joannes-chrysostomus.de-virginitate pg048_0060.1
χρόνῳ πονηθείσαν νηδὺν ὠδῖνες , αἱ καὶ μόναι ἱκαναὶ πάντα συνηκάσαι τὰ τοῦ γάμου χρηστὰ . Θορυβοῦσι δὲ αὐτὴν καὶ ἄλλαι μετὰ τούτων φροντίδες . Ἡ γὰρ ἀθλία καὶ ταλαιπῦρος κόρη , καίτοι οὕτω σφοδροῦς ὑπὸ τῶν ἀληθινῶν ἐκείνων κατατεινομένη , δεδούκε τούτων οὐχ ἥττον , μήποτε λελυθημένους καὶ ἀνῃρημένον ἀντὶ ἄρτιον καὶ ὀγυῖος προελθῇ , μήποτε ἀντὶ ἄρρενος ὀήλυ . Καὶ γὰρ αὐτὴ οὐχ ἥττον αὐτὰς τῶν ὠδίνων ἢ ἀγωνίαν θορυβεῖ τότε · οὐδὲ γὰρ ἐν οἷς εἰσὶν ὑπερύμνοι μόνον , ἀλλὰ καὶ ὧν τῆς αἰτίας ἀφεῖνται , χάν τούτοις δεδούκασιν τοὺς ἄνδρας οὐχ ἐλαττον ἢ ἐν ἐκείνοις , καὶ τὴν ἰδίαν ἀσφαλειαν ἀφεῖσαι σκοπεῖν ἐν τούτοις κλύδωνι , μεριμνῶσι μὴ τὶ τῶνδὲ τῶν ἀδουλῶν γενήται . Τοῦ δὲ παιδίου πεσόντος εἰς τὴν γῆν καὶ πρώτων ἀρέντος γαῦνη , ἔπειτα πάλιν διαδέχονται φροντίδες , αἱ τῆς σωτηρίας , αἱ τῆς ἀνατροφῆς . Κἂν μὲν εὐφύει δὲ τύχῃ καὶ πρὸς ἀρετὴν ἐπιτεθῶσι , πάλιν ἐν φόβοις οἱ τεχόντες μὴ τὶ πάθῃ δεῖνον τὸ τεχθὲν , μὴ θάνατον ἄμωρον ὑπόστη , μὴ μεταβληθῇ πρὸς κακίαν τινά . Οὐδὲ γὰρ ἐκ πονηρῶν χρηστοὶ γίνονται μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ σπουδαίων φαῦλοι καὶ πονηροί . Κἂν γὰρ τούτοις τὴ γέννησι τῶν ἀπευκτῶν , ἀφορητοτέραν ἔχει τὴν λύπην , ἢ εἰ παρὰ τὴν ἀρχὴν ταῦτα συνἔπεσεν · ἄν δὲ ἀπαντα μένῃ τὰ χρηστὰ βέβαια , ὁ γοῦν ἀπὸ τῆς μεταβολῆς ἀεὶ πᾶρεστιν αὐτοῖς φόβος , κατασειλὼν τὴν ψυχὴν τῶν τεχόντων , καὶ πολλὴ τῆς ἡδονῆς ὑποτεμόμενος μέρος . Ἄλλ’ οὐ πᾶσι τοῖς γεγαμηκόσι παιδὰς ἔχειν συμβαίνει . Οὐκοῦν ἑτέραι μοι λέγεις πάλιν ἀδυμίας ὑπόθεσιν . Ὅταν οὖν καὶ παιδίων ὄντων καὶ οὐχ ὄντων , καὶ χρηστῶν γενομένων καὶ πονηρῶν , διαφόροις συνέχονται λύπαις καὶ φροντίσι , πῶθεν λοιπὸν ἡδίστην καλέσομεν τὴν ἐν τῷ γάμῳ ζωὴν ; Πάλιν , ἂν μὲν ὁμονοήσῃτε [ 318 ] οἱ συνοικοῦντες διατελῶσι , ὁδὸς μὴ θάνατος ἐμπέσῶν διακόψῃ τὴν ἡδονήν · μᾶλλον δὲ οὐκέτι φόβος τοῦτο μόνον , οὐδὲ μέχρι προσδοκίας τὸ δεῖνον , ἀλλὰ καὶ εἰς ἔργον αὐτὸ προσλδεῖν πάντως ἀνάγκη . Οὐδὲς γὰρ ἔσχεν ἐπιδεῖξαι ποτε ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ ἀμφοτέρους τελευτήσαντας · τοῦτο δὲ οὐχ δντος τὸ λειπόμενον ἀνάγκη πολὺ τοῦ θανάτου χαλεπώτερον ὑπομεῖναι ζωὴν , ἂν τε πολλὴν τύχῃ συνηκηνκὼς χρόνον , ἂν τε ὀλίγον . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ ὅσω πλείονα τὴν πείραν ἔλαβε , τοσούτῳ μείζονα ἔχει τὴν ὀδύνην , τῆς πολλῆς συνηθείας ἀφόρητον ποιούσης τὸν χωρισμόν · ὁ δὲ πρὶν ἢ γεύσασθαι καὶ ἐμπλησθῆναι τῆς φιλίας , ἀκμαζούσης ἐτι τῆς ἐπιθυμίας , αὐτὴν ἀφαιρεθεὶς , αὐτὸ τοῦτο μᾶλλον ἐκείνῳ πενθεῖ , καὶ ἐξ ὑποθέσεως ἐν ἀντίνοις ἴσως ἀμφοτέροι συνέχονται τοῖς λυπηροῖς . Τί δὲ χρὴ λέγειν τοὺς ἐν τῷ μεταξὺ γινομένους χωρισμούς , τὰς μακρὰς ἀποδημίας , τὰς συνεξευγμένας αὐτοῖς ἀγωνίας , τὰς νόσους ; Καὶ τί τοῦτο πρὸς τὸν γάμον ; φησί . Μάλιστα μὲν καὶ ἀπὸ τῆς αἰτίας τῆς τούτου πολλοὶ πολλάκις ἠρώτησαν . Καὶ γὰρ ὑβρισθεῖσαι καὶ ἀργησθεῖσαι τοιὲ μὲν ὑπὸ τοῦ θυμοῦ , τοιὲ δὲ ο ὑπὸ τῆς ἀθυμίας πολλοὺς ἔσχεον πυρετούς . Ἐὰν δὲ καὶ παρόντος μηδὲν πάθῃσι τοιούτων , ἀλλὰ προσηνούς ἀπολαύσωσι διαπαντὸς , ὑπὸ τῆς ἀποδημίας εἰς ταῦτα πάλιν περιίστανται τὰ κακά . Πλὴν ἀλλὰ ταῦτα πάντα παρελθὼν , καὶ μηδὲν ἐγκαλῶμεν τῷ γάμῳ , ἀλλ’ οὐχὶ μετὰ τούτων κάκεινὴς αὐτὸν ἀπαλλάξαι δυνήσομεθα τῆς αἰτίας . Ποίας δὲ ταύτης ; Ὅτι τῶν ὑγιαίνοντα οὐδὲν ἀφρίσιν δμῖνον τοῦ κάμνοντος διακείσθαι , ἀλλ’ εἰς τὴν αὐτὴν τῷ καίμένῳ καθίστησιν ἀθυμίαν . ΝΗ . Βούλει καὶ ταῦτα πάντα ἐκβαλόντες θώμεν τῷ λόγῳ τὰ ἀδύνατα , καὶ συγχωρήσωμεν γενέσθαι γάμον πάντα ὁμοῦ ἔχοντα τὰ ἀγαθά , πολυπαιδίαν , εὐπαιδίαν , πλούτον , γυναικὸς σωφροσύνην , κάλλος , σύνεσιν , ὁμόνοιαν , γῆρας μακρόν · προσέτω καὶ γένους περιφάνεια , καὶ δυναστείαις μέγεθος , καὶ μηδὲ τὸ κοινὸν τοῦτο τῆς φύσεως ὀχλεῖτω πάθος , ὁ φόβος τῆς τούτων μεταβολῆς , ἀλλ’ ἐξωρίσθω πᾶσα μὲν ἀθυμία ὑπόθεσις , πᾶσα δὲ φροντίς καὶ μερίμνη ἀφορμή , καὶ μήτε ἄλλη τις αἰτία , μήτε θάνατος ἄμωρος διαφευγνύτω τὸν γάμον , ἀλλὰ καὶ τούτων ἐν μιᾷ πάντες δεχέσθωσαν ἡμέρᾳ , ἢ , ὁ τούτων πολλῷ μακαριώτερον εἶναι δοκεῖ , μενέτωσαν μὲν οἱ παῖδες κληρονόμοι , τοὺς δὲ γονεῖς ἀμφοτέρους ὁμοῦ προπεμπόντων ἀ μετὰ γῆρας μακρόν · καὶ τὶ τὸ πέρας · ποῖον τὸ κέρδος ἐκ ταύτης τῆς πολλῆς ἡδονῆς ἔχοντες ἀπελεύσονται ἐκεῖ ; Τὸ γὰρ πολλοὺς παίδας καταλιπεῖν καὶ καλῆς ἀπολαύσαι γυναικὸς μετὰ τρυφῆς καὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων ὧν ἄρτι διήλθον , καὶ εἰς γῆρας ἐλάσαι μακρόν , τὶ πρὸς τὸ δικαστήριον ἡμᾶς ὑφελήσεται δυνησεται ἐκεῖνο ἐν τοῖς αἰωνίοις πράγμασι καὶ ἀληθινοῖς ; Οὐδὲν . Οὐκοῦν σκιὰ ταῦτα καὶ ὄναρ . Ὅταν γὰρ ἐν τοῖς ἐκτὸς διαδεξομένοις ἡμᾶς αἰῶσι καὶ πέρας οὐχ ἔχουσι μηδὲν ἀπὸ τούτων δυνηθῶμεν κερδῆσαι , μήτε παραμυθίας ἀπολαύσαι τινος , ἐν ᾧς τοῖς οὐ μετασχήσοι τὴν μετασχόντα θεῖον . Οὐδὲ γὰρ εἰ τις ἐν χιλίοις ἔτεσι μίαν νύκτα μόνην εἰδεν διὰρ χρησθῆναι , πλὴν τὶ τοῦτο ἔχειν φήσομεν τοῦ μὴ ταύτης ἀπολλευλαχότος [ 319 ] τῆς ἡμέρας . Καίτοι γε οὐδὲ ὅσον ἐβουλήθην εἰπον . Οὐδὲ γὰρ ὅσον τὰ ἄνεργιστα ἀπολείπεται τῆς ἀληθείας , τοσούτων τὰ ἐνταῦθα ἀφέστηκε τῶν ἐκεῖ , ἀλλ’ ἐτι μᾶλλον · οὐδὲ ὅπερ ἐστὶν ἐν ἑκαὶ χιλίοις μία νὺξ , τοσούτων ὁ παρὼν αἰὼν πρὸς τὸν μέλλοντα , ἀλλὰ χᾶν τούτῳ πολλῷ πλὴν πάλιν τὸ μέσον . Ἄλλ’ οὐ τὰ τῆς παρθένου τοιαῦτα , ἀλλὰ πολλὴν ἀπεισιν ἔχουσα τὴν ἐμπορίαν · μᾶλλον δὲ τὸν λόγον ἀναθεὶν ἐξετάσωμεν . ΝΘ . Οὐκ ἀναγκάζεται πολυπραγμονεῖν τὸν νυμφίον , οὐδὲ μὴ τινα ἀπάτην ὑπομεῖναι δεδούκεν · Θεὸς γὰρ ἐστὶν οὐχ ἄνθρωπος , δεσπότης οὐχ ὁμόδουλος . Καὶ τῶν μὲν νυμφίων τὸ μέσον τοσούτον · σκόπει δὲ καὶ ἐπὶ τίσιν ἀρμόζοντα . Οὐ γὰρ ἀνδράποδα , οὐδὲ τῆς πλείρας , οὐδὲ τόσα καὶ τόσα χρυσίου τάλαντα , ἀλλ’ οὐρανοὺ καὶ τὰ ἐν οὐρανοῖς ἀγαθὰ καὶ ἕκαστα ταύτης τῆς νύμφης ἐστὶ . Πρὸς τούτοις ἡ μὲν γεγαμηκυία φρίττει , τὸν θάνατον τῶν τε ἄλλων ἕνεκεν , καὶ ὅτι τοῦ συνοικοῦντος αὐτὴν ὁ διαφευγνυσιν · ἡ δὲ παρθένος καὶ ποθεῖ τὴν τελευτήν , καὶ βαρυνεται τὴ ζωὴν , σπεύδουσα τὸν νυμφίον ἰδεῖν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον , καὶ τῆς δόξης ἀπολαύσαι ἐκείνης . Σ . Οὐτὲ δὲ τὸ πενία συζήν καθάπερ ἐπὶ τοῦ γάμου παραβλάψαι δύναι · ἂν αὐτὴ , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον παθεῖν · τέραν τῷ νυμφίῳ τὴν ἐκούσαν τοιούτῳ ὑπομένειν ποιεῖ , οὔτε τὸ ἐν ταπεινῶν γενομένα , οὔτε τὸ μὴ διαλαμπεῖν τὴν τοῦ σώματος ὄψιν , οὔτε ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδὲν . Καὶ τὶ λέγω ταῦτα · χᾶν γὰρ μηδὲ λευθερα οὖσα τύχῃ , οὐδὲ τοῦτο αὐτὴς λυμαίνεται τὴν μνηστείαν , ἀλλ’ ἀρκεῖ ψυχὴν ἐπιδείξασθαι καλήν , καὶ τῶν πρωτείων τυχεῖν . Οὐχ ἔστιν ἐκεῖ φοβηθῆναι ζηλοτυπίαν , οὐχ ἔστιν ἀλήσαι διαφθονομένην ἑτέρας γυναικὸς ὡς λαμπροτέρας συνεξευγμένην ἀνδρί . Οὐ γὰρ ἐστὶν ὅμοιος αὐτῷ οὐδὲ ἴσος οὐδεὶς , ἀλλ’ οὐδὲ κατὰ μικρὸν ἐγγύς · ἐν δὲ τῷ γάμῳ χᾶν τῶν σφόδρα πλουτουόντων καὶ μεγάλαις δυναμέσιων ἔχῃ τις ἄνδρα , ἀλλ’ ὅμως δύναται · ἂν ἑτέραν εὑρεῖν πολλῷ μείζονα ἔχουσαν . Οὐχ ὡς ἔτυχε δὲ ἐλαττοῖ τὴν
Lemmas: χρόνος πονέω νηδύς ὠδίς , ὁ καί μόνος ἱκανός πᾶς συνίημι ὁ ὁ γάμος χρηστός . θορυβέω δέ αὐτός καί ἄλλος μετά οὗτος φροντίς . ὁ γάρ ἄθλιος καί ταλαιπυρ κόρη , καίτοι οὗτος σφοδρός ὑπό ὁ ἀληθινός ἐκεῖνος κατατείνω , δούξ οὗτος οὐ ἥσσων , μήποτε λύω καί ἀναιρέω ἀντί ἄρτιος καί ὀγυῖος προέρχομαι , μήποτε ἀντί ἄρσην ὄλλυμι . καί γάρ αὐτός οὐ ἥσσων αὐτός ὁ ὠδίς ἢ ἀγωνία θορυβέω τότε · οὐδέ γάρ ἐν ὅς εἰμί ὑπερυμνέω μόνος , ἀλλά καί ὅς ὁ αἴτιος ἀφίημι , χήν οὗτος δίδωμι ὁ ἀνήρ οὐ μικρός ἢ ἐν ἐκεῖνος , καί ὁ ἴδιος ἀσφάλεια ἀφίημι σκοπέω ἐν οὗτος κλύδων , μεριμνάω μή τίς ὅδε ὁ ἄδουλος γενήτημι . ὁ δέ παιδίον πίπτω εἰς ὁ γῆ καί πρῶτος ἀείρω γαῦνη , ἔπειτα πάλιν διαδέχομαι φροντίς , ὁ ὁ σωτηρία , ὁ ὁ ἀνατροφή . κἀν μέν εὐφύης δέ τυγχάνω καί πρός ἀρετή ἐπιτίθημι , πάλιν ἐν φόβος ὁ τίκτω μή τίς πάσχω δεῖνος ὁ τίκτω , μή θάνατος ἄμωρος ὑπόστη , μή μεταβάλλω πρός κακία τις . οὐδέ γάρ ἐκ πονηρός χρηστός γίγνομαι μόνος , ἀλλά καί ἀπό σπουδαῖος φαῦλος καί πονηρός . κἀν γάρ οὗτος ὅς γέννησις ὁ ἀπευκτός , ἄφορος ἔχω ὁ λύπη , ἢ εἰμί παρά ὁ ἀρχή οὗτος συμπίπτω · ἄν δέ ἅπας μένω ὁ χρηστός βέβαιος , ὁ γοῦν ἀπό ὁ μεταβολεύς ἀεί πάρειμι αὐτός φόβος , κατασειλαω ὁ ψυχή ὁ τίκτω , καί πολύς ὁ ἡδονή ὑποτέμνω μέρος . ἄλλος οὖον πᾶς ὁ γαμέω ἀρτί-παις ἔχω συμβαίνω . οὐκοῦν ἑτερός ἐγώ λέγω πάλιν αδυεις ὑπόθεσις . ὅταν οὖν καί παιδίον εἰμί καί οὐ εἰμί , καί χρηστός γίγνομαι καί πονηρός , διάφορος συνόχωκα λύπη καί φροντίς , πίνω λοιπός ἡδύς καλέω ὁ ἐν ὁ γάμος ζωή ; πάλιν , εἄν μέν ὁμονοέω [ 318 ] ὁ συνοικέω διατελέω , ὁδός μή θάνατος ἐμπίπτω διακόπτω ὁ ἡδονή · μᾶλλον δέ οὐκέτι φόβος οὗτος μόνος , οὐδέ μέχρι προσδοκία ὁ δεῖνος , ἀλλά καί εἰς ἔργον αὐτός προσλέγω πάντως ἀνάγκη . Οὐδή γάρ ἔχω ἐπιδείκνυμι ποτός ἐν ἡμέρα εἷς ἀμφότερος τελευτάω · οὗτος δέ οὐ δίς ὁ λείπω ἀνάγκη πολύς ὁ θάνατος χαλεπός ὑπομένω ζωή , εἄν τε πολύς τυγχάνω συνηκηνκὼς χρόνος , εἄν τε ὀλίγος . ἐκεῖνος μέν γάρ ὅσος πλείων ὁ πείρω λαμβάνω , τοσοῦτος μείζων ἔχω ὁ ὀδύνη , ὁ πολύς συνήθεια ἀφόρητος ποιέω ὁ χωρισμός · ὁ δέ πρίν ἢ γεύω καί ἐμπίμπλημι ὁ φίλιος , ἀκμάζω ἔτι ὁ ἐπιθυμία , αὐτός ἀφαιρέω , αὐτός οὗτος μᾶλλον ἐκεῖνος πενθέω , καί ἐκ ὑπόθεσις ἐν Ἀντινοίς ἴσως ἀμφότερος συνόχωκα ὁ λυπηρός . τις δέ χρή λέγω ὁ ἐν ὁ μεταξύ γίγνομαι χωρισμός , ὁ μακρός ἀποδημία , ὁ συνεκφεύγω αὐτός ἀγωνία , ὁ νόσος ; καί τίς οὗτος πρός ὁ γάμος ; φημί . μάλιστα μέν καί ἀπό ὁ αἴτιος ὁ οὗτος πολύς πολλάκις ἐρωτάω . καί γάρ ὑβρίζω καί ἀργέω τοιὲ μέν ὑπό ὁ θυμός , τοιὲ δέ ὁ ὑπό ὁ ἀθυμία πολύς ἔχω πυρετός . ἐάν δέ καί πάρειμι μηδείς πάσχω τοιοῦτος , ἀλλά προσηνής ἀπολαύω διαπαντός , ὑπό ὁ ἀποδημία εἰς οὗτος πάλιν περιίστημι ὁ κακός . πλήν ἀλλά οὗτος πᾶς παρέρχομαι , καί μηδείς ἐγκαλέω ὁ γάμος , ἀλλά οὐ μετά οὗτος ἐκεῖνος αὐτός ἀπαλλάσσω δύναμαι ὁ αἴτιος . Ποίας δέ οὗτος ; ὅτι2 ὁ ὑγιαίνω οὐδείς ἀφρίς δμῖνον ὁ κάμνω διάκειμαι , ἀλλά εἰς ὁ αὐτός ὁ καίω καθίστημι ἀθυμία . ΝΗ . βούλομαι καί οὗτος πᾶς ἐκβάλλω τίθημι ὁ λόγος ὁ ἀδύνατος , καί συγχωρέω γίγνομαι γάμος πᾶς ὁμοῦ ἔχω ὁ ἀγαθός , πολυπαιδία , εὐπαιδία , πλοῦτος , γυνή σωφροσύνη , κάλλος , σύνεσις , ὁμόνοια , γῆρας μακρός · πρόσω καί γένος περιφάνεια , καί δυναστεία μέγεθος , καί μηδέ ὁ κοινός οὗτος ὁ φύσις ὀχλέω πάθος , ὁ φόβος ὁ οὗτος μεταβολεύς , ἀλλά ἐξορίζω πᾶς μέν ἀθυμία ὑπόθεσις , πᾶς δέ φροντίς καί μέριμνα ἀφορμή , καί μήτε ἄλλος τις αἰτία , μήτε θάνατος ἄμωρος διαφεύγω ὁ γάμος , ἀλλά καί οὗτος ἐν εἷς πᾶς δέχομαι ἡμέρα , ἢ , ὁ οὗτος πολύς μακάριος εἰμί δοκέω , μένω μέν ὁ παῖς κληρονόμος , ὁ δέ γονεύς ἀμφότερος ὁμοῦ προπέμπω ὅς μετά γῆρας μακρός · καί τίς ὁ πέρας · ποῖος ὁ κέρδος ἐκ οὗτος ὁ πολύς ἡδονή ἔχω ἀπέρχομαι ἐκεῖ ; ὁ γάρ πολύς παῖς καταλείπω καί καλός ἀπολαύω γυνή μετά τρυφή καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω ὅς ἄρτι διέρχομαι , καί εἰς γῆρας ἐλαύνω μακρός , τίς πρός ὁ δικαστήριον ἐγώ ὑφαιρέω δύναμαι ἐκεῖνος ἐν ὁ αἰώνιος πρᾶγμα καί ἀληθινός ; οὐδείς . οὐκοῦν σκιά οὗτος καί ὄναρ . ὅταν γάρ ἐν ὁ ἐκτός διαδέχομαι ἐγώ αἰών καί πέρας οὐ ἔχω μηδείς ἀπό οὗτος δύναμαι κερδαίνω , μήτε παραμυθία ἀπολαύω τις , ἐν οὖς ὁ οὖον μετέχω ὁ μετέχω θέω . οὐδέ γάρ εἰμί τις ἐν χίλιοι ἔτος εἷς νύξ μόνος ὁράω διὰρ χράω , πλήν τίς οὗτος ἔχω φημί ὁ μή οὗτος ἀπολύω [ 319 ] ὁ ἡμέρα . καίτοι γε οὐδέ ὅσος βούλομαι εἶπον . οὐδέ γάρ ὅσος ὁ ἄνεργιστα ἀπολείπω ὁ ἀλήθεια , τοσοῦτος ὁ ἐνταῦθα ἀφίστημι ὁ ἐκεῖ , ἀλλά ἔτι μᾶλλον · οὐδέ ὅσπερ εἰμί ἐν εκάιγ χίλιοι εἷς νύξ , τοσοῦτος ὁ πάρειμι αἰών πρός ὁ μέλλω , ἀλλά χήν οὗτος πολύς πλήν πάλιν ὁ μέσος . ἄλλος οὖον ὁ ὁ παρθένος τοιοῦτος , ἀλλά πολύς ἄπειμι ἔχω ὁ ἐμπορία · μᾶλλον δέ ὁ λόγος ἀναθέω ἐξετάζω . ΝΘ . οὐ ἀναγκάζω πολυπραγμονέω ὁ νυμφίος , οὐδέ μή τις ἀπάτη ὑπομένω δίδωμι · θεός γάρ εἰμί οὐ ἄνθρωπος , δεσπότης οὐ ὁμόδουλος . καί ὁ μέν νυμφίος ὁ μέσος τοσοῦτος · σκοπέω δέ καί ἐπί τίσις αρμόζων . οὖον γάρ ἀνδράποδον , οὐδέ ὁ πλειηρα , οὐδέ τόσος καί τόσος χρυσίον τάλαντον , ἀλλά οὐρανός καί ὁ ἐν οὐρανός ἀγαθός καί ἕκαστος οὗτος ὁ νύμφη εἰμί . πρός οὗτος ὁ μέν γαμέω φρίσσω , ὁ θάνατος ὁ τε ἄλλος ἕνεκα , καί ὅτι ὁ συνοικέω αὐτός ὁ διαφεύγω · ὁ δέ παρθένος καί ποθέω ὁ τελευτή , καί βαρύνω ὅς ζωή , σπεύδω ὁ νυμφίος ὁράω πρόσωπον πρός πρόσωπον , καί ὁ δόξα ἀπολαύω ἐκεῖνος . Σ . οὔτε δέ ὁ πενία σύζω καθάπερ ἐπί ὁ γάμος παραβλάπτω δύο · εἄν αὐτός , ἀλλά καί μᾶλλον πάσχω · τέρα ὁ νυμφίος ὁ ἑκών τοιοῦτος ὑπομένω ποιέω , οὔτε ὁ ἐν ταπεινός γίγνομαι , οὔτε ὁ μή διαλάμπω ὁ ὁ σῶμα ὄψις , οὔτε ἄλλος ὁ τοιοῦτος οὐδείς . καί τίς λέγω οὗτος · χήν γάρ μηδέ Λεύθερας εἰμί τυγχάνω , οὐδέ οὗτος αὐτός λυμαίνομαι ὁ μνηστεία , ἀλλά ἀρκέω ψυχή ἐπιδείκνυμι καλός , καί ὁ πρωτεῖος τυγχάνω . οὐχ εἰμί ἐκεῖ φοβέω ζηλοτυπία , οὐ εἰμί ἀλέω διαφθονέω ἕτερος γυνή ὡς λαμπρός συνεκφεύγω ἀνήρ . οὖον γάρ εἰμί ὅμοιος αὐτός οὐδέ ἴσος οὐδείς , ἀλλά οὐδέ κατά μικρός ἐγγύς · ἐν δέ ὁ γάμος χήν ὁ σφόδρα πλουτέω καί μέγας δυναμέσιων ἔχω τις ἀνήρ , ἀλλά ὅμως δύναμαι · εἄν ἕτερος εὑρίσκω πολύς μείζων ἔχω . οὐχ ὡς τυγχάνω δέ ἐλασσόω ὁ