joannes-chrysostomus.de-sacerdotio-lib-1-6 pg048_0137.1
ἐπὶ τῆς γῆς ἐπαγγέλλεται , καὶ μετὰ τῆς σαρκὸς ταύτης τὰ τῶν ἀσωμάτων αὐτῇ δυνάμεων κατορθώσει πρόκειται . Καὶ οὐ δεῖ οὔτε προθόους περιττὰς ποιεῖσθαι καὶ πολλάς , οὔτε ῥήματα αὐτῇ φθέγγεσθαι εἰκῇ καὶ μάτην · ἐφ’ ἑαυτῇ λοιδορίας δὲ καὶ κολακίας , οὔδε τοῦνῶν εἰδέναι χρή . Διὰ τοῦτο ἀσφαλεστάτης φυλακῆς καὶ πλείονος δεῖται τῆς σωμαχίας . “ Ὁ τε γὰρ τῆς ἀγιωσύνης ἐχθρὸς ἀεὶ καὶ μᾶλλον αὐταῖς ἐφέστηκε καὶ προσεδρεύει , καταπειν ἐτοιμος , εἴπου τις ἐξολισθήσει καὶ καταπέσοι , ἀνθρώπων τε οἱ ἐπιθυλεῦοντες πολλοί . καὶ μετὰ τούτων ἀπάντων ἡ τῆς φύσεως μανία · καὶ ἀπλῶς · πρὸς διπλοῦν τὸν πόλεμον ἡ παρατάξις αὐτῇ , τὸν μὲν ἐξωθεν προσβάλλοντα , τὸν δὲ ἐσωθεν ἐνοχλοῦντα . Διὰ ταῦτα τὴν γοῦν ἐπιστοποῦντι πολὺς μὲν ὁ φόβος , μειζὼν δὲ ὁ κίνδυνος καὶ ἡ ὀδύνη , εἰ τι τῶν ἀδουλήτων , ὁ μὴ γένοιτο , συμβῇ ποτέ . Εἰ γὰρ πατρί θυγάτρη ἀπέκρηνεν ἀργυραπία , καὶ ἡ μερίμνα αὐτῆς ἀφίστα ὕπνον , ὅπου περὶ τοῦ στερεωθῆναι ἢ παρακαλᾶσαι ἢ μισθῶναι τοσοῦτον δέος , τί πεῖσεται τούτων μὲν οὐδὲν , ἕτερα δὲ τοῦτον πολὺ μείζονα μεριμνῶν ; Οὐ γὰρ ἀντ’ ἐνταῦθα ὁ ἀθεοτόμενος , ἀλλ’ αὐτὸς ὁ Χριστός , οὐδὲ μέχρις ὀνειδῶν ἢ στειρώσει , ἀλλ’ εἰς ἀπόλειαν ψυχῆς τελειωτὰ τὸ δεινόν . Πῶν γὰρ δὲνδρον , φησὶ , μὴ ποιῶν καρπὸν καλὸν , ἐκκόπτεται , καὶ εἰς πῦρ βάλλεται . Καὶ μνησθεῖν δὲ παρὰ τοῦ Νυμφίου οὐχ ἀρκεῖ λαβεῖν ἀποστασίου βιβλίον καὶ ἀπελθεῖν , ἀλλὰ κολασιν αἰώνιον τοῦ μέσου δώσει τὴν τιμωρίαν . Καὶ ὁ μὲν κατὰ σάρκα πατὴρ πολλὰ ἔχει τὰ ποιούνα αὐτῷ τὴν φυλακὴν εὐχολον τῆς θυγατρός · καὶ γὰρ καὶ ἡ μήτηρ , καὶ τρυφῆς , καὶ θεραπαινῶν πλήθος , καὶ οἰκίας ἀσφάλεια , συναντιλαμβάνεται τῷ γεννηταμένῳ πρὸς τὴν τῆς παρθένου τήρησιν . Οὔτε γὰρ εἰς ἀγορὰν αὐτὴν ἐμβαλεῖν ἂ ἐφέται συνεχῶς . οὔτε , ἄν ποτε ἀν ἐμβάλλῃ , φαίνεσθαι τινὶ τῶν ἐντυχάνοντων ἀναγκάζεται , [ 399 ] τοῦ σκότους τῆς ἐσπέρας οὐχ ἧττον τῶν τῆς οἰκίας τοῖγων καλύπτοντος τὴν σκηνὴν μὴ βουλομένην . Χωρὶς δὲ τούτων πάσης αἰτίας ἀπηλλάκται , ὡς μὴ ἄν ποτε εἰς ἀνδρὸν ὀφλὴν βιασθῆναι ἐλθεῖν · οὔτε γὰρ ἢ τῶν ἀναγκαιῶν φροντίς , οὔτε αἱ τῶν ἀδικοῦντων ἐπιθρεῖαι , οὐδ’ ἄλλο τοιοῦτον οὐδὲν εἰς ἀνάγκην αὐτὴν τοιαύτης συντυχίας καθίστησιν , ἀντὶ πάντων αὐτῇ γινομένῳ τοῦ πατρός . Αὐτὴ δὲ μᾶν ἔχει φροντίδα μόνον , τὸ μηδὲν ἀνάξιον μήτε πράξαι , μήτε εἰπεῖν τῆς αὐτῆ προστυχούσης κοσμιότητος . Ἐνταῦθα δὲ πολλὰ τὰ ποιούνα τῷ πατρὶ δύσκολον , μᾶλλον δὲ καὶ ἀδύνατον τὴν φυλακήν · οὔτε γὰρ ἔνδον ἔχειν αὐτὴν μεθ’ ἑαυτοῦ δύναιτ’ ἄν · οὔτε γὰρ εὐχάριμον , οὔτε ἀκίνδυνον ἢ τοιαύτη συνοικία τις . Κἂν γὰρ μηδὲν αὐτῷ ζημιωθῶσιν ε , ἀλλ’ ἀκέραιαν μείνῃ τὴν ἀγιωσύνην φυλάττουσα , οὐχ ἐλάττονα δώσει · λόγον ὑπὲρ ὧν ἐσκανδάλισαν ψυχῶν , ἢ εἰ εἰς ἀλλήλους ἀμαρτάνοντες ἐτυχον . Τοῦτο δὲ οὐκ ὄντως δυνατόν , οὔτε τὰ κινῆματα τῆς ψυχῆς καταμαλεῖν εὐπαρον , καὶ τὰ μὲν ἀτάκτως φερόμενα περιιχῆσαι , τὰ δὲ ἐν τάξει καὶ ῥυθμῷ μᾶλλον ἀσκήσαι , καὶ ἐπὶ τὸ βέλτιον ἀγαγεῖν · οὔτε τὰς ἐξώθεν περιεργάζεσθαι ῥάδιον . Ἡ γὰρ πενία καὶ τὸ ἀπροστάτευστον οὐκ ἀφήσει αὐτὸν ἀκριβῆ τῆς ἐκείνη προστυχούσης εὐκοσμίας γενέσθαι ἐξεταστήν . “ Ὅταν γὰρ ἑαυτὴ δ πάντα διακονεῖν ἀναγκάζεται , πολλά , εἰ γε βούλοιτο μὴ σωφρονεῖν , τῶν προθῶν τὰς προφάσεις ἔχει . Καὶ δεῖ τὸν κελεύοντα διαπαντὸς οἴκοι μένειν , καὶ ταύτας περιιχῆσαι τὰς προφάσεις · καὶ τὴν τῶν ἀναγκαιῶν ἀνάγκειαν παρασχόντα , καὶ τὴν πρὸς ταῦτα διακονουμένην αὐτῇ · δεῖ δὲ καὶ ἐκφορὰν καὶ παννυχίδων ἀπεῖργειν . Οὗτος γὰρ , οὐδὲν ὁ πολυμήχανον ἕως ἐκείνου καὶ διὰ χρηστῶν πράξεων τὸν ἀντοῦ παρασιπρεῖν ἰόν . Καὶ χρή τὴν παρθένον πανταχόθεν τειχίζεσθαι , καὶ ὀλιγάκις τοῦ παντὸς ἐνιαυτοῦ προβαίνειν τῆς οἰκίας , ὅταν ἀπαραίτητοι καὶ ἀναγκαῖαι κατεπελγῶσι προφάσεις . Εἰ δὲ λέγοι τις , οὐδὲν εἶναι τούτων ἔργον τῷ ἐπισκόπῳ μεταχειρίζειν , εἰ ἴστω , ὅτι τῶν ἐφ’ ἑκάστῃς ἢ γινομένων αἱ φροντίδες · καὶ αἱ αἰτίαι εἰς ἐκείνους ἔχουσι τὴν ἀναφορὰν . Πολλῷ δὲ λυσιτελέστερον αὐτὸν ἀπαντα διακονούμενον ἀπλῆχάδιον ἐγκλημάτων , ἢ διὰ τὰς τῶν ἑτέρων ἀμαρτίας ὑπενέχειν ἀνάγκην , ἢ τῆς διακονίας ἀφεμένου τὰς ὑπὲρ ὧν ἐπραξαν ἑταροὶ τρέμειν εὐθύνας . Πρὸς δὲ τούτοις ὁ μὲν δι’ ἑαυτοῦ ταῦτα πράττων μετὰ πολλῆς τῆς εὐκολίας ἀπαντα διεξέρχεται · ὁ δὲ ἀναγκαζόμενος μετὰ τοῦ πειθεῖν τὰς ἀπάντων γνώμας τοῦτο ποιεῖν , οὐ τοσαύτην ἔχει τὴν ἀνεσίαν ἐκ τοῦ τῆς αὐτουργίας ἀρξίθου δσα πράγματα καὶ θορύβους διὰ τοὺς ἀντιπίπτοντας καὶ ταῖς αὐτοῦ χρήσει · μαχομένους . Ἄλλ’ ἄρα πᾶσας μὲν οὐχ ἂν δυναίμεθα καταλεῖψαι τὰς ὑπὲρ τῶν παρθένων φροντίδας . Καὶ γὰρ καὶ ὅταν αὐτὰς ἐγγράφεσθαι δέη β , οὐ τὰ τυγχάνω παρέχουσι πράγματα τῷ ταύτην πεπιστευμένῳ τὴν οἰκονομίαν . Τὸ δὲ τῶν κειμένων μέρος μυρίας μὲν ἔχει τὰς ἐπαγγελίας , πολλὴν δὲ τὴν ἀσφάλειαν , καὶ δυσκολίας φεύσας , ὅσας οὐδὲ οἱ τοῖς ἐξωθεν δικαζόμενοι καθ’ ἑαυτοὺς φέρουσι · καὶ γὰρ εὐρεῖν αὐτὸ τὸ δίκαιον ἔργον , [ 400 ] καὶ εὐρόντα μὴ διαφθεῖραι χαλεπόν . Οὐχ ἀσφάλεια δὲ μόνον καὶ δυσκολία , ἀλλὰ καὶ κίνδυνος πρόσκειται οὐ μικρός . “ Ὡς γὰρ τινες τῶν ἀσθενεστάτων πράγματι ἐμπιστῶντες , ἐπειδὴ προστασίας οὐχ ἔτυχον , ἐναυάγησαν περὶ τὴν πίστιν . Πολλοὶ γὰρ τῶν ἠχημένων οὐχ ἧττον τῶν ἡδιστάτων τοὺς μὴ βοηθοῦντας μισοῦσι · καὶ οὔτε πραγμάτων διαστορφήν , οὔτε καιρὸν γαλεπότητα , οὔτε ἰσρατικῆς δυναστείας μέτρον , οὔτε ἄλλο τοιοῦτο οὐδὲν λογιζόμενοι ἢ βούλονται · ἀλλ’ εἰσὶν ἀσύγγνωστοι δικασταί , μίαν ἀπολογίαν ἐθέτοντες , τὴν τῶν συγγενῶν αὐτοὺς κακῶν ἀπαλλαγὴν . Ὁ δὲ μὴ δυνάμενος ταύτην παρασχέων , χῶν μυρίας λέγῃ προφάσεις , οὐδέποτε τὴν κατάγνωσιν φεύξεται τὴν παρ’ ἐκείνων . Ἐπειδὴ δὲ προστασίας ἐμνήσθην , φέρε σοι καὶ ἑτέραν μεμέψων ἢ ἀποκαλύψω πράγματι . Εἰ γὰρ μὴ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν μᾶλλον τῶν ἀγοραίων περιιστορεῖ τὰς οἰκίας ὁ τὴν ἐπισκοπὴν ἔχων , προσχρώματα ἐνταῦθεν ἀμύθητα . Οὐδὲ γὰρ ἀρρωστοῦντες μόνον , ἀλλὰ καὶ ὑγιαινοῦσιν ἐπισκοπεῖσθαι βούλονται , οὐ τῆς εὐλαβείας αὐτοῖς ἐπὶ τοῦτο προκαλουμένης , τιμῆς δὲ καὶ ἀξιώματος τοῦ οἱ πολλοὶ ἀντιποιούμενοι μᾶλλον . Εἰ δὲ ποτε συμβαίη τινὶ τῶν πλουσιωτέρων καὶ δυνατωτέρων , χρείας τινὸς κατειπεσθῆναι , εἰς τὸ κοινὸν τῆς Ἐκκλησίας κέρδος συγκεέστερον ἰδεῖν , εὐθὺς ἐντεῦθεν ὠφελεῖς καὶ κολακείας προσετίρπητο ἢ δόξαν . Καὶ τί λέγω προστασίας καὶ ἐπισκοπίας ; ἀπὸ γὰρ τῶν προφητέων μόνον τοσοῦτον φέρουσι ἐγκλημάτων ἄχος , ὡς καὶ βαρύνεσθαι καὶ καταπίπτειν ὑπὸ τῆς ἀθυμίας πολλάκις · ἥτις δὲ καὶ βλάμματος εὐθύνας ὑπέχει . Τὰ γὰρ ἀπλῶς παρ’ αὐτῶν γινόμενα βασανίζουσι ἀκριβῶς οἱ πολλοί , καὶ μέτρον
Lemmas: ἐπί ὁ γῆ ἐπαγγέλλω , καί μετά ὁ σάρξ οὗτος ὁ ὁ ἀσώματος αὐτός δύναμις κατόρθωσις πρόκειμαι . καί οὖον δεῖ οὔτε πρόθοος περισσός ποιέω καί πολύς , οὔτε ῥῆμα αὐτός φθέγγομαι εἰκῇ καί μάτην · ἐπί ἑαυτοῦ λοιδορία δέ καί κολακεία , οὐδέ τομοσσυν οἶδα χρή . Ζεύς οὗτος ἀσφαλής φυλακή καί πλείων δήω ὁ σωμαχίας . “ ὁ τε γάρ ὁ ἁγιωσύνη ἐχθρός ἀεί καί μᾶλλον αὐτός ἐφίστημι καί προσεδρεύω , καταπείθω ἑτοῖμος , εἶπον τις ἐξολισθάνω καί καταπίπτω , ἄνθρωπος τε ὁ επιθυλευειμι πολύς . καί μετά οὗτος ἀπαντάω ὁ ὁ φύσις μανία · καί ἀπλόος · πρός διπλόος ὁ πόλεμος ὁ παράταξις αὐτός , ὁ μέν ἐξωθεν προσβάλλω , ὁ δέ ἔσωθεν ἐνοχλέω . Ζεύς οὗτος ὁ γοῦν ἐφίστημι πολύς μέν ὁ φόβος , μείζων δέ ὁ κίνδυνος καί ὁ ὀδύνη , εἰμί τίς ὁ αδουλητη , ὁ μή γίγνομαι , συμβαίνω ποτός . εἰμί γάρ πατήρ θυγάτηρ ἀποκρίνω ἀργυράφιον , καί ὁ μεριμνάω αὐτός ἀφίστημι ὕπνος , ὅπου περί ὁ στερεόω ἢ παρακαλέω ἢ μισθόω τοσοῦτος δέος , τίς πείθω οὗτος μέν οὐδείς , ἕτερος δέ οὗτος πολύς μείζων μεριμνάω ; οὖον γάρ ἀντί ἐνταῦθα ὁ ἀθεότης , ἀλλά αὐτός ὁ Χριστός , οὐδέ μέχρι ὄνειδος ἢ στείρωσις , ἀλλά εἰς ἀπόλλυμι Ψυχή τελειωτής ὁ δεινός . ποῦ γάρ δένδρον , φημί , μή ποιέω καρπός καλός , ἐκκόπτω , καί εἰς πῦρ βάλλω . καί μιμνήσκω δέ παρά ὁ Νύμφιος οὐ ἀρκέω λαμβάνω ἀποστασίου βιβλίον καί ἀπέρχομαι , ἀλλά κόλασις αἰώνιος ὁ μέσος δίδωμι ὁ τιμωρία . καί ὁ μέν κατά σάρξ πατήρ πολύς ἔχω ὁ ποιέω αὐτός ὁ φυλακή ευχολος ὁ θυγάτηρ · καί γάρ καί ὁ μήτηρ , καί τρυφή , καί θεράπαινα πλήθος , καί οἰκίον ἀσφάλεια , συναντιλαμβάνομαι ὁ γεννάω πρός ὁ ὁ παρθένος τήρησις . οὔτε γάρ εἰς ἀγορά αὐτός ἐμβάλλω ὅς ἐφέτης συνεχῶς . οὔτε , ἄν ποτός εἰς ἐμβάλλω , φαίνω τις ὁ ἐντυγχάνω ἀναγκάζω , [ 399 ] ὁ σκότος ὁ εἰσπεράω οὐ κακός ὁ ὁ οἰκίον τοιγη καλύπτω ὁ σκηνή μή βούλομαι . Χωρὶς δέ οὗτος πᾶς αἴτιος ἀπαλλάσσω , ὡς μή ἄν ποτός εἰς Ἄνδρος ὀφλὴν βιάζομαι ἔρχομαι · οὔτε γάρ ἢ ὁ ἀναγκαῖος φροντίς , οὔτε ὁ ὁ ἀδικέω ἐπιθρεῖαι , οὐδέ ἄλλος τοιοῦτος οὐδείς εἰς ἀνάγκη αὐτός τοιοῦτος συντυχία καθίστημι , ἀντί πᾶς αὐτός γίγνομαι ὁ πατήρ . αὐτός δέ τιμή ἔχω φροντίς μόνος , ὁ μηδείς ἀνάξιος μήτε πράσσω , μήτε εἶπον ὁ αὐτῆ προστυγχάνω κοσμιότης . ἐνταῦθα δέ πολύς ὁ ποιέω ὁ πατήρ δύσκολος , μᾶλλον δέ καί ἀδύνατος ὁ φυλακή · οὔτε γάρ ἔνδον ἔχω αὐτός μετά ἑαυτοῦ δύο ἄν · οὔτε γάρ εὐχάριμον , οὔτε ἀκίνδυνος ἢ τοιοῦτος συνοικία τις . κἀν γάρ μηδείς αὐτός ζημιόω ε , ἀλλά ἀκέραια μένω ὁ ἁγιωσύνη φυλάσσω , οὐ μικρός δίδωμι · λόγος ὑπέρ ὅς σκανδαλίζω Ψυχή , ἢ εἰμί εἰς ἀλλήλων ἁμαρτάνω τυγχάνω . οὗτος δέ οὐ εἰμί δυνατός , οὔτε ὁ κίνημα ὁ Ψυχή καταμαλεῖν ευπαρειμι , καί ὁ μέν ἄτακτος φέρω περιχέω , ὁ δέ ἐν τάξις καί ῥυθμός μᾶλλον ἀσκέω , καί ἐπί ὁ ἀγαθός ἄγω · οὔτε ὁ ἔξωθεν περιεργάζομαι ῥούδιον . ὁ γάρ πενία καί ὁ ἀπρόστατος οὐ ἀφίημι αὐτός ἀκριβής ὁ ἐκεῖνος προστυγχάνω εὐκοσμία γίγνομαι ἐξεταστής . “ ὅταν γάρ ἑαυτοῦ δ πᾶς διακονέω ἀναγκάζω , πολύς , εἰμί γε βούλομαι μή σωφρονέω , ὁ προθέω ὁ πρόφασις ἔχω . καί δεῖ ὁ κελεύω διαπαντός οἴκοι μένω , καί οὗτος περιχέω ὁ πρόφασις · καί ὁ ὁ ἀναγκαῖος ἀνάγκειαν παρέχω , καί ὁ πρός οὗτος διακονέω αὐτός · δεῖ δέ καί ἐκφορά καί παννυχίς ἀπείργω . οὗτος γάρ , οὐδείς ὁ πολυμήχανος ἠώς ἐκεῖνος καί διά χρηστός πρᾶξις ὁ Άντου παρασπείρω εἶμι . καί χρή ὁ παρθένος πανταχόθεν τειχίζω , καί ὀλιγάκις ὁ πᾶς ἐνιαυτός προβαίνω ὁ οἰκίον , ὅταν ἀπαραίτητος καί ἀναγκαῖος καταπλήσσω πρόφασις . εἰμί δέ λέγω τις , οὐδείς εἰμί οὗτος ἔργον ὁ ἐπίσκοπος μεταχειρίζω , εἰμί οἶδα , ὅτι ὁ ἐπί ἕκαστος ἢ γίγνομαι ὁ φροντίς · καί ὁ αἰτία εἰς ἐκεῖνος ἔχω ὁ ἀναφορά . πολλός δέ λυσιτελής αὐτός ἅπας διακονέω ἀπλῆχάδιον ἔγκλημα , ἢ διά ὁ ὁ ἕτερος ἁμαρτία ὑποφέρω ἀνάγκη , ἢ ὁ διακονία ἀφίημι ὁ ὑπέρ ὅς πράσσω ἑταῖρος τρέμω εὐθύνω . πρός δέ οὗτος ὁ μέν