joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0602.1
ιχέτου μὲν σχῆμα περιειμένου , θηρίου δὲ φωνὰς ἀφιέντος , καὶ καθ' ἑαυτὸν τὰ τοῦ πονηροῦ βέλη ἐξακοντίζοντος ; Εἰ γὰρ ὅτε ἄελου χεῖρας ἔχεις , οὐδὲ τότε ἄφῃς τὴν ὀργήν , ἀλλὰ καὶ σφόδρα αὐτὴς μέμηνυσι , καὶ ταῦτα εἰδὼς ὅτι κατὰ σαυτοῦ τὸ ξίφος οὕδεις · πῶς δυνήση γενέσθαι φιλάνθρωπος ; Ἐπαδὲς κακῶς , καὶ ἀμύνεσθαι βούλει τὸν κακῶς σοι ποιήσαντα ; · ποίησον αὐτὸ χαλῶς , καὶ ἡμῖν . Ἄν μὲν γὰρ ἐπεξέληψη , ὁμοίως καὶ σὲ κακείνου ἄπαντες μέμψονται · ἄν δὲ ἐνέγκης , σὲ μὲν κροτήσουσι καὶ θαυμάσουσι , ἐκεῖνον δὲ κακηγορήσουσι . Τί δὲ ἐχθρῷ γένοιτ' ἄν μείζον κακὸν καὶ πικρότερον τοῦ τὸν ἐχθρὸν ἰδεῖν παρὰ πάντων θαυμαζόμενον καὶ κροτουμένον , ἐαυτὸν δὲ παρὰ πάντων ὑβριζόμενον ἐπ' ὑβρει τοῦ ἐχθροῦ ; Θηρίον ἐστὶν οὕχιδως ἐκπιδὼν ὁ θυμός · καὶ διὰ τοῦτο μυρίων θριγκίων καὶ διαπραγμάτων ἡμῖν δεῖ πρὸς τὸ περιγενέσθαι αὐτοῦ καὶ κατασχεῖν . Διὰ γὰρ τοῦτο ἡμῖν μάλιστα τοῦτο τὸ μέρος ὡσπερ ἐκ τινων λείων τῶν ὀστῶν ψυχολήφθαι ἐν Θεός , ἔρεισμα αὐτῷ διε , ὥστε μὴ διαρρήξαντά ποτε μηδὲ διατεμνόντα , εὐχλίως τὸ πᾶν λυμήνασθαι ζῶν . Πῦρ γὰρ ἐστι , φησι , καὶ ζάλη μεγάλη · καὶ οὐκ ἐν ἑτερον μέρος τοῦ ὅλου σώματος ταύτην ἄν τὴν βίαν ἀνάσχοιτο . Οὐχ οὕτως λείων τὰ σπλάγχνα διασπαράζει δύναται καὶ ἡμέτερα ¹ , ὡς θυμὸς τοῖς σῖδηροις ὀνύσι διαπαντὸς ἐγκαθήμενος ἀπόλλυσιν ἄπαντα . Οὐ γὰρ δή τῷ σώματι λυμαίνεται μόννον , ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τὴς ψυχῆς διαφθείρει τὴν ὑγιείαν . Ὅταν οὖν ἰδὼν τις εἴπη σοι , ὅτι ὁ δεῖνά σε ὑβρίζει , καὶ κακῶς σε πρὸς ἄπαντας λέγων διασλεῖ , ἐπαίνεσον πρὸς τοὺς παρόντας · τὸν ὑβρίζοντα · καὶ , χῶν σφόδρα ὡσὶν ἄνθρωποι , σὲ μὲν ἐπαίνεσονται · καὶ θαυμάσονται , ἐκεῖνον δὲ μισήσουσιν ὡς θηρίον πανθὲς χαλεπώτερον , ὅτι ὁ μὲν οὐδὲν τῆς ἐκείνου ἄλύπης , σὺ δὲ καὶ κακῶς παθὼν , τοῖς ἐναντίοις · ἡμεῖς . Πρὸς τούτοις δὲ καὶ τὰ εἰρημένα πάντα δυνήση δεῖξαι ὁσιλα ὄντα . Ὁ μὲν γὰρ δακνόμενος , τοῦ συνειδέναι τοὺς λεγομένους · ἀποδεῖξαι παρέχεται τὸν ἀληθῆ · ὁ δὲ καταγελάσας , αὐτῷ τούτῳ παρὰ τοὺς πειροὺς πάσης ἀπηλλάξεν ἑαυτὸν ὑποψίας . Εἰ δὲ καὶ ἐκεῖνον ἀμύνασθαι ἐπιθυμεῖς , · καὶ τοῦτο ἐκ περιουσίας ἴφεται , καὶ τοῦ Θεοῦ χολάζοντος αὐτὸν ἄνθ' ὧν εἴρηχε , καὶ πρὸς τῆς χολάσεως ἐκείνης τῆς σῆς φιλοσοφίας ἄντὶ καιρίας αὐτῷ γινομένης πληγῆς . Οὐδὲν γὰρ οὕτω τοὺς ὑβρίζοντας ἡμᾶς χολάζειν εἴωθεν , ὡς τὸ τοὺς ὑβριζο·μένους ἡμᾶς καταγελάν τῶν ὑβρεων . Ὅταν δὲ ὑβρισθεὶς ἀνθυβρίσης , ἡττήθης , οὐχ ὑπὸ ἀνθρώπου , ἀλλ' , ὅπερ ἐστὶν αἰσχρότερον , ὑπὸ πάθους ἀνελευθέρου τοῦ θυμοῦ κινηθείς · ἄν δὲ σιγήσης , καὶ ἐνικήσης , καὶ ἀπονυτὶ τὸ τρόπαιον ἔστησαι , καὶ μυρίους ἔξεις τοὺς στεφανοῦντας , καὶ τοῦ τῆς λοιδορίας ψεύδους καταγινώσκοντας . Ὅ μὲν γὰρ ἀντιλέγων , ὡς [ 560 ] δακνόμενος ἀντερεῖν δοκεῖ · ὁ δὲ δακνόμενος , ὑπόνοιαν παρέχει τοῦ συνειδέναι τοὺς λεγομένους · ἄν δὲ καταγελάσης , τῷ τε γέλῳ τὴν κατὰ σαυτοῦ ψῆφον ἐξέλυσας , καὶ τὸν ὑβρίζοντα μᾶλλον ἄλγειν ἐντεῦθεν ἐποίησας . Οὐδὲ γὰρ οὕτως ἧδεται τῷ μὴ ὑβρίζεσθαι , ὡς δάκνεταί τῷ μὴ δύνασθαι σοῦ καθάψασθαι . Ὅταν οὖν σὺ μάλιστα ἐπιθυμεῖς , τούτου μάλιστα ἀποστερήσης αὐτὸν , τοῦ πανθὸς ἀπεστέρησας , ἐξευτελίσης · καὶ δεῖξας εὐκαταφρόνητον . Οὐ γὰρ οὕτω τὸ κρατῆσαι πολεμίων λαμπροὺς ποιεῖ τοὺς βατιζοῦντας , ὡς τὸ κατατῆσαι θυμοῦ καὶ ὀργῆς · ἔχει μὲν γὰρ τῶν ὀπλίων καὶ τῶν στρατιωτῶν τὸ κατόρθωμα γέγονεν , ἐνταῦθα δὲ γυμνὸν σὸν ἐστὶ τὸ τρόπαιον · καὶ ἔχει μὲν καὶ ἄτερίους ἔχει τοὺς συμμερίζοντας τὴν νίκην , ἐνταῦθα δὲ μόνος τὸ τρόπαιον ἔστησας . Ὅταν οὖν σε ὑβρίση τις , φέρε γενναίως · ἐαυτὸν γὰρ , οὐ σὲ ὑβρίζει . Ἄν πλήθῃ τὴν δεξιάν , μὴ ἀντειπέτω · ἐκεῖνος γὰρ ἐστὶν ὁ πληττόμενος , σὲ μὲν τῇ χειρί , ἑαυτὸν δὲ τῷ θυμῷ παλιν , καὶ πονηρὰν παρὰ πάντων λαμβάνων δόξαν . Εἰ δὲ δοκεῖ σοι δύσκολα ταῦτα εἶναι , ἐννόησον ὅτι , εἰ μαινόμενός τις τὸ ἱμάτιόν σου περιέρρηξε , τίνὰ ἄν ἐφησ πᾶτχειν κακῶς , σὲ τὸν παθόντα , ἢ ἐκεῖνον τὸν ποιήσαντα ; Εὐλόγως δὲ ἐκεῖνον . Εἴτα ἕνα μὲν σοι ἱμάτιον διαρρήγνυται , ὁ ποιήσας τοῦ παθόντος χαλεπώτερα πέπονθεν · ἕνθα δὲ καρδία διαρρήγνυται ( ὁ γὰρ θυμὸς τοῦτο ποιεῖ ) , οὐχ εἴκελον ἡγήση