joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0776.1
παρὰ τοῦ τῶν ὅλων Θεοῦ . Ποῖος διππότης ὑπὲρ οἰκέτου τὸν υἱὸν ἔδωκε τὸν ἑαυτοῦ ; οὐδεὶς · ἀλλὰ πάντες ἂν ἔλιντο τοὺς οἰκέτας ὑπὲρ τῶν παίδων δοῦναι . Ἐνταῦθα δὲ τοῦναντίον · τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο , ἀλλ’ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν , ὑπὲρ πάντων τῶν ἐχθρῶν τῶν μεινόντων αὐτόν . Οἱ οἰκέται , χὰν βαριά τινα ἐπιτάττωνται , οὐδὲ οὕτω δυσχεραίνουσι , καὶ μάλιστα , ἂν ὅσιν εὐγνώμονες · ἡμεῖς δὲ ἀποδυσπαστούμεν μυρία . Τοῖς οἰκέταις οὐδεὶς ἐπαγγέλλεται τοιοῦτον , οἷον ἡμῖν ὁ Θεός · ἀλλὰ τί ; Ἐλευθερίαν , φησί , τὴν ἐνταῦθα , τὴν πολλάκις τῆς δουλείας χαλεπωτέραν · πολλάκις γὰρ κατελάβε λύμω , καὶ πικροτέρα δουλείας αὕτη ἡ ἐλευθερία γέγονε · καὶ τὸ δῶρον τοῦτο τὸ μέγιστον . Παρὰ δὲ τῷ Θεῷ οὐδὲν ἐπίχρητον , οὐδὲν φαρτρὸν ἀλλὰ τί ; Οὐ λέγω ὑμᾶς δούλους , φησίν · ὅμως φίλοι μοι ἔστε · λυγυνθῶμεν , ἀγαπητοί , φοβηθῶμεν · χὰν ὡς οἱ οἰκέται ἡμῖν δουλεύουσι , δουλεύσωμεν ἡμεῖς τῷ Δεσπότῃ · μᾶλλον δὲ οὐδὲ πρὸς τὸ πολλοστὸν μέρος · τὴν δουλείαν ἡμεῖς ἐπδεικνύμεθα . Ἐκεῖνοι διὰ τὴν ἀνάγκην φιλοσοφοῦσι , σκεπάσματα μόνον ἔχουσι καὶ τροφάς · ἡμεῖς δὲ ὑβρίζομεν εἰς τὴν τυρφήν . Εἰ μηδαμοῦθεν ἄλλοθεν , χὰν παρ’ ἐκείνων δεχώμεθα τὴν φιλοσοφία τοὺς κανόνας . Οὐδε γὰρ ἡ Γραφὴ οὐχὶ πρὸς οἰκέτας , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἄλογα πέμπειν τοὺς ἀνθρώπους · οἷον , ὅταν τὴν μέλιτταν , ὅταν τοὺς μύρμηκας καλεῖν μιμεῖσθαι . Ἔγω δὲ χὰν τοὺς οἰκέτας μιμήσασθαι παραίνω · ὅσα ἐκεῖνοι διὰ τὸν φόβον τὸν ἡμέτερον πράττουσι , χὰν τοσαῦτα διὰ τὸν τοῦ Θεοῦ φόβον ἡμεῖς πράττωμεν · οὐ γὰρ εὐρήσομεν πράττοντας ὑμᾶς . Ἐκεῖνοι διὰ τὸν φόβον τὸν ἡμέτερον ὑβρίζονται μυριάκις , καὶ παντὸς φιλοσόφου μᾶλλον ἑσθῆκται σιγόντες · ὑβρίζονται καὶ δίκαιως καὶ ἀδίκως , καὶ οὐκ ἀντιλέγουσιν , ἀλλὰ παρακαλοῦσιν , ἀδικοῦντες οὐδὲν πολλάκις · οὐδὲν πλέον τῆς χρείας λαμβάνοντες , · πολλάκις δὲ καὶ ἐλαττον , στέργουσι · καὶ ἐπὶ στιβάδω · καθεύδοντες , καὶ ἄρτου μόνον πληρούμενοι , καὶ τὴν ἄλλην πᾶσαν δίαιταν ἔχοντας αὐτελή , οὐχ ἑγκαλοῦσιν οὐδὲ δυσχεραίνουσιν . Ἐκεῖνοι διὰ τὸν παρ’ ἡμῶν φόβον ἐμπιστευμένοι[737 ] χρήματα πάντα ἀποδίδασι · ( μὴ γὰρ μοι τοὺς μοχθηροὺς εἴπης τῶν οἰκετῶν , ἀλλὰ τοὺς μὴ λίαν κακοὺς ) · ἂν ἀπειλήσωμεν , εὐθέως συστρέλλονται . Ἄρα οὐ φιλοσοφίας ταῦτα ; Μὴ γὰρ ὅτι ἀνάγκη γίνεται εἴπης , ὅτι καὶ ἐπὶ σοὶ ἀνάγκη τῆς γεέννης ἐπίκειται , καὶ οὐδὲ οὕτω σωφρονεῖς , οὐδὲ τοσαύτην παρέχεις τιμὴν τῷ Θεῷ , ὅσης ἀπολαύεις παρὰ τῶν οἰκετῶν . Ἔχει ἕκαστος τῶν οἰκετῶν οἰκήμα τὸ νενομοθετημένον , καὶ οὐχ ἐπεμβαίνει τῷ τοῦ πλησίου , οὐδὲ λυμαίνεται τῇ ἐπιθυμίᾳ τοῦ πλείονος . Καὶ ταῦτα ἴδοι τις ἂν τοὺς οἰκέτας · διὰ τὸν τῶν δεσποτῶν φόβον φυλαττόμενα · καὶ σπανίως ἂν ἴδοις οἰκέτην τὰ τοῦ οἰκέτου ἀρπάζοντα , ἢ λυμαίνοντα . Παρὰ δὲ ἀνθρώποις ἐλευθέροις τὰ ἑναντία τούτων γίνεται · ἄλλοιους δάκνουσι καὶ κατεσθίομεν , οὐ δεδοίκαμεν τὸν Δεσπότην · τὰ τῶν συνδούλων ἀρπάζομεν , κλέπτουσι , τύπτουσι , ὁρώντος αὐτοῦ . Τοῦτο δὲ οὐχ ἂν ποιήσειεν οἰκέτης , ἀλλὰ χὰν τύπη , μὴ ὁρώντος τοῦ δεσπότου · χὰν ὑβρίζη μὴ ἀκούοντος · ἡμεῖς δὲ τοῦ Θεοῦ πάντα καὶ ὁρώντος καὶ ἀκούοντος τολμῶμεν . Φόβος δὲ τοῦ δεσπότου πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν ἐκείνων διαπαντός · ἡμῶν δὲ οὐτὸς οὐδέποτε . Διὰ τοῦτο πάντα ἄνω καὶ κάτω γέγονεν , πάντα συγχέεται καὶ διέφθαρται , καὶ αὐτοὶ μὲν οὐδέποτε εἰς νοῦν λαμβάνομεν τὰ ἁμαρτημένα · τοὺς δὲ οἰκέτας τοὺς ἡμετέρους , ἀμαρτάνοντας ἅπαντα ἐξετάζομεν μετὰ ἀκριβείας καὶ τὰ μικρότατα . Ταῦτα λέγω , οὐχὶ τοὺς οἰκέτας ὑπηίους ποιῆσαι βουλόμενος , ἀλλὰ τὸ ἡμέτερον ὑπτιον ἐπιστρέψαι , τὸ ἄθουμον διειγεραι · ἵνα χὰν οὕτω δουλεύωμεν τῷ Θεῷ , ὡς ἡμῖν οἱ οἰκέται · οὕτω τὴν πεποιθήσει ἡμᾶς , ὡς ἡμῖν οἱ ὁμοούσιοι , καὶ μηδὲν τοιούτου ἔχοντες παρ’ ἡμῶν . Ἐλευθεροὶ τῇ φύσει καὶ οὕτοι εἰσιν · Ἀρχέγονος τῶν ἑαυτῶν , καὶ τοῦτο ἐρρήται . Οὐχ ἔστιν αὕτη φύσεως ἡ δουλεία , ἀλλ’ ἄξιας ἐστὶ καὶ περιστάσεως · ἀλλ’ ὅμως πολλὴν ἡμῖν παρέχουσι τὴν τιμήν . Ἡμεῖς δὲ τούτους μὲν μετὰ πάσης ἀκριβείας ἐπιτηδεύμεθα τῇς ἡμετέρας ἑνεκεν διακονίας · τῷ δὲ Θεῷ οὐδὲ πολλοστὸν παρέχομεν μέρος , καὶ ταῦτα πάλιν εἰς ἡμᾶς στρεφομένης τῆς ὑφελείας . Ὅσω γὰρ ἂν σπουδαιότερον δουλεύσωμεν τῷ Θεῷ , τοσούτω μᾶλλον ἐλευθέρους ὑψώσομεν , καὶ αὐτοὺς μᾶλλον χειραδώσομεν . Μὴ δὲ τοσαύτην ἀποστερήσωμεν ὑφελείας ἡμᾶς · αὐτούς . Ὁ μὲν γὰρ Θεὸς αὐτάρκης ἐστὶ καὶ ἀνεξίδικος · ἡ δὲ ἀμοιβὴ καὶ τὸ χάρισμα πάλιν εἰς ἡμᾶς ἀνατρέχει . Εἰ δὲ διὰ φιλοσοφίας καὶ περὶ τῶν ἀποκειμένων τοῖς ἁγίοις ἀγαθῶν , ἀληθῶς ἐκεῖνι ἐστὶν ἡ δντις ἀνάψυχος , ἔνθα ἀπέδρα ὁδὴν καὶ λύπη καὶ στεναγμὸς · ἔνθα οὐδὲ φροντίδες , οὐδὲ πόνω , οὔτε ἀγωνία , οὐτε φόβος καταπλήττων καὶ σείων τὴν ψυχήν , ἀλλὰ μόνος ὁ τοῦ Θεοῦ φόβος · ἡδονὴς πλήρης ὤν . Οὐχ ἔστιν ἐκεῖ , Ἐν ἰδρώτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου , οὐδὲ ἀκανθας καὶ τριβόλους · οὐχ ἔστιν , Ἐν λίπαις τέξη τέκνα , καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστρεφὴ σου , καὶ αὐτὸς σου κυριεύσει · πάντα χαρά , εἰρήνη , εὐφροσύνη , ἡδονή , ἀγαθωσύνη , πραότης , ἀγάπη . Οὐχ ἑστίν ἐκεῖ ζῆλου πλῆσι οὐδὲ βαπτισμα , οὐ θάνατος οὐτὸς ὁ τοῦ σώματος , οὐχ ἐκεῖνος · ὁ τῆς ψυχῆς , οὐχ ἑστι σκότος , οὐτὲ νύξ · πάντα ἡμέρα , πάντα φῶς , πάντα λαμπρά . Οὐχ ἑστι καμεῖν , οὐχ ἑστι χόρον λαθεῖν · δεῖ ἐν ἐπιθυμίᾳ τῶν ἀγαθῶν διατελέσομεν . Βούλεσθε δὲ τινα καὶ εἰκόνα ὑμῖν τῆς ἐκεῖ καταστάσεως;[738 ] Οὐχ ἑστι δυνατὸν · πλὴν ἀλλ’ ὅμως , ὡς δυνατὸν , πειράσομαι δοῦναι ὑμῖν τινα εἰκόνα . Ἀναβλέψωμεν εἰς τὸν οὐρανόν , ὅταν , μηδενὸς ἐνοχλοῦντος νέφους , φαίνῃ τὸν ἑαυτοῦ στέφανον · εἶτα πρὸς τὸ κάλλος τῆς δέξεως αὐτοῦ πολὺν διατρίψαντες χρόνον ἐννοήσωμεν , ὅτι καὶ ἕδαφος ἑξομοῖον οὐ τοιούτου μὲν ἐν , ἀλλὰ τοσούτω γινώμενος μᾶλλον , ὅσω πᾶν πηλίνων ὁρόφων ὁ χρυσός · καὶ τὸν μετ’ ἐκείνου πάλιν , τὸν ἀνώτερον ὁροφον , εἶτα τοὺς ἀγγέλους , τοὺς ἀρχαγγέλους , τοὺς ἀπειροὺς δήμους τῶν ἀσωμάτων δυνάμεων , αὐτὰ τοῦ Θεοῦ τὰ βραχίαια , τὸν Θρόνον τὸν πατρικόν . Ἄλλ’ οὐχ ἰσχύεις , ὅπερ ἑσχη , τὸ λόγος παραστήσαι τὸ πᾶν · πειρᾶσθαι καὶ τῆς διὰ πείρας γνώσεως . Πῶς οἴεσθε , εἰπέ μοι , τὸν Ἄδμη εἶναι ἐν τῷ παραδείσω ; Πολὺ βελτίων ἐστὶν ἐκείνης αὕτη ἡ διαγωγή , ὅσω τῆς γῆς ὁ οὐρανός . Πλὴν ἀλλὰ καὶ ἑτέραν εἰκόνα ἐπιχρήσησομεν . Εἰ συμβαθὶ τὸν βασιλεύοντα νῦν πάσης τῆς οἰκουμένης κρατῆσαι , εἶτα μήτε ὑπὸ πολέμων , μήτε ὑπὸ φροντίδων ἐνοχλεῖσθαι , ἀλλὰ τιμασθαι μόνον καὶ τρυφᾶν , καὶ πολλοὺς μὲν ἑχον δορυφόρους , πάντοθεν δὲ τὸ χρυσίου αὐτὸ ἐπιρρεῖν , καὶ ἀπόλλεπτον εἶναι · ποίαν οἴεσθε ἑχειν ψυχὴν αὐτόν , εἰ τοὺς πολέμους τοὺς πανταχοῦ τῆς γῆς πεπαυμένους εἶδρα ; Τοιούτων τι ἑσται · μᾶλλον δὲ οὕτω καὶ τῆς εἰκόνος ἐφικώμεν ἐκείνης · διὸ χρή καὶ ἑτέραν ἐπιχρήσαι . Ἐννοήσω δὴ μοι . Ὡσπερ γὰρ παίδιον βασιλικόν , ἕως μὲν ἂν τὴν μήτραν ἤ , οὐδενὸς ἐπαισθάνεται · εἰ δὲ συμβαθὶ ἄφνω ἐξελάθον ἐκεῖθεν ἐπὶ τὸν θρόνον ἀνελθεῖν τὸν βασιλικόν , μὴ ἑρῆμα , ἀλλ’ ἀθρόων πάντα προσλαβεῖν · οὕτως ἐκἡ
Lemmas: παρά ὁ ὁ ὅλος Θεός . ποῖος διπποος ὑπέρ οἰκέτης ὁ υἱός δίδωμι ὁ ἑαυτοῦ ; οὐδείς · ἀλλά πᾶς εἄν εἴλω ὁ οἰκέτης ὑπέρ ὁ παῖς δίδωμι . ἐνταῦθα δέ τουναντίον · ὁ ἴδιος υἱός οὐ φείδομαι , ἀλλά ὑπέρ ἐγώ πᾶς παραδίδωμι αὐτός , ὑπέρ πᾶς ὁ ἐχθρός ὁ μένω αὐτός . ὁ οἰκέτης , χήν βαρύς τις ἐπιτάσσω , οὐδέ οὗτος δυσχεραίνω , καί μάλιστα , εἄν αἵμων εὐγνώμων · ἐγώ δέ αποδυσπαστουμην μυρίος . ὁ οἰκέτης οὐδείς ἐπαγγέλλω τοιοῦτος , οἷος ἐγώ ὁ Θεός · ἀλλά τίς ; Ἐλευθερία , φημί , ὁ ἐνταῦθα , ὁ πολλάκις ὁ δουλεία χαλεπός · πολλάκις γάρ καταλαμβάνω λυμός , καί πικρός δουλεία οὗτος ὁ ἐλευθερία γίγνομαι · καί ὁ δῶρον οὗτος ὁ μέγας . Παρά δέ ὁ Θεός οὐδείς ἐπιχράω , οὐδείς φαρτρὸν ἀλλά τίς ; οὖον λέγω σύ δοῦλος , φημί · ὅμως φίλος ἐγώ εἰμί · λυγυνθῶμεν , ἀγαπητός , φοβέω · χήν ὡς ὁ οἰκέτης ἐγώ δουλεύω , δουλεύω ἐγώ ὁ δεσπότης · μᾶλλον δέ οὐδέ πρός ὁ πολλοστός μέρος · ὁ δουλεία ἐγώ ἐπιδείκνυμι . ἐκεῖνος διά ὁ ἀνάγκη φιλοσοφέω , σκέπασμα μόνος ἔχω καί τροφή · ἐγώ δέ ὑβρίζω εἰς ὁ τυρφήν . εἰμί μηδαμοῦθεν ἄλλοθεν , χήν παρά ἐκεῖνος δέχομαι ὁ φιλοσοφία ὁ κανών . οὐ γάρ ὁ γραφή οὐ πρός οἰκέτης , ἀλλά καί πρός ἄλογος πέμπω ὁ ἄνθρωπος · οἷος , ὅταν ὁ μέλισσα , ὅταν ὁ μύρμηξ καλέω μιμέομαι . ἐγώ δέ χήν ὁ οἰκέτης μιμέομαι παραινῶ · ὅσος ἐκεῖνος διά ὁ φόβος ὁ ἡμέτερος πράσσω , χήν τοσοῦτος διά ὁ ὁ Θεός φόβος ἐγώ πράσσω · οὖον γάρ εὑρίσκω πράσσω σύ . ἐκεῖνος διά ὁ φόβος ὁ ἡμέτερος ὑβρίζω μυριάκις , καί πᾶς φιλόσοφος μᾶλλον ἵστημι σιγάω · ὑβρίζω καί δικαίως καί ἄδικος , καί οὐ ἀντιλέγω , ἀλλά παρακαλέω , ἀδικέω οὐδείς πολλάκις · οὐδείς πλέω ὁ χρεία λαμβάνω , · πολλάκις δέ καί μικρός , στέργω · καί ἐπί στιβάζω · καθεύδω , καί ἄρτος μόνος πληρόω , καί ὁ ἄλλος πᾶς δίαιτα ἔχω αυτελος , οὐ ἐγκαλέω οὐδέ δυσχεραίνω . ἐκεῖνος διά ὁ παρά ἐγώ φόβος ἐμπιστεύω ] χρῆμα πᾶς ἀποδίδωμι · ( μή γάρ ἐγώ ὁ μοχθηρός εἶπον ὁ οἰκέτης , ἀλλά ὁ μή λίαν κακός ) · εἄν ἀπειλέω , εὐθύς συστρελλοντ . ἄρας οὖον φιλοσοφία οὗτος ; μή γάρ ὅτι ἀνάγκη γίγνομαι εἶπον , ὅτι καί ἐπί σύ ἀνάγκη ὁ γέεννα ἐπίκειμαι , καί οὐδέ οὗτος σωφρονέω , οὐδέ τοσοῦτος παρέχω τιμή ὁ Θεός , ὅσος ἀπολαύω παρά ὁ οἰκέτης . ἔχις ἕκαστος ὁ οἰκέτης οἴκημα ὁ νομοθετέω , καί οὐ ἐπεμβαίνω ὁ ὁ πλησίος , οὐδέ λυμαίνομαι ὁ ἐπιθυμία ὁ πλείων . καί οὗτος ὁράω τις εἄν ὁ οἰκέτης · διά ὁ ὁ δεσπότης φόβος φυλάσσω · καί σπανίως εἄν ὁράω οἰκέτης ὁ ὁ οἰκέτης ἀρπάζω , ἢ λυμαίνω . Παρά δέ ἄνθρωπος ἐλεύθερος ὁ ἐναντίος οὗτος γίγνομαι · ἀλλοῖος δάκνω καί κατεσθίω , οὖον δείδω ὁ δεσπότης · ὁ ὁ σύνδουλος ἁρπάζω , κλέπτω , τύπτω , ὁράω αὐτός . οὗτος δέ οὐ εἄν ποιέω οἰκέτης , ἀλλά χήν τύπτω , μή ὁράω ὁ δεσπότης · χήν ὑβρίζω μή ἀκούω · ἐγώ δέ ὁ Θεός πᾶς καί ὁράω καί ἀκούω τολμάω . Φόβος δέ ὁ δεσπότης πρό ὁ ὀφθαλμός ἐκεῖνος διαπαντός · ἐγώ δέ οὗτος οὐδέποτε . Ζεύς οὗτος πᾶς ἄνω καί κάτω γίγνομαι , πᾶς συγχέω καί διαφθείρω , καί αὐτός μέν οὐδέποτε εἰς νόος λαμβάνω ὁ ἁμαρτάνω · ὁ δέ οἰκέτης ὁ ἡμέτερος , ἁμαρτάνω ἅπας ἐξετάζω μετά ἀκρίβεια καί ὁ μικρός . οὗτος λέγω , οὐ ὁ οἰκέτης ὑπηίους ποιέω βούλομαι , ἀλλά ὁ ἡμέτερος ὕπτιος ἐπιστρέφω , ὁ ἄθουμον διεγείρω · ἵνα χήν οὗτος δουλεύω ὁ Θεός , ὡς ἐγώ ὁ οἰκέτης · οὗτος ὁ πεποίθησις ἐγώ , ὡς ἐγώ ὁ ὁμοούσιος , καί μηδείς τοιοῦτος ἔχω παρά ἐγώ . ἐλευθερόω ὁ φύσις καί οὕτος εἰμί · Ἀρχέγονος ὁ ἑαυτοῦ , καί οὗτος ἔρρω . οὐχ εἰμί οὗτος φύσις ὁ δουλεία , ἀλλά άξιος εἰμί καί περίστασις · ἀλλά ὅμως πολύς ἐγώ παρέχω ὁ τιμή . ἐγώ δέ οὗτος μέν μετά πᾶς ἀκρίβεια ἐπιτηδεύω ὅς ἡμέτερος ἕνεκα διακονία · ὁ δέ Θεός οὐδέ πολλοστός παρέχω μέρος , καί οὗτος πάλιν εἰς ἐγώ στρέφω ὁ ὑφαιρέω . ὅσος γάρ εἄν σπουδαῖος δουλεύω ὁ Θεός , τοσοῦτος μᾶλλον ἐλεύθερος ὑψόω , καί αὐτός μᾶλλον χειραδώσομεν . μή δέ τοσοῦτος ἀποστερέω ὑφαιρέω ἐγώ · αὐτός . ὁ μέν γάρ θεός αὐτάρκης εἰμί καί Ανεξίδικος · ὁ δέ ἀμοιβή καί ὁ χάρισμα πάλιν εἰς ἐγώ ἀνατρέχω . εἰμί δέ διά φιλοσοφία καί περί ὁ ἀπόκειμαι ὁ ἅγιος ἀγαθός , ἀληθής ἐκεῖνος εἰμί ὁ δντις ἀναψύχω , ἔνθα ἀποδιδράσκω ὁδή καί λύπη καί στεναγμός · ἔνθα οὐδέ φροντίς , οὐδέ πόνος , οὔτε ἀγωνία , οὐ φόβος καταπλήσσω καί σείω ὁ Ψυχή , ἀλλά μόνος ὁ ὁ Θεός φόβος · ἡδονή πλήρης εἰμί . οὐχ εἰμί ἐκεῖ , ἐν ἱδρώς ὁ πρόσωπον σύ ἐσθίω ὁ ἄρτος σύ , οὐδέ ἄκανθα καί τρίβολος · οὐ εἰμί , ἐν λίπη τίκτω