joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0595.1
μυρὶα κακὰ , οὐδὲ πρὸς τὸ βραχὺ συσταλόμεθα · ἂν δὲ μικρὸν τι παρὰ τινος πᾶθωμεν , καταπίπτομεν , καὶ ἰλιγγιώμεν , καὶ ἀπαλλαγὴν τοῦ παραδόξου βίου εὐχόμεθα , οὐκ εἰδότες , ὅτι αἱ θλίψεις καὶ οἱ πειρασμοὶ καὶ τὰ συμβαίνοντα ἡμῖν ἀντὶ τῶν χρηστῶν οὐχ ἧττον τὴν τοῦ Θεοῦ ἡμῖν κηδεμονίαν ἐνδεικνύνται . Καὶ τί λέγω τὰς θλίψεις τὰς ἐνθάδε ; τῆς γὰρ βασιλείας τῆς τῶν οὐρανῶν οὐκ ἔλαττον ἡ τῆς γεωργίας ἀπειλὴ παρίσταται τὴν φιλανθρωπίαν αὐτοῦ · εἰ γὰρ μὴ γέννα ἡπαλῆτο , οὐκ ἂν τις ταχέως ἐπίτευχε τῶν ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀγαθῶν . Οὐδὲ γὰρ ἀρκεῖ μόνη , ἡ τῶν χρηστῶν ἐπαγγελία προσφίζειν πρὸς ἀρετὴν , μὴ καὶ τοῦ φόβου τῶν δεινῶν ὀθόντος · τοὺς βραθυμότερον πρὸς ἐκείνην διακειμένους . Ἄλλως τε καὶ διὰ τοῦτο λύπη καὶ ἀθυμία γέγεται , οὐχ ἵνα ἐπὶ θανάτῳ , οὐδ᾽ ἵνα ἐπὶ ζημίᾳ χρημάτων , οὐδ᾽ ἵνα ἐπ᾽ ἄλλῳ τινὶ τῶν τοιούτων ἀλίγῃ , ἀλλ᾽ ἵνα εἰς τὴν ἁμαρτίαν τῶν ἀναίρεσιν αὐτὴ καταχρώμεθα . Καὶ γὰρ στρατιώτῃς θάνατον δεδιδώς , οὐδὲν ποτε γενναῖον ἐργάσεται . Τὸν τοίνυν ἀλγούντα οὐχ ὑπὲρ ἄν κακίζεται , ἀλλ᾽ ὑπὲρ ὧν ἁμαρτάνων παροξύνει τὸν Θεόν , ἀλγεῖν δεῖ . Τοῦτο μὲν γὰρ ἀφίστησιν ἡμῶν τὸ δεινὸν καὶ ἔχθρὸν ποιεῖ · ἐκεῖνο δὲ καταλλάττει · τὰ αὐτὸν ἡμῖν μέλιστα , καὶ ἔργος ἡμῶν εἶναι παρασκευάζει . Διὰ γὰρ τούτου εἰς τὸν παρόντα βίον ἐξηγνάγης , ἄνθρωπε , οὐχ ἵνα τινὸν τρέφῃ , οὐδ᾽ ἵνα μὴ πάσχῃς μηδὲν δεινόν , ἀλλ᾽ ἵνα παθὼν λαμπρότερος ἦς . Οὐ γὰρ ἀνδρὸς γενναίου τὸ τὴν ἄνεσιν ζητεῖν καὶ τρυφὴς ἀπολαύειν , ἀλλὰ σωλήχος ἀλόγου μᾶλλον ἢ ἐπιθυμία , ἢ λόγον ἔχοντος . Καὶ εἴσω μὲν μὴ ἐμπεσῶν εἰς πειρασμόν · εἰ δὲ ποτε ἐμβάσης , μὴ δυσχεραίνειν , μηδὲ θορυβοῦ , μηδὲ ταράττου , ἀλλ᾽ ὅπως , ἓν λαμπρότερος , πάντα ποιεῖ . Ἡ οὐχ ὁρᾷς τῶν στρατιωτῶν τοὺς