joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0682.1
δμους , καὶ τῷ καλῳσαντι πάλαι καὶ διακόψαντι τὴν εὐορκίαν , τὸ ἔγκλημα τῆς ἐπιουρίας παρέστησεν . Οὐ γὰρ οἱ ἐπιουρούντες μόνον , ἀλλὰ καὶ οἱ ἐπείρου τὴν ἀνάγκην ταύτην ἐριστούντες , ὑπεύθυνοι τῶν αὐτῶν ἐγκλημάτων εἰσί . Πῶς γὰρ οὐκ ἀτοπον , οἰκέτην μὲν μὴ τολμᾶν ἐξ ὀνόματος τὸν δεσπότην τὸν ἑαυτοῦ καλεῖν , μηδὲ ἀπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε , τὸν δὲ τῶν ἀγγέλων Δεσπότην ἀπλῶς καὶ μετὰ πολλῆς τῆς καταφρονήσεως πανταχοῦ περιφέρειν ; Βούλει μαθεῖν πῶς δυνατὸν ἀπαλλαγῆναι τῆς πονηρᾶς συνήθειας τοῦ ὀνόμου ; ἐγὼ σε διδάξω τρόπον τινά , ὃν ἂν ποιήσῃς , περιδείξω πάντως . Ὅταν γὰρ ἴδῃς σαυτὸν ἢ καὶ ἐπίρους τινὰς ἀλόντας τῇ κακῇ ταύτῃ πάθῃ , καὶ μὴ ἔτι ἔχῃς ὑπομνησθέντας , καὶ οὐ διορθώσαντας , κλείσων μὴ δειπνήσαντας , καθευδήσεις · καὶ ταύτην καὶ σαυτῷ κάκεινος τὴν καταδίκην ἐπίθες · καταδίκη οὐ ἡμίαν , ἀλλὰ κέρδος φέρουσαν . Ἡ γὰρ γλῶσσα οὕτω βασανιζομένη διηνεκῶς , καὶ μηδενὸς ὑπομνησισκοντος , ἴσων , ἴσων λαμβάνει παράλειψιν · καὶ πάλιν ἀπάντων ὧν ἐν ἀναίσθητότεροι , διὰ πάσης ἡμέρας τῷ μεγέθει τῆς βασάνου ταύτης ὑπομνησισκούμενοι , οὐ δεηθησόμεθα συμβουλῆς ἑτέρας καὶ παραίνεσεως . Ὥσπερ γὰρ , φησίν , οἰκέτης ἀνθελέχας ἐξαστάζμενος , ἀπὸ μᾶλλον τοῦ καθαρᾶς ὀνόματος · οὕτως ὁ ὁμώνυμος καὶ ὁνομάζων διακατέσθεται τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ , ἀπὸ ὁμοιότητος οὐ καθαρᾶς ὀνομάζων . Πείσωμεν τοίνυν ἑαυτοὺς τὴν τῶν ὀνομάτων φυγὴν συνήθειαν , καὶ τὴν ἐπὶ τὸ βέλτιον ποιήσασθαι μεταβολήν . Εἰ γὰρ καὶ χθὲς καὶ πρὸ ἐκείνης περὶ ταύτης ὑμῖν διελάχον τῆς ὑποδείξεως , ἀλλ’ οὐδὲ σφόδρα ἀποστήσομαι , οὐδὲ τὴν ἐποῦσαν , οὐδὲ τὴν μετ’ ἐκείνην , ταῦτα συμβουλεύων . Καὶ τί λέγω τὸν αὔριον καὶ τὴν μετ’ ἐκείνην ; ἕως ἂν ὑμᾶς ἴδω κατορθώσαντας , οὐκ ἀφἕξομαι . Τὸ γὰρ συνεχὲς περὶ τῶν αὐτῶν ὑπομνησισκεῖν , οὐ τοῦ λέγοντος , ἀλλὰ τῶν ἀκούοντων ἐστὶν ἔγκλημα διηνεκῶς δεομένων διδασκαλίας . Τί γὰρ εὐκολώτερον τοῦ μὴ ὀνομάζειν ; Συνήθεια ἐστὶ τὸ κατάρθωμα μόνον , οὐχ ἵνα πόνος σῴζοιτο . Ὁ προλαβὼν καὶ κατορθώσας ἀναξίω τῷ λειπομένῳ , ἵνα αὐτὸν τοῖς σκόμμασι διεγείρῃ πάλιν · ὁ ὑστερήσας καὶ μηδὲπω κατορθώσας βραδέως τὸν προλαβόντα , καὶ φιλονεικεῖτω φθόνῳ πρὸς ἐκεῖνον ταχέως . Καὶ μὴ μοι λέγετε τις · Τί δέ , ἐὰν ἀνάγκην ὀνομῶν τις ἡμῖν ἐπιθῇ ; τί δέ , ἐὰν μὴ πιστεύῃ ; Μάλιστα μὲν οὖν , ὅπου παραβαίνεται νόμος , ἀνάγκης μεμνησθαι οὐ χρή · μία γὰρ ἐστίν ἡ ἀνάγκη ἀπαραίτητος , τὸ μὴ προσκρούσαι Θεῷ · πλὴν ἐκεῖνα λέγω τῶς , τοὺς περιττοὺς παριχώμεν ἔχους , τοὺς ἀπλῶς καὶ χωλῶς ἀνάγκης , τοὺς ἐπὶ τῆς οἰκίας , τοὺς ἐπὶ τῶν φίλων , τοὺς ἐπὶ τῶν οἰκετῶν · κἂν τούτοις ἀνάγκης , ἐν ἐκείνοις οὐδὲν ἐμοῦ δεῖξω λοιπόν · αὐτὸ γὰρ τὸ στόμα μελετήσαν διδοκῆσαι καὶ φεύγειν τοὺς ὀνόμους , οὐδ’ ἂν μυριάκις ἀναγκάσῃ τις , καταβιβάζεται λοιπὸν εἰς ἐκείνην ἐμπασίαν τὴν συνήθειαν . Λέγεται [ 642 ] τις τῶν ἔξωθεν ῥητόρων ὑπὸ τινὸς συνήθειας ἀλόγου τὸν δεξιὸν συνεχῶς ὧμον κινεῖν βαδίζων · ἀλλ’ ὅμως περιεγένετο τῆς συνήθειας , καὶ μαχαίρας ἀκονήσας ἐκατέσχεσεν ἐκείνην τοῦς ὧμους , ὥστε τῷ φόβῳ τῆς τομῆς σωφρονίσειν τὸ μᾶλλον κινούμενον . Τοῦτο καὶ σὺ ποιήσον ἐπὶ τῆς γλώττης , καὶ ἀντὶ μαχαίρας ἐπίθες αὐτῇ τὸν φόβον τῆς κολάσεως · καὶ περιδείξω πάντως . Ἀμήχανον γὰρ , ἀμήχανον μεριμνῶντας καὶ σπουδάζοντας , καὶ ἔργον τοῦτο ποιουμένους ἠτηθήναι ποτε . Ποία γὰρ ἡμῖν ἀπολογία λοιπὸν ἔσται , τὸς δὲ συγγνώμη , ὅταν μετὰ τοιαύτης παραίνεσιν , τοὺς ἐπὶ τῶν δρομῶν κακῶς ἐπιμενόντας ; πῶς οὐκ αἰσθηθόμεθα ἀπαλλαγὴν τῶν κατεχόντων ἡμᾶς ; δεῖξων , μίαν ἐντολὴν ἀνύσαι μὴ δυνάμενοι ; Πῶς δὲ προσδοχήσομεν τὴν χρηστὴν μεταβολήν ; πῶς δὲ εὐδοκίαν ; ποία γλῶττη τὸν Θεὸν καλέσομεν ; Πῶς οὐκ ἀτοπον , βασιλέως μὲν ἐπιτάττοντος , καὶ τὰ χαλεπώτατα φέρειν · Θεοῦ δὲ νομοθετοῦντος οὐδὲν χαλεπὸν οὐδὲ δύσκολον , καταφρονεῖν , καὶ συνήθειας πονηρᾶν προβάλλεσθαι ; Μὴ , παρακαλῶ , μὴ μέχρι τοσούτου τῆς ἑαυτῶν καταφρονήσωμεν σωτηρίας · φοβηθῶμεν τὸν Θεὸν ὡς φοβουμένους ἀνθρώπων . Ἄτοπον γὰρ τοὺς βασιλικούς νόμους μετὰ ἀκριβείας φυλάττειν , τοὺς δὲ θεοὺς καὶ ἐκ τῶν οὐρανῶν καταβαίνοντας ἀλόγως καταφρονεῖν . Τίνος γὰρ ἔνεκεν ὁ Θεὸς οὐ τὸν ὀνόμασιν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν οἰκίαν αὐτοῦ τῇ δρεπτάῃ καταλείπει ; Ὅτι τῶν χαλεπωτάτων ἁμαρτημάτων τοὺς τιμωρίας βούλεται μένειν ὁ Θεὸς διηνεκῶς , ὥστε τοὺς μετὰ ταῦτα σωφρονεῖσθαι πάντας . Καὶ γὰρ τὸν ἐπίορκον ἀποθανεῖν ἀνάγκη ταφῆναι , καὶ τοὺς πολλούς παραδοθῆναι τῆς γῆς . Ὥστε οὖν μὴ τῷ σώματι καὶ τῇ πονηρίᾳ αὐτῇ συναφῆναι , τὴν οἰκίαν ἐποίησεν χώμα , ὑπὲρ τοῦ τοὺς παριόντας ἐπαναγδρώντας αὐτῶν , καὶ τὴν αἰτίαν μανθάνοντας τῆς καταστροφῆς , φεύγειν τὴν τῆς ἁμαρτίας μίλησιν . Τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν Σοδόμων ἐγένετο · ἐπειδὴ γὰρ ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους , ἐξεκαύθη καὶ ἡ τῆς γῆς φύσις , καὶ φωνὴς ἀπάσης λαμπρόταρον πάσας τὰς μετὰ ταῦτα παραίνει γενεὰς ἡ τῆς γῆς ὄψις , μονοῦσι βούσα καὶ λέγουσα · Μὴ ποιεῖτε τοιαῦτα , ἵνα μὴ πάθητε τοιαῦτα . Τί ποιεῖς , ἄνθρωπε ; ἐπὶ τραπέζης ὀρθεῖς ; ἱερὰς , καὶ ἰδοὺ ὁ Χριστὸς κεῖται τεθυμμένος , ἔχει τὸν ἀδελφὸν καταθύσας τὸν σὸν ; Καὶ οἱ μὲν λησταὶ ἐπὶ τῶν ὀδῶν θύσουσι · σὺ δὲ ἐμπροσθεν τῆς μητρὸς τὸν υἱὸν καταθύεις , ἐναγώτερον τοῦ Καὶν ἐργαζόμενος φόνου ; ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἔθυσεν τὸν ἀδελφὸν σὺ τῆς ἀρελίας κατὰ τὴν παρόντα θάνατον · σὺ δὲ θύεις τὸν ἀδελφὸν ἐν μέσῳ τῆς ἐκκλησίας κατὰ τὸν μέλλοντα θάνατον ; Μὴ γὰρ ἐκκλησία διὰ τοῦτο γέγονεν , ἵνα ὁμώσωμεν ; διὰ τοῦτο γέγονεν , ἵνα εὐχωμήσωμεν . Μὴ γὰρ ἐράπεια διὰ τοῦτο ἔστησεν ἱερὰ , ἵνα ὀρκίζωμεν ; διὰ τοῦτο ἔστησεν , ἵνα τὰ ἁμαρτήματα ἡμῶν λύωμεν , οὐχ ἵνα δεσμῶμεν . Σὺ δέ , εἰ μηδὲν ἕτερον , αὐτὸ τοῦν τὸ βίβλιον αἰδεσθήσει , τὸ προτείνεις εἰς ὄρκον , καὶ τὸ Εὐαγγέλιον , δὲ μετὰ χειρὸς λαμβάνων καλεῖς ὁμνῶναι , ἀναπτύξας καὶ ἀκούσας τί περὶ ὀρκῶν ὁ Χριστὸς ἐκεῖ διακελεύεται , φρίξον καὶ ἀπόστηθι . Τί οὖν ἐκεῖ περὶ ὀρκῶν φησίν ; [ 643 ] Σημὶ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ὀμνῆσαι οὐδαμῶς · σὺ δὲ τὸν νόμον τὸν καλῶντα ὁμνῶναι , τοῦτὸν ὄρκον ποιεῖς ; Ὁ τῆς ὑβρεως ! Ὁ τῆς παρανομίας ! ταύτων γὰρ ποιεῖς , ὅσπερ ἂν εἰ τὸν νομοθέτην τὸν καλῶντα φονεύειν , αὐτὸν σύμμαχον λαβὼν καλεῖς σφάγαι γενέσθαι . Καθάρου οὖν μάχης γενομένης , πολλὰκις ὀβριζομένου φέρου γενναίως , καὶ πρὸς τὸν ὀβρίζοντα λέγομεν · Τί σοι ποίησον ; ὁ δαὶν μὲ ἀλύτωσεν τὴν προστατὴν τὸ σός · ἐκεῖνος μου κατέχει τὰς χεῖρας · καὶ ἀφελὶ τοῦτο σὺ παραμιλῶν · οὕτω καὶ ἐπειδὰν μᾶλλης τινὰ ὀρκίζειν , ἐπάρε σαυτὸν καὶ καὶλῶσον , καὶ εἴπε πρὸς τὸν μέλλοντα ὁμνῶναι · Τί σοι ποιήσω ; ὅτι ὁ Θεὸς ἐκέλευσεν μὴ ὁμνῆναι , μήτε ὀρκίζειν · ἐκεῖνος με κατέχει νῦν . Ἄρχει τοῦτο καὶ εἰς τιμὴν τοῦ νομοθετοῦντος , καὶ εἰς ἀσφάλειαν τὴν σὴν , καὶ εἰς φόβον τοῦ μέλλοντος ὁμνῶναι . Ἄρχει μοι
Lemmas: δμους , καί ὁ καλῳσαντι πάλαι καί διακόπτω ὁ εὐορκία , ὁ ἔγκλημα ὁ επιουρια παρίστημι . οὖον γάρ ὁ ἐπιουρούντες μόνος , ἀλλά καί ὁ πείρω ὁ ἀνάγκη οὗτος ἐριστούντες , ὑπεύθυνος ὁ αὐτός ἔγκλημα εἰμί . Πῶς γάρ οὐ ἄτοπος , οἰκέτης μέν μή τολμάω ἐκ ὄνομα ὁ δεσπότης ὁ ἑαυτοῦ καλέω , μηδέ ἀπλόος καί ὡς τυγχάνω , ὁ δέ ὁ ἄγγελος δεσπότης ἀπλόος καί μετά πολύς ὁ καταφρόνησις πανταχοῦ περιφέρω ; βούλομαι μανθάνω πῶς δυνατός ἀπαλλάσσω ὁ πονηρός συνήθεια ὁ ὄνομαι ; ἐγώ σύ διδάσκω τρόπος τις , ὅς εἄν ποιέω , περιδεικνύω πάντως . ὅταν γάρ ὁράω σαυτοῦ ἢ καί πίρος τις ἀλέω ὁ κακός οὗτος πάσχω , καί μή ἔτι ἔχω ὑπομιμνῄσκω , καί οὖον διορθόω , καλέω μή δειπνέω , καθεύδω · καί οὗτος καί σεαυτοῦ κενός ὁ δίκη ἐπιτίθημι · καταδίκη οὖον μιαίνω , ἀλλά κέρδος φέρω . ὁ γάρ γλῶσσα οὗτος βασανίζω διηνεκής , καί μηδείς ὑπομνησισκοντος , ἴσος , ἴσος λαμβάνω παράλειψις · καί πάλιν ἀπαντάω ὅς ἐν ἀναίσθητος , διά πᾶς ἡμέρα ὁ μέγεθος ὁ βάσανος οὗτος υπομνησισκουμενοω , οὖον δήω συμβουλή ἕτερος καί παραίνεσις . ὥσπερ γάρ , φημί , οἰκέτης ἀνθέλκω ἐξίστημι , ἀπό μᾶλλον ὁ καθαρός ὄνομα · οὕτως ὁ ὁμώνυμος καί ὀνομάζω διακατέσθεται ὁ ὄνομα ὁ θεός , ἀπό ὁμοιότης οὖον καθαρός ὀνομάζω . πείθω τοίνυν ἑαυτοῦ ὁ ὁ ὄνομα φυγή συνήθεια , καί ὁ ἐπί ὁ ἀγαθός ποιέω μεταβολή . εἰμί γάρ καί χθές καί πρό ἐκεῖνος περί οὗτος σύ διαλαγχάνω ὁ ὑπόδειξις , ἀλλά οὐδέ σφόδρα ἀφίστημι , οὐδέ ὁ ἔπειμι , οὐδέ ὁ μετά ἐκεῖνος , οὗτος συμβουλεύω . καί τίς λέγω ὁ αὔριον καί ὁ μετά ἐκεῖνος ; ἠώς εἄν σύ ὁράω κατορθόω , οὐ ἀπέχω . ὁ γάρ συνεχής περί ὁ αὐτός υπομνησισκω , οὖον ὁ λέγω , ἀλλά ὁ ἀκούω εἰμί ἔγκλημα διηνεκής δήω