joannes-chrysostomus.de-sacerdotio-lib-1-6 pg048_0133.2
Ἐγὼ δὲ πρῶτον τῶν ἐξωθεν ἀρχόντων κατεγέλων , ὅτι τῶν τῶν τιμῶν διανομὰς οὐκ ἀπὸ τῆς ἀρετῆς τῆς ἐν ταῖς ψυχαῖς , ἀλλ’ ἀπὸ τῶν χρημάτων καὶ πλήθους ἐτῶν καὶ ἀνθρωπίνης ποιοῦνται προστασίας · ἐπεὶ δὲ ἔχουσα α , ὅτι αὐτὴ ἡ ἀλογία καὶ εἰς τὰ ἡμέτερα εἰσῄκμασεν , οὐχ ἔτι ὁμοίως ἐποιούμην τὸ πρᾶγμα δεῖν . Τί γὰρ θαυμαστὸν , ἀνθρώπους βιωτικῶς , καὶ δόξης τῆς παρὰ τῶν πολλῶν ἐρῶντας , καὶ χρημάτων ἕνεκα πάντα πράτ-τοντας ἀμαρτάνειν τοιαῦτα , ὅπου γε οἱ πάντων ἀπηλ-λάγθαι προσποιούμενοι τούτων οὐδὲν ἀμείνον ἐκείνους διδάσκειν , ἀλλ’ ὑπὲρ τῶν οὐρανίων τὸν ἀγῶνα ἔχοντες , ὡς περὶ πλήθρων γῆς , ἢ ἑτέρου τινὸς τοιούτου τῆς βου-λῆς αὐτοῖς προκειμένης , ἀπλῶς ἀνθρώπους ἀγελιαῖς λαβόντες ἐφιστᾶσι πράγμασι τοιούτοις , ὑπὲρ ὧν καὶ τὴν ἑαυτῶν κενῶσαι δόξαν , καὶ ἄνθρωπος γενέσθαι , καὶ δοῦ-λου μορφὴν λαβεῖν , καὶ ἐμπυσοῦνθαι , καὶ βαπτισθῆναι καὶ θάνατον τὸν ἐπανεῖδιστον ἀποθανεῖν διὰ τῆς σαρκὸς αὐ παρητήσατο ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Παῖς ; Καὶ οὐδὲ μέχρι τούτων οὕτο ; ἰστανται μόνον , ἀλλὰ καὶ ἑτερα προστιθέασιν ἀτοπώτερα · οὐ γὰρ τοὺς ἀναξίους ἐγκρί-νουςι μόνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐπιτιθέοντας ἐκβάλλουσιν . Ὦσπερ γὰρ δὲον ἀφορτοῦσθαι λυμίζεσθαι τῆς Ἐκκλη-σίας τὴν ἀσφάλειαν , ἢ ὡσπερ οὐχ ἀρχούσης τῆς προτέ-ρας προφάσεως , ἐκκατασι τοῦ Θεοῦ τὴν ὀργήν , οὕτω τὴν δευτέραν συνήψαν , οὐχ ἤττον οὕσαν χαλεπήν . Καὶ γὰρ ἐξ ἰσης ὀφμὶ εἶναι δεῖνον , τὸ τε τοὺς χρησίμους ἀπεῖργειν , καὶ τὸ τοὺς ἀχρεῖους εἰσάγειν . Καὶ τοῦτο δὴ γίνεται , ἵνα μηδαμόθεν παραμυθίαν εὑρεῖν μηδὲ ἀνα-πνεῦσαι δυνηθῇ τοῦ Χριστοῦ τὸ ποίμνιον . Ταῦτα οὖν οὐ μιῶν σκληρῶν ; ταῦτα οὐ γεέννης ἀφορτοῦσθαι , οὐ ταύτης μόνον τῆς ἡπειλημένης ἡμῖν ; Ἄλλ’ ὅμως ἀν-έχεται καὶ φέρει τὰ τοιαῦτα καὶ ὁ μὴ βουλόμενος τὸν θάνατον τοῦ ἀμαρτωλοῦ , ὡς ὁ ἐπιστρέφει αὐτὸν καὶ ζῆν . Καὶ πῶς ἄν τις αὐτοῦ τὴν φιλανθρωπίαν θαυμάζετε ; πῶς ἄν ἐκπλάγῃ τὸν ἕκον ; Οἱ τοῦ Χριστοῦ τὰ τοῦ Χριστοῦ διαφθείρουσι