joannes-chrysostomus.de-sacerdotio-lib-1-6 pg048_0168.3
συνορᾶν , ἐν ἐμαυτῷ δὲ γενέσθαι καθάπερ καὶ νῦν , καὶ ἐπιτιμῶσαι πάντοθεν τοῖς νοήμασι · λυτῶσι τούτοις , οὐχ ἔτι ὁμοίως εὐπορῶν ἐμοί , καθάπερ καὶ πρότερον . Ἐμοὶ γὰρ ψυχὴ τις ἐστιν ἀσθενὴς καὶ μικρὰ καὶ εὐχειρώτως οὐ τούτοις μόνον τοῖς πάθεσιν , ἀλλὰ καὶ τῷ πάντων πιχρότερῳ φόβῳ , καὶ οὔτε ὑβρεῖς οὔτε τιμὰς μετριῶς ἐπίσταται φέρειν , ἀλλὰ μεθ' ὑπερβολῆς ἐκείναι τε ἐπαίρουσιν αὐτήν , καὶ ταπεινοῦσιν αὐταί . Ὦσπερ οὖν θηρία χαλεπὰ , ὅταν μὲν εὐσωματῇ καὶ σφριγῇ , τῶν πρὸς αὐτὰ μαχομένων κρατεῖ , καὶ μάλιστα ὅταν ἀσθενεῖς ὡσι καὶ ἀπειροί , εἰ δὲ τις αὐτὰ λιμῷ καταπλήξει , τὸν τε θυμὸν αὐτοῖς ἐχοίμισε , καὶ τῆς δυνάμεως τοῦ πλέον ἐσθίεν , ὡς καὶ τὸν μὴ λίαν γενναῖον ἀναδέξασθαι τὸν πρὸς ταῦτα ἀγῶνα καὶ πόλεμον · οὕτω καὶ τὰ πάθη τῆς ψυχῆς , ὁ μὲν ἀσθενῇ ποιῶν , ὑποχείρια τοῖς ὀρόσις g αὐτὰ τίθουσι λογισμοῖς · ὁ δὲ τρέφων ἐπιμελῶς χαλεπώτεραν αὐτῷ τὴν πρὸς αὐτὰ καθίστησι μάχην , καὶ οὕτως αὐτῷ φοβερὰ ἄπεργάζεται , ὡς ἐν δουλείᾳ καὶ δειλίᾳ τὸν πάντα χρόνον βιοῦν . Τίς οὖν τῶν θηρίων τούτων ἢ τροφή ; Κενοδοξίας μὲν τιμαὶ καὶ ἔπαινοι , ἀπονοίας δὲ ἐξουσία καὶ δυναστείας μέγεθος , βακχανίᾳ δὲ αἱ τῶν πλησίων εὐδοκίσεις , φιλαργυρίας αἱ τῶν παρεχόντων φιλοτιμίαι , ἀκολασίας τροφή καὶ αἱ συνεχεῖς τῶν γυναικῶν ἐντεύξεις , καὶ ἕτερον ἕτερου . Πάντα δὲ ταῦτα εἰς μὲν τὸ μέσον ἐλθόντι σφοδρῶς ἐπιθήσεται , καὶ σπαράξει μοι τὴν ψυχήν , καὶ φοβερὰ ἔσται , καὶ χαλεπώτερόν μοι τὸν πρὸς ταῦτα ποιήσαι πόλεμον . Ἐνταῦθα δὲ καθημένῳ μετὰ πολλῆς μὲν καὶ οὕτως ὑποταγήσεται βίας , ὑποταγήσεται δ' οὖν ὅμως τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι , καὶ τῆς ὀλᾶκης αὐτοῦ οὐδὲν ἔσται πλέον . Διὰ ταῦτα τὸν οἰκίσκον φυλάττω τούτον καὶ ἀπρόβος καὶ ἀκινδύνῳτάς εἰμι [ 452 ] καὶ ἀσυνουσίατος , καὶ μυρίας ἐτέρως τοιαύτας μέμφεις ἀκούειν ἀνέχομαι · ἡδὺς μὲν ἂν αὐτὰς ἀπορριψάμενος , τῷ δὲ μὴ δύνασθαι δακνόμενος καὶ ἀλγῶν . Οὐδὲ γὰρ εὐπορὸν μοι , ὁμιλητικὸν ὂν ὁμοῦ γενέσθαι , καὶ ἐπὶ τῆς παρουσίας ἀσφαλεῖας μενεῖν . Δι' ὃ καὶ αὐτὸν σε