joannes-chrysostomus.de-virginitate pg048_0072.1
τῶν ἐπαινουμένων τῷ πράγματι . Οὐ γὰρ φανερῶς πρὸς αὐτὸν ἀποτείνεται , ἀλλ' ἐν τοῖς ἐπαινοῖς τοῦ τὴν αὐτοῦ διατηροῦντος · παρθεὼν δίδωσιν αὐτῷ σφοδρὰν τὴν πλῆγην . Τί γὰρ φησίν ; Ὦς δὲ ἔστηκεν ἑδραῖος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ . Τοῦτο δὲ πρὸς ἀντιδιαστολὴν εἴρηται τοῦ εὐχῶς καὶ εὐχερῶς περιφερομένου , καὶ οὐδέποτε βιαία βαδίζοντος εἴδους , οὐδὲ ἐστάντα μετὰ πολὺς τῆς ἀνδρείας . Εἶτα ἐπειδὴ συνεῖδεν ἰκανὸν δυνά τὸν λόγον δακεῖν τὴν ἐκείνου ψυχήν , ὅρα πῶς αὐτὸν συνεσεκίασε πάλιν , αἰτίαν ἐπαγαγὼν οὐ σφόδρα κατηγόριαν ἀξίαν . Εἰπὼν γάρ , Ὦς δὲ ἔστηκεν ἑδραῖος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ , προσέθηκε , Μὴ ἔχων ἀνάγκην , ἐξουσίαν δὲ ἔχων . Καὶ τοῦ ἀκολούθου ἤν εἰπεῖν Ὦς δὲ ἔστηκεν ἑδραῖος , καὶ μὴ νομίζεις τὸ πρᾶγμα ἀσχημόνουν εἶναι · ἀλλὰ τοῦτο πληκτικώτερον ἢν · διὰ ἕτερον ἀντὶ τούτου προσἔθηκε παραμυθούμενος αὐτόν , καὶ διδὼς μᾶλλον ἐπὶ ταύτῃ ἐλθεῖν τὴν αἰτίαν . Οὐ γὰρ οὕτω δεῖνόν τὸ πρᾶγμα δι' ἀνάγκην καλύψειν , ὡς δι' αἰσχύνῃν . Τοῦτο μὲν γὰρ ψυχῆς ἐστὶν ἀνάνδρου καὶ ταλαιπώρου , ἐκεῖνο δὲ καὶ διεστραμμένης , καὶ οὐδὲ τὴν τῶν πραγμάτων φύσιν ἐπισταμένης κρίνειν ὀρθῶς . Ἄλλὰ τοῦτον οὕτω τῶν λόγων δεῖν τὴν προσημμένην παρθενεύειν κωλύεσθαι , ἀλλὰ πρὸς πάντα ἰστασθαι , χρῆ γενναίως καὶ διακόψαι τὴν καλὴν ταύτην ὁρμήν , ἀκούσον τί φησιν ὁ Χριστός · Ὦ μείων πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμέ , οὐκ ἔστι μου ἄξιος . Ὅταν γὰρ τι μετιμῶμεν τῶν θεῷ δοκοῦντων , ἅπας ὁ κωλύων ἐχθρὸς ἐστιν καὶ πολέμιος , κἂν πατὴρ ἦ , κἂν μήτηρ , κἂν ὁσιωσύνην . Ἄλλ' ὁ Παῦλος ἐτι διαδιασταζὼν τῶν ἀκούοντων τὸ ἀτελές , ταῦτα ἐγράφε , λέγων · Ὦς δὲ ἔστηκεν ἑδραῖος μὴ ἔχων ἀνάγκην , καὶ οὐδὲ μέχρι τούτου τὸν λόγον ἔστησε · καὶ τοῦτο γὰρ τὸ , Μὴ ἔχων ἀνάγκην , καὶ , Ἐξουσίαν ἔχων , ταυτὸν ἐστιν · ἀλλὰ τῷ μήκει τοῦ λόγου καὶ τῇ συνεχείᾳ τῶν συγχωρήσεων τὴν εὐτελῆ καὶ μικρὰν παραμιθεται διάνοιαν , μετὰ τούτων καὶ ἕτεραν αἰτίαν προσθεῖς τὸ , Ὦς κέκρικεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ . Οὐ γὰρ ἀρκεῖ τὸ ἐλεύθερον εἶναι , οὐδὲ ἀπὸ τοῦτου μόνον ὑπεύθυνός ἐστιν , ἀλλ' ὅταν ἐλῃπται καὶ κρίνη , τότε καλῶς ποιεῖ . Εἶτα ἵνα μὴ νομίσῃς διὰ τὴν πολλὴν συγκατάδασιν μηδὲν εἶναι τὸ μέσον , τίθησι πάλιν τὴν διαφορὰν μεθ' ὑποστολῆς μὲν , τίθησι δ' ὅμως , λέγων · Ὅστε καὶ ὁ ἐκγαμίζων καλῶς ποιεῖ , ὁ δὲ μὴ ἐκγαμίζων κρεῖσσον ποιεῖ . Ἄλλ' ἐνταῦθα μὲν ὅσον τὸ κρεῖττον οὐκ ἔδειξε διὰ τὴν αὐτὴν πάλιν αἰτίαν · σὺ δὲ τί θέλεις μαθεῖν , ἀκούσον τοῦ Χριστοῦ λέγοντος · Οὐδε γαμίζονται , οὐδε γαμίζονται , ἀλλ' εἰσὶν ὡς ἄγγελοι ἐν οὐρανῷ . Εἶδες τὸ μέσον , ποῦ τὸν θνητὸν ἡ παρθενία ἀθρόον ἀφει , ὅταν δυτὶς ἢ παρθενία ;
