joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0512.5
Πρῶτην μὲν ἐνκελαοῦμεν τοῖς καταλιπανάσιν τὴν εὐχήν , καὶ κατὰ τὸν καιρὸν ἐκείνον ἔξω τῆς ἐκκλησίας διατρίβουσι · νῦν δὲ τοῖς ἔνδον οὖσιν ἐγκαλέσαι βούλομαι , οὐχ ὅτι μένουσιν ἔνδον , ἀλλ’ ὅτι μένοντες , τῶν ἔξω διατρίβοντων οὐδὲν ἡμείνον διδάσκεινται , κατὰ τὸν φρικωδέστατον ἐκεῖνον καιρὸν ἀλλήλοις διαλεγόμενοι , καὶ τῶν θείων ὑπερορώντες λογίων . Τί ποιεῖς , ἄνθρωπε ; ὁρῆς τοσοῦτους δεσμίους ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν τῶν σῶν ἐστηκῶτας πλησίον ; Καὶ γὰρ ἄλυσις πονηρὰ καὶ χαλεπὴ τῶν δαιμόνων ἐστὶν ἡ ἐνέργεια , καὶ παντὸς σιδήρου χαλεπωτέρα , καὶ σὺ περὶ τῶν οὐδὲν προσήκοντων διαλέγῃ πραγμάτων ; ἢ γὰρ ὅλις μόνη οὐχ ἰκανὴ σε καταπλήξαι , καὶ εἰς συμπάθειαν ἀγαγεῖν ; ὁ ἀδελφός σου ἐν δεσμοῖς , καὶ σὺ ἐν ῥαθυμίᾳ ; ποίαν ἔχεις συγγνώμην , εἰπέ μοι , οὕτως ; ἀσυμπαθῆ ; ὧν , οὕτως ἀπάνθρωπος , οὕτως ὠμός ; Οὐ θέλεις συναλγήσαι τῷ ἀδελφῷ ; κἂν ὑπὲρ σαυτοῦ δεῖσαι καὶ ἀνίστασθαι . Οὐ δέδοικας μήποτε σου διαλεγόμενου , ῥαθυμοῦντος , ὀλιγωροῦντος , δαίμων τις ἐκείθεν ἐκπηδήσας , σχολάζουσαν καὶ σεσαρωμένην εὕρῃ τὴν ψυχήν , ἐπεισέλθῃ μετὰ ἀδείας πολλῆς , ἀθύρωτον τὴν οἰκίαν εὕρῃ ; Οὐ γὰρ δει πάντας κοινῇ τῆς δακρύων ἀφείναι κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην , καὶ διαβρόχους ὁρᾶσθαι πάντων τοὺς ὀφθαλμούς , καὶ θρήνους καὶ οἰμωγὰς γίνεσθαι περὶ τῆς Ἐκκλησίας ἀπόσης ; Μετὰ τὴν κοινωνίαν τῶν μυστηρίων , μετὰ τὴν ἀπόλυσιν τοῦ λουτροῦ , μετὰ τὸ συντάξασθαι τῷ Χριστῷ , ἵσχυεν ὁ λύκος ἐκεῖνος ἀρπάσαι ἐκ τῆς ποίμνης τοὺς ἄρνάς , καὶ κατέχειν μεθ’ ἑαυτοῦ , καὶ σὺ ὁρῶν τὴν συμφορὰν , οὐ δακρύεις ; καὶ ποῦ ταῦτα ἀπολογίας ἄξια ; Εἰ τὴν τοῦ γείτονος οἰκίαν εἶδες ἐμπυριζομένην , εἰπέ μοι , εἰ καὶ πάντων πολεμιώτατος ἦν ὁ γείτων , οὐχ ἂν ἔδραμες ἐπὶ τὸ σῶσαι τὴν πυράν , δεδοικώς μὴ τὸ πῦρ ὁδὺ βαδίζων καὶ τῶν σῶν ζητήσαι προθύρων ; Τοῦτο καὶ τῶν ὑπὸ τῶν πονηρῶν δαιμόνων ἐπιπρεσζομένων ἀδελφῶν ποιεῖ . Καὶ γὰρ πυρὰ τῆς ἐστὶν καὶ ἐμπρησμοὺς χαλεποὺς τῶν δαιμόνων ἡ ἐνέργεια . Σκόπει δὴ καὶ τὴν σὴν ψυχὴν μὴ προκαταλῆψι ὁδὺ βαδίζων ὁ δαίμων · καὶ ὅταν ἴδῃ παρόντα , μετὰ πολλῆς τῆς σπουδῆς πρόσφυγε τῷ Δεσπότῃ , ἵν’ ἴδῃν σου τὴν θερμὴν καὶ διεγερθεμένην ψυχὴν ὁ δαίμων , ἄσποτον αὐτῷ νομίσῃ λοιπὸν εἶναι τὴν διάνοιαν τὴν σήν . Ἄν μὲν γὰρ ἴδῃ χαζωμένον καὶ ῥαθυμοῦντα , ὡς εἰς ἔργον καταχωρίων , ταχέως ἐπεισελεύσεται · ἄν δὲ καὶ συνεταμένον καὶ διεγερμένον , καὶ τῶν οὐρανῶν αὐτῶν ἐκπεριμαμένον οὐδὲ ἀντιλέψαι τολμῆσαι λοιπὸν . Ἄστι εἰ τῶν ἀδελφῶν καταφρονεῖς , ἀλλὰ σαυτοῦ φείσαιο , καὶ τὴν κατὰ τῆς σῆς ψυχῆς εἰσόδον ἀπόφραξον τῷ πονηρῷ δαιμόνῳ . Οὐδὲν γὰρ οὕτως αὐτοῦ τὴν κακὴν ἡμᾶς ἐφοδὸν ἀποτειχίζει εἰωθὼν , ὡς εὐχὴ καὶ δέησις ἐκτενής .
