joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0531.1
εἰς μὲν τὰς σωματικὰς ἀπολαύσεις ἀδιαλείπτως ἐπειγοντα , τὰς δὲ ψυχας ἐῶσιν ἐν λυπῷ τῆσθαι · καὶ μυρία καθ' ἑκάστην ἡμέραν λαμβάνοντες [ 487 ] τραύματα , οὐδέποτε αὐθῶν λαμβάνουσι τῶν ὧν οἱ εἰσι κακῶν , ἀλλὰ τὴν μὲν τοῦ σώματος θεραπεύειν ἑαυτοὺς περιποιούνται , τῆς δὲ ψυχῆς ὑπερωρῶσιν αὐχμώσης τε καὶ βυπώσης καὶ ὑπὸ μυρίων ἐνοχλημένης κακῶν . Καὶ τὸ δὲ χαλεπώτατον , ὅτι μετὰ τοὺς πολλούς ἰδρώτας τε καὶ πόνους οὐδὲ τὸ θνητὸν σῶμα θανάτου κρείττον ἐργάζονται , ἀλλὰ καὶ τὴν ἀθάνατον μετὰ τοῦ θνητοῦ ταῖς ἀθάνατοις ὑποβάλλουσι τιμωρίαις . Διὰ τοῦτο λίαν ὀλοφυρόμενος τὴν περιεχυμένην ὀνοιαν ταῖς τῶν ἀνθρώπων ψυχαῖς , καὶ τῆς ἐπικειμένης αὐτοῖς ἀγλύος τὴν παχύτητα , ἐθουλήν ἐυρεῖν σκοπίας τινα ὑψηλὴν , ὑποδεικνυούσάν μοι πάντα τὰ τῶν ἀνθρώπων γένη · ἠθουλήν δὲ καὶ φωνὴς τυχεῖν πάντα περιηγοῦσαν τὰ πέριστα , καὶ πᾶσιν ἀρχούσης τοῖς ἐπὶ γῆς , καὶ στήναι καὶ βοῆσαι , καὶ δαυδικῶν ἰκανὴν ἀνακηρύξει φωνήν · Υἱοὶ ἀνθρώπων , ὅπως σῶσε βαρυνθῆτε ; Πῶς γὰρ οὐκ ἄτοπον , ἐπὶ μὲν τοῦ σώματος , ἂν τὸν τυχὸν καταλάβῃ πάθος , καὶ ἰατροὺς καλεῖν , καὶ χρήματα ἀναλίσκειν , καὶ καρτερίας ἐπιδείκνυσθαι , καὶ οὐ πρότερον ἀρίστασθαι ἄπαντα πράττοντας , ἕως ἂν ἀποθώμεθα τὸ λυποῦν · τῆς δὲ ψυχῆς καθ' ἑκάστην ἡμέραν κεντουμένης , χρημνίζομένης , καὶ πάντα τρόπον ἀπολλυούσης ἑαυτὴν , οὐδὲ βραχὺν ἔχειν λόγον ; Οὐ γὰρ τὸν ἔχοντα σηπεδὸνα ὀργνεῖν ἀπώλεῖ δεῖ , ἀλλὰ τὸν ἔχοντα καὶ εἰκὴ καίμανον , καὶ μὴ τυγχάνοντα ἰατρικῶν χειρῶν · τὸν δὲ τεμνόμενον καὶ καίόμενον , τοῦτον μάλιστα φαίημεν ἂν πρὸς ὠφελίαν ὀδεῖν , οὐ τὴν ἀπὸ τῆς τομῆς ὀδύνην βλέποντες , ἀλλὰ τὴν ἀπὸ τῆς ὀδύνης ὠφελίαν . Οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς διακρίσθαι χρή , οὐχὶ τοὺς χαλζομένους , οὕτω γὰρ πρὸς ὠφελίαν ἕλκονται , ἀλλὰ τοὺς ἀμαρτανόντας ἀτιμωρῆτι πενθεῖν καὶ ὀδύρεσθαι . Ὁ γὰρ χρησταῖς συστρεφόμενος · ἡ λῆψις καὶ περὶ τῶν μελλόντων θαρρῶν , ἀπετεῦξεν ἤδη τῆς βασιλείας ἐγεύσατο · οὐδὲν γὰρ οὕτω ψυχὴν εἰωθεν ἀνακτάσθαι καὶ ἀμεῖνον ποιεῖν , ὡς ἡ χρηστὸν τῶν μελλόντων ἐλπίς . Οἱ μὲν γὰρ μὴπαν τὴν σπουδὴν εἰς τὸν καλλωπισμὸν καινούσης τῆς ἑαυτῶν οἰκίας , ἐν τοῖς ἔξω πλουτοῦντες , ἀμελοῦσι τῶν ἔνδον , καὶ ἔρημον καὶ αὐχμώσαν καὶ ἀραχνίων γέμουσαν περιορῶσι τὴν ἑαυτῶν ψυχήν ·
