joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0567.1
οτι οὐδὲν ἕτερον ἐστι τὸ ὀρώμενον , ἢ ψάφεμα καὶ αἷμα καὶ τροφῆς διασποτπίας χυλός . Ἄλλὰ φαιδρόν τὸ ἄνθος τῆς ὥρας , φησίν . Ἄλλ' οὐδὲν τῶν ἀνθέων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς φαιδρότερον , ἀλλὰ καὶ ταῦτα σήπεται καὶ μαραίνεται . Μὴ τοίνυν μηδὲ ἐνταῦθα τῷ ἄνθει πρόσχε , ἀλλ' ἐνδοτέρω διὰδοθι τῇ διανοίᾳ , καὶ τὸ δέρμα τὸ καλὸν ἐκεῖνο περιελὼν τῷ λογισμῷ , περιμεριζόμεν τὰ ὑπὸ τοῦτο κείμενα . Ἐπεὶ καὶ τῶν ὑδεριόντων σῶμα ἀποστίλβει λαμπρόν , καὶ οὐδὲν ἡ ἐπιφανεία φαῦλον ἔχει , ἀλλὰ τῇ ἐννοίᾳ τοῦ ἔνδον ἀποκειμένου χυμοῦ πληττομένοι φιλεῖν τοὺς τοιούτους οὐ δυνάμεθα . Ὅταν δὲ ἀνὴρ ἐκβαλεῖν βούληται γυναῖκα , ἢ ἡ γυνὴ τὸν ἄνδρα ἀφεῖναι , ταύτης ἀναμμνησκέσθω τῆς ῥήσεως , καὶ τὸν Παῦλον νομιζέτω παρειναι , καὶ καταδιώκειν αὐτὴν βοῶντα καὶ λέγοντα · Γυνὴ δέδεσαι νόμῳ , ἐφ' ὅσον χρόνον ζῇ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς . Τοῦτο γοῦν δηλῶν , οὐ προστέθηκεν , ὅτι Ἐὰν δὲ τελευτήσῃ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς , ἐλευθέρα ἐστιν , ἀλλ' , Ἐὰν δὲ κοιμηθῇ , μονογυνῷ παραμυθούμενος τὴν ἐν χειρεῖ , καὶ παίδων μένειν ἐπὶ τῷ προτέρῳ , καὶ μὴ δεύτερον εἰσαγαγεῖν νυμφίον . Οὐκ ἐτελειωσέ σοι , φησίν , ὁ ἀνὴρ , ἀλλὰ καθύβει · τὸς δὲ τὸν καθεῖναι οὐκ ἀναμένει · Ἐλευθέραν δὲ αὐτὴν μετὰ τὴν τοῦ ἀνδρὸς τελευτὴν γεγενῆσθαι λέγων , ἐδείξεν ὅτι πρὸ τοῦτοῦ δοῦλὴ ἦν ζῶντος ἐκείνου · δοῦλὴ δὲ οὐσα καὶ ὑποκειμένη τῷ νόμῳ , κἂν μυριάκι βιβλίον ἀποστασίου λάβῃ κατὰ τοὺς παρὰ τοὺς ἔξωθεν κειμένους νόμους , τῷ τῆς μοιχείας ἀλλοκεῖται νόμῳ . Οὐ γὰρ ἤ κατὰ τοῦτουσε μέλλει κρῖνειν τοὺς νόμους ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , ἀλλὰ καθ' οὗς αὐτὸς ἔθηκε . Καὶ οἱ τῶν ἔξωθεν δὲ νόμοι οὐχ ἀπλῶς τοῦτο ταθείκασιν , ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ κολάζουσι τὸ πρᾶγμα , καὶ ἀηδῶς πρὸς ταύτην ἔχουσι τὴν ἁμαρτίαν . Ὅθεν γὰρ ἂν γένηται τῆς διαλύσεως ἡ πρόφασις , τῇ ζημίᾳ τῆς οὐσίας κολάζουσι , γυμνὸν καὶ χρημάτων ἕρημον ἐκτίθεν τοῦτον ἐκβάλλοντες . Λέγεται τις τῶν ἔξωθεν φιλοσόφων , μοχθηρὴν ἔχων γυναῖκα καὶ φιλάργυρον καὶ παρόντων , πρὸς τοὺς ἐρωτῶντας , τίνος ἕνεκεν τοιαύτην ἔχων ἀνέχεται , εἰπεῖν , Ὦστε γυμνάσιον καὶ παιλαίστραν ἐπὶ τῆς οἰκίας · Ἐσομαι γὰρ τοῖς λοιποῖς πραότερος , φησίν , ἐν ταύτῃ παιδευόμενος · καθ' ἑκάστην τὴν ἡμέραν . Ὁ μὲν οὖν φιλόσοφος · λέγεται διὰ τοῦτο πονηρὴν ἔχων γυναῖκα μὴ ἐκβαλεῖν · τινὲς δὲ καὶ διὰ τοῦτο ἀγαχέσθαι αὐτὸν αὐτὴν λέγουσιν . Ὅταν οὖν Ἕλληνες ἡμῶν ὡς φι·οσοφώτεροι , ποίαν ἔχομεν ἀπολογίαν , ταύτην ὑβρίζοντες , δι' ἣν καὶ τοὺς γεγεννηκότας ὁ Θεὸς ἀφεῖναι ἐκέλευσε ; Ποῦ ; δὲ λόγος τοιαύτην σιγῶντην παραστήσει δυσήνεσταί , ὅταν ὀλοφυρᾷ καὶ κυκωτοῦ κατὰ τοὺς στενωποὺς φέρωνται , καὶ δρόμος ἐπὶ τῇ οἰκίᾳ τοῦ ταῦτα ἀσχημονοῦντος καὶ τῶν γειτόνων καὶ τῶν περιόντων , καθάπερ θηρίοι τινὲς τὸ ἔνδον λαιναῖομένου ; Βέλτιον διαστέῖναι τὴν γῆν τῷ τὸ τοιαῦτα παροινούντι , ἢ ἐπ' ἀγορᾶς αὐτὸν ὀφθῆναι λοιπὸν . Πειθώμεθα δὴ τῷ τοῦ Θεοῦ νόμῳ , καὶ μὴτε τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας ἐκβάλλωμεν , μὴτε τὰς ὑπὸ τῶν ἐκβαλθείσας δεχώμεθα . Ποῖ γὰρ ὀβει προσώπω τὸν ἄνδρα τῆς γυναικός ; ποίοις ὀφθαλμοῖς ; φθους τοὺς ἐκείνου , [ 525 ] τοὺς οἰκέτας ; Εἰ γὰρ τελειωσάντος τινος , τὴν γυναῖκά τις τὴν ἐκείνου λαβὼν , εἶτα τὴν εἰκόνα μὲνην ἀνακειμένην ἰδὼν , Ἐπαθὲ τι καὶ ἐδύσχέρανεν · ὁ ζῶντα τὸν ἄνδρα ὁρῶν τῆς αὐτῷ συνοικούσης , ποῖον βιωσεται βίον , πῶς οἴκαδε εἰσελεύσεται , μετὰ ποίας γνώμης , μετὰ ποίων ὀφθαλμῶν ὄψεται τὴν ἐκείνου γυναῖκα τὴν αὐτοῦ ; Μᾶλλον δὲ οὔτε ἐκείνου , οὔτε αὐτοῦ δικαίως