μείζονα πεπονθέναι δεῖνά σοῦ τοῦ μηδ' ὀποῖον ὑπομειναντος ; Εἰ κακὸν ἄντὶ κακοῦ οὐ χρὴ ἀποδιδόναι , πολλῷ μᾶλλον κακὸν ἄντὶ ἀγαθοῦ , καὶ μὴ προθύμαραντος κακοῦ , ἀποδοῦναι κακόν . Ἄλλὰ ὁ δεῖνα , φησι , πονηρός ἐστι , καὶ ἐλύπησε καὶ πολλά με ἡδίκησε . Βούλει αὐτὸν ἀμύνεσθαι ; μὴ ἀνταποδῶς . ἄσων ἀτιμώρητον , ὅλου χαριστόσων . Αὐτὴ γὰρ ἐντὸς ἄμυνα , κάκεινω βλάψῃ φέρουσα , καὶ οὐφελίαν σοι · ἀπὸ ταύτης γὰρ χαρὰ τίτεται . Ὅταν γὰρ τοιαύτην ἔχωμεν ψυχήν , ὥστε μηδὲν ἀμύνεσθαι , ἀλλὰ πάντας εὐεργετεῖν , πᾶσιν εἶτα μοι , τὴς λύπης χείρων παρεισδλεῖν δυνήσεται ; Ὁ γὰρ οὕτω χαίρων τῷ παθεῖν κακῶς , ὡς καὶ εὐεργεσίαις ἀμελδεῖσθαι τὸν πεποιηκότα κακῶς , πῶς δυνήσεται ἀνιαθῆναι λοιπόν ; Τί γὰρ , εἴπέ μοι , κακὸν πέπονθας ; νόσος ἐπέπεσεν ; ἀλλ' οὐδὲν ξένον θνητὸν γὰρ ἡμῖν τὸ σῶμα καὶ πασθόν . Ἄλλὰ πενία χρηματίζει ; ἀλλὰ καὶ ταῦτα κτητὰ καὶ ἀπόκτητα καὶ ἐνταῦθα μένοντα . Ἄλλ' ἐπιβουλαὶ καὶ συκοφαντίαι ; ἀλλ' οὐχ ἡμεῖς δεικούμεθα ἐν τούτοις , ἀλλ' ἐκεῖνοι οἱ ποιησάτες . Ψυχὴ γὰρ , φησιν , ἡ ἀμαρτανούσα , αὐτὴ καὶ ἀπολοῦνται · ἡμᾶρτε δὲ οὐχ ὁ παθὼν κακῶς · ἀλλ' ὁ ποιήσας κακῶς . Μηδὲν τοίνυν οὕτω σπουδάζωμεν , ἀγαπητοί , ὡς ὀργῆς καθαρεύειν , καὶ τοὺς πρὸς ἡμᾶς ἀθδὼς ἄγοντας καταλλάττειν , εἰδότες , ὅτι οὔτε εὐχή , οὔτε ἐλεημοσύνη , οὔτε νηστεία , οὔτε κοινωνία μυστηρίων , οὔτε ἄλλα τῶν τοιούτων οὐδὲν , ἐὰν μνησικαχῶμεν , δυνήσεται ἡμῖν προστῆναι κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην . Ὥστε οὐχ ἄν τις ἄμάρτοι , πᾶσης ἀμαρτίας χαλεπωτέραν ταύτην ἀποψηφάμενος . Οὐδὲν γὰρ οὕτως ὁ Θεὸς μισεῖ καὶ ἀποστρέφεται , ὡς ἄνθρωπον μνησικαχὸν καὶ διατηροῦντα ὀργήν . Πῶς γὰρ βούλει τὸν Δεσπότην ἡμερὸν σοι γενέσθαι καὶ πρῶν , τῷ συνδούλῳ γινόμενος αὐτὸς χαλεπὸς καὶ [ 561 ] ἀσύγγνωστος ; Ἄλλ' ὑβρίζει σε ὁ συνδούλος σου ; καὶ σὺ τὸν Θεὸν ὑβρίζεις πολλάκις · ποῦ δὲ ἴσον συνδούλος καὶ δεσπότης ; Καὶ οὕτος μὲν ἐκ πάθους καὶ θλιψιμῶνος ἴσως ὑβρίζει , καὶ παροξυνθεῖς · σὺ δὲ τὸν Θεὸν ὑβρίζεις οὐχ ἑκτισμῶνος οὐδὲ ἐπηρεασμένος , ἀλλ' εὐεργετουμένος ὑπ' αὐτοῦ καθ' ἑκάστην ἡμέραν · καὶ τίνὰ ἔχομεν ἀπολογίαν ἢ συγγνώμην ; Ἐννόησον τοίνυν , ὅτι , εἰ βουληθῇ μετὰ ἀχρι·δείας τὰ εἰς αὐτὸν γινόμενα ὁ Θεὸς ἐξετάζειν , οὐδεμίαν βιωσόμεθα ἡμέραν . Ἄγνοιας γὰρ , φησιν , ἄτην παρατηρήσης . Κύριε , Κύριε , εἰς ὑποστήσεταί ; Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἄμήν .
Lemmas: ἠχέτης μέν σχῆμα περίειμι , θηρίον δέ φωνή ἀφίημι , καί κατά ἑαυτοῦ ὁ ὁ πονηρός βέλος ἐξακοντίζω ; εἰμί γάρ ὅτε ἄελου χείρ ἔχω , οὐδέ τότε ἀφίημι ὁ ὀργή , ἀλλά καί σφόδρα αὐτός μήνυσις , καί οὗτος εἰδοί ὅτι κατά σεαυτοῦ ὁ ξίφος οὐδείς · πῶς δύναμαι γίγνομαι φιλάνθρωπος ; Ἐπαδὲς κακῶς , καί ἀμύνω βούλομαι ὁ κακῶς σύ ποιέω ; · ποιέω αὐτός χαλάω , καί ἐγώ . ἄν μέν γάρ ἐπεκλαμβάνω , ὁμοίως καί σύ ἐκεῖνος ἀπάντομαι μέμφομαι · ἄν δέ φέρω , σύ μέν κροτέω καί θαυμάζω , ἐκεῖνος δέ κακηγορέω . τις δέ ἐχθρός γίγνομαι ἄν μείζων κακός καί πικρός ὁ ὁ ἐχθρός ὁράω παρά πᾶς θαυμάζω καί κροτέω , ἑαυτοῦ δέ παρά πᾶς ὑβρίζω ἐπί ὕβρις ὁ ἐχθρός ; θηρίον εἰμί οὕχιδως εκπιδηω ὁ θυμός · καί διά οὗτος μυρίος θριγκίον καί διάφραγμα ἐγώ δεῖ πρός ὁ περιγίγνομαι αὐτός καί κατέχω . Ζεύς γάρ οὗτος ἐγώ μάλιστα οὗτος ὁ μέρος ὡς ἐκ τίνω λεῖος ὁ ὀστέον ψυχολήφθαι ἐν Θεός , ἔρεισμα αὐτός δῖος , ὥστε μή διαρρήγνυμι ποτός μηδέ διατέμνω , ευχλιαω ὁ πᾶς λυμαίνομαι ζῶ . πῦρ γάρ εἰμί , φημί , καί ζάλη μέγας · καί οὐ ἐν ἕτερος μέρος ὁ ὅλος σῶμα οὗτος ἄν ὁ βία ἀνέχω . οὐχ οὕτως λεῖος ὁ σπλάγχνον διασπαράζω δύναμαι καί ἡμέτερος ¹ , ὡς θυμός ὁ σίδηρος ὀνύσι διαπαντός ἐγκάθημαι ἀπόλλυμι ἅπας . οὖον γάρ δή ὁ σῶμα λυμαίνομαι μόννος , ἀλλά καί αὐτός σής Ψυχή διαφθείρω ὁ ὑγίεια . ὅταν οὖν εἶδον τις εἶπον σύ , ὅτι ὁ δεῖνα σύ ὑβρίζω , καί κακῶς σύ πρός ἅπας λέγω διασλεῖ , ἐπαινέω πρός ὁ πάρειμι · ὁ ὑβρίζω · καί , χόω σφόδρα οὖς ἄνθρωπος , σύ μέν ἐπαινέω · καί θαυμάζω , ἐκεῖνος δέ μισέω ὡς θηρίον πανθὲς χαλεπός , ὅτι ὁ μέν οὐδείς ὁ ἐκεῖνος Ἀλύπης , σύ δέ καί κακῶς πάσχω , ὁ ἐναντίος · ἐγώ . πρός οὗτος δέ καί ὁ εἴρω πᾶς δύναμαι δείκνυμι ὁσιλα εἰμί . ὁ μέν γάρ δάκνω , ὁ σύνοιδα ὁ λέγω · ἀποδείκνυμι παρέχω ὁ ἀληθής · ὁ δέ καταγελάω , αὐτός