ἀνδρειοτάτους , πῶς τῆς σάλπιγγος χαλοῦσης πρὸς τὰ τρόπαια βλέπουσι , πρὸς τὰς νίκας , πρὸς δὲ κατωρθωκότας τῶν προγόνων ; Καὶ σὺ τοίνυν τῆς σάλπιγγος ἠχοῦσης τῆς πνευματικῆς , στήθ᾽ · λέοντος σφοδρότερος · ἐμβέθη , κλὴν τύρ ἦ , κλὴν σίδιρον · οἶδα καὶ τὰ στοιχεῖα τοὺς οὕτως ἀνδρείους αἰδίζεσθαι · οἶδα καὶ τὰ θηρία τοὺς οὕτως γενναίους δεδισέναι · κλὴν ὑπὸ λιμοῦ , κλὴν ὑπὸ τῆς φύσεως αὐτῆς ἀγριαινοῦν , πάντων ἐπίλανθάνεται καὶ κρατεῖ τοῦ πόνου . Τὴν Χριστιανὸν οὖν , εἴποτε λυπητός , δύο μόνον ὑποθέσεις ἀθυμίας ἔχειν · δι᾽ ἧν ὅταν αὐτὸς , ἢ ὅταν ὁ πλησίον προσκρούσῃ Θεῷ . Τοὺς οὖν κακηγορουμένους οὐκ ἀγνοῶν δεῖ καὶ τρέμιν , ἀλλὰ τοὺς κακηγορούμενος · οὐ γὰρ ἐκείνοις ἀναγκάζονται ἀπολογεῖσθαι ὑπὲρ ὧν κακῶς φήσουσι , ἀλλ᾽ οὗτοι ὑπὲρ ὧν κακῶς εἴπον · τοῦτο γὰρ ἀποκρέμαται ὁ κίνδυνος ἅπας . [ 554 ] Ποτε τοὺς μὲν κακῶς ἀκτιχοῦτας ἀμαρτίμους δεῖ εἶναι · οὐ γὰρ παρέξουσιν εὐθύναν ὑπὲρ ὧν ἔσερο , εἴπε κακῶς · τοὺς δὲ εἰρηκότας ἀγνοῦν καὶ τρέμειν , ἔπε αὐτοὺς μέλλοντας εἰς τὴν φοβερὸν δικαστήριον ὑπὲρ τούτων ἐλθεῖν . Διὰ τούτου μὴ τῷ κακῶς ἀκούειν ἀλιγῶμεν , ἀλλὰ τῷ δικαίως ἀκούσειν κακῶς · ἂν μὲν γὰρ ἐν πονηρίᾳ ζῶμεν , κλὴν μηδεὶς ὁ κακηγορῶν ἦ , πάντων ἔσμεν ἀθλιώτεροι · ἂν δὲ ἀρετῇ ἐπιμελῶμεθα , κλὴν ἡ οἰκουμένη λέγῃ κακῶς , τότε πάντων ἐσόμεθα ζηλωτότεροι . Ἐὰν γὰρ ἡ διάνοια καλῶς ἡμῖν ἢ κατεσκευασμένη , κλὴν μυρίοι πανταχόθεν ἐγείρονται χειμῶνες , ἐν γαλήνῃ καὶ λιμένι καθεδόμεθα διαπνεῖν . Ὅπερ οὖν οὐκ ἐξ ἐχοῦσης αὐτῆς , κλὴν ἐξ οὐρίων ἡμῖν ἅπαντα φέρεται , πῶν ἐν ναυαγίῳς δυνατὸν οὐδὲν ἀμείνον διαχειρόμεθα . Τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἐστίν · Ὅτι μὲν γὰρ ἰσχυρὸν καὶ ἐρρωμένον ἡμῖν τὸ σῶμα τῆς γαστροῦς ἦ , πᾶν ὑπερ τὸ δέχεσθαι , κλὴν σκληρὸν ἦ , κλὴν αὐτοσακατέργαστον ἄ , πρὸς καθαρόν αὐτὸ μετασχηματίζει χυμόν , τῆς φυσικῆς κράσεως περιγινομένης τῆς ἐν τῷ στίλῳ κακίας · ἐὰν δὲ ὁ τόνος αὐτοῦ καταλελυμένος ἦ καὶ χαῦνος , κλὴν τὸ πάντων εὐχρηστότερον αὐτῇ προσενέγκῃς δέσμα , εἰς τὸ χειρίστον αὐτὸ μετασφρόμενος καὶ διασθεῖρα , τῆς ἀσθενείας τὴν ἀρετὴν αὐτοῦ λυμαινόμενης . Οὐ γὰρ ἐστὶ ψυχὴν ὀδυνομένην καὶ νέφει κατεχομένην ἀθυμίας δυναθῆναι μετὰ προθυμίας , ἢ ἀκούσαι τι τῶν λεγομένων χρησίμως , ἢ εἰπεῖν . Τῶν γὰρ ὀδυνομένων αἱ ψυχαὶ οὐ θέλουσι μακροῦς ἀποτεινέιν λόγους , ἀλλ᾽ ὥσπερ νεφέλη τις πυκνὴ ἀκουσίων διάνοιαν ἀκτίνα ὑποδραμόσα , ἀποστρέφει τὴν αὐτὴν ἅπασαν εἰς τὰ ὀπίσω · οὕτω δὴ καὶ ἀθυμίας νέφος , ἐπιπίδον στή πρὸς ψυχῆς τῆς ἡμετέρας , οὐκ ἀφρίζει αὐτῆς · εὐκοῦν γενέσθαι τὴν τοῦ λόγου διάβασιν , ἀλλ᾽ ἀπονύνει καὶ συνῆγει μετὰ πολλῆς ἀνάγκης ἕδρον αὐτόν . Καὶ τοῦτο οὐχ ἐπὶ τῶν λεγομένων μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ἀκουσόντων γίνεται . Ὅσπερ γὰρ ἀπὸ τῆς τοῦ λέγοντος ψυχῆς οὐκ ἀφρίζει ἐκπηδῶσαι μετ᾽ εὐκολίας , οὕτως οὐδ᾽ εἰς τὴν τῶν ἀκουσόντων διάνοιαν ἐμπεσεῖν συγχωρεῖ , μετὰ τῆς οἰκείας δυνάμεως . Καὶ γὰρ καὶ οἱ σοὶ Ἰωβ φίλοι πρὸς τοῦτον παραγενόμενοι , καὶ τὴν τραγῳδίαν τῆς οἰκίας ἐκείνης ἰδόντες , καὶ τὸν δίκαιον ἐπὶ τῆς κοπρίας ἐκείνης καθημένον καὶ ἠλκυμένον , διεξῆλθάν τε τὰ ἰμάτια καὶ ἀνύψωσαν , καὶ σιγὴ παρεκάθηστο , δηλοῦντες , ὅτι οὐδὲν οὕτως ἐπιτήδειον παρὰ τὴν ἀρχὴν τοῖς ὀδυνομένοις , ὡς ἡσυχία καὶ σιγή . Μᾶλε τοίνυν ὡς ὁ συγχωρήσας τὴν πειρασμὸν γενέσθαι · αὐτὸς οἶδὲ καὶ τὸν καιρὸν τῆς λύσεως τοῦ πειρασμοῦ . Δυνατὸς γὰρ ὁ Θεὸς ἅπαντα λύσαι τὰ δεινά , ἀλλὰ ἴως · ἂν ἴδῃ γεωμένην ἐπιστροφήν , οὐ καταλύει τὴν οἴκτιν . Καὶ θαῦμάς τοῖς πειραζομένοις , καὶ γενναίως τοὺς πειρασμοὺς ὑπομένοντας , καλῶτερον τοὺς παῖδας τοὺς ἐρείς , οὐδὲ οὐδὲς ἂν θαυμάσῃ μὴ κατακαίνεσθαι , εἰ πύρῳ τῆς Βαβυλωνίας ἦσαν χαμένοι . Τὸ γὰρ ἐκπλήξαν ἅπαντα · τοῦτο ἐστιν , ὅτι τῷ πυρὶ τοῦτον ὁμιλήσαντες · χρόνον , τῶν ὀλιγώτατον ἐδέξαν ἀλυπότεροι . Οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν ἁγίων ἐστίν εἰπεῖν , ὅτι · εἰ μηδεὶς αὐτοῖς ἐπῆγτο πειρασμός , οὐκ ἂν αὐτοῖς · ἐθαυμάσαμεν διηνεκῶς χαίροντες · b . Καίτοι · γὰρ μυρίοις κυκλούμενοι κύμασι πάντοθεν , σῶν γαλήνης καθαράς [ 555 ] ἀπολαύοντων ἔχον διέκειντο . Εἰ μὲν γὰρ μηδὲν ἦν τὸ λυποῦν , οὐκ ἦν αὐτοῖς μέγα τὸ δύνασθαι διηνεκῶς χαίρειν · τὸ δὲ πολλῶν ἐπικειμένων τῶν εἰς ἀθυμίαν ἐμβαλλόντων ἀνωτέρους · ἅπαντων εἶναι , καὶ ἐν μέσῳ τοῦ λυπρικοῦ · εὐφραίνεσθαι , τοῦτο ἐστὶ τὸ παράδοξον . Καὶ γὰρ ὁ θάνατος οὐ πάντων ἀφορητότερος εἶναι δοκεῖ · ἀλλ᾽ ἡ τοῦτο προσδοκία οὐ μόνον αὐτοῦ οὐ λυπεῖ , ἀλλὰ καὶ μειζόνως εὐφραίνει . Οἴδασι γὰρ ὅτι ἡ τοῦ θανάτου παρουσία πόνων ἐστὶν ἀπαλλαγή , καὶ ὅτι ἔθος τῷ φιλανθρωπῷ Θεῷ τιμῆν τοὺς αὐτοῦ δούλους , καὶ χαρίζεσθαι αὐτοῖς πολλάκις · καὶ τὴν ἐτέραν σωτηρίαν · ὥσπερ καὶ ἐπὶ τοῦ ἁγίου Παύλου πασχοῦντος , τοῦ διδασκάλου τῆς οἰκουμένης , τοῦ πανταχοῦ τὰς ἀκτίνας τῆς οἰκείας διδασκαλίας ἀκτιντος . Ἡνίκα γὰρ οὕτως ἐπὶ τὴν Ῥώμην ἀνῆγετο , χειμῶνος κατὰ τὴν θάλασσαν πολλοῦ γενομένου , καὶ πάντων τῶν ἐν πλοίῳ περὶ αὐτῆς τῆς σωτηρίας · διδοχόντων , καὶ οὐδεμιᾶν ἐλπίδα χρηστὴν ἔχοντων
Lemmas: μυρίος κακός , οὐδέ πρός ὁ βραχύς συστέλλω · εἄν δέ μικρός τίς παρά τις πάσχω , καταπίπτω , καί ἰλιγγιάω , καί ἀπαλλαγή ὁ παράδοξος βίος εὔχομαι , οὐ οἶδα , ὅτι ὁ θλῖψις καί ὁ πειρασμός καί ὁ συμβαίνω ἐγώ ἀντί ὁ χρηστός οὐ κακός ὁ ὁ Θεός ἐγώ κηδεμονία ἐνδείκνυμι . καί τίς λέγω ὁ θλῖψις ὁ ἐνθάδε ; ὁ γάρ βασίλεια ὁ ὁ οὐρανός οὐ μικρός ὁ ὁ γεωργία ἀπειλή παρίστημι ὁ φιλανθρωπία αὐτός · εἰμί γάρ μή γέννα ἡπαλῆτο , οὐ εἄν τις ταχέως ἐπιτεύχω ὁ ἐν ὁ οὐρανός ἀγαθός . οὐδέ γάρ ἀρκέω μόνος , ὁ ὁ χρηστός ἐπαγγελία προσφιζεω πρός ἀρετή , μή καί ὁ φόβος ὁ δεινός ὀθόντος · ὁ βραθυμοτερος πρός ἐκεῖνος διάκειμαι . ἄλλος τε καί διά οὗτος λύπη καί ἀθυμία Γέτης , οὐ ἵνα ἐπί θάνατος , οὐδέ ἵνα ἐπί ζημία χρῆμα , οὐδέ ἵνα ἐπί ἄλλος τις ὁ τοιοῦτος ἀλίγῃ , ἀλλά ἵνα εἰς ὁ ἁμαρτία ὁ ἀναίρεσις αὐτός καταχράομαι . καί γάρ στρατιώτης θάνατος δίδωμι , οὐδείς ποτός γενναῖος ἐργάζομαι . ὁ τοίνυν ἀλγέω οὐ ὑπέρ ἄν κακίζω , ἀλλά ὑπέρ ὅς ἁμαρτάνω παροξύνω ὁ Θεός , ἀλγέω δεῖ . οὗτος μέν γάρ ἀφίστημι ἐγώ ὁ δεινός καί ἐχθρός ποιέω · ἐκεῖνος δέ καταλλάσσω · ὁ αὐτός ἐγώ μέλις , καί ἔργος ἐγώ εἰμί παρασκευάζω . Ζεύς γάρ οὗτος εἰς ὁ πάρειμι βίος ἐξηγνάγης , ἄνθρωπος , οὐ ἵνα τίνω τρέφω , οὐδέ ἵνα μή πάσχω μηδείς δεινός , ἀλλά ἵνα πάσχω λαμπρός εἰμί . οὖον γάρ ἀνήρ γενναῖος ὁ ὁ ἄνεσις ζητέω καί τρυφή ἀπολαύω , ἀλλά σωλήχος ἄλογος μᾶλλον ἢ ἐπιθυμία , ἢ λόγος ἔχω . καί εἴδομαι μέν μή ἐμπίπτω εἰς πειρασμός · εἰμί δέ ποτός ἐμβαίνω , μή δυσχεραίνω , μηδέ θόρυβος , μηδέ ταράσσω , ἀλλά ὅπως , εἷς λαμπρός , πᾶς ποιέω . ὁ οὐ ὁράω ὁ στρατιώτης ὁ ἀνδρεῖος , πῶς ὁ σάλπιγξ Χαλούσης πρός ὁ τρόπαιον βλέπω , πρός ὁ Νίκη , πρός δέ κατορθόω ὁ πρόγονος ; καί σύ τοίνυν ὁ σάλπιγξ ἔχω ὁ πνευματικός , στῆθος · λέων σφοδρός · ἐμβαίνω , κλῆς Τυρ εἰμί , κλῆς σίδηρος · οἶδα καί ὁ στοιχεῖον ὁ οὕτως ἀνδρεῖος ἀείδω · οἶδα καί ὁ θηρίον ὁ οὕτως γενναῖος δείδω · κλῆς ὑπό λιμός , κλῆς ὑπό ὁ φύσις αὐτός ἀγριαίνω , πᾶς ἐπιλανθάνομαι καί κρατέω ὁ πόνος . ὁ Χριστιανός οὖν , εἴποτε λυπητός , δύο μόνος ὑπόθεσις ἀθυμία ἔχω · διά ἧμαι ὅταν αὐτός , ἢ ὅταν ὁ πλησίος προσκρούω Θεός . ὁ οὖν κακηγορέω οὐ ἀγνοέω δεῖ καί τρέμω , ἀλλά ὁ κακηγορέω · οὖον γάρ ἐκεῖνος ἀναγκάζω ἀπολογέομαι ὑπέρ ὅς κακῶς φημί , ἀλλά οὗτος ὑπέρ ὅς κακῶς εἶπον · οὗτος