joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0674.1
ὑπὲρ αὐτῶν , καὶ πολλὴν τὴν [ ὑπὲρ ] αὐτῶν πρόνοιαν ἐποιεῖτο · μίμησαι τὸν Ἀβραάμ · καὶ γὰρ [ καὶ ] ἐκεῖνος οὐχ ὑπὲρ χρημάτων καὶ πτηνείας ἐσπούδαζεν , ἀλλ’ ὑπὲρ τῶν θείων νόμων , ὅπως αὐτῶν τὴν φυλακὴν τοῖς ἄγνοοις μετὰ ἀχριδείας παρακαθησάτω . Καὶ ὁ Δαυὶδ ἤνixa ἠτελεύτα , ἀντὶ μεγάλης κληρονομίας καλέσας τὸν υἱὸν τὸν ἑαυτοῦ , ταῦτα παρηγγύα , καὶ συνεχῶς ἔλεγεν , ὅτι Εἰ βουλήσῃ , παιδίον , κατὰ τοὺς τοῦ Θεοῦ νόμους ζῆν , οὐδὲν σοι προσπεσεῖται τῶν ἀδοκήτων , ἀλλὰ πάντα σοι κατὰ ροὺν ἥξει τὰ πράγματα , καὶ πολλῆς ἀπολαύσεις τῆς ἀσφαλείας · ἂν δὲ ἐκείνης ἐκπέσῃς τῆς βοηθείας , οὐδὲν δρελᾷς σοι τῆς βασιλείας , καὶ τῆς πολλῆς ταύτης δυνάμεως . Εὐσεβείας μὲν γὰρ οὐκ οὖσης , καὶ τὰ ὄντα ἀπόλλυνται · χρήματα μετὰ κινδύνου καὶ τῆς ἰσχάτης αἰσχύνης · ταύτης δὲ παρούσης , καὶ τὰ οὐκ ὄντα προσγίνεται . Δεῖ τοίνυν σκοπεῖν τοὺς γονεῖς , οὐχ ὅπως τοὺς παῖδας ἐν ἀργυρίῳ καὶ χρυσίῳ πλούσιους ποιήσωσιν , ἀλλ’ ὅπως ἐν εὐλαβείᾳ καὶ φιλοσοφίᾳ καὶ τῇ κτήσει τῆς ἀρετῆς πάντων γένωνται · ἂν εὐπρώτευοισιν μὴ πολλῶν ἄξιοι , ὅπως μὴ περὶ τὰ βιωτικὰ καὶ τὰς ναυτερικὰς ἐπιθυμίας ὡσιν ἐκπονημένοι . Καὶ τὰς εἰσόδους αὐτῶν καὶ τὰς ἐξόδους μετὰ ἀκριβείας περιεργάζεται χρή , τὰς διατριβὰς , τὰς συνουσίας , εἰδὼς ὅτι τοὺς τούτων ἀμαλοῦντας οὐδεμίαν ἔχουσι παρὰ τῷ Θεῷ συγγνώμην . Εἰ γὰρ τῆς τῶν ἄλλων προνοίας ἀπαιτοῦμεθα τὰς εὐθύνας · Ἐκαστὸς γὰρ μὴ τὸ ἑαυτοῦ ζητεῖτω , φησίν , ἀλλὰ τὸ τοῦ ἑτέρου · πῶς μᾶλλον τῆς τῶν παίδων ; [ 633 ] Σὺ δὲ ὅπως μὴν ἴσπως γένοιτο καλὸς αὐτός , καὶ οἰκία λαμπρά , καὶ πολυτελὴς ἄγρος , πάντα ποιεῖς καὶ πραγματεύῃ · ὅπως δὲ ψυχὴ καλὴ καὶ προαίρεσις εὐσεβής , οὐδὲν ἔχεις λόγον . Καίτοι τὰ μὲν κτήματα κἂν πολλὰ ἦ καὶ πολυτελῆ , τοῦ δυναμένου μετὰ ἀρετῆς αὐτὰ οἰκονομεῖν οὐκ ἄντος σπουδαῖον , πάντα ἀπολείπει καὶ οὐχὶ σεται μετ’ αὐτοῦ · ἂν δὲ ἡ ψυχὴ γενναία γένεται καὶ φιλόσοφος , κἂν μηδὲν ἔνδον ἀποκειμένου ἦ , τὰ πάντων δυνήσεται μετὰ ἀδείας σχεῖν . Ἄλλὰ τοιούτον τι πολλοὶ τῶν πατέρων περὶ τὰ τέκνα πάσχουσιν · οὐ βουλόμενοι μαστίζειν οὐδ’ ἐπιχειρεῖν ῥήμασιν , οὕδα λυπήσαι τοὺς ἑαυτῶν υἱοὺς ἀτάκτως ζῶντας καὶ παρανόμως , πολλάκις εἰδὼν ἐπὶ τοὺς