joannes-chrysostomus.de-virginitate pg048_0048.4
Καὶ ὁ μακάριος δὲ Παῦλος , Ἄδμη , φησίν , οὐκ ἡπατήθη ; ἡ δὲ γυνὴ ἀπατηθεῖσα ἐν παραβάσει γέγονε . Πῶς οὖν βοηθὸς ἡ τῷ θαυτῷ τὸν ἄνδρα ὑποτάξασα ; πῶς βοηθὸς δι’ ἧς οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ , μᾶλλον δὲ πάντες οἱ τὴν γῆν κατοικοῦντες τότε , ἅμα θνητοῖς καὶ πεινατοῖς καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ὅμοις κατακλυσθέντες ἀπώλοντο ; Οὐχ αὐτὴ τὸν δίκαιον Νῶε ἐμελλεν ἀπολῦσαι , εἰ μὴ σφόδρα ἐκεῖνος ἦν ἀνήρ ; οὐχ αὐτὴ τὸν Σαμψὼν ἀπώλεσεν ; οὐ τὸ πᾶν Ἑβραίων γένος αὐτὴ τελεσθῆναι τῷ Βααλφεγὼρ καὶ ταῖς συγγενείαις κατακοπήναι χερσὶ παρεσκεύασε ; Τὸν δὲ Ἀχαὰβ τὴς μάλιστα τῷ διαβόλῳ παρέδωκε , καὶ πρὸ τούτου τὸν Σολομῶντα μετὰ τὴν πολλὴν ἐκείνην σοφίαν καὶ εὐδοκιμίαν ; Οὐ μέχρι καὶ νῦν πολλὰ τοὺς ἄνδρας τοὺς ἐαυτῶν ἀναπεῖθουσι προσκρούειν τῷ Θεῷ ; οὐ διὰ τοῦτο φησίν ὁ σοφὸς ἐκεῖνος ἀνήρ · Μικρὰ πῆσις κακία πρὸς κακίαν γυναικός ; Πῶς οὖν , φησίν , εἰπεν αὐτὴ ὁ Θεός , Ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν ὅμοιον αὐτῷ ; οὐδὲ γὰρ ψευδεῖται ὁ Θεός . Οὐδὲ ἐγὼ τοῦτο ἂν εἴποιμι · ἄπαγε · ἀλλ’ ἐγένετο μὲν ἐπὶ τοῦτο καὶ διὰ τοῦτο , οὐκ ἠθέλησε δὲ μεῖναι ἐπὶ τῆς οἰκείας ἀξίας , καλὰπερ οὐν οὐδὲ ὁ ταύτης ἀνήρ . Καὶ γὰρ ἐκεῖνον ὁ Θεὸς ἐποίησε κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν τὴν ἑαυτοῦ · Ποιήσωμεν γὰρ , φησίν , ἄνθρωπον κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν ἡμετέραν , ὥσπερ οὖν εἶπε , Ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν · γενόμενος δὲ ἀμφοτέρας εὐλόγως ἀπώλεσεν . Οὐτε γὰρ τὸ καθ’ ὁμοίωσιν ἀ ἐφυλάξε ( πῶς γὰρ , ἐνδοὺς ἐπιθυμίᾳ ἀτόπῳ , καὶ ἀπάτῃ ἄλλοις , καὶ μὴ κρατήσας ἑαυτοῦ , τὸ τε κατ’ εἰκόνα καὶ ἄνονος ἀφήρηθῃ λοιπόν · οὐ γὰρ μικρὸν αὐτοῦ τῆς ἀρχῆς ὁ Θεὸς ὑπετέμεσε μέρος , τὸν φοβερὸν ἄπασι καλὰπερ δεσπότην , ὥσπερ οἰκέτην ἀγνώμονα μετὰ τὸ προσκρούσαι τῷ δεσπότῃ , τοῖς ὁμοούλοις ποιήσας εὐκαταφρόνητον . Παρὰ μὲν γὰρ τὴν ἀρχὴν καὶ τοὺς θηρίους πᾶσιν ἐπίφοβος ἦν · πάντα γὰρ πρὸς αὐτὸν ἠγαγεν ὁ Θεός , καὶ οὐδὲν αὐτῷ λυπηναθαι οὐδὲ ἐπιβουλεύσαι ἐτόλμησεν · ἕως γὰρ ἐν αὐτῷ λάμπουσαν τὴν εἰκόνα τὴν βασιλικὴν · ἐπειδὴ δὲ τοὺς χαρακτῆρας ἐκείνους ἠμαύρωσε διὰ τῆς ἁμαρτίας , καὶ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς αὐτὸν ἐκεῖνης κατήγαγεν . Ὦσπερ οὖν τὸ μὴ πάντων αὐτὸν ἄρχειν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , ἀλλ’ ἕνια καὶ τρέμειν καὶ δεδιόχειναι , οὐ ψευδὴ ποιεῖ τοῦ Θεοῦ τὴν ἀπόφασιν τὴν λέγουσαν , Καὶ ἀρχέτωσαν τῶν θηρίων τῆς γῆς ( οὐ γὰρ παρὰ τὴν δεδουκίαν , ἀλλὰ παρὰ τὸν εἰληφότα ὁ τῆς ἐξουσίας ἀχρωτηριασμὸς γέγονεν ) · οὕτως οὐδὲ αἱ παρὰ τῶν γυναικῶν ἐπιβουλαὶ εἰς τοὺς ἄνδρας ἐγγύμοναι , [ 506 ] ἀλλὰ τῷ λόγῳ λυμαινομένῳ τῷ λέγοντι , Ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ’ αὐτόν · ἐγένετο μὲν γὰρ εἰς τοῦτο , οὐχ ἕμενε δὲ ἐν τούτῳ . Χωρὶς δὲ τούτου κάκεινο ἐστίν εἰπεῖν , ὅτι καὶ πρὸς τὴν τοῦ παρόντος βίου σύστασιν , καὶ πρὸς παίδων γονήν , καὶ πρὸς ψυχικὴν ἐπιθυμίαν τὴν βοηθεῖσαν ἐπιδείκνυται τὴν αὐτὴς · ὅταν δὲ μηκέτι καιρὸς ἡ τοῦ παρόντος βίου , μηδὲ παιδοποιίας , μηδὲ ἐπιθυμίας , τί μάτην μνημονεύεις ἐνταῦθα βοηθοῦ ; Τὴν γὰρ ἐν τοῖς ἐλαχίστοις συλλαμβάνειν · δυναμένη μόνον , ταύτην ἐν τῇ ἐν τοῖς μεγάλοις ἐπάγειν συνεργόν , οὐ μόνον οὐδὲν ὤνησεν , ἀλλὰ καὶ συνεπώδισεν αὐτῷ τὰς φροντίας .
Lemmas: καί ὁ μακάριος δέ Παῦλος , Ἄδμη , φημί , οὐ ἀπατάω ; ὁ δέ γυνή ἀπατάω ἐν παράβασις γίγνομαι . Πῶς οὖν βοηθός ὁ ὁ θαυτῷ ὁ ἀνήρ ὑποτάσσω ; πῶς βοηθός διά ὅς ὁ υἱός ὁ Θεός , μᾶλλον δέ πᾶς ὁ ὁ γῆ κατοικέω τότε , ἅμα θνητός καί πεινατοῖς καί ὁ ἄλλος ἅπας ὁμός κατακλύζω ἀπόλλυμι ; οὐχ αὐτός ὁ Δίκαιος Νῶε μέλλω ἀπολύω , εἰμί μή σφόδρα ἐκεῖνος εἰμί ἀνήρ ; οὐ αὐτός ὁ Σαμψών ἀπόλλυμι ; οὖον ὁ πᾶς Ἑβραῖος γένος αὐτός τελέω ὁ Βααλφεγὼρ καί ὁ συγγένεια κατακόπτω χείρ παρασκευάζω ; ὁ δέ Ἀχαάβ σής μάλιστα ὁ διάβολος παραδίδωμι , καί πρό οὗτος ὁ Σολομών μετά ὁ πολύς ἐκεῖνος σοφία καί εὐδοκιμία ; οὖον μέχρι καί νῦν πολύς ὁ ἀνήρ ὁ ἑαυτοῦ ἀναπείθω προσκρούω ὁ Θεός ; οὖον διά