joannes-chrysostomus.de-sacerdotio-lib-1-6 pg048_0121.1
προκειμένης , ἡ τοσοῦτον ἀνωτέρω βασιλείας ἔστηκεν , ὅσον πνεύματος καὶ σαρκὸς τὸ μέσον , τολμᾷ τινες τὴς ἡμετέρας γραφῆς ; Καὶ πῶς οὐκ ἀποψεν τοὺς μὲν τὰ μικρὰ διαπτύοντας ὡς παραπαίοντας αἰτιάσθαι , τοὺς δὲ ἐπὶ τῶν ἄνω ὑπερχόντων τοῦτο ποιούνας τῶν μὲν τῆς παραπλησίας ἐγκληματίαν ἐξαιρεῖν , τὰς δὲ τῆς ὑπερηφανίας ὑποβάλλειν αἰτίας ; Ὡσπερ ἂν εἰ τις τὸν ἀγέλης βοῶν καταφρονούντα , καὶ μὴ βουλόμενον εἶναι βουκόλον , εἰς ὑπερηφανίαν μὲν οὐδαμῶς , εἰς δὲ φρενῶν ἔκστασιν αἰτιώμενος , τὸν ἀπάτης τῆς οἰκονομίας τὴν βασιλείαν καὶ τὸ γενέσθαι κύριον τῶν ἀπανταχόθι στρατοπεδῶν μὴ δεχόμενον · ἄντὶ τοῦ μανίας εἶναι τετυφῶσθαι φαῖν . Ἄλλ’ οὐκ ἔστι ταῦτα , οὐχ ἔστιν , οὐδὲ ἡμᾶς μᾶλλον ἢ ἑαυτοὺς οἱ ταῦτα λέγοντες διαβάλλουσι . Τὸ γὰρ ἐννοῆσαι μόνον , ὅτι δυνατὸν ἀνθρωπείᾳ φύσει τῆς ἀξίας ὑπερφρονῆσαι ἐκείνης , δείγμα κατ’ αὐτῶν τῶν ἐκφρονένων ἐστὶν ὅτι ἔχουσι περὶ τοῦ πράγματος δόξην . Ἡ γὰρ μὴ τῶν τυχόντων αὐτό , καὶ ὃν οὐ πολὺς ὁ λόγος , ἐνὼμιζον εἶναι , οὐδ’ ἂν ὑποπτεύσαι τοῦτο ἐπήλθεν αὐτοῖς . Διἄτι γὰρ περὶ τῆς τῶν ἁγγέλων ἀξίας οὐδὲ ἐτόλμησε τὸ τοιούτον ὑποπτεύσαι ποτε , καὶ εἰπεῖν ὅτι ἐστὶν ἀνθρωπίνη ψυχὴ δι’ ἀποσίαν οὐχ ἂν ἐλομένη β’ ἐπὶ τὸ τῆς φύσεως ἐκείνης ἀξίωμα ἐλθεῖν ; Μεγάλη γὰρ τὶνα φαντασίαν περὶ τῶν δυνάμεων ἐκείνων , καὶ τοῦτο ἡμᾶς οὐχ ἀρκεῖ πιστεύσαι · ὅτι δύναται ἀνθρώπος τῆς τιμῆς ἐφρονῆσαι τι μεῖζον ἐκείνης . Ὥστε αὐτοὺς μᾶλλον δικαιῶς ἂν τῆς γραφῆς ἀπονοίας τοὺς ἡμῶν τοῦτο κατηγοροῦντας . Οὐ γὰρ ἂν ποτε περὶ ἑτέρων τοῦτο ὑπέλαβον , εἰ μὴ πρότερον αὐτοὶ τοῦ πράγματος , ὡς οὐδεὶς ἄντος , κατέγνωσαν . Εἰ δὲ πρὸς δόξαν ὁρῶντα με τοῦτο πεποιχέναι φασι , δ , περιπτώσεις ἐντοῖς ἐλεγχθῆσονται καὶ μαχόμενοι φανερῶς · οὐδὲ γὰρ οἶδα ποίους ἂν ἑτέρους πρὸ τούτων ἐξήττησαν λόγους , εἰ τῶν τῆς ξενοδοχίας ἡμᾶς ἠθέλησαν ἀπαλλαγῆν ἐγκληματίαν .
