joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0808.1
μενα , ἀλλὰ τοῦ ὁλοῦ Πνεύματος . Τί οὖν ἐστι ; Πολλοὶ τῆς ὁυσίας ταύτης ἀπαξ μεταλαχόντες τοῦ [ παρὸντος ] ἐνιαυτοῦ , ἕτεροι δὲ δὶς , ἄλλοι πολλάκις . Πρὸς ἅπαντας οὖν ὁ λόγος ἡμῖν ἐστι χρήσιμος , καὶ πρὸς αὐτοὺς τοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ καθεδμένους · ἐκεῖνοι γὰρ ἀπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μετέσχον , πολλάκις δὲ καὶ διὰ δύο ἐτῶν . Τί οὖν ; τινὰς ἀποδείξεμεθα ; Οὐδε τοὺς ἀπαξ , οὔτε τοὺς πολλάκις , ἀλλὰ τοὺς [ καὶ ] μετὰ καθαροῦ συνειδήτου , μετὰ καθαρᾶς καρδίας , τοὺς μετὰ βίου ἀμολύντου · οἱ τοιούτοι δει προσέτωσαν · οἱ δὲ μὴ τοιούτοι , μηδὲ ἀπαξ . Ὁ γὰρ θεὸν καὶ πᾶν ἀπαξίως , κρίμα ἑαυτῷ θεῖ καὶ πίνει , ὡς φησιν ὁ Ἀπόστολος . Ταῦτα δίδεται τοῖς ἁγίοις · τοῦτο καὶ ὁ διάκονος ἐπιφώνει , τοὺς ἁγίους καλῶν διὰ τῆς φρικτῆς ἐκείνης φωνῆς . Ἐπειδὴ γὰρ οὐκ ἐστὶ δυνατὸν ἀνθρώπῳ εἰδέναι τὰ τοῦ πλησίον , εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἐν αὐτῷ , αὐτὴν ἀρξάτω · τὴν φωνήν , Τὰ ἅγια τοῖς ἁγίοις . Εἰ τις οὐκ ἐστὶν ἅγιος , μὴ προσίτω . Οὐχ ἀπλῶς φησιν , ἀμαρτημάτων καθαρός , ἀλλὰ , ἅγιος · τὴν γὰρ ἅγιον οὐχὶ μὴν ἀμαρτημάτων ἀπαλλαγὴ ποιεῖ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἡ τοῦ Πνεύματος παρουσία , καὶ τῶν ἁγαθῶν ἐργῶν ὁ πλοῦτος . Τί δὲ ἐστι τὸ ἀμάρτημα ; Τὸ μὴ μετὰ φρίκης προσεῖναι , ἀλλὰ τύπτοντας τὰ στήθη , καὶ ἀλαλάζοντας , καὶ τὰ λοιπά . Ταῦτα πολλάκις εἶπον , καὶ λέγω οὐ παύσομαι . Οὐχ ὁρᾶτε ἐπὶ τῶν Ὀλυμπίων , ὅταν ὁ ἀγῶνοθέτης ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἔχων , ** πῶς ἡ ὑστάτια τοῦ κήρυκος βοῶντος ἡσυχαῖν εἶναι ; Πῶς οὐκ ἄτοπον , ἔνθα μὲν ὁ διάβολος ποιεῖται , πολλὴν εἶναι τὴν ἡσυχίαν · ἔνθα δὲ ὁ Χριστὸς πρὸς ἑαυτὸν συγκαλεῖ , πολὺν εἶναι τὸν θόρυβον ; μᾶλλον ἐν πελάγει γαλήνη , καὶ ἐν λιμένι κύματα . Τί θορυβῆ , εἶπé μοι ; Πραγμάτων ἀνάγκη καλεῖ πάντως . Ὦλες γὰρ οἶδας , ὅτι πράγματα ἔχει ἐν τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ ; μέμνησαι δὲ ὅλως , ὅτι ἐπὶ γῆς εἶ ; Καὶ πῶς οὐχὶ τοῦτο λιθίνης διανοίας , τὸ νομίζειν κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ἐπὶ γῆς εἶναι , καὶ οὐχὶ μετὰ τῶν ἁγίων χορεύειν , μεθ' ὧν καὶ τὸ μυστικὸν ἐκεῖνο μέλος ; ἀνέπεμψας τῷ Θεῷ , ἐπινίκιον φθόγγον , Ἅγιος , ἅγιος , ἅγιος ; [ 771 ] Διὰ ταῦτο ἀπτοὺς ἡμᾶς ἐκλέλευσεν ὁ Χριστὸς εἰπών , Ὦπου τὸ πτώμα , ἐκεῖ καὶ οἱ ἀετοὶ εἰσι , ἵνα οὐρανοβατώμεν , ἵνα ὑψηλὰ πτωμίσθω , τοὺς περὶ τοῦ πνεύματος κουφίζομενοι · ἡμεῖς δὲ κατὰ τοὺς δεικὲς χαμαὶ συρόμεθα , καὶ γῆν ἐθούμεν . Βούλεσθε εἰπῶν , πῶς ὁ ὄρθρος ; γίνεται ; Ὦτι οὐ διὰπαντὸς τὰς θύρας ὑμῖν ἀποκλείομεν , ἀλλὰ συγχωροῦμεν πρὸς τῆς ἐσχάτης εὐχαριστίας ἀναχωρεῖν · τοῦτο πολλῆς καταφρονήσεως ἐστίν . Τί ποιεῖς , ἄνθρωπε ; τοῦ Χριστοῦ παρόντος , τῶν ἁγγέλων παρόντων , τῆς τραπέζης προκειμένης , αὐτὸς καταλείπεις ; καὶ ἀναχωρεῖς ; καὶ ἐπὶ δεῖπνῳ μὲν κληθεὶς , οὐ τολμᾷς ἀναχωρῆσαι πρὸ τῶν φίλων ; Βούλεσθε εἰπῶν τινὸς ἔργου ποιούσιν οὐ πρὸ τῆς εὐχαριστίας ἀναχωροῦντες ; Ὦτε ἐκοινώνησε τὸ ἔσχατον δεῖπνον ὁ Ἰούδας τὴν τελευταίαν νύκτα ἐκείνην , τῶν ἄλλων πάντων ἀνακειμένων , αὐτὸς προπρόθεσιν ἐξέβη . Ἐκεῖνον μιμούσιν οἱ τοιούτοι . Εἰ μὴ γὰρ ἐξῆλθεν , οὐκ ἂν ἐγένετο προδότης , οὐκ ἂν ἀπέλω · εἰ μὴ τοῦ ποιήματος ἐαυτὸν ἐχώρισεν , οὐκ ἂν θρηδύτως γέγονεν . Ὦρᾷ ὅτι ἡ ἐσχάτη μετὰ τὴν θυσίαν εὐχὴ κατ' ἐκεῖνον γίνεται τὸν τύπον ; Ἐκεῖνο γὰρ μετὰ Ἰουδαίων , οὐδὲ μετὰ τοῦ Δεσπότου ὁμνήσαντες ἐξῆλθον . Ταῦτα λέγω , οὐχ ἵνα θορυβῆτε καὶ κράζετε , ἀλλὰ μετὰ πολλῆς σιγῆς καὶ εὐκοσμίας τῆς ἱερᾶς ταύτης ἀξιώσεως θυσίας , ἵνα καὶ τὴν ψυχὴν ἐκκαθαρώμεν , καὶ τῶν αἰωνίων ἁγαθῶν ἐπιτύχωμεν . Μὴ πρόσεχε , ὅτι ἄρτος φιλὴς καὶ οἶνός