joannes-chrysostomus.de-sacerdotio-lib-1-6 pg048_0149.1
καὶ πάντα τρόπον ἐπὶ ἥλθε νίκης · καὶ οὐτε ἀγωνιζόμενος , οὔτε στεφανούμενος διέλιπέ ποτε . Ἄλλὰ γὰρ οὐχ οἷα πῶς τὸν ἄνδρα προῆχὺν ὑβρίζειν . Τὰ γὰρ κατορθώματα αὐτοῦ πάντα μὲν ὑπερβαίνει λόγον , τὸν δὲ ἡμέτερον τοσοῦτον , ὅσον καὶ ἡμᾶς οἱ λέγαν εἰδότες . Πλὴν ἀλλὰ καὶ οὕτως ( οὐδὲ γὰρ ἀπὸ τῆς ἐκβάσεως , ἀλλὰ ἀπὸ τῆς προαιρέσεως ἡμᾶς ὁ μακάριος κρινεῖ ) οὐκ ἀποστήσομαι , ἕως ἂν ἐπὶ τούτου , ὁ τοσούτων τῶν εἰρημένων χρείαν ἐστίν , ὅσον ἀπάντων ἀνθρώπων ἐκεῖνος . Τί οὖν τοῦτό ἐστιν ; Μετὰ τοσαῦτα κατορθώματα , μετὰ τοὺς μυρίους στεφάνους ἠθέλησε εἰς γένναν ἀπελθεῖν , καὶ αἰωνίαν παραδοθῆναι κολάσει , ὑπὲρ τοῦ τοὺς πολλάκις αὐτὸν καὶ λιθάσαντας , καὶ ἀνελόντας , τὸ γε αὐτῶν μέρος , Ἰουδαίους σωθῆναι , καὶ τῷ Χριστῷ προσελθεῖν . Τίς οὖτως ἐπόθησε τὸν Χριστόν ; εἰ γε πᾶν αὐτὸ δεῖ καλεῖν , ἀλλ’ οὐχ ἕτερόν τι τοῦ πλοῦ πλεον . Ἐπεὶ οὖν ἐαυτὸς ἐκεῖνῳ παραδιδόμεν μετὰ τὴν τοσαύτην χάριν , ἣν ἐλαβε ἀνωθεν , μετὰ τὴν τοσαύτην ἀρετὴν , ἣν οἴκοθεν ἐπεδείξατο ; Καὶ τί τοῦτο γένοιτ’ ἂν τολμηρότερον ; Ὅτι δὲ οὐδὲ οὕτως ἂν ἰδιώτης , ὡς οὐτοὶ νομίζουσι , τοῦτο λοιπὸν ἀποδεῖξαι πεῖράσομαι . Οὐτοὶ μὲν γὰρ οὐ μόνον τὸν ἠσχημένον τῇ τῶν ξένων λόγων τερθείαν ἰδιώτην χαλοῦσιν , ἀλλὰ καὶ τὸν οὐκ εἰδότα μάχεσθαι ὑπὲρ τῆς τῆς ἀληθείας δογμάτων καὶ καλῶς νομίζουσιν . Ὁ δὲ Παῦλος οὐκ ἂν ἀμφοτέρας [ 412 ] ἔφρεν ἰδιώτης εἶναι , ἀλλ’ ἐν θατέρῳ μόνον · καὶ τοῦτο ἀσφαλίζομενος , τὸν διορισμὸν ἀκριβῶς πεποίηται , λέγων τῷ λόγῳ ἰδιώτης εἶναι , ἀλλ’ οὐ τῇ γνώσει . Ἐγὼ δὲ εἰ μὲν τὴν λεπτὴν Ἰσοκράτους ἢ ἀπτήν , καὶ τὸν Δημοσθένους ὕχον , καὶ τὴν Θουκυδίδου σεμνότητα , καὶ τὸ Πλάτωνος ὕφος , ἐδεῖ φέρειν εἰς μέσον ταύτην τοῦ Παύλου τὴν μαρτυρίαν · νῦν δὲ ἐκεῖνα μὲν πάντα ἀφήμι καὶ τὸν περίεργον τῶν ἐξῴων καλλωπισμόν , καὶ οὐδὲν μοι φράσεως οὐδὲ ἀπαγγελίας μελεῖ . Ἄλλ’ ἐξέστω καὶ τῇ λέξει πτωχεῦειν , καὶ τὴν συνήθη τῶν ὀνομάτων ἀπάλην τινα εἶναι καὶ ἀφελή , μόνον μὴ τῇ γνώσει τις καὶ τῇ τῶν δογμάτων ἀκριβείᾳ ἰδιώτης ἔστω · μηδ’ , ἵνα τὴν οἰκείαν ἀρχίαν ἐπικαλύψῃ , τὸν μακάριον ἐκεῖνον ἀφαιρεῖσθω τὸ μέγιστον τῶν ἀγαθῶν καὶ τὸ τῶν ἐγκωμίων κεφάλαιον .
Lemmas: καί πᾶς τρόπος ἐπί ἔρχομαι Νίκη · καί οὐ ἀγωνίζομαι , οὔτε στεφανόω διαλείπω ποτός . ἀλλά γάρ οὐ οἷος πῶς ὁ ἀνήρ προέχω ὑβρίζω . ὁ γάρ κατόρθωμα αὐτός πᾶς μέν ὑπερβαίνω λόγος , ὁ δέ ἡμέτερος τοσοῦτος , ὅσος καί ἐγώ ὁ λέω οἶδα . πλήν ἀλλά καί οὕτως ( οὐδέ γάρ ἀπό ὁ ἔκβασις , ἀλλά ἀπό ὁ προαίρεσις ἐγώ ὁ μακάριος κρίνω ) οὐ ἀφίστημι , ἠώς εἄν ἐπί οὗτος , ὁ τοσοῦτος ὁ εἴρω χρεία εἰμί , ὅσος ἀπαντάω ἄνθρωπος ἐκεῖνος . τις οὖν οὗτος εἰμί ; μετά τοσοῦτος κατόρθωμα , μετά ὁ μυρίος στέφανος ἐθέλω εἰς γέννα ἀπέρχομαι , καί αἰώνιος παραδίδωμι κολάζω , ὑπέρ ὁ ὁ πολλάκις αὐτός καί λιθάζω , καί ἀναιρέω , ὁ γε αὐτός μέρος , Ἰουδαῖος σῴζω , καί ὁ Χριστός προσέρχομαι . Τῖς οὖτως ποθέω ὁ Χριστός ; εἰμί γε πᾶς αὐτός δεῖ καλέω , ἀλλά οὐ ἕτερος τίς ὁ πλόος πλέω . ἐπεί οὖν ἐαυτός ἐκεῖνος παραδίδωμι μετά ὁ τοσοῦτος χάρις , ὅς λαμβάνω ἄνωθεν , μετά ὁ τοσοῦτος ἀρετή , ὅς οἴκοθεν ἐπιδείκνυμι ; καί τίς οὗτος γίγνομαι εἄν τολμηρός ; ὅτι2 δέ οὐδέ οὕτως εἄν ἰδιώτης , ὡς οὗτος νομίζω , οὗτος λοιπός ἀποδείκνυμι πειράζω . οὗτος μέν γάρ οὖον μόνος ὁ ἔχω ὁ ὁ ξένος λόγος τείρω ἰδιώτης χαλόω , ἀλλά καί ὁ οὐ οἶδα μάχομαι ὑπέρ ὁ ὁ ἀλήθεια δόγμα καί καλῶς νομίζω . ὁ δέ Παῦλος οὐ εἄν ἀμφότερος [ 412 ] φέρω ἰδιώτης εἰμί , ἀλλά ἐν ἕτερος μόνος · καί οὗτος ἀσφαλίζω , ὁ διορισμός ἀκριβῶς ποιέω , λέγω ὁ λόγος ἰδιώτης εἰμί , ἀλλά οὖον ὁ γνῶσις . ἐγώ δέ εἰμί μέν ὁ λεπτός Ἰσοκράτης ἢ ἀπτήν , καί ὁ Δημοσθένης ὕχον , καί ὁ Θουκυδίδης σεμνότης , καί ὁ Πλάτων ὕφος , ἐσθίω φέρω εἰς μέσος οὗτος ὁ Παῦλος ὁ μαρτυρία · νῦν δέ ἐκεῖνος μέν πᾶς ἀφίημι καί ὁ περίεργος ὁ ξῴον καλλωπισμός , καί οὐδείς ἐγώ φράσις οὐδέ ἀπαγγελία μέλος . ἄλλος ἐξίστημι καί ὁ λέγω πτωχεύω , καί ὁ συνήθης ὁ ὄνομα ἁπαλός τις εἰμί καί ἀφαιρέω , μόνος μή ὁ γνῶσις τις καί ὁ ὁ δόγμα ἀκρίβεια ἰδιώτης ἵστημι · μηδέ , ἵνα ὁ οἰκεῖος Ἀρχίας ἐπικαλύπτω , ὁ μακάριος ἐκεῖνος ἀφαιρέω ὁ μέγας ὁ ἀγαθός καί ὁ ὁ ἐγκώμιον κεφάλαιος .