὶ πολλὴν ἔμπονει τὴν ὀδύνην · ἀλλ᾽ ὅσον δάκνει · τὸ συνειδὲς , τοσούτον καὶ ὠφελεῖ τὴν διάνοιαν τῶν δακνομένων . Εἰ μὲν γὰρ ἐκεῖ ταῦτα ἀλάγετο ἡμῖν καθάπερ τῷ ἐπὶ τοῦ Λαζάρου πλουσίῳ , δντω ; ὁρμητὸν ἔδει καὶ θύραυσα καὶ πανθεῖν , ὅτι μετανοίας καιρὸς οὐκέτι ἡμῖν ὑπόλειπτο · ἐπεὶδὴ δὲ ἐνταῦθα ὄντες ταῦτα ἀκούομεν , ὅπου καὶ ἀναγνῆσαι δυνατὸν , καὶ τὰ ἡμαρτημένα ἀπονηφασθαι , καὶ πολλὴν κτήσασθαι τὴν παρησίαν , καὶ ἐκ τῶν ἐτέρους συμβάντων κακῶν φοβηθέντες μεταβαλεῖσθαι , εὐχαριστοῦμεν τῷ φιλανθρώπῳ Θεῷ , τῷ διὰ τῆς ἐτέρων κολάσεως , τὴν ἡμετέραν ἐγείραντι νωθεσίαν , καὶ ἀφυσιζόντι καθαύδοντας ἡμᾶς . Καὶ τίνος ἕνεκεν οἱ μὲν ἐνταῦθα κολάζονται , οἱ δὲ ἐκεῖ , καὶ οὐκ ἐνταῦθα πάντες ; Ὅτι , εἰ τοῦτο ἦν , πάντες ἂν ἀπωλόμεθα · πάντες γὰρ ἔσμεν ἐν ἐπιτιμίᾳ . Ἡλίν , εἰ μηδεὶς ἐνταῦθα ἐκολάζετο , ῥιθυμότεροι ἂν οἱ πλεῖους ἐγένοντο , καὶ πολλοὶ ἂν εἶπον , μὴ εἶναι πρόνοιαν . Εἰ [ 616 ] γὰρ νῦν ὁρῶντες τῶν πονηρῶν πολλοὺς κυλαζομένους , πολλὰ τοιαῦτα βλασφημοῦσιν · εἰ μηδὲν τοιούτων ἦν , τί οὐκ ἂν εἶπον ; ποῦ δὲ οὐκ ἂν ἦλδον μανίας ; Διὰ τοῦτο ὁ Θεὸς τούς μὲν ἐνταῦθα κολάζει , τοὺς δὲ οὐ κολάζει . Κολάζει μὲν γὰρ τινὰς , τὴν κακίαν αὐτῶν ἐκκαθίζων , καὶ κουφοτέραν ἔχει ποιῶν τὴν τιμωρίαν , ἢ καὶ τέλεον ἀπαλλάττειν αὐτούς , καὶ τοὺς ἐν πονηρίᾳ ζῶντας σωφρονεστέρους ποιῶν τῇ τούτων τιμωρίᾳ · τοὺς δὲ οὐ κολάζει πάλιν , ἵνα , ἂν μὲν προσέχωσιν ἑαυτοὺς μετανοήσαντες , καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ μακροθυμίαν σιθεθέντες καὶ τῆς ἐνταῦθα κολάσεως ἀπαλλαγῶσι , καὶ τῆς ἐκεῖ τιμωρίας , ἂν δὲ ἐπιμείνωσι : μηδὲν ἀπὸ τῆς ἀνεξικακίας ὠφελοῦμενοι τοῦ Θεοῦ , μείζονα ὑποστῶσι τιμωρίαν , διὰ τὴν ἄγαν αὐτῶν καταφρόνησιν . Ὅταν γὰρ ἀμαρτάνοντες τιμώμεθα παρὰ τοῦ Θεοῦ , ἀνθ᾽ ὧν τιμωρούμεθα ὠφελοῦμεν , αὐτὸ τοῦτο ἡμᾶς μάλιστα εἰς τὸ πῦρ μείζονα