joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0654.1
οἰχέσται . Σκόπει δὲ , εἰ καὶ πῶρ μὴ ἦν , τὸ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἀποστῆναι καὶ δῆμιον ἀναχωρήσαι , πόσῳ κόλασις οὐκ ἔστι , πιστεύσατε , παραστήσαι λόγῳ τὸ πάθος , οὐκ ἔστιν . Εἰ γὰρ οἱ τὸ φῶς τὸ ἡλιακὸν μὴ θεώμενοι παντὸς πικροτέραν θανάτῳ ὑπομένουσι ζωήν , τί παθεῖν εἰκὸς ἡμᾶς ἀποστερηθῆντας τοῦ φωτὸς ἐκείνου ; Τί δὲ καὶ ζῶμεν καὶ ἀναπνέομεν καὶ ἐσθῶμεν , ἂν τῆς θεωρίας ἀποτύχωμεν ἐκείνης ; ἂν τὸν Δεσπότην τὸν ἡμέτερον μηδεὶς ἡμῖν τότε συγχωρήσῃ θεάσασθαι ; Εἰ εἰς δεσμωτήριον τις ἐμβληθεὶς ἐνταῦθα τῶν εὐγενῶς τεθραμμένων , τὴν εὐσωθίαν μόνον , καὶ τὸ ἐν σκότῳ κεῖσθαι , καὶ τὸ μετὰ ἀνθρώπων δεδεσθαι , παντὸς θανάτου χαλεπώτερον εἶναι δοκεῖ · ἄννόησον τί ἔσται , ὅταν μετὰ τῶν τῆς οἰκουμένης ἀνθρώπων ἐκεῖ κατακαλώμεθα , μὴτε ὁρώντες , μὴτε ὁρώμενοι , ἀλλ' ἐν πλήθει τοσούτῳ νομίζοντες εἶναι μόνοι . Τὸ γὰρ σκότος καὶ τὸ ἀλαμπές οὐκ ἀφήσειν οὐδὲ τοὺς πλησίον ἡμᾶς διαγιγνώσκειν , ἀλλ' ὡς μόνοι · τοῦτο πᾶσχω ἐκαστος , οὕτω διακείσεται . Εἰ γὰρ καὶ πῦρ εἴρηται , ἀλλὰ σκοτεινὸν ἐστι καὶ φῶς οὐκ ἔχον . Καὶ τοῦτό ἐστι τὸ μάλιστα θορυβοῦν ἡμᾶς καὶ ταράσσον , ὅτι καὶ σφοδρῶς ἐκκαῦτον οὐτε σθένοντες , καὶ φῶς οὐκ ἔχει . Εἰ δὲ σκότος μόνον οὕτω θλίδει καθ' ἑαυτὸ τὰς ἡμετέρας ψυχὰς καὶ ὀρρυβεῖ , τί ἔσται ἄρα , ὅταν μετὰ τοῦ σκότους καὶ δόγμα τοιαῦτα ὡς καὶ ἐμπρησμοί ; Μὴ γὰρ , ἐπειδὴ πῦρ ἡ γένενα λέγεται , τοιούτον εἶναι νομίζης · τὸ πῦρ · τοῦτο μὲν γὰρ , ὅπερ ἂν λάβῃ , κατέκαυσε καὶ ἀπὴλλαξεν · ἐκεῖνο δὲ τοὺς ἅπαξ κατασχεθέντας καὶ ἐν διαπαντὸς καὶ οὐδέποτε παύεται . Διὰ τοῦτο καὶ ἀδύσετον εἴρηται · καὶ γὰρ τοὺς ἡμαρτηκότας ἀφθαρσίαν ἐνδύσαι θέλει . οὐ πρὸς τιμήν , [ 613 ] ἀλλ' ὥστε διηνεκῶς ἐκδιδόναι τὴν τιμωρίαν · ἔχειν ἐκείνην . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐν τῇ γέννη , καὶ τὰ τούτων πικρότερα · ἡ δὲ τῶν ἀγαθῶν ἀπόκτισις τούτῃν ἔχει τὴν λύπην , τοσαύτην τὴν ὀλίσιν καὶ τὴν στενοχωρίαν , ὡς εἰ καὶ μηδὲν τιμωρία τοῖς ἐνταῦθα ἀμαρτάνουσιν ἀπέκειτο , αὐτὴν καθ' ἑαυτὴν ἀρκεῖν τῶν ἐν τῇ γέννη βασανιστηρίων πικρότερον δίκην καὶ συνταράσσειν τὰς ἡμετέρας ψυχὰς . Εἰ δὲ εἰς δεσμωτήριον εἰσιόντες καὶ τοὺς μὲν αὐχμώνας ὁρώντες , τοὺς δὲ σιδηρᾶς ἀλύσει δεδεμένους , τοὺς δὲ σκότῳ κατακεκλεισμένους , κατακλῦμεθα , φρίττομεν , πάντα πράττομεν ὑπὲρ τοῦ μὴ ἐμπσεῖν εἰς τοιαύτην ἀνάγκην καὶ θλίψιν , ὅταν ἡμεῖς αὐτοὶ ἀπαγώμεθα εἰς αὐτὰ τὰ τῆς γέννης βασανιστήρια δεδεμένοι , τίνες ἐσόμεθα ; τί δὲ πράξομεν ; Οὐ γὰρ ἐκκίσῃσιν τὰ δεσμὰ ἐκεῖνα , ἀλλ' ἀπὸ πυρὸς εἰσιν οὐδέποτε σβεννυμένου · οὐδὲ ὑμῖοι τινες οἱ ἐφεστῶτες ἡμῖν , οὓς καὶ ἐκμελιξάσθαι · πολλάκις ἔνι , ἀλλ' ἄγγελοι φοβεροὶ καὶ ἀσυμπάθειες , οἵς οὐδὲ ἀντιβλέψαι δυνατὸν , σφοδρῶς ὑπὲρ ὧν τὸν Δεσπότην ὀβρίσαμεν ὀργιζομένοις . Οὐκ ἔστι , καθάπερ ἐνταῦθα , τοὺς μὲν ἀρτύριον , τοὺς δὲ τροφάς , τοὺς δὲ λόγους εἰσάγοντας παρακλητικῶς ἰδεῖν καὶ παραμιλῆσαι τυχόν , ἀλλὰ πάντα ἔχει δυσήγνεστα · κλῦ Νῦσε ἡ , κλῦ Ἰὼβ , κλῦ Δανιὴλ , καὶ τοὺς οἰκείους ὅσῳ κολαζομένους , οὐ τολμῶσι παραστῆναι καὶ χεῖρα ὁρῆσαι · καὶ γὰρ τὴν ἐκ τῶν φώσεων συμπάθειαν ἀναιρεῖσθαι τότε συμβαίνει .
Lemmas: οἴχομαι . σκοπάω δέ , εἰμί καί πίμπρημι μή εἰμί , ὁ ἐκ ὁ Θεός ἀφίστημι καί δήμιος ἀναχωρέω , πόσος κόλασις οὐ εἰμί , πιστεύω , παρίστημι λόγος ὁ πάθος , οὐ εἰμί . εἰμί γάρ ὁ ὁ φάος ὁ ἡλιακός μή θεάομαι πᾶς πικρός θάνατος ὑπομένω ζωή , τίς πάσχω εἰκός ἐγώ ἀποστερέω ὁ φάος ἐκεῖνος ; τις δέ καί ζῶ καί ἀναπνέω καί ἐσθίω , εἄν ὁ θεωρία ἀποτυγχάνω ἐκεῖνος ; εἄν ὁ δεσπότης ὁ ἡμέτερος μηδείς ἐγώ τότε συγχωρέω θεάομαι ; εἰμί εἰς δεσμωτήριον τις ἐμβάλλω ἐνταῦθα ὁ εὐγενής τρέφω , ὁ εὐσωθίαν μόνος , καί ὁ ἐν σκότος κεῖμαι , καί ὁ μετά ἄνθρωπος δήω , πᾶς θάνατος χαλεπός εἰμί δοκέω · ἀνοέω τίς εἰμί , ὅταν μετά ὁ ὁ οἰκέω ἄνθρωπος ἐκεῖ κατακαλέω , μήτε ὁράω , μήτε ὁράω , ἀλλά ἐν πλῆθος τοσοῦτος νομίζω εἰμί μόνος . ὁ γάρ σκότος καί ὁ ἀλαμπής οὐ ἀφίημι οὐδέ ὁ πλησίος ἐγώ διαγιγνώσκω , ἀλλά ὡς μόνος · οὗτος πάσχω ἕκαστος , οὗτος διάκειμαι . εἰμί γάρ καί πῦρ εἴρω , ἀλλά σκοτεινός εἰμί καί φάος οὐ ἔχω . καί οὗτος εἰμί ὁ μάλιστα θορυβέω ἐγώ καί ταράσσω , ὅτι καί σφοδρός ἐκκαίω οὐ σθένω , καί φάος οὐ ἔχω . εἰμί δέ σκότος μόνος οὗτος θλίδει κατά ἑαυτοῦ ὁ ἡμέτερος ψυχή καί ὀρρυβεῖ , τίς εἰμί ἄρα , ὅταν μετά ὁ σκότος καί δόγμα τοιοῦτος ὡς καί ἐμπρησμός ; μή γάρ , ἐπεί πῦρ ὁ γένενα λέγω , τοιοῦτος εἰμί νομίζω · ὁ πῦρ · οὗτος μέν γάρ , ὅσπερ εἄν λαμβάνω , κατακαίω καί ἀπαλλάσσω · ἐκεῖνος δέ ὁ ἅπαξ κατέχω καί ἐν διαπαντός καί οὐδέποτε παύω . Ζεύς οὗτος καί αδυσετω εἴρω · καί γάρ ὁ ἁμαρτάνω ἀφθαρσία ἐνδύω ἐθέλω . οὖον πρός τιμή , [ 613 ] ἀλλά ὥστε διηνεκής ἐκδίδωμι ὁ τιμωρία · ἔχω ἐκεῖνος . ἀλλά οὗτος μέν ἐν ὁ γέννα , καί ὁ οὗτος πικρός · ὁ δέ ὁ ἀγαθός ἀπόκτισις τοῦτα ἔχω ὁ λύπη , τοσοῦτος ὁ ὀλίσιν καί ὁ στενοχωρία , ὡς εἰμί καί μηδείς τιμωρία ὁ ἐνταῦθα ἁμαρτάνω ἀπόκειμαι , αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἀρκέω ὁ ἐν ὁ γέννα βασανιστήριον πικρός δίκη καί συνταράσσω ὁ ἡμέτερος ψυχή . εἰμί δέ εἰς δεσμωτήριον εἰσέρχομαι καί ὁ μέν αὐχμώνας ὁράω , ὁ δέ Σιδηρᾶς ἅλυσις δέω , ὁ δέ σκότος κατακλείω , κατακλείω , φρίσσω , πᾶς πράσσω ὑπέρ ὁ μή ἐμπίπτω εἰς τοιοῦτος ἀνάγκη καί θλῖψις , ὅταν ἐγώ αὐτός ἀπάγω εἰς αὐτός ὁ ὁ γέννα βασανιστήριον δέω , τίς εἰμί ; τίς δέ πράσσω ; οὖον γάρ εκκισος ὁ δεσμός ἐκεῖνος , ἀλλά ἀπό πυρός εἰμί οὐδέποτε σβέννυμι · οὐδέ ὑμῖοι τις ὁ ἐφίστημι ἐγώ , ὅς καί ἐκμελίζω · πολλάκις ἐν , ἀλλά ἄγγελος φοβερός καί ασυμπάθεια , οἶς οὐδέ ἀντιβλέπω δυνατός , σφοδρός ὑπέρ ὅς ὁ δεσπότης οβρισω ὀργίζω . οὐ εἰμί , καθάπερ ἐνταῦθα , ὁ μέν ἀρτύριον , ὁ δέ τροφή , ὁ δέ λόγος εἰσάγω παρακλητικός ὁράω καί παραμιλώ τυγχάνω , ἀλλά πᾶς ἔχω δυσήγνεστα · κλὺ Νῦσος ὁ , κλὺ Ἰώβ , κλὺ Δανιήλ , καί ὁ οἰκεῖος ὅσος κολάζω , οὖον τολμάω παρίστημι καί χείρ ὁράω · καί γάρ ὁ ἐκ ὁ φώσεων συμπάθεια ἀναιρέω τότε συμβαίνω .