Lemmas: Πρῶτος μέν ενκελαουμην ὁ καταλείπω ὁ εὐχή , καί κατά ὁ καιρός ἐκεῖνος ἔξω ὁ ἐκκλησία διατρίβω · νῦν δέ ὁ ἔνδον εἰμί ἐγκαλέω βούλομαι , οὐ ὅτι μένω ἔνδον , ἀλλά ὅτι Μένων , ὁ ἔξω διατρίβω οὐδείς ἀγαθός διδάσκω , κατά ὁ φρικώδης ἐκεῖνος καιρός ἀλλήλων διαλέγω , καί ὁ θεῖον ὑπεροράω λόγιος . τις ποιέω , ἄνθρωπος ; ὁράω τοσοῦτος δέσμιος ἀπό ὁ ἀδελφός ὁ σός ἵστημι πλησίος ; καί γάρ ἄλυσις πονηρός καί χαλεπός ὁ δαίμων εἰμί ὁ ἐνέργεια , καί πᾶς σίδηρος χαλεπός , καί σύ περί ὁ οὐδείς προσήκω διαλέγω πρᾶγμα ; ἢ γάρ ὅς μόνος οὐ ἱκανός σύ καταπλήσσω , καί εἰς συμπάθεια ἄγω ; ὁ ἀδελφός σύ ἐν δεσμός , καί σύ ἐν ῥᾳθυμία ; ποῖος ἔχω συγγνώμη , εἶπον ἐγώ , οὕτως ; ασυμπαθής ; ὅς , οὕτως ἀπάνθρωπος , οὕτως ὠμός ; οὖον ἐθέλω συναλγέω ὁ ἀδελφός ; κἀν ὑπέρ σεαυτοῦ δείδω καί ἀνίστημι . οὖον δείδω μήποτε σύ διαλέγω , ῥᾳθυμέω , ὀλιγωρέω , δαίμων τις ἐκεῖθεν ἐκπηδάω , σχολάζω καί σαίρω εὑρίσκω ὁ Ψυχή , ἐπεισέρχομαι μετά ἄδεια πολύς , ἀθύρωτος ὁ οἰκίον εὑρίσκω ; οὖον γάρ δεῖ πᾶς κοινός ὁ δάκρυ ἀφίημι κατά ὁ ὥρα ἐκεῖνος , καί διάβροχος ὁράω πᾶς ὁ ὀφθαλμός , καί θρῆνος καί οἰμωγή γίγνομαι περί ὁ ἐκκλησία ἀφίημι ; μετά ὁ κοινωνία ὁ μυστήριον , μετά ὁ ἀπόλυσις ὁ λουτρόν , μετά ὁ συντάσσω ὁ Χριστός , ἰσχύω ὁ λύκος ἐκεῖνος ἁρπάζω ἐκ ὁ ποίμνη ὁ ἀρνός , καί καταχέω μετά ἑαυτοῦ , καί σύ ὁράω ὁ συμφορά , οὖον δάκρυ ; καί ποῦ οὗτος ἀπολογία ἄξιος ; εἰμί ὁ ὁ γείτων οἰκίον ὁράω ἐμπυρίζω , εἶπον ἐγώ , εἰμί καί πᾶς πολέμιος εἰμί ὁ γείτων , οὐ εἄν τρέχω ἐπί ὁ σῴζω ὁ πυρά , δείδω μή ὁ πῦρ ὁδός βαδίζω καί ὁ σός ζητέω πρόθυρον ; οὗτος καί ὁ ὑπό ὁ πονηρός δαίμων ἐπιπρεσζομένων ἀδελφός ποιέω . καί γάρ πυρά ὁ εἰμί καί ἐμπρησμός χαλεπός ὁ δαίμων ὁ ἐνέργεια . σκοπάω δή καί ὁ σός ψυχή μή προκατάληψις ὁδός βαδίζω ὁ δαίμων · καί ὅταν ὁράω πάρειμι , μετά πολύς ὁ σπουδή προσφεύγω ὁ δεσπότης , ἵνα ἴδη σύ ὁ θερμός καί διεγείρω ψυχή ὁ δαίμων , ασποος αὐτός νομίζω λοιπός εἰμί ὁ διάνοια ὁ σός . ἄν μέν γάρ ὁράω χάζομαι καί ῥᾳθυμέω , ὡς εἰς ἔργον καταχωρίζω , ταχέως ἐπέρχομαι · ἄν δέ καί συντείνω καί διεγείρω , καί ὁ οὐρανός αὐτός ἐκπεριμαμένον οὐδέ ἀντιλέγω τολμάω λοιπός . Άστι εἰμί ὁ ἀδελφός καταφρονέω , ἀλλά σεαυτοῦ φείδομαι , καί ὁ κατά ὁ σός Ψυχή εἴσοδος ἀποφράσσω ὁ πονηρός δαιμονάω . οὐδείς γάρ οὕτως αὐτός ὁ κακός ἐγώ ἔφοδος ἀποτειχίζω εἴωθα , ὡς εὐχή καί δέησις ἐκτενής .