joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0540.2
βίου ἅπαντα αὐτοῖς χορηγεῖ , τὸν ἥλιον ἀνατείλοντα ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθούς , καὶ βρέχων ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους , καὶ τὰ ἄλλα πάντα τὰ πρὸς τὴν τοῦ σώματος τῆς παρούσης παρέχων ζωῆς . Εἰ δὲ ἐχθρῶν τοιαύτην ποιείται πρόνοιαν , τοὺς πιστεύοντας αὐτῷ καὶ θεραπεύοντας αὐτὸν κατὰ δύναμιν τὴν αὐτῶν , πῶς περιφέρεται ; Καὶ τίνος ἕνεκεν οὐχ ἐκ τοῦ μέσου γέγονεν ὁ διάβολος ; “ Ἔστιν ἀνταγωνιστὴς εἰς , ἔστιναι καὶ ἀθληταὶ δύο πρὸς ἐκεῖνον παλαίειν μέλλοντες · καὶ τούτων τῶν δύο ἀθλητῶν , ὁ μὲν ὑπὸ γαστριμαργίας ἔστιν διεφθαρμένος , ἡμελημένος , ἐξησθενημένος , ἐκνευσιορμημένος · ὁ δὲ σπουδαῖος , εὐεκτὼν , ἐν παλαίστραις διατρίβων , ἐν γυμνασίῳς πολλοὺς πᾶσαν σπουδὴν περὶ τὴν ἀθλησιν ἐπιδεικνύμενος . “ Ἄν τοίνυν ἀνέληψ τὸν ἀνταγωνιστὴν , τίνι ἐπηρεάσας τοῦτων ; ἄρα τῷ ῥάθυμῳ καὶ ἀμελεῖ , ἢ τῷ σπουδαίῳ καὶ τοσαύτῃ πεποιηκότι ; Εἰδὼν ὅτι τὸ σπουδαῖον . “ Ὁ μὲν γὰρ διὰ τὸν ῥάθυμον ἠδίκηται , ἀναιρεθέντος τοῦ ἀνταγωνιστοῦ · ὁ δὲ ῥάθυμος · μένοντας τοῦτο , οὐδὲν διὰ τὸν σπουδαῖον ἐπηρεάσται · ἀπὸ γὰρ τῆς οἰκείας ῥαθυμίας κατέπεσεν . “ Ὁ τοίνυν ἀσθενὴς τὴν προαιρεσιν καὶ ἡμελημένος καὶ ῥάθυμος , τὸν διαβόλου οὐχ ὄντος , καταπίπτει τεχνῶς , καὶ εἰς βάρβαρον πολλὰ κακίας ἑαυτὸν καταβάλλει . Κλὴν γὰρ ἐπὶ τὰ ἡμέτερα μέλη ἐλθόντων , καὶ ταῦτα εὐρήσωμεν ἀπολωλέσιν αἴτια , ἐὰν μὴ προσφύγωμεν , οὐ παρὰ τὴν οἰκείαν φύσιν , ἀλλὰ παρὰ τὴν ἡμετέραν ῥαθυμίαν . Σκέψαι δὲ · “ Ὁφθαλμὸς ἐδόθη , ἵνα βλέπων τὴν κτίσιν δοξάσῃ τὸν Κτίστην καὶ Δεσπότην · ἀλλ’ , ἐὰν μὴ καλῶς χρήσῃ τῷ ὀφθαλμῷ , μοιχείας σοι γίνεται πρόξενος . Γλῶττα ἐδόθη , ἵνα ὑμνῆς καὶ τὸν Ποιητὴν εὐφημῆς · ἀλλ’ , ἐὰν μὴ καλῶς προσέχῃς , [ 499 ] βλασφημίας καὶ αἰσχρολογίας σοι γίνεται αἴτια . Χεῖρες ἐδόθησαν , ἵνα ἀνατείνης αὐτὰς εἰς εὐχὰς · ἀλλ’ , ἐὰν μὴ νήψῃ , εἰς πλεονεξίαν ταύτας ἐκτείνει . Πόδες ἐδόθησαν , ἵνα τρέχῃς εἰς καλὰ ἔργα · ἀλλ’ , ἐὰν ἀμελῇς , τὰς πονηρὰς δι’ αὐτῶν ἕξεις πράξεις . “ Ὅρᾶς ὅτι τὸν ἀσθενὴ πάντα βλάπτει , καὶ αὐτὰ τὰ σωτήρια φάρμακα εἰς θάνατον ἐμβαλεῖ , οὐ παρὰ τὴν οἰκείαν φύσιν , ἀλλὰ παρὰ τὴν ἀσθένειαν τὴν ἐκείνου . “ Ἄρχει μόνον ἡ Θεοπία ἀπολεῖσαι τοὺς πονηρούς · εἰ γὰρ ἀγίων παρουσία ἀσθενεῖ τὸν δαιμόνων ποιεῖ τὴν ἰσχύν , πολλῷ μᾶλλον τοῦ Θεοῦ . “ Ὅταν ἴδωμεν πραγμάτων ἀταξίαν καὶ ταραχὴν , μὴ τὸν Θεὸν αἰτιώμεθα , μηδ’ ἀπρονόητον εἶναι νομίζωμεν τὰ παρόντα · ἡ γὰρ δυντος ἀταξία καὶ ταραχὴ , οὐχ ἡ τῶν πραγμάτων ἐστὶ φορά , ἀλλ’ ὁ οὕτως διακειμένος λογισμός , ὃς κλὴν μυρίας εὐταξίας ἀπολαύῃ . Ἴως ἂν μὴ τὴν ἀταξίαν τὴν ἐν αὐτῷ καὶ τὴν ταραχὴν διορῶσχται , οὐδὲν αὐτῷ τῆς ἐν τοῖς πράγμασι εὐταξίας ἔσται τὸ πλέον · ἀλλ’ ὥσπερ ὀφθαλμοὺς νοσῶν μὲν καὶ ἐν μεσημβρίᾳ φανταστὴ σκότος · δέχεται , καὶ ἕτερα ἀνθ’ ἑτέρων , καὶ οὐδὲν αὐτῷ τῆς ἀκτίνος ἔστιν πλέον · ὀγιάλων δὲ καὶ ἕρρωμένος , καὶ ἐν ἑσπέρας πυνήσται τὸ σῶμα χειραγωγεῖν μετὰ ἀσφαλείας · οὕτω καὶ τῆς διανοίας τῆς ἡμετέρας ὁ ὀφθαλμός , Ἴως μὲν ἂν ἕρρωμένος ἢ , πλὴν ἀτακτα εἶναι δοκοῦντα ἰδῃ , καλὰ δέχεται · ὅταν δὲ δυσφθαρμένος , κλὴν εἰς αὐτὸν ἀναγάγῃς αὐτὸν τὸν οὐρανόν , καὶ τῶν ἐκεῖ πολλὴν ἀταξίαν καταγνώσεται καὶ ταραχὴν . Διὰ τοῦτο οὔτε πάντα ἐνταῦθα ἀπατεῖν δίκην ὁ Θεός , ἵνα μὴ ἀπογνῶσι τὴν ἀνάστασιν , καὶ ἀπελπίσῃ τὴν κρίσιν , ὡς πάντων ἐνταῦθα διδόντων λόγον · οὔτε πάντας ἀφήσειν ἀτιμωρητὶ ἀπελθεῖν , ἵνα μὴ πάλιν ἀπρονόητον τὰ πάντα εἶναι νομίσῃ . Εἰ τὴς ἀπεισεί ἢ ἀναστάσις , ἕνοισιν πῶς ἐξ οὐκ δυντὸν ἐποίησεν ὁ Θεός , καὶ δεχέσθω καὶ
Lemmas: βίος ἅπας αὐτός χορηγέω , ὁ ἥλιος ἀνατέλλω ἐπί πονηρός καί ἀγαθός , καί βρέχω ἐπί Δίκαιος καί ἄδικος , καί ὁ ἄλλος πᾶς ὁ πρός ὁ ὁ σῶμα ὁ πάρειμι παρέχω ζωή . εἰμί δέ ἐχθρός τοιοῦτος ποιέω πρόνοια , ὁ πιστεύω αὐτός καί θεραπεύω αὐτός κατά δύναμις ὁ αὐτός , πῶς περιφέρω ; καί τίς ἕνεκα οὐ ἐκ ὁ μέσος γίγνομαι ὁ διάβολος ; “ ἔρτις ἀνταγωνιστής εἰς , ἵστημι καί ἀθλητής δύο πρός ἐκεῖνος παλαίω μέλλω · καί οὗτος ὁ δύο ἀθλητής , ὁ μέν ὑπό γαστριμαργία εἰμί διαφθείρω , ἀμελέω , ἐξασθενέω , ἐκνευσιορμημένος · ὁ δέ σπουδαῖος , εὐέκτης , ἐν παλαίστρα διατρίβω , ἐν γυμνάσιος πολύς πᾶς σπουδή περί ὁ ἀθλέω ἐπιδείκνυμι . “ ἄν τοίνυν ἀναλαμβάνω ὁ ἀνταγωνιστής , τίς ἐπηρεάζω τοῦτις ; ἄρα ὁ ῥᾴθυμος καί ἀμελής , ἢ ὁ σπουδαῖος καί τοσοῦτος ποιέω ; ἀνάκλεις ὅτι ὁ σπουδαῖος . “ ὁ μέν γάρ διά ὁ ῥάθυμος ἀδικέω , ἀναιρέω ὁ ἀνταγωνιστής · ὁ δέ ῥάθυμος · μένω οὗτος , οὐδείς διά ὁ σπουδαῖος ἐπηρεαστής · ἀπό γάρ ὁ οἰκεῖος ῥᾳθυμία καταπίπτω . “ ὁ τοίνυν ἀσθενής ὁ προαίρεσις καί ἀμελέω καί ῥάθυμος , ὁ διάβολος οὐ εἰμί , καταπίπτω τεχνάω , καί εἰς βάρβαρος πολύς κακία ἑαυτοῦ καταβάλλω . Κλῆς γάρ ἐπί ὁ ἡμέτερος μέλος ἔρχομαι , καί οὗτος εὑρίσκω ἀπόλλυμι αἴτιος , ἐάν μή προσφεύγω , οὖον παρά ὁ οἰκεῖος φύσις , ἀλλά παρά ὁ ἡμέτερος ῥᾳθυμία . σκέπτομαι δέ · “ ὀφθαλμός δίδωμι , ἵνα βλέπω ὁ κτίσις δοξάζω ὁ Κτίστης καί δεσπότης · ἀλλά , ἐάν μή καλῶς χράω ὁ ὀφθαλμός , μοιχεία σύ γίγνομαι πρόξενος . γλῶσσα δίδωμι , ἵνα ὑμνέω καί ὁ Ποιητής εὐφημέω · ἀλλά , ἐάν μή καλῶς προσέχω , [ 499 ] βλασφημία καί αἰσχρολογία σύ γίγνομαι αἴτιος . χείρ δίδωμι , ἵνα ἀνατείνω αὐτός εἰς εὐχή · ἀλλά , ἐάν μή νήφω , εἰς πλεονεξία οὗτος ἐκτείνω . πούς δίδωμι , ἵνα τρέχω εἰς καλός ἔργον · ἀλλά , ἐάν ἀμελέω , ὁ πονηρός διά αὐτός ἔχω πρᾶξις . “ ὁράω ὅτι ὁ ἀσθενής πᾶς βλάπτω , καί αὐτός ὁ σωτήριος φάρμακον εἰς θάνατος ἐμβάλλω , οὖον παρά ὁ οἰκεῖος φύσις , ἀλλά παρά ὁ ἀσθένεια ὁ ἐκεῖνος . “ ἄρχω μόνος ὁ Θεοπία ἀπόλλυμι ὁ πονηρός · εἰμί γάρ Ἀγίων παρουσία ἀσθενής ὁ δαίμων ποιέω ὁ ἰσχύς , πολύς μᾶλλον ὁ Θεός . “ ὅταν ὁράω πρᾶγμα ἀταξία καί ταραχή , μή ὁ θεός αἰτιάομαι , μηδέ ἀπρονόητος εἰμί νομίζω ὁ πάρειμι · ὁ γάρ Δύντος ἀταξία καί ταραχή , οὐ ὁ ὁ πρᾶγμα εἰμί φορός , ἀλλά ὁ οὕτως διάκειμαι λογισμός , ὅς κλῆς μυρίος εὐταξία ἀπολαύω . ἴος εἄν μή ὁ ἀταξία ὁ ἐν αὐτός καί ὁ ταραχή διορῶσχται , οὐδείς αὐτός ὁ ἐν ὁ πρᾶγμα εὐταξία εἰμί ὁ πλέω · ἀλλά ὥσπερ ὀφθαλμός νοσέω μέν καί ἐν μεσημβρία φανταστής σκότος · δέχομαι , καί ἕτερος ἀντί ἕτερος , καί οὐδείς αὐτός ὁ ἀκτίς εἰμί πλέω · ογιαλς δέ καί ῥώννυμι , καί ἐν ἑσπέρα πυνηστης ὁ σῶμα χειραγωγέω μετά ἀσφάλεια · οὗτος καί ὁ διάνοια ὁ ἡμέτερος ὁ ὀφθαλμός , Ἴος μέν εἄν ῥώννυμι ἢ , πλήν ἄτακτος εἰμί δοκέω ἴδη , καλός δέχομαι · ὅταν δέ δυσφθαρμένος , κλῆς εἰς αὐτός ἀνάγω αὐτός ὁ οὐρανός , καί ὁ ἐκεῖ πολύς ἀταξία καταγιγνώσκω καί ταραχή . Ζεύς οὗτος οὔτε πᾶς ἐνταῦθα ἀπατάω δίκη ὁ Θεός , ἵνα μή ἀπογιγνώσκω ὁ ἀνάστασις , καί ἀπελπίζω ὁ κρίσις , ὡς πᾶς ἐνταῦθα δίδωμι λόγος · οὔτε πᾶς ἀφίημι ἀτιμωρητί ἀπέρχομαι , ἵνα μή πάλιν ἀπρονόητος ὁ πᾶς εἰμί νομίζω . εἰμί σής ἀφίημι ἢ Ἀναστάσις , ἕνος πῶς ἐκ οὐ δύντος ποιέω ὁ Θεός , καί δέχομαι καί