ἐστι · σῶμα γὰρ καὶ αἷμα κατὰ τὴν Δεσποτικὴν συγγένειαν ἀπόφασιν · μὴ ἀπὸ τῆς γεύσεως κρίνεις τὰ πράγματα , ἀλλ' ἀπὸ τῆς πίστεως καὶ τροφορροῦ ἀνεψιδοῦσαι . Προσῆλθε δέ , μὴ τεταμμέναις χερσίν , ἀλλὰ τὴν ἀρισταρᾶν θρόνον ποιήσον τῆς δεξιᾶς , καὶ κοιλάνας τὴν παλάμην , ὡς μέλλων βασιλέα ὑποδέχεσθαι , μετὰ πολλοῦ φόβου τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ ὑποδέξαι , ἵνα μὴ τις μαργαρίτης ἐκπίπτῃ ἐκ τῆς χειρὸς σου , καὶ ζημιωθῇς ἐν τῶν μελῶν σου . Ὦμῶς προσέρχο καὶ τῷ ἁγίῳ αἵματι , μὴ ἀνατείνας τὰς χεῖρας · λέγων ὁ ἀμὴν . Ἐτι δὲ τῆς νοτίδος οὐσίας ἐν τοῖς χείλεσι , ταῖς χερσὶν ἐπαφήμεν τοὺς ὀφθαλμούς , καὶ τὸ μέτωπον · καὶ τὰ λοιπὰ αἰσθητήρια ἀπλάζεται · καὶ εὐχαρίστει τῷ Θεῷ ἀξιωσαντί σε σημεῖοῦτο μυστηρίου . Καὶ πῶς , φησίν , ἐν μέσῳ τοῦ χώρου ἐστι συνήθεις ; Τί λέγεις ; βούλῃ συνήθεις ; δεῖξον μὴ τὸν τόπον εἶναι τὸν σώζοντα , ἀλλὰ τὸν τρόπον καὶ τὴν πρᾶξιν . Θεὸν προσέσεσιν ; Ἀδὰμ ἐν τῷ παραδείσῳ ὤν , ὡς ἐν λιμένι , ὑπέστη τὸ ναυάγιον · ὁ δὲ Λὼτ ἐν τοῖς Σοδόμοις , ὡς ἐν πελάγει , διεσώζετο . Ὦ Ἰὼβ ἐπὶ τῆς κοπρίας ἐδίκαιωθη · ὁ δὲ Σαοὺλ ἐν τοῖς ταμείοις ὤν τῆς βασιλείας , τῆς ἐντὸθεν καὶ τῆς ἐκθεῖν ἐξέπεσε δόξης καὶ τιμῆς . Οὐκ ἐστὶ τοῦτο ἀπολογία , ἀλλὰ ταῦτα πάσομεν ἐκ τοῦ μὴ ἐν ταῖς εὐχαῖς καὶ θείαις συνάξεσι σχολάζειν ἡμᾶς . Ἡ οὐχ ὁρᾷς τοὺς βουλομένους ἀξιώματα λαβεῖν ἐν τοῦ ἐπιτίμου βασιλέως , πῶς παρεδρεύουσι , καὶ ἑτέρους εἰς παράκλησιν κινούντες , ὅπως μὴ ἐκπέσωσι τοῦ ζητουμένου ; Ταῦτά μοι πρὸς τοὺς ἀπολιπανομένους τῶν ἁγίων συνάξεων εἴρηται , καὶ πρὸς τοὺς ἐν τῇ φοβερᾷ τῆς μυστικῆς ὥρας εἰς συντυχίαν καὶ ματαιολογίας ἀσχολούμενους . Τί ποιεῖς , ἄνθρωπε ; οὐχ ὑπέσχου τῷ Ἰσραὴλ εἰπόντι , Ἄνω τὸν νοῦν καὶ τὰς καρδίας , καὶ εἶπας , Ἐχομεν πρὸς τὸν Κύριον ; [ 772 ] οὐχ ἀθεσαί καὶ ἐρυθρίσθεις ; ταῦτα τὰ ῥήματα καὶ τὴν ὥραν φεύσθεις ἐδριμώμενος ; Βαδαλ , τῆς βασιλικῆς τραπέζης ἐξηρτημένος , τοῦ ἄνω τοῦ Θεοῦ ὑπὲρ σοῦ σφαγνιομένου , τοῦ ἱερέως ὑπὲρ σοῦ ἀγωνιζομένου , τῶν Σεραφείμ παριστώτων , τῶν ἐξαπερύντων τὰ πρόσωπα καλυπτόντων , πασῶν τῶν δυνάμεων δυνάμεων μετὰ τοῦ ἱερέως πρεσβευόντων ὑπὲρ σοῦ , τοῦ πυρός τοῦ πνευματικοῦ κατεργουμένου , τοῦ αἵματος ἐν τῷ κρατήρι τῆς ἀχράντου πλευρᾶς κενουμένου , οὐδὲ τὸ συνειδὸς σου κατακρίνει σε , ἄνθρωπε ; Ἐκατὸν δέκοντα ὀκτὼ ὥρων ἐχούσης τῆς ἑβδομάδος , μίαν καὶ μόνην ὥραν ἀφώρισεν ὁ Θεός · καὶ αὐτὴν ἐὰν εἰς πράγματα βιωτικά καὶ συγγύας καὶ γέλωτα ἀναλαβῇς , μετὰ ποίας λοιπὸν παρήσιας τοῖς θείοις μυστηρίοις προσέρχῃ , μετὰ ποίου συνειδήτου ; Ἄρα , εἰ χόρον ἔσχες ἐν ταῖς χερσίν , ἐτόλμας προσεγγίσαι τῷ κρατήρι τοῦ βασιλέως ; οὐδαμῶς . Μὴ δὲ ὅτι ἄρτος ἐστὶν ἴδης , μὴ δὲ ὅτι οἶνος · οὐ γὰρ ὡς αἱ λοιπαὶ χοινὰ βρώσεις εἰς ἀσθενοῦντα γυροῖς ἀπαγε , μηδὲν νομίζεις τοιοῦτον . Διὸ καὶ προσερχόμενον , μὴ ὡς ἐξ ἀνθρώπων , ἀλλ' ὡς ἐξ αὐτῶν Σεραφείμ τῇ λαβδῇ τοῦ πυρός , ἣν Ἅστας εἶδε , μεταλαμβάνειν τοῦ θείου σώματος νοήσωμεν . Διόμαι καὶ παρακαλῶ μὴ ἀπολειπώμεθα τῶν ἐκκλησιῶν · συναχόμενοι δέ , μὴ εἰς συντυχίας ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἀσχολούμεθα , ἀλλὰ σῶμεν ἐφόρβου καὶ ἐντρομοι , κάτω τὸ ὄμμα νεύοντες , ἄνω τὴν ψυχὴν ἔχοντες , στενάζωμεν τῇ καρδίᾳ . Ἡ οὐχ ὁρᾷς τὴν φθαρτήν
Lemmas: Μένα , ἀλλά ὁ ὄλλυμι πνεῦμα . τις οὖν εἰμί ; πολλός ὁ οὐσία οὗτος ἅπαξ μεταλαγχάνω ὁ [ πάρειμι ] ἐνιαυτός , ἕτερος δέ δίς , ἄλλος πολλάκις . πρός ἅπας οὖν ὁ λόγος ἐγώ εἰμί χρήσιμος , καί πρός αὐτός ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος καθέζομαι · ἐκεῖνος γάρ ἅπαξ ὁ ἐνιαυτός μετέχω , πολλάκις δέ καί διά δύο ἔτος . τις οὖν ; τις ἀποδείκνυμι ; οὐ ὁ ἅπαξ , οὔτε ὁ πολλάκις , ἀλλά ὁ [ καί ] μετά καθαρός συνειδητός , μετά καθαρός Καρδία , ὁ μετά βίος ἀμόλυντος · ὁ τοιοῦτος δεῖ προστίνω · ὁ δέ μή τοιοῦτος , μηδέ ἅπαξ . ὁ γάρ θεός καί πᾶς ἀπάξιος , κρίμα ἑαυτοῦ θέω καί πίνω , ὡς φημί ὁ ἀπόστολος . οὗτος δίδωμι ὁ ἅγιος · οὗτος καί ὁ διάκονος ἐπιφωνέω , ὁ ἅγιος καλός διά ὁ φρικτός ἐκεῖνος φωνή . ἐπεί γάρ οὐ εἰμί δυνατός ἄνθρωπος οἶδα ὁ ὁ πλησίος , εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ ἐν αὐτός , αὐτός ἄρχω · ὁ φωνή , ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος . εἰμί τις οὐ εἰμί ἅγιος , μή πρόσειμι . οὐχ ἀπλόος φημί , ἁμάρτημα καθαρός , ἀλλά , ἅγιος · ὁ γάρ ἅγιος οὐ μήv ἁμάρτημα ἀπαλλαγή ποιέω μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ πνεῦμα παρουσία , καί ὁ ἀγαθός ἔργον ὁ πλοῦτος . τις δέ εἰμί ὁ ἁμάρτημα ; ὁ μή μετά φρίκη πρόσειμι , ἀλλά τύπτω ὁ στῆθος , καί ἀλαλάζω , καί ὁ λοιπός . οὗτος πολλάκις εἶπον , καί λέγω οὖον παύω . οὐχ ὁράω ἐπί ὁ Ὀλύμπιος , ὅταν ὁ ἀγωνοθέτης ἐπί ὁ κεφαλή ἔχω , ** πῶς ὁ ὑστάτια ὁ κῆρυξ βοῦς ἥσυχος εἰμί ; Πῶς οὐ ἄτοπος , ἔνθα μέν ὁ διάβολος ποιέω , πολύς εἰμί ὁ ἡσυχία · ἔνθα δέ ὁ Χριστός πρός ἑαυτοῦ συγκαλέω , πολύς εἰμί ὁ θόρυβος ; μᾶλλον ἐν πέλαγος γαλήνη , καί ἐν λιμήν κῦμα . τις θορυβέω , εἶπον ἐγώ ; πρᾶγμα ἀνάγκη καλέω πάντως . Ὦλος γάρ οἶδα , ὅτι πρᾶγμα ἔχω ἐν ὁ ὥρα ἐκεῖνος ; μιμνήσκω δέ ὅλως , ὅτι ἐπί γῆ εἰμί ; καί πῶς οὐ οὗτος λίθινος διάνοια , ὁ νομίζω κατά ὁ καιρός ἐκεῖνος ἐπί γῆ εἰμί , καί οὐ μετά ὁ ἅγιος χορεύω , μετά ὅς καί ὁ μυστικός ἐκεῖνος μέλος ; ἀναπέμπω ὁ Θεός , ἐπινίκιος φθόγγος , Ἅγιος , ἅγιος , ἅγιος ; [ 771 ] Ζεύς ταῦτο απτός ἐγώ ἐκλύω ὁ Χριστός εἶπον , ὦπον ὁ πτώμα , ἐκεῖ καί ὁ ἀετός εἰμί , ἵνα οὐρανοβατέω , ἵνα ὑψηλός πτωμίσθω , ὁ περί ὁ πνεῦμα κουφίζω · ἐγώ δέ κατά ὁ δεικές χαμαί σύρω , καί γῆ θέω . βούλομαι εἶπον , πῶς ὁ ὄρθρος ; γίγνομαι ; οὖς οὖον διαπαντός ὁ θύρα σύ ἀποκλείω , ἀλλά συγχωρέω πρός ὁ ἔσχατος εὐχαριστία ἀναχωρέω · οὗτος πολύς