joannes-chrysostomus.de-resurrectione-mortuorum pg050_0022.2
ε᾽ . Εἰ δὲ λέγοι · Καὶ πῶς δυνήσομαι τὰ ἀφανῆ βλέπειν , τὰ δὲ παρόντα μὴ βλέπειν ; ἀπὸ τῶν βιωτικῶν σε εἰς ταύτην ἐναγαγὼν παρadoxωμ αὐτὴν πίστιν . Οὐδὲ γὰρ τῶν ἐν τῷ κόσμῳ πραγμάτων τῶν ἐπιχρήμων τούτων ἄφαιτο τις ἂν βέβλη , μὴ τὰ ἀφανῆ πρὸ τῶν φανερῶν ἰδών . Οὕτω τὸ λέγειν Ὄλυμπος ὑπομείνας μὲν χειμῶνας πολλοὺς καὶ κυμάτων ἐπαναστάσεις καὶ ναυάγια καὶ μυρίας δυσκολίας , ἀπολαύει δὲ καὶ πλοῦτον μετὰ τοὺς χειμῶνας , τὰ φορτία διατεθῆναι , καὶ πολλὴν ἐργαζόμενος πραγματείαν . Ἄλλ᾽ οἱ μὲν χειμῶνες πρότεροι , τὰ δὲ φορτία ὕστερα · καὶ τὰ μὲν πλάγχη καὶ τὰ κῦματα φαίνεται ἐξελθόντι τοῦ λιμένος , ἡ ἐμπορία δὲ οὐ φαίνεται · ἐν ἐλπίσι γὰρ ἐστὶν ἐτι . Ἄλλ᾽ ὅμως ἂν μὴ πρὸς ἐκείνην ἴδῃ πρῶτον τὴν ἀφανῆ καὶ μὴ παροῦσαν , μηδὲ ἐν χειρὶ ὦσαν , ἀλλ᾽ ἐν ἐλπίσιν , οὐκ ἂν ἀφαιρεῖτο τούτων τῶν παρόντων καὶ φαινομένων . Οὕτω καὶ γεωργὸς ζεύγνυσι βόας , καὶ ἀροτρον ἕλκει , καὶ βαθεῖαν σίλικα ἀνατείνας , καὶ σπέρματα καταβάλλει , καὶ τὰ δυνα ἀπαντα δαπανᾷ , καὶ χρυσοῦ καὶ πάγου καὶ διβροῦς καὶ ἑτέρας ἀνέχεται ταλαιπωρίας πολλάς , καὶ μετὰ τὸν πόνον τούτων προσδοκᾷ κομῶντα δρέσθαι τὰ λῆτα , καὶ πεπληρωμένην τὴν ἄλωνα . Ὅπως πῶς καὶ ἐνταῦθα πρότερος ὁ πόνος , καὶ μετὰ ταῦτα ὁ μισθός · καὶ ὁ μὲν μισθὸς ἀδηλος , ὁ δὲ πόνος ὁρᾶς καὶ φανερός · κάκεινος μὲν ἐν ἐλπίσιν , οὗτος δὲ ἐν χερσίν . Ἄλλ᾽ ὅμως καὶ οὗτος ἂν μὴ πρότερον πρὸς ἐκεῖνον ἴδῃ τὸν ἀδηλον καὶ ἀφανῆ καὶ μὴ βλέπομενον τοῖς ὀφθαλμοῖς τοῦ σώματος μισθόν , οὐ μόνον οὐ ζεύξει βόας , οὐδὲ ἀροτρον ἕλξει , οὐδὲ σπέρματα καταβάλλει , ἀλλ᾽ οὐδὲ κινήθησεται οὐδὲν πρὸς τὴν ἐργασίαν ταύτην ποτέ . Πῶς οὖν ἀπομεν ἐπὶ μὲν τῶν βιωτικῶν πραγμάτων πρὸ τῶν [ 430 ] φανερῶν τὰ ἀφανῆ βλέπειν , καὶ πρὸ τῶν μισθῶν ὑπομένειν τοὺς πόνους , καὶ πρότερον τὰ δυσχερῆ πάντα φέροντας , τότε τὰ τῆς αὐτῶν ἀναμείνειν χρηστή , καὶ ταῖς τῶν ἀφάνων ἐλπίσι προτρέπόμενους οὕτως ἀπτεσθαι τῶν φανερῶν ; ἐπὶ δὲ τοῦ Θεοῦ διατάζειν καὶ ἀμφιβάλλειν , καὶ πρὸ τῶν πόνων ἀπατεῖν τὰς ἀμοιβὰς , καὶ γεωργῶν καὶ ναυτῶν μικροφρονεστέρας φαίνεσθαι ; Οὐ γὰρ δὴ μόνον κατὰ τοῦτο αὐτῶν φανοῦμεθα χειροῦ , ἀσχαλίας πρὸς τὸ μέλλον , ἀλλὰ καὶ καθ᾽ ἕτερον οὐκ ἔλαττον τούτου . Ποῖον δὴ τοῦτο ; Ὅτι ἐκεῖνοι μὲν οὐδὲ περὶ τοῦ τέλους θαρρεῖν ἔχοντες πάντως , οὐδὲ οὕτω τῶν πόνων ἀφίστανται · οὐ δὲ ἐξιόπιστον τῶν στεφάνων ἔχων ἐγγυτην , οὐδὲ οὕτω μιμῆ τὴν ἐκείνων χυτρησίαν . Ὁ μὲν γὰρ γεωργὸς πολλὰς μετὰ τὰ τὰ σπέρματα καταβάλλει , καὶ θεραπεύσει τὴν γῆν , καὶ κομῶντα τὰ λῆτα ἰδὼν , ἢ χαλάζης , ἢ ἀραβίδος , ἢ ἀκρίδος , ἢ ἄλλης τινὸς τοιαύτης ἐπενεχθείσης πληγῆς , ἐξέπεσε τῆς τῶν πόνων