παρακαλῶ , τὸν ὑπὸ τοσαύτης δυσχερείας ἐπειλημμένον ἐλεεῖν μᾶλλον ἢ διαβάλλειν · ἀλλ' οὐδὲπω σε πεπίομεν . Οὐκοῦν ὥρα μοι λοιπὸν , ὁ μόνον εἶχον ἀπόρρητον , πρὸς σὲ καὶ τοῦτο ἐκβαλεῖν . Καὶ ἴσως μὲν ἄπιστον εἶναι δοξεῖ πολλοῖς · ἐγὼ δὲ αὐτὸ οὐδὲ οὕτως εἰς μέσον ἐνεχύ·ιν αἰσχυνθῆσομαι . Εἰ γὰρ καὶ πονηρὰς συνειδήσεως καὶ μυρίων ἁμαρτημάτων ἐλέγχος τὸ λεγόμενον ἦ , τοῦ μέλλοντος ἡμᾶς κρίνειν Θεοῦ πάντα εἰδὸτος ἀκριβῶς , τί πλέον ἡμῖν ἐκ τῶν ἀνθρώπων ἀγνοίας ἐγενέσθαι δυνησέται ; Τί οὖν ἐστι τὸ ἀπόρρητον ; Ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης , ἐν ἧ ταύτην ἐνέθηκας μοι τὴν ὑπόληψιν , πολλάκις ἐκινδύνευτέ μοι παραλιφθῆναι τὸ σῶμα τελῶν · τοσοῦτος μὲν φόβος , τοσαύτη δὲ ἀθυμία κατέ·χε μοι τὴν ψυχήν . Τῆς γὰρ Χριστοῦ νύμφης τὴν δόξαν ἐνοῦσα , τὴν ἀγνωσύνην , τὸ κάλλος τὸ πνευματικόν , τὴν σύνεσιν , τὴν εὐκοσμίαν , καὶ τὰ ἐμαυτοῦ λογ·ζόμενος κακῇ , οὐ διέλιμπανον ἐκεῖνῃ τε πενθῶν , καὶ ἐμαυτὸν ταλανίζων , καὶ στένων συνεχῶς καὶ διαπορῶν πρὸς ἐμαυτὸν ἔλεγον ταῦτα · Τίς ἄρα ταῦτα συνεβούλευσε ; τί τοσοῦτον ἡμαρτεν ἢ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησία ; τί τῆλικοῦτον παρέδωκε τὸν αὐτῆς Δεσπότην , ὡς τῷ πάντων ἀτιμοτάτῳ παραδοθῆναι
Lemmas: συνοράω , ἐν ἐμαυτοῦ δέ γίγνομαι καθάπερ καί νῦν , καί ἐπιτιμάω πάντοθεν ὁ νόημα · λύω οὗτος , οὐ ἔτι ὁμοίως εὐπορέω ἐγώ , καθάπερ καί πρότερος . ἐμός γάρ ψυχή τις εἰμί ἀσθενής καί μικρός καί εὐχείρωτος οὖον οὗτος μόνος ὁ πάθος , ἀλλά καί ὁ πᾶς πιχρότερῳ φόβος , καί οὔτε ὕβρις οὔτε τιμή μέτριος ἐπίσταμαι φέρω , ἀλλά μετά ὑπερβολή ἐκεῖνος τε ἐπαίρω αὐτός , καί ταπεινόω αὐτός . ὥσπερ οὖν θηρίον χαλεπός , ὅταν μέν εὐσωματέω καί σφρίγος , ὁ πρός αὐτός μάχομαι κρατέω , καί μάλιστα ὅταν ἀσθενής ὡσι καί ἤπειρος , εἰμί δέ τις αὐτός λιμός καταπλήσσω , ὁ τε θυμός αὐτός εχοιμισος , καί ὁ δύναμις ὁ πλέω ἐσθίω , ὡς καί ὁ μή λίαν γενναῖος ἀναδέχομαι ὁ πρός οὗτος ἀγών καί πόλεμος · οὗτος καί ὁ πάθος ὁ Ψυχή , ὁ μέν ἀσθενέω ποιέω , ὑποχείριος ὁ ὄρνυμι g αὐτός τιθέω λογισμός · ὁ δέ τρέφω ἐπιμελής χαλεπός αὐτός ὁ πρός αὐτός