joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0491.2
Θεόν . Διὸν οὖν ἡμᾶς καὶ ἀρχομένους τραπέζης καὶ λήγοντας εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ . Ὁ γὰρ πρὸς τοῦτο παρεσκευασμένος , οὐδέποτε εἰς μέθην καὶ παροινίαν ἐκπασεῖται , οὐδέποτε ὑπὸ ἀδοργίας διαφραγήσεται , ἀλλὰ τὴν προσδοχὴν τῆς εὐχῆς ἀντὶ χαλινοῦ τοῖς λογισμοῖς ἐπικείμενην ἔχων , μετὰ τοῦ προσήκοντος μέτρου τῶν παρακειμένων διέται πάντων , καὶ πολλὴς μὲν τὴν ψυχὴν , πολλῆς δὲ τῆς εὐλογίας ἐμπλήσει τὸ [ 448 ] σῶμα . Τράπεζα γὰρ ἀπὸ εὐχῆς ἀρχομένη , καὶ εἰς εὐχὴν καταλήγουσα , οὐδέποτε ὑπερσθησεται , ἀλλὰ πηγὴς βαθυλότερον ἀπαντα ἡμῖν οἴσει τὰ ἀγαθά . Μὴ δὴ τοσούτων παρόντων χέρδος . Καὶ γὰρ ἀποτον τοὺς μὲν οἰκέτας τοὺς ἡμετέρους , εἰ ποτὲ τι τῶν παρακειμένων λάβοιεν παρ’ ἡμῶν μέρος , εὐχαριστεῖν τε ἡμῖν καὶ μετ’ εὐημερίας ἀναχωρεῖν , ἡμᾶς δὲ τοσούτων ἀπολαύσασιν ἀγαθῶν , μηδὲ τοσαύτην ἀποδιδόναι τῷ Θεῷ τὴν τιμὴν . Διὰ γὰρ τοῦτο πολλὰ καὶ ἐν τοῖς κοινοῖς , καὶ ἐν τοῖς ἰδίοις πράγμασι παρὰ γνώμην ἡμῖν ἀπαντᾷ , ὅτι οὐ περὶ τὰ πνευματικὰ πρῶτον , καὶ τότε περὶ τὰ βιωτικὰ σπουδάζομεν πράγματα . Οὐκ οἶδας , ὅτι ἐὰν ἀλδὼν προσκυνήσης τὸν Θεόν , καὶ μετάχης τῆς ἐνταῦθα διατριβῆς , μᾶλλον σοι τὰ ἐν χειροσιν εὐημερήσει πράγματα ; Ἄλλα βιωτικὰς ἔχεις φροντίδας ; Διὰ ταύτας μὲν σὺν ἐνταῦθα ἀπάντησον , ἵνα τὴν ἐνοιαν ἐπισπασάμενος τοῦ Θεοῦ , διὰ τῆς ἐνταῦθα διατριβῆς , οὕτω μετὰ ἀσφαλείας ἐξέλθῃς · ἵνα ἔχῃς αὐτὸν σύμμαχον , ἵνα ἀκαταγώνιστος γένῃ τοῖς δαίμοσιν , ὑπὸ τῆς ἀνωθεν χειρὸς βοηθούμενος . Ἄν γὰρ ἀπολαύσης εὐχῶν πνευματικῶν , ἄν μετάσχης εὐχῆς κοινῆς , ἄν ἐπιστάσῃ τοῦ Θεοῦ τὴν βοήθειαν , ἄν αὐτοῦ τοῖς ὀπλοῖς ὁπλισάμενος οὕτως ἐξέλθῃς , οὐδὲ αὐτὸς ὁ διάβολος ἀντιλέξαι δυνήσεται σοι λοιπόν , μήτε γε ἄνθρωποι πονηροὶ σπουδάζοντες ἐπηρεάζειν καὶ συκοφαντεῖν · ἄν δὲ ἀπὸ τῆς οἰκίας ἐπὶ τὴν ἀγορὰν ἐλθῃς , καὶ γυμνὸς τῶν ὅπλων τούτων εὐρέθῃς , εὐχείρωτος ἔσῃ τοῖς ἐπηρεάζουσιν