joannes-chrysostomus.de-virginitate pg048_0021.2
ΙΒ . Πόθεν οὖν ἀρξασθαι τοῦ λόγου καλῶν ; Ἀπ’ αὐτῶν τῶν τοῦ Κυρίου ῥημάτων , ὧν διὰ τοῦ μακαρίου φθέγγεται · Παύλου · τὴν γὰρ τοῦτο παραίνεσιν τοῦ Κυρίου παραίνεσιν εἶναι πιστεύειν χρή . Καὶ γὰρ ὅταν λέγῃ , Τοῖς δὲ γεγαμηκόσι παραγγέλλω , οὐχ ἐγώ , ἀλλ’ ὁ Κύριος · καὶ πάλιν , Τοῖς δὲ λοιποῖς ἐγὼ λέγω , οὐχ ὁ Κύριος , οὐχ ὡς ἑτέρων μὲν ὄντων αὐτοῦ , ἑτέρων δὲ τῶν τοῦ Κυρίου , ταῦτά φησιν . Ὦ γὰρ τὸν Χριστὸν ἔχων ἐν ἐαυτῷ λαλοῦντα , ὁ μὴδὲ ζῆν σπουδάζων , ὥστε τὸν Χριστὸν ἐν ἐαυτῷ ζῆν , ὁ καὶ βασιλεὺς καὶ ζωή , καὶ ἀρχηγός , καὶ δυνάμεως , καὶ κτισιν ἑτέραν , καὶ πάντα ἀπλῶς δεῦτερα τῆς ἀγάπης αὐτοῦ τιθέμενος , πῶς ἂν ἡ φθεξάσθαι ἡ ἐλαύνῃσαι τι τῶν οὐ δοκοῦντων ἡνέχεται τῷ Χριστῷ , καὶ ταῦτα νομοθετῶν ; Τί ποτ’ οὖν ἐστιν ὁ λέγει , Ἐγώ , καὶ , Οὐχ ἐγώ ; Τῶν νόμων καὶ τῶν δογμάτων τοὺς μὲν δι’ ἑαυτοῦ , τοὺς δὲ διὰ τῶν ἀποστόλων ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Χριστός . Ὅτι γὰρ οὐ πάντας αὐτὸς δι’ ἑαυτοῦ τίθησιν , ἀκούσον τί φησι · Πολλὰ ἔχω λέγειν ὑμῖν , ἀλλ’ οὐ δύνασθε βαστάζει ἄρτι . Περί μέν οὖν τοῦ , γυναῖκα ἀπὸ ἀνδρὸς μὴ χωρίζεσθαι , προλαβὼν αὐτὸς ἐνομοθέτησεν ἡνίκα ἐν σαρκὶ ἐπὶ τῆς γῆς ἦν · καὶ διὰ τοῦτο φησι · Τοῖς δὲ γεγαμηκόσι παραγγέλλω , οὐχ ἐγώ , ἀλλ’ ὁ Κύριος . Τῶν δὲ ἀπίστων ἐνεκεν αὐτὸς μὲν ἡμῖν οὐδὲν εἶπε δι’ ἑαυτοῦ , τὴν δὲ τοῦ Παύλου πρὸς τοῦτο κίνησας ψυχὴν ἐνομοθέτει . Καὶ διὰ τοῦτο ἔλεγεν · Οὐχ ὁ Κύριος , ἀλλ’ ἐγώ · οὐ β τοῦτο δεῖξαι βουλόμενος , ὅτι ἀνθρώπινον ἦν τὸ λεγόμενον ( πῶς γάρ ) , ἀλλ’ ὅτι τὴν ἐντολὴν ταύτην οὐχ ἡνίκα παρῆν τοῖς μαθηταῖς αὐτὴν δέδωκεν , ἀλλὰ νῦν δι’ αὐτοῦ . Ὡσπερ οὖν τῷ , Ὁ Κύριος , οὐχ ἐγώ , οὐχ ἐστιν ἐναντιούμενου τῷ προστάγματι τοῦ Χριστοῦ , οὕτως τῷ , Ἐγώ , οὐχ ὁ Κύριος , οὐχ ἰδὼν τὴ παρὰ τῷ Θεῷ δοκοῦν λέγοντος , ἀλλὰ τοῦτο μόνον δεῖκνύντος , δι’ αὐτοῦ νῦν διδομένης τῆς ἐντολῆς . Καὶ γὰρ περὶ τῆς χήρας διαλεγόμενος ε , Μακαριωτέρα δέ ἐστι , φησιν , ἐὰν οὕτως μείνη , κατὰ τὴν ἐμὴν γνώμην . Εἶτα ἵνα μὴ , Τῇ ἐμῇ γνώμῃ ἀκούσας , ἀνθρώπινον εἶναι νομίσῃς τὸν λόγον , τῇ προσθήκῃ τὴν ὑποψίαν ἐξέκοψεν , εἰπών · ( 277 ) Δοκῶ δὲ καὶ ἐγὼ πνεῦμα Θεοῦ ἔχειν . Ὡσπερ οὖν τὰ τοῦ πνεύματος φθεγγόμενος , αὐτοῦ λέγει γνώμην εἶναι , καὶ οὐ διὰ τοῦτο φθόμενος ἀνθρωπίνην εἶναι τὴν ἀπόφασιν · οὕτως καὶ νῦν , ὅταν εἴπῃ , Ἐγώ λέγω , οὐχ ὁ Κύριος , μὴ διὰ τοῦτο Παύλου νομίζεσθαι εἶναι τὸν λόγον . Τὸν γὰρ Χριστὸν εἶχεν ἐν ἐαυτῷ λαλοῦντα , καὶ οὐχ ἂν ἐτόλμησεν ἐν ἀποφάσει δόγμα θείαν τοσοῦτον , εἰ μὴ τὸν νόμον ἡμῖν ἀπεθεῖν ἔφερεν . Εἶπε γὰρ ἂν τις πρὸς αὐτόν · Οὐκ ἀνέχομαι εἶναι μετὰ τῆς ἀπίστου πιστὸς ὢν αὐτὸς , μετὰ τῆς ἐναύχης ὁ καθαρός · αὐτὸς προλαβὼν εἶπας ὅτι σὺ ταῦτα λέγεις , οὐχ ὁ Κύριος . Πόθεν οὖν μοι τὸ ἀσφαλὲς καὶ τὸ βέβαιον ; Ἄλλ’ εἴπεν ἂν πρὸς αὐτὸν ὁ Παῦλος · Μὴ δεῖξας δ , διὰ γὰρ τοῦτο εἶπον , ὅτι τὸν Χριστὸν
Lemmas: Ἶβ . πόθεν οὖν ἄρχω ὁ λόγος καλός ; ἀπό αὐτός ὁ ὁ κύριος ῥῆμα , ὅς διά ὁ μακάριος φθέγγομαι · Παῦλος · ὁ γάρ οὗτος παραίνεσις ὁ κύριος παραίνεσις εἰμί πιστεύω χρή . καί γάρ ὅταν λέγω , ὁ δέ γαμέω παραγγέλλω , οὐ ἐγώ , ἀλλά ὁ Κύριος · καί πάλιν , ὁ δέ λοιπός ἐγώ λέγω , οὐ ὁ Κύριος , οὐ ὡς ἕτερος μέν εἰμί αὐτός , ἕτερος δέ ὁ ὁ κύριος , οὗτος φημί . ὦ γάρ ὁ Χριστός ἔχω ἐν αὐτός λαλέω , ὁ μηδέ ζῶ σπουδάζω , ὥστε ὁ Χριστός ἐν αὐτός ζῶ , ὁ καί βασιλεύς καί ζωή , καί ἀρχηγός , καί δύναμις , καί κτίσις ἕτερος , καί πᾶς ἀπλόος δύο ὁ ἀγάπη αὐτός τίθημι , πῶς εἄν ὁ φθάνω ὁ ἐλαύνω τίς ὁ οὖον δοκέω ἐνέχω ὁ Χριστός , καί οὗτος νομοθέτης ; τις πρός οὖν εἰμί ὁ λέγω , ἐγώ , καί , οὐχ ἐγώ ; ὁ νόμος καί ὁ δόγμα ὁ μέν διά ἑαυτοῦ , ὁ δέ διά ὁ ἀπόστολος δίδωμι ἐγώ ὁ Χριστός . ὅτι2 γάρ οὖον πᾶς αὐτός διά ἑαυτοῦ τίθημι , ἀκούω τίς φημί · Πολύς ἔχω λέγω σύ , ἀλλά οὖον δύναμαι βαστάζω ἄρτι . Περί μέν οὖν ὁ , γυνή ἀπό ἀνήρ μή χωρίζω , προλαμβάνω αὐτός νομοθετέω ἡνίκα ἐν σάρξ ἐπί ὁ γῆ εἰμί · καί διά οὗτος φημί · ὁ δέ γαμέω παραγγέλλω , οὐ ἐγώ , ἀλλά ὁ Κύριος . ὁ δέ ἄπιστος ἕνεκα αὐτός μέν ἐγώ οὐδείς εἶπον διά ἑαυτοῦ , ὁ δέ ὁ Παῦλος πρός οὗτος κινέω ψυχή νομοθετέω . καί διά οὗτος λέγω · οὐχ ὁ Κύριος , ἀλλά ἐγώ · οὖον Β οὗτος δείκνυμι βούλομαι , ὅτι ἀνθρώπινος εἰμί ὁ λέγω ( πῶς γάρ ) , ἀλλά ὅτι ὁ ἐντολή οὗτος οὐ ἡνίκα πάρειμι ὁ μαθητής αὐτός δίδωμι , ἀλλά νῦν διά αὐτός . ὡς οὖν ὁ , ὁ Κύριος , οὐ ἐγώ , οὐ εἰμί ἐναντιόομαι ὁ πρόσταγμα ὁ Χριστός , οὕτως ὁ , ἐγώ , οὐ ὁ Κύριος , οὐ εἶδον ὅς παρά ὁ Θεός δοκέω λέγω , ἀλλά οὗτος μόνος δείκνυμι , διά αὐτός νῦν δίδωμι ὁ ἐντολή . καί γάρ περί ὁ χήρα διαλέγω ε , μακάριος δέ εἰμί , φημί , ἐάν οὕτως μένω , κατά ὁ ἐμός γνώμη . εἶτα ἵνα μή , ὁ ἐμέω γνώμη ἀκούω , ἀνθρώπινος εἰμί νομίζω ὁ λόγος , ὁ προσθήκη ὁ ὑποψία ἐκκόπτω , εἶπον · ( 277 ) δοκάζω δέ καί ἐγώ πνεῦμα Θεός ἔχω . ὡς οὖν ὁ ὁ πνεῦμα φθέγγομαι , αὐτός λέγω γνώμη εἰμί , καί οὖον διά οὗτος φθάνω ἀνθρώπινος εἰμί ὁ ἀπόφασις · οὕτως καί νῦν , ὅταν εἶπον , ἐγώ λέγω , οὐ ὁ Κύριος , μή διά οὗτος Παῦλος νομίζω εἰμί ὁ λόγος . ὁ γάρ Χριστός ἔχω ἐν αὐτός λαλέω , καί οὐ εἄν τολμάω ἐν ἀπόφασις δόγμα θεῖος τοσοῦτος , εἰμί μή ὁ νόμος ἐγώ ἀποτίθημι φέρω . εἶπον γάρ εἄν τις πρός αὐτός · οὐ ἀνέχω εἰμί μετά ὁ ἄπιστος πιστός εἰμί αὐτός , μετά ὁ ἐναυχέω ὁ καθαρός · αὐτός προλαμβάνω εἶπον ὅτι σύ οὗτος λέγω , οὐ ὁ Κύριος . πόθεν οὖν ἐγώ ὁ ἀσφαλής καί ὁ βέβαιος ; ἄλλος εἶπον εἄν πρός αὐτός ὁ Παῦλος · μή δείκνυμι δ , διά γάρ οὗτος εἶπον , ὅτι ὁ Χριστός