joannes-chrysostomus.de-sancta-pelagia-virgine-et-martyre pg050_0178.1
ἀλλ’ ὁ Θεὸς τὴν καρδίαν αὐτῶν ἐτυφλώσειν , ὥστε μὴ συνιδεῖν τὸν ὅλον . Διὰ τοῦτο ἐκ μέσου τῶν δικτύων ἀνέετη · ὁ καὶ καθάπερ ἔλαφος εἰς αὐτὰς τῶν θηρατῶν ἐμπεσοῦσα τὰς χεῖρας , εἶτα ἐκεῖθεν διαφυγοῦσα πρὸς κορυφὴν ὄρους δύσοδτον καὶ ποσὶ θηρατῶν καὶ ἀφέσει βελῶν ἀνέφικτον , ἵσταται τοῦ δρόμου λοιπὸν , καθορῶσα μετὰ ἀδείας τοὺς ἐπιβουλεύσαντας αὐτῇ πρότερον · ὤπτο θὴ καὶ αὕτη εἰς αὐτὰς τῶν θηρατῶν ἐμπεσοῦσα τὰς χεῖρας , καὶ καθάπερ δικτύοις τοῖς τοίχοις ἔνδον ἐναπειλημμένη , ἀνέδραμεν οὐκ εἰς ὄρους κορυφὴν , ἀλλ’ εἰς αὐτὴν τοῦ οὐρανοῦ τὴν κορυφὴν , ἔνθα λοιπὸν οὐκ αὐτοὺς ἔτι προσελθεῖν δυνατὸν ἦν · εἶτα ἐκεῖθεν αὐτοὺς εἰσώρυσα κεναῖς ἀναχωροῦντας χερσὶν , ἔχαιρε πολλὴν τῶν ἀπίστων θεωμένη κατασκευαζομένη αἰσχύνην . Ἐννόησον γὰρ ἡλίκον ἦν · τοῦ δικαστοῦ καθημένου , τῶν δημίων παρεστώτων , τῶν κολαστηρίων εὐτρεπισμένων , τοῦ πλήθους παντὸς συνειλεγμένου , τῶν στρατιωτῶν προσδοκωμένων , ὑπὸ τῆς ἡδονῆς μεθυόντων ἁπάντων , ἐλπιζόντων ἔχειν τὸ θήραμα , τοὺς ἐπὶ τούτῳ ἀπελθόντας , ἐπανιέναι κάτω κύπτοντας , τὸ γεγενημένον ὄραμα διηγουμένους . Πόσην μὲν αἰσχύνην , πόσην δὲ ὀδύνην καὶ ὄνειδος τῶν ἀπίστων κατασκεδασθῆναι εἰκὸς ἁπάντων ἦν ; πῶς ἀναχωρεῖν κάτω κύπτοντας ἐγκαλυπτομένους , διὰ τὸν ἔργων μανθάνοντας , ὅτι οὐ πρὸς ἀνθρώπους , ἀλλὰ πρὸς τὸν Θεὸν ὁ πόλεμος αὐτοῖς ἦν ; Ὁ μὲν οὖν Ἰωσὴφ , ἡνίκα ὑπὸ τῆς αὐτοῦ δεσποίνης ἐπεβουλεύετο , τὸ ἱμάντιον τὸ κατασχεθὲν ὑπὸ τῶν μειρῶν χειρῶν παρὰ τῇ βαρβάρῳ γυναικὶ τότε ἀρεῖς , ἐξῄει γυμνός · αὕτη δὲ οὐδὲ κατασχεθῆναι τὸ σῶμα ὑπὸ τῶν ἀκολάστων ἀφῆκε χειρῶν , ἀλλ’ ἀναβᾶσα γυμνὴ τῇ ψυχῇ , καὶ τὴν ἁγίαν σάρκα ἀφεῖσα παρὰ τοῖς πολεμίοις , εἰς πολλὴν αὐτοὺς ἀμηχανίαν ἐνέβαλεν · οὐδὲ γὰρ εἶχον ὅ τι χρήσονται τῷ λειψάνῳ λοιπόν . Τοιαῦτα τοῦ Θεοῦ τὰ κατορθώματα , τοὺς μὲν ἑαυτοῦ βούλους ἐξ ἀπόρων πραγμάτων εἰς πολλὴν ἄγειν εὐκολίαν , τοὺς δὲ ἐναντίους αὐτῷ καὶ πολεμίους κἂν ἐκ τῶν εὐμηχάνων εἶναι ὁσούντων εἰς τὴν ἐσχάτην ἐμβάλλειν ἀμηχανίαν . Τί γὰρ τῆς ἀμηχανίας ἐκείνης ἦν χαλεπώτερον , εἰς ἣν ἡ κόρη τότε ἐνεπεπτώκει ; τί δὲ τῆς εὐκολίας εὐπορώτερον , ἐν ᾗ τότε οἱ στρατιῶται ἦσαν ; Μόνην εἶχον αὐτὴν