joannes-chrysostomus.de-resurrectione-mortuorum pg050_0025.1
σώματος , ἀλλὰ τῆς ἐν τῷ σώματι φθορᾶς · " Ἵνα γὰρ δεῖξῃ , ὅτι αἱ κατὰ μέρος αὗται κακώσεις οὐ μόν ἡμᾶς λυπεῖν οὐκ ὀφειλοῦσιν , ἀλλὰ καὶ εὐφραίνειν , δείκνυσιν ὅτι ἡ καθολικὴ καὶ τελευταία καθαίρεσις , εὐχῆς ἔργον ἐστὶν ἡμῖν , τὴν διὰ τοῦ θανάτου κατάλυσιν οὕτω λέγων . Καὶ πάλιν · Καὶ γὰρ ἐν τούτῳ στενάζομεν τῷ σκήνει , τὸ οἰκητήριον ἡμῶν τὸ ἐξ οἰκμοῦ ἐπεנדύσασθαι ἐπιποθοῦντες . Οἰκίαν δὲ σκῆνος · ἥτοι τὸ σῶμα δι' ἀμφοτέρων καλεῖ τῶν ὀνομάτων · ἡ οἰκία σκῆνος τὰς οἰκίας ἐν αἷς κατοικοῦμεν , τὰς πόλεις , τὸ σκῆμα τοῦ παρόντος βίου . Καὶ οὐχ ἀπλῶς εἶπεν , Οἶδα , ἀλλ' , Οἴδαμεν , καὶ τὴν τῶν ἀκονούντων προλαμβάνων γνώμην . Οὐ περὶ πραγμάτων ἀμφιβαλλομένων διαλέγομαι , φησίν , οὐδὲ περὶ τῶν ἀγνοουμένων , ἀλλ' ὑπὲρ ὧν ἤδη τὴν πίστιν ἐδέξατο , εἰς τὴν τοῦ Κυρίου πιστεύειν ἀνάστασιν . Διὰ τοῦτο καὶ σκηνώματα καλοῦμεν τῶν ἀπελθόντων τὰ σώματα . Καὶ ὅρα πῶς καὶ τῇ λέξει κυρίως χέχρηται . Οὐχ εἶπεν , Ἀνηρέθη καὶ θανατώθη , ἀλλὰ , Κατελύθη , διηνύως ὅτι καταλύεται , ἵνα φαιδρότερον , ἵνα λαμπρότερον ἀναστῇ . Εἰτα ὁστερεῖ τῶν πόνων καὶ τῶν ἐπαθῶν · ὁ σκηνιστο σύγκρινον , ἀπὸ τῆς ποιότητος , ἀπὸ τοῦ χρόνου καὶ τῆς ποσότητος · οὕτω δὲ καὶ ἐνταῦθα ποιεῖ , τὸ μὲν πίπτον σῶμα σκῆνος καλῶν , τὸ δὲ ἀνιστάμενον οἰκίαν · καὶ οὐχ ἀπλῶς , οἰκίαν , ἀλλ' αἰώνιον · καὶ οὐχ ἀπλῶς , αἰώνιον , ἀλλ' οὐράνιον , καὶ ἀπὸ τοῦ χρόνου , καὶ ἀπὸ τοῦ τόπου δείκνυσι τὴν ὑπεροχὴν . Αὕτη μὲν γὰρ ἐπίγειος , ἐκείνη δὲ οὐράνιος · αὕτη πρόσκαιρος , ἐκείνη αἰώνιος . Καὶ νῦν μὲν καὶ σώματος δεῖ καὶ σκημάτων ἡμῖν διὰ τὴν ἀσθένειαν τῆς σαρκός · τότε δὲ ἀπ' αὐτὸ καὶ σῶμα ἔσται καὶ σκῆμα , οὐ δεόμενον στέγης , οὐδὲ καλυμμάτων τινῶν , ἀντὶ πάντων ἀρκοῦσης αὐτῇ τῆς ἀφθαρσίας . Εἶτα διηνύως τὴν ὑπερθεῖαν τῶν ἐναποκειμένων αὐτῷ ἀγαθῶν , φησίν · Καὶ γὰρ ἐν τούτῳ στενάζομεν τῷ σκήνει . Οὐχ εἶπε , Στενάζω , ἀλλὰ κοινὴν ποιεῖται τὴν γνώμην . Καὶ γὰρ ἐν τούτῳ , φησίν , στενάζομεν , βουλόμενος αὐτοὺς εἰς τὴν οἰκείαν ἐκκῦσαι φιλοσοφίαν , καὶ τῆς αὐτοῦ χρήσεως ποιῆσαι κοινωνούς . Καὶ γὰρ ἐν τούτῳ στενάζομεν , τὸ οἰκητήριον ἡμῶν τὸ ἐξ οὐρανῶν ἐπεנדύσασθαι [ 432 ] ἐπιπο-θοῦντες . Οὐχ εἶπεν ἀπλῶς , Ἐνδύσασθαι , ἀλλ' Ἐπενδύσασθαι · καὶ ἐπάγει · Εἰ γε καὶ ἐνδυσάμενοι , οὐ γυμνοὶ εὐρεθησόμεθα . Καὶ δοκεῖ μὲν ἀπαρξ εἶναι τὸ εἰρημένον , γίνεται δὲ σαφέστερον διὰ τῶν ἔξης ἐπαγομένων · Καὶ γὰρ οἱ ὄντες ἐν τῷ σκήνει στενάζομεν βαρούμενοι , ὅφ' ὧ οὐ θέλομεν ἐκδύσασθαι , ἀλλ' ἐπεנדύσασθαι .