τέκνον , καί πρός ὁ ἀνήρ σύ ὁ ἀποστρέφω σύ , καί αὐτός σύ κυριεύω · πᾶς χαρά , εἰρήνη , Εὐφρόσυνος , ἡδονή , ἀγαθωσύνη , πραότης , ἀγάπη . οὐχ εἰμί ἐκεῖ ζηλόω πλῆσις οὐδέ βάπτισμα , οὖον θάνατος οὗτος ὁ ὁ σῶμα , οὐ ἐκεῖνος · ὁ ὁ Ψυχή , οὐ εἰμί σκότος , οὔτε νύξ · πᾶς ἡμέρα , πᾶς φάος , πᾶς λαμπρός . οὐχ εἰμί κάμνω , οὐ εἰμί χόρος λανθάνω · δεῖ ἐν ἐπιθυμία ὁ ἀγαθός διατελέω . βούλομαι δέ τις καί εἰκών σύ ὁ ἐκεῖ καταστάζω ] οὐχ εἰμί δυνατός · πλήν ἀλλά ὅμως , ὡς δυνατός , πειράζω δίδωμι σύ τις εἰκών . ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός , ὅταν , μηδείς ἐνοχλέω νέφος , φαίνω ὁ ἑαυτοῦ στέφανος · εἶτα πρός ὁ κάλλος ὁ δέξις αὐτός πολύς διατρίβω χρόνος ἐννοέω , ὅτι καί ἔδαφος ἐξομοιόω οὖον τοιοῦτος μέν ἐν , ἀλλά τοσοῦτος γινωμένος μᾶλλον , ὅσος πᾶς πήλινος ὄροφος ὁ χρυσός · καί ὁ μετά ἐκεῖνος πάλιν , ὁ ἀνώτερος ὄροφος , εἶτα ὁ ἄγγελος , ὁ ἀρχάγγελος , ὁ ἤπειρος δῆμος ὁ ἀσώματος δύναμις , αὐτός ὁ Θεός ὁ βραχίαια , ὁ θρόνος ὁ πατρικός . ἄλλος οὐ ἰσχύω , ὅσπερ ἔχω , ὁ λόγος παρίστημι ὁ πᾶς · πειράω καί ὁ διά πείρω γνῶσις . Πῶς οἴομαι , εἶπον ἐγώ , ὁ Ἄδμη εἰμί ἐν ὁ παράδεισος ; Πολύς ἀγαθός εἰμί ἐκεῖνος οὗτος ὁ διαγωγή , ὅσος ὁ γῆ ὁ οὐρανός . πλήν ἀλλά καί ἕτερος εἰκών ἐπιχράω . εἰμί συμβαθὶ ὁ βασιλεύω νῦν πᾶς ὁ οἰκέω κρατέω , εἶτα μήτε ὑπό Πολέμων , μήτε ὑπό φροντίς ἐνοχλέω , ἀλλά τιμάω μόνος καί τρυφάω , καί πολύς μέν ἔχω δορυφόρος , πάντοθεν δέ ὁ χρυσίον αὐτός ἐπιρρέω , καί ἀπόλλεπτον εἰμί · ποῖος οἴομαι ἔχω ψυχή αὐτός , εἰμί ὁ πόλεμος ὁ πανταχοῦ ὁ γῆ παύω εἶδρα ; τοιοῦτος τίς εἰμί · μᾶλλον δέ οὗτος καί ὁ εἰκών ἐφικνέομαι ἐκεῖνος · διό χρή καί ἕτερος ἐπιχράω . ἐννοέω δή ἐγώ . ὡς γάρ παιδίον βασιλικός , ἠώς μέν εἄν ὁ μήτρα ἤ , οὐδείς ἐπαισθάνομαι · εἰμί δέ συμβαθὶ ἄφνω ἐξελαύνω ἐκεῖθεν ἐπί ὁ θρόνος ἀνέρχομαι ὁ βασιλικός , μή ἐρῆμος , ἀλλά ἀθρόος πᾶς προσλαμβάνω · οὕτως ἔκω