joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0779.1
κατάστασις αὐτῇ χάκειν · ἡ εἰ τις δεσμώτης μυρία παθῶν κακῶ , ἀθρόον ἐπὶ τῶν βασιλικῶν ἀρπαγείη θρόνων . Ἄλλ' οὐδὲ οὕτως ἐφρώμην ἀκριβῶς τῆς εἰκόνος . Ἐνταῦθα μὲν γὰρ ὧν ἐν τῇς ἐπιτίχῃ χαλδῶν , χὰν αὐτὴν εἴπης τὴν βασιλείαν , παρὰ μὲν τὴν πρώτην ἡμέραν ἀκμάζοντα ἔχει τὸν πόθον , καὶ παρὰ τὴν δευτέραν καὶ τρίτην , χρόνου δὲ προὔνοντος , μένει μὲν ἐν ἡδονῇ , οὐ τοιαύτῃ δὲ · λέγει γὰρ ὁπὸ τῆς συνήθειας ἀεὶ , οἷα ἂν ἡ · ἔχει δὲ οὐ μόνον οὐ μειούται , ἀλλὰ καὶ ἐπιβιάσων . Ἐννόησον ὅσον ἐστὶ ψυχὴν ἀπελθοῦσαν ἕως μέχρι τέλους προσδοχῶν τῶν ἀγαθῶν ἔχειν , μηδὲ μεταβολὴν , ἀλλ' ἐπίδοσιν , καὶ ζωὴν τέλος οὐκ ἔχουσαν , καὶ ζωὴν παντὸς μὲν κινδύνου , πάσης δὲ ἀθυμίας καὶ φροντίδος ἀπηλλαγμένην , μακρὴν εὐθυμίας καὶ μυρίων ἀγαθῶν . Εἰ γὰρ εἰς παδίων ἐξὶδὼντες , ἔνθα σκηνὰς ὁρῶμεν στρατιωτῶν ἐκ παραπετασμάτων πηγνυμένας , καὶ δόρατα καὶ χράνην καὶ ὁμολοὺς ἀσπίδας λάμποντας , μεταδοροὶ γινώμεθα τῷ θαύματι · εἰ δὲ καὶ τὸν βασιλέα συμβαλῇ μέσον ἰδεῖν τρέχοντα , ἢ καὶ ἵππον ἐλαύνοντα μετὰ δίπλων χρυσῶν , τὸ πᾶν ἔχειν νομίζομεν · τί οὖν , ὅταν τῶν ἁγίων ἴδῃς τὰς σκηνὰς τὰς αἰωνίους τῷ οὐρανῷ πεπηγυίας ; Δέξονται γὰρ ὑμᾶς , φησίν , εἰς τὰς αἰωνίους αὐτῶν σκηνάς · ὅταν αὐτῶν ἕκαστον ἴδῃς τὰς ἀκτῖνας τὰς ἡλιακὰς ἰδὲς ἀπολάμποντας . οὐχ ἀπὸ χαλκοῦ καὶ σιδήρου , ἀλλ' ἀπὸ τῆς δόξης ἐκείνης , ἧς τὰς μαρμαρυγὰς ἀνθρώπινος ὀφθαλμὸς οὐ δύναται ἰδεῖν ; Καὶ ταῦτα μὲν ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων . Τί δ' ἐν τῇς εἴποι τὰς χιλιάδας τῶν ἁγγέλων , τῶν ἀρχαγγέλων , τῶν Χερουβίμ , τῶν Σεραφίμ , τῶν θρόνων , τῶν Κυριότητων , τῶν Ἀρχῶν , [ 759 ] τῶν Ἐξουσιῶν , ὧν τὸ κάλλος ἀμήχανον , πάντα νοῦν ὑπερβαίνον ; Ἄλλὰ τῆς μέχριτίνος οὐ στήσομαι διώχων ἀκίχτη ; Οὐτε γὰρ ὀφθαλμὸς εἶδε , φησίν , οὔτε ὦς ἤκουσεν , οὔτε ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου ἀνέβη , ὃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν . Οὐκοῦν οὐδὲν οὔτε ἐλεεινότερον τῶν ἀποτυγχάνοντων , οὔτε μακαριώτερον τῶν ἐπιτυγχάνοντων . Γενώμεθα δὲ τῶν μακαρίων καὶ ἡμεῖς , ἵνα ἐπιτύχωμεν τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν · μεθ' οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: κατάστασις αὐτός χάσκω · ὁ εἰμί τις δεσμώτης μυρίος πάθος κακόω , ἀθρόος ἐπί ὁ βασιλικός ἁρπάζω θρόνος . ἄλλος οὐδέ οὕτως ἐφοράω ἀκριβῶς ὁ εἰκών . ἐνταῦθα μέν γάρ ὅς ἐν ὅς ἐπιτίχῃ χαλδή , χήν αὐτός εἶπον ὁ βασίλειος , παρά μέν ὁ πρῶτος ἡμέρα ἀκμάζω ἔχω ὁ πόθος , καί παρά ὁ δύο καί τρίτος , χρόνος δέ προέρχομαι , μένω μέν ἐν ἡδονή , οὖον τοιοῦτος δέ · λέγω γάρ ὁπὸ ὁ συνήθεια ἀεί , οἷος εἄν ὁ · ἔχω δέ οὖον μόνος οὖον μειόω , ἀλλά καί ἐπιβιβάζω . ἐννοέω ὅσος εἰμί ψυχή ἀπέρχομαι ἠώς μέχρι τέλος προσδοχή ὁ ἀγαθός ἔχω , μηδέ μεταβολή , ἀλλά ἐπίδοσις , καί ζωή τέλος οὐ ἔχω , καί ζωή πᾶς μέν κίνδυνος , πᾶς δέ ἀθυμία καί φροντίς ἀπαλλάσσω , μακρός εὐθυμία καί μυρίος ἀγαθός . εἰμί γάρ εἰς πάδιος ἐξοράω , ἔνθα σκηνή ὁράω στρατιώτης ἐκ παραπέτασμα πήγνυμι , καί δόρυ καί χραίνω καί ὁμολοὺς ἀσπίς λάμπω , μεταδοροος γίγνομαι ὁ θαῦμα · εἰμί δέ καί ὁ βασιλεύς συμβάλλω μέσος ὁράω τρέχω , ἢ καί ἵππος ἐλαύνω μετά διπλόος χρυσός , ὁ πᾶς ἔχω νομίζω · τίς οὖν , ὅταν ὁ ἅγιος ὁράω ὁ σκηνή ὁ αἰώνιος ὁ οὐρανός πήγνυμι ; δέχομαι γάρ σύ , φημί , εἰς ὁ αἰώνιος αὐτός σκηνή · ὅταν αὐτός ἕκαστος ὁράω ὁ ἀκτίς ὁ ἡλιακός βατίς ἀπολάμπω . οὐ ἀπό χαλκός καί σίδηρος , ἀλλά ἀπό ὁ δόξα ἐκεῖνος , ὅς ὁ μαρμαρυγή ἀνθρώπινος ὀφθαλμός οὖον δύναμαι ὁράω ; καί οὗτος μέν ἐπί ὁ ἄνθρωπος . τις δέ ἐν ὅς εἶπον ὁ χιλιάς ὁ ἄγγελος , ὁ ἀρχάγγελος , ὁ χερουβίν , ὁ Σεραφείμ , ὁ θρόνος , ὁ κυριότητα , ὁ Ἀρχή , [ 759 ] ὁ Ἐξουσία , ὅς ὁ κάλλος ἀμήχανος , πᾶς νόος ὑπερβαίνω ; ἀλλά ὁ μεχριτις οὖον ἵστημι διώχνω ἀκίχτη ; οὐ γάρ ὀφθαλμός ὁράω , φημί , οὔτε οὖς ἀκούω , οὔτε ἐπί Καρδία ἄνθρωπος ἀναβαίνω , ὅς ἑτοιμάζω ὁ θεός ὁ ἀγαπάω αὐτός . οὐκοῦν οὐδείς οὔτε ἐλεεινός ὁ ἀποτυγχάνω , οὔτε μακάριος ὁ ἐπιτυγχάνω . γίγνομαι δέ ὁ μακάριος καί ἐγώ , ἵνα ἐπιτυγχάνω ὁ αἰώνιος ἀγαθός ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ · μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , κράτος , τιμή , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .