joannes-chrysostomus.de-sacerdotio-lib-1-6 pg048_0172.2
καὶ ἀπολέσθαι γυμνωθέντα , ἢ διὰ παντὸς καθωπλισμέ-νον ἑστώτα g καὶ ἐγρηγορότα εἶναι . Καὶ γὰρ ἐκεῖνος διαπαντὸς ἐστηχε μετὰ τῆς αὐτοῦ παρατάξεως , τὰς ἡμετέρας ὀφθιμίας παρατροπῶν , πλεῖον δὲ εἰσφερόμε-σπουδὴν εἰς τὴν ἡμετέραν ἀπωλείαν , ἢ εἰς τὴν σωτη-ρίαν ἡμεῖς τὴν ἑαυτῶν . Καὶ τὸ μὴ ὁρᾶσθαι δὲ αὐτὸν ὑφ' ἡμῶν , καὶ τὸ ἐξαπίνης ἐπιπίπτειν ( ἃ μάλιστα τῶν μυρίων ἐστὶν αἴτια κακῶν ) τοῖς οὐκ ἐγρηγορόσι διαπαν-τὸς πολὺ τοῦτον ἀποριώτερον ἐκείνους δείκνυσι τὸν πόλε-μον . Ἐνταῦθα οὖν ἡμᾶς ἤθελες στρατηγεῖν τοῖς στρα-τιώταις σοῦ Χριστοῦ ; Ἀλλὰ τῷ διαβόλῳ τοῦτο ἦν στρα-τηγεῖν . Ὅταν γὰρ ὁ διατεθαρσὼς καὶ διασωθεὶς τοὺς λοιποὺς ὀφελῶν , πάντων ἀπειρότατος καὶ ὀσθενέστατος · ἦ , προδοὺς ὑπὸ τῆς ἀπειρίας τοὺς πιστευθέντας , τῷ διαβόλῳ μᾶλλον ἐστρατήγησεν ἢ τῷ Χριστῷ . Ἀλλὰ τί στένεις , τί δακρύεις ; οὐ γὰρ θρηνῶν ἄξια τὰ κατ' ἐμὲ νῦν , ἀλλ' εὐφροσύνης καὶ χαρᾶς . ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ . Ἀλλ' οὐχὶ καὶ τὰ ἐμὰ , φησίν , ἀλλὰ μυρίων ἄξια ταῦτα κωπετῶν · νῦν γὰρ μόλις ἡδυνήθην συνιδεῖν οἱ τῶν κακῶν με ἡγα-γες . Ἐγὼ μὲν γὰρ εἰσήλθον πρὸς σέ , ὃ τι ποτὲ ὑπὲρ σοῦ πρὸς τοὺς ἐγκαλοῦντας ἀπολογήσομαι , δεόμενος · μαθεῖν · σὺ δὲ με ἐκπέμψεις ἐτέρων ἀνθ' ἑτέρας φρον-τίδα ἐνδείξ . Οὐ γὰρ ἐτι μοι μέλει , τὶ πρὸς ἐκείνους ὑπὲρ σοῦ , ἀλλὰ τί πρὸς τὸν Θεὸν ὑπὲρ ἐμαυτοῦ καὶ τῶν ἐμῶν ἀπολογήσομαι κακῶν . Πλὴν ἀλλὰ σοῦ δέομαι καὶ ἀντιβολῶ , εἰ τί σοι μέλει τῶν ἐμῶν , εἰ τις παραλήσις ἐν Χριστῷ , εἰ τί παραμυθίων ἀγάπης , εἰ τινα σπλαγχνὰ καὶ οἰκτιρμοῖ ( καὶ γὰρ οἶδας , ὅτι με μάλιστα πάντων αὐτὸς εἰς τοῦτον τὸν κίνδυνον ἡγαγες ) , χεῖρα δρεξον , καὶ λέγων καὶ πράττων [ 436 ] τὰ δυνάμενα ἡμᾶς ἀνορ-θοῦν · μηδὲ ἀνάστη πρὸς γοὺν τὸ βραχύτατον ἡμᾶς ἀπο-λιπεῖν , ἀλλὰ νῦν μᾶλλον ἢ πρότερον κοινὰς ποιεῖσθαι τὰς διατριβὰς . ΧΡΥΣΟΣΤ . Ἐγὼ δὲ μειδιῶν , Καὶ τί συμβαλέσθω , ἔφη , τί δὲ σε δυνήσαι δυνήσομαι πρὸς το-σοῦτον πραγμάτων ὄγκον ; Πλὴν ἀλλ' ἐπεὶδὴ σοι τοῦτο ἤδύ , ὁάρρει , ὦ φίλη κεφαλή · τὸν γὰρ καιρὸν καὶ' ὅν ἂν ἐξὴ σοι τῶν ἐκείθην φροντιδῶν ἀναπνεῖν , καὶ παραθεῖν , καὶ παρακαλέτω , καὶ τῶν εἰς δύναμιν τὴν ἐμὴν ἐλ-λείψω b οὐδέν . Ἐπὶ τούτοις πλέον ἐκεῖνος διακρύσας ἀν-ίσταται · ἐγὼ δὲ αὐτῷ περιχυνθεῖς , καὶ καταφιλήσας τὴν κεφαλήν , προθύμειπον , παρακαλῶν γενναίως φέρειν τὸ συμβεβηκός . Πιστεύω γὰρ , ἔφη , τῷ καλέσαντί σε Χρι-στῷ , καὶ τοῖς ἰδίοις ἐπιστήσαντι προβάτοισι , ὅτι τοσαύ-την ἐκ τῆς διακονίας ταύτης κτῆσιν τὴν παρ' ἑαυτῶν , ὡς καὶ ἡμᾶς κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην κινδυνεύοντας εἰς τὴν αἰώνιον σου δέξασθαι σκηνήν .
Lemmas: καί ἀπόλλυμι γυμνόω , ἢ διά πᾶς καθοπλίζω ἵστημι g καί ἐγείρω εἰμί . καί γάρ ἐκεῖνος διαπαντός στείχω μετά ὁ αὐτός παράταξις , ὁ ἡμέτερος οφθιεις παρατροπή , πλείων δέ εισφερομε-σπουδη εἰς ὁ ἡμέτερος ἀπώλεια , ἢ εἰς ὁ σωτηρία ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ . καί ὁ μή ὁράω δέ αὐτός ὑπό ἐγώ , καί ὁ ἐξαπίνης ἐπιπίπτω ( ὁ μάλιστα ὁ μυρίος εἰμί αἴτιος κακός ) ὁ οὐ ἐγείρω διαπαντός πολύς οὗτος ἀπόριος ἐκεῖνος δείκνυμι ὁ πόλεμος . ἐνταῦθα οὖν ἐγώ ἐθέλω στρατηγέω ὁ στρατιώτης σύ Χριστός ; ἀλλά ὁ διάβολος οὗτος εἰμί στρατηγέω . ὅταν γάρ ὁ διατεθαρσὼς καί διασῴζω ὁ λοιπός ὄφελος , πᾶς ἤπειρος καί ὀσθενέστατος · εἰμί , προδίδωμι ὑπό ὁ ἀπειρία ὁ πιστεύω , ὁ διάβολος μᾶλλον στρατηγέω ἢ ὁ Χριστός . ἀλλά τίς στένω , τίς δάκρυ ; οὖον γάρ θρηνέω ἄξιος ὁ κατά ἐγώ νῦν , ἀλλά Εὐφρόσυνος καί χαρά . Βασίλειος . ἀλλά οὐ καί ὁ ἐμός , φημί , ἀλλά μυρίος ἄξιος οὗτος κοπετός · νῦν γάρ μόλις δύναμαι συνοράω ὁ ὁ κακός ἐγώ ἄγω . ἐγώ μέν γάρ εἰσέρχομαι πρός σός , ὅς τίς ποτέ ὑπέρ σύ πρός ὁ ἐγκαλέω ἀπολογέομαι , δήω · μανθάνω · σύ δέ ἐγώ ἐκπέμπω ἕτερος ἀντί ἕτερος φροντίς ἐνδείκνυμι . οὖον γάρ ἔτι ἐγώ μέλος , τίς πρός ἐκεῖνος ὑπέρ σύ , ἀλλά τίς πρός ὁ θεός ὑπέρ ἐμαυτοῦ καί ὁ ἐμέω ἀπολογέομαι κακός . πλήν ἀλλά σύ δήω καί ἀντιβολέω , εἰμί τίς σύ μέλος ὁ ἐμέω , εἰμί τις παραλήσις ἐν Χριστός , εἰμί τίς παραμύθιον ἀγάπη , εἰμί τις σπλάγχνον καί οικτιρμός ( καί γάρ οἶδα , ὅτι ἐγώ μάλιστα πᾶς αὐτός εἰς οὗτος ὁ κίνδυνος ἄγω ) , χείρ δρεξον , καί λέγω καί πράσσω [ 436 ] ὁ δύναμαι ἐγώ ἀνορθόω · μηδέ Ανάστη πρός γοῦν ὁ βραχύς ἐγώ ἀπολείπω , ἀλλά νῦν μᾶλλον ἢ πρότερος κοινός ποιέω ὁ διατριβή . ΟΣ . ἐγώ δέ μειδάω , καί τίς συμβάλλω , φημί , τίς δέ σύ δύναμαι δύναμαι πρός το-σοῦτο πρᾶγμα ὄγκος ; πλήν ἀλλά ἐπειδή σύ οὗτος ἡδύς , ὁράω , εἰμί φίλος κεφαλή · ὁ γάρ καιρός καὶι ὅς εἄν ἔξεστι σύ ὁ κεῖμαι φροντίς ἀναπνέω , καί παραθέω , καί παρακαλέω , καί ὁ εἰς δύναμις ὁ ἐμός ἐλλείπω b οὐδείς . ἐπί οὗτος πλέω ἐκεῖνος διακρύπτω ἀνίστημι · ἐγώ δέ αὐτός περιχέω , καί καταφιλέω ὁ κεφαλή , προθυμειπως , παρακαλέω γενναῖος φέρω ὁ συμβεβηκός . Πιστεύω γάρ , φημί , ὁ καλέω σύ Χριστός , καί ὁ ἴδιος ἐφίστημι πρόβατον , ὅτι τοσαῦτος ἐκ ὁ διακονία οὗτος κτῆσις ὁ παρά ἑαυτοῦ , ὡς καί ἐγώ κατά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος κινδυνεύω εἰς ὁ αἰώνιος σύ δέχομαι σκηνή .