joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0488.1
ἵνα ἀκούσῃς . Οὐ χρεία σοι μεισιῶν , οὐδὲ πολλῆς τῆς περιδρομῆς , καὶ τοῦ χολακεύσαι ἑτέρους · ἀλλὰ καὶ ἔρημος ἦς , καὶν ἀπροστάτευτος , αὐτὸς διὰ σαυτοῦ παρακαλέσας τὸν Θεὸν ἐπικεῦξῃ πάντως . Εἰ γὰρ ἐπ’ ἀνθρώπων , κἂν μυρία προσκαχωρούσας ὤμεν , ὅταν καὶ ὑπὸ τῆς ἰσχύος , καὶ μῆσης ἡμέρας καὶ ἐν ἐσπέρας φανώμεθα τοῖς πρὸς ἡμᾶς λεληθηνμένοις , τῇ συνεχίᾳ καὶ τῇ διηνεκεῖ τῆς δεήσεως συντυχίᾳ καταλύομεν βαδίους αὐτῶν τὴν ἔχραν , πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τοῦ Θεοῦ τοῦτο γένοιτ’ ἄν . Οὐ γὰρ οὕτως δι’ ἑτέρων ὑπὲρ ἡμῶν παρακαλούμενος ἐπινεύειν εἴωθεν , ὡς δι’ ἡμῶν αὐτῶν τῶν δεομένων , κἂν μυρίων ὤμεν γέμοντες κακῶν . Ἀκούσας οὖν οἱ μετὰ βαθμίας εὐχόμενοι , [ 14 ] καὶ τῇ μελλήσει τῆς δόσεως δυσχεραίνοντες . Ὅταν γὰρ εἴπω , Παρακάλεσον τὸν Θεόν , δεηθῆσθ’ αὐτοῦ , ἐκτέυσον αὐτόν , λέγει · Παρακάλεσα δέξας , δεύτερον , τρίτον , δέκατον , εἰκοστόν , καὶ οὐκ ἔλαβον . Μὴ ἀποστης ὡς ἂν λάβῃς · τότε ἀπόστηθι , ὅταν λάβῃς · μᾶλλον δὲ μηδὲ τότε , ἀλλὰ καὶ τότε παράμενε · κἂν μὴ λάβῃς , αἴτει ἵνα λάβῃς · ὅταν δὲ λάβῃς , εὐχαριστήσον ὅτι ἔλαβες . Εἰσέρχονται πολλοὶ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ , ἀπαρτίζουσι μυρίους στίχους εὐχῆς , καὶ ἐξέρχονται , καὶ οὐκ οἴδασιν τί εἶπον · τὰ χείλη κινεῖται ἡ δὲ ἀκοὴ οὐκ ἀκούει . Σὺ οὐκ ἀκούεις τῆς εὐχῆς σου , καὶ τὸν Θεὸν θέλεις ταύτης ἀκούειν ; Ἐκλινα , λέγεις , γόνατα . Ἄλλ’ ἡ διάνοιά σου ἔξω ἐπέπετο · τὸ σῶμα ἔνδον , καὶ ἡ γνώμη σου ἔξω · τὸ στόμα σου ἔλεγε τὴν εὐχὴν , καὶ ἡ διάνοιά σου ἠρίθμει τοὺς τόκους , τὰ συμβόλαια , τὰ συναλλάγματα , τὰ κτήματα , τὰς τῶν φίλων συνουσίας . Ὁ γὰρ διάβολος πονηρὸς ὤν , καὶ εἰδὼς ὅτι ἐν καιρῷ εὐχῆς μεγάλα ἀνύομεν , τότε ἐπιτρέχει ( πολλάκις γὰρ ὅποιον χαίρεδα ἐν κλίνῃ , καὶ οὐδὲν λογίζομεθα · ἡλθόμεν ἐξέσθαι , καὶ τότε μυρίοι λογισμοὶ ἐπασέρχονται ) , ἵνα ἀπὸ τῶν ἐκείνου κενωῦς καὶ ἀπράκτους δι’ ὅλου ποιήσῃ · καὶ πολλάκις πληρώσαντες τὴν εὐχὴν , μηδὲ ὡς ἀκούσαντες ἀ εἴρηκαμεν , ἀπήλθομεν . Ἄν οὖν ἐννοήσωμεν τοῦτο , οὐδὲως αὐτὴν ἀναλάβομεν , κἂν δι’ αὐτὸ πάθωμεν πάλιν , καὶ τρίτον , καὶ τετάρτον αὐτὴν εἰπώμεν , καὶ μὴ πρότερον ἀποστώμεν εὐχόμενοι , ὡς ἂν ἅπασαν αὐτὴν μετὰ διανοίας νηρούσης καὶ λογισμοῦ προσέχοντος ἐκχέωμεν ἐμπροσθεν τοῦ Θεοῦ . Κἂν ἀσθῇται ὁ διάβολος , ὅτι οὐ πρότερον ἀρισταμέθα , ὡς ἂν μετὰ σπουδῆς αὐτὴν καὶ διανοίας νηρούσης εἰπώμεν , ἀποστήσεται λοιπὸν ἐφεδρείων , εἰδὼς , ὅτι οὐδὲν πλέον ἔσται αὐτῷ τῆς ἐπιβουλῆς , ἢ τὸ πολλάκις ἀναγκάζειν τὴν αὐτὴν ἡμᾶς ἀναλαμβάνειν εὐχὴν . Εἰ γὰρ ἀνθρώπῳ προσόντες τοιαύτῃ ἐπιδεικνύμεθα τὴν σπουδὴν , ὡς μὴ τοὺς πλησίον παρεστῶτας πολλάκις ὁρῶν , ἀλλὰ συντείνειν ἑαυτῶν τὴν διάνοιαν , κάκεινον μόνον φαντάζεσθαι ᾧ προσοίμεν · πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τοῦ Θεοῦ τοῦτο ποιεῖν ἡμᾶς χρεῖ , καὶ ταῖς εὐχαῖς προσκαρτερεῖν , μὴ ὡς κακείας τὸν λογισμὸν περιεργούμενος . Ἄν γὰρ ἡ γλῶττα μὲν προφέρῃ τὰ ῥήματα , ἡ δὲ διάνοιά ἔξω ῥέμβηται , τὰ κατὰ τὴν οἰκίαν περισκοποῦσα , τὰ κατὰ τὴν ἀγορὰν φανταζομένη , οὐδὲν ἡμῖν ὠφελον ἔσται λοιπόν , ἀλλὰ καὶ πλείων ἡ κατάκρισις . Εἰ γὰρ ἀνθρώποις μὲν σοφοῖτον προσεδρεύομεν χρόνον , στρατευόμενοι καὶ ταλαιπωρούμενοι , διακονοῦντες δουλοκρεπῶς , καὶ πρὸς τῷ τέλει πολλάκις καὶ αὐτῆς τῆς ἐλπίδος ἐκπίπτοντες · τῷ δεσπότῃ τῷ ἡμετέρῳ , ἔνθα πάντως ἐστὶν ἀπολαβεῖν τὴν ἀμοιβὴν πολλῷ μεῖζω
Lemmas: ἵνα ἀκούω . οὖον χρεία σύ μειόω , οὐδέ πολύς ὁ περιδρομεύς , καί ὁ χολακευσος ἕτερος · ἀλλά καί ἐρῆμος εἰμί , καινίς ἀπροστάτευτος , αὐτός διά σεαυτοῦ παρακαλέω ὁ θεός ἐπικεύθω πάντως . εἰμί γάρ ἐπί ἄνθρωπος , κἀν μυρίος προσχωρέω εἰμί , ὅταν καί ὑπό ὁ ἰσχύς , καί μῆσης ἡμέρα καί ἐν εἰσπεράω φαίνω ὁ πρός ἐγώ λανθάνω , ὁ συνέχω καί ὁ διηνεκής ὁ δέησις συντυχία καταλύω βάδιος αὐτός ὁ χράω , πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ Θεός οὗτος γίγνομαι ἄν . οὖον γάρ οὕτως διά ἕτερος ὑπέρ ἐγώ παρακαλέω ἐπινεύω εἴωθα , ὡς διά ἐγώ αὐτός ὁ δήω , κἀν μυρίος εἰμί γέμω κακός . ἀκέω οὖν ὁ μετά βαθμίας εὔχομαι , [ 14 ] καί ὁ μέλλω ὁ δόσις δυσχεραίνω . ὅταν γάρ εἶπον , παρακαλέω ὁ Θεός , ἐσθίω αὐτός , ἐκτεύω αὐτός , λέγω · παρακαλώ δείκνυμι , δύο , τρίτος , δέκατος , εἰκοστός , καί οὐ λαμβάνω . μή ἀφίστημι ὡς εἄν λαμβάνω · τότε ἀφίστημι , ὅταν λαμβάνω · μᾶλλον δέ μηδέ τότε , ἀλλά καί τότε παραμένω · κἀν μή λαμβάνω , αἰτέω ἵνα λαμβάνω · ὅταν δέ λαμβάνω , εὐχαριστέω ὅτι λαμβάνω . εἰσέρχομαι πολύς ἐν ὁ ἐκκλησία , ἀπαρτίζω μυρίος στίχος εὐχή , καί ἐξέρχομαι , καί οὐ οἶδα τίς εἶπον · ὁ χεῖλος κινέω ὁ δέ ἀκοή οὐ ἀκούω . σύ οὐ ἀκούω ὁ εὐχή σύ , καί ὁ θεός ἐθέλω οὗτος ἀκούω ; κλίνω , λέγω , γόνυ . ἄλλος ὁ διάνοια σύ ἔξω πίπτω · ὁ σῶμα ἔνδον , καί ὁ γνώμη σύ ἔξω · ὁ στόμα σύ λέγω ὁ εὐχή , καί ὁ διάνοια σύ ἀριθμέω ὁ τόκος , ὁ συμβόλαιος , ὁ συνάλλαγμα , ὁ κτῆμα , ὁ ὁ Φίλων συνουσία . ὁ γάρ διάβολος πονηρός εἰμί , καί εἰδοί ὅτι ἐν καιρός εὐχή μέγας ἀνύω , τότε ἐπιτρέχω ( πολλάκις γάρ ὁποῖος χαίρεδα ἐν κλίνη , καί οὐδείς λογίζομαι · ἔρχομαι ἐξίημι , καί τότε μυρίος λογισμός επασερχοντ ) , ἵνα ἀπό ὁ ἐκεῖνος κενός καί ἄπρακτος διά ὅλος ποιέω · καί πολλάκις πληρόω ὁ εὐχή , μηδέ ὡς ἀκούω ὅς εἴρω , ἀπέρχομαι . ἄν οὖν ἐννοέω οὗτος , οὖδας αὐτός ἀναλαμβάνω , κἀν διά αὐτός πάσχω πάλιν , καί τρίτος , καί τέταρτος αὐτός εἶπον , καί μή πρότερος ἀφίστημι εὔχομαι , ὡς εἄν ἅπας αὐτός μετά διάνοια νηρουω καί λογισμός προσέχω ἐκχέω ἔμπροσθεν ὁ Θεός . κἀν ἀείδω ὁ διάβολος , ὅτι οὖον πρότερος ἀριστάω , ὡς εἄν μετά σπουδή αὐτός καί διάνοια νηρουω εἶπον , ἀφίστημι λοιπός ἐφεδρεία , εἰδοί , ὅτι οὐδείς πλέω εἰμί αὐτός ὁ ἐπιβουλή , ἢ ὁ πολλάκις ἀναγκάζω ὁ αὐτός ἐγώ ἀναλαμβάνω εὐχή . εἰμί γάρ ἄνθρωπος πρόσειμι τοιοῦτος ἐπιδείκνυμι ὁ σπουδή , ὡς μή ὁ πλησίος παρίστημι πολλάκις ὁράω , ἀλλά συντείνω ἑαυτοῦ ὁ διάνοια , ἐκεῖνος μόνος φαντάζω ὅς πρόσω · πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ Θεός οὗτος ποιέω ἐγώ χρῷ , καί ὁ εὐχή προσκαρτερέω , μή ὡς καίω ὁ λογισμός περιεργέω . ἄν γάρ ὁ γλῶσσα μέν προφέρω ὁ ῥῆμα , ὁ δέ διάνοια ἔξω ῥέμβω , ὁ κατά ὁ οἰκίον περισκοπέω , ὁ κατά ὁ ἀγορά φαντάζω , οὐδείς ἐγώ ὀφείλω εἰμί λοιπός , ἀλλά καί πλείων ὁ κατάκρισις . εἰμί γάρ ἄνθρωπος μέν σοφόω προσεδρεύω χρόνος , στρατεύω καί ταλαιπωρέω , διακονέω δουλοκρεπῶς , καί πρός ὁ τέλος πολλάκις καί αὐτός ὁ ἐλπίς ἐκπίπτω · ὁ δεσπότης ὁ ἡμέτερος , ἔνθα πάντως εἰμί ἀπολαμβάνω ὁ ἀμοιβή πολύς μείζων