οὗτος παρά ὁ πίρος πᾶς ἀπαλλάσσω ἑαυτοῦ ὑποψία . εἰμί δέ καί ἐκεῖνος ἀμύνω ἐπιθυμέω , · καί οὗτος ἐκ περιουσία ἴφεται , καί ὁ Θεός κολάζω αὐτός ἀντί ὅς λέγω , καί πρός ὁ κόλασις ἐκεῖνος ὁ σός φιλοσοφία ἀντί καίριος αὐτός γίγνομαι πληγή . οὐδείς γάρ οὗτος ὁ ὑβρίζω ἐγώ χολαζω εἴωθα , ὡς ὁ ὁ ὑβρίζω ἐγώ καταγελάω ὁ ὕβρις . ὅταν δέ ὑβρίζω ἀνθυβρίζω , ἡσσάομαι , οὐ ὑπό ἄνθρωπος , ἀλλά , ὅσπερ εἰμί αἰσχρός , ὑπό πάθος ἀνελεύθερος ὁ θυμός κινέω · ἄν δέ σιγάω , καί νικάω , καί ἀπονυτὶ ὁ τρόπαιον ἵστημι , καί μυρίος ξέω ὁ στεφανόω , καί ὁ ὁ λοιδορία ψεῦδος καταγιγνώσκω . ὅς μέν γάρ ἀντιλέγω , ὡς [ 560 ] δάκνω ἀντιλέγω δοκέω · ὁ δέ δάκνω , ὑπόνοια παρέχω ὁ σύνοιδα ὁ λέγω · ἄν δέ καταγελάω , ὁ τε γέλως ὁ κατά σεαυτοῦ ψῆφος ἐκλύω , καί ὁ ὑβρίζω μᾶλλον ἀλγέω ἐντεῦθεν ποιέω . οὐδέ γάρ οὕτως ἥδομαι ὁ μή ὑβρίζω , ὡς δάκνω ὁ μή δύναμαι σύ καθάπτω . ὅταν οὖν σύ μάλιστα ἐπιθυμέω , οὗτος μάλιστα ἀποστερέω αὐτός , ὁ Πάνθος ἀποστερέω , ἐξευτελίζω · καί δείκνυμι εὐκαταφρόνητος . οὖον γάρ οὗτος ὁ κρατέω πολέμιος λαμπρός ποιέω ὁ βατιζοῦντας , ὡς ὁ κατατείνω θυμός καί ὀργή · ἔχω μέν γάρ ὁ ὀπλίων καί ὁ στρατιώτης ὁ κατόρθωμα γίγνομαι , ἐνταῦθα δέ γυμνός σός εἰμί ὁ τρόπαιον · καί ἔχω μέν καί ἄτερίους ἔχω ὁ συμμερίζω ὁ Νίκη , ἐνταῦθα δέ μόνος ὁ τρόπαιον ἵστημι . ὅταν οὖν σύ ὑβρίζω τις , φέρω γενναῖος · ἑαυτοῦ γάρ , οὖον σύ ὑβρίζω . ἄν πλήθω ὁ δεξιός , μή ἀντιλέγω · ἐκεῖνος γάρ εἰμί ὁ πλήσσω , σύ μέν ὁ χείρ , ἑαυτοῦ δέ ὁ θυμός πάλιν , καί πονηρός παρά πᾶς λαμβάνω δόξα . εἰμί δέ δοκέω σύ δύσκολος οὗτος εἰμί , ἐννοέω ὅτι , εἰμί μαίνομαι τις ὁ ἱμάτιον σύ περιρρήγνυμι , τις ἄν φημί πτήσσω κακῶς , σύ ὁ πάθος , ἢ ἐκεῖνος ὁ ποιέω ; εὔλογος δέ ἐκεῖνος . εἴτα̅ εἷς μέν σύ ἱμάτιον διαρρήγνυμι , ὁ ποιέω ὁ πάθος χαλεπός πάσχω · ἔνθα δέ καρδία διαρρήγνυμι ( ὁ γάρ θυμός οὗτος ποιέω ) , οὐ εἴκελος ἡγέομαι μείζων πάσχω δεῖνα σύ ὁ μηδέ ὁποῖος ὑπομένω ; εἰμί κακός ἀντί κακός οὖον χρή ἀποδίδωμι , πολύς μᾶλλον κακός ἀντί ἀγαθός , καί μή προθύμαραντος κακός , ἀποδίδωμι κακός . ἀλλά ὁ Δεῖνα , φημί , πονηρός εἰμί , καί λυπέω