joannes-chrysostomus.de-virginitate pg048_0032.1
τῇ παρθένῳ α κειμένων . Διὰ ταῦτα καλὸν ἀνθρώπῳ γυναικὸς μὴ ἀπτεσθαι . Τί οὖν ἀπεστασι συγχωρεῖς ; Διὰ τὰς πορνείας , φησί . Φοβοῦμαί σε εἰς τὴς παρθενίας [ 287 ] ὑφὸς ἀναγαγεῖν , μὴ καταπίψῃς εἰς τὸ τῆς πορνείας βάραθρον · οὕτω σοι κοῖφον γέγονε τὸ πετρὸν , ἵνα πρὸς ἐκεῖνιν ἐπάρῃ σε τὴν χορυφὴν . Καὶ τοι γε αὐτοὶ τῶν ἄθλων εἰληχότ , καὶ τῷ τῆς παρθενίας ἐπεπτήσθαι καλῶ . Τί τοίνυν φοβῆ καὶ τρέμεις , ὦ μακάριε Παῦλε ; Ὅτι οὕτω μὲν , ἴσως ἂν εἴπε , τὸ πρᾶγμα ἀγνοοῦντες ταύτην ἔχουσι τὴν προθυμίαν , ἐμὲ δὲ ἡ πειρα καὶ τὸ ἤδη ταύτης ἤρθαι τῆς μάχης , καὶ πρὸς τὸ συμβουλεύειν ἑτέρους ὀκνηρότερον ποιεῖ . ΚΖ . Οἶδα τὴν βίαν τοῦ πράγματος , οἶδα τῶν ἀγωνισμάτων τούτων τὸν τόνον β , οἶδα τοῦ πολέμου τὸ βαρύ . Φιλοεῖχου τινὸς καὶ βιαίας καὶ ἀπὸνενημένης κατά τῶν ἐπιθυμιῶν δεῖ ψυχῆς · ἐπὶ γὰρ ἀνθρώπων δεῖ περιπατεῖν καὶ μὴ κατακαλεῖσθαι , ἐπὶ ξίφος βαδίζειν καὶ μὴ πλήττεσθαι . Τοσαύτη γὰρ τῆς ἐπιθυμίας ἡ ἰσχὺς , ὥσθ καὶ πυρὸς καὶ σιδήρου · κἂν μὴ οὕτω τύχῃ παρασκευασμένη ψυχὴ μὴδὲ ἐπιστρέφεσθαι πρὸς τὰς ἐκεῖνας ἀλγηδόνας , ταχέως ἐαυτὴν ἀπολεῖ . Δεῖ τοίνυν ἡμῖν ἀδαμαντίνης διανοίας , μηδέποτε καθεύδοντος ὀφθαλμοῦ , καρτερίας πολλῆς , τειχῶν ἰσχυρῶν , θριγκῶν ο ἔξωθεν καὶ μοχλῶν , φυλάκων ἐγρηγορώτων καὶ γεγαυλίων , καὶ πρὸ τούτων ἀπάντων τῆς ἀνωθεν ῥοπῆς . Ἐὰν γὰρ μὴ Κύριος φυλάξῃ πόλιν , εἰς μάτην ἠγρυπνησεν οἱ φυλάσσοντες αὐτήν . Πῶς οὖν τὴν ῥοπὴν ἐπιστασόμεθα ταύτην ; Ὅταν τὰ παρ’ ἑαυτὸν ἀπαντα εἰσενέγκωμεν , λογισμὸν ὑγῖ , νηστείας καὶ ἀγρυπνίας πολλὴν τὴν ἐπίστασιν , νομοθεσίας ἀχριβείαν , ἐντολῶν φυλαχήν , καὶ τὸ πάντων κεφάλαιον , τὸ μὴ βαρβεῖν ἑαυτός . Κἂν γὰρ μεγάλα κατορθωθῶτες τύχωμεν , ἐκεῖνο λέγειν ἀναγκαῖον πρὸς ἑαυτοὺς διαπαντός , Ἐὰν μὴ Κύριος οἶκον οἰκοδομήσῃ , εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες αὐτόν . Οὐ γὰρ ἐστὶν ἡμῖν ἡ κάλπη πρὸς αἵμα καὶ σάρκα , ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχὰς , πρὸς