joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0544.5
Διὰ ταῦτα μὲν οὖν μάλιστα ἀμεταστρεπτὶ φεύγειν ἀτὸν χρή , ὅτι θηρία τινὰ ἀγρια καὶ χαλεπὰ εἰς τὴν διάνοιαν εἰσποιεῖ τὴν ἡμετέραν , δι᾽ αὐτῶν τὴς μὲν παρὰ πάντων ἀποστρέφει τιμὴν , τὴν δὲ ἐναντίαν ἐκεῖνης τοῖς ἐκείνης χρώμενοις ἀναχρώννυ , καὶ οὕτω προσάγει τοὺς ἡπατημένους καὶ πειθὼν ταύτην ἐκεῖνην εἶναι μείζονα , οὐχ οὕσαν μὲν τῇ φύσει , ἀλλὰ τῇ ὄψει μᾶλλον δοκοῦσαν εἶναι . Καθάπερ γὰρ τὰ κάλλη τῶν ἐταιριζομένων γυναικῶν , ἐπιτερίσμασι καὶ ὑπογραφαῖς συγκεκείμενα , κάλλους μὲν ἀποστρέγνται , τὴν δὲ αἰσχρὴν ὄψιν καὶ δυσειδὴ καλὴν τε καὶ εὐειδὴ παρὰ τοὺς ἡπατημένους εἶναι δοκεῖ · οὕτω δὴ καὶ ὁ πλούσιος ἀτιμίαν τὴν τιμὴν μᾶλλον δείκνυσιν εἶναι . Μὴ γὰρ μοι τὰς ἐν τῷ κανερεῖ διὰ φόβον καὶ ὠσπερὰν γενομένας εὐφημίας ἴδης , ἀλλὰ τὸ ἐκδαστον συνεῖδε τῶν τὰ ταισιὰ σε κολακευόντων ἀνάπτυξον , καὶ ὄψει μυρίους ἔνδον καταδιδόντάς σου κατηγόρους , καὶ τῶν μάλιστα ἐχθρῶν καὶ πολεμίων μᾶλλον ἀποστρεφομένους σε καὶ μισούντας . Καὶ εἴποτε τὸ ἐκ τοῦ φόβου τοῦτο συγγείμενον προσωπιπεὼν μεταβολὴν πραγμάτων ἐπελθοῦσα ἀφανισιὲ τε καὶ διελέγχει , καθάπερ τὰς ὄψεις ἐκείνας ἥλιος θερμωτέραν ἀκτῖνα ἀφείς , τότε ὄψει καλῶς , [ 503 ] ὅτι παρὰ τὸν ἐμπροσθεν χρόνον ἐν ἰσχύτῃ μὲν ἡς ἀτιμίᾳ παρὰ τοὺς θεραπεύοντας τιμῆς δὲ ἐνωρίσεως ἀπολαύειν ὑπὸ τῶν μάλιστα σε μισοῦντων , καὶ ἐν ἑσχάταις συμφοραῖς ἐπιθυμοῦντων ἰδεῖν σε . Ὅπερ γὰρ ἔστιν ἄνθρωπος ζῶν εὐτάλλε , ἐπίκνηρον , ὀλιγοχρόνον , τοιοῦτον καὶ ὁ πλούσιος · μᾶλον δὲ οὐ τοιοῦτον , ἀλλὰ καὶ ἀδιανέστερον . Οὐ γὰρ μετὰ τοῦ ἀνθρώπου , ἀλλὰ καὶ πρὸ τοῦ ἀνθρώπου τελευτᾷ πολλάκις · καὶ ἵστε πάντες ὡς μυρία ἐνταῦθα ὑποδείγματα τοῦ ἀώρου πλούτου μεμαθήκατε . Καὶ ὁ μὲν κεκτημένος ζῇ , τὸ δὲ κτῆμα ἀπώλετο · καὶ εἰθε ἀπώλετο μόνον , καὶ μὴ καὶ τὸν κακτημένον συναπώλυεν . Οὐκοῦν οὐχ ἂν ἀμάρτοι τις , τὸν πλούτον ἀγνώμονα οἰκέτην καλέσας , οἰκέτην αἰμοδόρον καὶ ἀνδροφόνον , οἰκέτην ἀμιληδὲς ἀποδιδόντα τῷ δεσπότῃ τὴν παρ᾽αγὴν τὴν τοῦ ἡλεπώτερος , οὐχ ὅταν αὐτὸν καταλίπῃ , περιβάλλει κενδύνοις , ἀλλὰ καὶ πρὶν ἢ καταλίπῃ , θορυβεῖ αὐτὸν καὶ παρατάτει . Τίς ἄρα Εὐ-τροπίου γέγονεν ὑμῖν ἄλλος ; οὐ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην παρἤλθε τῷ πλούτῳ ; οὐ πρὸς αὐτὰς τῶν ἐξωμάτων ἀνὴθη τὰς χορυφάς ; οὐχὶ πάντες αὐτὸν ἔσπεμον καὶ ἐδοδοίκασιαν ; Ἄλλ᾽ ἰδοὺ γέγονε καὶ δεσμωντὸν ἀθλιώτερος , καὶ οἰκετῶν ἐλευθερώτερος , καὶ τῶν λυμῷ τιχομένων πτωχῶν ἐνδεέστερος , καθ᾽ ἑκάστην ἡμέραν ξίγὼ βλέπων ἰχνοῦμένα , καὶ βάρθρωρον καὶ δημίους καὶ τὴν ἐπὶ θανάτῳ ἀπαγωγὴν · καὶ οὐδὲ εἴποτε γέγονεν ἐπὶ τῆς ἡδονῆς ἐκείνης στέφαν , οὐδὲ αὐτῆς αἰσθάνεται τῆς ἀκτῖνος · ἀλλ᾽ ἐν μεσημβρίᾳ μέση , καθάπερ ἐν πυκνωτάτῃ νυκτὶ περιεσχημένος , οὕτω τὰς ὄψεις πεπτήρωται · μᾶλλον δὲ , ὅσα ἂν φιλονεικῇ -