καταφρόνησις εἰμί . τις ποιέω , ἄνθρωπος ; ὁ Χριστός πάρειμι , ὁ ἄγγελος πάρειμι , ὁ τράπεζα πρόκειμαι , αὐτός καταλείπω ; καί ἀναχωρέω ; καί ἐπί δεῖπνον μέν καλέω , οὖον τολμάω ἀναχωρέω πρό ὁ Φίλων ; βούλομαι εἶπον τις ἔργον ποιέω οὖον πρό ὁ εὐχαριστία ἀναχωρέω ; Ὦτος κοινωνέω ὁ ἔσχατος δεῖπνον ὁ Ἰούδας ὁ τελευταῖος νύξ ἐκεῖνος , ὁ ἄλλος πᾶς ἀνάκειμαι , αὐτός προπροθεσις ἐκβαίνω . ἐκεῖνος μιμέω ὁ τοιοῦτος . εἰμί μή γάρ ἐξέρχομαι , οὐ εἄν γίγνομαι προδότης , οὐ εἄν Ἀπέλω · εἰμί μή ὁ ποίημα ἑαυτοῦ χωρίζω , οὐ εἄν θρηδυος γίγνομαι . ὤρα ὅτι ὁ ἔσχατος μετά ὁ θυσία εὐχή κατά ἐκεῖνος γίγνομαι ὁ τύπος ; ἐκεῖνος γάρ μετά Ἰουδαῖος , οὐδέ μετά ὁ δεσπότης ὁμνήσαντες ἐξέρχομαι . οὗτος λέγω , οὐ ἵνα θορυβέω καί κράζω , ἀλλά μετά πολύς σιγή καί εὐκοσμία ὁ ἱερός οὗτος ἀξίωσις θυσία , ἵνα καί ὁ ψυχή ἐκκαθαίρω , καί ὁ αἰώνιος ἀγαθός ἐπιτυγχάνω . μή προσέχω , ὅτι ἄρτος φιλέω καί οἶνος εἰμί · σῶμα γάρ καί αἷμα κατά ὁ δεσποτικός συγγένεια ἀπόφασις · μή ἀπό ὁ γεῦσις κρίνω ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ἀπό ὁ πίστις καί τροφορροῦ ανεψιδιδωμι . προσέρχομαι δέ , μή τέμνω χείρ , ἀλλά ὁ ἀρισταρᾶν θρόνος ποιέω ὁ δεξιός , καί κοιλαίνω ὁ παλάμη , ὡς μέλλω βασιλεύς ὑποδέχομαι , μετά πολύς φόβος ὁ σῶμα ὁ Χριστός ὑποδείκνυμι , ἵνα μή τις μαργαρίτης ἐκπίπτω ἐκ ὁ χείρ σύ , καί ζημιόω ἐν ὁ μέλος σύ . ὠμός προσέρχομαι καί ὁ ἅγιος αἷμα , μή ἀνατείνω ὁ χείρ · λέγω ὁ ἀμήν . ἔτι δέ ὁ νοτίς οὐσία ἐν ὁ χεῖλος , ὁ χείρ ἐπαφίημι ὁ ὀφθαλμός , καί ὁ μέτωπον · καί ὁ λοιπάς αἰσθητήριον ἀπλάζεται · καί εὐχαριστέω ὁ Θεός ἀξιόω σύ σημειόω μυστήριον . καί πῶς , φημί , ἐν μέσος ὁ χῶρος εἰμί συνήθης ; τις λέγω ; βούλομαι συνήθης ; δείκνυμι μή ὁ τόπος εἰμί ὁ σῴζω , ἀλλά ὁ τρόπος καί ὁ πρᾶξις . θεός πρόσεσις ; Ἀδάμ ἐν ὁ παράδεισος εἰμί , ὡς ἐν λιμήν , ὑφίστημι ὁ ναυάγιον · ὁ δέ Λώτ ἐν ὁ Σόδομα , ὡς