αἰσχίστους ἄνδρας , εἰς δικαστήριον ἀρπαγέντας , ὑπὸ δημηνάτωτμηθέντας . Ὅταν γὰρ σὺ μὴ παιδεύσῃς , ὅταν σὺ μὴ σωφρονίσῃς , μισαροὶ ἄνθρωποι καὶ διαφθαρμένοις ἑαυτὴν ἀναμίζας , καὶ κοινωνήσας τῆς πονηρίας αὐτοῖς , ὑπὸ τοὺς κοινούς ἄγεται νόμους , καὶ καλάζεται πάντων ὁρώντων · καὶ μετὰ τῆς συμφορᾶς μειξὺν ἡ αἰσχύνη γίνεται , δακτυλοδεικτουμένων ἀπάντων τὸν πατέρα μετὰ τὴν ἐκείνου τελευτήν , καὶ δάκτον αὐτῷ ποιούντω τὴν ἀγοράν . Ποῖος γὰρ ὀφθαλμὸς ἀντιβλέψει δυνήσεται τοῖς ἀπαντῶσι αὐτῷ μετὰ τὸν τοιαύτην τοῦ παιδὸς ἀσχημοσύνην καὶ συμφορὰν ; Τί ταύτῆς τῆς ἀνοίας χειρόν γένοιτ’ ἄν ; οὐκ αἰσχύνει καὶ ἐρυθρίζεις , εἴπ’ μοι , ὅταν τὸν υἱὸν τὸν σὸν ὁ δικαστὴς κολάσῃ , καὶ σωφρονέστερον ποιήσῃ , καὶ τῆς ἐξωθεν ἐκείνου δεηθῇ διορθωτικῆς , τοσούτων ἐξ ἀρχῆς σοι συνοικίας χρόνον ; οὐκ ἄγκαλύπτει καὶ καταζύγ ; τολμᾷς δὲ , εἴπ’ μοι , πατὴρ εἶν καλεῖσθαι , οὕτω προδοὺς τὸν υἱόν , καὶ τὴν ἀναγκαίαν αὐτῷ φορὰν οὐκ εἰσενεγκών , ἀλλὰ περιιδὼν ὑπὸ πάσης διαφθορᾶς κακίας ; Κἂν μὲν δραπετῆν τινὰ ἴδῃς βαπίζοντα τὸ παιδίον , ἀγανακτεῖς , καὶ ὀργίζεται καὶ δυσχεραίνει , καὶ θηρίω χαλεπωτέρων ἐπιπηδᾷς τῇ τοῦ τυπτήσαντος ψυχή · τὸν δὲ διαβόλον καὶ ἐκάστην ἡμέραν ὁρῶν αὐτὸν βαπίζοντα , δαιμόνιος εἰς ἁμαρτήματα ἐνάγοντα , [ καὶ ] καθυβρίζει , καὶ οὐκ ἀγανακτεῖς
Lemmas: ὑπέρ αὐτός , καί πολύς ὁ [ ὑπέρ ] αὐτός πρόνοια ποιέω · μιμέομαι ὁ Ἀβραάμ · καί γάρ [ καί ] ἐκεῖνος οὐ ὑπέρ χρῆμα καί πτηνείας σπουδάζω , ἀλλά ὑπέρ ὁ θεῖον νόμος , ὅπως αὐτός ὁ φυλακή ὁ ἀγνοέω μετά ἀχριδείας παρακαθίημι . καί ὁ Δαυίδ ὅς τελευτάω , ἀντί μέγας κληρονομία καλέω ὁ υἱός ὁ ἑαυτοῦ , οὗτος παρεγγυάω , καί συνεχῶς λέγω , ὅτι εἰμί βούλομαι , παιδίον , κατά ὁ ὁ Θεός νόμος ζῶ , οὐδείς σύ προσπίπτω ὁ ἀδόκητος , ἀλλά πᾶς σύ κατά ῥόος ἥκω ὁ πρᾶγμα , καί πολύς ἀπολαύω ὁ ἀσφάλεια · εἄν δέ ἐκεῖνος ἐκπίπτω ὁ βοήθεια , οὐδείς Δρέλας σύ ὁ βασίλεια , καί ὁ πολύς οὗτος δύναμις . Εὐσέβεια μέν γάρ οὐ εἰμί , καί ὁ εἰμί ἀπόλλυμι · χρῆμα μετά κίνδυνος καί ὁ ἰσχάτης αἰσχύνη · οὗτος δέ πάρειμι , καί ὁ οὐ εἰμί προσγίγνομαι . Δεύς τοίνυν σκοπέω ὁ γονεύς , οὐ ὅπως ὁ παῖς ἐν ἀργύριον καί χρυσίον πλούσιος ποιέω , ἀλλά ὅπως ἐν εὐλάβεια καί φιλοσοφία καί ὁ κτάομαι ὁ ἀρετή πᾶς