joannes-chrysostomus.de-sacerdotio-lib-1-6 pg048_0148.5
ζ' . ΧΡΥΣΟΣΤ . Τοῦτο γὰρ , ἔφη , τοῦτό ἐστιν , ὁ τοὺς πολλοὺς ἀπώλεσε δ , καὶ ῥαθυμοτέρους περὶ τὴν ἀλήθειαν διδάσκαλός ἐποίησε . Μὴ γὰρ συνιδόντες ἀκριβῶς ἐξετάσαι τῶν ἀποστόλων ὀφειν τὸ βάθος , μηδὲ συνειδέναι τὴν τῶν ῥημάτων διάνοιαν , διετέλεσαν τὸν ἅπαντα χρόνον νυστάζοντες καὶ χασιώμενοι καὶ τὴν ἀμαθίαν τιμῶντες ταύτην , οὐχ ἡν ὁ Παῦλος φησιν εἶναι ἀμαθίαν . ἀλλ᾽ ἢς τοσοῦτον ἀπεῖχεν , ὅσον οὐδὲ ἄλλος τις τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν τοῦτον ἀνθρώπων . [ 411 ] Ἄλλ᾽ οὕτως μὲν ἡμᾶς εἰς καιρὸν ὁ λόγος ἀναμενέτω , τέως δὲ ἐκεῖνὸ φημι : θάψωμεν αὐτὸν εἶναι ἰδιώτὴν τοῦτο τὸ μέρος , ὅπερ αὐτοὶ βούλονται : τί οὖν τοῦτο πρὸς τοὺς ἄνδρας τοὺς νῦν ; Ἐκεῖνος μὲν γὰρ εἶχεν ἰσχύν πολλὴν τοῦ λόγου μειζόνα καὶ πλείονα δυναμένην κατορθοῦν : φαινομένως μὲν γὰρ μόνον καὶ σιγῶν , τοὺς δαίμοσιν ἢν φοβερός : οἱ δὲ νῦν πάντες ὁμοῦ συνελθόντες μετὰ μυρίων εὐχῶν καὶ δακρύων οὐχ ἂν δυνηθεῖεν ὅσα ἰσχυσα τὰ σιμικίνδια Παύλου ποτέ . Καὶ Παῦλος μὲν εὐχόμενος νεκροὺς ἄνιστη , καὶ ἄλλα θαυματουργεῖ τοιαῦτα , ὡς καὶ θεὸς νομισθῆναι παρὰ τοῖς ἔξωθεν : καὶ πρὶν ἢ τοῦ βίου μεταστήναι τοῦτο , κατηξιώθη ἀρπαγῆναι ἕως τρίτου οὐρανοῦ , καὶ ῥημάτων μετασχεῖν , ὧν οὐ θέμις ἀνθρωπείαν ἀκοῦσαι φύσιν . Οἱ δὲ νῦν ἄντες ( ἀλλ᾽ οὐδὲν διναμαι δυσχερὲς h εἰπεῖν οὐδὲ βαρύ : καὶ γὰρ καὶ ταῦτα οὐχ ἐπεμβαίνων αὐτοῖς λέγω νῦν , ἀλλὰ θαυμάζων ) πῶς οὐ φρίττουσιν , ἀνδρὶ τηλικούτω παραβλημένους ἑαυτούς ; Εἰ γὰρ καὶ τὰ θαύματα ἀφέντες , ἐπὶ τὸν βίον ἐλθοίμεν τοῦ μακαρίου , καὶ τὴν πολιτείαν ἐξετάσαιμεν αὐτοῦ τὴν ἀγγελικήν , καὶ ἐν ταύτῃ μᾶλλον , ἢ ἐν τοῖς σημείοις , ὄψει νικῶντα τὸν ἀλήτην τοῦ Χριστοῦ i . Τί γὰρ ἂν τις εἴποι τὸν ζῆλον , τὴν ἐπιεικείαν , τοὺς συνεχεῖς κινδύνους , τὰς ἐπαλλήλους φροντίδας , τὰς ἀδιελείπτους ὑπὲρ τῶν Ἐκκλησιῶν ἀθυμίαις , τὸ πρὸς τοὺς ἀσθενεῖς συμπαθεῖς , τὰς πολλὰς θλίψεις , τοὺς καινοτέρους διωγμοὺς , τοὺς καθημερινούς θανάτους ; Τίς γὰρ τόπος τῆς οἰκουμένης , ποία ἡπειρος , ποία θάλαττα τοῦ μεταξὺ τούτου τοὺς ἄθλους ἠγνόησεν ; Ἐκεῖνον καὶ ἢ ἀοίκητος ἔγνω , κινδυνεύοντα δεξαμένη πολλάκις . Πᾶν γὰρ εἶδος ὑπέμεινεν ἐπιβολῆς ,
Lemmas: γῆ . ΟΣ . οὗτος γάρ , φημί , οὗτος εἰμί , ὁ ὁ πολύς ἀπόλλυμι δ , καί ῥᾴθυμος περί ὁ ἀλήθεια διδάσκαλος ποιέω . μή γάρ συνοράω ἀκριβῶς ἐξετάζω ὁ ἀπόστολος ὄφις ὁ βάθος , μηδέ σύνοιδα ὁ ὁ ῥῆμα διάνοια , διατελέω ὁ ἅπας χρόνος νυστάζω καί χασιώμενοι καί ὁ ἀμαθία τιμή οὗτος , οὐ ἐάν ὁ Παῦλος φημί εἰμί ἀμαθία . ἀλλά εἶμαι τοσοῦτος ἀπέχω , ὅσος οὐδέ ἄλλος τις ὁ ὑπό ὁ οὐρανός οὗτος ἄνθρωπος . [ 411 ] ἄλλος οὕτως μέν ἐγώ εἰς καιρός ὁ λόγος ἀναμένω , τέως δέ ἐκεῖνος φημί : θάπτω αὐτός εἰμί ἰδιώτης οὗτος ὁ μέρος , ὅσπερ αὐτός βούλομαι : τίς οὖν οὗτος πρός ὁ ἀνήρ ὁ νῦν ; ἐκεῖνος μέν γάρ ἔχω ἰσχύς πολύς ὁ λόγος μείζων καί πλείων δύναμαι κατορθόω : φαίνω μέν γάρ μόνος καί σιγάω , ὁ δαίμων εἄν φοβερός : ὁ δέ νῦν πᾶς ὁμοῦ συνέρχομαι μετά μυρίος εὖχος καί δάκρυ οὐ εἄν δύναμαι ὅσος ἰσχύω ὁ σιμικίνδια Παῦλος ποτός . καί Παῦλος μέν εὔχομαι νεκρός ἀνίστημι , καί ἄλλος θαυμασιουργέω τοιοῦτος , ὡς καί θεός νομίζω παρά ὁ ἔξωθεν : καί πρίν ἢ ὁ βίος μεθίστημι οὗτος , καταξιόω ἁρπάζω ἠώς τρίτος οὐρανός , καί ῥῆμα μετέχω , ὅς οὖον θέμις ἀνθρώπειος ἀκούω φύσις . ὁ δέ νῦν ἀνθίημι ( ἀλλά οὐδείς δινέω δυσχερής h εἶπον οὐδέ βαρύς : καί γάρ καί οὗτος οὐ ἐπεμβαίνω αὐτός λέγω νῦν , ἀλλά θαυμάζω ) πῶς οὖον φρίσσω , ἀνήρ τηλικόσδε παραβάλλω ἑαυτοῦ ; εἰμί γάρ καί ὁ θαῦμα ἀφίημι , ἐπί ὁ βίος ἔρχομαι ὁ μακάριος , καί ὁ πολιτεία ἐξετάζω αὐτός ὁ ἀγγελικός , καί ἐν οὗτος μᾶλλον , ἢ ἐν ὁ σημεῖον , ὁράω Νίκη ὁ ἀλήτης ὁ Χριστός i . τις γάρ εἄν τις εἶπον ὁ ζῆλος , ὁ ἐπιείκεια , ὁ συνεχής κίνδυνος , ὁ ἐπάλληλος φροντίς , ὁ ἀδιελείπτους ὑπέρ ὁ ἐκκλησία ἀθυμία , ὁ πρός ὁ ἀσθενής συμπαθής , ὁ πολύς θλῖψις , ὁ καινός διωγμός , ὁ καθημερινός θάνατος ; Τῖς γάρ τόπος ὁ οἰκέω , ποῖος ἤπειρος , ποῖος θάλασσα ὁ μεταξύ οὗτος ὁ ἆθλος ἀγνοέω ; ἐκεῖνος καί ἢ ἀοίκητος γιγνώσκω , κινδυνεύω δέχομαι πολλάκις . Πᾶν γάρ εἶδος ὑπομένω ἐπιβολεύς ,