joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0563.2
δέχεσθαι παραχλῆσιν · τὸ γὰρ κοινωνεῖν εὑρίσκειν τῶν οἰκείων κακῶν , πολλὴν φέρει τοῖς δυνουμένοις παραχλῆσιν · ἐκεῖνος δὲ οὐδὲνα ἕτερον εἶχεν ἰδεῖν τὸν τὰ αὐτὰ αὐτῷ παθόντα , ἀλλὰ καὶ μέχρι τοῦ παρόντος βίου τὸ παρόντα ἐνόμιζε συγκεκλεισθαι πρᾶγματα · τῶν γὰρ πρὸ τῆς χάριτος ἦν . Ἡ δὲ νῦν ἐφ’ ἡμῶν μετὰ τοσαύτην θεογνωσίαν , καὶ τὰς χρηστὰς τῆς ἀναστάσεως ἐλπίδας , καὶ τὰ ἡτοιμασμένα τοῖς κατορθοῦσιν ἀγαθά , οὕτω μικροψύχως τινὲς διακείνται , ὡς μηδὲ ταύτας διορθοῦσθαι ταῖς προσδοκίαις · τὶ πᾶσχειν δυνάμενοι εἴκο ; ἦν ; Σηλώσωμεν τὸν Λάζαρον καὶ πλούσιον καὶ πένντες . Οὐ γὰρ ἕνα καὶ δύο καὶ τρεῖς μόνον , ἀλλὰ καὶ πολλῷ πλείους ἀξίους ἀρετῆς · ὑπέμεινε , τὴν πενίαν , τὴν ἐρημίαν τῶν προστησομένων , τὴν ἀρρώστιαν , τὸ μὴ μέχρι δύο καὶ τριῶν ἡμερῶν , ἀλλὰ διὰ παντὸς τοῦ βίου , καὶ ἐαυτὸν ἐν τοῖτοις , καὶ τὸν πλούσιον ἐν τοῖς ἐναντίοις · ἀρξή · τὸ μὴ πρὸς Λάζαρον ἕτερον ἕχειν ἰδεῖν , τὸ μηδὲν περὶ ἀναστάσεως δύνασθαι φιλοσοφεῖν , τὸ μετὰ τῶν εἰρκμένων κακῶν καὶ πονηρῶν παρὰ τοῖς πολλοῖς ἔχειν ὑπόληψιν ἀπὸ τῶν συμφορῶν ἐκείνων . Τίνα οὖν ἐξομεν ἀπολογίαν , εἰ τοῦτο πάντα ὁμοῦ τὰ δεινὰ μετὰ τοσαύτης φέροντες ἀνδρείας , ἡμεῖς μηδὲ τὰ ἡμίση τούτου οἴσομεν ; Οὐ γὰρ ἔχεις , οὐχ ἔχεις δεῖξαι οὐδὲ εἰπεῖν ἄλλον τινὰ τοσαῦτα καὶ τοιαῦτα πεπονθότα κακά . Διὰ γὰρ τοῦτο αὐτὸν καὶ εἰς μέσον προὔθηκεν ὁ Χριστός , ἵνα , ὅπουπερ ἂν ἐμπέσωμεν τῶν δεινῶν , ὁρῶντες παρὰ τούτῳ τὴν ὑπερβολὴν οὖσαν , ἰκανὴν ἐκ τῆς ἐκείνου φιλοσοφίας ἀναλάβωμεν παραχλῆσιν καὶ παραμυθίαν . Κοινὸς γὰρ τῇ οἰκουμένῃ διδάσκαλος πρόκειται , τοῖς ὁποῖον πᾶσχοις δεινὸν πρὸς αὐτὸν παρέχων πᾶσιν ὀρᾶν , καὶ πάντα νικῶν τῇ τῶν οἰκείων κακῶν ὑπερβολή . Καὶ γὰρ οἱ σοφοὶ τῶν ἰατρῶν , ὅταν σσηπτότα μέλλοις τέμνειν μέλη , ἢ λῖθους τοῖς πόροις ἐναπεσχηγμένους ἐξέλιχει , ἢ ἄλλο τι τῆς