joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0634.1
πυρί , τὸν ὑπὲρ ἡμῶν τὴν ψυχὴν θέντα λιμῷ τησόμενον περιορίσας ; Καὶ τί λέγω χρήματα ; εἰ γὰρ μυρίας εἴχομεν ψυχάς , οὐχὶ ἀπάσας ὑπὲρ αὐτοῦ δεῖν ἐχρήν ; Εἰ τις ἡμῶν ἐπὶ θάνατον ἤρετο , εἰπε προύκειτο πάντα τὰ δυνα προέμενον ἀπαλλαγῆναι , καὶ χάριν ἂν τὸ πρᾶγμα ἐνόμιζε · νῦν δὲ [ τὴν ] ἐπὶ γέννης ἀγροίνους θέν , παρὸν τὴν ἡμῖν διδόντας ἐλευθερωθῆναι , αἰροῦμεθα καὶ κολάζομεθα καὶ κατἔχειν εἰκὴ τὰ ἡμέτερα , ὥστε τὰ ἡμέτερο προδῶσαι ; καὶ ποίαν ἔχομεν ἀπολογίαν , εἰνα συγγνώμην , καὶ τῶν ἐνταῦθα καὶ τῶν ἐκεῖ ἑαυτοὺς ἀποστερούντας , παρὸν ἀμφοτέρο μετὰ [ 593 ] ἀδείας χαρινοῦσθαι ; Εἰ ὑπὲρ δεξιωτοῦ τις βιωτικοῦ ἤλυν πολλάκις τὴν οὐσίαν ἐπέδωκεν , δεξιωτοῦ τοῦ μέλλοντος ἐνταῦθα μένιν , καὶ οὐδὲ ἐνταῦθα πολλὸν παρεμένοντος χρόνου · πολλοὶ γὰρ καὶ πρὸ πολλοῦ τῆς τελευταίας ταύτῃ ἀπαλίσαντο τὴν ἀρχήν , ἕτεροι δὲ διὰ ταύτην καὶ τὴν ζωὴν αὐτὴν πολλάκις · ἀλλ’ ὅμως καὶ ταῦτα εἰδότες πάντα κινδοῦνι ὑπὲρ αὐτῆς · εἰ τοίνυν ὑπὲρ ταύτης τοσαῦτα ποιοῦσι , ὑπὲρ τῆς μενούσης ἐκείνης καὶ ἀναφαίρετου τί γένοιτ’ ἂν ἡμῶν ἀθλιώτερον , μηδὲ λίγα προειμένω , μηδὲ ταῦτα παρεχόντων , ὅ καὶ μικρὸν ὑστερον ἄκοντες ἐνταῦθα ἀφήσομεν ; Ποίας οὖν ταῦτα · οὐχ ἂν εἴη μανίας , ἄπερ ἄκοντες ἀφαιροῦμεθα , ταῦτα παρὸν ἔχοντας δόναι , καὶ μεθ’ ἑαυτῶν λαβεῖν , μὴ βουληθῶμεν ; Ἀλλὰ οἰκίας μὲν καὶ ἡμιόνους καὶ ἵππους περιδέραια χρυσᾶ παριθεῖμεν · τὸν Δεσπότην δὲ γυμνὸν παριόντα καὶ θυραλιούμενον καὶ χεῖρα ἐκτείνοντα περιορώμεν , καὶ πολλάκις ἀπεγνῶι βλέπομεν ὀφθαλμῷ . Τί ταύτης τῆς μανίας χειρον γένοιτ’ ἂν ; Ὅταν γὰρ ὁ Θεὸς πρὸς ἡμᾶς ἀποστῇλῃ τοὺς πέντηας , ἐκ τῶν ἐκείνους καλεῖν αὐτοῖς , ἡμεῖς δὲ πρὸς τῷ μὴ δοῦναι καὶ ὀβριζόντας ἐκπεμπόμεν , ἐννόησον πόσων σκηπτῶν , πόσων χαρυκῶν ἄξιον πρᾶγμα ποιοῦμεν . Τί γὰρ οὐκ οἰκτὴν , παρὰ σοῦ καλεῖσθεις εἰς ἕτερον ἀπειλεῖν οἰκτὴν ἀργύριον ἔχοντα οὐ λαβεῖν , οὐ μόνον καναῖς ἐπανηλθε χερίν , ἀλλὰ καὶ ὀβριζοῦσι · τί οὐχ ἂν εἴργατο τὸν