joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0771.5
Οὐδὲν τῶν ἐπιτυγχάνοντων τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν μακρυνώτερον , ἀδελφοί , ὅπερ οὐδὲ τῶν ἀποτυγχάνοντων ἀλιώτερον . Εἰ γὰρ πατρίδος τις ἐκδεδημένος ὑπὸ πάντων ἐλεεῖται , καὶ κληρονομίαν ἀπολείπει δοκεῖ παρὰ πᾶσιν ἀκείνει εἶναι · ὁ τοῦ οὐρανοῦ ἐκπιπὼν καὶ τῶν ἀποκειμένων ἀγαθῶν ἐκπίπτει · ὀφείλει διὰκρυεὶ δακρύσεσθαι · μᾶλλον δὲ οὐδὲ δακρύσεσθαι · δακρύσεσθαι γὰρ τις , ὅταν τι πλὴν ὧν οὐκ αὐτὸς ἐστιν αἴτιος . Ὅταν δὲ ἐξ οἰκείας γνώμης , ἑαυτὸν περιπατήσῃ κακίᾳ , οὐδὲ δακρύσει , ἀλλὰ θρήνησεται · δέος · μᾶλλον δὲ καὶ τότε πένθος . Ἐπεὶ καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς τὴν Ἱερουσαλήμ , καίτοι ἀπεδύσαν , ἐπένθησε καὶ ἐδάκρυσεν . Ὅντως μὲν γὰρ δὲρμῶν δέοι · ἐπεὶν , μὴρῶν θρήνων , ἐὰν πᾶσα ἡ οἰκουμένη λαβοῦσα φωνήν , καὶ λίθοι καὶ ξύλα καὶ δένδρα καὶ ὕδρα καὶ ὄρυκτα καὶ ἰχθύες , καὶ ἀπλῶς πᾶσα ἡ οἰκουμένη , τὰν λαβοῦσα φωνήν , ἡμᾶς δόξῃται τοῦ · ἐκπεπωκότας τῶν ἀγαθῶν ἐκείνων , οὐδὲν κατ' ἀξίαν δόρεῖται , οὐδὲ θρηγήσει . Ποῖος γὰρ λόγος παραστήσει δυνητέσαι , ποὺς νοῦς ἐκείνην τὴν μακαριότη-τα , καὶ τὴν ἀρετὴν ἐκείνην , τὴν ἡδονήν , τὴν δόξαν , τὴν εὐφροσύνην , τὴν λαμπρότητα , ἡ ἀρδολιμὸς οὐκ εἶδε , καὶ οὐς οὐκ ἤκουσε , καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη ; Οὐκ εἴπεν , ὅτι ὑπερβαίνει ἀπλῶς , ἀλλ' οὐδὲ ἐννέωσι ποτὲ τις . Ἄν ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν . Ἄν γὰρ ἐτοιμαστής καὶ παρασκευαστής · ὁ Θεὸς ἀγαθῶν , ποῖα εἰκὸς εἶναι ταῦτα ; Εἰ γὰρ ποιήσας ἡμᾶς εὐθὺς , εὐδυνὸς παρ' ἡμῶν προθυμησάμενος , τοσαῦτα ἐχαρίσατο , παράδεισον , ὁμιλίαν τὴν μετ' αὐτοῦ , ἀθανασίαν ὑπέσχετο , βίον μακάριον καὶ φροντίδων ἀπηλλαγμένον · τοῦ · τοσαῦτα πεποιηκὼς καὶ τῇλῃρῶσι καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ ὑπομείναι τί οὐ χαριεῖται ; Τοῦ Μονογενοῦς οὐκ ἐφεῖστατο δι' ἡμᾶς . Ἵδὲν τὸν γνήσιον εἰς θάνατον ἐδωκας δι' ἡμᾶς ἐχθρούς δυντας · τίνος οὐ καταξιώσει [ 75 ] γγενομένους φίλους ; ἔτινός οὐ μετοψώσει , κατεαλλαξας ἑαυτόν ; Καὶ πλουσίως ἐστι φρόνδε καὶ ἀπειρος , καὶ ἐπιθυμεῖ καὶ σπουδάζει τῆς ἡμετέρας φιλίας τυχεῖν · ἡμεῖς δὲ οὐ σπουδάζομεν οὕτως , ἀγαπητοί , ἐπιτυχεῖν . Καὶ τὸ λέγω , οὐ σπουδάζομεν ; οὐ θέλομεν οὕτω τυχεῖν αὐτοῦ τῶν ἀγαθῶν , ὡς αὐτὸς θέλει . Καὶ ὅτι πλὴν θέλει , δι' οὐ ἐπιθυμεῖν ἐθεῖξεν . Ἡμεῖς μὲν γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν μόνος · ὁλῶν καταπροσώμεν χρωσίου · αὐτὸς δὲ ὑπὲρ ἡμῶν καὶ τὴν ἴδων ἔδωκε τὸν αὐτοῦ . Χρησώμεθα εἰς δέον τῇ ἀγάπῃ τοῦ Θεοῦ · ἀπικλῶμεν αὐτοῦ φιλίας . Ἡμεῖς γὰρ φίλοι μου ἐστέ , φησίν , ἄν ποιήτε ὃ λέγω ὑμῖν . Βαλεῖ · τοὺς ἐχθρούς , τοὺς ἀπειρῶς αὐτῷ διαστηκότας , ὧν ἀσχημονῶν τῇ ὑπαρχῇ κατά πάντα διενήχους , τοῦνους φίλους αὐτοῦ καλεῖ . Τί οὖν οὐχ αἰρεῖν παλῖν ὑπὲρ ταύτης τῆς φιλίας ; Ὑπὲρ ἀνθρώπων φιλίας πολλὰκις κινδυνεύομεν · ὑπὲρ δὲ τῆς τοῦ Θεοῦ οὐδὲ χρήματα προείμεθα ; Πένθος διως
Lemmas: οὐδείς ὁ ἐπιτυγχάνω ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός μακρύνος , ἀδελφός , ὅσπερ οὐδέ ὁ ἀποτυγχάνω ἄλιος . εἰμί γάρ πατρίς τις ἐκδέω ὑπό πᾶς ἐλεέω , καί κληρονομία ἀπολείπω δοκέω παρά πᾶς ἐκεῖνος εἰμί · ὁ ὁ οὐρανός ἐκπίνω καί ὁ ἀπόκειμαι ἀγαθός ἐκπίπτω · ὀφείλω διὰκρυεὶ δάκρυ · μᾶλλον δέ οὐδέ δάκρυ · δάκρυ γάρ τις , ὅταν τίς πλήν ὅς οὐ αὐτός εἰμί αἴτιος . ὅταν δέ ἐκ οἰκεῖος γνώμη , ἑαυτοῦ περιπατέω κακία , οὐδέ δάκρυ , ἀλλά θρηνέω · δέος · μᾶλλον δέ καί τότε πένθος . ἐπεί καί ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ Ἱερουσαλήμ , καίτοι ἀποδύω , πενθέω καί δάκρυ . εἰμί μέν γάρ Δερμών δήω · ἔπω , μηρός θρῆνος , ἐάν πᾶς ὁ οἰκέω λαμβάνω φωνή , καί λίθος καί ξύλον καί δένδρον καί ὕδρα καί ὀρυκτός καί ἰχθύς , καί ἀπλόος πᾶς ὁ οἰκέω , ὁ λαμβάνω φωνή , ἐγώ δοκέω ὁ · ἐκπίνω ὁ ἀγαθός ἐκεῖνος , οὐδείς κατά ἄξιος δέρω , οὐδέ θρηγήσει . ποῖος γάρ λόγος παρίστημι δυνητέσαι , πούς νόος ἐκεῖνος ὁ μακαριότης , καί ὁ ἀρετή ἐκεῖνος , ὁ ἡδονή , ὁ δόξα , ὁ Εὐφρόσυνος , ὁ λαμπρότης , ὁ ἀρδολιμὸς οὐ ὁράω , καί οὖς οὐ ἀκούω , καί ἐπί Καρδία ἄνθρωπος οὐ ἀναβαίνω ; οὐ εἶπον , ὅτι ὑπερβαίνω ἀπλόος , ἀλλά οὐδέ ἐννέω ποτέ τις . ἄν ἑτοιμάζω ὁ θεός ὁ ἀγαπάω αὐτός . ἄν γάρ ἑτοιμάζω καί παρασκευαστής · ὁ θεός ἀγαθός , ποῖος εἰκός εἰμί οὗτος ; εἰμί γάρ ποιέω ἐγώ εὐθύς , εὐδυνὸς παρά ἐγώ προθυμέομαι , τοσοῦτος χαρίζομαι , παράδεισος , ὁμιλία ὁ μετά αὐτός , ἀθανασία ὑπισχνέομαι , βίος μακάριος καί φροντίς ἀπαλλάσσω · ὁ · τοσοῦτος ποιέω καί τῇλῃρῶσι καί ὑπέρ αὐτός ὑπομένω τίς οὖον χαρίζομαι ; ὁ Μονογενώ οὐ ἐφίστημι διά ἐγώ . ὁράω ὁ γνήσιος εἰς θάνατος δίδωμι διά ἐγώ ἐχθρός δυντας · τίς οὖον καταξιόω [ 75 ] γίγνομαι φίλος ; τις οὖον μετοψώσει , καταλαγχάνω ἑαυτοῦ ; καί πλούσιος εἰμί φρόνδε καί ἤπειρος , καί ἐπιθυμέω καί σπουδάζω ὁ ἡμέτερος φίλιος τυγχάνω · ἐγώ δέ οὖον σπουδάζω οὕτως , ἀγαπητός , ἐπιτυγχάνω . καί ὁ λέγω , οὖον σπουδάζω ; οὖον ἐθέλω οὗτος τυγχάνω αὐτός ὁ ἀγαθός , ὡς αὐτός ἐθέλω . καί ὅτι πλήν ἐθέλω , διά οὖον ἐπιθυμέω τίθημι . ἐγώ μέν γάρ ὑπέρ ἐγώ αὐτός μόνος · ὄλλυμι καταπροσαω κρώσιον · αὐτός δέ ὑπέρ ἐγώ καί ὁ ἄπατρις δίδωμι ὁ αὐτός . χράω εἰς δήω ὁ ἀγάπη ὁ Θεός · ἀποκλάω αὐτός φίλιος . ἐγώ γάρ φίλος ἐγώ εἰμί , φημί , ἄν ποιέω ὅς λέγω σύ . βάλλω · ὁ ἐχθρός , ὁ ἤπειρος αὐτός διΐστημι , ὅς ἀσχημονέω ὁ ὑπαρχή κατά πᾶς διαφέρω , τόνος φίλος αὐτός καλέω . τις οὖν οὐ αἱρέω πάλιν ὑπέρ οὗτος ὁ φίλιος ; ὑπέρ ἄνθρωπος φίλιος πολλάκις κινδυνεύω · ὑπέρ δέ ὁ ὁ Θεός οὐδέ χρῆμα προΐημι ; πένθος διάω