διά ἑαυτοῦ οὗτος πράσσω μετά πολύς ὁ εὐκολία ἅπας διεξέρχομαι · ὁ δέ ἀναγκάζω μετά ὁ πείθω ὁ ἀπαντάω γνώμη οὗτος ποιέω , οὖον τοσοῦτος ἔχω ὁ ἀνεσία ἐκ ὁ ὁ αὐτουργία ἀρξίθου δσοι πρᾶγμα καί θόρυβος διά ὁ ἀντιπίπτω καί ὁ αὐτός χρῆσις · μάχομαι . ἄλλος ἄρα πᾶος μέν οὐ εἄν δύναμαι καταλείβω ὁ ὑπέρ ὁ παρθένος φροντίς . καί γάρ καί ὅταν αὐτός ἐγγράφω δήω Β , οὖον ὁ τυγχάνω παρέχω πρᾶγμα ὁ οὗτος πιστεύω ὁ οἰκονομία . ὁ δέ ὁ κεῖμαι μέρος μυρίος μέν ἔχω ὁ ἐπαγγελία , πολύς δέ ὁ ἀσφάλεια , καί δυσκολία φεύγω , ὅσος οὐδέ ὁ ὁ ἐξωθεν δικάζω κατά ἑαυτοῦ φέρω · καί γάρ εὑρίσκω αὐτός ὁ Δίκαιος ἔργον , [ 400 ] καί εὑρίσκω μή διαφθείρω χαλεπός . οὐχ ἀσφάλεια δέ μόνος καί δυσκολία , ἀλλά καί κίνδυνος πρόσκειμαι οὖον μικρός . “ ὡς γάρ τις ὁ ἀσθενής πρᾶγμα ἐμπίπτω , ἐπεί προστασία οὐ τυγχάνω , ναυαγέω περί ὁ πίστις . πολλός γάρ ὁ ἠχέω οὐ κακός ὁ ἡδύς ὁ μή βοηθός μισέω · καί οὔτε πρᾶγμα διαστροφή , οὔτε καιρός γαλεποτηταω , οὔτε ισρατικεω δυναστεία μέτρον , οὔτε ἄλλος τοιοῦτος οὐδείς λογίζομαι ἢ βούλομαι · ἀλλά εἰμί ασύγγνωστος δικαστής , εἷς ἀπολογία ἐθέτοντες , ὁ ὁ συγγενής αὐτός κακός ἀπαλλαγή . ὁ δέ μή δύναμαι οὗτος παρέχω , χόω μυρίος λέγω πρόφασις , οὐδέποτε ὁ κατάγνωσις φεύγω ὁ παρά ἐκεῖνος . ἐπεί δέ προστασία μιμνήσκω , φέρω σύ καί ἕτερος μέμφομαι ἢ ἀποκαλύπτω πρᾶγμα . εἰμί γάρ μή κατά ἕκαστος ἡμέρα μᾶλλον ὁ ἀγοραῖος περιιστορεω ὁ οἰκίον ὁ ὁ ἐπισκοπή ἔχω , πρόσχρωμον ἐνταῦθεν ἀμύθητος . οὐδέ γάρ ἀρρωστέω μόνος , ἀλλά καί ὑγιαίνω ἐπισκοπέω βούλομαι , οὖον ὁ εὐλάβεια αὐτός ἐπί οὗτος προκαλέω , τιμή δέ καί ἀξίωμα ὁ ὁ πολύς ἀντιποιέω μᾶλλον . εἰμί δέ ποτός συμβαίνω τις ὁ πλούσιος καί δυνατός , χρεία τις καταλέγω , εἰς ὁ κοινός ὁ ἐκκλησία κέρδος συγκεέστερον ὁράω , εὐθύς ἐντεῦθεν ὠφελέω καί κολακεία προστρίβω ἢ δόξα . καί τίς λέγω προστασία καί ἐπισκοπία ; ἀπό γάρ ὁ προφήτης μόνος τοσοῦτος φέρω ἔγκλημα ἄχος , ὡς καί βαρύνω καί καταπίπτω ὑπό ὁ ἀθυμία πολλάκις · ὅστις δέ καί βλάμμα εὐθύνω ὑπέχω . ὁ γάρ ἀπλόος παρά αὐτός γίγνομαι βασανίζω ἀκριβῶς ὁ πολύς , καί μέτρον