joannes-chrysostomus.de-sacerdotio-lib-1-6 pg048_0124.2
ἡμῖν εἰσιν αἴτιοι , τῆς μακαρίας παλιγγενεσίας ἐκείνης , τῆς ἀλευθερίας τῆς ἀληθοῦς καὶ τῆς κατὰ χάριν υἱοθεσίας . Λέγειν σῶματος ἀπαλλαγέντα , πολλῶν δὲ ἀπαλλάττειν μὲν οὐδαμῶς , τοὺς δὲ ἀπαλλάξαντας δοκιμάζειν μόνον εἶχον ἐξουσίαν οἱ τῶν Ἰουδαίων ἱερεῖς , καὶ οἷδα πῶς περιμάχοντο ἣν τῶν ἱερέων τότε . Οὕτω δὲ οὐ λέπραν σώματος , ἀλλ' ἀκαθαρσίαν ψυχῆς , οὐχ ἀπαλλαγεῖσαν δοκιμάζειν , ἀλλ' ἀπαλλάττειν παντελῶς ἐλαχὸν ἐξουσίαν . " Ἄστε οἱ τούτων ὑπερορώντες πολλῷ καὶ τῶν περὶ Δαυὶδ εἰεν ἀναγέστεροι , καὶ μειζόνος ἀξιοι τιμωρίας . Οἱ μὲν γὰρ εἰ καὶ μὴ προσεχούσης οὗτὲς ἀντεποιοῦντο τῆς ἀρχῆς , ἀλλ' ὅμως θαυμαστὴν τινα περὶ αὐτῆς εἶχον δόξαν , καὶ τοῦτο τῷ μετὰ πολλῆς ἐφείσατο σπουδῆς · ἔδειξαν οὖτοι δὲ , ὅτι ἐπὶ τῷ κρεῖττον διεκωμίζον καὶ τοσαύτην ἔλαθεν ἐπίδοσιν τὸ πρᾶγμα , τότε ἐξ ἐναντίας μὲν ἐκείνοις , πολλῷ δὲ ἐκείνων μειζόνα πεπολιμηκαν , Οὐδὲ γὰρ ἴσον εἰς καταπρογνῆσαι λόγον ἐφίεσθαι μὴ προσεχούσης τιμῆς , καὶ ὑπερορᾶν τοσοῦτον ἀγαθῶν , ἀλλὰ τοσοῦτον μειζόν ἐκεῖνο τούτου , ὅσω τοῦ διαπτιμεῖν καὶ θαυμάζειν τὸ μέσον ἐστίν . Τίς οὖν οὕτως ἄθλια ψυχή , ὡς τοσοῦτον ὑπεριδεῖν ἀγαθῶν ; Οὐχ ἂν ποτε σθδένα φαίνην ἔγνω , πλὴν εἰ μὴ τις οἴστρου ὑπομείνειεν δαιμονίου . " Ἄλλὰ γὰρ ἐπάνειμι πάλιν ὅθεν ἐξέβην · οὗ γὰρ ἐν τῷ κολάζειν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ ποιεῖν εὖ , μειζόνα τοῖς ἱερεῦσιν ἔδωκε δύναμιν τῶν φυσικῶν γονέων ὁ Θεός · καὶ τοσοῦτον ἀμφοτέρων τὸ διάφορον , ὅσον τῆς παρούσης καὶ τῆς μελλούσης ζωῆς εἰ . Οἱ μὲν γὰρ εἰς ταύτην , οἱ δὲ εἰς ἐκείνην γεννῶσι · κάκεινοι μὲν οὐδὲ τὸν σωματικὸν αὐτοῖς δύνασιν1 ἂν ἁμῦναι θάνατον , οὗ νέσον ἐπενεχθεῖσαν ἀποκρούσασθαι , οἷτοι δὲ καὶ κάμνουσαν καὶ ἀπόλλυσι μέλλουσαν τὴν ψυχὴν πελάκιε ἔσωσαν , τοῖς μὲν προστέραν τὴν κλίαν ἐργασάμενοι , τοὺς δὲ οὐδὲ παρὰ τὴν ἀρχὴν ἀφέντες ἐμπεσεῖν , οὐ τῷ διδάσκειν μόνον καὶ νουθετεῖν , ἀλλὰ καὶ τῷ δι' εὐχῶν βοηθεῖν . Οὗ γὰρ ὅταν ἡμᾶς ἀναγεννήσωσι μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ μετὰ ταῦτα συγχωρεῖν ἔχουσι ἐξουσίαν ἀμαρτηματα . " Ἄσθερεῖ γὰρ τις , φησίν , ἐν ἡμῖν ; προσκαλασάσθω τοὺς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας , καὶ προσευξάσθωσαν ἐπ' αὐτὸν 1 , ἀλείψαντες αὐτὸν ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου . Καὶ ἡ εὐχὴ τῆς πίστεως σώσει τὸν κάμνοντα , καὶ ἐγείρει αὐτὸν ὁ Κύριος · κἂν ἁμαρτίας ἢ πεποιήκως , ἀφεθήσεται [ 385 ] αὐτῷ . " Ἐπειτα οἱ μὲν φυσικοὶ γονεῖς , εἰ μὲν τισι τῶν ὑπερχόντων καὶ μεγάλα ὑδὲ δυνάμενον προσκρούσαιεν οἱ παῖδες , οὐδὲν αὐτοὺς ἔχουσι ὠφελεῖν · οἱ δὲ ἱερεῖς οὐχ ἄρχοντας , οὐδὲ βασιλεῖς , ἀλλ' αὐτὸν αὐτοὺς πολλάκις ὀργιζόμενον κατέλλαξαν τὸν Θεόν . " Ἐπὶ οὖν ἡμᾶς μετὰ ταῦτα τολμῶμεν τις ἀπονοίας κρίνειν ; " Ἐγὼ μὲν γὰρ ἐκ τῶν εἰρημένων τοσαύτην εὐλάβειαν οἶμαι τὰς τῶν ἀκούοντων κατασχεῖν ψυχάς , ὡς μηκέτι τοὺς φεύγοντας , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀφ' ἑαυτῶν προστινὰς καὶ σπουδάζοντας ταύτῃ ἐαντοὺς κτήσασθαι τὴν τιμήν , ἀπονοίας καὶ τολμῆς κρίνειν b . Εἰ γὰρ οἱ τὰς τῶν πόλεων ἀρχὰς πιστευθέντες , ὅταν μὴ συντελῶ καὶ λαν ἀξίε συγγνώμων δῦτες , καὶ τὰς ψιλὰς ἀντέρεψαν , καὶ ἐαυτοὺς προσεπώλησαν · ὁ τοῦ Χριστοῦ τὴν νύμφην κατακοσμεῖν λαχὼν , πῶς σοι δοκεῖ δεῖσθαι δυνάμεως καὶ τῆς φαρ' αὐτοῦ καὶ τῆς ἀνωθεν πρὸς τὸ μὴ διαμαρτεῖν ;
Lemmas: ἐγώ εἰμί αἴτιος , ὁ μακάριος παλιγγενεσία ἐκεῖνος , ὁ ἀλευθερίας ὁ ἀληθής καί ὁ κατά χάρις υἱοθεσία . λέγω σῶμα ἀπαλλάσσω , πολύς δέ ἀπαλλάσσω μέν οὐδαμῶς , ὁ δέ ἀπαλλάσσω δοκιμάζω μόνος ἔχω ἐξουσία ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἱερεύς , καί οἶδα πῶς περιμάχομαι ὅς ὁ ἱερός τότε . οὕτως δέ οὖον λέπρα σῶμα , ἀλλά ἀκαθαρσία Ψυχή , οὐ ἀπαλλάσσω δοκιμάζω , ἀλλά ἀπαλλάσσω παντελῶς λαγχάνω ἐξουσία . " Ἄστυ ὁ οὗτος ὑπεροράω πολύς καί ὁ περί Δαυίδ ἄγω ἀναγής , καί μείζων ἄξιος τιμωρία . ὁ μέν γάρ εἰμί καί μή προσέχω ὅς ἀντιποιέω ὁ ἀρχή , ἀλλά ὅμως θαυμαστός τις περί αὐτός ἔχω δόξα , καί οὗτος ὁ μετά πολύς φείδομαι σπουδή · δείκνυμι οὗτος δέ , ὅτι ἐπί ὁ ἀγαθός διακομίζω καί τοσοῦτος λανθάνω ἐπίδοσις ὁ πρᾶγμα , τότε ἐκ ἐναντίος