joannes-chrysostomus.de-sancta-pelagia-virgine-et-martyre pg050_0177.4
Alii ἐνόμισαν , ἀνδρείας · ὅταν ἐκπλαγῇς ἐκείνους ὑπὲρ τῆς ὑπομνήσεως , ἐκπλάγηθι καὶ ταύτην ὑπὲρ τοῦ γενναίου φρονήματος , ὅτι κατετόλμησε τελευτῆς τοιαύτης . Καὶ μὴ παραδράμῃς ἁπλῶς τὸ συμβὰν , ἀλλ' ἐννόησον πῶς ἦν εἰκὸς κόρην διαταθῆναι ἁπαλὴν , τοῦ θαλάμου πλέον εἰδυῖαν οὐδὲν , στρατιωτῶν ἀθρόως ἐπιστάντων , πρὸ τῆς θύρας ἑστώτων , καλούντων εἰς δικαστήριον , εἰς ἀγορὰν ἁλκόντων ὑπὲρ τοιούτων καὶ τηλικούτων πραγμάτων . Οὐ πατὴρ ἔνδον , οὐ μήτηρ παρῆν , οὐ τροχὸς , οὐ θεραπαινὶς , οὐ γείτων , οὐ φίλη , ἀλλὰ μόνη μεταξὺ τῶν δημίων ἐκείνων ἀπείληπτο . Ὅτι γὰρ ἐξελθεῖν καὶ ἀπκρίνασθαι τοῖς δημίοις ἐκείνοις τοῖς στρατιώταις ἴσχυσεν , ὅτι διδρία στόμα , καὶ φωνὴν ἀφεῖναι , ὅτι γὰρ ἰδεῖν , ὅτι στῆναι καὶ ἀναπνεύσαι , πῶς οὐκ ἄξιον ἐκπλήττεσθαι καὶ θαυμάζειν ; Οὐκ ἦν ταῦτα ἀνθρωπίνης φύσεως · τὸ μὲν γὰρ πλέον εἰσήνεγκεν ἡ τοῦ Θεοῦ ῥοπὴ . Οὐ μὴν οὐδὲ αὕτη τότε ἀργοῦσα εἱστήκει , ἀλλὰ τὰ παρ' ἑαυτῆς πάντα ἐπεδείκνυτο , τὴν προθυμίαν , τὸ φρόνημα , τὸ γενναῖον , τὸ βουληθῆναι , τὸ προσέλθειν , τὸ σπεῦσαι , τὸ ἐπι‐ιχθῆναι · τὸ δὲ εἰς πέρας ἅπαντα ταῦτα ἰδεῖν , τῆς τοῦ Θεοῦ βοηθείας ἐγίγνετο καὶ τῆς ἄνωθεν εὐνοίας · ὥστε καὶ θαυμάζειν αὐτὴν καὶ μακαρίζειν ἄξιον · μακαρίζειν μὲν ὑπὲρ τῆς τοῦ Θεοῦ συμμαχίας , θαυμάζειν δὲ ὑπὲρ τῆς οἰκείας προθυμίας . Τίς γὰρ οὐκ ἂν ἐκπλαγείη δικαίως ἀκούσας , ὅτι ἐν μιᾷ καιροῦ ῥοπῇ γνώμην τοσαύτην καὶ ἐβουλεύσατο καὶ ἐκύρωσε , καὶ εἰς ἔργον ἐξήγαγεν ; Ἴστε γὰρ δήπου , πάντες , ὅτι τὰ πολλάκις ἡμῖν ἐν μακρῷ μελετηθέντα χρόνῳ , παρόντος τοῦ καιροῦ τοῦ τὴν πεῖραν ἀπαιτοῦντος ἡμᾶς , καὶ φόβου μικροῦ τὴν διάνοιαν καταλαβόντος ἅπαντα ἐξεχαίμενα τὰ βουλεύματα ὑπὸ τῆς ἀγωνίας ἀδρὸν πτοηθέντες . Αὕτη δὲ βούλην οὕτω φρικτὴν καὶ φοβερὰν ἐν μιᾷ καιροῦ ῥοπῇ καὶ ὑποδέξασθαι , καὶ ψηφίσασθαι , καὶ τοῖς ἔργοις πληρῶσαι ἴσχυσε , καὶ οὔτε τὸ φοβερὸν τῶν παρόντων , οὐχ ἡ ὀξύτης τοῦ καιροῦ , οὐχ ἡ ἐρημία τῆς ἐπιβουλευομένης , οὐ τὸ μόνην ἔνδον ἀπειλῆχθαι , οὐκ ἄλλο οὐδὲν τοιοῦτον ἐθορύβησε τὴν μακαρίαν ἐκείνην · ἀλλ' ὥσπερ « ἵλων τινῶν παρόντων καὶ γνωρίμων , οὕτω μετὰ ἀδείας ἅπαντα ἔπραττε · καὶ μάλα εἰκότως . Οὐ γὰρ ἦν ἔνδον μόνη , ἀλλ' εἶχε σύμβουλον Ἰησοῦν · ἐκεῖνος αὐτῇ παρῆν , ἐκεῖνος τῆς καρδίας αὐτῆς ἥπτετο , ἐκεῖνος τὴν ψυχὴν παρεθάῤῥυνεν , ἐκεῖνος μόνος τὸν φόβον ἐβέβαλε . Ταῦτα δὲ οὐχ ἁπλῶς ἐποίει , ἀλλ' ἐπειδὴ πρότερον ἑαυτὴν ἀξίαν παρεσκεύασε τῆς ἐκείνου βοηθείας ἢ μάρτυς .