ἐχθρῶν καὶ πολεμίων μᾶλλον , ὁ δὲ ἀγαθὸς ἐπὶ χρηστεύεται καὶ εἰς μετάνοιαν καλεῖ . Δόξα σοι , Κύριε , δόξα σοι · πόση φιλανθρωπίας ἄδυσοος παρὰ σοι ! πόσος ἀνεξικακίας πλοῦτος ! Οἱ διὰ τὸ ὄνομα τὸ σὸν ἐξ εὐτελῶν καὶ ἀτίμων ἐντίμοι καὶ περίελεκτοι γεγο-νότες τῇ τιμῇ κατὰ τοῦ τετιμηκότος κέχρηται , καὶ τολ-μῶσι τὰ ἀτόλμητα , καὶ ἐνυβρίζουσιν εἰς τὰ ἅγια , τοὺς σπουδαίους ἀπωθοῦμενοι καὶ ἐκβάλλοντες , ἕνα ἐν ἡρε-μίᾳ πολὴ καὶ μετὰ ἀδείας τῆς ἐσχάτης οἱ πονηροὶ πάντα , ὡσπερ ἐν ἐθλέωσιν ἀνατρέψωσι . Καὶ τοῦτο δὲ τοῦ δεῖ-νοῦ τὰς αἰτίας εἰ θέλεις μαθεῖν , ὁμοίας ταῖς προτέροις εὑρήσεις : τὴν μὲν γὰρ βίαν , καὶ ὡς ἄν τις εἴποι , μη-τέρα μίαν ἔχουσι , τὴν βασανίαν · αὐταὶ δὲ οὐ μιᾶς εἰσιν ἰδέας , ἀλλὰ διεστήκασι . Ὁ μὲν γὰρ ἐπειδὴ νέος ἐστιν , ἐκβαλλέσθω , φησίν · ὁ δὲ , ἐπειδὴ κολακεύειν οὐκ οἶδεν ὁ δὲ , ἐπειδὴ τῷ δεῖνι προσέχρουσεν · καὶ ὁ μὲν , ἵνα μὴ ὁ δεῖνα λυπηταί , τὸν μὲν ὑπ’ αὐτοῦ δοθέντα ἀποδοκιμα-ζοῦσα , τούτων δὲ ἐγχειριμένων ὧρων · ὁ δὲ , ἐπειδὴ χρη-στὸς ἐστι καὶ ἐπικεικῆς · ὁ δὲ , ἐπειδὴ τοῖς ἀμαρτάνουσι φοβερός , ὁ δὲ δι’ ἄλλην αἰτίαν τοιαύτην . Οὐδὲ γὰρ ἀπο-ροῦσι 30 προφάσεων , ὅσων ἂν ἐλθούσιν · ἀλλὰ καὶ τὸ πλήθος τῶν ὄντων ἐστιν αὐτοῖς αἰτιαθῆ b , ὅταν μηδὲν
Lemmas: ἐγώ δέ πρῶτος ὁ ἐξωθεν ἄρχω καταγελάω , ὅτι ὁ ὁ τιμή διανομή οὐ ἀπό ὁ ἀρετή ὁ ἐν ὁ Ψυχή , ἀλλά ἀπό ὁ χρῆμα καί πλῆθος ἔτος καί ἀνθρώπινος ποιέω προστασία · ἐπεί δέ ἔχω ὅς , ὅτι αὐτός ὁ ἀλογία καί εἰς ὁ ἡμέτερος εἰσῄκμασεν , οὐ ἔτι ὁμοίως ποιέω ὁ πρᾶγμα δήω . τις γάρ θαυμαστός , ἄνθρωπος βιωτικός , καί δόξα ὁ παρά ὁ πολύς ἐράω , καί χρῆμα ἕνεκα πᾶς πράσσω ἁμαρτάνω τοιοῦτος , ὅπου γε ὁ πᾶς ἀπαλλάσσω προσποιέω οὗτος οὐδείς ἀμείνων ἐκεῖνος διδάσκω , ἀλλά ὑπέρ ὁ οὐράνιος ὁ ἀγών ἔχω , ὡς περί πλήθρα γῆ , ἢ ἕτερος τις τοιοῦτος ὁ βουλή αὐτός πρόκειμαι , ἀπλόος ἄνθρωπος αγελιος λαμβάνω ἐφίστημι πρᾶγμα τοιοῦτος , ὑπέρ ὅς καί ὁ ἑαυτοῦ κενόω δόξα , καί ἄνθρωπος γίγνομαι , καί δοῦλος μορφή λαμβάνω , καί ἐμπυσοῦνθαι , καί βαπτίζω καί θάνατος ὁ ἐπανεῖδιστον ἀποθνῄσκω διά ὁ σάρξ αὖος παραιτέομαι ὁ μονογενής ὁ Θεός Παῖς ; καί οὐδέ μέχρι οὗτος Ούτο ; ἵστημι μόνος , ἀλλά καί ἑς προστίθημι ἄτοπος · οὖον γάρ ὁ ἀνάξιος ἐγκρίνω μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐπιτίθημι ἐκβάλλω . ὥσπερ γάρ δήω αφορτουω λυμιζω ὁ Ἐκκλησία ὁ ἀσφάλεια , ἢ ὡς οὐ ἄρχω ὁ πρότερος πρόφασις , ἐκκατασι ὁ Θεός ὁ ὀργή , οὗτος ὁ δύο συνάπτω , οὐ κακός εἰμί χαλεπός . καί γάρ ἐκ ἴσος ὀφμὶ εἰμί δεῖνος , ὁ τε ὁ χρήσιμος ἀπείργω , καί ὁ ὁ ἀχρεῖος εἰσάγω . καί οὗτος δή γίγνομαι , ἵνα μηδαμόθεν παραμυθία εὑρίσκω μηδέ ἀναπνέω δύναμαι ὁ Χριστός ὁ ποίμνη . οὗτος οὖν οὖον μῶν σκληρός ; οὗτος οὖον γέεννα αφορτουω , οὖον οὗτος μόνος ὁ απειλημένος ἐγώ ; ἄλλος ὅμως ἀνέχω καί φέρω ὁ τοιοῦτος καί ὁ μή βούλομαι ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός , ὡς ὁ ἐπιστρέφω αὐτός καί ζῶ . καί πῶς ἄν τις αὐτός ὁ φιλανθρωπία θαυμάζω ; πῶς ἄν ἐκπλήσσω ὁ ἑκών ; ὁ ὁ Χριστός ὁ ὁ Χριστός διαφθείρω ἐχθρός καί πολέμιος μᾶλλον , ὁ δέ ἀγαθός ἐπί χρηστεύομαι καί εἰς μετάνοια καλέω . Δόξα σύ , κύριος , δόξα σύ · πόσος φιλανθρωπία αδυσως παρά σύ ! πόσος ἀνεξικακία πλοῦτος ! ὁ διά ὁ ὄνομα ὁ σός ἐκ εὐτελής καί ἄτιμος ἔντιμος καί περίελεκτοι γίγνομαι ὁ τιμή κατά ὁ τιμάω χράομαι , καί τολμάω ὁ άτολμος , καί ἐνυβρίζω εἰς ὁ ἅγιος , ὁ σπουδαῖος ἀπωθέω καί ἐκβάλλω , εἷς ἐν ἡρεμία πούς καί μετά ἄδεια ὁ ἔσχατος ὁ πονηρός πᾶς , ὡς ἐν ἐθέλω ἀνατρέπω . καί οὗτος δέ ὁ δεῖνος ὁ αἴτιος εἰμί ἐθέλω μανθάνω , ὅμοιος ὁ πρότερος εὑρίσκω : ὁ μέν γάρ βία , καί ὡς ἄν τις εἶπον , μήτηρ εἷς ἔχω , ὁ βασανίαν · αὐτός δέ οὖον εἷς εἰμί ἰδέα , ἀλλά διΐστημι . ὁ μέν γάρ ἐπεί νέος εἰμί , ἐκβάλλω , φημί · ὁ δέ , ἐπεί κολακεύω οὐ οἶδα ὁ δέ , ἐπεί ὁ δεῖνα προσεχρουω · καί ὁ μέν , ἵνα μή ὁ Δεῖνα λυπέω , ὁ μέν ὑπό αὐτός δίδωμι ἀποδοκιμάζω , οὗτος δέ ἐγχειρίζω ὁράω · ὁ δέ , ἐπεί χρηστός εἰμί καί επικεικεω · ὁ δέ , ἐπεί ὁ ἁμαρτάνω φοβερός , ὁ δέ διά ἄλλος αἴτιος τοιοῦτος . οὐδέ γάρ ἀπορέω 30 πρόφασις , ὅσος εἄν ἔρχομαι · ἀλλά καί ὁ πλήθος ὁ εἰμί εἰμί αὐτός αἰτιάομαι b , ὅταν μηδείς