joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0488.2
τῶν τόνων , οὐ χαρτεροῦμεν προσεδρεύσαι μετὰ τῆς προσήκουσης σπουδῆς ; καὶ πῶς ταῦτα χολάψωμεν ἕξια , Εἰ γὰρ καὶ μηδὲν λάβειν ἦν , αὐτὸ τοῦτο τὸ συνεχῶς αὐτῷ διαλέγεσθαι , οὐχὶ μυρίων ἀξιόν ἐστιν ἀγαθῶν ; Καὶ γὰρ μέγα ἀγαθὸν εὐχὴ καὶ τὸ διὰ ταύτης τῷ Θεῷ διαλέγεσθαι . Εἰ γὰρ ἀνθρώπῳ τις οἰαλεγόμενος ἐναρέτῳ οὐ μικρὰν ἔχ’ αὐτοῦ χαριτοῦνται τὴν ὠφελείαν , ὁ Θεὸς διαλέγεσθαι καταξιωθείς , πῶς οὐκ ἀπολαύσεται ἀγαθῶν ; Πῶς οὖν οὐκ ἄτοπον , τοὺς μὲν οἰκέτας ἡμῖν καλεῦσιν ἅπαντα δουλεύειν [ 446 ] τὸν χρόνον , ἡμᾶς δὲ μηδὲ τὴν ἐλάχιστον σχολὴν ἀπονεμεῖν τῷ Θεῷ ; Οὐχ οἶδας σὺ τὰ συμφέροντα , ἄνθρωπε · πολλάκις αἰτεῖς ἐπιλαβῆ καὶ σφαλερά . Ἄλλ’ ἐκεῖνος ὁ μᾶλλον χρησίμως σου τῆς σωτηρίας , οὐ τῇ αἰτήσει σου προστέχει , ἀλλὰ πρὸ τῆς αἰτήσεως τὸ συμφέρον σοι προνοεῖται . Εἰ γὰρ οἱ πατέρες οὐ σαρκοῦσι οὐ πάντως ἀ αἰτοῦσιν οἱ παῖδες δίδασιν , οὐχ ἐπειδὴ καταφρονοῦσι τῶν αἰτούντων , ἀλλ’ ἐπειδὴ αὐτῶν μᾶλλον χήονται · πολλῷ μᾶλλον ὁ Θεός , ὁ καὶ μᾶλλον φίλων , καὶ πλείον ἀπάντων εἰδὼς τὸ συμφέρον ἡμῖν ποιεῖ . Ὅταν οὖν ἀποκάμψῃς εὐχόμενος , καὶ μὴ λαμβάνῃς , ἐννόησον ποσάκις ἤκουσας πέντητος σε καλοῦντος , καὶ οὐχ ὑπήκουσας , καὶ οὐχ ἠγανάκτησεν ἐκεῖνος , οὐδὲ ὑβρίσ’ ας · καίτοι σὺ μὲν ἀπ’ ὀμώτητος τοῦτο ποιεῖς , ὁ δὲ Θεὸς ἀπὸ φιλανθρωπίας . Εἰ τοίνυν αὐτὸς τοῦ δημοῦλῳ δι’ ὀμώτητα μὴ ἀκούων , οὐχ ἀξίως ἐγκαλεῖσθαι , τῷ Δεσπότῃ τοῦ δούλου διὰ φιλανθρωπίαν οὐχ ἀκούοντι ἐγκαλεῖς ; Εἰ οὖν ὁ μακάριος Δαυὶδ βασιλεύς ὤν , καὶ μυρίαις βαπτιζόμενος φροντίσι , καὶ πανταχόθεν περιελαχόμενος , ἐπτάκις τῆς ἡμέρας παρεκάλεε τὸν Θεόν , τίνα ἂν ἔχοιμεν ἀπολογίαν καὶ συγγνώμην ἡμεῖς , τοσαύτῃ σχολῇ ἄγοντες , καὶ μὴ συνεχῶς αὐτὸν ἱκετεύοντες , καὶ ταῦτα τοσοῦτον μελλόντες καρποῦσθαι χέρδος ; Ἄμήχανον γάρ , ἄμήχανον , ἀνθρώπων μετὰ τῆς προσήκουσης προθυμίας εὐχόμενον , καὶ παραδελοῦντα τὸν Θεὸν συνεχῶς , ἀμαρτεῖν ποτε . Ὁ γὰρ διαθερμάσας αὐτοῦ τὴν διάνοιαν , καὶ τὴν ψυχὴν ἀναστῖσας , καὶ πρὸς τὸν οὐρανὸν ἑαυτὴν μετατοξίσας , καὶ οὕτω τὸν Δεσπότην τὸν ἑαυτοῦ καλέσας , καὶ τῶν ἁμαρτημάτων ἀναμνησθείς , καὶ περὶ τῆς συγχωρήσεως τούτων αὐτῷ διαλεχθείς , καὶ παρακαλέσας ἵλεων γενέσθαι καὶ ἡμερον , ἀπὸ τῆς ἐν τοῖς λόγοις τούτοις διατριβῆς , πᾶσαν ἀποτίθεται βιωτικὴν φροντίδα , καὶ περρούται , καὶ τῶν ἀνθρωπίνων παθῶν ὑψηλότερος γίνεται . Οὐδὲ γὰρ οὕτω τοὺς χήπους αἱ πηγὰι τῶν ναμάτων εὐθάλειρότεροι ποιοῦσιν , ὡς τὸ φυτεῖν τῆς εὐχῆς αἱ πηγὰι τῶν δακρύων ποτίζουσαι , πρὸς ὕψος μέγιστον ἀνατρέχειν ποιοῦσι , καὶ ἐνώπιον Κυρίου τὸν εὐχόμενον ἵστασθαι παρασκευάζουσιν · ἄντεξίου γὰρ μάλιστα καὶ τὸ ἀκουσθῆναι γίνεται . Ἐπεὶ , ἂν τοῦ σώματος ἐπὶ γῆς κειμένου , καὶ τοῦ στόματος εἰκὴ ληροῦντος , ἡ διάνοια πανταχοῦ τῆς οἰκίας καὶ τῆς ἀγορᾶς περιέρχεται , πῶς ὁ τοιοῦτος δυναῖται εἰπεῖν , ὅτι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἧδετο ; Ἐνώπιον γὰρ Κυρίου εὔχεται ὁ πάντοθεν ἑαυτοῦ τὴν ψυχὴν συλλέγων , καὶ μηδὲν ἔχων κοινὸν πρὸς τὴν γῆν , ἀλλὰ πρὸς αὐτὸν ἑαυτὸν μετακοίσας τὸν οὐρανόν , καὶ πάντα ἀνθρώπινον λογισμὸν ἀπὸ τῆς ψυχῆς ἐκβαλὼν . Οὕτω γὰρ δεῖ τὸν εὐχόμενον εὐχεσθαι , ὡς δλὴν ἑαυτοῦ συναγαγόντα καὶ συνεῖναι τὴν διάνοιαν , καλεῖν τὸν Θεὸν μετὰ ὀδυνομένης ψυχῆς , καὶ μηδὲ μακρῶς
Lemmas: ὁ τόνος , οὖον χαρτερουμην προσεδρεύω μετά ὁ προσήκω σπουδή ; καί πῶς οὗτος χολαπτω ἐξά , εἰμί γάρ καί μηδείς λαμβάνω εἰμί , αὐτός οὗτος ὁ συνεχῶς αὐτός διαλέγω , οὐ μυρίος Ἀξιός εἰμί ἀγαθός ; καί γάρ μέγας ἀγαθός εὐχή καί ὁ διά οὗτος ὁ Θεός διαλέγω . εἰμί γάρ ἄνθρωπος τις οιαλεγω ἐνάρετος οὖον μικρός ἔχω αὐτός χαριτόω ὁ ὠφέλεια , ὁ θεός διαλέγω καταξιόω , πῶς οὐ ἀπολαύω ἀγαθός ; Πῶς οὖν οὐ ἄτοπος , ὁ μέν οἰκέτης ἐγώ καλέω ἅπας δουλεύω [ 446 ] ὁ χρόνος , ἐγώ δέ μηδέ ὁ μικρός σχολή ἀπονέμω ὁ Θεός ; οὐχ οἶδα σύ ὁ συμφέρω , ἄνθρωπος · πολλάκις αἰτέω ἐπιλαμβάνω καί σφαλερός . ἄλλος ἐκεῖνος ὁ μᾶλλον χρήσιμος σύ ὁ σωτηρία , οὖον ὁ αἰτέω σύ προστείχω , ἀλλά πρό ὁ αἴτησις ὁ συμφέρω σύ προνοέω . εἰμί γάρ ὁ πατήρ οὖον σαρκόω οὖον πάντως ὅς αἰτέω ὁ παῖς