joannes-chrysostomus.de-sancta-pelagia-virgine-et-martyre pg050_0177.3
ἀ' . Εὐλογητὸς ὁ Θεός · καὶ γυναῖκα ; θανάτου λοιπὸν καταπαλίζουσι , καὶ κόραι καταγελῶσι τελευτῆς , καὶ παρθένοι κομιδῇ νέαι καὶ ἀπειρόγαμοι εἰς αὐτὰ σκιρτῶσι τὸ τοῦ ᾅδου τὰ κέντρα , καὶ οὐδὲν πάσχουσι δεινόν . Ταῦτα δὴ πάντα διὰ τὸν ἐκ παρθένου Χριστὸν γέγονεν ἡμῖν τὰ ἀγαθά · μετὰ γὰρ τὰς μακαρίας ὠδῖνας ἐκείνας , καὶ τὸν φρικωδέστατον τόκον ἐξελύθη τοῦ θανάτου τὰ νεῦρα , παρελύθη ἡ τοῦ διαβόλου δύναμις , καὶ λοιπὸν οὐκ ἀνδράσι μόνον , ἀλλὰ καὶ γυναιξὶν εὐκαταφρόνητος γέγονε , καὶ οὐ γυναιξὶ μόνον , ἀλλὰ καὶ κόραις . Καθάπερ γάρ τις ποιμὴν ἄριστος λέοντα ἐκρούσαντα τὰ θρέμματα καὶ τῇ ποίμνῃ πάσῃ λυμαινόμενον λαβὼν , καὶ τοὺς ὀβόντας ἐκκόψας , καὶ τοὺς ὄνυχας ἐκτεμὼν , καὶ τὴν κόμην ἀποκείρας , εὐκαταφρόνητον καὶ καταγέλαστον ποιεῖ , καὶ παιδίοις ποιμενικοῖς καὶ κόραις παραδίδωσι καταπαλίζειν λοιπόν · οὕτω δὴ καὶ ὁ Χριστὸς τὸν θάνατον φοβερὸν ὄντα τῇ φύσει τῇ ἡμετέρᾳ καὶ φοβοῦντα τὸ γένος ἡμῶν ἅπαν λαβὼν , καὶ τὸν φόβον αὐτοῦ διαλύσας ἅπαντα παρέδωκεν , ὥστε καὶ παρθένους καταπαλίζειν αὐτοῦ . Διὰ τοῦτο καὶ ἡ μακαρία Παλαία μετὰ τοσαύτης ἀπ' αὐτὸν ἔδραμεν ἡδονῆς ὡς μηδὲ ἀναμεῖναι δημίων χεῖρας , μηδὲ εἰς δικαστήριον εἰσελθεῖν , ἀλλὰ τῇ τῆς οἰκείας προθυμίᾳ ὑπερβολῇ φθάσαι τὴν ἐκείνων ὠμότητα . Παρεσκεύαστο μὲν γὰρ καὶ πρὸς βασάνους , καὶ κολαστήρια , καὶ ἅπαν τιμωριῶν εἶδος , ἀλλ' ἐδεδίκει , μὴ τὸν τῆς παρθενίας ἀπολέσῃ στέφανον . Καὶ ἵνα μάθῃς ὅτι τὴν τῶν ἀσεβῶν ἀσέλγειαν ἐδεδίκει , προλαμβάνει , καὶ τῆς ἀσχήμονος ὕβρεως ἑαυτὴν προεξαρπάζει · ὃ ἀνθρώπων οὐδεὶς οὐδέποτε τοιοῦτον οὐδὲν ἐπεχείρησεν , ἀλλ' ἠκολούθησαν ἅπαντες εἰς τὸ δικαστήριον , κἀκεῖ τὴν ἀνδρείαν ἐπεδείξαντο · γυναῖκες δὲ διὰ τὸ τῆς φύσεως εὐεπηρέαστον , τοῦτον ἐπενόησαν ἑαυταῖς τὸν τρόπον τῆς τελευτῆς . Εἰ μὲν γὰρ ἦν καὶ τὴν παρθενίαν διασώσασθαι , καὶ τῶν τοῦ μαρτυρίου στεφάνων