joannes-chrysostomus.de-sacerdotio-lib-1-6 pg048_0161.2
Ὅταν δὲ καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον καλῇ καὶ τὴν φρικτωδεστάτην ἐπιτελῇ θυσίαν , καὶ τοῦ κοινού πάντων συνεχῶς ἐράπτηται Δεσπότου , ποῦ τάξομεν αὐτόν , εἴπέ μοι ; πῶς δὲ αὐτὸν ἀπαιτήσομεν καθαρότητα , καὶ πῶς τὴν εὐλάβειαν ; Ἐννόουν γὰρ ὁποίας τὰς ταῦτα διακοινωνυμένας χεῖρας εἶναι · χρή , ὁποίαν τὴν γλῶτταν τὴν ἐκεῖνα προχεοῦσαν τὰ ῥήματα , τίνος δὲ οὐ καθαρωτέραν καὶ ἀγιωτέραν τὴν τοσοῦτον πνεύμα ὑποδεξαμένην ψυχὴν . Τότε καὶ ἄγγελοι παρεστήκασιν τῷ ἱερεῖ , καὶ οὐρανίων δυνάμεων ἅπαν τάγμα βοᾷ , καὶ ὁ περὶ τὸ θυσιαστήριον πληρωταὶ τόπος εἰς τιμὴν τοῦ κειμένου . Καὶ τοῦτο ἰκανὸν μὲν καὶ ἐξ αὐτῶν πιστοποιεῖν τῶν ἐπιτελουμένων ε τότε . Ἐγὼ δὲ καὶ τινος ἤκουσα διηγουμενου ποτέ , ὅτι αὐτῷ τις πρεσβύτης , θαυμαστὸς ἀνήρ , καὶ ἀποκαλύψεις ὀρθῶν εἰωθώς , ἔλεγεν ὁμῶς · ἡξιώσθαι τοιαύτης ποτέ , καὶ κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ἅρῶν πλήθος ἁγγέλων ἰδεῖν , ὡς αὐτῷ δυνατὸν ἦν , στολὰς ἀναδεδημένων λαμπράς , καὶ τὸ θυσιαστήριον κυκλούμενων , καὶ κάτω νευσόντων , ὡς ἂν εἴ τις στρατιώτας παρόντος βασιλέως ἐστηκότας ἴδοι . Καὶ ἔγωγε πείθομαι . Καὶ ἕτερος δὲ τις ἐμοὶ διηγήσατο , οὐ παρ’ ἑτέρου μαθὼν , ἀλλ’ αὐτὸς ἰδεῖν ἀξιώθεις καὶ ἀκοῦσαι , ὅτι τοὺς μέλλοντας ἐνδένδε ἀπαίρειν , ἂν τύχῃσι τῶν μυστηρίων μετασχόντες ἐν καθαρᾷ συνειδήσει , ὅταν ἀποπνεῖν μέλλωσι , δορυφορουμένους αὐτοὺς δι’ ἐκεῖνο τὸ ληρὸν ἀπαίρουσιν ἐνδένδε ἄγγελοι . Σὺ δὲ οὕτω φρίττεις εἰς οὕτως ἱερὰν τελετὴν τοιαύτην εἰσάγων ψυχήν , καὶ τὸν τὰ ὕπαρὰ ἐνδεδυμένον ἱμάτια εἰς τὸν ἱερὸν ἀναφέρων ἀξιῶμα , ἐν καὶ τοῦ λοιποῦ τῶν δαιτυμόνων χορῷ ἐξέωσεν ὁ Χριστός ; Φωτὸς γὰρ δίχην τὴν οἰκουμένην καταυγάζοντος , λάμπειν δεῖ τοῦ ἱερέως τὴν ψυχήν · ἡ δὲ ἡμετέρα τοσοῦτον ἔχει περιχεῖμενον αὐτῇ σκότος ἐκ τῆς πονηρᾶς συνειδήσεως , ὡς ἀεὶ καταδύεσθαι καὶ μηδέποτε δύνασθαι μετὰ παρήρησις εἰς τὸν αὐτῆς ἀτενίζειν Δεσπότην . Οἱ ἱερεῖς τῆς γῆς εἰσιν ἄλλες [ 425 ] τὴν δὲ ἡμετέραν ἀνοιαν καὶ τὴν ἐν ἅπαντι ἀπερίαν τὴν ἐν ἐνέργῳ βραδύς , πλήν ὁμῶν τῶν καθ’ ὑπερβολὴν ἡμᾶς ἀγαπῶν εἰθισμένων δ ; Οὐ γὰρ μόνον καθαρὸν οὕτως , ὡς τῆλικοῦτὴς ἡμῶν τῶν διακονίας , ἀλλὰ καὶ λᾶν συνεισὶν καὶ πολλῶν ἐμπειρον εἶναι δεῖ , καὶ πάντα μὲν εἰδέναι τὰ βιωτικὰ τῶν ἐν μέσῳ στρεφομένων οὐχ ἥττον , πάντων δὲ ἀπηλλάχθαι μᾶλλον τῶν τὰ ἔρη κατελιληφότων μοναχῶν . Ἐπειδὴ γὰρ ἀνδράσιν αὐτὸν ὁμιλεῖν ἀνάγκη , καὶ γυναῖκας ἔχουσι , καὶ παθῶς τρέφουσι , καὶ θεραπεύοντας κεκτημένους , καὶ πλοῦτον περιδεδημένους πολύν , καὶ δημόσια πράττουσι , καὶ ἐν δυναστείαις οὖσι , ποικίλον αὐτὸν εἶναι δεῖ · ποικίλον