Lemmas: εἰ . εἰμί δέ λέγω · καί πῶς δύναμαι ὁ ἀφανής βλέπω , ὁ δέ πάρειμι μή βλέπω ; ἀπό ὁ βιωτικός σύ εἰς οὗτος ἐνάγω παρadoxωμ αὐτός πίστις . οὐδέ γάρ ὁ ἐν ὁ κόσμος πρᾶγμα ὁ επιχρημη οὗτος ἀφίημι τις ἄν βάλλω , μή ὁ ἀφανής πρό ὁ φανερός ὁράω . οὕτως ὁ λέγω Ὄλυμπος ὑπομένω μέν χειμών πολύς καί κῦμα ἐπανάστασις καί ναυάγιον καί μυρίος δυσκολία , ἀπολαύω δέ καί πλοῦτος μετά ὁ χειμών , ὁ φορτίον διατίθημι , καί πολύς ἐργάζομαι πραγματεία . ἄλλος ὁ μέν χειμών πρότερος , ὁ δέ φορτίον ὕστερος · καί ὁ μέν πλάζω καί ὁ κῦμα φαίνω ἐξέρχομαι ὁ λιμήν , ὁ ἐμπορία δέ οὐ φαίνω · ἐν ἐλπίς γάρ εἰμί ἔτι . ἄλλος ὅμως εἄν μή πρός ἐκεῖνος εἶδον πρῶτος ὁ ἀφανής καί μή πάρειμι , μηδέ ἐν χείρ ὠθέω , ἀλλά ἐν ἐλπίς , οὐ ἄν αφαιρώ οὗτος ὁ πάρειμι καί φαίνω . οὕτως καί γεωργός ζεύγνυμι βοῦς , καί ἄροτρον ἕλκω , καί βαθύς σίλιξ ἀνατείνω , καί σπέρμα καταβάλλω , καί ὁ δυνα ἀπαντάω δαπανάω , καί χρυσός καί πάγος καί διβροῦς καί ἕτερος ἀνέχω ταλαιπωρία πολύς , καί μετά ὁ πόνος οὗτος προσδοκάω κομάω δέρω ὁ λῄτη , καί πληρόω ὁ ἄλων . ὅπως πῶς καί ἐνταῦθα πρότερος ὁ πόνος , καί μετά οὗτος ὁ μισθός · καί ὁ μέν μισθός ἄδηλος , ὁ δέ πόνος ορώ καί φανερός · κενός μέν ἐν ἐλπίς , οὗτος δέ ἐν χείρ . ἄλλος ὅμως καί οὗτος εἄν μή πρότερος πρός ἐκεῖνος εἶδον ὁ ἄδηλος καί ἀφανής καί μή βλέπω ὁ ὀφθαλμός ὁ σῶμα μισθός , οὐ μόνος οὐ ζεύγνυμι βοῦς , οὐδέ ἄροτρον ἕλκω , οὐδέ σπέρμα καταβάλλω , ἀλλά οὐδέ κινέω οὐδείς πρός ὁ ἐργασία οὗτος ποτέ . Πῶς οὖν ἀπομένω ἐπί μέν ὁ βιωτικός πρᾶγμα πρό ὁ [ 430 ] φανερός ὁ ἀφανής βλέπω , καί πρό ὁ μισθός ὑπομένω ὁ πόνος , καί πρότερος ὁ δυσχερής πᾶς φέρω , τότε ὁ ὁ αὐτός αναμένω χρηστός , καί ὁ ὁ ἄφανος ἐλπίς προτρέπω οὕτως ἅπτω ὁ φανερός ; ἐπί δέ ὁ θεός διατάζω καί ἀμφιβάλλω , καί πρό ὁ πόνος ἀπατάω ὁ ἀμοιβή , καί γεωργός καί ναύτης μικροφρονεστέρας φαίνω ; οὐ γάρ δή μόνος κατά οὗτος αὐτός φαίνω χειρόομαι , ἀσχαλίας πρός ὁ μέλλω , ἀλλά καί κατά ἕτερος οὐ μικρός οὗτος . Ποῖον δή οὗτος ; ὅτι ἐκεῖνος μέν οὐδέ περί ὁ τέλος θαρσέω ἔχω πάντως , οὐδέ οὕτως ὁ πόνος ἀφίστημι · οὐ δέ εξιοπιστος ὁ στέφανος ἔχω ἐγγυτής , οὐδέ οὕτως μιμέομαι ὁ ἐκεῖνος χυτρησίαν . ὁ μέν γάρ γεωργός πολύς μετά ὁ ὁ σπέρμα καταβάλλω , καί θεραπεύω ὁ γῆ , καί κομάω ὁ λῄτη ὁράω , ἢ χάλαζα , ἢ ἀραβίς , ἢ ἀκρίς , ἢ ἄλλος τις τοιοῦτος ἐπιφέρω πληγή , ἐκπίπτω ὁ ὁ πόνος