ἐπιτυχεῖν , οὐκ ἂν παρῃτήσατο τὴν εἰς τὸ δικαστήριον εἴσοδον · ἐπειδὴ δὲ ἀνάγκη θατέρου πάντως ἦν ἐκπεσεῖν , ἐσχάτης ἐνόμιζεν ἐνίαι ἀνοίας , παρὸν ἑκατέρας αὐτῇ τῆς νίκης ἐπιτυχεῖν , ἐξ ἡμισείας στεφανωθεῖσαν ἀπελθεῖν . Διὰ τοῦτο οὐκ ἠθέλησεν εἰς τὸ δικαστήριον ἀπελθεῖν , οὐδὲ γενέσθαι θέατρον ἀκολάστοις ὀφθαλμοῖς , οὐδὲ παρασχεῖν ἀσελγέσιν ὄμμασιν ἐντρυφῆσαι τῇ τῆς οἰκείας ὄλβιος θεωρίᾳ , καὶ τὸ ἅγιον ἐκεῖνο καθυδρίσαι σῶμα · ἀλλ' ἀπὸ τοῦ θαλάμου καὶ τῆς γυναικωνίτιδος ἐφ' ἕτερον ἦλθε θάλαμον , τὸν οὐρανόν . Μέγα μὲν γὰρ καὶ τὸ δημίους ἰδεῖν περιστῶντας , καὶ τὰς πλευρὰς διορύττοντας · οὐκ ἔλαττον δὲ οὐδὲ τοῦτο ἐκείνου . Τοῖς μὲν γὰρ τῆς αἰσθήσεως ἤδη προσναλωθείσης τῇ ποικίλῃ τῶν βασάνων , οὐδὲ φοβερὸς ἔτι φαίνεται ὁ θάνατος , ἀλλ' ἀπαλλαγή τις καὶ ἄνεσις τῶν ἐπικειμένων δεινῶν · ἡ δὲ μηδὲν μηδέπω παθοῦσα τοιοῦτον , ἀλλὰ ἀκέραιον ἔτι τὸ σῶμα ἔχουσα , καὶ 586 μηδεμιᾶς ὀδύνης αἰσθομένη μηδέπω , μεγάλου τινὸς καὶ γενναίου φρονήματος δεῖται , εἰ μέλλοι βιαίῳ θανάτῳ τῆς παρούσης ἑαυτὴν ἐξάγειν ζωῆς . Ὥστε ὅταν θαυμάζῃς ἐκείνους τῆς καρτερίας , θαύμασον ταύτην τῆς
Lemmas: ἀΐ . εὐλογητός ὁ θεός · καί γυνή ; θάνατος λοιπός καταπάλλω , καί κόρη καταγελάω τελευτή , καί παρθένος κομιδή νέος καί απειρόγαμος εἰς αὐτός σκιρτάω ὁ ὁ ᾍδης ὁ κέντρο , καί οὐδείς πάσχω δεινός . Ταΰς δή πᾶς διά ὁ ἐκ παρθένος Χριστός γίγνομαι ἐγώ ὁ ἀγαθός · μετά γάρ ὁ μακάριος ὠδίς ἐκεῖνος , καί ὁ φρικώδης τόκος ἐκλύω ὁ θάνατος ὁ νεῦρον , παραλύω ὁ ὁ διάβολος δύναμις , καί λοιπός οὐ ἀνήρ μόνος , ἀλλά καί γυνή εὐκαταφρόνητος γίγνομαι , καί οὐ γυνή μόνος , ἀλλά καί κόρη . καθά γάρ τις ποιμήν ἀγαθός λέων κρούω ὁ θρέμμα καί ὁ ποίμνη πᾶς λυμαίνομαι λαμβάνω , καί ὁ ὀβόντας ἐκκόπτω , καί ὁ ὄνυξ ἐκτέμνω , καί ὁ κόμη ἀποκείρω , εὐκαταφρόνητος καί καταγέλαστος ποιέω , καί παιδίον ποιμενικός καί κόρη παραδίδωμι καταπαλιζεω λοιπός · οὕτως δή καί ὁ Χριστός ὁ θάνατος φοβερός εἰμί ὁ φύσις ὁ ἡμέτερος καί φοβέω ὁ γένος ἐγώ ἅπας λαμβάνω , καί ὁ φόβος αὐτός διαλύω ἅπας παραδίδωμι , ὥστε καί παρθένος καταπαλιζεω αὐτός . Ζεύς οὗτος καί ὁ μακάριος Παλαιός μετά τοσοῦτος ἀπό αὐτός τρέχω ἡδονή ὡς μηδέ ἀναμένω δήμιος χείρ , μηδέ εἰς δικαστήριον εἰσέρχομαι , ἀλλά ὁ ὁ οἰκεῖος προθυμία ὑπερβολή φθάνω ὁ ἐκεῖνος ὠμότης . παρασκευάζω μέν γάρ καί πρός βάσανος , καί κολαστήριον , καί ἅπας τιμωρία εἶδος , ἀλλά δικέω , μή ὁ ὁ παρθενία ἀπόλλυμι στέφανος . καί ἵνα μανθάνω ὅτι ὁ ὁ ἀσεβής ἀσέλγεια δικέω , προλαμβάνω , καί ὁ ἀσχήμων ὕβρις ἑαυτοῦ προεξαρπάζω · ὁ ἄνθρωπος οὐδείς οὐδέποτε τοιοῦτος οὐδείς ἐπιχειρέω , ἀλλά ἀκολουθέω ἅπας εἰς ὁ δικαστήριον , ἐκεῖ ὁ ἀνδρεία ἐπιδείκνυμι · γυνή δέ διά ὁ ὁ φύσις εὐεπηρέαστος , οὗτος ἐπινοέω ἑαυτοῦ ὁ τρόπος ὁ τελευτή . εἰμί μέν γάρ εἰμί καί ὁ παρθενίας διασῴζω , καί ὁ ὁ μαρτύριον στέφανος ἐπιτυγχάνω , οὐ ἄν παραιτέομαι ὁ εἰς ὁ δικαστήριον εἴσοδος · ἐπεί δέ ἀνάγκη ἕτερος πάντως εἰμί ἐκπίπτω , ἔσχατος νομίζω ἔνιοι ἄνοια , πάρειμι ἑκάτερος αὐτός ὁ νίκη ἐπιτυγχάνω , ἐκ ἥμισυς στεφανόω ἀπέρχομαι . Ζεύς οὗτος οὐ ἐθέλω εἰς ὁ δικαστήριον ἀπέρχομαι , οὐδέ γίγνομαι θέατρον ἀκόλαστος ὀφθαλμός , οὐδέ παρέχω ἀσελγής ὄμμα ἐντρυφάω ὁ ὁ οἰκεῖος ὄλβιος θεωρία , καί ὁ ἅγιος ἐκεῖνος καθυδρισος σῶμα · ἀλλά ἀπό ὁ θάλαμος καί ὁ γυναικωνῖτις ἐπί ἕτερος ἔρχομαι θάλαμος , ὁ οὐρανός . Μέγα μέν γάρ καί ὁ δήμιος ὁράω περιίστημι , καί ὁ πλευρά διορύσσω · οὐ μικρός δέ οὐδέ οὗτος ἐκεῖνος . Τοί μέν γάρ ὁ αἴσθησις ἤδη προσναλωθεισος ὁ ποικίλος ὁ βάσανος , οὐδέ φοβερός ἔτι φαίνω ὁ θάνατος , ἀλλά ἀπαλλαγή τις καί ἄνεσις ὁ ἐπίκειμαι δεινός · ὁ δέ μηδείς μηδέπω πάσχω τοιοῦτος , ἀλλά ἀκέραιος ἔτι ὁ σῶμα ἔχω , καί 586 μηδείς ὀδύνη αἰσθάνομαι μηδέπω , μέγας τις καί γενναῖος φρόνημα δέω , εἰμί μέλλω βίαιος θάνατος ὁ παρών ἑαυτοῦ ἐξάγω ζωή . ὥστε ὅταν θαυμάζω ἐκεῖνος ὁ καρτερία , θαυμάζω οὗτος ὁ