joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0606.1
αὐτὸν ταττομένους ἅπαντας . Τὸ μὲν γὰρ μὴ κολάζει τοὺς ὀφεῦθύνους , καὶ συγγινώσκον δούναί τας ἀσύγγνωστας ἁμαρτηκόσιν , ἕνός που τῆ δευτέρου μόλις ἐστὶν ἀνθρώπου , καὶ μάλιστα ὅταν βασιλεὺς ὑβριζόμενος ἦ · καὶ τῷ φόβῳ δὲ ὑποτάζει · πολὺν εὐχολον · τὸ δὲ πάντα ἐραστῶς καταστῆσαι , καὶ μετ' εὐνοίας πεισαι διακείσθαι περὶ τὴν βασιλείαν , δυσκατάρθρωτον , κἂν μυρία τις ἀναλύσῃ χρήματα , κἂν μυρία κίνησῃ στρατεύματα , κἂν ὅποιον ἐργάσῃται , οὐχ εὐκόλως τοσούτων ἀνδρῶν διάθεσιν πρὸς ταυτὴν ἐπισπάσασθαι δυνήσεται . Οὐδὲν γὰρ οὕτω δεικνύσας τὸν τὴν ἀρχὴν ἔχοντα , ὡς ἡ φιλοστοργία ἡ περὶ τοὺς ἀρχομένους . Καὶ γὰρ πατέρα οὐ τὸ γεννῆσαι μόνον ποιεῖ , ἀλλὰ καὶ τὸ φιλεῖν μετὰ τὸ γεννᾶν . Εἰ δὲ ἕνθα φύσις , ἄγανπῃ · χρεία , πολλῷ μᾶλλον ἕνθα ἡ χάρις . Μεῖζων δυνεως ἡ τῆς Ἱερουσὴν ἀρχὴ τῆς ἀρχῆς τῆς βασιλικῆς , καὶ τοσούτων μαζίων , ὅσον οὐ μὲν βασιλεὺς σώματα ἐμπεπιστεύεται , ὁ δὲ ἱερεὺς ψυχάς . Καὶ ὁ μὲν λοιπάδας χρημάτων ἀφήσιν , ὁ δὲ λοιπάδας ἁμαρτημάτων · κάκεινος ἀναγκάζει , οὗτος παρακαλεῖ · κάκεινος ὅπλα αἰσθητά , οὗτος ὅπλα πνευματικά · κάκεινος πολεμεῖ πρὸς βαρβάρους , οὗτος πρὸς δαίμονας . Διὰ τοῦτο καὶ ἐν τῇ Παλαιᾷ ἱερεὺς τοὺς βασιλεὺς ἔχρυν , καὶ νῦν τὴν κεφαλήν ὑπὸ τὰς τοῦ ἱερέως χεῖρας φέρον τὴνσιν ὁ Θεός , παιδεύων ἡμᾶς , ὅτι οὗτος ἐκεῖνου μεῖζων ἄρχων · Τὸ γὰρ ἐλάττον ὑπὸ τοῦ κρείττονος σῴλογεῖται . Εἰσῆλθε γὰρ ποτὲ ὁ βασιλεὺς Ὀζίας εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου θυμιάσαι θέλων , καὶ εἰσῆλθεν Ἀζαρίας ὁ ἱερεὺς ὁπίσω αὐτοῦ · οὐ γὰρ ἦν · βασιλεὺς μὲλων ἐξελαύνειν , ἀλλ' ὡς δραπέτην καὶ οἰκέτην ἀγνώμονα , οὕτως ἐπεστίλθε μετὰ σφοδρότητος , ὥστερ τις σκλάβος γενναῖος ἐπεισοράμων τῷ ἀκαθάρτῳ θηρίῳ , ὥστε αὐτὸ τῆς Δεσποτικῆς ἐξαγαγεῖν οἰκίας . Οὐχ εἰδεν εἰς τὸν τῆς ἀρχῆς ὄγκον , οὐκ ἤκουσε τοῦ Σολομόνους λέγοντος , Ἀσελὴλ βασιλεὺς ὁμοία θυμῷ λέοντος · ἀλλὰ πρὸς τὸν ἀληθινὸν βασιλέα τῶν οὐρανῶν ἰδών , καὶ τοῦτο τὸν φόβον ἐαυτὸν ὀργῶσας , οὕτως ἐπεπλήσθη τῷ τυράννῳ . Ἀλλ' εἰσῆλθον καὶ ἡμεῖς , εἰ δοκεῖ , ἵνα ἴδωμεν τί πρὸς τὸν βασιλέα διαλέγεται . Οὐκ ἔξεστι σοι , φησίν , Ὦζα , θυμιάσαι τῷ Κυρίῳ · οὐκ ἀνώμασεν αὐτὸν βασιλέα . Ἐπειδὴ αὐτὸς ἐαυτὸν προλαβὼν ἐξέβαλε τῆς τιμῆς · ὁ μὲν γὰρ τὴν ἁμαρτίαν ποιῶν , δοῦλός ἐστι , κἂν μυρίους ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἔχῃ στεφάνους · ὁ δὲ τὴν δικαιοσύνην ἐργαζόμενος , κἂν ἀπάντων ἔσχατος ἦ , καὶ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως βασιλικώτερός ἐστι . Καὶ πρόσθεσε ὁ λέγων · Ἐδέησέ ποτε βασιλέα γενέσθαι τοῖς Ἰουδαίοις , ἐπειδὴ ὁ πρῶτον γενόμενος ἀνάξιος ἦν . Πέμπεται οὖν [ 564 ] ὁ Σαμουὴλ πρὸς τὸν Ἰεσσαὶν , καὶ φησίν · Ἐπέμψέ με ὁ Θεὸς ποιῆσαι βασιλέα ἐκ τῶν υἱῶν σου . Ὁ Ἰεσσαὶ ἀκούσας βασιλέα , νομίσας ἐπιτίθειν εἶναι πρὸς τὸ ποιῆσαι ἀξίωμα , ἄγει τὸν πρῶτον υἱόν . Ἄπαγε αὐτόν , φησίν , οὐκ εὐδόκησεν ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ . Ἄγει τὸν δεύτερον · οὐδὲ οὗτος · ἄγει τὸν τρίτον · οὐδὲ οὗτος · τὸν τέταρτον , τὸν πέμπτον , τὸν ἕκτον · οὐδὲ οὗτος . Καὶ ἀνηλώθη ὁ χορὸς τῶν παίδων , καὶ ὁ ζητούμενος οὐχ εὑρίσκετο . Λέγει αὐτῷ · Ἔχεις ἄλλους υἱούς ; Ἦμενὴ ὁ πατὴρ · Ἔχω ἕνα , φησίν , μικρόν , εὐτελῆ , ποιμένα . Τί οὖν ; βασιλέα ποιῆσαι ζητεῖς , καὶ τὸν ἐλάττω κρείττονα ἡγῇ τοῦ κρείττονος ; ἀνθρώπου ἀνθρώπου ἐξουθενεῖ , ὁ δὲ Θεὸς στεφανοῖ ; Οὐ γὰρ οὐ δύναται ἄνθρωπος , δύναται Θεός · Ἄνθρωπος εἰς πρόσωπον , Θεὸς δὲ εἰς καρδίαν . Μὴ γὰρ πολυπραγνεῖν ζητουμεν · ψυχὴς εὐγένειαν ἐπιθυμοῦμεν . Καὶ διὰ τὴ μὴ ἐξ ὀνόματος εἶπεν ὁ Θεός · Ἀπελθε , χρίσόν μοι τὸν Δαυὶδ εἰς βασιλέα , ἀλλ' ἕνα τῶν υἱῶν Ἰεσσαὶ · Ἴνα μὴ πάθῃ ὁ Δαυὶδ , ὅπερ ἐπαθεν Ἰωσὴφ . Ὅσπερ γὰρ μαθόντες ἐκεῖνοι τὸν ζητούμενον αὐτῶν βασιλέα , ἐπεβούλευσαν · οὕτω δὲς ἦν μὴ καὶ οὗτοι τοῦτο ἐργάσονται . Ὥστε ἡ ἄγνοια ἀσφαλέσια μήτηρ τῆντος τῷ Δαυὶδ . Ἦλθε τοίνυν ὁ Δαυὶδ , καὶ χριεται τῷ ἐλαίῳ , καὶ ἀπήλθεν ἔχων τὴν βασιλείαν , οὐ θώρακα , οὐκ ἀσπίδα περιβεβλημένος οὐδὲ δόρατα , ἀλλὰ τὴν τοῦ Θεοῦ ἤφρον τὴν πάντων δυνατωτέραν . Καὶ πολέμου καλούντος , ἀπήλθεν ἰδεῖν τὴν