Lemmas: Alii νομίζω , ἀνδρεία · ὅταν ἐκπλάσσω ἐκεῖνος ὑπέρ ὁ ὑπόμνησις , ἐκπλήσσω καί οὗτος ὑπέρ ὁ γενναῖος φρόνημα , ὅτι κατατολμάω τελευτή τοιοῦτος . καί μή παρατρέχω ἁπλῶς ὁ συμβαίνω , ἀλλά ἐννοέω πῶς εἰμί ἔοικα κόρη διατείνω ἁπαλός , ὁ θάλαμος πλείων οἶδα οὐδείς , στρατιώτης ἀθρόος ἐφίστημι , πρό ὁ θύρα ἵστημι , καλέω εἰς δικαστήριον , εἰς ἀγορά ἁλίσκομαι ὑπέρ τοιοῦτος καί τηλικοῦτος πρᾶγμα . οὐ πατήρ ἔνδον , οὐ μήτηρ πάρειμι , οὐ τροχός , οὐ θεραπαινίς , οὐ γείτων , οὐ φίλος , ἀλλά μόνος μεταξύ ὁ δήμιος ἐκεῖνος ἀπολαμβάνω . Ὅτι γάρ ἐξέρχομαι καί ἀποκρίνω ὁ δήμιος ἐκεῖνος ὁ στρατιώτης ἰσχύω , ὅτι διδρία στόμα , καί φωνή ἀφίημι , ὅτι γάρ ὁράω , ὅτι ἵστημι καί ἀναπνέω , πῶς οὐ ἄξιος ἐκπλήσσω καί θαυμάζω ; οὐ εἰμί οὗτος ἀνθρώπινος φύσις · ὁ μέν γάρ πλείων εἰσφέρω ὁ ὁ θεός ῥοπή . οὐ μήν οὐδέ οὗτος τότε ἀργέω ἵστημι , ἀλλά ὁ παρά ἑαυτοῦ πᾶς ἐπιδείκνυμι , ὁ προθυμία , ὁ φρόνημα , ὁ γενναῖος , ὁ βούλομαι , ὁ προσέρχομαι , ὁ σπεύδω , ὁ ἐπιχέω · ὁ δέ εἰς πέρας ἅπας οὗτος ὁράω , ὁ ὁ θεός βοήθεια γίγνομαι καί ὁ ἄνωθεν εὔνοια · ὥστε καί θαυμάζω αὐτός καί μακαρίζω ἄξιος · μακαρίζω μέν ὑπέρ ὁ ὁ θεός συμμαχία , θαυμάζω δέ ὑπέρ ὁ οἰκεῖος προθυμία . Τῖς γάρ οὐ ἄν ἐκπλάσσω δίκαιος ἀκούω , ὅτι ἐν εἷς καιρός ῥοπή γνώμη τοσοῦτος καί βουλεύω καί κυρόω , καί εἰς ἔργον ἐξάγω ; οἶδα γάρ δήπου , πᾶς , ὅτι ὁ πολλάκις ἐγώ ἐν μακρός μελετάω χρόνος , πάρειμι ὁ καιρός ὁ ὁ πεῖρα ἀπαιτέω ἐγώ , καί φόβος μικρός ὁ διάνοια καταλαμβάνω ἅπας ἐκχέω ὁ βούλευμα ὑπό ὁ ἀγωνία ἁδρός πτοέω . ἄτη δέ βουλή οὕτως φρικτός καί φοβερός ἐν εἷς καιρός ῥοπή καί ὑποδέχομαι , καί ψηφίζω , καί ὁ ἔργον πληρόω ἰσχύω , καί οὔτε ὁ φοβερός ὁ πάρειμι , οὐ ὁ ὀξύτης ὁ καιρός , οὐ ὁ ἐρημία ὁ ἐπιβουλεύω , οὐ ὁ μόνος ἔνδον ἀπολαγχάνω , οὐ ἄλλος οὐδείς τοιοῦτος θορυβώ ὁ μακάριος ἐκεῖνος · ἀλλά ὥσπερ « Ἴλων τις πάρειμι καί γνώριμος , οὕτως μετά ἄδεια ἅπας πράσσω · καί μάλα ἔοικα . οὐ γάρ εἰμί ἔνδον μόνος , ἀλλά ἔχω σύμβουλος Ἰησοῦς · ἐκεῖνος αὐτός πάρειμι , ἐκεῖνος ὁ καρδία αὐτηες͂ς ἅπτω , ἐκεῖνος ὁ ψυχή παραθαρσύνω , ἐκεῖνος μόνος ὁ φόβος βάλλω . Ταΰς δέ οὐ ἁπλῶς ποιέω , ἀλλά ἐπεί πρότερος ἑαυτοῦ ἄξιος παρασκευάζω ὁ ἐκεῖνος βοήθεια ἢ μάρτυς .