joannes-chrysostomus.de-virginitate pg048_0037.1
ἀκούων · τίς οὐκ ἂν σπουδάσειεν ἐκφυγεῖν τῆς ἀκρα-σίας τὸν φόβον ; Οὐδὲ γὰρ πρὸς πάντας ἡ παραίνεσις αὕτη , ἀλλὰ πρὸς τοὺς σφόδρα κατωφερεῖς . Ἄν οὕτως ἡς δοῦλος τῶν ἡδονῶν , φησίν , ἄν οὕτω χαίρῃς ὡς δια-παντὸς ἐκκεχυθῆσαι πρὸς τὴν μίξιν καὶ κεχηνέναι , συνέργου τῇ γυναικί . Οὐκ ἄρα ἀποδεχομένου οὐδὲ ἐπαινοῦντος ἡ συγγνώμη , ἀλλὰ ἀκωπύντος καὶ καταγευδισκόντος . Οὐδὲ γὰρ ἄν , εἰ μὴ σφόδρα ἡδὲ-ληπε καθάφασθαι τῆς τῶν φιληδονῶν ψυχῆς , τὴν τῆς ἀκρασίας ἔθηκε λέξιν , ἐμφρατικωτέραν οὖσαν , καὶ πολὺν ἔχουσαν τὸν φόβον . Διὰ τί γὰρ οὐκ εἶπε , Διὰ τὴν ἀσθένειαν ὑμῶν ; Ὅτι ἐκεῖνο μᾶλλον συγ-γινώσκοντος ἦν , τὸ δὲ τῆς ἀκρασίας ἡ δεϊκνύντος τῆς ῥαθυμίας τὴν ὑπερόχην . Οὐκοῦν ἀκρασίας τὸ μὴ δύνασθαι πορνείας ἀπέχεσθαι , εἰ μὴ διαπαντὸς τις ἔχοιτο τῆς γυναικὸς καὶ τῆς μίξεως ἀπολοιτο . Τί οὖν ἄν εἴποιεν ἐνταῦθα οἱ τὴν παρθενίαν περιττὸν εἶναι τιθέμενοι ; Αὕτη μὲν ὅσω ἂν ἐπιταγῇ , τοσοῦτῳ μειζῶν ἔχει τὸ ἐγκώμιον · ὁ δὲ γάμος ὅταν αὐτῷ τις καταχρῶς χειριζόμενος ἦ , τότε μάλιστα ἐπαίνου παντὸς ἀπεστέρηται . Τοῦτο γὰρ , φησίν , λέγω κατὰ συγγνώμην , οὐ κατ’ ἐπιταγὴν · ἔνθα δὲ ἂν ἡ συγ-γνώμη , χιῶραν ἐπαῖνος οὐκ ἂν ἔχοι . Ἄλλα καὶ περὶ τῶν παρθένων διαλεγόμενος φησίν · Ἐπιταγὴν Κυ-ρίου οὐκ ἔχω b . Μήποτε οὖν ἄρα τὸ πρᾶγμα ἐξ-ἴσωσε ; ἄπαγε · ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς παρθένου γνώμην διδῶσιν , ἐνταῦθα δὲ συγγνώμην . Ἐπιτάττει οὐ οὐδέ-τερον οὐ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν , ἀλλ’ ἐνταῦθα μὲν , ἵνα μὴ τις ἀναβῆναι ἀπὸ τῆς ἀκρασίας βουλόμενος κω-λύηται ὑπὸ ἐπιτάγματος ἀνάγκη δεδεμένῳ · ἐκεῖ δὲ , ἵνα μὴ τις ἀναβῆναι πρὸς τὴν παρθενίαν ἀδυνατῶν κατακρίνηται , ὡς προστάγματος παρακούων . Οὐκ ἐπιτάττω παρθενεῖν , φησί · δέδοικα γὰρ τοῦ πράγματος τὸ δυσκατόρθωτον . c Οὐκ ἐπιτάττω συν-εχῶς συνέρχεσθαι τῇ γυναικί · ἀκρασίας γὰρ οὐ βού-λομαι εἶναι νομοθέτης . Εἰπὼν , Συνέρχεσθω , καὶν καταδῆναι καλῶν , οὐ τὴν προσωμένην προθυμίαν ἐμποδίζων . Οὐκ ἄρα [ 294 ] αὐτοῦ βούλημα προηγού-μενόν ἐστι τὸ χρήσθαι διαπαντὸς γυναικί , ἀλλ’ ἡ τῶν ῥαθυμοτέρων τοῦτο ἐνομοθέτησεν ἀκρασία . Ἐπεὶ εἰ τὸ Παύλου βούλημα θέλεις μαθεῖν , ἀκούσον ποῦν ἐστι · Θέλω , φησί , πάντας ἀνθρώπους εἶναι ὡς καὶ ἐμαυτὸν ἐν ἐγκρατείᾳ . Οὐκοῦν ἡ πάντας θέλει ἐν ἐγκρατείᾳ εἶναι , οὐδὲνα θέλει εἶναι ἐν γάμῳ . Οὐδὲ γὰρ οὐ μὴν διὰ τοῦτο καλῶν τοὺς βουλομένους , οὐδὲ αἰτιῶμαι , ἀλλ’ εὐχόμαι μὲν καὶ ποθῶ πάντας εἶναι ὡς καὶ ἐμαυτόν , συγχωρῶ δὲ χεῖνος διὰ τὰς πορνείας · διὰ τοῦτο καὶ ἀρχόμενος εἶπον , Καλὸν ἄν-θρώπῳ γυναικὸς μὴ ἅπτεσθαι , δι’ τοῦτο μᾶλλον ποθῶ . ΑΕ’ . Τίνος δὲ ἔνεκεν ἐνταῦθα ἑαυτὸ μέμψεται , λέ-γων · Θέλω δὲ πάντας ἀνθρώπους εἶναι ὡς καὶ ἐμαυ-τόν ; καίτοι εἰ μὴ τοῦτο προσέκειτο , τὴν περιαιτου-λογίαν ἐξέφυγεν ἂν d . Τίνος οὖν ἔνεκεν προσέθηκεν , Ὡς καὶ ἐμαυτόν ; Οὐκ ἐπαῖρων ἑαυτόν · οὕτως γὰρ ἐστιν ὁ πλεονεκτῆσαι · οὐ μὲν τῶν ἀποστόλων ἐν τοῖς ὑπὲρ τοῦ χρηγματος πόνοις , ἀνάξιον δὲ καὶ τῆς προα-γυρίας ἀποστολικῆς ἑαυτὸν εἶναι νομίζων . Εἰπὼν γὰρ , ὅτι Ἐγὼ εἰμὶ ὁ ἐλάχιστος τῶν ἀποστόλων , ὡςπερ τὴ τῆς ἁξίας αὐτοῦ μειζῶν ἐφειξάμενος ἐπι-λαμβάνεται ταχέως ἑαυτοῦ , λέγων · Ὡς οὐκ εἰμὶ ἰκανὸς καλεῖσθαι ἀπόστολος . Τίνος οὖν ἔνεκεν ἐν-ταῦθα τῇ παραίνεσει πρόσκειται ; Οὐχ ἁπλῶς οὐδὲ ὡς ἔτυχε , ἀλλ’ ἵδὲ τοὺς μαθητὰς τότε μάλιστα εἰς τὸν τῶν καλῶν ἐναγόμενους ζῆλον , ὅταν παρὰ τῶν διδα-σκάλων ἔχωσι τὰ παραδείγματα . Ὅσπερ οὖν ὁ χωρὶς ἔργων ἐν τοῖς λόγοις μόνον φιλοσοφῶν οὐδὲν δύναται μέγα τὴν ἀκρασίαν , οὕτως ὁ παρ’ ἑαυτοῦ πρῶτον κατ-ορθωθεὶς ἔχων δεῖξαι τὴν συμβουλίαν , ταύτῃ μάλι-στα πάντων ἐπάγεται τὸν ἀκούοντα . Πρὸς