joannes-chrysostomus.de-virginitate pg048_0064.5
ΣΗ' . Ἀλλ' οὐχ ἡ παρθένος ὑπομένει τούτων οὐδὲν , ἀλλ' ἀπηλλαγται ταραχῆς τῆς δωμάτιον , καὶ κραυγὴ πάσα ἐκποδῶν ἀπελαύνεται · ὥσπερ δὲ ἐν εὐδείσει δ λυμενὶ σιγὴ πάντα κατέχει τὰ ἔνδον , καὶ τῆς σιγῆς πλείων ἑτέρα ἀταραξία τὴν ψυχὴν , ἄτε ἀνθρώπων μὲν οὐδὲν μεταχειρίζουσαν , διαπαντὸς δὲ τῷ Θεῷ διαλεγομένην , καὶ πρὸς αὐτὸν ἀτενέστερον ὁρῶσαν . Τίς δὲ οὖν ταύτην ἀναμετρήσει τὴν ἡδονήν ; ποῖος λόγος τὴν εὐφροσύνην τῆς οὕτω διακειμένης παραστήσει ψυχῆς ; Οὐκ ἔστιν οὐδείς · ἀλλ' οἱ τοῦ Κυρίου κατατρωφώντες , αὐτοὶ μόνον τὸ μέγεθος ἴσασι ταύτης τῆς τρυφῆς , καὶ πῶς πᾶσαν σύγκρισιν ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόντος νικά . Ἀλλ' ὁ πολύς ἀργυρος ὁρώμενος πανταχοῦ πολλὴν παρέχει τὴν τέρψιν τοῖς ὀφθαλμοῖς . Καὶ πῶς βέλτιον εἰς τὸν οὐρανὸν ἐνορᾶν , καὶ πολλῷ μείζονα ἐκεῖθεν καρποῦσθαι τὴν ἡδονήν ; 'Ὅσον γὰρ ὁ χρυσὸς κααστέρογος καὶ μολύβδου , τασοῦτον ὁ οὐρανὸς χρυσοῦ καὶ ἀργύρου καὶ πάσης ὑλῆς λαμπρότερος τέ ἐστι καὶ φαίδροτερος · καὶ αὕτη μὲν χωρὶς φροντίδος ἡ θεωρία , ἐκείνη δὲ μετὰ πολλῆς τῆς μερίμνης , ὁ μάλιστα πανταχοῦ ταῖς ἐπιθυμίαις λυμαίνεται . Ἀλλ' οὐ βούλει τὸν οὐρανὸν ἰδεῖν ; ἑξεστὶ σοι τὸν ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς κείμενον ἄργυρον ἰδεῖν . Πρὸς ἐντροπὴν ὑμῖν λέγω , κατὰ τὸν μακάριον Παῦλον , ἐπειδὴ οὕτως ἐπτόησθε πρὸς τὸν τῶν χρημάτων ἔρωτα . Ἀλλ' οὐκ ἔχω τί εἰπεῖν . Πολλὴ γὰρ με ἐνταῦθα κατέσχεν ἀπορία , καὶ οὐ δύναμαι συνιδεῖν , πῶθεν ἅπαν , ὡς εἰπεῖν , τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος , ὅταν μὲν ἐξῆ μετ' εὐκολίας καὶ ἀνέσεως τέρεσθαι , οὐδὲ θρόνην τὸ πρᾶγμα τίθεται , ἂν δὲ τῷ φροντίζειν καὶ περισπᾶσθαι καὶ μεριμνᾶν μάλιστα πάντων ἡδονται . Διὰ τί γὰρ αὐτοὺς οὐχ οὕτω τέρπει ὁ κείμενος ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς ἄργυρος , ὡς ὁ κατὰ τὴν οἰκίαν ; καίτοι γε λαμπρότερος ἐκεῖνός ἐστι , καὶ μερίμνης ἀπάσης ἐλευθερὰν ἀφήσει τὴν ψυχήν . 'Ὅτι , φησίν , ἐκείνος μὲν οὐκ ἐμὸς , οὗτος δὲ ἐμός . Ἡ πλεονεξία ἄρα ἐστὶν ἡ τὴν ἡδονὴν ἔχουσα , οὐχ ἡ τοῦ ἀργύρου φύσις ; ἐπεὶ εἰ τοῦτο ἦν , καὶ ἐκεῖθεν ὁμοίως τέρεσθαι ἔδει . Εἰδὲ χρήσεως ἕνεκεν λέγεις , πολλῷ βελτίων ἡ ὑελος · καὶ ταῦτα αὐτοὶ οἱ πλουτοῦντες εἴποιεν ἂν , οἱ τὰ ἐκπώματα ἀπὸ τῆς ὑλῆς ταύτης ὡς τὰ πολλὰ κατασκευάζουσιν . Εἰ δὲ πού διὰ τὸν τύφον ἀναγκασιεῖν καὶ ἐξ ἀργύρου τοῦτο ποιήσαι , πρότερον ἔνδοθεν θέντες τὴν ὑελον οὕτως ἐξωθεν τὸν ἄργυρον περιβάλλουσι , δεῖκνυσι δτι αὐτὴν μὲν πρὸς πόμα δ ἡδὺν καὶ ἐπιτηδίας , ἐκεῖνος δὲ πρὸς τύφον [ 324 ] μόνον καὶ ἀλαζονείαν περιτίθησι . Τί δὲ ἄστιν ὅλως , 'Ἐμεῦς καὶ οὐκ ἐμός ; Ταῦτα γὰρ ὅταν μετὰ ἀκριβείας ἐξετάσω τὰ ῥήματα , ῥήματα μόνον εὕρω φιλᾶ . Πολλοὶ μὲν γὰρ καὶ ζῶντες ἀποτιμῶνται αὐτῶν τῆς αὐτῶν δεσποτείας οὐκ ἴσχυσαν κατασχέιν · οἱ δὲ μέχρι τέλους παρέμειναν i , ἐν τῷ καιρῷ τῆς τελευτῆς καὶ ἔχοντες καὶ ἄκοντες αὐτοῦ τῆς ἐξουσίας ἐξέπεσον . ( Οὐχ ἐπὶ τοῦ ἀργύρου δὲ μόνον καὶ χρυσοῦ , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν
Lemmas: ΣΗ' . ἀλλά οὐ ὁ παρθένος ὑπομένω οὗτος οὐδείς , ἀλλά ἀπαλλάσσω ταραχή ὁ δωμάτιον , καί κραυγή πᾶς ἐκποδῶν ἀπελαύνω · ὥσπερ δέ ἐν ευδειδω δ λιμήν σιγή πᾶς κατέχω ὁ ἔνδον , καί ὁ σιγή πλείων ἕτερος ἀταραξία ὁ ψυχή , αὔγ-ασμα ἄνθρωπος μέν οὐδείς μεταχειρίζω , διαπαντός δέ ὁ Θεός διαλέγω , καί πρός αὐτός ἀτενής ὁράω . Τῖς δέ οὖν οὗτος ἀναμέτρησις ὁ ἡδονή ; ποῖος λόγος ὁ Εὐφρόσυνος ὁ οὗτος διάκειμαι παρίστημι Ψυχή ; οὐ εἰμί οὐδείς · ἀλλά ὁ ὁ κύριος κατατρωφώντες , αὐτός μόνος ὁ μέγεθος οἶδα οὗτος ὁ τρυφή , καί πῶς πᾶς σύγκρισις ἐκ πολύς ὁ περίειμι νικάω . ἀλλά ὁ πολύς ἄργυρος ὁράω πανταχοῦ πολύς παρέχω ὁ τέρψις ὁ ὀφθαλμός . καί πῶς ἀγαθός εἰς ὁ οὐρανός ἐνοράω , καί πολύς μείζων ἐκεῖθεν καρπόω ὁ ἡδονή ; Ὅσος γάρ ὁ χρυσός κααστέρογος καί μόλυβδος , τάσσω ὁ οὐρανός χρυσός καί ἄργυρος καί πᾶς ὕλη λαμπρός τε εἰμί καί φαίδρος · καί οὗτος μέν Χωρὶς φροντίς ὁ θεωρία , ἐκεῖνος δέ μετά πολύς ὁ μέριμνα , ὁ μάλιστα πανταχοῦ ὁ ἐπιθυμία λυμαίνομαι . ἀλλά οὖον βούλομαι ὁ οὐρανός ὁράω ; ἔξεστι σύ ὁ ἐπί ὁ ἀγορά κεῖμαι ἄργυρος ὁράω . πρός ἐντροπή σύ λέγω , κατά ὁ μακάριος Παῦλος , ἐπεί οὕτως πέτομαι πρός ὁ ὁ χρῆμα Ἔρως . ἀλλά οὐ ἔχω τίς εἶπον . πολύς γάρ ἐγώ ἐνταῦθα κατέχω ἀπορία , καί οὖον δύναμαι συνοράω , πίνω ἅπας , ὡς εἶπον , ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος , ὅταν μέν ἔξεστι μετά εὐκολία καί ἄνεσις τέρσομαι , οὐδέ θρόνος ὁ πρᾶγμα τίθημι , εἄν δέ ὁ φροντίζω καί περισπάω καί μεριμνάω μάλιστα πᾶς ἥδομαι . Ζεύς τίς γάρ αὐτός οὐ οὗτος τέρπω ὁ κεῖμαι ἐπί ὁ ἀγορά ἄργυρος , ὡς ὁ κατά ὁ οἰκίον ; καίτοι γε λαμπρός ἐκεῖνος εἰμί , καί μέριμνα ἀπασάω ἐλεύθερος ἀφίημι ὁ Ψυχή . Ὅτι , φημί , ἐκείνος μέν οὐ ἐμός , οὗτος δέ ἐμός . ὁ πλεονεξία ἄρα εἰμί ὁ ὁ ἡδονά ἔχω , οὐ ὁ ὁ ἄργυρος φύσις ; ἐπεί εἰμί οὗτος εἰμί , καί ἐκεῖθεν ὁμοίως τέρσομαι ἐσθίω . ἀνάκλεις χρῆσις ἕνεκα λέγω , πολύς ἀγαθός ὁ ὕαλος · καί οὗτος αὐτός ὁ πλουτέω εἶπον εἄν , ὁ ὁ ἔκπωμα ἀπό ὁ ὕλη οὗτος ὡς ὁ πολύς κατασκευάζω . εἰμί δέ πού διά ὁ τύφω ἀναγκάζω καί ἐκ ἄργυρος οὗτος ποιέω , πρότερος ἔνδοθεν θέω ὁ ὑελον οὕτως ἐξωθεν ὁ ἄργυρος περιβάλλω , δείκνυμι δ αὐτός μέν πρός πόμα δ ἡδύς καί ἐπιτηδίας , ἐκεῖνος δέ πρός τύφω [ 324 ] μόνος καί ἀλαζονεία περιτίθημι . τις δέ Άστιν ὅλως , 'Ἐμεῦς καί οὐ ἐμός ; οὗτος γάρ ὅταν μετά ἀκρίβεια ἐξετάζω ὁ ῥῆμα , ῥῆμα μόνος εὑρίσκω φιλώ . πολλός μέν γάρ καί ζῶ ἀποτιμάω αὐτός ὁ αὐτός δεσποτεία οὐ ἰσχύω κατέχω · ὁ δέ μέχρι τέλος παραμένω i , ἐν ὁ καιρός ὁ τελευτή καί ἔχω καί ἄκων αὐτός ὁ ἐξουσία ἐκπίπτω . ( οὐχ ἐπί ὁ ἄργυρος δέ μόνος καί χρυσός , ἀλλά καί ἐπί ὁ