joannes-chrysostomus.de-sacerdotio-lib-1-6 pg048_0121.5
δ . Ἡ γὰρ ἱερωσύνη τελείται μὲν ἐπὶ τῆς γῆς , τάξιν δὲ ἐπουρανίαν ἔχει ταγμένη · καὶ μᾶλα γε εἰκότως . Οὐ γὰρ ἄνθρωπος , οὐχ ἄγγελος , οὐχ ἀρχάγγελος , οὐχ ἄλλη τις κτιστὴ δύναμις , ἀλλ’ αὐτὸς ὁ Παράκλητος ταύτην διετάξατο τὴν ἀκολουθίαν , καὶ ἐτι μενόντας ἐν σαρκὶ τὴν τῶν ἁγγέλων ἐποίησε φαντάζεσθαι διάνοιαν . Διὸ χρὴ τὸν ἱερωμένον ὡσπερ ἐν αὐτοῖς ἐστῶτα τοῖς οὐρανοῖς μεταξὺ τῶν δυνάμεων ἐκείνων οὕτως εἶναι καθαρὸν . Φοβερά μεν γὰρ καὶ φρικωδέστατα καὶ τὰ πρὸ τῆς χάριτος , οὗν οἱ κῶδωνες , οἱ βόσκοι , οἱ λίθοι οἱ ἐπὶ τοῦ στήθους , οἱ τῆς ἐπωμίδος , ἡ μίτρα , ἡ χιτῶν , ὁ ποδήρης , τὸ πέταλον τὸ χρυσούν , τὰ ἄγια τῶν ἁγίων , ἡ πολλὴ τῶν ἔνδον ἱρεμίας . Ἄλλ’ εἰ τις τὰ τῆς χάριτος ἐξετάσειε , μικρὰ ἂντα εὑρήσει τὰ φοβερά καὶ φρικωδέστατα ἐκεῖνα , καὶ τὸ περὶ τοῦ νόμου λεχθὲν κάναυθα ἀληθὲς ἂν , ὅτι οὐ δεδοξασται τὸ δεδοξασμένον ἐν τούτῳ τῷ μέρει ἐνεκεν τῆς ὑπερβαλλούσης δόξης . Ἦσαν γὰρ ἱῆσε τὸν Κύριον τεθμένον καὶ κείμενον , καὶ τὴν ἱερὰν ἱ ερεστώτα τῷ θύματι , καὶ ἐπευχόμενον , καὶ πάντας ἐκεῖνο τῷ τιμῷ φωνισομένους αἰτᾶσθαι , ἄρα ἐτι μετὰ ἀνθρώπων εἶναι νομίζεις , καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ἐσθάναι , ἀλλ’ οὐχ εὐλόγως ἐπὶ τοὺς οὐρανοὺς μετανίστασαι , καὶ πᾶσαν σαρκίνην διάνοιαν τῆς ψυχῆς ἐκβάλων , γυμνὴ τῇ ψυχῇ καὶ τῷ νῷ καθαρῷ περιβλέπειν τὰ ἐν οὐρανοῖς ; Ὦ τοῦ θαύματος ! Ὦ τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας ! Ὁ μετὰ τοῦ Πατρὸς ἄνω καθημένος , κατὰ τὸν ὄραν ἐκείνην τὰς ἀπάντων κατέχεσθαι χειρὰς , καὶ διδόναι αὐτὸν τοῖς βουλομένοις περιπτύζεσθαι καὶ περιλαβεῖν . Ποιοῦσι δὲ τοῦτο πάντες διὰ τῶν ὀφθαλμῶν τῆς πίστεως . Ἄρ’ οὖν τοῦ καταφρονεῖσθαι ταῦτα ἀξία καταφαίνεται , ἢ τοιούτα εἶναι ὡς δυνηθῆναι τινὰ καὶ ἐπαρῆναι κατ’ αὐτῶν ; Βούλει καὶ ἐξ ἑτέρου θαύματος τῆς ἀγιασίας ταύτης ἰδεῖν τὴν ὑπεροχὴν ; ὑπόγραψόν μοι τὴν Ἰλιάν τοὺς ὀφθαλμοὺς , καὶ τὴν ἀπειρον χῶλον περιεστώτα , καὶ τὴν θυσίαν ἐπὶ τῶν λίθων κείμενην , καὶ πάντας μὲν ἐν ἡσυχίᾳ τοὺς λοιποὺς καὶ πολλὴ τῇ σιγῇ , μόνον δὲ τὸν προφήτην εὐχόμενον · εἶτα ἐξαιρένης τὴν φλόγα ἐκ τῶν οὐρανῶν [ 583 ] ἐπὶ τὸν ἱερὸν ριπτομένην · θαυμαστὰ ταῦτα καὶ πάσης ἐκπλήξεως γέμοντα . Μετάβηθι τοίνυν ἐκεῖθεν ἐπὶ τὰ νῦν τελούμενα , καὶ οὐ θαυμαστὰ ἔδει μόνον , ἀλλὰ καὶ πᾶσαν ἐκπληξιν ὑπερβαίνουσα . Ἔστηκεν γὰρ ὁ ἱερεὺς , οὐ πῦρ καταφέρων , ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον · καὶ τὴν ἱκετηρίαν ἐπὶ πολὺ ποιεῖται , οὐχ ἵνα τις λαμπὰς ἀνωθεν ἀφεθεῖσα κατανάλωσῃ τὰ προκειμένα , ἀλλ’ ἵνα ἡ χάρις ἐπιπεσούσα τὴν θυσίαν δι’ ἑαυτῆς τὰς ἀπάντων ἀνάψῃ ψυχὰς , καὶ ἀργυρίου λαμπρότερας ἀποδείξῃ πτωρωμένους . Ταύτης οὖν τῆς φρικωδεστάτης τελετῆς τις γὰρ σφόδρα μαινόμενος , μηδὲ ἐξεστηκώς ,