γάρ ἀποκρεμάννυμι ὁ κίνδυνος ἅπας . [ 554 ] ποτός ὁ μέν κακῶς ακτιχουος ἀμαρτίμους δεῖ εἰμί · οὖον γάρ παρέχω εὐθύνω ὑπέρ ὅς σέρνω , εἶπον κακῶς · ὁ δέ λέγω ἀγνέω καί τρέμω , ἔπω αὐτός μέλλω εἰς ὁ φοβερός δικαστήριον ὑπέρ οὗτος ἔρχομαι . Ζεύς οὗτος μή ὁ κακῶς ἀκούω ἀλιγῶμεν , ἀλλά ὁ δικαίως ἀκούω κακῶς · εἄν μέν γάρ ἐν πονηρία ζῶ , κλῆς μηδείς ὁ κακηγορέω εἰμί , πᾶς εἰμί ἄθλιος · εἄν δέ ἀρετή ἐπιμελέομαι , κλῆς ὁ οἰκέω λέγω κακῶς , τότε πᾶς εἰμί ζηλωτός . ἐάν γάρ ὁ διάνοια καλῶς ἐγώ ἢ κατασκευάζω , κλῆς μυρίος πανταχόθεν ἐγείρω χειμών , ἐν γαλήνη καί λιμήν καθοράω διαπνέω . ὅπερ οὖν οὐ ἐκ ἔχω αὐτός , κλῆς ἐκ οὔριος ἐγώ ἅπας φέρω , ποῦ ἐν ναυάγιος δυνατός οὐδείς ἀμείνων διαχειρέω . οὗτος καί ἐπί ὁ ἄλλος εἰμί · ὅτι2 μέν γάρ ἰσχυρός καί ῥώννυμι ἐγώ ὁ σῶμα ὁ γαστροῦς εἰμί , πᾶς ὑπερ ὁ δέχομαι , κλῆς σκληρός εἰμί , κλῆς αὐτοσακατέργαστον ὅς , πρός καθαρός αὐτός μετασχηματίζω χυμός , ὁ φυσικός κρᾶσις περιγίγνομαι ὁ ἐν ὁ στίλος κακία · ἐάν δέ ὁ τόνος αὐτός καταλύω εἰμί καί χαῦνος , κλῆς ὁ πᾶς εὔχρηστος αὐτός προσφέρω δέσμα , εἰς ὁ κακός αὐτός μετασφρόμενος καί διασθεῖρα , ὁ ἀσθένεια ὁ ἀρετή αὐτός λυμαίνω . οὖον γάρ εἰμί ψυχή ὄζω καί νέφος κατέχω ἀθυμία δύναμαι μετά προθυμία , ἢ ἀκούω τίς ὁ λέγω χρήσιμος , ἢ εἶπον . ὁ γάρ ὀδύνω ὁ ψυχή οὖον ἐθέλω μακρός ἀποτείνω λόγος , ἀλλά ὥσπερ νεφέλη τις πυκνός ἀεκούσιος διάνοια ἄκτινος ὑποτρέχω , ἀποστρέφω ὁ αὐτός ἅπας εἰς ὁ ὀπίσω · οὗτος δή καί ἀθυμία νέφος , ἐπιπίδον ἵστημι πρός Ψυχή ὁ ἡμέτερος , οὐ ἀφρίζω αὐτός · ευκεω γίγνομαι ὁ ὁ λόγος διάβασις , ἀλλά ἀπονύνει καί συνάγω μετά πολύς ἀνάγκη ἕδρον αὐτός . καί οὗτος οὐ ἐπί ὁ λέγω μόνος , ἀλλά καί ἐπί ὁ ἀκούω γίγνομαι . ὅσπερ γάρ ἀπό ὁ ὁ λέγω Ψυχή οὐ ἀφρίζω ἐκπηδάω μετά εὐκολία , οὕτως οὐδέ εἰς ὁ ὁ ἀκούω διάνοια ἐμπίπτω συγχωρέω , μετά