joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0701.1
λαθῶτερ μίαν σίελαν ἢ πλοῖον ἐν , τὴν οἰκουμένην ἅπασαν κυβερνῶν , καὶ τοὺς μὲν βαπτιζομένους ἀνέλακων , τοὺς δὲ ὀλιγωῦντας στηρίζων , τοῖς ναῦταις παρακελευδόμενος , ἐπὶ τῶν αὐχένων καθήμενος , τὴν πρύμναν περισκοπῶν , σχοινία τείνων , κύων ἐλαύννων , ἱστὸν ἕλκων , πρὸς τὸν οὐρανὸν βλέπων , πάντα αὐτὸς ὢν , καὶ ναύτης καὶ κυβερνήτης καὶ πρῶρεὺς καὶ ἱστὸν καὶ πλοῖον , καὶ πάντα πάσχων ἵνα τὰ ἑτέρων λύσῃ κακὰ . Καὶ καθάπερ τις ἀληθῆς , αὐτὸς παλαιῶν , τρέχων , πυκτεύων · ἡ στρατιώτης τειχομαχῶν , πεζομαχῶν , ναυμαχῶν · οὕτω πᾶν εἶδος μετέχει μάχης · καὶ πῦρ ἐνέπνει , καὶ πᾶσιν ἀπρόσδοτος ἦν , ἐνὶ σώματι καταλαμβάνων τὴν οἰκουμένην , καὶ μὴ γνῶστη πᾶσας τροποῦμενος . Οὐχ οὕτως αἱ πολλαὶ σάλπιγγες ἐνέπιπτον τοῖς λίθοις τῆς Ἱεριχωντείων πόλεως , καὶ καθῆρουν αὐτούς , ὡς ἡ Παύλου φωνὴ ἤχουσα , τὰ ὀχυρώματα τὰ διαβολικὰ χαμαὶ ἔρριπτε , καὶ πρὸς ἑαυτὸν τοὺς ἐναντίους μελίστη . Καὶ διὰ θυρίδος ἀπὸ τοῦ τείχους ἐγκαλάσθη , ἵνα κάτωθεν ἄνω διαπεμψῇ τοὺς ἐρριμμένους χαμαί . Τὸν μὲν οὖν λιμὸν , καὶ τὸ δίψος , καὶ τὴν γύμνωσιν , καὶ τὰ ναυάγια , καὶ τοὺς φόβους , καὶ τὰς ἐπιδουλίας , καὶ τὰ δεσμοτήρια , καὶ τὰς πληγὰς , καὶ τὰ ἄλλα πάντα ὅσα τοῦ κηρύγματος ἔνεκεν ὁ μακάριος Παῦλος ὑπέμεινεν , οὐδὲν οἶμαι δεῖν λέγειν , ὧν ἕκαστον ἰκανὸν συνταράξει σφοδρῶς , καὶ κατακλάσει τὴν ἁγίαν ἐκείνην ψυχήν · ὅταν δὲ λέγῃ , 689 Τίς ἀποστήσει , καὶ οὐκ ἀποστήσω ; τὸς σκανδαλίζεται , καὶ οὐκ ἐγὼ πειρασμαι ; τοῦτό ἐστιν ὁ πάντων μάλιστα δigneνικὴ καὶ ἀφόρητον παρεῖχε τὴν ἀθυμίαν αὐτῷ . Εἰ γὰρ καθ' ἕκαστον τῶν σκανδαλιζομένων αὐτὸς ἀνυροῦτο , οὐκ ἔνιη στὸν τῶν πύρωσιν ταύτην ἀπὸ τῆς ἐκείνου ψυχῆς · οὐ γὰρ διελίμπανον οἱ σκανδαλιζόμενοι , καὶ τὴν ὑπόθεσιν παρέχοντες τῷ πυρί . Τὸ δὲ καὶ τοὺς Ἰουδαίους ἀπιστοῦντας ὁρᾶν , τὶνὰ ἂν ἀθυμίαν καὶ ὀδύνηνς μικρὰν γοῦν ἀνακωχὴν ἔχειν θρῦναιτο ; Πόχόμενη γάρ , φησίν , ἀνάδεμα εἶναι ἀπὸ Χριστοῦ , ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μου τῶν συγγενῶν μου τῶν κατὰ σάρκα , οἵτινές εἰσιν Ἰουδαῖοι . Ὅ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν · Ποθεινότερον ἦν μοι εἰς γένεναν ἐμπασεῖν , ἢ τοὺς Ἰουδαίους ἀπιστοῦντας ὁρᾶν . Ὅ δὲ τὴν ἐν τῇ γέννῃ χολάσιν ὁλόμενος ὑπὲρ τοῦ δυνηθῆναι προσαγαγεῖσθαι τοὺς Ἰουδαίους ἀπαντας , εὐθελον ὅτι τοῦτο μὴ τυχὼν , τῶν ἐν τῇ γέννῃ κολαζομένων διήγε βαρύτερον . Βαβαὶ τοῦ διαπύρου ἔρωτος τῆς ἀγάπης · ὁ πρὸς κατατολμῶν Παῦλος , ὁ ἀδαμαντίνος , ὁ στερεός , ὁ ἀκλινής , ὁ ἀκαμπής , ὁ λέγων , Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ ; Ὁλιγῆς , ἡ στενοχωρία , ἡ διωγμός , ἡ λιμός , ἡ γυμνότης , ἡ κίνδυνος , ἡ μάχαιρα ; ὁ τῆς καὶ θαλάττης κατατολμῶν , ὁ τῶν ἀδαμαντίνων τοῦ θανάτου πυλῶν καταγελῶν · οὗτος , ἐπειδὴ τινων ἀναπτόντων εἶδε ἐλαφρώς , οὕτω κατεκλάσθη καὶ συνετρίβη , ὡς μὴδὲ κρύψαι τὸ πᾶθος , ἀλλ' ἐπιπὶν εὐθὺς · Τί ποιείτε κλαίουσες καὶ συνθρύπτοντές μου τὴν καρδίαν ; Ὅ τοῦ θαύματος ! ἀδυσος αὐτὸν οὐ συνέτριψεν ὀδάτων , καὶ μικρὰ δάκρυα συνέτριψεν καὶ κατέκλασεν . Τί ποιείτε κλαίουσες καὶ συνθρύπτοντές μου τὴν
Lemmas: λανθάνω εἷς σιελαυνω ἢ πλοῖον ἐν , ὁ οἰκέω ἅπας κυβερνάω , καί ὁ μέν βαπτίζω ἀναλάσκω , ὁ δέ ὀλιγόω στηρίζω , ὁ ναύτης παρακελευδιδωμι , ἐπί ὁ αὐχήν κάθημαι , ὁ πρύμνα περισκοπέω , σχοινίον τείνω , κύω ἐλαύνω , ἱστός ἕλκω , πρός ὁ οὐρανός βλέπω , πᾶς αὐτός εἰμί , καί ναύτης καί κυβερνήτης καί πρῳρεύς καί ἱστός καί πλοῖον , καί πᾶς πάσχω ἵνα ὁ ἕτερος λύω κακός . καί καθάπερ τις ἀληθής , αὐτός παλαιός , τρέχω , πυκτεύω · ὁ στρατιώτης τειχομάχης , πεζομάχης , ναυμαχέω · οὗτος πᾶς εἶδος μετέχω μάχη · καί πῦρ ἐμπνέω , καί πᾶς απροσδοος εἰμί , ἐν σῶμα καταλαμβάνω ὁ οἰκέω , καί μή γνώστης πᾶος τροπέω . οὐχ οὕτως ὁ πολύς σάλπιγξ ἐμπίπτω ὁ λίθος ὁ Ἱεριχωντείων πόλις , καί καθαιρέω αὐτός , ὡς ὁ Παῦλος φωνή