Lemmas: ὅταν δέ καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος καλός καί ὁ φρικτωδεστάτην ἐπιτελέω θυσία , καί ὁ κοινός πᾶς συνεχῶς ῥάπτω δεσπότης , ποῦ τάσσω αὐτός , εἶπον ἐγώ ; πῶς δέ αὐτός ἀπαιτέω καθαρότης , καί πῶς ὁ εὐλάβεια ; ἐννοέω γάρ ὁποῖος ὁ οὗτος διακοινωνυμεναι χείρ εἰμί · χρή , ὁποῖος ὁ γλῶσσα ὁ ἐκεῖνος προχέω ὁ ῥῆμα , τίς δέ οὖον καθαρός καί ἄγιος ὁ τοσοῦτος πνεύμα ὑποδείκνυμι ψυχή . τότε καί ἄγγελος παρίστημι ὁ ἱερεύς , καί οὐράνιος δύναμις ἅπας τάγμα βοάω , καί ὁ περί ὁ θυσιαστήριον πληρωτής τόπος εἰς τιμή ὁ κεῖμαι . καί οὗτος ἱκανός μέν καί ἐκ αὐτός πιστοποιέω ὁ ἐπιτελέω ε τότε . ἐγώ δέ καί τις ἀκούω διηγούμαι ποτός , ὅτι αὐτός τις πρεσβύτης , θαυμαστός ἀνήρ , καί ἀποκάλυψις ὀρθός εἴωθα , λέγω ὁμῶς · ἀξιόω τοιοῦτος ποτός , καί κατά ὁ καιρός ἐκεῖνος ἀρόω πλήθος ἄγγελος ὁράω , ὡς αὐτός δυνατός εἰμί , στολή ἀναδέω λαμπρός , καί ὁ θυσιαστήριον κυκλόω , καί κάτω νεύω , ὡς εἄν εἰμί τις στρατιώτης πάρειμι βασιλεύς ἵστημι ὁράω . καί ἔγωγε πείθω . καί ἕτερος δέ τις ἐγώ διηγέομαι , οὖον παρά ἕτερος μανθάνω , ἀλλά αὐτός ὁράω ἀξιόω καί ἀκούω , ὅτι ὁ μέλλω ἐνδέω ἀπαίρω , εἄν τύχη ὁ μυστήριον μετέχω ἐν καθαρός συνείδησις , ὅταν ἀποπνέω μέλλω , δορυφορέω αὐτός διά ἐκεῖνος ὁ λῆρος ἀπαίρω ἐνδέω ἄγγελος . σύ δέ οὗτος φρίττω εἰς οὕτως ἱερά τελετή τοιοῦτος εἰσάγω Ψυχή , καί ὁ ὁ ὕπαρ ἐνδύω ἱμάτιον εἰς ὁ ἱερόν ἀναφέρω ἀξίωμα , ἐν καί ὁ λοιπός ὁ δαιτυμών χορός ἐξωθέω ὁ Χριστός ; Φάος γάρ διχάω ὁ οἰκέω καταυγάζω , λάμπω δεῖ ὁ ἱερεύς ὁ Ψυχή · ὁ δέ ἡμέτερος τοσοῦτος ἔχω περιχέω αὐτός σκότος ἐκ ὁ πονηρός συνείδησις , ὡς ἀεί καταδύω καί μηδέποτε δύναμαι μετά παρήρησις εἰς ὁ αὐτός ἀτενίζω δεσπότης . ὁ ἱερεύς ὁ γῆ εἰμί άλλος [ 425 ] ὁ δέ ἡμέτερος ἄνοια καί ὁ ἐν ἅπας ἀπορία ὁ ἐν ἐνεργός βραδύς , πλήν ὁμός ὁ κατά ὑπερβολή ἐγώ ἀγάπη ἐθίζω δ ; οὖον γάρ μόνος καθαρός οὕτως , ὡς τηλικουος ἐγώ ὁ διακονία , ἀλλά καί λᾶν συνέρχομαι καί πολύς ἔμπειρος εἰμί δεῖ , καί πᾶς μέν οἶδα ὁ βιωτικός ὁ ἐν μέσος στρέφω οὐ ἥσσων , πᾶς δέ ἀπαλλάσσω μᾶλλον ὁ ὁ ἔρομαι καταλαμβάνω μοναχός . ἐπεί γάρ ἀνήρ αὐτός ὁμιλέω ἀνάγκη , καί γυνή ἔχω , καί παθός τρέφω , καί θεραπεύω κτάομαι , καί πλοῦτος περιδέω πολύς , καί δημόσιος πράσσω , καί ἐν δυναστεία εἰμί , ποικίλος αὐτός εἰμί δεῖ · ποικίλος