joannes-chrysostomus.de-virginitate pg048_0064.2
ΣΖ' . Ἀλλὰ τὸ περιφέρεσθαι ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς ἐπὶ ἡμῶν ἡδύ . Τῦφος τοῦτο περιττὸς μόνον , ἡδονὴς δὲ ἀπεστηρηται πάσης · καὶ ὥσπερ οὔτε σκότος τοῦ φωτὸς ἄμεινον , οὔδὲ τὸ συγκελεισθᾶι τοῦ λελυσθαι , οὔτε τὸ πολλῶν χρήζειν τοῦ μηδενός , οὕτως οὐδὲ αὕτη τοῖς οἰκείοις ποσὶ μὴ κεχωρημένη ἄμεινον διακείσεται . Τὰς γὰρ ἀθλίους ὅσας ἐκ τούτων ὑπομένει ἀνάγκην παρίημι . Καὶ γὰρ οὐχ ὅτε βούλεται ἑξέστιν αὐτῇ τῆς οἰκίας προελθεῖν , ἀλλὰ καὶ πολλάκις χρησίμου τινὸς κατεπειγούσης ἐξόδου οἴκοι μένειν ἀναγκάζεται , καθάπερ τῶν ἐπαύρων οἱ τοὺς πόδας ἀποτετημμένοι καὶ οὐκ ἔχοντες πῶν φέρονται . Κἂν μὲν ὁ ἀνὴρ τύχῃ τὰς ἡμῶνας ἀπασχολήσαι , μικροψυχία καὶ μάχη καὶ πολλὴ παρασιώπησις · ἂν δὲ αὕτη μηδὲν τῶν μελλόντων προορωμένη τὸ αὐτὸ τοῦτο ἐργάζεται , τὸν ἄνδρα ἀφεῖσα καθ' ἑαυτῆς τρέπει τὸν θυμὸν , διατρώγουσα συνεχῶς ὑπὸ τῆς ἐπηρείας ἐκείνης . Καὶ πῶς βέλτιον ἢν τοῖς ποσὶ κεχρημένη ( διὰ γὰρ τοῦτο ἡμῖν αὐτοὺς ἐποίησεν ὁ Θεὸς ) μηδὲν τούτων ὑπομένειν τῶν δεινῶν , ἢ βουλομένην θρύπτεσθαι τοσαύτας ἔχειν λύπας καὶ μικροψυχίας ἀνάγκας ; Οὐδὲ γὰρ αὐταὶ μόναι αἱ προφάσεις αὐτὰς οἴκοι κατέχουσιν , ἀλλὰ κἂν ἀληθῶς τοὺς πόδας τύχῃ , ἂν τε ἀμφοτέρας τὰς ἡμῶνας , ἂν τε ἑτέραν , τὸ αὐτὸ γίνεται · καὶ ὅταν δὲ εἰς πόσων ἀφελήναι δ συμβῇ ( συμβαίνει δὲ τοῦτο καθ' ἕκαστον ἐνιαυτὸν καὶ ἐπὶ πολλάς ἡμέρας ) , ἀνάγκη πάλιν οἴκοι μένειν ὡσπερ δεδεμένη , καὶ μηδὲ χρείας καλοῦσης ἀναγκαίας ἐξείναι τῆς οἰκίας ε . Εἰ δὲ λέγοι τις , ὅτι τοῦ πλήθους ἀπηλλαγται τῶν ἐντυγχάντων οὐκ ἀναγκαζομένη καθ' ἕκαστον τῶν γνωρίμων δράσθαι καὶ ἐρυθριᾶν , σφόδρα ἀγνοεῖν μοι δοκεῖ καὶ τὰ ἀπαλλάττοντα καὶ τὰ περιβάλλοντα τὴν γυναῖκα φῦσιν τὴν αἰσχύνην . Οὔτε γὰρ τὸ φαίνεσθαι , οὔτε τὸ κρύπτεσθαι τοῦτο ποιεῖ , ἀλλὰ τὸ μὲν ἡ κατέχουσα δ τὴν ψυχὴν ἔνδον προπέτεια , τὸ δὲ ἡ σωφροσύνη καὶ ἡ αἰδώς . Διὰ ταῦτα καὶ τῶν ἀπηλλαγμένων τῆς εἴροχης ἐκείνης πολλοὶ καὶ διὰ μέσου τοῦ πλήθους ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς βαδίζουσι οὐ μόνον οὐκ ἐπεσπάσαντο καπηγόρους , ἀλλὰ καὶ πολλοὺς ἔχον τῶν σωφρονῶν τούς θαυμαστας , καὶ διὰ τοῦ σχήματος , καὶ διὰ τοῦ βαδίσματος , καὶ διὰ τοῦ τῶν ἑματίων ἀνεπιτηδεύτου τῆς ἔνδον κοσμότητος ἀριείσαι τὴν ἄκτινα λαμπράν · οὐχ ὅλγαι δὲ τῶν ἔνδον καθημένων πονηρὰ δόξην περιέβαλον ἑαυτάς . 'Ἐνοστὶ γὰρ καὶ συγκελεισμέναι μᾶλλον τῶν φαινομένων τοῖς βουλομένοις ἐπιδείκνυσθαι μετὰ πολλῆς τῆς προπετείας καὶ τῆς ἱταμότητος .
Lemmas: ΣΖ' . ἀλλά ὁ περιφέρω ἐπί ὁ ἀγορά ἐπί ἐγώ ἡδύς . τῦφος οὗτος περισσός μόνος , ἡδονή δέ ἀφίστημι πᾶς · καί ὥσπερ οὔτε σκότος ὁ φάος ἀγαθός , οὐδέ ὁ συγκελειεπομαι ὁ λύω , οὔτε ὁ πολύς χρῄζω ὁ μηδείς , οὕτως οὐδέ οὗτος ὁ οἰκέω πούς μή χωρέω ἀγαθός διάκειμαι . ὁ γάρ ἄθλιος ὅσος ἐκ οὗτος ὑπομένω ἀνάγκη παρίημι . καί γάρ οὐ ὅτε βούλομαι ἔξεστι αὐτός ὁ οἰκίον προέρχομαι , ἀλλά καί πολλάκις χρήσιμος τις κατεπείγω ἔξοδος οἴκοι μένω ἀναγκάζω , καθάπερ ὁ ἐπαυρέω ὁ ὁ πούς ἀποτήκω καί οὐ ἔχω ποῦ φέρω . κἀν μέν ὁ ἀνήρ τυγχάνω ὁ ἡμῶνας ἀπασχολέω , μικροψυχία καί μάχη καί πολύς παρασιώπησις · εἄν δέ οὗτος μηδείς ὁ μέλλω προοράω ὁ αὐτός οὗτος ἐργάζομαι , ὁ ἀνήρ ἀφίημι κατά ἑαυτοῦ τρέπω ὁ θυμός , διατρώγω συνεχῶς ὑπό ὁ ἐπήρεια ἐκεῖνος . καί πῶς ἀγαθός εἄν ὁ πούς χράομαι ( διά γάρ οὗτος ἐγώ αὐτός ποιέω ὁ θεός ) μηδείς οὗτος ὑπομένω ὁ δεινός , ἢ βούλομαι θρύπτω τοσοῦτος ἔχω λύπη καί μικροψυχία ἀνάγκη ; οὐδέ γάρ αὐτός μόνος ὁ πρόφασις αὐτός οἴκοι κατέχω , ἀλλά κἀν ἀληθής ὁ πούς τυγχάνω , εἄν τε ἀμφότερος ὁ ἡμῶνας , εἄν τε ἕτερος , ὁ αὐτός γίγνομαι · καί ὅταν δέ εἰς πόσος ἀφαιρέω δ συμβαίνω ( συμβαίνω δέ οὗτος κατά ἕκαστος ἐνιαυτός καί ἐπί πολύς ἡμέρα ) , ἀνάγκη πάλιν οἴκοι μένω ὡς δήω , καί μηδέ χρεία καλέω ἀναγκαῖος ἔξεστι ὁ οἰκίον ε . εἰμί δέ λέγω τις , ὅτι ὁ πλῆθος ἀπαλλάσσω ὁ ἐντυγχάνω οὐ ἀναγκάζω κατά ἕκαστος ὁ γνώριμος δράω καί ἐρυθρίας , σφόδρα ἀγνοέω ἐγώ δοκέω καί ὁ ἀπαλλάσσω καί ὁ περιβάλλω ὁ γυνή φύς ὁ αἰσχύνη . οὔτε γάρ ὁ φαίνω , οὔτε ὁ κρύπτω οὗτος ποιέω , ἀλλά ὁ μέν ὁ κατέχω δ ὁ ψυχή ἔνδον προπέτεια , ὁ δέ ὁ σωφροσύνη καί ὁ αἰδώς . Ζεύς οὗτος καί ὁ ἀπαλλάσσω ὁ λέγω ἐκεῖνος πολύς καί διά μέσος ὁ πλῆθος ἐπί ὁ ἀγορά βαδίζω οὖον μόνος οὐ ἐπισπάω καπηγοροος , ἀλλά καί πολύς ἔχω ὁ σωφρονέω ὁ θαυμαστός , καί διά ὁ σχῆμα , καί διά ὁ βάδισμα , καί διά ὁ ὁ ἑματίων ανεπιτήδευτος ὁ ἔνδον κοσμότης αριιημι ὁ ἄκτινος λαμπρός · οὐ ὅλγαι δέ ὁ ἔνδον κάθημαι πονηρός δόξη περιβάλλω ἑαυτοῦ . 'ενοειμι γάρ καί συγκλείω μᾶλλον ὁ φαίνω ὁ βούλομαι ἐπιδείκνυμι μετά πολύς ὁ προπέτεια καί ὁ ἱταμότητα .