joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0613.1
ἔπει δὲ πάντα ἔλαβε καὶ πάντων αὐτὸν ἐγύμνωσεν , ὁ δὲ τὴν αὐτὴν εὐνοιαν πρὸς τὸν θεὸν διετήρησε , τότε λοιπὸν ἀνεφράγη τὸ ἀναίσχυνον αὐτοῦ στόμα , καὶ οὐκέτι οὐδὲν ἔοχε εἰπεῖν · λαμπρότερος γὰρ ἢ ἀπὸ τῶν προτέρων ὁ δίκαιος ἦν . Τοῦ γὰρ ἐν πλούτῳ ζῶντα ποιεῖν ἀλεημοσύνην τὸ πάντα ἀφαρπαγέντα γενναῖως ἔνεχειν καὶ μετ’ εὐχαριστίας , πολλῷ μεῖζόν ἐστι . Τὸ μὲν γὰρ ἐξ οὐσίας φερομένων τῶν πραγμάτων εὐχαριστεῖν τῷ θεῷ , θαυμαστὸν οὐδὲν · ὅταν δὲ πολὺ τὸ κλυδωνίων ἦ , καὶ τὸ σκάφος περιτρέπηται καὶ κινδυνεύῃ , τότε ἐστὶν ἡ πολλὴ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς εὐγνωμοσύνης ἐπίδειξις . Εἰ γὰρ οἱ μυρία συνειδότες ἑαυτοῖς κακὰ , ὡν ὀλίγον χρυσίον ἀπολοῦσιν , τοῦτο πολλάκις ἔξ ἀρπαγῆς ἔχοντες , ἀπίστουν τὸν βίον εἶναι νομίζουσι · πόσων οὖκ ἂν εἴη στεφανῶν ἀξίος ὁ Ἰωβ , τὰ ἐκ δικαίων συλλεγέντα ὁρῶν ἀπιλῶν καὶ ὡς ἔτυχεν ἀρπαζόμενα , καὶ μετὰ πάντα ἐκεῖνα μυρίας ὑπομένων πειρασμῶν νιφάδας , καὶ διὰ πάντων ἀκίνητος μένων , καὶ τὴν προσήκουσαν περὶ τούτων ἀναφέρων τῷ Δεσπότῃ εὐχαριστίαν ; “ Ἀν [ μὲν ] γὰρ μηδὲν τῶν δηλῶν μηδεὶς ἦ , καὶ τῆς γυναικὸς μόνον ῥήματα καὶ πέτραν ἦν ἱκανὰ διασαλεύσαι . Εἰ γὰρ ἐν εὐθυμίᾳ ὄντας καὶ μηδὲν πάσχοντας ἀθῆς πολλοὺς πολλάκις ἐπαυσεν [ αὐ ] γυναῖκας · ἀνὼν ὅπως ἦν νεανική ψυχὴ ἢ μετὰ τοσούτων ὀπιλῶν αὐτὴν ἀποκρουσαμένη . “ Ὅταν γὰρ γυνὴ ἦ , καὶ ἐλεεινὴ λέγῃ καὶ τὸν καιρὸν ἔχῃ συμπράττοντα , καὶ τὰ τραύματα καὶ τοῦς μυλώνας καὶ μυρία κῦματα τῶν λογισμῶν · πῶς οὖκ ἂν τις δικαίως ἀδύμαντος παντὸς στερεοτέραν τὴν οὐδὲν οὐδὲ τοσούτου χειμῶνος παλινὸν ψυχὴν ἀποφήνηται ; Ἄπε μοι μετὰ παρρησίας εἰπεῖν ὅτι καὶ τῶν ἀποστόλων , εἰ μὴ μεῖζων , ἀλλ’ οὐχ [ 570 ] ἐλάττων ὁ μακάριος ἐκεῖνος ἦν . Τοὺς μὲν γὰρ τοῦ διὰ τὸν Χριστὸν ταῦτα πάσχεν παραμυθεῖτο · ἐκεῖνος δὲ καὶ ταύτης ἔρημος ἦν τῆς παραμυθίας · καὶ τοῦ δὴ μεῖζον , ὅτι ἐν πολλῇ τρυφῇ τραπεζῇ , οὐχ ἐξ ἀλίων καὶ τελωνιῶν καὶ τῶν εὐτέλως βεβιωκότων , ἀλλὰ τοσαύτης ἀπολελαυκίας τῆς τιμῆς ἐπασχεν ἔπαινα . Καὶ ὁ φορτιστάτατον ἐπὶ τῶν ἀποστόλων