joannes-chrysostomus.de-sacerdotio-lib-1-6 pg048_0169.1
ἔμολ , καὶ τοσαύτην ὑπομείναι αἰσχύνην · Ταῦτα πολλάκις κατ’ ἑαυτὸν λογιζόμενος , καὶ τοῦ λίαν ἀτόπου μηδὲ τὴν ἐνθύμισιν δυνάμενος ἐνεγκεῖν , ὥσπερ οἱ παραπλήγες ἀκείψαν ἀχάνης , οὔτε ὁρᾶν οὔτε ἀκούειν τι δυνάμενος . Τῆς δὲ ἀμηχανίας με τῆς τοσαύτης ἀφεῖλες ( καὶ γὰρ ἐστὶν ὅτε καὶ ὑπέζ[ε]στατο ) , διεδύχετο δάκρυα καὶ ἀθυμία · καὶ μετὰ τὸν τῶν δακρύων χόρον ἀνεισεῖσθαι πάλιν ὁ φόβος , ταραττὼν καὶ θορυβῶν καὶ διατλῶν μοι τὴν διάνοιαν . Τοσαύτη ζάλῃ τὸν παρελθόντα συνέβη χρόνον · σὺ δὲ ἠγνέεις , καὶ ἐν γαλήνῃ με διάγειν ἐνόμιζες . Ἄλλὰ νῦν σοι ἀποκαλύψαι πειράσομαι τὸν χειμῶνα τῆς ἐμῆς ψυχῆς · τάχα γὰρ μοι καὶ ἀπὸ τοῦτου συγγνώμη , τὰ ἐγκλήματα ἀφεῖς . Πῶς οὖν σοι , πῶς αὐτὸν ἐκκαλύψωμεν ; Εἰ μὲν σαφῶς · θέλεις ἰδεῖν , ἑτέρως οὐκ ἐν σοί ἐστιν ἄ , ἀλλ’ ἥν καρδίαν γυμνώσῃναι ἄ · τὴν ἐμὴν · ἐπειδὴ δὲ τοῦτο ἀδύνατον , δι’ ἀμυδρᾶς τινος εἰκόνος , ὡς ἂν οἷός τε ὦ , πειράσομαί σοι τὸν τῆς ἀθυμίας τῶς ὑποδείξαι καπνόν · σὺ δὲ ἐκ τῆς εἰκόνος τὴν ἀθυμίαν σύλλεγε μόνον ἄ . Ὑποθώμεθα εἶναι τινι μνηστήν τοῦ πάτρης τῆς ὑφ’ ἡλίου κειμένης γῆς βασιλεύοντος · θυγάτερα , ταύτην τε τὴν χόρην κάλλος τε ἔχειν ἀμήχανον , οἷον καὶ τὴν ἀνθρωπίνην ὑπερβαίνειν φύσιν , καὶ τοῦτω τῷ τῶν γυναικῶν ἀπασῶν φύλων ἐκ πολλοῦ τοῦ διαστήματος νικᾶν , καὶ ψυχῆς ἀρετὴν τοσαύτην , ὡς καὶ τὸν ἀνδρῶν γένος , τῶν τε γενομένων , τῶν τε ἐσομένων ποτέ , πολλῷ τῷ μέτρῳ κατ’πᾶν ἀφεῖναι · καὶ πάντας μὲν [ 453 ] ὑπερβῆναι φιλοσοφίας ὄρους τῇ τῶν ἁρίτων εὐκοσμίᾳ , πᾶσαν δὲ χυρῶσαι σώματος ὄψαν τῇ τῆς οἰκείας δέμας κάλλει · τὸν δὲ ταύτης μνηστήρα , μὴ διὰ ταῦτα μόνον περιχαλεῖσθαι τῆς παρθένου , ἀλλὰ καὶ χωρὶς τούτων πάζχειν τι πρὸς αὐτήν , καὶ τῷ πάθει τούτῳ τοὺς μανικωτάτους τῶν πώποτε γενομένων ἀποχρύψαι ἐραστῶν · εἶτα μεταξὺ τῷ φίλτρῳ καυθόμενον καὶ ἀκούσαι ποθεν , ὅτι τὴν θαυμαστὴν ἐρωμένην ἐκεῖνην τῶν εὐτέλων τις καὶ ἀτερλῆμμένων ἀνδρῶν , καὶ δυσγενὴς καὶ τὸ σῶμα ἀνάπηρος , καὶ πάντων τῶν ἄντων μοχθηρότατος μέλλοι πρὸς γάμον ἀγέσθαι ἑ . Ἄρὰ σοι μικρόν τι μέρος τῆς ἡμετέρας ὀδύνης παρεστήσαμεν , καὶ ἀρκεῖ μέχρι τούτου στῆσαι τὴν εἰκόνα ; Τῆς μὲν ἀθυμίας ἔνεκεν ἀρκεῖν οἶμαι · καὶ γὰρ διὰ τοῦτο μόνον αὐτὴν παρελήψαμεν · ἵνα δὲ σοι καὶ τοῦ φόβου καὶ τῆς ἐκπλήξεως · ὑποδείξω τὸ μέτρον ὁ , ἐφ’ εἴραν πάλιν ἰωμεν ὑπογραφῇν . Καὶ ἔστω στρατόπεδον ἐκ πεζῶν καὶ ἱππῶν καὶ ναυμάχων συνελεγμένον ἀνδρῶν , καὶ καλυπτέτω μὲν τὴν θάλασσαν ὁ τῶν τριήρων ἀριθμὸς , καλυπτεύσων δὲ τὰ τῶν πεδίων πλήθη ἑ καὶ τὰς τῶν ὄρων χορυφὰς αἱ τῶν πεζῶν καὶ ἱππέων φάλαγγες · καὶ ἀντιλαμπέτω μὲν ἥλιῳ τῶν ὁπλῶν ὁ χαλκός , καὶ ταῖς ἐκεῖθεν πεμπομέναις ἀκτίνις ἡ τῶν περικεφαλίων καὶ τῶν ἀσπίδων ἀναπρίσθω μαχραγωγὴ · ὁ δὲ τῶν ὁράτων κῦτος · καὶ ὁ τῶν ἱππῶν χρημετισμὸς πρὸς αὐτὸν φερέσθω τὸν ὁρανόν · καὶ μήτε θάλασσα φαίνεσθω μήτε γῆ , ἀλλὰ χαλκὸς καὶ σίδηρος πανταχοῦ · ἀντιπαραταττέσθωσαν δὲ αὐτοῖς καὶ πολέμιοι , ὁμοῖοι τινες ἄνδρες καὶ ἀνήμεροι · ἐνεστηκέτω δὴ ἤδη καὶ ὁ τῆς συμβολῆς καιρός · εἶτα ἀρπάσας τις ἐξαίφνης μεριδίων τῶν ἐν ἀγρῷ τραπεζιτῶν καὶ τῆς πηκτίδος καὶ τῆς καλύρπος · πλεῖον εἰδόντων
Lemmas: βλώσκω , καί τοσοῦτος ὑπομένω αἰσχύνη · οὗτος πολλάκις κατά ἑαυτοῦ λογίζομαι , καί ὁ λίαν ἄτοπος μηδέ ὁ ἔνθυμος δύναμαι φέρω , ὥσπερ ὁ παραπλήσσω ἀκείψαν ἀχάνη , οὔτε ὁράω οὔτε ἀκούω τίς δύναμαι . ὁ δέ ἀμηχανία ἐγώ ὁ τοσοῦτος ἀφαιρέω ( καί γάρ εἰμί ὅτε καί ὑποζέω ) , διαδύω δάκρυ καί ἀθυμία · καί μετά ὁ ὁ δάκρυ χόρος ἀνίημι πάλιν ὁ φόβος , ταράσσω καί θορυβέω καί διαθλάω ἐγώ ὁ διάνοια . τοσοῦτος ζάλη ὁ παρέρχομαι συμβαίνω χρόνος · σύ δέ ἄγω , καί ἐν γαλήνη ἐγώ διάγω νομίζω . ἀλλά νῦν σύ ἀποκαλύπτω πειράζω ὁ χειμών ὁ ἐμός Ψυχή · τάχα γάρ ἐγώ καί ἀπό οὗτος συγγνώμη , ὁ ἔγκλημα ἀφίημι . Πῶς οὖν σύ , πῶς αὐτός ἐκκαλύπτω ; εἰμί μέν σαφῶς · ἐθέλω ὁράω , ἑτέρως οὐ ἐν σύ εἰμί ὅς , ἀλλά ὅς Καρδία γυμνόω ὅς · ὁ ἐμός · ἐπεί δέ οὗτος ἀδύνατος , διά ἀμυδρός τις