joannes-chrysostomus.de-virginitate pg048_0044.2
ἀποροπητὴν τίθησι · διὸ καὶ οἱ μαθηταὶ εἰπεῖν ἤναγκάσθησαν , Οὐ συμφέρει γαμῆσαι . Τοῦτο δὲ ἐστι τῷ , μηδὲνα ἑαυτῷ χῶρον εἶναι τῶν γεγαμηκότων . Καὶ οὐκέτι τοῦτο ἐν παραίνεσεως τάξει καὶ συμβουλῆς εἰσηγεῖται , ἀλλ’ ἐν ἐπιτάγματος καὶ ἐντολῆς ἀνάγκῃ . Τὸ μὲν γὰρ γαμεῖν ἢ μὴ γαμεῖν ἐφ’ ἡμῖν , τὰ δὲ μετὰ τὸν γάμον οὐκέτι ἐφ’ ἡμῖν , ἀλλὰ καὶ ἄκοντας καὶ ἄκοντας φέρειν χρὴ τὴν δουλείαν . Τὶ δὴποτε ; “ Ὅτι οὐχ ἀγνοοῦντες d ταύτην τὴν ἐλόμεθα τὴν ἀρχήν , ἀλλὰ καὶ σφῶρα αὐτὴς ἐπιστάμενοι τὰ δικαώματα καὶ τοὺς νόμους , ἑκόντες ἑαυτοὺς ὑποβάλλομεν τῷ ζυγῷ . Μετὰ δὲ ταῦτα περὶ τῶν ταῖς ἀπίστοις συνοικοῦντων διαλέγχει , καὶ πᾶσιν ἀκριβῶς τοῖς περὶ τοῦ γάμου νόμοις ἐπεξελθὼν , καὶ τὸν περὶ τῶν οἰκετῶν λόγον παρεμβαλὼν , καὶ παραμιμησάμενος αὐτοὺς ἰκανῶς μὴ παρελαττοῦσθαι τῇ δουλείᾳ ταύτῃ τὴν εὐγένειαν αὐτῶς τῆς πνευματικῆς , μέτεστι λοιπὸν ἐπὶ τὸν τῆς παρθενίας λόγον , ὃν πάλαι μὲν ὤνεις καὶ κατασπεῖρας ἐσπευδεν , ἀπέπεσε δὲ νῦν , οὐδὲ ἐν τοῖς περὶ τοῦ γάμου λόγοις ἀποσιωπῆσαι χαιρεῖν αὐτόν . “ Ἐν βραχεῖ μὲν γὰρ καὶ διεσπαρμένῳ , ἐνῆψεν δὲ αὐτὸν ὅμως κάκεινι τῇ παραίνεσει · καὶ τῇ χαλλίστῃ ταύτῃ μεθεδόθι προγυμνάσαις ἡμῶν · τὰς ἄκρας , καὶ τὴν διάνοιαν προλεάμεν , εἰσοδὸν ἀρίστην τῷ λόγῳ παρασκευάσαι . Μετὰ γοῦν τὴν πρὸς τοὺς οἰκέτας παραίνεσιν ( Τιμὴς γάρ , φησίν , ἠξιοάσθε , μὴ γίνεσθε δοῦλοι ἀνθρώπων ) , τῆς Δεσποτικῆς ἡμᾶς ἀναμνησας εὐεργεσίας , καὶ τοῦτο πάντων τὰς διανοίας ἀναστῆσας καὶ πρὸς τὸν οὐρανὸν ἄρας , οὕτω τοὺς περὶ τῆς παρθενίας ἐμβάλλει λόγους , ταῦτα λέγων τὰ ῥήματα · Περὶ δὲ τῶν παρθένων ἐπιταγὴν Κυρίου οὐχ ἔχω , γνώμην δὲ δίδωμι ὡς ἠλεημένος ὑπὸ Κυρίου πιστὸς εἶναι . Καὶτοι γε καὶ ἐπὶ τῶν πιστῶν τῶν ταῖς ἀπίστοις συνεσυγμένων οὐχ ἔχων ἐπιταγὴν , μετὰ πολλῆς τῆς ἐξουσίας ἐνομοθέτησεν f , οὕτωσι γράφων · Τοῖς δὲ λοιποῖς ἐγὼ γράφω g , οὐχ ὁ Κύριος · Ἐτις ἀδελφὸς γυναῖκα ἔχει δικίστον , καὶ αὐτὴ ἡ συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ’ αὐτοῦ , μὴ ἀριέτω αὐτήν . Τί οὖν οὐχὶ καὶ ἐπὶ τῶν παρθένων τὸ αὐτὸ ποιεῖς ἀποφαίνεσθαι ; “ Ὅτι περὶ τούτου φανερώς ὁ Χριστὸς διετάξατο , κυλῶν αἱ · ἐπιτάγματος ἀνάγκην ἐλαθεῖν τὸ πρᾶγμα · τὸ γάρ , Ὁ δυνάμενος χωρεῖν χωρείτω , κυριον τὸν ἀνάγκη τῆς αἱρέσεως ποιούντος ἐστιν . Περὶ μεν οὖν τῆς ἐγκρατείας διαλεγόμενος , Θέλω , φησίν , πᾶντας ἀνθρώπους εἶναι ὡς καὶ ἐμαυτὸν ἐν ἐγκρατεῖα . Καὶ πάλιν · Λέγω δὲ τοῖς ἀγάμοις καὶ ταῖς χήραις , Καλὸν αὐτοῖς ἂν μεῖνωσιν ὡς ἐγώ . “ Ἐν δὲ τοῖς περὶ τῆς παρθενίας λόγοις οὐδαμοῦ παρήγαγεν ἑαυτόν . Διὰ τοῦτο καὶ σφῶρα ὑφεῖμένος καὶ μετὰ πολλῆς τῆς ὑποστολῆς διαλέγεται · οὐ γὰρ αὐτῷ τὸ πρᾶγμα κατ’ὀρωτο · “ Ἐπιταγὴν οὐχ ἔχω , φησίν . Πρῶτον τὴν αἵρεσιν θεὶς , καὶ τὸν ἀκροτητὸν εὐηνίμονα καταστήσας , οὕτως ἐπάγει τὴν συμβουλήν . “ Ἐπειδὴ γὰρ τὸ τῆς παρθενίας ὄνομα πολλὴν εὐδίας ἐμφαίνει τὸν πόνον λεχθὲν , διὰ τοῦτο οὐκ εὐθὺς ἐπὶ τὴν παραίνεσιν ἔδραμεν , ἀλλὰ θεραπεύσας πρότερον τὴν αἵρεσιν · τὴν μαθητήν , εὐήνιον τε καὶ τιλασθὸν αὐτῷ κατασκευάσας τὴν ψυχήν , οὕτω ποιεῖται τὴν εἰσάγησιν . “ Ἦκουσας παρθενίαν , 502 ὄνομα πολλῶν πόνων καὶ ἰδρύμων · μὴ δεῖση · οὐχ ἕστι τὸ πρᾶγμα ἐπιταγὴν , οὐδὲ ἐντολῆς ἀνάγκην ἔπαγεται , ἀλλὰ τοὺς μὲν ἔχοντι καὶ μετὰ προαιρέσεως δεχομένους αὐτὴν τοῖς οἰκείοις ἀμείλδεταὶ καλοῖς , τὸν φαῖδρον δὲ τὸ δὲ μὴ ἔχοντας , ἀλλὰ ἄκοντας φέρειν τὴν δουλείαν οὐχ ἐφ’ ἡμῖν . Τὶ δὴποτε οὐχ ἀγνοοῦντες .
Lemmas: ἀποροπητὴν τίθημι · διό καί ὁ μαθητής εἶπον ἀναγκάζω , οὖον συμφέρω γαμέω . οὗτος δέ εἰμί ὁ , μηδείς ἑαυτοῦ χῶρος εἰμί ὁ γαμέω . καί οὐκέτι οὗτος ἐν παραίνεσις τάξις καί συμβουλή εἰσηγέομαι , ἀλλά ἐν ἐπίταγμα καί ἐντολή ἀνάγκη . ὁ μέν γάρ γαμέω ἢ μή γαμέω ἐπί ἐγώ , ὁ δέ μετά ὁ γάμος οὐκέτι ἐπί ἐγώ , ἀλλά καί ἄκων καί ἄκων φέρω χρή ὁ δουλεία . τίς δήποτε ; “ ὅτι2 οὐ ἀγνοέω d οὗτος ὁ αἱρέω ὁ ἀρχή , ἀλλά καί σφῶρα αὐτός ἐφίστημι ὁ δικαώματα καί ὁ νόμος , ἑκών ἑαυτοῦ ὑποβάλλω ὁ ζυγόν . μετά δέ οὗτος περί ὁ ὁ ἄπιστος συνοικέω διαλέγω , καί πᾶς ἀκριβῶς ὁ περί ὁ γάμος νόμος ἐπεξέρχομαι , καί ὁ περί ὁ οἰκέτης λόγος παρεμβάλλω , καί παραμιμέομαι αὐτός ἱκανῶς μή παρελαττουω ὁ δουλεία οὗτος ὁ εὐγένεια αὔτως ὁ πνευματικός , μέτειμι λοιπός ἐπί ὁ ὁ παρθενίη λόγος , ὅς πάλαι μέν ὠνέω καί κατασπείρω σπεύδω , ἀποπίπτω δέ νῦν , οὐδέ ἐν ὁ περί ὁ γάμος λόγος ἀποσιωπάω χαίρω αὐτός . “ ἐν βραχύς μέν γάρ καί διασπείρω , νήφω δέ αὐτός ὅμως κάκεινι ὁ παραίνεσις · καί ὁ καλός οὗτος μεθεδόθι προγυμνάζω ἐγώ · ὁ ἄκρος , καί ὁ διάνοια προλέγω , εἴσοδος ἀγαθός ὁ λόγος παρασκευάζω . μετά γοῦν ὁ πρός ὁ οἰκέτης παραίνεσις ( τιμή γάρ , φημί , ἀξιόω , μή γίγνομαι δοῦλος ἄνθρωπος ) , ὁ δεσποτικός ἐγώ ἀναμιμνήσκω εὐεργεσία , καί οὗτος πᾶς ὁ διάνοια ἀνίστημι καί πρός ὁ οὐρανός ἀείρω , οὗτος ὁ περί ὁ παρθενίη ἐμβάλλω λόγος , οὗτος λέγω ὁ ῥῆμα · περι δέ ὁ παρθένος ἐπιταγή κύριος οὐ ἔχω , γνώμη δέ δίδωμι ὡς ἐλεέω ὑπό κύριος πιστός εἰμί . καίτοι γε καί ἐπί ὁ πιστός ὁ ὁ ἄπιστος συνεσυγμένων οὐ ἔχω ἐπιταγή , μετά πολύς ὁ ἐξουσία νομοθετέω f , οὕτως γράφω · ὁ δέ λοιπός ἐγώ γράφω g , οὐ ὁ Κύριος · Ἐτις ἀδελφός γυνή ἔχω δικιστος , καί αὐτός ὁ συνευδοκέω οἰκέω μετά αὐτός , μή αριιημι αὐτός . τις οὖν οὐ καί ἐπί ὁ παρθένος ὁ αὐτός ποιέω ἀποφαίνω ; “ ὅτι2 περί οὗτος φανερῶς ὁ Χριστός διατάσσω , Κύλων ὁ · ἐπίταγμα ἀνάγκη λανθάνω ὁ πρᾶγμα · ὁ γάρ , ὁ δύναμαι χωρέω χωρέω , κύριος ὁ ἀνάγκη ὁ αἵρεσις ποιέω εἰμί . περι μέν οὖν ὁ ἐγκράτεια διαλέγω , ἐθέλω , φημί , λήγω ἄνθρωπος εἰμί ὡς καί ἐμαυτοῦ ἐν ἐγκράτεια . καί πάλιν · λέγω δέ ὁ ἄγαμος καί ὁ χήρα , κηλόν αὐτός εἄν μένω ὡς ἐγώ . “ ἐν δέ ὁ περί ὁ παρθενίη λόγος οὐδαμοῦ παράγω ἑαυτοῦ . Ζεύς οὗτος καί σφῶρα ὑφίημι καί μετά πολύς ὁ ὑποστολή διαλέγω · οὖον γάρ αὐτός ὁ πρᾶγμα κατοράω · “ ἐπιταγή οὐ ἔχω , φημί . Πρῶτος ὁ αἵρεσις τίθημι , καί ὁ ἀκρότητος ευηνιμονος καθίστημι , οὕτως ἐπάγω ὁ συμβουλή . “ ἐπεί γάρ ὁ ὁ παρθενίη ὄνομα πολύς εὐδία ἐμφαίνω ὁ πόνος λέγω3 , διά οὗτος οὐ εὐθύς ἐπί ὁ παραίνεσις τρέχω , ἀλλά θεραπεύω πρότερος ὁ αἵρεσις · ὁ μαθητής , εὐήνιος τε καί τίλλω αὐτός κατασκευάζω ὁ Ψυχή , οὗτος ποιέω ὁ εἰσάγω . “ ἀκούω παρθενίας , 502 ὄνομα πολύς πόνος καί ἰδρύμων · μή δείδω · οὐ εἰμί ὁ πρᾶγμα ἐπιταγή , οὐδέ ἐντολή ἀνάγκη ἐπάγω , ἀλλά ὁ μέν ἔχω καί μετά προαίρεσις δέχομαι αὐτός ὁ οἰκέω ἀμείλδεταὶ καλός , ὁ Φαῖδρος δέ ὁ δέ μή ἔχω , ἀλλά ἄκων φέρω ὁ δουλεία οὐ ἐπί ἐγώ . τίς δήποτε οὐ ἀγνοέω .