ἐμβαλεῖν δυνήσεται . Εἰ γὰρ μακροθυμίας τις ἀπολαύων μόνον , ἂν εἰς ὅσον αὐτὴ μὴ χρήσται , χαλεπωτέραν ἔχει τὴν τιμωρίαν · ὅταν μετὰ τῆς μακροθυμίας καὶ τιμὰς μεγίστας ἔχῃ . εἴτα ἐπιμείνῃ τῇ πονηρίᾳ , τὶς αὐτὸν ἐξαρήσεται τῆς κολάσεως ; Ὡσπερ δὲ τὸ μὴ δοῦναι δίκην ἐνταῦθα τῶν ἀμαρτημάτων , χαλεπωτέραν ἔχει ποιεῖν τὴν τιμωρίαν · οὕτω τὸ πολλῆς ἀνέσεως · ἀπολαύειν ἀμαρτάνοντας καὶ εὐτορίας , ἐφόδιον τοῖς ἀμαρτάνουσι καὶ ὑπόθεσις κολάσεως μείζονος γίνεται . [ Εἰ δὲ μωρὸν λέγων τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ , τῆς ἰοχάτης κολάσεως ἐστιν ἄξιος · ὁ κακούργον , καὶ βάσκανον , καὶ μυρία ἄλλα τοιαῦτα κατηγορῶν , πόσον ἑαυτῷ τὸ τῆς γέεννης συνάξει πῦρ ; τὸ γὰρ , Μωρὲ , τῶν εὐρημένων πολλῷ κουφότερον εἰς ὑδρας · λόγον ἐστίν . Αὐτὸς ἑαυτὸν παρέεις , τοῦτο ἔδωκεν ὁ Χριστὸς , ἵνα μάθῃς , ὅτι εἰ τὸ
Lemmas: μή μέχρι ὁ ὁ ἀγαθός στέρησις κολάζω , ἀλλά καί ὁ ὁ γέεννα παραπέμπω πῦρ . Παιδεύω τοίνυν , ὅτι ὁ μή ὁ ἀγαθός πράσσω , ὁ ἐν ὁ οὐρανός ἀπολαύω καλός · ὁ δέ ἐγκαλέω μέν οὐδείς ἔχω κακός , ἐκλειόω δέ τίς ὁ ἀγαθός , μετά ὁ ὁ κακός ἐργάζομαι εἰς ὁ γέννη ἀπάγω πῦρ . εἰμί γάρ ὁ ἐπί ὁ ἄρχω ὁ παραβαίνω ὁ νόμος ἀπαραίτητος ὑφίστημι κόλασις , πολύς μᾶλλον ἄφορτος ἐκδίδωμι βάσανος ὁ ὁ ἐπουράνιος δεσπότης ἀθετέω ὁ πρόσταγμα . οἶδα ὅτι φορτικός σύ ὁ περί γέεννα διαλέγω καταφαίνω , καί πολύς ἐμπονέω ὁ ὀδύνη · ἀλλά ὅσος δάκνω · ὁ συνοράω , τοσοῦτος καί ὠφελέω ὁ διάνοια ὁ δάκνω . εἰμί μέν γάρ ἐκεῖ οὗτος ἀλάγετο ἐγώ καθάπερ ὁ ἐπί ὁ Λάζαρος πλούσιος , δν ; ὁρμητός ἐσθίω καί θύραυσα καί πάσχω , ὅτι μετάνοια καιρός οὐκέτι ἐγώ ὑπολείπω · ἐπειδή δέ ἐνταῦθα εἰμί οὗτος ἀκούω , ὅπου καί ἀναγιγνώσκω δυνατός , καί ὁ ἁμαρτάνω ἀποφαίνω , καί πολύς κτάομαι ὁ παρησία , καί ἐκ ὁ ἕτερος συμβαίνω κακός φοβέω μεταβάλλω , εὐχαριστέω ὁ φιλάνθρωπον Θεός , ὁ διά ὁ ἕτερος