ἔνδον ἀπειλημμένον , ὥσπερ ἐν δεσμωτηρίῳ τῇ οἰκίᾳ ἐγκεκλεισμένην , καὶ ὁμέως ἀπῆλθον ἀποτυχόντες τῆς θήρας . Πάλιν ἡ κόρη ἔρημος οὖσα συμμάχων , καὶ βοηθῶν , καὶ οὐδεμίαν οὐδαμόθεν ὁρῶσα διέβολον τῶν δεινῶν , καὶ τῶν στομάτων ἐγγὺς οὖσα τῶν θηρίων ἐκείνων , ἐξ αὐτῆς , ὡς ἂν εἴποι τις , τῆς φάρυγγος αὐτῶν ἀναρπασθεῖσα διέφυγε τὰς ἐπιβουλὰς , καὶ περιεγένετο στρατιωτῶν , δικαστῶν , ἀρχότων . Καὶ ἡνίκα μὲν ἔζη , προσεδόκων αὐτῆς περιέσεσθαι οὗτοι πάντες · ἐπειδὴ δὲ ἐτελεύτησε , τότε εἰς πλείονα ἀμηχανίαν ἐνέπεσεν , ἵνα μάθωσιν ὅτι δάνατος μαρτύρων νίκη μαρτύρων . Καὶ ταὐτὸν συνέβαινεν , οἷον ἂν εἰ κύματός τινος ἐμβολὴν πρὸς αὐτῷ τῷ στόματι τοῦ λιμένος ὁλκὰς μυριοφόρο · καὶ μαργαριτῶν γέμουσα πολυτίμων , μέλλοντος αὐτὴν καταβαπτίζειν καὶ ποιεῖν ὑποβρύχιον , διαφυγοῦσα , ὑπ’ αὐτῆς τῆς ῥύμης τῶν ὑδάτων συνωθισάσα πρὸς τὸν λιμένα μετὰ πλείονος παραπεμφθείσα τοῦ τάχους . Οὕτω δὴ καὶ ἡ μακαρία Πλαγία . Καὶ γὰρ ἡ τῶν στρατιωτῶν ἔφοδος καὶ ὁ φόβος τῶν προσδοκωμένων κολαστηρίων , καὶ ἡ ἀπειλὴ τοῦ δικαστοῦ παντὸς κύματος σφοδρότερον προσπεσόντα ἤπειξεν αὐτὴν μετὰ πλείονος τάχους πρὸς τὸν οὐρανὸν ἀναπτῖγα · καὶ τὸ μέλλον καταποντίζειν κῦμα τὴν ναῦν , τοῦτο παρέπεμψεν αὐτὴν πρὸς τὸν λιμένα τὸν εὔδιον · καὶ κατεφέρετο τὸ σῶμα λοιπὸν , πάσης ἀρτραπῆς φωτεινότερον , πλῆττον τοῦ διαβόλου τάς
Lemmas: ἀλλά ὁ θεός ὁ καρδία αὐτός τυφλόω , ὥστε μή συνοράω ὁ ὅλος . Ζεύς οὗτος ἐκ μέσος ὁ δίκτυον ἀνίημι · ὁ καί καθά ἔλαφος εἰς αὐτός ὁ θηρατής ἐμπίπτω ὁ χείρ , εἶτα ἐκεῖθεν διαφεύγω πρός κορυφή ὄρος δύω καί πούς θηρατής καί ἄφεσις βέλος ἀνέφικτος , ἵστημι ὁ δρόμος λοιπός , καθοράω μετά ἄδεια ὁ ἐπιβουλεύω αὐτός πρότερος · ὁράω τίθημι καί οὗτος εἰς αὐτός ὁ θηρατής ἐμπίπτω ὁ χείρ , καί καθά δίκτυον ὁ τοῖχος ἔνδον ἐναπολαμβάνω , ἀνατρέχω οὐ εἰς ὄρος κορυφή , ἀλλά εἰς αὐτός ὁ οὐρανός ὁ κορυφή , ἔνθα λοιπός οὐ αὐτός ἔτι προσέρχομαι δυνατός εἰμί · εἶτα ἐκεῖθεν αὐτός εἰσοράω κενός ἀναχωρέω χείρ , χαίρω πολύς ὁ ἄπιστος θεάομαι κατασκευάζω αἰσχύνη . ἐννοέω γάρ ἡλίκος εἰμί · ὁ δικαστής κάθημαι , ὁ δήμιος παρίστημι , ὁ κολαστήριον εὐτρεπίζω , ὁ πλῆθος πᾶς συλλέγω , ὁ στρατιώτης προσδοκάω , ὑπό ὁ ἡδονή μεθύω ἅπας , ἐλπίζω ἔχω ὁ θήραμα , ὁ ἐπί οὗτος ἀπέρχομαι , ἐπανέρχομαι κάτω κύπτω , ὁ γίγνομαι ὅραμα διηγέομαι . πόσος μέν αἰσχύνη , πόσος δέ ὀδύνη καί ὄνειδος ὁ ἄπιστος κατασκεδάννυμι ἔοικα ἅπας εἰμί ; πῶς ἀναχωρέω κάτω κύπτω ἐγκαλύπτω , διά ὁ ἔργον μανθάνω , ὅτι οὐ πρός ἄνθρωπος , ἀλλά πρός ὁ θεός ὁ πόλεμος αὐτός εἰμί ; ὁ μέν οὖν Ἰωσήφ , ἡνίκα ὑπό ὁ αὐτός δέσποινα ἐπιβουλεύω , ὁ ἱμάντιον ὁ κατέχω ὑπό ὁ μειροος χείρ παρά ὁ βάρβαρος γυνή τότε ἀείρω , ἐξέρχομαι γυμνός · οὗτος δέ οὐδέ κατέχω ὁ σῶμα ὑπό ὁ ἀκόλαστος ἀφίημι χείρ , ἀλλά ἀναβαίνω γυμνός ὁ ψυχή , καί ὁ ἅγιος σάρκα ἀφίημι παρά ὁ πολέμιος , εἰς πολύς αὐτός ἀμηχανία ἐμβάλλω · οὐδέ γάρ ἔχω ὁ τίς χράω ὁ λείψανον λοιπός . τοιοῦτος ὁ θεός ὁ κατόρθωμα , ὁ μέν ἑαυτοῦ βούλος ἐκ ἄπορος πρᾶγμα εἰς πολύς ἄγω εὐκολία , ὁ δέ ἐναντίος αὐτός καί πολέμιος κἀν ἐκ ὁ εὐμήχανος ἔρχομαι ὅσος εἰς ὁ ἔσχατος ἐμβάλλω ἀμηχανία . τις γάρ ὁ ἀμηχανία ἐκεῖνος εἰμί χαλεπός , εἰς ὅς ὁ κόρη τότε ἐμπίπτω ; τίς δέ ὁ εὐκολία εὔπορος , ἐν ὅς τότε ὁ στρατιώτης ἥδω ; Μόνος ἔχω αὐτός ἔνδον ἀπολαμβάνω , ὥσπερ ἐν δεσμωτήριον ὁ οἰκία ἐγκλείω , καί ὁμέως ἀπέρχομαι ἀποτυγχάνω ὁ θήρα . πάλιν ὁ κόρη ἐρῆμος εἰμί σύμμαχος , καί βοηθόος , καί οὐδείς οὐδαμόθεν ὁράω διέβολον ὁ δεινός , καί ὁ στόμα ἐγγύς εἰμί ὁ θηρίον ἐκεῖνος , ἐκ αὐτηες͂ς , ὡς ἄν λέγω τις , ὁ φάρυγξ αὐτός ἀναρπάζω διαφεύγω ὁ ἐπιβουλή , καί περιγίγνομαι στρατιώτης , δικαστής , ἄρχω . καί ἡνίκα μέν ζάω , προσδοκάω αὐτηες͂ς περίειμι οὗτος πᾶς · ἐπεί δέ τελευτάω , τότε εἰς πολύς ἀμηχανία ἐμπίπτω , ἵνα μανθάνω ὅτι Δανάτος μάρτυς νίκη μάρτυς . καί αὐτός συμβαίνω , οἷος ἄν εἰμί κῦμα τις ἐμβολή πρός αὐτός ὁ στόμα ὁ λιμήν ὁλκάς μυριοφόρος · καί μαργαρίτης γέμω πολύτιμος , μέλλω αὐτός καταβαπτίζω καί ποιέω ὑποβρύχιος , διαφεύγω , ὑπό αὐτηες͂ς ὁ ῥύμη ὁ ὕδωρ συνωθίζω πρός ὁ λιμήν μετά πολύς παραπέμπω ὁ τάχος . οὕτως δή καί ὁ μακάριος Πλαγιά . καί γάρ ὁ ὁ στρατιώτης ἔφοδος καί ὁ φόβος ὁ προσδοκάω κολαστήριον , καί ὁ ἀπειλή ὁ δικαστής πᾶς κῦμα σφοδρός προσπίπτω ἐπείγω αὐτός μετά πολύς τάχος πρός ὁ οὐρανός ἀναπτῖγα · καί ὁ μέλλω καταποντίζω κῦμα ὁ ναῦς , οὗτος παραπέμπω αὐτός πρός ὁ λιμήν ὁ εὔδιος · καί καταφέρω ὁ σῶμα λοιπός , πᾶς ἀρτραπῆς φωτεινός , πλήσσω ὁ διάβολος ὁ