joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0504.2
φιλάνθρωπον , καὶ οὐδὲν τῶν ὑπὲρ δύναμιν παρ’ ἡμῶν ἐπιζητοῦντα . Οὐδὲ γὰρ τὴν ἀποχὴν τῶν βρωμάτων καὶ τὴν νηστείαν ἀπλῶς ἀπαιτεῖ παρ’ ἡμῶν γίνεσθαι , οὐδὲ διὰ τοῦτο , ἵνα δαίτοι διαμείνωμεν μόνον , ἀλλ’ ἵνα ἀφιστάμεθα ἑαυτοὺς ἀπὸ τῶν βιωτικῶν πραγμάτων , πᾶσαν τὴν σχολὴν ἐν τοῖς πνευματικοῖς ἀναλισκώμεν . Ὅς εἰ μετὰ νηστείας διανοίας τὸν ἑαυτῶν βίον ψωνομοῦμεν , καὶ περὶ τὰ πνευματικὰ πᾶσαν τὴν σπουδὴν ἐπιδεικνύμεθα , καὶ τῇ τροφῇ β οὕτω προσειμέν , ὡς τὴν χρείαν μόνον πληροῦν , καὶ ἐν ταῖς ἀγαθαῖς πράξεσι πᾶντα τὸν βίον καταναλίσκοντες , οὐδὲ χρεία ἦν ἡμῖν τῆς βοηθείας τῆς ἀπὸ τῆς νηστείας . Ἄλλ’ ἐπειδὴ ῥέθυμός ἐστιν ἡ φύσις ἡ ἀνθρωπίνη , καὶ τῇ τροφῇ καὶ τῇ ἀνέσει μᾶλλον ἑαυτὴν ἐπιδίδωσι , διὰ τοῦτο καθάπερ πατὴρ φιλόστοργος , τὴν ἀπὸ τῆς νηστείας ἡμῖν ἰατρείαν ἐπενόησε ὁ φιλάνθρωπος Δεσπότης , ἵνα καὶ τὰ τῆς φύσεως ἡμῖν ἐκκλίπτη , καὶ τὴν περὶ τὰ βιωτικὰ φροντίδα μεταγάγωμεν ἐπὶ τὴν τῶν πνευματικῶν ἐργασίαν . Ἄλλ’ εἰσὶ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων , οἱ καθάπερ ὠμηρὶ τῇ νηστείᾳ αἰσχύνασθαι μέλλοντες , οὕτω τῇ γαστριμαργίᾳ καθοπλίζονται , καὶ διαρρήξαντες ἑαυτοὺς καὶ σκοτώσαντες , μετὰ πολλῆς τῆς παραφροσύνης ὑποδέχονται τὸ γαληνὸν καὴ ἡμερον τῆς νηστείας δῶμα . [ 462 ] Καὶ ἐν ἐρωτῶσω , τίνος ἕνεκεν εἰς βαλανέας πράγεις σήμερον , λέγεις , Ἵνα καθαρω τῷ σώματι · ἄν τὴν νηστείαν ὑποδέξωμαι · ἐὰν δὲ ἐρωτῆσω , τίνος ἕνεκεν μεθύεις , πάλιν ἐρεῖς , Ἐπειδὴ τῇ νηστείᾳ εἰσείανι μέλλω . Πῶς οὖν οὐκ ἄτοπον , σώματι μὲν καθαρώ , ψυχῇ δὲ ἀκάθαρτῳ καὶ μεθυούσῃ τὴν καλλίστην νηστείαν ταύτὴν ὑποδέχεσθαι ; Τοσοῦτον τοίνυν ἑαυτοὺς ἐδιδάξαμεν ἐσθίειν , ὅσον πρὸς τὸ ζῆν μόνον , οὐχ ὅσον διασποῦσθαι καὶ βαρύνεσθαι . Οὐ γὰρ διὰ τοῦτο ἐγενόμεθα καὶ ζῶμεν , ἵνα φάγωμεν καὶ πίωμεν , ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἐσθίομεν , ἵνα ζῶμεν · οὐ γὰρ τὸ ζῆν διὰ τὸ φαγεῖν , ἀλλὰ διὰ τὸ ζῆν τὸ φαγεῖν γέγονεν ἐξ ἀρχῆς . Πρὸς χρείαν , ἀδελφοί , οὐ πρὸς ἡδονὴν ἡ ζωὴ συμμεμέτρηται . Τὸ σὺν περιττὸν τῆς φύσεως ἀποθεμένου , τὸ ἀναγκαῖον μόνον ἀσπασώμεθα . Τί γὰρ τῆς τραπέζης ἐκείνης ἀγνώτερον γένοιτ’ ἂν , ἔνθα μέθῃ μὲν καὶ ἀσφραγία καὶ πᾶσα ἀσωτία ἀπελήλαται , θαυμαστὴ δὲ τις ἀντείσενεγχεται περὶ τῆς φυλακῆς τῶν τοῦ θεοῦ νόμων ἀμιλλα · καὶ παρατηρεῖ μὲν ἀνὴρ τὴν γυναῖκα , καὶ ὅπως εἰς τὰ τῆς ὀλιγορίας μηδέποτε ἐμπέσῃ βάραθρα · φυλάττει δὲ γυνὴ τὸν ἄνδρα , καὶ καταδίκη τῇ παραβάσει κείται · μεγίστην · οὐχ ἐπαισχύνεται δὲ οὐδὲ ὑπὸ τῶν δούλων ὁ δεσπότης ἐλέγχεσθαι , οὐδὲ τοὺς οἰκέτας αὐτοῦ εἰπὶ τοῦτους διορθοῦν ; Οὐχ ἂν τις ἀμάρτοι τὴν τοιαύτην οἰκίαν ἐκκλεῖσαν προσειπών . Ὅπου γὰρ σωφροσύνη τοσαύτη , ὡς ἐν καιρῷ τρυφῆς μεριμνᾶν ὑπὲρ τῶν θεῖων νόμων , καὶ τοὺς παρόντας δαπανᾶς ὑπὲρ τούτου πρὸς ἀλληλους ἀγωνίζεσθαι καὶ φιλονεικεῖν , εὐδηλον ὅτι δαιμόνων μὲν ἅπαντα πονηρὰ δύναμιν ἀπελήλαται , ὁ Χριστος δὲ πάρεισιν ἐπὶ τῇ καλῇ τῶν δούλων φιλονεικία . Ἄλλὰ πολλὴ μὲν ἡ ἡδονὴ τῇ κακίᾳ , φησί , πολίως δὲ τῇ ἀρετῇ , συνέζευκται ὁ πόνος καὶ ὁ ἰδρώς . Καὶ ποία
Lemmas: φιλάνθρωπον , καί οὐδείς ὁ ὑπέρ δύναμις παρά ἐγώ ἐπιζητέω . οὐδέ γάρ ὁ ἀποχή ὁ βρῶμα καί ὁ νηστεία ἀπλόος ἀπαιτέω παρά ἐγώ γίγνομαι , οὐδέ διά οὗτος , ἵνα δαίτος διαμένω μόνος , ἀλλά ἵνα ἀφίστημι ἑαυτοῦ ἀπό ὁ βιωτικός πρᾶγμα , πᾶς ὁ σχολή ἐν ὁ πνευματικός ἀναλίσκω . ὅς εἰμί μετά νηστεία διάνοια ὁ ἑαυτοῦ βίος ψωνομουμην , καί περί ὁ πνευματικός πᾶς ὁ σπουδή ἐπιδείκνυμι , καί ὁ τροφή Β οὗτος πρόσειμι , ὡς ὁ χρεία μόνος πληρόω , καί ἐν ὁ ἀγαθός πρᾶξις λήγω ὁ βίος καταναλίσκω , οὐδέ χρεία εἰμί ἐγώ ὁ βοήθεια ὁ ἀπό ὁ νηστεία . ἄλλος ἐπεί ῥέθυμός εἰμί ὁ φύσις ὁ ἀνθρώπινος , καί ὁ τροφή καί ὁ ἄνεσις μᾶλλον ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι , διά οὗτος καθάπερ πατήρ φιλόστοργος , ὁ ἀπό ὁ νηστεία ἐγώ ἰατρεία ἐπινοέω ὁ φιλάνθρωπος Δεσπότης , ἵνα καί ὁ ὁ φύσις ἐγώ ἐκκλίπτη , καί ὁ περί ὁ βιωτικός φροντίς μετάγω ἐπί ὁ ὁ πνευματικός ἐργασία . ἄλλος εἰμί πολύς ὁ ἄνθρωπος , ὁ καθάπερ ὠμηρὶ ὁ νηστεία αἰσχύνω μέλλω , οὗτος ὁ γαστριμαργία καθοπλίζω , καί διαρρήγνυμι ἑαυτοῦ καί σκοτόω , μετά πολύς ὁ παραφροσύνη ὑποδέχομαι ὁ γαληνός καίω ἥμερος ὁ νηστεία δῶμα . [ 462 ] καί ἐν ἐρωτάω , τίς ἕνεκα εἰς βαλανεύς πράσσω σήμερον , λέγω , ἵνα καθαρός ὁ σῶμα · ἄν ὁ νηστεία ὑποδείκνυμι · ἐάν δέ ἐρωτάω , τίς ἕνεκα μεθύω , πάλιν εἴρω , ἐπεί ὁ νηστεία εἰσέρχομαι μέλλω . Πῶς οὖν οὐ ἄτοπος , σῶμα μέν καθαρός , Ψυχή δέ ἀκάθαρτος καί μεθύω ὁ καλός νηστεία οὗτος ὑποδέχομαι ; τοσοῦτος τοίνυν ἑαυτοῦ διδάσκω ἐσθίω , ὅσος πρός ὁ ζῶ μόνος , οὐ ὅσος διασπάω καί βαρύνω . οὖον γάρ διά οὗτος γίγνομαι καί ζῶ , ἵνα ἐσθίω καί πίνω , ἀλλά διά οὗτος ἐσθίω , ἵνα ζῶ · οὖον γάρ ὁ ζῶ διά ὁ ἐσθίω , ἀλλά διά ὁ ζῶ ὁ ἐσθίω γίγνομαι ἐκ ἀρχή . πρός χρεία , ἀδελφός , οὖον πρός ἡδονά ὁ ζωή συμμετρέω . ὁ σύν περισσός ὁ φύσις ἀποτίθημι , ὁ ἀναγκαῖος μόνος ἀσπάζομαι . τις γάρ ὁ τράπεζα ἐκεῖνος ἄγνωτος γίγνομαι εἄν , ἔνθα μέθη μέν καί ἀσφραγία καί πᾶς ἀσωτία ἀπελαύνω , θαυμαστός δέ τις ἀντεισφέρω περί ὁ φυλακή ὁ ὁ θεός νόμος ἅμιλλα · καί παρατηρέω μέν ἀνήρ ὁ γυνή , καί ὅπως εἰς ὁ ὁ ὀλιγωρία μηδέποτε ἐμπίπτω βάραθρον · φυλάσσω δέ γυνή ὁ ἀνήρ , καί καταδίκη ὁ παράβασις κεῖμαι · μέγας · οὐ ἐπαισχύνομαι δέ οὐδέ ὑπό ὁ δοῦλος ὁ δεσπότης ἐλέγχω , οὐδέ ὁ οἰκέτης αὐτός ἶψ οὗτος διορθόω ; οὐχ εἄν τις ἁμαρτάνω ὁ τοιοῦτος οἰκίον ἐκκλείω προσεῖπον . ὅπου γάρ σωφροσύνη τοσοῦτος , ὡς ἐν καιρός τρυφή μεριμνάω ὑπέρ ὁ θεῖον νόμος , καί ὁ πάρειμι δαπανάω ὑπέρ οὗτος πρός ἀλλήλων ἀγωνίζομαι καί φιλονεικέω , ευδηλος ὅτι δαίμων μέν ἅπας πονηρός δύναμις ἀπελαύνω , ὁ Χριστος δέ πάρειμι ἐπί ὁ καλός ὁ δοῦλος φιλονικία . ἀλλά πολύς μέν ὁ ἡδονή ὁ κακία , φημί , πολιός δέ ὁ ἀρετή , συζεύγνυμι ὁ πόνος καί ὁ ἱδρώς . καί ποῖος