joannes-chrysostomus.de-virginitate pg048_0073.4
ΠΓ' . Καὶ χωρὶς τούτων δὲ , ὅπερ καὶ ἀρχόμενος ἔλεγον , τοῦτο καὶ νῦν ἔρω , ὅτι οὐ τὸ αὐτὸ τῆς ἀρετῆς ἀπατιοῦμεθα μετρὸν ἡμεῖς τε καὶ ἐκεῖνοι . Νῦν μὲν γὰρ οὐχ ἔστι τέλειον εἶναι μὴ πάντα πωλήσαντα , μὴ πᾶσιν ἀποταξάμενον , οὐ χρήμασι λέγω μόνον καὶ οἰκίᾳ , ἀλλὰ καὶ τῇ ψυχῇ τῇ ἑαυτοῦ · τότε δὲ οὕτω τοσαύτης ἀχριβείας ἐπίδεξις ἦν . Τί οὖν ; ἀχριβέστερον ἡμεῖς , φησί , τοῦ πατριάρχου βιοῦμεν νῦν ; Ἄρειλομεν μὲν , καὶ τοῦτο ἐπιτετάγμεθα , οὐ βιοῦμεν δέ · καὶ διὰ τοῦτο πολὺ τοῦ δικαίου λειπόμεθα , οὐ ἐπεὶ ὅτι γε μεῖζον ἡμῖν τὰ σκάμματα πρόκειται , παντὶ που δηλὸν ἐστι . Διὰ τοῦτο καὶ τὸν Νῶε θαυμάζουσα ἡ Γραφὴ οὐχ ἀπλῶς τοῦτο ποιεῖ , ἀλλὰ μετὰ προσθήκης τινός . Νῶε γὰρ , φησί , δικαῖος , τέλειος ὤν ἐν τῇ γενεᾷ αὐτοῦ , τῷ Θεῷ συνήρετησεν . Οὐχ ἀπλῶς τέλειος , ἀλλ' ἐν τῷ τότε καιρῷ · πολλοὶ γὰρ τελειότητος τρόποι κατὰ διαφόρους ὡρισμένοι καιρούς · καὶ Τοῦ χρόνου προκοπτόντος τὸ ποτὲ τέλειον ἀτελὲς ἔσπερον γίνεται . Οἶδν τι λέγω ; Τέλειος ἦν ποτὲ οὐ κατὰ τὸν νόμον βίων · ὁ ποιήσας γὰρ αὐτά , φησί , ζήσεται ἐν αὐτοῖς · ἀλλ' ἐλθόντος τοῦ Χριστοῦ τοῦτο τὸ τέλειον ἔδεισεν ἀτελές . Ἐὰν γὰρ μὴ περισσεύσητε , φησίν , ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλείον τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων , οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν . Τότε φόνος ἐδόκει μόνον εἶναι δεῖν , νῦν δὲ καὶ ὀργὴ καὶ λοιδορία μόνη τῇ γέννῃ παραπέμψαι δύναται · ἄν · τότε μοιχεία ἐκολάζετο μόνον , νῦν δὲ καὶ τὸ ἀκολάστως ὀφθαλμοῖς γυναῖκα ἰδεῖν οὐχ ἀπηλλάκται τιμωρίας · τότε ἡ ἐπιτορκία μόνη τὴν ἐκ τοῦ Πονηροῦ , νῦν δὲ καὶ τὸ ὀμᾶσαι · Τὸ γὰρ περισσόν , φησί , τούτων ἐκ τοῦ Πονηροῦ ἐστιν . Οὐδὲν πλέον ἀπηγορεύοι τοῦτο , ἢ τὸ τοὺς φιλοῦντας ἀγαπῆν · νῦν δὲ τὸ μέγα τοῦτο καὶ θαυμασιώτατον οὕτως ἐστιν ἀτελές , ὡς καὶ μετὰ τὴν κατορθώσιν αὐτοῦ μηδὲν πλέον ἡμᾶς ἔχειν τῶν τελούνων .
Lemmas: ΠΓΕ . καί Χωρὶς οὗτος δέ , ὅσπερ καί ἄρχω λέγω , οὗτος καί νῦν Ἔρως , ὅτι οὖον ὁ αὐτός ὁ ἀρετή απατιουμεθη μέτρον ἐγώ τε καί ἐκεῖνος . νῦν μέν γάρ οὐ εἰμί τέλειος εἰμί μή πᾶς πωλέω , μή πᾶς ἀποτάσσω , οὖον χρῆμα λέγω μόνος καί οἰκίον , ἀλλά καί ὁ Ψυχή ὁ ἑαυτοῦ · τότε δέ οὗτος τοσοῦτος ἀκρίβεια ἐπίδειξις εἰμί . τις οὖν ; ἀκριβής ἐγώ , φημί , ὁ πατριάρχης βιόω νῦν ; αρειμελλω μέν , καί οὗτος ἐπιτάσσω , οὖον βιόω δέ · καί διά οὗτος πολύς ὁ Δίκαιος λείπω , οὖον ἐπεί ὅτι γε μείζων ἐγώ ὁ σκάμμα πρόκειμαι , πᾶς ποῦ δῆλος εἰμί . Ζεύς οὗτος καί ὁ Νῶε θαυμάζω ὁ γραφή οὐ ἀπλόος οὗτος ποιέω , ἀλλά μετά προσθήκη τις . Νῶε γάρ , φημί , Δίκαιος , τέλειος εἰμί ἐν ὁ γενεά αὐτός , ὁ Θεός συναιρέω . οὐχ ἀπλόος τέλειος , ἀλλά ἐν ὁ τότε καιρός · πολύς γάρ τελειότης τρόπος κατά διάφορος ὁρίζω καιρός · καί ὁ χρόνος προκόπτω ὁ ποτέ τέλειος ἀτελής ἕσπερος γίγνομαι . Οἶδα τίς λέγω ; Τέλειος εἰμί ποτέ οὖον κατά ὁ νόμος Βίων · ὁ ποιέω γάρ αὐτός , φημί , ζῶ ἐν αὐτός · ἀλλά ἔρχομαι ὁ Χριστός οὗτος ὁ τέλειος δείδω ἀτελής . ἐάν γάρ μή περισσεύω , φημί , ὁ δικαιοσύνη σύ πλείων ὁ γραμματεύς καί Φαρισαῖος , οὖον μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . τότε φόνος δοκέω μόνος εἰμί δήω , νῦν δέ καί ὀργή καί λοιδορία μόνος ὁ γέννα παραπέμπω δύναμαι · ἄν · τότε μοιχεία κολάζω μόνος , νῦν δέ καί ὁ ἀκόλαστος ὀφθαλμός γυνή ὁράω οὐ ἀπαλλάσσω τιμωρία · τότε ὁ ἐπιτορκία μόνος ὁ ἐκ ὁ πονηρός , νῦν δέ καί ὁ ὄμνυμι · ὁ γάρ περισσός , φημί , οὗτος ἐκ ὁ πονηρός εἰμί . οὐδείς πλέω ἀπαγορεύω οὗτος , ἢ ὁ ὁ φιλέω ἀγάπη · νῦν δέ ὁ μέγας οὗτος καί θαυμάσιος οὕτως εἰμί ἀτελής , ὡς καί μετά ὁ κατόρθωσις αὐτός μηδείς πλέω ἐγώ ἔχω ὁ τελέω .