joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0717.1
παιδίον , καὶ λόγισαι ὅσαι νιφάδες ἐπῆλθον αὐτῇ λογίσμῶν , φλογίνους ὄψασιν ἀπλήσμονοι , καὶ πάντοθεν κατακεκρούντες αὐτὸν καὶ διατέμνοντες , δεῖ ἤκουσε τοῦ παιδίου λέγοντος · Πάτερ , ποῦ τὸ κρόδατον ; Εἰ γὰρ καὶ τὸν κατακλίναντα πολλοῖ , καὶ μὴ πατέρας ὄντας , τὶ πάσχεν ἐκεῖνον εἰκὴς ἦν , τὸν αὐτὸν γεννήσαντα , τὸν θρέψαντα , τὸν ἐν γῆφ , τὸν μόνον ἔχοντα τοῦτον , τὸν ὁρῶντα , τὸν ἀκούοντα , τὸν εὐθέως μόλιλοντα αὐτὸν ἀναιρεῖν ; Ἄλλ’ οὐδὲν τοῦτον τὸν ἀδάμαντα ἐκεῖνον περιέτρεψεν , οὐδὲ διέσεισεν , οὐδὲ εἶπε · Τί πατέρα καλεῖς τὸν μικρὸν ὕστερον οὐκ ἰσούμενόν σου πατέρα ; τὸν ἤδη ταύτῃ ἀπολέσαντα τὴν τιμὴν ; Ἄλλὰ τί ; Ὁ θεὸς ὁψεται ἐαυτῷ πρόβατον ἐς ὁλοκάρπωσιν , τέκνον . Ἐκάτεροι τὰ ὀνόματα τῆς φύσεως καλοῦσιν · ἐκεῖνος , πατέρα , καὶ τέκνον , οὕτως , καὶ χαλεπὸς ἐκατέρωθεν ὁ πόλεμος διηγείρετο , καὶ πολλὴ ἡ ζῆλη , καὶ ναυδὴν οὐδαμοῦ . Ὁ δὲ Ἰσαὰκ παιδὶ ἤκουσε τὸν θεόν , οὐκ αἰ ἐπεν οὐδὲν , οὐδὲ περιεργάσατο · οὕτω συνετὸν ἦν τὸ παιδίον , καὶ ἐν αὐτῷ τῆς ἡλικίας τὴν ἀνδρείαν . Ἄρα οὐ διεθερμάνθητε πάντες ; οὐχὶ ἔκαστος ὑμῶν περιπτύσσετο τὴν διανοῖα καὶ καταφιλεῖ τὸ παιδίον , καὶ θαυμάζει τὴν σύνεσιν , καὶ αἰδεῖται τὴν εὐλάβειαν ; Καὶ γὰρ συμποδιζόμενος καὶ τοῖς ξυλίοις ἐπιτιθέμενος οὐκ ἐξἐπλάττετο , οὐκ ἀπασχίρτα , οὐ κατεγίνωσκε τοῦ πατρός ὡς μαινομένου , ἀλλὰ καὶ ἐδεσμοῦ καὶ ἀνεδιδαζτο καὶ ἐπατίθετο , καὶ πάντα ἤφερε σιγὴ καὶάπαρ τις ἀρνείας · μᾶλλον δὲ καθάπερ ὁ κοινὸς πάντων δεσπότης , οὐ καὶ τὴν ἐπείκειαν ἐμμεῖτο , καὶ τὸν τύπον ἐφυλάττεν . Ὡς κρόδατον γὰρ ἐκὶ σφαγὴν ἠχθη , καὶ ὡς ἀμνὸς ἐπανστην τοῦ κειροῦστος αὐτὸν ἀξίου . Καὶ μὴ μοι λέγετε τις , ὅτι οὐκ ἤλγε · ὁ Ἄβραὰμ , οὐδὰ τὰ τῶν πατέρων ὑπέμεινε , μηδὲ πέρα τοῦ μέτρου δεῖξαι βουλεύμενος φιλοσοφίαν , τὸ κεφάλαιον ἀποστείρετω τῶν ἐγκωμίων αὐτόν . Εἰ γὰρ τοῦ · ἐπὶ τοῖς αἰσχίστοις ἀλόντας καὶ πολὺν χρόνον ταύτης ἀπολαύσαντας τῆς ζωῆς , καὶ ἀγνῶτας ὄντας , καὶ οὐδὲ ὁφείλεναι ἡμῖν πατε , τούτους ἐξαίφνης ὁρῶντες ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς τὴν ἐπὶ θάνατον ἀπαγόμενους , συστελλόμεθα καὶ ἀλγοῦμεν , πολλάκις δὲ καὶ δακρύομεν · ὁ τὸν υἱὸν τὸν αὐτοῦ , τὸν γνήσιον , τὸν μονογενῆ , τὸν παρ’ ἐλπίδα τεχθότα , τὸν μετὰ χρόνον τοσοῦτον , τὸν πρὸς βούλησιν τῆς γῆς , τοῦτον ἐπὶ νέου ὄντα ταῖς ἑαυτοῦ χερσὶ καταθῖσαι καὶ κατακαῦσαι κελευόμενος · πῶς οὐ πάσης τιμωρίας χαλεπωτέραν θλίψιν καὶ ἀλγηδόνα ὑπέμεινε ; Εἰ γὰρ λίθος ἦν , εἰ γὰρ σίδηρος , εἰ γὰρ αὐτοδάμας , οὐκ ἂν ἐκμύψθη καὶ κατεκλάσθη πρὸς τὴν ὥραν τοῦ παιδός , πρὸς τὴν σύνεσιν τῶν ῥημάτων , πρὸς τὴν εὐλάβειαν τῆς φύσης ; Καὶ γὰρ ἤκουσεν ὅτι Ὁ θεὸς δὲψεται [ 676 ] καυτῷ κρόδατον εἰς ὁλοκάρπωσιν , ὦ τέκνον , καὶ οὐδὲν περιεργάσατο πλέον · ἔωρα τὸν πατέρα δεσμιούσαν αὐτόν , καὶ οὐκ ἀντέτεινεν · ἐπετεθη τοῖς ξυλίοις , καὶ οὐκ ἀπεπτήσεν · εἶδε τὴν μάχαιραν κατ’ αὐτοῦ φερομένην , καὶ οὐκ ἐπαράχθη . Τί ταύτης εὐλαβέστερον γένοιτ’ ἂν τῆς φύσεως ; Ἐπεὶ οὖν τολμᾶτε τις εἰπεῖν , ὡς οὐδὲν ὑπὸ τούτων ἀπάντων ἐπαθεν ὁ Ἄβραὰμ ; Εἰ γὰρ ἐχθρὸν καὶ πολέμιον καταθῖναι ἠμέλλεν , εἰ γὰρ θρηλὸν ἦν , ἄρα ἀναλγητὶ ταῦτα ἐποίησεν ; Οὐκ ἔστι ταῦτα , οὐκ ἔστι . Διὰ τοῦτο δέομαι καὶ ἀντιδολῶ , ὅταν οὖν ἡ θυγατέρα ἀποθλῆ , ἀνδρως , μὴ οὕτως αἰχμῶνας θρῖναι καὶ κόπτε σεαυτήν , ἀλλ’ ἐννόησον ὅτι ὁ Ἄβραὰμ κατέσφαξε τὸν υἱὸν τὸν ἑαυτοῦ , καὶ οὔτε ἐδάκρυσεν , οὔτε πικρὸν ῥῆμα ἐξέβαλε . Καὶ ὁ Ἰοὺ ἠλγησε μὲν , τοσοῦτον δὲ , ὅσον εἴχες πατέρα φιλάπαιδα · ὡς δὲ γε νῦν ποιοῦμεν ἡμεῖς , ἐχθρῶν καὶ πολεμίων ἐστίν . Οὐδὲ γὰρ εἰ τις εἰς βασιλεία ἀπενεχθὲν καὶ στεφανωθὲν ἐκοπτε σεαυτὴν καὶ ἐθρήνει , φίλον ἂν σε τοῦ στεφανωθέντος ἔφη εἶναι , ἀλλ’ ἐχθρὸν καὶ πολέμιον . Ἄλλ’ οὐκ οἶδα ποῦ κεχώρηκα , φησίν . Διὰ τί γὰρ οὐκ οἶδας , εἴπ’ μοι ; εἰτε γὰρ ὀρθῶς ἔδοι , εἰτε ἐκτρώς , δῆλον ποῦ χωρῆσαι . Διὰ γὰρ τοῦτο κόπτου , φησίν , ὅτι ἀμαρτωλὸς ἀπἤλθε . Δι’ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο δεῖ χαίρειν , ὅτι ἐνεκόπη τὰ ἀμαρτήματα , καὶ οὐ προσέθηκε τὴν κακίαν , καὶ βοηθεῖν ὡς ἂν οἴσιν τε ἡ , οὐ δάκρυσιν , ἀλλ’ εὐχὰς καὶ ἱκετηρίαις καὶ ἐλεημοσύναις καὶ προσφοραῖς . Οὐ γὰρ ἀπλῶς τοῦτο ἐπινενόηται , οὐδὲ μάτην ὁ παρεστὼς τῇ δυσαστηρίᾳ τῶν φρικτῶν τελουμένων μυστηρίων βοᾷ , Ἴσφρ πάντων τῶν ἐν Χριστῷ πεποιστημένων , καὶ τῶν τὰς μνείας αὐτῶν ἐποιεσούτων , ἀλλὰ Πνεύματος ἁγίου διατάξει ταῦτα γίνεται . Εἰ γὰρ τοὺς πατέρας τοῦ Ἰοὺ ἐκάθαιρεν ἢ τοῦ πατρὸς θυσία , τί ἀμφιβάλλεις , εἰ καὶ ἡμῶν ὑπὲρ τῶν ἀπελθόντων προσφερόντων , γίνεται τις αὐτοῖς παραμυθία ; Μὴ τοῖνυν τοὺς ἀποθνήσκοντας κλαίωμεν ἀπλῶς , ἀλλὰ τοὺς ἐν πλούτῳ τετελευτηκότας , καὶ μηδεμίαν ἀπὸ τοῦ πλοῦτου παραμυθίαν ταῖς ἑαυτῶν ψυχαῖς ἐπινοήσαντας · τοὺς λαβόντας ἐξουσίαν ἀπολυθῆναι αὐτῶν τὰ ἀμαρτήματα , καὶ μὴ βουληθέντας · τούτους κλαίωμεν , καὶ ἰβὶ καὶ κοινὴ πάντες , μὴ μίαν ἡμέραν μηδὲ δευτέραν , ἀλλὰ τὸν ἀπαντα βίον ἡμῶν , καὶ βοηθῶμεν αὐτοῖς κατὰ δύναμιν ἐπινοήσωμεν αὐτοῖς τινὰ βοηθείαν , μικρὰν μὲν , βοηθῶμεν δὲ ὅμως . Πῶς καὶ τινὶ τρόπῳ ; Εὐχόμενοι καὶ ἑτέρους παρακαλοῦντες εὐχὰς ὑπὲρ αὐτῶν ποιεῖσθαι , πάντην ὑπὲρ αὐτῶν διδόντες συνεχῶς . Ἔχει τινὰ τὸ πρᾶγμα παραμυθίαν · ἀκούει γὰρ τοῦ θεοῦ λέγοντος , Ἴσφασμὸν τῆς πόλεως ταύτης δι’ ἐμὲ καὶ διὰ Δαυὶδ τὸν δοῦλόν μου . Εἰ δὲ μνήμῃ μόνον δικαίου τοσοῦτον ἰσχύσει , ὅταν καὶ ἔργα γένηται ὑπὲρ αὐτοῦ , πόσῳ οὐκ ἰσχύσει ; Οὐκ εἴκῃ ταῦτα ἐνομοθετήθη οὐδὲ τῶν ἀποστολῶν , τὸ ἐπὶ τῶν φρικτῶν μυστηρίων μνήμην γίνεσθαι τῶν ἀπελθόντων · ἰσασιν αὐτοῖς χέρδος πολὺ γιγόμενον , πολλὴν τὴν ὠφέλειαν . Ὅταν γὰρ εὐλόγησιν ἐσάχη λαός , χεῖρας ἀνατείνας , πλήρωμα ἱερατικόν , καὶ προκλῆται ἢ φρικτὴ [ 677 ] θυσία , πῶς οὐ δυσωπήσωμεν τὸν θεόν , ὑπὲρ τούτων παρακαλοῦντες ; Ἄλλὰ τοῦτο μὲν περὶ τῶν ἐν πίστει παραλθόντων · οἱ δὲ κατηχούμενοι · οὐδὲ ταύτης καταξιοῦνται τῆς παραμυθίας , ἀλλ’ ἀπεστέρηται πάσης τοιαύτης βοηθείας , πλὴν μιᾶς τινος . Ποίας δὲ ταύτης ; Ἐνεστὶ πάντην ὑπὲρ αὐτῶν διδόναι συνεχῶς , καὶ ποιεῖν τινὰ αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα παραφύχην . Ἴστε οὐ δὲ ἀποθανεῖν κακῶν , ἀλλὰ τὸ ἀποθανεῖν κακῶς . Βουλεσθε δὲ εἴπω πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην , πόθεν δεδοίκαμεν θάνατον ; Οὐκ ἔτρωσεν ἡμᾶς ὁ τῆς βασιλείας ἔρως , οὐδὲ ἀνήψεν ἡμᾶς ὁ τῶν μελλόντων πῦρος · ἐπεὶ πάντων ἂν ὑπερδείδομεν τῶν παρόντων . Ὁ γὰρ διαπαντὸς γένην δεδοικώς , οὐδέποτε θάνατον φοβηθήσεται . Δότε μοι πρὸς ὑμᾶς εὐλαβῶς εἰπεῖν νῦν , ἀδελφοί.Μὴ παιδία γίνεσθε ταῖς φρεσίν , ἀλλὰ τῇ κακίᾳ νηπιάζετε . Καὶ γὰρ τὰ παιδία τὰ μικρὰ προσωπεία μὲν δέδοικε , πῦρ δὲ οὐ δέδοικε , μὴ ἂν βασταζόμενα τύχῃ παρὰ λυχίαν λύχνον ἔχουσαν , ἀπερισκέπτως τὴν χεῖρα ἐπαρίψῃ τῇ λυχίᾳ καὶ τῇ φλογί · καὶ τὸ μὲν εὐκαταρρόνητον προσώπιον φρίττει , τὸ δὲ ἀληθῶς οὐ δέδοικε φοβερὸν πῦρ . Βουλεῖ εἴπω καὶ ἑτέραν αἰτίαν δι’ ἣν τὸν θάνατον δεδοίκαμεν ; Οὐ ζῶμεν μετ’ ἀκροβείας , οὐδὲ ἔχομεν συνειδὲς ἀγαθόν
Lemmas: παιδίον , καί λογίζομαι ὅσος νιφάς ἐπέρχομαι αὐτός λογισμός , φλόγινος ὁράω απλησμονοος , καί πάντοθεν κατακρούω αὐτός καί διατέμνω , δεῖ ἀκούω ὁ παιδίον λέγω · πατήρ , ποῦ ὁ κρόδατον ; εἰμί γάρ καί ὁ κατακλίνω πολύς , καί μή πατήρ εἰμί , τίς πάσχω ἐκεῖνος ἵημι εἰμί , ὁ αὐτός γεννάω , ὁ τρέφω , ὁ ἐν γῆφ , ὁ μόνος ἔχω οὗτος , ὁ ὁράω , ὁ ἀκούω , ὁ εὐθύς μόλλιος αὐτός ἀναιρέω ; ἄλλος οὐδείς οὗτος ὁ ἀδάμας ἐκεῖνος περιτρέπω , οὐδέ διασείω , οὐδέ εἶπον · τις πατήρ καλέω ὁ μικρός ὕστερος οὐ ἰσόω σύ πατήρ ; ὁ ἤδη οὗτος ἀπόλλυμι ὁ τιμή ; ἀλλά τίς ; ὁ θεός ὁράω αὐτός πρόβατον εἰς ὁλοκάρπωσις , τέκνον . ἑκάτερος ὁ ὄνομα ὁ φύσις καλέω · ἐκεῖνος , πατήρ , καί τέκνον , οὕτως , καί χαλεπός ἑκατέρωθεν ὁ πόλεμος διά-ἀγείρω , καί πολύς ὁ ζήλη , καί ναυδὴν οὐδαμοῦ . ὁ δέ Ἰσαάκ παῖς ἀκούω ὁ θεός , οὐ ὁ ἕπω οὐδείς , οὐδέ περιεργάζομαι · οὗτος συνετός εἰμί ὁ παιδίον , καί ἐν αὐτός ὁ ἡλικία ὁ ἀνδρεῖος . ἄρας οὖον διαθερμαίνω πᾶς ; οὐ ἔκαστος σύ περιπτύσσω ὁ διάνοια καί καταφιλέω ὁ παιδίον , καί θαυμάζω ὁ σύνεσις , καί αἰδέομαι ὁ εὐλάβεια ; καί γάρ συμποδίζω καί ὁ ξύλιον ἐπιτίθημι οὐ ἐκπλήσσω , οὐ ἀπασχίρτα , οὖον καταγιγνώσκω ὁ πατήρ ὡς μαίνομαι , ἀλλά καί ἐδεσμός καί ἀναδιδάσκω καί επατιτιθημι , καί πᾶς φέρω σιγή καὶάπαρ τις ἄρνειος · μᾶλλον δέ καθάπερ ὁ κοινός πᾶς δεσπότης , οὖον καί ὁ ἐπείκεια ἐμέω , καί ὁ τύπος φυλάσσω . ὡς κρόδατον γάρ ἐπίτεξ σφαγή ἄγω , καί ὡς ἀμνός ἐπανίστημι ὁ κειροῦστος αὐτός ἄξιος . καί μή ἐγώ λέγω τις , ὅτι οὐ ἀλγέω · ὁ Ἀβραάμ , οὐδή ὁ ὁ πατήρ ὑπομένω , μηδέ πέρα ὁ μέτρον δείκνυμι βουλεύω φιλοσοφία , ὁ κεφάλαιος ἀποστερέω ὁ ἐγκώμιον αὐτός . εἰμί γάρ ὁ · ἐπί ὁ αἰσχρός ἀλέω καί πολύς χρόνος οὗτος ἀπολαύω ὁ ζωή , καί ἀγνώς εἰμί , καί οὐδέ ὁφείλω ἐγώ πάτος , οὗτος ἐξαπίνης ὁράω ἐπί ὁ ἀγορά ὁ ἐπί θάνατος ἀπάγω , συστέλλω καί ἀλγέω , πολλάκις δέ καί δάκρυ · ὁ ὁ υἱός ὁ αὐτός , ὁ γνήσιος , ὁ μονογενής , ὁ παρά ἐλπίς τίκτω , ὁ μετά χρόνος τοσοῦτος , ὁ πρός βούλησις ὁ γῆ , οὗτος ἐπί νέος εἰμί ὁ ἑαυτοῦ χείρ κατατίθημι καί κατακαίω κελεύω · πῶς οὖον πᾶς τιμωρία χαλεπός θλῖψις καί ἀλγηδών ὑπομένω ; εἰμί γάρ λίθος εἰμί , εἰμί γάρ σίδηρος , εἰμί γάρ αὐτόδαμος , οὐ εἄν ἐκμύψθη καί κατακλάω πρός ὁ ὥρα ὁ παῖς , πρός ὁ σύνεσις ὁ ῥῆμα , πρός ὁ εὐλάβεια ὁ φύω ; καί γάρ ἀκούω ὅτι ὁ θεός δέψω [ 676 ] καυτῷ κρόδατον εἰς ὁλοκάρπωσις , εἰμί τέκνον , καί οὐδείς περιεργάζομαι πλέω · ὁράω ὁ πατήρ δεσμίζω αὐτός , καί οὐ ἀντιτείνω · ἐπιτίθημι ὁ ξύλιον , καί οὐ ἀποπτάω · ὁράω ὁ μάχαιρα κατά αὐτός φέρω , καί οὐ παράγω . τις οὗτος εὐλαβής γίγνομαι εἄν ὁ φύσις ; ἐπεί οὖν τολμάω τις εἶπον , ὡς οὐδείς ὑπό οὗτος ἀπαντάω πάσχω ὁ Ἀβραάμ ; εἰμί γάρ ἐχθρός καί πολέμιος καταθνῄσκω μέλλω , εἰμί γάρ θρηλὸν εἰμί , ἄρα ἀναλγητί οὗτος ποιέω ; οὐ εἰμί οὗτος , οὐ εἰμί . Ζεύς οὗτος δήω καί αντιδολος , ὅταν οὖν ὁ θυγάτηρ ἀποθλῆ , Ἀνδρῶς , μή οὕτως αἰχμῶνας θρῖναι καί κόπτω σεαυτοῦ , ἀλλά ἐννοέω ὅτι ὁ Ἀβραάμ κατασφάζω ὁ υἱός ὁ ἑαυτοῦ , καί οὔτε δάκρυ , οὔτε πικρός ῥῆμα ἐκβάλλω . καί ὁ Ἰηού ἀλγέω μέν , τοσοῦτος δέ , ὅσος ἔχω πατήρ φιλάπαιδα · ὡς δέ γε νῦν ποιέω ἐγώ , ἐχθρός καί πολέμιος εἰμί . οὐδέ γάρ εἰμί τις εἰς βασίλειος ἀποφέρω καί στεφανόω κόπτω σαυτοῦ καί θρηνέω , φίλος εἄν σύ ὁ στεφανόω φημί εἰμί , ἀλλά ἐχθρός καί πολέμιος . ἄλλος οὐ οἶδα ποῦ χωρέω , φημί . Ζεύς τίς γάρ οὐ οἶδα , εἶπον ἐγώ ; εἴτε γάρ ὀρθῶς ἐσθίω , εἴτε ἐκτρώς , δῆλος ποῦ χωρέω . Ζεύς γάρ οὗτος κόπτω , φημί , ὅτι ἁμαρτωλός ἀπέρχομαι . διά αὐτός μέν οὖν οὗτος δεῖ χαίρω , ὅτι ἐγκόπτω ὁ ἁμάρτημα , καί οὖον προστίθημι ὁ κακία , καί βοηθέω ὡς εἄν ὅς τε ὁ , οὖον δάκρυ , ἀλλά εὐχή καί ἱκετήριος καί ἐλεημοσύνη καί προσφορά . οὖον γάρ ἀπλόος οὗτος ἐπινοέω , οὐδέ μάτην ὁ παρίστημι ὁ δυσαστηρίᾳ ὁ φρικτός τελέω μυστήριον βοάω , Ἴσφρ πᾶς ὁ ἐν Χριστός πεποιστημενος , καί ὁ ὁ μνεία αὐτός ἐπιφέρω , ἀλλά πνεῦμα ἅγιος διάταξις οὗτος γίγνομαι . εἰμί γάρ ὁ πατήρ ὁ Ἰηού καθαίρω ἢ ὁ πατήρ θυσία , τίς ἀμφιβάλλω , εἰμί καί ἐγώ ὑπέρ ὁ ἀπέρχομαι προσφέρω , γίγνομαι τις αὐτός παραμυθία ; μή τοίνυν ὁ ἀποθνήσκω καλέω ἀπλόος , ἀλλά ὁ ἐν πλοῦτος τελευτάω , καί μηδείς ἀπό ὁ πλοῦτος παραμυθία ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή ἐπινοέω · ὁ λαμβάνω ἐξουσία ἀπολύω αὐτός ὁ ἁμάρτημα , καί μή βούλομαι · οὗτος καλέω , καί αἰγό-τριψ καί κοινός πᾶς , μή εἷς ἡμέρα μηδέ δύο , ἀλλά ὁ ἅπας βίος ἐγώ , καί βοηθέω αὐτός κατά δύναμις ἐπινοέω αὐτός τις βοήθεια , μικρός μέν , βοηθέω δέ ὅμως . Πῶς καί τις τρόπος ; εὔχομαι καί ἕτερος παρακαλέω εὐχή ὑπέρ αὐτός ποιέω , πάντη ὑπέρ αὐτός δίδωμι συνεχῶς . ἔχις τις ὁ πρᾶγμα παραμυθία · ἀκούω γάρ ὁ θεός λέγω , Ἴσφασμὸν ὁ πόλις οὗτος διά ἐγώ καί διά Δαυίδ ὁ δοῦλος ἐγώ . εἰμί δέ μνήμη μόνος Δίκαιος τοσοῦτος ἰσχύω , ὅταν καί ἔργον γίγνομαι ὑπέρ αὐτός , πόσος οὐ ἰσχύω ; οὐ εἴκω οὗτος νομοθετέω οὐδέ ὁ ἀποστολή , ὁ ἐπί ὁ φρικτός μυστήριον μνήμη γίγνομαι ὁ ἀπέρχομαι · οἶδα αὐτός χέρδα πολύς γίγνομαι , πολύς ὁ ὠφέλεια . ὅταν γάρ εὐλόγησις σάττω λαός , χείρ ἀνατείνω , πλήρωμα ἱερατικός , καί προκλητής ἢ φρικτός [ 677 ] θυσία , πῶς οὖον δυσωπέω ὁ θεός , ὑπέρ οὗτος παρακαλέω ; ἀλλά οὗτος μέν περί ὁ ἐν πίστις παρέρχομαι · ὁ δέ κατηχέω · οὐδέ οὗτος καταξιόω ὁ παραμυθία , ἀλλά ἀποστερέω πᾶς τοιοῦτος βοήθεια , πλήν εἷς τις . Ποίας δέ οὗτος ; ἔνειμι πάντη ὑπέρ αὐτός δίδωμι συνεχῶς , καί ποιέω τις αὐτός ὁ πρᾶγμα παραφύχην . οἶδα οὖον δέ ἀποθνῄσκω κακός , ἀλλά ὁ ἀποθνῄσκω κακῶς . βούλομαι δέ εἶπον πρός ὁ ὑμέτερος ἀγάπη , πόθεν δείδω θάνατος ; οὐ τιτρώσκω ἐγώ ὁ ὁ βασίλεια Ἔρως , οὐδέ ἀνάπτω ἐγώ ὁ ὁ μέλλω Πῦρος · ἐπεί πᾶς εἄν ὑπερδείδω ὁ πάρειμι . ὁ γάρ διαπαντός γενή δείδω , οὐδέποτε θάνατος φοβέω . δίδωμι ἐγώ πρός σύ εὐλαβής εἶπον νῦν , ἀδελφός παιδίον γίγνομαι ὁ φρήν , ἀλλά ὁ κακία νηπιάζω . καί γάρ ὁ παιδίον ὁ μικρός προσωπεῖον μέν δείδω , πῦρ δέ οὖον δείδω , μή εἄν βαστάζω τυγχάνω παρά Λύκιος λύχνος ἔχω , ἀπερισκέπτως ὁ χείρ ἐπαρίψῃ ὁ λυχίᾳ καί ὁ φλόξ · καί ὁ μέν ευκαταρρονεος προσωπεῖον φρίσσω , ὁ δέ ἀληθής οὖον δείδω φοβερός πῦρ . Βουλεύς εἶπον καί ἕτερος αἴτιος διά ὅς ὁ θάνατος δείδω ; οὖον ζῶ μετά ἀκροβείας , οὐδέ ἔχω συνοράω ἀγαθός