joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0771.6
ἀξία τὰ ἡμέτερα , πίνθους καὶ δακρύων καὶ ὀδυρμῶν καὶ ὀλοφυρμοῦ μεγάλου καὶ κοπτιῶν . Τῆς ἐλπίδος ἡμῶν ἐξέπεσμεν , ἐταπεινώθημεν ἀπὸ τοῦ ὕψους ἡμῶν , ἀνάδει τῆς τιμῆς ἐφάνημεν τοῦ Θεοῦ , ἀγνώμονες καὶ μετὰ τὰς εὐεργεσίας γεγόναμεν καὶ ἀχάριστοι · ἐγύμνωσεν ἡμᾶς πάντων ὁ διάβολος τῶν ἀγαθῶν . Οἱ καταξιωθέντες εἶναι υἱοὶ καὶ ἀδελφοὶ καὶ συγκληρονομοῖ , τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ οὐδὲν διεννόησαμεν τῶν ὑβριζόντων αὐτόν . Τίς ἡμῖν ἔσται παραμυθία λοιπόν ; Αὐτὸς ἡμᾶς ἐκάλεσε πρὸς τὸν οὐρανὸν ἡμεῖς δὲ ἑαυτοὺς πρὸς τὴν γένναν ὤθίσαμεν . Ἄρα καὶ ψεῦδος καὶ κλοπή , καὶ μοιχεία λέγεται ἐπὶ τῆς τῆς · οἱ μὲν αἰσμάτα ἐν' αἰσμάτι μηνύουσι , ὁ δὲ πράγματα πράττουσι τῶν χείρων · πολλοὶ τῶν ἀδικουμένων , πολλοὶ τῶν πλουσιευομένων μισοῦσι · ἐχγόνται θανάτους ἢ ταῦτα παθεῖν · καὶ , εἰ μὴ τὸν τοῦ Θεοῦ φόβον ἐδίδωκεσαν , καὶ διεγείροντο ἂν ἑαυτοὺς , οὕτω φρονῶντες καὶ ἑαυτοὺς . Ταῦτα οὖν οὐχ αἰσμάτων χείρω ; Οἶμοι ψυχῇ , ὅτι σπαλάμωρ εὐλαχὴς ἀπὸ τῆς τῆς . καὶ ὁ πατορθῶν ἐν ἀνθρώποις οὐχ ὑπάρχει . Νῦν καὶ ἡμεῖς βοηθῶμεν ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν πρῶτον . Ἄλλὰ μοι τοῦ θρήνου συλλάβεσθι . Τάχα τινὲς καὶ οἰωνίζονται καὶ γελῶσι . Διὰ γὰρ τοῦτο ἐπιταίνειν χρητὸν θρήνον , ὅτι οὕτω μαινόμεθα καὶ παραπαίωμεν , ὅτι οὐδὲ εἰ μαινόμεθα ἴσμεν , ἀλλ' ἐν' οἷς ἐχρῆν στένειν γελῶμεν . Ἀποκαλύπτεται , ἀνθρώπε , ὁργὴ ἀπ' οὐρανοῦ ἐπὶ πᾶσαν ἀσέβειαν καὶ ἀδικίαν ἀνθρώπων . Ὁ Θεὸς ἡμῶντος ἕξει . Πῦρ ἐνθάσιον αὐτοῦ προπορεύσεται , καὶ κύκλῳ αὐτοῦ καταιγὶς σφοδρά · πῦρ ἐναντίον αὐτοῦ καυθήσεται , καὶ μεριμνᾷ κύκλῳ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ . Ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης καύμρος . Καὶ οὐδεὶς ταῦτα εἰς νοῦν βάλλεται , ἀλλὰ μᾶλλον καταπαρορνοῦσι τὰ φρικιῶτα ταῦτα δόγματα καὶ φοβερὰ , καὶ πεπλάτηται , καὶ ὁ ἀκούων οὐδεὶς , οἱ δὲ γελῶντες καὶ γλενάζοντες πάντες . Τίς ἔσται πόρος ἡμῖν ; πῶσιν σωτηρίαν εὕρησομεν ; Ἀπολωλάμεν , παρατηλώμεθα , γεγόναμεν τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν κατάτελχοι , καὶ γλαυσμὸς τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν δαιμόνων . Μέγα φρονεῖ νῦν ὁ διάβολος , γαυροῦται καὶ χαίρει · ἐν αἰσχύνη ὁ πιστευθέντες ἡμᾶς ἀγγελοὶ πάντες καὶ κατηραῖ · οὐδεὶς ἐπιστρέφει , εἰκὶ πάντα ἡμῖν ἀνάλωμα , καὶ ἡμεῖς ὡνὶν δοκοῦμεν λῃσταί · Εὐχαριστὸν καὶ νῦν καλέσαι τὸν οὐρανόν , ὅτι οὐδεὶς ὁ ἀκούων , διαμαρτύρασθαι τὰ στοιχεῖα · [ 752 ] Ἄκουε , οὐρανέ , καὶ ἐνῆκον , γη , ὅτι Κύριος ἐλάλησεν · ἡδὲ χεῖρα , ὁρέζεις οἱ μηδὲν καταδεσθέντες τοῖς ὑπὸ τῆς μῆτῆς ἀπολωλόσιν , οἱ ὑγιαίνοντες τοῖς κάμνουσιν , οἱ νήγοντες τοῖς μαινουμένοις καὶ τοῖς περεφρονομένοις . Μηδὲς τοίνυν χάρει τῇ σωτηρίᾳ τοῦ φίλου προτιμᾶτω · καὶ ἡ ὑβρις καὶ ἡ ἐπιτιμῆσις εἰς ἐν δράσει μόνον , αὐτοῦ τὴν ὠφέλειαν . Ὅταν τυρατὸς καταλάβῃ , καὶ δοῦλοι κρατοῦσι δεσπότου . Ὅταν γὰρ ἐκεῖνος μὲν ἐπικαίηται , τὴν ψυχὴν συγχῶν , ἀνθρωπίνως δὲ ἡμεῖς παραστήξαι , οὐδὲν εἶχαι , οὐδὲ ἐπιμηνάσκει τὸν νόμον τὸν δεσποτικὸν ἐν τῇ βλαβῇ τοῦ δεσπότου . Συστρέφομεν ἑαυτοὺς , παρακαλῶ
Lemmas: ἄξιος ὁ ἡμέτερος , πίνθους καί δάκρυ καί ὀδυρμός καί ὀλοφυρμός μέγας καί κοπτιῶν . ὁ ἐλπίς ἐγώ ἐκπίπτω , ταπεινόω ἀπό ὁ ὕψος ἐγώ , ἀναδέω ὁ τιμή φαίνω ὁ Θεός , ἀγνώμων καί μετά ὁ εὐεργεσία γίγνομαι καί ἀχάριστος · γυμνόω ἐγώ πᾶς ὁ διάβολος ὁ ἀγαθός . ὁ καταξιόω εἰμί υἱός καί ἀδελφός καί συγκληρονομέω , ὁ ἐχθρός αὐτός οὐδείς διανοέομαι ὁ ὑβρίζω αὐτός . Τῖς ἐγώ εἰμί παραμυθία λοιπός ; αὐτός ἐγώ καλέω πρός ὁ οὐρανός ἐγώ δέ ἑαυτοῦ πρός ὁ γέννα ὠθέω . ἄρας καί ψεῦδος καί κλοπή , καί μοιχεία λέγω ἐπί ὁ ὁ · ὁ μέν αἰσμάτα ἐν αἰσμάτι μηνύω , ὁ δέ πρᾶγμα πράσσω ὁ χείρων · πολύς ὁ ἀδικέω , πολύς ὁ πλουσιευομένων μισέω · ἐγχέω θάνατος ἢ οὗτος πάσχω · καί , εἰμί μή ὁ ὁ Θεός φόβος διώκω , καί διεγείρω εἄν ἑαυτοῦ , οὗτος φρονέω καί ἑαυτοῦ . οὗτος οὖν οὐ αισμαω χείρων ; Οἶμος Ψυχή , ὅτι σπαλάμωρ ὑλαχή ἀπό ὁ ὁ . καί ὁ πατορθῶν ἐν ἄνθρωπος οὐ ὑπάρχω . νῦν καί ἐγώ βοηθέω ὑπέρ ἐγώ αὐτός πρῶτος . ἀλλά ἐγώ ὁ θρῆνος συλλαμβάνω . Τάχα τις καί οἰωνίζω καί γελάω . Ζεύς γάρ οὗτος ἐπιτείνω χρηστός θρῆνος , ὅτι οὗτος μαίνομαι καί παραπαίω , ὅτι οὐδέ εἰμί μαίνομαι οἶδα , ἀλλά ἐν ὅς χρή στένω γελάω . ἀποκαλύπτω , ἄνθρωπος , ὀργή ἀπό οὐρανός ἐπί πᾶς ἀσέβεια καί ἀδικία ἄνθρωπος . ὁ θεός ἡμῶντος ἔχω . πῦρ ἐνθάσιον αὐτός προπορεύω , καί κύκλος αὐτός καταιγίς σφοδρός · πῦρ ἐναντίος αὐτός καίω , καί μεριμνάω κύκλος ὁ ἐχθρός αὐτός . Ἡμέρα κύριος ὡς κλέπτης καύμρος . καί οὐδείς οὗτος εἰς νόος βάλλω , ἀλλά μᾶλλον καταπαρορνους ὁ φρικιάω οὗτος δόγμα καί φοβερός , καί πλάσσω , καί ὁ ἀκούω οὐδείς , ὁ δέ γελάω καί γλενάζοντες πᾶς . Τῖς εἰμί πόρος ἐγώ ; πῶσις σωτηρία εὑρίσκω ; ἀπόλλυμι , παρατίλω , γίγνομαι ὁ ἐχθρός ἐγώ κατάτελχοι , καί γλαυσμὸς ὁ Ἕλλην καί ὁ δαίμων . Μέγης φρονέω νῦν ὁ διάβολος , γαυρόω καί χαίρω · ἐν αἰσχύνη ὁ πιστεύω ἐγώ ἀγγέλλω πᾶς καί καταίρω · οὐδείς ἐπιστρέφω , ἴξ πᾶς ἐγώ ἀνάλωμα , καί ἐγώ ἀγκών δοκέω λῃστής · Εὐχάριστος καί νῦν καλέω ὁ οὐρανός , ὅτι οὐδείς ὁ ἀκούω , διαμαρτύρομαι ὁ στοιχεῖον · [ 752 ] Ἄκουος , οὐρανός , καί ἐνήκω , γη , ὅτι Κύριος λαλέω · ἡδύς χείρ , ὁράω ὁ μηδείς καταδέω ὁ ὑπό ὁ Μήτης ἀπόλλυμι , ὁ ὑγιαίνω ὁ κάμνω , ὁ νήγοντες ὁ μαίνομαι καί ὁ περιφρονέω . Μηδὲς τοίνυν χαίρομαι ὁ σωτηρία ὁ φίλος προτιμάω · καί ὁ ὕβρις καί ὁ ἐπιτίμησις εἰς ἐν δράω μόνος , αὐτός ὁ ὠφέλεια . ὅταν τυρατὸς καταλαμβάνω , καί δοῦλος κρατέω δεσπότης . ὅταν γάρ ἐκεῖνος μέν ἐπικαίω , ὁ ψυχή συγχέω , ἀνθρώπινος δέ ἐγώ παρίστημι , οὐδείς ἔοικα , οὐδέ ἐπιμηνάσκει ὁ νόμος ὁ δεσποτικός ἐν ὁ βλάπτω ὁ δεσπότης . συστρέφω ἑαυτοῦ , παρακαλέω