joannes-chrysostomus.de-sancto-hieromartyre-babyla pg050_0129.1
λεων ἀνατροπαὶ , καὶ λιμὸς ἁπάντων λιμῶν ὁ πικρότατος . Ἴστε γὰρ ὄψοντο καὶ μέμνησθε , πῶς κενὴ μὲν ἦν ὠνίων ἡ ἀγορὰ , μεστὰ δὲ θορύβων τὰ ἐργαστήρια , ἑκάστου φιλονεικούντος τὸ φανὲν προαρπάσαι , καὶ ἀπελθεῖν . Καὶ τί λέγω λιμὸν , ὅπου γε καὶ αὐταὶ τῶν ὑδάτων ἐπιλειπόμεναι αἱ πηγαὶ , πηγαὶ ποταμοὺς τῇ δαψιλείᾳ τοῦ ῥεύματος ἀποκρύπτουσαι ; Ἀλλ’ ἐπειδὴ πηγῶν ἐμνήσθην , δεῦρο λοιπὸν ἐπὶ τὴν Δάφνην ἀνέλθωμεν , καὶ τὸν λόγον πρὸς τὰ τοῦ μάρτυρος κατορθώματα συνελάσωμεν . Καίτοι γε ἐπιθυμεῖτε τὰς Ἑλληνικὰς ἐκπομπεύειν ἀσχημοσύνας ἔτι · ἀλλ’ ὅμως , καὶ οὕτως αὐτὸς ὢν , ἀπάγωμεν · πάντως γὰρ , ὅπου μαρτύρων μνήμη , ἐκεῖ καὶ Ἕλληναν αἰσχύνη . Οὕτος τοίνυν ὁ βασιλεὺς ἀνιὼν εἰς τὴν Δάφνην , συχνῶς ἠνιχίλει τὸν Ἀπόλλωνα δεόμενος , ἐκτετύων , ἀντιβολῶν , ὥστε μαντεύσασθαί τι περὶ τῶν μελλόντων αὐτῷ . Τί ; οὖν ὁ μάντις , ὁ μέγας τῶν Ἕλλήνων θεός ; Νεκροί με κωλύουσι φθέγγεσθαι , φησίν · ἀλλὰ ἀνάρρηδον τὰς θήκας , ἀνόρυξον τὰ ὀστᾶ , μετάστησον τοὺς νεκρούς . Τί τούτων ἀνοσιώτερον γένοιτ’ ἂν τῶν ἐπιταγμάτων ; Ξένους ὁ δαίμων τυμβωρυχίας εἰσάγει νόμους , καὶ καινοὺς ξενηλασίας ἐπινοεῖ τρόπους . Τίς ἥκουσε νεκροὺς ἐλαυνομένους ποτέ ; τίς εἶδε σώματα ἄψυχα κελευόμενα μετανίστασθαι , καθάπερ οὗτος ἐπέταττε , τοὺς κοινοὺς τῆς φύσεως ἐκ βάθρων ἀνατρέπων νόμους ; Κοινοὶ γάρ εἰσι τῆς φύσεως νόμοι παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις , τὸν ἀπελθόντα τῇ γῇ κρύπτεσθαι , καὶ ταφῇ παραδίδοσθαι , καὶ τοῖς κόλποις τῆς πάντων μητρὸς περιστέλλεσθαι τῆς . Καὶ τούτους οὐχ Ἕλλην , οὐ βάρβαρος , οὐ Σκύθης , οὐκ εἴ τις ἐκείνων ἀγριώτερος ἐκίνησε τοὺς νόμους ποτὲ , ἀλλ’ αἰδούνται , καὶ φυλάττουσιν ἅπαντες , καὶ οὕτως εἰσὶν ἱεροὶ , καὶ πᾶσιν αἰδέσιμοι . Ἀλλ’ ὁ δαίμων ἐπάρας τὸ προσωπεῖον , γυμνῇ τῇ κεφαλῇ πρὸς τὰ νοινὰ τῆς φύσεως ἔσταται δόγματα · Μίασμα γὰρ , φησὶν , εἰσὶν οἱ νεκροί . Οὐχ οἱ νεκροὶ μίασμα , πονηρότατα δαίμων , ἀλλὰ προαίρεσις πονηρὰ μόσος ἐστίν . Εἰ δὲ χρή τι καὶ θαυμαστὸν εἰπεῖν , τὰ τῶν ζώντων μᾶλλον μεστὰ κακίας , ἢ τὰ τῶν τετελευτηκότων , εἰσὶ σώματα μιαρά · τὰ μὲν γὰρ διακονεῖται τοῖς τῆς ψυχῆς ἐπιτάγμασι · τὰ δὲ κεῖνται ἀκίνητα · τὰ δὲ ἀκίνητον καὶ πάσης αἰσθήσεως ἔρημον , καὶ κατηγορίας ἂν εἴη πάσης ἐλεύθερον . Πλὴν ἀλλ’ οὐδὲ τὰ τῶν ζώντων εἴποιμι ἂν ἔγωγε σώματα εἶναι τῇ φύσει μιαρὰ , ἀλλὰ πανταχοῦ τὴν πονηρὰν καὶ διεστραμμένην προαίρεσιν ταῖς παρὰ πάντων κατηγορίαις εἶναι ὑπεύθυνον .
Lemmas: λέων ἀνατροπή , καί λιμός ἅπας λιμός ὁ πικρός . οἶδα γάρ ὄπτω καί μιμνήσκω , πῶς κενός μέν εἰμί ὤνιος ὁ Ἀγορή , μεστός δέ θόρυβος ὁ ἐργαστήριον , ἕκαστος φιλονεικέω ὁ φαίνω προαρπάζω , καί ἀπέρχομαι . καί τίς λέγω λιμός , ὅπου γε καί αὐτός ὁ ὕδωρ ἐπιλείπω ὁ πηγή , πηγή ποταμός ὁ δαψίλεια ὁ ῥεῦμα ἀποκρύπτω ; ἀλλά ἐπεί πηγή μιμνήσκω , δεῦρο λοιπός ἐπί ὁ Δάφνη ἀνέρχομαι , καί ὁ λόγος πρός ὁ ὁ μάρτυς κατόρθωμα συνελαύνω . καίτοι γε ἐπιθυμέω ὁ Ἑλληνικός ἐκπομπεύω ἀσχημοσύνη ἔτι · ἀλλά ὅμως , καί οὕτως αὐτός εἰμί , ἀπάγω · πάντως γάρ , ὅπου μάρτυς μνήμη , ἐκεῖ καί Ἕλλην αἰσχύνη . οὗτος τοίνυν ὁ βασιλεύς ἀνέρχομαι εἰς ὁ Δάφνη , συχνός ἠνιχίλει ὁ Ἀπόλλων δέομαι , ἐκτεύω , ἀντιβολέω , ὥστε μαντεύομαι τίς περί ὁ μέλλω αὐτός . τις ; οὖν ὁ μάντις , ὁ μέγας ὁ Έλληνας θεός ; νεκρός ἐγώ κωλύω φθέγγομαι , φημί · ἀλλά ἀνάρρηδον ὁ θήκη , ἀνορύσσω ὁ ὀστέον , μεθίστημι ὁ νεκρός . τις οὗτος ἀνόσιος γίγνομαι ἄν ὁ ἐπίταγμα ; ξένος ὁ δαίμων τυμβωρυχία εἰσάγω νόμος , καί καινός ξενηλασία ἐπινοέω τρόπος . Τῖς ἀκούω νεκρός ἐλαύνω ποτέ ; τίς ὁράω σῶμα ἄψυχος κελεύω μετανίστημι , καθά οὗτος ἐπιτάσσω , ὁ κοινός ὁ φύσις ἐκ βάθρον ἀνατρέπω νόμος ; Κοινός γάρ εἰμί ὁ φύσις νόμος παρά πᾶς ἄνθρωπος , ὁ ἀπέρχομαι ὁ γῆ κρύπτω , καί ταφή παραδίδωμι , καί ὁ κόλπος ὁ πᾶς μήτηρ περιστέλλω ὁ . καί οὗτος οὐ Ἕλλην , οὐ βάρβαρος , οὐ Σκύθης , οὐ εἰμί τις ἐκεῖνος ἄγριος κινέω ὁ νόμος ποτέ , ἀλλά αἰδέομαι , καί φυλάσσω ἅπας , καί οὕτως εἰμί ἱερός , καί πᾶς αιδέσιμος . ἀλλά ὁ δαίμων ἐπαίρω ὁ προσωπεῖον , γυμνός ὁ κεφαλή πρός ὁ νοινὰ ὁ φύσις ἵστημι δόγμα · μίασμα γάρ , φημί , εἰμί ὁ νεκρός . οὐχ ὁ νεκρός μίασμα , πονηρός δαίμων , ἀλλά προαίρεσις πονηρός Μοσός εἰμί . εἰμί δέ χράω τι καί θαυμαστός λέγω , ὁ ὁ ζάω μᾶλλον μεστός κακία , ἢ ὁ ὁ τελευτάω , εἰμί σῶμα μιαρός · ὁ μέν γάρ διακονέω ὁ ὁ ψυχή ἐπίταγμα · ὁ δέ κεῖμαι ἀκίνητος · ὁ δέ ἀκίνητος καί πᾶς αἴσθησις ἐρῆμος , καί κατηγορία ἄν εἰμί πᾶς ἐλεύθερος . πλήν ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ ζάω λέγω ἄν ἐγώ σῶμα ἔρχομαι ὁ φύσις μιαρός , ἀλλά πανταχοῦ ὁ πονηρός καί διαστρέφω προαίρεσις ὁ παρά πᾶς κατηγορία ἔρχομαι ὑπεύθυνος .