joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0645.1
ὀπηχῶν συγκαλύψαι δυνήσεται πταίσματα . Μᾶλλον δέ , εἰ βούλεσθε , δείξω ὑμῖν , πῶς καὶ ἡ τοῦ ἑνὸς πολυλάκις ἁμαρτία τὴν τῶν καλῶς πολιτευομένων ὑπερακοντίζει παρθένιον . Ἦγουν δὲ τοῦ Ναοῦ προσεβάλει ποτε τῇ Ἰεριχὼ καὶ τὴν ξίνην ἐκείνην πολιορκίαν ἐνεργῶν , ἥδη τῶν τειχῶν καταπίπτειν μελλόντων , φησὶ πρὸς τὸν λαόν · Ἔστιν ἀνάθεμα ἡ κλίς αὕτη , καὶ πάντα ὅσα ἐστὶν ἐν αὐτῇ , Κυρίῳ Σαβαώθ . Φυλάξατε οὖν ἀπὸ τοῦ ἀναθέματος , μὴ ποτε ἀνθυμηθέντες ὑμεῖς λάβετε ἀπ’ αὐτοῦ , καὶ ἐκπηγήσεται ὑμῖν ὁ θεός . Τί οὖν μετὰ ταῦτα ; Κατέπεσον τὰ τείχη , καὶ ἐν χερσὶ τῶν πολιορκούντων καὶ τῆς πόλεως ἐγένετο . Παντὸς τοίνυν τοῦ λαοῦ τὴν ἐντολὴν ταύτην διτηρησάντος , ἡ τοῦ ἑνὸς παράβασις εἰς ἅπαν τὸ πλῆθος τὴν τοῦ Θεοῦ ἀνῆψεν ὀργήν . Ἐπλημμέλησαν γὰρ , φησίν , οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ πλῆμμελίαν μεγάλην . Καὶ μὴν εἰς ἣν ὁ πλῆμμελησας ὁ Ἀχάρ πῶς οὐν ἐπλημμέλησεν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ; Καὶ λαμβάνω , φησὶ , Κύριος τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ . Ἀπέστειλα δὲ Ἰησοῦς ἄνδρας ἀπὸ Ἰεριχὼ εἰς Γαλ . Καὶ ἀνέβησαν ὡσεὶ τρισχίλιοι ἄνδρες , καὶ ἐφυγον ἀπὸ ἀνθρώπων τῶν ἀνθρώπων Γαλ , καὶ ἀπέκτησαν ἀπ’ αὐτῶν τριάκοντα καὶ δὲ ἄνδρας . Ὅρα μίας ἁμαρτίας εἰσπραξὼν , ὅρα πλῆθος ἀπαραμύθων · εἰς ἐπλημμέλησεν , καὶ εἰς ἕκαστον τὸν ὄμνον ὁ θάνατος καὶ ἡ δειλία ἐπέπεσεν . Τί οὖν τοῦτο , ὦ φιλάγαθε Δέσποτα ; σὺ εἶ μόνος δικαῖος , καὶ εὐθεῖς αἱ κρίσεις σου · σὺ ἕκαστον κατὰ τὰ οἰκεῖα ἔργα ἀπονέμεις τὴν κρίσιν · σὺ ἔφησ , φιλήθρωπε , ἐν τῇ οἰκείᾳ ἕκαστον ἀποθανεῖσθαι ἁμαρτίᾳ , καὶ μὴ ἄλλον ἀντιμεριμνήσασθαι ἑτέρου · τίς οὖν αὕτη ἡ δεικία σου ψήφος ; Καλὰ σοὶ τὰ πάντα , Κύριε , καὶ λίαν καλά , καὶ πρὸς τὸ συμφέρον ἡμῖν οἰκονομοῦμενα · διὰ τί δὲ ὑπὲρ τῆς ἑτέρου ἁμαρτίας ἑτέρους τὴν τιμωρίαν ἐπήγαγες ; Λύμη τίς ἐστι , φησίν , ἡ ἁμαρτία · ἐκπομπευσέωμεν διὰ τῆς τιμωρίας εἰς πάντας , ἵνα μὴ τοὺς πάντας καταλυμνήσῃ . Ὅρῃ πῶς ἡ τοῦ ἑνὸς ἁμαρτία παντὶ τῷ λαῷ τὴν τιμωρίαν προεξένησεν ; Ὅρα