joannes-chrysostomus.de-virginitate pg048_0061.5
Οὐ γὰρ λίθοι καὶ χρυσός , οὐδὲ ἱματίων πολυτελεία , οὐδὲ χρυμάτων πολυτελὴ ἀνθὴ διάφορα , οὐδὲ ἄλλο τοιούτων οὐδὲν τῶν φθαρτῶν ἐκεῖνων κοσμεῖ τὰς ψυχάς , ἀλλ’ ἀντὶ τούτων νηστεῖαι , παννυχίδες ἱεραὶ , πραότης , ἐπιείκεια , πενία , ἀνδρεία , ταπεινοφροσύνη , καρτερία , πάντων ἀπλῶς τῶν ἐν τῷ παρόντι βίῳ πραγμάτων ὑπερολία . Καὶ γὰρ ὀφθαλμὸς αὕτη οὕτω μὲν καλὸς καὶ εὐτρεπής , ὡς ἀντὶ ἀνθρώπων τὰς ἀσωμάτους δυνάμεις καὶ τὸν τοῦτον Δεσπότην ἔχειν ἐραστήν · οὕτω δὲ καθαρὸς καὶ δειδιὴς , ὡς ἀντὶ τῶν σωματικῶν τὰ ἀσώματα κάλλῃ δύνασθαι καθορᾶν · οὕτω δὲ ἡμερὸς καὶ γαληνός , ὡς μὴδὲ πρὸς τοὺς ἀδικούντας καὶ συνεχῶς λυποῦντας ἀγριαίνειν καὶ διανίστασθαι , ἀλλὰ καὶ πρὸς τούτους ἤδυ καὶ μεῖλιχον ε ὁρᾶν . Κοσμιότης δὲ αὕτη τοσαύτη περιέκειται , ὡς καὶ τοὺς ἀκολάστους αἰσχύνεσθαι καὶ ἐρυθρίαν καὶ τῆς οἰκείας ἐνθύνδαι μανίας , ὅταν πρὸς αὐτὴν ἴδωσιν ἀχριζῶν . Ἄσπερ δὲ γυναῖκα κοσμιὰν τὴν διαχωνούμενην θεράπαιναν καὶ αὐτὴν εἶναι [ 321 ] τοιαύτην ἀνάγκη , κἂν μὴ βούληται · οὕτω καὶ τὴν σάρκα τὴν οὕτω φιλοσοφοῦσης ψυχῆς πρὸς τὰ ἐκεῖνῃς κινήματα καὶ τὰς οἰκείας ἀνάγκη ρυθμίζειν ὁρμάς . Καὶ γὰρ ὀφθαλμὸς , καὶ γλῶττα , καὶ σχῆμα , καὶ βάδις , καὶ πάντα ἀπλῶς πρὸς τὴν ἕνδον εὐταξίαν χαρακτηρίζεται · καὶ καθάπερ μύρον βαρύτιμον , κἂν εἰς ἄγγος ἀποκλείπῃ , τὸν ἀέρα τὴν οἰκείας ἀναχρύσων εὐωδίας , οὕ τούς ἕνδον καὶ πλησίον ἑστῶτας μόνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἕως πάντας ἐμπιπλᾷ τῆς ἡδονῆς · οὕτω καὶ ἡ τῆς παρδενικῆς ψυχῆς εὐωδία ταῖς αἰσθήσεσι περιρρέουσα ἐνδείκνυται τὴν ἕνδον ἀποκειμένην ἀρετήν , καὶ τὰς χρυσὰς τῆς εὐωσμίας ἐπιβάλλουσα πᾶσιν ἡνίας ἐν πολλῇ τῶν ἰσπῶν ἑκάστου εὐρυθμίᾳ διατρέπει , καὶ οὐτε τὴν γλῶτταν ἀφήσιν ἀπηχῆς · τι καὶ ἀνάριστον φθέγξασθαι , οὔτε τὸν ὀφθαλμὸν μόνον ἀνακινεῦντος καὶ ὑπόπτους ἐνιδεῖν , οὔτε τὴν ἄκοην δεξασθαι τι τῶν οὐ προσήκοντων μελῶν . Καὶ ποδῶν δὲ αὕτη μέλει , ὥστε μὴ ἀτακτα βαδίζειν καὶ διατεθρυμμένα , ἀλλ’ ἀπλασίων τινα καὶ ἀνεπιθέτουν ἐχειν τὴν βάδιον · καὶ τὸν ἀπὸ τῶν ἱματίων τῆς καλλωπισμὸν περικόψασα καὶ τῷ προσώπῳ παραίνει συνεχῶς μὴ διαγεῖσθαι τὸ γέλως , ἀλλὰ μὴδὲ ἥρεμα μειδιᾶν , ἀλλ’ ἐπισκοπὸν αἰδεῖσθαι δεῖ καὶ αὐστηρόν ἐπιδεικνυσθαι , καὶ πρὸς δάκρυα παρεσκευάσθαι διαπαντός , πρὸς γέλλωτα δὲ μηδέποτε .
Lemmas: οὖον γάρ λίθος καί χρυσός , οὐδέ ἱμάτιον πολυτέλεια , οὐδέ χρυματη πολυτελής ἀνθέω διάφορος , οὐδέ ἄλλος τοιοῦτος οὐδείς ὁ φθαρτός ἐκεῖνος κοσμέω ὁ Ψυχή , ἀλλά ἀντί οὗτος νηστεία , παννυχίς ἱερός , πραότης , ἐπιείκεια , πενία , ἀνδρεία , ταπεινοφροσύνη , καρτερία , πᾶς ἀπλόος ὁ ἐν ὁ πάρειμι βίος πρᾶγμα ὑπερολία . καί γάρ ὀφθαλμός οὗτος οὗτος μέν καλός καί εὐτρεπής , ὡς ἀντί ἄνθρωπος ὁ ἀσώματος δύναμις καί ὁ οὗτος δεσπότης ἔχω ἐραστής · οὗτος δέ καθαρός καί δείδω , ὡς ἀντί ὁ σωματικός ὁ ἀσώματος κάλλος δύναμαι καθοράω · οὗτος δέ ἥμερος καί γαληνός , ὡς μηδέ πρός ὁ ἀδικέω καί συνεχῶς λυπέω ἀγριαίνω καί διανίσταμαι , ἀλλά καί πρός οὗτος ἡδύς καί μείλιχος ε ὁράω . κοσμιότης δέ οὗτος τοσοῦτος περιέχω , ὡς καί ὁ ἀκόλαστος αἰσχύνω καί ἐρυθρίας καί ὁ οἰκεῖος ἐνθύνδαι μανία , ὅταν πρός αὐτός ὁράω αχριζω . Ἄσπερ δέ γυνή κόσμιος ὁ διαχωνούμενην θεράπαινα καί αὐτός εἰμί [ 321 ] τοιοῦτος ἀνάγκη , κἀν μή βούλομαι · οὗτος καί ὁ σάρξ ὁ οὗτος φιλοσοφέω Ψυχή πρός ὁ ἐκεῖνος κίνημα καί ὁ οἰκεῖος ἀνάγκη ῥυθμίζω ὁρμή . καί γάρ ὀφθαλμός , καί γλῶσσα , καί σχῆμα , καί βάδις , καί πᾶς ἀπλόος πρός ὁ ἔνδον εὐταξία χαρακτηρίζω · καί καθάπερ μύρον βαρύτιμος , κἀν εἰς ἄγγος ἀποκλέπτω , ὁ ἀήρ ὁ οἰκεῖος ἀναχρυσόω εὐωδία , ἕ ὁ ἔνδον καί πλησίος ἵστημι μόνος , ἀλλά καί ὁ ἠώς πᾶς ἐμπίμπλημι ὁ ἡδονή · οὗτος καί ὁ ὁ παρδενικεω Ψυχή εὐωδία ὁ αἴσθησις περιρρέω ἐνδείκνυμι ὁ ἔνδον ἀπόκειμαι ἀρετή , καί ὁ χρύσεος ὁ εὐοσμία ἐπιβάλλω πᾶς ἡνία ἐν πολύς ὁ ἰσπῶν ἕκαστος εὐρυθμία διατρέπω , καί οὐ ὁ γλῶσσα ἀφίημι ἀπάγω · τίς καί ἀνάριστος φθέγγομαι , οὔτε ὁ ὀφθαλμός μόνος ἀνακινέω καί ὕποπτος ἐνιδεῖν , οὔτε ὁ ἀκοή δέχομαι τίς ὁ οὖον προσήκω μέλος . καί πούς δέ οὗτος μέλος , ὥστε μή ἄτακτος βαδίζω καί διαθρύπτω , ἀλλά απλασία τις καί ἀναπείθω ἔχω ὁ βάδιον · καί ὁ ἀπό ὁ ἱμάτιον ὁ καλλωπισμός περικόπτω καί ὁ πρόσωπον παραινέω συνεχῶς μή διαγίγνομαι ὁ γέλως , ἀλλά μηδέ ἤρεμος μειδάω , ἀλλά ἐπίσκοπος αἰδέομαι δεῖ καί αὐστηρός ἐπιδείκνυμι , καί πρός δάκρυ παρασκευάζω διαπαντός , πρός γέλως δέ μηδέποτε .