καί πολύς ἐγώ ἀδικέω . βούλομαι αὐτός ἀμύνω ; μή ἀνταποδίδωμι . ἀάω ἀτιμώρητος , ὅλος χαριστοσος . αὐτός γάρ ἐντός ἄμυνα , ἐκεῖνος βλάπτω φέρω , καί οὐφελίαν σύ · ἀπό οὗτος γάρ χαρά τίνω . ὅταν γάρ τοιοῦτος ἔχω Ψυχή , ὥστε μηδείς ἀμύνω , ἀλλά πᾶς εὐεργετέω , πᾶς εἶτα ἐγώ , σής λύπη χείρων παρεισδλεῖν δύναμαι ; ὁ γάρ οὗτος χαίρω ὁ πάσχω κακῶς , ὡς καί εὐεργεσία αμελδειεπομαι ὁ ποιέω κακῶς , πῶς δύναμαι ἀνιάω λοιπός ; τις γάρ , εἶπον ἐγώ , κακός πάσχω ; νόσος ἐπιπίπτω ; ἀλλά οὐδείς ξένος θνητός γάρ ἐγώ ὁ σῶμα καί πάω . ἀλλά πενία χρηματίζω ; ἀλλά καί οὗτος κτητός καί ἀπόκτητος καί ἐνταῦθα Μένων . ἄλλος ἐπιβουλή καί συκοφαντία ; ἀλλά οὐ ἐγώ δείκνυμι ἐν οὗτος , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ ποιέω . Ψυχή γάρ , φημί , ὁ ἁμαρτάνω , αὐτός καί ἀπόλλυμι · ἁμαρτάνω δέ οὐ ὁ πάσχω κακῶς · ἀλλά ὁ ποιέω κακῶς . μηδείς τοίνυν οὗτος σπουδάζω , ἀγαπητός , ὡς ὀργή καθαρεύω , καί ὁ πρός ἐγώ ἀθδὼς ἄγω καταλλάσσω , οἶδα , ὅτι οὔτε εὐχή , οὔτε ἐλεημοσύνη , οὔτε νηστεία , οὔτε κοινωνία μυστήριον , οὔτε ἄλλος ὁ τοιοῦτος οὐδείς , ἐάν μνησικακέω , δύναμαι ἐγώ προΐστημι κατά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος . ὥστε οὐ ἄν τις ἁμαρτάνω , πᾶς ἁμαρτία χαλεπός οὗτος ἀποψηφάμενος . οὐδείς γάρ οὕτως ὁ θεός μισέω καί ἀποστρέφω , ὡς ἄνθρωπος μνησικαχὸν καί διατηρέω ὀργή . Πῶς γάρ βούλομαι ὁ δεσπότης ἥμερος σύ γίγνομαι καί πρῶν , ὁ σύνδουλος γίγνομαι αὐτός χαλεπός καί [ 561 ] ἀσύγγνωστος ; ἄλλος ὑβρίζω σύ ὁ σύνδουλος σύ ; καί σύ ὁ θεός ὑβρίζω πολλάκις · ποῦ δέ ἴσος σύνδουλος καί δεσπότης ; καί οὗτος μέν ἐκ πάθος καί θλιψιμονος ἴσως ὑβρίζω , καί παροξύνω · σύ δέ ὁ θεός ὑβρίζω οὐ ἑκτισμῶνος οὐδέ επηρεασμένος , ἀλλά εὐεργετέω ὑπό αὐτός κατά ἕκαστος ἡμέρα · καί τις ἔχω ἀπολογία ἢ συγγνώμη ; ἐννοέω τοίνυν , ὅτι , εἰμί βούλομαι μετά ἀχρι·δείας ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι ὁ θεός ἐξετάζω , οὐδείς βιόω ἡμέρα . άγνοια γάρ , φημί , ἄτη παρατήρηση . κύριος , κύριος , εἰς ὑφίστημι ; ὅτι2 σύ εἰμί ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .