joannes-chrysostomus.de-resurrectione-mortuorum pg050_0022.3
ἀμοιβῆς , καὶ μετὰ τοὺς πολλοὺς ἰδὼντας κεναφὲ οἴκαδε ὑποστρέφει χερσὶν . Καὶ ὁ ἐμπόρος δὲ πάλιν , μετὰ τὸ διαδραμεῖν πολὺ πέλαγος , πεπληρωμένην ἔχον τὴν δίλκαδα , πρὸς αὐτὸ πολέλαξι τὸ στόμα τοῦ λιμένος ἐμπέσοντος ἀνέμου σκοπεῖν τινὶ προσοράξας , μόλις ἐξῆλθε τὸ σῶμα διασώσας γυμνός . Καὶ ἐπὶ πάντων ἀπλῶς τῶν βιωτικῶν πολλὰς πολλάκις πρὸς τὸ τέλει συμφορὰς τοιαύτας συμβαίνειν εἴκας . Ἐπὶ δὲ τῶν ἀγώνων τῶν σῶν οὐκ ἐστὶ τοῦτο · ἀλλὰ ἀνάγκη πάντως τὸν ἀγωνιζόμενον , τὸν σπεύσαντα τὴν εὐσέβειαν , καὶ πολλοὺς ἐνεχόντα πόνους , ἐπιτυχεῖν τοῦ τέλους . Οὐ γὰρ ἀέρων ἀνωμαλίας , οὐδὲ πνευμάτων ῥύμαις τῶν πόνων τούτων τὰς ἀμοιβὰς ἐπέτρεψεν ὁ Θεός · ἀλλ᾽ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀπόκειται , ἐν τοῖς ἀσύλοις θησαυροῖς . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος λέγειν · Ἡ ὀλίγης ὀκομορὴν κατεργάζεται , ἡ δὲ ὀκομορὴ δοκιμὴν , ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλάσθη , ἡ δὲ ἐλαΐς οὐ καταισχύνεται . Μὴ τοίνυν εἴπης ὅτι ἀφανῆ τὰ μέλλοντα · εἰ γὰρ βουληθεὶς μετὰ ἀκριβείας ἐξετάσαι , τῶν ἐν χειρὶν ἐστι πολὺ φανερώτερα . Καὶ τοῦτο αὐτὸ πάλιν ἐνδεικνύμενος ἡμῖν ὁ Παῦλος , Τὰ μὲν αἰώνια καλεῖ , τὰ δὲ πρόσκαιρα , τῷ προσκαίρῳ τὸ φθαρτὸν αὐτῶν δηλῶν . Πρὶν γὰρ φανῆναι ἀφθαρται , καὶ ἀποτρέχει πρὶν ἐπιστήναι , καὶ δεξρόμενος μὲν αὐτῶν οὐ μεταβαλεῖ , ἀπίστως δὲ ἡ κτήσις . Τοῦτο καὶ ἐπὶ πλοῦτου καὶ δόξης καὶ δυναστείας , καὶ ἐπὶ τῶν σωμάτων εὐμορφίας , τοῦτο καὶ ἐπὶ ῥώμης καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀπλῶς τῶν βιωτικῶν συμβαίνον ἴδοι τις ἂν . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ προφήτης καμψάδων τοὺς τρυφῶντας καὶ περὶ χρήματα μαίνομένους καὶ τὴν ἄλλην ἀπάσαν φαντασίαν , Ὡς ἄνθος , φησίν , ἐλοήσαντο ταῦτα , καὶ οὐχὶ ὡς φεύγοντα . Ὅπερ γὰρ σκιὰς οὐκ ἐστὶν ἐπιλαβέσθαι , οὕτως οὐδὲ τῶν βιωτικῶν πραγμάτων · ἀλλὰ τὰ μὲν τῇ τελευτῇ καταισχύται , τὰ δὲ καὶ πρὸ τῆς τελευτῆς χειμάρρῳ παντὸς δεξρόμενον παραλήλει . Τὰ δὲ μέλλοντα οὐ τοιαῦτα · οὐκ οἶδε γὰρ μεταβολήν , οὐ δέχεται τροπὴν , οὐκ ἔστιν ἄπονην γῆρας , οὐκ ἔχει τινὰ ἀλλοίωσιν , ἀλλ᾽ ἀκμάζει διηνεκῶς , καὶ ἐπὶ τῆς αὐτῆς εὐτρεπείας μένει . Ὥστε εἰ δεῖ ἀφανῆ καὶ ἀδηλα εἰπεῖν καὶ ἀπίστα , τὰ παρόντα δεῖ λέγειν πράγματα , καὶ μὴ παραμένοντα τοῖς κεκτημένοις , [ 431 ] ἀλλ᾽ ἀμείβοντα τοὺς δεσπότας , καὶ καθ᾽ ἑκάστην ἡμέραν ἀπὸ τούτου πρὸς ἕτερον μετατιθέντα , καὶ πάλιν ἀπ᾽ ἐκείνου πρὸς ἄλλον . Ταῦτα δὴ πάντα δηλώσας ἡμῖν ὁ Παῦλος , καὶ διὰ τοῦτο τὰ μὲν παρόντα πρόσκαιρα , τὰ δὲ μέλλοντα αἰώνια καλέσας , τὸν περὶ τῆς ἀναστάσεως νινεῖ λόγον , οὕτω λέγων · Οὐδαμῶν γὰρ ὅτι ἂν ἡ δαίμων ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ , οἰκίαν ἐκ Θεοῦ ἔχομεν ἀχειροποίητον , αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς .
Lemmas: ἀμοιβή , καί μετά ὁ πολύς ὁράω κεναφὲ οἴκαδε ὑποστρέφω χείρ . καί ὁ ἔμπορος δέ πάλιν , μετά ὁ διατρέχω πολύς πέλαγος , πληρόω ἔχω ὁ δίλκαδα , πρός αὐτός πολέλαξι ὁ στόμα ὁ λιμήν ἐμπίπτω ἄνεμος σκοπέω τις προσορασσω , μόλις ἐξέρχομαι ὁ σῶμα διασῴζω γυμνός . καί ἐπί πᾶς ἀπλόος ὁ βιωτικός πολύς πολλάκις πρός ὁ τέλος συμφορά τοιοῦτος συμβαίνω ἵημι . ἐπί δέ ὁ ἀγών ὁ σός οὐ εἰμί οὗτος · ἀλλά ἀνάγκη πάντως ὁ ἀγωνίζομαι , ὁ σπεύδω ὁ εὐσέβεια , καί πολύς φέρω πόνος , ἐπιτυγχάνω ὁ τέλος . οὐ γάρ ἀήρ ἀνωμαλία , οὐδέ πνεῦμα ῥύμη ὁ πόνος οὗτος ὁ ἀμοιβή ἐπιτρέπω ὁ θεός · ἀλλά ἐν ὁ οὐρανός ἀπόκειμαι , ἐν ὁ ἄσυλος θησαυρός . Ζεύς οὗτος καί ὁ Παῦλος λέγω · ὁ ὀλίγος ὀκομορὴν κατεργάζομαι , ὁ δέ οκομορεω δοκιμή , ὁ δέ δοκιμή λανθάνω , ὁ δέ ἐλαΐς οὐ καταισχύνω . μή τοίνυν λέγω ὅτι ἀφανής ὁ μέλλω · εἰμί γάρ βούλομαι μετά ἀκρίβεια ἐξετάζω , ὁ ἐν χειρίς εἰμί πολύς φανερός . καί οὗτος αὐτός πάλιν ἐνδείκνυμι ἐγώ ὁ Παῦλος , Τά μέν αἰώνιος καλέω , ὁ δέ πρόσκαιρος , ὁ πρόσκαιρος ὁ φθαρτός αὐτός δηλόω . πρίν γάρ φαίνω ἄφθαρτος , καί ἀποτρέχω πρίν ἐφίστημι , καί δέρκομαι μέν αὐτός οὐ μεταβάλλω , ἄπιστος δέ ὁ κτῆσις . Τοῦτης καί ἐπί πλοῦτος καί δόξα καί δυναστεία , καί ἐπί ὁ σῶμα εὐμορφία , οὗτος καί ἐπί ῥώμη καί ἐπί ὁ ἄλλος ἀπλόος ὁ βιωτικός συμβαίνω ὁράω τις ἄν . Ζεύς οὗτος καί ὁ προφήτης κάμψα ὁ τρυφάω καί περί χρῆμα μαίνομαι καί ὁ ἄλλος ἅπας φαντασία , ὡς ἄνθος , φημί , λούω οὗτος , καί οὐ ὡς φεύγω . ὅς γάρ σκιά οὐ εἰμί ἐπιλαμβάνω , οὕτως οὐδέ ὁ βιωτικός πρᾶγμα · ἀλλά ὁ μέν ὁ τελευτή καταισχυος , ὁ δέ καί πρό ὁ τελευτή χειμάρρους πᾶς δέρκομαι παραλαλέω . Τά δέ μέλλω οὐ τοιοῦτος · οὐ οἶδα γάρ μεταβολή , οὐ δέχομαι τροπή , οὐ εἰμί ἄπονος γῆρας , οὐ ἔχω τις ἀλλοίωσις , ἀλλά ἀκμάζω διηνεκής , καί ἐπί ὁ αὐτηες͂ς εὐτρεπής μένω . ὥστε εἰμί δέω ἀφανής καί ἄδηλος λέγω καί ἄπιστος , ὁ πάρειμι δέω λέγω πρᾶγμα , καί μή παραμένω ὁ κτάομαι , [ 431 ] ἀλλά ἀμείβω ὁ δέσποτας , καί κατά ἕκαστος ἡμέρα ἀπό οὗτος πρός ἕτερος μετατίθημι , καί πάλιν ἀπό ἐκεῖνος πρός ἄλλος . Ταΰς δή πᾶς δηλόω ἐγώ ὁ Παῦλος , καί διά οὗτος ὁ μέν πάρειμι πρόσκαιρος , ὁ δέ μέλλω αἰώνιος καλέω , ὁ περί ὁ ἀνάστασις νίζω λόγος , οὕτως λέγω · οὐδαμός γάρ ὅτι ἄν ὁ δαίμων ἐγώ οἰκία ὁ σκῆνος καταλύω , οἰκία ἐκ θεός ἔχω ἀχειροποίητος , αἰώνιος ἐν ὁ οὐρανός .