joannes-chrysostomus.de-virginitate pg048_0029.1
πᾶσαν παραμυθίαν αὐτῷ · ὁ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐπαῖνος · οἱ δὲ ἀδυνέστερον διαχειμένοι , καὶ ἄρτι πρὸς τὸ πρᾶγμα χειραγωγούμενοι , οὐ μικρὰν καὶ ἀπὸ τῆς τῶν πολλῶν δόξης δυνάμεως προσθῆλῃν χαμβάδουσιν , ἕως ἂν παιδαγωγηθέντες πάντοθεν κατὰ μικρὸν εἰς τὸ μηκέτι δεῖσθαι ταύτης τῆς χειραγωγίας καταστήσωσιν ἑαυτούς . Οὐχ ἐκεῖνοι δὲ μόνον ἔνεσεν , ἀλλὰ καὶ τῆς τῶν χλευαζόντων αὐτῶν σωτηρίας τοῦτο γίνεται · ὥστε μὴ περαιτέρω προσελθεῖν τῆς κακίας αὐτοὺς τῷ μηδεμιᾶν ὑπὲρ τῶν προτέρων δούναι δίκην . Ἄλλὰ μεταξὺ με ταῦτα λέγοντα καὶ ἡ τῶν κατὰ τὸν Ἡλίαν γενομένων εἰσῆλθε μνήμη . Ὦπερ γὰρ οἱ παῖδες ὑπὸ τῶν ἄρχοντων ἐπασχον διὰ τὸν Ἠλισσαῖον , τοῦτο διὰ τὸν τοῦτο διδάσκαλον ὑπὸ πυρὸς ἀνυθεν ἀρθέντος δις πεντήκοντα ἄνδρες ἅμα τοῖς προεστῶσιν αὐτῶν[285 ] ὑπέμεινον . Ἐπειδὴ γὰρ κάκεινοι μετὰ πολλῆς εἰρνσίας προσελθόντες ἐχάλουν τὸν δίκαιον , καὶ καταθαῖνεν ἐκείνους πρὸς αὐτούς , ἀντ’ ἐκεῖνον πῦρ κατἐλθὸν ἅπαντας αὐτοὺς κατέφραγε τῶν ἡθρίων ἐκείνων οὐχ ἧττον . Ταῦτ’ οὖν ἐννοήσαντες ἅπαντες ὑμεῖς οἱ τῆς παρθενίας ἐχθροί , ἐπιθεσθὲ ποτε τῷ στόματι ὑμῶν ὕβριν καὶ μογύλῳν , ἔνα μὴ καὶ ὑμεῖς ἀξέτῃτε λέγειν κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως τοὺς ἀπὸ τῆς παρθενίας ἐκεῖ λᾶμποντας ὁρώντας · Οὐτοὶ ἦσαν οἵς εἴχομεν ποτε εἰς γέλωτα καὶ εἰς παραβολὴν ἐνειδισμὸν · ἡμεῖς οἱ ἄθροους τὸν βίον αὐτῶν ἐλογιζάμεθα μαρτίαν , καὶ τὴν τελευταίην αὐτῶν ἄθμιον . Πῶς κατελυθίσθησαν ἐν νυκὶ Θεοῦ , καὶ ἐν ἁφίσει σκλήρες αὐτῶν ἐστι · Ἄρα ἐπλανήθημεν ἀπὸ ὁδοῦ ἀληθείας , καὶ τὸ τῆς δικαιοσύνης φῶς οὐκ ἐπέλαμψεν ἡμῖν . Ἄλλὰ τί τὸ κέρδος τῶν κημάτων τούτων , τῆς μετανοίας ἐκνευρισμένης ὑπὸ τοῦ καιροῦ τότε · ΚΓ . Ἄλλ’ ἴσως ἐρεῖ τις ὑμῶν · Οὐδὲς οὖν μετ’ ἐκεῖνους τοὺς καιροὺς ἐκακουργήσεν ἄγιους ἄνδρας ; Πολλοί , καὶ πολλοῦ γῆς . Πῶς οὖν τὴν αὐτὴν δίκην οὐκ ἔδοσαν , φησίν ; Ἔδοσαν μὲν , καὶ τοῦτον ἴσμεν πολλούς · εἰ δὲ ἐνιοὶ καὶ διέφυγον , ἀλλ’ οὐκ εἰς τέλος διαφεύξονται . Κατὰ γὰρ τὸν μακάριον Παῦλον , Τινῶν αἱ ἁμαρτίαι πρόδηλοι εἰσι προάγοντες εἰς κρίσιν , τισὶ δὲ καὶ ἐπακολουθοῦσι · καὶ καθάπερ οἱ νομοθέται τῶν ἀδικοῦντων