Lemmas: δ . ὁ γάρ ἱερωσύνη τελέω μέν ἐπί ὁ γῆ , τάξις δέ ἐπουράνιος ἔχω ταγμένος · καί μῆλον γε εἰκότως . οὖον γάρ ἄνθρωπος , οὐ ἄγγελος , οὐ ἀρχάγγελος , οὐ ἄλλος τις κτιστός δύναμις , ἀλλά αὐτός ὁ Παράκλητος οὗτος διατάσσω ὁ ἀκολουθία , καί ἔτι Μένων ἐν σάρξ ὁ ὁ ἄγγελος ποιέω φαντάζω διάνοια . Διὸ χρή ὁ ἱερόω ὡς ἐν αὐτός ἵστημι ὁ οὐρανός μεταξύ ὁ δύναμις ἐκεῖνος οὕτως εἰμί καθαρός . Φοβερός μέν γάρ καί φρικώδης καί ὁ πρό ὁ χάρις , ἐν ὁ κώδων , ὁ βόσκω , ὁ λίθος ὁ ἐπί ὁ στῆθος , ὁ ὁ ἐπωμίς , ὁ μίτρα , ὁ χιτών , ὁ ποδήρης , ὁ πέταλος ὁ χρύσεος , ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος , ὁ πολύς ὁ ἔνδον ἱρεμίας . ἄλλος εἰμί τις ὁ ὁ χάρις ἐξετάζω , μικρός ἄντα εὑρίσκω ὁ φοβερός καί φρικώδης ἐκεῖνος , καί ὁ περί ὁ νόμος λέγω3 κάναυθα ἀληθής εἄν , ὅτι οὖον δοξάζω ὁ δοξάζω ἐν οὗτος ὁ μέρος ἕνεκα ὁ ὑπερβάλλω δόξα . εἰμί γάρ ἵημι ὁ κύριος τίθημι καί κεῖμαι , καί ὁ ἱερά Ι ερεστώτα ὁ θῦμα , καί ἐπεύχομαι , καί πᾶς ἐκεῖνος ὁ τιμάω φωνισομενος αἰτέω , ἄρα ἔτι μετά ἄνθρωπος εἰμί νομίζω , καί ἐπί ὁ γῆ ἵστημι , ἀλλά οὐ εὔλογος ἐπί ὁ οὐρανός μετανίστημι , καί πᾶς σάρκινος διάνοια ὁ Ψυχή ἐκβάλλω , γυμνός ὁ Ψυχή καί ὁ νάω καθαρός περιβλέπω ὁ ἐν οὐρανός ; ὦ ὁ θαῦμα ! ὦ ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία ! ὁ μετά ὁ πατήρ ἄνω κάθημαι , κατά ὁ ὁράω ἐκεῖνος ὁ ἀπαντάω κατέχω χειράς , καί δίδωμι αὐτός ὁ βούλομαι περιπτύω καί περιλαμβάνω . ποιέω δέ οὗτος πᾶς διά ὁ ὀφθαλμός ὁ πίστις . ἄρα οὖν ὁ καταφρονέω οὗτος ἄξιος καταφαίνω , ἢ τοιουταω εἰμί ὡς δύναμαι τις καί πείρω κατά αὐτός ; βούλομαι καί ἐκ ἕτερος θαῦμα ὁ αγιασις οὗτος ὁράω ὁ ὑπεροχή ; ὑπογράφω ἐγώ ὁ Ιλιάν ὁ ὀφθαλμός , καί ὁ ἤπειρος χωλός περιίστημι , καί ὁ θυσία ἐπί ὁ λίθος κεῖμαι , καί πᾶς μέν ἐν ἡσυχία ὁ λοιπός καί πολύς ὁ σιγή , μόνος δέ ὁ προφήτης εὔχομαι · εἶτα ἐξαιρέω ὁ φλόξ ἐκ ὁ οὐρανός [ 583 ] ἐπί ὁ ἱερόν ῥίπτω · θαυμαστός οὗτος καί πᾶς ἔκπληξις γέμω . μεταβαίνω τοίνυν ἐκεῖθεν ἐπί ὁ νῦν τελέω , καί οὖον θαυμαστός ἐσθίω μόνος , ἀλλά καί πᾶς ἔκπληξις ὑπερβαίνω . ἵστημι γάρ ὁ ἱερεύς , οὖον πῦρ καταφέρω , ἀλλά ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · καί ὁ ἱκετηρία ἐπί πολύς ποιέω , οὐ ἵνα τις λαμπάς ἄνωθεν ἀφίημι κατανάλωση ὁ πρόκειμαι , ἀλλά ἵνα ὁ χάρις ἐπιπίπτω ὁ θυσία διά ἑαυτοῦ ὁ ἀπαντάω ἀνάπτω ψυχή , καί ἀργύριον λαμπρός ἀποδείκνυμι πτωρωμένους . Ταύτη οὖν ὁ φρικώδης τελετή τις γάρ σφόδρα μαίνομαι , μηδέ ἐξίστημι ,