ἠχέω , ὁ ὀχύρωμα ὁ διαβολικός χαμαί ῥίπτω , καί πρός ἑαυτοῦ ὁ ἐναντίος μελιστής . καί διά θυρίς ἀπό ὁ τεῖχος ἐγκαλέω , ἵνα κάτωθεν ἄνω διαπέμπω ὁ ῥίπτω χαμαί . ὁ μέν οὖν λιμός , καί ὁ δίψα , καί ὁ γύμνωσις , καί ὁ ναυάγιον , καί ὁ φόβος , καί ὁ ἐπιδουλίας , καί ὁ δεσμωτήριον , καί ὁ πληγάς , καί ὁ ἄλλος πᾶς ὅσος ὁ κήρυγμα ἐνέλκω ὁ μακάριος Παῦλος ὑπομένω , οὐδείς οἴομαι δήω λέγω , ὅς ἕκαστος ἱκανός συντάραξις σφοδρός , καί κατάκλασις ὁ ἅγιος ἐκεῖνος Ψυχή · ὅταν δέ λέγω , 689 Τῖς ἀφίστημι , καί οὐ ἀφίστημι ; τός σκανδαλίζω , καί οὐ ἐγώ πειράζω ; οὗτος εἰμί ὁ πᾶς μάλιστα ᾍδης καί ἀφόρητος παρέχω ὁ ἀθυμία αὐτός . εἰμί γάρ κατά ἕκαστος ὁ σκανδαλίζω αὐτός ἀνυροῦτο , οὐ ἐνίημι ἀστός ὁ πύρωσις οὗτος ἀπό ὁ ἐκεῖνος Ψυχή · οὖον γάρ διαλιμπάνω ὁ σκανδαλίζω , καί ὁ ὑπόθεσις παρέχω ὁ πῦρ . ὁ δέ καί ὁ Ἰουδαῖος ἀπιστέω ὁράω , τις εἄν ἀθυμία καί ὀδύνη μικρός γοῦν ἀνοκωχή ἔχω θρῦναιτο ; ποχομενω γάρ , φημί , ἀνάδεμα εἰμί ἀπό Χριστός , ὑπέρ ὁ ἀδελφός ἐγώ ὁ συγγενής ἐγώ ὁ κατά σάρξ , ὅστις εἰμί Ἰουδαῖος . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ποθεινός εἰμί ἐγώ εἰς γένεναν ἔμπασις , ἢ ὁ Ἰουδαῖος ἀπιστέω ὁράω . ὅς δέ ὁ ἐν ὁ γέννα χολάς ὄλλυμι ὑπέρ ὁ δύναμαι προσάγω ὁ Ἰουδαῖος ἅπας , ευεθελω ὅτι οὗτος μή τυγχάνω , ὁ ἐν ὁ γέννα κολάζω διάγω βαρύς . βαβαί ὁ διαπυρος Ἔρως ὁ ἀγάπη · ὁ πρός κατατολμάω Παῦλος , ὁ ἀδαμάντινος , ὁ στερεός , ὁ ἀκλινής , ὁ ἀκαμπής , ὁ λέγω , Τῖς ἐγώ χώρισις ἀπό ὁ Χριστός ; Ὀλίγος , ὁ στενοχωρία , ὁ διωγμός , ὁ λιμός , ὁ γυμνότης , ὁ κίνδυνος , ὁ μάχαιρα ; ὁ ὁ καί θάλασσα κατατολμάω , ὁ ὁ ἀδαμάντινος ὁ θάνατος πύλη καταγελάω · οὗτος , ἐπεί τίνω ἀνάπτω ὁράω ἐλαφρός , οὗτος κατακλάω καί συντρίβω , ὡς μηδέ κρύπτω ὁ πάθος , ἀλλά ἐπιπὶν εὐθύς · τις ποιέω καλέω καί συνθρύπτω ἐγώ ὁ Καρδία ; ὅς ὁ θαῦμα ! ἀδυσος αὐτός οὖον συντρίβω ὁδάω , καί μικρός δάκρυ συντρίβω καί κατακλάω . τις ποιέω καλέω καί συνθρύπτω ἐγώ ὁ