ἅπαν . Καὶ μὴ μοι λέγετε τις , ὡς ἀδύνατον , ἄνθρωπον βιωτικῶν , δικαστηρίῳ προσελθόντα , συνεχῶς εὐχεσθαι τῆς ἡμέρας , καὶ εἰς ἐκκλησίαν ἐκτρέχειν · δυνατόν γάρ , καὶ σφόδρα εὐκολον . Κἂν γὰρ εἰς ἐκκλησίαν δραπεῖν μὴ φάβιον , ἐστώτα ἐκεῖ πρὸ τῶν θυρῶν καὶ τῷ δικαστηρίῳ προσηλωμένον εὐξασθαι δυνατόν . Καὶ τοῦτο πολλοὶ ἐποίησαν πολλάκις , καὶ βουλήτος τοῦ ἀρχόντος ἐνδοθεν , ἀπελθόντος , διατεινομένου , μαινόμενου , πρὸ τῶν θυρῶν ἐστώτες ἀφραγμάζομεν , καὶ ὀλίγα ῥήματα κατὰ διάνοιαν εὐξάμενοι , εἰσελθόντες μετέβαλον αὐτὸν καὶ ἐπράυναν , καὶ ἡμερον ἐξ ἀγρίου κατέστησαν · καὶ οὐδὲν οὔτε ἀπὸ τοῦ τόπου , οὔτε ἀπὸ τοῦ καιροῦ , οὔτε ἀπὸ τῆς σίγης πρὸς τὴν εὐχὴν ταύτην ἐνεποδίσθησαν . Οὐδὲ γὰρ οὕτω φωνῆς χρεία , ὡς διανοίας , οὐδὲ ἐκτάσεως χειρῶν , ὡς συντεμαίης ψυχῆς , οὐδὲ σχήματος , ἀλλὰ φρονήματος . Ἐπει καὶ τῷ Σαμουὴλ μητρὶ Ἄννα , οὐκ ἐπειδή λαμπρὰν καὶ μεγάλην ἀφήκε φωνήν , διὰ τοῦτο ἠκούετο , ἀλλ’ ἐπειδὴ μεγάλα ἐνδον μετὰ τὴν καρδίαν εἶδε · Ἡ φωνὴ γὰρ αὐτῆς οὐκ ἠκούετο , φησὶ , καὶ εἰσιχνόμην αὐτῆς ὁ Θεός . Μὴ δὴ οὖν προφασιζώμεθα λέγοντες , ὡς οὐκ ἔστιν εὐκολον ἐξεσθαι · ἵνα , τοῖς βιωτικοῖς ἐνασχολούμενοι πράγμασι , καὶ μὴδὲ
Lemmas: Θεός . δείδω οὖν ἐγώ καί ἄρχω τράπεζα καί λήγω εὐχαριστέω ὁ Θεός . ὁ γάρ πρός οὗτος παρασκευάζω , οὐδέποτε εἰς μέθη καί παροινία ἐκπαίω , οὐδέποτε ὑπό ἀδοργίας διαφράσσω , ἀλλά ὁ προσδοχή ὁ εὐχή ἀντί χαλινός ὁ λογισμός ἐπικείμενος ἔχω , μετά ὁ προσήκω μέτρον ὁ παράκειμαι δῖος πᾶς , καί πολύς μέν ὁ ψυχή , πολύς δέ ὁ εὐλογία ἐμπίμπλημι ὁ [ 448 ] σῶμα . Τράπεζα γάρ ἀπό εὐχή ἄρχω , καί εἰς εὐχή καταλήγω , οὐδέποτε ὑπερσθησεται , ἀλλά πηγή βαθύλος ἅπας ἐγώ φέρω ὁ ἀγαθός . μή δή τοσοῦτος πάρειμι χέρδα . καί γάρ ἄποτος ὁ μέν οἰκέτης ὁ ἡμέτερος , εἰμί ποτέ τίς ὁ παράκειμαι λαμβάνω παρά ἐγώ μέρος , εὐχαριστέω τε ἐγώ καί μετά εὐημερία ἀναχωρέω , ἐγώ δέ τοσοῦτος ἀπολαύω ἀγαθός , μηδέ τοσοῦτος ἀποδίδωμι ὁ Θεός ὁ τιμή . Ζεύς