οὗτος φημί ὁ σοφός ἐκεῖνος ἀνήρ · μικρός Πῆσις κακία πρός κακία γυνή ; Πῶς οὖν , φημί , εἶπον αὐτός ὁ Θεός , ποιέω αὐτός βοηθός ὅμοιος αὐτός ; οὐδέ γάρ ψευδής ὁ Θεός . οὐδέ ἐγώ οὗτος εἄν εἶπον · ἀπάγω · ἀλλά γίγνομαι μέν ἐπί οὗτος καί διά οὗτος , οὐ ἐθέλω δέ μένω ἐπί ὁ οἰκεῖος ἄξιος , καλός ὀν οὐδέ ὁ οὗτος ἀνήρ . καί γάρ ἐκεῖνος ὁ θεός ποιέω κατά εἰκών καί ὁμοίωσις ὁ ἑαυτοῦ · ποιέω γάρ , φημί , ἄνθρωπος κατά εἰκών καί κατά ὁμοίωσις ἡμέτερος , ὥσπερ οὖν εἶπον , ποιέω αὐτός βοηθός · γίγνομαι δέ ἀμφότερος εὔλογος ἀπόλλυμι . οὐ γάρ ὁ κατά ὁμοίωσις ὅς φυλάσσω ( πῶς γάρ , ἐνδίδωμι ἐπιθυμία ἄτοπος , καί ἀπάτη ἄλλος , καί μή κρατέω ἑαυτοῦ , ὁ τε κατά εἰκών καί ἄνονος ἀφαιρέω λοιπός · οὖον γάρ μικρός αὐτός ὁ ἀρχή ὁ θεός ὑποτέμνω μέρος , ὁ φοβερός ἄπας καλός δεσπότης , ὥσπερ οἰκέτης ἀγνώμων μετά ὁ προσκρούω ὁ δεσπότης , ὁ ομοολος ποιέω εὐκαταφρόνητος . παρά μέν γάρ ὁ ἀρχή καί ὁ θήριος πᾶς Ἐπίφοβος εἰμί · πᾶς γάρ πρός αὐτός ἄγω ὁ Θεός , καί οὐδείς αὐτός λυπηναθαι οὐδέ ἐπιβουλεύω τολμάω · ἠώς γάρ ἐν αὐτός λάμπω ὁ εἰκών ὁ βασιλικός · ἐπεί δέ ὁ χαρακτήρ ἐκεῖνος ἀμαυρόω διά ὁ ἁμαρτία , καί ἀπό ὁ ἀρχή αὐτός ἐκεῖνος κατάγω . ὥσπερ οὖν ὁ μή πᾶς αὐτός ἄρχω ὁ ἐπί ὁ γῆ , ἀλλά ἕνος καί τρέμω καί δεδιόχειναι , οὖον ψευδής ποιέω ὁ Θεός ὁ ἀπόφασις ὁ λέγω , καί ἄρχω ὁ θηρίον ὁ γῆ ( οὖον γάρ παρά ὁ δίδωμι , ἀλλά παρά ὁ λαμβάνω ὁ ὁ ἐξουσία ἀχρωτηριασμὸς γίγνομαι ) · οὕτως οὐδέ ὁ παρά ὁ γυνή ἐπιβουλή εἰς ὁ ἀνήρ εγγυμονος , [ 506 ] ἀλλά ὁ λόγος λυμαίνω ὁ λέγω , ποιέω αὐτός βοηθός κατά αὐτός · γίγνομαι μέν γάρ εἰς οὗτος , οὐ μένω δέ ἐν οὗτος . Χωρὶς δέ οὗτος ἐκεῖνος εἰμί εἶπον , ὅτι καί πρός ὁ ὁ πάρειμι βίος σύστασις , καί πρός παῖς γονεύς , καί πρός ψυχικός ἐπιθυμία ὁ βοηθέω ἐπιδείκνυμι ὁ αὐτός · ὅταν δέ μηκέτι καιρός ὁ ὁ πάρειμι βίος , μηδέ παιδοποιία , μηδέ ἐπιθυμία , τίς μάτην μνημονεύω ἐνταῦθα βοηθός ; ὁ γάρ ἐν ὁ μικρός συλλαμβάνω · δύναμαι μόνος , οὗτος ἐν ὁ ἐν ὁ μέγας ἐπάγω συνεργός , οὖον μόνος οὐδείς ὀνίνημι , ἀλλά καί συνεπώδισεν αὐτός ὁ φροντίας .