joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0614.1
ρί·ρεπτον πύργον . Τίς γὰρ τοῦτον πινέστερος γέγονεν , ὃς καὶ τῶν ἐν βαλανεῖοις ἐξῃμμένων , καὶ τῶν ἐν τῇ χαμαιμαίᾳ σῖφρᾳ καθηδευόντων , καὶ πάντων ἀπλῶς ἀνθρώπων πενέστερος ἦν ; Οὐτοι μὲν γὰρ κλῆν ἱμάτιον ἔχουσι διερμῶς · ἐκεῖνος δὲ γυμνὸς ἐκάθητο , καὶ ὁ μόνος ἱμάτιον εἶχε παρὰ τῆς φύσεως , τὴς σαρκὸς τὴν περιβολήν , καλετητὴ σηπαδόνι καὶ τοῦτο διέφθειρεν ὁ διάβολος . Καὶ οἱ μὲν πάντες κλῆν ὑπὸ στέγην εἰσὶ προτυλαίων τῶν ἐν τοῖς βαλανεῖοις , κλῆν καλῶμὴ καλύπτονται · ἐκεῖνος δὲ αἴθριος διανυκτερεύων ἀεὶ διετέλει , οὐδὲ τὴν ἀπὸ ψιλῆς στέγης · παραμυθίαν ἔχων · καὶ τὸ δὴ μεῖζον , ὅτι οὗτοι μὲν πολλὰ ἑαυτοῖς συνάπτει τὰ δινα ( καὶ οὐ μικρὸν τοῦτο εἰς παραμυθίαν συμφορᾶς , τὸ συνειδέναι ἑαυτὸ ἑκάμους τιμωροῦμεν ) · ἐκεῖνος δὲ καὶ ταύτης ἀπεστέρητο τῆς παραμυθίας , καὶ πολιτείαν ἐπιδειξάμενος ἀρετῆς γέμουσαν , τὰ τῶν ἔργατα τετολμηκότων ὑπέμεινε . Καὶ οὗτοι μὲν ἀνέβησαν καὶ ἐξ ἀρχῆς ἐνεμελέτησαν τῇ συμφορᾷ · ἐκεῖνος δὲ ἀμείλεστον ὑπέμεινε πανίαν , ἀθρόον δεξάμενος τὴν ἐκ τοῦ πλούτου μεταβολήν . Εἰδὲς αὐτὸν πρὸς ἑσχάτην ἐλθόντα πενίαν , καὶ μεθ’ ἣν ἑκάμαν οὐκ ἔστιν εὑρεῖν ; Τί γὰρ ἐν τοῦ γυμνοῦ καὶ μεθὶ στέγην ἔχοντος πενέστερον γένοιτ’ ἄν , μηδὲ ἐδάφους αὐτοῦ ἀπολαύοντος ; οὐ γὰρ ἐπὶ τῆς γῆς , ἀλλ’ ἐπὶ τῆς κοπρίας , ἐκάθητο . Οὐκοῦν ὅταν ἴδῃς σαυτὸν ἐν πεινίᾳ γενόμενον , ἐννόησον τοῦ δικαίου [ 572 ] τὸ πάθος , καὶ εὐθὲως διαναστήση , καὶ πάντα ἀποκρούση λογισμῶν τῆς ἀθυμίας . Εἰ δὲ βούλει καὶ τὸν παρὰ τῆς φύσεως πόλεμον τὸν μετὰ πολλῆς τῆς ὑπεροβλῆς τῶν γενναίων τοῦτον ἐπιταθειμένου ἀκοῦσαι , πρόσχε φ λέγω · Δέκα παιδία ἀπώλεσε , τὰ δέκα ἀθρόον , ἐν αὐτῷ τῷ ἄνθει τῆς ἡλικίας , τὰ δέκα πολλὴν ἀρετὴν ἐπιδειξάμενα , καὶ οὐδὲ τῷ κοινῷ τῆς φύσεως νόμῳ , ἀλλὰ βιαίῳ θανάτῳ καὶ ἐλεεινῷ . Τίς ἄν ἔχοι τοιαύτην συμφορὰν εἰπεῖν ; ποῖος σῖδηρος ; ἀνθρώπος , ποῖος δάμας ; τοσοῦτα ἄν ὑπέμεινε δεῖνᾷ ; οὐκ ἔστιν οὐδείς , οὐκ ἔστιν . Εἰ γὰρ καὶ καθ’ ἑαυτὸ τούτων ἑκάστον ἀφόρητον , ἐννόησον ὡς ὁμοῦ πάντα συνελθόντα , πόσον ἠγειρε χαὶ τὸν ὀδρυδον . Ὅταν τοίνυν ἀποβάλῃς υἱὸν καὶ θυγατέρα ὁμοῦ , ἀνδάραμα πρὸς τὸν δικαῖον ἐκεῖνον καὶ πάντως εὐρήσεις πολλὴν σεσωτὴ τὴν παραμυθίαν · ἀναμνήσθητι τῶν ῥημάτων αὐτοῦ τῶν ἐπὶ τῇ συμφορᾷ τῶν παίδων , ὅ μωρίων στεφάνων μᾶλλον ἀνέδρασε τὴν ἁγίαν κεφαλὴν ἐκείνην · λόγισαι τὸ μέγεθος τῆς συμφορᾶς καὶ τὸ καινὸν ἐκεῖνο ναυάγιον , καὶ τὴν ξένην καὶ παράδοξον ἐκείνην τραγωδίαν . Σὺ μὲν γὰρ ἕνως ; ἕνα ἀπώλεσας ἢ δεῦτερον ἢ τρίτον , ἐκεῖνος δὲ τοσούτους καὶ τοσάυτας , καὶ ὁ πολὺς πᾶς ἐξαίφνης ἅπας ἐγένετο · καὶ οὐδὲ κατὰ μικρὸν αὐτῷ τὰ σπλάγχνα ἀνηλίσκτο , ἀλλ’ ἀθρόον ἅπας ὁ καρπὸς ἀνηρπάσθη , καὶ οὐδὲ παρόντος , οὐδὲ παρακαθημένου , ἵνα κλῆν ἑκάτου ἀκούσῃς ; ῥημάτων ἔχη τινὰ παραμυθίαν τῆς οὐτω πικρῆς τελευτῆς , ἀλλὰ παρ’ ἐλπίδα πᾶσαν , καὶ θάτερον ὑπερβᾶλε θεάτρου τῶν λυπηρῶν . Οὐ γὰρ ἄμωρος θάνειν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν ἀκμῇ πάντας εἶναι , τὸ ἐναρέτους εἶναι καὶ φιλικούς , τὸ πάντας ὁμοῦ , τὸ φύσεως εἶναι ἐκατέρᾳ , τὸ μὴ κοινῷ νόμῳ τῆς φύσεως ,
Lemmas: ρί·ρεπτον πύργος . Τῖς γάρ οὗτος πινής γίγνομαι , ὅς καί ὁ ἐν βαλανεῖον εξημμένος , καί ὁ ἐν ὁ χαμαιμαίᾳ σῖφρᾳ καθηδευειμι , καί πᾶς ἀπλόος ἄνθρωπος πένης εἰμί ; οὗτος μέν γάρ κλῆς ἱμάτιον ἔχω διερμῶς · ἐκεῖνος δέ γυμνός κάθημαι , καί ὁ μόνος ἱμάτιον ἔχω παρά ὁ φύσις , σής σάρξ ὁ περιβολή , καλετητὴ σηπαδόνι καί οὗτος διαφθείρω ὁ διάβολος . καί ὁ μέν πᾶς κλῆς ὑπό στέγη εἰμί προτυλαιος ὁ ἐν ὁ βαλανεῖον , κλῆς καλέω καλύπτω · ἐκεῖνος δέ αἴθριος διανυκτερεύω ἀεί διατελέω , οὐδέ ὁ ἀπό ψιλός στέγω · παραμυθία ἔχω · καί ὁ δή μείζων , ὅτι οὗτος μέν πολύς ἑαυτοῦ συνάπτω ὁ δίνη ( καί οὖον μικρός οὗτος εἰς παραμυθία συμφορά , ὁ σύνοιδα ἑαυτοῦ ἑκάμους τιμωρέω ) · ἐκεῖνος δέ καί οὗτος ἀποστερέω ὁ παραμυθία , καί πολιτεία ἐπιδείκνυμι ἀρετή γέμω , ὁ ὁ ἐργάτης τολμάω ὑπομένω . καί οὗτος μέν ἀναβαίνω καί ἐκ ἀρχή