joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0649.1
ἐπιθέτω τὰ φάρμακα πρότερον , ὑποχόμενος , μηκέτι τοῖς αὐτοῖς περιπέσειν , οἷα τὴν τῆς ἁμαρτίας φύσιν ἀναποσηχεῖν = δυναται · ὡς , ἐὰν ἁμαρτόντας καταγινοσκῶμεν τῶν ἤδη γεγενημένων , πάλιν ἐκ τοῦ αὐτοῦ · ἐπιχειρῶμεν , οὐδὲν ὀφελίας ἡμῖν ἔσται τῶν καθαρώτων . Ὁ γὰρ ἀπολούμενος , καὶ τῷ αὐτῷ πάλιν ἐγκυλινδούμενος · βορβόρῳ , καὶ ὁ καθαριῶν πάλιν ὑπὲρ ἁγνοδοῦντος , καὶ οἰοδοῦν πάλιν ἰνα καθέλῃ , οὐδὲν καρπώνει πλέον , ἀλλ’ ἡ τὸ περιττὰ πονεῖσθαι καὶ ταλαιπωρεῖν . Ἐὰν γὰρ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἁμαρτάνωμεν καὶ παιώμεν τὴν ψυχὴν τὴν ἡμετέραν , μηδέποτε δὲ αἰσθανώμεθα , καθάπερ οἱ συνεχῆ τραύματα λαμβάνοντες , εἰτα καταφρονεῦντες , πυρετοῦσθαι καὶ θανάτῳ ἐκπιπτειν · ἐπισπώμεθα , οὕτω δὴ καὶ ἡμεῖς ἐκ τῆς συνεχούς ταύτης ἀναίσθησίας ἀπαραίτητον ἐπισπώμεθα τὴν τιμωρίαν . Οὐδὲν γὰρ οὕτως ἀπόλλυσιν ἄνθρωπον , ὡς τὸ τοῦ φόβου ἐκπιπτεῖν τοῦ θεοῦ · ὥσπερ οὐδὲ σώζει , ὡς τὸ διηνεκῶς βλέπειν ἐκεῖ . Εἰ γὰρ ἄνθρωπον ἔχοντες πρὸ ὀφθαλμῶν ὄντην , πρότερον γινώσκομεν περὶ τὰ ἁμαρτήματα πολλάκις , καὶ οἰκτάς ἐρυθριάσαντες · ἐπεικιστέρομεν , οὐδὲν πράττομεν ἀτοπον , ἐννόησον πόσῃς ἀπολαύσομεθα ἀσφαλείας τὸν θεὸν πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχοντες . Τὸ μὲν οὖν ἄμα·νον τὸ μηδὲ διὰς ἁμαρτάνειν · τὸ δὲ μετ’ ἐκείνο , ἁμαρτάνοντας αἰσθάνεσθαι καὶ διορθοῦσθαι . Εἰ δὲ μη τοῦτο ἔχοιμεν , πῶς ; δεησόμεθα τοῦ θεοῦ , καὶ ἀρξομεν αἰτήσομεν ἁμαρτημάτων , οἱ μηδὲνα λόγον τούτων ποιούμενοι ; Ὅταν γὰρ αὐτὸς ὁ πλῆγμῆλκῶς , μηδὲ αὐτὸ τοῦτο , ὅτι ἡμάρτας , αἰδάναι θέλῃς , ὑπὲρ ποίων παρακαλεῖς τὸν θεὸν πλημμελημάτων ; ὑπὲρ ὧν οὐκ οἶδας ; καὶ πῶς εἰσὴ τῆς εὐεργεσίας τὸ μέγαθος ; Δεινὸν μὲν γὰρ τὸ αἰσχρὰ πράττειν , τὸ δὲ πράττοντα αἰσχύνεσθαι , ἐξ ἡμισίας ἔστι δεινόν · ὅταν δὲ τις καὶ ἄγχαλωπίζηται τοῦτο , ὑπερβολὴ ἀναίσθησίας ἐστιν . Ὁ μὲν γὰρ μετὰ τὸ πλημμελῆν β’ καταγινοσκων τῆς ἁμαρτίας , χρόνῳ ποτὲ δυνησεται ἀνακτησάσθαι · ὁ δὲ ἐπανιόνν τὴν πονηρίαν , τὴς ἐκ τοῦ μετανοεῖν θεραπείας ἐαυτὸν ἀπεκτρίψεν . Ὅσπερ οὖν οὐχ ὁ τὰ φαῦλα πράττοντας μόνον , ἀλλὰ καὶ οἱ τούτους ἐγκωμίζοντες , τῆς αὐτῆς ἢ καὶ χαλεπωτέρας ἐκείνοις κοινωνοῦσι κολάσεως · οὕτως οὐ τοὺς ἀγαθοὺς ἐπαινούντας καὶ θαυμάζοντας , συμμερισαὶ τῶν ἐκείνοις ἀποκειμένων στεφάνων εἰσὶ . Μὴ οὖν , διότι οὐκ ἀλγεῖς ἁμαρτάνων , [ 607 ] καταφρονεῖ τῆς ἁμαρτίας , ἀλλὰ διότι μὲν τοῦτο αὐτὸ μάλιστα στέναξον , ἐπειδὴ οὐκ αἰσθάνῃ τῆς τῶν πλημμελημάτων ὀδύνης . Οὐ γὰρ παρὰ τὸ μη δάκνειν τὴν ἁμαρτίαν τοῦτο γίνεται , ἀλλὰ παρὰ τὸ ἀναίσθητον εἶναι τὴν πλημμελοῦσαν ψυχὴν . Εἰ γὰρ ἐπὶ τοῖς ἑτέρων ἁμαρτήμασι τὸ μὴ ἀλγεῖν κατηγορίας ἔδειξ ἄντην , ὁ ἐπὶ τοῖς ἑαυτοῦ ἀναλγητὸς δικαίως ; καὶ ἀμείων , ποίας ἂν εἴη συγγνώμης ἄξιος . Εἰ δὲ Παῦλος τὸ οἰκεῖον παρορᾷ συμμέρον , ἵνα τὸ τῶν ἄλλων σῴζη , πῶς οὐκ ἂν εἴημεν ἄξιοι κολάσεως , μηδὲ τῆς οἰκείας ἀποστέσαι βλάβης ; εἰ αἰρούμενοι ὑπὲρ τοῦ τὸ ἑτέρων συμφέρον εὑρεῖν , ἀλλ’ ἡδόμε μεθ’ ἑαυτῶν καὶ ἑτέρους προσπαλλύντες , παρὼν καὶ ἑτέρους καὶ ἑαυτοὺς διασποῦσι . Διὸ τοῦτο πειρά τούς στρουθοὺς , ἵνα φύγῃ παγίδα · διὰ τοῦτο λογισμοὶ τοῖς ἀνθρώποις , ἵνα ἐκφυγῶσιν ἁμαρτήματα . Ἄλλ’ ἀγνοεῖν λέγεις οὐ τὰ ἁμαρτήματα ; Καὶ πῶς ἂν ἔχοι τοῦτο λόγον ; Εἰ γὰρ ἐπὶ τοῖς ἑτέρων ἁμαρτήμασι καὶ νόμους γράφεις καὶ τιμωρίας ὁρίζεις καὶ ἀκροβίᾳ · ἢ δικαστής , ποῖαν τὴν σοφίαν ἀπολεῖν ἐν εἰς αὐτὸς ἁμαρτάνεις , λέγων ἀγνοεῖν τὰ πρακτέα ; Ἐμοῦγευσας καὶ οὐ κάκνευσας · τῶν οὖν ἔνεχεν ἐκαὶν μὲν κολάζεις , σαυτὸν δὲ συγχωρῶς ἀξίως ; Εἰ μὲν γὰρ ἡδεῖς κακὸν τὴν μογχαλίαν , οὐδὲ ἕτερον τιμωρεῖσθαι ἔδει · εἰ δὲ ἕτερον μὲν κολάζεις , οὐ δὲ νομίζεις διαφθαρὲν τὴν κολασιν , πῶς ἂν ἔχοι λόγον , τῶν αὐτῶν ἁμαρτημάτων μὴ τὰς αὐτὰς διδόναι δίκας ; Ἀπὸ γὰρ τῆς ψυχῆς , φησίν , ἡς ἐνέχης δ’ καὶ ἑτέρου , ἀπὸ ταύτης σε κρινεῖ ὁ θεός . Καὶ ἄκουε Παύλου λέγοντος · Λογίζῃ τοῦτο , ἄνθρωπε , ὁ κρίνων τοὺς κακῶς πράσσοντας , καὶ ποιῶν αὐτά , ὅτι σὺ ἐκφεύσεις τὸ κρίμα τοῦ θεοῦ ; Τὸ σὸν οὐκ ἐξέφυγες κρίμα , καὶ τὸ τοῦ θεοῦ διαφύγῃ ; καὶ πῶς ἂν ἔχοι τοῦτο λόγον ; Οὐ γὰρ ἐστι ταύτων ἁμαρτάνειν ἀπλῶς , καὶ ἕτερον ἁμαρτάνειν καὶ κολάζειν , τοὺς αὐτοὺς περιπέσειν πάλιν . Εἰ γὰρ σὺ τὸν ἐλάττονα ἁμαρτάνοντα κολάζεις , καίτοι γε μέλλων αἰτήσεσθαι σαυτὸν , πῶς ὁ θεός τὸν μεῖζονα πλημμελησάντα σα , καὶ ταῦτα οὐ μέλλων ἐαυτὸν αἰσχύνειν , οὐ καταδικάσει ; καὶ κατακρινεῖ μεῖζον ; · ἡδη κατακεκριμένον ἀπὸ τῶν οἰκείων λογισμῶν ; Εἰ δὲ λέγεις ὅτι Οὐκ ἂν ὅτι δεῖξ εἰμι κολάζειν , διὰ δὲ τὴν μακροθυμίαν καταφρονεῖς , καὶ διὰ τὸ μὴ ποιειν παρὰ πό δας δίκην θαρρεῖς · δεδοιχέναι μὲν οὖν καὶ τέρπειν διὰ τοῦτο ἂν εἴης δίκαιος . Οὐ γὰρ εἰς τὸ μὴ δούνα δίκην , ἀλλ’ εἰς τὸ δούναι χαλεπωτέραν , εἰ μένους ἀδιόρθωτος ὤν , τὸ μήπου δούναί , συμβήσεται σοι . Καὶ γὰρ , ἂν μέγα τις ἁμάρτη , λαβὼν δὲ τοῦτο ἐργάσται , καὶ μηδὲνα σκανδαλίση , ἐλάττονα δώσει δίκην τοῦ καταδεέστερα μὲν ἡμαρτηκότος , μετὰ παρρήσιας δὲ καὶ τοὺς πολλοὺς σκανδαλίσαντος . Ὁ μὲν γὰρ εὐτελῆς γαὶ ἀπερίημένος , κλὲν ὑποσκαλισθῇ καὶ καταπίπτῃ , οὐ τοσαύτην τῷ κοινῷ φέρει βλάβην · ὁ δὲ ὡςπερ ὑψαὶ τινὶ τῆς ἀρετῆς κορυφῇ μετὰ πολλῆς τῆς περιφανείας ἑστώς , καὶ πᾶσι γνωρίμως καὶ δήλος ὤν , καὶ παρὰ πάντων θαυμάζομενος , ὅταν ἐπιπρεσθεὶς καταπίπτῃ , μεγάλην τὴν πτώσιν καὶ ζημίαν ἐργάζεται , οὐχ ὅτι μόνον ἐξ ὑψους κατέπεσεν , ἀλλ’ ὅτι καὶ πολλούς ῥιθυστερούς ἐποίησε τῶν εἰς αὐτὸν βλέποντῶν . Καὶ καθάπερ ἐν σώματι , μέλους μὲν ἑτέρου [ 608 ] διαφθορέντος , οὐ πολλὴ ἡ βλάβη · τῶν δὲ ὀφθαλμῶν περιουθέντων , ἢ τῆς κεφαλῆς βλαβείσης , ὅλον τὸ σῶμα ἄχρηστον γίνεται · οὕτω δὴ καὶ ἐπὶ τῶν πολλὰ κατορθωκότων ἐστιν εἰπεῖν , ὅταν ἐκείνοις σθενώσωσιν , ὅταν κηλῖδα τινὰ προσερήμυται , ὀλόκληρον καὶ ἀφόρητον τῷ λοιπῷ σώματι τὴν βλάβην φέρουσι . Μὴ τοίνυν φοβηθῆς ἐπιδοῦναι δικαστῷ , ἀλλὰ φοβηθητὶ ἁμαρτίας δύναμιν . Ἄνθρωπός σε οὐ βλάπτει , ἐὰν μὴ σὺ σαυτὸν βλάψης . Κἂν μὴ ἔχης ἁμαρτίαν , κἂν μυρία ξίφη ἐπικαίνται , ἐξελεύεται σε ὁ θεός · ἐὰν ἔχης ἁμαρτίαν , κλὲν ἐν παραδείσῳ ἦς , ἐκπιπτεῖς . Ἐν παραδείσῳ ἦν ὁ Ἄδων , καὶ ἐπεσεν · ἐν κοπρίᾳ ἦν ὁ Ἰώβ , καὶ ἐστασιφώνη . Τὴ φέλησεν ἐκεῖνον ὁ παράδεισος ; τὶ ἐβλάψεν τοῦτον ἡ κοπρία ; Ἐκεῖνον οὐδεὶς ἐπιδοῦλευσε , καὶ ὑπεσκαλίσθη τοῦτω ὁ διάβολος , καὶ ἐστερεωθῆ . Οὐ τὰ χρήματα αὐτοῦ ἔλαβεν ; ἀλλὰ τὴν εὐσέβειαν αὐτοῦ οὐκ ἐσύλησεν . Οὐ τοὺς παῖδας αὐτοῦ ἡρπασαν ·
Lemmas: ἐπιτίθημι ὁ φάρμακον πρότερος , ὑποχέω , μηκέτι ὁ αὐτός περιπίπτω , οἷος ὁ ὁ ἁμαρτία φύσις ἀναποσηχεῖν = δυνατός · ὡς , ἐάν ἁμαρτάνω καταγιγνώσκω ὁ ἤδη γίγνομαι , πάλιν ἐκ ὁ αὐτός · ἐπιχειρέω , οὐδείς ὀφέλιος ἐγώ εἰμί ὁ καθαρός . ὁ γάρ ἀπόλλυμι , καί ὁ αὐτός πάλιν ἐγκυλίνδω · βόρβορος , καί ὁ καθαρίζω πάλιν ὑπέρ ἁγνοδοῦντος , καί οἰδέω πάλιν ἵνα καθαιρέω , οὐδείς καρπώνομαι πλέω , ἀλλά ὁ ὁ περισσός πονέω καί ταλαιπωρέω . ἐάν γάρ κατά ἕκαστος ἡμέρα ἁμαρτάνω καί παίω ὁ ψυχή ὁ ἡμέτερος , μηδέποτε δέ αἰσθάνομαι , καθάπερ ὁ συνεχής τραῦμα λαμβάνω , εἶτα καταφρονέω , πυρετέω καί θάνατος ἐκπίπτω · ἐφέπω , οὗτος δή καί ἐγώ ἐκ ὁ συνεχής οὗτος ἀναισθησία ἀπαραίτητος ἐφέπω ὁ τιμωρία . οὐδείς γάρ οὕτως ἀπόλλυμι ἄνθρωπος , ὡς ὁ ὁ φόβος ἐκπίπτω ὁ θεός · ὥσπερ οὐδέ σῴζω , ὡς ὁ διηνεκής βλέπω ἐκεῖ . εἰμί γάρ ἄνθρωπος ἔχω πρό ὀφθαλμός ὄντην , πρότερος γιγνώσκω περί ὁ ἁμάρτημα πολλάκις , καί οἰκτός ἐρυθριάω · ἐπεικιστέρομεν , οὐδείς πράσσω ἄτοπος , ἐννοέω πόσος ἀπολαύω ἀσφάλεια ὁ θεός πρό ὀφθαλμός ἔχω . ὁ μέν οὖν ἄμανος ὁ μηδέ Διᾶς ἁμαρτάνω · ὁ δέ μετά ἐκεῖνος , ἁμαρτάνω αἰσθάνομαι καί διορθόω . εἰμί δέ μη οὗτος ἔχω , πῶς ; δήω ὁ θεός , καί ἄρχω αἰτέω ἁμάρτημα , ὁ μηδείς λόγος οὗτος ποιέω ; ὅταν γάρ αὐτός ὁ πλῆγμα , μηδέ αὐτός οὗτος , ὅτι ἁμαρτάνω , αἰδάνης ἐθέλω , ὑπέρ ποῖος παρακαλέω ὁ θεός πλημμέλημα ; ὑπέρ ὅς οὐ οἶδα ; καί πῶς εἶμι ὁ εὐεργεσία ὁ μέγεθος ; δεινός μέν γάρ ὁ αἰσχρός πράσσω , ὁ δέ πράσσω αἰσχύνω , ἐκ ἡμίσιος εἰμί δεινός · ὅταν δέ τις καί αγχαλωπιζεω οὗτος , ὑπερβολή ἀναισθησία εἰμί . ὁ μέν γάρ μετά ὁ πλημμελής βε καταγινοσκω ὁ ἁμαρτία , χρόνος ποτέ δύναμαι ἀνακτάομαι · ὁ δέ ἐπανέρχομαι