joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0795.2
σώματος , οὐκ ἐκεῖνος ὁ τῆς ψυχῆς · οὐκ ἐστιν ἐκεῖ πένθος , οὐδὲ νύξ · πάντα ἡμέρα , πάντα φῶς , πάντα λαμπρόν . Οὐκ ἐστι καμνεῖν , οὐκ ἐστι κῆρον λαβεῖν , ἀλλ’ ἐν ἐπιθυμίᾳ τῶν ἀγαθῶν διατελέσομεν . Βούλεσθε δὴν τινὰ εἰκόνα ὑμῖν τῆς ἐκεῖ χαραιοπαύσεως ; Οὐκ ἐστι δυνατόν · πλὴν ἄλλ’ ὅμως , ὡς δυνατόν , πειράσομαι δοῦναι ὑμῖν τινὰ εἰκόνα . Ἀναβλέψωμεν εἰς τὸν οὐρανόν , ὅταν , μηδενὸς ἐνοχλοῦντος νέφους , φαίνῃ τὸν ἐκαστοῦ στέφανον · εἶτα πρὸς τὸ κάλλος τῆς ἡμέρας αὐτοῦ πολλὴν διατρίψαντες χρόνον , ἐννοήσωμεν ὅτι καὶ ἕδαφος ἔχομεν , καὶ οὐ τοιοῦτον μόνον , ἀλλὰ τοιοῦτον γινόμενον κάλλιον [ ἐδώμεν ] , ἢσον τῶν πηλίνων ὀρόφων ἐστὶν ὁ χρυσοῦς · καὶ μετ’ ἐκεῖνον πάλιν τὸν ἀνωτέρων ὄροφον , εἶτα τοὺς ἀγγέλους , τοὺς ἀρχαγγέλους , τοὺς ἀπείρους δὴ μους τῶν ἀσωμάτων δυνάμεων , αὐτὰ τὰ τοῦ Θεοῦ βασιλεία , τὸν ὄρονον τὸν πατρικόν . Ἄλλ’ οὐχ ἰσχύει , ὅπερ ἐφρήνη , ὁ λόγος δηλῶσαι τὸ πᾶν · πειρᾶ γὰρ χρεία καὶ τῆς διὰ πείρας γνώσεως . Πῶς οἴεσθε , εἴπέ μοι , [ 757 ] τὸν Ἀδάμ ἐν τῷ παραδελίῳ εἶναι ; Πολὺ ἐκεῖνεν βελτίων ἐστὶν ἡ διαγωγή αὐτῆ , ὅσω τῆς γῆς οὐρανός . Πλὴν καὶ ἐκεῖν εἰκόνα ἐπιζητήσωμεν . Εἰ συμβή τὸν βασιλεύοντα νῦν πάτην χρᾶσθαι τῆς γῆς , εἶτα μήτε ὑπὸ πολέμων , μήτε ὑπὸ φροντίδων ἐνοχλεῖσθαι , ἀλλὰ τιμαθῆαι μόνον καὶ τρωφᾶν καὶ πολλοὺς ἔχειν φόρους , πάντοθεν δὲ τὸ χρυσόν αὐτῷ ἐπιφέρεσθαι , καὶ ἀπόδειπτον εἶναι · ποίαν οἴεσθε ἔχειν αὐτὸν ψυχήν , εἰ πολὺς πλεῖον τοῖς πανταχοῦ τῆς γῆς παπαιμούντος ὧρα ; Τοιούτον τί ἐστι · μάλλον δὲ οὕτως τῆς εἰκόνος ἐνιχόμη ἐκείνης · διὸ χρή μᾶλλον ἐπιζητῆσαι . Ἐννόησον δὲ μοι . Ὡσπερ γὰρ παιδίων βασιλικῶν , ὅς μὲν ἂν ἐν τῇ μητρὶ ᾖ , οὐδενὸς καιπισθάνεται · εἰ δὲ συμβή ἀπὸν ἐξελέσθαι ἐκθεῖναι , καὶ ἐπὶ τὸν θρόνον ἀνελθεῖν τὸν βασιλέα , μὴ ἡμέρα , ἀλλ’ ἄθροον πάντα προσλαθεῖν · οὕτως ἐστὶν ἡ κατάπαυσις αὕτη κάκην . Ἡ εἰ τις δεσμιότης μυρία ποθὼν βαλλέ , ἀθροὸν ἐπὶ τὸν βασιλέα ἀρπαγὴ θρόνον . Ἄλλ’ οὐδὲ οὕτως ἐκικώμη ἀκριβῶς τῆς εἰκόνος . Ἐνταῦθα μὲν γὰρ ὧν ἂν τις ἐπιτύχῃ καλῶν , ἂν αὐτὴν εἴπης τὴν βασιλείαν , παρὰ πῆν τὴν πρώτην ἡμέραν ἀκμάζοντα ἔχει τὸν πόθον , καὶ παρὰ τὴν δευτέραν καὶ τὴν τρίτην , χρόνῳ δὲ προελθόντος , μένει μὲν ἐν ἡσυνή , οὐ τοσαύτη δὲ · λήγει γὰρ ἀπὸ τῆς συνήθειας , οἷα ἂν ᾖ . Ἐκεῖ δὲ οὐ μόνον οὐ μειοῦται , ἀλλὰ καὶ ἐπιδιώκειν . Ἐννόησον γὰρ ὅσον ἐστὶ ψυχὴν ἀπελθοῦσαν ἐκεῖ , μηκέτι τέλος προσδοκᾶν τῶν ἀγαθῶν ἐκείνων , μηδὲ μεταβολήν , ἀλλ’ ἐπίδοσιν καὶ ζωὴν τέλος οὐκ ἔχουσαν , καὶ ζωὴν παντὸς μὲν κινδύνου , πάσης δὲ ἀθυμίας καὶ φροντίδος ἀπηλλαγμένην , μεστήν εὐθυμίας καὶ μεγίστων ἀγαθῶν . Εἰ γὰρ εἰς παίδιον ἐξόντες ἐνταῦθα , ἐνθὰ σκηνὰς ὁρῶμεν στρατιωτῶν ἐκ παραπετασμάτων πηγυμμένας , καὶ δόρατα καὶ κράνη καὶ ὀμφαλοὺς ἀσπίδων λάμποντα , μεταίρωι γινόμεθα τῷ θαύματι · εἰ δὲ καὶ τὸν βασιλέα συμβή εἰς μέσον ἰδεῖν πηρόντα μετὰ ὀπλῶν χρυσῶν , τὸ πᾶν ἔχειν νομίζομεν · τί οἴει , ὅταν τῶν ἀγίων ἴδῃς τὰς σκηνὰς τὰς αἰωνίους ἐν τῷ οὐρανῷ πεπηγμένας ; Δέξασθε γὰρ ὑμῖς εἰς τὰς αἰωνίους , ὅσοι , στήρητι · ὅταν αὐτῶν ἕκαστον ὑπὲρ τὰς ἀκτίνας τὰς ἡλιακὰς ἴδῃς ἀπολάμποντα , οὐκ ἀπὸ γαλίου καὶ σιδήρου , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς δόξης ἐκείνης , ἥς τὰς μαρμαρυγὰς ἀνθρώπινος οὐ δύναται ὀφθαλμὸς ἰδεῖν ; Καὶ ταῦτα μὲν ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων . Τί δ’ ἂν τις εἴποι τὰς χιλιάδας τῶν ἀγγέλων , τῶν ἀρχαγγέλων , τῶν Χερουβίμ , τῶν Σεραφίμ , τῶν ἀρχῶν , τῶν ἐξουσιῶν , ὧν τὸ κάλλος ἀμήχανον ,
Lemmas: σῶμα , οὐ ἐκεῖνος ὁ ὁ Ψυχή · οὐ εἰμί ἐκεῖ πένθος , οὐδέ νύξ · πᾶς ἡμέρα , πᾶς φάος , πᾶς λαμπρός . οὐ εἰμί κάμνω , οὐ εἰμί κῆρ λαμβάνω , ἀλλά ἐν ἐπιθυμία ὁ ἀγαθός διατελέω . βούλομαι δήν τις εἰκών σύ ὁ ἐκεῖ χαραιοπαυσις ; οὐ εἰμί δυνατός · πλήν ἄλλος ὅμως , ὡς δυνατός , πειράζω δίδωμι σύ τις εἰκών . ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός , ὅταν , μηδείς ἐνοχλέω νέφος , φαίνω ὁ ἕκαστος στέφανος · εἶτα πρός ὁ κάλλος ὁ ἡμέρα αὐτός πολύς διατρίβω χρόνος , ἐννοέω ὅτι καί ἔδαφος ἔχω , καί οὖον τοιοῦτος μόνος , ἀλλά τοιοῦτος γίγνομαι καλός [ ἐσθίω ] , ἵημι ὁ πήλινος ὄροφος εἰμί ὁ χρύσεος · καί μετά ἐκεῖνος πάλιν ὁ ἀνώτερος ὄροφος , εἶτα ὁ ἄγγελος , ὁ ἀρχάγγελος , ὁ ἤπειρος δή ξενότιμος ὁ ἀσώματος δύναμις , αὐτός ὁ ὁ Θεός βασίλειος , ὁ ὀρούω ὁ πατρικός . ἄλλος οὐ ἰσχύω , ὅσπερ ἐφρήνη , ὁ λόγος δηλόω ὁ πᾶς · πειράω γάρ χρεία καί ὁ διά πείρω γνῶσις . Πῶς οἴομαι , εἶπον ἐγώ , [ 757 ] ὁ Ἀδάμ ἐν ὁ παραδελίῳ εἰμί ; Πολύς εκείνος ἀγαθός εἰμί ὁ διαγωγή αὐτῆ , ὅσος ὁ γῆ οὐρανός . πλήν καί ἐκεῖνος εἰκών ἐπιζητέω . εἰμί συμβαίνω ὁ βασιλεύω νῦν πάτης χράομαι ὁ γῆ , εἶτα μήτε ὑπό Πολέμων , μήτε ὑπό φροντίς ἐνοχλέω , ἀλλά τιμάω μόνος καί τροφή καί πολύς ἔχω φόρος , πάντοθεν δέ ὁ χρυσός αὐτός ἐπιφέρω , καί ἀπόδειπτον εἰμί · ποῖος οἴομαι ἔχω αὐτός Ψυχή , εἰμί πολύς πλείων ὁ πανταχοῦ ὁ γῆ παπαιμούντος ὤρα ; τοιοῦτος τίς εἰμί · μάλλον δέ οὕτως ὁ εἰκών φέρω ἐκεῖνος · διό χρή μᾶλλον ἐπιζητέω . ἐννοέω δέ ἐγώ . ὡς γάρ παιδίον βασιλικός , ὅς μέν εἄν ἐν ὁ μήτηρ εἰμί , οὐδείς καιπισθάνεται · εἰμί δέ συμβαίνω ἄπειμι ἐξαιρέω ἐκτίθημι , καί ἐπί ὁ θρόνος ἀνέρχομαι ὁ βασιλεύς , μή ἡμέρα , ἀλλά ἀθρόος πᾶς προσέρχομαι · οὕτως εἰμί ὁ κατάπαυσις οὗτος κάκη . ὁ εἰμί τις δέσμιος μυρίος ποθή βάλλω , ἀθρόος ἐπί ὁ βασιλεύς ἁρπάζω θρόνος . ἄλλος οὐδέ οὕτως ἐκικώμη ἀκριβῶς ὁ εἰκών . ἐνταῦθα μέν γάρ ὅς εἄν τις ἐπιτυγχάνω καλός , εἄν αὐτός εἶπον ὁ βασίλειος , παρά πῆν ὁ πρῶτος ἡμέρα ἀκμάζω ἔχω ὁ πόθος , καί παρά ὁ δύο καί ὁ τρίτος , χρόνος δέ προέρχομαι , μένω μέν ἐν ἡσυνή , οὖον τοσοῦτος δέ · λήγω γάρ ἀπό ὁ συνήθεια , οἷος εἄν εἰμί . ἐκεῖ δέ οὖον μόνος οὖον μειόω , ἀλλά καί ἐπιδιώκω . ἐννοέω γάρ ὅσος εἰμί ψυχή ἀπέρχομαι ἐκεῖ , μηκέτι τέλος προσδοκάω ὁ ἀγαθός ἐκεῖνος , μηδέ μεταβολή , ἀλλά ἐπίδοσις καί ζωή τέλος οὐ ἔχω , καί ζωή πᾶς μέν κίνδυνος , πᾶς δέ ἀθυμία καί φροντίς ἀπαλλάσσω , μεστός εὐθυμία καί μέγας ἀγαθός . εἰμί γάρ εἰς παιδίον ἔχω ἐνταῦθα , ἔνθα σκηνή ὁράω στρατιώτης ἐκ παραπέτασμα πήγνυμι , καί δόρυ καί κράνος καί ὀμφαλός ἀσπίς λάμπω , μεταίρω γίγνομαι ὁ θαῦμα · εἰμί δέ καί ὁ βασιλεύς συμβαίνω εἰς μέσος ὁράω πηρός μετά ὁπλή χρυσός , ὁ πᾶς ἔχω νομίζω · τίς οἴομαι , ὅταν ὁ Ἀγίων ὁράω ὁ σκηνή ὁ αἰώνιος ἐν ὁ οὐρανός πήγνυμι ; δέχομαι γάρ ὑμῖς εἰς ὁ αἰώνιος , ὅσος , στήρητι · ὅταν αὐτός ἕκαστος ὑπέρ ὁ ἄκτινος ὁ ἡλιακός ὁράω ἀπολάμπω , οὐ ἀπό γάλιον καί σίδηρος , ἀλλά ἀπό ὁ δόξα ἐκεῖνος , ἥς ὁ μαρμαρυγή ἀνθρώπινος οὖον δύναμαι ὀφθαλμός ὁράω ; καί οὗτος μέν ἐπί ὁ ἄνθρωπος . τις δέ εἄν τις εἶπον ὁ χιλιάς ὁ ἄγγελος , ὁ ἀρχάγγελος , ὁ χερουβίν , ὁ Σεραφείμ , ὁ ἀρχή , ὁ ἐξουσία , ὅς ὁ κάλλος ἀμήχανος ,