καθίστημι μάχη , καί οὕτως αὐτός φοβερός απεργάζομαι , ὡς ἐν δουλεία καί δειλία ὁ πᾶς χρόνος βιόω . Τῖς οὖν ὁ θηρίον οὗτος ἢ τροφή ; κενοδοξία μέν τιμή καί ἔπαινος , ἀπόνοια δέ ἐξουσία καί δυναστεία μέγεθος , βακχανίᾳ δέ ὁ ὁ πλησίος εὐδοκίσεις , φιλαργυρία ὁ ὁ παρέχω φιλοτιμία , ἀκολασία τροφή καί ὁ συνεχής ὁ γυνή ἔντευξις , καί ἕτερος έτερος . Πάν δέ οὗτος εἰς μέν ὁ μέσος ἔρχομαι σφοδρός ἐπιτίθημι , καί σπαράσσω ἐγώ ὁ Ψυχή , καί φοβερός εἰμί , καί χαλεπός ἐγώ ὁ πρός οὗτος ποιέω πόλεμος . ἐνταῦθα δέ κάθημαι μετά πολύς μέν καί οὕτως ὑποτάσσω Βίας , ὑποτάσσω δέ οὖν ὅμως ὁ ὁ Θεός χάρις , καί ὁ ὀλᾶκης αὐτός οὐδείς εἰμί πλέω . Ζεύς οὗτος ὁ οἰκίσκος φυλάσσω οὗτος καί ἀπρόβος καί ἀκίνδυνος εἰμί [ 452 ] καί ασυνουσιαατος , καί μυρίος ἑτέρως τοιοῦτος μέμφομαι ἀκούω ἀνέχω · ἡδύς μέν εἄν αὐτός ἀπορρίπτω , ὁ δέ μή δύναμαι δάκνω καί ἄλγος . οὐδέ γάρ εὔπορος ἐγώ , ὁμιλητικός εἰμί ὁμοῦ γίγνομαι , καί ἐπί ὁ παρουσία ἀσφάλεια μένω . διά ὅς καί αὐτός σύ παρακαλέω , ὁ ὑπό τοσοῦτος δυσχέρεια ἐπιλαμβάνω ἐλεέω μᾶλλον ἢ διαβάλλω · ἀλλά οὐδέπω σύ πίνω . οὐκοῦν ὥρα ἐγώ λοιπός , ὁ μόνος ἔχω ἀπόρρητος , πρός σύ καί οὗτος ἐκβάλλω . καί ἴσως μέν ἄπιστος εἰμί δοκέω πολύς · ἐγώ δέ αὐτός οὐδέ οὕτως εἰς μέσος ἐνεχύ·ιν αἰσχύνω . εἰμί γάρ καί πονηρός συνείδησις καί μυρίος ἁμάρτημα ἔλεγχος ὁ λέγω εἰμί , ὁ μέλλω ἐγώ κρίνω Θεός πᾶς οἶδα ἀκριβῶς , τίς πλέω ἐγώ ἐκ ὁ ἄνθρωπος ἄγνοια γίγνομαι δύναμαι ; τις οὖν εἰμί ὁ ἀπόρρητος ; ἀπό ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἐν ἧ οὗτος ἐντίθημι ἐγώ ὁ ὑπόληψις , πολλάκις κινδυνεύω ἐγώ παραλείπω ὁ σῶμα τέλος · τοσοῦτος μέν φόβος , τοσοῦτος δέ ἀθυμία κατέχω ἐγώ ὁ Ψυχή . ὁ γάρ Χριστός νύμφη ὁ δόξα ἔνειμι , ὁ αγνωσυνη , ὁ κάλλος ὁ πνευματικός , ὁ σύνεσις , ὁ εὐκοσμία , καί ὁ ἐμαυτοῦ λογ·ζόμενος κακός , οὖον διαλείπω ἐκεῖνος τε πένθος , καί ἐμαυτοῦ ταλανίζω , καί στένω συνεχῶς καί διαπορέω πρός ἐμαυτοῦ λέγω οὗτος · Τῖς ἄρα οὗτος συμβουλεύω ; τίς τοσοῦτος ἁμαρτάνω ἢ ὁ Θεός ἐκκλησία ; τίς τηλικόσδε παραδίδωμι ὁ αὐτός δεσπότης , ὡς ὁ πᾶς ἄτιμος παραδίδωμι