ἂν τις τὴν τοιαύτην προσείη · ἡ γὰρ μοιχάλis οὐδεὶς ἐστι γυνὴ · καὶ γὰρ πρὸς ἐκείνου συνῆλθε ἐπάτησε , καὶ πρὸς δὲ μετὰ τῶν προστυχόντων νόμων οὐχ ἤλθε . Πόσης οὖν ἂν εἴη παρανομίας , πρᾶγμα τοσοῦτον γέμου κακῶν εἰς τὴν οἰκίαν εἰσαγεῖν ; Μὴ γὰρ σπᾶν τις γυναικῶν , ὅτι τοσοῦτον ἐλεθρον ἔχεις ἐπὶ τὴν σαυτοῦ κεφαλήν · Ἡ γὰρ τῷ προτέρῳ ἀνδρὶ ἀρκεσθεῖσα γυνή , ἐδείξεν ὅτι οὐδ' ἂν τοῦτον εἶλετο τὴν ἀρχήν , εἰ τοῦ πράγματος ἤδει τὴν πείραν καλῶς · ἢ δὲ δεύτερον ἐπεισαγαγοῦσα νυμφίον τῇ τοῦ προτέρου εὐνῇ , τῆς πολλῆς περὶ τὸν ὀμοῖον φιλίας , καὶ πρὸς τὰ τήνα πράγματα συμπαθείας τεκμήριον ἐξήνεγκεν οὐ μικρόν . Κάκισιν μὲν , οὔτε ζῶντος τοῦ ἀνδρός , πρὸς ἕτερόν τινα ἐπτόησε αὐτὴ δέ , εἰ καὶ μὴ ἡμαρτεν εἰς ἕτερον ζῶντος ἐκείνου , ἀλλ' ἐκείνου μᾶλλον πολλοῦ ἕτεροῦ ἐθαύμασε , καὶ οὔτε τὸν πρῶτον , οὔτε τὸν δεύτερον ἔσχεν ἐν τάξει τῆς οἰκείας σαρκός . Ὁ μὲν γὰρ πρῶτος ἐκδιέληται παρὰ τοῦ δευτέρου , ὁ δεύτερος δὲ ὑπ' ἐκείνου , καὶ οὔτε τῷ προτέρῳ μεμηνυμέν δύνατ' ἂν καλῶς τῇ τέρῃ μετ' ἐκείνου προσέχουσα , οὔτε τοῦτον μετὰ τῆς προστυχούσης φιλοστοργίας ὄψεται , σχηματιζομένης εἰς τὸν ἀπαλθότα τῆς διανοίας αὐτῆς . Ὦσπερ γὰρ τοὺς πράγγμασι τότε μάλιστα ἐπιμένει εἰώθαμεν , ὅταν προσιμίλων περιφάβωμεν καλῶν · ὅταν δὲ ἤ ἀρχή , καὶ ἀπ' αὐτῆς , ὡς ἐν ἐποῖ τις , τῆς γραμμῆς , χαλεπὴν καὶ δυσκόλων αἰσθώμεθα , ταχέως ἀναχωροῦμεθα , τὶς προαιρέσεως σθεναυμένης ἡμῖν οὕτω δὴ καὶ αἱ τὰς ἀώρους ὀπομινοῦσαι χρησαὶ γυναῖκες εἰκότως ἀν τοῦ δευτέρου γάμου ἀπόσχονται . Ἡ μὲν γὰρ πολὺν τοῖς πράγμασι συγγινωμένη χρόνον καὶ ἐμπλησθεῖσα καλῶς , ὡς τῶν αὐτῶν τεθυμένη , τῶν ὧων δέχεται πόλιν · ἡ δὲ προσιμίων οὔτε χαλεπῶν πειρασθεῖσα , ποία προαίρεσις καὶ ἐλπίδι πρὸς τὴν πείραν ἤκει τῶν χαλεπῶν ; Εἰ γὰρ τὰς ἐπὶ περιλόντων ἀπεχθιμένας τῶν ἀνδρῶν γυναῖκας θαυμάζομεν