Lemmas: πρόκειμαι , ὁ τοσοῦτος ἀνωτέρω βασίλεια ἵστημι , ὅσος πνεῦμα καί σάρξ ὁ μέσος , τολμάω τις σής ἡμέτερος γραφεύς ; καί πῶς οὐ απόψε ὁ μέν ὁ μικρός διαπτύω ὡς παραπαίω αἰτιάομαι , ὁ δέ ἐπί ὁ ἄνω ὑπέρχομαι οὗτος ποιέω ὁ μέν ὁ παραπλήσιος ἐγκληματίας ἐξαιρέω , ὁ δέ ὁ ὑπερηφανία ὑποβάλλω αἴτιος ; ὡς εἄν εἰμί τις ὁ ἀγέλη βοῦς καταφρονέω , καί μή βούλομαι εἰμί βουκόλος , εἰς ὑπερηφανία μέν οὐδαμῶς , εἰς δέ φρήν ἔκστασις αἰτιάομαι , ὁ ἀπάτη ὁ οἰκονομία ὁ βασίλειος καί ὁ γίγνομαι κύριος ὁ ἀπαντέχω στρατόπεδον μή δέχομαι · ἀντί ὁ μανία εἰμί τυφόω φαίνω . ἄλλος οὐ εἰμί οὗτος , οὐ εἰμί , οὐδέ ἐγώ μᾶλλον ἢ ἑαυτοῦ ὁ οὗτος λέγω διαβάλλω . ὁ γάρ ἐννοέω μόνος , ὅτι δυνατός ἀνθρώπειος φύσις ὁ ἄξιος ὑπερφρονέω ἐκεῖνος , δείγμα κατά αὐτός ὁ ἐκφρονέω εἰμί ὅτι ἔχω περί ὁ πρᾶγμα δόξη . ὁ γάρ μή ὁ τυγχάνω αὐτός , καί ὅς οὖον πολύς ὁ λόγος , ἐνὼμιζον εἰμί , οὐδέ εἄν ὑποπτεύω οὗτος ἐπέρχομαι αὐτός . διατί γάρ περί ὁ ὁ ἄγγελος ἄξιος οὐδέ τολμάω ὁ τοιοῦτος ὑποπτεύω ποτός , καί εἶπον ὅτι εἰμί ἀνθρώπινος ψυχή διά ἀποσία οὐ εἄν αἱρέω βε ἐπί ὁ ὁ φύσις ἐκεῖνος ἀξίωμα ἔρχομαι ; Μεγάλη γάρ τίς φαντασία περί ὁ δύναμις ἐκεῖνος , καί οὗτος ἐγώ οὐ ἀρκέω πιστεύω · ὅτι δύναμαι ἄνθρωπος ὁ τιμή φρονέω τίς μείζων ἐκεῖνος . ὥστε αὐτός μᾶλλον δικαίως εἄν ὁ γραφεύς ἀπόνοια ὁ ἐγώ οὗτος κατηγορέω . οὖον γάρ εἄν ποτός περί ἕτερος οὗτος ὑπολαμβάνω , εἰμί μή πρότερος αὐτός ὁ πρᾶγμα , ὡς οὐδείς Ἄντος , καταγιγνώσκω . εἰμί δέ πρός δόξα ὁράω ἐγώ οὗτος πεποιχέναι φημί , δ , περίπτωσις ἐντός ἐλέγχω καί μάχομαι φανερῶς · οὐδέ γάρ οἶδα ποῖος εἄν ἕτερος πρό οὗτος ἐξετάζω λόγος , εἰμί ὁ ὁ ξενοδοχία ἐγώ ἐθέλω ἀπαλλαγή ἐγκληματίας .