ὁ πονηρία , σής ἐκ ὁ μετανοέω θεραπεία ἑαυτοῦ απεκτριψε . ὅσπερ οὖν οὐ ὁ ὁ φαῦλος πράσσω μόνος , ἀλλά καί ὁ οὗτος ἐγκομίζω , ὁ αὐτός ἢ καί χαλεπός ἐκεῖνος κοινωνέω κόλασις · οὕτως οὖον ὁ ἀγαθός ἐπαινέω καί θαυμάζω , συμμερισμός ὁ ἐκεῖνος ἀπόκειμαι στέφανος εἰμί . μή οὖν , διότι οὐ ἀλγέω ἁμαρτάνω , [ 607 ] καταφρονέω ὁ ἁμαρτία , ἀλλά διότι μέν οὗτος αὐτός μάλιστα στενάζω , ἐπεί οὐ αἰσθάνομαι ὁ ὁ πλημμέλημα ὀδύνη . οὖον γάρ παρά ὁ μη δάκνω ὁ ἁμαρτία οὗτος γίγνομαι , ἀλλά παρά ὁ ἀναίσθητος εἰμί ὁ πλημμελέω ψυχή . εἰμί γάρ ἐπί ὁ ἕτερος ἁμάρτημα ὁ μή ἀλγέω κατηγορία δείκνυμι ἄντην , ὁ ἐπί ὁ ἑαυτοῦ ἀνάλγητος δικαίως ; καί ἀμείων , Ποίας εἄν εἰμί συγγνώμη ἄξιος . εἰμί δέ Παῦλος ὁ οἰκέω παροράω συμμέρον , ἵνα ὁ ὁ ἄλλος σῴζω , πῶς οὐ εἄν εἰμί ἄξιος κόλασις , μηδέ ὁ οἰκεῖος ἀφίστημι βλάβη ; εἰμί αἰρέομαι ὑπέρ ὁ ὁ ἕτερος συμφέρω εὑρίσκω , ἀλλά ἡδόμε μετά ἑαυτοῦ καί ἕτερος προσπαλλύντες , πάρειμι καί ἕτερος καί ἑαυτοῦ διασπάω . Διὸ οὗτος πειράω ὁ στρουθός , ἵνα φεύγω παγίς · διά οὗτος λογισμός ὁ ἄνθρωπος , ἵνα ἐκφεύγω ἁμάρτημα . ἄλλος ἀγνοέω λέγω οὖον ὁ ἁμάρτημα ; καί πῶς εἄν ἔχω οὗτος λόγος ; εἰμί γάρ ἐπί ὁ ἕτερος ἁμάρτημα καί νόμος γράφω καί τιμωρία ὁρίζω καί ἀκροβίᾳ · ἢ δικαστής , Ποίας ὁ σοφία ἀπόλλυμι ἐν εἰς αὐτός ἁμαρτάνω , λέγω ἀγνοέω ὁ πρακτέος ; εμουγευω καί οὖον καίνω · ὁ οὖν ἐνέχω καινίς μέν κολάζω , σαυτοῦ δέ συγχωρέω ἀξίως ; εἰμί μέν γάρ ἡδύς κακός ὁ μογχαλίαν , οὐδέ ἕτερος τιμωρέω ἐσθίω · εἰμί δέ ἕτερος μέν κολάζω , οὖον δέ νομίζω διαφθείρω ὁ κόλασις , πῶς εἄν ἔχω λόγος , ὁ αὐτός ἁμάρτημα μή ὁ αὐτός δίδωμι δίκη ; ἀπό γάρ ὁ Ψυχή , φημί , εἰμί ἐνέχω δέ καί ἕτερος , ἀπό οὗτος σύ κρίνω ὁ θεός . καί ἀκούω Παῦλος λέγω · λογίζομαι οὗτος , ἄνθρωπος , ὁ κρίνω ὁ κακῶς πράσσω , καί ποιέω αὐτός , ὅτι σύ ἐκφεύσεις ὁ κρίμα ὁ θεός ; ὁ σός οὐ ἐκφεύγω κρίμα , καί ὁ ὁ θεός διαφεύγω ; καί πῶς εἄν ἔχω οὗτος λόγος ; οὖον γάρ εἰμί οὗτος ἁμαρτάνω ἀπλόος , καί ἕτερος ἁμαρτάνω καί κολάζω , ὁ αὐτός περιπίπτω πάλιν . εἰμί