παράταξιν , καὶ εἶρε τὸν βαρβάρων προσκαλούμενον εἰς μονομαχίαν , καὶ οὐδεὶς ἐτόλμα προπηδήσαι οὐδὲ ἐξελεῖν κατ' αὐτοῦ . Εἰστήκει καὶ λέγει · Τίς ἐστιν ὁ ἀπερίτμητος οὗτος , ὃς ἀνθεῖσε παρατάξιν Θεοῦ ζῶντος ; Καὶ λέγουσιν αὐτῷ · Πόθεν σοι ἡ ἀπόνοια αὕτη ; Ὁ δέ , Οὐκ ἀπόνοια , ἀλλὰ πίστις , οὐ θώρακα , ἀλλὰ θεοσέβειαν καθοπλίζομαι · οὐ σκοπῶ αὐτοῦ τὸ μέγεθος , ἀλλὰ τὴν ἐρημίαν τῆς διανοίας αὐτοῦ · οὐ βλέπω ὅτι μέγα τὸ πλοῦτον , ἀλλ' ὅτι κυβερνήτην οὐκ ἔχει . Τί οὖν οἱ ἀδελφοί ; Πάλιν φόβου , πάλιν βασκαίνει . Ἐκεῖ εἶνα ἀρτήκας τὰ μικρὰ πρὸδρατα ἐκεῖνα ; ἡμεῖς οἱδαμεν τὴν ὑπερηφανίαν τῆς καρδίας σου καὶ τὴν κακίαν , καὶ ἐνεκεν τοῦ ἰδεῖν τὸ κλέρος πατέδης . Ὁ δὲ ὑποτεμώμενος τοῦ ἤλκου ἀπέστη ἀπ' αὐτῶν , καὶ παραγενόμενος εἰς τὸ ἕτερον μέρος τοῦ πολέμου , λέγει · Τί ἕσταί τῷ ἀνθρώπῳ τῷ ἀφροτὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ ; Οἱ δὲ εἰσάγουσιν αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα . Εἶδε τοίνυν τὸν βασιλέα καταπεπωκός , δεδοικότα καὶ τρέμοντα , καὶ λέγει πρὸς αὐτόν · Ἴνα τί συντέπεις τὸ πρόσωπον τοῦ κυρίου μου ; καὶ ἐν τῇ ἐφημερίᾳ τῇ δουλείᾳ ὁμολογεῖ . Τίς ἐστιν οὗτος ; οὐχὶ πορεύσομαι καὶ ἀφελοῦ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ; Τί οὖν ὁ βασιλεύς ; Καὶ πῶς δύνασαι σὺ παιδάριον ἄν μικρόν , αὐτὸς δὲ πολεμικὸς ἢς νεότητος αὐτοῦ ; Ἀπιστεῖ ὁ βασιλεύς · ἀναγκάζεταί ὁ Δαυὶδ τὰ κατορθώματα εἰπεῖν · Ἐγώ , φησίν , παιδίον ἤμην μικρόν , ποιμαίνων τὰ πρὸδρατα τοῦ πατρὸς μου · καὶ ὅτε ἤρχετο λέων ἢ δράκων , καὶ ἐλάμβανε πρὸδρατον ἐκ τῆς ποίμνης μου , ἐξεπορευόμην ὁπίσω αὐτοῦ , καὶ ἐξέδουν ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν , καὶ ἐκάθαιρον τὸν λέοντα καὶ τὸν δράκοντα καὶ ἔσται οὗτος ὡς ἐν τῶν ἱηρῶν ἐκεῖνον , διότι ἀνθεῖσε παρατάξιν Θεοῦ ζῶντος . Καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τὸν Δαυὶδ · Πορεύου , καὶ Κύριος μετὰ σοῦ . Ἔδωκε δὲ αὐτῷ ὁ βασιλεὺς τὰ ἑαυτοῦ ὅπλα , καὶ οὐκ ἐδύνατο βαστάζει . Διὰ τί ; [ 565 ] Οὐ συνεχώρει τοῦτο ὁ Θεός , Ἴνα μὴ τὰ ὅπλα συμμερίζωνται τὴν νίκην τῶν