joannes-chrysostomus.de-sancto-hieromartyre-babyla pg050_0129.4
γʹ . Ὁ μὲν οὖν μάρτυς ἐκινεῖτο , ὁ δὲ δαίμων οὐδὲ οὕτως ἀδείας ἀπέλαυσεν · ἀλλ’ εὐθέως ἐμάνθανεν , ὅτι ὀστᾶ μὲν μάρτυρος μετακινήσαι δυνατόν ἐστιν , χεῖρας δὲ μάρτυρος διαφυγεῖν ἀδύνατον . Ὁμοῦ τε γὰρ ἡ λάρναξ ἐπὶ τὴν πόλιν ἔλιπετο , καὶ κεραυνὸς ἄνωθεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ἤρχετο τοῦ ξοάνου , καὶ τὰ πάντα κατέφλεγε . Καίτοι γε , εἰ καὶ μὴ πρότερον , τότε γοῦν εἰκὸς ἦν ὀργισθῆναι τὸν ἀσεβῆ βασιλέα , καὶ τὴν ὀργὴν ἀφεῖναι εἰς τὸ μαρτύριον τοῦ μάρτυρος · ἀλλ’ οὐδὲ τότε ἐτόλμησε · τοσοῦτος αὐτὸν κατεῖχε φόβος · ἀλλὰ καίτοι τὸν ἐμπρησμὸν ὁρῶν ἀφόρητον ὄντα , καὶ τὴν αἰτίαν εἰδὼς ἀκριβῶς , ἡσύχαζε . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἐστὶ τὸ θαυμαστὸν , ὅτι τὸ μαρτύριον οὐ κατέσκαψεν , ἀλλ’ ὅτι μηδὲ τὴν στέγην ἐπεθεῖναι πάλιν τῷ ναῷ οὐκ ἐτόλμησεν . ᾜδει γὰρ , ᾔδει θεήλατον οὖσαν τὴν πληγὴν , καὶ ἐδεδοίκει μὴ περαιτέρω τι διανοηθεὶς , ἐπὶ τὴν οἰκείαν ἐκεῖνο καλέσῃ τὸ πῦρ κεφαλήν . Διὰ τοῦτο ἠνείχετο εἰς τοσαύτην ἐρημίαν κατενεχθέντα τὸν ναὸν τοῦ Ἀπόλλωνος ὁρῶν . Οὐδὲ γὰρ ἄλλη τις ἦν αἰτία , δι’ ἣν οὐ διώρθωσε τὸ γεγενημένον , ἀλλ’ ἡ φόβος μόνον δι’ ὃν ἄκων ἠσύχαζε , καὶ ταῦτα εἰδὼς , ὅσον μὲν δνεῖδος καταλείπει τῷ δαίμονι , ὅσον δὲ κόσμον τῷ μάρτυρι . Καὶ γὰρ ἐστήκασιν οἱ τοῖχοι νῦν ἀντὶ τροπαίων , σάλπιγγος λαμπροτέραν ἀφιέντες φωνὴν , τοῖς ἐν τῇ Δάφνῃ , τοῖς ἐν τῇ πόλει , τοῖς πόρρωθεν ἀφικνουμένοις , τοῖς συνοῦσι , τοῖς αὖθις ἐσομένοις ἀνθρώποις ἅπαντα διηγοῦνται διὰ τῆς ὄψεως , τὴν πλήγην , τὴν συμπλοκὴν , τὴν νίκην τοῦ μάρτυρος . Τὸν γὰρ πόῤῥωθεν ἀφιστάμενον τοῦ προαστείου , καὶ τὸ μὲν μαρτύριον τοῦ ἁγίου τῆς λάρνακος ἔρημον , τὸν δὲ ναὸν τοῦ Ἀπόλλωνος τὴν στέγην ἀφηρημένον ὁρῶντα , εἰκὸς τὴν αἰτίαν τούτων ἑκατέρων ζητεῖν · εἶτα πᾶσαν μαθόντα τὴν ἱστορίαν , οὕτως ἀπελθεῖν ἐκεῖθεν . Τοιαῦτα τοῦ μάρτυρος τὰ κατορθώματα , τὰ μετὰ τὴν τελευτήν . Διὸ καὶ τὴν ὑμετέραν μακαρίζω πόλιν , ὅτι πολλὴν περὶ τὸν ἅγιον τοῦτον ἐπεδείξασθε τὴν σπουδήν . Καὶ γὰρ τότε , ἡνίκα ἀπὸ τῆς Δάφνης ἐπανῄει , πᾶσα μὲν ἡμῖν ἡ πόλις εἰς τὴν ὁδὸν ἐξεχύθη , καὶ κεναὶ μὲν αἱ ἀγοραὶ ἀνδρῶν , κεναὶ δὲ γυναικῶν ἦσαν αἱ οἰκίαι , ἔρημοι δὲ παρθένων οἱ θάλαμοι . Οὕτω καὶ ἡλικία πᾶσα , καὶ φύσις ἑκατέρα
Lemmas: γε . ὁ μέν οὖν μάρτυς κινέω , ὁ δέ δαίμων οὐδέ οὕτως ἄδεια ἀπολαύω · ἀλλά εὐθύς μανθάνω , ὅτι ὀστέον μέν μάρτυς μετακινέω δυνατός εἰμί , χείρ δέ μάρτυς διαφεύγω ἀδύνατος . ὁμοῦ τε γάρ ὁ λάρναξ ἐπί ὁ πόλις λείπω , καί κεραυνός ἄνωθεν ἐπί ὁ κεφαλή ἔρχομαι ὁ ξόανον , καί ὁ πᾶς καταφλέγω . καίτοι γε , εἰμί καί μή πρότερος , τότε γοῦν ἔοικα εἰμί ὀργίζω ὁ ἀσεβής βασιλεύς , καί ὁ ὀργή ἀφίημι εἰς ὁ μαρτύριον ὁ μάρτυς · ἀλλά οὐδέ τότε τολμάω · τοσοῦτος αὐτός κατέχω φόβος · ἀλλά καίτοι ὁ ἐμπρησμός ὁράω ἀφόρητος εἰμί , καί ὁ αἰτία οἶδα ἀκριβῶς , ἡσυχάζω . καί οὐ οὗτος μόνος εἰμί ὁ θαυμαστός , ὅτι ὁ μαρτύριον οὐ κατασκάπτω , ἀλλά ὅτι μηδέ ὁ στέγη ἐπιτίθημι πάλιν ὁ ναός οὐ τολμάω . οἶδα γάρ , οἶδα θεήλατος εἰμί ὁ πληγή , καί δείδω μή περαίτερος τίς διανοέω , ἐπί ὁ οἰκεῖος ἐκεῖνος καλέω ὁ πῦρ κεφαλή . Ζεύς οὗτος ἀνέχω εἰς τοσοῦτος ἐρημία καταφέρω ὁ ναός ὁ Ἀπόλλων ὁράω . οὐδέ γάρ ἄλλος τις εἰμί αἰτία , διά ὅς οὐ διορθόω ὁ γίγνομαι , ἀλλά ὁ φόβος μόνος διά ὅς ἀέκων ἡσυχάζω , καί οὗτος οἶδα , ὅσον μέν δνεῖδος καταλείπω ὁ δαίμων , ὅσον δέ κόσμος ὁ μάρτυς . καί γάρ ἵστημι ὁ τοῖχος νῦν ἀντί τρόπαιον , σάλπιγξ λαμπρός ἀφίημι φωνή , ὁ ἐν ὁ Δάφνη , ὁ ἐν ὁ πόλις , ὁ πρόσωθεν ἀφικνέομαι , ὁ σύνειμι , ὁ αὖθις εἰμί ἄνθρωπος ἅπας διηγέομαι διά ὁ ὄψις , ὁ πληγή , ὁ συμπλοκή , ὁ νίκη ὁ μάρτυς . ὁ γάρ πρόσωθεν ἀφίστημι ὁ προάστειον , καί ὁ μέν μαρτύριον ὁ ἅγιος ὁ λάρναξ ἐρῆμος , ὁ δέ ναός ὁ Ἀπόλλων ὁ στέγη ἀφαιρέω ὁράω , ἔοικα ὁ αἰτία οὗτος ἑκάτερος ζητέω · εἶτα πᾶς μανθάνω ὁ ἱστορία , οὕτως ἀπέρχομαι ἐκεῖθεν . τοιοῦτος ὁ μάρτυς ὁ κατόρθωμα , ὁ μετά ὁ τελευτή . Διὸ καί ὁ ὑμέτερος μακαρίζω πόλις , ὅτι πολύς περί ὁ ἅγιος οὗτος ἐπιδείκνυμι ὁ σπουδή . καί γάρ τότε , ἡνίκα ἀπό ὁ Δάφνη ἐπανέρχομαι , πᾶς μέν ἐγώ ὁ πόλις εἰς ὁ ὁδός ἐκχέω , καί κενός μέν ὁ ἀγορά ἀνήρ , κενός δέ γυνή ἥδω ὁ οἰκία , ἐρῆμος δέ παρθένος ὁ θάλαμος . οὕτως καί ἡλικία πᾶς , καί φύσις ἑκάτερος