δίδημι , οὐ ἐπεί καταφρονέω ὁ αἰτέω , ἀλλά ἐπεί αὐτός μᾶλλον χῆμαι · πολύς μᾶλλον ὁ Θεός , ὁ καί μᾶλλον Φίλων , καί πλείων ἀπαντάω εἰδοί ὁ συμφέρω ἐγώ ποιέω . ὅταν οὖν ἀποκάμπτω εὔχομαι , καί μή λαμβάνω , ἐννοέω ποσάκις ἀκούω πέντη σύ καλέω , καί οὐ ὑπακούω , καί οὐ ἀγανακτέω ἐκεῖνος , οὐδέ ὑβρίς ὅς · καίτοι σύ μέν ἀπό ὄμνυμι οὗτος ποιέω , ὁ δέ θεός ἀπό φιλανθρωπία . εἰμί τοίνυν αὐτός ὁ δημοιαλλω διά ὀμώτητα μή ἀκούω , οὐ ἀξίως ἐγκαλέω , ὁ δεσπότης ὁ δοῦλος διά φιλανθρωπία οὐ ἀκούω ἐγκαλέω ; εἰμί οὖν ὁ μακάριος Δαυίδ βασιλεύς εἰμί , καί μυρίος βαπτίζω φροντίς , καί πανταχόθεν περιλέγω , ἑπτάκις ὁ ἡμέρα παρακαλέω ὁ Θεός , τίς εἄν ἔχω ἀπολογία καί συγγνώμη ἐγώ , τοσοῦτος σχολή ἄγω , καί μή συνεχῶς αὐτός ἱκετεύω , καί οὗτος τοσοῦτος μέλλω καρπόω χέρδα ; ἀμήχανος γάρ , ἀμήχανος , ἄνθρωπος μετά ὁ προσήκω προθυμία εὔχομαι , καί παραδελουειντα ὁ θεός συνεχῶς , ἁμαρτάνω ποτός . ὁ γάρ διαθερμαίνω αὐτός ὁ διάνοια , καί ὁ ψυχή ἀνίστημι , καί πρός ὁ οὐρανός ἑαυτοῦ μετατοξισος , καί οὗτος ὁ δεσπότης ὁ ἑαυτοῦ καλέω , καί ὁ ἁμάρτημα ἀναμιμνήσκω , καί περί ὁ συγχώρησις οὗτος αὐτός διαλέγω , καί παρακαλέω ἵλαος γίγνομαι καί ἥμερος , ἀπό ὁ ἐν ὁ λόγος οὗτος διατριβή , πᾶς ἀποτίθημι βιωτικός φροντίς , καί περάω , καί ὁ ἀνθρώπινος πάθος ὑψηλός γίγνομαι . οὐδέ γάρ οὗτος ὁ κῆπος ὁ Πηγαί ὁ νᾶμα ευθαλειροτερεω ποιέω , ὡς ὁ φύω ὁ εὐχή ὁ Πηγαί ὁ δάκρυ ποτίζω , πρός ὕψος μέγας ἀνατρέχω ποιέω , καί ἐνώπιος κύριος ὁ εὔχομαι ἵστημι παρασκευάζω · ἀντέχω γάρ μάλιστα καί ὁ ἀκούω γίγνομαι . ἐπεί , εἄν ὁ σῶμα ἐπί γῆ κεῖμαι , καί ὁ στόμα εἰκῇ ληρέω , ὁ διάνοια πανταχοῦ ὁ οἰκίον καί ὁ ἀγορά περιέρχομαι , πῶς ὁ τοιοῦτος δύναμαι εἶπον , ὅτι ἐνώπιος ὁ Θεός ἀείδω ; ἐνώπιος γάρ κύριος εὔχομαι ὁ πάντοθεν ἑαυτοῦ ὁ ψυχή συλλέγω , καί μηδείς ἔχω κοινός πρός ὁ γῆ , ἀλλά πρός αὐτός ἑαυτοῦ μετακοισος ὁ οὐρανός , καί πᾶς ἀνθρώπινος λογισμός ἀπό ὁ Ψυχή ἐκβάλλω . οὕτως γάρ δεῖ ὁ εὔχομαι εὔχομαι , ὡς δή ἑαυτοῦ συνάγω καί συνίημι ὁ διάνοια , καλέω ὁ θεός μετά ὄζω Ψυχή , καί μηδέ μακρός