joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0605.4
ναι . Ἄλλ' εἰ βούλει δόξαν λαβεῖν , διάχρουςαι δόξαν · εἰ δὲ διώκεις δόξαν , ἐκπίπτεις δόξης . Σκιὰ γὰρ ἐστι δόξης αὕτη ἡ δόξα . Οὐδεὶς ἄνθρωπον ἰδὼν ἐξωρασθη-νόν , κὴν μυριάκις ὑπὸ λιμοῦ κατέχῃται , τῆς γραφῆς ἀφέται . Οἱ οὖν κατὰ τὸ παρὸν λέγοντες ἀπεπλησμένοι τὸ πᾶν , εἰς τὸ μέλλον ἄρῃμους ἑαυτούς παντελῶς καθιστῶσιν . Οὕτω καὶ ὁ Ἄδαμ , ἐλπίδι πλείονος τι-μῆς καὶ τῆς ὕσης ἐξέπεσε . Καὶ πολλοὶ πολλάκις μειζόνων ἐπιθυμοῦντες , καὶ τὰ παρόντα ἀπέλασαν , καὶ οἱ προσδοκῶντες τῶν ἐνταῦθα τὸ πᾶν ἔχειν , καὶ τοῦ μέρους ἐξέπεσον . Τὰ γὰρ ἀνθρώπινα πράγματα ὅσων ἂν ἐπαρθῇ καὶ λάμψῃ , τοσοῦτον μείζονα τὴν πτώσιν ἐργάζεται , οὐ τὰ τῶν ἀρχομένων μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ τῶν βασιλευόντων αὐτῶν . Οὐδὲ γὰρ ἂν εὐρο-τοῖς οἰκίαις ἰδιωτικῇ τοσοῦτον ἐμπεπλησμένην συμ-φορῶν , ὅσων τὰ βασιλεία γέμει τῶν κακῶν . Διὰ τοῦτο οὖν , εἴπε μοι , βασιλεύειν τῷ πλήθει , ὅτι τὴν ἑ-αυτοῦ ἀπολαύσει βλέψεις καὶ δόξης πολλῆς ; Ἔστα οὖν ἐν-νοεῖς τὸ τοῦτον εὐμάραντον , καὶ ὅσον ἐντεῦθεν τίκτε-ται τὸ κακόν ; Τὸ γὰρ δὴ χαλεπώτατον τούτων , ὅτι τὰ μὲν ἐξ αὐτῶν κακὰ ἀθάνατα μένει · ἡ δὲ ἁβονὴ οὕτω ἐράνη καὶ ἀπέστη . Ἄλλ' ἐξουσίαν ἔχει παρὰ τῷ κρατοῦντι πολλήν , καὶ ἄγει καὶ φέρει πάντα ὅπου θέλει , καὶ τοὺς ἑχθροὺς λυπεῖ , καὶ τοὺς κολακίζοντας εὐεργετεῖ , καὶ πολλὴν ἔχει δύναμιν ; Τί οὖν ἐργάσα-σθαι δύναται δεῖνόν ; ἀποχειροτονεῖν τῆς ἀξίας · καὶ τί τοῦτο ; ἂν μὲν γὰρ δικαίως , καὶ ὠφελεῖ · οὕδὲν γὰρ οὕτω παροξύνει Θεὸν ὡς τὸ παρ' ἀξίαν τιμᾶσθαι · ἂν δὲ ἀδίκως , τὸ ἑγκλημα πάλιν ἐπ' ἐκείνῳ , οὐκ ἐπὶ τούτον χωρεῖ · ὁ γὰρ ἀδίκως τι παθὼν , καὶ γενναῖως ἐνεγκών , πλείονα ταύτην πρὸς τὸν Θεὸν κέκτηται τὴν παράρτησιν . Ὁ γὰρ τοῖς ἄρχουσιν ὑποτασσόμενος , οὐ τοῖς ἄρχουσιν ὑποτάσσεται , ἀλλὰ τῷ Θεῷ τῷ ταῦ-τα νομοθετήσαντι · παίσεται · καὶ ὁ μὲν οὐχ ὑπακούων ἐκείνοις , τῷ Θεῷ πολεμεῖ · Ὁ γὰρ ἐστὶν ἐξουσία , φησίν , εἰ μὴ ἀπὸ Θεοῦ . Τὸ γὰρ ἄρχειν εἶναι , καὶ τοὺς μὲν ἄρχειν , τοὺς δὲ ἄρχεσθαι , καὶ μὴ ἀπλῶς · ἀνέδη ἀπαντα φέρεσθαι , ὡσπερ κυμάτων τῆδε κλῆζει-σε τῶν δήμων περιεργιζόμενον , τῆς τοῦ Θεοῦ σοφίας ἔργον ἐστι . Διὸ καὶ σφοδρὸς ἐστι τιμωρὸς κατα-φρονούντων τούτων . Οὐ γὰρ τὴν τυχοῦσαν σε δίχην ἀπαιτήσει παρακούσαντα , ἀλλὰ [ 563 ] καὶ σφόδρα με-γίστην · καὶ οὐδὲν σε ἐξαιρήσεται ἀντελέγοντα , ἀλλὰ καὶ παρὰ ἀνθρώπων ὑποστήσῃ τιμωρίαν χαλεπωτά-την , καὶ τὸν Θεὸν παροξύνεις μειζόνως . Ὡσπερ γὰρ νηὸς τὸν κυβερνήτην ἐὰν ἀποστήσῃς , κατεπνίγεις · τὸ σκάφος · καὶ στρατηγὸν ἂν ἀπαγάγῃς τοῦ στρατοπέ-δου , δεδομένος τοῖς πολεμίοις παρέδωκας τοὺς στρα-τιώτας · οὕτω τῶν πόλεων ἂν τοὺς ἄρχοντας ἀνέλῃς , θηρίων ἀλόγων ἀλογώτερον βιωσάμεθα βίον . Ὡσπερ γὰρ εἰσιν ἐν ταῖς οἰκίαις τῶν ξύλων αἱ ἱμαντώσεις , τοῦτο οἱ ἄρχοντες ἐν ταῖς πόλεσι . Ὅταν οὖν ἄρχων ἀνεπιληπτος ἡ πάσι , τότε δυνήσεται μεθ' ὅσης βού-λεται ἐξουσίας καὶ κολάζειν καὶ συγχωρεῖν τοῖς ὑπὸ
Lemmas: ναι . ἄλλος εἰμί βούλομαι δόξα λαμβάνω , διάχρουςαι δόξα · εἰμί δέ διώκω δόξα , ἐκπίπτω δόξα . σκιά γάρ εἰμί δόξα οὗτος ὁ δόξα . οὐδείς ἄνθρωπος εἶδον ἐξοράω , κάν μυριάκις ὑπό λιμός κατέχω , ὁ γραφεύς ἀφέτης . ὁ οὖν κατά ὁ πάρειμι λέγω ἀποπλήσσω ὁ πᾶς , εἰς ὁ μέλλω ἄραμος ἑαυτοῦ παντελῶς καθίστημι . οὕτως καί ὁ Άδαμ , ἐλπίς πλείων τιμή καί ὁ ὕω ἐκπίπτω . καί πολύς πολλάκις μείζων ἐπιθυμέω , καί ὁ πάρειμι απελαύνω , καί ὁ προσδοκάω ὁ ἐνταῦθα ὁ πᾶς ἔχω , καί ὁ μέρος ἐκπίπτω . ὁ γάρ ἀνθρώπινος πρᾶγμα ὅσος εἄν ἐπαίρω καί λάμπω , τοσοῦτος μείζων ὁ πτῶσις ἐργάζομαι , οὖον ὁ ὁ ἄρχω μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ βασιλεύω αὐτός . οὐδέ γάρ εἄν εὐρο-τοῖς οἰκίον ἰδιωτικός τοσοῦτος ἐμπίμπλημι συμφορέω , ὅσος ὁ βασίλειος γέμω ὁ κακός . Ζεύς οὗτος οὖν , εἶπον ἐγώ , βασιλεύω ὁ πλῆθος , ὅτι ὁ ἑαυτοῦ ἀπολαύω βλέψις καί δόξα πολύς ; εἶμαι οὖν ἐννοέω ὁ οὗτος εὐμάραντος , καί ὅσος ἐντεῦθεν τίκτω ὁ κακός ; ὁ γάρ δή χαλεπός οὗτος , ὅτι ὁ μέν ἐκ αὐτός κακός ἀθάνατος μένω · ὁ δέ ἁβονὴ οὗτος ῥαίνω καί ἀφίστημι . ἄλλος ἐξουσία ἔχω παρά ὁ κράτος πολύς , καί ἄγω καί φέρω πᾶς ὅπου ἐθέλω , καί ὁ ἐχθρός λυπέω , καί ὁ κολακιζω εὐεργετέω , καί πολύς ἔχω δύναμις ; τις οὖν ἐργάζομαι δύναμαι δεῖνος ; ἀποχειροτονέω ὁ ἄξιος · καί τίς οὗτος ; εἄν μέν γάρ δικαίως , καί ὠφελέω · οὐδείς γάρ οὗτος παροξύνω θεός ὡς ὁ παρά ἄξιος τιμάω · εἄν δέ ἄδικος , ὁ ἔγκλημα πάλιν ἐπί ἐκεῖνος , οὐ ἐπί οὗτος χωρέω · ὁ γάρ ἄδικος τίς πάσχω , καί γενναῖος φέρω , πλείων οὗτος πρός ὁ θεός κτάομαι ὁ παράρτησιν . ὁ γάρ ὁ ἄρχω ὑποτάσσω , οὖον ὁ ἄρχω ὑποτάσσω , ἀλλά ὁ Θεός ὁ οὗτος νομοθετέω · παίω · καί ὁ μέν οὐ ὑπακούω ἐκεῖνος , ὁ Θεός πολεμέω · ὁ γάρ εἰμί ἐξουσία , φημί , εἰμί μή ἀπό Θεός . ὁ γάρ ἄρχω εἰμί , καί ὁ μέν ἄρχω , ὁ δέ ἄρχω , καί μή ἀπλόος · ἀναδέω ἅπας φέρω , ὡς κῦμα τῆδε κλῄζω ὁ δῆμος περιέργω , ὁ ὁ Θεός σοφία ἔργον εἰμί . Διὸ καί σφοδρός εἰμί τιμωρός καταφρονέω οὗτος . οὖον γάρ ὁ τυγχάνω σύ διχάω ἀπαιτέω παρακούω , ἀλλά [ 563 ] καί σφόδρα μίγνυμι · καί οὐδείς σύ ἐξαιρέω ἀντιλέγω , ἀλλά καί παρά ἄνθρωπος ὑφίστημι τιμωρία χαλεπός , καί ὁ θεός παροξύνω μέγας . ὡς γάρ ναός ὁ κυβερνήτης ἐάν ἀφίστημι , καταπνίγω · ὁ σκάφος · καί στρατηγός εἄν ἀπάγω ὁ στρατόπεδον , δίδωμι ὁ πολέμιος παραδίδωμι ὁ στρατιώτης · οὗτος ὁ πόλις εἄν ὁ ἄρχω ἀναιρέω , θηρίον ἄλογος ἄλογος βιόω βίος . ὡς γάρ εἰμί ἐν ὁ οἰκίον ὁ ξύλον ὁ ἱμάντωσις , οὗτος ὁ ἄρχω ἐν ὁ πόλις . ὅταν οὖν ἄρχω ανεπίληπτος ὁ πᾶς , τότε δύναμαι μετά ὅσος βούλομαι ἐξουσία καί κολάζω καί συγχωρέω ὁ ὑπό