ἀπαντες καὶ ἀποδεχόμεθα · τὰς καὶ ἀπελθόντων τὴν αὐτὴν περὶ αὐτοὺς ἐπιδεικνυμένας εὐνοιαν , πῶς οὐκ ἐκπηλῆττομαι δὲ καὶ ἐπαινέιν ; Οὐ τοίνυν ἐκβάλλομεν δεύτερον γάμον , ἀλλὰ παραίνουμέν , εἰ τις δύναται σωφρονεῖν , ἐπὶ τῷ προτέρῳ μένειν . Μάχης γὰρ πολλὰκις καὶ πολέμου καθημερινῶν ὁ δεύτερος γάμος ἀρχὴ καὶ πρόφασις γέγονε . Πολλάκις γὰρ ἀνὴρ ἐπὶ τῆς τραπέζης καθἡμένος , τῆς προτέρας γυναῖκὸς ἀναμνησθεῖς , ἐπὶ τῆς δευτέρας ἐδάκρυσεν ἡρέμα · ἡ δὲ εὐθέως ἠγρίαν , καὶ χαθ' ἑαυτὸν ἐπαπήδησε , τῆς φιλοστοργίας αὐτὴν τῆς πρὸς ἐκείνην ἀπαντοῦσα δίχην · κἂν ἐπαινέσαι τὴν ἀπελθοῦσαν ἰδελήσῃ , γίνεται πολέμου καὶ μάχης πρόφασις ἡ τῶν ἐγχωμίων ὑπόθεσις . Καὶ πρὸς μὲν τοὺς ἔχθρούς ἀπελθόντας σπένδομεν , καὶ μετὰ τὴν λυτὴν αὐτὴν τὴν πρὸς αὐτοὺς καταλύομεν ἐχθραν · ἐπὶ δὲ τῶν γυναικῶν τούναντιον ἄπαν · ἦν γὰρ οὐχ εἰδὼν , ἡς [ 526 ] οὐκ ἤκουσα , παρ' ἑαυτὸν ἐπαθε διόν , ταύτην μισεῖ καὶ ἀποστρέφεται , καὶ οὐδὲ ὁ θάνατος τὸ μῖσος σβέννυσι . Τίς εἶδε , τίς ἤκουσε ζηλοτυποῦμένην κόνιν , καὶ πολεμουμένην τέφραν ; Ἄλλ' οὐ μάρει τοῦτο τὸ δεινόν , ἀλλὰ κἂν γεννῶνται παῖδες ἐκ τῆς δευτέρας , κἂν μὴ γεννῶνται , πόλεμος πάλιν καὶ μάχη · μὴ γεννεμένων μὲν γὰρ δύναται μεῖζον , καὶ καθάπερ πολεμίους καὶ τὰ μέγιστα ἰδικηχότας τοὺς τῆς προτέρας ὀρφ , διὰ τῆς ἐκείνων ζωῆς τῆς οἰκείας ἀπιδίας σαφέστεραν λαμβάνουσα αἰσθησιν · ἂν δὲ γεννῶνται , πάλιν οὐχ ἧττον τὸ δεινόν . Ὁ μὲν γὰρ
Lemmas: ὅτι οὐδείς ἕτερος εἰμί ὁ ὁράω , ἢ ψάφεμα καί αἷμα καί τροφή διασποτπίας χυλός . ἀλλά φαιδρός ὁ ἄνθος ὁ ὥρα , φημί . ἄλλος οὐδείς ὁ ἄνθος ὁ ἐπί ὁ γῆ φαιδρός , ἀλλά καί οὗτος σήπω καί μαραίνω . μή τοίνυν μηδέ ἐνταῦθα ὁ ἄνθος προέχω , ἀλλά ἐνδοτέρω διαδίδω ὁ διάνοια , καί ὁ δέρμα ὁ καλός ἐκεῖνος περιαιρέω ὁ λογισμός , περιμεριζω ὁ ὑπό οὗτος κεῖμαι . ἐπεί καί ὁ ὑδεράω σῶμα ἀποστίλβω