κατορθωμάτων · ἵνα μὴ εἴπῃ ὁ βασιλεὺς , ὅτι Τὰ ὅπλα μου ἐνίκησαν , βίπτε · τὰ ὅπλα , καὶ ἐνδύεται τὴν πίστιν · ἀφῆρη βίλουν · Ἐπείσεν ὁ ἀλλόφυλος . Οὐ γὰρ τῇ φύσει τοῦ σώματος , ἀλλὰ τῇ δυνάμει τοῦ πνεύματος , τὴν νίκην ἀπηγγέλατο . Ἔδραμε καὶ ἅψεν αὐτοῦ τὸ ξίφος , καὶ ἀπέτμεν αὐτοῦ τὴν κεφαλήν · καὶ ἐπληρώθη τὸ γεγραμμένον · Ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτοῦ συνεβλήθη ὁ ἀμαρτωλός .
Lemmas: αὐτός τάσσω ἅπας . ὁ μέν γάρ μή κολάζω ὁ οφευθυνος , καί συγγιγνώσκω δίδωμι ὅς ἀσύγγνωστος ἁμαρτάνω , εἷς ποῦ τῆ δύο μόλις εἰμί ἄνθρωπος , καί μάλιστα ὅταν βασιλεύς ὑβρίζω εἰμί · καί ὁ φόβος δέ ὑποτάσσω · πολύς ευχολος · ὁ δέ πᾶς ἐραστῶς καθίστημι , καί μετά εὔνοια πείθω διάκειμαι περί ὁ βασίλειος , δυσκατάρθρωτον , κἀν μυρίος τις ἀναλύω χρῆμα , κἀν μυρίος κίνηση στράτευμα , κἀν ὁποῖος ἐργάζομαι , οὐ εὐκόλως τοσοῦτος ἀνήρ διάθεσις πρός αὐτός ἐπισπάω δύναμαι . οὐδείς γάρ οὗτος δείκνυμι ὁ ὁ ἀρχή ἔχω , ὡς ὁ φιλοστοργία ὁ περί ὁ ἄρχω . καί γάρ πατήρ οὖον ὁ γεννάω μόνος ποιέω , ἀλλά καί ὁ φιλέω μετά ὁ γεννάω . εἰμί δέ ἔνθα φύσις , ἄγανπῃ · χρεία , πολύς μᾶλλον ἔνθα ὁ χάρις . μείζων δυνεος ὁ ὁ ιερουσος ἀρχή ὁ ἀρχή ὁ βασιλικός , καί τοσοῦτος μαζίον , ὅσος οὖον μέν βασιλεύς σῶμα ἐμπιστεύω , ὁ δέ ἱερεύς Ψυχή . καί ὁ μέν λοιπαδαω χρῆμα ἀφίημι , ὁ δέ λοιπαδαω ἁμάρτημα · κενός ἀναγκάζω , οὗτος παρακαλέω · κενός ὅπλον αἰσθητής , οὗτος ὅπλον πνευματικός · κενός πολεμέω πρός βάρβαρος , οὗτος πρός δαίμων . Ζεύς οὗτος καί ἐν ὁ Παλαιή ἱερεύς ὁ βασιλεύς ἔχρυν , καί νῦν ὁ κεφαλή ὑπό ὁ ὁ ἱερεύς χείρ φέρω τὴνσιν ὁ Θεός , παιδεύω ἐγώ , ὅτι οὗτος ἐκεῖνος μείζων ἄρχω · ὁ γάρ ἐλάσσων ὑπό ὁ ἀγαθός σωλογειος . εἰσέρχομαι γάρ ποτέ ὁ βασιλεύς Ὀζίας εἰς ὁ ναός ὁ κύριος θυμιάω ἐθέλω , καί εἰσέρχομαι Ἀζαρίας ὁ ἱερεύς ὀπίσω αὐτός · οὖον γάρ εἰμί · βασιλεύς μέλω ἐξελαύνω , ἀλλά ὡς δραπέτης καί οἰκέτης ἀγνώμων , οὕτως ἐπιστέλλω μετά σφοδρότης , ὥστερ τις σκλάβος γενναῖος ἐπεισοράμων ὁ ἀκάθαρτος θηρίον , ὥστε αὐτός ὁ δεσποτικός ἐξάγω οἰκίον . οὐχ ὁράω εἰς ὁ ὁ ἀρχή ὄγκος , οὐ ἀκούω ὁ σολομονος λέγω , Ἀσελὴλ βασιλεύς ὅμοιος θυμός λέων · ἀλλά πρός ὁ ἀληθινός βασιλεύς ὁ οὐρανός ὁράω , καί οὗτος ὁ φόβος ἑαυτοῦ ὀργάω , οὕτως πίμπλημι ὁ τύραννος . ἀλλά εἰσέρχομαι καί ἐγώ , εἰμί δοκέω , ἵνα ὁράω τίς πρός ὁ βασιλεύς διαλέγω . οὐ ἔξεστι σύ , φημί , Ὄζα , θυμιάω ὁ κύριος · οὐ ἀνώμασεν αὐτός βασιλεύς . ἐπεί αὐτός ἑαυτοῦ προλαμβάνω ἐκβάλλω ὁ τιμή · ὁ μέν γάρ ὁ ἁμαρτία ποιέω , δοῦλος εἰμί , κἀν μυρίος ἐπί ὁ κεφαλή ἔχω στέφανος · ὁ δέ ὁ δικαιοσύνη ἐργάζομαι , κἀν ἀπαντάω ἔσχατος εἰμί , καί αὐτός ὁ βασιλεύς βασιλικός εἰμί . καί προσθέτω ὁ λέγω · δέω ποτός βασιλεύς γίγνομαι ὁ Ἰουδαῖος , ἐπεί ὁ πρῶτος γίγνομαι ἀνάξιος εἰμί . πέμπω οὖν [ 564 ] ὁ Σαμουήλ πρός ὁ Ἰεσσαί , καί φημί · πέμπω ἐγώ ὁ θεός ποιέω βασιλεύς ἐκ ὁ υἱός σύ . ὁ Ἰεσσαί ἀκούω βασιλεύς , νομίζω ἐπιτίθέω εἰμί πρός ὁ ποιέω ἀξίωμα , ἄγω ὁ πρῶτος υἱός . ἄπαγε αὐτός , φημί , οὐ εὐδοκέω ὁ θεός ἐν αὐτός . Ἄγις ὁ δύο · οὐδέ οὗτος · ἄγω ὁ τρίτος · οὐδέ οὗτος · ὁ τέταρτος , ὁ πέμπτος , ὁ ἕκτος · οὐδέ οὗτος . καί ἀναλίσκω ὁ χορός ὁ παῖς , καί ὁ ζητέω οὐ εὑρίσκω . Λέγος αὐτός · ἔχω ἄλλος υἱός ; ἀείδω ὁ πατήρ · ἔχω εἷς , φημί , μικρός , εὐτελής , ποιμήν . τις οὖν ; βασιλεύς ποιέω ζητέω , καί ὁ μικρός ἀγαθός ἡγέομαι ὁ ἀγαθός ; ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἐξουθενέω , ὁ δέ θεός στεφανόω ; οὖον γάρ οὖον δύναμαι ἄνθρωπος , δύναμαι Θεός · Ἄνθρωπος εἰς πρόσωπον , θεός δέ εἰς Καρδία . μή γάρ πολυπραγνεῖν ζητέω · Ψυχή εὐγένεια ἐπιθυμέω . καί διά ὅς μή ἐκ ὄνομα εἶπον ὁ Θεός · ἀπέρχομαι , χρίω ἐγώ ὁ Δαυίδ εἰς βασιλεύς , ἀλλά εἷς ὁ υἱός Ἰεσσαί · ἵνα μή πάσχω ὁ Δαυίδ , ὅσπερ πάσχω Ἰωσήφ . ὅσπερ γάρ μανθάνω ἐκεῖνος ὁ ζητέω αὐτός βασιλεύς , ἐπιβουλεύω · οὗτος δες εἰμί μή καί οὗτος οὗτος ἐργάζομαι . ὥστε ὁ ἄγνοια ἀσφαλής μήτηρ τείνω ὁ Δαυίδ . ἔρχομαι τοίνυν ὁ Δαυίδ , καί χρίω ὁ ἔλαιον , καί ἀπέρχομαι ἔχω ὁ βασίλειος , οὖον θώραξ , οὐ ἀσπίς περιβεβλημένος οὐδέ δόρυ , ἀλλά ὁ ὁ Θεός ἀφρός ὁ πᾶς δυνατός . καί πόλεμος καλέω , ἀπέρχομαι ὁράω ὁ παράταξις , καί εἴρω ὁ βάρβαρος προσκαλέω εἰς μονομαχία , καί οὐδείς τολμάω προπηδάω οὐδέ ἐξαιρέω κατά αὐτός . εἰστήκω καί λέγω · Τῖς εἰμί ὁ ἀπερίτμητος οὗτος , ὅς ἀνθέω παράταξις Θεός ζῶ ; καί λέγω αὐτός · πόθεν σύ ὁ ἀπόνοια οὗτος ; ὁ δέ , οὐ ἀπόνοια , ἀλλά πίστις , οὖον θώραξ , ἀλλά θεοσέβεια καθοπλίζω · οὖον σκοπέω αὐτός ὁ μέγεθος , ἀλλά ὁ ἐρημία ὁ διάνοια αὐτός · οὖον βλέπω ὅτι μέγας ὁ πλοῦτος , ἀλλά ὅτι κυβερνήτης οὐ ἔχω . τις οὖν ὁ ἀδελφός ; πάλιν φόβος , πάλιν βασκαίνω . ἐκεῖ ἴς ἀρτάω ὁ μικρός πρὸδρατα ἐκεῖνος ; ἐγώ οἶδα ὁ ὑπερηφανία ὁ Καρδία σύ καί ὁ κακία , καί ἕνεκα ὁ ὁράω ὁ κλῆρος πατές . ὁ δέ ὑποτέμνω ὁ Ήλκου ἀφίστημι ἀπό αὐτός , καί παραγίγνομαι εἰς ὁ ἕτερος μέρος ὁ πόλεμος , λέγω · τις εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀφρός ὁ κεφαλή αὐτός ; ὁ δέ εἰσάγω αὐτός πρός ὁ βασιλεύς . εἶδον τοίνυν ὁ βασιλεύς καταπίνω , δείδω καί τρέμω , καί λέγω πρός αὐτός · ἵνα τίς συντέπεις ὁ πρόσωπον ὁ κύριος ἐγώ ; καί ἐν ὁ ἐφημερία ὁ δουλεία ὁμολογέω . Τῖς εἰμί οὗτος ; οὐ πορεύω καί ἀφαιρέω ὁ κεφαλή αὐτός ; τις οὖν ὁ βασιλεύς ; καί πῶς δύναμαι σύ παιδάριον ἄν μικρός , αὐτός δέ πολεμικός εἶμαι νεότης αὐτός ; ἀπιστέω ὁ βασιλεύς · ἀναγκάζω ὁ Δαυίδ ὁ κατόρθωμα εἶπον · ἐγώ , φημί , παιδίον εἰμί μικρός , ποιμαίνω ὁ πρὸδρατα ὁ πατήρ ἐγώ · καί ὅτε ἄρχω λέων ἢ δράκων , καί λαμβάνω προδράω ἐκ ὁ ποίμνη ἐγώ , ἐκπορεύω ὀπίσω αὐτός , καί ἐκδέω ἐκ ὁ στόμα αὐτός , καί καθαίρω ὁ λέων καί ὁ δράκων καί εἰμί οὗτος ὡς ἐν ὁ ἱερός ἐκεῖνος , διότι ἀνθέω παράταξις Θεός ζῶ . καί εἶπον Σαῦλος πρός ὁ Δαυίδ · Πόρευος , καί Κύριος μετά σύ . δίδωμι δέ αὐτός ὁ βασιλεύς ὁ ἑαυτοῦ ὅπλον , καί οὐ δύναμαι βαστάζω . Ζεύς τίς ; [ 565 ] οὖον συγχωρέω οὗτος ὁ Θεός , ἵνα μή ὁ ὅπλον συμμερίζω ὁ Νίκη ὁ κατόρθωμα · ἵνα μή εἶπον ὁ βασιλεύς , ὅτι ὁ ὅπλον ἐγώ νικάω , βίπτε · ὁ ὅπλον , καί ἐνδύω ὁ πίστις · ἀφαιρέω βίλος · πείθω ὁ ἀλλόφυλος . οὖον γάρ ὁ φύσις ὁ σῶμα , ἀλλά ὁ δύναμις ὁ πνεῦμα , ὁ Νίκη ἀπαγγέλλω . τρέχω καί ἅπτω αὐτός ὁ ξίφος , καί ἀποτέμνω αὐτός ὁ κεφαλή · καί πληρόω ὁ γράφω · ἐν ὁ ἔργον ὁ χείρ αὐτός συμβάλλω ὁ ἁμαρτωλός .