joannes-chrysostomus.de-sanctis-bernice-et-prosdoce pg050_0237.3
νιν ἐν τῷ ποταμῷ · καὶ γὰρ τοῦ σάρκα καταξενωμένην ὁρᾶν πολλῷ χαλεπώτερον καὶ δυνηρώτερον , καθάπερ ἐφθην εἰπών , τὰ οἰκεῖα σπλάγχνα , τὰς θυγατέρας λέγω , διὰ τῆς οἰκείας καταβαίνειν χειρός , καὶ ἀπονηγομένως ἰδεῖν , καὶ τοῦ τὰς βασάνους ἐνεγκεῖν πολλῷ μείζους ἔδει τῆς φιλοσοφίας αὐτῇ , ὥστε δυνηθῆναι καταχειρῆσαι τὰς δεξιὰς τῶν παιδίων , καὶ συννεκλῦσαι αὐτὰς μεθ’ ἑαυτῆς · πρὸς τὰς βασάνους τοῦ ποταμοῦ . Οὐδὲ γὰρ ἔσιν εἰς ὀδύνην · λόγον ὑφ’ ἑτέρων κακῶς πασχούσας ὁρᾶν , καὶ αὐτὴν διακονεῖσθαι τῷ θανάτῳ , αὐτὴν ὑπουργὸν γενέσθαι τῆς [ 615 ] τελευτῆς , αὐτὴν ἀντὶ δημίου καταστήναι ταις θυγατράσιν · ἀλλὰ πολλῷ τοῦτο ἐκεῖνον χαλεπώτερον καὶ ἀφορητότερον . Καὶ μαρτυρήσετέ μοι τῷ λόγῳ πᾶσαι ὅσαι μητέρες ἐγενέσθε , καὶ πέραν ὀδύνων ἐλάθετε , καὶ θωγέρας ἐσχήκατε . Πῶς ἤλατο τῆς δεξιᾶς τῶν παιδίων ; πῶς οὐκ ἐνάρχησεν ἡ χείρ ; πῶς οὐκ ἐλύθη τὰ νεῦρα ; πῶς οὐκ ἐξέστησαν αἱ φρένες ; πῶς ἐσχυσαν ὁ λογισμὸς ὑπηρετήσασθαι τοῖς γινομένοις ; Καὶ γὰρ μυρίων βασάνων πιχρότερα ἦν τὰ γινόμενα , ἀντὶ τοῦ σώματος τῆς ψυχῆς αὐτῇ διαφερομένης . Ἄλλὰ μέχρι τίνος φιλονευροῦμεν διώκειν ἀρίτητα ; οὐδεὶς γὰρ πραττέσθαι δυνησεται λόγος τοῦ πάθους τοῦ μεγίστου , ἀλλὰ μόνη ἡ παῖδων λαβοῦσα καὶ ἀγωνισαμένη γυνὴ οἶδεν , ὅποια ταῦτά ἐστι τὰ παιδία . Ταῦτα ἀκούσασαι τῶν μητέρων , ἀκούσασαι παρθένων , μητέρες μὲν ἵνα οὕτως παιδεύσωσι τὰς θυγατέρας , παρθένων δὲ ἵνα οὕτω πειθώσι τὰς μητέρας . Οὐ γὰρ μὴ μόνον τὴν μητέρα ἐπαινεῖν χρή τὴν τοιαύτη ἐπιτάξασαν , ἀλλὰ καὶ τὰς θυγατέρας θαυμάζειν , αἱ τὰ τοιαῦτα ὑπήκουσαν · οὐτὲ γὰρ ἡ μήτηρ ἐδέθη δεσμῶν πρὸς τὰς ἐκείνας καὶ τὰ θύματα , οὔτε αἱ δαμαλῖδες ἐκορίστησαν , ἀλλ’ ἰσὴ τῇ προθυμίᾳ καὶ ψυχῇ τὸν ζυγὸν ἤκουσαν τοῦ μαρτυρίου , οὕτως εἴσεσαν εἰς τὸν ποταμὸν τὰ ὑποδήματα ἐξὼ τῆς ὀχθῆς ἀφεῖσαι · τοῦτο δὲ ἄπολον , φειδόμεναι τῶν φυλάκων · τοιαύτη ἡ πρόνοια τῶν ἀγίων ἐκεῖνων ἦν . Καταλιπεῖν γὰρ αὐτοὺς ἀπολογίαν ἐπενόησαν εἰς τὸ δικαστήριον , ἵνα μὴ ὁ ὡμὸς καὶ ἀπηγὴς δικαστὴς ἐκεῖνος ἐγκαλεῖν ἐχῇ προδοσίαν , καὶ τὰς λαβόντας ἀργύριον τὰς γυναῖκας ἀρξάσας · διὰ τοῦτο καταλιπόν τὰ ὑποδήματα τῇ γνώμῃ μαρτυροῦντα τῶν στρατιωτῶν , ὅτι οὐκ εἴδοσαν αὐτῶν , ἀλλ’ ἀγνοούντων πρὸς τὸν ποταμὸν ἠτομίζον . Τάχα ποὺς ὑμῖν ἐγένετο πόθος τῶν ἀγίων ἐκείνων · μετὰ τοῦτο τοίνυν τοῦ πυρὸς προσπεσώμεν αὐτῶν τοῖς λειψάνοις · συμπλακώμεν αὐτῶν ταῖς θήκαις · δύναται γὰρ καὶ θήκαι μαρτύρων πολλὴν ἔχειν δύναμιν , ὥσπερ οὐν καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν μαρτύρων πολλὴν ἔχει τὴν ἰσχύν . Καὶ μὴ μόνον ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑορτῇ ταύτῃ , ἀλλὰ καὶ ἐν ἑτέραις ἡμέραις προσεδρεύσωμεν αὐταῖς , παρακαλῶμεν αὐτάς , ἀξιώμεν γενέσθαι προστάτιδας ἡμῶν · πολλὴν γὰρ ἔχουσι παρρησίαν οὐχὶ ζῶσαι μόνον , ἀλλὰ καὶ τελευτήσασαι · καὶ πολλῷ μᾶλλον τελευτήσασαι . Νῦν γὰρ τὰ στίγματα φέρουσι τοῦ Χριστοῦ · τὰ δὲ στίγματα ἐπιδεικνύμεναι ταῦτα , πάντα δύνανται πᾶσαι τὸν βασιλέα . Ἐπεὶ οὖν τοιαύτη ἡ δύναμις αὐτῶν καὶ ἡ φιλία πρὸς τὸν Θεόν , τῇ συνειχεῖ προσδράξαι καὶ τῇ διηνεκεί πρὸς αὐτὰς ἀφίκεσθαι καταστήσαντες ἑαυτοὺς οἰκεῖους αὐτῶν , ἐπιστάσωμεθα δι’ αὐτῶν τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν · ἵνα γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἡ δόξα , ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι · νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: νιν ἐν ὁ ποταμός · καί γάρ ὁ σάρκα καταξενόω ὁράω πολύς χαλεπός καί δυνηρώτερον , καθά φθάνω λέγω , ὁ οἰκεῖος σπλάγχνον , ὁ θυγάτηρ λέγω , διά ὁ οἰκεῖος καταβαίνω χείρ , καί ἀποφέρω ὁράω , καί ὁ ὁ βάσανος φέρω πολύς μέγας δέω ὁ φιλοσοφία αὐτός , ὥστε δύναμαι καταχειρῆσαι ὁ δεξιά ὁ παιδίον , καί συνεκλύω αὐτός μετά ἑαυτοῦ · πρός ὁ βάσανος ὁ ποταμός . οὐδέ γάρ εἰσέρχομαι εἰς ὀδύνη · λόγος ὑπό ἕτερος κακῶς πάσχω ὁράω , καί αὐτός διακονέω ὁ θάνατος , αὐτός ὑπουργός γίγνομαι ὁ [ 615 ] τελευτή , αὐτός ἀντί δήμιος καθίστημι ὅς θυγάτηρ · ἀλλά πολύς οὗτος ἐκεῖνος χαλεπός καί ἀφόρητος . καί μαρτυρέω ἐγώ ὁ λόγος πᾶς ὅσος μήτηρ γίγνομαι , καί πέραν οδύνη λανθάνω , καί θωγέρας ἔχω . Πῶς ἅλλομαι ὁ δεξιός ὁ παιδίον ; πῶς οὐ ναρκάω ὁ χείρ ; πῶς οὐ λύω ὁ νεῦρον ; πῶς οὐ ἐξίστημι ὁ φρήν ; πῶς ἔχω ὁ λογισμός ὑπηρετέω ὁ γίγνομαι ; καί γάρ μυρίος βάσανος πικρός εἰμί ὁ γίγνομαι , ἀντί ὁ σῶμα ὁ ψυχή αὐτός διαφέρω . ἀλλά μέχρι τίς φιλονευροω διώκω αριτηταω ; οὐδείς γάρ πράσσω δύναμαι λόγος ὁ πάθος ὁ μέγας , ἀλλά μόνος ὁ παῖς λαμβάνω καί ἀγωνίζομαι γυνή οἶδα , όποιος οὗτος εἰμί ὁ παιδίον . Ταΰς ἀκούω ὁ μήτηρ , ἀκούω παρθένος , μήτηρ μέν ἵνα οὕτως παιδεύω ὁ θυγάτηρ , παρθένος δέ ἵνα οὕτως πείθω ὁ μήτηρ . οὐ γάρ μή μόνος ὁ μήτηρ ἐπαινέω χράω ὁ τοιοῦτος ἐπιτάσσω , ἀλλά καί ὁ θυγάτηρ θαυμάζω , ὁ ὁ τοιοῦτος ὑπακούω · οὔτε γάρ ὁ μήτηρ δέω δεσμός πρός ὁ ἐκεῖνος καί ὁ θῦμα , οὔτε ὁ δαμαλίδα κορίζω , ἀλλά ἴσος ὁ προθυμία καί ψυχή ὁ ζυγόν ἀκούω ὁ μαρτύριον , οὕτως εἰσέρχομαι εἰς ὁ ποταμός ὁ ὑπόδημα ἔχω ὁ ὄχθη ἀφίημι · οὗτος δέ ἄπολος , φείδομαι ὁ φύλαξ · τοιοῦτος ὁ πρόνοια ὁ ἅγιος ἐκεῖνος εἰμί . καταλείπω γάρ αὐτός ἀπολογία ἐπινοέω εἰς ὁ δικαστήριον , ἵνα μή ὁ ὠμός καί ἀπηγὴς δικαστής ἐκεῖνος ἐγκαλέω ἔχω προδοσία , καί ὁ λαμβάνω ἀργύριον ὁ γυνή ἄρχω · διά οὗτος καταλείπω ὁ ὑπόδημα ὁ γνώμη μαρτυρέω ὁ στρατιώτης , ὅτι οὐ ὁράω αὐτός , ἀλλά ἀγνοέω πρός ὁ ποταμός ἀτομίζω . Τάχα πούς σύ γίνομαι πόθος ὁ ἅγιος ἐκεῖνος · μετά οὗτος τοίνυν ὁ πυρός προσπίπτω αὐτός ὁ λείψανον · συμπλέκω αὐτός ὁ θήκη · δύναμαι γάρ καί θήκη μάρτυς πολύς ἔχω δύναμις , ὥσπερ οὖν καί ὁ ὀστέον ὁ μάρτυς πολύς ἔχω ὁ ἰσχύς . καί μή μόνος ἐν ὁ ἡμέρα ὁ ἑορτή οὗτος , ἀλλά καί ἐν ἕτερος ἡμέρα προσεδρεύω αὐτός , παρακαλέω αὐτός , ἀξιόω γίγνομαι προστάτιδα ἐγώ · πολύς γάρ ἔχω παρρησία οὐ ζάω μόνος , ἀλλά καί τελευτάω · καί πολύς μᾶλλον τελευτάω . νῦν γάρ ὁ στίγμα φέρω ὁ Χριστός · ὁ δέ στίγμα ἐπιδείκνυμι οὗτος , πᾶς δύναμαι πᾶς ὁ βασιλεύς . ἐπεί οὖν τοιοῦτος ὁ δύναμις αὐτός καί ὁ φίλιος πρός ὁ θεός , ὁ συνέχω προστρέχω καί ὁ διανεκής πρός αὐτός ἀφικνέομαι καθίστημι ἑαυτοῦ οἰκεῖος αὐτός , ἐφίστημι διά αὐτός ὁ παρά ὁ θεός φιλανθρωπία · ἵνα γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ὁ δόξα , ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα · νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .