joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0766.1
Ἀπὸ τῶν τὰ τάλαντα πιστευθέντων εἰκῇ τῶν ἐκεί γὰρ ἡ ἀρετὴ πᾶσα ἀκέραιος ἦν , καὶ οὐδὲν ἐλλείπετο , ἀλλ’ ἐπειδὴ περὶ τὴν ἐργασίαν ὀκνηρὸς γέγονεν , εἰκῶς ἐξεβάλλετο . Ἔστι καὶ ἀπὸ λοιδόρας μόνης , εἰς γένναν ἐμπεσεῖν . Ὁ γὰρ λέγω , φησίν , μὴ ἄδειζω αὐτοῦ , Μαρά , ἄτοχος ἔσται εἰς τὴν γένναν τὴν πυρώς . Κἂν ἀπαντὰ τις κατορθῶσιν , ὑβριστὴς δὲ ἦ , οὐκ εἰσελύσεται . Καὶ μὴ τις ὠμότητα καταγινοσκέτω τοῦ Θεοῦ , εἰ τοὺς τοῦτο ἐπαισχύντας ἐκβάλλει τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν . Εἰ γὰρ ἐπ’ ἀνθρώπων , κἂν ὀτιοῦν τῶν παρανόμων ἐργάσηταί τις , ἐξέπεσε τῆς τοῦ βασιλέως δόξης , κἂν ἕνα νόμον τῶν κειμένων παραβῇ · κἂν συκοφαντηθῇ κατηγορῶν , ἀπόλεσι τὴν ἀρχὴν · κἂν μοιχὸς καὶ ἄλις , ἀνάξιος γένοιτο · κἂν κυνὸς ἢ κατορθώσας , ἀπόλλυται · καὶ φθόνον ἐργάζεται καὶ δεινὴν , καὶ τοῦτο ἰκανὸν αὐτὸν διαφθεῖραι · εἰ οἱ τῶν ἀνθρώπων νόμοι · τοσαύτης ἀπολαβοῦσι τῆς φυλακῆς · πολλῷ μᾶλλον οἱ τοῦ Θεοῦ . Ἄλλ’ ἀγαθὸς ἐστι , φησίν . Μέχρι τίνος τὸν μωρὸν τοῦτον λόγον φλεγόμῃ ; Μωρὸν δὲ εἶπον , οὐχ ὅτι οὐκ ἀγαθὸς ἐστιν , ἀλλ’ ὅτι τὴν ἀγαθότητα αὐτοῦ νομιζόμεν εἰς ταῦτα χρησίμην ἡμῖν εἶναι , καὶ τοῦτο μυρία πολλάκις διαλεχθέντων ἡμῶν περὶ τούτου . Ἄκουε γὰρ τῆς Γραφῆς λεγούσης · Μὴ εἴπης , Ὁ οἰκτιρμὸς αὐτοῦ οὐ πολὺς τῷ πλήθει τῶν ἁμαρτιῶν μου ἐξέλισσεσθαι . Οὐχὶ καλῶς λέγειν ἡμᾶς , Ὁ οἰκτιρμὸς αὐτοῦ πολὺς · οὐ τοῦτο παραίνει , ἀλλὰ βούλεται ἡμᾶς καὶ συνεχῶς λέγειν τοῦτο , καὶ διὰ τοῦτο πάντα κινεῖ Παῦλος · ἀλλὰ διὰ τὰ ἔξης · μὴ ἐπὶ τούτῳ , φησίν , θαυμάζεις τοῦ Θεοῦ τὴν φιλοανθρωπίαν , ἐπὶ τῷ ἀμαρτανειν καὶ λέγειν , Τὸ πλήθος τῶν ἁμαρτιῶν μου ἐξελάσεται . Διὰ γὰρ τοῦτο τοσαῦτα περὶ ἀγαθότητος διαλεγόμεθα , οὐχ ἵνα ταύτῃ θαρροῦντες πάντα πράττωμεν , ἐπεὶ ἡ ἀγαθότης ἐπὶ λύμῃ ἔσται τῆς ἡμετέρας σωτηρίας , ἀλλ’ ἵνα μὴ ἀπογινώσκωμεν ἐν τοῖς ἁμαρτήμασιν , ἀλλὰ μετανοῶμεν . Τὸ γὰρ χρηστὸν τοῦ Θεοῦ εἰς μετάνοιαν σε ἄγει , οὐχ εἰς πλείονα κακίαν · εἰ δὲ μαχθρὸς γένῃ διὰ τὴν χρηστότητα , οὐ διαβάλλεις μᾶλλον αὐτὴν παρὰ τοῖς ἀνθρώποις ( πολλοὺς γὰρ ὁρῶν κατηγοροῦντας τῆς μακροθυμίας τοῦ Θεοῦ ) , ὥστε δίκην δώσεις , οὐχ εἰς δέον αὐτὴ χρησαμένου . Φιλάνθρωπος ὁ Θεός , ἀλλὰ καὶ δίκαιος κριτής · συγχωρῶν ἁμαρτίας , ἀλλ’ ἀποδιδῶν ἐκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ · ὑπερβαίνει δικίας , ἐξαίρει ἀνομίας , ἀλλὰ καὶ ἐξέτασιν ποιεῖται . Πῶς οὖν οὐχ ἐναντία ; Οὐχ ἐναντία , ἄν τοὺς χρόνους αὐτὰ διελώμεν . Ἐξαίρει ἀνομίας ἐνταῦθα καὶ διὰ λουτροῦ καὶ διὰ μετανοίας · ἐξέτασιν ποιεῖται τῶν πεπραγμένων ἐκεῖ διὰ πυρὸς καὶ βασάνων . Ἄν τοίνυν , κἂν ὡς μυρία , φησίν , ἐργασάμενος κακὰ , καὶ δι’ ἐν ἐξ αὐτῶν ἐκβάλλομαι , καὶ τῆς βασιλείας ἐκπίπτω , τίνος ἕνεκεν οὐχ ἐργάζομαι πάντα τὰ κακά ; Ἀγνώμονος οἴεσθαι ὁ λόγος , ἀλλ’ ὅμως καὶ τοῦτον ἐπιλυσόμεθα τὸν λόγον . Μὴ ἐργάζου τὰ κακά , ἵνα σαυτὸν ὠφελήσῃς . Βασιλείας μὲν γὰρ πάντες ὁμοίως ἐκπασοῦμεθα , ἐν δὲ γέννῃ οὐ τὴν αὐτὴν δώσομεν δίκην πάντες , ἀλλ’ ὁ μὲν μείζονα , ὁ δὲ ἡμερώτερα . Εἰ [ 729 ] μὲν γὰρ οὐ κακίνους κατεφρονήσατε , καὶ ὁ τὰ καλά , καὶ ὁ τὰ ὀλίγα , ὁμοίως ἐκπεσεῖσθε τῆς βασιλείας · εἰ δὲ οὐχ ὁμοίως κατεφρονήσατε , ἀλλ’ ὁ μὲν μείζον , ὁ δὲ ἐλαττον , ἐν τῇ γέννῃ τῆς διαφορᾶς αἰσθήσεσθε . Τί οὖν , φησίν , ἀπειλεῖ τοῖς ἐλεημοσύνην μὴ διδούσιν ; εἰς τὸ πῦρ ἀπελεύσεσθαι , καὶ οὐχ ἀπλῶς εἰς τὸ πῦρ , ἀλλ’ εἰς τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ; τίνος ἕνεκεν καὶ διὰ τί ; Οὐδὲν οὕτως τὸν θεὸν παροξύνει , ἀλλὰ πάντων αὐτὸ προτίθησι τὸν δεῖνόν . Εἰ γὰρ τοὺς ἐχθροὺς φιλεῖν δει · ὁ καὶ τοὺς φίλους διασώζειν , καὶ τῶν Ἑλλήνων κατὰ τοῦτο χειρῶν ὄν , τίνος οὐκ ἔστιν κολάσεως ἄξιος ; Ὡστε ἐνταῦθα τὸ μέγεθος τοῦ ἁμαρτήματος μετα τοῦ διαβόλου ἐποίησεν αὐτὸν ἀπελθεῖν . Οὗτοι γὰρ τῷ ἐλεημοσύνην μὴ ποιούσιν . Εἰ δὲ ἐπὶ τῆς Παλαιᾶς τοῦτο ἦν , πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τῆς Καινῆς · εἰ Ἐνδο συγκαχώρητο χρημάτων κτῆσις καὶ ἀπόλαυσις καὶ ἐπιμέλεια , τοσαύτη πρόνοια ἐγένετο τῆς εἰς τοὺς πέντας βοηθείας · πῶς μᾶλλον ἔνδο κλεψύδα πάντα βλάφει ; Τί γὰρ οὐχ ἐποίησεν ἐκεῖνοι ; δεκάτας , καὶ πάλιν δεκάτας παρεῖχον , ὁρανοῖς , χήραις , προσήλυτοις ἐπὶ τρεχον . Ἄλλὰ μοι τὸ θαυμάζων