ἐμμελετάω ὁ συμφορά · ἐκεῖνος δέ ἀμείλεστον ὑπομένω πανία , ἀθρόος δέχομαι ὁ ἐκ ὁ πλοῦτος μεταβολή . ἀνάκλεις αὐτός πρός ἔσχατος ἔρχομαι πενία , καί μετά ὅς κάνω οὐ εἰμί εὑρίσκω ; τις γάρ ἐν ὁ γυμνός καί μεθίημι στέγη ἔχω πένης γίγνομαι ἄν , μηδέ ἔδαφος αὐτός ἀπολαύω ; οὖον γάρ ἐπί ὁ γῆ , ἀλλά ἐπί ὁ Κοπρίας , κάθημαι . οὐκοῦν ὅταν ὁράω σαυτοῦ ἐν πηνίον γίγνομαι , ἐννοέω ὁ Δίκαιος [ 572 ] ὁ πάθος , καί εὐθύς διανίστημι , καί πᾶς απόκρουση λογισμός ὁ ἀθυμία . εἰμί δέ βούλομαι καί ὁ παρά ὁ φύσις πόλεμος ὁ μετά πολύς ὁ ὑπερβολή ὁ γενναῖος οὗτος επιταθειμενω ἀκούω , προέχω φ λέγω · δέκα παιδίον ἀπόλλυμι , ὁ δέκα ἀθρόος , ἐν αὐτός ὁ ἄνθος ὁ ἡλικία , ὁ δέκα πολύς ἀρετή ἐπιδείκνυμι , καί οὐδέ ὁ κοινός ὁ φύσις νόμος , ἀλλά βίαιος θάνατος καί ἐλεεινός . Τῖς ἄν ἔχω τοιοῦτος συμφορά εἶπον ; ποῖος σίδηρος ; ἄνθρωπος , ποῖος Δάμας ; τοσοῦτος ἄν ὑπομένω Δείνα ; οὐ εἰμί οὐδείς , οὐ εἰμί . εἰμί γάρ καί κατά ἑαυτοῦ οὗτος ἕκαστος ἀφόρητος , ἐννοέω ὡς ὁμοῦ πᾶς συνέρχομαι , πόσος ἐγείρω Χάι ὁ ὀδρυδον . ὅταν τοίνυν ἀποβάλλω υἱός καί θυγάτηρ ὁμοῦ , ἀνδάραμα πρός ὁ Δίκαιος ἐκεῖνος καί πάντως εὑρίσκω πολύς σεσωτὴ ὁ παραμυθία · ἀναμιμνήσκω ὁ ῥῆμα αὐτός ὁ ἐπί ὁ συμφορά ὁ παῖς , ὅς μώριος στέφανος μᾶλλον ἀνατρέχω ὁ ἅγιος κεφαλή ἐκεῖνος · λογίζομαι ὁ μέγεθος ὁ συμφορά καί ὁ καινός ἐκεῖνος ναυάγιον , καί ὁ ξένος καί παράδοξος ἐκεῖνος τραγῳδία . σύ μέν γάρ ἕνος ; εἷς ἀπόλλυμι ἢ δύο ἢ τρίτος , ἐκεῖνος δέ τοσοῦτος καί τοσοῦτος , καί ὁ πολύς πᾶς ἐξαπίνης ἅπας γίγνομαι · καί οὐδέ κατά μικρός αὐτός ὁ σπλάγχνον ἀναλίσκω , ἀλλά ἀθρόος ἅπας ὁ καρπός1 ἀναρπάζω , καί οὐδέ πάρειμι , οὐδέ παρακάθημαι , ἵνα κλῆς ἕκατος ἀκούω ; ῥῆμα χάω τις παραμυθία ὁ οὗτος πικρός τελευτή , ἀλλά παρά ἐλπίς πᾶς , καί ἕτερος ὑπερβάλλω θέατρον ὁ λυπηρός . οὖον γάρ ἄμωρος θνῄσκω μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐν ἀκμή πᾶς εἰμί , ὁ ἐνάρετος εἰμί καί φιλικός , ὁ πᾶς ὁμοῦ , ὁ φύσις εἰμί ἑκάτερος , ὁ μή κοινός νόμος ὁ φύσις ,