τὰς τιμωρίας ἐν γράμμασι θέντες ἄρτιχον , οὕτω καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἕνα καὶ δεύτερον τῶν ἡμαρτηκότων κολάζας , καὶ ὕστερον ἐν στήλῃ χαλκῇ καὶ γράμμασι τὰς ἐκείνων καταθέμενος τιμωρίας , διὰ τῶν ἐκείνοις συμβάντων ἅπασιν διδάλεξται , λέγων , ὅτι κἂν ἐν τῷ παρόντι καιρῷ τιμωρίαν μὴ διώ τὴν αὐτὴν οἱ ταῦτα τολμῶντες τοὺς διδωχότι , κατὰ τὸν μέλλοντα καιρὸν χαλεπωτέραν ὑποστήσονται κόλασιν . ΚΔ . Ὦστε ὅταν ἡμετρα ἁμαρτάνοντες α μηδὲν πάσχωμεν καλῶν , μὴ θαρρῶμεν , ἀλλὰ διὰ τοῦτο μᾶλλον φοβώμεθα . Κἂν γὰρ ἐνταῦθα μὴ κριθώμεν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ , ἐκεῖ τῇ κόσμῳ κατακριθῶμεθα . Καὶ αὐτὴ πάλιν οὐκ ἐμὴ ἡ ἀπόφασις , ἀλλὰ τοῦ λαλοῦντος ἐν τῷ Παύλῳ Χριστοῦ . Τοὺς γὰρ τῶν μυστηρίων ἀναζῶς μεταλαβόντας διαλεχθῶσιν φησι · Διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἀρρώστοι , καὶ κοιμῶνται ἰκανοί . Εἰ γὰρ ἑαυτοὺς διεκρίνομεν , οὐκ ἂν ἐκρινόμεθα · νῦν δὲ κριθῶμεν ὑπὸ Κυρίου παιδευόμεθα , ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν . Εἰοὶ μὲν γὰρ οἱ τῆς ἐνταῦθα μόνον ἐπιτιμήσεως δεόμενοι , ὅταν αὐτῶν σύμμετρα ἢ τὰ ἁμαρτήματα , καὶ κολασθέντες μηκέτι πάλιν πρὸς τὰ πρότερα ἀνατρέχωσι , τὸν ἐπὶ τὸν ἔμετον ἐπιστρέφοντα κύνα μιμοῦμενοι · εἰσὶ δὲ οἱ διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς κακίας καὶ ἐνταῦθα καὶ ἐκεῖ δώσουσι δίκην b · ἕτεροι δὲ μόνον
Lemmas: πᾶς παραμυθία αὐτός · ὁ παρά ὁ Θεός ἔπαινος · ὁ δέ ἀδυνέστερον διαχέω , καί ἄρτι πρός ὁ πρᾶγμα χειραγωγέω , οὖον μικρός καί ἀπό ὁ ὁ πολύς δόξα δύναμις προσέρχομαι χαμβαδους , ἠώς εἄν παιδαγωγέω πάντοθεν κατά μικρός εἰς ὁ μηκέτι δήω οὗτος ὁ χειραγωγία καθίστημι ἑαυτοῦ . οὐχ ἐκεῖνος δέ μόνος ἔνειμι , ἀλλά καί ὁ ὁ χλευάζω αὐτός σωτηρία οὗτος γίγνομαι · ὥστε μή περαιτέρω προσέρχομαι ὁ κακία αὐτός ὁ μηδείς ὑπέρ ὁ πρότερος δίδωμι δίκη . ἀλλά μεταξύ ἐγώ οὗτος λέγω καί ὁ ὁ κατά ὁ Ἡλίας γίγνομαι εἰσέρχομαι μνήμη . ὅσπερ γάρ ὁ παῖς ὑπό ὁ ἄρχω πάσχω διά ὁ Ἐλισσαῖος , οὗτος διά ὁ οὗτος διδάσκαλος ὑπό πυρός ἀνύω αἴρω δις πεντήκοντα ἀνήρ ἅμα ὁ προίστημι αὐτῶν[285 ] ὑπομένω . ἐπεί γάρ ἐκεῖνος μετά πολύς εἰρνσίας προσέρχομαι χαλάω ὁ Δίκαιος , καί κατατίθημι ἐκεῖνος πρός αὐτός , ἀντί ἐκεῖνος πῦρ κατέρχομαι ἅπας αὐτός καταφράζω ὁ ἤτριον ἐκεῖνος οὐ κακός . ταῦτα οὖν ἐννοέω ἅπας σύ ὁ ὁ παρθενίη ἐχθρός , πείθω ποτός ὁ στόμα σύ ὕβρις καί μογυλαω , νάω μή καί σύ ἄγω λέγω κατά ὁ ἡμέρα ὁ κρίσις ὁ ἀπό ὁ παρθενίη ἐκεῖ λάμπω ὁράω · οὗτος εἰμί οἶς ἔχω ποτός εἰς γέλως καί εἰς παραβολή ἐνειδισμὸν · ἐγώ ὁ ἀθρόος ὁ βίος αὐτός λογίζομαι μαρτία , καί ὁ τελευταῖος αὐτός ἄθμιον . Πῶς καταλύω ἐν ἀμφιλύκη νύξ Θεός , καί ἐν ἅπτω Σκληρές αὐτός εἰμί · ἄρας πλανάω ἀπό ὁδός ἀλήθεια , καί ὁ ὁ δικαιοσύνη φάος οὐ ἐπιλάμπω ἐγώ . ἀλλά τίς ὁ κέρδος ὁ χῆμα οὗτος , ὁ μετάνοια εκνευρισμένος ὑπό ὁ καιρός τότε · ΚΓ . ἄλλος ἴσως εἴρω τις σύ · Οὐδή οὖν μετά ἐκεῖνος ὁ καιρός κακουργέω άγιος ἀνήρ ; Πολύς , καί πολύς γῆ . Πῶς οὖν ὁ αὐτός δίκη οὐ δίδωμι , φημί ; δίδωμι μέν , καί οὗτος οἶδα πολύς · εἰμί δέ ἔνιοι καί διαφεύγω , ἀλλά οὐ εἰς τέλος διαφεύγω . κατά γάρ ὁ μακάριος Παῦλος , τις ὁ ἁμαρτία πρόδηλος εἰμί προάγω εἰς κρίσις , τις δέ καί ἐπακολουθέω · καί καθάπερ ὁ νομοθέτης ὁ ἀδικέω ὁ τιμωρία ἐν γράμμα θέω ἄρτιχον , οὗτος καί ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός εἷς καί δύο ὁ ἁμαρτάνω Κολαζάς , καί ὕστερος ἐν στήλη χάλκεος καί γράμμα ὁ ἐκεῖνος κατατίθημι τιμωρία , διά ὁ ἐκεῖνος συμβαίνω ἅπας διδάλεξται , λέγω , ὅτι κἀν ἐν ὁ πάρειμι καιρός τιμωρία μή Διώ ὁ αὐτός ὁ οὗτος τολμάω ὁ διώκω , κατά ὁ μέλλω καιρός χαλεπός ὑφίστημι κόλασις . ΚΔ . ὥστε ὅταν άμετρος ἁμαρτάνω ὅς μηδείς πάσχω καλός , μή θαρσέω , ἀλλά διά οὗτος μᾶλλον φοβέω . κἀν γάρ ἐνταῦθα μή κρίνω ὑπό ὁ Θεός , ἐκεῖ ὁ κόσμος κατακρίνω . καί αὐτός πάλιν οὐ ἐμός ὁ ἀπόφασις , ἀλλά ὁ λαλέω ἐν ὁ Παῦλος Χριστός . ὁ γάρ ὁ μυστήριον ἀναζάω μεταλαμβάνω διαλέγω φημί · Ζεύς οὗτος ἐν σύ πολύς ἀσθενής καί ἄρρωστος , καί κοιμάω ἱκανός . εἰμί γάρ ἑαυτοῦ διακρίνω , οὐ εἄν κρίνω · νῦν δέ κρίνω ὑπό κύριος παιδεύω , ἵνα μή σύν ὁ κόσμος κατακρίνω . εἴεω μέν γάρ ὁ ὁ ἐνταῦθα μόνος ἐπιτίμησις δήω , ὅταν αὐτός σύμμετρος ἢ ὁ ἁμάρτημα , καί κολάζω μηκέτι πάλιν πρός ὁ πρότερος ἀνατρέχω , ὁ ἐπί ὁ ἔμετος ἐπιστρέφω κύω μιμέομαι · εἰμί δέ ὁ διά ὁ ὑπερβολή ὁ κακία καί ἐνταῦθα καί ἐκεῖ δίδωμι δίκη b · ἕτερος δέ μόνος