εἶναι δοκεῖ , αὐτὸς ὑπέμεινε , παρὰ φθόνων καὶ οἰκετῶν καὶ τῶν ἐγ πεπονθότων , οὐ παρὰ τῶν ἐχθρῶν ἀντιδιζόμενος καὶ μειούμενος . Καὶ ὅτι ταῦτα τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , φέρε λοιπὸν κατορθωμάτων καὶ παθημάτων ποιησώμεθα σύγκρισιν , ἵνα μάθῃτε σαφῶς , ὅτι οὐ κατορθώμασι μόνον , ἀλλὰ καὶ παθήμασι ἀμοιβαὶ κεῖνται , καὶ ἀμοιβαὶ σφόδρα μεγάλαι , καὶ κατορθώμασι νὸν ἐλάττους . Καὶ εἰσαγάγωμεν , εἰ δοκεῖ , αὐτὸν τοῦτον τὸν μέγαν ὑπομονῆς ἀθλητὴν Ἰωβ , τὸν ἐκατέρωθεν λάμψαντα τούτοις , καὶ ἰδωμεν συγχρίναντες πότε λαμπρότερος ἦν , ὅτε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ πᾶσι τοῖς παροῦσιν ἀνέψεν , ἢ ὅτε κατενεδηγίασεν αὐτῆς οὐδὲν ἀθιζόμενος ὅμμα πικρόν , ἀλλ’ εὐφρόνησε τὸν θεόν ; Πότε φαιδρότερος ἦν , εἰπέ μοι , ὅτε ἤθουν ὑπὲρ τῶν παίδων καὶ πρὸς ὁμόνοίαν αὐτοὺς ἤγει , ἢ ὅτε καταχωσθέντων αὐτῷ τῶν πικρωτάτων τρόπων τῆς τελευταίας καταλυσάντων τὸν βίον , μετὰ πολλῆς τῆς φιλοσοφίας ἤνεγκε τὸ συμβάν ; Πότε μᾶλλον ἐξἐλαμψεν , ὅτε ἀπὸ τῆς κουρᾶς τῶν ἀρνιῶν αὐτοῦ ἐθερμάνθησαν τῶν γυμνῶν οἱ ὅμοι , ἢ ὅτε ἀκούσας , ὅτι πῦρ ἐξ οὐρανοῦ ἔπεσε καὶ κατέφαγε τὴν ἀγέλην μετὰ τῶν ποιμένων , οὐ διεθορυβήθη οὐδὲ ἐταράχθη , ἀλλὰ πρᾶως ἤνεγκε τὴν συμφορὰν ; Πότε μεῖζον ἦν ,
Lemmas: ἔπος δέ πᾶς λαμβάνω καί πᾶς αὐτός γυμνόω , ὁ δέ ὁ αὐτός εὔνοια πρός ὁ θεός διατηρέω , τότε λοιπός ἀναφράσσω ὁ ἀναίσχυνον αὐτός στόμα , καί οὐκέτι οὐδείς ὄχος εἶπον · λαμπρός γάρ ἢ ἀπό ὁ πρότερος ὁ δίκαιος εἰμί . ὁ γάρ ἐν πλοῦτος ζῶ ποιέω αλεημοσυνειμι ὁ πᾶς ἀφαρπάζω γενναῖος ἐγχέω καί μετά εὐχαριστία , πολύς μέγας εἰμί . ὁ μέν γάρ ἐκ οὐσία φέρω ὁ πρᾶγμα εὐχαριστέω ὁ θεός , θαυμαστός οὐδείς · ὅταν δέ πολύς ὁ κλυδώνιον εἰμί , καί ὁ σκάφος περιτρέπω καί κινδυνεύω , τότε εἰμί ὁ πολύς ὁ ὑπομονή καί ὁ εὐγνωμοσύνη ἐπίδειξις . εἰμί γάρ ὁ μυρίος σύνοιδα ἑαυτοῦ κακός , ὡς ὀλίγος χρυσίον ἀπόλλυμι , οὗτος πολλάκις ἐκ ἁρπάζω ἔχω , ἀπιστέω ὁ βίος εἰμί νομίζω · πόσος οὐ εἄν εἰμί στεφανόω Ἀξιός ὁ Ἰώβ , ὁ ἐκ Δίκαιος συλλέγω ὁράω απιλαω καί ὡς τυγχάνω ἀρπάζω , καί μετά πᾶς ἐκεῖνος μυρίος ὑπομένω