joannes-chrysostomus.de-sacerdotio-lib-1-6 pg048_0112.15
περὶ ἡμᾶς ἀγάπης τὴν εἰς ἐκεῖνα σπουδὴν τιθέμεθα σημείον , καίτοι γε ταῦτα πάντα χρημάτων ἐστιν ὠνητά , ὁ μὴ χρημάτων , μηδὲ ἄλλου τινὸς τοιούτου , ἀλλ' ἰδίῳ θανάτῳ τὸ ποιμνιον πράξας τοῦτο , καὶ τιμὴν τῆς ἀγάπης τὸ αἷμα δοὺς τὸ ἑαυτοῦ , πῶς τοὺς ποιμαίνοντας αὐτὴν ἀμελῆσαι δώσει ; Διὰ τοῦτο τοῦτο εἰπόντος τοῦ μαθητοῦ , Σὺ οἶδας , Κύριε , ὅτι φιλῶ σε , καὶ μάρτυρα τῆς ἀγάπης αὐτὸν τὸν ἀγαπώμενον καλέσαντος , οὐκ ἔστιν μέχρι τοῦτο ὁ ὁ Σωτήρ , ἀλλὰ καὶ τὸ τῆς ἀγάπης προσέθηκε σημεῖον . Οὐ γὰρ ὅσον ὁ Πέτρος αὐτὸν ἐφίλει , τότε ἐπιδείξαι ἐβούλετο · καὶ γὰρ ἐκ πολλῶν τοῦτο ἤδη ἡμῖν γέγονε δῆλον · ἀλλ' ὅσον αὐτὴς τὴν Ἐκκλησίαν ἀγαπᾷ τὴν ἑαυτοῦ , καὶ Πέτρον καὶ πάντας ἡμᾶς μαθεῖν ἠθέλησεν , ἵνα πολλὴν καὶ ἡμεῖς περὶ ταῦτα ἐισφέρωμεν τὴν σπουδὴν . Διὰ τί γὰρ Ἰοὺ καὶ μονογενεῖς οὐἐφεῖσατο ὁ Θεός , ἀλλ' ὁν μόνον εἶχεν ἐξέδωκεν ; Ἴνα τοι , ἐχθροὺς διὰ τοῦτο διακειμένους ἑαυτῷ καταλλάξῃ , καὶ ποιήσῃ λαὸν περιούσιον . Διὰ τί καὶ τὸ αἷμα ἐξέχεεν ; Ἴνα τὰ πρόβατα κτηθῇται ταῦτα , ἀ τῷ Πέτρῳ καὶ τοῖς μετ' ἐκείνου ἐνχερίσεν . Εἰκὼς ἄρα ὁ ἔλεγε ὁ Χριστός · Τίς ἄρα ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος , ὃν καθεστήσει ὁ κύριος αὐτοῦ ἐπὶ τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ ; Πάλιν τὰ μὲν ῥήματα ἀπορούμενος , ὁ δὲ φθεγόμενος αὐτὰ οὐκ ἀπορῶν ἐφθέγξατο · ἀλλ' ὡσπερ τὸν Πέτρον ἐρωτῶν , εἰ φιλοῖτο , οὐ μαθεῖν δεόμενος τοῦ μαθητοῦ τὴν πᾶσαν ἡρωῖα , ἀλλὰ δεῖξαι βουλόμενος τῆς οἰκείας ἀγάπης τὴν ὑπερβολήν · οὕτω καὶ νῦν λέγων · Τίς ἄρα ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος ; οὐ τὸν πιστὸν καὶ φρόνιμον ἀγνοῶν ἔλεγεν , ἀλλὰ παραστήσαι θέλων τὸ τοῦ πράγματος σπάνιον , καὶ τῆς ἀρχῆς ταύτης τὸ μέγεθος . Ὅρα γοῦν καὶ τὸ ἐπαθλον ὅσον · Ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσι αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν , φησίν
Lemmas: περί ἐγώ ἀγάπη ὁ εἰς ἐκεῖνος σπουδή τίθημι σημεῖον , καίτοι γε οὗτος πᾶς χρῆμα εἰμί ὠνητής , ὁ μή χρῆμα , μηδέ ἄλλος τις τοιοῦτος , ἀλλά ἴδιος θάνατος ὁ ποίμνη πράσσω οὗτος , καί τιμή ὁ ἀγάπη ὁ αἷμα δίδωμι ὁ ἑαυτοῦ , πῶς ὁ ποιμαίνω αὐτός ἀμελέω δίδωμι ; Ζεύς οὗτος οὗτος εἶπον ὁ μαθητής , σύ οἶδα , κύριος , ὅτι φιλέω σύ , καί μάρτυς ὁ ἀγάπη αὐτός ὁ ἀγαπάω καλέω , οὐ εἰμί μέχρι οὗτος ὁ ὁ Σωτήρ , ἀλλά καί ὁ ὁ ἀγάπη προστίθημι σημεῖον . οὖον γάρ ὅσος ὁ Πέτρος αὐτός φιλέω , τότε ἐπιδείκνυμι βούλομαι · καί γάρ ἐκ πολύς οὗτος ἤδη ἐγώ γίγνομαι δῆλος · ἀλλά ὅσος αὐτός ὁ ἐκκλησία ἀγαπάω ὁ ἑαυτοῦ , καί Πέτρος καί πᾶς ἐγώ μανθάνω ἐθέλω , ἵνα πολύς καί ἐγώ περί οὗτος εἰσφέρω ὁ σπουδή . Ζεύς τίς γάρ Ἰηού καί μονογενής ουφειδομαι ὁ Θεός , ἀλλά εἰμί μόνος ἔχω ἐκδίδωμι ; ἵνα ὅς , ἐχθρός διά οὗτος διάκειμαι ἑαυτοῦ καταλλάσσω , καί ποιέω λαός περιούσιος . Ζεύς τίς καί ὁ αἷμα ἐκχέω ; ἵνα ὁ πρόβατον κτάομαι οὗτος , ὅς ὁ Πέτρος καί ὁ μετά ἐκεῖνος ἐγχρίω . ἔοικα ἄρα ὁ λέγω ὁ Χριστός · Τῖς ἄρα ὁ πιστός δοῦλος καί φρόνιμος , ὅς καθίστημι ὁ κύριος αὐτός ἐπί ὁ οἰκίον αὐτός ; πάλιν ὁ μέν ῥῆμα ἀπορέω , ὁ δέ φθέγγομαι αὐτός οὐ ἀπορέω φθέγγομαι · ἀλλά ὡς ὁ Πέτρος ἐρωτάω , εἰμί φιλέω , οὖον μανθάνω δήω ὁ μαθητής ὁ πᾶς ἡρωϊκός , ἀλλά δείκνυμι βούλομαι ὁ οἰκεῖος ἀγάπη ὁ ὑπερβολή · οὗτος καί νῦν λέγω · Τῖς ἄρα ὁ πιστός δοῦλος καί φρόνιμος ; οὖον ὁ πιστόν καί Φρόνιμον ἀγνοέω λέγω , ἀλλά παρίστημι ἐθέλω ὁ ὁ πρᾶγμα σπάνις , καί ὁ ἀρχή οὗτος ὁ μέγεθος . Ὅρας γοῦν καί ὁ ἔπαθλον ὅσος · ἐπί πᾶς ὁ ὑπάρχω αὐτός καθίστημι αὐτός , φημί