joannes-chrysostomus.de-sancto-meletio-antiocheno pg050_0114.1
β' . Ἄξιον δὲ μὴδὲ ἐκεῖνο παραδραμεῖν , ὁ περὶ τὴν δίωξιν αὐτὴν συνέβαινεν . Ἐπειδὴ γὰρ ὁ τῆς πόλεως ἄρχων τὸ δῆγμα ἐλαύνων διὰ μέσης ἔθηκε τῆς ἀγορᾶς , κλησάων αὐτοῦ τὸν ἅγιον καθίσαι ἐκτὸς , νιφάδες λῶων πανταχόθεν ἐφέροντο ἐπὶ τὴν τοῦ ἄρχοντος κεφαλήν , οὐ φεροῦσης τῆς · πόλεως τὸν χωρισμὸν , ἀλλ' αἰρουμένης καὶ τῆς παρούσης ἐκπτεῖσαι ζωῆς , ἢ τὸν ἅγιον ἐκεῖνον ἀποσπώμενον ἰδεῖν . Τί οὖν ὁ μακάριος ἐκεῖνος τότε ἐποίησεν ; Ἰδὼν τὰς τῶν λῶων βολὰς τοῖς ἱματίοις τοῖς ἑαυτοῦ περιβαλὼν ἀπέκρυψε τοῦ ἄρχοντος τὴν κεφαλήν , ὁμοῦ τε τοὺς ἐχθροὺς τῇ τῆς ἐπείκειας ἐντρίψαν ὑπεροβὴν , καὶ τοὺς αὐτοῦ μαθητὰς παιδεύων , ὅσην περὶ τοὺς ἀδικοῦντας ἀνεξικακίαν ἐπιδείκνυσθαι χρή καὶ οὐς οὐ μόνον οὐδὲν αὐτοὺς ἐργάζεσθαι δεῖνόν προσήκων , ἀλλ' εἰ καὶ παρ' ἑτέρων αὐτοῖς ἐπὶ μὲν κίνδυνος , καὶ τοῦτον μετὰ πάσης ἀποχρῶσθαι τῆς σπουδῆς . Τὴς οὖν ἔκρινε τότε , καὶ τῆς πόλεως τὸν μανικὴν ὄρμην ἔρωτα , καὶ τοῦ διδασκάλου τὴν ἀκραν φιλοσοφίαν , καὶ τὴν ἐπείκειαν , καὶ τὴν πρᾳότητα καταπληττόμενος ; καὶ γὰρ ἡν παράδοξα τὰ τότε συμβαίνοντα . Ὁ ποιμὴν ἀπηλαύνετο , καὶ τὰ πρόβατα οὐκ ἐσκορπίετο · ὁ κυβερνήτης ἐξεβάλλετο , καὶ τὸ σκάφος οὐκ ἐβαπτίζετο · ὁ γεωργὸς ἐδιώκετο , καὶ ἡ ἄμπελος ἐκαρποφορεῖ πλέον . Ἐπειδὴ γὰρ τῷ συνδέσμῳ τῆς ἀγάπης πρὸς ἀλλήλους ἥτε συνδεδεδμένοι , οὐ πειρασμὸν ἐπαχθῶγ , οὐ κινδύνων ἐπαναστάσεις , οὐχ ὁδοῦ μήκος , οὐ χρόνου πλῆθος , οὐχ ἄλλο οὐδὲν ἔσχεν ὑμᾶς διαστῖσαι τῆς συνοικίας τοῦ μακαρίου ποιμένος · ἀλλ' ἐξεβάλλετο μὲν , ὥστε μαχρὰν γενέσθαι τῶν τέκνων , συνέβαινε δὲ τοῦναντίον . Μᾶλλον γὰρ ὑμῖν συνεστέριχεν τοῖς τῆς ἀγάπης δεσμοῖς · καὶ πᾶσαν τὴν πόλιν μεθ' ἑαυτοῦ λαβὼν εἰς Ἀρμενίαν ἀπήει . Τὸ μὲν γὰρ σῶμα ἐπὶ τῆς πατρίδος ἵδρυτο ὁ λογισμὸς δὲ καὶ ὁ νοῦς ὡς περ ὑπὸ τινων πεταρῶν κουφίζομενος τῆς τοῦ Πνεύματος · χάριτος , καὶ διὰ παντὸς ὑμῖν ἐπιχωριάζων , ἀπαντα τοῦτον τὸν δῆμον ἐν τοῖς ἐκείνου περιέφερε σπλάγχνοις , ὁ δὲ καὶ ὑμᾶς ἐπάσχετο . Καθήμενοι γὰρ ἐνταῦθα καὶ τῇ πόλει περιγραφόμενοι , τῷ πνεύματι τῆς ἀγάπης εἰς Ἀρμενίαν καὶ ἐκάστην ἰπτάμενοι τὴν ἡμέραν , καὶ τὴν ἅγιαν δὴν ὁρώντες , καὶ τὴν ἡδύτητος καὶ μακαρίας φωνῆς ἀκούοντες οὕτως ἐπανηρεῖτε πάλιν . Καὶ διὰ ταύτην συνεχώρησεν ὁ Θεὸς τὴν αἰτίαν εὐθέως αὐτὸν ἀπελαθῆναι τῆς πόλεως , ἵνα καὶ ὑμῶν , ὡς περ ἔφθην εἰπεῖν , τὸ στερέων τῆς πίστεως ἐπιδείξη τοῖς ὑμᾶς πολεμοῦσιν ἐχθροῖς , κάκεινου το περὶ τὴν διδασκαλίαν ἐμπειρον .
Lemmas: βε . ἄξιος δέ μηδέ ἐκεῖνος παρατρέχω , ὁ περί ὁ δίωξις αὐτός συμβαίνω . Ἐπειδή γάρ ὁ ὁ πόλις ἄρχων ὁ δῆγμα ἐλαύνω διά μέσος τίθημι ὁ ἀγορά , κλάω αὐτός ὁ ἅγιος καθίζω ἐκτός , νιφάς ἀγαθός πανταχόθεν φέρω ἐπί ὁ ὁ ἄρχων κεφαλή , οὐ φέρων ὁ · πόλις ὁ χωρισμός , ἀλλά αἴρω καί ὁ παρών ἐκπέτομαι ζωή , ἢ ὁ ἅγιος ἐκεῖνος ἀποσπάω ὁράω . τις οὖν ὁ μακάριος ἐκεῖνος τότε ποιέω ; ὁράω ὁ ὁ ἀγαθός βολή ὁ ἱμάτιον ὁ ἑαυτοῦ περιβάλλω ἀποκρύπτω ὁ ἄρχων ὁ κεφαλή , ὁμοῦ τε ὁ ἐχθρός ὁ ὁ ἐπείκεια ἐντρίβω υπεροβαινω , καί ὁ αὐτός μαθητής παιδεύω , ὅσος περί ὁ ἀδικέω ἀνεξικακία ἐπιδείκνυμι χράω καί οὖς οὐ μόνος οὐδείς αὐτός ἐργάζομαι δεῖνος προσήκω , ἀλλά εἰμί καί παρά ἕτερος αὐτός ἐπί μέν κίνδυνος , καί οὗτος μετά πᾶς ἀποχράω ὁ σπουδή . σής οὖν κρίνω τότε , καί ὁ πόλις ὁ μανικός ὁρμή ἔρως , καί ὁ διδάσκαλος ὁ ἄκρος φιλοσοφία , καί ὁ ἐπείκεια , καί ὁ πραότης καταπλήσσω ; καί γάρ εἰμί παράδοξος ὁ τότε συμβαίνω . ὁ ποιμήν ἀπελαύνω , καί ὁ πρόβατον οὐ σκορπίζω · ὁ κυβερνήτης ἐκβάλλω , καί ὁ σκάφος οὐ βαπτίζω · ὁ γεωργός διώκω , καί ἤ ἄμπελος καρποφορέω πλείων . Ἐπειδή γάρ ὁ σύνδεσμος ὁ ἀγάπη πρός ἀλλήλων ὅστε συνδέω , οὐ πειρασμός ἐπάγω , οὐ κίνδυνος ἐπανάστασις , οὐ ὁδός μήκος , οὐ χρόνος πλῆθος , οὐ ἄλλος οὐδείς ἔχω σύ διΐστημι ὁ συνοικία ὁ μακάριος ποιμήν · ἀλλά ἐκβάλλω μέν , ὥστε Μαχράν γίγνομαι ὁ τέκνον , συμβαίνω δέ τουναντίον . μᾶλλος γάρ σύ συνεστεριχω ὁ ὁ ἀγάπη δεσμός · καί πᾶς ὁ πόλις μετά ἑαυτοῦ λαμβάνω εἰς Ἀρμένιος ἀπέρχομαι . Τέ μέν γάρ σῶμα ἐπί ὁ πατρίς ἱδρύω ὁ λογισμός δέ καί ὁ Νοῦς ὡς περ ὑπό τις πεταρῶν κουφίζω ὁ ὁ πνεῦμα · χάρις , καί διά πᾶς σύ ἐπιχωριάζω , ἀπαντάω οὗτος ὁ δῆμος ἐν ὁ ἐκεῖνος περιφέρω σπλάγχνον , ὁ δέ καί σύ πάσχω . κάθημαι γάρ ἐνταῦθα καί ὁ πόλις περιγράφω , ὁ πνεῦμα ὁ ἀγάπη εἰς Ἀρμένιος καί ἕκαστος ιπτάμενος ὁ ἡμέρα , καί ὁ ἅγιος δήν ὁράω , καί ὁ ἡδύτης καί μακάριος φωνή ἀκούω οὕτως ἐπαναιρέω πάλιν . καί διά οὗτος συγχωρέω ὁ θεός ὁ αἰτία εὐθύς αὐτός ἀπελαύνω ὁ πόλις , ἵνα καί σύ , ὡς περ φθάνω λέγω , ὁ στερέω ὁ πίστη ἐπιδείκνυμι ὁ σύ πολεμέω ἐχθρός , ἐκεῖνος το περί ὁ διδασκαλία ἔμπειρος .