joannes-chrysostomus.de-virginitate pg048_0024.2
ΙΔ . Ἀλλ’ ἴσως εἴποι τις ἂν · Καὶ εἰ καλὸν γυναικὸς μὴ ἅπτεσθαι , τίνος ἐνεκεν γάμος ἐπιστήθη τῷ βίῳ ; Ποῦ δὲ λοιπὸν χρησιμεῖ τῇ γυναικί , μήτε εἰς γάμον , μήτε εἰς παιδοποιίαν ἡμῖν χρησιμευούση ; Τί δὲ κωλύσει τὸ τῶν ἀνθρώπων ἅπαν ἀφανισθῆναι γένοι , τοῦ μὲν θανάτου καθ’ ἑκάστην αὐτὸ τὴν ἡμέραν ἐπινεμομένου καὶ κόπτοντος , τοῦ δὲ λόγου τούτου οὐκ ἔντος ἀντὶ τῶν πιπτόντων ἕτερούς ἀνίστασθαι ; Εἰ γὰρ τὸ καλὸν τοῦτο ζηλώσαιμεν ἅπαντες , καὶ μὴ φάμεθα γυναικῶν , πάντα οἴχθησεται , καὶ πόλεις , καὶ οἰκίαι , καὶ ἀγροί , καὶ τέχναι , καὶ ζῷα , καὶ φυτά . Καθάπερ γὰρ τοῦ στρατηγοῦ ψοόντος πᾶσα ἀνάγκη τοῦ στρατεύματος διασπασθήναι τὴν εὐτάξιαν , οὕτως τοῦ πᾶντῶν τῶν ἐπὶ γῆς βασιλεύοντος ἀνθρώπου διὰ τοῦ μὴ γαμεῖν ἀφανισθέντος , οὐδὲν τῶν λοιπῶν ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀσφαλείας καὶ εὐσταθείας διαμενεῖ , καὶ τὸ καλὸν τοῦτο παράγγελμα μυρίων ἐμπλήσει τὴν οἰκουμένην κακῶν . Ἐγὼ δέ , εἰ μὲν τῶν ἐχθρῶν καὶ ἀπίστων ἤν παυτὶ μόνον τὰ ῥήματα , βραχὺν ἂν αὐτῶν ἐποιεσάμην λόγον · ἐπειδὴ δὲ καὶ τῶν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν δοκούντων συντελεῖν πολλοὶ ταῦτα φθέγγονται , δι’ ἀσθένειαν μὲν προχειρέσεως ἀπολειφθέντες τὸν ὑπὲρ τῆς παρθενίας ἰδρύτων , τῷ δὲ τὸ πράγμα κακίζειν καὶ περιττὸν ἀποφαίνειν βουλομένων συσχεζάδειν τὴν ἐαυτῶν βάθυνσιν , ἵνα μὴ δοκῶσι δι’ ἄγνυρίαν , ἀλλὰ διὰ κρίσιν ὀρθὴν λογισμῶν τῶν ἀγώνων ὑστερχέναι τοῦτῶν , φέρε , [ 279 ] τοὺς ἐχθρούς ἀφέντες ( Ἐυχικός γὰρ ἀνθρωπος οὐ δέχεται τὸ τοῦ Πνεύματος · μωρία γὰρ αὐτῷ ἐστιν ) , τοὺς προτσοιούμενους εἶναι μεθ’ ἡμῶν , διδάξωμεν ἀμφοτέρω , ὡς οὔτε τὸ πράγμα περιττόν , ἀλλὰ καὶ σφόδρα χρησίμον καὶ ἀναγκαῖόν ἐστιν , οὔτε αὐτοῖς ἀξίμιος ἡ τοιαύτη κατηγορία , ἀλλὰ τοσοῦτον’ αὐτοῖς οἴσει τὸν κίνδυνον , ὅσον τοῖς κατορθοῖσι τὸν μισθὸν καὶ τὸν ἔπαινον . Ἐπειδὴ γὰρ ὁ σύμπας οὕτος κόσμος ἀπέρριπτο , καὶ πάντα ὑπρέπιστο τὰ πρὸς ἀνάπαυσιν καὶ χρήσιν τὴν ἡμετέραν , ἔπλασε τὸν Ἄνθρωπον ὁ Θεός , δι’ ὃν καὶ τὸν κόσμον ἐποίησεν . Πλασθεὶς δὲ ἐκείνος ἐμεinen ἐν παραδείσῳ , καὶ γάμου λόγος οὐδὲς ἦν · ἐδέξεν αὐτῷ γενέσθαι καὶ βοηθόν , καὶ ἐγένετο · καὶ οὐδὲ οὕτως ὁ γάμος ἀναγκαῖος εἶναι ἐδόκει . Ἀλλ’ οὐδὲ ἐφάνετο πῶς , ἀλλ’ ἔμενον ἐκεῖνοι τοῦτο χωρὶς καθάπερ ἐν οὐρανῷ τῷ παραδείσῳ διαιτώμενοι , καὶ ἐντρυφῶντες τῇ πρὸς Θεὸν ὁμιλίᾳ · μίξεως δὲ ἐπιθυμία καὶ συλλήψις καὶ ὠδῖνες καὶ τόκοι καὶ πᾶν εἶδος φθορᾶς ἐξώριστο τῆς ἐκείνων ψυχῆς · ὥστε δὲ βεβίον διεδίεζ ἡν καὶ καθαρὰς πηγῆς προῖον , οὕτως ἦσαν ἐν ἐκείνῳ τῷ χωρίῳ τῇ
Lemmas: ΙΔ . ἀλλά ἴσως εἶπον τις εἄν · καί εἰμί καλός γυνή μή ἅπτω , τίς ἕνεκα γάμος ἐπίσταμαι ὁ βίος ; πός δέ λοιπός χρησιμέω ὁ γυνή , μήτε εἰς γάμος , μήτε εἰς παιδοποιία ἐγώ χρησιμεύω ; τις δέ κωλύω ὁ ὁ ἄνθρωπος ἅπας ἀφανίζω γίγνομαι , ὁ μέν θάνατος κατά ἕκαστος αὐτός ὁ ἡμέρα ἐπινέμω καί κόπτω , ὁ δέ λόγος οὗτος οὐ ἔντεα ἀντί ὁ πίπτω ἕτερος ἀνίστημι ; εἰμί γάρ ὁ καλός οὗτος ζηλόω ἅπας , καί μή φημί γυνή , πᾶς οἴχομαι , καί πόλις , καί οἰκίον , καί ἀγρός , καί τέχνη , καί ζῷον , καί φυτός . καθά γάρ ὁ στρατηγός ψάω πᾶς ἀνάγκη ὁ στράτευμα διασπάω ὁ εὐταξία , οὕτως ὁ πᾶς ὁ ἐπί γῆ βασιλεύω ἄνθρωπος διά ὁ μή γαμέω ἀφανίζω , οὐδείς ὁ λοιπός ἐπί ὁ αὐτός ἀσφάλεια καί εὐστάθεια διαμένω , καί ὁ καλός οὗτος παράγγελμα μυρίος ἐμπίμπλημι ὁ οἰκέω κακός . ἐγώ δέ , εἰμί μέν ὁ ἐχθρός καί ἄπιστος ἐάν παυτὶ μόνος ὁ ῥῆμα , βραχύς εἄν αὐτός ποιέω λόγος · ἐπεί δέ καί ὁ εἰς ὁ ἐκκλησία δοκέω συντελέω πολύς οὗτος φθέγγομαι , διά ἀσθένεια μέν προχειρέσεως ἀπολείπω ὁ ὑπέρ ὁ παρθενίη ιδρυτής , ὁ δέ ὁ πράγμα κακίζω καί περισσός ἀποφαίνω βούλομαι συσχεζάδειν ὁ ἑαυτοῦ βάθυνσις , ἵνα μή δοκέω διά ἄγνυρίαν , ἀλλά διά κρίσις ὀρθός λογισμός ὁ ἀγών ὑστερχέναι οὗτος , φέρω , [ 279 ] ὁ ἐχθρός ἀφίημι ( Ἐυχικός γάρ ἄνθρωπος οὖον δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα · μωρία γάρ αὐτός εἰμί ) , ὁ προτσοιουμενος εἰμί μετά ἐγώ , διδάσκω ἀμφότερος , ὡς οὔτε ὁ πράγμα περισσός , ἀλλά καί σφόδρα χρήσιμος καί ἀναγκαῖον εἰμί , οὔτε αὐτός ἀξίμιος ὁ τοιοῦτος κατηγορία , ἀλλά τοσοῦτος αὐτός φέρω ὁ κίνδυνος , ὅσος ὁ κατορθόω ὁ μισθός καί ὁ ἔπαινος . ἐπεί γάρ ὁ σύμπας οὗτος κόσμος ἀπορρίπτω , καί πᾶς ὑπρέπιστο ὁ πρός ἀνάπαυσις καί χρῆσις ὁ ἡμέτερος , πλάσσω ὁ Ἄνθρωπος ὁ Θεός , διά ὅς καί ὁ κόσμος ποιέω . πλάσσω δέ ἐκείνος ὅς ἐν παράδεισος , καί γάμος λόγος οὐδή εἰμί · δείκνυμι αὐτός γίγνομαι καί βοηθός , καί γίγνομαι · καί οὐδέ οὕτως ὁ γάμος ἀναγκαῖος εἰμί δοκέω . ἀλλά οὐδέ φαίνω πῶς , ἀλλά μένω ἐκεῖνος οὗτος Χωρὶς καθάπερ ἐν οὐρανός ὁ παράδεισος διαιτάω , καί ἐντρυφάω ὁ πρός θεός ὁμιλία · μίξις δέ ἐπιθυμία καί σύλληψις καί ὠδίς καί τόκος καί πᾶς εἶδος φθορά ἐξορίζω ὁ ἐκεῖνος Ψυχή · ὥστε δέ βίος διεδίεζ ἐάν καί καθαρός πηγή πρόειμι , οὕτως εἰμί ἐν ἐκεῖνος ὁ χωρίον ὁ