κόλασις , ὁ ἡμέτερος ἐγείρω νοέω , καί ἀφυσιζόντι καθαυδιδωμι ἐγώ . καί τίς ἕνεκα ὁ μέν ἐνταῦθα κολάζω , ὁ δέ ἐκεῖ , καί οὐ ἐνταῦθα πᾶς ; ὅτι2 , εἰμί οὗτος εἰμί , πᾶς εἄν ἀπόλλυμι · πᾶς γάρ εἰμί ἐν ἐπιτιμία . Ηλίν , εἰμί μηδείς ἐνταῦθα κολάζω , ριθυμοτερεω εἄν ὁ πλείων γίγνομαι , καί πολύς εἄν εἶπον , μή εἰμί πρόνοια . εἰμί [ 616 ] γάρ νῦν ὁράω ὁ πονηρός πολύς κυλάω , πολύς τοιοῦτος βλασφημέω · εἰμί μηδείς τοιοῦτος εἰμί , τίς οὐ εἄν εἶπον ; ποῦ δέ οὐ εἄν ἄλδω μανία ; Ζεύς οὗτος ὁ θεός ὁ μέν ἐνταῦθα κολάζω , ὁ δέ οὖον κολάζω . κολάζω μέν γάρ τις , ὁ κακία αὐτός εκκαθιζω , καί κοῦφος ἔχω ποιέω ὁ τιμωρία , ἢ καί τελέω ἀπαλλάσσω αὐτός , καί ὁ ἐν πονηρία ζῶ σώφρων ποιέω ὁ οὗτος τιμωρία · ὁ δέ οὖον κολάζω πάλιν , ἵνα , εἄν μέν προσέχω ἑαυτοῦ μετανοέω , καί ὁ ὁ Θεός μακροθυμία σιθεθέντες καί ὁ ἐνταῦθα κόλασις ἀπαλλάσσω , καί ὁ ἐκεῖ τιμωρία , εἄν δέ ἐπιμένω : μηδείς ἀπό ὁ ἀνεξικακία ὠφελέω ὁ Θεός , μείζων ὑφίστημι τιμωρία , διά ὁ ἄγαν αὐτός καταφρόνησις . ὅταν γάρ ἁμαρτάνω τιμάω παρά ὁ Θεός , ἀντί ὅς τιμωρέω ὀνίνημι , αὐτός οὗτος ἐγώ μάλιστα εἰς ὁ πῦρ μείζων ἐμβάλλω δύναμαι . εἰμί γάρ μακροθυμία τις ἀπολαύω μόνος , εἄν εἰς ὅσος αὐτός μή χρή , χαλεπός ἔχω ὁ τιμωρία · ὅταν μετά ὁ μακροθυμία καί τιμή μέγας ἔχω . εἴτα̅ ἐπιμένω ὁ πονηρία , τις αὐτός ἐξαιρέω ὁ κόλασις ; ὡς δέ ὁ μή δίδωμι δίκη ἐνταῦθα ὁ ἁμάρτημα , χαλεπός ἔχω ποιέω ὁ τιμωρία · οὗτος ὁ πολύς ἄνεσις · ἀπολαύω ἁμαρτάνω καί εὐτορίας , ἐφόδιον ὁ ἁμαρτάνω καί ὑπόθεσις κόλασις μείζων γίγνομαι . [ εἰμί δέ μωρός λέγω ὁ ἀδελφός αὐτός , ὁ ιοχατεω κόλασις εἰμί ἄξιος · ὁ κακοῦργος , καί βάσκανος , καί μυρίος ἄλλος τοιοῦτος κατηγορέω , πόσος ἑαυτοῦ ὁ ὁ γέεννα συνάγω πῦρ ; ὁ γάρ , Μωρός , ὁ εὑρίσκω πολύς κοῦφος εἰς ὕδρα · λόγος εἰμί . αὐτός ἑαυτοῦ παρίημι , οὗτος δίδωμι ὁ Χριστός , ἵνα μανθάνω , ὅτι εἰμί ὁ