δὲ τούτοις καὶ χολίνον καὶ τύφου καθαρούμενα δείκνυσιν ἑαυτὸν · τὸ γὰρ ἐξαίρετον τοῦτο κοινὸν εἶναι βούλεται τῶν μαθητῶν , οὐδὲν αὐτῶν πλέον ἔχειν ζητῶν , ἀλλ’ ἐν ἀπαντι αὐτοὺς ἴσους ἑαυτῷ f . Ἐγὼ καὶ τρίτην αἰ-τίαν εἶπειν . Ποιᾶν δὲ ταύτην ; Δύσκολον εἶναι τὸ πρᾶ-γμα ἐδόκει , καὶ οὐ κατὰ τὴν τῶν πολλῶν εὐκολίαν · βουλόμενος οὖν αὐτὸ δεῖξαι βραχύν , τὴν ἡνυκτά εἰς μέσον τίθησι , ἵνα μὴ σφόδρα ἐπίπονον εἶναι αὐτὸ νο-μίζωσιν , ἀλλὰ πρὸς τὴν ἡγησάμενον ἰδόντες μετὰ τοῦ θαρρεῖν καὶ αὐτοὶ τῆς αὐτῆς ἐπιβάλωσι ὁδοῦ . Τοῦτο καὶ ἄλληγοι ποιεῖ . Τοῖς Γαλάταις γὰρ διαλεγόμενος , καὶ τὸν ἀπὸ τοῦ νόμου φόβον ἐκλύσαι σπεύδων , δι’ ὃν ἐπὶ τῇ παιδαίᾳ κατεφρόνουν συνέβαιν , πολλὰ τῶν ἐκεῖ φυλάττοντες , τὶ φησι ; Γίνεσθε ὡς ἐγώ , δεῖ χῆναι ὡς ὑμεῖς . Ὁ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν · Οὐκ ἂν ἔχοι-τε , φησίν , εἰπεῖν , ὅτι Ἑξ ἐθνῶν ἐπιστρέφας νῦν καὶ τὴν ἐκ τῆς τοῦ νόμου παραίνεσιν οὐκ εἰδὼς φόβον , ἀκινδύνως ἅπαντα ταῦτα φιλοσοφεῖς πρὸς ἡμᾶς . Κοὶ γὰρ ἐγώ , φησίν , ὡς ὑμεῖς ἐδούλευσα ταύτῃ τῇ δου-λείᾳ ποτὲ · ἐγενόμην ὑπὸ τοῦ ἐπιτάγματος τοῦ νόμου · ἐφύλαξα τῶν ἐντολῶν τὰς παρατηρήσεις · ἀλλὰ τῆς χάριτος ἐπιφανείσης ὅλον ἐμαυτὸν ἀπ’ ἐκείνου πρὸς ταύτην μετέθηκα . Οὐκέτι γὰρ τὸ πρᾶγμα παράδειξός ἐστιν , ἀνδρὶ γενομένῳ ἡμῶν ἐτέρῳ · ὥστε οὐδεὶς ἂν ἔχοι τοῦτο λέγειν , ὅτι ἕτερα πράττων ἕτερα παραίνω , οὐδὲ ὅτι τὸ ἑμαυτοῦ πκοπήσας ἀσφαλὲς ὑμᾶς εἰς κίν-δυνον [ 295 ] ἐνέβαλον . Εἰ γὰρ κίνδυνος τὸ πρᾶγμα ἦν , οὐκ ἂν ἐμαυτὸν προέδωκα , οὐδ’ ἂν τῆς οἰκίας ἡμέ-λησα σωτηρίας . Ὅσπερ οὖν ἐκεῖ τὸ παράδειγμα παρ’ ἑαυτοῦ θεὶς τὸν φόβον ἐξέλυσε , οὕτω καὶ ἐνταῦθα τὴν ἀγωνίαν ἐκβάλλει μέσον ἑαυτὸν ἐμβάλλων . ΑΓ’ . Ἄλλ’ ἕκαστος ἴδιον χάρισμα ἔχει , φησίν , ὃς μὲν οὕτως , ὃς δὲ οὕτως g . Θέα τῆς ἀποστολικῆς ταπεινο-φροσύνης οὐδαμοῦ τὸν χαρακτῆρα παραπολιλόμενον , ἀλλ’ ἀκριβῶς πανταχοῦ διαλάμποντα · χάρισμα Θεοῦ καλεῖ τὸ αὐτοῦ κατορθώμα , καὶ ἕνθα πολὺν ἔθρυψεν ἰδρύτα , τοῦτο ὅλον ἀνατίθησι τῷ Δεσπότῃ . Καὶ τὶ θαυμαστὸν εἰ ἐπὶ τῆς ἐγκρατείας τοῦτο ποιεῖ , ὅπου γε καὶ περὶ τοῦ χρηγματος διαλεγόμενος τῷ αὐτῷ χέχρηται τρόπῳ , ὑπὲρ οὐ μυρίους ἤνεγκε πόνους , θλίψεις συνεχῆς , ταλαιπωρίας ἀφάτους , θανάτους καθημερινούς h ; Τί οὖν περὶ τούτου φησί ; Πλεῖον αὐτῶν πάντων ἐκοπίασα , οὐκ ἐγὼ δέ , ἀλλ’ ἡ χά-ρις τοῦ Θεοῦ ἡ σὺν ἐμοί . Οὐ τὸ μὲν αὐτοῦ , τὸ δὲ τοῦ Θεοῦ φησίν , ἀλλ’ ὅλον τοῦ Θεοῦ . Τοῦτο εὐγνώμο-νος οἰκέτου , μηδὲν ἴδιον νομίζειν , ἀλλὰ πάντα δεσπο-τικὰ , μηδὲν ἴδιον ἡγεῖσθαι αὐτοῦ , ἀλλὰ πάντα τοῦ Κυρίου . Τοῦτο καὶ ἐτέρωθι ποιεῖ . Εἰπὼν γὰρ , Ἔχο-τες χαρίσματα κατὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν διάφορα , προῖων προστασίας καὶ ἐλεημοσύνας καὶ μεταδόσεις ἐν τοῖς τοῖς τήρησεν · ὅτι δὲ κατορ-θώματα ταῦτα καὶ οὐ χαρίσματα , παντὶ πού δηλόν ἐστι . Ταῦτα δὲ εἶπον , ἵν’ ὅταν ἀκούσῃ αὐτοῦ λέγον-τος , ἕκαστος ἴδιον χάρισμα ἔχει , μὴ ἀναπέσῃ , μηδὲ εἴπῃ πρὸς ἑαυτόν · Οὐ δεῖται τὸ πρᾶγμα τῆς ἐμῆς σπουδῆς · χάρισμα αὐτὸ ὁ Παῦλος ἐκάλεσε . Μετριάζων γὰρ , οὐχ εἰς τὴν τῶν χαρισμάτων τάξιν καταλέλει τὴν ἐγκράτειαν βουλόμενος , τοῦτο φησίν .
Lemmas: ἀκούω · τίς οὐ εἄν σπουδάζω ἐκφεύγω ὁ ἀκράτεια ὁ φόβος ; οὐδέ γάρ πρός πᾶς ὁ παραίνεσις οὗτος , ἀλλά πρός ὁ σφόδρα κατωφερής . ἄν οὕτως εἰμί δοῦλος ὁ ἡδονή , φημί , ἄν οὗτος χαίρω ὡς διαπαντός ἐκχέω πρός ὁ μίξις καί χάσκω , συνεργός ὁ γυνή . οὐ ἄρα ἀποδέχομαι οὐδέ ἐπαινέω ὁ συγγνώμη , ἀλλά ἀκωπύντος καί καταγευδισκόντος . οὐδέ γάρ ἄν , εἰμί μή σφόδρα ἡδὲ-ληπε καθάπτω ὁ ὁ φιλήδονος Ψυχή , ὁ ὁ ἀκράτεια τίθημι λέξις , ἐμφρατικωτέραν εἰμί , καί πολύς ἔχω ὁ φόβος . Ζεύς τίς γάρ οὐ εἶπον , Ζεύς ὁ ἀσθένεια σύ ; ὅτι2 ἐκεῖνος