γάρ οὗτος πολύς καί ἐν ὁ κοινός , καί ἐν ὁ ἴδιος πρᾶγμα παρά γνώμη ἐγώ ἀπαντάω , ὅτι οὖον περί ὁ πνευματικός πρῶτος , καί τότε περί ὁ βιωτικός σπουδάζω πρᾶγμα . οὐ οἶδα , ὅτι ἐάν ἄλδη προσκυνέω ὁ Θεός , καί μεταχέω ὁ ἐνταῦθα διατριβή , μᾶλλον σύ ὁ ἐν χείρων ευημερώ πρᾶγμα ; ἄλλος βιωτικός ἔχω φροντίς ; Ζεύς οὗτος μέν σύν ἐνταῦθα ἀπαντάω , ἵνα ὁ νοια ἐπισπάω ὁ Θεός , διά ὁ ἐνταῦθα διατριβή , οὗτος μετά ἀσφάλεια ἐξέρχομαι · ἵνα ἔχω αὐτός σύμμαχος , ἵνα ἀκαταγώνιστος γίγνομαι ὁ δαίμων , ὑπό ὁ ἄνωθεν χείρ βοηθέω . ἄν γάρ ἀπολαύω εὖχος πνευματικός , ἄν μετέχω εὐχή κοινός , ἄν ἐφίστημι ὁ Θεός ὁ βοήθεια , ἄν αὐτός ὁ ὅπλον ὁπλίζω οὕτως ἐξέρχομαι , οὐδέ αὐτός ὁ διάβολος ἀντιλέγω δύναμαι σύ λοιπός , μήτε γε ἄνθρωπος πονηρός σπουδάζω ἐπηρεάζω καί συκοφαντέω · ἄν δέ ἀπό ὁ οἰκίον ἐπί ὁ ἀγορά ἔρχομαι , καί γυμνός ὁ ὅπλον οὗτος εὑρίσκω , εὐχείρωτος εἰμί ὁ ἐπηρεάζω ἅπας . καί μή ἐγώ λέγω τις , ὡς ἀδύνατος , ἄνθρωπος βιωτικός , δικαστήριον προσέρχομαι , συνεχῶς εὔχομαι ὁ ἡμέρα , καί εἰς ἐκκλησία ἐκτρέχω · δυνατός γάρ , καί σφόδρα Εὔκολον . κἀν γάρ εἰς ἐκκλησία δρέπω μή Φάβιος , ἵστημι ἐκεῖ πρό ὁ θύρα καί ὁ δικαστήριον προσηλόω εὔχομαι δυνατός . καί οὗτος πολύς ποιέω πολλάκις , καί βούλος ὁ ἄρχω ἔνδοθεν , ἀπέρχομαι , διατείνω , μαίνομαι , πρό ὁ θύρα ἵστημι ἀφράζω , καί ὀλίγος ῥῆμα κατά διάνοια εὔχομαι , εἰσέρχομαι μεταβάλλω αὐτός καί πραύνω , καί ἥμερος ἐκ ἄγριος καθίστημι · καί οὐδείς οὔτε ἀπό ὁ τόπος , οὔτε ἀπό ὁ καιρός , οὔτε ἀπό ὁ σιγή πρός ὁ εὐχή οὗτος ἐμποδίζω . οὐδέ γάρ οὗτος φωνή χρεία , ὡς διάνοια , οὐδέ ἔκτασις χείρ , ὡς συντέμνω Ψυχή , οὐδέ σχῆμα , ἀλλά φρόνημα . ἐπεί καί ὁ Σαμουήλ μήτηρ Ἄννα , οὐ ἐπειδή λαμπρός καί μέγας ἀφίημι φωνή , διά οὗτος ἀκούω , ἀλλά ἐπεί μέγας ἔνδον μετά ὁ Καρδία ὁράω · ὁ φωνή γάρ αὐτός οὐ ἀκούω , φημί , καί εἰσέχω αὐτός ὁ Θεός . μή δή οὖν προφασίζομαι λέγω , ὡς οὐ εἰμί Εὔκολον ἔχω · ἵνα , ὁ βιωτικός ασχολούμαι πρᾶγμα , καί μηδέ