τινὰ , ἔλεγεν . Δεκάτας δίδωσιν ὁ δεῖνα . Πᾶσης αἰγύνης τοῦτο γέμεν , εἰ δὲ ἐπὶ τῶν Ἰουδαίων οὐχ ἦν θαυμασμοῦ , τοῦτο ἐπὶ τῶν Χριστιανῶν θαυμαστὸν γέγονεν ; Εἰ τότε κίνδυνος ἦν , τὰ δεκάτας ἀπολιπεῖν , ἐνδύσον δὲ ἐπὶ νῦν . Ἡ μέλη πάλιν οὐ χαίρομεν τὴν βασιλείαν . Ἄλλ’ εἰς ὁ τῶν πολλῶν λόγος ; Οὐκοῦν , εἰ κάγω κάκεινος ἐν τοῖς αὐτοῖς , οὐ μικρὰ παραμυθία . Τί οὖν ; Μάλιστα μὲν οὐ τῆς αὐτῆς · οὐχ ἀδικεῖς ἀπολαύσετε τιμωρίας · ἄλλως δὲ , οὐδὲ παραμυθία τοῦτο ἐστι . Τότε γὰρ ἡ κοινωνία τῶν παθῶν ἔχει παραμυθίαν , ὅταν σύμμαχος ἡ τὰ δεῖνα · ὅταν δὲ ὑπερβαίνῃ καὶ ἐν ἐκτάσει ἡμᾶς ποιή , οὐχὶ ἀφήσει λαβεῖν παραμυθίαν . Εἴπῃ γὰρ τῷ κατακλιζομένῳ , καὶ εἰς τὴν πυρὰν ἐμβεβηκότι , ὅτι Καὶ ὁ δεῖνα τοῦτο πάσχει · ἀλλ’ οὐδὲ αἰσθήσεται τῆς παραμυθίας . Οὐχὶ ὁμοῦ ἀπωλοντο οἱ Ἰσραηλῖται ; ποίαν τοῦτο αὐτοῖς παραμυθίαν ἔφερον ; οὐχὶ μᾶλλον αὐτὸ τοῦτο αὐτοὺς ἐλύπει ; διὸ καὶ ἔλεγον , Ἀπολώλαμεν , ἐξολώλαμεν , παραηλώμεθα . Ποία τοίνυν αὕτη παραμυθία ; Μάτην ἔσωτοὺς παραμυθούμεθα ταύταις ταῖς ἐκείν · μία μόνη παραμυθία ἐστι , τὸ μὴ ἐμπεσεῖν εἰς τὸ πῦρ ἐκεῖνο τὸ ἀδύεστον · ἐμπεσόντας δὲ οὐκ ἔνι παραμυθία τυχεῖν . Ἐνδο ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων , Ἐνδο κλαυθμὸς , Ἐνδο σκύλη ἀτελεύτητος , Ἐνδο πῦρ ἀδύεστον . Ἐνοήσεις γὰρ ὅλως τινὰ , εἴπῃ μοι , παραμυθίαν , ἐν ὀλίγῃ καὶ στενοχωρίᾳ ὄν ; ἐν σαυτῷ γὰρ ἔσῃ λοιπόν . Μὴ , δόξαι καὶ παρακαλῶ , μὴ ἐαυτοὺς εἰκῇ ἀπατῶμεν , καὶ τοῦτο τοῖς λόγοις παραμυθούμεθα , ἀλλὰ ταῦτα πράττωμεν , ἄπερ ἡμᾶς σώσει σώσεσθαι . Συγκαθίστα τῷ Χριστῷ πρόκειται , καὶ οὐ περὶ τούτων ἀκριβολογή · Εἰ γὰρ μηδὲν ἔτερον ἢν ἁμάρτημα , ὑπὸ τῶν ῥημάτων τούτων πόσῳν κολάσεων ὑποτίθημι ὑμᾶς ἔχειν , ὅτι οὕτω νοεῖτε ; δι’ οὕτω ταλαίπωροι καὶ βάθμιοι ἐσμεν , ὡς , προκειμένης τοσαύτης τιμῆς , ταῦτα λέγειν ; Ὅταν δὲ ἐνοήσης τότε τοὺς κατωρθωκότας , οὐ τῆς πλῆθος , ἐν τῷ ἴσῃ ἀπὸ δούλων καὶ ἀπὸ δυσγενῶν ὀλίγα καμνόντας ἐνταῦθα , καὶ τοῦ θρόνου μετέχοντας [ 730 ] ἐκεῖ τοῦ βασιλικοῦ , οὐχὶ τῆς κολάσεως σοι ταῦτα χειρόνα ἔσται ; Εἰ γὰρ νῦν ὁρῶν εἰδοιμοῦντας , καὶ τοὺς οὐδὲν πάσχοντας κακῶν , πάσης τιμωρίας χειρὸν ὑπὸ τοῦτο μόνου διαφθείρη , καὶ πνεῦσις σαυτὸν καὶ βακρύεις , καὶ μυρίων εἶναι θανάτων κρίνεις ἄξιον , τί τότε ὑποστήση ; Εἰ γὰρ μὴ γέννα ἦν , αὕτη ἡ Ἐνοια τῆς βετλείας ; οὐχ ἡν ἰκανὴ ἀπειλεῖν καὶ διαφυλάττειν ;
Lemmas: ἀπό ὁ ὁ τάλαντον πιστεύω εἰκῇ ὁ ἐκεῖ γάρ ὁ ἀρετή πᾶς Ἀκέραιος εἰμί , καί οὐδείς λείπω , ἀλλά ἐπεί περί ὁ ἐργασία ὀκνηρός γίγνομαι , ἵημι ἐκβάλλω . εἰμί καί ἀπό λοιδορα μόνος , εἰς γέννα ἐμπίπτω . ὁ γάρ λέγω , φημί , μή ἄδειζω αὐτός , Μαρά , ἄτοχος εἰμί εἰς ὁ γέννα ὁ Πύρως . κἀν ἀπαντάω τις κατορθόω , ὑβριστής δέ εἰμί , οὐ εἰσέρχομαι . καί μή τις ὠμότης καταγιγνώσκω ὁ Θεός , εἰμί ὁ οὗτος ἐπαισχύνω ἐκβάλλω ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός . εἰμί γάρ ἐπί ἄνθρωπος , κἀν ὀτιοῦν ὁ παράνομος ἐργάζομαι τις , ἐκπίπτω ὁ ὁ βασιλεύς δόξα , κἀν εἷς νόμος ὁ κεῖμαι παραβαίνω · κἀν συκοφαντέω κατηγορέω , ἀπόλεσις ὁ ἀρχή · κἀν μοιχός καί ἅλις , ἀνάξιος γίγνομαι · κἀν κύων ἢ κατορθόω , ἀπόλλυμι · καί φθόνος ἐργάζομαι καί δεινός , καί οὗτος ἱκανός αὐτός διαφθείρω · εἰμί ὁ ὁ ἄνθρωπος νόμος · τοσοῦτος ἀπολαμβάνω ὁ φυλακή · πολύς μᾶλλον ὁ ὁ Θεός . ἄλλος ἀγαθός εἰμί , φημί . μέχρι τίς ὁ μωρός οὗτος λόγος φλέγω ; Μωρός δέ εἶπον , οὐ ὅτι οὐ ἀγαθός εἰμί , ἀλλά ὅτι ὁ ἀγαθότης αὐτός νομίζω εἰς οὗτος χρήσιμος ἐγώ εἰμί , καί οὗτος μυρίος πολλάκις διαλέγω ἐγώ περί οὗτος . Ἄκουος γάρ ὁ γραφή λέγω · μή εἶπον , ὁ οἰκτιρμός αὐτός οὖον πολύς ὁ πλῆθος ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἐξελίσσω . οὐ καλῶς λέγω ἐγώ , ὁ οἰκτιρμός αὐτός πολύς · οὖον οὗτος παραινέω , ἀλλά βούλομαι ἐγώ καί συνεχῶς λέγω οὗτος , καί διά οὗτος πᾶς κινέω Παῦλος · ἀλλά διά ὁ ἔξειμι · μή ἐπί οὗτος , φημί , θαυμάζω ὁ Θεός ὁ φιλοανθρωπιαω , ἐπί ὁ ἁμαρτάνω καί λέγω , ὁ πλήθος ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἐξελαύνω . Ζεύς γάρ οὗτος τοσοῦτος περί ἀγαθότης διαλέγω , οὐ ἵνα οὗτος θαρσέω πᾶς πράσσω , ἐπεί ὁ ἀγαθότης ἐπί λύμη εἰμί ὁ ἡμέτερος σωτηρία , ἀλλά ἵνα μή ἀπογιγνώσκω ἐν ὁ ἁμάρτημα , ἀλλά μετανοέω . ὁ γάρ χρηστός ὁ Θεός εἰς μετάνοια σύ ἄγω , οὐ εἰς πλείων κακία · εἰμί δέ μαχθρὸς γίγνομαι διά ὁ χρηστότης , οὖον διαβάλλω μᾶλλον αὐτός παρά ὁ ἄνθρωπος ( πολύς γάρ ὁράω κατηγορέω ὁ μακροθυμία ὁ Θεός ) , ὥστε δίκη δίδωμι , οὐ εἰς δήω αὐτός χράω . Φιλάνθρωπος ὁ Θεός , ἀλλά καί δίκαιος κριτής · συγχωρέω ἁμαρτία , ἀλλά αποδίδων ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός · ὑπερβαίνω δικός , ἐξαιρέω ἀνομία , ἀλλά καί ἐξέτασις ποιέω . Πῶς οὖν οὐ ἐναντίος ; οὐχ ἐναντίος , ἄν ὁ χρόνος αὐτός διαιρέω . ἐξαιρέω ἀνομία ἐνταῦθα καί διά λουτρόν καί διά μετάνοια · ἐξέτασις ποιέω ὁ πράσσω ἐκεῖ διά πυρός καί βάσανος . ἄν τοίνυν , κἀν ὡς μυρίος , φημί , ἐργάζομαι κακός , καί διά ἐν ἐκ αὐτός ἐκβάλλω , καί ὁ βασίλεια ἐκπίπτω , τίς ἕνεκα οὐ ἐργάζομαι πᾶς ὁ κακός ; ἀγνώμων οἴομαι ὁ λόγος , ἀλλά ὅμως καί οὗτος ἐπιλύω ὁ λόγος . μή ἐργάζομαι ὁ κακός , ἵνα σαυτοῦ ὠφελέω . Βασίλεια μέν γάρ πᾶς ὁμοίως ἐκπαίω , ἐν δέ γέννα οὖον ὁ αὐτός δίδωμι δίκη πᾶς , ἀλλά ὁ μέν μείζων , ὁ δέ ἥμερος . εἰμί [ 729 ] μέν γάρ οὖον κακινοος καταφρονέω , καί ὁ ὁ καλός , καί ὁ ὁ ὀλίγος , ὁμοίως ἐκπίπτω ὁ βασίλεια · εἰμί δέ οὐ ὁμοίως καταφρονέω , ἀλλά ὁ μέν μείζων , ὁ δέ μικρός , ἐν ὁ γέννα ὁ διαφορά αἰσθάνομαι . τις οὖν , φημί , ἀπειλέω ὁ ἐλεημοσύνη μή δίδωμι ; εἰς ὁ πῦρ ἀπέρχομαι , καί οὐ ἀπλόος εἰς ὁ πῦρ , ἀλλά εἰς ὁ ἑτοιμάζω ὁ διάβολος καί ὁ ἄγγελος αὐτός ; τίς ἕνεκα καί διά τίς ; οὐδείς οὕτως ὁ θεός παροξύνω , ἀλλά πᾶς αὐτός προτίθημι ὁ δεῖνος . εἰμί γάρ ὁ ἐχθρός φιλέω δεῖ · ὁ καί ὁ φίλος διασῴζω , καί ὁ Ἕλλην κατά οὗτος χείρ εἰμί , τίς οὐ εἰμί κόλασις ἄξιος ; ὡστε ἐνταῦθα ὁ μέγεθος ὁ ἁμάρτημα μετά ὁ διάβολος ποιέω αὐτός ἀπέρχομαι . οὗτος γάρ ὁ ἐλεημοσύνη μή ποιέω . εἰμί δέ ἐπί ὁ Παλαιή οὗτος εἰμί , πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ Καινή · εἰμί Ἐνδο συγχωρέω χρῆμα κτῆσις καί ἀπόλαυσις καί ἐπιμέλεια , τοσοῦτος πρόνοια γίγνομαι ὁ εἰς ὁ Πέντας βοήθεια · πῶς μᾶλλον ἔνδον κλεψύδα πᾶς βλάπτω ; τις γάρ οὐ ποιέω ἐκεῖνος ; δέκατος , καί πάλιν δέκατος παρέχω , οὐρανός , χήρα , προσήλυτος ἐπί τρέχω . ἀλλά ἐγώ ὁ θαυμάζω τις , λέγω . Δέκατος δίδωμι ὁ Δεῖνα . Πᾶς αιγυνη οὗτος γέμω , εἰμί δέ ἐπί ὁ Ἰουδαῖος οὐ εἰμί θαυμασμός , οὗτος ἐπί ὁ Χριστιανός θαυμαστός γίγνομαι ; εἰμί τότε κίνδυνος εἰμί , ὁ δέκατος ἀπολείπω , ἐνδύω δέ ἐπί νῦν . ὁ μέλος πάλιν οὖον χαίρω ὁ βασίλειος . ἄλλος εἰς ὁ ὁ πολύς λόγος ; οὐκοῦν , εἰμί κἀγώ κενός ἐν ὁ αὐτός , οὖον μικρός παραμυθία . τις οὖν ; μάλιστα μέν οὖον ὁ αὐτός · οὐ ἀδικέω ἀπολαύω τιμωρία · ἄλλως δέ , οὐδέ παραμυθία οὗτος εἰμί . τότε γάρ ὁ κοινωνία ὁ πάθος ἔχω παραμυθία , ὅταν σύμμαχος ὁ ὁ Δεῖνα · ὅταν δέ ὑπερβαίνω καί ἐν ἔκτασις ἐγώ ποιέω , οὐ ἀφίημι λαμβάνω παραμυθία . εἶπον γάρ ὁ κατακλίνω , καί εἰς ὁ πυρή ἐμβαίνω , ὅτι καί ὁ Δεῖνα οὗτος πάσχω · ἀλλά οὐδέ αἰσθάνομαι ὁ παραμυθία . οὐ ὁμοῦ ἀπόλλυμι ὁ Ἰσραηλίτης ; ποῖος οὗτος αὐτός παραμυθία φέρω ; οὐ μᾶλλον αὐτός οὗτος αὐτός λυπέω ; διό καί λέγω , ἀπόλλυμι , ἐξόλλυμι , παραλέω . Ποία τοίνυν οὗτος παραμυθία ; Μάτος εἰμί παραμυθέω οὗτος ὁ ἔκω · εἷς μόνος παραμυθία εἰμί , ὁ μή ἐμπίπτω εἰς ὁ πῦρ ἐκεῖνος ὁ αδυειμι · ἐμπίπτω δέ οὐ ἐν παραμυθία τυγχάνω . Ἐνδο ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς , Ἐνδο κλαυθμός , Ἐνδο σκύλος ἀτελεύτητος , Ἐνδο πῦρ αδυειμι . νοέω γάρ ὅλως τις , εἶπον ἐγώ , παραμυθία , ἐν ὀλίγος καί στενοχωρία εἰμί ; ἐν σεαυτοῦ γάρ εἰμί λοιπός . μή , δόξα καί παρακαλέω , μή ἑαυτοῦ εἰκῇ ἀπατάω , καί οὗτος ὁ λόγος παραμυθέω , ἀλλά οὗτος πράσσω , Ἄπερ ἐγώ σῴζω σῴζω . συγκαθιστής ὁ Χριστός πρόκειμαι , καί οὖον περί οὗτος ακριβολόγος · εἰμί γάρ μηδείς ἕτερος εἄν ἁμάρτημα , ὑπό ὁ ῥῆμα οὗτος πόσος κόλασις ὑποτίθημι σύ ἔχω , ὅτι οὗτος νοέω ; διά οὗτος ταλαίπωρος καί βάθμιοι εἰμί , ὡς , πρόκειμαι τοσοῦτος τιμή , οὗτος λέγω ; ὅταν δέ νοέω τότε ὁ κατορθόω , οὖον ὁ πλῆθος , ἐν ὁ ἴσος ἀπό δοῦλος καί ἀπό δυσγενής ὀλίγος κάνω ἐνταῦθα , καί ὁ θρόνος μετέχω [ 730 ] ἐκεῖ ὁ βασιλικός , οὐ ὁ κόλασις σύ οὗτος χείρων εἰμί ; εἰμί γάρ νῦν ὁράω εἰδοιμοῦντας , καί ὁ οὐδείς πάσχω κακός , πᾶς τιμωρία χείρων ὑπό οὗτος μόνος διαφθείρω , καί πνεῦσις σαυτοῦ καί βακρύεις , καί μυρίος εἰμί θάνατος κρίνω ἄξιος , τίς τότε ὑφίστημι ; εἰμί γάρ μή γέννα εἰμί , οὗτος ὁ Ἐνοια ὁ βετλείας ; οὐ ἐάν ἱκανός ἀπειλέω καί διαφυλάσσω ;