joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0765.1
εὐδὶν οὕτως · αὐτῷ τρέπτον ἐρεῖ , ὡς ἔλεος · τοῦτο γὰρ ἀρχὴς ἰδίων , τὸ ἐλεεῖν . Ἐννόησον δτι δι’ ἔλεον ὁ κόσμος συνστάθη , καὶ μέμψαι τὸν λεπτιστήν . Ἐλεος ἀνθρώπων ἐπὶ τὸν πλησίον αὐτοῦ , ἔλεος δὲ Κυρίου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα . Κἂν ἀμαρτωλὸς εἴπης , κἂν δικαῖος εἴπης , πάντες τοῦ ἔλεους τοῦ Θεοῦ δεόμεθα , πάντες ἀποκλαύομεν αὐτοῦ . κἂν αὐτὸς ἢ Παῦλος , κἂν Πέτρος , κἂν Ἰωάννης . Καὶ ἄκουσον αὐτῶν λεγόντων · οὐδὲν δι’ λόγων τῶν ἡμετέρων . Τί γὰρ φησιν ὁ μακάριος οὗτος ; Ἄλλ’ ἠλεήθην , ὅτι ἀγνοῶν ποίησα . Τί οὖν ; μετὰ ταῦτα οὐκ ἐδεῖτο ἔλεους ; ἄκουσον τί φησι · Περισσότερον αὐτῶν πάντων ἐκοπίασα · οὐκ ἐγὼ δέ , ἀλλ’ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σὺν ἐμοί . Καὶ περὶ Ἐπαφρόδиту φησι · Καὶ γὰρ τῇ θάνατον παρακαλῆσιον ὤντα · ἀλλ’ ὁ Θεὸς οὐκ ἠλέησεν , οὐκ αὐτὸν δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐμέ , ἵνα μὴ λύπην ἐπὶ λύπῃ σχῶ · καὶ πάλιν , Ἐθαρηθῆμεν , φησίν , ὑπὲρ δύναμιν , ὥστε ἐξασποριθῆναι ἡμᾶς καὶ τοῦ ζῆν . Ἀλλ’ αὐτοὶ δὲ ἐαντοὺς τὸ ἀσκήμα τοῦ θανάτου ἐσχήσαμεν , ἵνα μὴ πεποιθότες ὡμεν ἐφ’ ἑαυτοῖς , ἀλλ’ ἐπὶ τῷ Θεῷ , ὃς ἐκ τῶν θανόντων ἐγείρει ἡμᾶς , καὶ μέγιστον · καὶ πάλιν , Ἐβρίσθη ἐκ στόματος λέοντος · καὶ μέγιστον με ὁ Κύριος . Καὶ πανταχοῦ εὐχόμενος τοῦτο αὐτὸν καυχώμενος , ὅτι ἐλέη ἐσώθη . Καὶ Πέτρος ἐξ ἀπὸ τοῦ ἐκλιπὴν τοιούτος ἦν · ἄκουε γὰρ τοῦ Χριστοῦ πρὸς αὐτὸν λέγοντος , ὅτι Ἰδούλησεν ὁ στανάγος συνιάσω ὑμᾶς , ὡς τὴν σίτον , καὶ ἐδεῖξεν πρὸ σοῦ , ἵνα μὴ ἐκλιπὴ ἡ πίστις σου . Καὶ Ἰωάννης ἐν ἑλέῳ τοιούτος ἦν · καὶ πάντες δὲ ἀπλῶς · ἄκουε γὰρ τοῦ Χριστοῦ λέγοντος · Οὐχ ὑμεῖς με ἐξελέξαθες , ἀλλ’ ἐγὼ ἐξελέξαθην ὑμᾶς . Πάντες γὰρ δεόμεθα τοῦ ἔλεους τοῦ Θεοῦ · Ἐλεος γὰρ Θεοῦ , φησίν , ἐπὶ πᾶσαν σάρκα . Εἰ δὲ οὐκ ἐδίδου τοῦ ἔλεους τοῦ Θεοῦ , τί ἂν τις εἴποι περὶ τῶν λοιπῶν ; Πλὴν γὰρ , εἴπ μοι , τὸν ἥλιον ἐνακτίζει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς ; Τί δέ , εἰ μόνον ἐνιαυτὸν τὸν ὑστὸν ἐπέσχεν , οὐκ ἂν ἀπαντα ἀπώλεσε ; τί δέ , εἰ ἐπομβρίαν εἰργάσατο ; τί δέ , εἰ ὑπερβράζει ; τί δέ , εἰ μὴ ἐπεφύεν ; Ἀλλὰ τί λέγω ; εἰ οὕτως ἐποίησεν , οὐδὲ ποτε , οὐκ ἂν ἀπαντας ἀπώλεσεν ; Τί ἐστιν ἄνθρωπος , ὅτι μεμνήσκη αὐτοῦ ; Ἐσχαρον εἰπεῖν νῦν · Ἄρ ἀπειλήσῃ τῇ γῇ μένει , πάντες εἰς ἐγένοντο εἴρος . Ὡς σταγὼν ὕδατος ἀπὸ κάδου , φησίν , οὕτω τὰ ἐπιτη ἐπώσιον αὐτοῦ · ὡς σίελος λογισθήσεται , ὡς ροτὴ ζῴου . Ὡς εὐχολὸν ἡμῖν τὴν τρυπὴν κινηθῆναι , οὕτως αὐτὸ πάντα ἀπολείπεται , καὶ ποίησαι πάλιν . Ὁ τοίνυν τοιαύτην ἔχων ἰξουσίαν ἡμῶν , καὶ ὁρῶν ἡμᾶς καθ’ ἑκάστην ἀμαρτάνοντας , καὶ μὴ κολάζων , οὐχὶ ἐλέη διαβαστάζει ; Ἐπεὶ καὶ τὰ κτήνη , ἐλέη ἐστιν · Ἀνθρώπους γὰρ καὶ κτήνη σώσεις , Κύριε . Εἰδεν ἐπὶ τὴν γῆν , καὶ ἐπλησεν αὐτὴν ζῴων . Διὰ τί ; διὰ σέ . Σὲ δὲ διὰ τί ἐποίησεν ; δι’ ἀγαθότητα . Οὐδὲν ἄλλου χρείαν · φωτὸς ἐστιν αἴτιον , καὶ ἐκεῖ φωτὸς αἴτιον . Καὶ ἀνατελεῖ , φησίν ὁ [ 727 ] προφήτῃς , προφύσει τὸ ἄν σου , εἰς ποιήσιν σέου εἰς τὸν πλησίον . Καὶ ὡςπερ τὸ ἔλαιον τοῦτο τὸ φῶς κατέχει · οὕτως ἡ ἐλεημοσύνη ἐκεῖ φῶς μέγα ἡμῖν χαρίζεται καὶ θαυμασίαν . Ποίως τοῦ ἔλεους τοῦτο ὁ λόγος τῷ Παύλῳ ἦν · ἄκουε γὰρ αὐτοῦ λέγοντος · Μόνον τῶν σκωχῶν ἵνα μνημονεύωμεν · ἄλλοτε δέ , Ἑὰν ἡ ἄξιος τοῦ καμὲ περιεῖναι . Καὶ πανταχοῦ
Lemmas: εὐδὶν οὕτως · αὐτός τρέπω εἴρω , ὡς ἔλεος · οὗτος γάρ ἀρχή ἴδιος , ὁ ἐλεέω . ἐννοέω δ διά ἔλεος ὁ κόσμος συνίστημι , καί μέμφομαι ὁ λεπτιιστημι . Ἔλεος ἄνθρωπος ἐπί ὁ πλησίος αὐτός , ἔλεος δέ κύριος ἐπί πᾶς σάρξ . κἀν ἁμαρτωλός εἶπον , κἀν Δίκαιος εἶπον , πᾶς ὁ ἔλεος ὁ Θεός δήω , πᾶς ἀποκλαίω αὐτός . κἀν αὐτός ἢ Παῦλος , κἀν Πέτρος , κἀν Ἰωάννης . καί ἀκούω αὐτός λέγω · οὐδείς διά λόγος ὁ ἡμέτερος . τις γάρ φημί ὁ μακάριος οὗτος ; ἄλλος ἐλεέω , ὅτι ἀγνοέω ποιέω . τις οὖν ; μετά οὗτος οὐ δήω ἔλεος ; ἀκούω τίς φημί · περισσός αὐτός πᾶς κοπιάω · οὐ ἐγώ δέ , ἀλλά ὁ χάρις ὁ Θεός ὁ σύν ἐγώ . καί περί Ἐπαφρόδиту φημί · καί γάρ ὁ θάνατος παρακαλέω εἰμί · ἀλλά ὁ θεός οὐ ἐλεέω , οὐ αὐτός δέ μόνος , ἀλλά καί ἐγώ , ἵνα μή λύπη ἐπί λύπη ἔχω · καί πάλιν , θαρσέω , φημί , ὑπέρ δύναμις , ὥστε ἐξασποριθῆναι ἐγώ καί ὁ ζῶ . ἀλλά αὐτός δέ εἰμί ὁ ἄσκημα ὁ θάνατος ἔχω , ἵνα μή πείθω εἰμί ἐπί ἑαυτοῦ , ἀλλά ἐπί ὁ Θεός , ὅς ἐκ ὁ θνῄσκω ἐγείρω ἐγώ , καί μέγας · καί πάλιν , Ἐβρίσθη ἐκ στόμα λέων · καί μέγας ἐγώ ὁ Κύριος . καί πανταχοῦ εὔχομαι οὗτος αὐτός καυχάομαι , ὅτι ἔλεος σῴζω . καί Πέτρος ἐκ ἀπό ὁ ἐκλιπής τοιούτος εἰμί · ἀκούω γάρ ὁ Χριστός πρός αὐτός λέγω , ὅτι Ἰδούλησεν ὁ στανάγος συνιαειδω σύ , ὡς ὁ σῖτος , καί δείκνυμι πρό σύ , ἵνα μή ἐκλείπω ὁ πίστις σύ . καί Ἰωάννης ἐν ἔλεος τοιούτος εἰμί · καί πᾶς δέ ἀπλόος · ἀκούω γάρ ὁ Χριστός λέγω · οὐχ σύ ἐγώ ἐκλέγω , ἀλλά ἐγώ ἐκλέγω σύ . πάνετες γάρ δήω ὁ ἔλεος ὁ Θεός · Ἔλεος γάρ Θεός , φημί , ἐπί πᾶς σάρξ . εἰμί δέ οὐ δίδωμι ὁ ἔλεος ὁ Θεός , τίς εἄν τις εἶπον περί ὁ λοιπός ; πλήν γάρ , εἶπον ἐγώ , ὁ ἥλιος ενακτιζεω ἐπί πονηρός καί ἀγαθός ; τις δέ , εἰμί μόνος ἐνιαυτός ὁ ὑστὸν ἐπέχω , οὐ εἄν ἅπας ἀπόλλυμι ; τίς δέ , εἰμί ἐπομβρία ἐργάζομαι ; τίς δέ , εἰμί ὑπερβράζω ; τίς δέ , εἰμί μή ἐπιφύω ; ἀλλά τίς λέγω ; εἰμί οὕτως ποιέω , οὐδέ ποτός , οὐ εἄν ἅπας ἀπόλλυμι ; τις εἰμί ἄνθρωπος , ὅτι μιμνήσκω αὐτός ; Ἔσχαρος εἶπον νῦν · ἄρα ἀπειλέω ὁ γῆ μένω , πᾶς εἰς γίγνομαι εἶρος . ὡς σταγών ὕδωρ ἀπό κάδος , φημί , οὗτος ὁ ἐπιτη ἐπώσιον αὐτός · ὡς σίαλον λογίζομαι , ὡς Ροτή ζῷον . ὡς ευχολος ἐγώ ὁ τρύπη κινέω , οὕτως αὐτός πᾶς ἀπολείπω , καί ποιέω πάλιν . ὁ τοίνυν τοιοῦτος ἔχω ἰξός ἐγώ , καί ὁράω ἐγώ κατά ἕκαστος ἁμαρτάνω , καί μή κολάζω , οὐ ἔλεος διαβαστάζω ; ἐπεί καί ὁ κτῆνος , ἔλεος εἰμί · Ἄνθρωπος γάρ καί κτῆνος σῴζω , κύριος . ὁράω ἐπί ὁ γῆ , καί πίμπλημι αὐτός ζῷον . Ζεύς τίς ; διά σός . σός δέ διά τίς ποιέω ; διά ἀγαθότης . οὐδείς ἄλλος χρεία · φάος εἰμί αἴτιος , καί ἐκεῖ φάος αἴτιος . καί ἀνατέλλω , φημί ὁ [ 727 ] προφήτης , πρόφυσις ὁ ἄν σύ , εἰς ποιός Σέου εἰς ὁ πλησίος . καί ὡς ὁ ἔλαιον οὗτος ὁ φάος κατέχω · οὕτως ὁ ἐλεημοσύνη ἐκεῖ φάος μέγας ἐγώ χαρίζομαι καί θαυμάσιος . ποῖος ὁ ἔλεος οὗτος ὁ λόγος ὁ Παῦλος εἰμί · ἀκούω γάρ αὐτός λέγω · Μόνος ὁ σκωχῶν ἵνα μνημονεύω · ἄλλοτε δέ , ἑός ὁ ἄξιος ὁ Καμέ περίειμι . καί πανταχοῦ