μᾶλλον συγγιγνώσκω εἰμί , ὁ δέ ὁ ἀκράτεια ὁ δείκνυμι ὁ ῥᾳθυμία ὁ ὑπεροχή . οὐκοῦν ἀκράτεια ὁ μή δύναμαι πορνεία ἀπέχω , εἰμί μή διαπαντός τις ἔχω ὁ γυνή καί ὁ μίξις ἀπόλλυμι . τις οὖν ἄν εἶπον ἐνταῦθα ὁ ὁ παρθενίας περισσός εἰμί τίθημι ; ἄτη μέν ὅσος εἄν ἐπιταγή , τοσοῦτος μείζων ἔχω ὁ ἐγκώμιον · ὁ δέ γάμος ὅταν αὐτός τις καταχράω χειρίζω εἰμί , τότε μάλιστα ἔπαινος πᾶς ἀποστερέω . οὗτος γάρ , φημί , λέγω κατά συγγνώμη , οὖον κατά ἐπιταγή · ἔνθα δέ εἄν ὁ συγγνώμη , χιωρα ἔπαινος οὐ εἄν ἔχω . ἄλλος καί περί ὁ παρθένος διαλέγω φημί · ἐπιταγή Κύριος οὐ ἔχω b . μήποτε οὖν ἄρα ὁ πρᾶγμα ἐξισόω ; ἀπάγω · ἐπί μέν γάρ ὁ παρθένος γνώμη δίδωμι , ἐνταῦθα δέ συγγνώμη . ἐπιτάσσω οὖον οὐδέτερος οὖον διά ὁ αὐτός αἴτιος , ἀλλά ἐνταῦθα μέν , ἵνα μή τις ἀναβαίνω ἀπό ὁ ἀκράτεια βούλομαι κωλύω ὑπό ἐπίταγμα ἀνάγκη δέω · ἐκεῖ δέ , ἵνα μή τις ἀναβαίνω πρός ὁ παρθενίας ἀδυνατέω κατακρίνω , ὡς πρόσταγμα παρακούω . οὐ ἐπιτάσσω παρατίθημι , φημί · δείδω γάρ ὁ πρᾶγμα ὁ δυσκατόρθωτος . c οὐ ἐπιτάσσω συνεχής συνέρχομαι ὁ γυνή · ἀκράτεια γάρ οὖον βούλομαι εἰμί νομοθέτης . εἶπον , συνέρχομαι , καινίς καταδέω καλός , οὖον ὁ προσωμένην προθυμία ἐμποδίζω . οὐ ἄρα [ 294 ] αὐτός βούλημα προηγέομαι εἰμί ὁ χράω διαπαντός γυνή , ἀλλά ὁ ὁ ῥάθυμος οὗτος νομοθετέω ἀκράτεια . ἐπεί εἰμί ὁ Παῦλος βούλημα ἐθέλω μανθάνω , ἀκούω ποῶ εἰμί · ἐθέλω , φημί , πᾶς ἄνθρωπος εἰμί ὡς καί ἐμαυτοῦ ἐν ἐγκράτεια . οὐκοῦν ὁ πᾶς ἐθέλω ἐν ἐγκράτεια εἰμί , οὐδείς ἐθέλω εἰμί ἐν γάμος . οὐδέ γάρ οὖον μήv διά οὗτος καλός ὁ βούλομαι , οὐδέ αἰτιάομαι , ἀλλά εὔχομαι μέν καί πίνω πᾶς εἰμί ὡς καί ἐμαυτοῦ , συγχωρέω δέ χέω διά ὁ πορνεία · διά οὗτος καί ἄρχω εἶπον , κηλόν ἄνθρωπος γυνή μή ἅπτω , διά οὗτος μᾶλλον πίνω . ἀεί . τίς δέ ἐνέλκω ἐνταῦθα ἑαυτοῦ μέμφομαι , λέγω · ἐθέλω δέ πᾶς ἄνθρωπος εἰμί ὡς καί ἐμαυτός ; καίτοι εἰμί μή οὗτος πρόσκειμαι , ὁ περιαιτου-λογίαν ἐκφεύγω εἄν d . τίς οὖν ἐνέλκω προστίθημι , ὡς καί ἐμαυτοῦ ; οὐ ἐπαίρω ἑαυτοῦ · οὕτως γάρ εἰμί ὁ πλεονεκτέω · οὖον μέν ὁ ἀπόστολος ἐν ὁ ὑπέρ ὁ χρηγματος πόνος , ἀνάξιος δέ καί ὁ προα-γυρίας ἀποστολικός ἑαυτοῦ εἰμί νομίζω . εἶπον γάρ , ὅτι ἐγώ εἰμί ὁ μικρός ὁ ἀπόστολος , ὡς ὅς ὁ ἄξιος αὐτός μείζων ἐφίημι ἐπιλαμβάνω ταχέως ἑαυτοῦ , λέγω · ὡς οὐ εἰμί ἰκανός καλέω ἀπόστολος . τίς οὖν ἐνέλκω ἐνταῦθα ὁ παραίνεσις πρόσκειμαι ; οὐχ ἁπλόος οὐδέ ὡς τυγχάνω , ἀλλά ὁράω ὁ μαθητής τότε μάλιστα εἰς ὁ ὁ καλός εναγόμενος ζῆλος , ὅταν παρά ὁ διδάσκαλος ἔχω ὁ παράδειγμα . ὅσπερ οὖν ὁ Χωρὶς ἔργον ἐν ὁ λόγος μόνος φιλοσοφέω οὐδείς δύναμαι μέγας ὁ ἀκράτεια , οὕτως ὁ παρά ἑαυτοῦ πρῶτος κατορθόω ἔχω δείκνυμι ὁ συμβουλία , οὗτος μάλιστα πᾶς ἐπάγω ὁ ἀκούω . πρός δέ οὗτος καί χολίνη καί τύφω καθαίρω δείκνυμι ἑαυτοῦ · ὁ γάρ ἐξαίρω οὗτος κοινός εἰμί βούλομαι ὁ μαθητής , οὐδείς αὐτός πλέω ἔχω ζητέω , ἀλλά ἐν ἅπας αὐτός ἴσος ἑαυτοῦ f . ἐγώ καί τρίτος αἰτία εἶπον . ποιός δέ οὗτος ; δύσκολος εἰμί ὁ πρᾶγμα δοκέω , καί οὖον κατά ὁ ὁ πολύς εὐκολία · βούλομαι οὖν αὐτός δείκνυμι βραχύς , ὁ ἡνυκτά εἰς μέσος τίθημι , ἵνα μή σφόδρα ἐπίπονος εἰμί αὐτός νομίζω , ἀλλά πρός ὁ ἡγέομαι ὁράω μετά ὁ θαρσέω καί αὐτός ὁ αὐτός ἐπιβάλλω ὁδός . οὗτος καί ἄλληγοι ποιέω . ὁ Γαλάτης γάρ διαλέγω , καί ὁ ἀπό ὁ νόμος φόβος ἐκλύω σπεύδω , διά ὅς ἐπί ὁ παιδαις καταφρονέω συμβαίνω , πολύς ὁ ἐκεῖ φυλάσσω , τίς φημί ; γίγνομαι ὡς ἐγώ , δεῖ χῆνα ὡς σύ . ὁ δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · οὐ εἄν ἔχω , φημί , εἶπον , ὅτι ἕξ ἔθνος ἐπιστρέφω νῦν καί ὁ ἐκ ὁ ὁ νόμος παραίνεσις οὐ εἰδοί φόβος , ἀκίνδυνος ἅπας οὗτος φιλοσοφέω πρός ἐγώ . κοί γάρ ἐγώ , φημί , ὡς σύ δουλεύω οὗτος ὁ δουλεία ποτέ · γίγνομαι ὑπό ὁ ἐπίταγμα ὁ νόμος · φυλάσσω ὁ ἐντολή ὁ παρατήρησις · ἀλλά ὁ χάρις ἐπιφαίνω ὅλος ἐμαυτοῦ ἀπό ἐκεῖνος πρός οὗτος μετατίθημι . οὐκέτι γάρ ὁ πρᾶγμα παράδειξις εἰμί , ἀνήρ γίγνομαι ἐγώ ἔς · ὥστε οὐδείς εἄν ἔχω οὗτος λέγω , ὅτι ἕτερος πράσσω ἕτερος παραινῶ , οὐδέ ὅτι ὁ ἐμαυτοῦ προπίνω ἀσφαλής σύ εἰς κίνδυνος [ 295 ] ἐμβάλλω . εἰμί γάρ κίνδυνος ὁ πρᾶγμα εἰμί , οὐ εἄν ἐμαυτοῦ προδίδωμι , οὐδέ εἄν ὁ οἰκίον ἀμελέω σωτηρία . ὅσπερ οὖν ἐκεῖ ὁ παράδειγμα παρά ἑαυτοῦ τίθημι ὁ φόβος ἐκλύω , οὗτος καί ἐνταῦθα ὁ ἀγωνία ἐκβάλλω μέσος ἑαυτοῦ ἐμβάλλω . ἄγω . ἄλλος ἕκαστος ἴδιος χάρισμα ἔχω , φημί , ὅς μέν οὕτως , ὅς δέ οὕτως g . Θέα ὁ ἀποστολικός ταπεινο-φροσύνη οὐδαμοῦ ὁ χαρακτήρ παραπολιλομενω , ἀλλά ἀκριβῶς πανταχοῦ διαλάμπω · χάρισμα Θεός καλέω ὁ αὐτός κατόρθωμα , καί ἔνθα πολύς θρύπτω ἰδρύτα , οὗτος ὅλος ἀνατίθημι ὁ δεσπότης . καί τίς θαυμαστός εἰμί ἐπί ὁ ἐγκράτεια οὗτος ποιέω , ὅπου γε καί περί ὁ χρηγματος διαλέγω ὁ αὐτός χράω τρόπος , ὑπέρ οὖον μυρίος φέρω πόνος , θλῖψις συνεχής , ταλαιπωρία άφατος , θάνατος καθημερινός h ; τις οὖν περί οὗτος φημί ; πλεῖος αὐτός πᾶς κοπιάω , οὐ ἐγώ δέ , ἀλλά ὁ χάρις ὁ Θεός ὁ σύν ἐγώ . οὖον ὁ μέν αὐτός , ὁ δέ ὁ Θεός φημί , ἀλλά ὅλος ὁ Θεός . οὗτος εὐγνώμων οἰκέτης , μηδείς ἴδιος νομίζω , ἀλλά πᾶς δεσποτικός , μηδείς ἴδιος ἡγέομαι αὐτός , ἀλλά πᾶς ὁ κύριος . οὗτος καί ἑτέρωθι ποιέω . εἶπον γάρ , Ἔχο-τες χάρισμα κατά ὁ χάρις ὁ δίδωμι ἐγώ διάφορος , πρόειμι προστασία καί ἐλεημοσύνη καί μετάδοσις ἐν ὁ ὁ τηρέω · ὅτι δέ κατόρθωμα οὗτος καί οὖον χάρισμα , πᾶς πού δῆλος εἰμί . οὗτος δέ εἶπον , ἵνα ὅταν ἀκούω αὐτός λέγω , ἕκαστος ἴδιος χάρισμα ἔχω , μή ἀναπίπτω , μηδέ εἶπον πρός ἑαυτοῦ · οὖον δήω ὁ πρᾶγμα ὁ ἐμός σπουδή · χάρισμα αὐτός ὁ Παῦλος καλέω . μετριάζω γάρ , οὐ εἰς ὁ ὁ χάρισμα τάξις καταλέω ὁ ἐγκράτεια βούλομαι , οὗτος φημί .