Lemmas: σῶμα , ἀλλά ὁ ἐν ὁ σῶμα φθορά · " ἵνα γάρ δείκνυμι , ὅτι ὁ κατά μέρος αὐτός κάκωσις οὐ νυμφότιμον ἐγώ λυπέω οὐ ὀφείλω , ἀλλά καί εὐφραίνω , δείκνυμι ὅτι ὁ καθολικός καί τελευταῖος καθαίρεσις , εὐχή ἔργον εἰμί ἐγώ , ὁ διά ὁ θάνατος κατάλυσις οὕτως λέγω . καί πάλιν · καί γάρ ἐν οὗτος στενάζω ὁ σκῆνος , ὁ οἰκητήριον ἐγώ ὁ ἐκ οἰκμοῦ επεנדυσαω ἐπιποθέω . οἰκίον δέ σκῆνος · ἤτοι ὁ σῶμα διά ἀμφότερος καλέω ὁ ὄνομα · ὁ οἰκία σκῆνος ὁ οἰκία ἐν ὅς κατοικέω , ὁ πόλις , ὁ σχῆμα ὁ παρών βίος . καί οὐ ἀπλόος λέγω , Οἶδα , ἀλλά , οἶδα , καί ὁ ὁ ἀκονέω προλαμβάνω γνώμη . οὐ περί πρᾶγμα ἀμφιβάλλω διαλέγω , φημί , οὐδέ περί ὁ αγνοούμενη , ἀλλά ὑπέρ ὅς ἤδη ὁ πίστις δέχομαι , εἰς ὁ ὁ κύριος πιστεύω ἀνάστασις . Ζεύς οὗτος καί σκήνωμα καλέω ὁ ἀπέρχομαι ὁ σῶμα . καί ὁράω πῶς καί ὁ λέξις κυρίως χράω . οὐχ λέγω , ἀναιρέω καί θανατόω , ἀλλά , καταλύω , διανύω ὅτι καταλύω , ἵνα φαιδρός , ἵνα λαμπρός ἀνίστημι . εἶτα ὁστερεῖ ὁ πόνος καί ὁ πάθος · ὁ σκηνιστο συγκρίνω , ἀπό ὁ ποιότης , ἀπό ὁ χρόνος καί ὁ ποσότης · οὕτως δέ καί ἐνταῦθα ποιέω , ὁ μέν πίπτω σῶμα σκῆνος καλός , ὁ δέ ἀνίστημι οἰκία · καί οὐ ἀπλόος , οἰκία , ἀλλά αἰώνιος · καί οὐ ἀπλόος , αἰώνιος , ἀλλά οὐράνιος , καί ἀπό ὁ χρόνος , καί ἀπό ὁ τόπος δείκνυμι ὁ ὑπεροχή . Ἄτη μέν γάρ ἐπίγειος , ἐκεῖνος δέ οὐράνιος · οὗτος πρόσκαιρος , ἐκεῖνος αἰώνιος . καί νῦν μέν καί σῶμα δέω καί σκῆμα ἐγώ διά ὁ ἀσθένεια ὁ σάρξ · τότε δέ ἀπό αὐτός καί σῶμα εἰμί καί σχῆμα , οὐ δέω στέγη , οὐδέ κάλυμμα τις , ἀντί πᾶς ἀρκέω αὐτός ὁ ἀφθαρσία . εἶτα διανύω ὁ ὑπερτίθημι ὁ ἐναπόκειμαι αὐτός ἀγαθός , φημί · καί γάρ ἐν οὗτος στενάζω ὁ σκῆνος . οὐχ λέγω , στενάζω , ἀλλά κοινός ποιέω ὁ γνώμη . καί γάρ ἐν οὗτος , φημί , στενάζω , βούλομαι αὐτός εἰς ὁ οἰκεῖος ἐκκύω φιλοσοφία , καί ὁ αὐτός χρῆσις ποιέω κοινωνός . καί γάρ ἐν οὗτος στενάζω , ὁ οἰκητήριον ἐγώ ὁ ἐκ οὐρανός επεנדυσαω [ 432 ] ἐπιποθέω . οὐχ λέγω ἀπλόος , ἐνδύω , ἀλλά ἐπενδύω · καί ἐπάγω · εἰμί γε καί ἐνδύω , οὐ γυμνός εὑρίσκω . καί δοκέω μέν ἀπαρξ ἔρχομαι ὁ λέγω , γίγνομαι δέ σαφής διά ὁ ἐξίημι ἐπάγω · καί γάρ ὁ ο ἐν ὁ σκῆνος στενάζω βαρέω , ὑπό ὅς οὐ ἐθέλω ἐκδύω , ἀλλά επεנדυσαω .