Lemmas: εἰς μέν ὁ σωματικός ἀπολαύω ἀδιαλείπτως επείγων , ὁ δέ Ψυχή ἐάω ἐν λυπέω τίνω · καί μυρίος κατά ἕκαστος ἡμέρα λαμβάνω [ 487 ] τραῦμα , οὐδέποτε αὐθῶν λαμβάνω ὁ ὅς ὁ εἰμί κακός , ἀλλά ὁ μέν ὁ σῶμα θεραπεύω ἑαυτοῦ περιποιέω , ὁ δέ Ψυχή ὑπεροράω αὐχμέω τε καί βυπώσης καί ὑπό μυρίος ενοχλημένος κακός . καί ὁ δέ χαλεπός , ὅτι μετά ὁ πολύς ἱδρώς τε καί πόνος οὐδέ ὁ θνητός σῶμα θάνατος ἀγαθός ἐργάζομαι , ἀλλά καί ὁ ἀθάνατος μετά ὁ θνητός ὁ ἀθάνατος ὑποβάλλω τιμωρία . Ζεύς οὗτος λίαν ὀλοφύρομαι ὁ περιχέω ονοεις ὁ ὁ ἄνθρωπος Ψυχή , καί ὁ ἐπίκειμαι αὐτός ἀγλύος ὁ παχύτης , Θούλη εὑρίσκω σκοπιά τις ὑψηλός , ὑποδείκνυμι ἐγώ πᾶς ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος · ηθουλη δέ καί φωνή τυγχάνω πᾶς περιηγέομαι ὁ περιίστημι , καί πᾶς ἄρχω ὁ ἐπί γῆ , καί ἵστημι καί βοάω , καί δαυδικη ἱκανός ἀνακήρυξις φωνή · υἱός ἄνθρωπος , ὅπως σώζω βαρύνω ; Πῶς γάρ οὐ ἄτοπος , ἐπί μέν ὁ σῶμα , εἄν ὁ τυγχάνω καταλαμβάνω πάθος , καί ἰατρός καλέω , καί χρῆμα ἀναλίσκω , καί καρτερία ἐπιδείκνυμι , καί οὖον πρότερος ἀριστάω ἅπας πράσσω , ἠώς εἄν ἀποτίθημι ὁ λυπέω · ὁ δέ Ψυχή κατά ἕκαστος ἡμέρα κεντάω , χρημνιζομενω , καί πᾶς τρόπος ἀπολύω ἑαυτοῦ , οὐδέ βραχύς ἔχω λόγος ; οὖον γάρ ὁ ἔχω σηπεδών ὀργάω ἀπόλλυμι δεῖ , ἀλλά ὁ ἔχω καί εἰκῇ καιμανος , καί μή τυγχάνω ἰατρικός χείρ · ὁ δέ τέμνω καί καίω , οὗτος μάλιστα φημί εἄν πρός ὠφέλεια ὄζω , οὖον ὁ ἀπό ὁ τομή ὀδύνη βλέπω , ἀλλά ὁ ἀπό ὁ ὀδύνη ὠφέλεια . οὕτως καί ἐπί ὁ Ψυχή διακρίνω χρή , οὐ ὁ χαλζομενος , οὗτος γάρ πρός ὠφέλεια ἕλκω , ἀλλά ὁ ἁμαρτάνω ατιμωρητί πενθέω καί ὀδύρομαι . ὁ γάρ χρηστός συστρέφω · ὁ λῆψις καί περί ὁ μέλλω θαρσέω , ἀποτυγχάνω ἤδη ὁ βασίλεια γεύω · οὐδείς γάρ οὗτος ψυχή εἴωθα ἀνακτάομαι καί ἀγαθός ποιέω , ὡς ὁ χρηστός ὁ μέλλω ἐλπίς . ὁ μέν γάρ μπανή ὁ σπουδή εἰς ὁ καλλωπισμός καίνω ὁ ἑαυτοῦ οἰκίον , ἐν ὁ ἔξω πλουτέω , ἀμελέω ὁ ἔνδον , καί ἐρῆμος καί αὐχμόω καί ἀράχνιον γέμω περιοράω ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή ·