joannes-chrysostomus.de-virginitate pg048_0016.1
δε ἐστι τὸ τοὺς ἐχθροὺς ἀγαπᾶν . Ἐπεὶ οὖν πάντοθεν ἡμῖν τοῦτο συνυμολόγηται , παυσάσθωσαν μάτην οἱ σφετετικοὶ κόπτοντες ἑαυτούς · οὐδὲν γὰρ λήψονται μισθόν · οὐκ ἐπειδὴ ὁ Κύριος δίκιος , ἄπαγε , ἀλλ’ ἐπειδὴ αὐτῷ ἀγώνιους καὶ πονηρὸν . Πῶς ; Ἀποδέδεσται μετ’ ἡμῶν κεῖσθαι διωρῆσι μόνῃ τῇ τῶν ἀγίων φυγῇ · τὸν δὲ γάμον αὐτοὶ φαύλον νομίζαντες οὕτως ἐφυγον · πῶς οὖν ὑπὲρ τῶν φαύλων ἀναχωρήσεως δυνήσονται μισθὸν ἀπαιτεῖν ; Ἄσπερ γὰρ ἡμεῖς ὑπὲρ τοῦ μὴ μοιχεύειν στεφανοῦσθαι οὐκ ἀξιῶσομεν , οὕτως οὐδὲ ὑπὲρ τοῦ μὴ γαμεῖν ἐκεῖνοι . Ἔρει γὰρ πρὸς αὐτοὺς ὁ κατ’ ἐκεῖνην τὴν ἡμέραν κρῖνων ἡμᾶς · Ἐγὼ τὰς τιμὰς [ 270 ] οὐ τοῖς τῶν πονηρῶν ἀπεσχημένοις τέθεικα μόνον ( μικρὸν γὰρ παρ’ ἐμοὶ τοῦτο τὸ μέρος ) , ἀλλὰ τοὺς ἅπαντας ἐπελθόντας ἀρετὴν , τοῦτους εἰς τὴν ἀγῶνα τῶν οὐρανῶν εἰσάγω κληρονομίαν . Πῶς οὖν ὑμεῖς πρᾶγμα ἀκάθαρτον καὶ ἐναγὲς εἶναι τὸν γάμον νομίζαντες , τῆς τῶν ἐναγῶν ἀπαλλαγῆς τὰ κείμενα τοῖς ἐργάταις τῶν ἀγαθῶν ἀπαιτεῖτε ἐπαθλα ; Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ τοὺς ἄρνας ἐκ δεξιῶν ἔστησε , καὶ εὐλογεῖ , καὶ εἰς τὴν βασιλείαν εἰσάγει , οὐχ ὅτι οὐχ ἠρπάσαν τὰ ἀλλοτρία , ἀλλ’ ὅτι καὶ τὰ ἑαυτῶν ἐτέροις διένειμαν . Καὶ τὸν τὰ πέντε τάλαντα δὲ ἐγχειρισθέντα ἀποδέχεται , οὐχ ὅτι οὐκ ἐμισθώσατο , ἀλλ’ ὅτι πεπλεόνασε τὸ δοθὲν , καὶ διπλὴν τὴν παρακαταθήκην ἀπέδωκε . Μέχρι τίνος οὖν οὐ στήσεσθε τρέχοντες εἰς κενόν , καὶ κοπιῶντες μάτην , καὶ εἰκῇ πνικτεύοντες , καὶ τὸν ἀέρα δέρνοντες ; Καὶ εἴθε μόνον εἰκῇ , καίτοι οὐδὲ τοῦτο μικρὸν εἰς κολάσεως λόγον τὸ πολλὰ χαμόντας , καὶ μεῖζονα τῶν πόνων προσδοχὴν ἔπαθλα , κατὰ τὸν καιρὸν εἰς τιμῆς ἐν τοῖς ἀτίμοις τετάχθαι . Β . Ἐστι δὲ νῦν οὐ τοῦτο μόνον τὸ δεινόν , οὐδὲ μέχρι τοῦ μὴ κερδᾶναι τὰ τῆς ζήνιος αὐτοῖς , ἀλλ’ ἕτερα πολλὰ τούτων ἐκδιέσει χαλεπώτερα , τὸ πῦρ τὸ ἀσβεστον , ὁ σκιληξ ὁ ἀτελεύτητος , ὁ σκότος τὸ ἐξώτερον , ἡ ὀλιζις , ἡ στενοχωρία . Ἄστε μυρίων ἡμῖν δεῖ στομάτων καὶ τῆς ἀγγέλων δυνάμεως , ἵνα δυνηθῶμεν τῆς εἰς ἡμᾶς κηδεμονίας εὐχαριστίαν ἀποδοῦναι τῷ Θεῷ τὴν ἀξίαν · μᾶλλον δὲ οὐδὲ οὕτω δυνατόν . Πῶς γάρ ; Ὁ μὲν πόνος ὁ ὑπὲρ τῆς παρθενίας ἡμῖν καὶ τοῖς αἱρετικοῖς ἴσος , τάχα δὲ καὶ πολλῷ πλείων ἐκεῖνοις · ὁ δὲ καρπὸς τῶν πόνων οὐχ ἴσος , ἀλλ’ ἐκεῖνοις μὲν δεσμὰ καὶ δάκρυα καὶ οἰμωγαὶ καὶ τὸ κολάζεσθαι ἀθάνατα , ἡμῖν δὲ αἱ τῶν ἀγγέλων λήξεις , καὶ αἱ φαιδρὰι λαμπάδες , καὶ τὸ πάντων κεφάλαιον τῶν ἀγαθῶν ἡ μετὰ τοῦ νυμφίου διαγωγή . Τί δῆποτε οὖν τῶν αὐτῶν πόνων ἐναντία τὰ ἐπίγεια ; Ὅτι ἐκεῖνοι μὲν , ἵνα ἀντινοιοθετήσωσι τῷ Θεῷ , τὴν παρθενίαν ἐπίλοντο , ἡμεῖς δὲ ἵνα ἀνώσωμεν αὐτῷ τὸ θέλημα , τοῦτο πρᾶττομεν . Ὅτι γὰρ ὁ Θεὸς βούλεται πάντας ἀνθρώπους ἀγάγεσθαι γάμου , καὶ μάρτυς ὁ τὸν Χριστὸν ἔχων ἐν ἐαυτῷ λαλοῦντα · Βουλομαι γάρ , φησί , πάντας ἀνθρώπους εἶναι ὡς καὶ ἐμαυτόν , ἐν ἐγκρατείᾳ . Φειδόμενος γὰρ ἡμῶν ὁ Σωτὴρ , καὶ εἰδὼς ὅτι τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον , ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής , οὐκ εἰς ἐντολῆς ἀνάγκην τὸ πρᾶγμα κατέκλεισεν , ἀλλ’ ἐπιἐτρεψεν αὐτοῖ τὴν αἵρεσιν ταῖς ἡμετέραις ψυχαῖς . Εἰ γὰρ ἦν ἐπίταγμα καὶ νόμος , οὐκ ἄν οἱ κατορθοῦντες τιμῆς ἀπηλλαγόν , ἀλλ’ ἠκούναν ἄν , Ἄ ωφέλιετε ποιήσαι , πεποιήκατε , οὔτε οἱ διαμαρτάνοντες συγγνώμης ἔτυχον , ἀλλὰ τὴν τῶν παρανομοῦντων ἂν ὑπέστησαν δίκην · νῦν δὲ εἰπὼν Ὁ δυνάμενος χωρεῖν χωρεῖτω , τοὺς μὲν μὴ δυναμένους οὐ κατἔκρινε , τῶν δὲ δυναμένων πολλὴν καὶ ὑπὲρ ὧν τὸν ἄγωνα ἀπέδειξε . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος κατ’ ἰγνὲς βαίνων τοῦ διδασκάλου , Περὶ δὲ τῶν παρθένων ἐπισταὴν Κυρίου , φησίν , οὐκ ἔχω , γνώμην δὲ δίδωμι . Γ . Ἄλλ’ οὐδὲ Μαρκίων , οὐδὲ Οὐαλεντῖνος , οὐδὲ Μάνης ταύτης ἠξέχετο τῆς συμμετρίας . Οὐ γὰρ εἶχον [ 271 ] ἐν ἑαυτοῖς λαλοῦντα τὸν Χριστόν , τὸν τῶν ἰδίων προβάτων φειδόμενον , καὶ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τιθέμενα ὑπὲρ αὐτῶν , ἀλλὰ τὸν ἀνθρωποκτόνον τὸν τοῦ ψεύδους πατέρα . Διὰ τοῦτο καὶ τοὺς πειθόμενους αὐτοῖς πάντας ἀπωλέσαν , ἐνταῦθα μὲν αὐτοὺς ἀνοήτοις καὶ ἀφόρητοις βαρύνοντες πόνους , ἐκεῖ δὲ εἰς τὸ ἡτοιμασμένον ἐκείνοις πῦρ συγκατασπάσαντες ἑαυτοὺς . Δ . Ἄλλ’ Ἑλλήνων ὑμεῖς ἐλληνίζετε ; Ἑλληνὰς μὲν γὰρ εἰ καὶ τὰ τῆς γενέσεως ἐκδέχεται δεινὰ , ἀλλ’ ὅμως τὸ γοῦν ἐνταῦθα καρποῦνται ἤδη , γάμοις ὁμιλοῦντες , καὶ χρημάτων ἀπολαύοντες , καὶ τῆς ἄλλης ἀνέσεως τῆς βιωτικῆς · ὑμεῖς δὲ τὸ βασανίζεσθαι καὶ ταλαιπωρεῖσθαι ἐκατέρωθεν , ἐνταῦθα μὲν ἐκείνοις , ἐκεῖ δὲ μὴ βουλομένοις . Καὶ Ἑλλησι μὲν ὑπὲρ νηστειᾶς καὶ παρθενίας οὔτε μισθὸν δώσει τις , οὔτε κολάσει ἀποκτεῖναι · ὑμεῖς δὲ ὑπὲρ ὧν μυρίους προσεδοκᾶσατε ἐπαίνους , ὑπὲρ τούτων τὴν ἐσχάτην διώκατε δίκην , καὶ μετὰ τῶν ἄλλων ἀκούσατε , Ἀπέλθετε ἀπ’ ἐμοῦ εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ , ὅτι ἐνεστεύσατε , ὅτι ἐπαρθενεύσατε . Ἡ γὰρ νηστεία καὶ ἡ παρθενία οὔτε καλὸν καθ’ ἑαυτὸν , οὔτε κακόν , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς τῶν μετιόντων προαιρέσεως ἐκάτερον γίνεται . Καὶ Ἑλλησι μὲν ἀκαρπος ἡ τοιαύτη ἀρετὴ · ἀπέχουσι γὰρ αὐτῶν τὸν μισθόν , ὅτι μὴ διὰ τὸν τοῦ Θεοῦ φόβον μετήλθον αὐτήν · ὑμεῖς δὲ οὔτε τῷ Θεῷ μαχόμενοι καὶ διαβαλλόντες αὐτοῦ τὰ κειμήλια , οὐ μόνον ἀπέχετε τὸν μισθὸν ὑμῶν , ἀλλὰ καὶ κολασθήσεσθε , καὶ δογμάτων μὲν ἐνεκεν μετ’ ἐκείνων τεταξέσθε , ὅτι ὁμοίως αὐτοῖς τὸν ὄντα Θεὸν ἀθετήσαντες πολυθεῖαν εἰσηγάγετε · τῆς δὲ πολιτείας ἐνεκεν , ἀμείνον ὑμῶν ἐκεῖνοι πράξουσιν . Τοῖς μὲν γὰρ ἡ ζήμια μέχρι τοῦ μηδὲν λαβεῖν ἀγαθόν , ὑμῖν δὲ καὶ τοῦ κακοῦ προσλαβεῖν · καὶ τοῖς μὲν κατὰ τὸν παρόντα βίον ἀπολαῦσαι πάντων ὑπῆρξεν , ὑμεῖς δὲ ἀμφότερων ἐστερήθητε . Ἄρα τὸς ἐστι ταύτης κολάσεως χαλεπωτέρα , πόνων καὶ ἰδρωτῶν τιμωρίας ἀπολαμβάνειν τὰς ἀμοιβὰς ; Ὁ μοιχός , καὶ ὁ πλεονέκτης , καὶ οἱ τοῖς ἀλλοτρίοις ἐντροφῶν , καὶ τὰ τοῦ πλησίον ἀρπάζων , ἔχουσι τινὰ παραμυθίαν , βραχέα μὲν , ἔχουσι δὲ ὅμως , τὸ ὑπὲρ τούτων κολάζεσθαι ὑπὲρ ὧν ἐνταῦθα ἀπελάυσαν · ὁ δὲ πενίαν μὲν ἔχουσι ὑποστάς , ἵνα ἐκεῖ πλουτήσῃ , καὶ τοὺς τῆς παρθενίας πόνους , ἵνα ἐκεῖ μετὰ ἀγγέλων χορεύῃ , εἰτα ἐξαίρων καὶ παραπλάσαν προσδοκίαν ὑπὲρ τούτων κολαζόμενος , ὑπὲρ ὧν μυρίων ἤλπισεν ἀπολαύσεσθαι καλῶν , οὐδὲ ἐστὶν εἰπεῖν ὅσην ὑφίσταται τὴν ἀλγηδόνα τὴν παρ’ ἐλλείδας ταῦτα παθεῖν . Ἐγὼ γὰρ ἐξ ἰσης τοῦ πυρὸς ὑπὸ τοῦ συνεῖδὸς αὐτὸν οἶμαι μαστιζέσθαι , ὅταν ἐννοήσῃ τοὺς μὲν τὰ αὐτὰ αὐτῷ πεποιηκότας τῷ Χριστῷ συνὄντας , αὐτὸν δὲ ὑπὲρ ὧν ἐκεῖνοι τῶν ἀπορρήτων ἀπολαύσων ἀγαθῶν , ὑπὲρ τούτων τὴν ἐσχάτην τέλειν δίκην , καὶ τῶν ἀκολάστων καὶ λᾶγαν τὸν ἐν σεμνότητι διαγιγνόμενος χαλεπώτερα πάσχοντα .
Lemmas: δέ εἰμί ὁ ὁ ἐχθρός ἀγαπάω . ἐπεί οὖν πάντοθεν ἐγώ οὗτος συνυμολογεω , παύω μάτην ὁ σφετετικεω κόπτω ἑαυτοῦ · οὐδείς γάρ λαμβάνω μισθός · οὐ ἐπεί ὁ Κύριος δίκαιος , ἀπάγω , ἀλλά ἐπεί αὐτός ἀγώνιος καί πονηρός . Πῶς ; Ἀποδέδεσται μετά ἐγώ κεῖμαι διοράω μόνος ὁ ὁ Ἀγίων φυγή · ὁ δέ γάμος αὐτός φαῦλος νομίζω οὕτως φεύγω · πῶς οὖν ὑπέρ ὁ φαῦλος ἀναχώρησις δύναμαι μισθός ἀπαιτέω ; Ἄσπερ γάρ ἐγώ ὑπέρ ὁ μή μοιχεύω στεφανόω οὐ ἀξιόω , οὕτως οὐδέ ὑπέρ ὁ μή γαμέω ἐκεῖνος . ἔρομαι γάρ πρός αὐτός ὁ κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα κρίνω ἐγώ · ἐγώ ὁ τιμή [ 270 ] οὖον ὁ ὁ πονηρός ἀπέχω τίθημι μόνος ( μικρός γάρ παρά ἐγώ οὗτος ὁ μέρος ) , ἀλλά ὁ ἅπας ἐπέρχομαι ἀρετή , οὗτος εἰς ὁ ἀγών ὁ οὐρανός εἰσάγω κληρονομία . Πῶς οὖν σύ πρᾶγμα ἀκάθαρτος καί ἐναγής εἰμί ὁ γάμος νομίζω , ὁ ὁ ἐναγής ἀπαλλαγή ὁ κεῖμαι ὁ ἐργάτης ὁ ἀγαθός ἀπαιτέω ἔπαθλον ; Ζεύς οὗτος γάρ καί ὁ ἀμνός ἐκ δεξιός ἵστημι , καί εὐλογέω , καί εἰς ὁ βασίλειος εἰσάγω , οὐ ὅτι οὐ ἁρπάζω ὁ ἀλλότριος , ἀλλά ὅτι καί ὁ ἑαυτοῦ ἕτερος διανέμω . καί ὁ ὁ πέντε τάλαντον δέ ἐγχειρίζω ἀποδέχομαι , οὐ ὅτι οὐ μισθόω , ἀλλά ὅτι πλεονάζω ὁ δίδωμι , καί διπλός ὁ παρακαταθήκη ἀποδίδωμι . μέχρι τίς οὖν οὖον ἵστημι τρέχω εἰς κενός , καί κοπιάω μάτην , καί εἰκῇ πνικτευειμι , καί ὁ ἀήρ δέρνω ; καί εἴθε μόνος εἰκῇ , καίτοι οὐδέ οὗτος μικρός εἰς κόλασις λόγος ὁ πολύς κάμνω , καί μείζων ὁ πόνος προσδοχή ἔπαθλον , κατά ὁ καιρός εἰς τιμή ἐν ὁ ἄτιμος τάσσω . Β . εἰμί δέ νῦν οὖον οὗτος μόνος ὁ δεινός , οὐδέ μέχρι ὁ μή κερδαίνω ὁ ὁ Ζήνιος αὐτός , ἀλλά ἕτερος πολύς οὗτος ἐκδίδωμι χαλεπός , ὁ πῦρ ὁ ἀσβεστον , ὁ σκιληξ ὁ ἀτελεύτητος , ὁ σκότος ὁ ἐξώτερος , ὁ ὁλίζω , ὁ στενοχωρία . Ἄστυ μυρίος ἐγώ δεῖ στόμα καί ὁ ἄγγελος δύναμις , ἵνα δύναμαι ὁ εἰς ἐγώ κηδεμονία εὐχαριστία ἀποδίδωμι ὁ Θεός ὁ ἄξιος · μᾶλλον δέ οὐδέ οὗτος δυνατός . Πῶς γάρ ; ὁ μέν πόνος ὁ ὑπέρ ὁ παρθενίη ἐγώ καί ὁ αἱρετικός ἴσος , τάχα δέ καί πολύς πλείων ἐκεῖνος · ὁ δέ καρπός1 ὁ πόνος οὐ ἴσος , ἀλλά ἐκεῖνος μέν δεσμός καί δάκρυ καί οἰμωγή καί ὁ κολάζω ἀθάνατος , ἐγώ δέ ὁ ὁ ἄγγελος λήγω , καί ὁ φαίδρα λαμπάς , καί ὁ πᾶς κεφάλαιος ὁ ἀγαθός ὁ μετά ὁ νυμφίος