joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0669.1
ανθρωπίας τοῦ Θεοῦ διάγραμμα εἶναι . Ὅταν γὰρ ζῶντες ἀνθρώποις καὶ παρήργησαν ἔχοντες μὴ εὐρῆ δυναμενους ἐξαπατᾶσθαι τοὺς ἁμαρτηνᾶς , ἐπὶ τοὺς τελουτήσαντας καταφεύγει , καὶ δι' ἐκείνους φησὶν ἀφέναι τὰ ἁμαρτήματα . Ὑπεροψὼν τῷ Ἐσεκὶ φησίν Ἄγερασμὸν τῆς πόλεως ταύτης δι' ἐμὲ καὶ διὰ Δαυὶδ τὸν παῖδά μου , τὸν ὃν ἐπελεξάμην . Εἶδε πόση τῶν ἁγίων ἡ ἀρετή · οὐ γὰρ τὰ ῥήματα αὐτῶν μόνα , ἀλλὰ καὶ αὐτὰ τὰ ἔμματα τῇ κτίσει πᾶσιν πάντοτε ἔστιν αἰδέσμα . Ἡ τοῦ Ἡλίου μελίω τὴν Ἰορδάνην ἔσχισεν · τὰ ὑποδήματα τῶν τριῶν παίδων τὸ πῦρ κατεπάτησαν · τὸ ξύλον τοῦ Ἐλισσαίου τὰ ὕδατα μετέβαλε , καὶ σίδηρον ὑπὲρ τῆς ἐμφανείας βασιλέων ἐποίησεν · ἡ ῥάβδος Μωϋσέως τὴν Ἐρυθρὰν ἔσχισεν θάλασσαν , τὴν πέτραν ἔρρηξεν · τὰ ἔμματα Παύλου δαιμόνας ἤλαυνεν · αἱ σκιαὶ Πέτρου θανάτους ἐφυγάδευσαν · ἡ τέφρα τῶν ἁγίων μαρτύρων πονηροὺς ἀπελαινεν δαιμόνας . Διὰ τοῦτο μὴ ἔχουσις ἄπαντα πράττειν καθάπερ ὁ Ἥλιος . Οὐ γὰρ δὴ μόνον ἔωρα τῇ διδόμη καὶ τὴν ἐξωθεν φαντασίαν τοῦ βασιλέως , ἀλλὰ ἔωρα καὶ τὴν ψυχὴν ῥάκια περιβεβλημένην , αὐγώσαν , πυρῶσαν , καὶ καταδίκου παντὸς ἀλλοτερον διακεμένην · καὶ ἰδὼν αὐτὸν αἰχμάλωτον , καὶ δοῦλον ὄντα τῶν παθῶν , κατεγρόνθισεν αὐτῷ τῆς ἀρχῆς · καθάπερ γὰρ ἐπὶ τῆς σκηνῆς , οὐχὶ οὐχ ἐπὶ τῆς ἀληθείας ἐδύνατο βλέπειν . Τί γὰρ ἔφελος τῆς ἐξωθεν εὐπορίας , ὅταν τὰ ἔνδον ἐν παντὶ τοσαύτῃ ἡ ; τί δὲ βλάδος τῆς ἐξωθεν πεινίας , ὅταν ἔνδον τοσούτος ἀποκρύπτη θησαυρός ; Τοιούτοι λέγω ἦν καὶ ὁ μακάριος Παῦλος · εἰσελθὼν γὰρ εἰς τὸ δεσμωτήριον , καὶ βόησας μόνον , τὰ δεσμά ἔσεισε , τὰ δεσμὰ κατέφραγεν , οὐχ ἰδοῦσι χρησάμενος , ἀλλὰ ῥήμασι . Διόπερ οὐχὶ λέοντας αὐτοὺς μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐτεροὺς τι πλέων λεόντων χρή καλεῖν . Οὐ μὲν γὰρ λέων εἰς δίκτυον πολλάκις ἐμπάσων ἀλύσκεται · οἱ δὲ ἄγιοι δεθέντες , οὐτε ἰχθυρότεροι γίνονται · ὁ λέων φθίγγεται , καὶ τὰ θηρία φυγαδεύει πάντα · ὁ ἄγιος φθίγγεται , καὶ τοὺς δαιμόνας φυγαδεύει πάντοθεν . Ἄλλα τὸς λόγος ἀρχεῖ τοῦ Παύλου κατορθώματος , ἥ ποὺς δυνήσεταί γλώσσα ἐφικέσθαι τῶν ἐγκωμίων τῶν τούτου ; Ἐπεὶ γὰρ προφήται [ 627 ] ἐπαδείξαντό τι γενναῖον , εἴτε πατριάρχαι , εἴτε δίκαιοι , εἴτε ἀπόστολοι , εἴτε μάρτυρες , πάντα ταῦτα ὁμοῦ συλλαβὼν ἔχει μετὰ τοσαύτης ὑπερβολῆς , μεθ' ὧσης οὐδεὶς ἐκεῖνον ὅπερ ἕκαστος εἶχε παλὸν ἐκέντητο . Ὅταν οὖν ἄπαντα τὰ ἐν ἀνθρώπους καλὰ συλλαβοῦσα ἔχῃ ψυχὴ μία , καὶ πάντα μεθ' ὑπερβολῆς , οὐ μόνον διὰ τῶν ἀνθρώπων , ἀλλὰ καὶ τὰ τῶν ἀγγέλων , πῶς περιεσόμεθα ἐκ τοῦ μεγέθους τῶν ἐγκωμίων ; πότες οὖν ἀν εἴμεν καταγνώσεως ἄξιος , ὅταν ἕνος ἀνθρώπου πάντα συνειλόγως ἐν ἑαυτῷ τὰ καλά , ἡμεῖς οὐδὲ τὸ πολυιστόν μέρος αὐτοῦ μιμηθῆναι σπουδάσωμεν ; Ἐκ πολλῶν μὲν γὰρ καὶ ἄλλων κατορθωμάτων ὁ πατριάρχης Θαυμάζεται Ἄβραάμ , μάλιστα δὲ ἐκ τοῦ τὸν υἱὸν καταθῦσαι τὸν ἑαυτοῦ . Ὁ δὲ Ἰσαάκ ἐπὶ τῇ ἀνεξικακίᾳ , ὅτι τῶν οἰκειῶν ἐλανθόμενος · ὅρων , οὐχ ἐπέζησε , ἀλλὰ παρεχῶρει πανταχοῦ τῶν οἰκείων κτημάτων , ὅως τῶν λυπωμένων τὴν δίκαιον ἐχόρουν ἐπιθυμίαν . Καὶ ὁ Ἰακὼβ δι' ἐπὶ τῇ κατάρει καὶ τῇ ὑπομονῇ , καὶ ὁ Δαυὶδ ἐπὶ τῇ πραότητι , καὶ ὁ Ἥλιος , ὅτι ὑπὲρ τοῦ Δεσπότου ἐξήλωσεν . Ἄλλα τί Παύλῳ γένοιτ' ἄν ἴσον , ὅς πάντα
Lemmas: ανθρωπιά ὁ Θεός διάγραμμα εἰμί . ὅταν γάρ ζῶ ἄνθρωπος καί παρήργησαν ἔχω μή εὑρίσκω δύναμαι ἐξαπατάω ὁ ἁμαρτάνω , ἐπί ὁ τελουτήσαντας καταφεύγω , καί διά ἐκεῖνος φημί ἀφίημι ὁ ἁμάρτημα . υπεροψαω ὁ Ἐσεκὶ φημί Ἄγερασμὸν ὁ πόλις οὗτος διά ἐγώ καί διά Δαυίδ ὁ παῖς ἐγώ , ὁ ὅς ἐπιλέγω . εἶδον πόσος ὁ ἅγιος ὁ ἀρετή · οὖον γάρ ὁ ῥῆμα αὐτός μόνος , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἔμματα ὁ κτίζω πᾶς πάντοτε εἰμί αἰδέσμα . ὁ ὁ Ἡλίας Μελιώ ὁ Ἰορδάνης σχίζω · ὁ ὑπόδημα ὁ τρεῖς παῖς ὁ πῦρ καταπατέω · ὁ ξύλον ὁ Ἐλισσαῖος ὁ ὕδωρ μεταβάλλω , καί σίδηρος ὑπέρ ὁ ἐμφάνεια βασιλεύς ποιέω · ὁ ῥάβδος Μωϋσῆς ὁ ἐρυθρός σχίζω θάλασσα , ὁ πέτρα ῥήγνυμι · ὁ ἔμματα Παῦλος δαίμων ἐλαύνω · ὁ σκιά Πέτρος θάνατος φυγαδεύω · ὁ τέφρα ὁ ἅγιος μάρτυς πονηρός ἀπελαινεν δαίμων . Ζεύς οὗτος μή ἔχω ἅπας πράσσω καθάπερ ὁ Ἥλιος . οὖον γάρ δή μόνος ὁράω ὁ δίδωμι καί ὁ ἐξωθεν φαντασία ὁ βασιλεύς , ἀλλά ὁράω καί ὁ ψυχή ῥάκιον περιβάλλω , αὐγώσαν , πυρόω , καί κατάδικος πᾶς αλλοτερος διακεμένην · καί εἶδον αὐτός αἰχμάλωτος , καί δοῦλος εἰμί ὁ πάθος , κατεγρόνθισεν αὐτός ὁ ἀρχή · καθάπερ γάρ ἐπί ὁ σκηνή , οὐ οὐ ἐπί ὁ ἀλήθεια δύναμαι βλέπω . τις γάρ ἔφελος ὁ ἐξωθεν εὐπορία , ὅταν ὁ ἔνδον ἐν πᾶς τοσοῦτος ὁ ; τίς δέ Βλάδος ὁ ἐξωθεν πηνιάω , ὅταν ἔνδον τοσούτος ἀποκρύπτω θησαυρός ; τοιοῦτος λέγω εἰμί καί ὁ μακάριος Παῦλος · εἰσέρχομαι γάρ εἰς ὁ δεσμωτήριον , καί βοάω μόνος , ὁ δεσμός σείω , ὁ δεσμός καταφράσσω , οὐ ὁράω χράω , ἀλλά ῥῆμα . διόπερ οὐ λέων αὐτός μόνος , ἀλλά καί ἕτερος τίς πλέω λέων χρή καλέω . οὖον μέν γάρ λέων εἰς δίκτυον πολλάκις μπάσος ἀλύσκω · ὁ δέ ἅγιος δέω , οὐ ιχθυροτερεω γίγνομαι · ὁ λέων φθίω , καί ὁ θηρίον φυγαδεύω πᾶς · ὁ ἅγιος φθίω , καί ὁ δαίμων φυγαδεύω πάντοθεν . ἄλλος τός λόγος ἄρχω ὁ Παῦλος κατόρθωμα , ὅς πούς δύναμαι γλῶσσα ἐφικνέομαι ὁ ἐγκώμιον ὁ οὗτος ; ἐπεί γάρ προφήτης [ 627 ] επαδειξαντος τίς γενναῖος , εἴτε πατριάρχης , εἴτε Δίκαιος , εἴτε ἀπόστολος , εἴτε μάρτυς , πᾶς οὗτος ὁμοῦ συλλαμβάνω ἔχω μετά τοσοῦτος ὑπερβολή , μετά ὠθέω οὐδείς ἐκεῖνος ὅσπερ ἕκαστος ἔχω πάλος Κεντημένος . ὅταν οὖν ἅπας ὁ ἐν ἄνθρωπος καλός συλλαμβάνω ἔχω ψυχή εἷς , καί πᾶς μετά ὑπερβολή , οὖον μόνος διά ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά καί ὁ ὁ ἄγγελος , πῶς περίειμι ἐκ ὁ μέγεθος ὁ ἐγκώμιον ; πότης οὖν εἰς ἄγω κατάγνωσις ἄξιος , ὅταν ἕνος ἄνθρωπος πᾶς συλλέγω ἐν ἑαυτοῦ ὁ καλός , ἐγώ οὐδέ ὁ πολυοιδα μέρος αὐτός μιμέομαι σπουδάζω ; ἐκ πολύς μέν γάρ καί ἄλλος κατόρθωμα ὁ πατριάρχης θαυμάζω Ἀβραάμ , μάλιστα δέ ἐκ ὁ ὁ υἱός καταθύω ὁ ἑαυτοῦ . ὁ δέ Ἰσαάκ ἐπί ὁ ἀνεξικακία , ὅτι ὁ οἰκειόω λανθάνω · ὁράω , οὐ ἐπιζάω , ἀλλά παραχωρέω πανταχοῦ ὁ οἰκέω κτῆμα , ὅς ὁ λυπωμένων ὁ Δίκαιος εχοροος ἐπιθυμία . καί ὁ Ἰακώβ διά ἐπί ὁ καταίρω καί ὁ ὑπομονή , καί ὁ Δαυίδ ἐπί ὁ πραότης , καί ὁ Ἥλιος , ὅτι ὑπέρ ὁ δεσπότης ἐξελαύνω . ἄλλος τίς Παῦλος γίγνομαι ἄν ἴσος , ὅς πᾶς