τὰς δέουσας , πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου , πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις · καὶ δεῖ νύκτωρ καὶ μεθ’ ἡμέραν ὠπλισμένους ἡμῖν ἐστάναι τοὺς λογισμούς · δ , καὶ φοβερὸς εἶναι ταῖς ἀνασχύουσι ἐπιθυμίαις · ὡς δὲ μικρὸν ἐνδύσθαι , ἔστηκεν ὁ διάβολος πῦρ ἔχων μετὰ χειρᾶς , ὥστε ἐναφνεῖναι καὶ καταφλέξαι τοῦ Θεοῦ τὸν ναόν . Πάντοθεν οὖν ἡλίας ἀγρυπώσθαι χρή . Πρὸς γὰρ φύσεως ἀνάγκην ἡμῖν ἡ μάχη , πρὸς ἀγγέλων πολιτείαν ὁ ζῆλος , μετὰ δαιμονίων δυνάμεων ὁ δρόμος · ἡ γῆ καὶ ὁ σποδὸς τοῖς ἐν οὐρανῷ διαπρίδουσιν ἐξισοῦσθαι φιλοῖνεται , καὶ ἡ θορὰ πρὸς τὴν ἀφθαρσίαν τὴν ἁμίλλαν ἔθετο . Ἐτι οὖν γάμον ο καὶ ἡδονὴν τοσοῦτω πράγματι παραβαλεῖν τολμᾷ ται , εἴπὲ μοι ; καὶ πῶς οὐκ εὐήθες λίαν ; Ταῦτα ἀπαντα ὁ Παῦλος συνειδὼς ἔλεγεν Ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἔχετω . Διὰ ταῦτα ἀνέδυτο , διὰ ταῦτα οὐκ ἐθάρρε διελεγχθαι ἐξ ἀρχῆς περὶ παρθενίας αὐτοῖς , ἀλλὰ τοὺς περὶ τοῦ γάμου λόγους ἐνδίατριβεί , κατὰ μικρὸν ἀποστήσαι τοῦ γάμου βουλόμενος αὐτοὺς καὶ τοὺς περὶ τῆς ἐγκρατείας λόγους βραχεῖς ποιησάμενος , ἐκεῖνοι πολλοὺς οὕτω αὐτοὺς ἐγκατέμιξεν , οὐκ ἀφελὲς πλήττειν τὴν ἀκοὴν τῷ τῆς
Lemmas: ὁ παρθένος ὅς κεῖμαι . Ζεύς οὗτος καλός ἄνθρωπος γυνή μή ἅπτω . τις οὖν ἀφίστημι συγχωρέω ; Ζεύς ὁ πορνεία , φημί . φοβέω σύ εἰς σής παρθενίη [ 287 ] ὕφος ἀνάγω , μή καταπίπτω εἰς ὁ ὁ πορνεία βάραθρον · οὗτος σύ κόπτω γίγνομαι ὁ πέτρος , ἵνα πρός ἐκεῖνος ἐπαίρω σύ ὁ χορυφημι . καί ὅς γε αὐτός ὁ ἆθλος λαγχάνω , καί ὁ ὁ παρθενίη ἐπιπέτομαι καλέω . τις τοίνυν φοβέω καί τρέμω , εἰμί μακάριος Παῦλος ; ὅτι2 οὗτος μέν , ἴσως εἄν εἶπον , ὁ πρᾶγμα ἀγνοέω οὗτος ἔχω ὁ προθυμία , ἐγώ δέ ὁ πείρω καί ὁ ἤδη οὗτος ἀείρω ὁ μάχη , καί πρός ὁ συμβουλεύω ἕτερος ὀκνηρός ποιέω . ΚΖ . οἶδα ὁ βία ὁ πρᾶγμα , οἶδα ὁ ἀγώνισμα οὗτος ὁ τόνος Β , οἶδα ὁ πόλεμος ὁ βαρύς . φιλοεχω τις καί βίαιος καί ἀπονέομαι κατά ὁ ἐπιθυμία δεῖ Ψυχή · ἐπί γάρ ἄνθρωπος δεῖ περιπατέω καί μή κατακαλέω , ἐπί ξίφος βαδίζω καί μή πλήσσω . τοσοῦτος γάρ ὁ ἐπιθυμία ὁ ἰσχύς , ὥστε καί πυρός καί σίδηρος · κἀν μή οὗτος τυγχάνω παρασκευάζω ψυχή μηδέ ἐπιστρέφω πρός ὁ ἐκεῖνος ἀλγηδών , ταχέως ἑαυτοῦ ἀπόλλυμι . Δεύς τοίνυν ἐγώ ἀδαμάντινος διάνοια , μηδέποτε καθεύδω ὀφθαλμός , καρτερία πολύς , τεῖχος ἰσχυρός , θριγκός ὁ ἔξωθεν καί μοχλός , φύλαξ ἐγρηγορέω καί γεγαυλίων , καί πρό οὗτος ἀπαντάω ὁ ἄνωθεν ῥοπή . ἐάν γάρ μή Κύριος φυλάσσω πόλις , εἰς μάτην ἀγρυπνέω ὁ φυλάσσω αὐτός . Πῶς οὖν ὁ ῥοπή ἐφίστημι οὗτος ; ὅταν ὁ παρά ἑαυτοῦ ἅπας εἰσφέρω , λογισμός ἐπῆλυξ , νηστεία καί ἀγρυπνία πολύς ὁ ἐπίστασις , νομοθεσία ἀκρίβεια , ἐντολή φυλαχη , καί ὁ πᾶς κεφάλαιος , ὁ μή βαρβεῖν εαυτός . κἀν γάρ μέγας κατορθόω τυγχάνω , ἐκεῖνος λέγω ἀναγκαῖος πρός ἑαυτοῦ διαπαντός , ἐάν μή Κύριος οἶκος οἰκοδομέω , εἰς μάτην κοπιάω ὁ οἰκοδομέω αὐτός . οὖον γάρ εἰμί ἐγώ ὁ κάλπη πρός αἷμα καί σάρξ , ἀλλά πρός ὁ ἀρχή , πρός ὁ δέων , πρός ὁ κοσμοκράτωρ ὁ σκότος ὁ αἰών οὗτος , πρός ὁ πνευματικός ὁ πονηρία ἐν ὁ ἐπουράνιος · καί δεῖ νύκτωρ καί μετά ἡμέρα οπλισμένος ἐγώ ἵστημι ὁ λογισμός · δ , καί φοβερός εἰμί ὁ ἀνέχω ἐπιθυμία · ὡς δέ μικρός ἐνδύω , ἵστημι ὁ διάβολος πῦρ ἔχω μετά Χειρᾶς , ὥστε ἐναφνεῖναι καί καταφλέγω ὁ Θεός ὁ ναός . πάντοθεν οὖν Ἡλίας ἀγρυπώσθαι χρή . πρός γάρ φύσις ἀνάγκη ἐγώ ὁ μάχη , πρός ἄγγελος πολιτεία ὁ ζῆλος , μετά δαιμόνιος δύναμις ὁ δρόμος · ὁ γῆ καί ὁ σποδός ὁ ἐν οὐρανός διαπριδηω ἐξισόω φιλόω , καί ὁ θορή πρός ὁ ἀφθαρσία ὁ ἅμιλλα τίθημι . ἔτι οὖν γάμος ὁ καί ἡδονά τοσοῦτος πρᾶγμα παραβάλλω τολμάω ὁ , εἶπον ἐγώ ; καί πῶς οὐ ευήθης λίαν ; οὗτος ἅπας ὁ Παῦλος σύνοιδα λέγω ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ γυνή ἔχω . Ζεύς οὗτος ἀναδύνω , διά οὗτος οὐ θαρσέω διελέγχω ἐκ ἀρχή περί παρθενίη αὐτός , ἀλλά ὁ περί ὁ γάμος λόγος ἐνδιατρίβω , κατά μικρός ἀφίστημι ὁ γάμος βούλομαι αὐτός καί ὁ περί ὁ ἐγκράτεια λόγος βραχύς ποιέω , ἐκεῖνος πολύς οὗτος αὐτός ἐγκαταμίγνυμαι , οὐ ἀφελής πλήσσω ὁ ἀκοή ὁ ὁ