γάρ σύ ὁ μικρός ἁμαρτάνω κολάζω , καίτοι γε μέλλω αἰτέω σαυτοῦ , πῶς ὁ θεός ὁ μείζων πλημμελέω σός , καί οὗτος οὖον μέλλω ἑαυτοῦ αἰσχύνω , οὖον καταδικάζω ; καί κατακρίνω μείζων ; · ἤδη κατακρίνω ἀπό ὁ οἰκέω λογισμός ; εἰμί δέ λέγω ὅτι οὐ εἄν ὅτι δείκνυμι εἰμί κολάζω , διά δέ ὁ μακροθυμία καταφρονέω , καί διά ὁ μή ποιέω παρά πό δαΐς δίκη θαρσέω · δείκνυμι μέν οὖν καί τέρπω διά οὗτος εἄν εἰμί δίκαιος . οὖον γάρ εἰς ὁ μή Δούνα δίκη , ἀλλά εἰς ὁ δίδωμι χαλεπός , εἰμί μένος ἀδιόρθωτος εἰμί , ὁ μήπου δίδωμι , συμβαίνω σύ . καί γάρ , εἄν μέγας τις ἁμαρτάνω , λαμβάνω δέ οὗτος ἐργαστής , καί μηδείς σκανδαλίζω , μικρός δίδωμι δίκη ὁ καταδεής μέν ἁμαρτάνω , μετά παρρησία δέ καί ὁ πολύς σκανδαλίζω . ὁ μέν γάρ εὐτελής γαί ἀπολέγω , κλέω ὑποσκαλισθῇ καί καταπίπτω , οὖον τοσοῦτος ὁ κοινός φέρω βλάβη · ὁ δέ ὡς ὑψαὶ τις ὁ ἀρετή κορυφή μετά πολύς ὁ περιφάνεια ἵστημι , καί πᾶς γνώριμος καί δήλος εἰμί , καί παρά πᾶς θαυμάζω , ὅταν ἐπιπρεσθεὶς καταπίπτω , μέγας ὁ πτῶσις καί ζημία ἐργάζομαι , οὐ ὅτι μόνος ἐκ ὕψος καταπίπτω , ἀλλά ὅτι καί πολύς ῥιθυστερούς ποιέω ὁ εἰς αὐτός βλέπω . καί καθάπερ ἐν σῶμα , μέλος μέν ἕτερος [ 608 ] διαφθείρω , οὖον πολύς ὁ βλάβη · ὁ δέ ὀφθαλμός περιουτιθημι , ἢ ὁ κεφαλή βλάπτω , ὅλος ὁ σῶμα ἄχρηστος γίγνομαι · οὗτος δή καί ἐπί ὁ πολύς κατορθόω εἰμί εἶπον , ὅταν ἐκεῖνος σθενόω , ὅταν κηλίς τις προσερημυος , ὁλόκληρος καί ἀφόρητος ὁ λοιπός σῶμα ὁ βλάβη φέρω . μή τοίνυν φοβέω ἐπιδίδωμι δικαστής , ἀλλά φοβέω ἁμαρτία δύναμις . Ἄνθρωπος σύ οὖον βλάπτω , ἐάν μή σύ σαυτοῦ βλάπτω . κἀν μή ἔχης ἁμαρτία , κἀν μυρίος ξίφος ἐπικαίνω , ἐξέρχομαι σύ ὁ θεός · ἐάν ἔχης ἁμαρτία , κλέω ἐν παράδεισος εἰμί , ἐκπίπτω . ἐν παράδεισος εἰμί ὁ Ἄδων , καί πίπτω · ἐν κοπρίας εἰμί ὁ Ἰώβ , καί ἐστασιφώνη . ὅς φείλω ἐκεῖνος ὁ παράδεισος ; τίς βλάπτω οὗτος ὁ κοπρία ; ἐκεῖνος οὐδείς ἐπιδουλεύω , καί ὑπεσκαλίσθη οὗτος ὁ διάβολος , καί στερεόω . οὖον ὁ χρῆμα αὐτός λαμβάνω ; ἀλλά ὁ εὐσέβεια αὐτός οὐ συλάω . οὖον ὁ παῖς αὐτός ἁρπάζω ·