ὁ οἰκεῖος δύναμις . καί γάρ καί ὁ σύ Ἰώβ φίλος πρός οὗτος παραγίγνομαι , καί ὁ τραγῳδία ὁ οἰκίον ἐκεῖνος ὁράω , καί ὁ Δίκαιος ἐπί ὁ Κοπρίας ἐκεῖνος κάθημαι καί ηλκυμενω , διεξέρχομαι τε ὁ ἱμάτιον καί ἀνυψόω , καί σιγή παρακάθημαι , δηλόω , ὅτι οὐδείς οὕτως ἐπιτήδειος παρά ὁ ἀρχή ὁ ὄζω , ὡς ἡσυχία καί σιγή . Μάλε τοίνυν ὡς ὁ συγχωρέω ὁ πειρασμός γίγνομαι · αὐτός οἶδα καί ὁ καιρός ὁ λύσις ὁ πειρασμός . Δυνατός γάρ ὁ θεός ἅπας λύω ὁ δεινός , ἀλλά ἴωσις · εἄν ὁράω γίγνομαι ἐπιστροφή , οὖον καταλύω ὁ οἶκτος . καί Θαύμας ὁ πειράω , καί γενναῖος ὁ πειρασμός ὑπομένω , καλῶτερον ὁ παῖς ὁ εἴρω , οὐδέ οὐδή εἄν θαυμάζω μή κατακαίνω , εἰμί πῦρ ὁ Βαβυλώνιος εἰμί χαμένος . ὁ γάρ ἐκπλήσσω ἅπας · οὗτος εἰμί , ὅτι ὁ πῦρ οὗτος ὁμιλέω · χρόνος , ὁ ὀλίγος δείκνυμι ἄλυπος . οὕτως καί ἐπί ὁ ἅγιος εἰμί εἶπον , ὅτι · εἰμί μηδείς αὐτός ἐπάγω πειρασμός , οὐ εἄν αὐτός · θαυμάζω διηνεκής χαίρω · b . καίτοι · γάρ μυρίος κυκλέω κῦμα πάντοθεν , σός γαλήνη καθαρός [ 555 ] ἀπολαύω ἔχω διάκειμαι . εἰμί μέν γάρ μηδείς εἰμί ὁ λυπέω , οὐ εἰμί αὐτός μέγας ὁ δύναμαι διηνεκής χαίρω · ὁ δέ πολύς ἐπίκειμαι ὁ εἰς ἀθυμία ἐμβάλλω ἀνώτερος · ἅπας εἰμί , καί ἐν μέσος ὁ λυπριπου · εὐφραίνω , οὗτος εἰμί ὁ παράδοξος . καί γάρ ὁ θάνατος οὖον πᾶς ἄφορος εἰμί δοκέω · ἀλλά ὁ οὗτος προσδοκία οὖον μόνος αὐτός οὖον λυπέω , ἀλλά καί μέγας εὐφραίνω . οἶδα γάρ ὅτι ὁ ὁ θάνατος παρουσία πόνος εἰμί ἀπαλλαγή , καί ὅτι ἔθος ὁ φιλανθρωπέω Θεός τιμή ὁ αὐτός δοῦλος , καί χαρίζομαι αὐτός πολλάκις · καί ὁ ἕτερος σωτηρία · ὥσπερ καί ἐπί ὁ ἅγιος Παῦλος πασχέω , ὁ διδάσκαλος ὁ οἰκέω , ὁ πανταχοῦ ὁ ἄκτινος ὁ οἰκεῖος διδασκαλία ἀκτίς . ἡνίκα γάρ οὕτως ἐπί ὁ Ῥώμη ἀνάγω , χειμών κατά ὁ θάλασσα πολύς γίγνομαι , καί πᾶς ὁ ἐν πλοῖον περί αὐτός ὁ σωτηρία · διδάσκω , καί οὐδείς ἐλπίς χρηστός ἔχω