joannes-chrysostomus.de-terrae-motu pg050_0310.1
Εἰ καὶ ἡμᾶς ἡ ἀρρώστια ἐκώλυσε χορεύσαι μεθ’ ὑμῶν τὴν χρείαν τὴν πνευματικήν , ἀλλ’ ὅμως ὁ κόπος τῆς ὁδοιπορίας οὐκ ἐξέλιπον . Εἰ γὰρ καὶ ὁ πός πολλῷ ἰδρώτι περιβρεχόμενος ἄ ὅμως ἐνταῦθα ἤγαγεν , ἀλλ’ ἡ τοῦ λόγου διδασκαλία καὶ τὴν ἀρρώστιαν τὴν ἡμετέραν εἰς ὠφελίαν μετέβαλε , καὶ τὸν ὑμέτερον πόνον διὰ τῆς ψαλμωδίας παρεμύθησατο . Διὰ δὲ τοῦτο οὔτε αὐτὸς ἀρρώστων τῇ σωμα τὴ γλῶτταν κατέδησα , οὔτε ὑμεῖς κεκοπώμενοι τῆς ἀκροάσεως ἀπέστητε · ἀλλ’ ὅμω τε ὁ λόγος ἐφάνη , καὶ ὁ πόνος ἀνεχώρησεν , ὁμοῦ δὲ τε ἡ διδασκαλία ἐφάνη , καὶ ὁ κόπος ἰδραπέντευεν . Ἡ μὲν γὰρ ἀρρώστια καὶ ὁ πόνος σώματος , ἡ δὲ διδασκαλία τῆς ψυχῆς ἐστι κτερόθωμα καὶ ἰατρεία . Ὅσω δὲ ψυχῇ σώματος ἀμείνων , τοσοῦτον ἐκείνης τὰ κατορθώματα ἐστι προτιμώτερα . Διὰ γὰρ τοῦτο οὐ μόνον ἀρρώστιας καλυούσης , ἀλλὰ καὶ μυρίων ἑτέρων καλυμνῶν γινομένων , οὐκ ἀπέστην τοῦ περιπλέκεσθαι ὑμῖν τῇ ἀγάπῃ , οὐκ ἀπαστερόθην οὐδὲ σήμερον τῆς καλῆς ταύτης ἑορτῆς . Ἀλλ’ ὅσω μὲν ἄρτι τῇ σάλγγι ἡμεν προσψημένοι , ὁ δὲ Θεὸς ἡμᾶς οὐ συνεχώρησε τέλος τῷ λυμῷ διαφθαρῆναι . Ὦστερ γὰρ ὑμῖν λυμὸς τὸ μὴ ἀκούειν , οὕτω καὶ ἐμοὶ λυμὸς τὸ μὴ λέγειν . Οὕτω καὶ μήτηρ πλάθει · ἀδυναοῦσα ἔλοκοῦ ἀν ὑπὸ τοῦ παιδὸς κατασκευάζει τὸν μαζόν , ἡ ὀρδὴν αὐτὸν λυμῷ τυχόντων συντείνεισθω καὶ ἐμοὶ τὸ σῶμα . Τίς γὰρ οὐκ ἂν ἔρωσιν ὑπὲρ ὑμῶν καὶ τὸ αἴμα ἐκχεῖν , ἀνδρῶν οὕτω τῇ εὐλαβείᾳ , οὕτω τῇ φιλοκοσᾳ ζέοντων , οὕτω · ἀπὸ μικρὰς καιροῦ ῥοπῆς τὴν μετάνοιαν ἐπιδειξαμένων ; Οὐχ οὕδατε ἡμέραν καὶ νύκτα , ἀλλ’ ἑκάτερον τῶν καιρῶν ἡμέραν ἐργάζεσθε , οὐ τὸν ἄερα μεταβαλόντες · [ 718 ] ἀλλὰ ταῖς παννυχίαις τὰς νύκτας φωτίζοντες · νύκτες ὑμῖν ἄπνοι , καὶ τοῦ ὕπνου ἡ τυραννὶς καταλύεται · ὁ γὰρ τοῦ Χριστοῦ πόθος τὸ ἄλττωμα τῆς φύσεως ἐνίκησεν . Ἀπηλλάγῃτε τοῦ εἶναι ἀνθρώποις τὰ σώματα τῷ μιμᾶσθαι δυνάμεις , ἀγρυπνίαν ἐπιδεικνύμενοι , νηστείαν συντεταμένην , κάματον τοσοῦτον ὁδοιπορίας , κάματον κατὰ τὴν φύσιν , ἀνεσιν κατὰ τὴν προαίρεσιν . Οὕτως ὁ τῶν φρόνων ὁ καρπός , αὐτὴ τοῦ στείγ · ὁ ἡ πρόσδος , πρόσδος μηδέποτε δαπανωμένη , πρόσδος καὶ τοὺς πέντας εὐπρωτεύτους ἐργαζομένη , καὶ τοὺς πλουσίους πλουτεῖν · οὐχ οὐδε πενίαν , οὐχ οὐδὲ πλοῦτον . Ἥλθεν ὁ σεισμὸς , καὶ τὴν ἀνομίαν τοῦ βίου ἔξω πεποίηκεν . Ποῦ νῦν οἱ τὰ σημεῖα περιδιδημένοι ; ποῦ ὁ χρυσός ; Πάντα ἐκεῖνα ἔχεται , καὶ ἀρχὴν εὐλόγιστον διεστάθη , καὶ τῶν ἀνδρῶν τῶν ἱερῶν μᾶλλον ἡλῆχθη . Ἀλλ’ ἐπειδὴ παρασκευασμένην ὁρῶ τὴν διάνοιαν τὴν ὑμετέραν , βαρβαστέραν παραθεῖναι ὑμῖν τράπεζαν βούλομαι . Ὅρω ὑμῖν τὰ σώματα κεκμηκότα , ἀλλὰ τὴν ψυχὴν νεόζουσαν . Πολλαὶ τοῦ ἰδρώτος αἱ πηγαί , ἀλλ’ ἀποσμήγχοι τὸ συνειδός . Εἰ γὰρ ἀθληταὶ καὶ αἴμα περιρέδονται διὰ φύλλα δάφνης , σήμερον διδόμενα , καὶ αὐρίον μαραίνόμενα , πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς εἰς τὸν ἀγῶνα τῶν κατορθωμάτων εἰσελθόντας , δεῖ μὴ ἐνδυναι τῶν πόνων τῶν ὑπὲρ τῆς ἀρετῆς , μηδὲ καταμαλακίζεσθαι . Τὸ θέατρον τὸ ὑμέτερον ἐμοὶ στέφανος ,
Lemmas: εἰμί καί ἐγώ ὁ αρρώστια κωλύω χορεύω μετά σύ ὁ χρεία ὁ πνευματικός , ἀλλά ὅμως ὁ κόπος ὁ ὁδοιπορία οὐ ἐκλείπω . εἰμί γάρ καί ὁ πούς πολύς ἱδρώς περιβρέχω ὅς ὅμως ἐνταῦθα ἄγω , ἀλλά ὁ ὁ λόγος διδασκαλία καί ὁ ἀρρωστία ὁ ἡμέτερος εἰς Ὠφελία μεταβάλλω , καί ὁ ὑμέτερος πόνος διά ὁ ψαλμῳδία παραμυθέομαι . Ζεύς δέ οὗτος οὔτε αὐτός ἄρρωστος ὁ σῶμα ὁ γλῶττα καταδέω , οὔτε σύ κοπόω ὁ ἀκρόασις ἀφίστημι · ἀλλά ὁμός τε ὁ λόγος φαίνω , καί ὁ πόνος ἀναχωρέω , ὁμοῦ δέ τε ὁ διδασκαλία φαίνω , καί ὁ κόπος ἰδραπέντευεν . ὁ μέν γάρ αρρώστια καί ὁ πόνος σῶμα , ὁ δέ διδασκαλία ὁ ψυχή εἰμί κτεροθαυμα καί ἰατρεία . ὅσος δέ ψυχή σῶμα ἀγαθός , τοσοῦτος ἐκεῖνος ὁ κατόρθωμα εἰμί πρότιμος . Ζεύς γάρ οὗτος οὐ μόνος αρρώστια καλέω , ἀλλά καί μυρίος ἕτερος καλύμνη γίγνομαι , οὐ ἀφίστημι ὁ περιπλέκω σύ ὁ ἀγάπη , οὐ ἀποστερέω οὐδέ σήμερον ὁ καλός οὗτος ἑορτή . ἀλλά ὅσος μέν ἄρτι ὁ σάλγγι ἠμέν προσάπτω , ὁ δέ θεός ἐγώ οὐ συγχωρέω τέλος ὁ λυμός διαφθείρω . Ὅστερ γάρ σύ λυμός ὁ μή ἀκούω , οὕτως καί ἐγώ λυμός ὁ μή λέγω . οὕτως καί μήτηρ πλάθω · ἀδύναμαι λούω ἐν ὑπό ὁ παῖς κατασκευάζω ὁ μαστός , ὁ ὀρδή αὐτός λυμός τυγχάνω συντείνω καί ἐγώ ὁ σῶμα . Τῖς γάρ οὐ ἄν ἐράω ὑπέρ σύ καί ὁ αἷμα ἐκχέω , ἀνήρ οὕτως ὁ εὐλάβεια , οὕτως ὁ φιλοκοσᾳ ζέω , οὕτως · ἀπό μικρός καιρός ῥοπή ὁ μετάνοια ἐπιδείκνυμι ; οὐχ ὕω ἡμέρα καί νύξ , ἀλλά ἑκάτερος ὁ καιρός ἡμέρα ἐργάζομαι , οὐ ὁ αέρας μεταβάλλω · [ 718 ] ἀλλά ὁ παννυχία ὁ νύξ φωτίζω · νύξ σύ ἄπνοος , καί ὁ ὕπνος ὁ τυραννίς καταλύω · ὁ γάρ ὁ Χριστός πόθος ὁ ἄλττωμα ὁ φύσις νικάω . ἀπαλλάσσω ὁ ἔρχομαι ἄνθρωπος ὁ σῶμα ὁ μιμέομαι δύναμις , ἀγρυπνία ἐπιδείκνυμι , νηστεία συντείνω , κάματος τοσοῦτος ὁδοιπορία , κάματος κατά ὁ φύσις , ἄνεσις κατά ὁ προαίρεσις . οὕτως ὁ ὁ φρονέω ὁ καρπός , αὐτός ὁ στείγ · ὁ ὁ προσδίδωμι , προσδίδωμι μηδέποτε δαπανάω , προσδίδωμι καί ὁ πεντάδα ευπρωτευος ἐργάζομαι , καί ὁ πλούσιος πλουτέω · οὐ οὐ πενία , οὐ οὐδέ πλοῦτος . ἔρχομαι ὁ σεισμός , καί ὁ ἀνομία ὁ βίος ἔξω ποιέω . πός νῦν ὁ ὁ σημεῖον περιδιδημένοι ; ποῦ ὁ χρυσός ; Πάν ἐκεῖνος ἔχω , καί ἀρχή εὐλόγιστος διΐστημι , καί ὁ ἀνήρ ὁ ἱερός μᾶλλον λαγχάνω . ἀλλά ἐπεί παρασκευάζω ὁράω ὁ διάνοια ὁ ὑμέτερος , βαρβαστέραν παρατίθημι σύ τράπεζα βούλομαι . Ὅρος σύ ὁ σῶμα κάμνω , ἀλλά ὁ ψυχή νεονεαζω . πολλή ὁ ἱδρώς ὁ πηγή , ἀλλά ἀποσμήγχοι ὁ σύνοιδα . εἰμί γάρ ἀθλητής καί αἷμα περιτρέχω διά φύλλο δάφνη , σήμερον δίδωμι , καί αὔριον μαραίνω , πολύς μᾶλλον σύ εἰς ὁ ἀγών ὁ κατόρθωμα εἰσέρχομαι , δέω μή ἐνδύω ὁ πόνος ὁ ὑπέρ ὁ ἀρετή , μηδέ καταμαλακίζω . Τέ θέατρον ὁ ὑμέτερος ἐγώ στέφανος ,