joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0592.1
ἀποθῆσθαι ἐκ·ῖνα ; Καὶ νῦν οὐδὲν τούτων ποιήσας , διὰ φιλοῦ ῥήματος πᾶσαν ἀπέθετο κακίαν καὶ τὰ ὀνειδη , καὶ αἰ λουδορίαι τοῦ δόξαντος αὐτὸν ὑβρίζειν χωρὶς ἰδρώτων καὶ πόνων καὶ χρόνου μακροῦ στέφανον αὐτῷ δικαιοσύνης ἐκόμίσαν . Διὰ τοῦτο καὶ σπερεῦνχεσθαι τῶν ἐχθρῶν προσέταξεν ὁ Θεός , ὡς μὴ μόνον ἀφίεναι αὐτοὺς τὰ ὀφει[λ]μένα , ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς πρώτους τῶν φίλων αὐτοὺς ἀριθμεῖν . Ἐὰν δὲ ἀδικῇς μὲν μηδὲν , ἀποστρέφῃ δὲ καὶ οὐχ ἡδὼς ὁρᾷς , καὶ τὸ τραῦμα ἔχης ἐναχμάζον σου τῇ ψυχῇ , οὕτω τὴν ἐντολὴν ἐποίησας , ἣν προσέταξεν ὁ Χριστός . Πῶς οὖν αὐτὸς Ὦσων γενέσθαι · τὸν Θεὸν παρακαλεῖς , τοὺς εἰς σὲ πεπλημμεληκότας οὕτω γεγονότας Ὦσως αὐτό ; Εἰ δὲ βούλει γνῶναι ὅτι , χἄν ἡμῖς παρακαλοῦμεν ὑπὲρ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν καὶ ἠδικηκότων , ὁ Θεός οὐχ ἀφίησιν , ἐὰν μέλλωσι γενέσθαι χειρώσε διὰ τῆς ἡμετέρας ἀνεξιακίας , ἱστορίαν ὁμὶ ἐρῶ παλαιάν . Κατελάλησέ ποτε τοῦ Μωσέως ἡ Μαριάμ · τί οὖν ὁ Θεός ; λέπραν ἐπαφήκεν αὐτῇ , καὶ ἀκάθαρτον ἐποίησε , καὶ·τοῦ - · τὰ ἄλλα οὐδὲν ἐπέιειχ · τε καὶ σώφρονα . Εἶτα τοῦ Μωσέως.α·τοῦ ὁδριμένου παρακαλοῦντος , ἰσχεῦντος ἀφεῖναι τὴν ὀργήν , οὐχ ἠνέχετο ὁ Θεός , ἀλλὰ τί ἔρη ; Εἰ πατέρα εἰχ , καὶ ἐξ δὲως αὐτὴν ἐποίη - · εν , οὐχ ἂν ἠνέγχε τὴν ἐπιτίμησιν ; Σὰ μὲν οὖν ἀπολέγομαι τῆς πιασάτο , καὶ τῆς ἀνεξιακίας , ἐμὲ δὲ ὑπέσω αὐτὴν ἀφεῖναι διὶ τῆς χολάσεως . Ἄναμησθητε τοίνυν τῆς φοβερᾶς κρίσεως , καθ' ἣν ἀπαντα γυμνὰ καὶ τετραγλισμένα · ἐνώψον τὶ τὰ κρυπτόμενα νῦν ἀνακαλύπτονται · τότε . Ἄν τοίνυν ἀφῆς τῷ πλησίον τὰ ἁμαρτήματα ἅπερ ἀποκαλύπτεσθαι μέλλει τότε , ταῦτα ἐνταῦθα ἀφανίζεται πάντα , καὶ ἀπελεύση μηδὲν ἐπισυρόμενος ὧν ἐπλημμέλησας . Ὦστε μεῖζονα λαμβάνεις , ἢ δίδως . Καὶ γὰρ πολλάκις ἡμαρτήχαμεν τοιαῦτα , ἃ μηδεὶς ἕτερος εἶδεν . Εἶτα ἐννοοῦντες ὅτι κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν ἀπαντα κείσεται ἡμῶν τὰ ἁμαρτήματα ἐν τῷ κοινῷ τῆς οἰκουμένης θεάτρῳ , οὐ τῆς χολάσεως χαλπτύτερον αἰτήσομεν πεινῶμενοι καὶ ἀγχόμενοι τῷ σκυνδότη ; Ἄλλὰ τὴν τοσαύτην σου αἰσχύνην , τὰ τοιαῦτα ἁμαρτήματα ἔστιν ἀπονίψασθαι διὰ τῆς εἰς τὸν πλησίον συγχωρήσεως . Καὶ , εἰ βούλεσθε , ἀκούσατε ταύτης τῆς ἐντολῆς τὴν δύναμιν · Ἐὰν στή Μωσῆς καὶ Σαμουήλ , φησίν , οὐχ ἂντιν ἡ ψυχὴ μου πρὸς αὐτούς . Ἄλλ' ὅμως , οὓς οὐχ ἠδύνατο Μωσῆς καὶ Σαμουήλ ἐξαρπάσαι τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ , αὕτη δύναται ἐξαρπάσαι ἡ ἐντολή . Διὰ τοῦτο ἐκεῖνοι , οἵς ταῦτα εἶπε , συνεχῶς παρεκάλειεν λέγων · Κακίαν ἐκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ μὴ μνησικακεῖτω ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν · καὶ , Τὴν κακίαν τοῦ πλησίου ὑμῶν μὴ λογιζέσθε . [ 553 ] Εἰ δὲ τοὺς ἐχθροὺς ἀγαπᾶν κελευόμεθα , ὅταν καὶ τοὺς φιλοῦντας μισῶμεν , ποίαν εἴσομεν δίκην ; Εἰ ὁ τὸν φιλοῦντα ἀγαπῶν , οὐδὲν χλεῖον ἔχει τῶν τελούνων · ὁ τὸν οὐδὲν δεξιοῦντα μισῶν ,
