joannes-chrysostomus.de-virginitate pg048_0069.2
καὶ περιεργίας , ἀλλὰ καὶ φροντίδος εἶναι καθαράν βιωτικῆς · ἄν δὲ μὴ τοῦτο ἦ , τί τὸ ὀφελος σωματικῆς καθαρότητος ; “ Ἀπερ γὰρ στρατιώτου οὐδὲν αἰσχρότερον γένοιτ’ ἄν τὰ ὅπλα βιθαντὸς καὶ χαπηλίας σχολάζοντος , οὕτως οὐδὲ παρθένων ἀσχημονέστερον βιωτικαῖς ἐνδεδεμέναι φροντίσι . Καὶ γὰρ αὶ πέντε ἐκεῖναι καὶ λαμπάδας εἶχον καὶ παρθέναι ἦσαν , ἀλλ’ οὐδὲνος τούτων ἀπάναντον , ἀλλὰ τῶν θυμῶν ἀποκλεισθεισῶν ἐμενον ἔξω καὶ ἀπώλλυντο ε . Καὶ γὰρ ἡ παρθενία διὰ τοῦτο καλόν , ὅτι πᾶσαν ἐκκόπτει φροντίδος ὑπόθεσιν περιττῆς , καὶ πᾶσαν σχολὴν τοῖς κατὰ Θεὸν ἀνατίθησιν ἔργοις · ὡς ἄν μὴ τοῦτο ἔχοι , πολὺ τοῦ γάμου πάλιν ἐλάττων γίνεται , ἀκάναθας ἐν τῇ ψυχῇ περιφέρουσα καὶ τὸν καθαρὸν καὶ οὐράνιον συμπήγνυσα σπόρον . ΟΗ . Εἰ δὲ τις δοχήσει , φησίν , ἐπὶ τῆς παρθένος αὐτοῦ νομίζει , ἐὰν ἡ ὑπέραιμος , καὶ οὕτως ὀρεῖλε γίνοσθαι , ὁ θέλει ποιεῖν , οὐχ ἁμαρτάνει , γαμεῖτωσαν . Τί λέγεις ; “ Ὁ θέλει ποιεῖν · καὶ οὐ διορθοῦς τὴν ἐσφαλμένην γνώμην , ἀλλ’ ἐπιτρέπεις γαμεῖν ; Διὰ τί γὰρ οὐκ εἶπες · Εἰ δὲ ἀσχολοῦν ἐπὶ τὴν παρθένον αὐτοῦ νομίζει , ἀθλιὸς ἐστι καὶ ταλαίπωρος , πρᾶγμα οὕτω θαυμαστὸν ἐπενειδίστον εἶναι νομίζων ; διὰ τί μὴ συνεθούλευσας ταύτης ἀπαλλαγὴν τῆς ὑποψίας , ἀπαγαγεῖν τοῦ γάμου τὴν αὐτοῦ θυγατέρα ; “ Ὅτι , φησί , τῶν σφόδρα ἀσθενῶν καὶ χαμαὶ συρομένων ἦσαν αὶ τοιαῦται ψυχαί · τὰς δὲ οὕτω διακειμένας [ 330 ] οὐχ ἔνδὴν ἀφρόνων ἀγαγεῖν ἐπὶ τοὺς ὑπὲρ τῆς παρθενίας λόγους . “ Ὁ γὰρ οὕτως πρὸς τὰ τοῦ κόσμου πράγματα ἐποπήμενος , καὶ τὸν παρόντα βίον θαυμάζων , ὡς καὶ μετὰ τὴν τοσαύτην παραίνεσιν αἰσχύνης ἀξίων εἶναι νομίζειν , ὅ τῶν οὐρανῶν ἀξιὸν ἐστι καὶ τῆς ἀγγελικῆς πολιτείας ἐγχῶ , πῶς ἄν ἠγάγετο συμβούλιος εἰς τοῦτο ἐναγούσης αὐτόν ; Καὶ τί θαυμαστόν , εἰ ἐπὶ πράγματος συγκεχωρημένου τοῦτο ὁ Παῦλος ἐποίησεν , ὅπου γε ἐπὶ κεκωλυμένου καὶ παρανόμου τὸ αὐτὸ πάλιν ποιεῖ ; Οἶδον τι λέγω · τὸ τῆς τῶν βρωμάτων παρατηρήσεως ἐχεσθαι , καὶ τοῦτο μὲν ἐγχειρῶν , ἐκεῖνο δὲ ἐκβάλλειν , Ἰουδαϊκὰς ἀσθενείας ἔχ’ · ἀλλ’ ὅμως ἦσαν παρά “ Ῥωμαίοις οἱ ταύτην ἔχοντες τὴν ἀσθένειαν · καὶ οὐ μόνον αὐτῶν οὐ κατηγόρησε μετὰ σφοδρότητος , ἀλλὰ καὶ ἐτέρων τι πλέον τοῦτο ποιεῖ . Τοὺς γὰρ ἀμαρτάνοντας ἀφεῖς τοῖς ἐπιχειροῦσι κωλύειν αὐτοὺς ἐπιτιμᾷ , λέγων · Σὺ δὲ τί κρίνεις τὸν ἀδελφὸν σου ; “ Ἄλλ’ οὐχ , ὅτε Κολοσσαίους ἐπέστειλε , τοῦτο ἐποίησεν , ἀλλὰ μετὰ πολλῆς ἐξουσίας καὶ καθάπτεται αὐτῶν , καὶ φιλοσοφεῖ , λέγων · Μὴ οὖν τις ὑμᾶς κρινέτω ἐν βρώσει ἢ ἐν πόσει · καὶ πάλιν · Εἰ ἀπεθάνετε ἐν Χριστῷ ἀπὸ τῶν στοιχείων τοῦ κόσμου , τί ὡς ζῶντες ἐν κόσμῳ δογματίζεσθε ; Μὴ ἀγὴν , μηδὲ τείσε , μηδὲ θίγης , ὅ ἐστι πάντα εἰς φθορὰν τῇ ἀποχρήσει . Τί ὅποτε οὖν τοῦτο ποιεῖ ; “ Ὅτι ἐκεῖνοι μὲν ἦσαν ἰσχυροί , “ Ῥωμαῖοι δὲ πολλῆς ἐτι τῆς συγκαταβάσεως δεόντος , καὶ περιέμενε πρότερον τὴν πίστιν ἐν ταῖς ἐκείνων παγηνῃ ψυχαῖς , δεδοικώς μὴ πρὸ καιροῦ τοῦ δεόντος ὅπτον ἐπὶ τὰ τζάναι ἀνασπάσαι ἐλθόν , πρόβριζα μεταύτων συναναπάσῃ καὶ τὰ τῆς ὑγούς διδασκαλίας φυτὰ . Διὰ τοῦτο οὐτε καθίζκειται αὐτῶν σφοδρῶς , οὔτε ἀνεπιτιμήτους ἀφήσιν , ἀλλὰ καθάπτεται μὲν , ἀνυπόπτως δὲ καὶ λανθάνοντως , καὶ ἐν τῇ τῶν ἐτέρων ἐπιτιμήσει . Τῷ γὰρ λέγειν , Τῷ ἰδίῳ κυρίῳ στήκει ἢ πίπτει , δοκεῖ μὲν ἐπιστομίζειν τὸν ἐπιλάττοντα ἐκείνῳ , τὸ δὲ ἀληθὲς τὸν τοῦτοῦ δάκνει ψυχήν , ἐμφαίνων ὅτι τὸ τὰ τοιαῦτα αἱρεῖσθαι οὐ τῶν βεβαιῶν οὐδὲ τῶν παγίως εἰστῶν ἐστιν , ἀλλὰ τῶν ἐτι ταλανευομένων , τῶν εἰ μὴ σπαῖν καὶ πσεῖν κινδυνευόντων . Τὴν αὐτὴν δὴ κάναυσθα φυλάττει νόμον , διὰ τὴν πολλὴν ἀσθένειαν
Lemmas: καί περιεργία , ἀλλά καί φροντίς εἰμί καθαρός βιωτικός · ἄν δέ μή οὗτος εἰμί , τίς ὁ ὄφελος σωματικός καθαρότης ; “ ὅσπερ γάρ στρατιώτης οὐδείς αἰσχρός γίγνομαι ἄν ὁ ὅπλον βιθαντὸς καί χαπηλίας σχολάζω , οὕτως οὐδέ παρθένος ἀσχήμων βιωτικός ἐνδέω φροντίς . καί γάρ ὅς πέντε ἐκεῖνος καί λαμπάς ἔχω καί παρθένη εἰμί , ἀλλά ὁδένος οὗτος ἀπάναντον , ἀλλά ὁ θυμός ἀποκλείω ἵημι ἔξω καί ἀπόλλυμι ε . καί γάρ ὁ παρθενίη διά οὗτος καλός , ὅτι πᾶς ἐκκόπτω φροντίς ὑπόθεσις περισσός , καί πᾶς σχολή ὁ κατά θεός ἀνατίθημι ἔργον · ὡς ἄν μή οὗτος ἔχω , πολύς ὁ γάμος πάλιν μικρός γίγνομαι , ἀκάναθας ἐν ὁ Ψυχή περιφέρω καί ὁ καθαρός καί οὐράνιος συμπήγνυμι σπόρος . οηʹ . εἰμί δέ τις δοκέω , φημί , ἐπί ὁ παρθένος αὐτός νομίζω , ἐάν ὁ ὑπέραιμος , καί οὕτως ὀρεῖλε γίγνομαι , ὁ ἐθέλω ποιέω , οὐ ἁμαρτάνω , γαμέω . τις λέγω ; “ ὁ ἐθέλω ποιέω · καί οὖον διορθόω ὁ σφάλλω γνώμη , ἀλλά ἐπιτρέπω γαμέω ; Ζεύς τίς γάρ οὐ εἶπον · εἰμί δέ ἀσχολέω ἐπί ὁ παρθένος αὐτός νομίζω , ἄθλιος εἰμί καί ταλαίπωρος , πρᾶγμα οὗτος θαυμαστός ἐπενειδίστον εἰμί νομίζω ; διά τίς μή συνεθουλευσσω οὗτος ἀπαλλαγή ὁ ὑποψία , ἀπάγω ὁ γάμος ὁ αὐτός θυγάτηρ ; “ ὅτι2 , φημί , ὁ σφόδρα ἀσθενής καί χαμαί σύρω εἰμί ὅς τοιοῦτος Ψυχή · ὁ δέ οὗτος διάκειμαι [ 330 ] οὐ ἐνδέω ἄφρων ἄγω ἐπί ὁ ὑπέρ ὁ παρθενίη λόγος . “ ὁ γάρ οὕτως πρός ὁ ὁ κόσμος πρᾶγμα ἐποπήμενος , καί ὁ πάρειμι βίος θαυμάζω , ὡς καί μετά ὁ τοσοῦτος παραίνεσις αἰσχύνη ἄξιος εἰμί νομίζω , ὅς ὁ οὐρανός Ἀξιός εἰμί καί ὁ ἀγγελικός πολιτεία ἐγχέω , πῶς ἄν ἄγω σύμβουλος εἰς οὗτος ἐνάγω αὐτός ; καί τίς θαυμαστός , εἰμί ἐπί πρᾶγμα συγχωρέω οὗτος ὁ Παῦλος ποιέω , ὅπου γε ἐπί κωλύω καί παράνομος ὁ αὐτός πάλιν ποιέω ; Οἶδος τίς λέγω · ὁ ὁ ὁ βρῶμα παρατήρησις ἔχω , καί οὗτος μέν ἐγχειρέω , ἐκεῖνος δέ ἐκβάλλω , Ἰουδαικός ἀσθένεια ἔχω · ἀλλά ὅμως εἰμί παρά “ Ῥωμαῖος ὁ οὗτος ἔχω ὁ ἀσθένεια · καί οὖον μόνος αὐτός οὖον κατηγορέω μετά σφοδρότης , ἀλλά καί ἕτερος τίς πλέω οὗτος ποιέω . ὁ γάρ ἁμαρτάνω ἀφίημι ὁ ἐπιχειρέω κωλύω αὐτός ἐπιτιμάω , λέγω · σύ δέ τίς κρίνω ὁ ἀδελφός σύ ; “ ἄλλος οὐ , ὅτε Κολοσσαίους ἐπιστέλλω , οὗτος ποιέω , ἀλλά μετά πολύς ἐξουσία καί καθάπτω αὐτός , καί φιλοσοφέω , λέγω · μή οὖν τις σύ κρίνω ἐν βρῶσις ἢ ἐν πόσις · καί πάλιν · εἰμί ἀποθνῄσκω ἐν Χριστός ἀπό ὁ στοιχεῖον ὁ κόσμος , τίς ὡς ζῶ ἐν κόσμος δογματίζω ; μή ἀγή , μηδέ τίνω , μηδέ θιγγάνω , ὅς εἰμί πᾶς εἰς φθορά ὁ ἀποχράω . τις όποτε οὖν οὗτος ποιέω ; “ ὅτι2 ἐκεῖνος μέν εἰμί ἰσχυρός , “ Ῥωμαῖος δέ πολύς ἔτι ὁ συγκατάβασις δείδωμι , καί περιμένω πρότερος ὁ πίστις ἐν ὁ ἐκεῖνος παγηνός Ψυχή , δείδω μή πρό καιρός ὁ δείδωμι ὀπτός ἐπί ὁ τζάνη ἀνασπάω ἔρχομαι , πρόβριζα μεταυος συναναπαύω καί ὁ ὁ ὑγούς διδασκαλία φυτόν . Ζεύς οὗτος οὐ καθίζω αὐτός σφοδρός , οὔτε ἀνεπιτίμητος ἀφίημι , ἀλλά καθάπτω μέν , ἀνύποπτος δέ καί λανθάνω , καί ἐν ὁ ὁ ἕτερος ἐπιτίμησις . ὁ γάρ λέγω , ὁ ἴδιος κύριος στήκω ἢ πίπτω , δοκέω μέν ἐπιστομίζω ὁ επιλαττοειντα ἐκεῖνος , ὁ δέ ἀληθής ὁ οὗτος δάκνω Ψυχή , ἐμφαίνω ὅτι ὁ ὁ τοιοῦτος αἱρέω οὖον ὁ βεβαιόω οὐδέ ὁ πάγιος ἱστός εἰμί , ἀλλά ὁ ἔτι ταλανευομένων , ὁ εἰμί μή σπάω καί πίπτω κινδυνεύω . ὁ αὐτός δή καίνω φυλάσσω νόμος , διά ὁ πολύς ἀσθένεια