joannes-chrysostomus.de-virginitate pg048_0017.2
Γ' . Εἰ γὰρ καὶ τὸ σῶμα αὐτῆς ἀχέριον μένει , ἀλλ' ὅμως τὸ κρεῖττον διεφθαρται , τῆς ψυχῆς τὰ νοήματα . Τί οὖν δρεῖλος ἀφανισθέντος τοῦ ναοῦ τοὺς περιβόλους ἐκτάναι ; ἢ ποῖον τὸ κέρδος τοῦ θρόνου μολυνθέντος καθαρὰν εἶναι τοῦ θρόνου τὸν τόπον ; Μᾶλλον δὲ οὐδὲ αὐτὸ τοῦ ὀγους ἀπηλλάκται . Ἡ γὰρ βλασφημία καὶ τὰ φαῦλα ῥήματα τίκτεται μὲν ἐνδον , οὐ μένει δὲ ἐνδον ἐν τῇ ψυχῇ , ἀλλὰ μιάνει μὲν γλῶτταν διὰ στόματος προφερομένα , μιάνει δὲ τὴν δεχομένην ἀκοήν · καὶ καθάπερ δηλητήρια φάρμακα εἰς αὐτὴν ἐμπιπτοντα τὴν ψυχήν , παντὸς στῆθος χαλεπώτερον διατρύγει τὴν ρίζαν , καὶ μετ' ἐκείνης καὶ τὸ λοιπὸν ἅπαν ἀπώλειαν σῶμα . Με τοίνυν παρθένους ὄρος τὸ καὶ σώματι καὶ πνεύματι εἶναι ἅγιαν , αὐτὴ δὲ ἐξ ἑκατέρων τῶν μερῶν ἐστι βέβηλος καὶ ἁναγής , πῶς ἂν δύναιτο εἶναι παρθένος ; Ἄλλα πρόσωπόν μοι δείκνυσιν ὠχρὸν , καὶ κατισχυγμένα μέλη , καὶ στολὴν εὐτελῆ , καὶ βλεμὰ ἡμερον . Καὶ τί τὸ δρεῖλος , ὅταν τὸ ἐνδον ὀμμα ἰταμὸν ἦ ; Τί γὰρ ἂν γένοιτο τοῦ βλεμματος ἰταμιώτερον ἐκείνου τοῦ τοὺς ἐξωθεν πειθόντος ὀφθαλμοὺς ὡς πονηροῖς προσέχειν τοῖς τοῦ Θεοῦ κτίσμασι ; Πᾶσα ἡ δόξα τῆς θυγατρὸς τοῦ βασιλέως ἐσωθεν · αὕτη δὲ τοῦ λόγου τὴν ἀκολουθίαν ἀνέστρεψε , τὴν μὲν δόξαν ἐξωθεν περιεκύκλω , τὴν δ' ἀτιμίαν πᾶσαν ἐνδον ἔχουσα . Τοῦτο γὰρ ἐστὶ τὸ δεινόν , ὅτι πρὸς μὲν ἀνθρώπους ἐπείκειαν ἐνδείκνυται πολλήν , πρὸς δὲ τὸν κτίσαντα αὐτὴν Θεὸν πολλὴ χέχρηται τῇ μανίᾳ · καὶ ἡ μὲν πρὸς ἄνδρα ἀντιδιδάξει ἀνεχομένη , εἰ γὰς τινὰς εἴη ἐν αὐταῖς τοιαύται , πρὸς τὸν τῶν ἀνθρώπων Δεσπότην ἀναισχύντως ὀφθαλμοὺς ὀρᾷ , καὶ ἀδικίαν εἰς τὸ ὑψος λαλεῖ · ποῖον αὐταῖς τὸ πρόσωπόν ἐστιν , καὶ νεκρὸν προσοικος . Διὰ γὰρ τοῦτο δακρύων ἀξία καὶ θρήνων πολλῶν , ὅτι οὐχ εἰκὶ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπ' ὀλέθρῳ καὶ κατὰ τῆς ἑαυτῶν κεφαλῆς τοσαύτην ἀνεδεδόκατο ταλαιπωρίαν .
Lemmas: Γε . εἰμί γάρ καί ὁ σῶμα αὐτός ἀχέριον μένω , ἀλλά ὅμως ὁ ἀγαθός διαφθείρω , ὁ Ψυχή ὁ νόημα . τις οὖν δρῖλος ἀφανίζω ὁ ναός ὁ περίβολος ἐκτείνω ; ἢ ποῖος ὁ κέρδος ὁ θρόνος μολύνω καθαρός εἰμί ὁ θρόνος ὁ τόπος ; μᾶλλος δέ οὐδέ αὐτός ὁ ὀγους ἀπαλλάσσω . ὁ γάρ βλασφημία καί ὁ φαῦλος ῥῆμα τίκτω μέν ἔνδον , οὖον μένω δέ ἔνδον ἐν ὁ Ψυχή , ἀλλά μιαίνω μέν γλῶσσα διά στόμα προφέρω , μιαίνω δέ ὁ δέχομαι ἀκοή · καί καθάπερ δηλητήριος φάρμακον εἰς αὐτός ἐμπίπτω ὁ Ψυχή , πᾶς στῆθος χαλεπός διατρυγῶ ὁ ῥίζα , καί μετά ἐκεῖνος καί ὁ λοιπός ἅπας ἀπώλεια σῶμα . ἐγώ τοίνυν παρθένος ὄρος ὁ καί σῶμα καί πνεῦμα εἰμί ἅγιος , αὐτός δέ ἐκ ἑκάτερος ὁ μέρος εἰμί βέβηλος καί ἀνάγω , πῶς εἄν δύναμαι εἰμί παρθένος ; ἄλλος πρόσωπον ἐγώ δείκνυμι ὠχρός , καί κατισχύω μέλος , καί στολή εὐτελής , καί Βλέμα ἥμερος . καί τίς ὁ δρῖλος , ὅταν ὁ ἔνδον ὄμμα ἰταμός εἰμί ; τις γάρ εἄν γίγνομαι ὁ βλέμμα ἴταμος ἐκεῖνος ὁ ὁ ἐξωθεν πείθω ὀφθαλμός ὡς πονηρός προσέχω ὁ ὁ Θεός κτίσμα ; πᾶσα ὁ δόξα ὁ θυγάτηρ ὁ βασιλεύς ἔσωθεν · οὗτος δέ ὁ λόγος ὁ ἀκολουθία ἀναστρέφω , ὁ μέν δόξα ἐξωθεν περικυκλόω , ὁ δέ ἀτιμία πᾶς ἔνδον ἔχω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ δεινός , ὅτι πρός μέν ἄνθρωπος ἐπείκεια ἐνδείκνυμι πολύς , πρός δέ ὁ κτίζω αὐτός θεός πολύς χράω ὁ μανία · καί ὁ μέν πρός ἀνήρ ἀντιδιδάσκω ἀνέχω , εἰμί γῆ τις εἰμί ἐν αὐτός τοιοῦτος , πρός ὁ ὁ ἄνθρωπος δεσπότης ἀναίσχυντος ὀφθαλμός ὁράω , καί ἀδικία εἰς ὁ ὕψος λαλέω · ποῖος αὐτός ὁ πρόσωπον εἰμί , καί νεκρός πρόσοικος . Ζεύς γάρ οὗτος δάκρυ ἄξιος καί θρῆνος πολύς , ὅτι οὐ ἴξ μόνος , ἀλλά καί ἐπί ὄλεθρος καί κατά ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή τοσοῦτος ἀναδίδωμι ταλαιπωρία .