joannes-chrysostomus.de-sancto-meletio-antiocheno pg050_0113.4
Διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ νῦν οὐχ ἀπλῶς , ἀλλ' ἐπίτηδες καὶ ἀπὸ σπουδῆς συνεχῶς αὐτὸ τὸ ὄνομα τοῦ ἑμαυτοῦ λόγου ἐνέφρω . Καὶ καθάπερ τις στέφανος πλέκων χρυσούν , εἶτα μαργαρίτας ἐνθεῖς τῇ πυκνότητι τῶν λίθων , λαμπρότερον ἐργάζεται τὸ διάδημα , οὕτω δὴ καὶ ὁ τῶν ἐγκωμιῶν στέφανον τῇ μακρίᾳ πλέκων κεφαλῇ τήμερον , ὡσπερ τινῶν μαργαριτῶν πυκνότητι τῆς προσήγοριαν αὐτοῦ τὴν συνέχειαν ἐνυφαίνω τῷ λόγῳ , ποθεινότερον ταύτῃ καὶ λαμπρότερον κατασκευάζειν αὐτὴν [ 519 ] προσδοκῶν . Οὕτω γὰρ φιλοῦντες ὁ νόμος καὶ τοιοῦτον τὸ ἔθος , ὡς καὶ φιλά τὰ ὀνόματα περιπτύσσεσθαι τῶν ἐρωμένων , καὶ πρὸς αὐτὰς διαθερμαινεσθαι τὰς προσήγοριαν · ὁ δὴ καὶ ὑμεῖς πεπώνθατε ἐπὶ τοῦ μακαρίου τούτου . Παρὰ γὰρ τὴν ἀρχὴν αὐτὸν εἰς τὴν πόλιν εἰσελθόντα δεξάμενοι , τὸ παίδιον ἕκαστος τὸ δαντοῦ ἀπὸ τῆς προσηγορίας ἐκαλεῖτε τῆς ἐκείνου . διὰ τῆς προσήγοριαν εἰς τὴν οἰκίαν ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ τὸν ἅγιον εἰσἄγειν ὁ νομίζοντες , καὶ πατέρας , καὶ πάππους , καὶ προγόνους παρατρέχουσι αἱ μητέρες τὰ ὀνομα τοῦ μακαρίου Μελετίου τοῖς τεχθεῖσι παιδίοις ἐπετίθεσαν . Ἐνικα γὰρ τὴν φύσιν ὁ τῆς εὐλαβείας πόθος , καὶ τὰ τικτόμενα λοιπὸν οὐκ ἀπὸ τῆς κατά φύσιν φιλοστοργίας μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς πρὸς τὴν προσηγορίαν ἐκείνην διαθέσεως ποθεῖται τοῖς φυτευσαμένοις ἡν . Τὸ γὰρ ὄνομα αὐτὸ καὶ συγγενείας κόσμον , καὶ οἰκίας ἀσφάλειαν , καὶ τοῖς καλουμένοις σωτηρίαν , καὶ τοῦ πόθου παραμυθίαν εἶναι ἐνομίζον · καὶ καθάπερ ἐν σκότῳ καθημένοι τινες μίαν λαμπάδος ἀφθείσης πολλοὺς ἀνάψαντες λύχνους εἰς τὴν οἰκίαν ἕκαστος εἰσάγει τὴν ἑαυτοῦ · οὕτω δὴ καὶ τῆς προσήγορίας ἐκείνης ὡσπερ φωτὸς εἰς τὴν πόλιν ἐμπασαυσης , ἕκαστος ὡσπερ λύχνον ἀνάπτων εἰς τὴν οἰκίαν εἰσήγε τὴν ἑαυτοῦ τοῦ μακαρίου τότε ἐκείνου ὄνομα , ὡσπερ τινὰ μυρίων ἀγαθῶν θησαυρὸν διὰ τῆς ἐπωνυμίας ἐπισπώμενος · καὶ ἡν εὐλαβείας διδασκαλία τὸ γιγνόμενον . Συνεχὴς γὰρ ἀναγκαῖον εἶναι τῆς προσήγοριαν ἐκείνης μεμυθῆσαι , καὶ τὸν ἅγιον ἐκείνον ἔχειν ἐπὶ τῆς ψυχῆς , παντὸς ἀλλοῦ πάθους καὶ λογισμοῦ φυγαδευστηρίον εἶχον τὸ ὄνομα · καὶ οὕτω πολὺ γέγονε τοῦτο , ὡς πανταχοῦ καὶ ἐν ἀμφόδοις , καὶ ἐν ἀγορᾷ , καὶ ἐν ἀγροῖς , καὶ ἐν ὁδοῖς τούτῳ πάντοθεν περιηχέσθαι τῷ ὀνόματι . Οὐ πρὸς τὸ ὄνομα δὲ τοσούτῳ ἐπάθετε μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς αὐτὸ τοῦ σώματος τὸν τύπον . Ὦστε γοῦν ἐν ὀνόμασιν ἐποπῶσαι , τοῦτο καὶ ἐπὶ τῆς εἰκόνος ἐπράξατε τῆς ἐκείνου . Καὶ γὰρ καὶ ἐν δακτυλίοις σφενδῶσαι , καὶ ἐν ἐκτυπώμασι , καὶ ἐν φιάλαις , καὶ ἐν θαλάμῳ τοῖς , καὶ πανταχοῦ τὴν εἰκόνα τὴν ἁγίαν ἐκείνην , διεχάραξαν πολλοί , ὡς μὴ μόνον ἀκούειν τῆς ἁγίας προσήγοριαν ἐκείνης , ἀλλὰ καὶ ὁρᾶν αὐτοῦ πανταχοῦ τοῦ σώματος τὸν τύπον , καὶ διπλὴν τινὰ τῆς ἀποδημίας ἔχειν παραμυθίαν .
Lemmas: Ζεύς οὗτος καί ἐγώ νῦν οὐ ἀπλόος , ἀλλά ἐπίτηδες καί ἀπό σπουδή συνεχής αὐτός ὁ ὄνομα ὁ ἐμαυτοῦ λόγος νεφρός . καί καθά τις στέφανος πλέκω χρύσεος , εἶτα μαργαρίτης ἐντίθημι ὁ πυκνότης ὁ λίθος , λαμπρός ἐργάζομαι ὁ διάδημα , οὕτως δή καί ὁ ὁ ἐγκώμιον στέφανος ὁ μακρύς πλέκω κεφαλή σήμερον , ὡς τις μαργαρίτης πυκνότης ὁ προσηγορία αὐτός ὁ συνέχεια ἐνυφαίνω ὁ λόγος , ποθεινός οὗτος καί λαμπρός κατασκευάζω αὐτός [ 519 ] προσδοκάω . οὕτως γάρ φιλέω ὁ νόμος καί τοιοῦτος ὁ ἔθος , ὡς καί φιλώ ὁ ὄνομα περιπτύσσω ὁ ἐράω , καί πρός αὐτός διαθερμαίνω ὁ προσηγορία · ὁ δή καί σύ πίνω ἐπί ὁ μακάριος οὗτος . παρά γάρ ὁ ἀρχή αὐτός εἰς ὁ πόλις εἰσέρχομαι δέχομαι , ὁ παιδίον ἕκαστος ὁ Δάντου ἀπό ὁ προσηγορία καλέω ὁ ἐκεῖνος . διά ὁ προσηγορία εἰς ὁ οἰκία ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ ὁ ἅγιος εἰσάγω ὁ νομίζω , καί πατέρας , καί πάππος , καί πρόγονος παρατρέχω ὁ μήτηρ ὁ ὄνομα ὁ μακάριος Μελετίου ὁ τίκτω παιδίον ἐπιτίθημι . νικάω γάρ ὁ φύσις ὁ ὁ εὐλάβεια πόθος , καί ὁ τίκτω λοιπός οὐ ἀπό ὁ κατά φύσις φιλοστοργία μόνος , ἀλλά καί ἀπό ὁ πρός ὁ προσηγορία ἐκεῖνος διάθεσις ποθέω ὁ φυτεύω εἰμί . Τέ γάρ ὄνομα αὐτός καί συγγένεια κόσμος , καί οἰκία ἀσφάλεια , καί ὁ καλέω σωτηρία , καί ὁ πόθος παραμυθία ἔρχομαι νομίζω · καί καθά ἐν σκότος κάθημαι τις εἷς λαμπάς ἅπτω πολύς ἀνάπτω λύχνος εἰς ὁ οἰκία ἕκαστος εἰσάγω ὁ ἑαυτοῦ · οὕτως δή καί ὁ προσηγορία ἐκεῖνος ὡς φάος εἰς ὁ πόλις εμπασαυσος , ἕκαστος ὡς λύχνος ἀνάπτω εἰς ὁ οἰκία εισάγω ὁ ἑαυτοῦ ὁ μακάριος τότε ἐκεῖνος ὄνομα , ὡς τις μυρίος ἀγαθός θησαυρός διά ὁ ἐπωνυμία ἐπισπάω · καί ὅς εὐλάβεια διδασκαλία ὁ γίγνομαι . συνεχής γάρ ἀναγκαῖος ἔρχομαι ὁ προσηγορία ἐκεῖνος μυθέομαι , καί ὁ ἅγιος ἐκεῖνος ἔχω ἐπί ὁ ψυχή , πᾶς ἅλλομαι πάθος καί λογισμός φυγαδευστηρίον ἔχω ὁ ὄνομα · καί οὗτος πολύς γίγνομαι οὗτος , ὡς πανταχοῦ καί ἐν ἄμφοδον , καί ἐν ἀγορά , καί ἐν ἀγρός , καί ἐν οὐδός οὗτος πάντοθεν περιάγω ὁ ὄνομα . οὐ πρός ὁ ὄνομα δέ τοσοῦτος πάσχω μόνος , ἀλλά καί πρός αὐτός ὁ σῶμα ὁ τύπος . Ὥστος γοῦν ἐν ὄνομα ἐποπῶσαι , οὗτος καί ἐπί ὁ εἰκών πράσσω ὁ ἐκεῖνος . καί γάρ καί ἐν δακτύλιον σφενδῶσαι , καί ἐν ἐκτύπωμα , καί ἐν φιάλη , καί ἐν θάλαμος ὁ , καί πανταχοῦ ὁ εἰκών ὁ ἅγιος ἐκεῖνος , διαχαράσσω πολύς , ὡς μή μόνος ἀκούω ὁ ἅγιος προσηγορία ἐκεῖνος , ἀλλά καί ὁράω αὐτός πανταχοῦ ὁ σῶμα ὁ τύπος , καί διπλός τις ὁ ἀποδημία ἔχω παραμυθία .