Lemmas: ἀποτίθημι ἐκ·ῖνα ; καί νῦν οὐδείς οὗτος ποιέω , διά φιλέω ῥῆμα πᾶς ἀποτίθημι κακία καί ὁ ὄνειδος , καί ὁ λοιδορία ὁ δόξα αὐτός ὑβρίζω Χωρὶς ἰδρῶτος καί πόνος καί χρόνος μακρός στέφανος αὐτός δικαιοσύνη κομίζω . Ζεύς οὗτος καί σπερεῦνχεσθαι ὁ ἐχθρός προστάσσω ὁ Θεός , ὡς μή μόνος ἀφ́ερχομαι αὐτός ὁ ὀφείλω , ἀλλά καί εἰς ὁ πρῶτος ὁ Φίλων αὐτός ἀριθμέω . ἐάν δέ ἀδικέω μέν μηδείς , ἀποστρέφω δέ καί οὐ ἡδύς ὁράω , καί ὁ τραῦμα ἔχης ἐνακμάζω σύ ὁ Ψυχή , οὗτος ὁ ἐντολή ποιέω , ὅς προστάσσω ὁ Χριστός . Πῶς οὖν αὐτός ὠθέω γίγνομαι · ὁ θεός παρακαλέω , ὁ εἰς σύ πλημμελέω οὗτος γίγνομαι Ὦσως αὐτός ; εἰμί δέ βούλομαι γιγνώσκω ὅτι , χἄν ἡμεῖς παρακαλέω ὑπέρ ὁ ἐχθρός ἐγώ καί ἀδικέω , ὁ Θεός οὐ ἀφίημι , ἐάν μέλλω γίγνομαι χειρόω διά ὁ ἡμέτερος ανεξιακια , ἱστορία ὅς εἴρω παλαιός . Κατελάλησέ ποτός ὁ Μωσῆς ὁ Μαρία · τίς οὖν ὁ Θεός ; λέπρα ἐπαφίημι αὐτός , καί ἀκάθαρτος ποιέω , καὶ·τοῦ - · ὁ ἄλλος οὐδείς ἐπιφέρω · τε καί σώφρων . εἶτα ὁ Μωσέως.α·τοῦ οδριμενω παρακαλέω , ἰσχεῦντος ἀφίημι ὁ ὀργή , οὐ ἀνέχω ὁ Θεός , ἀλλά τίς ἔρομαι ; εἰμί πατήρ ἔοικα , καί ἐκ δὲως αὐτός ποῖος - · εν , οὐ εἄν φέρω ὁ ἐπιτίμησις ; σός μέν οὖν ἀπολέγω ὁ πιάζω , καί ὁ ανεξιακια , ἐγώ δέ ὑποσῴζω αὐτός ἀφίημι Διί ὁ κόλασις . Ἄναμησθητε τοίνυν ὁ φοβερός κρίσις , κατά ὅς ἅπας γυμνός καί τετραγλισμένα · ἐνοράω τίς ὁ κρύπτω νῦν ἀνακαλύπτω · τότε . ἄν τοίνυν ἀφῆς ὁ πλησίος ὁ ἁμάρτημα ὅσπερ ἀποκαλύπτω μέλλω τότε , οὗτος ἐνταῦθα ἀφανίζω πᾶς , καί ἀπέρχομαι μηδείς ἐπισύρω ὅς πλημμελέω . ὥστε μείζων λαμβάνω , ἢ δίδωμι . καί γάρ πολλάκις ἁμαρτάνω τοιοῦτος , ὁ μηδείς ἕτερος ὁράω . εἶτα ἐννοέω ὅτι κατά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος πρό ὁ ὀφθαλμός ἅπας κεῖμαι ἐγώ ὁ ἁμάρτημα ἐν ὁ κοινός ὁ οἰκέω θέατρον , οὖον ὁ κόλασις χαλπτυτερος αἰτέω πεινάω καί ἄγχω ὁ σκυνδότη ; ἀλλά ὁ τοσοῦτος σύ αἰσχύνη , ὁ τοιοῦτος ἁμάρτημα εἰμί ἀπονίζω διά ὁ εἰς ὁ πλησίος συγχώρησις . καί , εἰμί βούλομαι , ἀκούω οὗτος ὁ ἐντολή ὁ δύναμις · ἐάν ἵστημι Μωσῆς καί Σαμουήλ , φημί , οὐ Αἴας ὁ ψυχή ἐγώ πρός αὐτός . ἄλλος ὅμως , ὅς οὐ δύναμαι Μωσῆς καί Σαμουήλ ἐξαρπάζω ὁ ὀργή ὁ Θεός , οὗτος δύναμαι ἐξαρπάζω ὁ ἐντολή . Ζεύς οὗτος ἐκεῖνος , οἶς οὗτος εἶπον , συνεχῶς παρακαλέω λέγω · κακία ἕκαστος ὁ ἀδελφός αὐτός μή μνησικακέω ἐν ὁ Καρδία σύ · καί , ὁ κακία ὁ πλησίος σύ μή λογίζομαι . [ 553 ] εἰμί δέ ὁ ἐχθρός ἀγαπάω κελεύω , ὅταν καί ὁ φιλέω μισέω , ποῖος εἴσω δίκη ; εἰμί ὁ ὁ φιλέω ἀγάπη , οὐδείς χλειῶ ἔχω ὁ τελέω · ὁ ὁ οὐδείς δεξιόομαι μισέω ,