λαμπρός , καί οὐδείς ὁ ἐπιφάνεια φαῦλος ἔχω , ἀλλά ὁ ἔννοια ὁ ἔνδον ἀπόκειμαι χυμός πληττόμενος φιλέω ὁ τοιοῦτος οὖον δύναμαι . ὅταν δέ ἀνήρ ἐκβάλλω βούλομαι γυνή , ἢ ὁ γυνή ὁ ἀνήρ ἀφίημι , οὗτος ἀναμιμνήσκω ὁ ῥῆσις , καί ὁ Παῦλος νομίζω πάρειμι , καί καταδιώκω αὐτός βοῦς καί λέγω · γυνή δήω νόμος , ἐπί ὅσος χρόνος ζῶ ὁ ἀνήρ αὐτός . οὗτος γοῦν δηλόω , οὖον προστίθημι , ὅτι ἐάν δέ τελευτάω ὁ ἀνήρ αὐτός , ἐλεύθερος εἰμί , ἀλλά , ἐάν δέ κοιμάω , μονογυνῷ παραμυθέομαι ὁ ἐν χειρεω , καί παῖς μένω ἐπί ὁ πρότερος , καί μή δύο εἰσάγω νυμφίος . οὐ τελειώνω σύ , φημί , ὁ ἀνήρ , ἀλλά καθύβει · τός δέ ὁ καθίημι οὐ ἀναμένω · Ἐλευθέρα δέ αὐτός μετά ὁ ὁ ἀνήρ τελευτή γίγνομαι λέγω , δείκνυμι ὅτι πρό οὗτος δοῦλος εἰμί ζῶ ἐκεῖνος · δοῦλος δέ εἰμί καί ὑπόκειμαι ὁ νόμος , κἀν μυριάκις βιβλίον ἀποστασίου λαμβάνω κατά ὁ παρά ὁ ἔξωθεν κεῖμαι νόμος , ὁ ὁ μοιχεία αλλοκειμαι νόμος . οὖον γάρ ἤ κατά τουτουω μέλλω κρίνω ὁ νόμος ὁ θεός ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἀλλά κατά ὗς αὐτός τίθημι . καί ὁ ὁ ἔξωθεν δέ νόμος οὐ ἀπλόος οὗτος τείνω , ἀλλά καί αὐτός κολάζω ὁ πρᾶγμα , καί ἀηδής πρός οὗτος ἔχω ὁ ἁμαρτία . ὅθεν γάρ εἄν γίγνομαι ὁ διάλυσις ὁ πρόφασις , ὁ ζημία ὁ οὐσία κολάζω , γυμνός καί χρῆμα ἐρῆμος ἐκτίθημι οὗτος ἐκβάλλω . λέγω τις ὁ ἔξωθεν φιλόσοφος , μοχθηρός ἔχω γυνή καί φιλάργυρος καί πάρειμι , πρός ὁ ἐρωτάω , τίς ἕνεκα τοιοῦτος ἔχω ἀνέχω , εἶπον , ὥστε γυμνάσιον καί παιλαίστραν ἐπί ὁ οἰκίον · εἰμί γάρ ὁ λοιπός πρᾶος , φημί , ἐν οὗτος παιδεύω · κατά ἕκαστος ὁ ἡμέρα . ὁ μέν οὖν φιλόσοφος · λέγω διά οὗτος πονηρός ἔχω γυνή μή ἐκβάλλω · τις δέ καί διά οὗτος ἄγω αὐτός αὐτός λέγω . ὅταν οὖν Ἕλλην ἐγώ ὡς φι·οσοφος , ποῖος ἔχω ἀπολογία , οὗτος ὑβρίζω , διά ὅς καί ὁ γεννάω ὁ θεός ἀφίημι κελεύω ; πός ; δέ λόγος τοιοῦτος σιγῶντην παρίστημι δυσήνεσταί , ὅταν ὀλοφύρομαι καί κυκωτοῦ κατά ὁ στενωπός φέρω , καί δρόμος ἐπί ὁ οἰκίον ὁ οὗτος ἀσχημονέω καί ὁ γείτων καί ὁ περίειμι , καθάπερ θηριόω τις ὁ ἔνδον λαιναω ; Ἀγαθός διΐστημι ὁ γῆ ὁ ὁ τοιοῦτος παροινέω , ἢ ἐπί ἀγορά αὐτός ὁράω λοιπός . πείθω δή ὁ ὁ Θεός νόμος , καί μήτε ὁ ἑαυτοῦ γυνή ἐκβάλλω , μήτε ὁ ὑπό ὁ ἐκβάλλω δέχομαι . ποῖ γάρ ὀβει πρόσωπον ὁ ἀνήρ ὁ γυνή ; ποῖος ὀφθαλμός ; Φθοῦς ὁ ἐκεῖνος , [ 525 ] ὁ οἰκέτης ; εἰμί γάρ τελειόω τις , ὁ γυνή τις ὁ ἐκεῖνος λαμβάνω , εἶτα ὁ εἰκών μένω ἀνάκειμαι εἶδον , πάσχω τίς καί δυσχεραίνω · ὁ ζῶ ὁ ἀνήρ ὁράω ὁ αὐτός συνοικέω , ποῖος βιόω βίος , πῶς οἴκαδε εἰσέρχομαι , μετά Ποίας γνώμη , μετά ποῖος ὀφθαλμός ὁράω ὁ ἐκεῖνος γυνή ὁ αὐτός ; μᾶλλος δέ οὔτε ἐκεῖνος , οὔτε αὐτός δικαίως εἄν τις ὁ τοιοῦτος πρόσειμι · ὁ γάρ μοιχάλis οὐδείς εἰμί γυνή · καί γάρ πρός ἐκεῖνος συνέρχομαι πατέω , καί πρός δέ μετά ὁ προστυγχάνω νόμος οὐ ἔρχομαι . Πόσις οὖν εἄν εἰμί παρανομία , πρᾶγμα τοσοῦτος γέμω κακός εἰς ὁ οἰκίον εἰσάγω ; μή γάρ σπάω τις γυνή , ὅτι τοσοῦτος ἐλεθρον ἔχω ἐπί ὁ σεαυτοῦ κεφαλή · ὁ γάρ ὁ πρότερος ἀνήρ ἀρκέω γυνή , δείκνυμι ὅτι οὐδέ εἄν οὗτος αἱρέω ὁ ἀρχή , εἰμί ὁ πρᾶγμα ἦδος ὁ πείρω καλῶς · ἢ δέ δύο ἐπεισάγω νυμφίος ὁ ὁ πρότερος εὐνή , ὁ πολύς περί ὁ ὅμοιος φίλιος , καί πρός ὁ Τῆνος πρᾶγμα συμπάθεια τεκμήριον ἐκφέρω οὖον μικρός . Κάκις μέν , οὔτε ζῶ ὁ ἀνήρ , πρός ἕτερος τις πτοέω αὐτός δέ , εἰμί καί μή ἁμαρτάνω εἰς ἕτερος ζῶ ἐκεῖνος , ἀλλά ἐκεῖνος μᾶλλον πολύς ἕτερος θαυμάζω , καί οὔτε ὁ πρῶτος , οὔτε ὁ δύο ἔχω ἐν τάξις ὁ οἰκεῖος σάρξ . ὁ μέν γάρ πρῶτος εκδιαιρεω παρά ὁ δύο , ὁ δύο δέ ὑπό ἐκεῖνος , καί οὔτε ὁ πρότερος μηνύω δύο εἄν καλῶς ὁ Τέρη μετά ἐκεῖνος προσέχω , οὔτε οὗτος μετά ὁ προστυγχάνω φιλοστοργία ὁράω , σχηματίζω εἰς ὁ ἀπαλθότα ὁ διάνοια αὐτός . ὥσπερ γάρ ὁ πράγγμασι τότε μάλιστα ἐπιμένω εἴωθα , ὅταν προσιμιλαω περιφαίνω καλός · ὅταν δέ ἤ ἀρχή , καί ἀπό αὐτός , ὡς ἐν ἔπω τις , ὁ γραμμή , χαλεπός καί δύσκολος αἰσθάνομαι , ταχέως ἀναχωρέω , τις προαίρεσις σθεναυμενω ἐγώ οὗτος δή καί ὁ ὁ ἄωρος οπομινουω χράω γυνή εἰκότως εἰς ὁ δύο γάμος ἀπέχω . ὁ μέν γάρ πολύς ὁ πρᾶγμα συγγιγνώσκω χρόνος καί ἐμπίμπλημι καλῶς , ὡς ὁ αὐτός θύω , ὁ ᾦον δέχομαι πόλις · ὁ δέ προσιμίων οὔτε χαλεπός πειράζω , ποῖος προαίρεσις καί ἐλπίς πρός ὁ πείρω ἥκω ὁ χαλεπός ; εἰμί γάρ ὁ ἐπί περιλέγω απεχθιμεναι ὁ ἀνήρ γυνή θαυμάζω ἅπας καί ἀποδέχομαι · ὁ καί ἀπέρχομαι ὁ αὐτός περί αὐτός ἐπιδείκνυμι εὔνοια , πῶς οὐ ἐκπλήσσω δέ καί ἐπαινέω ; οὖον τοίνυν ἐκβάλλω δύο γάμος , ἀλλά παραινέω , εἰμί τις δύναμαι σωφρονέω , ἐπί ὁ πρότερος μένω . Μάχης γάρ πολλάκις καί πόλεμος καθημερινός ὁ δύο γάμος ἀρχή καί πρόφασις γίγνομαι . πολλάκις γάρ ἀνήρ ἐπί ὁ τράπεζα κάθημαι , ὁ πρότερος γυνή ἀναμιμνήσκω , ἐπί ὁ δύο δάκρυ ἡρέμα · ὁ δέ εὐθύς ἄγριος , καί χατέω ἑαυτοῦ ἐπαπήδησε , ὁ φιλοστοργία αὐτός ὁ πρός ἐκεῖνος απαντάω διχάω · κἀν ἐπαινέω ὁ ἀπέρχομαι ὁράω , γίγνομαι πόλεμος καί μάχη πρόφασις ὁ ὁ ἐγκώμιον ὑπόθεσις . καί πρός μέν ὁ ἐχθρός ἀπέρχομαι σπένδω , καί μετά ὁ λυτός αὐτός ὁ πρός αὐτός καταλύω ἐχθρός · ἐπί δέ ὁ γυνή τουναντίον ἅπας · εἰμί γάρ οὐ ἀνάκλεις , εἰμί [ 526 ] οὐ ἀκούω , παρά ἑαυτοῦ πάσχω δείδω , οὗτος μισέω καί ἀποστρέφω , καί οὐδέ ὁ θάνατος ὁ μῖσος σβέννυμι . Τῖς ὁράω , τίς ἀκούω ζηλοτυπέω κόνις , καί πολεμέω τέφρα ; ἄλλος οὖον μάρις οὗτος ὁ δεινός , ἀλλά κἀν γεννάω παῖς ἐκ ὁ δύο , κἀν μή γεννάω , πόλεμος πάλιν καί μάχη · μή γεννάω μέν γάρ δύναμαι μείζων , καί καθάπερ πολέμιος καί ὁ μέγας ιδικηχοος ὁ ὁ πρότερος Ορφ , διά ὁ ἐκεῖνος ζωή ὁ οἰκεῖος απιδιά σαφής λαμβάνω αἴσθησις · εἄν δέ γεννάω , πάλιν οὐ κακός ὁ δεινός . ὁ μέν γάρ