λοιπὸν καὶ τὸν ἐπονείδιστον αὐτοῦ καὶ ὀλέθριον θάνατον . Καὶ ἀνῆρεγκεν αὐτόν , φησίν . Ἰησοῦς εἰς σάραγμα Ἀχάρ , καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ , καὶ τὰς θυγατέρας αὐτοῦ , καὶ τοὺς μὲν χοὺς αὐτοῦ , καὶ τὰ ὑποζύγια αὐτοῦ , καὶ τὰ πρόβατα αὐτοῦ , καὶ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ , καὶ πάντα ὅσα ὑπῆρχεν αὐτῷ , καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὰ πᾶς Ἰσραὴλ ἐν λίθοις . Μὴ τοίνυν , ἐπειδὴ μακροθύμως φέρει ὑβριζόμενος ὁ Θεός , διὰ τοῦτο θαρρῶμεν , ἀλλὰ δι’ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο μᾶλλον δακνυμέθα . Εἰ γὰρ ἐπ’ ἀνθρώπων , ὅταν τις πληγῇ τὴν δεξιὰν σιαγόνα , δοὺ καὶ τὴν ἀριστεράν , μειζόνως ἀμύνεται , ἢ εἰ μυρίας ἔδωκε πληγάς · καὶ ὅταν λουδορθεῖς μὴ μόνων ἀντιλουδορθεῖ , ἀλλὰ καὶ εὐλογεῖ , χαλεπώτερον ἐπηλθεν ἢ εἰ μυρίους ὀνειδισμὸν ἐπλυνε · πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ Θεοῦ δεδικανά [ 605 ] χρὴ τοὺς ἁμαρτάνοντας διηνεκῶς καὶ οὐδὲν πάσχοντας δεῖν · καὶ γὰρ ἐπὶ κακῶν τῆς ἐαυτῶν κεφαλῆς ἡ ἁρπατὸς αὐτῆς · θησαυρίζεται τιμωρία . Οὐ γὰρ τὸ κολάζεσθαι κακὸν τῷ πλημμελοῦντι , ἀλλὰ τὸ οὕτως ἔχοντα μὴ κολάζεσθαι · ὡς περὶ τὸν ἀρρωστοῦντα μὴ θεραπεύεσθαι . Ὅταν μὲν γὰρ μικρὰ καὶ εὐτελῆ κατορθώματα ἡμῶν ἢ , καὶ πολὺς ὁ τῶν ἁμαρτημάτων ὄγκος , εἴτα ἐνταῦθα εὐπραγίας ἀπολαύσωμεν , καὶ μηδὲν πᾶσχοντες δεῖν , καὶ αὐτῆς τῆς τῶν ἀγαθῶν ἀμοιβῆς ἐρημοῦ καὶ γυμνοῦ πάντας ἀπλευσόμεθα , πάντα ἐνταῦθα ἀπλωδῶς ὡστερ οὖν , ὅταν μεγάλα μὴ ἢ τὰ κατορθώματα καὶ πολλά , μικρὰ δὲ καὶ εὐτελῆ τὰ ἁμαρτήματα , εἴτα πᾶσχωμεν τι δεῖν , καὶ αὐτὰ τὰ μικρὰ ἐνταῦθα ἀποθιμῶμεν , κηδαρὴν καὶ ἀπρητισμένην ἔχει τῶν ἀγαθῶν ἀπολαβδάνωμεν τὴν ἀντίδοσιν . Μὴ δὴ τὸ κολάζεσθαι , ἀλλὰ τὸ ἁμαρτάνοντας μὴ κολάζεσθαι · μᾶλλον γὰρ πόν εἶναι νομίζωμεν . Εἰ γὰρ καὶ ὁ Θεὸς μὴ ἐκώλυε ἡμᾶς , αὐτοὺς ἔχρην ἀπαιτεῖν δικὴν ἑαυτοῖς , οὕτως ἀγνώμονας περὶ τὸν εὐεργέτην γεγεννημένους . Εἰπὼν τι παράδοξον καὶ θαυμαστόν · μειζόν ἐστι παραμυθία τῷ κολαζομένῳ μετὰ τὸ παροῦναι τὸν οὕτω φιλήθρωπον , ἐὰν νοῦν ἔχῃ καὶ ζιλὴ τὸν Δεσπότην ὡς φιλεῖν δεῖ , ἢ τῷ μὴ κολαζομένῳ . Ὁ γὰρ εἰς τὸν φιλατὸν τὸν δικαίως , τότε μάλιστα ἀναπαύεται , ὅταν ἑαυτὸν ἀπαίτησιν δικὴν καὶ πᾶσῃ κακῶς . Οὐχ ὁρᾶτε τοὺς ἀποβολόντας παῖδας γησαίους , ὅτι δι’ αὐτὸ καὶ κλαίουσι καὶ τρίχας πλίουσιν , ἐπειδὴ παραμυθίαν ἔχει τὸ κολάζειν ἑαυτοὺς ὑπὲρ τῶν φιλουμένων ; Εἰ δὲ , ὅτε μηδὲν εἰργασάμεθα ἡμεῖς τοὺς φιλητάτους δεῖν , φέρει παραμυθίαν ἡμῖν τὸ κακῶς παθεῖν ὑπὲρ ὧν ἐκεῖνοι πινόνθωσαν , ὅταν αὐτοὶ ὅμως οἱ παροῦντες καὶ ὑβριζόντες , οὐ πολλῷ μᾶλλον ἡμᾶς ἀναπαύσει τὸ δικὴν διδόναι , καὶ τὸ μὴ κολάζεσθαι κολάζειν ; Παντὶ πον δήλον . Τοῖς γὰρ οἰκτίνοι ἐρωσιν οὐ τὸ κακὸν τι παθεῖν ἀπὸς ὑπὲρ ὧν παροῦναι τὸν ἐρωμένον , ἀλλ’ αὐτὸ πρὸ πάντων τὸ παροῦναι τὸν ἀγαπώμενον . Κἂν ὅρῃς οὖν μὴ κολάζειν , μειζόνως ἐθαυμάσεις τὸν ἐραστὴν ἄν δὲ δικὴν ἀπαίτησιν μᾶλλον παρεμυθήσατο . Εἰ τις φιλεῖ τὸν Χριστὸν ὡς φιλεῖν χρή , οὐδὲ αὐτοῦ συγχωροῦντος ἀνέχεται · μὴ κολάζεσθαι · τὴν γὰρ μεγίστην κολασιν ὑπομείνει ὁ παροῦναι αὐτόν . Καὶ γὰρ οὐκ ἔστιν οὐδείς , οὐκ ἔστι , κἂν πατὴρ , κἂν μήτηρ , κἂν φίλος , κἂν ὁσιωτάτων , ὃς οὕτως ἡμᾶς ὑπάτησεν , ὡς ὁ ποιήσας ἡμᾶς Θεός . Εἰ δὲ τὰς λύπας μοι λέγης καὶ τὰς οὐδὰς καὶ τὰ τοῦ βίου κακὰ , ἐνὸν σου ὅσα αὐτῷ προσήκουσι καὶ ἕκαστην ἡμέραν , καὶ οὐχὶ θαυμάση , κἂν πλείονα τοῦτον ἐπιλέγῃ κακὰ · ἀλλ’ ἂν ἀγαθοῦ τινὸς ἀπολεύσης , τότε καὶ θαυμάση καὶ ἐκπλαγήση . Νῦν δὲ τὰς μὲν συμφορὰς ὁρῶμεν τὰς ἐποῦσας , τὰ δὲ προσχρούμενα οὐχ ὁρῶμεν , ἀ καθ’ ἕκαστην προσχρούμεν τὴν ἡμέραν · καὶ διὰ τοῦτο ἀλύομεν ὡς εἰ γε μίας ἡμέρας μόνον μετὰ ἀκριβείας τὰ ἁμαρτήματα ἡμῶν ἐλογιζάμεθα , τότε ἂν ἐγνώμεν καλῶς . πῶς ἂν ἐφημὸν ὑπὸ ὕβριν κακῶν . Ἀλλὰ διὰ τοῦτο τὰ μείζονα τῶν ἁμαρτημάτων ἐπεισέρχεται , ὅτι τὰ ἐλάττονα τῆς προσοχούσης οὐ τυγχάνει διορθούμενα · διὰ τοῦτο αἱ τάχισται μεταβολαὶ καὶ μεταπτώσεις · διὰ τοῦτο οἱ συνεχεῖς [ 604 ] καὶ ἄωροι θάνατοι , ἐπειδὴ ὡς πρὸς αὐτὸν φθάνοντες τὸν οὐρανόν , οὕτω διακαλιμθα τὸ φρόνημα · καὶ ὡς οὐδέποτε τεθνηκότες , οὕτως ἀρπάξομεν · καὶ ὡς οὐδέποτε λόγον διδόντες , οὕτω πλεονεκτοῦμεν · καὶ οὐδὲ τὸ τοῦ Θεοῦ λόγος , οὐδὲ αὐτὰ παιδεύει τὰ πράγματα . ἀλλὰ πάντα μάτην , καὶ τῆς σκληρότητος ἡμῶν οὐδὲν καὶ ἰκνείται . Οὐδείς καταφρονεῖ τῶν ἐν τῇ γῇ , οὐδείς πρὸς τὸν οὐρανὸν ὁρᾷ · ἀλλ’ ὡς περ οἱ χοῖροι κάτω νεύουσι πρὸς τὴν γαστέρα κύπτοντες , τῷ βορβόρῳ ἐγκλειδούμενοι , αὕτω καὶ οἱ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων βορβόρῳ γαλεπωτάτῳ ἑαυτοὺς κολώντες οὐκ αἰσθάνονται . Ἡλέκτων γὰρ πηλῷ μελινύσθαι · ἀκατάρτη , ἢ * Γυρί . κολάσει αἰωνίᾳ .
Lemmas: ὀπηχῶν συγκαλύπτω δύναμαι πταῖσμα . μᾶλλος δέ , εἰμί βούλομαι , δείκνυμι σύ , πῶς καί ὁ ὁ εἷς πολυλάκις ἁμαρτία ὁ ὁ καλῶς πολιτεύω υπερακοντίζω παρθένιον . ἤγουν δέ ὁ Ναός προσβάλλω ποτός ὁ Ἰεριχώ καί ὁ ξίνην ἐκεῖνος πολιορκία ἐνεργός , ἥδη ὁ τεῖχος καταπίπτω μέλλω , φημί πρός ὁ λαός · ἔρτις ἀνάθεμα ὁ Κλὶς οὗτος , καί πᾶς ὅσος εἰμί ἐν αὐτός , κύριος Σαβαώθ . φυλάσσω οὖν ἀπό ὁ ἀνάθεμα , μή ποτός ἀνθυμηθέντες σύ λαμβάνω ἀπό αὐτός , καί ἐκπήγνυμι σύ ὁ θεός . τις οὖν μετά οὗτος ; καταπίπτω ὁ τεῖχος , καί ἐν χείρ ὁ πολιορκέω καί ὁ πόλις γίγνομαι . Παντὸς τοίνυν ὁ λαός ὁ ἐντολή οὗτος διατηρέω , ὁ ὁ εἷς παράβασις εἰς ἅπας ὁ πλῆθος ὁ ὁ Θεός ἀνάπτω ὀργή . πλημμελέω γάρ , φημί , ὁ υἱός Ἰσραήλ πλῆμμελίαν μέγας . καί μήv εἰς ὅς ὁ πλημμελέω ὁ Ἄχαρ πῶς ὀν πλημμελέω ὁ υἱός Ἰσραήλ ; καί λαμβάνω , φημί , Κύριος ὁ υἱός Ἰσραήλ . ἀποστέλλω δέ Ἰησοῦς ἀνήρ ἀπό Ἰεριχώ εἰς Γαλ . καί ἀναβαίνω ὡσεί τρισχίλιοι ἀνήρ , καί φεύγω ἀπό ἄνθρωπος ὁ ἄνθρωπος Γαλ , καί ἀποκτείνω ἀπό αὐτός τριάκοντα καί δέ ἀνήρ . Ὅρας μίας ἁμαρτία εἰσπράσσω , ὁράω πλῆθος ἀπαράμυθος · εἰς πλημμελέω , καί εἰς ἕκαστος ὁ ὄμνυμι ὁ θάνατος καί ὁ δειλία ἐπιπίπτω . τις οὖν οὗτος , εἰμί φιλώ δεσπότης ; σύ εἰμί μόνος Δίκαιος , καί εὐθύς ὁ κρίσις σύ · σύ ἕκαστος κατά ὁ οἰκεῖος ἔργον ἀπονέμω ὁ κρίσις · σύ φημί , φιλήθρωπε , ἐν ὁ οἰκεῖος ἕκαστος ἀποθνῄσκω ἁμαρτία , καί μή ἄλλος ἀντιμεριμνάω ἕτερος · τίς οὖν οὗτος ὁ δίκιο σύ ψήφος ; καλή σύ ὁ πᾶς , κύριος , καί λίαν καλός , καί πρός ὁ συμφέρω ἐγώ οἰκονομέω · διά τίς δέ ὑπέρ ὁ ἕτερος ἁμαρτία ἕτερος ὁ τιμωρία ἐπάγω ; λύμη τίς εἰμί , φημί , ὁ ἁμαρτία · ἐκπομπεύω διά ὁ τιμωρία εἰς πᾶς , ἵνα μή ὁ πᾶς καταλυμαίνω . Ὄρος πῶς ὁ ὁ εἷς ἁμαρτία πᾶς ὁ λαός ὁ τιμωρία ἐκνέω ; Ὅρας λοιπός καί ὁ ἐπονείδιστος αὐτός καί ὀλέθριος θάνατος . καί ἀνῆρεγκεν αὐτός , φημί . Ἰησοῦς εἰς σάραγμα Ἄχαρ , καί ὁ υἱός αὐτός , καί ὁ θυγάτηρ αὐτός , καί ὁ μέν χοῦς αὐτός , καί ὁ ὑποζύγιον αὐτός , καί ὁ πρόβατον αὐτός , καί ὁ σκηνή αὐτός , καί πᾶς ὅσος ὑπάρχω αὐτός , καί λιθοβολέω αὐτός πᾶς Ἰσραήλ ἐν λίθος . μή τοίνυν , ἐπεί μακροθύμως φέρω ὑβρίζω ὁ Θεός , διά οὗτος θαρσέω , ἀλλά διά αὐτός μέν οὖν οὗτος μᾶλλον δακνυμεθη . εἰμί γάρ ἐπί ἄνθρωπος , ὅταν τις πλήσσω ὁ δεξιά σιαγών , δήω καί ὁ ἀριστερός , μέγας ἀμύνω , ἢ εἰμί μυρίος δίδωμι πληγάς · καί ὅταν λουδορθεῖς μή μόνος ἀντιλουδορθεῖ , ἀλλά καί εὐλογέω , χαλεπός ἐπέρχομαι ἢ εἰμί μυρίος ὀνειδισμός πλύνω · πολύς μᾶλλον ἐπί Θεός δικανός [ 605 ] χρή ὁ ἁμαρτάνω διηνεκής καί οὐδείς πάσχω δήω · καί γάρ ἐπί κακός ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή ὁ ἁρπάζω αὐτός · θησαυρίζω τιμωρία . οὖον γάρ ὁ κολάζω κακός ὁ πλημμελέω , ἀλλά ὁ οὕτως ἔχω μή κολάζω · ὡς περί ὁ ἀρρωστέω μή θεραπεύω . ὅταν μέν γάρ μικρός καί εὐτελής κατόρθωμα ἐγώ ἢ , καί πολύς ὁ ὁ ἁμάρτημα ὄγκος , εἴτα̅ ἐνταῦθα εὐπραγία ἀπολαύω , καί μηδείς πάσχω δήω , καί αὐτός ὁ ὁ ἀγαθός ἀμοιβή ἐρημόω καί γυμνός πᾶς ἀπολύω , πᾶς ἐνταῦθα ἀπλωδῶς ὡστερ οὖν , ὅταν μέγας μή ἢ ὁ κατόρθωμα καί πολύς , μικρός δέ καί εὐτελής ὁ ἁμάρτημα , εἴτα̅ πάσχω τίς δήω , καί αὐτός ὁ μικρός ἐνταῦθα ἀποτίθημι , κηδαρὴν καί ἀπαρτίζω ἔχω ὁ ἀγαθός ἀπολαμβάνω ὁ ἀντίδοσις . μή δή ὁ κολάζω , ἀλλά ὁ ἁμαρτάνω μή κολάζω · μᾶλλον γάρ πως εἰμί νομίζω . εἰμί γάρ καί ὁ θεός μή κωλύω ἐγώ , αὐτός χρή ἀπαιτέω δίκη ἑαυτοῦ , οὕτως ἀγνώμων περί ὁ εὐεργέτης γεννάω . εἶπον τίς παράδοξος καί θαυμαστός · μείζων εἰμί παραμυθία ὁ κολάζω μετά ὁ παρόω ὁ οὗτος φιλήθρωπον , ἐάν νόος ἔχω καί ζιλὴ ὁ δεσπότης ὡς φιλέω δεῖ , ἢ ὁ μή κολάζω . ὁ γάρ εἰς ὁ φιλάω ὁ δικαίως , τότε μάλιστα ἀναπαύω , ὅταν ἑαυτοῦ ἀπαίτησις δίκη καί πᾶς κακῶς . οὐχ ὁράω ὁ ἀποβάλλω παῖς γησαίους , ὅτι διά αὐτός καί καλέω καί θρίξ πλίω , ἐπεί παραμυθία ἔχω ὁ κολάζω ἑαυτοῦ ὑπέρ ὁ φιλέω ; εἰμί δέ , ὅτε μηδείς ἐργάζομαι ἐγώ ὁ φιλής δήω , φέρω παραμυθία ἐγώ ὁ κακῶς πάσχω ὑπέρ ὅς ἐκεῖνος πίνω , ὅταν αὐτός ὅμως ὁ παροῦς καί ὑβρίζω , οὖον πολύς μᾶλλον ἐγώ ἀναπαύω ὁ δίκη δίδωμι , καί ὁ μή κολάζω κολάζω ; Πᾶς πως δῆλος . ὁ γάρ οικτινοος Ἔρως οὖον ὁ κακός τίς πάσχω ἀπός ὑπέρ ὅς παρόω ὁ ἐράω , ἀλλά αὐτός πρό πᾶς ὁ παρόω ὁ ἀγαπάω . κἀν ὄρνυμι οὖν μή κολάζω , μέγας θαυμάζω ὁ ἐραστής ἄν δέ δίκη ἀπαίτησις μᾶλλον παραμυθέομαι . εἰμί τις φιλέω ὁ Χριστός ὡς φιλέω χρή , οὐδέ αὐτός συγχωρέω ἀνέχω · μή κολάζω · ὁ γάρ μέγας κόλασις υπομένω ὁ παρόω αὐτός . καί γάρ οὐ εἰμί οὐδείς , οὐ εἰμί , κἀν πατήρ , κἀν μήτηρ , κἀν φίλος , κἀν ὅσιος , ὅς οὕτως ἐγώ ὑπάτησεν , ὡς ὁ ποιέω ἐγώ Θεός . εἰμί δέ ὁ λύπη ἐγώ λέγω καί ὁ οὖδας καί ὁ ὁ βίος κακός , ἐν-εἰμί σύ ὅσος αὐτός προσήκω καί ἕκαστος ἡμέρα , καί οὐ θαυμάζω , κἀν πλείων οὗτος ἐπιλέγω κακός · ἀλλά εἄν ἀγαθός τις ἀπόλλυμι , τότε καί θαυμάζω καί ἐκπλήγνυμι . νῦν δέ ὁ μέν συμφορά ὁράω ὁ ἔπειμι , ὁ δέ προσχρουμην οὐ ὁράω , ὅς κατά ἕκαστος προσχρουμην ὁ ἡμέρα · καί διά οὗτος ἀλύω ὡς εἰμί γε μίας ἡμέρα μόνος μετά ἀκρίβεια ὁ ἁμάρτημα ἐγώ λογίζομαι , τότε εἄν γιγνώσκω καλῶς . πῶς εἄν ἐφημὸν ὑπό ὕβρις κακός . ἀλλά διά οὗτος ὁ μείζων ὁ ἁμάρτημα ἐπεισέρχομαι , ὅτι ὁ μικρός ὁ προσέχω οὖον τυγχάνω διορθόω · διά οὗτος ὁ ταχύς μεταβολή καί μετάπτωσις · διά οὗτος ὁ συνεχής [ 604 ] καί ἄωρος θάνατος , ἐπεί ὡς πρός αὐτός φθάνω ὁ οὐρανός , οὗτος διακαλιμθα ὁ φρόνημα · καί ὡς οὐδέποτε θνῄσκω , οὕτως ἁρπάζω · καί ὡς οὐδέποτε λόγος δίδωμι , οὗτος πλεονεκτέω · καί οὐδέ ὁ ὁ Θεός λόγος , οὐδέ αὐτός παιδεύω ὁ πρᾶγμα . ἀλλά πᾶς μάτην , καί ὁ σκληρότης ἐγώ οὐδείς καί ἱκνέομαι . οὐδείς καταφρονέω ὁ ἐν ὁ γῆ , οὐδείς πρός ὁ οὐρανός ὁράω · ἀλλά ὡς περ ὁ χοῖρος κάτω νεύω πρός ὁ γαστήρ κύπτω , ὁ βόρβορος εγκλειδουμενοω , αὐτός καί ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος βόρβορος γαλεπωτάτῳ ἑαυτοῦ κολώντες οὐ αἰσθάνομαι . Ἡλέκτων γάρ πηλός μελινυεπομαι · ακάθαρτος , ἢ * γῦρις . κολάζω αἰώνιος .