joannes-chrysostomus.de-sacerdotio-lib-1-6 pg048_0129.1
ἀκριβείαν ἡμῖν . κατωρθωτο , οὐδὲ οὕτως μετὰ τῆς παρουσῆς νωθρότητος ἰσχύμεν ἂν τι πρὸς τὴν ἐπιστάσασαν ἡμῖν ταῦτα ὑπελθεῖν ἐκείνην . Ἄνθρώπῳ μὲν γὰρ εἰς οἰκίσκον τινὰ κατακλεισθέντι , καὶ τὰ αὐτοῦ μεριμνῶντι μόνον , πολλῇ ἂν ταῦτα παράδοσι τῇ ὑφέλειαν εἰς δὲ τοσούτων σχιζομένην πλῆθος , καὶ καθ' ἕκαστον τῶν ἀρχομένων ἰδίᾳ κακτημένῳ φροντίδας , τί δύναται ἂν πρὸς τὴν ἐκείνων ἐπίδοσιν ἀξιόπιστον συμβάλλειν σὺ κέρδος , ἐὰν μὴ ψυχὴν εὐτονον καὶ ἰσχυροτάτην ἔχων τύχῃ ; ἴγ' . Καὶ μὴ θαυμάσῃς , εἰ μετὰ τοσαύτης χαριτήριος ἑτέραν βάσανον ζητεῖ τῆς ἐν τῇ ψυχῇ ἀνδρείας . Τὸ μὲν γὰρ σίτων καὶ ποτῶν καὶ στρωμνῶν καταφρονεῖν ἀπαλῆς , πολλοῖς · οὐδὲ ἔργον δρῶμεν , καὶ μάλιστα γε τοῖς ἀγροικότεροις διακειμένοις , καὶ οὕτως ἐκ πρώτης τραπεζῆς τῆς ἡλικίας , καὶ πολλοὶ δὲ ἑτέρους , τῆς τοῦ σώματος κατασκευῆς καὶ τῆς συνήθειας ἐξευμαρτυούσης τὸν ἐν ἐκείνοις τῆς πόνου τρηχύτητα · ὑδριν δὲ , καὶ ἐφηρτειν καὶ λόγον φροτῖκόν , καὶ τὰ παρὰ τῶν ἐλαττόνων σκώμματα , τὰ τῆς ἀπλούς καὶ τὰ ἐν δίκῃ λεγόμενα , καὶ μεμβέας τὰς εἰκῆ καὶ μάτην παρὰ τῶν ἀρχόντων καὶ παρὰ τῶν ἀρχομένων γινομένας , οὐ τῶν πολλῶν ἐνεγκεῖν , ἀλλ' ἕνός που καὶ δευτέρου · καὶ ἴδιος τις ἂν τοὺς ἐν ἐκείνοις ἰσχυμοὺς πρὸς ταῦτα οὕτως ; λιλυγώτατας , ὡς μᾶλλον τῶν χαλεπωτάτων ἀργαίνειν θηρίων . Τοὺς δὲ τοιούτους μάλιστα τῶν τῆς ἱερωσύνης ἀπείρφομεν περιόδων . Τὸ μὲν γὰρ μᾶτε πρὸς τὰ σῶτα ἀπηγγυνοῦσθαι , μὴτε ἀνυπόδετον εἶναι · τὸν προσεστῶτα , οὐδὲν ἂν βλάψειν τὸ κοινὸν τῆς Ἐκκλησίας · ὁμοῦς δὲ ἀγριος εἰς τὸν κεκτημένον , εἰς τε τοὺς πλησίον μεγάλας [ 300 ] ἐργάζεται συμφοράς . Καὶ τοῖς μὲν ἐκεῖνα μὴ ποιούσιν οὐδεμὴ ἀπειλὴ παρὰ τοῦ Θεοῦ κεῖται , τοῖς δὲ ἀπλῶς ὀργιζομένοις γέεννα καὶ τὸ τῆς γέεννης ἡπειληται πῦρ . Ὦσπερ οὖν ὁ δόξης ἐρῶν κενός , ὅταν τῆς τῶν πολλῶν ἀρχῆς ἐπιλάθεται , μεζίζονα τῷ πυρὶ πᾶράγει τὴν ὕλην , οὕτως ὁ καθ' ἑαυτὸν καὶ ἐν ταῖς πρὸς ὀλίγους ὁμιλίαις κρατεῖν ὀργῆς μὴ δυνάμενος , ἀλλ' ἐκπεράμενος εὐχερῶς , ὅταν πλῆθος ὅλον προστασιαν ἐμπιστευθῇ , καλλὰπερ τὸ θηρίον πειναζόμενον καὶ ὑπὸ μυρίων κενούμενον , οὐδὲ αὐτὸ ἐν ἡσυχίᾳ δύναται' ἂν ποτε διαγείν , καὶ τοὺς ἐμπιστευθέντας αὐτῷ μυρία ἁμαρτῆσαι κακὰ .
Lemmas: ἀκρίβεια ἐγώ . κατορθόω , οὐδέ οὕτως μετά ὁ πάρειμι νωθρότης ἰσχύω εἄν τίς πρός ὁ ἐφίστημι ἐγώ οὗτος ὑπέρχομαι ἐκεῖνος . Ἄνθρωπος μέν γάρ εἰς οἰκίσκος τις κατακλείω , καί ὁ αὐτός μεριμνάω μόνος , πολύς εἄν οὗτος παράδοσις ὁ ὑφαιρέω εἰς δέ τοσοῦτος σχίζω πλῆθος , καί κατά ἕκαστος ὁ ἄρχω ἴδιος κακτημένῳ φροντίς , τίς δύναμαι εἄν πρός ὁ ἐκεῖνος ἐπίδοσις ἀξιόπιστος συμβάλλω σύ κέρδος , ἐάν μή ψυχή εὐτονέω καί ἰσχυρός ἔχω τυγχάνω ; πνίξ . καί μή θαυμάζω , εἰμί μετά τοσοῦτος χαριτήριος ἕτερος βάσανος ζητέω ὁ ἐν ὁ Ψυχή ἀνδρεῖος . ὁ μέν γάρ σῖτος καί ποτός καί στρωμνή καταφρονέω ἁπαλός , πολύς · οὐδέ ἔργον δράω , καί μάλιστα γε ὁ ἄγροικος διάκειμαι , καί οὕτως ἐκ πρῶτος τραπεζεύς ὁ ἡλικία , καί πολύς δέ ἕτερος , ὁ ὁ σῶμα κατασκευή καί ὁ συνήθεια εξευμαρτυειμι ὁ ἐν ἐκεῖνος ὁ πόνος τρηχυτηταω · ὑδρίς δέ , καί ἐφαιρέω καί λόγος φροτῖκόν , καί ὁ παρά ὁ μικρός σκῶμμα , ὁ ὁ ἁπλόος καί ὁ ἐν δίκη λέγω , καί μεμβέας ὁ εἰκῇ καί μάτην παρά ὁ ἄρχω καί παρά ὁ ἄρχω γίγνομαι , οὖον ὁ πολύς φέρω , ἀλλά εἷς ποῦ καί δύο · καί ἴδιος τις εἄν ὁ ἐν ἐκεῖνος ἰσχυμοὺς πρός οὗτος οὕτως ; λιλυγώτατας , ὡς μᾶλλον ὁ χαλεπός ἀργαίνω θηρίον . ὁ δέ τοιοῦτος μάλιστα ὁ ὁ ἱερωσύνη ἀπολέγω περίοδος . ὁ μέν γάρ Μάτε πρός ὁ σῶτα απηγγυνουω , μήτε ἀνυπόδετος εἰμί · ὁ προσίστημι , οὐδείς εἄν βλάπτω ὁ κοινός ὁ ἐκκλησία · ὁμός δέ ἄγριος εἰς ὁ κτάομαι , εἰς τε ὁ πλησίος μέγας [ 300 ] ἐργάζομαι συμφορά . καί ὁ μέν ἐκεῖνος μή ποιέω ουδεμω ἀπειλή παρά ὁ Θεός κεῖμαι , ὁ δέ ἀπλόος ὀργίζω γέεννα καί ὁ ὁ γέεννα ἀπειλέω πῦρ . ὥσπερ οὖν ὁ δόξα ἐράω κενός , ὅταν ὁ ὁ πολύς ἀρχή ἐπιλήθω , μεζίζονα ὁ πῦρ παράγω ὁ ὕλη , οὕτως ὁ κατά ἑαυτοῦ καί ἐν ὁ πρός ὀλίγος ὁμιλία κρατέω ὀργή μή δύναμαι , ἀλλά ἐκπέρθω εὐχερής , ὅταν πλῆθος ὅλος προστασία ἐμπιστεύω , καλλά ὁ θηρίον πεινάω καί ὑπό μυρίος κενόω , οὐδέ αὐτός ἐν ἡσυχία δύναμαι εἄν ποτός διάγω , καί ὁ ἐμπιστεύω αὐτός μυρίος ἁμαρτάνω κακός .