joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0618.1
ἐξέβαλον τὸν Ἄδην , πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ κοπρίας ἂ ὑποσκελισαι δυνήσομαι τὸν Ἰῶδ . Καὶ θέα τὴν κακουργίαν · οὐδὲ γὰρ τῶν βοῶν ἀπολλυμένων τῖ προσἦγαγε τὸ μηχάνημα τοῦτο , οὐδὲ τῶν δυνων , οὐδὲ τῶν καμήλων , οὐδὲ τῆς οἰκίας κατενεχθείσης · οὐδὲ τῶν παίδων καταγωνθέντων , ἀλλὰ αἰγὴ τέως , καὶ ἡσυχάζειν ἐξ , τὴν ἀληθῆν ὁρῶν · ὅτε δὲ τῶν σκωλήκων ἀνέδυσεω ἡ πηγὴ , καὶ σήπτον τὸ δέρμα κατέρμε , καὶ δαπανώμενοι αἱ σάρκες , ἰχώρα πολλὰς γέμοντα δυσωδίας ἐποιοῦν , καὶ τῇγάνων καὶ καμίνων καὶ πάσης φλογὸς ὀδυνρότερον αὐτὸν ἡ διάβολος κατανήλισκε χειρ , θηρίου παντὸς χαλεπώτερον διατρώγουσα πάν·τοθεν καὶ κατεσθίουσα τὸ σῶμα , καὶ πολὺς ἐν τῇ τοιαύτῃ συμφορᾷ προῆλθεν ὁ χρόνος , καὶ διὰ ταῦτα αὐτὸν εἰδε διψύμων ἀπαλλαγῆς , καὶ ἀποθανεῖν ἐπιθυμοῦντα , ὡς οὐδὲ ἀναπνεῖν ἔχοντα ( Εἰ γὰρ δυναίμην , φησίν , ἐμαυτὸν χειρισάμενος , ἢ δεηθῆναι ἑτέρου , καὶ ποιήσει μοι τοῦτο ) · τότε αὐτὴν προσάγει , καὶ φησίν · Μέχρι τίνος καρτερεῖς λέγων , Ἰῶδ ἀμαθῶν χρόνον τινὰ εἰ μικρόν , προσδοχόμενος τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μου ; Καὶ γὰρ ἐκεῖνος ἐνοχλοῦσαν ἀεὶ παραμυθούμενος καὶ διακωμούμενος , τοιαῦτα ἐφθέγγετο · Ἀναμνήσθου μικρόν , καὶ ταχὺς ἔσται τούτων τὸ τέλος . Ὀνειδίζουσα τούτων αὐτῷ φησι · Μὴ καὶ νῦν τὸ αὐτὸ ἔρεις ; πολὺς γὰρ ἤδη χρόνος παρέδραμε , καὶ τέλος τούτων οὐκ ἐφάνη · Ἀπώλστο δὲ σου τὸ μνημόσυνον ἀπὸ τῆς τῆς , οἱ υἱοὶ σου καὶ αἱ θυγατέρες σου , τῆς ἐμῆς κοιλίας ὤλνες καὶ πόροι , οὓς εἰς τὸ κενὸν ἐκόπιασα μετὰ μόχθων , κάθῡ πλατῆνεις καὶ λάτρεις τόσον ἐκ τόπου , καὶ οἰκίας δὲ οἰκίας περιερχομένη . Οὐδὲ γὰρ προσαιτῶ μόνον , ἀλλὰ καὶ πλανῶμαι , καὶ δουλείαν ξένην καὶ καινήν , πανταχοῦ περιούσα , καὶ τὰ σύμβολα τῆς συμφορᾶς περιφέρουσα , καὶ πάντας διδάσκουσα τὰ ἐμὰ κακά . Καὶ ὁ πάντων ἐστὶν ἐλεεινότερον , Προὐδεχομένην τὴν ἡλίον πότε δύσει , καὶ [ 576 ] δρακαίσομαι τῶν μέγισθων μου καὶ τῶν περιεγυσῶν με ὀδυνῶν , αἱ μὲ νῦν συνέχουσιν . Ἄλλ' εἴσῶν τι ῥῆμα πρὸς Κύριον , καὶ τελευταῦ . Τί οὖν ὁ μακάριος οὗτος καὶ ἀδάμαντος στέρξότερος ; Βλέπει εἰς αὐτὴν πικρῶς · ὡ διανοία ; σφόδρος καὶ μετριᾶς ! καὶ πρὸ τῆς φωνῆς ἀπὸ τῆς ὀδύνης διεκρούσατο τὰ μηχανήματα . Ἐκεῖνη μὲν γὰρ προσεδόκησε δακρύων κινησαὶ τῆγας · οὗτος δὲ λέγων , σφοδρότερος γέγονε , θυμοῦ πληρωθεὶς καὶ ἀγανακτήσεως , καὶ φησίν · Ἱνατὶ ὡς μία τῶν ἀδρότων γυναικῶν ἐλάλησας ; Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα παρὰ Κυρίου , τὰ κακὰ οὐχ ὑποσίσομεν ; Ἄντὶ τίνων γὰρ ἐκεῖνα ἡμῖν ἔδωκεν ὁ Θεός ; ποίαν ἐκτίνυσιν ἀμείψω ; οὐδεμίαν · ἀλλ' ἐξ ἀγαθότητος μόνης καὶ φιλανθρωπίας . Ἱμῶς γὰρ ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου , γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι , φησίν . Ὑπογράψατε τούτων τὴν ἀλήθειαν καὶ ὑμεῖς ἐαυτοῖς , καὶ νομίζετε βλέπειν τὴν κοπρίαν ἐκείνην , καὶ αὐτὸν ἐν μέσῃ τῇ κοπρίᾳ καθημένον , τὸν ἀνδριάντα τὸν χρυσούν , τὸν διάλιθον , τὸν πῶς ἐπρω οὐκ οἶδα . Οὐδὲ γὰρ ἔχω τιμᾶν οὕτως ὑλὴν εὑρεῖν , ὡς δυνήθηναι παραβαλεῖν τὸ ἡμαγμένον ἐκεῖνο σῶμα · οὕτω πάσης ὑλῆς τιμίας ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόντος τῆς σαρκὸς ἐκείνης ἡ φύσις ἐδείκνυτο λαμπροτέρα , καὶ τὰ τραύματα τῶν ἡλιακῶν ἀκτίνων φαιδρότερα . Αὐτὰ δὲ μὲν γὰρ τῶ τοῦ σώματος καταγάζουσιν ὀδύνας · ἐκεῖνα δὲ τῆς διανοίας ἡμῶν φωτίζουσι τὰ ὀμματα . Τίς εἶδες , τίς ἤκουσας τοιαῦτα
Lemmas: ἐκβάλλω ὁ ἅδην , πολύς μᾶλλον ἐπί Κοπρίας ὅς ὑποσκελίζω δύναμαι ὁ Ἰώδης . καί θέα ὁ κακουργία · οὐδέ γάρ ὁ βοῦς ἀπόλλυμι τίω προσάγω ὁ μηχάνημα οὗτος , οὐδέ ὁ δύο , οὐδέ ὁ κάμηλος , οὐδέ ὁ οἰκίον καταφέρω · οὐδέ ὁ παῖς καταγιγνώσκω , ἀλλά Αίγη τέως , καί ἡσυχάζω ἐκ , ὁ ἀλάομαι ὁράω · ὅτε δέ ὁ σκώληξ ἀνέδυσεω ὁ πηγή , καί σήπτω ὁ δέρμα καταίρω , καί δαπανάω ὁ σάρξ , ἰχώρ πολύς γέμω δυσωδία ποιέω , καί τάγηνον καί κάμινος καί πᾶς φλόξ οδυνροτερος αὐτός ὁ διάβολος καταναλίσκω χείρ , θηρίον πᾶς χαλεπός διατρώγω πάντοθεν καί κατεσθίω ὁ σῶμα , καί πολύς ἐν ὁ τοιοῦτος συμφορά προέρχομαι ὁ χρόνος , καί διά οὗτος αὐτός ὁράω διψύμων ἀπαλλαγή , καί ἀποθνῄσκω ἐπιθυμέω , ὡς οὐδέ ἀναπνέω ἔχω ( εἰμί γάρ δύναμαι , φημί , ἐμαυτοῦ χειρίζω , ἢ δήω ἕτερος , καί ποιέω ἐγώ οὗτος ) · τότε αὐτός προσάγω , καί φημί · μέχρι τίς καρτερέω λέγω , Ἰώδης ἀμαθής χρόνος τις εἰμί μικρός , προσδέχομαι ὁ ἐλπίς ὁ σωτηρία ἐγώ ; καί γάρ ἐκεῖνος ἐνοχλέω ἀεί παραμυθέομαι καί διακωμουμην , τοιοῦτος φθέγγομαι · Ἀναμνήσθου μικρός , καί ταχύς εἰμί οὗτος ὁ τέλος . ὀνειδίζω οὗτος αὐτός φημί · μή καί νῦν ὁ αὐτός εἴρω ; πολύς γάρ ἤδη χρόνος παρατρέχω , καί τέλος οὗτος οὐ φαίνω · Ἀπώλστο δέ σύ ὁ μνημόσυνον ἀπό ὁ ὁ , ὁ υἱός σύ καί ὁ θυγάτηρ σύ , ὁ ἐμός κοιλία ὄλλυμι καί πόρος , ὅς εἰς ὁ κενός κοπιάω μετά μόχθος , Κάθυ πλαταίνω καί λάτρις τόσος ἐκ τόπος , καί οἰκίον δέ οἰκίον περιέρχομαι . οὐδέ γάρ προσαιτέω μόνος , ἀλλά καί πλανάω , καί δουλεία ξένος καί καινός , πανταχοῦ περίειμι , καί ὁ σύμβολον ὁ συμφορά περιφέρω , καί πᾶς διδάσκω ὁ ἐμός κακός . καί ὁ πᾶς εἰμί ἐλεεινός , προυδεχομαι ὁ ἥλιος πότε δύο , καί [ 576 ] δρακαισομης ὁ μεγάλος ἐγώ καί ὁ περιεγυσος ἐγώ ὀδύνη , ὁ ἐγώ νῦν συνόχωκα . ἄλλος ἴσος τίς ῥῆμα πρός κύριος , καί τελευτάω . τις οὖν ὁ μακάριος οὗτος καί ἀδάμας στέργω ; βλέπω εἰς αὐτός πικρός · εἰμί διάνοια ; Σφόδρος καί μέτριος ! καί πρό ὁ φωνή ἀπό ὁ ὀδύνη διακρούω ὁ μηχάνημα . ἐκεῖνος μέν γάρ προσδοκάω δάκρυ κινέω τῆγας · οὗτος δέ λέγω , σφοδρός γίγνομαι , θυμός πληρόω καί ἀγανάκτησις , καί φημί · ἱνατί ὡς εἷς ὁ αδροος γυνή λαλέω ; εἰμί ὁ ἀγαθός δέχομαι παρά κύριος , ὁ κακός οὐ υποσισω ; ἀντί τίνω γάρ ἐκεῖνος ἐγώ δίδωμι ὁ Θεός ; ποῖος ἐκτίνω ἀμείβω ; οὐδείς · ἀλλά ἐκ ἀγαθότης μόνος καί φιλανθρωπία . ἱμάω γάρ ἐξέρχομαι ἐκ κοιλία μήτηρ ἐγώ , γυμνός καί ἀπέρχομαι , φημί . ὑπογράφω οὗτος ὁ ἀλήθεια καί σύ ἑαυτοῦ , καί νομίζω βλέπω ὁ κοπρίας ἐκεῖνος , καί αὐτός ἐν μέσος ὁ κοπρίας κάθημαι , ὁ ἀνδριάς ὁ χρύσεος , ὁ διάλιθος , ὁ πῶς πρωΐ οὐ οἶδα . οὐδέ γάρ ἔχω τιμάω οὕτως ὕλη εὑρίσκω , ὡς δύναμαι παραβάλλω ὁ αἱμάσσω ἐκεῖνος σῶμα · οὗτος πᾶς ὕλη τίμιος ἐκ πολύς ὁ περίειμι ὁ σάρξ ἐκεῖνος ὁ φύσις δείκνυμι λαμπρός , καί ὁ τραῦμα ὁ ἡλιακός ἀκτίς φαιδρός . αὐτός δέ μέν γάρ ὁ ὁ σῶμα κατάγω ὀδύνη · ἐκεῖνος δέ ὁ διάνοια ἐγώ φωτίζω ὁ ὄμμα . Τῖς ὁράω , τίς ἀκούω τοιοῦτος