πειρασμός νιφάς , καί διά πᾶς ἀκίνητος Μένων , καί ὁ προσήκω περί οὗτος ἀναφέρω ὁ δεσπότης εὐχαριστία ; “ εἰς [ μέν ] γάρ μηδείς ὁ δηλόω μηδείς εἰμί , καί ὁ γυνή μόνος ῥῆμα καί πέτρα εἰμί ἱκανός διασαλεύω . εἰμί γάρ ἐν εὐθυμία εἰμί καί μηδείς πάσχω Ἀθής πολύς πολλάκις παύω [ αὖος ] γυνή · ἰδμάν ὅπως εἰμί νεανικός ψυχή ἢ μετά τοσοῦτος οπιλαω αὐτός ἀποκρούω . “ ὅταν γάρ γυνή εἰμί , καί ἐλεεινός λέγω καί ὁ καιρός ἔχω συμπράσσω , καί ὁ τραῦμα καί ὁ μυλών καί μυρίος κῦμα ὁ λογισμός · πῶς οὐ εἄν τις δικαίως ἀδύμαντος πᾶς στερεός ὁ οὐδείς οὐδέ τοσοῦτος χειμών πάλινος ψυχή ἀποφαίνω ; θέραψ ἐγώ μετά παρρησία εἶπον ὅτι καί ὁ ἀπόστολος , εἰμί μή μείζων , ἀλλά οὐ [ 570 ] μικρός ὁ μακάριος ἐκεῖνος εἰμί . ὁ μέν γάρ ὁ διά ὁ Χριστός οὗτος πάσχω παραμυθέομαι · ἐκεῖνος δέ καί οὗτος ἐρῆμος εἰμί ὁ παραμυθία · καί ὁ δή μείζων , ὅτι ἐν πολύς τρυφή τράπεζα , οὐ ἐκ ἥλιος καί τελώνιον καί ὁ εὐτελής βιόω , ἀλλά τοσοῦτος ἀπολαύω ὁ τιμή πάσχω Πάινας . καί ὁ φορτιστάτατον ἐπί ὁ ἀπόστολος εἰμί δοκέω , αὐτός ὑπομένω , παρά φθόνος καί οἰκέτης καί ὁ ἐκ πάσχω , οὖον παρά ὁ ἐχθρός αντιδιζω καί μειόω . καί ὅτι οὗτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , φέρω λοιπός κατόρθωμα καί πάθημα ποιέω σύγκρισις , ἵνα μανθάνω σαφῶς , ὅτι οὖον κατόρθωμα μόνος , ἀλλά καί πάθημα ἀμοιβή κεῖμαι , καί ἀμοιβή σφόδρα μέγας , καί κατόρθωμα νός μικρός . καί εἰσάγω , εἰμί δοκέω , αὐτός οὗτος ὁ μέγας ὑπομονή ἀθλητής Ἰώβ , ὁ ἑκατέρωθεν λάμπω οὗτος , καί ὁράω συγχρίω πότε λαμπρός εἰμί , ὅτε ὁ οἰκίον αὐτός πᾶς ὁ πάρειμι ἀνέψω , ἢ ὅτε κατενεδηγιααω αὐτός οὐδείς ἀθεΐζω ὄμμα πικρός , ἀλλά εὐφρονέω ὁ θεός ; πότος φαιδρός εἰμί , εἶπον ἐγώ , ὅτε ἠθέω ὑπέρ ὁ παῖς καί πρός ὁμόνοια αὐτός ἡγέομαι , ἢ ὅτε καταχώννυμι αὐτός ὁ πικρός τρόπος ὁ τελευταῖος καταλύω ὁ βίος , μετά πολύς ὁ φιλοσοφία φέρω ὁ συμβαίνω ; πότος μᾶλλον ἐκλάμπω , ὅτε ἀπό ὁ κουρά ὁ αρνί αὐτός θερμαίνω ὁ γυμνός ὁ ὅμοιος , ἢ ὅτε ἀκούω , ὅτι πῦρ ἐκ οὐρανός πίπτω καί κατεσθίω ὁ ἀγέλη μετά ὁ ποιμήν , οὖον διαθορυβέω οὐδέ ταράσσω , ἀλλά πρᾶος φέρω ὁ συμφορά ; πότος μείζων εἰμί ,