Lemmas: Ζεύς οὗτος μέν οὖν μάλιστα ἀμεταστρεπτί φεύγω Ατόν χρή , ὅτι θηρίον τις ἄγριος καί χαλεπός εἰς ὁ διάνοια εἰσποιέω ὁ ἡμέτερος , διά αὐτός σής μέν παρά πᾶς ἀποστρέφω τιμή , ὁ δέ ἐναντίος ἐκεῖνος ὁ ἐκεῖνος χράω ἀναχρώννυμι , καί οὗτος προσάγω ὁ απατημένος καί πειθώ οὗτος ἐκεῖνος εἰμί μείζων , οὐ εἰμί μέν ὁ φύσις , ἀλλά ὁ ὁράω μᾶλλον δοκέω εἰμί . καθά γάρ ὁ κάλλος ὁ ἑταιρίζω γυνή , επιτεριπεισμα καί ὑπογραφή σύγκειμαι , κάλλος μέν ἀποστρέγνται , ὁ δέ αἰσχρός ὄψις καί δυσειδής καλός τε καί ευειδής παρά ὁ απατημένος εἰμί δοκέω · οὗτος δή καί ὁ πλούσιος ἀτιμία ὁ τιμή μᾶλλον δείκνυμι εἰμί . μή γάρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ κανερεῖ διά φόβος καί ὠσπερὰν γίγνομαι Εὐφημία ἴδη , ἀλλά ὁ ἐκδαστον σύν-εἶδον ὁ ὁ Ταϊσία σύ κολακεύω ἀναπτύσσω , καί ὁράω μυρίος ἔνδον καταδίδωμι σύ κατήγορος , καί ὁ μάλιστα ἐχθρός καί πολέμιος μᾶλλον ἀποστρέφω σύ καί μισέω . καί εἴποτε ὁ ἐκ ὁ φόβος οὗτος συγγίγνομαι προσωπιπεος μεταβολή πρᾶγμα ἐπέρχομαι αφανιθεος τε καί διελέγχω , καθάπερ ὁ ὄψις ἐκεῖνος ἥλιος θερμός ἀκτίς ἀφίημι , τότε ὁράω καλῶς , [ 503 ] ὅτι παρά ὁ ἔμπροσθεν χρόνος ἐν ἰσχύτης μέν εἰμί ἀτιμία παρά ὁ θεραπεύω τιμή δέ ἐνωρίσεως ἀπολαύω ὑπό ὁ μάλιστα σύ μισέω , καί ἐν ἔσχατος συμφορά ἐπιθυμέω ὁράω σύ . ὅπερ γάρ εἰμί ἄνθρωπος ζῶ εὐτάλλε , ἐπίκνηρον , ὀλιγόχρονος , τοιοῦτος καί ὁ πλούσιος · μῆλον δέ οὖον τοιοῦτος , ἀλλά καί ἀδιανέστερον . οὖον γάρ μετά ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά καί πρό ὁ ἄνθρωπος τελευτάω πολλάκις · καί οἶδα πᾶς ὡς μυρίος ἐνταῦθα ὑπόδειγμα ὁ ἄωρος πλοῦτος μανθάνω . καί ὁ μέν κτάομαι ζῶ , ὁ δέ κτῆμα ἀπόλλυμι · καί εἴθε ἀπόλλυμι μόνος , καί μή καί ὁ κακτημένον συναπολύω . οὐκοῦν οὐ εἄν ἁμαρτάνω τις , ὁ πλοῦτος ἀγνώμων οἰκέτης καλέω , οἰκέτης αιμοδορος καί ἀνδροφόνος , οἰκέτης ἀμιληδὲς ἀποδίδωμι ὁ δεσπότης ὁ παραγή ὁ ὁ ἡλεπώτερος , οὐ ὅταν αὐτός καταλείπω , περιβάλλω κενδυνοος , ἀλλά καί πρίν ἢ καταλείπω , θορυβέω αὐτός καί παρατάσσω . Τῖς ἄρα Εὐτρόπιος γίγνομαι σύ ἄλλος ; οὖον πᾶς ὁ οἰκέω παρέρχομαι ὁ πλοῦτος ; οὖον πρός αὐτός ὁ ἐξωμάτων ἀνὴθη ὁ χορυφημι ; οὐ πᾶς αὐτός σπένδω καί εδοδοικασια ; ἄλλος ἰδού γίγνομαι καί δεσμωντὸν ἄθλιος , καί οἰκέτης ἐλεύθερος , καί ὁ λυμός τίκτω πτωχός ἐνδεής , κατά ἕκαστος ἡμέρα ξίγὼ βλέπω ιχνουμην , καί βάρθρωρον καί δήμιος καί ὁ ἐπί θάνατος ἀπαγωγή · καί οὐδέ εἴποτε γίγνομαι ἐπί ὁ ἡδονή ἐκεῖνος Στέφαν , οὐδέ αὐτός αἰσθάνομαι ὁ ἀκτίς · ἀλλά ἐν μεσημβρία μέσος , καθάπερ ἐν πυκνός νύξ περιέχω , οὗτος ὁ ὄψις πίπτω · μᾶλλον δέ , ὅσος εἄν φιλονεικέω -