Lemmas: ὁ ἐπαινέω ὁ πρᾶγμα . οὖον γάρ φανερῶς πρός αὐτός ἀποτείνω , ἀλλά ἐν ὁ ἐπαινέω ὁ ὁ αὐτός διατηρέω · Παρθέων δίδωμι αὐτός σφοδρός ὁ πλήσσω . τις γάρ φημί ; οὖς δέ ἵστημι ἑδραῖος ἐν ὁ Καρδία αὐτός . οὗτος δέ πρός ἀντιδιαστολή εἴρω ὁ εὐχή καί εὐχερής περιφέρω , καί οὐδέποτε βίαιος βαδίζω εἶδος , οὐδέ ἵστημι μετά πολύς ὁ ἀνδρεῖος . εἶτα ἐπεί συνοράω ἱκανός δυάς ὁ λόγος δάκνω ὁ ἐκεῖνος Ψυχή , ὁράω πῶς αὐτός συσκιάζω πάλιν , αἴτιος ἐπάγω οὖον σφόδρα κατηγορία ἄξιος . εἶπον γάρ , οὖς δέ ἵστημι ἑδραῖος ἐν ὁ Καρδία αὐτός , προστίθημι , μή ἔχω ἀνάγκη , ἐξουσία δέ ἔχω . καί ὁ ἀκόλουθος ἐάν εἶπον οὖς δέ ἵστημι ἑδραῖος , καί μή νομίζω ὁ πρᾶγμα ἀσχημονέω εἰμί · ἀλλά οὗτος πληκτικός εἄν · διά ἕτερος ἀντί οὗτος προστίθημι παραμυθέομαι αὐτός , καί δίδωμι μᾶλλον ἐπί οὗτος ἔρχομαι ὁ αἴτιος . οὖον γάρ οὗτος δεῖνος ὁ πρᾶγμα διά ἀνάγκη καλύπτω , ὡς διά αἰσχύνη . οὗτος μέν γάρ Ψυχή εἰμί ἄνανδρος καί ταλαίπωρος , ἐκεῖνος δέ καί διαστρέφω , καί οὐδέ ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἐφίστημι κρίνω ὀρθῶς . ἀλλά οὗτος οὗτος ὁ λόγος δήω ὁ προσάπτω παρθενεύω κωλύω , ἀλλά πρός πᾶς ἵστημι , χράω γενναῖος καί διακόπτω ὁ καλός οὗτος ὁρμή , ἀκούω τίς φημί ὁ Χριστός · ὦ μείων πατήρ ἢ μήτηρ ὑπέρ ἐγώ , οὐ εἰμί ἐγώ ἄξιος . ὅταν γάρ τίς μέτειμι ὁ θεός δοκέω , ἅπας ὁ κωλύω ἐχθρός εἰμί καί πολέμιος , κἀν πατήρ εἰμί , κἀν μήτηρ , κἀν ὅσιος . ἄλλος ὁ Παῦλος ἔτι διαδιασταζὼν ὁ ἀκούω ὁ ἀτελής , οὗτος γράφω , λέγω · οὖς δέ ἵστημι ἑδραῖος μή ἔχω ἀνάγκη , καί οὐδέ μέχρι οὗτος ὁ λόγος ἵστημι · καί οὗτος γάρ ὁ , μή ἔχω ἀνάγκη , καί , Ἐξουσία ἔχω , τατός εἰμί · ἀλλά ὁ μῆκος ὁ λόγος καί ὁ συνέχεια ὁ συγχώρησις ὁ εὐτελής καί μικρός παραμιθετης διάνοια , μετά οὗτος καί ἕτερος αἴτιος προστίθημι ὁ , οὖς κρίνω ἐν ὁ Καρδία αὐτός . οὖον γάρ ἀρκέω ὁ ἐλεύθερος εἰμί , οὐδέ ἀπό οὗτος μόνος ὑπεύθυνος εἰμί , ἀλλά ὅταν ληπτός καί κρίνω , τότε καλῶς ποιέω . εἶτα ἵνα μή νομίζω διά ὁ πολύς συγκατάδασιν μηδείς εἰμί ὁ μέσος , τίθημι πάλιν ὁ διαφορά μετά ὑποστολή μέν , τίθημι δέ ὅμως , λέγω · ὅστε καί ὁ γαμίζω καλῶς ποιέω , ὁ δέ μή γαμίζω κρατύς ποιέω . ἄλλος ἐνταῦθα μέν ὅσος ὁ ἀγαθός οὐ δείκνυμι διά ὁ αὐτός πάλιν αἴτιος · σύ δέ τίς ἐθέλω μανθάνω , ἀκούω ὁ Χριστός λέγω · οὐ γαμίζω , οὐ γαμίζω , ἀλλά εἰμί ὡς ἄγγελος ἐν οὐρανός . εἶδον ὁ μέσος , ποῦ ὁ θνητός ὁ παρθενίη ἀθρόος ἀφέω , ὅταν δυτὶς ἢ παρθενίη ;