joannes-chrysostomus.de-sacerdotio-lib-1-6 pg048_0141.2
δι’ ἣν ὁ θαυμαστὸς ἐκεῖνος ἀνὴρ οὐχ ἔσχευε τῶν αὐτῶν τοῖς ἀρχομένοις τυχεῖν · ἀλλὰ μετὰ τοὺς πολλοὺς ἀθλίους καὶ τὰς παλαινοπίας , μετὰ τὴν πλάνην ἐκεῖνην τὴν ἀρᾶτον , καὶ τοὺς πολέμους καὶ τὰ τρόπαια , ἐξω τῆς γῆς ἀπέπνησεν , ὑπὲρ ἧς τοσαῦτα ἐμόχθησε · καὶ τὰ τοῦ πελάγους ὑπομείνας κακὰ τῶν τοῦ λίμνους οὐκ ἀπήλαυσεν ἀγαθῶν . Ὁρᾷς ὡς οὐ τοῖς ἀρπάξουσι μόνον , ἀλλ’ οὐδὲ τοῖς ἐκ τῆς τῶν ἑτέρων σπουδῆς ἐπὶ τοῦτο ἐρχομένοις , λείπεται τις ἐν οἷς ἂν πταιίσωσι ἀπολογία . Ὅπου γὰρ οἱ τοῦ Θεοῦ [ 404 ] χειροτονοῦντος παραιτησάμενοι πολλάκις τοιαύτην ἔδωκαν δίκην , καὶ οὐδὲν ἔσχευεν ἐξελέσθαι τοῦ κινδύνου τοῦτον οὔτε τὸν Ἄαρων , οὔτε τὸν Ἠλῖ , οὔτε τὸν μακάριον ἐκεῖνον ἄνδρα , τὸν ἅγιον , τὸν προφήτην , τὸν θαυμαστὸν , τὸν πρῶν μάλιστα πάντων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , τὸν ὡς φίλον λαλοῦντα τῷ Θεῷ , σοφὴν γε ἡμῖν τοῖς τοιούτου ἀποδοῦσι τῆς ἀρετῆς τῆς ἐκείνου δυνηθεῖσι πρὸς ἀπολογίαν ἀρκεῖν τὸ συνεῖδέναι ἑαυτοῖς , μηδὲν ὑπὲρ ταύτης ἐσπουδάσθαι τῆς ἀρχῆς · καὶ μᾶλιστα ὅτε πολλοὶ τούτων τῶν χειροτονιῶν οὐκ ἀπὸ τῆς θείας γίνονται χάριτος , ἀλλὰ ἀπὸ τῆς τῶν ἀνθρώπων σπουδῆς . Τὸν Ἰούδαν ὁ Θεὸς ἐξελέξατο , καὶ εἰς τὸν ἅγιον ἐκεῖνον κατέλεξε χορὸν , καὶ τὴν ἀποστολικὴν ἀξίαν μετὰ τῶν λοιπῶν ἐνεχείρισεν · ἔδωκε δὲ τι καὶ τῶν ἄλλων πλῆν αὐτῷ , τὴν τῶν χρημάτων οἰκονομίαν . Τί οὖν ; ἐπειδὴ τούτοις ἀμφοτέροις ἐναντίως ἔχρησατο e , καὶ τὸν ἐπισύπτου χρηστὸν προῦδωκε , καὶ ἀ καλῶς διοικεῖν ἐνεχειρίσθη , ταῦτα ἀνήλωσε κακῶς , ἐξέφυγε τὴν τιμωρίαν ; Δι’ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο καὶ χαλεπωτέραν ἑαυτῷ τὴν δίκην ἐργάσατο · καὶ μᾶλα γε εἰκότως . Οὐ γὰρ εἰς τὸ τῷ Θεῷ προσκρούειν δεῖ κατακεχθῆναι ταῖς παρὰ Θεοῦ διδομέναις τιμαῖς , ἀλλ’ εἰς τὸ μᾶλλον ἀρέσκειν αὐτῷ . Ὁ δέ , ἐπειδὴ πλῆν τετίμηται , διὰ τοῦτο ἀξίων ἀποφυγεῖν , ἐν οἷς ἂν κολάζεσθαι δέῃ , παραπλήσιον ποιεῖ ὥσπερ ἂν εἰ τις καὶ τῶν ἀπίστων Ἰουδαίων ἀκούσας τοῦ Χριστοῦ λέγοντος ὅτι , Εἰ μὴ ἤλθον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς , ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον · καὶ εἰ μὴ τὰ σημεῖα ἐποίησεν ἐν αὐτοῖς , ἂ μηδεὶς ἄλλος ἐποίησεν , ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον , ἐγκαλοῖν τῷ Σωτῆρι καὶ εὐεργέτῃ λέγων · Τί γὰρ ἤρχου καὶ ἐλάλεις ; τί δὲ ἐποίησας σημεῖα , ἵνα μειζόνως ἡμᾶς κολάσῃς ; Ἄλλὰ μανίας τὰ ῥήματα ταῦτα , καὶ τῆς ἔσχατης παραπληξίας . Ὁ γὰρ ἱατρὸς οὐχ ἵνα σε κατακρίνῃ ἦλθεν , ἀλλὰ μᾶλλον θεραπεύσων · οὐχ ἵνα σε νοσούνη παρίδῃ , ἀλλ’ ἵνα σε ἀπαλλάξῃ τῆς νόσου τέλους . Σὺ δὲ τοῦτο ἐκείνου ἀπεστείρησας τῶν ἐκείνου χειρῶν · δέχου τοίνυν χαλεπωτέραν τὴν τιμωρίαν . Ὦσπερ γὰρ εἰ εἰσας τὴν θεραπείαν , καὶ τῶν προστέρων ἂν ἀπηλλάγης κακῶν , οὕτως ἐπειδὴ παραγενόμενος ἰδὼν ἔφυγες , οὐχ ἔτι ἀπονίβασθαι b ταῦτα δυνήση , μὴ δυνάμενος δὲ καὶ τούτων δώσεις τὴν τιμωρίαν · καὶ ἀνθ’ ὧν αὐτὴ ματαίαν τὴν σπουδὴν ἐποίησας , τό γε μένος · τοῦτον , διὰ ταῦτα οὖν ἴσχυ πρὸ τοῦ τιμηθῆναι παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ μετὰ τὰς τιμὰς τὴν βάσανον ὑπομένον , ἀλλὰ πολλῷ σφοδρότερον ὑστερον . Ὁ γὰρ μηδὲ τῷ παθεῖν εὐ γενόμενος ἀγαθὸς πικρότερος ἢ δίκαιος ἂν εἴη κολάζεσθαι . Ἐπεὶ οὖν ἀσθενὴς ἡμῖν αὐτὴ ἡ ἀπολογία δέδεικται , καὶ οὐ μόνον οὐ σῴζει τοὺς εἰς αὐτὴν καταφεύγοντας , ἀλλὰ καὶ προδίδωσι πλέον , ἐτέραν ἡμῖν ποριστέον ἀσφάλειαν .
Lemmas: διά ὅς ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος ἀνήρ οὐ ἔχω ὁ αὐτός ὁ ἄρχω τυγχάνω · ἀλλά μετά ὁ πολύς ἄθλιος καί ὁ παλαινοπίας , μετά ὁ πλάνη ἐκεῖνος ὁ ἀείρω , καί ὁ πόλεμος καί ὁ τρόπαιον , ἐξω ὁ γῆ ἀποπνέω , ὑπέρ ὅς τοσοῦτος μοχθέω · καί ὁ ὁ πέλαγος ὑπομένω κακός ὁ ὁ λίμνος οὐ ἀπαλαύω ἀγαθός . ὁράω ὡς οὖον ὁ ἁρπάζω μόνος , ἀλλά οὐδέ ὁ ἐκ ὁ ὁ ἕτερος σπουδή ἐπί οὗτος ἐρχόμενος , λείπω τις ἐν ὅς εἄν πταίω ἀπολογία . ὅπου γάρ ὁ ὁ Θεός [ 404 ] χειροτονέω παραιτέομαι πολλάκις τοιοῦτος δίδωμι δίκη , καί οὐδείς ἔχω ἐξαιρέω ὁ κίνδυνος οὗτος οὔτε ὁ Ἀαρών , οὔτε ὁ Ἡλί , οὔτε ὁ μακάριος ἐκεῖνος ἀνήρ , ὁ ἅγιος , ὁ προφήτης , ὁ θαυμαστός , ὁ πρῶν μάλιστα πᾶς ὁ ἐπί ὁ γῆ , ὁ ὡς φίλος λαλέω ὁ Θεός , σοφός