joannes-chrysostomus.de-sancta-droside-martyre pg050_0286.1
καθαρώτερον γίνεται , καὶ μετὰ πύρωσιν αὐτὸ πάντοθεν [ 694 ] ἀνασπᾶ λαμπρὸν συλλέγων · οὕτω δὲ καὶ ἐπ’ ἐκείνης οἱ μὲν ἄπιστοι τηκομένοις αὐτῆς τῇ σάρκα δρῶντες καὶ καταφθέουσαν , ἐνόμιζον τέθνηκέναι καὶ κόψιν , οἱ δὲ πιστοὶ σφόδρα ἀκριβῶς ἔθεσαν , ὅτι τηκομένη πᾶσαν ἀποτίθεται κηλίδα , καὶ λαμπροτέρα ἀνεστίν ἀδιαφθαρτὸν ἀπολαβοῦσα . Καὶ ἐν αὐτῇ τῇ πυρᾷ , πρὸ τῆς ἀναστάσεως , οὐχ ὡς ἐτυχεν ἐκράτει τῶν ἀντικειμένων δυνάμεων · αἱ γὰρ ἀρχαὶ λυθεῖσαι τῷ πυρί , καὶ φόβον ἀποτεισάμεναι , μετὰ πολλῆς αὐτὰς τῆς περιουσίας ἐτρέποντο . Καὶ καθάπερ στρατιώτης γενναῖος ὅπλα χαλκὰ περιθεὶς ἐαυτῷ , καὶ αὐτῷ τῷ ψόφῳ τῶν ὅπλων τοὺς δεῖλούςρους καταπλήττει τῶν ἀντιπάλων · οὕτω δὲ καὶ τότε ἡ μακαρία Δροσὶς τῷ ψόφῳ τοῦ δέρματος τὰς ἐυνάμεις ἐκείνας ἐφυγάδευσεν , καὶ οὐ τοῦτο μόνῳ τῷ τρόπῳ , ἀλλὰ καὶ ἑτέρῳ πάλιν οὐχ ἐλάττονι τοῦτου . Ὅμοῦ τε γὰρ ἐπέβαινε τῇ πυρᾷ , καὶ καπνὸν ἀνελθὼν εἰς ὕψος καὶ τὸν ἄέρα κατασχὼν , τοὺς κατὰ ἄέρα δαίμονας πετομένους ἀπέπνιγεν ἅπαντας , τὸν διάβολον ἀπήλαυνεν , αὐτοῦ τοῦ ἄέρος τὴν φύσιν ἀπέσμιχεν . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἐμολύνετο καπνῷ τῷ τῶν εἰδώλων , * ἀντανὴν καπνὸς ἕτερος τῇ ἐξ ἐκείνων ἐγγινομένῃ αὐτῷ κηλίδι καθαίρων . Καὶ ἡ πηγὴς δὲ εἰχὼν ἀρμόσειν ἂν ἐκείνῃ τῇ πυρᾷ . Καθάπερ γὰρ ἡ τῇ πηγῇ ἱμάτιον ἀποδυσαμένη , καὶ τὸ σῶμα φαιδρύνουσα , οὕτως ἐν ἐκείνῃ τῇ φλογὶ τὴν σάρκα τὴν ἑαυτῆς ἱματίου παντὸς εὐκολώτερον ἀποθέουσα καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ παντὸς εὐκολώτερον ἀποθέουσα καὶ τὴν ψυχὴν λαμπρύνουσα , πρὸς τὸν νυμφίον ἠπείγετο δὲδυχοῦντων ἀγγέλων αὐτήν . Εἰ γὰρ τὴν Λάζαρον ἐκεῖνον τὸν ἡλωμένον ἀγγελοὶ πρὸς τοὺς κώλους ἀπήγαγον τοῦ Ἀβραάμ , πολλῷ μᾶλλον ταύτην δὲρυχοῦντες ἀπέθησαν καθάπερ ἐκ τινὸς ἱερᾶς παστάδος · καὶ νυμφικοῦ θαλάμου τῆς καμίνου παραλαβόντες αὐτήν , καὶ πρὸς τὸν ἄνω νυμφῶνα ἀνῆγοντες . Τίνος δὲ ἔνεκεν καὶ βαφὴν ἐκείνην ἐκάλεσα τὴν πυράν ; Ὅτι καθάπερ ἐν βαφῇ τινὶ θαυμαστῇ πορφύρα γενομένη βαπτικὴ πρὸς τὸν ἄνω βασιλέα ἐπέμπετο , καὶ μετὰ πολλῆς τῆς παρρησίας τῶν οὐρανίων ἀβλῶν ἐπέβαινεν , αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ δωράτῳ χειρὶ τὴν ἁγίαν τῆς μάρτυρος κατέχοντος κεφαλήν , καὶ καθάπερ ἐν ὑδατὶ βαπτίζοντος αὐτὴν τῷ πυρί . Ὡ θαυμαστὴ πυρὰς ! οἷον εἶχεν ἔνδον θησαυρὸν τὴν κόρην ἐκείνην καὶ τὴν τέφραν παντὸς χρυσοῦ τιμιωτέραν , πάντων μύρων εὐωδεστέραν , πάντων λίθων τιμιαιοτέραν ! Ὡσα γὰρ οὐκ ἰσχύει πλοῦτος καὶ χρυσόν , τοσαῦτα ἰσχύει μαρτύρων λείψανα . Χρυσὸν μὲν γὰρ οὔτε νόσον ἀπήλασε πώποτε , οὔτε θάνατον ἐφυγάδευσεν , μαρτύρων δὲ ὅσα ἀμφότερα ταῦτα εἰργάσατο , τὰ μὲν ἐπὶ τῶν προγόνων τῶν ἡμετέρων , τὰ δὲ καὶ ἐφ’ ἡμῶν . Καὶ ταῦτα οὐχ ἡμεῖς μόνον , ἀλλὰ καὶ οἱ πρὸ τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ γεγόμενοι δίκαιοι μετὰ ἀκριβείας Ἰσαὶ φιλοσοφεῖν , ὅτε πάντων ἐξελάυναν Αἰγύπτου , οὐ τῶν μὲν χρυσόν , τῶν δὲ ἀργύριον ἐπιφερομένων , ὁ Μωϋσῆς ἀντὶ πλοῦτου παντὸς τὰ τοῦ Ἰωσὴφ ὀστὰ λαβὼν ἐπεφέρετο , θησαυρὸν μέγιστον καὶ μυρίων γέμοντα ἀγαθῶν μεθ’ ἑαυτοῦ κομίζων οὐδαδε .
Lemmas: καθαρός γίγνομαι , καί μετά πύρωσις αὐτός πάντοθεν [ 694 ] ἀνασπάω λαμπρός συλλέγω · οὕτως δέ καί ἐπί ἐκεῖνος ὁ μέν ἄπιστος τήκω αὐτηες͂ς ὁ σάρκα δράω καί καταφθίω , νομίζω θνῄσκω καί Κόψι , ὁ δέ πιστός σφόδρα ἀκριβῶς τίθημι , ὅτι τήκω πᾶς ἀποτίθημι κηλίς , καί λαμπρός ἄνειμι ἀδιάφθαρτος ἀπολαμβάνω . καί ἐν αὐτός ὁ πυρά , πρό ὁ ἀνάστασις , οὐ ὡς τυγχάνω κρατέω ὁ ἀντίκειμαι δύναμις · ὁ γάρ ἀρχή λύω ὁ πῦρ , καί φόβος ἀποτίνω , μετά πολύς αὐτός ὁ περιουσία τρέπω . καί καθά στρατιώτης γενναῖος ὅπλον χάλκεος περιτίθημι αὐτός , καί αὐτός ὁ ψόφος ὁ ὅπλον ὁ δεῖλος καταπλήσσω ὁ ἀντίπαλος · οὕτως δέ καί τότε ὁ μακάριος Δροσίς ὁ ψόφος ὁ δέρμα ὁ ἐυνάμεις ἐκεῖνος φυγαδεύω , καί οὐ οὗτος μόνος ὁ τρόπος , ἀλλά καί ἕτερος πάλιν οὐ μικρός οὗτος . ὁμοῦ τε γάρ ἐπιβαίνω ὁ πυρά , καί καπνός ἀνέρχομαι εἰς ὕψος καί ὁ αέρας κατέχω , ὁ κατά αέρας δαίμων πέτομαι ἀποπνίγω ἅπας , ὁ διάβολος ἀπελαύνω , αὐτός ὁ αέρας ὁ φύσις απεσμιχω . ἐπειδή γάρ μολύνω καπνός ὁ ὁ εἴδωλον , * ἀντάνειμι καπνός ἕτερος ὁ ἐκ ἐκεῖνος ἐγγίγνομαι αὐτός κηλίς καθαίρω . καί ὁ πηγή δέ ὁμό-στιξ ἁρμόζω ἄν ἐκεῖνος ὁ πυρά . καθά γάρ ὁ ὁ πηγή ἱμάτιον ἀποδύω , καί ὁ σῶμα φαιδρύνω , οὕτως ἐν ἐκεῖνος ὁ φλόξ ὁ σάρκα ὁ ἑαυτοῦ ἱμάτιον πᾶς εὔκολος ἀποθεόω καί ὁ ψυχή ὁ πᾶς εὔκολος ἀποθεόω καί ὁ ψυχή λαμπρύνω , πρός ὁ νυμφίος ἐπείγω δεδυχοω ἄγγελος αὐτός . εἰμί γάρ ὁ Λάζαρος ἐκεῖνος ὁ ἡλόω ἄγγελος πρός ὁ κώλος ἀπάγω ὁ Ἀβραάμ , πολύς μᾶλλον οὗτος δερυχουντα ἀποτίθημι καθά ἐκ τις ἱερός παστάς · καί νυμφικός θάλαμος ὁ κάμινος παραλαμβάνω αὐτός , καί πρός ὁ ἄνω νύμφη ἀνάγω . Τίνος δέ ἐνέλκω καί βαφή ἐκεῖνος καλέω ὁ πυρά ; Ὅτι καθά ἐν βαφή τις θαυμαστός πορφύρα γίγνομαι βαπτικός πρός ὁ ἄνω βασιλεύς πέμπω , καί μετά πολύς ὁ παρρησία ὁ οὐράνιος ἀβλῶν ἐπιβαίνω , αὐτός ὁ Χριστός δωράτῳ χείρ ὁ ἅγιος ὁ μάρτυς κατέχω κεφαλή , καί καθά ἐν ὑδατίς βαπτίζω αὐτός ὁ πῦρ . ὦ θαυμαστός πυρά ! οἷος ἔχω ἔνδον θησαυρός ὁ κόρη ἐκεῖνος καί ὁ τέφρα πᾶς χρυσός τίμιος , πᾶς μύρον εὐώδης , πᾶς λίθος τίμιος ! ὠθέω γάρ οὐ ἰσχύω πλοῦτος καί χρυσός , τοσοῦτος ἰσχύω μάρτυς λείψανον . χρυσός μέν γάρ οὔτε νόσος ἀπελαύνω πώποτε , οὔτε θάνατος φυγαδεύω , μάρτυς δέ ὅσος ἀμφότερος οὗτος ἐργάζομαι , ὁ μέν ἐπί ὁ πρόγονος ὁ ἡμέτερος , ὁ δέ καί ἐπί ἐγώ . καί οὗτος οὐ ἐγώ μόνος , ἀλλά καί ὁ πρό ὁ παρουσία ὁ Χριστός γίγνομαι δίκαιος μετά ἀκρίβεια Ἴσαι φιλοσοφέω , ὅτε πᾶς ἐξελαύνω Αἴγυπτος , οὐ ὁ μέν χρυσός , ὁ δέ ἀργύριον ἐπιφέρω , ὁ Μωϋσῆς ἀντί πλοῦτος πᾶς ὁ ὁ Ἰωσήφ ὀστέον λαμβάνω ἐπιφέρω , θησαυρός μέγας καί μυρίος γέμω ἀγαθός μετά ἑαυτοῦ κομίζω οὐδή .