joannes-chrysostomus.de-resurrectione-mortuorum pg050_0018.1
γραμάτων ἡ φύσις πολλῶν ἰδρωτῶν γεμίους καὶ πό-νων . Οὐ γὰρ εὐκόλιος ἡν ῥαβίς τις τὴν ἡ ὁδός , ἐκ' ἧν ἤγον αὐτοὺς οἱ ἀπόστολοι , ἀλλὰ τραχεῖα καὶ δυσκατόρθωτος καὶ φιλοσάδων τινὸς καὶ ἀγρυπνοῦν δεομένη ψυχῆς καὶ ἡρεμιζομένη πανταχόθεν . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Χριστὸς στενὴν καὶ τεθλιμμένην αὐτὴν ἐκάλεσεν . Οὐ γὰρ ἐξὴν ἀδεῶς ζῆν , καθάπερ παρὰ τοὺς Ἕλληνας , ἐν αἰσχροτητι καὶ μέθῃ καὶ ἀσάφειᾳ καὶ τρυφῇ καὶ πολυτελείᾳ · ἀλλ' ἔδει καὶ θυμὸν χα-λινοῦν , καὶ ἐπιθυμίαν ἀτόπου κρατεῖν , καὶ χρημά-των ὑπερορᾶν , καὶ δόξαν καταπατεῖν , καὶ φόβους καὶ βασκανίας ἄνωτερον εἶναι . Ταῦτα δὲ τλῆκιν πόνον παρέχει , ἵσασιν οἱ καθ' ἡμέραν αὐτοὺς πυ-κτεύοντες . Τί γὰρ ἐπιθυμία ἀτόπου χαλεπώτερον εἰπέ μοι , ἢ , καθάπερ κῦων λυτῶν , συνεχῶς ἡμῖν ἐπιπτηδ , καὶ καθ' ἡμέραν ἡμῖν διενεχθεῖ , καὶ δείται διπνεκῶς ἐγρηγορίας ψυχῆς ; Τί δὲ καὶ ὀργῆς πι-χρότερον ; Γλυκὺ μὲν γὰρ τὸ τὸν ἔχοντα ἀμύνα-σθαι , ἀλλὰ τοῦτο οὐχ ἐξήν . Καὶ εἰ λέγω , τὸν ἔχοντα-κότα οὐχ ἐξὴν ἀμύνεσθαι ; Εὐργετεῖν ἔδει τοὺς λυπουμένας , καὶ εὐλογεῖν τοὺς λοιδορουμένους , καὶ μηδὲ ῥήμα πικρὸν ἐκβάλλειν ποτέ · καὶ σωφροσύνην δὲ , οὐ τὴν μέχρι τῶν ὀμμάτων μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν μέχρι τῆς ἐννοίας ἐπιδεικνυσθαι ἔδει . Οὐ γὰρ μόνον αὐτῆς τῆς ἀκολάστου πράξεως , ἀλλὰ καὶ θέας τῆς τοιαύτης ἀπέχεσθαι δεῖ , καὶ μηδὲ ἐντυφᾶν ταῖς ὁρᾶσι τῶν εὐμόρφων γυναικῶν , ὡς καὶ διὰ τῆς θεωρίας ταύτης τὴν ἐσχατὴν μελόντας ὑποστήσε-σθαι δίκην . Ἐπεὶ οὖν πολεὺς ὁ πόλεμος ἦν παρὰ τῶν ἐξωθεν , πολὺς ὁ φόβος παρὰ τῶν ἐνδοθεν , πολὺς ὁ πόνος ὁ πρὸς τὴν τῆς ἀρετῆς ἐργασίαν . Προσθὲ δὲ τι καὶ τέταρτον , ἡ ἀπειρία τῶν μελλόντων ἀγωνίζεσθαι τὸν μέγαν τοῦτον ἄγωνα . Οὐ γὰρ ἐκ προγόνων τὴν εὐσέβειαν διαδεξαμένων τοὺς ἀνθρώπους ἐλαβον οἱ ἀπόστολοι , ἀλλ' ἐν βλακείᾳ καὶ τρυφῇ καὶ μέθῃ καὶ αἰσχροτητι καὶ ἀκολασίᾳ τραπεῖντας . Οὐ μικρὸν δὲ τοῦτο εἰς δυσκολίαν τῶν ἀγῶνων ἦν , τοῦ μὴ διανθεῖν , μηδ' ἐκ προγόνων ταύτην πεπαιδεύσθαι τὴν φιλοσο-φίαν , ἀλλὰ νῦν πρῶτον πρὸς τοὺς ἀγῶνας ἀποδιέ-σθαι τούτους .
Lemmas: γράμα ὁ φύσις πολύς ἱδρώς γεμίζω καί πόνος . οὐ γάρ εὔκολος εἰμί ῥαβί τις ὁ ὁ οὐδός , ἐπίτεξ ἧμαι ἄγω αὐτός ὁ ἀπόστολος , ἀλλά τραχύς καί δυσκατόρθωτος καί φιλοσάδων τις καί ἀγρυπνέω δέω ψυχή καί ἠρεμίζω πανταχόθεν . Ζεύς οὗτος καί ὁ Χριστός στενός καί θλίβω αὐτός καλέω . οὐ γάρ ἔξεστι ἀδεής ζάω , καθά παρά ὁ Ἑλληνᾶς , ἐν αἰσχρότης καί μέθη καί ασάφεια καί τρυφή καί πολυτέλεια · ἀλλά δέω καί θυμός χαλινόω , καί ἐπιθυμία ἄτοπος κρατέω , καί χρῆμα ὑπεροράω , καί δόξα καταπατέω , καί φόβος καί βασκανία ανώτερος ἔρχομαι . Ταΰς δέ τλῆκιν πόνος παρέχω , οἶδα ὁ κατά ἡμέρα αὐτός πυκτεύω . τις γάρ ἐπιθυμία ἄτοπος χαλεπός λέγω ἐγώ , ἢ , καθά κύω λυτός , συνεχής ἐγώ ἐπιπτηδ , καί κατά ἡμέρα ἐγώ διαφέρω , καί δέω διπνεκῶς γρηγορία ψυχή ; τις δέ καί ὀργή πι-χροτερος ; γλυκύς μέν γάρ ὁ ὁ ἔχω ἀμύνω , ἀλλά οὗτος οὐ ἔξεστι . καί εἰμί λέγω , ὁ ἔχω οὐ ἔξεστι ἀμύνω ; Εὐργετεῖν δέω ὁ λυπέω , καί εὐλογέω ὁ λοιδορέω , καί μηδέ ῥῆμα πικρός ἐκβάλλω ποτέ · καί σωφροσύνη δέ , οὐ ὁ μέχρι ὁ ὄμμα μόνος , ἀλλά καί ὁ μέχρι ὁ ἔννοια ἐπιδείκνυμι δέω . οὐ γάρ μόνος αὐτηες͂ς ὁ ἀκόλαστος πρᾶξις , ἀλλά καί θέα ὁ τοιοῦτος ἀπέχω δέω , καί μηδέ εντυφημι ὁ ὅρασις ὁ εὔμορφος γυνή , ὡς καί διά ὁ θεωρία οὗτος ὁ ἔσχατος μέλω ὑφίστημι δίκη . ἐπεί οὖν πολαας ὁ πόλεμος εἰμί παρά ὁ ἐξωθεν , πολύς ὁ φόβος παρά ὁ ἔνδοθεν , πολύς ὁ πόνος ὁ πρός ὁ ὁ ἀρετή ἐργασία . πρόσθεν δέ τίς καί τέταρτος , ὁ ἀπειρία ὁ μέλλω ἀγωνίζομαι ὁ μέγας οὗτος ἀγών . οὐ γάρ ἐκ πρόγονος ὁ εὐσέβεια διαδέχομαι ὁ ἄνθρωπος λαμβάνω ὁ ἀπόστολος , ἀλλά ἐν βλακεία καί τρυφή καί μέθη καί αἰσχρότης καί ἀκολασία τρέπω . οὐ μικρός δέ οὗτος εἰς δυσκολία ὁ ἀγών εἰμί , ὁ μή διανθέω , μηδέ ἐκ πρόγονος οὗτος παιδεύω ὁ φιλοσοφία , ἀλλά νῦν πρῶτος πρός ὁ ἀγών ἀποδίδωμι οὗτος .