διαγωγή . τις δήποτε οὖν ὁ αὐτός πόνος ἐναντίος ὁ ἐπίγειος ; ὅτι2 ἐκεῖνος μέν , ἵνα ἀντινοιοθετήσωσι ὁ Θεός , ὁ παρθενίας πίμπλημι , ἐγώ δέ ἵνα ἀνωθέω αὐτός ὁ θέλημα , οὗτος πράσσω . ὅτι2 γάρ ὁ θεός βούλομαι πᾶς ἄνθρωπος ἄγω γάμος , καί μάρτυς ὁ ὁ Χριστός ἔχω ἐν αὐτός λαλέω · βούλομαι γάρ , φημί , πᾶς ἄνθρωπος εἰμί ὡς καί ἐμαυτοῦ , ἐν ἐγκράτεια . φείδομαι γάρ ἐγώ ὁ Σωτήρ , καί εἰδοί ὅτι ὁ μέν πνεῦμα πρόθυμος , ὁ δέ σάρξ ἀσθενής , οὐ εἰς ἐντολή ἀνάγκη ὁ πρᾶγμα κατακλείω , ἀλλά ἐπιτρέπω αὐτός ὁ αἵρεσις ὁ ἡμέτερος Ψυχή . εἰμί γάρ εἰμί ἐπίταγμα καί νόμος , οὐ ἄν ὁ κατορθόω τιμή ἀπαλλάσσω , ἀλλά ἀκούω ἄν , ὅς ὀφείλω ποιέω , ποιέω , οὔτε ὁ διαμαρτάνω συγγνώμη τυγχάνω , ἀλλά ὁ ὁ παρανομέω εἄν ὑφίστημι δίκη · νῦν δέ εἶπον ὁ δύναμαι χωρέω χωρέω , ὁ μέν μή δύναμαι οὖον κατακρίνω , ὁ δέ δύναμαι πολύς καί ὑπέρ ὅς ὁ ἀγών ἀποδείκνυμι . Ζεύς οὗτος καί ὁ Παῦλος κατά Ίγνες βαίνω ὁ διδάσκαλος , περι δέ ὁ παρθένος ἐφίστημι κύριος , φημί , οὐ ἔχω , γνώμη δέ δίδωμι . Γ . ἄλλος οὐδέ Μαρκίων , οὐδέ Οὐαλεντῖνος , οὐδέ Μάνης οὗτος ἐκχέω ὁ συμμετρία . οὖον γάρ ἔχω [ 271 ] ἐν ἑαυτοῦ λαλέω ὁ Χριστός , ὁ ὁ ἴδιος πρόβατον φείδομαι , καί ὁ ψυχή αὐτός τίθημι ὑπέρ αὐτός , ἀλλά ὁ ἀνθρωποκτόνος ὁ ὁ ψεῦδος πατήρ . Ζεύς οὗτος καί ὁ πειθόμενος αὐτός πᾶς ἀπόλλυμι , ἐνταῦθα μέν αὐτός ἀνόητος καί ἀφόρητος βαρύνω πόνος , ἐκεῖ δέ εἰς ὁ ἑτοιμάζω ἐκεῖνος πῦρ συγκατασπάω ἑαυτοῦ . δ . ἄλλος Ἕλλην σύ ἑλληνίζω ; Ἕλλην μέν γάρ εἰμί καί ὁ ὁ γένεσις ἐκδέχομαι δεινός , ἀλλά ὅμως ὁ γοῦν ἐνταῦθα καρπέω ἤδη , γάμος ὁμιλέω , καί χρῆμα ἀπολαύω , καί ὁ ἄλλος ἄνεσις ὁ βιωτικός · σύ δέ ὁ βασανίζω καί ταλαιπωρέω ἑκατέρωθεν , ἐνταῦθα μέν ἐκεῖνος , ἐκεῖ δέ μή βούλομαι . καί Ἕλλην μέν ὑπέρ νηστεία καί παρθενίη οὔτε μισθός δίδωμι τις , οὔτε κολάζω ἀποκτείνω · σύ δέ ὑπέρ ὅς μυρίος προσδοκάω ἔπαινος , ὑπέρ οὗτος ὁ ἔσχατος διώκω δίκη , καί μετά ὁ ἄλλος ἀκούω , ἀπέρχομαι ἀπό ἐγώ εἰς ὁ πῦρ ὁ αἰώνιος ὁ ἑτοιμάζω ὁ διάβολος καί ὁ ἄγγελος αὐτός , ὅτι ἐνίστημι , ὅτι παρθενεύω . ὁ γάρ νηστεία καί ὁ παρθενίη οὔτε καλός κατά ἑαυτοῦ , οὔτε κακός , ἀλλά ἀπό ὁ ὁ μέτειμι προαίρεσις ἐκάς γίγνομαι . καί Ἕλλην μέν ἄκαρπος ὁ τοιοῦτος ἀρετή · ἀπέχω γάρ αὐτός ὁ μισθός , ὅτι μή διά ὁ ὁ Θεός φόβος μετέρχομαι αὐτός · σύ δέ οὔτε ὁ Θεός μάχομαι καί διαβάλλω αὐτός ὁ κειμήλιον , οὖον μόνος ἀπέχω ὁ μισθός σύ , ἀλλά καί κολάζω , καί δόγμα μέν ἕνεκα μετά ἐκεῖνος τάσσω , ὅτι ὁμοίως αὐτός ὁ εἰμί θεός ἀθετέω πολυθεΐα εἰσάγω · ὁ δέ πολιτεία ἕνεκα , ἀμείνων σύ ἐκεῖνος πράσσω . ὁ μέν γάρ ὁ ζημία μέχρι ὁ μηδείς λαμβάνω ἀγαθός , σύ δέ καί ὁ κακός προσλαμβάνω · καί ὁ μέν κατά ὁ πάρειμι βίος ἀπολαύω πᾶς ὑπάρχω , σύ δέ αμφότεροι στερέω . ἄρας τός εἰμί οὗτος κόλασις χαλεπός , πόνος καί ἱδρώς τιμωρία ἀπολαμβάνω ὁ ἀμοιβή ; ὁ μοιχός , καί ὁ πλεονέκτης , καί ὁ ὁ ἀλλότριος εντροφαω , καί ὁ ὁ πλησίος ἁρπάζω , ἔχω τις παραμυθία , βραχύς μέν , ἔχω δέ ὅμως , ὁ ὑπέρ οὗτος κολάζω ὑπέρ ὅς ἐνταῦθα ἀπολαύω · ὁ δέ πενία μέν ἔχω ὑφίστημι , ἵνα ἐκεῖ πλουτέω , καί ὁ ὁ παρθενίη πόνος , ἵνα ἐκεῖ μετά ἄγγελος χορεύω , εἶτα ἐξαίρω καί παραπλάζω προσδοκία ὑπέρ οὗτος κολάζω , ὑπέρ ὅς μυρίος ἐλπίζω ἀπολαύω καλός , οὐδέ εἰμί εἶπον ὅσος ὑφίστημι ὁ ἀλγηδών ὁ παρά ελλειδαις οὗτος πάσχω . ἐγώ γάρ ἐκ ἴσος ὁ πυρός ὑπό ὁ σύνοιδα αὐτός οἴομαι μαστίζω , ὅταν ἐννοέω ὁ μέν ὁ αὐτός αὐτός ποιέω ὁ Χριστός σύνειμι , αὐτός δέ ὑπέρ ὅς ἐκεῖνος ὁ ἀπόρρητος ἀπολαύω ἀγαθός , ὑπέρ οὗτος ὁ ἔσχατος τελέω δίκη , καί ὁ ἀκόλαστος καί λᾶγαν ὁ ἐν σεμνότης διαγίγνομαι χαλεπός πάσχω .