μέν ἐκεῖνος , πολύς δέ ἐκεῖνος μείζων πεπολιμηκαν , οὐδέ γάρ ἴσος εἰς καταπρογνῆσαι λόγος ἐφίημι μή προσέχω τιμή , καί ὑπεροράω τοσοῦτος ἀγαθός , ἀλλά τοσοῦτος μείζων ἐκεῖνος οὗτος , ὅσος ὁ διαπέτομαι καί θαυμάζω ὁ μέσος εἰμί . Τῖς οὖν οὕτως ἄθλιος ψυχή , ὡς τοσοῦτος ὑπέρ-εἶδον ἀγαθός ; οὐχ εἄν ποτός σθδένα φαίνη γιγνώσκω , πλήν εἰμί μή τις οἶστρος ὑπομένω δαιμόνιος . " ἀλλά γάρ ἐπανέρχομαι πάλιν ὅθεν ἐκβαίνω · ὅς γάρ ἐν ὁ κολάζω μόνος , ἀλλά καί ἐν ὁ ποιέω εὕω , μείζων ὁ ἱερεύς δίδωμι δύναμις ὁ φυσικός γονεύς ὁ Θεός · καί τοσοῦτος ἀμφότερος ὁ διάφορος , ὅσος ὁ πάρειμι καί ὁ μέλλω ζωή εἰμί . ὁ μέν γάρ εἰς οὗτος , ὁ δέ εἰς ἐκεῖνος γεννάω · ἐκεῖνος μέν οὐδέ ὁ σωματικός αὐτός δύνασις εἄν ἀμύνω θάνατος , ὅς νέσος ἐπιφέρω ἀποκρούω , οἶτος δέ καί κάμνω καί ἀπόλλυμι μέλλω ὁ ψυχή πελάκιε σῴζω , ὁ μέν προστέραν ὁ Κλιάν ἐργάζομαι , ὁ δέ οὐδέ παρά ὁ ἀρχή ἀφίημι ἐμπίπτω , οὖον ὁ διδάσκω μόνος καί νουθετέω , ἀλλά καί ὁ διά εὖχος βοηθέω . οὗ γάρ ὅταν ἐγώ ἀναγίγνομαι μόνος , ἀλλά καί ὁ μετά οὗτος συγχωρέω ἔχω ἐξουσία ἁμάρτημα . " Ἄσθερεῖ γάρ τις , φημί , ἐν ἐγώ ; προσκαλέω ὁ πρέσβυς ὁ ἐκκλησία , καί προσεύχομαι ἐπί αὐτός 1 , ἀλείφω αὐτός ἔλαιον ἐν ὁ ὄνομα ὁ κύριος . καί ὁ εὐχή ὁ πίστις σῴζω ὁ κάμνω , καί ἐγείρω αὐτός ὁ Κύριος · κἀν ἁμαρτία ἢ ποιέω , ἀφίημι [ 385 ] αὐτός . " ἔπειτα ὁ μέν φυσικός γονεύς , εἰμί μέν τις ὁ ὑπέρχομαι καί μέγας ἀνδρό-θηλυς δύναμαι προσκρούω ὁ παῖς , οὐδείς αὐτός ἔχω ὠφελέω · ὁ δέ ἱερεύς οὐ ἄρχω , οὐδέ βασιλεύς , ἀλλά αὐτός αὐτός πολλάκις ὀργίζω καταλλάσσω ὁ Θεός . " ἐπί οὖν ἐγώ μετά οὗτος τολμάω τις ἀπόνοια κρίνω ; " ἐγώ μέν γάρ ἐκ ὁ εἴρω τοσοῦτος εὐλάβεια οἴομαι ὁ ὁ ἀκούω κατέχω Ψυχή , ὡς μηκέτι ὁ φεύγω , ἀλλά καί ὁ ἀπό ἑαυτοῦ προστιναω καί σπουδάζω οὗτος εἰμί κτάομαι ὁ τιμή , ἀπόνοια καί τόλμα κρίνω b . εἰμί γάρ ὁ ὁ ὁ πόλις ἀρχή πιστεύω , ὅταν μή συντελώ καί λάω ἄξιος συγγνώμων δύτης , καί ὁ ψιλός ἀντιλέγω , καί ἑαυτοῦ προσπωλέω · ὁ ὁ Χριστός ὁ νύμφη κατακοσμέω λαγχάνω , πῶς σύ δοκέω δήω δύναμις καί ὁ φέρω αὐτός καί ὁ ἄνωθεν πρός ὁ μή διαμαρτάνω ;