φύσεως ἀμάρτημα διορθοῦν , οὐχ εἰς γωνίας λαβόντες τὸν κάμνοντα τοῦτο ποιοῦσιν , ἀλλ’ ἐν μέσαις αὐτὴν προθέντες ταῖς ἀγοραῖς , καὶ θέατρον ἐκ τῶν παριόντων περιστησάμενοι , οὕτως ἐπάγουσι τὴν τομήν . Ποιοῦσι δὲ τοῦτο , οὐχὶ τὰς ἀνθρωπίνας ἐκποπτείας βουλόμενοι συμφορᾶς , ἀλλὰ τοὺς ὁρῶντας ἐν ἀλλοτρίοις παιδεύοντες σώμασι , πολλὴν τῆς οἰκείας ὑγείας ποιείσθαι τὴν πρόνοιαν . Ὅταν οὖν ἴδῃς δικαῖον στενοχωρούμενον , κακωχούμενον , ἐν ἀρρωστία καὶ μυρίοις ἄτοπῳ δεινὸς τὸν παρόντα βίον καταλίσαντα , εἰπὲ πρὸς ἑαυτόν , ὅτι εἰ μὴ ἀνάστασις ἦν καὶ κρίσις , οὐχ ἄν ὁ Θεὸς τοσαῦτα δι’ αὐτὸν πεπονθότα κακὰ ἄφηκε , μηδενὸς ἀπολαύσαντα ἀγαθοῦ , ἀπελθεῖν ἐντεῦθεν . Ὦθεν ὤηλον , ὅτι ἑτέραν αὐτοῖς ἡτοίμασε ζωὴν , ἥτοι τῆς παρούσης καὶ ἀνεκτερότατον πολλῷ . Ἐπεὶ πῶς ἂν ἔχοι λόγον , ὅτι τῶν μὲν πονηρῶν εἴασε πολλοὺς τρυφᾶν κατὰ τὸν παρόντα βίον , τῶν δὲ δικαίων πολλοὺς ἐν μυρίοις ἀφήσει κακοῖς , δικαίους δὲ καὶ ὀνομαζόμενος , καὶ δικαίως ἐκάστῳ κατὰ τὴν ἀξίαν ἀποδιδοὺν εἰδώς ; Ἡ πρῆπει δόξα , κράτος , τιμὴ καὶ προσηννύται , νῦν καὶ ἄει , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: δέχομαι παράκλησις · ὁ γάρ κοινωνέω εὑρίσκω ὁ οἰκέω κακός , πολύς φέρω ὁ δυνουμενοω παράκλησις · ἐκεῖνος δέ οὐδείς ἕτερος ἔχω ὁράω ὁ ὁ αὐτός αὐτός πάθος , ἀλλά καί μέχρι ὁ πάρειμι βίος ὁ πάρειμι νομίζω συγκλείω πρᾶγμα · ὁ γάρ πρό ὁ χάρις εἰμί . ὁ δέ νῦν ἐπί ἐγώ μετά τοσοῦτος θεογνωσία , καί ὁ χρηστός ὁ ἀνάστασις ἐλπίς , καί ὁ ἑτοιμάζω ὁ κατορθόω ἀγαθός , οὗτος μικρόψυχος τις διάκειμαι , ὡς μηδέ οὗτος διορθόω ὁ προσδοκία · τίς πάσχω δύναμαι διαβατάρης ; εἰμί ; Σηλώσωμεν ὁ Λάζαρος καί πλούσιος καί πέντα . οὖον γάρ εἷς καί δύο καί τρεῖς μόνος , ἀλλά καί πολύς πλείων ἄξιος ἀρετή · ὑπομένω , ὁ πενία , ὁ ἐρημία ὁ προίστημι , ὁ ἀρρωστία , ὁ μή μέχρι δύο καί τρεῖς ἡμέρα , ἀλλά διά πᾶς ὁ βίος , καί ἑαυτοῦ ἐν τοερχομαι , καί ὁ πλούσιος ἐν ὁ ἐναντίος · ἄρχω · ὁ μή πρός Λάζαρος ἕτερος ἔχω ὁράω , ὁ μηδείς περί ἀνάστασις δύναμαι φιλοσοφέω , ὁ μετά ὁ λέγω κακός καί πονηρός παρά ὁ πολύς ἔχω ὑπόληψις ἀπό ὁ συμφορά ἐκεῖνος . τίς οὖν ἔχω ἀπολογία , εἰμί οὗτος πᾶς ὁμοῦ ὁ δεινός μετά τοσοῦτος φέρω ἀνδρεῖος , ἐγώ μηδέ ὁ ἥμισυς οὗτος φέρω ; οὖον γάρ ἔχω , οὐ ἔχω δείκνυμι οὐδέ εἶπον ἄλλος τις τοσοῦτος καί τοιοῦτος πάσχω κακός . Ζεύς γάρ οὗτος αὐτός καί εἰς μέσος προτίθημι ὁ Χριστός , ἵνα , ὅπου εἄν ἐμπίπτω ὁ δεινός , ὁράω παρά οὗτος ὁ ὑπερβολή εἰμί , ἱκανός ἐκ ὁ ἐκεῖνος φιλοσοφία ἀναλαμβάνω παράκλησις καί παραμυθία . Κοινός γάρ ὁ οἰκέω διδάσκαλος πρόκειμαι , ὁ ὁποῖος πάσχω δεινός πρός αὐτός παρέχω πᾶς ὁράω , καί πᾶς Νίκη ὁ ὁ οἰκέω κακός ὑπερβολή . καί γάρ ὁ σοφός ὁ ἰατρός , ὅταν σήπτω μέλλω τέμνω μέλος , ἢ λίθος ὁ πόρος ἐναπεσχηγμένους ἐκλείχω , ἢ ἄλλος τίς ὁ φύσις ἁμάρτημα διορθόω , οὐ εἰς γωνία λαμβάνω ὁ κάμνω οὗτος ποιέω , ἀλλά ἐν μέσος αὐτός προτίθημι ὁ ἀγορά , καί θέατρον ἐκ ὁ πάρειμι περιίστημι , οὕτως ἐπάγω ὁ τομή . ποιέω δέ οὗτος , οὐ ὁ ἀνθρώπινος ἐκποπτείας βούλομαι συμφορά , ἀλλά ὁ ὁράω ἐν ἀλλότριος παιδεύω σῶμα , πολύς ὁ οἰκεῖος ὑγεία ποιέω ὁ πρόνοια . ὅταν οὖν ὁράω Δίκαιος στενοχωρέω , κακωχουμενω , ἐν ἀρρωστία καί μυρίος ἄτοπος δεινός ὁ πάρειμι βίος καταλιοδοω , εἶπον πρός ἑαυτοῦ , ὅτι εἰμί μή ἀνάστασις εἰμί καί κρίσις , οὐ ἄν ὁ θεός τοσοῦτος διά αὐτός πάσχω κακός αφήνω , μηδείς ἀπολαύω ἀγαθός , ἀπέρχομαι ἐντεῦθεν . ὤθω ὄλλυμι , ὅτι ἕτερος αὐτός ἑτοιμάζω ζωή , ἤτοι ὁ πάρειμι καί ἀνεκτερότατον πολύς . ἐπεί πῶς εἄν ἔχω λόγος , ὅτι ὁ μέν πονηρός ἐάω πολύς τρυφάω κατά ὁ πάρειμι βίος , ὁ δέ Δίκαιος πολύς ἐν μυρίος ἀφίημι κακός , Δίκαιος δέ καί ὀνομάζω , καί δικαίως ἕκαστος κατά ὁ ἄξιος ἀποδίδωμι οἶδα ; ὁ πρῆπει δόξα , κράτος , τιμή καί προσανύω , νῦν καί ἀάω , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .