joannes-chrysostomus.eclogae-ixlviii-ex-diversis-homiliis-sp pg063_0713.1
πολλοῖ , οὐ θυμεῦεται καὶ ταράττεται · οἶδε γὰρ , ὅτι θάναντες τοῖς ὁρῶσι βεβιωκὼς μετὰστασις ἐστὶν ἐπὶ τὰ βελτίω , καὶ ἀποδημία πρὸς τὰ ἀμείνω , καὶ δρόμος 671 πρὸς τοὺς στεφάνους . Διὰ τοῦτο τάφοι πρὸ τῶν πόλεων , τάφοι πρὸ τῶν ἀγρῶν , καὶ πανταχοῦ τὸ διδασκάλιον τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν πρόκειται , ἵνα συνεχῶς τῆς ἑαυτῶν ὑπομνησκησώμεθα ἀσθενείας . Ἐπαίγεται τὴς εἰσελθεῖν εἰς πόλιν βασιλευούσης , καὶ κομίσαν πλοῦτον καὶ δυναστείαν καὶ τοῖς ἄλλοις ἀξιώμασι , καὶ πρὶν ἴδῃ ἡ φαντάζεται , βλέπει πρῶτον ὅ γίνεται · καὶ παιδεύμεθα πρῶτον εἰς τὴ καταλήγομεν , καὶ τότε ὁρᾷν τὰ ἔσω φαντάσματα . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀνὴρ πολλᾶκις · ἐπειδὴν γυναῖκα θέλῃ λαβεῖν , ὑπαγορεύει τῷ νόμῳ , γράφει τὰ προῖκα α , καὶ οὕδὲπω συνάφειν , καὶ θάνατος εὐθὺς ἀναγράφεται · οὐδὲπω εἶδε τὴν γυναῖκα , καὶ θανάτου ἤψος καθ' ἑαυτοῦ καὶ καθ' ἑκείνης προϋποτίθεται , καὶ γράφει τοιαῦτα · Ἐὰν δ' ἀποθάνῃ ὁ ἀνὴρ πρὸ τῆς γυναικός · ἐὰν ἡ γυνὴ πρὸ τοῦ ἀνδρός , τὸ καὶ τὸ διατυποῦται . Καὶ οὐ μόνον περὶ τῶν ὄντων καὶ ζώντων αἱ τοῦ θανάτου τίθενται ἤψοι , ἀλλὰ καὶ κατὰ τῶν οὐδὲπω γεγονότων . Τί γὰρ φησι ; Ἐὰν δὲ τὸ τεχθὲν παιδίον ἀποθάνῃ . Οὕτω ὁ καρπὸς , καὶ ἡ ἀποχῶσις ἔδραμεν . Εἶτα ἐν μὲν τοῖς γραμματείοις ἐπιγιγνώσκει τὴν φύσιν · εἰ δὲ τὶ τῶν κατὰ ἀνθρώπων πάθῃ , ἡ τὸ γύναιον ἀποθάνῃ , ἐπιλανθάνεται ὡν ἔγραψε , καὶ ἔκτω τραγωδίας προφέρει ῥήματα . Καὶ ταῦτα , φησίν , ἔδει με παθεῖν ; ταῦτα ἐγὼ προσεδόκησα πάσχειν , καὶ ἀποστερεῖσθαι τῆς συζυγίας ; Τί λέγεις , ἄνθρωπε ; Ἐξω ἡς τῶν πραγμάτων , καὶ ἐπαγίνωσκες τοὺς ὅρους τῆς φύσεως · ὅτε περιπίσας τοῖς πάθεσιν , ἐπελάθου τῶν ἴδίων τῆς φύσεως ; Ὅταν οὖν ἴδῃς τινὰ τῶν προσηγόνων ἀπαλλόντα ἐνταῦθεν , μὴ δυσχεράνῃς · πρὸς ἑαυτὸν ἐπέλαθε , καὶ τὸ συνεθὲς λέξεσιν σκόπτησον ὅτι μικρὸν ὑστέρων καὶ σὺ μένει τοῦτο τὸ τέλος . Ἄλλ' ὁ τελευταῖος σήπεται , φησί , καὶ κόνις γίνεται καὶ τέφρα . Διὰ τοῦτο μὲν οὖν μάλιστα χαίρειν δεῖ . Καὶ γὰρ οἰκίαν τις μέλλων οἰκοδομεῖν σαθροῦντες καὶ παλαιῶν γενομένην , ἐκκαλῶν πρῶτον τοὺς οἰκοῦντας , οὕτω καταλύει τὴν οἰκίαν καὶ ἀνοικοδομεῖ λαμπροτέραν . Καὶ τοῖς ἐκδηλότης οὐ λυπεῖ τὸ γινώμενον , ἀλλὰ καὶ εὐφραίνει πλείον · οὐ γὰρ τῇ καθαιρέσει προσέχουσι τῇ βλεπομένη ἀλλὰ τῇ μέλλουσαν οἰκοδομὴν φαντάζονται τὴν οὐ βλεπομένην . Οὕτω δὴ καὶ ὁ Θεὸς ποιεῖ · μέλλων καταλύειν ἡμῶν τὸ σῶμα , τὴν ἐνοικοῦσαν ἐν αὐτῷ ψυχὴν ἐξάγει πρῶτον , καθάπερ ἐξ οἰκίας τινός , ἵνα λαμπροτέραν αὐτὴν οἰκοδομήσας , μετὰ πλείονος ταύτῃ δόξης εἰσαγάγῃ πάλλιν . Καὶ γὰρ ὁ Ἄδης ὅτε ἐπλάττετο , οὐκ εἶδεν ὅτι ἀπὸ τῆς ἀνύσης οὐ γὰρ προγυνωστέραν ἐποίησε τὴν ψυχὴν τοῦ σώματος ὁ Θεός , ἵνα μὴ βλέπῃ τὴν δημιουργίαν διὰ τοῦτο καὶ ἠγνόησεν αὐτὸ τὴν εὐτέλειαν · ὅτε μέντοι ἐγείρεται ἐν τῇ ἀναστάσει , οἶδεν , ὅτι χουν ἀποδυσάμενος ἐγείρεται . Εἰ γὰρ καὶ ἑαυτὸν μὴ βλέπει ὁ νεκρός , ἀλλὰ τὸν πρὸ αὐτοῦ ὁρᾷ εἰς χουν ἀναλυθέντα , καὶ δι' ὧν ὁρᾷ παιδεύεται . Οὐκ εἶδες θρασεῖς ἄνδρας καὶ ὑπερηφάνους , πῶς κατεσφαλμένοι εἰσιν ἐν τοῖς θανάτοις ; ἀπαγγέλλεται θάνατος , καὶ πάντων ἡ καρδία πτήσσει . Καὶ φιλοσοφοῦμεν περὶ τὰ μνήματα , τί γινόμεθα , καὶ φλυαροῦμεν · ἐξήλθομεν τῶν τάφων , καὶ ἐπελαθόμεθα τῆς ταπεινώσεως . Ἐν τῷ τάφῳ πρὸς τὸν πλησίον ἔκαστος · δὲ πρὸ φθιγγεται · Ὁ τῆς ταλαιπωρίας , ὡ τῆς
Lemmas: πολύς , οὖον θυμευετης καί ταράσσω · οἶδα γάρ , ὅτι θάνας ὁ ὁράω βιόω μετάστασις εἰμί ἐπί ὁ ἀγαθός , καί ἀποδημία πρός ὁ ἀγαθός , καί δρόμος 671 πρός ὁ στέφανος . Ζεύς οὗτος τάφος πρό ὁ πόλις , τάφος πρό ὁ ἀγρός , καί πανταχοῦ ὁ διδασκάλιον ὁ ταπείνωσις ἐγώ πρόκειμαι , ἵνα συνεχῶς ὁ ἑαυτοῦ ὑπομιμνήσκω ἀσθένεια . επαιγετης σής εἰσέρχομαι εἰς πόλις βασιλεύω , καί κομίζω πλοῦτος καί δυναστεία καί ὁ ἄλλος ἀξίωμα , καί πρίν ὁράω ὁ φαντάζω , βλέπω πρῶτος ὅς γίγνομαι · καί παιδεύω πρῶτος εἰς ὅς καταλήγω , καί τότε ὁράω ὁ εἴδομαι φάντασμα . καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ἀνήρ πολλάκις · ἐπειδή γυνή ἐθέλω λαμβάνω , ὑπαγορεύω ὁ νόμος , γράφω ὁ προίξ ὅς , καί οὐδέπω συναφής , καί θάνατος εὐθύς ἀναγράφω · οὐδέπω ὁράω ὁ γυνή , καί θάνατος ἄψος κατά ἑαυτοῦ καί κατά ἐκεῖνος προυποτίθημι , καί γράφω τοιοῦτος · ἐάν δέ ἀποθνῄσκω ὁ ἀνήρ πρό ὁ γυνή · ἐάν ὁ γυνή πρό ὁ ἀνήρ , ὁ καί ὁ διατυπόω . καί οὖον μόνος περί ὁ εἰμί καί ζῶ ὁ ὁ θάνατος τίθημι ἕψω , ἀλλά καί κατά ὁ οὐδέπω γίγνομαι . τις γάρ φημί ; ἐάν δέ ὁ τίκτω παιδίον ἀποθνῄσκω . οὕτως ὁ καρπός1 , καί ὁ ἀποχέω τρέχω . εἶτα ἐν μέν ὁ γραμματεῖον ἐπιγιγνώσκω ὁ φύσις · εἰμί δέ τίς ὁ κατά ἄνθρωπος πάσχω , ὁ ὁ γύναιον ἀποθνῄσκω , ἐπιλανθάνομαι ὡς γράφω , καί κτείνω τραγῳδία προφέρω ῥῆμα . καί οὗτος , φημί , ἐσθίω ἐγώ πάσχω ; οὗτος ἐγώ προσδοκάω πάσχω , καί ἀποστερέω ὁ συζυγία ; τις λέγω , ἄνθρωπος ; ἐξω εἰμί ὁ πρᾶγμα , καί ἐπαγίνωσκες ὁ ὅρος ὁ φύσις · ὅτε περιπίπτω ὁ πάθος , ἐπιλανθάνομαι ὁ ἴδιος ὁ φύσις ; ὅταν οὖν ὁράω τις ὁ προσάγω ἀπαλλάσσω ἐνταῦθεν , μή δυσχεραίνω · πρός ἑαυτοῦ πελάθω , καί ὁ συνετός λέξις σκόπτησον ὅτι μικρός ὕστερος καί σύ μένω οὗτος ὁ τέλος . ἄλλος ὁ τελευταῖος σήπω , φημί , καί κόνις γίγνομαι καί τέφρα . Ζεύς οὗτος μέν οὖν μάλιστα χαίρω δεῖ . καί γάρ οἰκίον τις μέλλω οἰκοδομέω σαθρόω καί παλαιός γίγνομαι , ἐκκαλέω πρῶτος ὁ οἰκέω , οὗτος καταλύω ὁ οἰκίον καί ἀνοικοδομέω λαμπρός . καί ὁ ἔκδηλος οὖον λυπέω ὁ γίγνομαι , ἀλλά καί εὐφραίνω πλείων · οὖον γάρ ὁ καθαίρεσις προσέχω ὁ βλέπω ἀλλά ὁ μέλλω οἰκοδομή φαντάζω ὁ οὖον βλέπω . οὕτως δή καί ὁ θεός ποιέω · μέλλω καταλύω ἐγώ ὁ σῶμα , ὁ ἐνοικέω ἐν αὐτός ψυχή ἐξάγω πρῶτος , καθάπερ ἐκ οἰκίον τις , ἵνα λαμπρός αὐτός οἰκοδομέω , μετά πλείων οὗτος δόξα εἰσάγω πάλλις . καί γάρ ὁ ᾍδης ὅτε πλάσσω , οὐ ὁράω ὅτι ἀπό ὁ ἀνύω οὖον γάρ προγυνωστέραν ποιέω ὁ ψυχή ὁ σῶμα ὁ Θεός , ἵνα μή βλέπω ὁ δημιουργία διά οὗτος καί ἀγνοέω αὐτός ὁ εὐτέλεια · ὅτε μέντοι ἐγείρω ἐν ὁ ἀνάστασις , οἶδα , ὅτι χόω ἀποδύω ἐγείρω . εἰμί γάρ καί ἑαυτοῦ μή βλέπω ὁ νεκρός , ἀλλά ὁ πρό αὐτός ὁράω εἰς χόω ἀναλύω , καί διά ὅς ὁράω παιδεύω . οὐ ὁράω θρασύς ἀνήρ καί ὑπερήφανος , πῶς κατασφάλλομαι εἰμί ἐν ὁ θάνατος ; ἀπαγγέλλω θάνατος , καί πᾶς ὁ καρδία πτήσσω . καί φιλοσοφέω περί ὁ μνῆμα , τίς γίγνομαι , καί φλυαρέω · ἐξέρχομαι ὁ τάφος , καί ἐπιλανθάνομαι ὁ ταπείνωσις . ἐν ὁ τάφος πρός ὁ πλησίος ἔκαστος · δέ πρό φθιγγεται · ὁ ὁ ταλαιπωρία , εἰμί ὁ