joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0677.1
σοι κλὴν τῆς εἰς τοῦ , παῖδα · ῥᾳθυμίας οὐδὲν ἕτερον εἰχεν ἐγκαλεῖν ὁ Θεὸς τῷ προεσῶτι . Εἰ δὲ τὸν ἐλάττονα ἀμαρτάνοντα , οὕτω παντεῖνον ἀνέτρεψεν ὁ Θεός , τοὺς χαλεπώτερα πεπλημμεληκότας , ἀτιμωρήτους ἀφήσει ; Εἰ γὰρ τὸν Ἱερέα , τὸν προεσῶτην , τὸν ἐνδοξον , τὸν εἰκοσίν ἐτη προστάτην ἀληθέστατος τοῦ τῶν Ἑβραίων ἔθνους , οὐδὲν τοιούτων ἔσχεμε παραῖτασθαι , ἀλλ’ ἐπαιδεῦ τὸν παῖδων οὐκ ἐπιμεληθῆ μετὰ ἀκριβείας , σφόδρα ἐλεεινῶς ἀπώλεσε , καὶ τῆς ὀλιγωρίας ταύτης ἡ ἁμαρτία , καθάπερ κύμα ἄτριον καὶ μέγα , πάντα ὑπερέσχεν ἐκεῖνα , καὶ τὰ κατορθώματα [ 635 ] ἀπἐκρυψεν ἀπαντα · τὶς ἡμᾶς λήψεται δίκην τοὺς καὶ τῆς ἀρετῆς ἀποδεόντας πολὺ τῆς ἐκείνου , καὶ τῶν παίδων οὐ μόνον οὐ προισταμένων , ἀλλὰ καὶ βαρδάρου παντὸς χαλεπώτερον περὶ τούτους διακειμένους ; Ὦστερ γὰρ τὴς ἐπὶ τῶν οἰκείων ἀμαρτημάτων οὐκ ἔχει καταφυγεῖν εἰς ἀπολογίαν καὶ συγγνώμην · οὕτως οὐδὲ ὑπὲρ τῶν τοῖς παισὶν ἀμαρτανομένων οἱ γεννήτορες · καὶ μᾶλα εἰκότως . Εἰ μὲν γὰρ ἐκ φύσεως ἡ μαχία τοῖς ἀνθρώποις προσῆν , εἰκότως ἂν τις εἰς ἀπολογίαν κατέφυγεν · ἐπειδὴ δὲ ἐκ προαιρέσεως καὶ φαύλοι γινόμεθα καὶ σπουδαῖοι , τίνα ἂν ἔχοι λόγον εὐπρόσωπον εἰπεῖν ὁ τὸν μάλιστα πάντων προθοῦμενον διαστραφῆναι καὶ γενέσθαι πονηρὸν ἀρπίας ; Μὴ δὴ πλουτῶν τοῖς παισὶ καταλαλῆτης , ἵνα καταλαλῆς ἀρετῆν . Καὶ γὰρ τοιαύτης ἀλογίας , ζῶντας μὲν μὴ ποιᾶν αὐτοὺς κυρίους πάντων τῶν δυνατῶν , τελευτήσαντας δὲ πολλὴν τῇ τῆς νεότητος εὐκολίᾳ παρέχειν τὴν ἐδδειαν . Καίτοι γε ζῶντας μὲν δυνασόμεθα καὶ εὐθύνας ἀπαιτεῖν , καὶ κακῶς τοῖς οὐκὶ καρχημένοις σωφρονίζειν καὶ χαλινοῦν · τελευτήσαντες δὲ , ἂν μετὰ τῆς ἡμετέρας ἐρημίας καὶ τῆς νεότητος καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ πλοῦτου παράγωμεν ἐξουσίαν , εἰς μυρίους ἀθρόους χρησίμους τοὺς ἀθλοὺς καὶ ταιλαίπωρους ἐκείνους . Μὴ τοίνυν τοῦτο σκοπῶμεν , ὅπως πλουσίους αὐτοὺς καταλίπωμεν , ἀλλ’ ὅπως ἐναρέτους . Ἄν μὲν γὰρ τῷ πλοῦτῳ βαρβάρους , οὐδὲνς ἐπιμελησονται ἄλλου , ὡς ἔχοντες συσκιάζαι τὴν τῶν τρόπων κακίαν , ἀπὸ τῆς τῶν χρημάτων περιουσίας · ἂν δὲ ἔχωσι κατὰ τὴς ἐκείνης παραμιλίας δυνατὰς ἐρήμους , πάντα ἐργάσονται ὥστε διὰ τῆς ἀρετῆς πολλὴν τῇ πανίᾳ τὴν παραμιλίαν εὑρεῖσθαι . Μὴ οὖν πρότερον ἰδιωτικῶν ἢ δημοσίων ἀλώμεθα πραγμάτων , ἕως ἂν τὴν ψυχὴν διορθωσώμεθα τὴν ἑαυτῶν . Ἐὰν ὑμεῖς τοὺς ἑαυτῶν υἱοὺς παιδεύσητε , χάκεινοι τοὺς ἑαυτῶν παιδεύσουσι , καὶ πάλιν ἐκεῖνοι τοὺς ἑαυτῶν διδάξουσι · καὶ οὕτως μέχρι τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ τὸ πρᾶγμα προβαίνων τοῖς τὴν ρίζαν παρασχούσιν ἀπαντα οἷσι τοῦτον τὸν μισθόν . Ἐὰν γὰρ ἀναθρέψῃς σὺ καλῶς τὸ παιδίον , οὕτως κάκεινος τὸν υἱὸν τὸν ἑαυτοῦ , καὶ οὗτος τὸν υἱόν · καὶ καθάπερ σειρὰ τις καὶ πολυτελὴς παιδείας ἀρίστης μέχρι παντὸς βαδεῖται , παρὰ σοῦ λαβοῦσα τὴν ἀρχὴν καὶ τὴν ρίζαν , καὶ τῆς τῶν ἐγγόνων ἐπιμελείας σοι φέρουσα τοὺς καρπούς . Οἱ γὰρ τῶν παίδων κοσμιωτέρας τε καὶ σωφρονέστερας ἀμελούντες πατέρες παιδοκτόνοι τυγχάνουσι , καὶ χαλεπώτερον ἢ ἐκεῖνοι , ὅσω καὶ πρὸς ψυχὴν ἡ ἀπωλεία καὶ ὁ θάνατος . Ὦστερ οὖν , Ἄν ἴππον ἴδῃς κατὰ χρημοῦ φερόμενον , χαλινὸν ἐμβαλεῖς τῷ στόματι , καὶ ἀναχαιτίσεις μετὰ σφοδρότητος , καὶ μαστιγίσεις πολλάκις , καίτοι γε τοῦτο κλάσεις ἔστιν , ἀλλ’ ἡ κλάσις αὕτη σωτηρίας μήτηρ ἔστιν · οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν παίδων ποιεῖ τῶν σῶν , ἀμαρτανόντων αὐτῶν · ὤσην τὸν πλημμελήσαντα , ἕως ἂν λελειώσῃ τὸν Θεόν · μὴ ἀφῆς λελυμένον , ἵνα μὴ πλεῖον
Lemmas: σύ κλῆς ὁ εἰς ὁ , παῖς · ῥᾳθυμία οὐδείς ἕτερος ἔχω ἐγκαλέω ὁ θεός ὁ προΐημι . εἰμί δέ ὁ μικρός ἁμαρτάνω , οὗτος παντεῖνον ἀνατρέπω ὁ Θεός , ὁ χαλεπός πλημμελέω , ἀτιμώρητος ἀφίημι ; εἰμί γάρ ὁ Ἱερεύς , ὁ προΐστημι , ὁ ἔνδοξος , ὁ εἴκοσι ἔτος προστάτης ἀληθής ὁ ὁ Ἑβραῖος ἔθνος , οὐδείς τοιοῦτος ἔχω παραιτέομαι , ἀλλά παιδεύω ὁ παῖς οὐ ἐπιμελέομαι μετά ἀκρίβεια , σφόδρα ἐλεεινός ἀπόλλυμι , καί ὁ ὀλιγωρία οὗτος ὁ ἁμαρτία , καθάπερ κύμα ἄτριον καί μέγας , πᾶς ὑπερέχω ἐκεῖνος , καί ὁ κατόρθωμα [ 635 ] ἀποκρύπτω ἅπας · τις ἐγώ λαμβάνω δίκη ὁ καί ὁ ἀρετή ἀποδέω πολύς ὁ ἐκεῖνος , καί ὁ παῖς οὖον μόνος οὖον προϊσταμένη , ἀλλά καί Βαρδάρου πᾶς χαλεπός περί οὗτος διάκειμαι ; Ὅστερ γάρ σής ἐπί ὁ οἰκέω ἁμάρτημα οὐ ἔχω καταφεύγω εἰς ἀπολογία καί συγγνώμη · οὕτως οὐδέ ὑπέρ ὁ ὁ παῖς ἁμαρτάνω ὁ γεννήτωρ · καί μῆλον εἰκότως . εἰμί μέν γάρ ἐκ φύσις ὁ Μαχιά ὁ ἄνθρωπος πρόσειμι , εἰκότως εἄν τις εἰς ἀπολογία καταφεύγω · ἐπεί δέ ἐκ προαίρεσις καί φαῦλος γίγνομαι καί σπουδαῖος , τίς εἄν ἔχω λόγος εὐπρόσωπος εἶπον ὁ ὁ μάλιστα πᾶς προθέω διαστρέφω καί γίγνομαι πονηρός Ἁρπιᾶς ; μή δή πλοῦτος ὁ παῖς καταλαλητής , ἵνα καταλαλέω ἀρετή . καί γάρ τοιοῦτος ἀλογία , ζῶ μέν μή ποιός αὐτός κύριος πᾶς ὁ δυνατός , τελευτάω δέ πολύς ὁ ὁ νεότης εὐκολία παρέχω ὁ δείδω . καίτοι γε ζῶ μέν δύναμαι καί εὐθύνω ἀπαιτέω , καί κακῶς ὁ οὐ καρχημένοις σωφρονίζω καί χαλινόω · τελευτάω δέ , εἄν μετά ὁ ἡμέτερος ἐρημία καί ὁ νεότης καί ὁ ἀπό ὁ πλοῦτος παράγω ἐξουσία , εἰς μυρίος ἀθρόος χρήσιμος ὁ ἆθλος καί ταιλαιπωρος ἐκεῖνος . μή τοίνυν οὗτος σκοπέω , ὅπως πλούσιος αὐτός καταλείπω , ἀλλά ὅπως ἐνάρετος . ἄν μέν γάρ ὁ πλοῦτος βάρβαρος , οὐδὲνς ἐπιμελέομαι ἄλλος , ὡς ἔχω συσκιάζω ὁ ὁ τρόπος κακία , ἀπό ὁ ὁ χρῆμα περιουσία · εἄν δέ ἔχω κατά σής ἐκεῖνος παραμιλίας δυνατός ἐρῆμος , πᾶς ἐργάζομαι ὥστε διά ὁ ἀρετή πολύς ὁ πανία ὁ παραμιλίαν εὑρίσκω . μή οὖν πρότερος ἰδιωτικός ἢ δημόσιος ἀλέω πρᾶγμα , ἠώς εἄν ὁ ψυχή διορθόω ὁ ἑαυτοῦ . ἐάν σύ ὁ ἑαυτοῦ υἱός παιδεύω , χακεινοος ὁ ἑαυτοῦ παιδεύω , καί πάλιν ἐκεῖνος ὁ ἑαυτοῦ διδάσκω · καί οὕτως μέχρι ὁ παρουσία ὁ Χριστός ὁ πρᾶγμα προβαίνω ὁ ὁ ῥίζα παρέχω ἅπας ὅς οὗτος ὁ μισθός . ἐάν γάρ ἀνατρέφω σύ καλῶς ὁ παιδίον , οὕτως κενός ὁ υἱός ὁ ἑαυτοῦ , καί οὗτος ὁ υἱός · καί καθάπερ σειρά τις καί πολυτελής παιδεία ἀγαθός μέχρι πᾶς βάζω , παρά σύ λαμβάνω ὁ ἀρχή καί ὁ ῥίζα , καί ὁ ὁ ἔγγονος ἐπιμέλεια σύ φέρω ὁ καρπός . ὁ γάρ ὁ παῖς κόσμιος τε καί σώφρων ἀμελέω πατήρ παιδοκτόνος τυγχάνω , καί χαλεπός ἢ ἐκεῖνος , ὅσος καί πρός ψυχή ὁ ἀπώλεια καί ὁ θάνατος . Ὅστερ οὖν , ἄν ἵππος ὁράω κατά χρημοῦ φέρω , χαλινός ἐμβάλλω ὁ στόμα , καί ἀναχαίτισις μετά σφοδρότης , καί μαστιγίσεις πολλάκις , καίτοι γε οὗτος κλάω εἰμί , ἀλλά ὁ κλάσις οὗτος σωτηρία μήτηρ εἰμί · οὕτως καί ἐπί ὁ παῖς ποιέω ὁ σός , ἁμαρτάνω αὐτός · ὅσος ὁ πλημμελέω , ἠώς εἄν λειόω ὁ Θεός · μή ἀφῆς λύω , ἵνα μή πλείων