γίγνομαι · εἄν ευπρωτευος μή πολύς ἄξιος , ὅπως μή περί ὁ βιωτικός καί ὁ ναυτερικαι ἐπιθυμία οὖς εκπονημένος . καί ὁ εἴσοδος αὐτός καί ὁ ἔξοδος μετά ἀκρίβεια περιεργάζομαι χρή , ὁ διατριβή , ὁ συνουσία , εἰδοί ὅτι ὁ οὗτος ἀμαλόω οὐδείς ἔχω παρά ὁ Θεός συγγνώμη . εἰμί γάρ ὁ ὁ ἄλλος πρόνοια ἀπαιτέω ὁ εὐθύνω · ἕκαστος γάρ μή ὁ ἑαυτοῦ ζητέω , φημί , ἀλλά ὁ ὁ ἕτερος · πῶς μᾶλλον ὁ ὁ παῖς ; [ 633 ] σύ δέ ὅπως μήv ἴσπως γίγνομαι καλός αὐτός , καί οἰκίον λαμπρός , καί πολυτελής ἀγρός , πᾶς ποιέω καί πραγματεύομαι · ὅπως δέ ψυχή κάλως καί προαίρεσις εὐσεβής , οὐδείς ἔχω λόγος . καίτοι ὁ μέν κτῆμα κἀν πολύς εἰμί καί πολυτελής , ὁ δύναμαι μετά ἀρετή αὐτός οἰκονομέω οὐ Ἄντος σπουδαῖος , πᾶς ἀπολείπω καί οὐ σέτα μετά αὐτός · εἄν δέ ὁ ψυχή γενναῖος γενέτης καί φιλόσοφος , κἀν μηδείς ἔνδον ἀπόκειμαι εἰμί , ὁ πᾶς δύναμαι μετά ἄδεια ἔχω . ἀλλά τοιοῦτος τίς πολύς ὁ πατήρ περί ὁ τέκνον πάσχω · οὖον βούλομαι μαστίζω οὐδέ ἐπιχειρέω ῥῆμα , οὐδή λυπέω ὁ ἑαυτοῦ υἱός ἄτακτος ζῶ καί παρανόμως , πολλάκις ἀνάκλεις ἐπί ὁ αἰσχρός ἀνήρ , εἰς δικαστήριον ἀρπάζω , ὑπό δημηνάτωτμηθέντας . ὅταν γάρ σύ μή παιδεύω , ὅταν σύ μή σωφρονίζω , μισαρος ἄνθρωπος καί διαφθείρω ἑαυτοῦ αναμιζευς , καί κοινωνέω ὁ πονηρία αὐτός , ὑπό ὁ κοινός ἄγω νόμος , καί καλάζεται πᾶς ὁράω · καί μετά ὁ συμφορά μίγνυμι ὁ αἰσχύνη γίγνομαι , δακτυλοδεικτούμενος ἀπαντάω ὁ πατήρ μετά ὁ ἐκεῖνος τελευτή , καί δάκνω αὐτός ποιέω ὁ ἀγορά . ποῖος γάρ ὀφθαλμός ἀντίβλεψις δύναμαι ὁ ἀπαντάω αὐτός μετά ὁ τοιοῦτος ὁ παῖς ἀσχημοσύνη καί συμφορά ; τις οὗτος ὁ ἄνοια χείρων γίγνομαι ἄν ; οὐ αἰσχύνω καί ερυθριζω , εἶπον ἐγώ , ὅταν ὁ υἱός ὁ σός ὁ δικαστής κολάζω , καί σώφρων ποιέω , καί ὁ ἐξωθεν ἐκεῖνος δήω διορθωτικός , τοσοῦτος ἐκ ἀρχή σύ συνοικία χρόνος ; οὐ ἄγκαλύπτει καί καταζύγ ; τολμάω δέ , εἶπον ἐγώ , πατήρ εἶμαι καλέω , οὗτος προδίδωμι ὁ υἱός , καί ὁ ἀναγκαῖος αὐτός φορά οὐ εἰσφέρω , ἀλλά περιοράω ὑπό πᾶς διαφθορά κακία ; κἀν μέν δραπέτης τις ὁράω βαπιθεριζω ὁ παιδίον , ἀγανακτέω , καί ὀργίζω καί δυσχεραίνω , καί θηρίον χαλεπός ἐπιπηδάω ὁ ὁ τύπτω ψυχή · ὁ δέ διάβολος καί ἕκαστος ἡμέρα ὁράω αὐτός βαπιθεριζω , δαιμόνιος εἰς ἁμάρτημα ενάγων , [ καί ] καθυβρίζω , καί οὐ ἀγανακτέω