joannes-chrysostomus.de-sacerdotio-lib-1-6 pg048_0165.2
Θ . Τοῦτο γὰρ δὴ μάλιστα τὸ γένος τῶν ὀρθῆς ἀπεστερημένων κρίσεως μεμψίμοιρόν τε ἐστι , καὶ οὐχ ἂν εὐχλῶς ἀπολογία ἀνάγκῃ ποτε . Τὸν δὲ προεστῶτα καλῶς οὐδὲ τούτων δεῖ καταφρονεῖν , ἀλλὰ πρὸς ἅπαντας περὶ ὧν ἂν ἐγκαλῶσι , διαλέγεσθαι μετὰ πολλῆς τῆς ἐπικεικίας καὶ πραότητος , συγγινώσκοντα μᾶλλον αὐτοῖς τῆς ἀλόγου μέμψεως ἢ ἀγανακτοῦντα καὶ ὀργιζόμενον . Εἰ γὰρ ὁ μακάριος Παῦλος , μὴ κλοπῆς ὑπόνοιαν λάβῃ παρὰ τοῖς μαθηταῖς , ἔδεισε , καὶ διὰ τοῦτο προσέλαβε καὶ ἑτέρους εἰς τὴν τῶν χρημάτων διακονίαν , Ἵνα μὴ τις ἡμᾶς μωμῃσεται , φησίν , ἐν τῇ ἀδρότητι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφ’ ἡμῶν · [ 429 ] πῶς ἡμᾶς οὐ πάντα δεῖ ποιεῖν ὥστε τὰς πονηρὰς ἀnairein ὑποψίας , κἂν ψευδεῖς , κἂν ἀλόγιστοι τυγχάνωσιν οὖσαι , κἂν σφόδρα τῆς ἡμετέρας ἀπέχωνι δοξῆς ; Οὐδεὶς γὰρ ἀμαρτήματος · τοσοῦτον ἡμεῖς ἀφεστηκέν , ὅσον κλοπῆς ὁ Παῦλος . Ἄλλ’ ὅμως καὶ τοσοῦτον ἀφεστηκὼς τῆς πονηρὰς ταύτης πράξεως , οὐδὲ οὕτως ἡμέλησε τῆς τῶν πολλῶν ὑπονοίας , καίτοι λᾶν οὐσῆς · ἀλόγου καὶ μανιώδου · μανία ε γὰρ ἦν τοιούτων ὑποπτεύσαι τι περὶ τῆς μακαρίας καὶ θαυμαστῆς ἐκείνης κεφαλῆς . Ἄλλ’ ὅμως οὐδὲν ἧττον καὶ ταύτης τῆς ὑποψίας τῆς οὕτως ἀλόγου , καὶ ἦν οὐδεὶς ἂν μὴ παραπαίων ὑπώπτευσε , πόρρωθεν ἀναίρει τὰς αἰτίας · καὶ οὐ διέπτυσσε τὴν τῶν πολλῶν ἀνοιαν , οὐδὲ εἶπε · Τίνι γὰρ ἂν ἐπέλοι ποτὰ τοιαῦτα περὶ ἡμῶν ὑπονοεῖν , καὶ ἀπὸ τῶν σημείων καὶ ἀπὸ τῆς ἐπείκειας τῆς ἐν τῷ βίῳ πάντων ἡμᾶς καὶ τιμούντων καὶ θαυμαζόντων ; ἀλλ’ ἅπαν τούναντίον , καὶ ὑπεῖδε τοῦ προσεδύκησε δ ταύτην τὴν πονηρὰν ὑπόνοιαν , καὶ προφρίζων αὐτὴν ἀνέσπασε , μᾶλλον δὲ οὐδὲ φύνα · τὴν ἀρχὴν ἀφήκε . Διὰ τί ; Προνοοῦμεν γὰρ , φησί , καλά , οὐ μόνον ἐνώπιον Κυρίου , ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον ἀνθρώπων . Τοσαύτη δεῖ , μᾶλλον δὲ καὶ πλείονι κεχρῆσθαι
Lemmas: Θ . οὗτος γάρ δή μάλιστα ὁ γένος ὁ ὀρθός ἀποστερέω κρίσις μεμψίμοιρος τε εἰμί , καί οὐ εἄν εὐχλῶς ἀπολογία ἀνάγκη ποτός . ὁ δέ προίστημι καλῶς οὐδέ οὗτος δεῖ καταφρονέω , ἀλλά πρός ἅπας περί ὅς εἄν ἐγκαλέω , διαλέγω μετά πολύς ὁ επικεικις καί πραότης , συγγιγνώσκω μᾶλλον αὐτός ὁ ἄλογος μέμψις ἢ ἀγανακτέω καί ὀργίζω . εἰμί γάρ ὁ μακάριος Παῦλος , μή κλοπή ὑπόνοια λαμβάνω παρά ὁ μαθητής , δείδω , καί διά οὗτος προσλαμβάνω καί ἕτερος εἰς ὁ ὁ χρῆμα διακονία , ἵνα μή τις ἐγώ μωμάομαι , φημί , ἐν ὁ ἀδρότητι οὗτος ὁ διακονέω ὑπό ἐγώ · [ 429 ] πῶς ἐγώ οὖον πᾶς δεῖ ποιέω ὥστε ὁ πονηρός ἀείδω ὑποψία , κἀν ψευδής , κἀν ἀλόγιστος τυγχάνω εἰμί , κἀν σφόδρα ὁ ἡμέτερος ἀπέχω δόξα ; οὐδείς γάρ ἁμάρτημα · τοσοῦτος ἐγώ ἀφίστημι , ὅσος κλοπή ὁ Παῦλος . ἄλλος ὅμως καί τοσοῦτος ἀφίστημι ὁ πονηρός οὗτος πρᾶξις , οὐδέ οὕτως ἀμελέω ὁ ὁ πολύς ὑπόνοια , καίτοι λᾶν εἰμί · ἄλογος καί μανιώδης · μανία ε γάρ εἰμί τοιοῦτος ὑποπτεύω τίς περί ὁ μακάριος καί θαυμαστός ἐκεῖνος κεφαλή . ἄλλος ὅμως οὐδείς κακός καί οὗτος ὁ ὑποψία ὁ οὕτως ἄλογος , καί εἰμί οὐδείς εἄν μή παραπαίω ὑποπτεύω , πόρρωθεν ἀναιρέω ὁ αἴτιος · καί οὖον διαπτύσσω ὁ ὁ πολύς ἄνοια , οὐδέ εἶπον · τίς γάρ εἄν πέλω ποτόν τοιοῦτος περί ἐγώ ὑπονοέω , καί ἀπό ὁ σημεῖον καί ἀπό ὁ ἐπείκεια ὁ ἐν ὁ βίος πᾶς ἐγώ καί τιμέω καί θαυμάζω ; ἀλλά ἅπας τουναντίον , καί ὑφοράω ὁ προσεδύκησε δ οὗτος ὁ πονηρός ὑπόνοια , καί προφριζω αὐτός ἀνασπάω , μᾶλλον δέ οὐδέ Φυνά · ὁ ἀρχή ἀφίημι . Ζεύς τίς ; προνοέω γάρ , φημί , καλός , οὖον μόνος ἐνώπιος κύριος , ἀλλά καί ἐνώπιος ἄνθρωπος . τοσοῦτος δεῖ , μᾶλλον δέ καί πλείων χράομαι