ὀβριζοῦντα ; πόσων οὐχ ἂν δίκην ἀπητήσατο , ἂπε λοιπὸν αὐτὸς ὑπὸ ὀβρισμοῦ ; Εἰ δὲ ἐπὶ ἀνθρώπων τοῦτο , ἐπὶ τοῦ καὶ τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ἀπάντων Δεσπότου πόσω μᾶλλον ; Εἰ μηδὲν βούλει δοῦναι · αἰτοῦντι τῷ πέντηι , τί καὶ ὀνειδίζων πλήττεις τὴν ἐκείνου ψυχήν ; μὴ γὰρ , εἰ προσεδόκησε τοιαῦτα ἀκούσασθαι , προσήλθε σοι ἂν ; Ἄλλ’ ἀναίσχυντός ἐστι , φησί , καὶ ἐπιτρέχων βοᾷ . Τί λέγεις ; ποσάκις τραπέζης παρακεῖμένης τὸν ὑπηρετοῦντα οἰκτὴν καλέσας , ἵνα σχολαίτερον βαδίσῃ , πάντα ἀνέτρεψας ὑπὲρ ἀναβολῆς μόνον μικρᾶς · καίτοι γε σφόδρα εἰδώς , ὅτι κἂν μὴ εὐθέως , ἀλλὰ μικρὸν ὑστερον ἀπολαύσει τῆς ἡδονῆς · καὶ σαυτὸν μὲν ὑπὲρ τοῦ μηδενὸς ἐκδηριούμενον , οὐ καλεῖς ἀναίσχυντον · τὸν δὲ πέντηα τὸν ὑπὲρ τῶν μεγίστων διδοιχότα καὶ τρέμοντα ( οὐδὲ γὰρ περὶ μελλήσεως , ἀλλὰ περὶ λιμοῦ ἅπαξ ὁ φόβος αὐτῷ ) , τοῦτον ἰταμὸν καλεῖς καὶ ἀναίσχυντον ; καὶ πῶς οὐχ ἐσχάτης σοῦτο ἀναισχυνίας ; Εἰ σὺ μικρὰν τινὰ σταγόναν κατανεχθεῖσαν ὁρῶν ἀπὸ τῆς στέγης , καὶ οἰκίας καλεῖς καὶ τεχνίτας , καὶ πάντα ἀνατρέπεις τὸν οἶκον · πῶς τὸν πέντηα ἐν δακρύοι καὶ χόρτοις ε καὶ πλῆι καὶ μενον ,
Lemmas: πῦρ , ὁ ὑπέρ ἐγώ ὁ ψυχή θέω λιμός τήκω περιορίζω ; καί τίς λέγω χρῆμα ; εἰμί γάρ μυρίος ἔχω Ψυχή , οὐ ἅπας ὑπέρ αὐτός δήω χρή ; εἰμί τις ἐγώ ἐπί θάνατος ἔρομαι , εἶπον πρόκειμαι πᾶς ὁ δυνα προΐημι ἀπαλλάσσω , καί χάρις εἄν ὁ πρᾶγμα νομίζω · νῦν δέ [ ὁ ] ἐπί γέννα αγροινω τίθημι , πάρειμι ὁ ἐγώ δίδωμι ἐλευθερόω , αἱρέω καί κολάζω καί καταχέω εἰκῇ ὁ ἡμέτερος , ὥστε ὁ ημέτερος προδίδωμι ; καί ποῖος ἔχω ἀπολογία , εἰμί συγγνώμη , καί ὁ ἐνταῦθα καί ὁ ἐκεῖ ἑαυτοῦ ἀποστερέω , πάρειμι ἀμφότερος μετά [ 593 ] ἄδεια χαρίνω ; εἰμί ὑπέρ δεξιωτος τις βιωτικός ἄλυς πολλάκις ὁ οὐσία ἐπιδίδωμι , δεξιωτος ὁ μέλλω ἐνταῦθα Μενίν , καί οὐδέ ἐνταῦθα πολύς παραμένω χρόνος · πολύς γάρ καί πρό πολύς ὁ τελευταῖος οὗτος ἀπαλίσαντο ὁ ἀρχή , ἕτερος δέ διά οὗτος καί ὁ ζωή αὐτός πολλάκις · ἀλλά ὅμως καί οὗτος οἶδα πᾶς κινδοῦνι ὑπέρ αὐτός · εἰμί τοίνυν ὑπέρ οὗτος τοσοῦτος ποιέω , ὑπέρ ὁ Μένων ἐκεῖνος καί αναφαίρετος τίς γίγνομαι εἄν ἐγώ ἄθλιος , μηδέ λίγα προΐημι , μηδέ οὗτος παρέχω , ὅς καί μικρός ὕστερος ἄκων ἐνταῦθα ἀφίημι ; Ποίας οὖν οὗτος · οὐ εἄν εἰμί μανία , Ἄπερ ἄκων ἀφαιρέω , οὗτος πάρειμι ἔχω δόνη , καί μετά ἑαυτοῦ λαμβάνω , μή βούλομαι ; ἀλλά οἰκίον μέν καί ἡμίονος καί ἵππος περιδέραιον χρύσεος παρίημι · ὁ δεσπότης δέ γυμνός πάρειμι καί θυραλιουμενω καί χείρ ἐκτείνω περιοράω , καί πολλάκις ἀπογιγνώσκω βλέπω ὀφθαλμός . τις οὗτος ὁ μανία χείρων γίγνομαι εἄν ; ὅταν γάρ ὁ θεός πρός ἐγώ ἀποστέλλω ὁ πέντη , ἐκ ὁ ἐκεῖνος καλέω αὐτός , ἐγώ δέ πρός ὁ μή δίδωμι καί ὀβριζόντας ἐκπέμπω , ἐννοέω πόσος σκηπτός , πόσος χαρυκως ἄξιος πρᾶγμα ποιέω . τις γάρ οὐ οἰκτός , παρά σύ καλέω εἰς ἕτερος ἀπειλέω οἰκτός ἀργύριον ἔχω οὖον λαμβάνω , οὖον μόνος Κάναις επανέρχομαι Χέριν , ἀλλά καί οβριζεω · τίς οὐ εἄν ἔργω ὁ οβριζουειντα ; πόσος οὐ εἄν δίκη ἀπαιτέω , θέραψ λοιπός αὐτός ὑπό οβρισμοω ; εἰμί δέ ἐπί ἄνθρωπος οὗτος , ἐπί ὁ καί ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἀπαντάω δεσπότης πόσος μᾶλλον ; εἰμί μηδείς βούλομαι δίδωμι · αἰτέω ὁ πέντη , τίς καί ὀνειδίζω πλήσσω ὁ ἐκεῖνος Ψυχή ; μή γάρ , εἰμί προσδοκάω τοιοῦτος ἀκούω , πρόσειμι σύ εἄν ; ἄλλος ἀναίσχυντος εἰμί , φημί , καί ἐπιτρέχω βοάω . τις λέγω ; ποσάκις τράπεζα παρακείμενος ὁ ὑπηρετέω οἰκτός καλέω , ἵνα σχολαῖος βαδίζω , πᾶς ἀνατρέπω ὑπέρ ἀναβολή μόνος μικρός · καίτοι γε σφόδρα οἶδα , ὅτι κἀν μή εὐθύς , ἀλλά μικρός ὕστερος ἀπολαύω ὁ ἡδονή · καί σαυτοῦ μέν ὑπέρ ὁ μηδείς εκδηριουμενω , οὖον καλέω ἀναίσχυντος · ὁ δέ πέντη ὁ ὑπέρ ὁ μέγας διδοιχότα καί τρέμω ( οὐδέ γάρ περί μέλλησις , ἀλλά περί λιμός ἅπαξ ὁ φόβος αὐτός ) , οὗτος ἰταμός καλέω καί ἀναίσχυντος ; καί πῶς οὐ ἔσχατος σός ἀναισχυνίας ; εἰμί σύ μικρός τις σταγόνα καταφέρω ὁράω ἀπό ὁ στέγω , καί οἰκίον καλέω καί τεχνίτης , καί πᾶς ἀνατρέπω ὁ οἶκος · πῶς ὁ πέντη ἐν δάκρυ καί χόρτος ε καί πλῆ καί μένω ,