ἐν πέλαγος , διασῴζω . ὦ Ἰώβ ἐπί ὁ Κοπρίας δικαιόω · ὁ δέ Σαῦλος ἐν ὁ ταμεῖον εἰμί ὁ βασίλεια , ὁ ἔντοσθεν καί ὁ ἐκθέω ἐκπίπτω δόξα καί τιμή . οὐ εἰμί οὗτος ἀπολογία , ἀλλά οὗτος πάσσω ἐκ ὁ μή ἐν ὁ εὐχή καί θεῖος σύναξις σχολάζω ἐγώ . ὁ οὐ ὁράω ὁ βούλομαι ἀξίωμα λαμβάνω ἐν ὁ ἐπίτιμος βασιλεύς , πῶς παρεδρεύω , καί ἕτερος εἰς παράκλησις κινέω , ὅπως μή ἐκπίπτω ὁ ζητέω ; ταῦτα ἐγώ πρός ὁ ἀπολείπω ὁ ἅγιος σύναξις εἴρω , καί πρός ὁ ἐν ὁ φοβερός ὁ μυστικός ὥρα εἰς συντυχία καί ματαιολογία ασχολούμαι . τις ποιέω , ἄνθρωπος ; οὐ ὑπισχνέομαι ὁ Ἰσραήλ εἶπον , ἄνοος ὁ νόος καί ὁ Καρδία , καί εἶπον , ἔχω πρός ὁ κύριος ; [ 772 ] οὐ ἀθεσαί καί ἐρυθρίσθεις ; οὗτος ὁ ῥῆμα καί ὁ ὥρα φεύγω εδριμαω ; Βαδαλ , ὁ βασιλικός τράπεζα ἐξαρτάω , ὁ ἄνω ὁ Θεός ὑπέρ σύ σφαγνιομενω , ὁ ἱερεύς ὑπέρ σύ ἀγωνίζομαι , ὁ Σεραφείμ παρίστημι , ὁ ἐξαπερύντων ὁ πρόσωπον καλύπτω , πᾶς ὁ δύναμις δύναμις μετά ὁ ἱερεύς πρεσβεύω ὑπέρ σύ , ὁ πῦρ ὁ πνευματικός καταργέω , ὁ αἷμα ἐν ὁ κρατήρ ὁ ἄχραντος πλευρά κενόω , οὐδέ ὁ σύνοιδα σύ κατακρίνω σύ , ἄνθρωπος ; ἑκατόν δέκων ὀκτώ ὁράω ἔχω ὁ ἑβδομάς , εἷς καί μόνος ὥρα ἀφορίζω ὁ Θεός · καί αὐτός ἐάν εἰς πρᾶγμα βιωτικός καί συγγύας καί γέλως ἀναλαμβάνω , μετά Ποίας λοιπός παρίημι ὁ θεῖον μυστήριον προσέρχομαι , μετά ποῖος συνειδητός ; ἄρας , εἰμί χόρος ἔχω ἐν ὁ χείρ , τολμάω προσεγγίζω ὁ κρατήρ ὁ βασιλεύς ; οὐδαμῶς . μή δέ ὅτι ἄρτος εἰμί ἴδη , μή δέ ὅτι οἶνος · οὖον γάρ ὡς ὁ λοιπός Χοινάς βρῶσις εἰς ἀσθενέω γυρός ἀπάγω , μηδείς νομίζω τοιοῦτος . Διὸ καί προσέρχομαι , μή ὡς ἐκ ἄνθρωπος , ἀλλά ὡς ἐκ αὐτός Σεραφείμ ὁ Λαβδή ὁ πῦρ , ὅς ἀστή ὁράω , μεταλαμβάνω ὁ θεῖον σῶμα νοέω . Δῖος καί παρακαλέω μή ἀπολείπω ὁ ἐκκλησία · συνάγω δέ , μή εἰς συντυχία ἐν ὁ ἐκκλησία ἀσχολέω , ἀλλά σάω φορβόν καί έντρομος , κάτω ὁ ὄμμα νεύω , ἄνω ὁ ψυχή ἔχω , στενάζω ὁ Καρδία . ὁ οὐ ὁράω ὁ φθαρτός