διδασκαλία . τις γάρ εὔκολος ὁ μή ὀνομάζω ; Συνήθεια εἰμί ὁ κατάρθωμα μόνος , οὐ ἵνα πόνος σῴζω . ὁ προλαμβάνω καί κατορθόω Αναξιώ ὁ λείπω , ἵνα αὐτός ὁ σκόμμασι διεγείρω πάλιν · ὁ ὑστερέω καί μηδέπω κατορθόω βραδύς ὁ προλαμβάνω , καί φιλονεικέω φθόνος πρός ἐκεῖνος ταχέως . καί μή ἐγώ λέγω τις · τις δέ , ἐάν ἀνάγκη ὄνομαι τις ἐγώ ἐπιτίθημι ; τίς δέ , ἐάν μή πιστεύω ; μάλιστα μέν οὖν , ὅπου παραβαίνω νόμος , ἀνάγκη μιμνήσκω οὖον χρή · εἷς γάρ εἰμί ὁ ἀνάγκη ἀπαραίτητος , ὁ μή προσκρούω Θεός · πλήν ἐκεῖνος λέγω Τῶς , ὁ περισσός παρέχω χόω , ὁ ἀπλόος καί χωλός ἀνάγκη , ὁ ἐπί ὁ οἰκίον , ὁ ἐπί ὁ Φίλων , ὁ ἐπί ὁ οἰκέτης · κἀν οὗτος ἀνάγκη , ἐν ἐκεῖνος οὐδείς ἐγώ δείκνυμι λοιπός · αὐτός γάρ ὁ στόμα μελετάω δίδωμι καί φεύγω ὁ ὄνομα , οὐδέ εἄν μυριάκις ἀναγκάζω τις , καταβιβάζω λοιπός εἰς ἐκεῖνος ἐμπασίαν ὁ συνήθεια . λέγω [ 642 ] τις ὁ ἔξωθεν ῥήτωρ ὑπό τις συνήθεια ἄλογος ὁ δεξιός συνεχῶς ὧμος κινέω βαδίζω · ἀλλά ὅμως περιγίγνομαι ὁ συνήθεια , καί μάχαιρα ἀκονάω κατέχω ἐκεῖνος ὁ ὦμος , ὥστε ὁ φόβος ὁ τομή σωφρονίζω ὁ μᾶλλον κινέω . οὗτος καί σύ ποιέω ἐπί ὁ γλῶσσα , καί ἀντί μάχαιρα ἐπιτίθημι αὐτός ὁ φόβος ὁ κόλασις · καί περιδεικνύω πάντως . ἀμήχανος γάρ , ἀμήχανος μεριμνάω καί σπουδάζω , καί ἔργον οὗτος ποιέω ἀτάω ποτός . Ποία γάρ ἐγώ ἀπολογία λοιπός εἰμί , τός δέ συγγνώμη , ὅταν μετά τοιοῦτος παραίνεσις , ὁ ἐπί ὁ δρόμος κακῶς επιμένω ; πῶς οὐ αἰσθάνομαι ἀπαλλαγή ὁ κατέχω ἐγώ ; δείκνυμι , εἷς ἐντολή ἀνύω μή δύναμαι ; Πῶς δέ προσδοκάω ὁ χρηστός μεταβολή ; πῶς δέ εὐδοκία ; ποῖος γλῶσσα ὁ θεός καλέω ; Πῶς οὐ ἄτοπος , βασιλεύς μέν ἐπιτάσσω , καί ὁ χαλεπός φέρω · Θεός δέ νομοθετέω οὐδείς χαλεπός οὐδέ δύσκολος , καταφρονέω , καί συνήθεια πονηρός προβάλλω ; μή , παρακαλέω , μή μέχρι τοσοῦτος ὁ ἑαυτοῦ καταφρονέω σωτηρία · φοβέω ὁ θεός ὡς φοβέω ἄνθρωπος . ἄτοπος γάρ ὁ βασιλικός νόμος μετά ἀκρίβεια φυλάσσω , ὁ δέ θεός καί ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω ἄλογος καταφρονέω . τίς γάρ ἐνέλκω ὁ θεός οὖον ὁ ὄνομα μόνος , ἀλλά καί ὁ οἰκίον αὐτός ὁ δρέπω καταλείπω ; ὅτι2 ὁ χαλεπός ἁμάρτημα ὁ τιμωρία βούλομαι μένω ὁ θεός διηνεκής , ὥστε ὁ μετά οὗτος σωφρονέω πᾶς . καί γάρ ὁ ἐπίορκος ἀποθνῄσκω ἀνάγκη θάπτω , καί ὁ πολύς παραδίδωμι ὁ γῆ . ὥστε οὖν μή ὁ σῶμα καί ὁ πονηρία αὐτός συνάπτω , ὁ οἰκίον ποιέω χώμα , ὑπέρ ὁ ὁ πάρειμι ἐπαναγδρώντας αὐτός , καί ὁ αἴτιος μανθάνω ὁ καταστροφή , φεύγω ὁ ὁ ἁμαρτία Μίλησι . οὗτος καί ἐπί ὁ Σόδομα γίγνομαι · ἐπεί γάρ ἐκκαίω ἐν ὁ ὄρεξις αὐτός εἰς ἀλλήλων , ἐκκαίω καί ὁ ὁ γῆ φύσις , καί φωνή ἀπασάω λαμπρός πᾶς ὁ μετά οὗτος παραινέω γενεά ὁ ὁ γῆ ὄψις , μονόω βούσα καί λέγω · μή ποιέω τοιοῦτος , ἵνα μή πάσχω τοιοῦτος . τις ποιέω , ἄνθρωπος ; ἐπί τράπεζα ὄρνυμι ; ἱερή , καί ἰδού ὁ Χριστός κεῖμαι τύφω , ἔχω ὁ ἀδελφός καταθύω ὁ σός ; καί ὁ μέν λῃστής ἐπί ὁ ὀδούς θύω · σύ δέ ἔμπροσθεν ὁ μήτηρ ὁ υἱός καταθύω , ἐναγώς ὁ Καινίς ἐργάζομαι φόνος ; ἐκεῖνος μέν γάρ θύω ὁ ἀδελφός σύ ὁ ἀρελίας κατά ὁ πάρειμι θάνατος · σύ δέ θύω ὁ ἀδελφός ἐν μέσος ὁ ἐκκλησία κατά ὁ μέλλω θάνατος ; μή γάρ ἐκκλησία διά οὗτος γίγνομαι , ἵνα ὁμόω ; διά οὗτος γίγνομαι , ἵνα εὐχωμήσωμεν . μή γάρ ἐράπεια διά οὗτος ἵστημι ἱερόv , ἵνα ὁρκίζω ; διά οὗτος ἵστημι , ἵνα ὁ ἁμάρτημα ἐγώ λύω , οὐ ἵνα δεσμέω . σύ δέ , εἰμί μηδείς ἕτερος , αὐτός τοῦν ὁ βιβλίον αἰδέομαι , ὁ προτείνω εἰς Ὅρκος , καί ὁ Εὐαγγέλιος , δέ μετά χείρ λαμβάνω καλέω ὁμνῶναι , ἀναπτύσσω καί ἀκούω τίς περί όρκα ὁ Χριστός ἐκεῖ διακελεύομαι , φρίσσω καί ἀφίστημι . τις οὖν ἐκεῖ περί όρκα φημί ; [ 643 ] Σήμ δέ λέγω σύ μή ὀμνέω οὐδαμῶς · σύ δέ ὁ νόμος ὁ καλέω ὁμνῶναι , οὗτος Ὅρκος ποιέω ; ὁ ὁ ὕβρις ! ὁ ὁ παρανομία ! οὗτος γάρ ποιέω , ὅσπερ εἄν εἰμί ὁ νομοθέτης ὁ καλέω φονεύω , αὐτός σύμμαχος λαμβάνω καλέω σφαγή γίγνομαι . καθαρός οὖν μάχη γίγνομαι , πολλάκις οβριζομενω φέρω γενναῖος , καί πρός ὁ οβριθεριζω λέγω · τις σύ ποιέω ; ὁ δαίς ἐγώ ἀλύτωσεν ὁ προστάτης ὁ σός · ἐκεῖνος ἐγώ κατέχω ὁ χείρ · καί ἀφελής οὗτος σύ παραμιλαω · οὗτος καί ἐπειδάν Μάλλης τις ὁρκίζω , Πάρος σαυτοῦ καί καλέω , καί εἶπον πρός ὁ μέλλω ὁμνῶναι · τις σύ ποιέω ; ὅτι ὁ θεός κελεύω μή ὁμνῆναι , μήτε ὁρκίζω · ἐκεῖνος ἐγώ κατέχω νῦν . ἄρχω οὗτος καί εἰς τιμή ὁ νομοθετέω , καί εἰς ἀσφάλεια ὁ σός , καί εἰς φόβος ὁ μέλλω ὁμνῶναι . ἄρχω ἐγώ