γε ἐγώ ὁ τοιοῦτος ἀποδέω ὁ ἀρετή ὁ ἐκεῖνος δύναμαι πρός ἀπολογία ἀρκέω ὁ σύνοιδα ἑαυτοῦ , μηδείς ὑπέρ οὗτος σπουδάζω ὁ ἀρχή · καί μάλιστα ὅτε πολύς οὗτος ὁ χειροτονία οὐ ἀπό ὁ θεῖος γίγνομαι χάρις , ἀλλά ἀπό ὁ ὁ ἄνθρωπος σπουδή . ὁ Ἰούδας ὁ θεός ἐκλέγω , καί εἰς ὁ ἅγιος ἐκεῖνος καταλέγω χορός , καί ὁ ἀποστολικός ἄξιος μετά ὁ λοιπός ἐγχειρίζω · δίδωμι δέ τίς καί ὁ ἄλλος Πλῆν αὐτός , ὁ ὁ χρῆμα οἰκονομία . τις οὖν ; ἐπεί οὗτος ἀμφότερος ἐναντίος χράω e , καί ὁ ἐπισύπτου χρηστός προδίδωμι , καί ὅς καλῶς διοικέω ἐγχειρίζω , οὗτος ἀναλίσκω κακῶς , ἐκφεύγω ὁ τιμωρία ; διά αὐτός μέν οὖν οὗτος καί χαλεπός ἑαυτοῦ ὁ δίκη ἐργάζομαι · καί μῆλον γε εἰκότως . οὖον γάρ εἰς ὁ ὁ Θεός προσκρούω δεῖ καταχέω ὁ παρά Θεός δίδωμι τιμή , ἀλλά εἰς ὁ μᾶλλον ἀρέσκω αὐτός . ὁ δέ , ἐπεί Πλῆν τιμάω , διά οὗτος ἄξιος ἀποφεύγω , ἐν ὅς εἄν κολάζω δήω , παραπλήσιος ποιέω ὥσπερ εἄν εἰμί τις καί ὁ ἄπιστος Ἰουδαῖος ἀκούω ὁ Χριστός λέγω ὅτι , εἰμί μή ἔρχομαι καί λαλέω αὐτός , ἁμαρτία οὐ ἔχω · καί εἰμί μή ὁ σημεῖον ποιέω ἐν αὐτός , ὅς μηδείς ἄλλος ποιέω , ἁμαρτία οὐ ἔχω , ἐγκαλέω ὁ Σωτήρ καί εὐεργέτης λέγω · τις γάρ ἄρχω καί λαλέω ; τίς δέ ποιέω σημεῖον , ἵνα μέγας ἐγώ κολάζω ; ἀλλά μανία ὁ ῥῆμα οὗτος , καί ὁ έσχατος παραπληξία . ὁ γάρ ἰατρός οὐ ἵνα σύ κατακρίνω ἔρχομαι , ἀλλά μᾶλλον θεραπεύω · οὐ ἵνα σύ νοσέω παροράω , ἀλλά ἵνα σύ ἀπαλλάσσω ὁ νόσος τέλος . σύ δέ οὗτος ἐκεῖνος ἀποστερέω ὁ ἐκεῖνος χείρ · δέχομαι τοίνυν χαλεπός ὁ τιμωρία . ὥσπερ γάρ εἰμί ἵζω ὁ θεραπεία , καί ὁ προστερεω εἄν ἀπαλλάσσω κακός , οὕτως ἐπεί παραγίγνομαι εἶδον φεύγω , οὐ ἔτι ἀπονίβομαι b οὗτος δύναμαι , μή δύναμαι δέ καί οὗτος δίδωμι ὁ τιμωρία · καί ἀντί ὅς αὐτός μάταιος ὁ σπουδή ποιέω , ὁ γε μένος · οὗτος , διά οὗτος οὖν ἰσχύς πρό ὁ τιμάω παρά ὁ Θεός καί μετά ὁ τιμή ὁ βάσανος ὑπομένω , ἀλλά πολύς σφοδρός ὕστερος . ὁ γάρ μηδέ ὁ πάσχω εὕω γίγνομαι ἀγαθός πικρός ἢ δίκαιος εἄν εἰμί κολάζω . ἐπεί οὖν ἀσθενής ἐγώ αὐτός ὁ ἀπολογία δείκνυμι , καί οὖον μόνος οὖον σῴζω ὁ εἰς αὐτός καταφεύγω , ἀλλά καί προδίδωμι πλέω , ἕτερος ἐγώ ποριστέον ἀσφάλεια .