joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0520.2
καταφεύγω ψυχήν , ὅτι χρησιμοί τινες εἰσὶ θείοι νόμοι τὰ Παύλου ῥήματα · οὐ γὰρ Παῦλός ἐστινὸ λαλῶν , ἀλλὰ Χριστὸς ὁ τὴν ἐκείνου ψυχὴν κινοῦν · δι’ ἐκείνου γὰρ φθεγγεται πάντα , ἄπερ ἐκεῖνος εἴπεν . Τί τοίνυν φησί ; Καθαρὸς εἰμὶ ἀπὸ τοῦ αἵματος πάντων . Διὰ τί ; Οὐ γὰρ ὑπεστείλαμην τοῦ μὴ ἀπαγγεῖλαι ὑμῖν πᾶσαν τὴν βουλήν τοῦ Θεοῦ . Ὡς , εἰ ὑπεστείλατο τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι [ 478 ] , οὐκ ἦν καθαρὸς ἐκ τοῦ αἵματος , ἀλλ’ ὡς ἀνδροφόνος ἐχρίνετο · καὶ μᾶλα εἰκῶς . Ὁ μὲν γὰρ ἀνδροφόνος τὸ σῶμα ἀναιρεῖ μόνον , καὶ τῷ παρόντι παραδίδωσι τὸ θάνατον · ὁ δὲ πρὸς χάριν δημηγορῶν , καὶ ῥαθυμότερους ποιῶν τοὺς ἀκροατάς , τὴν ψυχὴν ἀπολῦσι , καὶ πρὸς ἀδιανότους παραπέμπει κολλάσεις καὶ τιμωρίας . Τίς οὖν οὐδὲς ὡμὸς καὶ ἀπάνθρωπος καὶ ἀσυμπαθής , ὡς ἐγκάλεσθαι τῷ λέγοντι καὶ διαλεγόμενῳ περὶ τῆς τοῦ Θεοῦ συνεχὲς ὀργῆς , τοσαύτην χολάσαιν ὑφίστασθαι μέλλοντι , εἰ σιγήσειεν ; Εἰ μὲν γὰρ ἐγὼ σιγῆσας ἀπελκύπων τῇ σιγῇ τὰ ἁμαρτήματα , καλῶς ἐδυσχέρανεν ἕκαστος , καὶ ἠγανάκτει δικαίως , μὴ σιγῶντος ἐμοῦ · εἰ δὲ καὶ ἡμῶν σιγάντων νῦν , ἀνάγκη πάντως ἕκαστὶ φαίνειν τὰ πλημμελήματα , τί τὸ ὄφελος ἀπὸ τῆς σιγῆς γένοιτ’ ἄν ; Ὁ πρὸς τὸ συμφέρον τῶν ἀκούντων ὁρῶν , ἂν ἐγκωμιάσῃ αὐτόν , οὐ μόνον οὐκ ἐγκάλεσθαι δεῖος , ἀλλὰ καὶ στεφανοῦσθαι · κἂν σιγῇ , τότε ἐγκάλεσθαι . Ἐπεὶ καὶ ὁ Δαυὶδ , εἰ ἐσῆγην ἐπὶ τοῦ Γαλιάδ , οὐκ ἂν εἰασαν αὐτὸν ἐξελθεῖν εἰς τὴν παράταξιν , οὐδὲ τὸ λαμπρὸν ἐκεῖνο σῆμα τρώψαι . Διὰ τοῦτο καὶ ἤδη διελέχθην ὑμῖν πολλάκις , καὶ νῦν προλέγω , οὐκέτι παραίνων , ἀλλ’ ἐπιτάττων καὶ παραγγέλλων · ὁ βουλόμενος ἀκούειν , ὁ δὲ μὴ βουλόμενος , ἀπαίτειν · ὅτι ἂν ἐπιμείνητε τοῖς παρ’ ὑμῶν γινομένοις κακοῖς , οὐκ ἀνέξομαι , οὐδὲ δέξομαι ὑμᾶς , οὐδὲ ἀφήσω τῶν εἰδῶν ἐπιτιμᾶν · οὗτοι γάρ . Τί γάρ ; οὐ δὲ πλήθος νοσοῦντων ; Δώδεκα ἦσαν οἱ μαθηταί , καὶ ἀκούσον τὶ φησιν ὁ Χριστὸς πρὸς αὐτούς ; Μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε ἀπαρῆν ; Ἄν γὰρ δι’ ὅλου κολασθῶμεν , πότε ἀνακτησόμεθα , πότε ὠφελησόμεν ; Ἄλλ’ εἰσί , φησίν , αἱρέσεις πολλαί , καὶ μετατίθενται . Συγχρὸς οὖτος ὁ λόγος · Κρεῖσσον εἰς ποιῶν τὸ θέλημα Κυρίου , ἢ μυρίοι παράνομνοι . Ἐπεὶ καὶ σὺ τί βούλει , εἴπé μοι , μυρίους δραπετάς ἔχειν καὶ κλέπτας οἰκέτας , ἢ ἕνα εὐνουν ; Ὁ βουλόμενος ἀποπλάσθαι , οὐκ ἀνέχομαι οὐδενός . Ταῦτα τὰ ῥήματα τὰ πάντα διέφθαρσαν · ἵνα ἀπέλθῃ , φησί , καὶ μετατεθῇ πρὸς ἑτέραν αἵρεσιν Ἄσθενὴς ἔστι , συγκατάθεθι . Μέχρι τίνος ; μέχρι πότε ; ἕκαστέ καὶ δις καὶ τρίς ; μὴ διαπαντός ; Ἴδοὺ παρεργῶ πάλιν καὶ διαμαρτύρομαι κατὰ τὸν μακάριον Παῦλον , ὅτι , Ἄν ἔλθω εἰς τὸ πάλιν , οὐ φείσομαι . Καὶ δεῖν μέλλω κηρύσσειν ἐπὶ τοῦ ῥήματος τοῦ Χριστοῦ , μακρὰν καὶ ὑμεῖς στήσεσθε καὶ ἡ παρ’ ὑμῶν χάρις , ἐμοῦ τὰς εὐθύνας παρέχοντος . Ὡστε συμφέρει δίκανυσθαι διὰ τῆς τῶν ῥημάτων ἀληθείας τοὺς ἁμαρτάνοντας , ἵνα τῆς διὰ τῶν πραγμάτων αἰσχύνῃς ἀπαλλαγῶσιν . Οἶδα ὅτι πάντες ἐσμέν ἐν ἐπιτιμίαις , καὶ ὅτι οὐδὲς καυχήσεταί ἀγνὴν ἔχειν τὴν καρδίαν · ἀλλ’ οὐ τοῦτό ἐστι τὸ δεῖν , ὅτι ἀγνὴν καρδίαν οὐκ ἔχομεν , ἀλλ’ ὅτι τοιαύτην μὴ ἔχοντες , οὐδὲ τῇ δυναμένῃ ποιήσει ταύτην
Lemmas: καταφεύγω Ψυχή , ὅτι χρήσιμος τις εἰμί θεῖος νόμος ὁ Παῦλος ῥῆμα · οὖον γάρ Παῦλος εἰμί λαλέω , ἀλλά Χριστός ὁ ὁ ἐκεῖνος ψυχή κινέω · διά ἐκεῖνος γάρ φθέγγομαι πᾶς , Ἄπερ ἐκεῖνος εἶπον . τις τοίνυν φημί ; καθαρός εἰμί ἀπό ὁ αἷμα πᾶς . Ζεύς τίς ; οὖον γάρ ὑποστέλλω ὁ μή ἀπαγγέλλω σύ πᾶς ὁ βουλή ὁ Θεός . ὡς , εἰμί ὑποστέλλω ὁ μή ἀναγγέλλω [ 478 ] , οὐ εἰμί καθαρός ἐκ ὁ αἷμα , ἀλλά ὡς ἀνδροφόνος χρίω · καί μῆλον ἵημι . ὁ μέν γάρ ἀνδροφόνος ὁ σῶμα ἀναιρέω μόνος , καί ὁ πάρειμι παραδίδωμι ὁ θάνατος · ὁ δέ πρός χάρις δημηγορέω , καί ῥάθυμος ποιέω ὁ ἀκροατής , ὁ ψυχή ἀπόλυσις , καί πρός αδιανοος παραπέμπω κολλάω καί τιμωρία . Τῖς οὖν οὐδή ὠμός καί ἀπάνθρωπος καί ἀσυμπαθής , ὡς ἐγκαλέω ὁ λέγω καί διαλέγω περί ὁ ὁ Θεός συνεχής ὀργή , τοσοῦτος χολάω ὑφίστημι μέλλω , εἰμί σιγάω ; εἰμί μέν γάρ ἐγώ σιγάω απελκυπαω ὁ σιγή ὁ ἁμάρτημα , καλῶς δυσχεραίνω ἕκαστος , καί ἀγανακτέω δικαίως , μή σιγάω ἐγώ · εἰμί δέ καί ἐγώ σίγω νῦν , ἀνάγκη πάντως ἕκαστος φαίνω ὁ πλημμέλημα , τίς ὁ ὄφελος ἀπό ὁ σιγή γίγνομαι ἄν ; ὁ πρός ὁ συμφέρω ὁ ἀκέω ὁράω , εἄν ἐγκωμιάζω αὐτός , οὖον μόνος οὐ ἐγκαλέω δῖος , ἀλλά καί στεφανόω · κἀν σιγή , τότε ἐγκαλέω . ἐπεί καί ὁ Δαυίδ , εἰμί εἰσάγω ἐπί ὁ Γαλιάς , οὐ εἄν ἐάω αὐτός ἐξέρχομαι εἰς ὁ παράταξις , οὐδέ ὁ λαμπρός ἐκεῖνος σῆμα τρέπω . Ζεύς οὗτος καί ἤδη διαλέγω σύ πολλάκις , καί νῦν προλέγω , οὐκέτι παραινέω , ἀλλά ἐπιτάσσω καί παραγγέλλω · ὁ βούλομαι ἀκούω , ὁ δέ μή βούλομαι , ἀπαιτέω · ὅτι εἄν ἐπιμένω ὁ παρά σύ γίγνομαι κακός , οὐ ἀνέχω , οὐδέ δέχομαι σύ , οὐδέ ἀφίημι ὁ εἶδος ἐπιτιμάω · οὗτος γάρ . τις γάρ ; οὖον δέ πλήθος νοσέω ; δώδεκα εἰμί ὁ μαθητής , καί ἀκούω τίς φημί ὁ Χριστός πρός αὐτός ; μή καί σύ ἐθέλω ἀπαίρω ; ἄν γάρ διά ὅλος κολάζω , πότε ἀνακτάομαι , πότε ὠφελέω ; ἄλλος εἰμί , φημί , αἵρεσις πολύς , καί μετατίθημι . Συγχρὸς οὗτος ὁ λόγος · κρατύς εἰς ποιέω ὁ θέλημα κύριος , ἢ μυρίος παράνομος . ἐπεί καί σύ τίς βούλομαι , εἶπον ἐγώ , μυρίος δραπέτης ἔχω καί κλέπτης οἰκέτης , ἢ εἷς εύνους ; ὁ βούλομαι ἀποπλάζω , οὐ ἀνέχω οὐδείς . οὗτος ὁ ῥῆμα ὁ πᾶς διαφθείρω · ἵνα ἀπέρχομαι , φημί , καί μετατίθημι πρός ἕτερος αἵρεσις ἀσθενής εἰμί , συγκατατίθημι . μέχρι τίς ; μέχρι πότε ; ἕκαστος καί δις καί τρίς ; μή διαπαντός ; ἰδού παραγράφω πάλιν καί διαμαρτύρομαι κατά ὁ μακάριος Παῦλος , ὅτι , ἄν ἔρχομαι εἰς ὁ πάλιν , οὖον φείδομαι . καί δήω μέλλω κηρύσσω ἐπί ὁ ῥῆμα ὁ Χριστός , μακράν καί σύ ἵστημι καί ὁ παρά σύ χάρις , ἐγώ ὁ εὐθύνω παρέχω . ὡστε συμφέρω δικανυεπομαι διά ὁ ὁ ῥῆμα ἀλήθεια ὁ ἁμαρτάνω , ἵνα ὁ διά ὁ πρᾶγμα αἰσχύνω ἀπαλλάσσω . οἶδα ὅτι πᾶς εἰμί ἐν ἐπιτιμία , καί ὅτι οὐδή καυχάομαι ἁγνός ἔχω ὁ Καρδία · ἀλλά οὖον οὗτος εἰμί ὁ δήω , ὅτι ἁγνός Καρδία οὐ ἔχω , ἀλλά ὅτι τοιοῦτος μή ἔχω , οὐδέ ὁ δύναμαι ποιέω οὗτος