εἰκών , ὡς εἄν οἷος τε εἰμί , πειράω σύ ὁ ὁ ἀθυμία Τῶς ὑποδείκνυμι καπνός · σύ δέ ἐκ ὁ εἰκών ὁ ἀθυμία συλλέγω μόνος ὅς . ὑποτίθημι εἰμί τις μνηστός ὁ πάτρη ὁ ὑπό ἥλιος κεῖμαι γῆ βασιλεύω · θυγάτηρ , οὗτος τε ὁ χόρη κάλλος τε ἔχω ἀμήχανος , οἷος καί ὁ ἀνθρώπινος ὑπερβαίνω φύσις , καί οὗτος ὁ ὁ γυνή ἀπασάω φῦλον ἐκ πολύς ὁ διάστημα νικάω , καί Ψυχή ἀρετή τοσοῦτος , ὡς καί ὁ ἀνήρ γένος , ὁ τε γίγνομαι , ὁ τε εἰμί ποτός , πολύς ὁ μέτρον καταπαίω ἀφίημι · καί πᾶς μέν [ 453 ] ὑπερβαίνω φιλοσοφία ὄρος ὁ ὁ αριος εὐκοσμία , πᾶς δέ χυρωννυμι σῶμα ὄψαν ὁ ὁ οἰκεῖος δέμας κάλλος · ὁ δέ οὗτος μνηστήρ , μή διά οὗτος μόνος περιχαλάω ὁ παρθένος , ἀλλά καί Χωρὶς οὗτος πάζχειν τίς πρός αὐτός , καί ὁ πάθος οὗτος ὁ μανικός ὁ πώποτε γίγνομαι ἀποκρύπτω ἐραστής · εἶτα μεταξύ ὁ φίλτρον καίω καί ἀκούω πόθεν , ὅτι ὁ θαυμαστός ἐράω ἐκεῖνος ὁ Εὐτέλων τις καί ἀτερλῆμμένων ἀνήρ , καί δυσγενής καί ὁ σῶμα ἀνάπηρος , καί πᾶς ὁ Ἄντων μοχθηρός μέλλω πρός γάμος ἄγω ὅς . ἄρα σύ μικρός τίς μέρος ὁ ἡμέτερος ὀδύνη παρίστημι , καί ἀρκέω μέχρι οὗτος ἵστημι ὁ εἰκών ; ὁ μέν ἀθυμία ἐνέλκω ἀρκέω οἴομαι · καί γάρ διά οὗτος μόνος αὐτός παραλαμβάνω · ἵνα δέ σύ καί ὁ φόβος καί ὁ ἔκπληξις · ὑποδείκνυμι ὁ μέτρον ὁ , ἐπί εἴρω πάλιν ἔρχομαι ὑπογραφή . καί ἵστημι στρατόπεδον ἐκ πεζός καί ἵππος καί ναύμαχος συλλέγω ἀνήρ , καί καλύπτω μέν ὁ θάλασσα ὁ ὁ τριήρης ἀριθμός , καλύπτω δέ ὁ ὁ πεδίον πλῆθος ὅς καί ὁ ὁ σύργαστρος χορυφημι ὁ ὁ πεζός καί ἱππεύς φάλαγξ · καί ἀντιλάμπω μέν ἥλιος ὁ ὁπλή ὁ χαλκός , καί ὁ ἐκεῖθεν πέμπω ἀκτινίς ὁ ὁ περικεφαλιον καί ὁ ἀσπίς ἀναπρίσθω μαχραγωγὴ · ὁ δέ ὁ ὁράω κύτος · καί ὁ ὁ ἵππος χρημετισμὸς πρός αὐτός φέρω ὁ οὐρανός · καί μήτε θάλασσα φαίνω μήτε γῆ , ἀλλά χαλκός καί σίδηρος πανταχοῦ · ἀντιπαρατάσσομαι δέ αὐτός καί πολέμιος , ὅμοιος τις ἀνήρ καί ἀνήμερος · ἐνίστημι δή ἤδη καί ὁ ὁ συμβολή καιρός · εἶτα ἀρπάζω τις ἐξαπίνης μερίδιον ὁ ἐν ἀγρός τραπεζίτης καί ὁ πηκτίς καί ὁ καλύρπος · πλείων εἰδώ